severian-of-gabala.in-illud-in-qua-potestate-haec-facis 1
Ἀρχὴ σωτηρίας ἀνθρώπων ὁ τοῦ θεοῦ φόβος , καὶ ῥίζα πάντων τῶν ἐν ἡμῖν ἀγαθῶν ὁ τοῦ θεοῦ νόμος . Οὔτε δὲ θεοῦ νόμος ἄνευ φόβου οὔτε φόβος ἄνευ νόμου . Ὁ γὰρ νόμος τῶν ἐπιταγμάτων ὑπηρέτην ἔχει τὸν φόβον · ὁ δὲ φόβος τῶν προστεταγμένων δικαστὴν ἔχει τὸν νόμον . Ὁ μὲν οὖν φόβῳ τῷ νόμῳ προσερχόμενος καὶ τῷ τὸν νόμον δόντι θεῷ ἁγίοις ἐμπολιτεύεται καὶ ὁσίοις ἀναγράφεται · ὁ δὲ κατατολμῶν τοῦ θείου φόβου καὶ μετὰ ἀλαζονείας προσέρχεται τῷ θείῳ νόμῳ οὔτε τῆς χάριτος ἀξιοῦται , ἀλλὰ καὶ τῆς εὐσεβείας ἐκβάλλεται . Διὰ τοῦτο οἱ μὲν φόβῳ καὶ πόθῳ προσιόντες τῷ θείῳ νόμῳ , μετὰ πάσης εὐθύτητος διδάσκονται καὶ φωτίζονται , καὶ παρ’ αὐτῆς τῆς ἀληθείας αὐτὴν παιδεύονται τὴν εὐσέβειαν · ὑποπίπτουσι γὰρ αὐτῇ τῇ πηγῇ τῆς ἀληθείας , λέγοντες · Εὐλογητὸς εἶ , κύριε · δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου . Ἀλλ’ οἱ μὲν ἅγιοι οὕτως εὐλαβεῖς , οὕτω φιλόθεοι , οὕτω παρ’ αὐτῆς αὐτὴν μανθάνουσι τὴν ἀλήθειαν . Οἱ δὲ τῆς ἀληθείας ἐχθροί , μᾶλλον δὲ τῆς ἑαυτῶν ζωῆς πολέμιοι , ἀλαζονείαν καὶ τῦφον τῆς ἁπλότητος προτιμήσαντες , τυραννικῷ σχήματι προσέρχονται τῷ τῆς εὐσεβείας διδασκάλῳ . Ὃ δὴ πεποιήκασι καὶ Ἰουδαίων παῖδες , ὡς ἀρτίως ἐκ τῶν εὐαγγελικῶν λόγων ἀκηκόατε . Τῷ γὰρ κυρίῳ ἡμῶν Ἰησοῦ , τῷ βασιλεῖ τῶν ἁγίων , ἐνδιατρίβοντι ἐν τῷ ναῷ , προσέρχονται ἐν αὐτῷ τῷ ναῷ , οὐ μετὰ τοῦ πρέποντος φόβου , οὐχ ὡς οἰκέται δεσπότῃ , οὐχ ὡς ἄνθρωποι θεῷ , ἀλλ’ οὐδὲ ὡς μαθηταὶ διδασκάλῳ . Ἐχθροὶ τῆς ἀληθείας καὶ θηραταὶ κακίας , τὴν ἑαυτῶν ἐνδεικνύμενοι πονηρίαν , λογισμοῖς ἀνθρωπίνοις ἐπειρῶντο περιγράφειν τὴν σοφίαν τὴν ὑπερκόσμιον . Προσῆλθον γάρ φησιν ἐν τῷ ἱερῷ τῷ Ἰησοῦ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ λέγοντες · Ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς ; καὶ τίς σοι ἔδωκε τὴν ἐξουσίαν ταύτην ; Ὢ τῆς ἀφόβου καρδίας . ὅσα τολμᾷ , ὅσα φθέγγεται , ὅσα πρὸς ἀλαζονείαν αἴρεται . Ὢ τῆς τῶν πονηρῶν ἀνοίας . Ὢ τῆς τοῦ σωτῆρος ἀνεξικακίας . Φθέγγεται ταῦτα πηλός , καὶ ἀνέχεται ὁ πλάστης · ἐπαίρεται κατὰ τοῦ δημιουργοῦ τὸ πλάσμα καὶ ἀνεξικακεῖ ὁ εὐεργέτης ὁ ἀνεύθυνος . ἀπαιτοῦσι λόγον παρὰ τοῦ θεοῦ λόγου καὶ τὴν ἐξουσίαν πολυπραγμονοῦσι , τὴν