severian-of-gabala.in-illud-in-principium-erat-verbum 1
Χθὲς ἡμῖν ὁ λόγος εἰς τὴν τοῦ μεγάλου ἀετοῦ θεωρίαν κατέληξεν , ἀετοῦ τοῦ ὄντως μεγάλου , καὶ πνεύματι τὸν οὐρανὸν καὶ τὰς ὑπερκοσμίους δυνάμεις ὑπερβάντος , καὶ ἀπ’ αὐτῆς τῆς κορυφῆς τῶν ἁπάντων ἀρξαμένου . Ἰωάννης γὰρ ἡμῖν προεκήρυξε τὸ ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος , καὶ περὶ τῆς ἀκτίστου φύσεως ἐφιλοσόφησεν · ὃς ὑπερέβη μὲν τὴν κτίσιν ἅπασαν ὑπὲρ πᾶσαν ἀετοῦ φύσιν , ὑπερέβη δὲ καὶ πάσης βροντῆς ἦχον , μόνος τὴν αἰώνιον καὶ ὑπερκόσμιον φιλοσοφίαν κηρύξας . ἡ γὰρ βροντή , ἀγαπητοί , καὶ φοβεῖ καὶ ἀρδεύει · ἀρδεύει μὲν διὰ τῶν νεφῶν , φοβεῖ δὲ καὶ καταπλήττει διὰ τῆς φωνῆς . μερίζεται τοίνυν καὶ ἡ Ἰωάννου φωνὴ ἀρδεύουσα μὲν τὴν ἐκκλησίαν , καταπλήττουσα δὲ τῶν αἱρετικῶν τὸ σύστημα . ὅταν γὰρ τὰ μάταια εἴπωσιν , ὅταν γνόντας τὰ ὄντα , μὴ ὡς ὄντα εἰπεῖν τολμήσωσιν , ὅταν τὴν ἀνθρωπίνην διάλεκτον κατὰ τῆς θείας γραφῆς στρατεύσωσι . τότε βοᾷ Ἰωάννης τὸ ἦν πρὸ τοῦ οὐκ ἦν ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος , καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεὸν , καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος , τῇ φωνῇ καταπλήττων τοὺς ἐναντίους , ἐπιμαρτυροῦντος τοῦ Δαυὶδ καὶ λέγοντος · ἀπὸ ἐπιτιμήσεώς σου φεύξονται , ἀπὸ φωνῆς βροντῆς σου δειλιάσουσιν . ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος , καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεὸν , καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος . ἐπειδὴ γὰρ ἀπαθὴς ἡ τοῦ λόγου γέννησις , λόγον λέγει , ἵνα ἀπὸ τῶν κατὰ σὲ τὰ ὑπὲρ σὲ παιδεύσῃ , ὅτι ὥσπερ ὁ νοῦς γεννῶν τὸν λόγον οὐ πάθει γεννᾷ , οὐ τέμνεται , οὐ ῥεῖ , οὐδὲ ἄλλο τι τῶν σωματικῶν ὑφίσταται , οὕτω καὶ ἡ θεία καὶ ἀπαθὴς γέννησις ἄφραστος καὶ ἀκατάληπτος , οὐ τεμνομένη , οὐ μεριζομένη , ἀλλ’ ὑπὸ μὲν τῶν ἀσεβῶν καὶ ἀπίστων αἱρετικῶν τεμνομένη κακῶς , ὑπὸ δὲ τῆς εὐσεβείας ἑνουμένη καλῶς . διὰ τί τοῦτο παρῃτήσατο ὁ εὐαγγελιστὴς καὶ οὐκ εἶπεν ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ υἱός ; ἵνα μὴ ἡ τοῦ υἱοῦ προσηγορία πάθους γέννησιν εἰσαγάγῃ · ἀλλὰ λέγει αὐτὸν λόγον , ἵνα τὸ ἀπαθὲς παραστήσῃ τῆς γεννήσεως . καὶ ἵνα μὴ προφορικὸν λόγον νομίσῃς , ἐπήγαγε · καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος · ἵνα ἀπὸ τοῦ μὲν λόγου τὸ ἀπαθὲς , ἀπὸ δὲ τοῦ θεοῦ τὴν ἀξίαν νοήσῃς . εἶτα εἰσηγησάμενος αὐτοῦ τὰ τῆς γεννήσεως , εἰσάγει καὶ τὸ δυνατὸν τῆς δημιουργίας ἀξίωμα · πάντα δι ̓ αὐτοῦ ἐγένετο · πάντα τὰ γενόμενα , οὐχ ὡς οἱ τῶν αἱρετικῶν παῖδες καὶ τὸ πνεῦμα τὸ προσκυνητὸν τολμῶσι τῇ λέξει ταύτῃ συμπαραλαβεῖν λέγοντες · πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν , ὃ γέγονεν ἐν αὐτῷ . εἴ τι οὖν γέγονεν ἐν αὐτῷ , οὐχ ἡ ἄκτιστος φύσις τοῦ πνεύματος . ἀλλ’ εἴρηται , φησὶ , πάντα . ἀλλ ̓ ἡ τὰ πάντα φωνὴ οὐ περιλαμβάνει τὴν ἄκτιστον φύσιν μετὰ τῆς κτιστῆς . εἰ δὲ τῇ πάντα φωνῇ προσέχων , κατετόλμησας τῆς ἁγίας φύσεως , ἐὰν ἀκούσῃς τοῦ κυρίου λέγοντος · πάντες ὅσοι ἦλθον πρὸ ἐμοῦ , κλέπται ἦσαν καὶ λῃσταὶ , τί ἂν εἴποις ; Μωϋσῆν λῃστὴν ὀνομάζεις , καὶ τοὺς προφήτας κλέπτας προσαγορεύεις ; πάντες γὰρ , ὅσοι πρὸ ἐμοῦ ἦλθον , κλέπται ἦσαν καὶ λῃσταὶ , φησίν . ἡ δὲ ἔννοια μερίζει καὶ περὶ τίνων ὁ λόγος , καὶ πρὸς τίνας . καὶ νῦν περὶ δημιουργίας ὁ λόγος , καὶ τὴν δημιουργίαν λέγει δι’ αὐτοῦ γεγεννῆσθαι , οὐ τὴν τοῦ πνεύματος οὐσίαν , τὴν οὕτω γνωρίζουσαν τὰ τοῦ θεοῦ , ὡς τὸ τοῦ ἀνθρώπου πνεῦμα τὰ ἐν αὐτῷ , οὐδεὶς οἶδε τὰ τοῦ ἀνθρώπου , εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τὸ ἐν αὐτῷ κατοικοῦν . εἰ οὖν τὸ πνεῦμα τὸ ἐμὸν ἀλλότριον τῆς ἐμῆς φύσεως , καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ ἀλλότριον τῆς τοῦ θεοῦ φύσεως · τὸ γὰρ πνεῦμα , φησὶ , πάντα ἐρευνᾷ , καὶ τὰ βάθη τοῦ θεοῦ . ἀλλ’ ὁ αἱρετικὸς μὲν τὸ ἐρευνᾷ ἀκούει , τὴν δὲ ἔννοιαν κακῶς ἐκλαμβάνει . εἰ γὰρ ᾔδει , φησὶ , τὸ πνεῦμα τὰ ἐν τῷ θεῷ , οὐκ ἂν ἠρεύνα · μαρτυρεῖ γὰρ αὐτοῦ τῇ ἀγνοίᾳ ἡ ἔρευνα . εἰ τοίνυν τὸ ἐρευνᾷν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον τὰ βάθη τοῦ θεοῦ , ἀγνοίας κατηγορίαν αὐτῷ ἐπάγει , ὅταν ἴδῃς τὸν θεὸν ἐρευνῶντα τὰς καρδίας τῶν ἀνθρώπων ἀγνοίας αὐτοῦ καταψηφίζῃ ; ἄκουε γοῦν τὸ πνεῦμα πάντα ἐρευνᾷ , καὶ τὰ βάθη τοῦ θεοῦ , οὕτω καὶ περὶ τοῦ θεοῦ φιλοσοφῶν ὁ δὲ ἐρευνῶν τὰς καρδίας , οἶδε τί τὸ φρόνημα τοῦ πνεύματος . εἰ οὖν θεὸς ἐρευνᾷ ἀγνοῶν , καὶ τὸ πνεῦμα ἀγνοοῦν ἐρευνᾷ . ἀλλὰ ἵνα μάθῃς ὅτι τὸ ἐρευνᾷν οὐκ ἀγνοοῦντός ἐστιν , ἀλλ’ εἰδότος , οὕτω καὶ τὰ τοῦ θεοῦ οὐδεὶς ἔγνω , εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ · καὶ γνῶσιν ἐπιγράφει τῷ πνεύματι , οὐ τὴν ἐκ τῆς φύσεως κατάληψιν , ἀλλὰ τὴν ἐκ τῆς φύσεως ἐπίγνωσιν .
Lemmas: χθές ἐγώ ὁ λόγος εἰς ὁ ὁ μέγας ἀετός θεωρία καταλήγω , ἀετός ὁ ὄντως μέγας , καί πνεῦμα ὁ οὐρανός καί ὁ ὑπερκόσμιος δύναμις ὑπερβαίνω , καί ἀπό αὐτηες͂ς ὁ κορυφή ὁ ἅπας ἄρχω . Ἰωάννης γάρ ἐγώ προκηρύσσω ὁ ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος , καί περί ὁ ἄκτιστος φύσις φιλοσοφέω · ὅς ὑπερβαίνω μέν ὁ κτίσις ἅπας ὑπέρ πᾶς ἀετός φύσις , ὑπερβαίνω δέ καί πᾶς βροντή ἦχος , μόνος ὁ αἰώνιος καί ὑπερκόσμιος φιλοσοφία κηρύσσω . ὁ γάρ βροντή , ἀγαπητός , καί φοβέω καί ἀρδεύω · ἀρδεύω μέν διά ὁ νέφος , φοβέω δέ καί καταπλήσσω διά ὁ φωνή . μερίζω τοίνυν καί ὁ Ἰωάννης φωνή ἀρδεύω μέν ὁ ἐκκλησία , καταπλήσσω δέ ὁ αἱρετικός ὁ σύστημα . ὅταν γάρ ὁ μάταιος λέγω , ὅταν γιγνώσκω ὁ εἰμί , μή ὡς εἰμί λέγω τολμάω , ὅταν ὁ ἀνθρώπινος διάλεκτος κατά ὁ θεῖος γραφεύς στρατεύω . τότε βοάω Ἰωάννης ὁ εἰμί πρό ὁ οὐ εἰμί ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος , καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , καί θεός εἰμί ὁ λόγος , ὁ φωνή καταπλήσσω ὁ ἐναντίος , ἐπιμαρτυρέω ὁ Δαυίδ καί λέγω · ἀπό ἐπιτίμησις σύ φεύγω , ἀπό φωνή βροντή σύ δειλιάω . ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος , καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , καί θεός εἰμί ὁ λόγος . ἐπεί γάρ ἀπαθής ὁ ὁ λόγος γέννησις , λόγος λέγω , ἵνα ἀπό ὁ κατά σύ ὁ ὑπέρ σύ παιδεύω , ὅτι ὥσπερ ὁ Νοῦς γεννάω ὁ λόγος οὐ πάθος γεννάω , οὐ τέμνω , οὐ ῥέω , οὐδέ ἄλλος τίς ὁ σωματικός ὑφίστημι , οὕτως καί ὁ θεῖος καί ἀπαθής γέννησις ἄφραστος καί ἀκατάληπτος , οὐ τέμνω , οὐ μερίζω , ἀλλά ὑπό μέν ὁ ἀσεβής καί ἄπιστος αἱρετικός τέμνω κακῶς , ὑπό δέ ὁ εὐσέβεια ἑνόω καλός . διά τίς οὗτος παραιτέομαι ὁ εὐαγγελιστής καί οὐ λέγω ἐν ἀρχή εἰμί ὁ γιός ; ἵνα μή ὁ ὁ υἱός προσηγορία πάθος γέννησις εἰσάγω · ἀλλά λέγω αὐτός λόγος , ἵνα ὁ ἀπαθής παρίστημι ὁ γέννησις . καί ἵνα μή προφορικός