severian-of-gabala.in-dictum-apostoli-non-quod-volo-facio 4
Ἀλλ’ ἐπειδὴ δεῖ πανταχοῦ φεύγειν τὴν βίαν τῆς ἀλληγορίας καὶ μαρτυρίαις ἐγγράφοις σφραγίζειν τὰ λεγόμενα , ἵνα δείξῃ ὁ σωτὴρ διὰ τῶν εὐαγγελίων , ὅτι οἱ ἄγγελοι ἐκεῖνοι οἱ ἀναβαίνοντες καὶ καταβαίνοντες εἰκόνα τῆς εὐαγγελικῆς ἐπλήρουν χάριτος , Ἐπειδὴ εἶπόν σοι , Εἶδόν σε ὑπὸ τὴν συκῆν , ἐπίστευσας , μείζονα τούτων ὄψει . Ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ἀπάρτι ὄψεσθε τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγμένον , καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ θεοῦ ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντας ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου . Ἦλθεν ἐπὶ τὴν μέσην τῶν ποταμῶν , καὶ ὡς εἶδε τὸ ὅραμα , λέγει · Οὐκ ἔστι τοῦτο ἀλλ’ ἢ οἶκος θεοῦ . Καὶ μὴν οὐκ εἶδες οἴκων οἰκοδομήν , ἀλλὰ κλίμακα . Ἀλλ’ ἐπειδὴ ᾔδει ὅτι ἡ κλίμαξ τύπος ἐστὶ τῆς ἐκκλησίας , λέγει · Τοῦτο οἶκος θεοῦ , τοῦτο ἐκκλησία ἐστί . Καὶ πόθεν τοῦτο , ὅτι οἶκος θεοῦ ἐκκλησία ἐστί ; Ἐὰν δὲ βραδύνω , ἵνα ἴδῃς , πῶς δεῖ ἐν οἴκῳ θεοῦ ἀναστρέφεσθαι , ἥτις ἐστιν ἐκκλησία θεοῦ ζῶντος . Εἶτα πληρῶν διὰ πάντων τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ , τὴν ἀκτήμονα , τὴν μισόπλουτον , τὴν μηδὲν δεχομένην φάντασμα κοσμικόν , Ἐὰν ᾖ κύριος ὁ θεὸς μετ’ ἐμοῦ καὶ δώσῃ μοι ἄρτον φαγεῖν καὶ ἱμάτιον περιβαλέσθαι . Βλέπε πῶς ἡ φιλόσοφος ψυχὴ τὴν αὐτάρκειαν οὐκ ἐκβαίνει . Ἐὰν ᾖ κύριος ὁ θεὸς μετ’ ἐμοῦ καὶ ὁδηγήσῃ με ἐν τῇ ὁδῷ καὶ δώῃ μοι ἄρτον φαγεῖν καὶ ἱμάτιον περιβαλέσθαι . Πρὸ τῶν εὐαγγελικῶν τὰ ἀποστολικὰ φθέγγεται . Καὶ ἐὰν δῷ μοι ἄρτον φαγεῖν καὶ ἱμάτιον περιβαλέσθαι . Ἔχοντες γὰρ διατροφὰς καὶ σκεπάσματα τούτοις ἀρκεσθησόμεθα . Ἔσται μοι ὁ τόπος οὗτος οἶκος θεοῦ . Τοῦτο γὰρ καὶ ἑρμηνεύεται τὸ Βεθήλ · Βὲθ γάρ ἐστιν οἶκος · τὸ δὲ Ἢλ θεοῦ . Ἀπῆλθεν εἰς τὴν μέσην τῶν ποταμῶν καὶ πρῶτον αὐτῷ συναντᾷ φρέαρ . Ἦλθεν ἐπὶ τὸ φρέαρ καὶ τοῦτο ἐσκέπαστο καὶ εὗρεν ἐκεῖ ποιμένας . Εἰκὼν κατὰ πάντα Χριστοῦ . Πρώτη παρουσία Χριστοῦ ἐπὶ τὸ βάπτισμα , ἐπὶ τὸ φρέαρ , φρέαρ τὸ ἁλλόμενον εἰς ζωὴν αἰώνιον . Εὑρίσκεται τὸ φρέαρ ἐσκεπασμένον , ἐπειδὴ καὶ ἡ χάρις πρὸ τῆς παρουσίας ἐκεκάλυπτο . Λέγει Ἰακὼβ τοῖς ποιμέσι · Τί ἐστήκατε ἔτι ; Πολλὴ ὥρα εστί . Ποτίσαντες τὰ πρόβατα ἀπαγάγετε . Οἱ δὲ πρὸς αὐτόν · Ἐὰν μὴ πάντες ἔλθωσιν οἱ ποιμένες , οὐ δυνάμεθα ἀποκυλίσαι τὸν λίθον . Καὶ τί εὐθέως ὁ Ἰακώβ ; Ὃ διὰ πολλῶν καὶ διὰ πάντων ἐχρῆν γενέσθαι τῶν ποιμένων μόνος ποιεῖ . Λαβὼν γὰρ ἀποκυλίει τὸν λίθον . Πῶς οὖν ἠδύνατο τοῦτο μόνος ποιῆσαι , ὃ πολλοὶ μόλις ἐποίουν ; Ἀλλ’ ἐπειδὴ εἰκὼν ἦν τοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ γραφὴ τὴν δύναμιν ἔδειξε τοῦ δεσπότου , ὅτι ὃ μὴ ἠδυνήθησαν πολλοὶ κατορθῶσαι ἡ εὐαγγελικὴ χάρις κατώρθωσεν . Ἐκεῖ εὑρίσκει τὴν Ῥαχὴλ ἐρχομένην . Πανταχοῦ γὰρ οἱ δίκαιοι οἱ ἀρχαῖοι τῷ πλείστῳ μερει ἀπὸ φρεάτων ἐδέξαντο τὰς μνήστρας ἑαυτῶν . Μωϋσῆς ἀπὸ φρέατος ἔσχε τὴν γυναῖκα τὴν θυγατέρα τοῦ Ἰοθώρ · Ἰακὼβ ἀπὸ φρέατος , ὁ δοῦλος τοῦ Ἀβραὰμ ἀπὸ φρέατος ἐδέξατο τὴν Ῥεβέκκαν . Πανταχοῦ τὰ μνῆστρα τῶν ἀρχαίων ἀπὸ φρέατος , ἐπειδὴ καὶ ὁ Χριστὸς οὐχ ἑτέρως μνηστεύεται τὴν ἐκκλησίαν ἢ ἀπὸ ὑδάτων . Καὶ ἵνα συντέμω , εἰσῆλθεν , ᾔτησε τὴν Ῥαχήλ , παρεισῆλθεν ἡ Λεία . Τοῦ προκειμένου δεῖ ἔχεσθαι καὶ εἰς τὸ προκείμενον ἐπανελθεῖν ἀναγκαῖον . Νόμος οὖν παρεισῆλθεν , οὐκ εἰσῆλθεν , ἐπειδὴ οὐδὲ ἡ Λεία εἰσῆλθεν , ἀλλὰ παρεισῆλθεν . Εἰσελθεῖν γάρ ἐστι τὸ γυμνῇ τῇ παρρησίᾳ χρήσασθαι · παρεισελθεῖν δὲ τὸ μετ’ ἄλλου πλαγιάσαντα συνεισελθεῖν . Παρεισῆλθεν οὖν καὶ ἡ ἁμαρτία , παρεισῆλθε διὰ τοῦ νόμου ὁ διάβολος . Ἡ γὰρ ἁμαρτία ἀφορμὴν λαβοῦσα διὰ τῆς ἐντολῆς , ἐξηπάτησέ με καὶ δι’ αὐτῆς ἀπέκτεινεν . Ἵνα μὴ οὖν τις νομίσῃ τὴν ἐντολὴν εἶναι τὴν θανατοποιόν , λεγει · Ὥστε ὁ μὲν νόμος ἅγιος καὶ ἡ ἐντολὴ ἁγία καὶ δικαία καὶ ἀγαθή . Τὸ οὖν ἀγαθὸν ἐν ἐμοὶ γέγονε θάνατος ; μὴ γένοιτο . Ἀλλ’ ἵνα ἡ ἁμαρτία φανῇ διὰ τοῦ ἀγαθοῦ μοι κατεργαζομένη θάνατον . Πανταχοῦ ἁμαρτωλὸν λέγει τῇ ἁμαρτίαν , τουτέστι , τὸν διάβολον . Ἵνα , φησί , φανῇ καθ’ ὑπερβολὴν ἁμαρτωλὸς ὁ διάβολος , διὰ τῆς ἐντολῆς ἐργαζόμενος θάνατον . Οἴδαμεν ὅτι ὁ νόμος πνευματικός ἐστιν · ἐγὼ δὲ σαρκικός εἰμι . Σύ , Παῦλε , σαρκικός , ὁ ὑπὸ τοῦ ἁγίου πνεύματος κυβερνώμενος , ὁ λαλοῦντα ἔχων ἐν ἑαυτῷ τὸν Χριστόν ; Εἰ σὺ σαρκικός , διὰ τί τοὺς μαθητὰς τοὺς σοὺς ἠπάτησας λέγων · Ὑμεῖς οὐκ ἐστὲ ἐν σαρκί , ἀλλ’ ἐν πνεύματι ; Οἱ μαθηταί σου οὐκ εἰσὶν ἐν σαρκὶ καὶ σὺ σαρκικὸς εἶ ; Ἐγὼ δὲ σαρκικός εἰμι . Ἐγώ . Τίς ; Ὁ πρὸ τοῦ νόμου καὶ ἐν τῷ νόμῳ πολιτευσάμενος . Πεπραμένος ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν . Οὐκ εἶπε πραθεὶς ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας , ἀλλὰ πεπραμένος τῇ ἁμαρτίᾳ . Οὐ γὰρ ἕτερός τις τῶν ἀνθρώπων πέπρακεν , ἀλλ’ ἑαυτὸν ἐπώλησεν . Ὥσπερ γὰρ ἐν ἡμῖν τοῖς ἀνθρώποις εἰσί τινες οἱ κατὰ ἀνάγκην πιπρασκόμενοι , εἰσὶ δὲ ἄλλοι ἐλευθερίας μετέχοντες , δι’ ἐπιγαμίας δὲ παιδισκῶν ἢ ἑτέρας τινὸς ἀνάγκης εἰς δουλείαν αὐτοὺς ἐκδιδόασιν , οὕτω καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐλεύθερος ὢν τὴν φύσιν καὶ ἐλευθέρας φύσεως λαχών , ἑκὼν ἑαυτὸν ἐπώλησε . Θέλεις ἰδεῖν ἑαυτὸν πωλοῦντα ἄνθρωπον ; Βλέπε τί φησιν ὁ Ἠλίας πρὸς τὸν Ἀχαάβ , ὡς ἀπέστειλεν αὐτὸν ὁ θεὸς ἐλέγξαι αὐτὸν διὰ τὸν ἀμπελῶνα , ὃν ἀφείλετο τοῦ Ναβουθέ . Λέγει αὐτῷ Αχαάβ · Εὕρηκάς με , ὁ ἐχθρός μου ; Λέγει αὐτῷ Ἠλίας · Εὕρηκά σε , διότι ἐπράθης ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐνώπιον κυρίου . Ἡ γὰρ πρᾶσις ἡμῶν διὰ τῶν ἔργων τῆς πονηρίας . Ἐγὼ δὲ σαρκικός εἰμι . Πεπραμένος ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν . Ὁ γὰρ τῇ κακῇ συνηθείᾳ προειλημμένος , οὐδέ , ἂν θέλῃ , ἑαυτὸν εὐκόλως ἐκβάλλει τῆς δουλείας . Δευτέρα γὰρ φύσις ἡ συνήθεια καὶ ἡ φύσις κατὰ τῶν ἀνθρώπων . Διὰ τοῦτο ἐπήγαγεν · Οὐ γὰρ ὃ βούλομαι , τοῦτο ποιῶ , ὡς ἅπαξ πεπραμένος , οὐδὲ ὃ θέλω τοῦτο πράσσω . ταῦτα πρέποντα οἰκέτῃ τὰ ῥήματα . Ὥσπερ γάρ τις οὐχ ἃ θέλει πράττει , ἀλλ’ ἃ κελεύεται , οὕτως ὁ ἄνθρωπος οὐκ εἶχεν ἐξουσίαν ποιεῖν ἃ ἐβούλετο , ἀλλ’ ἃ ἐκελεύετο ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας . Λοιπὸν γὰρ ἐβασίλευσεν ἡ ἁμαρτία . Βασιλεῖ δὲ ἀντιλέγειν οὐκ ἦν . Πέπρατο τοίνυν ὁ ἄνθρωπος , οὐχ ὁ Παῦλος , ἀλλ’ εἰκὼν τοῦ ἀνθρώπου τὸ πλάσμα τὸ τῆς ἐλευθερίας . Καὶ ἵνα συντέμω , ὅτε εἶπε , πολλὰ τῆς ἠναγκασμένης δουλείας τεκμήρια ἐπήγαγε . Ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος · τίς με ῥύσεται τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου ; Βλέπεις πῶς εἰσήγαγε τὸν ἄνθρωπον , ὡς ἐν δουλείᾳ πικρὰ καὶ τυραννίδι ἐξεταζόμενον καὶ ἀποδύσασθαι ἐπιποθοῦντα τὴν δουλείαν καὶ ἐπιζητοῦντα τὴν ἐλευθερίαν καὶ ἐπικαλούμενον τὴν εὐεργεσίαν ; Ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος · τίς με ῥύσεται ; Τίς ἔρχεται ; Εὐχαριστῶ τῷ θεῷ διὰ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . Ἵνα δείξῃ σοι ὅτι πρᾶσιν τῆς ἁμαρτίας λέγει τόν ποτε ὑπὸ τὸν νόμον , ἐλευθερίαν δὲ τῶν πεπραμένων τοὺς διὰ τῆς εὐαγγελικῆς χάριτος ἐξαγορασθέντας , λέγει · Ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος · τίς με ῥύσεται ; Εὐχαριστῶ τῷ θεῷ διὰ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . Ἠλευθέρωσέ με ἀπὸ τοῦ νόμου τῆς ἁμαρτίας . Ὁ γὰρ νόμος τοῦ πνεύματος τῆς ζωῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἠλευθέρωσέ με . Ὁρᾷς πῶς τὸν ἄνθρωπον τὸν ἐλευθερούμενον καὶ τὸν δουλεύοντα εἰσήγαγε ; Καὶ οὐ περὶ ἑαυτοῦ μόνου φθέγγεται , ἀλλὰ περὶ πάσης ὁμοῦ τῆς ἀνθρωπότητος . Ὁ γὰρ νόμος τοῦ πνεύματος τῆς ζωῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἠλευθέρωσέ με ἀπὸ τοῦ νόμου τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου . Καὶ πῶς ἠλευθερώθης ; Τὸ γὰρ ἀδύνατον τοῦ νόμου , ἐν ᾧ ἠσθένει διὰ τῆς σαρκός . Ἐπειδὴ ὁ μὲν νόμος ἐκέλευε τὸ ἀγαθόν , ἡ δὲ σὰρξ οὐχ ὑπήκουσεν , ὡς πεπραμένη τῇ ἁμαρτίᾳ , ἃ μὴ ἠδυνήθη ὁ νόμος κατορθῶσαι διὰ τὴν ἀσθένειαν τῆς σαρκός , κατώρθωσε διὰ τῆς δυνάμεως τῆς σαρκὸς τοῦ Χριστοῦ . Τὸ γὰρ ἀδύνατον τοῦ νόμου , ἐν ᾧ ἠσθένει διὰ τῆς σαρκός – Οὐ γὰρ δι’ ἑαυτοῦ ἠσθένει ὁ νόμος , ἀλλὰ διὰ τῆς σαρκός . – ὁ θεὸς τὸν ἑαυτοῦ υἱὸν πέμψας ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἁμαρτίας , κατέκρινε τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί , ἵνα τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου πληρωθῇ ἐν ἡμῖν , τοὺς μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσιν , ἀλλὰ κατὰ πνεῦμα . Ἀποδέδοται τοίνυν θεοῦ χάριτι τῶν ζητουμένων ἡ λύσις , ὅτι οὐ πατρὶ ἑαυτοῦ ταῦτα Παῦλος φθέγγεται , οὐδὲ τὴν ἑαυτοῦ συκοφαντεῖ ἐλευθερίαν , οὐχ ἑαυτὸν ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν τίθησιν , οὐδὲ πνευματικὸν καὶ σαρκικὸν ἑαυτὸν εἰσηγεῖται , ἀλλ’ ἔστησεν , ὥσπερ ἐν εἰκόνι , τῷ λόγῳ τὸν ὑπὸ τοῦ νόμου ἄνθρωπον , τὸν ἐν τῷ νόμῳ , τὸν μετὰ χάριν . Εἶτα ἐποίησεν εἰσελθεῖν εἰς ἐπίγνωσιν , τίς ἦν ὁ ἄνθρωπος ὁ πρὸ τοῦ νόμου , τίς ἐν τῷ νόμῳ , τίς μετὰ τὴν ἐν Χριστῷ ἐλευθερίαν . Ὁ θεὸς τὸν ἑαυτοῦ υἱὸν πέμψας ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἁμαρτίας .
Lemmas: ἀλλά ἐπεί δέω πανταχοῦ φεύγω ὁ βία ὁ ἀλληγορία καί μαρτυρία ἔγγραφος σφραγίζω ὁ λέγω , ἵνα δείκνυμι ὁ σωτήρ διά ὁ εὐαγγέλιον , ὅτι ὁ ἄγγελος ἐκεῖνος ὁ ἀναβαίνω καί καταβαίνω εἰκών ὁ εὐαγγελικός πληρόω χάρις , Ἐπειδή λέγω σύ , εἶδος σύ ὑπό ὁ συκῆ , πιστεύω , μέγας οὗτος ὁράω . ἀμήν λέγω σύ , ἀπάρτι ὁράω ὁ οὐρανός ἀνοίγνυμι , καί ὁ ἄγγελος ὁ θεός ἀναβαίνω καί καταβαίνω ἐπί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . ἔρχομαι ἐπί ὁ μέσος ὁ ποταμός , καί ὡς ὁράω ὁ ὅραμα , λέγω · οὐ εἰμί οὗτος ἀλλά ἢ οἶκος θεός . καί μήν οὐ ὁράω οἶκος οἰκοδομή , ἀλλά κλῖμαξ . ἀλλά ἐπεί οἶδα ὅτι ὁ κλῖμαξ τύπος εἰμί ὁ ἐκκλησία , λέγω · Τοῦτης οἶκος θεός , οὗτος ἐκκλησία εἰμί . καί πόθεν οὗτος , ὅτι οἶκος θεός ἐκκλησία εἰμί ; ἐάν δέ βραδύνω , ἵνα ἰδέω , πῶς δέω ἐν οἶκος θεός ἀναστρέφω , ὅστις εἰμί ἐκκλησία θεός ζάω . εἶτα πληρόω διά πᾶς ὁ εἰκών ὁ Χριστός , ὁ ἀκτήμων , ὁ μισοπλουτος , ὁ μηδείς δέχομαι φάντασμα κοσμικός , ἐάν εἰμί κύριος ὁ θεός μετά ἐγώ καί δίδωμι ἐγώ ἄρτος ἐσθίω καί ἱμάτιον περιβάλλω . βλέπω πῶς ὁ φιλόσοφος ψυχή ὁ αὐτάρκεια οὐ ἐκβαίνω . ἐάν εἰμί κύριος ὁ θεός μετά ἐγώ καί ὁδηγέω ἐγώ ἐν ὁ οὐδός καί δίδωμι ἐγώ ἄρτος ἐσθίω καί ἱμάτιον περιβάλλω . πρό ὁ εὐαγγελικός ὁ ἀποστολικός φθέγγομαι . καί ἐάν δίδωμι ἐγώ ἄρτος ἐσθίω καί ἱμάτιον περιβάλλω . ἔχω γάρ διατροφή καί σκέπασμα οὗτος ἀρκέω . εἰμί ἐγώ ὁ τόπος οὗτος οἶκος θεός . Τοῦτης γάρ καί ἑρμηνεύω ὁ Βεθήλ · Βὲθ γάρ εἰμί οἶκος · ὁ δέ ἤλ θεός . ἀπέρχομαι εἰς ὁ μέσος ὁ ποταμός καί πρῶτος αὐτός συναντάω φρέαρ . ἔρχομαι ἐπί ὁ φρέαρ καί οὗτος σκεπάζω καί εὑρίσκω ἐκεῖ ποιμήν . Εἰκών κατά πᾶς Χριστός . Πρώτη παρουσία Χριστός ἐπί ὁ βάπτισμα , ἐπί ὁ φρέαρ , φρέαρ ὁ ἅλλομαι εἰς ζωή αἰώνιος . εὑρίσκω ὁ φρέαρ σκεπάζω , ἐπεί καί ὁ χάρις πρό ὁ παρουσία καλύπτω . Λέγος Ἰακώβ ὁ ποιμήν · Τι ἵστημι ἔτι ; Πολύς ὥρα εἰμί . ποτίζω ὁ πρόβατον ἀπάγω . ὁ δέ πρός αὐτός · ἐάν μή πᾶς ἔρχομαι ὁ ποιμήν , οὐ δύναμαι ἀποκυλίνδω ὁ λίθος . καί τίς εὐθύς ὁ Ἰακώβ ; ὅς διά πολύς καί διά πᾶς χρή γίγνομαι ὁ ποιμήν μόνος ποιέω . λαμβάνω γάρ ἀποκυλίω ὁ λίθος . Πῶς οὖν δύναμαι οὗτος μόνος ποιέω , ὁ πολύς μόλις ποιέω ; ἀλλά ἐπεί εἰκών εἰμί ὁ Χριστός καί ὁ γραφή ὁ δύναμις δείκνυμι ὁ δεσπότης , ὅτι ὁ μή δύναμαι πολύς κατορθόω ὁ εὐαγγελικός χάρις κατορθόω . ἐκεῖ εὑρίσκω ὁ Ῥαχήλ ἔρχομαι . πανταχοῦ γάρ ὁ δίκαιος ὁ ἀρχαῖος ὁ πλεῖστος μέρος ἀπό φρέαρ δέχομαι ὁ μνήστρα ἑαυτοῦ . Μωϋσῆς ἀπό φρέαρ ἔχω ὁ γυνή ὁ θυγάτηρ ὁ Ἰοθώρ · Ἰακώβ ἀπό φρέαρ , ὁ δοῦλος ὁ Ἀβραάμ ἀπό φρέαρ δέχομαι ὁ Ῥεβέκκα . πανταχοῦ ὁ μνῆστρα ὁ ἀρχαῖος ἀπό φρέαρ , ἐπεί καί ὁ Χριστός οὐ ἑτέρως μνηστεύω ὁ ἐκκλησία ἢ ἀπό ὕδωρ . καί ἵνα συντέμνω , εἰσέρχομαι , αἰτέω ὁ Ῥαχήλ , παρεισέρχομαι ὁ Λεία . Τοῦ πρόκειμαι δέω ἔχω καί εἰς ὁ πρόκειμαι ἐπανέρχομαι ἀναγκαῖος . Νόμος οὖν παρεισέρχομαι , οὐ εἰσέρχομαι , ἐπεί οὐδέ ὁ Λεία εἰσέρχομαι , ἀλλά παρεισέρχομαι . εἰσέρχομαι γάρ εἰμί ὁ γυμνός ὁ παρρησία χράω · παρεισέρχομαι δέ ὁ μετά ἄλλος πλαγιάζω συνεισέρχομαι . παρεισέρχομαι οὖν καί ὁ ἁμαρτία , παρεισέρχομαι διά ὁ νόμος ὁ διάβολος . ὁ γάρ ἁμαρτία ἀφορμή λαμβάνω διά ὁ ἐντολή , ἐξαπατάω ἐγώ καί διά αὐτηες͂ς ἀποκτείνω . ἵνα μή οὖν τις νομίζω ὁ ἐντολή ἔρχομαι ὁ θανατοποιός , λέγω · ὥστε ὁ μέν νόμος ἅγιος καί ὁ ἐντολή ἅγιος καί δίκαιος καί ἀγαθός . Τέ οὖν ἀγαθός ἐν ἐγώ γίγνομαι θάνατος ; μή γίγνομαι . ἀλλά ἵνα ὁ ἁμαρτία φαίνω διά ὁ ἀγαθός ἐγώ κατεργάζομαι θάνατος . πανταχοῦ ἁμαρτωλός λέγω ὁ ἁμαρτία , τουτέστι , ὁ διάβολος . ἵνα , φημί , φαίνω κατά ὑπερβολή ἁμαρτωλός ὁ διάβολος , διά ὁ ἐντολή ἐργάζομαι θάνατος . οἶδα ὅτι ὁ νόμος πνευματικός εἰμί · ἐγώ δέ σαρκικός εἰμί . σύ , Παῦλος , σαρκικός , ὁ ὑπό ὁ ἅγιος πνεῦμα κυβερνάω , ὁ λαλέω ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ Χριστός ; εἰμί σύ σαρκικός , διά τίς ὁ μαθητής ὁ σός ἀπατάω λέγω · σύ οὐ εἰμί ἐν σάρξ , ἀλλά ἐν πνεῦμα ; ὁ μαθητής σύ οὐ εἰμί ἐν σάρξ καί σύ σαρκικός εἰμί ; ἐγώ δέ σαρκικός εἰμί . Ἐγώ . Τῖς ; ὁ πρό ὁ νόμος καί ἐν ὁ νόμος πολιτεύω . πιπράσκω ὑπό ὁ ἁμαρτία . οὐ λέγω πιπράσκω ὑπό ὁ ἁμαρτία , ἀλλά πιπράσκω ὁ ἁμαρτία . οὐ γάρ ἕτερος τις ὁ ἄνθρωπος πιπράσκω , ἀλλά ἑαυτοῦ πωλέω . ὥσπερ γάρ ἐν ἐγώ ὁ ἄνθρωπος εἰμί τις ὁ κατά ἀνάγκη πιπράσκω , εἰμί δέ ἄλλος ἐλευθερία μετέχω , διά ἐπιγαμία δέ παιδίσκη ἢ ἕτερος τις ἀνάγκη εἰς δουλεία αὐτός ἐκδίδωμι , οὕτως καί ὁ ἄνθρωπος ἐλεύθερος εἰμί ὁ φύσις καί ἐλεύθερος φύσις λαγχάνω , ἑκών ἑαυτοῦ πωλέω . ἐθέλω ὁράω ἑαυτοῦ πωλέω ἄνθρωπος ; βλέπω τίς φημί ὁ Ἠλίας πρός ὁ Ἀχαάβ , ὡς ἀποστέλλω αὐτός ὁ θεός ἐλέγχω αὐτός διά ὁ ἀμπελών , ὅς ἀφαιρέω ὁ ναβοκορυς . Λέγος αὐτός Αχαάβ · εὑρίσκω ἐγώ , ὁ ἐχθρός ἐγώ ; λέγος αὐτός Ἠλίας · εὑρίσκω σύ , διότι πέρνημι ποιέω ὁ πονηρός ἐνώπιον κύριος . ὁ γάρ πρᾶσις ἐγώ διά ὁ ἔργον ὁ πονηρία . Ἐγώ δέ σαρκικός εἰμί . πέρνημι ὑπό ὁ ἁμαρτία . ὁ γάρ ὁ κακός συνήθεια προλαμβάνω , οὐδέ , ἄν ἐθέλω , ἑαυτοῦ εὔκολος ἐκβάλλω ὁ δουλεία . δεύτερος γάρ φύσις ὁ συνήθεια καί ὁ φύσις κατά ὁ ἄνθρωπος . Ζεύς οὗτος ἐπάγω · οὐ γάρ ὁ βούλομαι , οὗτος ποιέω , ὡς ἅπαξ πιπράσκω , οὐδέ ὁ θέλω οὗτος πράσσω . οὗτος πρέπω οἰκέτης ὁ ῥῆμα . ὥσπερ γάρ τις οὐ ὅς ἐθέλω πράσσω , ἀλλά ὅς κελεύω , οὕτως ὁ ἄνθρωπος οὐ ἔχω ἐξουσία ποιέω ὅς βούλομαι , ἀλλά ὅς κελεύω ὑπό ὁ ἁμαρτία . λοιπός γάρ βασιλεύω ὁ ἁμαρτία . Βασιλίς δέ ἀντιλέγω οὐ εἰμί . Πράτος τοίνυν ὁ ἄνθρωπος , οὐ ὁ Παῦλος , ἀλλά εἰκών ὁ ἄνθρωπος ὁ πλάσμα ὁ ὁ ἐλευθερία . καί ἵνα συντέμνω , ὅτε λέγω , πολύς ὁ ἀναγκάζω δουλεία τεκμήριον ἐπάγω . Ταλαίπωρος ἐγώ ἄνθρωπος · τίς ἐγώ ρύω ὁ σῶμα ὁ θάνατος οὗτος ; βλέπω πῶς εἰσάγω ὁ ἄνθρωπος , ὡς ἐν δουλεία πικρός καί τυραννίς ἐξετάζω καί ἀποδύω ἐπιποθέω ὁ δουλεία καί ἐπιζητέω ὁ ἐλευθερία καί ἐπικαλέω ὁ εὐεργεσία ; ταλαίπωρος ἐγώ ἄνθρωπος · τίς ἐγώ ρύω ; Τῖς ἔρχομαι ; εὐχαριστέω ὁ θεός διά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . ἵνα δείκνυμι σύ ὅτι πρᾶσις ὁ ἁμαρτία λέγω ὁ ποτέ ὑπό ὁ νόμος , ἐλευθερία δέ ὁ πιπράσκω ὁ διά ὁ εὐαγγελικός χάρις ἐξαγοράζω , λέγω · Ταλαίπωρος ἐγώ ἄνθρωπος · τίς ἐγώ ρύω ; εὐχαριστέω ὁ θεός διά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . ἐλευθερόω ἐγώ ἀπό ὁ νόμος ὁ ἁμαρτία . ὁ γάρ νόμος ὁ πνεῦμα ὁ ζωή ἐν Χριστός Ἰησοῦς ἐλευθερόω ἐγώ . Όρας πῶς ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐλευθερόω καί ὁ δουλεύω εἰσάγω ; καί οὐ περί ἑαυτοῦ μόνος φθέγγομαι , ἀλλά περί πᾶς ὁμοῦ ὁ ἀνθρωπότης . ὁ γάρ νόμος ὁ πνεῦμα ὁ ζωή ἐν Χριστός Ἰησοῦς ἐλευθερόω ἐγώ ἀπό ὁ νόμος ὁ ἁμαρτία καί ὁ θάνατος . καί πῶς ἐλευθερόω ; ὁ γάρ ἀδύνατος ὁ νόμος , ἐν ὅς ἀσθενέω διά ὁ σάρξ . ἐπειδή ὁ μέν νόμος κελεύω ὁ ἀγαθός , ὁ δέ σάρξ οὐ ὑπακούω , ὡς πιπράσκω ὁ ἁμαρτία , ὅς μή δύναμαι ὁ νόμος κατορθόω διά ὁ ἀσθένεια ὁ σάρξ , κατορθόω διά ὁ δύναμις ὁ σάρξ ὁ Χριστός . ὁ γάρ ἀδύνατος ὁ νόμος , ἐν ὅς ἀσθενέω διά ὁ σάρξ – οὐ γάρ διά ἑαυτοῦ ἀσθενέω ὁ νόμος , ἀλλά διά ὁ σάρξ . – ὁ θεός ὁ ἑαυτοῦ υἱός πέμπω ἐν ὁμοίωμα σάρξ ἁμαρτία , κατακρίνω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ σάρξ , ἵνα ὁ δικαίωμα ὁ νόμος πληρόω ἐν ἐγώ , ὁ μή κατά σάρκα περιπατέω , ἀλλά κατά πνεῦμα . ἀποδίδωμι τοίνυν θεός χάρις ὁ ζητάω ὁ λύσις , ὅτι οὐ πατήρ ἑαυτοῦ οὗτος Παῦλος φθέγγομαι , οὐδέ ὁ ἑαυτοῦ συκοφαντέω ἐλευθερία , οὐ ἑαυτοῦ ὑπό ὁ ἁμαρτία τίθημι , οὐδέ πνευματικός καί σαρκικός ἑαυτοῦ εἰσηγέομαι , ἀλλά ἵστημι , ὥσπερ ἐν εἰκών , ὁ λόγος ὁ ὑπό ὁ νόμος ἄνθρωπος , ὁ ἐν ὁ νόμος , ὁ μετά χάρις . εἶτα ποιέω εἰσέρχομαι εἰς ἐπίγνωσις , τίς εἰμί ὁ ἄνθρωπος ὁ πρό ὁ νόμος , τίς ἐν ὁ νόμος , τίς μετά ὁ ἐν Χριστός ἐλευθερία . ὁ θεός ὁ ἑαυτοῦ υἱός πέμπω ἐν ὁμοίωμα σάρξ ἁμαρτία .