severian-of-gabala.in-genesim-sermo-2 1
Κατ’ εἰκόνα θεοῦ καὶ ὁμολόγησιν γεγονέναι τὸν ἄνθρωπον καὶ ἡ θεία γραφὴ παραδέδωκε καὶ ὁ τῆς διδασκαλίας λόγος ἠρέμα πως τοῖς φιλομαθέσιν ὑπέδειξε . Καὶ μέμνησθε πάντως οἵ γε φιλόπονοι τῶν ἀκροατῶν , ὅπως ἡμῖν ὁ περὶ τούτων διηνύσθη λόγος , ὅτι τὸ κατ’ εἰκόνα προηγουμένως εἰς τὴν τοῦ ἀνθρώπου δεσποτείαν καὶ εἰς τὴν πάντων ἀρχὴν ὑπαγορεύεται · ἡ δὲ ὁμοίωσις ταύτης τῆς εἰκόνος εἰς τὴν τῶν ἀρετῶν τελείωσιν ἐκλαμβάνεται . Ἀναγκαῖον δὲ δεῖξαι , ἀδελφοί , καὶ σαφῶς παραστῆσαι , πῶς ὁ παρὰ πάντα τὰ ποιήματα τοῦ θεοῦ μειζόνως τιμηθεὶς ὁ ἄνθρωπος ἐκ τοῦ τιμίου καὶ πρωτοτύπου κάλλους τοῦ θείου χαρακτῆρος εἰς τὴν τῶν ἀλόγων φύσιν καὶ ὁμοιότητα κατηνέχθη . Εἰκὼν γὰρ ὢν θεοῦ τοῦ φιλανθρώπου , ἑαυτὸν ἠμαύρωσε ταῖς κακίαις καὶ ταῖς παρανομίαις ἤμβλυνε , καὶ ἀληθῶς παρασυνεβληθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς . Ὅπως ἀνοήτοις κτήνεσι παρωμοιώθη ὁ ἄνθρωπος ἀναγκαῖον ἐξ αὐτῶν ἰδεῖν τῶν ἔργων , οὐχ ἵνα τὰ προλαβόντα μεμψώμεθα , ἀλλὰ ἵνα τὰ παρόντα διορθωσώμεθα . Καὶ γὰρ τὰ κατὰ τὸν Ἀδὰμ ἀναγινώσκεται καὶ πᾶσα ἡ τῶν προλαβόντων ἱστορία , οὐχ ἵνα τοὺς προλαβόντας ἐπαινέσωμεν ἢ μεμψώμεθα , ἀλλ’ ἵνα τὴν ἀρετὴν μιμησώμεθα καὶ τὴν κακίαν ἐκκλίνωμεν . Ταῦτα δέ , φησὶν ὁ θαυμάσιος Παῦλος , ἐγράφη πρὸς νουθεσίαν ἡμῶν , εἰς οὓς τὰ τέλη τῶν αἰώνων κατήντησε . Τὴν εἰκόνα τοίνυν τὴν καθ’ ὁμοίωσιν θεοῦ γενομένην ἔρριψεν ὁ ἄνθρωπος ὁ πρῶτος διὰ τῆς παρακοῆς , καὶ πάτημα ἐποίησε δαιμόνων καὶ ταῖς τῶν ἀλόγων ὁμοιώσεσιν ὕβρισε · καὶ τὸν μὲν διὰ τὸ ὡμὸν καὶ τυραννικὸν τῶν τρόπων λέοντα μᾶλλον ἢ ἄνθρωπον ἐποίησε , τὸν δὲ λύκον διὰ τὸ ἁρπακτικὸν εἰργάσατο . Οἱ ἄρχοντες ὑμῶν ὡς λέοντες ὠρυόμενοι , καὶ οἱ κριταὶ ὑμῶν ὡς λύκοι τῆς Ἀραβίας , λέοντας καλέσασα τοὺς ὠμοὺς καὶ τυραννικούς , λύκους δὲ τοὺς ἁρπακτικοὺς καὶ πρὸς πλεονεξίαν βλέποντας . Ὁρᾷς πῶς ὁ κατ’ εἰκόνα θεοῦ γενόμενος ἄνθρωπος εἰς τὴν τῶν ἀλόγων τάξιν κατηνέχθη ; Ὅταν οὖν τυραννῇ ὁ ἄνθρωπος , προσαγορεύεται λέων · ὅταν ἁρπάζῃ , δέχεται τοῦ λύκου τὴν προσηγορίαν · ὅταν ταῖς ἀκολάστοις ἐπιθυμίαις ἐμφύρηται καὶ δίκην ἀλόγων ἐπὶ ταῖς παρανόμους πράξεις ἐκφέρηται . Εὑρίσκεται πάλιν ἵππος ὁ ἄνθρωπος · Ἵπποι γάρ φησι θηλυμανεῖς ἐγενήθησαν · ἕκαστος ἐπὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ ἐχρεμέτιζεν . Ἄλλους πάλιν ἡ κακία ἀπὸ ἀνθρώπων κύνας ἐποίησε . Κύνας , διὰ τί ; Διὰ τὸ ὑλακτικόν , διὰ τὸ πάντοτε θορύβοις καὶ ταραχαῖς χαίρειν . Περιεκύκλωσάν με κύνες . Καὶ τίνες οἱ κύνες ; Συναγωγὴ πονηρευομένων περιέσχον με . Ἄλλους πάλιν ἡ γραφὴ καλεῖ χοίρους , τοὺς ἐν βόθρῳ τῶν ἀτόπων πράξεων ἐμφυρομένους . Μὴ ῥίπτετε τὰ ἅγια τοῖς κυσὶ καὶ τοὺς μαργαρίτας ἔμπροσθεν τῶν χοίρων . Ὁρᾷς πῶς ποικίλος ὁ ἄνθρωπος καὶ πῶς ἡ εἰκὼν ἐκείνη ἡ καθ’ ὁμοίωσιν θεοῦ γενομένη κατηνέχθη πρὸς τὴν τῶν ἀλόγων ὁμοιότητα , οὐκ ἄλλου τινὸς βιασαμένου , ἀλλὰ τὸν ἄνθρωπον ἑαυτὸν ῥίψαντος ; Ἡ γὰρ γραφὴ οὐ τῇ ἀνάγκῃ τὴν παράβασιν ἐπέγραψεν , ἀλλὰ τῇ προαιρέσει τοῦ τιμηθέντος καὶ τὴν τιμὴν ἀγνοήσαντος . Ἄνθρωπος γάρ φησι ἐν τιμῇ ὧν οὐ συνῆκε . Φέρε πάλιν , εἰ δοκεῖ , σκοπήσωμεν ὡς αὖθις ἑτέρους τινὰς ἡ γραφὴ διὰ τὸ ποικίλον καὶ πανουργικὸν καὶ ὑποκρίσεως γέμον τῆς γνώμης ἐπάγγελμα ἀλώπεκας ὀνομάζει . Διὰ τοῦτο γοῦν τὸν Ἡρώδην ποικίλον ὄντα ταῖς γνώμαις καὶ πανοῦργον ταῖς ἐνθυμήσεσι καὶ ἀσεβείᾳ συζῶντα , εὐσεβείᾳ συσχηματιζόμενον , ὁ σωτὴρ ἀλώπεκα προσαγορεύει . Ἐλθόντων γάρ τινων καὶ ἀπαγγελλόντων αὐτῷ ὅτι · Βούλεταί σε ἰδεῖν Ἡρώδης , ἡ ἁγία καὶ μεγάλη φωνὴ ἀποκριθεῖσά φησιν · Εἴπατε τῇ ἀλώπεκι ταύτῃ · Σήμερον καὶ αὔριον ποιῶ σημεῖα καὶ τῇ τρίτῃ τελειοῦμαι . Εἴπατε τῇ ἀλώπεκι ταύτῃ , ἀντὶ τοῦ τῇ πεπανουργημένῃ ψυχῇ , τῇ γεμούσῃ δόλου καὶ πάσης πονηρίας καὶ ῥᾳδιουργίας . Ἔγνως , ἀδελφέ , πῶς καλεῖ ἡ γραφὴ τοὺς πανούργους ἀλώπεκας ; Ὅταν τοίνυν λέγῃς Εἰσελεύσονται εἰς τὰ κατώτατα τῆς γῆς , μερίδες ἀλωπέκων ἔσονται , νόησον τὸ αἴνιγμα καὶ μὴ ὑπολάβῃς τὸ αἴνιγμα εἰ μὴ εἰς θεωρίαν ἐκλαμβάνεσθαι . Καὶ πάλιν ἀλλαχοῦ ἔφη · Μερίδες