severian-of-gabala.in-dictum-apostoli-non-quod-volo-facio 5
Ἐνταῦθα λύεται καὶ τὸ ἕτερον ζήτημα . Λέγουσι γὰρ οὐκ Ἀπολινάριοι μόνον , ἀλλὰ καὶ Ἀρειανοὶ καὶ Εὐνομιανοί , ὅτι σάρκα μόνον ἀνέλαβεν ὁ σωτήρ , οὐχὶ δὲ καὶ ψυχήν . Καὶ οἱ μὲν ἐφιλοτιμήσαντο καὶ εἶπον ψυχὴν ἄνευ νοῦ , οἱ δὲ σάρκα μόνην τὸν σωτῆρα εἰληφέναι . Ἀποδέδεικται δὲ ἡμῖν διὰ τῶν προειρημένων τῇ προτεραίᾳ , ὅτι ἡ γραφὴ εἴωθε τοῦ ἀνθρώπου μνημονεύειν , καὶ τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ μέρους καλεῖν . Ποτὲ γὰρ ἀπὸ τῆς σαρκὸς τὸν πάντα ἄνθρωπον ὀνομάζει – Πρὸς σὲ πᾶσα σὰρξ ἥξει , ἀντὶ τοῦ πᾶς ἄνθρωπος . – , ποτὲ δὲ ἀπὸ ψυχῆς , ὡς ὅταν λέγῃ · Ἐν ἑβδομήκοντα πέντε ψυχαῖς κατῆλθεν Ἰακὼβ εἰς Αἴγυπτον · ποτὲ δὲ ἀπὸ τῆς πνοῆς , ὡς τό , Πᾶσα πνοὴ αἰνεσάτω τὸν κύριον . Δεῖξον τοίνυν ποῦ τὴν σάρκα ἄψυχον ἡ γραφὴ λέγει · Ἐὰν δὲ ὅλως τελευτήσῃ , οὐκέτι σὰρξ λέγεται , ἀλλὰ σῶμα νεκρόν . Ἕως γὰρ ἔχει τὴν ζωτικὴν δύναμιν καὶ ζῇ , σὰρξ ὀνομάζεται . Νεκρωθεῖσα δέ , σὰρξ μὲν οὐ καλεῖται , σῶμα δὲ προσαγορεύεται . Σῶμα γὰρ πᾶν ἄψυχον · καὶ λίθος σῶμα καὶ ξύλον σῶμα , καὶ πνεῦμα ὃ μὴ ἔχῃ ψυχὴν σῶμα λέγεται . Εἰπὲ δέ μοι , διὰ τί μὴ ἀνέλαβε τὴν ψυχήν ; Ἦλθε γάρ φησιν αὐτὸς δι’ ἑαυτοῦ σῶσαι , οὐ χρείαν δὲ εἶχε τῆς ἡμετέρας ψυχῆς . Διὰ τί οὖν τὴν σάρκα ἀνέλαβεν ; Ἐπειδὴ οὐκ ἠδύνατο φανῆναι ὡς θεός , ἀνέλαβε τὴν σάρκα , ἵνα δι’ αὐτῆς πιστεύσηται . Οὐκοῦν οὐκ εἶχε ψυχὴν ἡ σάρξ ; Πῶς οὖν ἐπείνασε ; πῶς ἐδίψησε ; πῶς ἐκοπίασεν Εἰ γὰρ τὴν ψυχὴν ἐκβαλὼν τὸν θεὸν εἰσάγεις καὶ τὴν πεῖναν καὶ τὴν δίψαν ἐπ’ ἐκεῖνον φέρεις . Ἄλλως τε , ἀδελφοί , εἰ μὴ ἦν καὶ θεὸς λόγος καὶ ἔμψυχος ἄνθρωπος τὸ σκεῦος τῆς ἀνθρωπότητος τὸ ἑνωθὲν αὐτῷ , ἀλλὰ μόνη ἦν ἡ θεότης ἐν σαρκί , περὶ ποίας ὁ σωτὴρ ἔλεγε ψυχῆς · Πάτερ , εἰς χεῖράς σου παρατίθημι τὸ πνεῦμά μου . Εἰ θεότης ἦν μόνη , ψυχὴ δὲ οὐκ ἦν , τίς ὁ παραθέμενος καὶ τί τὸ παρατεθέν ; Πάτερ , εἰς χεῖράς σου παρατίθημι τὸ πνεῦμά μου , τουτέστι , τὴν ψυχήν . Εἰ μόνην εἰσηγῇ τὴν θεότητα ἐν τῇ σαρκί , τὴν ψυχὴν δὲ ἐκβάλλεις , τίς ὁ παραθέμενος καὶ τί τὸ παρατεθέν ; Ἀλλ’ ὁ σκοπὸς τῶν