severian-of-gabala.in-dictum-apostoli-non-quod-volo-facio 2
Ὁ ἀπόστολος , ἵνα σαφεῖ καὶ συντόμῳ χρήσωμαι λόγῳ , ἀναζωγραφεῖ εἰκόνα παντὸς τοῦ ἀνθρώπου , τοῦ τε πλασθέντος ἀπ’ ἀρχῆς καὶ τοῦ παιδαγωγηθέντος ἐν νόμῳ καὶ τοῦ ἐλευθερωθέντος ἐν χάριτι . Καὶ ἀναζωγραφεῖ ὡς ἐν εἰκόνι τῷ λόγῳ . Τί οὖν ὁ Ἀδὰμ πρὸ τῆς ἐντολῆς ; Καὶ τίς ἐγένετο μετὰ τὴν ἐντολήν ; Ποίαν ἔσχε κατάστασιν ἐν νόμῳ καὶ ποίαν ἔλαβε προσηγορίαν ἐν τῇ χαριτι ; Καὶ ὥσπερ ἐὰν σήμερον λέγω · Ὁ θεὸς ἐποίησεν ἡμᾶς κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν αὐτοῦ , ἐπειδὴ δὲ παρέβημεν τὴν ἐντολήν , ἐξεβλήθημεν τοῦ παραδείσου , οὐκ εἰς ἑαυτὸν ἀναλαμβάνω τὸν λόγον , ἀλλὰ τὴν ἀρχαίαν ἱστορίαν εἰς ἑαυτὸν ἀναφέρω . Οὔτε γὰρ παράδεισον εἶδον , οὔτε παραδείσου ἀπεβλήθην , ἀλλὰ τοῦ πατρὸς τὸ πάθος καὶ τὸν ἀρχέγονον τῆς συμφορᾶς ἀναζωγραφῶ καὶ λέγω · Ἐπλάσθην , παρέβην , ἐξεβλήθην , ἐπαιδαγωγήθην , ἀνεκλήθην . Ἐγὼ δὲ ἔζων χωρὶς νόμου ποτέ . Ἆρα Παῦλος πρεσβύτερος ἦν τοῦ νόμου ; Ὁ Παῦλος μετὰ πάντας τοὺς τραφέντας ἐν τῷ νόμῳ ἤνθησε , μετὰ τὴν τοῦ Χριστοῦ ἐπιφάνειαν . Εἰ τοίνυν μετὰ τὸν νόμον ἐστί , πῶς πρεσβύτερον ἑαυτὸν τοῦ νόμου τίθησι ; Ἐγὼ δὲ ἔζων χωρὶς νόμου ποτέ . Ἐλθούσης δὲ τῆς ἐντολῆς , ἡ ἁμαρτία ἀνέζησεν . Ἆρα μετὰ Παῦλον ἦλθεν ἡ ἐντολή ; Καὶ ἵνα μή τις νομίσῃ , ὅτι νόμος μὲν ἦν πρὸ τοῦ Παύλου , αὐτὸς δὲ ἔζη χωρὶς νόμου ποτέ , ἐθνικὸν βίον ἐπανῃρημένος , μετὰ δὲ ταῦτα ἀπὸ τοῦ νόμου ἐπαιδαγωγήθη , ἐλέγχει ἡ ἱστορία τὴν ἀλήθειαν . Παῦλος γὰρ οὐκ ἔστιν ὅτε ἄνευ νόμου ἔζησε . Πῶς γὰρ ὁ λέγων Ἑβραίου ἐξ Ἑβραίων , περιτομὴ ὀκταήμερος , ἐκ γένους Ἰσραηλιτικοῦ πότε οὖν ἔζησε χωρὶς νόμου ; Ἐγὼ δὲ ἔζων χωρὶς νόμου ποτέ . Ἐλθούσης δὲ τῆς ἐντολῆς . Ποίας ; Τῆς λεγούσης · Ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ φάγῃ . Ἐλθούσης δὲ τῆς ἐντολῆς , ἡ ἁμαρτία ἀνέζησεν , ἐγὼ δὲ ἀπέθανον . Βλέπε πῶς ὡς ἐν ζυγῷ τῷ λόγῳ τίθησιν ἁμαρτίαν καὶ δικαιοσύνην , ὅτι τότε νεκροῦται ἡ ἁμαρτία , ὅτε κατορθοῦτι ἡ ἐντολή . Τότε ἀποθνήσκει ὁ ἄνθρωπος , ὅτε εὐοδοῦται ἡ ἁμαρτία . Τὸ γὰρ εἰπεῖν · Ἐλθούσης δὲ τῆς ἐντολῆς , ἡ ἁμαρτία ἀνέζησεν , δείκνυσιν ὅτι πρὸ παραβάσεως νεκρὰ ἦν ἡ ἁμαρτία . Ἁμαρτίαν δὲ καλεῖ οὐ τὴν πρᾶξιν τῆς ἁμαρτίας , ἀλλὰ τὸν διάβολον . Διὰ τί δὲ τὸν διάβολον ἁμαρτίαν καλεῖ ; Ἐπειδὴ διδάσκαλος ἐγένετο ἁμαρτίας . Ἐὰν γὰρ μή τις τοῖς ἰδιώμασι τῆς γραφῆς προσέχῃ , πολὺ διολισθαίνει καὶ ἐκπίπτει τοῦ σκοποῦ τῆς ἀληθείας . Ἁμαρτίαν ἔθος καλεῖν τῇ γραφῇ τὸν διάβολον . Διὰ τί ; Ἐπειδὴ ἐγένετο διδάσκαλος καὶ εἰσηγητὴς καὶ πρόξενος ἁμαρτίας . Ὁμοίως καὶ τὸν σωτῆρα τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν καλεῖ ἡ γραφὴ δικαιοσύνην , οὐχ ὡς