κορυφὴν τῆς αὐθεντίας . Εἴπωμεν εὐκαίρως καὶ ἡμεῖς τὰ τοῦ σοφοῦ · Ὢ ἄνθρωπε , τί ἀλαζονεύει γῆ καὶ σποδὸς . Θεὸν ἐρωτᾷς καὶ λόγον ἀπαιτεῖς παρ’ αὐτοῦ τῶν ἰδίων ἔργων καὶ τολμᾷς λέγειν πρὸς τὴν ὑπερκόσμιον ἐξουσίαν · Ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς ; Διὰ τί δὲ ὅλως αὐτὸν ἐρωτᾷς καὶ οὐκ αὐτὴν τὴν πραγμάτων δύναμιν ἐρευνᾷς ; Ἐξέτασον αὐτὸς ἀκριβῶς ἐν τῷ κρυπτῷ τῆς ψυχῆς βουλευτηρίῳ , τὴν τῶν πραγμάτων φύσιν ἐπισκεψάμενος , εἰ ἀνθρωπίνης ἐστὶν ἐννοίας τὰ γινόμενα ἢ θείας αὐθεντίας τὰ τῷ κυρίῳ κατορθούμενα . Ἐρώτησον καὶ φύσεως νόμους καὶ ἐξουσίας ὅρους καὶ λογισμῶν ἀκολουθίαν , ποία ἐξουσία δύναται νεκροὺς ἐγεῖραι , ἀνθρώπων ἢ θεοῦ ; Τίς δύναται λεπροὺς καθαίρειν καὶ νόσους ἀπελαύνειν καὶ πᾶσαν ψυχῶν καὶ σωμάτων ἀρρωστίαν λόγῳ μόνῳ διώκειν ; Εἶτα , τίς δύναται ἀπὸ πηλοῦ ὀφθαλμοὺς διαπλάσαι , θεὸς ἢ ἄνθρωπος ; Διατί μὴ τὴν φύσιν αὐτὴν τῶν πραγμάτων ἐρωτᾷς , ἀλλὰ μετὰ θρασύτητος τὸν ἐργάτην πολυπραγμονεῖς λέγων · Ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς ; Ἐπαναλαμβάνω γὰρ τὰ ῥήματα πάλιν τῶν τὰ πάντα ῥᾳδίως τολμώντων , τῶν ἀπαιτούντων λόγον τὸν τοῦ θεοῦ λόγον , καὶ περιγράφειν λογισμοῖς ἐπιχειρούντων τὸν δρασσόμενον τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν . Ὢ τῆς ἀνοίας . Θεῷ λόγῳ προσάγουσι πεῖραν λόγων , ᾧ πᾶσα τέχνη λόγων εὐάλωτος καὶ πᾶσα λογισμῶν μεμελετημένη πλοκή . Τί γὰρ ἀνθρώπινος ἰσχύει λόγος πρὸς θεὸν λόγον ; Τί δὲ σεσοφισμένη κακία πρὸς ὑπερκόσμιον σοφίαν ; Ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς ; Ἐρώτησον τὸν παραλυτικόν , διὰ ποίας ἐξουσίας εἰς ῥῶσιν ἀνακλίνεται · ἐρώτησον θαύματα καὶ μὴ πολυπραγμόνει τοῦ θαυματοποιοῦ τὴν ἐξουσίαν . Οὐκ ἀποκρίνεται ὑμῖν ἡ θεία χάρις , ἀναξίους ἀποκρίσεως κρίνουσα τοὺς κακῶς ἐρωτῶντας . Τοιοῦτος γὰρ ὁ τοῦ θεοῦ λόγος . Ὅταν ἴδῃ ψυχὴν σκολιὰν καὶ διεστραμμένην , ἀποσείεται αὐτὴν ὡς ἀναξίαν τῆς χάριτος , καὶ πολλὰ πολλάκις σπουδάζων μανθάνειν , ἀλήθειαν οὐ τυγχάνει παρὰ τῆς ἀληθείας . Ἐρωτῶσιν Ἰουδαῖοι πολλάκις καὶ οὐδὲ ἅπαξ μανθάνουσιν , εἰς τοσοῦτον αὐτῶν τὰς ψυχὰς ἐβασάνιζεν εἰς ὀδύνην ἡ τοῦ σωτῆρος σιωπή , ὡς εἰπεῖν τότε τὸ πονηρὸν ἐκεῖνο συνέδριον · Ἕως πότε τὴν ψυχὴν ἡμῶν αἴρεις ; Εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστός , εἰπὲ ἡμῖν παρρησίᾳ . Ἀλλ’ οὐδὲ μετὰ ταύτην αὐτοῖς τὴν φωνὴν ἀποκρίνεται · ἀνάξιοι γὰρ ἦσαν ἀποκρίσεως οἱ κακῶς ἐρωτῶντες . Τί οὖν πρὸς αὐτοὺς ὁ σωτήρ ; Εἶπον ὑμῖν καὶ οὐκ ἠκούσατε · τί πάλιν θέλετε ἀκούειν ; Τὰ ἔργα , ἃ ἐγὼ ποιῶ , ταῦτα μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ . Ὁρᾷς ὅτι βούλεται τὰ ἔργα ἐρωτᾶσθαι καὶ μὴ τὴν ἐξουσίαν πολυπραγμονεῖσθαι ; Ἐρωτῶσιν οἱ Ἰουδαῖοι · Εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστός , εἰπὲ ἡμῖν παρρησίᾳ · ἕως πότε τὴν ψυχὴν ἡμῶν αἴρεις ; Καὶ οὐ δίδωσι τῇ ἀμφιβολίᾳ λύσιν . Ἠρώτων γὰρ οὐχ ἵνα μάθωσιν , ἀλλ’ ἵνα κατηγορήσωσιν . Ὁ δὲ ἀρχιερεὺς Καϊάφας , ὁ τῆς συναγωγῆς ἐκείνης ἄξιος , εἰς τοσοῦτον ἦλθε μανίας , ὡς εἰπεῖν · Ὁρκίζω σε κατὰ τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος , εἰπὲ ἡμῖν , εἰ σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ εὐλογητοῦ . Ὁ δὲ σωτὴρ διδάσκων ἡμᾶς τοὺς λόγους μετ’ εὐλαβείας δέχεσθαι , πρὸς μὲν τὸν ὅρκον ἀποκρίνεται , πρὸς δὲ τὸ ἀμφιβαλλόμενον λύσιν οὐκ ἔδωκεν . Εἰπέ φησιν ἡμῖν , εἰ σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ εὐλογητοῦ . Λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ κύριος · Σὺ εἴπας . Καὶ τὸν ὅρκον ἐτίμησεν ὁμολογήσας καὶ τὴν κακίαν οὐκ ἐπληροφόρησε , βδελυξάμενος τὴν πανουργίαν . Ἐζήτησαν οἱ Ἰουδαῖοι κακῶς καὶ ἀποκρίσεως οὐκ ἔτυχον . Καὶ μάλα γε εἰκότως · Σκολιοὶ γὰρ λογισμοὶ χωρίζουσιν ἀπὸ θεοῦ . Οὐκ ἐπέτρεπεν αὐτοῦ τὴν σοφίαν τοῖς κακῶς τὴν σοφίαν αὐτοῦ πολυπραγμονοῦσιν . Εἰς κακότεχνον γὰρ ψυχὴν οὐκ εἰσελεύσεται σοφία .
Lemmas: Ἀρχή σωτηρία ἄνθρωπος ὁ ὁ θεός φόβος , καί ῥίζα πᾶς ὁ ἐν ἐγώ ἀγαθός ὁ ὁ θεός νόμος . οὔτε δέ θεός νόμος ἄνευ φόβος οὔτε φόβος ἄνευ νόμος . ὁ γάρ νόμος ὁ ἐπίταγμα ὑπηρέτης ἔχω ὁ φόβος · ὁ δέ φόβος ὁ προστάσσω δικαστής ἔχω ὁ νόμος . ὁ μέν οὖν φόβος ὁ νόμος προσέρχομαι καί ὁ ὁ νόμος δίδωμι θεός ἅγιος ἐμπολιτεύω καί ὅσιος ἀναγράφω · ὁ δέ κατατολμάω ὁ θεῖος φόβος καί μετά ἀλαζονεία προσέρχομαι ὁ θεῖος νόμος οὔτε ὁ χάρις ἀξιόω , ἀλλά καί ὁ εὐσέβεια ἐκβάλλω . Ζεύς οὗτος ὁ μέν φόβος καί πόθος προσέρχομαι ὁ θεῖος νόμος , μετά πᾶς εὐθύτης διδάσκω καί φωτίζω , καί παρά αὐτηες͂ς ὁ ἀλήθεια αὐτός παιδεύω ὁ εὐσέβεια · ὑποπίπτω γάρ αὐτός ὁ πηγή ὁ ἀλήθεια , λέγω · ευλογημένος εἰμί , κύριος · διδάσκω ἐγώ ὁ δικαίωμα σύ . ἀλλά ὁ μέν ἅγιος οὕτως εὐλαβής , οὕτως φιλόθεος , οὕτως παρά αὐτηες͂ς αὐτός μανθάνω ὁ ἀλήθεια . ὁ δέ ὁ ἀλήθεια ἐχθρός , μᾶλλον δέ ὁ ἑαυτοῦ ζωή πολέμιος , ἀλαζονεία καί τῦφος ὁ ἁπλότης προτιμάω , τυραννικός σχῆμα προσέρχομαι ὁ ὁ εὐσέβεια διδάσκαλος . ὅς δή ποιέω καί Ἰουδαῖος παῖς , ὡς ἄρτιος ἐκ ὁ εὐαγγελικός λόγος ἀκούω . ὁ γάρ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς , ὁ βασιλεύς ὁ ἅγιος , ἐνδιατρίβω ἐν ὁ ναός , προσέρχομαι ἐν αὐτός ὁ ναός , οὐ μετά ὁ πρέπω φόβος , οὐ ὡς οἰκέτης δεσπότης , οὐ ὡς ἄνθρωπος θεός , ἀλλά οὐδέ ὡς μαθητής διδάσκαλος . ἐχθρός ὁ ἀλήθεια καί θηρατής κακία , ὁ ἑαυτοῦ ἐνδείκνυμι πονηρία , λογισμός ἀνθρώπινος πειράω περιγράφω ὁ σοφία ὁ ὑπερκόσμιος . προσέρχομαι γάρ φημί ἐν ὁ ἱερός ὁ Ἰησοῦς ὁ ἱερεύς καί ὁ πρέσβυς ὁ λαός λέγω · ἐν ποῖος ἐξουσία οὗτος ποιέω ; καί τίς σύ δίδωμι ὁ ἐξουσία οὗτος ; ὤ ὁ ἄφοβος καρδία . ὅσος τολμάω , ὅσος φθέγγομαι , ὅσος πρός ἀλαζονεία αἴρω . ὤ ὁ ὁ πονηρός ἄνοια . ὤ ὁ ὁ σωτήρ ἀνεξικακία . φθέγγομαι οὗτος πηλός , καί ἀνέχω ὁ πλάστης · ἐπαίρω κατά ὁ δημιουργός ὁ πλάσμα καί ἀνεξικακέω ὁ εὐεργέτης ὁ ἀνεύθυνος . ἀπαιτέω λόγος παρά ὁ θεός λόγος καί ὁ ἐξουσία πολυπραγμονέω , ὁ κορυφή ὁ αὐθεντία . λέγω εὔκαιρος καί ἐγώ ὁ ὁ σοφός · ὤ ἄνθρωπος , τίς ἀλαζονεύω γῆ καί σποδός . θεός ἐρωτάω καί λόγος ἀπαιτέω παρά αὐτός ὁ ἴδιος ἔργον καί τολμάω λέγω πρός ὁ ὑπερκόσμιος ἐξουσία · ἐν ποῖος ἐξουσία οὗτος ποιέω ; διά τίς δέ ὅλος αὐτός ἐρωτάω καί οὐ αὐτός ὁ πρᾶγμα δύναμις ἐρευνάω ; ἐξετάζω αὐτός ἀκριβῶς ἐν ὁ κρυπτός ὁ ψυχή βουλευτήριον , ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ἐπισκοπέω , εἰμί ἀνθρώπινος εἰμί ἔννοια ὁ γίγνομαι ἢ θεῖος αὐθεντία ὁ ὁ κύριος κατορθόω . ἐρωτάω καί φύσις νόμος καί ἐξουσία ὅρος καί λογισμός ἀκολουθία , ποῖος ἐξουσία δύναμαι νεκρός ἐγείρω , ἄνθρωπος ἢ θεός ; Τῖς δύναμαι λεπρός καθαίρω καί νόσος ἀπελαύνω καί πᾶς ψυχή καί σῶμα ἀρρωστία λόγος μόνος διώκω ; εἶτα , τίς δύναμαι ἀπό πηλός ὀφθαλμός διαπλάσσω , θεός ἢ ἄνθρωπος ; διατί μή ὁ φύσις αὐτός ὁ πρᾶγμα ἐρωτάω , ἀλλά μετά θρασύτης ὁ ἐργάτης πολυπραγμονέω λέγω · ἐν ποῖος