ὑποκριτῶν ἔσονται . Οἱ γὰρ τὴν ἀλήθειαν ἀγνοοῦντες , οὐ μετὰ τῶν πιστῶν , ἀλλὰ μετὰ τῶν ὑποκριτῶν τὸ μέρος λαμβάνουσιν . Ὅθεν καὶ ὁ σωτὴρ τὴν ἔννοιαν ταύτην ἐπισφραγίζων φησὶ περὶ τοῦ κακῶς οἰκονομήσαντος · Εἰσελεύσεται ὁ δεσπότης τοῦ οἰκέτου ἐκείνου καὶ διχοτομήσει αὐτόν , καὶ τὸ μέρος αὐτοῦ κατὰ τῶν ὑποκριτῶν θήσει . Τοὺς τοίνυν ὑποκριτὰς ἀλώπεκας ἐκάλεσεν ἡ γραφή . Εἰς τοσαύτας οὖν , ἀδελφοί , ἀπρεπεῖς κατηνέχθη μορφὰς καὶ ὁμοιώσεις ἡ εἰκὼν τοῦ θεοῦ , ὥστε οὐδὲν ἕτερον ὀνομάζει ἡ γραφὴ τὴν οἰκουμένην ἅπασαν πρὶν ἐπιλάμψῃ αὐτῇ ἡ γνῶσις τῆς εὐσεβείας ἢ ἄλογα καὶ κτήνη καὶ ἑρπετὰ καὶ θῆρας ἀγρίους . Ἀμέλει γοῦν καὶ τὸν κορυφαῖον τῶν ἀποστόλων Πέτρον βουληθεὶς ὁ φιλάνθρωπος θεὸς δυσωπῆσαι , ὥστε πάντας δέχεσθαι τοὺς ἐκ τῶν ἀλλοφύλων προσιόντας , τὴν θαυμασίαν ἐκείνην καὶ ξένην ἔδειξε σινδόνα καθιεμένην ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐν τέτταρσιν ἀρχαῖς , ἐν ᾗ ὑπῆρχε πάντα τὰ τετράποδα τῆς γῆς καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὰ θηρία καὶ τὰ ἑρπετά · καί φησι πρὸς αὐτόν · Ἀναστάς , Πέτρε , θῦσον καὶ φάγε . Ὁ δὲ ἀπόστολος ἔφη · Μηδαμῶς , κύριε · οὐδέποτε γὰρ ἔφαγον πᾶν κοινὸν καὶ ἀκάθαρτον . Ἀγνοήσας γὰρ τῆς εἰκόνος τὸ αἴνιγμα ὁ Πέτρος καὶ νομίσας αἰσθητὰ εἶναι τὰ ὁρώμενα , ἀπαγορεύει τὴν βρῶσιν , τὴν Ἰουδαϊκὴν φυλάττων συνήθειαν , καί φησι · Μηδαμῶς , κύριε · οὐδέποτε γὰρ ἔφαγον πᾶν κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον . Ὁ δὲ κύριος ἔφη πρὸς αὐτόν · Ἃ ὁ θεὸς ἐκαθάρισε , σὺ μὴ κοίνου . Ταῦτα τοίνυν διελέγετο ὁ σωτὴρ τῷ ἀποστόλῳ περὶ τῶν τετραπόδων τῶν φαινομένων καὶ τῶν θηρίων καὶ τῶν πετεινῶν · ὁ δὲ ἀπόστολος τοῦ Χριστοῦ Πέτρος ἐνόησε μετὰ ταῦτα , ὅτι οὐ τὰ πετεινὰ καὶ τὰ θηρία ᾐνίξατο ὁ σωτὴρ διὰ τῆς ὀθόνης , ἀλλὰ τὰ ἔθνη πάντα , καί φησι τῷ Κορνηλίῳ , διαλεγόμενος αὐτῷ · Ὑμεῖς ἐπίστασθε , ὅτι ἀθέμιτόν ἐστιν ἀνδρὶ Ἰουδαίῳ κολλᾶσθαι τινι ἀλλοφύλῳ · ὁ δὲ θεὸς ἔδειξέ μοι μηδενα κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον λέγειν ἄνθρωπον . Ἔμαθες , ἀδελφέ , ὅπως διαφόρως ταῖς τῶν ἀλόγων προσηγορίαις ὑβρίσθημεν ; Ὅταν πάλιν Τότε συμβοσκησθήσεται λύκος μετὰ ἀρνοῦ καὶ πάρδαλις συναναπαύσεται ἐρίφῳ καὶ λέων καὶ βοῦς βοσκηθήσονται καὶ ἅμα ἄχυρα φάγονται . νόησον τὸ αἴνιγμα καὶ ἔκλαβε σαφῶς τὴν θεωρίαν , ὅτι οὐ τῶν ἀλόγων θηρίων σύνοδον μηνύει , ἀλλὰ τὴν ἀνθρώπων κοινωνίαν , καὶ ἑρμηνεύει σαφῶς τῆς εὐσεβείας τὴν κονωνίαν καὶ τὴν διὰ τῆς χάριτος ἐπιλάμψασαν σωτηρίαν πᾶσιν ἀνθρώποις . Ὅταν γὰρ ἴδῃς ἐν ἐκκλησίᾳ πένητα πλουσίῳ συμπαρεστῶτα , ἰδιώτην ἄρχοντι , εὐτελῆ τῷ ὑπερέχοντι , τὸν ἔξω τρέμοντα τὴν δυναστείαν , νόησον τί ἐστι τὸ συμβοσκησθήσεται λύκος μετὰ ἀρνοῦ . Λύκον τοίνυν καλεῖ τὸν πλούσιον , ἀρνίον δὲ τὸν πτωχόν . Καὶ πόθεν τοῦτο ; Ὅτι κοινωνήσει λύκος ἀρνίῳ , ὃν τρόπον πλούσιος μετὰ πτωχοῦ . Καὶ πρόσεχε ἀκριβῶς · ἔστηκε πολλάκις πλούσιος καὶ πένης ἐν ἐκκλησίᾳ · κατέλαβέ σε ὥρα τῶν μυστηρίων · ἐξωθεῖται ὁ πλούσιος ὡς ἀμύητος , ἵσταται δὲ ὁ πένης ἐντὸς τῶν οὐρανίων σκηνῶν · καὶ οὐκ ἀγανακτεῖ ὁ πλούσιος · οἶδε γὰρ ἑαυτὸν ἀλλότριον τῶν θείων μυστηρίων . Ἀλλ’ ὢ τῆς θείας χάριτος · οὐ μόνον ὁμοτιμία ὑπάρχει ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ διὰ τὴν τοῦ θεοῦ χάριν , ἀλλὰ καὶ ἡνίκα ἵστανται , πολλάκις ὁ πένης τὸν πλούσιον πρωτεύει ἐν τῇ εὐσεβείᾳ · καὶ οὐδὲν ὁ πλοῦτος ὤνησε τὸν ἔχοντα ἐκ τῆς εὐσεβείας , οὐδὲ πενία τὸν πιστὸν ἐζημίωσε , παριστῶσα αὐτὸν μετὰ θάρσους τῷ ἁγίῳ θυσιαστηρίῳ .
Lemmas: κατά εἰκών θεός καί ὁμολόγησις γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος καί ὁ θεῖος γραφή παραδίδωμι καί ὁ ὁ διδασκαλία λόγος ἠρέμα πως ὁ φιλομαθής ὑποδείκνυμι . καί μιμνήσκω πάντως ὁ γε φιλόπονος ὁ ἀκροατής , ὅπως ἐγώ ὁ περί οὗτος διανύω λόγος , ὅτι ὁ κατά εἰκών προηγουμένως εἰς ὁ ὁ ἄνθρωπος δεσποτεία καί εἰς ὁ πᾶς ἀρχή ὑπαγορεύω · ὁ δέ ὁμοίωσις οὗτος ὁ εἰκών εἰς ὁ ὁ ἀρετή τελείωσις ἐκλαμβάνω . ἀναγκαῖος δέ δείκνυμι , ἀδελφός , καί σαφής παρίστημι , πῶς ὁ παρά πᾶς ὁ ποίημα ὁ θεός μέγας τιμάω ὁ ἄνθρωπος ἐκ ὁ τίμιος καί πρωτότυπος κάλλος ὁ θεῖος χαρακτήρ εἰς ὁ ὁ ἄλογος φύσις καί ὁμοιότης καταφέρω . Εἰκών γάρ εἰμί θεός ὁ φιλάνθρωπος , ἑαυτοῦ ἀμαυρόω ὁ κακία καί ὁ παρανομία ἀμβλύνω , καί ἀληθῶς παρασυμβάλλω ὁ κτῆνος ὁ ἀνόητος καί ὁμοιόω αὐτός . ὅπως ἀνόητος κτῆνος παρομοιόω ὁ ἄνθρωπος ἀναγκαῖος ἐκ αὐτός ὁράω ὁ ἔργον , οὐ ἵνα ὁ προλαμβάνω μέμφομαι , ἀλλά ἵνα ὁ πάρειμι διορθόω . καί γάρ ὁ κατά ὁ Ἀδάμ ἀναγιγνώσκω καί πᾶς ὁ ὁ προλαμβάνω ἱστορία , οὐ ἵνα ὁ προλαμβάνω ἐπαινέω ἢ μέμφομαι , ἀλλά ἵνα ὁ ἀρετή μιμέομαι καί ὁ κακία ἐκκλίνω . Ταΰς δέ , φημί ὁ θαυμάσιος Παῦλος , γράφω πρός νουθεσία ἐγώ , εἰς ούς ὁ τέλος ὁ αἰών καταντάω . Τά εἰκών τοίνυν ὁ κατά ὁμοίωσις θεός γίγνομαι ῥίπτω ὁ ἄνθρωπος ὁ πρῶτος διά ὁ παρακοή , καί πάτημα ποιέω δαίμων καί ὁ ὁ ἄλογος ὁμοίωσις ὑβρίζω · καί ὁ μέν διά ὁ ὠμός καί τυραννικός ὁ τρόπος λέων μᾶλλον ἢ ἄνθρωπος ποιέω , ὁ δέ λύκος διά ὁ ἁρπακτικός ἐργάζομαι . ὁ ἄρχων σύ ὡς λέων ὠρύομαι , καί ὁ κριτής σύ ὡς λύκος ὁ Ἀραβία , λέων καλέω ὁ ὠμός καί τυραννικός , λύκος δέ ὁ ἁρπακτικός καί πρός πλεονεξία βλέπω . Όρας πῶς ὁ κατά εἰκών θεός γίγνομαι ἄνθρωπος εἰς ὁ ὁ ἄλογος τάξις καταφέρω ; ὅταν οὖν τυραννεύω ὁ ἄνθρωπος , προσαγορεύω λέων · ὅταν ἁρπάζω , δέχομαι ὁ λύκος ὁ προσηγορία · ὅταν ὁ ἀκόλαστος ἐπιθυμία ἐμφύρω καί δίκη ἄλογος ἐπί ὁ παράνομος πρᾶξις ἐκφέρω . εὑρίσκω πάλιν ἵππος ὁ ἄνθρωπος · Ἵππος γάρ φημί θηλυμανής γίγνομαι · ἕκαστος ἐπί ὁ γυνή ὁ πλησίος αὐτός χρεμετίζω . Ἀλλοῦς πάλιν ὁ κακία ἀπό ἄνθρωπος κύων ποιέω . Κύνας , διά τίς ; Ζεύς ὁ ὑλακτικός , διά ὁ πάντοτε θόρυβος καί ταραχή χαίρω . περικυκλόω ἐγώ κύων . καί τίς ὁ κύων ; συναγωγή πονηρεύομαι περιέχω ἐγώ . Ἀλλοῦς πάλιν ὁ γραφή καλέω χοῖρος , ὁ ἐν βόθρος ὁ ἄτοπος πρᾶξις ἐμφύρω . Μή ῥίπτω ὁ ἅγιος ὁ κύων καί ὁ μαργαρίτης ἔμπροσθεν ὁ χοῖρος . Όρας πῶς ποικίλος ὁ ἄνθρωπος καί πῶς ὁ εἰκών ἐκεῖνος ὁ κατά ὁμοίωσις θεός γίγνομαι καταφέρω πρός ὁ ὁ ἄλογος ὁμοιότης , οὐ ἄλλος τις βιάζω , ἀλλά ὁ ἄνθρωπος ἑαυτοῦ ῥίπτω ; ὁ γάρ γραφή οὐ ὁ ἀνάγκη ὁ παράβασις ἐπιγράφω , ἀλλά ὁ προαίρεσις ὁ τιμάω καί ὁ τιμή ἀγνοέω . Ἄνθρωπος γάρ φημί ἐν τιμή ὅς οὐ συνίημι . Φέρος πάλιν , εἰμί δοκέω , σκοπέω ὡς αὖθις ἕτερος τις ὁ γραφή διά ὁ ποικίλος καί πανουργικὸν καί ὑπόκρισις γέμω ὁ γνώμη ἐπάγγελμα ἀλώπηξ ὀνομάζω . Ζεύς οὗτος γοῦν ὁ Ἡρώδης ποικίλος εἰμί ὁ γνώμη καί πανοῦργος ὁ ἐνθύμησις καί ἀσέβεια συζάω , εὐσέβεια συσχηματίζω , ὁ σωτήρ ἀλώπηξ προσαγορεύω . ἔρχομαι γάρ τις καί ἀπαγγέλλω αὐτός ὅτι · βούλομαι σύ ὁράω Ἡρῴδης , ἀποστερέω ἅγιος καί μέγας φωνή ἀποκρίνω φημί · λέγω ὁ ἀλώπηξ οὗτος · σήμερον καί αὔριον ποιέω σημεῖον καί ὁ τρίτος τελειόω . λέγω ὁ ἀλώπηξ οὗτος , ἀντί ὁ ὁ πανουργέω ψυχή , ὁ γέμω δόλος καί πᾶς πονηρία καί ῥᾳδιουργία . γιγνώσκω , ἀδελφός , πῶς καλέω ὁ γραφή ὁ πανοῦργος ἀλώπηξ ; ὅταν τοίνυν λέγω εἰσέρχομαι εἰς ὁ κάτος ὁ γῆ , μερίς ἀλώπηξ εἰμί , νοέω ὁ αἴνιγμα καί μή ὑπολαμβάνω ὁ αἴνιγμα εἰμί μή εἰς θεωρία ἐκλαμβάνω . καί πάλιν ἀλλαχοῦ φημί · Μερίς ὑποκριτής εἰμί . ὁ γάρ ὁ ἀλήθεια ἀγνοέω , οὐ μετά ὁ πιστός , ἀλλά μετά ὁ ὑποκριτής ὁ μέρος λαμβάνω . ὅθεν καί ὁ σωτήρ ὁ ἔννοια οὗτος ἐπισφραγίζω φημί περί ὁ κακῶς οἰκονομέω · εἰσέρχομαι ὁ δεσπότης ὁ οἰκέτης ἐκεῖνος καί διχοτομέω αὐτός , καί ὁ μέρος αὐτός κατά ὁ ὑποκριτής τίθημι . Τούς τοίνυν ὑποκριτής ἀλώπηξ καλέω ὁ γραφεύς . εἰς τοσοῦτος οὖν , ἀδελφός , ἀπρεπής καταφέρω μορφή καί ὁμοίωσις ὁ εἰκών ὁ θεός , ὥστε οὐδείς ἕτερος ὀνομάζω ὁ γραφή ὁ οἰκουμένη ἅπας πρίν ἐπιλάμπω αὐτός ὁ γνῶσις ὁ εὐσέβεια ἢ ἄλογος καί κτῆνος καί ἑρπετόν καί θήρα ἄγριος . ἀμέλει γοῦν καί ὁ κορυφαῖον ὁ ἀπόστολος Πέτρος βούλομαι ὁ φιλάνθρωπος θεός δυσωπέω , ὥστε πᾶς δέχομαι ὁ ἐκ ὁ ἀλλόφυλος προσέρχομαι , ὁ θαυμάσιος ἐκεῖνος καί ξένος δείκνυμι σινδών καθίημι ἐκ ὁ οὐρανός ἐν τέσσαρες ἀρχή , ἐν ὅς ὑπάρχω πᾶς ὁ τετράπους ὁ γῆ καί ὁ πετεινόν ὁ οὐρανός καί ὁ θηρίον καί ὁ ἑρπετόν · καί φημί πρός αὐτός · ἀνίστημι , Πέτρος , θύω καί ἐσθίω . ὁ δέ ἀπόστολος φημί · μηδαμῶς , κύριος · οὐδέποτε γάρ ἐσθίω