severian-of-gabala.in-illud-pone-manum-tuam 7
Ἀλλ’ ἵνα σαφηνίσω · Ἔδωκεν ὁ θεὸς λίθους , ἔδωκεν ὁ θεὸς λίθων φύσιν , οὐκ οἰκοδομὴν ἕτοιμον · ἔδωκε σῖτον , οὐκ ἄρτον · ἔδωκε βότρυν , οὐκ οἶνον · ἔδωκε τὴν τῶν ἐρίων φύσιν , οὐχ ἱμάτιον · ἔδωκε γῆν γεωργοῦσαν χρυσόν , ἀλλ’ οὐ χρυσόν . Διά τί ; Ἐπειδὴ ἐν εἰκόνι θεοῦ ποιεῖ τὸν ἄνθρωπον , μερίζεται τὴν δημιουργίαν · αὐτὸς κτίζει , κἀκείνου τῇ τέχνῃ ῥυθμίζει τὴν δημιουργίαν . Ἐπειδὴ κατ’ εἰκόνα ἑαυτοῦ ποιεῖ τὸν ἄνθρωπον , μερίζεται πρὸς αὐτὸν τῶν γενομένων τὴν εὐγένειαν . Αὐτὸς ἐργάζεται ὡς δημιουργός , καὶ ὡς θεὸς ἐκ μὴ ὄντων εἰς τὸ εἶναι τά πάντα παραγαγὼν αὐτὸς ἐπάγει τὴν φύσιν τὴν μὴ οὖσαν . Παραχωρεῖ δὲ τῇ εἰκόνι κοσμεῖν τά γεγενημένα . Ἐννόησον τίς ἦν ὁ ἄνθρωπος ὁ πρῶτον ἄροτρον πηξάμενος , πῶς ἐνενόησε τεμεῖν ξύλον , παρεμβαλεῖν μέσον σίδηρον , τῇ ἁρμονίᾳ σφίγξαι ζυγὸν ἐπινοῆσαι , ῥυθμὸν εὐθῦναι , βόας συναγαγεῖν . Ξύλον ἦν , σίδηρος ἦν , ἀλλ’ ἡ τέχνη οὐ παρῆν . Τίς σοι εἶπεν , ἄνθρωπε , ὅτι ἄροτρον οὕτω πήγνυται ; Τίς ὑπέβαλέ σοι τὴν ἀδάμαστον φύσιν τοῦ σιδήρου πυρὶ μαλάττειν ; Τίς ὑπέδειξέ σοι ἐκ τοσαύτης παχύτητος ῥαφίδα μικρὰν ἐργάσασθαι ; Τίς ἐπενόησεν ἐν τῇ διανοίᾳ ἐκ λίθων κατασκευάσαι θυρῶν κατασκευήν ; Ὀρόφων ἐπίνοιαν πόθεν ἔμαθες ; Εἰπέ μοι , ἄνθρωπε . Πολύ , φησίν , ἀπείρως ξενίζῃ . Εἰκόνα θεοῦ ὁρᾷς καὶ ἐρωτᾷς μανθάνειν ; Διὰ τοῦτο , ἀδελφοί , πανταχοῦ ἡ ἀνθρωπίνη φύσις τὸν ἑαυτῆς δεσπότην μιμουμένη τῇ τέχνῃ τὴν φύσιν κοσμεῖ . Ἀλλ’ ἕως μὲν τῷ μέτρῳ μιμεῖται , καλή · ἐκβαίνουσα δὲ τὰ μέτρα , ἐκ τῆς ἀμετρίας ὑβρίζεται . Οἷον · ἐπενόησε , πῶς ὑποτάξῃ βοῦν καὶ ἵππον καὶ κάμηλον καὶ ὅσα τῶν ἀλόγων εἰς ὑπηρεσίαν ἐδόθη · ἀπὸ δὲ πλεονεξίας ἐπενόησε μῖξαι τὰ παρὰ φύσιν . Ἔμιξεν ὄνον ἵππῳ , τοῦτο τοῦ θεοῦ μὴ θελήσαντος , ἀλλ’ ἀπ’ ἀρχῆς εἰρηκότος · Ἐξαγαγέτω ἡ γῆ τετράποδα καὶ ἑρπετὰ κατὰ γένος . Ἡ δὲ πλεονεξία ἔμιξε τὰ παρὰ φύσιν . Ὁ θεὸς κολάζων τὴν ἀμετρίαν , ἄγονον ἐποίησε τὴν ἐπίνοιαν . Ὅθεν ἡμίονος οὐ τίκτει , διότι οὐκ ἔστιν ἐξ ἐκείνων τῶν τότε γενομένων τῶν ἀκουσάντων · Αὐξάνεσθε , καὶ πληρώσατε τὴν γῆν . Ὅμως , καὶ πρὶν ποιήσῃ , συγχωρεῖ τῇ εἰκόνι ἃ βούλεται , ἵνα τὴν δύναμιν αὐτῆς δείξῃ καὶ τὴν ἀμετρίαν αὐτῆς κολάσῃ . Πάλιν ἡ ἀμετρία τῆς ἐπιθυμίας ἐπεβάλετο ποιῆσαι ἀνθρώπου μορφήν , μιμουμένη , φησίν , θεὸν ἐργαζόμενον · καὶ ποιεῖ σώματος εἰκόνα καὶ βιάζεται τῇ τέχνῃ τὴν φύσιν . Καὶ ἐπειδὴ ἤκουσεν ὅτι ὁ θεὸς ἀπὸ γῆς ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον καὶ ἔπλασεν , ἀποροῦσα ἡ τέχνη μιμήσασθαι τὸν ἑαυτῆς δεσπότην κατὰ τὴν ἀλήθειαν , ταῖς ἐπινοίαις πορίζεται τὸ ἀμήχανον , καὶ συνάγει ῥίζας καὶ κιρνᾷ τὰ χρώματα καὶ μιμεῖται ὀφθαλμὸν ἀνεῳγμένον , βλέποντα καὶ μὴ βλέποντα · ἀκοὴν ἀναπεπταμένην , ἀλλ’ οὐκ ἀκούουσαν · ῥῖνας ἐπ’ εὐθείας ἀνατεταμένας , ἀλλὰ πνοὴν ἕλκειν μὴ δυναμένας · στόμα διατετυπωμένον , ἀλλὰ τῆς φωνῆς ἐστερημένον · πόδας καλῶς ἐρρυθμισμένους , ἀλλὰ πρὸς δρόμον οὐκ ἔχοντας ἐπιτηδειότητα , ἵνα δείξῃ , ὅτι συνεχώρησε τῇ εἰκόνι · ἵνα δειχθῇ ἡ ἐμὴ ἐνέργεια . Πάντων ἅψασθαι οὐ συνεχώρησεν , ἵνα μὴ ἐλθοῦσα εἰς ἀλαζονείαν ἑαυτῆς ἀπογνῷ καὶ τῆς ἑαυτῆς σωτηρίας . Ὅμως συνεχώρησεν ἀπὸ γῆς ζωγράφοις ποιεῖν , ἵνα ἐντρέψῃ τοὺς ἀρνουμένους ὅτι ὁ θεὸς ἀπὸ γῆς ἔπλασε τὸν ἄνθρωπον . Ἄλλη τέχνη ἐμιμήσατο τὸν δημιουργόν . Εἶδε σῶμα κατατμηθὲν σιδήρῳ , οἷον ἀπεκόπη τῷ σιδήρῳ μέρος τι τῆς σαρκός . Δεῖ ἀναπληρωθῆναι τὸ κοιλανθέν , δεῖ οἰκοδομηθῆναι τὴν βρωθεῖσαν σάρκα . Δημιουργὸς οὐκ ἔστιν , ἵνα σάρκας πλάσῃ . Τί οὖν ; Ἡ τέχνη τῆς εἰκόνος τὴν φύσιν τοῦ δεσπότου μιμουμένη ἔδραμεν ἐπὶ τὴν γῆν , ἐξ ἧς τὸ σῶμα · κατασκευάζει φάρμακα , ποιεῖ τὰς ἐμπλάστρους · καὶ ἡ μὲν καθαίρει , ἡ δὲ οἰκοδομεῖ . Καὶ ὅρα τὸ θαυμαστόν . Ὁ θεὸς κάθηται ὥσπερ πατὴρ καὶ παιδευτής , ὁρῶν τῆς ἑαυτοῦ εἰκόνος τὰ ἔργα . Καὶ ὥσπερ πατὴρ ἐρωτᾷ τὸν υἱόν · Τόδε τὸ νόημα , τί βούλεται ; , οὐχ ἵνα μάθῃ , ἀλλ’ ἵνα δοκιμάσῃ , οὕτως ἀεὶ ἡ πηγὴ τῶν ἀγαθῶν τὴν ἑαυτῇς εἰκόνα παιδεύουσα προσάγει αὐτῇ ζητήματα . Προσήγαγε τῷ Ἀδὰμ τὰ ζῷα τὰ ἄλογα , τὰ πετεινά , ἰδεῖν τί καλέσει αὐτά , οὐχ ἵνα μάθῃ ὁ πάντα προειδώς , ἀλλ’ ἵνα δοκιμάσῃ τὴν εἰκόνα εἰ ἐπιτηδεία πρὸς κατανόησιν . Εἰσῆλθεν οἰκοδομική , ἦλθε τεκτονική , ναυτική , χαλκευτική , ῥαπτική , κατανόησις ἄστρων , οὐχ ἡ περίεργος , ἀλλ’ ἡ τὴν θέσιν ὁρῶσα , ἡ τοῖς πλέουσιν ἐπιτηδεία , ἡ παρατηρουμένη ἄστρων ἀνατολὰς καὶ τὸν καιρὸν τῆς εὐπλοίας γνωρίζουσα , οὐχ ἡ γένεσιν πλάττουσα καὶ εἱμαρμένην μυθολογοῦσα , ἀλλ’ ἡ ἀκολουθοῦσα τῇ φωνῇ τοῦ δεσπότου · Γενηθήτωσαν φωστῆρες ἐν τῶ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ , καὶ ἔστωσαν εἰς σημεῖα καὶ εἰς ἡμέρας καὶ εἰς καιρούς . Προῆλθεν ἡ εἰκὼν καὶ ἐξιχνιάζει τὴν φύσιν . Ζητεῖ βοτάνας , εὑρίσκει · ζητεῖ ῥίζας , καταλαμβάνει . Πάντων εὑρίσκεται τεχνίτης καὶ πάντων ἐπινοητής . Ἀλλ’ ἵνα μὴ νομίσῃ ὅτι αὐτὴ εὗρεν ἐξ ἑαυτῆς καὶ οὐ παρὰ τὴν δύναμιν τοῦ ἐνθέντος τῇ φύσει τὴν δύναμιν , δι’ ἑνὸς λόγου δείκνυσιν ὅτι πάντων τούτων διδάσκαλος τῆς ἡμετέρας φύσεως ὁ θεός . Προῆλθεν ὁ μακάριος Σολομὼν λέγων · Αὐτὸς γάρ μοι δέδωκε τῶν ὄντων τὴν γνῶσιν ἀψευδῆ εἰδέναι σύστασιν κόσμου καὶ ἐνέργειαν στοιχείων , ἀρχὰς καὶ τέλη καὶ μεσότητα χρόνων , ἐνιαυτοῦ κύκλους καὶ ἀστέρων θέσεις , φύσεις ζῴων καὶ θυμοὺς θηρίων , διαφορὰς φυτῶν καὶ δυνάμεις ῥιζῶν , ὅσα τε ἐστιν ἀφανῆ καὶ ἐμφανῆ ἔγνων ἐγὼ ὁ ἄνθρωπος , ἡ εἰκών . Πῶς ἔγνως ; Ἡ γὰρ πάντων τεχνῖτις ἐδίδαξέ με σοφία . Ἐδίδαξέ σε τὰ ἔμμετρα , οὐ τὰ ἄμετρα . Ὅρα γὰρ πῶς εἰς πολλὰς ἀμετρίας ἐξεχύθη ἡ τέχνη ἡ ἀνθρωπίνη καὶ ἦν εἰκὼν τοῦ θεοῦ . Ἐνενόησε , πῶς τὸ τῆς φωνῆς ὄργανον ἀποδίδοται καὶ κατανοοῦσα τὴν φύσιν μιμεῖται τῇ τέχνῃ τὴν φύσιν . Ἐπινοεῖ τὴν τοῦ ὀργάνου φωνήν , τούτου τοῦ πολυδόνακος ὀργάνου , τοῦ ἐκ πολλῶν καλάμων ὑφασμένον . Καὶ ὅρα τί ποιεῖ , πῶς ἡ τέχνη πρὸς τὴν φύσιν ἑαυτὴν ἠκρίβωσεν . Ἐπενόησεν ἀσκούς , οὐκ ἐξ ἑαυτῶν προφέροντας τὸ πνεῦμα , ἀλλ’ ἀναπτυσσομένους καὶ δανειζομένους πνεῦμα ἀλλότριον . Εἶτα ἀπὸ τῶν δύο ἀσκῶν εἰς σωληνοδοχεῖον τοῦ πνεύματος , εἰς πάντας τοὺς καλάμους παραπέμπων τὸ πνεῦμα ἐπενόησε καὶ τὸ πνεῦμα ῥεῖν καὶ φωνὴν μὴ εἶναι , ἕως ἂν ὁ δάκτυλος σχηματίση τὸν φθόγγον . Καὶ πόθεν τοῦτο , ὦ ἄνθρωπε ; Πόθεν κατεσκεύσας ὄργανον καὶ δοχεῖον πνεύματος ; Διὰ τί ῥέον τὸ πνεῦμα ἦχον οὐκ ἀποτελεῖ τῶν αὐλῶν ἠνεῳγμένων ; Πολύ , φησίν , ξενίζῃ ὡς ἂπειρος . Εἶπον προλαβών · Εἰκών εἰμι θεοῦ · τὴν ἐμαυτοῦ φύσιν εἶδον καὶ ἐμιμησάμην ἐμαυτὸν . Πῶς ἐμιμήσω ἑαυτόν ; Εἶδον καὶ ἐν ἐμαυτῷ τὸ πνεῦμα τοῦτο δεδανεισμένον . Συνεχῶς γὰρ ὁ θώραξ ἀναπτυσσόμενος καὶ συμπτυσσόμενος δέχεται τὴν εἰσροὴν τοῦ πνεύματος . Βλέπω δύο ἀρτηρίας πεμπούσας τὸ πνεῦμα . Παραχωρεῖ ὡς ἐν σωλῆνι τῷ στόματι . Ὁρῶ ὅτι τὸ πνεῦμα προχωρεῖ καὶ ὁ λόγος οὐ γίνεται , ἐὰν μὴ ἡ γλῶσσα τὸν φθόγγον σχηματίσῃ . Εἶδον ἐμαυτὸν καὶ ἐζήλωσα ἐμαυτόν · ἐξ ἐμοῦ κατέλαβον τὴν τέχνην τοῦ δεσπότου , ὡς λέγει Δαυίδ · Ἐθαυμαστώθη ἡ γνῶσίς σου ἐξ ἐμοῦ . Ἐμαυτὸν εἶδον καὶ τὸν τεχνίτην ἐπῄνεσα · ἐμιμησάμην τὸν ἐμαυτοῦ δεσπότην · τῇ τέχνῃ τὴν φύσιν παρέστησα . Οὐδὲ γὰρ φαῦλον τὸ ὄργανον , ἀλλ’ ἐπειδὰν αἰσχρῶν ᾀσμάτων γένηται ὄργανον ὡσεὶ θεῖα ἐλέγετο ἀπ’ ἀρχῆς , οὐκ ἦν βέβηλα . εἰ καὶ τῇ ἀμετρίᾳ ἐπενοήθη εἰς τρυφήν . Ἀλλ’ ὅμως εἰ θεῷ καθιέρωτο , ὥσπερ ἀπ’ ἀρχῆς , οὐκ ἦν βέβηλα . Διὸ λέγει Δαυίδ · Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν ψαλτηρίῳ καὶ κιθάρᾳ , ἐν χορδαῖς καὶ ὀργάνῳ , ἐν κυμβάλοις εὐήχοις , ἐν κυμβάλοις ἀλαλαγμοῦ , ἐν τυμπάνῳ καὶ χορῷ . Εἴθε οὖν ἡ ἐπίνοια μὴ πρὸς τρυφὴν ἀκολασίας ἐτράπη , μὴ εἰς προσκύνησιν εἰδώλων . Ἀλλ’ ὧν ἐπενόησε , τούτων τοὺς καρποὺς εἰ ἀπεδίδου τῷ θεῷ , οὐκ ἂν ἐμέμφθη ἡ ἐπίνοια τῆς τέχνης . Εἰ τὸν δεσπότην ἐγνώριζεν , οὐκ ἂν ἐμέμφθη ἡ κιθάρα . Εἴθε θεὸς διὰ τῆς κιθάρας ἐκηρύττετο . Διὰ τοῦτο ὁ μακάριος Δαυίδ , ἐπειδὴ κιθάραν ἐπήξατο , διὰ δὲ τῆς κιθάρας οὐκ αἰσχροὺς ὕμνους ᾖδεν , ἀλλ’ ἱεροὺς ἔπεμπε λόγους , ἐγένετο ἡ κιθάρα καὶ θεῷ καθωσιωμένη καὶ δαιμόνων φυγαδευτήριον . Ὅτε γὰρ τὸν Σαοὺλ τὸν βασιλέα δαίμων κατέκρουε καὶ ἐρράπιζε καὶ κατεστρώννυεν , ἡνίκα , φησίν , ὁ μακάριος Δαυὶδ ἀνέκρουε τὴν κιθάραν , καλῶς ἐγίνετο τῷ Σαοὺλ καὶ ἐκουφίζετο . Ὁρᾷς ὅτι πᾶσα τέχνη , εἰ πρὸς ἀρέσκειαν ἥρμοστο θεοῦ , οὐδὲν ἂν ἦν φαῦλον ; Ἀλλὰ πάντα κατὰ γνώμην ἂν ἡμῖν ἀπήντησεν . Ἀλλὰ τί βουλόμενος ἦλθον ἀπὸ θεολογίας εἰς τέχνην καὶ μίμησιν εἰκόνος ; Ἵνα τὴν δεσποτικὴν φωνὴν κατὰ τῶν αἱρετικῶν ἀποδώσωμεν . Ποίαν ; Ὑποκριταί , τὸ πρόσωπον τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς οἴδατε δοκιμάζειν . Τέχνας εὕρατε , ἐπινοίας πολλὰς ἐπενοήσατε , καὶ τὸν πάντων δεσπότην καὶ τεχνίτην ὑβρίζετε ; Σὺ τῇ τέχνῃ ἐμιμήσω τὸν δεσπότην καὶ ὅμοιος ἐπηγγέλθης κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν , κἀμὲ τὸν δημιουργὸν ἀνόμοιον τῷ γεννήσαντι κηρύττεις ; Ἐγὼ ὑμᾶς ὑποτεταγμένους τῇ ἁμαρτίᾳ ἠλευθέρωσα , κἀμὲ τὸν πάντων δεσπότην εἰς ὑποταγὴν καλεῖτε ; Ναί φησι γέγραπται ὅτι Καὶ ὁ υἱὸς ὑποταγήσεται . Εἴρηται μέν , κατὰ δύναμιν δὲ θεοῦ . Οὐδὲ γὰρ ἡμέτερα τὰ λεγόμενα , ἀλλὰ θεοῦ τὰ κηρυττόμενα .
Lemmas: ἀλλά ἵνα σαφηνίζω · δίδωμι ὁ θεός λίθος , δίδωμι ὁ θεός λίθος φύσις , οὐ οἰκοδομή ἑτοῖμος · δίδωμι σῖτος , οὐ ἄρτος · δίδωμι βότρυς , οὐ οἶνος · δίδωμι ὁ ὁ ἔριον φύσις , οὐ ἱμάτιον · δίδωμι γῆ γεωργέω χρυσός , ἀλλά οὐ χρυσός . Ζεύς τίς ; Ἐπειδή ἐν εἰκών θεός ποιέω ὁ ἄνθρωπος , μερίζω ὁ δημιουργία · αὐτός κτίζω , ἐκεῖνος ὁ τέχνη ῥυθμίζω ὁ δημιουργία . Ἐπειδή κατά εἰκών ἑαυτοῦ ποιέω ὁ ἄνθρωπος , μερίζω πρός αὐτός ὁ γίνομαι ὁ εὐγένεια . αὐτός ἐργάζομαι ὡς δημιουργός , καί ὡς θεός ἐκ μή εἰμί εἰς ὁ ἔρχομαι ὁ πᾶς παράγω αὐτός ἐπάγω ὁ φύσις ὁ μή εἰμί . παραχωρέω δέ ὁ εἰκών κοσμέω ὁ γίγνομαι . ἐννοέω τίς εἰμί ὁ ἄνθρωπος ὁ πρῶτος ἄροτρον πήγνυμι , πῶς ἐννοέω τέμνω ξύλον , παρεμβάλλω μέσος σίδηρος , ὁ ἁρμονία σφίγγω ζυγόν ἐπινοέω , ῥυθμός εὐθύνω , βοῦς συνάγω . ξύλον εἰμί , σίδηρος εἰμί , ἀλλά ὁ τέχνη οὐ πάρειμι . Τῖς σύ λέγω , ἄνθρωπος , ὅτι ἄροτρον οὕτως πήγνυμι ; Τῖς υποβάλλω σύ ὁ ἀδάμαστος φύσις ὁ σίδηρος πῦρ μαλάσσω ; Τῖς ὑποδείκνυμι σύ ἐκ τοσοῦτος παχύτης ῥαφίς μικρός ἐργάζομαι ; Τῖς ἐπινοέω ἐν ὁ διάνοια ἐκ λίθος κατασκευάζω θύρα κατασκευή ; ὄροφος ἐπίνοια πόθεν μανθάνω ; λέγω ἐγώ , ἄνθρωπος . Πολύς , φημί , ἤπειρος ξενίζω . Εἰκών θεός ορώ καί ἐρωτάω μανθάνω ; Ζεύς οὗτος , ἀδελφός , πανταχοῦ ὁ ἀνθρώπινος φύσις ὁ ἑαυτοῦ δεσπότης μιμέομαι ὁ τέχνη ὁ φύσις κοσμέω . ἀλλά ἠώς μέν ὁ μέτρον μιμέομαι , καλός · ἐκβαίνω δέ ὁ μέτρον , ἐκ ὁ ἀμετρία ὑβρίζω . Οἷος · ἐπινοέω , πῶς ὑποτάσσω βοῦς καί ἵππος καί κάμηλος καί ὅσος ὁ ἄλογος εἰς ὑπηρεσία δίδωμι · ἀπό δέ πλεονεξία ἐπινοέω μείγνυμι ὁ παρά φύσις . μίγνυμι ὄνος ἵππος , οὗτος ὁ θεός μή ἐθέλω , ἀλλά ἀπό ἀρχή λέγω · ἐξάγω ὁ γῆ τετράπους καί ἑρπετόν κατά γένος . ὁ δέ πλεονεξία μείγνυμι ὁ παρά φύσις . ὁ θεός κολάζω ὁ ἀμετρία , ἄγονος ποιέω ὁ ἐπίνοια . ὅθεν ἡμίονος οὐ τίκτω , διότι οὐ εἰμί ἐκ ἐκεῖνος ὁ τότε γίνομαι ὁ ἀκούω · αὐξάνω , καί πληρόω ὁ γῆ . ὅμως , καί πρίν ποιέω , συγχωρέω ὁ εἰκών ὅς βούλομαι , ἵνα ὁ δύναμις αὐτηες͂ς δείκνυμι καί ὁ ἀμετρία αὐτηες͂ς κολάζω . πάλιν ὁ ἀμετρία ὁ ἐπιθυμία ἐπιβάλλω ποιέω ἄνθρωπος μορφή , μιμέομαι , φημί , θεός ἐργάζομαι · καί ποιέω σῶμα εἰκών καί βιάζω ὁ τέχνη ὁ φύσις . καί ἐπεί ἀκούω ὅτι ὁ θεός ἀπό γῆ ποιέω ὁ ἄνθρωπος καί πλάσσω , ἀπορέω ὁ τέχνη μιμέομαι ὁ ἑαυτοῦ δεσπότης κατά ὁ ἀλήθεια , ὁ ἐπίνοια πορίζω ὁ ἀμήχανος , καί συνάγω ῥίζα καί κιρνάω ὁ χρῶμα καί μιμέομαι ὀφθαλμός ἀνοίγνυμι , βλέπω καί μή βλέπω · ἀκοή ἀναπετάννυμι , ἀλλά οὐ ἀκούω · ῥίς ἐπί εὐθεῖα ἀνατείνω , ἀλλά πνοή ἕλκω μή δύναμαι · στόμα διατυπόω , ἀλλά ὁ φωνή στερέω · πόδι καλός ῥυθμίζω , ἀλλά πρός δρόμος οὐ ἔχω ἐπιτηδειότης , ἵνα δείκνυμι , ὅτι συγχωρέω ὁ εἰκών · ἵνα δείκνυμι ὁ ἐμός ἐνέργεια . Πάντων ἅπτω οὐ συγχωρέω , ἵνα μή ἔρχομαι εἰς ἀλαζονεία ἑαυτοῦ ἀπογιγνώσκω καί ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία . ὅμως συγχωρέω ἀπό γῆ ζωγράφος ποιέω , ἵνα ἐντρέπω ὁ ἀρνέομαι ὅτι ὁ θεός ἀπό γῆ πλάσσω ὁ ἄνθρωπος . ἄλλη τέχνη μιμέομαι ὁ δημιουργός . εἶδον σῶμα κατατέμνω σίδηρος , οἷος ἀποκόπτω ὁ σίδηρος μέρος τίς ὁ σάρξ . Δεύς ἀναπληρόω ὁ κοιλαίνω , δέω οἰκοδομέω ὁ βιβρώσκω σάρκα . Δημιουργός οὐ εἰμί , ἵνα σάρκα πλάσσω . τις οὖν ; ὁ τέχνη ὁ εἰκών ὁ φύσις ὁ δεσπότης μιμέομαι τρέχω ἐπί ὁ γῆ , ἐκ ὅς ὁ σῶμα · κατασκευάζω φάρμακον , ποιέω ὁ ἔμπλαστρος · καί ὁ μέν καθαίρω , ὁ δέ οἰκοδομέω . καί ὁράω ὁ θαυμαστός . ὁ θεός κάθημαι ὥσπερ πατήρ καί παιδευτής , ὁράω ὁ ἑαυτοῦ εἰκών ὁ έργο . καί ὥσπερ πατήρ ἐρωτάω ὁ υἱός · Τόδε ὁ νόημα , τίς βούλομαι ; , οὐ ἵνα μανθάνω , ἀλλά ἵνα δοκιμάζω , οὕτως ἀεί ὁ πηγή ὁ ἀγαθός ὁ ἑαυτοῦ εἰκών παιδεύω προσάγω αὐτός ζήτημα . προσάγω ὁ Ἀδάμ ὁ ζῷον ὁ ἄλογος , ὁ πετεινός , ὁράω τίς καλέω αὐτός , οὐ ἵνα μανθάνω ὁ πᾶς πρόοιδα , ἀλλά ἵνα δοκιμάζω ὁ εἰκών εἰμί ἐπιτήδειος πρός κατανόησις . εἰσέρχομαι οἰκοδομικός , ἔρχομαι τεκτονικός , ναυτικός , χαλκευτικός , ραπτικός , κατανόησις ἄστρον , οὐ ὁ περίεργος , ἀλλά ὁ ὁ θέσις ὁράω , ὁ ὁ πλέω ἐπιτήδειος , ὁ παρατηρέω ἄστρον ἀνατολή καί ὁ καιρός ὁ εὔπλοια γνωρίζω , οὐ ὁ γένεσις πλήσσω καί μείρομαι μυθολογέω , ἀλλά ὁ ἀκολουθέω ὁ φωνή ὁ δεσπότης · γίγνομαι φωστήρ ἐν ὁ στερέωμα ὁ οὐρανός , καί εἰμί εἰς σημεῖον καί εἰς ἡμέρα καί εἰς καιρός . προέρχομαι ὁ εἰκών καί εξιχνιάζω ὁ φύσις . ζητέω βοτάνη , εὑρίσκω · ζητέω ῥίζα , καταλαμβάνω . Πάντων εὑρίσκω τεχνίτης καί πᾶς ἐπινοητής . ἀλλά ἵνα μή νομίζω ὅτι αὐτός εὑρίσκω ἐκ ἑαυτοῦ καί οὐ παρά ὁ δύναμις ὁ ἐντίθημι ὁ φύσις ὁ δύναμις , διά εἷς λόγος δείκνυμι ὅτι πᾶς οὗτος διδάσκαλος ὁ ἡμέτερος φύσις ὁ θεός . προέρχομαι ὁ μακάριος Σολομώντας λέγω · αὐτός γάρ ἐγώ δίδωμι ὁ εἰμί ὁ γνῶσις ἀψευδής οἶδα σύστασις κόσμος καί ἐνέργεια στοιχεῖον , ἀρχή καί τέλος καί μεσότης χρόνος , ἐνιαυτός κύκλος καί ἀστήρ θέσις , φύσις ζῷον καί θυμός θηρίον , διαφορά φυτόν καί δύναμις ῥίζα , ὅσος τε εἰμί ἀφανής καί ἐμφανής γιγνώσκω ἐγώ ὁ ἄνθρωπος , ὁ εἰκών . Πῶς γιγνώσκω ; ὁ γάρ πᾶς τεχνῖτις διδάσκω ἐγώ σοφία . διδάσκω σύ ὁ ἔμμετρος , οὐ ὁ ἄμετρος . ὁράω γάρ πῶς εἰς πολύς ἀμετρία ἐκχέω ὁ τέχνη ὁ ἀνθρώπινος καί εἰμί εἰκών ὁ θεός . ἐννοέω , πῶς ὁ ὁ φωνή ὄργανον ἀποδίδωμι καί κατανοέω ὁ φύσις μιμέομαι ὁ τέχνη ὁ φύσις . ἐπινοέω ὁ ὁ ὄργανον φωνή , οὗτος ὁ πολυδοναξ ὄργανον , ὁ ἐκ πολύς κάλαμος ὑφαίνω . καί ὁράω τίς ποιέω , πῶς ὁ τέχνη πρός ὁ φύσις ἑαυτοῦ ἀκριβόω . ἐπινοέω ἀσκός , οὐ ἐκ ἑαυτοῦ προφέρω ὁ πνεῦμα , ἀλλά αναπτύσσω καί δανείζω πνεῦμα ἀλλότριος . εἶτα ἀπό ὁ δύο ἀσκέω εἰς σωληνοδοχεω ὁ πνεῦμα , εἰς πᾶς ὁ κάλαμος παραπέμπω ὁ πνεῦμα ἐπινοέω καί ὁ πνεῦμα ῥέω καί φωνή μή ἔρχομαι , ἠώς ἄν ὁ δάκτυλος σχηματίζω ὁ φθόγγος . καί πόθεν οὗτος , ὦ ἄνθρωπος ; πόθεν κατασκευάζω ὄργανον καί δοχεῖον πνεῦμα ; Ζεύς τίς ῥέω ὁ πνεῦμα ἦχος οὐ ἀποτελέω ὁ αὐλός φέρω ; Πολύς , φημί , ξενίζω ὡς ἤπειρος . εἶπον προλαμβάνω · Εἰκών εἰμί θεός · ὁ ἐμαυτοῦ φύσις ὁράω καί μιμέομαι ἐμαυτοῦ . Πῶς μιμέομαι ἑαυτοῦ ; εἶδον καί ἐν ἐμαυτοῦ ὁ πνεῦμα οὗτος δανείζω . συνεχής γάρ ὁ θώραξ ἀναπτύσσω καί συμπτύσσω δέχομαι ὁ εἰσροή ὁ πνεῦμα . βλέπω δύο ἀρτηρία πέμπω ὁ πνεῦμα . παραχωρέω ὡς ἐν σωλήν ὁ στόμα . ὁράω ὅτι ὁ πνεῦμα προχωρέω καί ὁ λόγος οὐ γίγνομαι , ἐάν μή ὁ γλῶσσα ὁ φθόγγος σχηματίζω . εἶδον ἐμαυτοῦ καί ζηλόω ἐμαυτοῦ · ἐκ ἐγώ καταλαμβάνω ὁ τέχνη ὁ δεσπότης , ὡς λέγω Δαυίδ · θαυμαστόω ὁ γνῶσις σύ ἐκ ἐγώ . ἐμαυτοῦ ὁράω καί ὁ τεχνίτης ἐπαινέω · μιμέομαι ὁ ἐμαυτοῦ δεσπότης · ὁ τέχνη ὁ φύσις παρίστημι . οὐδέ γάρ φαῦλος ὁ ὄργανον , ἀλλά ἐπειδάν αἰσχρός ᾆσμα γίγνομαι ὄργανον ὡσεί θεῖος λέγω ἀπό ἀρχή , οὐ εἰμί βέβηλος . εἰμί καί ὁ ἀμετρία ἐπινοέω εἰς τρυφή . ἀλλά ὅμως εἰμί θεός καθιερόω , ὥσπερ ἀπό ἀρχή , οὐ εἰμί βέβηλος . Διὸ λέγω Δαυίδ · αἰνέω αὐτός ἐν ψαλτήριον καί κιθάρα , ἐν χορδή καί ὄργανον , ἐν κύμβαλον εὔηχος , ἐν κύμβαλον ἀλαλαγμός , ἐν τύμπανον καί χορός . εἴθε οὖν ὁ ἐπίνοια μή πρός τρυφή ἀκολασία τρέπω , μή εἰς προσκύνησις εἴδωλον . ἀλλά ὅς ἐπινοέω , οὗτος ὁ καρπός εἰμί ἀποδίδωμι ὁ θεός , οὐ ἄν μέμφομαι ὁ ἐπίνοια ὁ τέχνη . εἰμί ὁ δεσπότης γνωρίζω , οὐ ἄν μέμφομαι ὁ κιθάρα . εἴθε θεός διά ὁ κιθάρα κηρύσσω . Ζεύς οὗτος ὁ μακάριος Δαυίδ , ἐπεί κιθάρα ἐπάγω , διά δέ ὁ κιθάρα οὐ αἰσχρός ὕμνος ἀείδω , ἀλλά ἱερός πέμπω λόγος , γίνομαι ὁ κιθάρα καί θεός καθοσιόομαι καί δαίμων φυγαδευτήριον . ὅτε γάρ ὁ Σαῦλος ὁ βασιλεύς δαίμων κατακρούω καί ῥαπίζω καί καταστρώννυμι , ἡνίκα , φημί , ὁ μακάριος Δαυίδ ἀνακρούω ὁ κιθάρα , καλός γίνομαι ὁ Σαῦλος καί κουφίζω . Όρας ὅτι πᾶς τέχνη , εἰμί πρός ἀρέσκεια ἁρμόζω θεός , οὐδείς ἄν εἰμί φαῦλος ; ἀλλά πᾶς κατά γνώμη ἄν ἐγώ ἀπαντάω . ἀλλά τίς βούλομαι ἔρχομαι ἀπό θεολογία εἰς τέχνη καί μίμησις εἰκών ; ἵνα ὁ δεσποτικός φωνή κατά ὁ αἱρετικός ἀποδίδωμι . Ποίας ; ὑποκριτής , ὁ πρόσωπον ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ οἶδα δοκιμάζω . Τέχνη εὑρίσκω , ἐπίνοια πολύς ἐπινοέω , καί ὁ πᾶς δεσπότης καί τεχνίτης ὑβρίζω ; σύ ὁ τέχνη μιμέομαι ὁ δεσπότης καί ὅμοιος ἐπαγγέλλω κατά εἰκών καί ὁμοίωσις , κἀγώ ὁ δημιουργός ἀνόμοιος ὁ γεννάω κηρύσσω ; ἐγώ σύ ὑποτάσσω ὁ ἁμαρτία ἐλευθερόω , κἀγώ ὁ πᾶς δεσπότης εἰς ὑποταγή καλέω ; Ναίς φημί γράφω ὅτι καί ὁ γιός ὑποτάσσω . ἔρομαι μέν , κατά δύναμις δέ θεός . οὐδέ γάρ ἡμέτερος ὁ λέγω , ἀλλά θεός ὁ κηρύσσω .