λόγος νομίζω , ἐπάγω · καί θεός εἰμί ὁ λόγος · ἵνα ἀπό ὁ μέν λόγος ὁ ἀπαθής , ἀπό δέ ὁ θεός ὁ ἄξιος νοέω . εἶτα εἰσηγέομαι αὐτός ὁ ὁ γέννησις , εἰσάγω καί ὁ δυνατός ὁ δημιουργία ἀξίωμα · πᾶς διά ̓ αὐτός γίνομαι · πᾶς ὁ γίγνομαι , οὐ ὡς ὁ ὁ αἱρετικός παῖς καί ὁ πνεῦμα ὁ προσκυνητός τολμάω ὁ λέξις οὗτος συμπαραλαμβάνω λέγω · πᾶς διά αὐτός γίνομαι , καί Χωρὶς αὐτός γίνομαι οὐδέ εἷς , ὁ γίγνομαι ἐν αὐτός . εἰμί τίς οὖν γίγνομαι ἐν αὐτός , οὐ ὁ ἄκτιστος φύσις ὁ πνεῦμα . ἀλλά λέγω , φημί , πᾶς . ἀλλ' ̓ ὁ ὁ πᾶς φωνή οὐ περιλαμβάνω ὁ ἄκτιστον φύσις μετά ὁ χτιστός . εἰμί δέ ὁ πᾶς φωνή προσέχω , κατατολμάω ὁ ἅγιος φύσις , ἐάν ἀκούω ὁ κύριος λέγω · πᾶς ὅσος ἔρχομαι πρό ἐγώ , κλέπτης ἥδω καί λῃστής , τίς ἄν λέγω ; Μωϋσῆς λῃστής ὀνομάζω , καί ὁ προφήτης κλέπτης προσαγορεύω ; πᾶς γάρ , ὅσος πρό ἐγώ ἔρχομαι , κλέπτης ἥδω καί λῃστής , φημί . ὁ δέ ἔννοια μερίζω καί περί τίς ὁ λόγος , καί πρός τίς . καί νῦν περί δημιουργία ὁ λόγος , καί ὁ δημιουργία λέγω διά αὐτός γεννάω , οὐ ὁ ὁ πνεῦμα οὐσία , ὁ οὕτως γνωρίζω ὁ ὁ θεός , ὡς ὁ ὁ ἄνθρωπος πνεῦμα ὁ ἐν αὐτός , οὐδείς οἶδα ὁ ὁ ἄνθρωπος , εἰμί μή ὁ πνεῦμα ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐν αὐτός κατοικέω . εἰμί οὖν ὁ πνεῦμα ὁ ἐμός ἀλλότριος ὁ ἐμός φύσις , καί ὁ πνεῦμα ὁ θεός ἀλλότριος ὁ ὁ θεός φύσις · ὁ γάρ πνεῦμα , φημί , πᾶς ἐρευνάω , καί ὁ βάθος ὁ θεός . ἀλλά ὁ αἱρετικός μέν ὁ ἐρευνάω ἀκούω , ὁ δέ ἔννοια κακῶς ἐκλαμβάνω . εἰμί γάρ οἶδα , φημί , ὁ πνεῦμα ὁ ἐν ὁ θεός , οὐ ἄν ἐρευνάω · μαρτυρέω γάρ αὐτός ὁ ἄγνοια ὁ ἔρευνα . εἰμί τοίνυν ὁ ἐρευνάω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὁ βάθος ὁ θεός , ἄγνοια κατηγορία αὐτός ἐπάγω , ὅταν ἰδέω ὁ θεός ἐρευνάω ὁ καρδία ὁ ἄνθρωπος ἄγνοια αὐτός καταψηφίζω ; ἀκούω γοῦν ὁ πνεῦμα πᾶς ἐρευνάω , καί ὁ βάθος ὁ θεός , οὕτως καί περί ὁ θεός φιλοσοφέω ὁ δέ ἐρευνάω ὁ καρδία , οἶδα τίς ὁ φρόνημα ὁ πνεῦμα . εἰμί οὖν θεός ἐρευνάω ἀγνοέω , καί ὁ πνεῦμα ἀγνοέω ἐρευνάω . ἀλλά ἵνα μανθάνω ὅτι ὁ ἐρευνάω οὐ ἀγνοέω εἰμί , ἀλλά οἶδα , οὕτως καί ὁ ὁ θεός οὐδείς γινώσκω , εἰμί μή ὁ πνεῦμα ὁ θεός · καί γνῶσις ἐπιγράφω ὁ πνεῦμα , οὐ ὁ ἐκ ὁ φύσις κατάληψις , ἀλλά ὁ ἐκ ὁ φύσις ἐπίγνωσις .