severian-of-gabala.in-cosmogoniam-homilia-6 10
Τί οὖν ; Ὑποβέβληται τῇ καταδίκῃ τὸ τῶν γυναικῶν γένος καὶ μένει ἐν λύπαις καὶ οὐ λύεται ὁ δεσμός ; Ἦλθεν ὁ Χριστὸς ὁ λύων τὸν δεσμόν . Ἀπήντησεν ἡ κυριοτόκος ὑπὲρ τοῦ γένους ἀπολογουμένη , ἡ ἁγία παρθένος ἀντὶ τῆς παρθένου . Παρθένος γὰρ ἦν καὶ ἡ Εὔα , ὅτε ἥμαρτεν · Ἔλυσε τὴν λύπην καὶ τὸν στεναγμὸν τῆς καταδεδικασμένης . Ὥσπερ γὰρ ἐάν τις κληθῇ εἰς τὰ βασίλεια , σπουδάζει τοὺς ἰδίους τιμῆσαι , κἂν ὦσιν ἐν ἀνάγκῃ ἀπολῦσαι , οὕτω κληθεῖσα ἡ ἁγία παρθένος εἰς τὰ βασίλεια ὑπηρετήσασθαι τῇ θείᾳ γεννήσει , ἐλθοῦσα εἰς ξένας ὠδῖνας ταύτην πρώτην αἰτεῖ χάριν , μᾶλλον δὲ λαμβάνει . Ἐπειδὴ οὐκ ἔπρεπε τὴν κατάδικον γυναῖκα γεννῆσαι τὸν ἀνεύθυνον , ἔρχεται ὁ λύων πρῶτον τῆς Εὔας τὴν λύπην διὰ χαρᾶς . Χαῖρε , κεχαριτωμένη . Εἶτα διὰ τοῦ Χαῖρε λύει τὸν δεσμὸν τῆς λύπης . Χαῖρε · ἦλθεν ὁ λύων τὴν λύπην . Χαῖρε , κεχαριτωμένη , ἐπειδὴ ἕως νῦν κεκατηραμένη . Ὧδε πρόσεχε τῇ τοῦ θεοῦ χάριτι · Χαῖρε , κεχαριτωμένη · ὁ κύριος μετὰ σοῦ , ἐπειδὴ μετ’ ἐκείνης ὁ ὄφις ἐν λύπῃ · χαῖρε , ἐπειδὴ μετὰ σοῦ ὁ θεός . Καὶ βλέπε τὴν φωνὴν τοῦ ἀγγέλου , πῶς ὅλην ἑρμηνεύει τοῦ Χριστοῦ τὴν οἰκονομίαν . Χαῖρε , κεχαριτωμένη . Ἐπειδὴ ἐκείνη διπλῆν ἔλαβε κατάραν , τὴν λύπην καὶ τὸν στεναγμὸν τὸν ἐπὶ τῶν ὠδίνων , εἰσάγει τὸν τοκετὸν τὸν λύοντα ἐκεῖνον τὸν τόκον . Ἰδοὺ συλλήψῃ ἐν γαστρὶ καὶ τέξῃ υἱὸν καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν . Αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν . Τὰς ἁμαρτίας τῶν σῶν πατέρων λύει ὁ ἐκ σοῦ βλαστάνων καρπός . Λοιπὸν μετεβλήθη τὸ πρᾶγμα . Τὴν Εὔαν ἕως σήμερον οἱ ἀκούοντες ταλανίζουσιν · Οὐαὶ τῇ ἀθλίᾳ , οἵας δόξης ἐξέπεσεν · οὐαὶ τῇ ἀθλίᾳ , τί ἔπαθεν . Ἡ Μαρία καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἀκούει παρὰ πάντων μακαρία , ἀμέλει πλησθεῖσα πνεύματος ἁγίου . Καὶ αὕτη ἡ παρθένος λοιπὸν προφητεύσασα ἄκουσον τί λέγει · Εὐλογητὸς κύριος ὁ θεὸς τοῦ Ἰσραὴλ , ὅτι ἐπεσκέψατο τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ · ἀπὸ γὰρ τοῦ νῦν μακαριοῦσί με πᾶσαι αἱ γενεαί . Ἵνα δείξῃ , ὅτι τὸ πρόσωπον τῆς Εὔας φέρει ἕως νῦν φησιν ὑβριζομένην , ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσί με πᾶσαι αἱ γενεαί . Καὶ τί , φησίν , ὠφελεῖται μὴ ἀκούουσα ; Μάλιστα μὲν οὖν ἀκούει , ἐκ τοῦ ἐν τόπῳ φωτεινῷ , ἐν χώρᾳ ζώντων εἶναι , ἡ μήτηρ τῆς σωτηρίας , ἡ πηγὴ τοῦ αἰσθητοῦ φωτός · αἰσθητοῦ διὰ τὴν σάρκα , νοητοῦ διὰ τὴν θεότητα . Οὕτως οὖν δι’ ὅλου μακαρίζεται . Ἀλλὰ καὶ ὡς ἔτι ἔζη ἐν σαρκί , ἐμακαρίζετο · Ἤκουσε γὰρ τοῦ μακαρισμοῦ ἔτι ἐν σαρκὶ οὖσα . Ἐκείνη πρῶτον εἶδε καὶ τότε ἐγεύσατο τοῦ δένδρου , αὕτη πρῶτον εἶπε καὶ τότε ἤκουσε τοῦ μακαρισμοῦ . Ὅτε γὰρ ὁ σωτὴρ ἐδίδασκεν ἐπῆρε γυνή τις φωνὴν ἐκ τοῦ ὄχλου , καὶ λέγει αὐτῷ πάντων ἀκουόντων · μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε , καὶ μαστοὶ , οὓς ἐθήλασας . Ἀλλ’ ἐπὶ τὸν Ἀδὰμ ἐπλήρωσεν ὁ θεὸς τὴν ἀπόφασιν , μᾶλλον δὲ τὴν ἴασιν τῆς μετανοίας , καὶ λέγει · Ὅτι ἤκουσας τῆς φωνῆς τῆς γυναικός σου καὶ ἔφαγες ἀπὸ τοῦ ξύλου , οὗ ἐνετειλάμην σοι μὴ φαγεῖν , ἐπικατάρατος ἡ γῆ ἐν τοῖς ἔργοις σου . Πάλιν ὁ εὐλογημένος οὐ λαμβάνει τὴν κατάραν , ἀλλ’ ἡ γῆ . Ἄλλος ἥμαρτε , καὶ ἄλλη τύπτεται . Ὥσπερ ἡ τῆς Εὔας κατάρα , μᾶλλον δὲ ἡ ἐπιτίμησις . Οὐ γὰρ ἦν κατάρα , ἀλλὰ διόρθωσις . Ὥσπερ ἡ ἐπιτίμησις τῆς Εὔας · Ἐν λύπαις τέξῃ – Καὶ γὰρ πᾶσα γυνὴ ἐν λύπαις τίκτει . – ἔμεινεν ἕως ἄρτι , οὕτω καὶ τοῦ Ἀδάμ · Ἐπικατάρατος ἡ γῆ ἐν τοῖς ἔργοις σου . Ἡμῶν παράνομα τὰ ἔργα καὶ ἡ γῆ μαστίζεται . Ἡμεῖς ἁμαρτάνομεν καὶ ἡ γῆ δέχεται τὴν κατάραν . Φείδεται ὁ θεὸς τοῦ πλάσματος , ὡς εὐγενοῦς παιδός , καὶ τύπτει τὴν γῆν ὡς παιδαγωγόν . Ἐπικατάρατος ἡ γῆ ἐν τοῖς ἔργοις σου . Μὴ τῇ φύσει πρόσεχε , ἀλλὰ τῇ τοῦ θεοῦ χάριτι . Οὐκ εἶπεν Ἐπικατάρατος ἡ γῆ , ἐπεὶ ἔμενε κεκατηραμένη καὶ καρπὸν οὐκ ἔφερεν , ὥσπερ εἶπε τῇ συκῇ · Μηκέτι ἐκ σοῦ καρπὸς ἐξέλθῃ καὶ ἐξηράνθη , οὕτως εἶχε γενέσθαι καὶ ἡ γῆ , ἀλλὰ λέγει · Ἐν τοῖς ἔργοις σου . Ὅταν ἁμάρτω , τύπτεται ἡ γῆ , ὅτε εὐοδοῦμαι , εὐλογεῖ αὐτήν . Καὶ βλέπε τὸ θαυμαστόν · ὅτε ἔκτισεν ὁ θεὸς τὴν γῆν , τὴν θάλασσαν , τὰ πετεινά , τὰ ἑρπετά , τὰ θηρία , τὸν ἄνθρωπον , πάντα εὐλόγησε · τοὺς καρποὺς οὐκ εὐλόγησεν , ἐπειδὴ ᾔδει , ὅτι φυλάττεται τῇ γῇ αὕτη ἡ τιμωρία , ἵνα ἁμαρτανόντων τῶν ἀνθρώπων δέξηται ἀφορίαν καὶ δικαιοπραγούντων δέξηται εὐφορίαν . Οὐκ εὐλόγησε τοὺς καρπούς . Ἀμεταμέλητον γὰρ ἦν τὸ χάρισμα · Ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀνατελεῖ σοι . Κατεφρόνησας , φησί , τῶν μεγάλων , τύπτου ὑπὸ τῶν μικρῶν . Βλέπε πῶς καὶ αἱ παιδεῖαι σύμμετροι · Ἄκανθα ἀναιρεῖν οὐ δύναται , αἱμάξαι δύναται καὶ φάγεται τὴν γῆν ἐν λύπαις . Ἐκείνη τίκτει ἐν λύπαις , σὺ φάγε ἐν λύπαις . Ἡ γὰρ ἀρχαία ἀπόφασις μένει ἕως ἄρτι . Καὶ βλέπε μοι πλούσιον , πένητα , ἄρχοντα , μέγαν , εἰ ἔστιν αὐτοῦ τὸν βίον ἄλυπον εὑρεῖν ἢ ἀμέριμνον . Διὰ τί ; Διὰ τὸ ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγῇ τὸν ἄρτον σου . Οὐκ ἠθέλησας μετὰ ἀνέσεως ἐν ἱδρῶτι φάγε . Οὐ κολάζει αὐτὸν λιμῷ , ἀλλ’ ὑποβάλλει τιμωρίᾳ καὶ πόνῳ . Λοιπὸν σὺ ὁ πιστός ἐκεῖνο λόγισαι · Εἰ ὁ Ἀδὰμ ἄνευ ἱδρῶτος ἄρτον οὐκ ἐσθίει , ἡμεῖς ἄνευ καμάτων καὶ ἱδρώτων πῶς βασιλείαν οὐρανῶν λάβοιμεν ; Ἕως φησὶ τοῦ ἀποστρέψαι σε εἰς γῆν , ἐξ ἧς ἐλήφθης . Ὢ ἀποφάσεως . Ὢ φόβου γέμοντος φιλανθρωπίας . Ὢ ἀπόφασις γέμουσα ἀνακλήσεως . Οὐδέπω ἐξώρισε καὶ ἀνεκαλέσατο , οὐδέπω ἐξέβαλε καὶ προσελάβετο . Ἕως τοῦ ἀποστρέψαι σε εἰς τὴν γῆν , ἐξ ἧς ἐλήφθης . Οὐκ εἶπεν ἕως ἂν ἀφανισθῇς , ἕως ἂν λυθῇς , ἀλλ’ ἕως τοῦ ἀποστρέψαι σε εἰς τὴν γῆν , ἐξ ἧς ἐλήφθης , ἵνα ὑποθῇς σεαυτῷ τὴν ἐλπίδα τῆς ἀναστάσεως . Πέμπω σε ἐκεῖ , ὅθεν σε ἔλαβον · ὡς ἔλαβόν σε τότε , δύναμαι καὶ πάλιν σε λαβεῖν . Ὅτι γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ . Οὖν ἀφανισθήσῃ , ἀλλ’ ἀπελεύσῃ . Τὸ ἀπελεύσῃ , ἐπανελεύσῃ τινὲς ἡρμήνευσαν . Ὅσον οὖν ἧκεν εἰς δύναμιν ἡμετέραν , τῇ χορηγίᾳ τοῦ ἁγίου πνεύματος διήλθομεν τὸν παράδεισον μεθ’ ὑμῶν · ἀνέγνωμεν τὰ ὑπομνήματα τὰ βασιλικά · εἴδομεν