αἱρετικῶν δῆλος . Διὰ τοῦτο γὰρ ψυχὴν λέγουσιν μὴ ἀνειληφέναι τὸν κύριον ἵνα πάντα τὰ ταπεινὰ τῶν ῥημάτων εἰς τὴν θεότητα ἑλκύσωσιν · ἵν’ ὅταν ἀναγνῶσιν · Ἐγὼ ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐ λαλῶ , ὅτι ὁ πατήρ μου ἐντολήν μοι δέδωκε , τί εἴπω καὶ τί λαλήσω , μηκέτι τῇ ἀνθρωπότητι , ἀλλὰ τῇ θεότητι ἐπιγράψωσιν . Εἶδες εἰς ὅσον βυθὸν ἀσεβείας ἐξολισθαίνουσι ; Ποῖόν ἐστι τὸ πνεῦμα ὁ λέγει · Εἰς χεῖράς σου παρατίθημι ; κἂν βιάσωνται , οὐχ εὑρίσκουσι . Λύεται γὰρ δι’ ἑτέρων , ὅτι τὸ πνεῦμα τὴν ψυχὴν ἐκάλεσεν . Ἄκουε Στεφάνου λέγοντος ἐν τῷ μαρτυρίῳ · Κύριε Ἰησοῦ , δέξαι τὸ πνεῦμά μου . Ὅτι τὸ πνεῦμα ἡ ψυχή ἐστι Στέφανος μαρτυρεῖ . Τίς οὖν ὁ παρατιθέμενος τὸ πνεῦμα καὶ τί ᾧ παρετέθη τὸ πνεῦμα ; Περὶ ποίας δὲ διαλέγεται οὐσίας ; Εἰς ἣν οἱ ἀπόστολοι τὴν προφητείαν ἕλκουσιν · Ὅτι οὐκ ἐγκαταλείψεις τὴν ψυχήν μου εἰς ᾅδου , οὐδὲ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν . Οὐκ ἐγκαταλείψεις τὴν ψυχήν μου εἰς ᾅδου . περὶ θεοῦ ἦν ὁ λόγος ; Θεὸς οὐ καταλιμπάνεται εἰς ᾅδου . Κατεῖχε ᾅδης θεόν ; Κατεῖχε τὴν ζωοποιὸν δύναμιν ἡ διαφθορά ; Οὐκ ἤκουσας Παύλου λέγοντος , καθότι οὐκ ἦν δυνατὸν τὴν ζωὴν ὑπὸ τῆς φθορᾶς κατέχεσθαι ; Τὴν ζωὴν τὸ σῶμα λέγει . Εἰ δὲ τὸ σῶμα ζωή , κατείχετο ἡ ζωὴ θανάτῳ ; Οὐκ ἐγκαταλείψεις τὴν ψυχήν μου εἰς ᾅδου . Ὅλην πεσοῦσαν τὴν ὅλην ἤγειρεν . Ὅλον πεσόντα τὸν ἄνθρωπον ὅλον ἀνεκαίνισεν . Ἀλλ’ ἐὰν εἴπῃς , φησι , Τέλειον ἄνθρωπον ἀνεκαίνισε , ποίαν διαφορὰν αὐτῷ δίδως παρὰ τοὺς ἀποστόλους ; Καὶ γὰρ ἐν ἐκείνοις ἐγένετο ὁ θεός . Ἀλλ’ ἕτερόν ἐστιν ἐνοικῆσαι καὶ ἄλλο ἀναλαβεῖν καὶ ἑνωθῆναι . Περὶ ἡμῶν εἴρηται · Ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω . Τῆς ψυχῆς λέγει τὴν ἁπλότητα , τὴν ἀρετὴν τῆς ψυχῆς ὑποτίθεται , ᾗ ἐπαναπαύεται θεὸς καὶ ἐμπεριπατεῖ . Ἐπεὶ δὲ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ τὸ σῶμα ἐκ κοιλίας ἑνωθὲν ναὸς ἐγένετο , οὐ κατὰ προκοπὴν πολιτείας ἐδέξατο θεὸν ἐνοικοῦντα , ἀλλ’ ἅμα ναὸς κατεσκευάσθη , ἅμα θεὸς ἐνῴκησε . Ναὸς οὖν ἦν τοῦ ἑνωθέντος Χριστοῦ τὸ σῶμα . Διὰ τοῦτό φησι · Λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερῶ αὐτόν . Ὢ τῆς ἀτοπίας τῶν πάντα τολμώντων ἀδεῶς . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν πρὸς αἱρετικοὺς τοὺς λέγοντας ψυχὴν καὶ σῶμα καὶ πνεῦμα καὶ βιαζομένους τὸ ἀποστολικὸν ῥῆμα τὸ λέγον · Ὁ θεὸς φυλάξει ὑμῶν τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχὴν καὶ τὸ πνεῦμα . Ἐκεῖνο ἀναγκαῖον εἰπεῖν · Πνεῦμα νομίζουσι τὸν νοῦν . Εἰ τοίνυν τὸ πνεῦμα ὁ νοῦς ἐστι , διὰ τί ὁ ἀπόστολος λέγει · Ψαλῶ τῷ πνεύματί μου , ψαλῶ καὶ τῷ νοΐ ; Εἰ γὰρ τὸ αὐτὸ πνεῦμα καὶ νοῦς , διὰ τί μερίζει Παῦλος λέγων · Ψαλῶ τῷ πνεύματι , ψαλῶ καὶ τῷ νοΐ ; Εἰ τὸ πνεῦμα νοῦς , διὰ τί νοῦν παρὰ τὸ πνεῦμα ἕτερον λέγει ; Ἀλλ’ ἐπειδή φησιν οὐ κατεδέξω οὕτως , ἑρμήνευσον ὡς φρονεῖς . Τί ἐστιν ὃ λέγει Παῦλος · Ὁ θεὸς φυλάξει ὑμῶν τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχὴν καὶ τὸ πνεῦμα ; Πνεῦμα ἔθος τῇ γραφῇ καλεῖν τὸ χάρισμα τοῦ ἁγίου πνεύματος . Παρακαλῶ , συναγωνίσασθέ μοι τῷ καμάτῳ . Οὐ γὰρ μικρὸν πρᾶγμα αἱρετικὴν ἄκανθαν ἐκκόψαι . Πνεῦμα ἔθος τῇ γραφῇ καλεῖν τὸ χάρισμα τοῦ ἁγίου πνεύματος . Οἷον ἐάν τις λάβῃ πνεῦμα σοφίας ἢ πνεῦμα γνώσεως αὐτὸ τὸ δῶρον τοῦ πνεύματος καλεῖται πνεῦμα . Ἐπεὶ ζηλωταὶ πνευμάτων ἐστέ , ἀντὶ τοῦ χαρισμάτων πνευματικῶν . Οὐ γὰρ πολλὰ πνεύματα . Ἐπεὶ ζηλωταί ἐστε πνευμάτων , ἔτι καθ’ ὁδὸν ὑπερβολὴν ὑμῖν δείκνυμι . Δείκνυμι , φησίν , ὑμῖν τίνα ὀφείλετε τῶν χαρισμάτων ζητεῖν . Καλεῖται τοίνυν πνεῦμα ἡ τοῦ πνεύματος χάρις · οὐκ αὐτὴ ἡ οὐσία τοῦ πνεύματος , ἀλλ’ ἡ ἐνέργεια τοῦ πνεύματος . Ταῦτα δὲ πάντα ἐνεργεῖ ἓν καὶ τὸ αὐτὸ πνεῦμα . Ἐνέργεια πνεύματος τὸ πνεῦμα , τουτέστι τὸ χάρισμα · οὐκ αὐτὴ ἡ οὐσία τοῦ πνεύματος . Καλῇ σὺ πνευματικὸς καὶ καλεῖται τὸ παρὰ σοὶ χάρισμα πνεῦμα . Ὁ θεὸς φυλάξει ὑμῶν τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχὴν καὶ τὸ χάρισμα , ὃ ἐλάβετε ἀπὸ τοῦ πνεύματος ; Πάλιν τὸ πνεῦμα χάρισμα λέγει . Τὸ δὲ χάρισμα διὰ σπουδῆς αὔξεται καὶ δι’ ἀμελείας ἀπόλλυται . Τὸ πνεῦμα μὴ σβέννυτε . Οὔτε τὴν οὐσίαν τοῦ πνεύματος σβέσαι δυνατόν , οὔτε τὸν νοῦν τὸν κατὰ φύσιν ὄντα . Ἀλλ’ ἐπειδὴ τὴν χάριν ἐν μὲν τῇ σπουδῇ αὔξομεν , ἐν δὲ τῇ ῥᾳθυμίᾳ σβεννύομεν , λέγει · Τὸ χάρισμα , ὃ ἐλάβετε , μὴ σβέννυτε . Πνεῦμα τοίνυν καλεῖ τοῦ πνεύματος τὴν ἐνέργειαν · ἧς γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν · ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν , ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ἐνταῦθα λύω καί ὁ ἕτερος ζήτημα . λέγω γάρ οὐ Ἀπολινάριοι μόνος , ἀλλά καί Ἀρειανός καί Εὐνομιανός , ὅτι σάρκα μόνος ἀναλαμβάνω ὁ σωτήρ , οὐ δέ καί ψυχή . καί ὁ μέν φιλοτιμέομαι καί λέγω ψυχή ἄνευ νόος , ὁ δέ σάρκα μόνος ὁ σωτήρ λαμβάνω . ἀποδείκνυμι δέ ἐγώ διά ὁ προλέγω ὁ προτεραῖος , ὅτι ὁ γραφή εἴωθα ὁ ἄνθρωπος μνημονεύω , καί ὁ ἄνθρωπος ἀπό μέρος καλέω . ποτέ γάρ ἀπό ὁ σάρξ ὁ πᾶς ἄνθρωπος ὀνομάζω – πρός σύ πᾶς σάρξ ἔσσομαι , ἀντί ὁ πᾶς ἄνθρωπος . – , ποτέ δέ ἀπό ψυχή , ὡς ὅταν λέγω · ἐν ἑβδομήκοντα πέντε ψυχή κατέρχομαι Ἰακώβ εἰς Αἴγυπτος · ποτέ δέ ἀπό ὁ πνοή , ὡς ὁ , πᾶσα πνοή αἰνέω ὁ κύριος . δείκνυμι τοίνυν ποῦ ὁ σάρκα ἄψυχος ὁ γραφή λέγω · ἐάν δέ ὅλος τελευτάω , οὐκέτι σάρξ λέγω , ἀλλά σῶμα νεκρός . Ἕως γάρ ἔχω ὁ ζωτικός δύναμις καί ζάω , σάρξ ὀνομάζω . Νεκρόω δέ , σάρξ μέν οὐ καλέω , σῶμα δέ προσαγορεύω . Σωμάς γάρ πᾶς ἄψυχος · καί λίθος σῶμα καί ξύλον σῶμα , καί πνεῦμα ὁ μή ἔχω ψυχή σῶμα λέγω . λέγω δέ ἐγώ , διά τίς μή ἀναλαμβάνω ὁ ψυχή ; ἔρχομαι γάρ φημί αὐτός διά ἑαυτοῦ σῴζω , οὐ χρεία δέ ἔχω ὁ ἡμέτερος ψυχή . Ζεύς τίς οὖν ὁ σάρκα ἀναλαμβάνω ; ἐπειδή οὐ δύναμαι φαίνω ὡς θεός , ἀναλαμβάνω ὁ σάρκα , ἵνα διά αὐτηες͂ς πιστεύω . οὐκοῦν οὐ ἔχω ψυχή ὁ σάρξ ; Πῶς οὖν πεινάω ; πῶς διψάω ; πῶς κοπιάω εἰμί γάρ ὁ ψυχή ἐκβάλλω ὁ θεός εἰσάγω καί ὁ πεῖνα καί ὁ δίψα ἐπί ἐκεῖνος φέρω . ἄλλως τε , ἀδελφός , εἰμί μή εἰμί καί θεός λόγος καί ἔμψυχος ἄνθρωπος ὁ σκεῦος ὁ ἀνθρωπότης ὁ ἑνόω αὐτός , ἀλλά μόνος εἰμί ὁ θεότης ἐν σάρξ , περί ποῖος ὁ σωτήρ λέγω ψυχή · Πάτερ , εἰς χείρ σύ παρατίθημι ὁ πνεῦμα ἐγώ . εἰμί θεότης εἰμί μόνος , ψυχή δέ οὐ εἰμί , τίς ὁ παρατίθημι καί τίς ὁ παρατίθημι ; Πάτερ , εἰς χείρ σύ παρατίθημι ὁ πνεῦμα ἐγώ , τουτέστι , ὁ ψυχή . εἰμί μόνος εἰσηγέομαι ὁ θεότης ἐν ὁ σάρξ , ὁ ψυχή δέ ἐκβάλλω , τίς ὁ παρατίθημι καί τίς ὁ παρατίθημι ; ἀλλά ὁ σκοπός ὁ αἱρετικός δῆλος . Ζεύς οὗτος γάρ ψυχή λέγω μή ἀναλαμβάνω ὁ κύριος ἵνα πᾶς ὁ ταπεινός ὁ ῥῆμα εἰς ὁ θεότης ἕλκω · ἵνα ὅταν ἀναγιγνώσκω · ἐγώ ἀπό ἐμαυτοῦ οὐ λαλέω , ὅτι ὁ πατήρ ἐγώ ἐντολή ἐγώ δίδωμι , τίς λέγω καί τίς λαλέω , μηκέτι ὁ ἀνθρωπότης , ἀλλά ὁ θεότης ἐπιγράφω . εἶδον εἰς ὅσον βυθός ἀσέβεια ἐξολισθαίνω ; ποῖος εἰμί ὁ πνεῦμα ὁ λέγω · εἰς χείρ σύ παρατίθημι ; κἀν βιάζω , οὐ εὑρίσκω . λύω γάρ διά ἕτερος , ὅτι ὁ πνεῦμα ὁ ψυχή καλέω . Ἄκουος Στέφανος λέγω ἐν ὁ μαρτύριον · κύριος Ἰησοῦς , δέχομαι ὁ πνεῦμα ἐγώ . ὅτι ὁ πνεῦμα ὁ Ψυχή εἰμί Στέφανος μαρτυρέω . Τῖς οὖν ὁ παρατίθημι ὁ πνεῦμα καί τίς ὅς παρατίθημι ὁ πνεῦμα ; περι ποῖος δέ διαλέγω οὐσία ; εἰς ὅς ὁ ἀπόστολος ὁ προφητεία ἕλκω · ὅτι οὐ ἐγκαταλείπω ὁ ψυχή ἐγώ εἰς ᾍδης , οὐδέ δίδωμι ὁ ὅσιος σύ ὁράω διαφθορά . οὐ ἐγκαταλείπω ὁ ψυχή ἐγώ εἰς ᾍδης . περί θεός εἰμί ὁ λόγος ; θεός οὐ καταλείπω εἰς ᾍδης . κατέχω ᾍδης θεός ; κατέχω ὁ ζωοποιός δύναμις ὁ διαφθορά ; οὐ ἀκούω Παῦλος λέγω , καθότι οὐ εἰμί δυνατός ὁ ζωή ὑπό ὁ φθορά κατέχω ; Τά ζωή ὁ σῶμα λέγω . εἰμί δέ ὁ σῶμα ζωή , κατέχω ὁ ζωή θάνατος ; οὐ ἐγκαταλείπω ὁ ψυχή ἐγώ εἰς ᾍδης . ὅλος πίπτω ὁ ὅλος ἐγείρω . ὅλος πίπτω ὁ ἄνθρωπος ὅλος ἀνακαινίζω . ἀλλά ἐάν λέγω , φημί , τέλειος ἄνθρωπος ἀνακαινίζω , ποῖος διαφορά αὐτός δίδωμι παρά ὁ ἀπόστολος ; καί γάρ ἐν ἐκεῖνος γίνομαι ὁ θεός . ἀλλά ἕτερος εἰμί ἐνοικέω καί ἄλλος ἀναλαμβάνω καί ἑνόω . περι ἐγώ λέγω · ἐνοικέω ἐν αὐτός καί ἐμπεριπατέω . ὁ ψυχή λέγω ὁ ἁπλότης , ὁ ἀρετή Τῆς ψυχή ὑποτίθημι , ὅς ἐπαναπαύω θεός καί ἐμπεριπατέω . ἐπεί δέ ὁ Χριστός αὐτός ὁ σῶμα ἐκ κοιλία ἑνόω ναός γίνομαι , οὐ κατά προκοπή πολιτεία δέχομαι θεός ἐνοικέω , ἀλλά ἅμα ναός κατασκευάζω , ἅμα θεός ἐνοικέω . Ναός οὖν εἰμί ὁ ἑνόω Χριστός ὁ σῶμα . Ζεύς τούτος φημί · λύω ὁ ναός οὗτος καί ἐν τρεῖς ἡμέρα ἐγείρω αὐτός . ὤ ὁ ἀτοπία ὁ πᾶς τολμάω ἀδεής . ἀλλά οὗτος μέν πρός αἱρετικός ὁ λέγω ψυχή καί σῶμα καί πνεῦμα καί βιάζω ὁ ἀποστολικός ῥῆμα ὁ λέγω · ὁ θεός φυλάσσω σύ ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή καί ὁ πνεῦμα . ἐκεῖνος ἀναγκαῖος λέγω · πνεῦμα νομίζω ὁ νόος . εἰμί τοίνυν ὁ πνεῦμα ὁ Νοῦς εἰμί , διά τίς ὁ ἀπόστολος λέγω · ψάλλω ὁ πνεῦμα ἐγώ , ψάλλω καί ὁ νοῦς ; εἰμί γάρ ὁ αὐτός πνεῦμα καί Νοῦς , διά τίς μερίζω Παῦλος λέγω · ψάλλω ὁ πνεῦμα , ψάλλω καί ὁ νοῦς ; εἰμί ὁ πνεῦμα Νοῦς , διά τίς νόος παρά ὁ πνεῦμα ἕτερος λέγω ; ἀλλά ἐπειδή φημί οὐ καταδέχομαι οὕτως , ἑρμηνεύω ὡς φρονέω . τις εἰμί ὁ λέγω Παῦλος · ὁ θεός φυλάσσω σύ ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή καί ὁ πνεῦμα ; πνεῦμα ἔθος ὁ γραφή καλέω ὁ χάρισμα ὁ ἅγιος πνεῦμα . παρακαλέω , συναγωνίζομαι ἐγώ ὁ κάματος . οὐ γάρ μικρός πρᾶγμα αἱρετικός ἄκανθα ἐκκόπτω . πνεῦμα ἔθος ὁ γραφή καλέω ὁ χάρισμα ὁ ἅγιος πνεῦμα . οἷος ἐάν τις λαμβάνω πνεῦμα σοφία ἢ πνεῦμα γνῶσις αὐτός ὁ δῶρον ὁ πνεῦμα καλέω πνεῦμα . Ἐπεί ζηλωτής πνεῦμα εἰμί , ἀντί ὁ χάρισμα πνευματικός . οὐ γάρ πολύς πνεῦμα . Ἐπεί ζηλωτής εἰμί πνεῦμα , ἔτι κατά ὁδός ὑπερβολή σύ δείκνυμι . δείκνυμι , φημί , σύ τίς ὀφείλω ὁ χάρισμα ζητέω . καλέω τοίνυν πνεῦμα ὁ ὁ πνεῦμα χάρις · οὐ αὐτός ὁ οὐσία ὁ πνεῦμα , ἀλλά ὁ ἐνέργεια ὁ πνεῦμα . Ταΰς δέ πᾶς ἐνεργέω εἷς καί ὁ αὐτός πνεῦμα . ἐνέργεια πνεῦμα ὁ πνεῦμα , τουτέστι ὁ χάρισμα · οὐ αὐτός ὁ οὐσία ὁ πνεῦμα . καλή σύ πνευματικός καί καλέω ὁ παρά σύ χάρισμα πνεῦμα . ὁ θεός φυλάσσω σύ ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή καί ὁ χάρισμα , ὁ λαμβάνω ἀπό ὁ πνεῦμα ; πάλιν ὁ πνεῦμα χάρισμα λέγω . Τέ δέ χάρισμα διά σπουδή αὐξάνω καί διά ἀμέλεια ἀπόλλυμι . Τέ πνεῦμα μή σβέννυμι . οὔτε ὁ οὐσία ὁ πνεῦμα σβέννυμι δυνατός , οὔτε ὁ νόος ὁ κατά φύσις εἰμί . ἀλλά ἐπεί ὁ χάρις ἐν μέν ὁ σπουδή αὐξάνω , ἐν δέ ὁ ῥᾳθυμία σβέννυμι , λέγω · Τέ χάρισμα , ὁ λαμβάνω , μή σβέννυμι . πνεῦμα τοίνυν καλέω ὁ πνεῦμα ὁ ἐνέργεια · ὅς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω · ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , ὅς ὁ δόξα καί ὁ κράτος νῦν καί ἀεί καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .