severian-of-gabala.in-illud-pone-manum-tuam 14
Μὴ ἀγνοείτωσαν δὲ αἱρετικοὶ τὰ λεγόμενα . Πολλῶν γὰρ ἤκουσα λεγόντων ὅτι Διὰ τί μὴ τὰ ἠθικὰ ἡμῖν διαλέγεται ; Διὰ τί μὴ περὶ τρόπων καὶ κοσμιότητος ; Οὐ τοῦτο δὲ ποθοῦντες λέγουσιν , ἀλλὰ τὸν ἔλεγχον φεύγοντες . Ἀληθῆ διόρθωσιν θέλεις ; Ἤκουσας πολλάκις τῆς μεγάλης διδασκαλίας . Ἤκουσας περὶ ἠθῶν · διόρθωσόν σου τὸ ἦθος . Ἤκουσας περὶ τρόπων · ῥύθμισόν σου τὸν τρόπον . Ἀλλὰ τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ κυρίου · Ἦλθεν Ἰωάννης , μήτε ἐσθίων , μήτε πίνων , καὶ λέγουσιν · Δαιμόνιον ἔχει · ἦλθεν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐσθίων καὶ πίνων , καὶ λέγουσιν · Ἄνθρωπος φάγος καὶ οἰνοπότης Οὐδὲν ἀρέσκει τῇ κακίᾳ . Ἐὰν εἴπῃς περὶ ἤθους , λέγει · Ἐγὼ περὶ πίστεως ἐρωτῶ . Ἐὰν εἴπῃς περὶ πίστεως , λέγει · Ἐγὼ ἤθελον περὶ τρόπων ἀκοῦσαι . Διὰ τοῦτο τὸ παιδιῶδες τῆς κακίας ῥαπίζων ὁ σωτὴρ ἔλεγεν · Ηὐλήσαμεν ὑμῖν καὶ οὐκ ὠρχήσασθε · ἐθρηνήσαμεν καὶ οὐκ ἐκόψασθε . Ηὐλήσαμεν λόγῳ ἁγίῳ , λόγῳ φωτεινῷ τὴν τῶν ἠθῶν κατάστασιν , καὶ οὐκ ἠκούσατε . Ἐθρηνήσαμεν λόγῳ ἐπιπόνῳ , ὀδυνομένῳ , θρηνοῦντι ὑμῶν τὴν ἀπιστίαν , καὶ οὐκ ἠκούσατε . Οὔτε τὰ περὶ ὑμῶν ἀκούσαντες ὠρχήσασθε , οὔτε τὰ κατὰ αἱρέσεων ἀκούσαντες ἐπενθήσατε . Ἦλθεν ὁ βαπτιστής · λέγουσιν · Δαιμόνιον ἔχει . Καὶ οὐκ ἀγανακτεῖ ὁ βαπτιστής , ἀλλὰ τοῦ ἔργου ἔχεται . Ὁρᾷς γὰρ αὐτὸν καὶ τὰ αὐτὰ πάσχοντα τῷ σωτῆρι ; Περὶ τοῦ σωτῆρος ἔλεγον οἱ Ἰουδαῖοι · Δαιμόνιον ἔχει καὶ μαίνεται . Τί αὐτοῦ ἀκούετε ; . Οὐχὶ μακάριός ἐστιν Χριστιανὸς ὁ τῇ ἴσῃ ὕβρει ὑποπίπτων τῷ δεσπότῃ ; Παῦλος κηρύττει τὴν ἀλήθειαν καὶ λέγει αὐτῷ Φῆστος · Μαίνῃ , Παῦλε , τὰ πολλά σε γράμματα εἰς μανίαν περιτρέπει . Μανία γὰρ φαίνεται τοῖς μὴ καθεστηκόσι τὰ σώφρονα . Ὁ δέ · Οὐ μαίνομαι , φησίν , κράτιστε , ἀλλὰ ῥήματα σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης φθέγγομαι . Ὁρᾷς τὴν ἔνθεον παρρησίαν τὴν μανίαν μὲν νομισθεῖσαν , σωφροσύνης δὲ λαμπροτέραν . Ἀκούει Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς ὅτι Δαιμόνιον ἔχεις , ὡς ἤκουσαν οἱ ἀρχαῖοι προφῆται δαιμονιῶντες . Ἀπέστειλέ ποτε Ἐλισσαῖος ὁ προφήτης ἴδιον μαθητὴν προφήτην καὶ λέγει αὐτῷ · Ἄπελθε καὶ εὑρήσεις Ἰεοὺ τὸν ἄρχοντα · λάβε αὐτὸν ἰδίᾳ καὶ εἰπὲ αὐτῷ · Τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς Ἰσραήλ · Ἰδοὺ κέχρικά σε εἰς βασιλέα , καὶ ἐπίχεε ἐπ’ αὐτὸν τὸ κέρας τοῦ ἐλαίου καὶ χρῖσον αὐτὸν εἰς βασιλέα . Ἀποστέλλει ὁ προφήτης μαθητὴν προφήτην . Λαμβάνει τὸν ἄρχοντα . Τότε γὰρ οὐκ ἦν βασιλεὺς Ἰεού , ἀλλ’ ἄρχων τοῦ βασιλεύοντος . Λέγει αὐτῷ · Ἐλθὲ ἰδίᾳ . Καὶ λαβὼν αὐτὸν ἰδίᾳ καὶ τὰ ῥήματα λέγει καὶ τῷ κέρατι χρίει . Καὶ ὡς ἔχρισεν , ἔφυγεν , ἀνεχώρησεν . Λέγουσιν οἱ συνυπάρχοντες τοῦ Ἰεοὺ πρός αὐτόν · Τί ἦλθεν οὗτος πρὸς σὲ ὁ ἐπίληπτος ; . ἀντὶ τοῦ Ὁ δαιμονιζόμενος οὗτος , τί ἦλθεν ; Τί ὅτι ἦλθε πρὸς σὲ ὁ ἐπίληπτος οὗτος ; . Οὕτως ἀπ’ ἀρχῆς ὑβρίζοντο οἱ προφῆται , οὕτως οἱ ἀπόστολοι . Τί ἦλθεν ὁ ἐπίληπτος οὗτος πρὸς σέ ; . Φοβούμενος ἐκεῖνος μὴ ἐξάκουστον ποιήσῃ τὸ ὄνομα τῆς βασιλείας καὶ κινδυνεύσῃ ( βασιλέως γὰρ βασιλεύοντος ἐπικίνδυνον τὸ εἰς ἕτερον μετενεχθῆναι τὴν ἀρχήν ) , λέγει · Ὑμεῖς οἴδατε τὴν ἀδολεσχίαν αὐτοῦ καὶ τὴν φλυαρίαν αὐτοῦ . Συνέθετο οὐ τῇ γνώμῃ , ἀλλὰ τῇ φωνῇ . Οἴδατε αὐτοῦ τὴν ἀδολεσχίαν . Εἶτα ἐκεῖνοι συνιέντες ὅτι οὐδέποτε ἡ ἀλήθεια γελᾶται , αὐτοὶ οἱ καταγελάσαντες σπουδάζουσι μαθεῖν τὴν ἀλήθειαν . Ἄδικόν ἐστιν , Ἰεού , ἐὰν μὴ ἀπαγγείλῃς ἡμῖν . Ἀδικεῖς τὰ τῶν φίλων · κακῶς ποιεῖς κρύπτων τὸ μυστήριον . Εἰ ἐπίληπτός ἐστιν , τί ζητεῖς τὰ τοῦ ἐπιλήπτου ῥήματα ; Ἀδικεῖς , Ἰεού , ἐὰν μὴ ἀπαγγείλῃς ἡμῖν . Ἡ κακία καταφρονεῖ τὰ τῆς ἀρετῆς καὶ ἀγωνιᾷ αὐτήν . Καὶ ὡς δαιμονιῶντος κατεψηφίσαντο καὶ ὡς ἀληθεύοντος τὰς λέξεις ἐβασάνισαν . Τί ἀπήγγειλέ σοι , λέγε . Ἔλαβέ με ἰδίᾳ . Βλέπε ἰσχὺν τῆς ἀληθείας , πῶς ἡ γελασθεῖσα προσεκυνήθη δόξα , πῶς ὁ προφήτης ὁ ἐπίληπτος καὶ νόμων ἰσχυρότερος ἐγένετο . Λέγει · Ἔλαβέ με ἰδίᾳ καὶ ἐπέχεέ μοι τὸ κέρας τοῦ ἐλαίου . Καὶ ἐπῆραν φωνὴν οἱ ἄρχοντες , λέγοντες · Ζήτω ὁ βασιλεύς . Ὁρᾷς πῶς κατὰ τὸ αὐτὸ ἐγέλασαν τὴν προφητείαν καὶ ἐθαύμασαν , καὶ κατεψηφίσαντο καὶ ἐπίστευσαν ; Δαιμονιῶντα ἔλεγες καὶ τὸν ὑπὸ τοῦ δαιμονιῶντος χειροτονηθέντα βασιλέα καλεῖς ;
Lemmas: μή ἀγνοέω δέ αἱρετικός ὁ λέγω . Πόλλων γάρ ἀκούω λέγω ὅτι Ζεύς τίς μή ὁ ἠθικός ἐγώ διαλέγω ; Ζεύς τίς μή περί τρόπος καί κοσμιότης ; οὐ οὗτος δέ ποθέω λέγω , ἀλλά ὁ ἔλεγχος φεύγω . ἀληθής διόρθωσις θέλω ; ἀκούω πολλάκις ὁ μέγας διδασκαλία . ἀκούω περί ἦθος · διορθόω σύ ὁ ἦθος . ἀκούω περί τρόπος · ῥυθμίζω σύ ὁ τρόπος . ἀλλά ὁ λέγω ὑπό ὁ κύριος · ἔρχομαι Ἰωάννης , μήτε ἐσθίω , μήτε πίνω , καί λέγω · δαιμόνιον ἔχω · ἔρχομαι ὁ γιός ὁ ἄνθρωπος ἐσθίω καί πίνω , καί λέγω · Ἄνθρωπος φάγος καί οἰνοπότης οὐδείς ἀρέσκω ὁ κακία . ἐάν λέγω περί ἦθος , λέγω · ἐγώ περί πίστη ρωτώ . ἐάν λέγω περί πίστη , λέγω · ἐγώ ἐθέλω περί τρόπος ἀκούω . Ζεύς οὗτος ὁ παιδιώδης ὁ κακία ῥαπίζω ὁ σωτήρ λέγω · αὐλέω σύ καί οὐ ὀρχέομαι · θρηνέω καί οὐ κόπτω . αὐλέω λόγος ἅγιος , λόγος φωτεινός ὁ ὁ ἦθος κατάστασις , καί οὐ ἀκούω . θρηνέω λόγος ἐπίπονος , ὄζω , θρηνέω σύ ὁ ἀπιστία , καί οὐ ἀκούω . οὔτε ὁ περί σύ ἀκούω ὀρχέομαι , οὔτε ὁ κατά αἵρεσις ἀκούω πενθέω . ἔρχομαι ὁ βαπτιστής · λέγω · δαιμόνιον ἔχω . καί οὐ ἀγανακτέω ὁ βαπτιστής , ἀλλά ὁ έργο ἔχω . ορώ γάρ αὐτός καί ὁ αὐτός πάσχω ὁ σωτήρ ; περι ὁ σωτήρ λέγω ὁ Ἰουδαῖος · δαιμόνιον ἔχω καί μαίνομαι . Τι αὐτός ἀκούω ; . οὐ μακάριος εἰμί Χριστιανός ὁ ὁ ἴσος ὕβρις ὑποπίπτω ὁ δεσπότης ; Παῦλος κηρύσσω ὁ ἀλήθεια καί λέγω αὐτός Φῆστος · μαίνη , Παῦλος , ὁ πολύς σύ γράμμα εἰς μανία περιτρέπω . Μανία γάρ φαίνω ὁ μή καθίστημι ὁ σώφρων . ὁ δέ · οὐ μαίνομαι , φημί , ἀγαθός , ἀλλά ῥῆμα σωφροσύνη καί δικαιοσύνη φθέγγομαι . Όρας ὁ ἔνθεος παρρησία ὁ μανία μέν νομίζω , σωφροσύνη δέ λαμπρός . ἀκούω Ἰωάννης ὁ βαπτιστής ὅτι δαιμόνιον ἔχω , ὡς ἀκούω ὁ ἀρχαῖος προφήτης δαιμονιάω . ἀποστέλλω ποτέ Ἐλισσαῖος ὁ προφήτης ἴδιος μαθητής προφήτης καί λέγω αὐτός · ἀπέρχομαι καί εὑρίσκω Ἰεώ ὁ ἄρχων · λαμβάνω αὐτός ἴδιος καί λέγω αὐτός · Τά λέγω κύριος ὁ θεός Ἰσραήλ · ἰδέ χρίνω σύ εἰς βασιλεύς , καί ἐπιχέω ἐπί αὐτός ὁ κέρας ὁ ἔλαιον καί χρίω αὐτός εἰς βασιλεύς . ἀποστέλλω ὁ προφήτης μαθητής προφήτης . λαμβάνω ὁ ἄρχων . τότε γάρ οὐ εἰμί βασιλεύς Ἰεώ , ἀλλά ἄρχων ὁ βασιλεύω . Λέγος αὐτός · ἔρχομαι ἴδιος . καί λαμβάνω αὐτός ἴδιος καί ὁ ῥῆμα λέγω καί ὁ κέρας χρίω . καί ὡς χρίω , φεύγω , ἀναχωρέω . λέγω ὁ συνυπάρχων ὁ Ἰεώ πρός αὐτός · τις ἔρχομαι οὗτος πρός σύ ὁ ἐπίληπτος ; . ἀντί ὁ ὁ δαιμονίζομαι οὗτος , τίς ἔρχομαι ; Τι ὅτι ἔρχομαι πρός σύ ὁ ἐπίληπτος οὗτος ; . οὕτως ἀπό ἀρχή ὑβρίζω ὁ προφήτης , οὕτως ὁ ἀπόστολος . τις ἔρχομαι ὁ ἐπίληπτος οὗτος πρός σύ ; . φοβέω ἐκεῖνος μή ἐξάκουστος ποιέω ὁ ὄνομα ὁ βασίλεια καί κινδυνεύω ( βασιλεύς γάρ βασιλεύω ἐπικίνδυνος ὁ εἰς ἕτερος μεταφέρω ὁ ἀρχή ) , λέγω · σύ οἶδα ὁ ἀδολεσχία αὐτός καί ὁ φλυαρία αὐτός . συντίθημι οὐ ὁ γνώμη , ἀλλά ὁ φωνή . οἶδα αὐτός ὁ ἀδολεσχία . εἶτα ἐκεῖνος συνίημι ὅτι οὐδέποτε ὁ ἀλήθεια γελάω , αὐτός ὁ καταγελάω σπουδάζω μανθάνω ὁ ἀλήθεια . Ἄδικος εἰμί , Ἰεώ , ἐάν μή ἀπαγγέλλω ἐγώ . ἀδικέω ὁ ὁ φίλος · κακῶς ποιέω κρύπτω ὁ μυστήριον . εἰμί ἐπίληπτος εἰμί , τίς ζητέω ὁ ὁ ἐπίληπτος ῥῆμα ; ἀδικέω , Ἰεώ , ἐάν μή ἀπαγγέλλω ἐγώ . ὁ κακία καταφρονέω ὁ ὁ ἀρετή καί αγωνιώ αὐτός . καί ὡς δαιμονιάω καταψηφίζομαι καί ὡς ἀληθεύω ὁ λέξις βασανίζω . Τι ἀπαγγέλλω σύ , λέγω . λαμβάνω ἐγώ ἴδιος . βλέπω ἰσχύς ὁ ἀλήθεια , πῶς ὁ γελάω προσκυνέω δόξα , πῶς ὁ προφήτης ὁ ἐπίληπτος καί νόμος ἰσχυρός γίνομαι . Λέγος · λαμβάνω ἐγώ ἴδιος καί ἐπιχέω ἐγώ ὁ κέρας ὁ ἔλαιον . καί ἐπαίρω φωνή ὁ ἄρχων , λέγω · ζάω ὁ βασιλεύς . Όρας πῶς κατά ὁ αὐτός γελάω ὁ προφητεία καί θαυμάζω , καί καταψηφίζομαι καί πιστεύω ; Δαιμονιώ λέγω καί ὁ ὑπό ὁ δαιμονιάω χειροτονέω βασιλεύς καλέω ;