πρᾶξιν δικαιοσύνης , ἀλλ’ ὡς διδάσκαλον δικαιοσύνης . Ὃς ἐγενήθη ἡμῖν ἀπὸ θεοῦ σοφία καὶ δικαιοσύνη καὶ ἁγιασμὸς καὶ ἀπολύτρωσις . Ὥσπερ οὖν ὁ Χριστὸς δικαιοσύνη κέκληται , καθ’ ὃ πηγὴ δικαιοσύνης , οὕτω καὶ ὁ διάβολος εἰσηγητὴς γενόμενος καὶ διδάσκαλος ἁμαρτίας , τὴν τῆς ἁμαρτίας προσηγορίαν ἐδέξατο . Ἡ ἁμαρτία ἀνέζησεν , ἐγὼ δὲ ἀπέθανον . Καὶ εὑρέθη μοι ἡ ἐντολὴ ἡ εἰς ζωήν , αὕτη εἰς θάνατον . Ἔδωκε γὰρ ὁ θεὸς τῷ Ἀδὰμ ἐντολήν , οὐχ ἵνα ἀποθάνῃ , ἀλλ’ ἵνα ζήσῃ . Ἡ οὖν ἐντολή φησιν ἡ δοθεῖσά μοι εἰς ζωὴν , αὕτη εὑρέθη εἰς θάνατον , οὐκ αὐτὴ μεταβληθεῖσα , ἀλλ’ ἐμοῦ διὰ τῆς παραβάσεως τὴν ἐνέργειαν τὴν ζωοποιὸν ἀνατρέποντος . Προσέχειν ἀκριβῶς δεῖ πρὸς τὰ ἀνακύπτοντα τῶν ζητημάτων ἅπαντα . Εὐθέως γὰρ ὁ ἐχθρὸς τῶν γραφῶν , καὶ μὴ συντρεφόμενος τῷ λόγῳ τῆς εὐσεβείας , εἰς οὐδὲν ἕτερον χωρεῖ ἢ τοῦτο . Οὐ προῄδει , φησίν , ὁ θεὸς ὅτι ἔμελλεν ἁμαρτάνειν ὁ Ἀδάμ ; Οὐ προῄδει ὅτι οὐ μὴ φυλάξει τὴν ἐντολήν ; Οὐ προῄδει ὅτι ἀπατηθήσεται ὑπὸ τοῦ ὄφεως ; Τίνος τοίνυν ἕνεκεν δέδωκε τὴν ἐντολὴν τῷ μέλλοντι μὴ φυλάττειν τὴν ἐντολήν ; Δεῖ δὲ εἰδέναι ὅτι ὁ θεὸς προγινώσκει μὲν τὰ πάντα , δίδωσι δὲ τοὺς νόμους , οὐκ εἰς τὸν παραβαίνοντα μόνον ἀφορῶν , ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν μέλλοντα κατορθοῦν . Διὰ τι λέγεις ὅτι οὐ προῄδει ὁ θεὸς ὅτι Ἀδὰμ ἁμαρτήσει ; Διὰ τί τὰ ἑπόμενα καὶ τὰ ἐξ αὐτῆς τῆς ἀκολουθίας παρεπόμενα παρασιωπᾷς ; Ἀλλὰ σὺ σιωπᾷς ἀγνωμονῶν . Ἐγὼ δὲ κηρύττω πιστεύων ὅτι ὥσπερ προῄδει ὁ θεὸς ὅτι παραβήσεται ὁ Ἀδάμ , οὕτως ᾔδει ὅτι Ἄβελ δικαιωθήσεται , προῄδει ὅτι Ἐνὼχ μετατεθήσεται , προῄδει ὅτι ὁ χορὸς τῶν ἁγίων συστήσεται , προῄδει ὅτι ὁ Νῶε τὸν πάνδημον ὄλεθρον διανήξεται , προῄδει ὅτι Ἀβραὰμ ἡ ῥίζα τῆς πίστεως ἀνθήσει , προῄδει ὅτι λάμψουσι πατριάρχαι , ἀνθήσουσι προφῆται , διαπρέψουσιν ἀπόστολοι · καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ φυράματος τοῦ μέλλοντος παραβαίνειν τὸ πολυΰμνητον τῆς οἰκονομίας τοῦ σωτῆρος ἀνθήσει κάλλος . Προεῖδε τῶν ἀποστόλων τὸν δρόμον · προεῖδε τῶν μαρτύρων τὰς ἐνστάσεις · προεῖδε τῶν ὁμολογητῶν τοὺς ἀγῶνας · προεῖδε τὰ συγκροτήματα τῶν μοναζόντων · προεῖδε τὰ ἄνθη τῶν ἐκκλησιῶν · προεῖδε τῶν ἱερέων τὸν χορόν · προεῖδε πάντας τοὺς ἐν ἀληθείᾳ παρισταμένους τῷ θυσιαστηρίῳ . Τί οὖν ; Ἐχρῆν διὰ τὴν πρόγνωσιν τῶν τοσούτων ἀγαθῶν εἰσαγαγεῖν τὸ πλάσμα ; Ἡ γὰρ ἁμαρτία ἀφορμὴν λαβοῦσα , διὰ τῆς ἐντολῆς ἐξηπάτησέ με δι’ αὐτῆς ἀπέκτεινεν . Ἡ ἁμαρτία , τουτέστιν , ὁ διάβολος . Ἀφορμὴν λαβοῦσα . Ποίαν ; Ἐπειδὴ εἶπεν ὁ θεός · Ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φάγῃ · ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρὸν οὐ φάγῃ · ᾗ γὰρ ἡμέρᾳ φάγεσαι θανάτῳ ἀποθάνῃ . Ὁ διάβολος ἀφορμὴν λαβὼν ἀπὸ τῆς ἐντολῆς κατασκευάζει διαβολὴν καὶ λέγει τούτῳ · Ἤιδει γὰρ ὁ θεὸς ᾗ δ’ ἂν ἡμέρᾳ φάγεσθε , γίνεσθε ὡς θεοί καὶ ἐκώλυσεν ὑμᾶς . Διαβάλλει τὸν θεὸν εἰς φθόνον καὶ ὡς βάσκανον τοῦ θεοῦ κατατρέχει . Βασκαίνων ὑμῖν ὁ θεός , φησί , τῆς ἰσοθεΐας , ἐκώλυσε φαγεῖν ἀπὸ τοῦ δένδρου , ἐξ οὗ τὸ ἰσόθεον ὑμῖν ἀνακύπτειν ἔμελλεν . Ἀφορμὴν οὖν λαβοῦσα ἡ ἁμαρτία , διὰ τῆς ἐντολῆς ἐξηπάτησε . Καλῶς εἶπε τὸ ἐξηπάτησεν . Ὁ γὰρ τἀληθὲς ἐπηγγείλατο , ἀλλ’ ἐξηπάτησε καὶ δι’ αὐτῆς ἀπέκτεινεν . Ἡ γὰρ ἀπάτη θάνατον ἐγέννησεν . Οὐ γὰρ τὸ πλάσμα θνητὸν ἦν . Πολλοὶ γὰρ καὶ τοῦτο ἐνόμισαν , ὅτι τὸ πλάσμα θνητὸν ἐποίησεν ὁ θεός . Οὐκ ἦν δὲ τὸ πλάσμα θνητόν . Εἰ γὰρ καὶ γήϊνον ἦν , ἀλλὰ ἀθάνατον δεδημιούργητο . Εἰ μὴ ἀθάνατον ἐδημιουργήθη , ἀλλὰ θνητόν , ὃ εἶχεν ἐν τῇ φύσει , διὰ τί κατὰ ἀπόφασιν ἔλαβεν ; Εἰ θνητὸν ἦν τὸ πλάσμα τοῦτο , διὰ τί ὁ θεὸς ἐπιτίμιον αὐτοῦ τίθησι τῆς παραβάσεως τὸν θάνατον ; Ἧι γὰρ ἂν ἡμέρᾳ φάγῃ , θανάτῳ ἀποθανῇ . Οὐκοῦν πρὶν φάγῃ ἀθάνατον ἦν τὸ πλάσμα . Εἰ δὲ καὶ πρὶν φάγῃ , θνητὸν ἦν , ἀπάτη καὶ χλεύη τὸ λεγόμενον καὶ οὐκ ἀλήθεια · Ἀπειλεῖ γάρ μοι ὃ ἤμην . Οὐδεὶς δὲ ἀπειλεῖ τινι ὕπνον , ὃν κατὰ φύσιν ἔχει . Οὐδεὶς ἀπειλεῖ βρῶσιν , ἣν κατὰ φύσιν ἐπιδέχεται · Ἀλλ’ ἀπειλεῖ θάνατον ὁ θεός . Ὃ μὴ εἶχε τὸ πλάσμα κατὰ τὴν δημιουργίαν , ἐδέξατο κατὰ τὴν ἁμαρτίαν . Εἰ γὰρ παρέμεινεν ὁ Ἀδὰμ τὴν ἐντολήν , φυλάττων τὸν θεῖον νόμον , οὐκ ἔσχε χώραν ὁ θάνατος . Καὶ μαρτυρεῖ τὸ σοφὸν ἐκεῖνο λόγιον , ὅτι ὁ θεὸς θάνατον οὐκ ἐποίησε , οὐδὲ τέρπεται ἐπ’ ἀπωλείᾳ ζώντων · φθόνῳ δὲ διαβόλου θάνατος εἰσῆλθεν εἰς τὸν κόσμον . Ὅθεν , εἰ δεῖ κατὰ ἀλήθειαν εἰπεῖν , τὸ μὲν θνητὸν παρὰ φύσιν ἡμῖν ἐπεισῆλθεν . Ἡ δὲ ἀνάστασις τὸ κατὰ φύσιν ἡμῖν ἀποδίδωσι . Διὰ τοῦτο καὶ ἀνάστασις , ἐπειδὴ τὸ φθαρὲν πλάσμα καὶ πεσὸν διὰ τῆς ἁμαρτίας , ὀρθοῦται διὰ δικαιοσύνην . Εἰ παρέμενεν ὁ Ἀδὰμ τῇ ἐντολῇ , ἔμεινε ἂν ζῶν . Καὶ τίς ἐγγυᾶται τὸ ῥῆμα , ἵνα μὴ νομισθῇ στοχασμὸς εἶναι καὶ πιθανότης ; Ἵνα τοίνυν , ἀδελφοί , μὴ στοχασμοῖς ἐπιβάλωμεν πρὸς τὰ θεῖα , ἀλλὰ τῇ ἀκολουθίᾳ χρησάμενοι καταλάβωμεν τὴν ἐναργῆ τῶν πραγμάτων ἀλήθειαν , μαρτυρεῖ τὴν ἀθανασίαν τοῦ πλάσματος τὰ μετὰ ταῦτα . Εἰ θνητὸν ἦν κατὰ φύσιν τὸ πλάσμα , εἰ μὴ ἦν δι’ ἁμαρτίαν τὸν θάνατον δεξάμενον , ἀλλὰ διὰ τὴν φύσιν αὐτήν , πῶς τὴν φύσιν ἐνίκησαν Ἠλίας καὶ Ἐνώχ ; πῶς Ἠλίας ἀνελήφθη , θάνατον μὴ γευσάμενος ; πῶς Ἐνὼχ μετετέθη , θανάτου πεῖραν μὴ λαβών ; Βλέπε τὰ ἐνέχυρα τῆς ἀρχαίας δημιουργίας · ὥστε ἐνεχώρει ζῆν τὸν ἄνθρωπον διηνεκῶς , εἰ τῷ θείῳ συνεπολιτεύετο νόμῳ . Διὰ τοῦτο ὁ θεὸς ἀπαρχὰς λαβὼν τοῦ ἡμετέρου γένους , εἰς ἀθανασίαν μετήνεγκε . Καὶ ὅρα τὴν σοφὴν οἰκονομίαν . Ἀναλαμβάνει τὸν Ἐνὼχ πρὸ πολλῶν γενεῶν · ἁρπάζει τὸν Ἠλίαν μετὰ πολλὰς γενεάς , καὶ τοῦτο χρησίμως . Ἐπειδὴ γὰρ ἐν δύο ἔθνεσιν ἔμελλεν ἡ εὐσέβεια πολιτεύεσθαι , ἐν τῷ λαῷ τῷ τὴν ἀκροβυστίαν ἔχοντι καὶ ἐν τῷ λαῷ τῷ τὴν περιτομὴν ἐπαγγελλομένῳ , οὐ λαμβάνει τὸν Ἠλίαν μόνον , ἵνα μὴ ὁ Ἰουδαῖος καυχήσηται τῇ ἀπαρχῇ σεμνυνόμενος · ἀλλὰ πρῶτον λαμβάνει τὸν Ἐνώχ , οὐ κατὰ τὸν νόμον πολιτευσάμενον , ἀλλ’ ἐκκλησιαστικὴν εὐκοσμίαν φυλάξαντα . Πάντα γὰρ τὰ πρὸ νόμου τύπος ἦν τῆς ἐκκλησίας . Ἐρώτησον τοὺς μέχρι Ἀβραὰμ καὶ τοῦ νόμου δικαίους τίνες ἦσαν . Ἐν τρισὶν ὀνόμασι στρέφεται τὰ πάντα · τῷ Ἑλληνισμῷ τῷ τῆς ἀπιστίας μέρει · ἐν Ἰουδαϊσμῷ τῷ κατὰ νόμον πολιτευσαμένῳ · Ἐν Χριστιανισμῷ τῷ κατὰ τὴν εὐαγγελικὴν χάριν ὁδηγουμένῳ . Ἐρωτάσθωσαν οἱ δι’ ἐναντίας περὶ τοῦ Ἀδὰμ καὶ Ἄβελ καὶ Ἐνὼχ καὶ Σὴθ καὶ Νῶε καὶ ὅσοι ἐξ ἐκείνου διέπρεψαν μέχρις Ἀβραάμ , τίνες ἦσαν ; Ἕλληνες ; Ἀλλ’ οὐ συγχωρεῖ ἡ πίστις . Ἕλληνες οὐκ ἦσαν . Οὐ γὰρ ἀπιστίᾳ συνέζησαν , δαίμοσιν οὐκ ἐδούλευσαν , ξοάνοις οὐχ ὑπετάγησαν , τῇ πλάνῃ τῶν δαιμόνων ἀντέστησαν . Οὐ δύνανται τοίνυν Ἕλληνες ὀνομάζεσθαι . Ἀλλὰ τί ἦσαν ; Ἰουδαῖοι ; Ἀλλ’ οὐκ ἐδέξαντο τὸν νόμον · οὐκ ἐφύλαξαν σάββατα · οὐ παρετήρησαν βρωμάτων διαφοράς · οὐκ εἶχον περιτομήν . Εἰ τοίνυν οἱ ἀρχαῖοι μήτε Ἕλληνες , μήτε Ἰουδαῖοι ἦσαν , εὑρέθη ἕτερον ὄνομα τὸ δυνάμενον αὐτοῖς ἁρμόσαι . Εἴ γε μήτε Ἰουδαῖοι , μήτε Ἕλληνες οἱ πρὸ νόμου πολιτευσάμενοι , τίνα διδόασιν αὐτοῖς προσηγορίαν ; τί τὸ ὑπολειπόμενον ; Ἢ δῆλον ὅτι Χριστιανοί , οὐ τῇ προσηγορίᾳ , ἀλλὰ τῇ δυνάμει . Διὰ τοῦτο πάντες οἱ τύποι τῆς ἐκκλησίας προέλαμπον . Ἀπερίτμητος ὁ Ἐνώχ , ὥσπερ καὶ ἡ ἐκκλησία . Οὐ δουλεύει νόμῳ , ὥσπερ καὶ ὁ λαὸς τοῦ Χριστοῦ . Οὐκ οἶδε διαφορὰς βρωμάτων , ὥσπερ ἡ ἐκκλησία ἡ τῷ θείῳ συμπολιτευομένη λόγῳ . Ἀρχαιοτέρα πάντων ἡ ἐκκλησία ἡ τῷ τύπῳ τῆς εὐσεβείας στοιχουμένη . καὶ ἡ πίστις τοῦ Ἀβραὰμ εἰκὼν ἦν οὐκ Ἰουδαίων , ἀλλὰ τῆς ἐκκλησίας . Ἀδελφοί , γέγραπται ὅτι Ἀβραὰμ ἐπίστευσε τῷ θεῷ καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην · Πότε οὖν αὐτῷ ἐλογίσθη ; ἐν περιτομῇ ὄντι ἢ ἐν ἀκροβυστία ; Ταῦτα Παῦλος , ὁ ἐξ Ἰουδαίων , ὁ τὸν νόμον εἰδὼς καὶ τὰ κατὰ νόμον διασαφῶν · Οὐκ ἐν περιτομῇ , ἀλλ’ ἐν ἀκροβυστίᾳ · καὶ σημεῖον ἔλαβε τὴν περιτομήν , σφραγῖδα δικαιοσύνης τῆς ἐν τῇ ἀκροβυστίᾳ . Βλέπε πολυπλόκων νοημάτων θεωρίαν . Βλέπε πῶς ἀπόστολος ἐξοικίζει μὲν τὸν Ἰσραὴλ τοῦ Ἀβραάμ , μὴ ἔχοντα τῆς πίστεως τὴν οἰκειότητα , εἰσοικίζει δὲ τὰ ἔθνη , ὡς ἔχοντα τὸν χαρακτῆρα τῆς εὐσεβείας . Καὶ σημεῖον ἔλαβε περιτομήν , σφραγῖδα δικαιοσύνης εἰς τὸ γενέσθαι αὐτὸν πατέρα τῶν πιστευόντων δι’ ἀκροβυστίας . Ὁρᾷς πῶς ὁ τύπος τῆς ἐκκλησίας ἐν τῷ Ἀβραὰμ ἐπολιτεύετο ; Καὶ ὁ σωτὴρ δὲ βουλόμενος δεῖξαι ὅτι ἡ εὐαγγελικὴ κατάστασις πρὸς τὴν ἀρχαίαν ἄγεται κατάστασιν , λεγόντων Ἰουδαίων · Μωϋσῆς ἔγραψεν · Ἐάν τις θέλῃ ἀπολῦσαι τὴν γυναῖκα αὐτοῦ , δότω αὐτῇ βιβλίον ἀποστασίου , ὁ σωτὴρ πάλιν , τε ἐν τῷ νόμῳ παρεντιθέμενος , οὐχ ὡς ἐκλύων , ἀλλὰ τὴν ἀληθῆ διδασκαλίαν ἐμφαίνων λέγει · Μωϋσῆς διὰ τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν εἶπεν · ἀπ’ ἀρχῆς δὲ οὐχ οὕτως ἐγένετο . Βλέπε πῶς εἰς τὸ ἀρχαῖον ἡμᾶς ἀποκαθίστησιν .
Lemmas: ὁ ἀπόστολος , ἵνα σαφής καί σύντομος χράω λόγος , ἀναζωγραφέω εἰκών πᾶς ὁ ἄνθρωπος , ὁ τε πλάσσω ἀπό ἀρχή καί ὁ παιδαγωγέω ἐν νόμος καί ὁ ἐλευθερόω ἐν χάρις . καί ἀναζωγραφέω ὡς ἐν εἰκών ὁ λόγος . τις οὖν ὁ Ἀδάμ πρό ὁ ἐντολή ; καί τίς γίνομαι μετά ὁ ἐντολή ; ποῖος ἔχω κατάστασις ἐν νόμος καί ποῖος λαμβάνω προσηγορία ἐν ὁ χάρις ; καί ὥσπερ ἐάν σήμερον λέγω · ὁ θεός ποιέω ἐγώ κατά εἰκών καί ὁμοίωσις αὐτός , ἐπεί δέ παραβαίνω ὁ ἐντολή , ἐκβάλλω ὁ παράδεισος , οὐ εἰς ἑαυτοῦ ἀναλαμβάνω ὁ λόγος , ἀλλά ὁ ἀρχαῖος ἱστορία εἰς ἑαυτοῦ ἀναφέρω . οὔτε γάρ παράδεισος ὁράω , οὔτε παράδεισος ἀποβάλλω , ἀλλά ὁ πατήρ ὁ πάθος καί ὁ ἀρχέγονος ὁ συμφορά ἀναζωγραφέω καί λέγω · πλάσσω , παραβαίνω , ἐκβάλλω , παιδαγωγέω , ἀνακαλέω . ἐγώ δέ ζάω Χωρὶς νόμος ποτέ . ἆρα Παῦλος πρέσβυς εἰμί ὁ νόμος ; ὁ Παῦλος μετά πᾶς ὁ τρέφω ἐν ὁ νόμος ἀνθέω , μετά ὁ ὁ Χριστός ἐπιφάνεια . εἰμί τοίνυν μετά ὁ νόμος εἰμί , πῶς πρέσβυς ἑαυτοῦ ὁ νόμος τίθημι ; ἐγώ δέ ζάω Χωρὶς νόμος ποτέ . ἔρχομαι δέ ὁ ἐντολή , ὁ ἁμαρτία ἀναζάω . ἆρα μετά Παῦλος ἔρχομαι ὁ ἐντολή ; καί ἵνα μή τις νομίζω , ὅτι νόμος μέν εἰμί πρό ὁ Παῦλος , αὐτός δέ ζάω Χωρὶς νόμος ποτέ , ἐθνικός βίος ἐπαναλέγω , μετά δέ οὗτος ἀπό ὁ νόμος παιδαγωγέω , ἔλεγχος ὁ ἱστορία ὁ ἀλήθεια . Παῦλος γάρ οὐ εἰμί ὅτε ἄνευ νόμος ζάω . Πῶς γάρ ὁ λέγω Ἑβραῖος ἐκ Ἑβραῖος , περιτομή ὀκταήμερος , ἐκ γένος Ἰσραηλιτικός πότε οὖν ζάω Χωρὶς νόμος ; ἐγώ δέ ζάω Χωρὶς νόμος ποτέ . ἔρχομαι δέ ὁ ἐντολή . Ποίας ; ὁ λέγω · ἀπό πᾶς ξύλο ὁ ἐν ὁ παράδεισος ἐσθίω . ἔρχομαι δέ ὁ ἐντολή , ὁ ἁμαρτία ἀναζάω , ἐγώ δέ ἀποθνῄσκω . βλέπω πῶς ὡς ἐν ζυγόν ὁ λόγος τίθημι ἁμαρτία καί δικαιοσύνη , ὅτι τότε νεκρόω ὁ ἁμαρτία , ὅτε κατορθόω ὁ ἐντολή . τότε ἀποθνήσκω ὁ ἄνθρωπος , ὅτε εὐοδόω ὁ ἁμαρτία . Τέ γάρ λέγω · ἔρχομαι δέ ὁ ἐντολή , ὁ ἁμαρτία ἀναζάω , δείκνυμι ὅτι πρό παράβασις νεκρός εἰμί ὁ ἁμαρτία . ἁμαρτία δέ καλέω οὐ ὁ πρᾶξις ὁ ἁμαρτία , ἀλλά ὁ διάβολος . Ζεύς τίς δέ ὁ διάβολος ἁμαρτία καλέω ; Ἐπειδή διδάσκαλος γίνομαι ἁμαρτία . ἐάν γάρ μή τις ὁ ἰδίωμα ὁ γραφεύς προσέχω , πολύς διολισθάνω καί ἐκπίπτω ὁ σκοπός ὁ ἀλήθεια . ἁμαρτία ἔθος καλέω ὁ γραφή ὁ διάβολος . Ζεύς τίς ; Ἐπειδή γίνομαι διδάσκαλος καί εἰσηγητής καί πρόξενος ἁμαρτία . Ὅμοιος καί ὁ σωτήρ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός καλέω ὁ γραφή δικαιοσύνη , οὐ ὡς πρᾶξις δικαιοσύνη , ἀλλά ὡς διδάσκαλος δικαιοσύνη . ὅς γίγνομαι ἐγώ ἀπό θεός σοφία καί δικαιοσύνη καί ἁγιασμός καί ἀπολύτρωσις . ὥσπερ οὖν ὁ Χριστός δικαιοσύνη καλέω , κατά ὁ πηγή δικαιοσύνη , οὕτως καί ὁ διάβολος εἰσηγητής γίγνομαι καί διδάσκαλος ἁμαρτία , ὁ ὁ ἁμαρτία προσηγορία δέχομαι . ὁ ἁμαρτία ἀναζάω , ἐγώ δέ ἀποθνῄσκω . καί εὑρίσκω ἐγώ ὁ ἐντολή ὁ εἰς ζωή , οὗτος εἰς θάνατος . δίδωμι γάρ ὁ θεός ὁ Ἀδάμ ἐντολή , οὐ ἵνα ἀποθνῄσκω , ἀλλά ἵνα ζάω . ὁ οὖν ἐντολή φημί ὁ δίδωμι ἐγώ εἰς ζωή , οὗτος εὑρίσκω εἰς θάνατος , οὐ αὐτός μεταβάλλω , ἀλλά ἐγώ διά ὁ παράβασις ὁ ἐνέργεια ὁ ζωοποιός ἀνατρέπω . προσέχω ἀκριβῶς δέω πρός ὁ ἀνακύπτω ὁ ζήτημα ἅπας . εὐθύς γάρ ὁ ἐχθρός Τοί γραφεύς , καί μή συντρέφω ὁ λόγος ὁ εὐσέβεια , εἰς οὐδείς ἕτερος χωρέω ἢ οὗτος . οὐ πρόοιδα , φημί , ὁ θεός ὅτι μέλλω ἁμαρτάνω ὁ Ἀδάμ ; οὐ πρόοιδα ὅτι οὐ μή φυλάσσω ὁ ἐντολή ; οὐ πρόοιδα ὅτι ἀπατάω ὑπό ὁ ὄφις ; Τίνος τοίνυν ἕνεκα δίδωμι ὁ ἐντολή ὁ μέλλω μή φυλάσσω ὁ ἐντολή ; δέω δέ οἶδα ὅτι ὁ θεός προγιγνώσκω μέν ὁ πᾶς , δίδωμι δέ ὁ νόμος , οὐ εἰς ὁ παραβαίνω μόνος ἀφοράω , ἀλλά καί εἰς ὁ μέλλω κατορθόω . Ζεύς τίς λέγω ὅτι οὐ πρόοιδα ὁ θεός ὅτι Ἀδάμ ἁμαρτάνω ; Ζεύς τίς ὁ ἕπομαι καί ὁ ἐκ αὐτηες͂ς ὁ ἀκολουθία παρέπομαι αποσιωπώ ; ἀλλά σύ σιωπάω ἀγνωμονέω . ἐγώ δέ κηρύσσω πιστεύω ὅτι ὥσπερ πρόοιδα ὁ θεός ὅτι παραβαίνω ὁ Ἀδάμ , οὕτως οἶδα ὅτι Ἄβελ δικαιόω , πρόοιδα ὅτι Ἐνώχ μετατίθημι , πρόοιδα ὅτι ὁ χορός ὁ ἅγιος συνίστημι , πρόοιδα ὅτι ὁ Νῶε ὁ πάνδημος ὄλεθρος διανήχομαι , πρόοιδα ὅτι Ἀβραάμ ὁ ῥίζα ὁ πίστη ἀνατίθημι , πρόοιδα ὅτι λάμπω πατριάρχης , ἀνθέω προφήτης , διαπρέπω ἀπόστολος · καί ἐκ αὐτός ὁ φύραμα ὁ μέλλω παραβαίνω ὁ πολυύμνητος ὁ οἰκονομία ὁ σωτήρ ἀνατίθημι κάλλος . προοράω ὁ ἀπόστολος ὁ δρόμος · προοράω ὁ μάρτυς ὁ ἔνστασις · προοράω ὁ ομολογητής ὁ ἀγών · προοράω ὁ συγκρότημα ὁ μονάζω · προοράω ὁ ἄνθος ὁ ἐκκλησία · προοράω ὁ ἱερός ὁ χορός · προοράω πᾶς ὁ ἐν ἀλήθεια παρίστημι ὁ θυσιαστήριον . τις οὖν ; Ἐχρεύς διά ὁ πρόγνωσις ὁ τοσοῦτος ἀγαθός εἰσάγω ὁ πλάσμα ; ὁ γάρ ἁμαρτία ἀφορμή λαμβάνω , διά ὁ ἐντολή ἐξαπατάω ἐγώ διά αὐτηες͂ς ἀποκτείνω . ὁ ἁμαρτία , τουτέστιν , ὁ διάβολος . ἀφορμή λαμβάνω . Ποίας ; Ἐπειδή λέγω ὁ θεός · ἀπό πᾶς ξύλο ὁ ἐν ὁ παράδεισος βρῶσις ἐσθίω · ἀπό δέ ὁ ξύλο ὁ γινώσκω καλός καί πονηρός οὐ ἐσθίω · ὅς γάρ ἡμέρα ἐσθίω θάνατος ἀποθνῄσκω . ὁ διάβολος ἀφορμή λαμβάνω ἀπό ὁ ἐντολή κατασκευάζω διαβολή καί λέγω οὗτος · ἀιδέω γάρ ὁ θεός ὅς δέ ἄν ἡμέρα ἐσθίω , γίνομαι ὡς θεός καί κωλύω σύ . διαβάλλω ὁ θεός εἰς φθόνος καί ὡς βάσκανος ὁ θεός κατατρέχω . βασκαίνω σύ ὁ θεός , φημί , ὁ ἰσοθεΐα , κωλύω ἐσθίω ἀπό ὁ Δένδρος , ἐκ ὅς ὁ ἰσόθεος σύ ἀνακύπτω μέλλω . ἀφορμή οὖν λαμβάνω ὁ ἁμαρτία , διά ὁ ἐντολή ἐξαπατάω . καλῶς λέγω ὁ ἐξαπατάω . ὁ γάρ ἀληθής ἐπαγγέλλω , ἀλλά ἐξαπατάω καί διά αὐτηες͂ς ἀποκτείνω . ὁ γάρ ἀπάτη θάνατος γεννάω . οὐ γάρ ὁ πλάσμα θνητός εἰμί . πολλός γάρ καί οὗτος νομίζω , ὅτι ὁ πλάσμα θνητός ποιέω ὁ θεός . οὐ εἰμί δέ ὁ πλάσμα θνητός . εἰμί γάρ καί γήινος εἰμί , ἀλλά ἀθάνατος δημιουργέω . εἰμί μή ἀθάνατος δημιουργέω , ἀλλά θνητός , ὁ ἔχω ἐν ὁ φύσις , διά τίς κατά ἀπόφασις λαμβάνω ; εἰμί θνητός εἰμί ὁ πλάσμα οὗτος , διά τίς ὁ θεός ἐπιτίμιον αὐτός τίθημι ὁ παράβασις ὁ θάνατος ; ἦς γάρ ἄν ἡμέρα ἐσθίω , θάνατος ἀποθνῄσκω . οὐκοῦν πρίν ἐσθίω ἀθάνατος εἰμί ὁ πλάσμα . εἰμί δέ καί πρίν ἐσθίω , θνητός εἰμί , ἀπάτη καί χλεύη ὁ λέγω καί οὐ ἀλήθεια · ἀπειλέω γάρ ἐγώ ὁ ἀείδω . οὐδείς δέ ἀπειλέω τις ὕπνος , ὅς κατά φύσις ἔχω . οὐδείς ἀπειλέω βρῶσις , ὅς κατά φύσις ἐπιδέχομαι · ἀλλά ἀπειλέω θάνατος ὁ θεός . ὅς μή ἔχω ὁ πλάσμα κατά ὁ δημιουργία , δέχομαι κατά Τάν ἁμαρτία . εἰμί γάρ παραμένω ὁ Ἀδάμ ὁ ἐντολή , φυλάσσω ὁ θεῖος νόμος , οὐ ἔχω χώρα ὁ θάνατος . καί μαρτυρέω ὁ σοφός ἐκεῖνος λόγιος , ὅτι ὁ θεός θάνατος οὐ ποιέω , οὐδέ τέρπω ἐπί ἀπώλεια ζάω · φθόνος δέ διάβολος θάνατος εἰσέρχομαι εἰς ὁ κόσμος . ὅθεν , εἰμί δέω κατά ἀλήθεια λέγω , ὁ μέν θνητός παρά φύσις ἐγώ ἐπεισέρχομαι . ὁ δέ ἀνάστασις ὁ κατά φύσις ἐγώ ἀποδίδωμι . Ζεύς οὗτος καί ἀνάστασις , ἐπεί ὁ φθείρω πλάσμα καί πίπτω διά ὁ ἁμαρτία , ὀρθόω διά δικαιοσύνη . εἰμί παραμένω ὁ Ἀδάμ ὁ ἐντολή , μένω ἄν ζάω . καί τίς ἐγγυάω ὁ ῥῆμα , ἵνα μή νομίζω στοχασμός ἔρχομαι καί πιθανότης ; ἵνα τοίνυν , ἀδελφός , μή στοχασμός ἐπιβάλλω πρός ὁ θεῖος , ἀλλά ὁ ἀκολουθία χράω καταλαμβάνω ὁ ἐναργής ὁ πρᾶγμα ἀλήθεια , μαρτυρέω ὁ ἀθανασία ὁ πλάσμα ὁ μετά οὗτος . εἰμί θνητός εἰμί κατά φύσις ὁ πλάσμα , εἰμί μή εἰμί διά ἁμαρτία ὁ θάνατος δέχομαι , ἀλλά διά ὁ φύσις αὐτός , πῶς ὁ φύσις νικάω Ἠλίας καί Ἐνώχ ; πῶς Ἠλίας ἀναλαμβάνω , θάνατος μή γεύω ; πῶς Ἐνώχ μετατίθημι , θάνατος πεῖρα μή λαμβάνω ; βλέπω ὁ ἐνέχυρον ὁ ἀρχαῖος δημιουργία · ὥστε ἐγχωρέω ζάω ὁ ἄνθρωπος διηνεκής , εἰμί ὁ θεῖος συμπολιτεύω νόμος . Ζεύς οὗτος ὁ θεός ἀπαρχή λαμβάνω ὁ ἡμέτερος γένος , εἰς ἀθανασία μεταφέρω . καί ὁράω ὁ σοφός οἰκονομία . ἀναλαμβάνω ὁ Ἐνώχ πρό πολύς γενεά · ἁρπάζω ὁ Ἠλίας μετά πολύς γενεά , καί οὗτος χρήσιμος . Ἐπειδή γάρ ἐν δύο ἔθνος μέλλω ὁ εὐσέβεια πολιτεύω , ἐν ὁ λαός ὁ ὁ ἀκροβυστία ἔχω καί ἐν ὁ λαός ὁ ὁ περιτομή ἐπαγγέλλω , οὐ λαμβάνω ὁ Ἠλίας μόνος , ἵνα μή ὁ Ἰουδαῖος καυχάομαι ὁ ἀπαρχή σεμνύνω · ἀλλά πρῶτος λαμβάνω ὁ Ἐνώχ , οὐ κατά ὁ νόμος πολιτεύω , ἀλλά ἐκκλησιαστικός εὐκοσμία φυλάσσω . Πάν γάρ ὁ πρό νόμος τύπος εἰμί ὁ ἐκκλησία . ἐρωτάω ὁ μέχρι Ἀβραάμ καί ὁ νόμος δίκαιος τίς ἥδω . ἐν τρεῖς ὄνομα στρέφω ὁ πᾶς · ὁ Ἑλληνισμός ὁ ὁ ἀπιστία μέρος · ἐν Ἰουδαϊσμός ὁ κατά νόμος πολιτεύω · ἐν χριστιανισμός ὁ κατά ὁ εὐαγγελικός χάρις ὁδηγέω . Ἐρωτάσθωσαν ὁ διά ἐναντίος περί ὁ Ἀδάμ καί Ἄβελ καί Ἐνώχ καί Σήθ καί Νῶε καί ὅσος ἐκ ἐκεῖνος διαπρέπω μέχρι Ἀβραάμ , τίς ἥδω ; Ἕλλην ; ἀλλά οὐ συγχωρέω ὁ πίστις . Ἕλλην οὐ ἥδω . οὐ γάρ ἀπιστία συζάω , δαίμων οὐ δουλεύω , ξόανον οὐ ὑποτάσσω , ὁ πλάνη ὁ δαίμων ἀνθίστημι . οὐ δύναμαι τοίνυν Ἕλλην ὀνομάζω . ἀλλά τίς ἥδω ; Ἰουδαῖος ; ἀλλά οὐ δέχομαι ὁ νόμος · οὐ φυλάσσω σάββατον · οὐ παρατηρέω βρῶμα διαφορά · οὐ ἔχω περιτομή . εἰμί τοίνυν ὁ ἀρχαῖος μήτε Ἕλλην , μήτε Ἰουδαῖος ἥδω , εὑρίσκω ἕτερος ὄνομα ὁ δύναμαι αὐτός ἁρμόζω . εἰμί γε μήτε Ἰουδαῖος , μήτε Ἕλλην ὁ πρό νόμος πολιτεύω , τίς δίδωμι αὐτός προσηγορία ; τίς ὁ ὑπολείπω ; ἤ δῆλος ὅτι Χριστιανός , οὐ ὁ προσηγορία , ἀλλά ὁ δύναμις . Ζεύς οὗτος πᾶς ὁ τύπος ὁ ἐκκλησία προλάμπω . ἀπερίτμητος ὁ Ἐνώχ , ὥσπερ καί ὁ ἐκκλησία . οὐ δουλεύω νόμος , ὥσπερ καί ὁ λαός ὁ Χριστός . οὐ οἶδα διαφορά βρῶμα , ὥσπερ ὁ ἐκκλησία ὁ ὁ θεῖος συμπολιτεύω λόγος . ἀρχαῖος πᾶς ὁ ἐκκλησία ὁ ὁ τύπος ὁ εὐσέβεια στοιχέω . καί ὁ πίστις ὁ Ἀβραάμ εἰκών εἰμί οὐ Ἰουδαῖος , ἀλλά ὁ ἐκκλησία . ἀδελφός , γράφω ὅτι ἀβραάμ πιστεύω ὁ θεός καί λογίζομαι αὐτός εἰς δικαιοσύνη · πότος οὖν αὐτός λογίζομαι ; ἐν περιτομή εἰμί ἢ ἐν ἀκροβυστία ; Ταΰς Παῦλος , ὁ ἐκ Ἰουδαῖος , ὁ ὁ νόμος οἶδα καί ὁ κατά νόμος διασαφέω · οὐ ἐν περιτομή , ἀλλά ἐν ἀκροβυστία · καί σημεῖον λαμβάνω ὁ περιτομή , σφραγίς δικαιοσύνη ὁ ἐν ὁ ἀκροβυστία . βλέπω πολύπλοκος νόημα θεωρία . βλέπω πῶς ἀπόστολος ἐξοικίζω μέν ὁ Ἰσραήλ ὁ Ἀβραάμ , μή ἔχω ὁ πίστη ὁ οἰκειότης , εἰσοικίζω δέ ὁ ἔθνος , ὡς ἔχω ὁ χαρακτήρ ὁ εὐσέβεια . καί σημεῖον λαμβάνω περιτομή , σφραγίς δικαιοσύνη εἰς ὁ γίγνομαι αὐτός πατέρας ὁ πιστεύω διά ἀκροβυστία . Όρας πῶς ὁ τύπος ὁ ἐκκλησία ἐν ὁ Ἀβραάμ πολιτεύω ; καί ὁ σωτήρ δέ βούλομαι δείκνυμι ὅτι ὁ εὐαγγελικός κατάστασις πρός ὁ ἀρχαῖος ἄγω κατάστασις , λέγω Ἰουδαῖος · Μωϋσῆς γράφω · ἐάν τις ἐθέλω ἀπολύω ὁ γυνή αὐτός , δίδωμι αὐτός βιβλίον ἀποστάσιον , ὁ σωτήρ πάλιν , τε ἐν ὁ νόμος παρεντίθημι , οὐ ὡς ἐκλύω , ἀλλά ὁ ἀληθής διδασκαλία ἐμφαίνω λέγω · Μωϋσῆς διά ὁ σκληροκαρδία σύ λέγω · ἀπό ἀρχή δέ οὐ οὕτως γίνομαι . βλέπω πῶς εἰς ὁ ἀρχαῖος ἐγώ ἀποκαθίστημι .