τῶν ὑπευθύνων τὴν ἐλευθερίαν , τοῦ δικαστοῦ τὴν φιλανθρωπίαν , δι’ ἧς δεξώμεθα καὶ τὴν παρὰ τοῦ Χριστοῦ σωτηρίαν , ἵνα καὶ τῶν ἐπουρανίων ἐκείνων καὶ αἰωνίων ἀπολαύσωμεν ἀγαθῶν , ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν · ὅτι αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος , νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: τις οὖν ; ὑποβάλλω ὁ καταδίκη ὁ ὁ γυνή γένος καί μένω ἐν λύπη καί οὐ λύω ὁ δεσμός ; ἔρχομαι ὁ Χριστός ὁ λύω ὁ δεσμός . ἀπαντάω ὁ κυριοτόκος ὑπέρ ὁ γένος ἀπολογέομαι , ὁ ἅγιος παρθένος ἀντί ὁ παρθένος . Παρθένος γάρ εἰμί καί ὁ Εὔα , ὅτε ἁμαρτάνω · λύω ὁ λύπη καί ὁ στεναγμός ὁ καταδικάζω . ὥσπερ γάρ ἐάν τις καλέω εἰς ὁ βασίλεια , σπουδάζω ὁ ἴδιος τιμάω , κἀν εἰμί ἐν ἀνάγκη ἀπολύω , οὕτως καλέω ὁ ἅγιος παρθένος εἰς ὁ βασίλεια ὑπηρετέω ὁ θεῖος γέννησις , ἔρχομαι εἰς ξένος ὠδίς οὗτος πρῶτος αἰτέω χάρις , μᾶλλον δέ λαμβάνω . Ἐπειδή οὐ πρέπω ὁ κατάδικος γυνή γεννάω ὁ ἀνεύθυνος , ἔρχομαι ὁ λύω πρῶτος ὁ Εὔα ὁ λύπη διά χαρά . Χαῖρος , χαριτωμένος . εἶτα διά ὁ Χαῖρος λύω ὁ δεσμός ὁ λύπη . Χαῖρος · ἔρχομαι ὁ λύω ὁ λύπη . Χαῖρος , χαριτωμένος , ἐπεί ἠώς νῦν καταράομαι . ὧδε προσέχω ὁ ὁ θεός χάρις · Χαῖρος , χαριτωμένος · ὁ κύριος μετά σύ , ἐπεί μετά ἐκεῖνος ὁ ὄφις ἐν λύπη · χαίρω , ἐπεί μετά σύ ὁ θεός . καί βλέπω ὁ φωνή ὁ ἄγγελος , πῶς ὅλος ἑρμηνεύω ὁ Χριστός ὁ οἰκονομία . Χαῖρος , χαριτωμένος . Ἐπειδή ἐκεῖνος διπλόος λαμβάνω κατάρα , ὁ λύπη καί ὁ στεναγμός ὁ ἐπί ὁ ὠδίς , εἰσάγω ὁ τοκετός ὁ λύω ἐκεῖνος ὁ τόκος . ἰδέ συλλαμβάνω ἐν γαστήρ καί τίκτω υἱός καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἰησοῦς . αὐτός γάρ σῴζω ὁ λαός αὐτός ἀπό ὁ ἁμαρτία αὐτός . Τά ἁμαρτία ὁ σός πατήρ λύω ὁ ἐκ σύ βλαστάνω καρπός . λοιπός μεταβάλλω ὁ πρᾶγμα . Τά Εὔα ἠώς σήμερον ὁ ἀκούω ταλανίζω · οὐαί ὁ ἄθλιος , οἷος δόξα ἐκπίπτω · οὐαί ὁ ἄθλιος , τίς πάσχω . ὁ Μαρία κατά ἕκαστος ἡμέρα ἀκούω παρά πᾶς μακάριος , ἀμέλει πίμπλημι πνεῦμα ἅγιος . καί οὗτος ὁ παρθένος λοιπός