πᾶς κοινός καί ἀκάθαρτος . ἀγνοέω γάρ ὁ εἰκών ὁ αἴνιγμα ὁ Πέτρος καί νομίζω αἰσθητός ἔρχομαι ὁ ὁράω , ἀπαγορεύω ὁ βρῶσις , ὁ Ἰουδαικός φυλάσσω συνήθεια , καί φημί · μηδαμῶς , κύριος · οὐδέποτε γάρ ἐσθίω πᾶς κοινός ἢ ἀκάθαρτος . ὁ δέ κύριος φημί πρός αὐτός · ὅς ὁ θεός καθαρίζω , σύ μή κοινόω . Ταΰς τοίνυν διαλέγω ὁ σωτήρ ὁ ἀπόστολος περί ὁ τετράπους ὁ φαίνω καί ὁ θηρίον καί ὁ πετεινός · ὁ δέ ἀπόστολος ὁ Χριστός Πέτρος νοέω μετά οὗτος , ὅτι οὐ ὁ πετεινόν καί ὁ θηρίον αἰνίζω ὁ σωτήρ διά ὁ ὀθόνη , ἀλλά ὁ ἔθνος πᾶς , καί φημί ὁ Κορνήλιος , διαλέγω αὐτός · σύ ἐπίσταμαι , ὅτι ἀθέμιτος εἰμί ἀνήρ Ἰουδαῖος κολλάω τις ἀλλόφυλος · ὁ δέ θεός δείκνυμι ἐγώ μηδείς κοινός ἢ ἀκάθαρτος λέγω ἄνθρωπος . μανθάνω , ἀδελφός , ὅπως διάφορος ὁ ὁ ἄλογος προσηγορία ὑβρίζω ; ὅταν πάλιν τότε συμβόσκω λύκος μετά ἀμνός καί πάρδαλις συναναπαύομαι ἔριφος καί λέων καί βοῦς βόσκω καί ἅμα ἄχυρον ἐσθίω . νοέω ὁ αἴνιγμα καί ἐκλαμβάνω σαφής ὁ θεωρία , ὅτι οὐ ὁ ἄλογος θηρίον σύνοδος μηνύω , ἀλλά ὁ ἄνθρωπος κοινωνία , καί ἑρμηνεύω σαφής ὁ εὐσέβεια ὁ κονώνιος καί ὁ διά ὁ χάρις ἐπιλαμβάνω σωτηρία πᾶς ἄνθρωπος . ὅταν γάρ ἰδέω ἐν ἐκκλησία πένης πλούσιος συμπαρίστημι , ἰδιώτης ἄρχων , εὐτελής ὁ ὑπερέχω , ὁ ἔξω τρέμω ὁ δυναστεία , νοέω τίς εἰμί ὁ συμβόσκω λύκος μετά ἀμνός . Λύκος τοίνυν καλέω ὁ πλούσιος , ἀρνίον δέ ὁ πτωχός . καί πόθεν οὗτος ; Ὅτι κοινωνέω λύκος ἀρνίον , ὅς τρόπος πλούσιος μετά πτωχός . καί προσέχω ἀκριβῶς · ἵστημι πολλάκις πλούσιος καί πένης ἐν ἐκκλησία · καταλαμβάνω σύ ὥρα ὁ μυστήριον · ἐξωθέω ὁ πλούσιος ὡς ἀμύητος , ἵστημι δέ ὁ πένης ἐντός ὁ οὐράνιος σκηνή · καί οὐ ἀγανακτέω ὁ πλούσιος · οἶδα γάρ ἑαυτοῦ ἀλλότριος ὁ θεῖος μυστήριον . ἀλλά ὦ ὁ θεῖος χάρις · οὐ μόνος ὁμοτιμία ὑπάρχω ἐν ὁ ἐκκλησία διά ὁ ὁ θεός χάρις , ἀλλά καί ἡνίκα ἵστημι , πολλάκις ὁ πένης ὁ πλούσιος πρωτεύω ἐν ὁ εὐσέβεια · καί οὐδείς ὁ πλοῦτος ὀνίνημι ὁ ἔχω ἐκ ὁ εὐσέβεια , οὐδέ πενία ὁ πιστός ζημιόω , παρίστημι αὐτός μετά θάρσος ὁ ἅγιος θυσιαστήριον .