severian-of-gabala.in-illud-pone-manum-tuam 5
Δεῖ δὲ ἡμᾶς , ἀδελφοί , τὴν ὀφειλὴν ἀποδοῦναι καὶ μὴ προφάσει τῶν παρεκβάσεων ἀρνεῖσθαι τὰς ὑποσχέσεις . Κηρυττέσθω Χριστοῦ δόξα καὶ πατρὸς ὕψος . Κηρυττέσθω πνεῦμα ἅγιον , ὑψούσθω ὁ μονογενής , δοξαζέσθω ὁ πατήρ . Μηδεὶς ἀνατετράφθαι τὴν ἀξίαν νομιζέτω , εἰ πνεύματος πρώτου μνημονεύομεν , εἶτα υἱοῦ , εἶτα πατρός · ἢ υἱοῦ πρῶτον , ἢ πατρός . Οὐ γὰρ ἔχει τάξιν , οὐχ ὡς ἄτακτος , ἀλλ’ ὡς τάξιν ὑπερβαίνουσα . Ὥσπερ γὰρ οὐκ ἔστι σχῆμα ὁ θεός , ὡς οὐκ ἀσχήμων , ἀλλ’ ὡς ἀσχημάτιστος , καὶ ὥσπερ οὐκ ἔχει μορφὴν ὁ θεὸς οὐχ ὡς ἄμορφος , ἀλλ’ ὡς ἀσώματος , οὕτως οὐκ ἔχει τάξιν ἡ θεία φύσις , οὐχ ὡς ἄτακτος , ἀλλ’ ὡς τάξιν ὑπερβαίνουσα . Λέγω πατέρα πρῶτον , οὐ τῇ τάξει πρῶτον , ἀλλὰ τῇ ἐννοίᾳ . ἐπειδὴ γεννήτωρ τοῦ μονογενοῦς , ἐπειδὴ ῥίζα τοῦ ἁγίου καρποῦ , ἐπειδὴ φῶς ἀίδιον ἀιδίου φωτὸς γέννημα . Ἆρα , ἀδελφοί μου , εἴ τις τῶν καθ’ ἡμᾶς ἐπεχείρησε σήμερον ἐν ἐκκλησίᾳ , ἐν λαῷ ὀρθοδόξῳ , ἐν λαῷ πεπληρωμένῳ πάσης ὀρθῆς γνώσεως προτάξαι τὸν υἱὸν τοῦ πατρός , οὐκ ἐβλασφημεῖτο ἂν παρ’ αὐτῶν τῶν ὀρθοδόξων ; Ἆρα εἴ τις ἐτόλμησεν εἰπεῖν ἐν ἐκκλησίᾳ · Ὁ Χριστὸς ὑμᾶς εὐλογήσει καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ οὐχ ὡς ἄτακτος ἐνομίζετο ἄν , ὅτι μὴ προέταξε τὴν ῥίζαν καὶ τότε ἐπήγαγε τὸν καρπόν ; Ἆρα εἴ τις εἶπεν · Ὁ υἱὸς ἡμᾶς σώσει καὶ ὁ πατήρ , οὐ σύγχυσιν ἐνομίζετο ἂν ἐργάζεσθαι καὶ παραβαίνειν τὴν τάξιν ; Ἀλλὰ ταῦτα οὕτως ἐνομίσθη παρὰ ἀγνώμοσι κριταῖς · παρὰ δὲ ἀληθείᾳ δικαζούσῃ καὶ ἀποστολικῇ ψήφῳ τὴν νίκην φερούσῃ ἀδιάφορον καὶ υἱοῦ πρῶτον μνησθῆναι καὶ πατρὸς καὶ πνεύματος . Ἄκουε Παύλου τοῦ μεγάλου κήρυκος Θεσσαλονικεῦσι γράφοντος , πῶς λέγει · Αὐτὸς δὲ ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς καὶ θεὸς ὁ πατὴρ ἡμῶν ἁγιάσει ἡμᾶς . Πρῶτον υἱὸς καὶ δεύτερον πατήρ ( Ὢ λαμπάδος ἁγίας πεπληρωμένη ψυχή ) , ὅτι οὐκ ἔνι τάξις ἐν τῇ ἁγίᾳ φύσει · ἀλλ’ ὅπερ ἂν πρῶτον θῇ ὁμότιμον νοεῖται καὶ τὸ δεύτερον οὐκ ἐλαττοῦται καὶ τὸ τρίτον οὐχ ὑβρίζεται . Ἀδιαφόρως οὖν προφέρει τὰ ὀνόματα , ἐπειδὴ οἶδε τὴν φύσιν ἀμέριστον καὶ τὴν βασιλείαν ἄτμητον . Ἐρωτήσωμεν δὲ τὸν ἅγιον Παῦλον , πόθεν εἴληφε τὰς ἀφορμὰς τοῦ οὕτως θεολογεῖν , ἢ οὕτως δοξολογεῖν , ἢ προτάσσειν τὸν υἱὸν τοῦ πατρός , οὐ τάξει , οὐ δυνάμει , ἀλλὰ τῇ λέξει . Διὰ τί πρῶτον υἱὸν ἐμνήσθη καὶ οὕτω πατρός · Λεγέτω Παῦλος ἑαυτῷ συνηγορῶν καὶ τὴν ἐκκλησίαν παιδεύων . Οὐδὲν ἐξ ἐμαυτοῦ φθέγγομαι , Χριστὸς δι’ ἐμοῦ τὰ δόγματα ὑπαγορεύει · ἢ δοκιμὴν ζητεῖτε τοῦ ἐν ἐμοὶ λαλοῦντος Χριστοῦ ; Ὁ Χριστὸς λαλεῖ δι’ ἐμοῦ · Μὴ κατηγόρει · Τῆς φωνῆς τῆς δεσποτικῆς μὴ ἐπιλαμβάνου . Ἀλλ’ οὐ δύνῃ νοῆσαι Χριστὸν δι’ ἐμοῦ λαλοῦντα ; Ἄκουε αὐτοῦ γυμνῶς δι’ ἑαυτοῦ φθεγγομένου . Εἰ γὰρ τάξει ὑπέκειτο τὰ ὀνόματα τῆς ἁγίας τριάδος καὶ τὸ μὲν πρῶτον λεγόμενον πρῶτον ἦν τῇ δυνάμει , τὸ δὲ δεύτερον δεύτερον τῇ τάξει , καὶ τὸ τρίτον τρίτον τῇ ἐλαττώσει , οὐκ ἂν ὁ σωτὴρ αὐτὸς ἀλήθεια ὢν συνέχεε τὸν τῆς ἀληθείας λόγον ; Καὶ ποῦ ὁ σωτὴρ ἑαυτοῦ πρῶτον ἐμνημόνευσεν , καὶ εἶτα πατρός ; Ἐάν τίς φησιν τὰς ἐντολάς μου τηρήσῃ , ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἐλευσόμεθα , καὶ μονὴν παρ’ αὐτῷ ποιήσομεν . Ἐπειδὴ δὲ τῇ τάξει ὑπερέβη ( λέγουσιν αἰρετικῶν παῖδες καὶ ὥσπερ ἔπαρχόν τινα βασιλέως βούλονται εἶναι τὸν υἱὸν τῷ πατρί ) , ἐρωτάσθωσαν , εἰ ἐτόλμησεν εἰπεῖν ποτε ἔπαρχος περὶ βασιλέως ὅτι Ἐγὼ καὶ ὁ βασιλεὺς διατάσσομαι . Ἐκ τῶν καθ’ ἡμᾶς νόει τὰ ὑπὲρ ἡμᾶς . Ἆρα κτιστὴ φύσις προέτασσε τῆς ἀκτίστου ; Κτιστὴ φύσις , ὡς ὑμεῖς λέγετε , ἐτόλμησεν εἰπεῖν συναριθμοῦσα ἑαυτὴν τῇ ἀσυγκρίτῳ ὑπεροχῇ ὅτι Ἐλευσόμεθα , καὶ μονὴν παρ’ αὐτῷ ποιήσομεν ; Ἀλλὰ διὰ μὲν τοῦ Ἐγὼ καὶ ὁ πατήρ τὸ ἀδιάφορον τῶν ὀνομάτων ἔδειξεν · διὰ δὲ τοῦ Ἐλευσόμεθα , καὶ μονὴν ποιησόμεθα τὸ ὁμότιμον τῆς ἐνεργείας .
Lemmas: δέω δέ ἐγώ , ἀδελφός , ὁ ὀφειλή ἀποδίδωμι καί μή πρόφασις ὁ παρέκβασις ἀρνέομαι ὁ ὑπόσχεσις . κηρύσσω Χριστός δόξα καί πατήρ ὕψος . κηρύσσω πνεῦμα ἅγιος , ὑψόω ὁ μονογενής , δοξάζω ὁ πατήρ . μηδείς ἀνατρέπω ὁ ἄξιος νομίζω , εἰμί πνεῦμα πρῶτος μνημονεύω , εἶτα υἱός , εἶτα πατέρας · ἢ υἱός πρῶτος , ἢ πατέρας . οὐ γάρ ἔχω τάξις , οὐ ὡς ἄτακτος , ἀλλά ὡς τάξις ὑπερβαίνω . ὥσπερ γάρ οὐ εἰμί σχῆμα ὁ θεός , ὡς οὐ ἀσχήμων , ἀλλά ὡς ἀσχημάτιστος , καί ὥσπερ οὐ ἔχω μορφή ὁ θεός οὐ ὡς ἄμορφος , ἀλλά ὡς ἀσώματος , οὕτως οὐ ἔχω τάξις ὁ θεῖος φύσις , οὐ ὡς ἄτακτος , ἀλλά ὡς τάξις ὑπερβαίνω . λέγω πατέρας πρῶτος , οὐ ὁ τάξις πρῶτος , ἀλλά ὁ ἔννοια . ἐπεί γεννήτωρ ὁ μονογενής , ἐπεί ῥίζα ὁ ἅγιος καρπός , ἐπεί φάος ἀίδιος ἀίδιος φάος γέννημα . ἆρα , ἀδελφός ἐγώ , εἰμί τις ὁ κατά ἐγώ ἐπιχειρέω σήμερον ἐν ἐκκλησία , ἐν λαός ὀρθόδοξος , ἐν λαός πληρόω πᾶς ὀρθός γνῶσις προσάγω ὁ υἱός ὁ πατέρας , οὐ βλασφημέω ἄν παρά αὐτός ὁ ὀρθόδοξος ; ἆρα εἰμί τις τολμάω λέγω ἐν ἐκκλησία · ὁ Χριστός σύ εὐλογέω καί ὁ πατήρ αὐτός οὐ ὡς ἄτακτος νομίζω ἄν , ὅτι μή προτάσσω ὁ ῥίζα καί τότε ἐπάγω ὁ καρπός ; ἆρα εἰμί τις λέγω · ὁ γιός ἐγώ σῴζω καί ὁ πατήρ , οὐ σύγχυσις νομίζω ἄν ἐργάζομαι καί παραβαίνω ὁ τάξις ; ἀλλά οὗτος οὕτως νομίζω παρά ἀγνώμων κριτής · παρά δέ ἀλήθεια δικάζω καί ἀποστολικός ψῆφος ὁ νίκη φέρω ἀδιάφορος καί υἱός πρῶτος μιμνήσκω καί πατήρ καί πνεῦμα . Ἄκουος Παῦλος ὁ μέγας κῆρυξ Θεσσαλονικεύς γράφω , πῶς λέγω · αὐτός δέ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός καί θεός ὁ πατήρ ἐγώ ἁγιάζω ἐγώ . Πρῶτος γιός καί δεύτερος πατήρ ( ὤ λαμπάς ἅγιος πληρόω Ψυχή ) , ὅτι οὐ ἔνειμι τάξις ἐν ὁ ἅγιος φύσις · ἀλλά ὅς ἄν πρῶτος τίθημι ὁμότιμος νοέω καί ὁ δύο οὐ ἐλασσόω καί ὁ τρίτος οὐ ὑβρίζω . ἀδιάφορος οὖν προφέρω ὁ ὄνομα , ἐπεί οἶδα ὁ φύσις ἀμέριστος καί ὁ βασίλειος ἄτμητος . ἐρωτάω δέ ὁ ἅγιος Παῦλος , πόθεν λαμβάνω ὁ ἀφορμή ὁ οὕτως θεολογέω , ἢ οὕτως δοξολογώ , ἢ προτάσσω ὁ υἱός ὁ πατέρας , οὐ τάξις , οὐ δύναμις , ἀλλά ὁ λέξις . Ζεύς τίς πρῶτος υἱός μιμνήσκω καί οὕτως πατέρας · λέγω Παῦλος ἑαυτοῦ συνηγορέω καί ὁ ἐκκλησία παιδεύω . οὐδείς ἐκ ἐμαυτοῦ φθέγγομαι , Χριστός διά ἐγώ ὁ δόγμα ὑπαγορεύω · ἢ δοκιμή ζητέω ὁ ἐν ἐγώ λαλέω Χριστός ; ὁ Χριστός λαλέω διά ἐγώ · Μή κατηγορέω · ὁ φωνή ὁ δεσποτικός μή ἐπιλαμβάνω . ἀλλά οὐ δύναμαι νοέω Χριστός διό ἐγώ λαλέω ; Ἄκουος αὐτός γυμνός διά ἑαυτοῦ φθέγγομαι . εἰμί γάρ τάξις ὑπόκειμαι ὁ ὄνομα ὁ ἅγιος τριάς καί ὁ μέν πρῶτος λέγω πρῶτος εἰμί ὁ δύναμις , ὁ δέ δεύτερος δεύτερος ὁ τάξις , καί ὁ τρίτος τρίτος ὁ ἐλάττωσις , οὐ ἄν ὁ σωτήρ αὐτός ἀλήθεια εἰμί συγχέω ὁ ὁ ἀλήθεια λόγος ; καί ποῦ ὁ σωτήρ ἑαυτοῦ πρῶτος μνημονεύω , καί εἶτα πατέρας ; ἐάν τίς φημί ὁ ἐντολή ἐγώ τηρέω , ἐγώ καί ὁ πατήρ ἔρχομαι , καί μονή παρά αὐτός ποιέω . Ἐπειδή δέ ὁ τάξις ὑπερβαίνω ( λέγω αἱρετικός παῖς καί ὥσπερ ἔπαρχος τις βασιλεύς βούλομαι ἔρχομαι ὁ υἱός ὁ πατήρ ) , ἐρωτάω , εἰμί τολμάω λέγω ποτέ ἔπαρχος περί βασιλεύς ὅτι ἐγώ καί ὁ βασιλεύς διατάσσω . ἐκ ὁ κατά ἐγώ νοέω ὁ ὑπέρ ἐγώ . ἆρα χτιστός φύσις προτάσσω ὁ ἄκτιστος ; Κτίστης φύσις , ὡς σύ λέγω , τολμάω λέγω συναριθμώ ἑαυτοῦ ὁ ἀσύγκριτος ὑπεροχή ὅτι ἔρχομαι , καί μονή παρά αὐτός ποιέω ; ἀλλά διά μέν ὁ ἐγώ καί ὁ πατήρ ὁ ἀδιάφορος ὁ ὄνομα δείκνυμι · διά δέ ὁ ἔρχομαι , καί μονή ποιέω ὁ ὁμότιμος ὁ ἐνέργεια .