προφητεύω ἀκούω τίς λέγω · εὐλογητός κύριος ὁ θεός ὁ Ἰσραήλ , ὅτι ἐπισκέπτομαι ὁ ταπείνωσις ὁ δοῦλος αὐτός · ἀπό γάρ ὁ νῦν μακαρίζω ἐγώ πᾶς ὁ γενεά . ἵνα δείκνυμι , ὅτι ὁ πρόσωπον ὁ Εὔα φέρω ἠώς νῦν φημί ὑβρίζω , ἀπό ὁ νῦν μακαρίζω ἐγώ πᾶς ὁ γενεά . καί τίς , φημί , ὠφελέω μή ἀκούω ; μάλιστα μέν οὖν ἀκούω , ἐκ ὁ ἐν τόπος φωτεινός , ἐν χώρα ζάω ἔρχομαι , ὁ μήτηρ ὁ σωτηρία , ὁ πηγή ὁ αἰσθητός φάος · αἰσθητός διά ὁ σάρκα , νοητός διά ὁ θεότης . οὕτως οὖν διά ὅλος μακαρίζω . ἀλλά καί ὡς ἔτι ζάω ἐν σάρξ , μακαρίζω · ἀκούω γάρ ὁ μακαρισμός ἔτι ἐν σάρξ εἰμί . ἐκεῖνος πρῶτος ὁράω καί τότε γεύω ὁ Δένδρος , οὗτος πρῶτος λέγω καί τότε ἀκούω ὁ μακαρισμός . ὅτε γάρ ὁ σωτήρ διδάσκω ἐπαίρω γυνή τις φωνή ἐκ ὁ ὄχλος , καί λέγω αὐτός πᾶς ἀκούω · μακάριος ὁ κοιλία ὁ βαστάζω σύ , καί μαστός , ὅς θηλάζω . ἀλλά ἐπί ὁ Ἀδάμ πληρόω ὁ θεός ὁ ἀπόφασις , μᾶλλον δέ ὁ ἴασις ὁ μετάνοια , καί λέγω · ὅστις ἀκούω ὁ φωνή ὁ γυνή σύ καί ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλο , ὅς ἐντέλλω σύ μή ἐσθίω , ἐπικατάρατος ὁ γῆ ἐν ὁ ἔργον σύ . πάλιν ὁ ευλογώ οὐ λαμβάνω ὁ κατάρα , ἀλλά ὁ γῆ . ἄλλος ἁμαρτάνω , καί ἄλλος τύπτω . ὥσπερ ὁ ὁ Εὔα κατάρα , μᾶλλον δέ ὁ ἐπιτίμησις . οὐ γάρ εἰμί κατάρα , ἀλλά διόρθωσις . ὥσπερ ὁ ἐπιτίμησις ὁ Εὔα · ἐν λύπη τίκτω – καί γάρ πᾶς γυνή ἐν λύπη τίκτω . – μένω ἠώς ἄρτι , οὕτως καί ὁ Ἀδάμ · ἐπικατάρατος ὁ γῆ ἐν ὁ ἔργον σύ . Ἡμων παράνομος ὁ έργο καί ὁ γῆ μαστίζω . Ἡμεῖς ἁμαρτάνω καί ὁ γῆ δέχομαι ὁ κατάρα . φείδομαι ὁ θεός ὁ πλάσμα , ὡς εὐγενής παῖς , καί τύπτω ὁ γῆ ὡς παιδαγωγός . ἐπικατάρατος ὁ γῆ ἐν ὁ ἔργον σύ . Μή ὁ φύσις προσέχω , ἀλλά ὁ ὁ θεός χάρις . οὐ λέγω ἐπικατάρατος ὁ γῆ , ἐπεί μένω καταράομαι καί καρπός οὐ φέρω , ὥσπερ λέγω ὁ συκῆ · μηκέτι ἐκ σύ καρπός ἐξέρχομαι καί ξηραίνω , οὕτως ἔχω γίγνομαι καί ὁ γῆ , ἀλλά λέγω · ἐν ὁ ἔργον σύ . ὅταν ἁμαρτάνω , τύπτω ὁ γῆ , ὅτε εὐοδέω , εὐλογέω αὐτός . καί βλέπω ὁ θαυμαστός · ὅτε κτίζω ὁ θεός ὁ γῆ , ὁ θάλασσα , ὁ πετεινός , ὁ ἑρπετόν , ὁ θηρίον , ὁ ἄνθρωπος , πᾶς εὐλογέω · ὁ καρπός οὐ εὐλογέω , ἐπεί οἶδα , ὅτι φυλάσσω ὁ γῆ οὗτος ὁ τιμωρία , ἵνα ἁμαρτάνω ὁ ἄνθρωπος δέχομαι ἀφορία καί δικαιοπραγέω δέχομαι εὐφορία . οὐ εὐλογέω ὁ καρπός . ἀμεταμέλητος γάρ εἰμί ὁ χάρισμα · ἄκανθα καί τρίβολος ἀνατέλλω σύ . καταφρονέω , φημί , ὁ μέγας , τύπτω ὑπό ὁ μικρός . βλέπω πῶς καί ὁ παιδεία σύμμετρος · ἄκανθα ἀναιρέω οὐ δύναμαι , αἱμάσσω δύναμαι καί ἐσθίω ὁ γῆ ἐν λύπη . ἐκεῖνος τίκτω ἐν λύπη , σύ ἐσθίω ἐν λύπη . ὁ γάρ ἀρχαῖος ἀπόφασις μένω ἠώς ἄρτι . καί βλέπω ἐγώ πλούσιος , πένης , ἄρχων , μέγας , εἰμί εἰμί αὐτός ὁ βίος ἄλυπος εὑρίσκω ἢ ἀμέριμνος . Ζεύς τίς ; Ζεύς ὁ ἐν ἱδρώς ὁ πρόσωπον σύ ἐσθίω ὁ ἄρτος σύ . οὐ ἐθέλω μετά ἄνεσις ἐν ἱδρώς ἐσθίω . οὐ κολάζω αὐτός λιμός , ἀλλά ὑποβάλλω τιμωρία καί πόνος . λοιπός σύ ὁ πιστός ἐκεῖνος λογίζομαι · εἰμί ὁ Ἀδάμ ἄνευ ἱδρώς ἄρτος οὐ ἐσθίω , ἐγώ ἄνευ κάματος καί ἱδρώς πῶς βασίλειος οὐρανός λαμβάνω ; Ἕως φημί ὁ ἀποστρέφω σύ εἰς γῆ , ἐκ ὅς λαμβάνω . ὤ ἀπόφασις . ὤ φόβος γέμω φιλανθρωπία . ὤ ἀπόφασις γέμω ἀνάκλησις . οὐδέπω ἐξορίζω καί ἀνακαλέω , οὐδέπω ἐκβάλλω καί προσλαμβάνω . Ἕως ὁ ἀποστρέφω σύ εἰς ὁ γῆ , ἐκ ὅς λαμβάνω . οὐ λέγω ἠώς ἄν ἀφανίζω , ἠώς ἄν λύω , ἀλλά ἠώς ὁ ἀποστρέφω σύ εἰς ὁ γῆ , ἐκ ὅς λαμβάνω , ἵνα ὑποτίθημι σεαυτοῦ ὁ ἐλπίς ὁ ἀνάστασις . πέμπω σύ ἐκεῖ , ὅθεν σύ λαμβάνω · ὡς λαμβάνω σύ τότε , δύναμαι καί πάλιν σύ λαμβάνω . Ὅτι γῆ εἰμί καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι . οὖν ἀφανίζω , ἀλλά ἀπέρχομαι . Τέ ἀπέρχομαι , ἐπανέρχομαι τις ἑρμηνεύω . ὅσος οὖν ἥκω εἰς δύναμις ἡμέτερος , ὁ χορηγία ὁ ἅγιος πνεῦμα διέρχομαι ὁ παράδεισος μετά σύ · ἀναγιγνώσκω ὁ ὑπόμνημα ὁ βασιλικός · ὁράω ὁ ὑπεύθυνος ὁ ἐλευθερία , ὁ δικαστής ὁ φιλανθρωπία , διά ὅς δείκνυμι καί ὁ παρά ὁ Χριστός σωτηρία , ἵνα καί ὁ ἐπουράνιος ἐκεῖνος καί αἰώνιος ἀπολαύω ἀγαθός , ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ · ὅτι αὐτός ὁ δόξα καί ὁ κράτος , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .