severian-of-gabala.in-filium-prodigum 12
Ἀνάγνωθι τὰ ὑπομνήματα . Διὰ τί περὶ ὧν οὐκ οἶδας φιλονεικεῖς ; Ὅταν θέλῃς ἀρχαίων πραγμάτων ἱστορίαν ἢ δίκην ἐξιχνεῦσαι , οὐ τὰ ὑπομνήματα λαμβάνεις τὰ ἀρχαῖα καὶ μανθάνεις τίνα μὲν τὰ ῥήματα τῶν κατηγορουμένων , τίνα δὲ τῶν συνηγορούντων καὶ τῶν ἀπολογουμένων , τίνα δὲ τὰ τοῦ δικαστοῦ καὶ τὴν ψῆφον ἐπάγοντος , καὶ οὕτω τὰ λήθῃ χωσθέντα ἀνανεοῦσαι τῇ μνήμῃ τῆς ἀναμνήσεως ; Ἀνάγνωθι οὖν τὰ ὑπομνήματα τῆς ἀρχαίας ἱστορίας . Ὅτε ἐκάθισεν ὁ κριτὴς τῆς ἀληθείας , μᾶλλον δὲ ὅτε πρὸς τὸν κατάκριτον ἦλθεν ἐν σχήματι φίλου ὁ ἰατρὸς τῶν ἡμετέρων πταισμάτων , τί φησι πρὸ αὐτόν ; Ἀδάμ , ποῦ εἶ ; Καὶ τί εἶπεν Ἀδάμ ; Τῆς φωνῆς σου ἤκουσα , καὶ ἐκρύβην , ὅτι γυμνός εἰμι . Τί οὖν ὁ τὰ πάντα εἰδώς ; Σχηματίζεται ἄγνοιαν καὶ λέγει · Καὶ τίς σοι εἶπεν ὅτι γυμνὸς εἶ ; εἰ μὴ ἀπὸ τοῦ ξύλου , οὗ ἐνετειλάμην σοι τούτου μόνου μὴ μὴ φαγεῖν , ἀπ’ αὐτοῦ ἔφαγες ; Δείκνυσι ὅτι πάντων , ὡς εἰπεῖν , ἔλαβε τὴν ἀφθονίαν καὶ οὐ τὸ στενὸν τῆς ἀπολαύσεως ἤγαγεν αὐτὸν εἰς τὴν παράβασιν . Τί οὖν πρὸς ταῦτα ὁ ἐγκαλούμενος ; Ἡ γυνὴ ἣν ἔδωκας μετ’ ἐμοῦ , αὕτη μοι ἔδωκεν . Ὁ Ἀδὰμ τῇ γυναικὶ ὑπογράφει τὸ ἁμάρτημα καὶ σὺ τὸ δένδρον περιγράφεις τὴν κατηγορίαν ; Ὁ ἐγκαλούμενος οὐκ ἠδυνήθη τι ψεύσασθαι · οὐχ εὑρίσκει τινὰ ἀποφυγὴν ἔξω τῆς ἀληθείας · οὐκ ἐπέγραψε τῷ δημιουργῷ τὴν αἰτίαν , ἀλλὰ τῆς γυναικὸς κατηγόρησε καὶ σὺ κατηγορεῖς πραγμάτων , ὧν οὐκ οἶδας τὴν δύναμιν ; Καὶ τί πρὸς τὴν Εὔαν ὁ θεός ; Τί τοῦτο ἐποίησας ; Ἡ δὲ πρὸς τὴν ἐρώτησιν τὴν αἰτίαν ἀποκρίνεται · Ὁ ὄφις ἠπάτησέ με . Μὴ ἥψατο τῆς δημιουργίας ; Μὴ διέβαλε τὸν πλάσαντα ; Μὴ εἶπε · Διὰ τί γὰρ ἡμᾶς ἐποίησας ; Διὰ τί γὰρ ἀπὸ τοῦ δένδρου ἐκώλυσας ; Ἡ ὑποκειμένη τοῖς ἐγκλήμασιν οὐχ εὑρίσκει τι ψεύσασθαι . Φίλον γὰρ τοῖς ἐγκαλουμένοις καὶ τὰ μὴ ὄντα πλάττεσθαι πρὸς ἀποφυγὴν τῶν ἐγκλημάτων . Ἡ ὑποκειμένη οὖν τοῖς ἐγκλήμασιν οὐχ εὗρεν ἄλλην ἀποφυγήν · καὶ σύ , ἃ μὴ προσήνεγκαν οἱ κατάδικοι προσφέρεις εἰς θεοῦ κατηγορίαν ; Ἀλλὰ πάλιν ἐπὶ τὸ προκείμενον ἐπανάξω τὸν λόγον Ἀδὰμ ποῦ εἶ ; Ἐπειδὴ εἶδεν , ὅτι τοῖς ἁμαρτάνουσι φράττεται τὰ στόματα , καὶ οὐκ ἔχει παρρησίαν ὁ ἁμαρτάνων ἐν σχήματι τῆς ἐρωτήσεως ἀνοίγει αὐτῷ ὁδὸν ἀπολογίας . Παραβὰς ἐκρύβην · ἀκούσας τῆς φιλανθρωπίας τῆς σῆς , δέσποτα , πρὸς τὴν ἀπολογίαν προῆλθον . Καὶ βλέπε τὸν δικαιοκριτήν . Οὐκ ἐξετάζει εὐθέως τὴν ἁμαρτήσασαν , ἀλλὰ τὸν ἀπατηθέντα . Καὶ εἰκότως . Βαρύτερον ἂν ἐγένετο τὸ δικαστήριον , εἰ τῶν ὑπευθύνων πρῶτον ἥψατο . Ἀλλ’ ἄρχεται ἀπὸ τοῦ δυναμένου κἂν μικρὰν εὑρεῖν ἀπολογίαν , ὅτι παρ’ ἄλλου προσώπου ἀπάτην ἐδέξατο . Ἀπὸ τοῦ ἀνδρὸς οὖν ἐπὶ τὴν γυναῖκα χωρεῖ καὶ λέγει · Τί τοῦτο ἐποίησας ; Ἡ δὲ πρὸς τὸν δεσπότην · Ὁ ὄφις ἠπάτησέ με . Ὁ ὄφις ἠπάτησε ; Χώραν εἶχεν ἡ ἀπάτη , εἰ μὴ προλαβοῦσα ἡ ἐντολὴ ἀπέκλεισε τὴν πλάνην . Εἰ μὴ ἔφθην εἰπών ὅτι ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπὸ τοῦ ξύλου , θανάτῳ ἀποθανεῖσθε , εἶχε χώραν ἡ ἀπάτη . Διὰ τί μὴ ὁ τοῦ θεοῦ ἠκολούθει λόγος , ἀλλ’ ὁ τῆς ἀπάτης ἐδέχθη ; οὕτως ὁ δημιουργὸς ἀναίτιος ἦν , ὁ δὲ παραβὰς ὑπεύθυνος .
Lemmas: ἀναγιγνώσκω ὁ ὑπόμνημα . Ζεύς τίς περί ὅς οὐ οἶδα φιλονεικέω ; ὅταν ἐθέλω ἀρχαῖος πρᾶγμα ἱστορία ἢ δίκη ἐξιχνεύω , οὐ ὁ ὑπόμνημα λαμβάνω ὁ ἀρχαῖος καί μανθάνω τίς μέν ὁ ῥῆμα ὁ κατηγορέω , τίς δέ ὁ συνηγορέω καί ὁ ἀπολογέομαι , τίς δέ ὁ ὁ δικαστής καί ὁ ψῆφος ἐπάγω , καί οὕτως ὁ λήθη χόω ἀνανεόομαι ὁ μνήμη ὁ ἀνάμνησις ; ἀναγιγνώσκω οὖν ὁ ὑπόμνημα ὁ ἀρχαῖος ἱστορία . Ὅτε καθίζω ὁ κριτής ὁ ἀλήθεια , μᾶλλον δέ ὅτε πρός ὁ κατάκριτος ἔρχομαι ἐν σχῆμα φίλος ὁ ἰατρός ὁ ἡμέτερος πταῖσμα , τίς φημί πρό αὐτός ; Ἀδάμ , ποῦ εἰμί ; καί τίς λέγω Ἀδάμ ; Τά φωνή σύ ἀκούω , καί κρύπτω , ὅτι γυμνός εἰμί . τις οὖν ὁ ὁ πᾶς οἶδα ; σχηματίζω ἄγνοια καί λέγω · καί τίς σύ λέγω ὅτι γυμνός εἰμί ; εἰμί μή ἀπό ὁ ξύλο , ὅς ἐντέλλω σύ οὗτος μόνος μή μή ἐσθίω , ἀπό αὐτός ἐσθίω ; δείκνυμι ὅτι πᾶς , ὡς λέγω , λαμβάνω ὁ ἀφθονία καί οὐ ὁ στενός ὁ ἀπόλαυσις ἄγω αὐτός εἰς ὁ παράβασις . τις οὖν πρός οὗτος ὁ ἐγκαλέω ; ὁ γυνή ὅς δίδωμι μετά ἐγώ , οὗτος ἐγώ δίδωμι . ὁ Ἀδάμ ὁ γυνή ὑπογράφω ὁ ἁμάρτημα καί σύ ὁ δένδρον περιγράφω ὁ κατηγορία ; ὁ ἐγκαλέω οὐ δύναμαι τίς ψεύδω · οὐ εὑρίσκω τις ἀποφυγή ἔξω ὁ ἀλήθεια · οὐ ἐπιγράφω ὁ δημιουργός ὁ αἰτία , ἀλλά ὁ γυνή κατηγορέω καί σύ κατηγορέω πρᾶγμα , ὅς οὐ οἶδα ὁ δύναμις ; καί τίς πρός ὁ Εὔα ὁ θεός ; τις οὗτος ποιέω ; ὁ δέ πρός ὁ ἐρώτησις ὁ αἰτία ἀποκρίνω · ὁ ὄφις ἀπατάω ἐγώ . Μή ἅπτω ὁ δημιουργία ; μή διαβάλλω ὁ πλάσσω ; μή λέγω · Ζεύς τίς γάρ ἐγώ ποιέω ; Ζεύς τίς γάρ ἀπό ὁ Δένδρος κωλύω ; ὁ ὑπόκειμαι ὁ ἔγκλημα οὐ εὑρίσκω τίς ψεύδω . Φίλον γάρ ὁ ἐγκαλέω καί ὁ μή εἰμί πλάσσω πρός ἀποφυγή ὁ ἔγκλημα . ὁ ὑπόκειμαι οὖν ὁ ἔγκλημα οὐ εὑρίσκω ἄλλος ἀποφυγή · καί σῦς , ὅς μή προσφέρω ὁ κατάδικος προσφέρω εἰς θεός κατηγορία ; ἀλλά πάλιν ἐπί ὁ πρόκειμαι ἐπανάγω ὁ λόγος Ἀδάμ ποῦ εἰμί ; Ἐπειδή ὁράω , ὅτι ὁ ἁμαρτάνω φράσσω ὁ στόμα , καί οὐ ἔχω παρρησία ὁ ἁμαρτάνω ἐν σχῆμα ὁ ἐρώτησις ἀνοίγνυμι αὐτός ὁδός ἀπολογία . παραβαίνω κρύπτω · ἀκούω ὁ φιλανθρωπία ὁ σός , δεσπότης , πρός ὁ ἀπολογία προέρχομαι . καί βλέπω ὁ δικαιοκρίτης . οὐ ἐξετάζω εὐθύς ὁ ἁμαρτάνω , ἀλλά ὁ ἀπατάω . καί ἔοικα . Βαρύς ἄν γίνομαι ὁ δικαστήριον , εἰμί ὁ ὑπεύθυνος πρῶτος ἅπτω . ἀλλά ἄρχω ἀπό ὁ δύναμαι κἀν μικρός εὑρίσκω ἀπολογία , ὅτι παρά ἄλλος πρόσωπον ἀπάτη δέχομαι . ἀπό ὁ ἀνήρ οὖν ἐπί ὁ γυνή χωρέω καί λέγω · Τι οὗτος ποιέω ; ὁ δέ πρός ὁ δεσπότης · ὁ ὄφις ἀπατάω ἐγώ . ὁ ὄφις ἀπατάω ; Χώρα ἔχω ὁ ἀπάτη , εἰμί μή προλαμβάνω ὁ ἐντολή ἀποκλείω ὁ πλάνη . εἰμί μή φθάνω λέγω ὅτι ἐν ὅς ἄν ἡμέρα ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλο , θάνατος ἀποθνῄσκω , ἔχω χώρα ὁ ἀπάτη . Ζεύς τίς μή ὁ ὁ θεός ἀκολουθέω λόγος , ἀλλά ὁ ὁ ἀπάτη δέχομαι ; οὕτως ὁ δημιουργός ἀναίτιος εἰμί , ὁ δέ παραβαίνω ὑπεύθυνος .