severian-of-gabala.in-illud-pater-transeat-a-me-calix-iste 6
Ταῦτα δι’ ἐκείνης ἐδίδαξεν τῆς παραβολῆς · ταῦτα καὶ διὰ τῆς παρούσης ὑποτίθεται · Καὶ ἡμῖν λέγω · αἰτεῖτε καὶ λήψεσθε · κρούετε καὶ ἀνοιγήσεται . Κατὰ τὴν εἰκόνα τοῦ κρούσαντος καὶ λέγοντος · Φίλε , ἄνοιξον , ζητεῖτε καὶ αἰτεῖτε , καὶ εὑρήσετε . Ἀλλ’ ὅταν αἰτῇς παρὰ θεοῦ , νόησον τίνα ἐστὶν ἃ αἰτεῖς καὶ παρὰ τίνος αἰτεῖς . Πολλοὶ γάρ , ἀδελφοί , διαφόρους περὶ θεοῦ δόξας λαμβάνουσιν ἐν ταῖς προσευχαῖς καὶ βούλονται τὸν θεόν , ὅτε μὲν αὐτοὶ προσεύχονται ὑπὲρ τῶν οἰκείων ἁμαρτημάτων , ἀγαθὸν εἶναι καὶ φιλάνθρωπον · ὅταν δὲ καλῶσιν αὐτὸν εἰς ἐκδίκησιν τῶν ἀδικούντων , αὐστηρὸν εἶναί τινα καὶ δίκαιον καὶ πολλῆς γέμοντα δικαιοκρισίας . Οἷον ὅταν τις ὑπὲρ ἑαυτοῦ καταστὰς εὔχηται , κέχρηται φωναῖς ταῖς πειθούσαις ὁμοῦ καὶ δυσωπούσαις τὸν θεόν · Δέομαι , λέγων , Κύριε , ἐλέησόν με τὸν ἀνάξιον · δέομαι , κύριε , ἀγαθὸς εἶ , φιλάνθρωπος εἶ , παρορᾷς ἁμαρτήματα , ὑπερβαίνεις ἀδικήματα . Ἐὰν ἀνομίας παρατηρήσῃ , κύριε , τίς ὑποστήσεταί σοι ; Ποίησον μετ’ ἐμοῦ κατὰ τὸ ἔλεός σου . Ταῦτα μὲν ἅπαντες λέγουσιν ὅταν ὑπὲρ ἑαυτῶν εὔχονται · ὅταν δέ τις ἔλθῃ κατ’ ἐχθροῦ λυπούμενος , ταύτης ἐπιλανθάνεται τῆς φωνῆς , πρὸς ἑτέραν δὲ ἔννοιαν τρέπει τὴν ἱκεσίαν . Καί τί φησιν ἐνταῦθα ; Κύριε , κριτὴς εἶ δίκαιος , οὐκ ἀρέσκει σοι τὰ φαῦλα · ἐκδίκησόν με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου · κριτὴς εἶ ἀληθείας · μὴ μακροθυμήσῃς τοῖς ἐχθροῖς μου , ἀλλ’ ὡς κριτὴς ἀληθείας δίκασον τὴν ἀλήθειαν . – Ὅτε σοὶ δικάζω , βούλει με εἶναι ἀγαθὸν ; ὅτε τοῖς σοῖς ἐχθροῖς δικάζω , βούλει με εἶναι δίκαιον ; Ἐπελάθου σου τῶν προτέρων εὐχῶν ; Οὐκ ἀγαθὸν ἐκάλεις ; οὐχ ὡς φιλάνθρωπον ἐδυσώπεις ; οὐχ ὡς μακρόθυμον παρεκάλεις ; Τί οὖν ; πρὸς τὰς ὑμετέρας γνώμας ἐμαυτὸν μερίσω ; καὶ πρὸς τὰ ὑμῖν ἀρέσκοντα πωλήσω τὸ δίκαιον ; Ἀλλ’ οὐχ οἷόν τε ἐστὶ σοὶ μὲν ὑπάρξαι τὰ παρὰ τῆς ἀγαθότητος ἀγαθά , τοῖς δὲ σοῖς ἐχθροῖς τὰ τῆς δικαιοκρισίας ἔννομα . Ὁ γὰρ ἀγαθός , πρὸς πάντας ἀγαθός , καὶ ὁ δίκαιος , πρὸς πάντας φυλάσσει τὸ δίκαιον . Ὅρα οὖν μὴ κατὰ τῶν ἐχθρῶν εὐχόμενος κατὰ σαυτοῦ κινήσῃς τὸν δίκαιον · ὁ γὰρ δίκαιος ἐξετάζει καὶ τὰ σὰ μετὰ τῶν ἄλλων , ὥστε ἐὰν μὲν ὡς δίκαιον κατὰ τῶν ἐχθρῶν καλῇς , ἀνάγκῃ καὶ κατὰ σαυτοῦ τὸν κριτὴν παροξύνεις · ἐὰν δὲ ὡς ἀγαθὸν περὶ σαυτοῦ παρακαλέσῃς , ἀγαθὸς ἔσται πρὸς πάντας κἂν μὴ θέλῃς . Δεῖ οὖν εὐχόμενον τοιαῦτα αἰτεῖν τὰ τῷ θεῷ ἀρέσκοντα , δεῖ εὐχόμενον τοιαῦτα παρακαλεῖν , οἷα εἶτα τὸν θεὸν ἀναπαύοντα . Εἰ γὰρ ὁ σωτὴρ εἰπών · Πάτερ , εἰ δυνατόν , παρελθέτω ἀπ’ ἐμοῦ τὸ ποτήριον ἐπήγαγε · πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω ἀλλ’ ὡς σύ , σύ , ἄνθρωπος εὐτελής , τῇ ἑαυτοῦ γνώμῃ δικάζεις , καὶ οὐ τῇ θείᾳ γνώμῃ παραχωρεῖς ;
Lemmas: Ταΰς διά ἐκεῖνος διδάσκω ὁ παραβολή · οὗτος καί διά ὁ παρών ὑποτίθημι · καί ἐγώ λέγω · αἰτέω καί λαμβάνω · κρούω καί ἀνοίγνυμι . κατά ὁ εἰκών ὁ κρούω καί λέγω · Φίλος , ἀνοίγνυμι , ζητέω καί αἰτέω , καί εὑρίσκω . ἀλλά ὅταν αἰτέω παρά θεός , νοέω τίς εἰμί ὅς αἰτέω καί παρά τίς αἰτέω . πολλός γάρ , ἀδελφός , διάφορος περί θεός δόξα λαμβάνω ἐν ὁ προσευχή καί βούλομαι ὁ θεός , ὅτε μέν αὐτός προσεύχομαι ὑπέρ ὁ οἰκεῖος ἁμάρτημα , ἀγαθός ἔρχομαι καί φιλάνθρωπος · ὅταν δέ καλέω αὐτός εἰς ἐκδίκησις ὁ ἀδικέω , αὐστηρός εἰμί τις καί δίκαιος καί πολύς γέμω δικαιοκρισία . οἷος ὅταν τις ὑπέρ ἑαυτοῦ καθίστημι εὔχομαι , χράω φωνή ὁ πείθω ὁμοῦ καί δυσωπέω ὁ θεός · δέομαι , λέγω , κύριος , ἐλεέω ἐγώ ὁ ἀνάξιος · δέομαι , κύριος , ἀγαθός εἰμί , φιλάνθρωπος εἰμί , παροράω ἁμάρτημα , ὑπερβαίνω ἀδίκημα . ἐάν ἀνομία παρατηρέω , κύριος , τίς ὑφίστημι σύ ; ποιέω μετά ἐγώ κατά ὁ ἔλεος σύ . Ταΰς μέν ἅπας λέγω ὅταν ὑπέρ ἑαυτοῦ εὔχομαι · ὅταν δέ τις ἔρχομαι κατά ἐχθρός λυπέω , οὗτος ἐπιλανθάνω ὁ φωνή , πρός ἕτερος δέ ἔννοια τρέπω ὁ ἱκεσία . καί τίς φημί ἐνταῦθα ; κύριος , κριτής εἰμί δίκαιος , οὐ ἀρέσκω σύ ὁ φαῦλος · ἐκδικέω ἐγώ ἐκ ὁ ἐχθρός ἐγώ · κριτής εἰμί ἀλήθεια · μή μακροθυμέω ὁ ἐχθρός ἐγώ , ἀλλά ὡς κριτής ἀλήθεια δικάζω ὁ ἀλήθεια . – Ὅτε σύ δικάζω , βούλομαι ἐγώ ἔρχομαι ἀγαθός ; ὅτε ὁ σός ἐχθρός δικάζω , βούλομαι ἐγώ ἔρχομαι δίκαιος ; ἐπιλανθάνομαι σύ ὁ πρότερος εὐχή ; οὐ ἀγαθός καλέω ; οὐ ὡς φιλάνθρωπος δυσωπέω ; οὐ ὡς μακρόθυμος παρακαλέω ; τις οὖν ; πρός ὁ ὑμέτερος γνώμη ἐμαυτοῦ μερίζω ; καί πρός ὁ σύ ἀρέσκω πωλέω ὁ δίκαιος ; ἀλλά οὐ οἷος τε εἰμί σύ μέν ὑπάρχω ὁ παρά ὁ ἀγαθότης ἀγαθός , ὁ δέ σός ἐχθρός ὁ ὁ δικαιοκρισία ἔννομος . ὁ γάρ ἀγαθός , πρός πᾶς ἀγαθός , καί ὁ δίκαιος , πρός πᾶς φυλάσσω ὁ δίκαιος . ὁράω οὖν μή κατά ὁ ἐχθρός εὔχομαι κατά σεαυτοῦ κινέω ὁ δίκαιος · ὁ γάρ δίκαιος ἐξετάζω καί ὁ σός μετά ὁ ἄλλος , ὥστε ἐάν μέν ὡς δίκαιος κατά ὁ ἐχθρός καλός , ἀνάγκη καί κατά σεαυτοῦ ὁ κριτής παροξύνω · ἐάν δέ ὡς ἀγαθός περί σεαυτοῦ παρακαλέω , ἀγαθός εἰμί πρός πᾶς κἀν μή ἐθέλω . δέω οὖν εὔχομαι τοιοῦτος αἰτέω ὁ ὁ θεός ἀρέσκω , δέω εὔχομαι τοιοῦτος παρακαλέω , οἷος εἶτα ὁ θεός ἀναπαύω . εἰμί γάρ ὁ σωτήρ λέγω · Πάτερ , εἰμί δυνατός , παρέρχομαι ἀπό ἐγώ ὁ ποτήριον ἐπάγω · πλήν οὐ ὡς ἐγώ θέλω ἀλλά ὡς σῦς , σῦς , ἄνθρωπος εὐτελής , ὁ ἑαυτοῦ γνώμη δικάζω , καί οὐ ὁ θεῖος γνώμη παραχωρέω ;