severian-of-gabala.in-illud-in-qua-potestate-haec-facis 8
Ὁρᾷς , ὅτι καρδίαν καὶ ὀφθαλμοὺς καὶ ὦτα καὶ τὰ πάντα ὁ αὐτὸς δίδωσι ; Πῶς οὖν ὁ τὰ πάντα διδοὺς ἔλεγε · Τίς δώσει τῷ λαῷ τούτῳ καρδίαν τοιαύτην ; Πῶς δὲ πάλιν , εἰ μὴ αὐτὸς ἦν ὁ διδοὺς καρδίαν , ἔλεγε Καὶ ἐκσπάσω ἐξ αὐτῶν τὴν καρδίαν τὴν λιθίνην καὶ δώσω αὐτοῖς καρδίαν σαρκίνην καὶ γράψω τὸν νόμον μου ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν ; Ὥσπερ οὖν ἐκεῖ αὐτὸς ὁ θεός ὁ δυνάμενος δοῦναι καρδίαν ἀγαθὴν λέγει · Τίς δώσει ; , οὕτως καὶ ὁ μονογενὴς τοῦ πατρὸς ἐν ἐξουσίᾳ πληρῶν τήν οἰκουμένην καὶ λέγων μετὰ αὐθεντίας ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι τὴν ψυχήν μου καὶ ἐξουσίαν ἔχω λαβεῖν αὐτήν ἀποκρίνεται πάλιν τῷ ἀνθρωπίνῳ σχήματι ἐκ προσώπου τῆς κατὰ σάρκα ἀσθενείας λέγων · Εἰ δυνατὸν , παρελθάτω ἀπ’ ἐμοῦ τὸ ποτήριον . Μὴ τοίνυν συκοφαντεῖτε τὰ μὴ λεγόμενα , ἀλλὰ στοιχεῖτε τοῖς κηρυττομένοις · μὴ διαβάλλετε τὴν διδασκαλίαν , μὴ καταλαμβάνοντες τὴν ἔννοιαν . Οἶδα πόθεν εἰς διαβολὴν ἐξολισθαίνεις · οἶδα ταῦτα πόθεν πάσχεις . Ἀνθρώπινον τὸ πάθος , βασκανία ἡ νόσος . Ὥσπερ γὰρ ὁ ὀφθαλμός , ἐὰν ᾖ καθαρός , πάντα ὀρθὰ βλέπει καὶ διακρίνει ἐὰν δὲ καπνὸς ἐπεισέλθῃ , καὶ λυμήνηται τὰ κάλλη τῆς ὄψεως , ἢ κονιορτὸς ἐμπέσῃ , ἀμβλύνει τὴν ὄψιν , καὶ οὐ βλέπει καλῶς , ὡς πρὸ τούτου ἔβλεπεν ὀρθῶς · οὕτως καὶ νῦν τῶν ἀκροατῶν ἕκαστος , ἕως καθαρὸν ἔχει πίστεως ὄμμα , καθαρὸν ἀγάπης βλέφαρον , ὀρθῶς καὶ καθαρῶς ὁρᾷ . Ἐὰν δὲ καπνὸς βλασφημίας ἐπεισέλθῃ τοῖς λεγομένοις , ἢ κονιορτὸς βασκανίας τὴν ψυχήν ὑποδραμῃ , θολοῖ τὴν ὄψιν , καὶ ἀφανίζει τὸ καθαρὸν τῆς διανοίας , καὶ ἃ μὴ ἤκουσεν , ἤκουσεν , καὶ ἃ ἤκουσεν , οὐ καλῶς ἐνόησεν . Ὅθεν προειδυῖα ἡ θεία γραφὴ τὰ προσκόμματα τῶν μελλόντων τῇ διανοίᾳ προσκόπτειν τοῖς ἱεροῖς γράμμασι , καὶ πού τις τῶν προφητῶν ἐβόα , μετὰ τὸ πληρῶσαι τὸ θεῖον κήρυγμα · Τίς σοφὸς καὶ συνήσει ταῦτα ; Καὶ ἀνὴρ φρόνιμος καὶ γνώσεται ταῦτα ; Ὁτι εὐθεῖαι αἱ ὁδοί κυρίου , δίκαιοι πορεύσονται ἐν αὐταῖς . Μὴ τοίνυν , ἀδελφέ , μεθάρπαζε ῥήματα εἰς προσκόμματα . Γυμνὸς ὁ λόγος , γυμνὴ ἡ ἀλήθεια . Οὐχ εἷς , οὐ δεύτερος , οὐ δέκατος , οὐχ ἑκατοστὸς ὁ ἀκούσας , πλῆθός ἐστιν ἄπειρον , πλῆθος ἀναρίθμητον . Πέλαγός ἐστιν εὐσεβείας ἡ ἐκκλησία , οὐ κυμάτων πεπληρωμένον , ἀλλὰ πίστεως γέμον . Οὐ ναυαγεῖ παρ’ ἡμῖν τὸ τῆς διδασκαλίας σκάφος , οὐ τύπτεται , οὐ ταράττεται , οὐ χειμάζεται · ἀλλ’ ὡς εἰς εὔδιον λιμένα εἰς τὰς ψυχὰς τῶν τὸν κύριον ἀγαπώντων ὁρμίζεται . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν εἰς τοσοῦτον . Ἐκεῖνο δὲ δεῖ σκοπεῖν , ὅτι οἱ ἅγιοι τοῦ θεοῦ ὑποπίπτουσι συκοφαντίαις . Τί τὸ θαυμαστόν , εἰ ἡμεῖς οἱ εὐτελεῖς καὶ ταπεινοὶ καὶ τὸ μηδέν , ὡς εἰπεῖν , ὄντες , συκοφαντούμεθα ; Ἢ οὐκ ἤκουσας πῶς Ῥῦσαί με ἀπὸ συκοφαντίας ἀνθρώπων ; Ἐσυκοφαντήθησαν καὶ οἱ ἅγιοι τοῦ σωτῆρος ἀπόστολοι , Καὶ μὴ καθὼς βλασφημούμεθα , καὶ καθώς φασί τινες ἡμᾶς λέγειν , ὅτι Ποιήσωμεν τὰ κακά , ἵνα ἔλθῃ τὰ ἀγαθά . Οὐ λυποῦμαι μετὰ τῶν ἁγίων συκοφαντούμενος , εἰ καὶ ἀνάξιός εἰμι τῶν ἁγίων . Ἔχω πάντας ὑμᾶς κριτάς καὶ πρὸ πάντων ὑμῶν τὸν κοινὸν ἡμῶν πατέρα , οὐ προλήψει κρίνοντα , ἀλλ’ ἐννοίᾳ δικάζοντα . Οἶδεν ἡμῶν τὰ νοήματα , γνωρίζει καὶ τὰ ῥήματα , ὅτι ἐξ αὐτοῦ ἐπαιδεύθημεν ταῦτα . Ἀντιβάλλομεν πρὸς ὑμᾶς , εἰ ἐπέλειπτο τῶν εἰρημένων , διορθῶσαι τὰ εἰρημένα · ἀλλ’ οὐχ ὑπελάβετο . Εἰ γὰρ διωρθώσατο , οὐ μισῶν , ἀλλὰ ἀγαπῶν . ὃν γὰρ ἀγαπᾷ πατήρ , ἐλέγχει · ὃν δὲ οὐ διορθοῦται , ἀποστρέφεται . Ὁ δὲ θαυμάσιος οὗτος πατήρ καὶ τὰ καλῶς λεγόμενα ἀποδέχεται καὶ τοῖς ἐσφαλμένοις ἐπάγει τὴν διόρθωσιν . Τοῦτο γὰρ πατρὸς ἴδιον , βραβεύειν τοῖς καλῶς λεγομένοις καὶ μετὰ πίστεως κηρυττομένοις . Ἀρκεῖ τοίνυν ἀντὶ πάντων ἡ ψῆφος αὐτοῦ καὶ πρὸ αὐτοῦ πάλιν ἡ τοῦ παναγίου θεοῦ . Ἐχώμεθα δὲ τῆς εὐσεβείας , φυλάξωμεν τὴν πίστιν ἀσάλευτον . Πιστεύετε τῇ ἀληθείᾳ καὶ μὴ ἀντιλέγετε τῇ ἀληθείᾳ . Μὴ παραγράφου τὴν πίστιν · μὴ πολυπραγμόνει τὴν θείαν φύσιν · μὴ ὑποβάλῃς λογισμοῖς θνητοῖς τὴν ἀθάνατον ἀξίαν . Ἐπισφαλὴς ἡ τῶν λογισμῶν ὁδός · ἀσφαλὴς καὶ βεβαία ἡ ἔννοια τῆς κατὰ τὴν πίστιν ὁμολογίας . Ἡ ἀληθὴς σοφία ἡ πίστις ἐστίν . Ἄκουε τί φησι Κἂν γὰρ ᾖ τις τέλειος ἐν υἱοῖς ἀνθρώπων τῆς παρὰ σοῦ σοφίας ἀπούσῃς εἰς οὐδὲν λογισθήσεται . Φεῦγε τὰ ζητήματα καὶ μὴ προτίμα τῆς πίστεως τὰ ῥήματα . Παῦλον ἔχε διδάσκαλον · Πέτρον ἐπιγράφου καθηγητήν · τῇ πίστει ἐκείνων ἐξακολούθησον . Ἄκουε Σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος . Ἀκολούθει ἐλάλησεν ἡμῖν ὁ θεὸς ἐν υἱῷ , δι’ οὗ καὶ τοὺς αἰῶνας ἐποίησε · ὃς ὢν ἀπαύγασμα τῆς δόξης καὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως , φέρων τε τὰ πάντα τῷ λόγῳ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ , Ὧν οἱ πατέρες ἡμῶν , ἐξ ὧν ὁ Χριστὸς κατὰ σάρκα , ὁ ὢν ἐπὶ πάντων θεὸς εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: Όρας , ὅτι καρδία καί ὀφθαλμός καί ἄτη καί ὁ πᾶς ὁ αὐτός δίδωμι ; πῶς οὖν ὁ ὁ πᾶς δίδωμι λέγω · Τῖς δίδωμι ὁ λαός οὗτος καρδία τοιοῦτος ; Πῶς δέ πάλιν , εἰμί μή αὐτός εἰμί ὁ δίδωμι καρδία , λέγω καί ἐκσπάω ἐκ αὐτός ὁ καρδία ὁ λίθινος καί δίνω αὐτός καρδία σάρκινος καί γράφω ὁ νόμος ἐγώ ἐν ὁ καρδία αὐτός ; ὥσπερ οὖν ἐκεῖ αὐτός ὁ θεός ὁ δύναμαι δίδωμι καρδία ἀγαθός λέγω · Τῖς δίδωμι ; , οὕτως καί ὁ μονογενής ὁ πατήρ ἐν ἐξουσία πληρόω ὁ οἰκουμένη καί λέγω μετά αὐθεντία ἐξουσία ἔχω τίθημι ὁ ψυχή ἐγώ καί ἐξουσία ἔχω λαμβάνω αὐτός ἀποκρίνω πάλιν ὁ ἀνθρώπινος σχῆμα ἐκ πρόσωπον ὁ κατά σάρκα ἀσθένεια λέγω · εἰμί δυνατός , παρέρχομαι ἀπό ἐγώ ὁ ποτήριον . Μή τοίνυν συκοφαντέω ὁ μή λέγω , ἀλλά στοιχέω ὁ κηρύσσω · μή διαβάλλω ὁ διδασκαλία , μή καταλαμβάνω ὁ ἔννοια . Οἶδα πόθεν εἰς διαβολή ἐξολισθαίνω · οἶδα οὗτος πόθεν πάσχω . ἀνθρώπινος ὁ πάθος , βασκάνιον ὁ νόσος . ὥσπερ γάρ ὁ ὀφθαλμός , ἐάν εἰμί καθαρός , πᾶς ὀρθός βλέπω καί διακρίνω ἐάν δέ καπνός ἐπεισέρχομαι , καί λυμαίνομαι ὁ κάλλος ὁ ὄψις , ἢ κονιορτός ἐμπίπτω , ἀμβλύνω ὁ ὄψις , καί οὐ βλέπω καλός , ὡς πρό οὗτος βλέπω ὀρθός · οὕτως καί νῦν ὁ ἀκροατής ἕκαστος , ἠώς καθαρός ἔχω πίστη ὄμμα , καθαρός ἀγάπη βλέφαρον , ὀρθός καί καθαρός ορά . ἐάν δέ καπνός βλασφημία ἐπεισέρχομαι ὁ λέγω , ἢ κονιορτός βασκανία ὁ ψυχή ὑποτρέχω , θολόω ὁ ὄψις , καί ἀφανίζω ὁ καθαρός ὁ διάνοια , καί ὅς μή ἀκούω , ἀκούω , καί ὅς ἀκούω , οὐ καλός νοέω . ὅθεν πρόοιδα ὁ θεῖος γραφή ὁ πρόσκομμα ὁ μέλλω ὁ διάνοια προσκόπτω ὁ ἱερός γράμμα , καί ποῦ τις ὁ προφήτης βοάω , μετά ὁ πληρόω ὁ θεῖος κήρυγμα · Τῖς σοφός καί συνίημι οὗτος ; καί ἀνήρ φρόνιμος καί γιγνώσκω οὗτος ; ὅτι εὐθύς ὁ ὁδός κύριος , δίκαιος πορεύω ἐν αὐτός . Μή τοίνυν , ἀδελφός , μεθάρπαζε ῥῆμα εἰς πρόσκομμα . γυμνός ὁ λόγος , γυμνός ὁ ἀλήθεια . οὐχ εἷς , οὐ δεύτερος , οὐ δέκατος , οὐ ἑκατοστός ὁ ἀκούω , πλῆθος εἰμί ἤπειρος , πλῆθος ἀναρίθμητος . Πέλαγος