severian-of-gabala.in-illud-pater-transeat-a-me-calix-iste 4
Εἴπωμεν τοίνυν τοῦ μονογενοῦς τὴν ἀγαθότητα ἐκ τῶν ἀρτίως ὑπανεγνωσμένων . Κέχρηται παραβολαῖς ἡ πηγὴ τῆς σοφίας , κέχρηται παραβολαῖς ὁ διὰ τοῦ Δαυὶδ λέγων · Ἀνοίξω ἐν παραβολαῖς τὸ στόμα μου , καὶ ὑποτίθεται εἰκόνα τινά , πολλῆς μὲν δυνάμεως γέμουσαν , δοκοῦσαν δὲ ὅσον ἀπὸ τῆς λέξεως ἀνόμοιον εἶναι τῇ ἑαυτοῦ ἀγαθότητι . Τίς γὰρ ἐξ ὑμῶν φησιν ἕξει φίλον καὶ πορεύσεται πρὸς αὐτὸν μεσονυκτίου καὶ ἐρεῖ αὐτῷ · Φίλε , χρῆσόν μοι τρεῖς ἄρτους , ἐπειδὴ φίλος μοι ἐξ ὁδοῦ παρεγένετο καὶ τί αὐτῷ παραθῶ οὐκ ἔχω . Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς λέγει · Ἡ θύρα κέκλεισται , τὰ παιδία μου μετ’ ἐμοῦ ἐν τῇ κοίτῃ · μή μοι κόπους πάρεχε · οὐ δύναμαι ἀναστὰς δοῦναι . Εἶτα τί ἐπάγει ; Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν . Εἰ καὶ διὰ τὴν φιλίαν οὐ δώσει αὐτῷ , διά γε τὴν ἀναίδειαν αὐτοῦ ἀναστὰς δώσει αὐτῷ ὑπὲρ ὃ θέλει . Καὶ ὑμῖν λέγω · αἰτεῖτε καὶ δοθήσεται ὑμῖν . Ποίαν ὁμοιότητα φέρει πρὸς τὴν ἀφθονίαν τοῦ χορηγεῖν ἡ παραβολή ; Ὁ μὲν γὰρ ἄυπνος τὴν φύσιν , ὁ δὲ ἐν τῇ κοίτῃ κατάκειται · καὶ ὁ μὲν ὄκνῳ οὐ κατέχεται , ὁ δὲ ὄκνῳ καὶ ὕπνῳ δουλεύει . Τί οὖν βούλεται τὸ ἄνισον τῆς παραβολῆς ; Ἐπήγαγεν γάρ · Καὶ ὑμῖν λέγω · αἰτεῖτε , καθὼς ἐκεῖνος ᾔτησεν τὸν καθεύδοντα . Μὴ γὰρ οὐ καθεύδεις ; Οὐκ ἄυπνον ἔχεις τὴν φύσιν ; Οὐ περὶ σοῦ βοῶσιν οἱ προφῆται · Ἰδού , οὐ νυστάξει οὐδὲ ὑπνώσει ὁ φυλάσσων τὸν Ἰσραήλ . Τί οὖν βούλεται τὸ ἄνισον τῆς παραβολῆς ; Πέφυκεν ὁ λόγος ἀεὶ τοῦ σωτῆρος καὶ διὰ τῶν ὁμοίων τὰ ὅμοια παριστᾶν , καὶ διὰ τῶν ἐναντίων τὰ ἐναντία δεικνύναι . Τοῦτο ποιεῖ καὶ δι’ ἑτέρας παραβολῆς . Ποτὲ γοῦν παραστῆσαι βουληθεὶς ἐκ τοῦ ἐναντίου τὴν παρ’ αὐτοῦ βρύουσαν ἀγαθότητα , τὴν ἄφθονον χάριν καὶ μηδέποτε δαπανωμένην εὐεργεσίαν , τοιαύτην παρήγαγεν εἰκόνα οἵαν καὶ νῦν ἀκηκόαμεν . Ἀλλ’ αὕτη πρῶτον ἐξετάσθω καὶ τί βούλεται δεικνύναι δηλούσθω . Ἡ μὲν γὰρ εἰκὼν ἀνόμοιος . Ὁ δὲ σωτὴρ ἐκεῖνο βούλεται λέγειν ὅτι εἰ τὸν ὕπνῳ δουλεύοντα , εἰ τὸν ὄκνῳ κατεχόμενον , εἰ τὸν θύρᾳ κλεισθέντα ἤγειρεν ἡ παραμονὴ τοῦ προσεδρεύσαντος καὶ τῇ εὐπονίᾳ τὸν ὄκνον νικήσαντα , τὴν ἄυλον φύσιν , τὸν θεὸν λέγω , τὸν ὄκνῳ μὴ κατεχόμενον , τὸν ὕπνῳ μὴ δουλεύοντα , οὐκ ἐγερεῖ ἡ παραμονὴ τῶν προσεδρευόντων ἐν ἀληθείᾳ ; Καὶ τίς ὁ ταύτῃ τῇ ἐννοίᾳ μαχόμενος ; Ἵνα δὲ μάθῃς ἀκριβῶς πῶς ἀπὸ τοῦ ἐναντίου τὸ ἐναντίον ἔδειξεν , μικρὸν ὑποβάς , τῇ αὐτῇ ἐχρήσατο πάλιν εἰκόνι , τῇ διὰ τοῦ ἐναντίου τὸ ἐναντίον δεικνυούσῃ · Τίνα γὰρ ἐξ ὑμῶν αἰτήσας φησὶν ὁ υἱὸς ἄρτον , μὴ λίθον δώσει αὐτῷ ; ἢ ἰχθύν , μὴ ἀντὶ ἰχθύος ὄφιν ; ἢ ᾠόν , μὴ ἀντὶ ᾠοῦ σκορπίον ; Εἶτα ἐκ παραθέσεως τοῦ ἀνθρωπίνου τὸ κρεῖττον ὑποθέμενός φησιν · Εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες οἴδατε ἀγαθὰ δόματα διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν , πόσῳ μᾶλλον ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν ; Ὁρᾷς πῶς ἐκ παραθέσεως τοῦ ἐναντίου τὸ ἐναντίον ἔδειξεν ;
Lemmas: λέγω τοίνυν ὁ μονογενής ὁ ἀγαθότης ἐκ ὁ ἄρτιος ὑπαναγιγνώσκω . χράω παραβολή ὁ πηγή ὁ σοφία , χράω παραβολή ὁ διά ὁ Δαυίδ λέγω · ἀνοίγω ἐν παραβολή ὁ στόμα ἐγώ , καί ὑποτίθημι εἰκών τις , πολύς μέν δύναμις γέμω , δοκέω δέ ὅσον ἀπό ὁ λέξις ἀνόμοιος ἔρχομαι ὁ ἑαυτοῦ ἀγαθότης . Τῖς γάρ ἐκ σύ φημί ἔχω φίλος καί πορεύω πρός αὐτός μεσονύκτιος καί λέγω αὐτός · Φίλος , χράω ἐγώ τρεῖς ἄρτος , ἐπεί φίλος ἐγώ ἐκ ὁδός παραγίνομαι καί τίς αὐτός παρατίθημι οὐ ἔχω . ὁ δέ ἀποκρίνομαι λέγω · ὁ θύρα κλείω , ὁ παιδίον ἐγώ μετά ἐγώ ἐν ὁ κοίτη · μή ἐγώ κόπος παρέχω · οὐ δύναμαι ἀνίστημι δίδωμι . εἶτα τίς ἐπάγω ; ἀμήν ἀμήν λέγω σύ . εἰμί καί διά ὁ φίλιος οὐ δίδωμι αὐτός , διά γε ὁ ἀναίδεια αὐτός ἀνίστημι δίδωμι αὐτός ὑπέρ ὁ ἐθέλω . καί σύ λέγω · αἰτέω καί δίδωμι σύ . Ποίας ὁμοιότης φέρω πρός ὁ ἀφθονία ὁ χορηγέω ὁ παραβολή ; ὁ μέν γάρ ἄυπνος ὁ φύσις , ὁ δέ ἐν ὁ κοίτη κατάκειμαι · καί ὁ μέν ὄκνος οὐ κατέχω , ὁ δέ ὄκνος καί ὕπνος δουλεύω . τις οὖν βούλομαι ὁ ἄνισος ὁ παραβολή ; ἐπάγω γάρ · καί σύ λέγω · αἰτέω , καθώς ἐκεῖνος αἰτέω ὁ καθεύδω . Μή γάρ οὐ καθεύδω ; οὐ ἄυπνος ἔχω ὁ φύσις ; οὐ περί σύ βοῦς ὁ προφήτης · ἰδέ , οὐ νυστάζω οὐδέ ὑπνόω ὁ φυλάσσω ὁ Ἰσραήλ . τις οὖν βούλομαι ὁ ἄνισος ὁ παραβολή ; φύω ὁ λόγος ἀεί ὁ σωτήρ καί διά ὁ ὅμοιος ὁ ὅμοιος παρίστημι , καί διά ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος δείκνυμι . Τοῦτης ποιέω καί διά ἕτερος παραβολή . ποτέ γοῦν παρίστημι βούλομαι ἐκ ὁ ἐναντίος ὁ παρά αὐτός βρύω ἀγαθότης , ὁ ἄφθονος χάρις καί μηδέποτε δαπανάω εὐεργεσία , τοιοῦτος παράγω εἰκών οἷος καί νῦν ἀκούω . ἀλλά οὗτος πρῶτος εξετάζω καί τίς βούλομαι δείκνυμι δηλόω . ὁ μέν γάρ εἰκών ἀνόμοιος . ὁ δέ σωτήρ ἐκεῖνος βούλομαι λέγω ὅτι εἰμί ὁ ὕπνος δουλεύω , εἰμί ὁ ὄκνος κατέχω , εἰμί ὁ θύρα κλείω ἐγείρω ὁ παραμονή ὁ προσεδρεύω καί ὁ εὐπονίᾳ ὁ ὄκνος νικάω , ὁ ἄυλος φύσις , ὁ θεός λέγω , ὁ ὄκνος μή κατέχω , ὁ ὕπνος μή δουλεύω , οὐ ἐγείρω ὁ παραμονή ὁ προσεδρεύω ἐν ἀλήθεια ; καί τίς ὁ οὗτος ὁ ἔννοια μάχομαι ; ἵνα δέ μανθάνω ἀκριβῶς πῶς ἀπό ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος δείκνυμι , μικρός ὑποβαίνω , ὁ αὐτός χράω πάλιν εἰκών , ὁ διά ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος δείκνυμι · Τίνα γάρ ἐκ σύ αἰτέω φημί ὁ γιός ἄρτος , μή λίθος δίδωμι αὐτός ; ἢ ἰχθύς , μή ἀντί ἰχθύς ὄφις ; ἢ ᾠόν , μή ἀντί ᾠόν σκορπίος ; εἶτα ἐκ παράθεσις ὁ ἀνθρώπινος ὁ ἀγαθός ὑποτίθημι φημί · εἰμί οὖν σύ πονηρός ο οἶδα ἀγαθός δόμα δίδωμι ὁ τέκνον σύ , πόσος μᾶλλον ὁ πατήρ σύ ὁ οὐράνιος δίδωμι ἀγαθός ὁ αἰτέω αὐτός ; Όρας πῶς ἐκ παράθεσις ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος δείκνυμι ;