ἐξουσία οὗτος ποιέω ; ἐπαναλαμβάνω γάρ ὁ ῥῆμα πάλιν ὁ ὁ πᾶς ῥᾴδιος τολμάω , ὁ ἀπαιτέω λόγος ὁ ὁ θεός λόγος , καί περιγράφω λογισμός ἐπιχειρέω ὁ δράσσομαι ὁ σοφός ἐν ὁ πανουργία αὐτός . ὤ ὁ ἄνοια . θεός λόγος προσάγω πεῖρα λόγος , ὅς πᾶς τέχνη λόγος εὐάλωτος καί πᾶς λογισμός μελετάω πλοκή . Τι γάρ ἀνθρώπινος ἰσχύω λόγος πρός θεός λόγος ; τις δέ σοφίζω κακία πρός ὑπερκόσμιος σοφία ; ἐν ποῖος ἐξουσία οὗτος ποιέω ; ἐρωτάω ὁ παραλυτικός , διά ποῖος ἐξουσία εἰς ῥῶσις ἀνακλίνω · ἐρωτάω θαῦμα καί μή πολυπραγμονέω ὁ θαυματοποιός ὁ ἐξουσία . οὐ ἀποκρίνω σύ ὁ θεῖος χάρις , ἀνάξιος ἀπόκρισις κρίνω ὁ κακῶς ἐρωτάω . τοιοῦτος γάρ ὁ ὁ θεός λόγος . ὅταν εἶδον ψυχή σκολιός καί διαστρέφω , ἀποσείω αὐτός ὡς ἀνάξιος ὁ χάρις , καί πολύς πολλάκις σπουδάζω μανθάνω , ἀλήθεια οὐ τυγχάνω παρά ὁ ἀλήθεια . ἐρωτάω Ἰουδαῖος πολλάκις καί οὐδέ ἅπαξ μανθάνω , εἰς τοσοῦτος αὐτός ὁ ψυχή βασανίζω εἰς ὀδύνη ὁ ὁ σωτήρ σιωπή , ὡς λέγω τότε ὁ πονηρός ἐκεῖνος συνέδριον · Ἕως πότε ὁ ψυχή ἐγώ αἴρω ; εἰμί σύ εἰμί ὁ Χριστός , λέγω ἐγώ παρρησία . ἀλλά οὐδέ μετά οὗτος αὐτός ὁ φωνή ἀποκρίνω · ἀνάξιος γάρ ἥδω ἀπόκρισις ὁ κακῶς ἐρωτάω . τις οὖν πρός αὐτός ὁ σωτήρ ; λέγω σύ καί οὐ ἀκούω · τίς πάλιν θέλω ἀκούω ; Τά έργο , ὅς ἐγώ ποιέω , οὗτος μαρτυρέω περί ἐγώ . Όρας ὅτι βούλομαι ὁ έργο ἐρωτάω καί μή ὁ ἐξουσία πολυπραγμονέω ; ἐρωτάω ὁ Ἰουδαῖος · εἰμί σύ εἰμί ὁ Χριστός , λέγω ἐγώ παρρησία · ἠώς πότε ὁ ψυχή ἐγώ αἴρω ; καί οὐ δίδωμι ὁ ἀμφιβολία λύσις . ἐρωτάω γάρ οὐ ἵνα μανθάνω , ἀλλά ἵνα κατηγορέω . ὁ δέ ἀρχιερεύς Καϊάφας , ὁ ὁ συναγωγή ἐκεῖνος ἄξιος , εἰς τοσοῦτος ἔρχομαι μανία , ὡς λέγω · ὁρκίζω σύ κατά ὁ θεός ὁ ζάω , λέγω ἐγώ , εἰμί σύ εἰμί ὁ γιός ὁ εὐλογητός . ὁ δέ σωτήρ διδάσκω ἐγώ ὁ λόγος μετά εὐλάβεια δέχομαι , πρός μέν ὁ ὅρκος ἀποκρίνω , πρός δέ ὁ ἀμφιβάλλω λύσις οὐ δίδωμι . ἐπές φημί ἐγώ , εἰμί σύ εἰμί ὁ γιός ὁ εὐλογητός . λέγος πρός αὐτός ὁ κύριος · σύ λέγω . καί ὁ ὅρκος τιμάω ὁμολογέω καί ὁ κακία οὐ πληροφορέω , βδελύσσομαι ὁ πανουργία . ζητέω ὁ Ἰουδαῖος κακῶς καί ἀπόκρισις οὐ τυγχάνω . καί μάλα γε ἔοικα · σκολιός γάρ λογισμός χωρίζω ἀπό θεός . οὐ ἐπιτρέπω αὐτός ὁ σοφία ὁ κακῶς ὁ σοφία αὐτός πολυπραγμονέω . εἰς κακότεχνος γάρ ψυχή οὐ εἰσέρχομαι σοφία .