εἰμί εὐσέβεια ὁ ἐκκλησία , οὐ κῦμα πληρόω , ἀλλά πίστη γέμω . οὐ ναυαγέω παρά ἐγώ ὁ ὁ διδασκαλία σκάφος , οὐ τύπτω , οὐ ταράσσω , οὐ χειμάζω · ἀλλά ὡς εἰς εὔδιος λιμήν εἰς ὁ ψυχή ὁ ὁ κύριος ἀγαπάω ὁρμίζω . ἀλλά οὗτος μέν εἰς τοσοῦτος . ἐκεῖνος δέ δέω σκοπέω , ὅτι ὁ ἅγιος ὁ θεός ὑποπίπτω συκοφαντία . τις ὁ θαυμαστός , εἰμί ἐγώ ὁ εὐτελής καί ταπεινός καί ὁ μηδείς , ὡς λέγω , ο , συκοφαντέω ; ἤ οὐ ἀκούω πῶς ῥύομαι ἐγώ ἀπό συκοφαντία ἄνθρωπος ; συκοφαντέω καί ὁ ἅγιος ὁ σωτήρ ἀπόστολος , καί μή καθώς βλασφημέω , καί καθώς φημί τις ἐγώ λέγω , ὅτι ποιέω ὁ κακός , ἵνα ἔρχομαι ὁ ἀγαθός . οὐ λυπέω μετά ὁ ἅγιος συκοφαντέω , εἰμί καί ἀνάξιος εἰμί ὁ ἅγιος . ἔχω πᾶς σύ κριτής καί πρό πᾶς σύ ὁ κοινός ἐγώ πατέρας , οὐ πρόληψις κρίνω , ἀλλά ἔννοια δικάζω . οἶδα ἐγώ ὁ νόημα , γνωρίζω καί ὁ ῥῆμα , ὅτι ἐκ αὐτός παιδεύω οὗτος . ἀντιβάλλω πρός σύ , εἰμί ἐπιλείπω ὁ λέγω , διορθόω ὁ λέγω · ἀλλά οὐ ὑπολαμβάνω . εἰμί γάρ διορθόω , οὐ μισέω , ἀλλά ἀγάπη . ὅς γάρ ἀγαπάω πατήρ , ἔλεγχος · ὅς δέ οὐ διορθόω , ἀποστρέφω . ὁ δέ θαυμάσιος οὗτος πατήρ καί ὁ καλός λέγω ἀποδέχομαι καί ὁ σφάλλω ἐπάγω ὁ διόρθωσις . οὗτος γάρ πατήρ ἴδιος , βραβεύω ὁ καλός λέγω καί μετά πίστη κηρύσσω . ἀρκέω τοίνυν ἀντί πᾶς ὁ ψῆφος αὐτός καί πρό αὐτός πάλιν ὁ ὁ πανάγιος θεός . ἔχω δέ ὁ εὐσέβεια , φυλάσσω ὁ πίστις ἀσάλευτος . πιστεύω ὁ ἀλήθεια καί μή ἀντιλέγω ὁ ἀλήθεια . Μή παραγράφω ὁ πίστις · μή πολυπραγμονέω ὁ θεῖος φύσις · μή ὑποβάλλω λογισμός θνητός ὁ ἀθάνατος ἄξιος . ἐπισφαλής ὁ ὁ λογισμός οὐδός · ἀσφαλής καί βέβαιος ὁ ἔννοια ὁ κατά ὁ πίστις ὁμολογία . ὁ ἀληθής σοφία ὁ πίστις εἰμί . Ἄκουος τίς φημί κἀν γάρ εἰμί τις τέλειος ἐν υἱός ἄνθρωπος ὁ παρά σύ σοφία ἄπειμι εἰς οὐδείς λογίζομαι . φεύγω ὁ ζήτημα καί μή προτιμάω ὁ πίστη ὁ ῥῆμα . Παῦλος ἔχω διδάσκαλος · Πέτρος ἐπιγράφω καθηγητής · ὁ πίστις ἐκεῖνος ἐξακολουθέω . Ἄκουος σύ εἰμί ὁ Χριστός ὁ γιός ὁ θεός ὁ ζάω . ἀκολουθέω λαλέω ἐγώ ὁ θεός ἐν υἱός , διά ὅς καί ὁ αἰών ποιέω · ὅς εἰμί ἀπαύγασμα ὁ δόξα καί χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις , φέρω τε ὁ πᾶς ὁ λόγος ὁ δύναμις αὐτός , Ὦς ὁ πατήρ ἐγώ , ἐκ ὅς ὁ Χριστός κατά σάρκα , ὁ εἰμί ἐπί πᾶς θεός ευλογημένος εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .