severian-of-gabala.in-cosmogoniam-homilia-6 9
Ἀλλ’ ἐπειδὴ ὁ καιρὸς ἐπείγει , πληρώσωμεν καὶ ἡμεῖς τὸν λόγον . Ἠρώτησε τὴν ἀπατηθεῖσαν , μεταβαίνει ἐπὶ τὸν ἀπατήσαντα . Ἡ ἀπόφασις λοιπὸν ἀπὸ τῆς ῥίζης ἤρξατο τοῦ ἀπατήσαντος . Εἶτα ἦλθεν ἐπὶ τὴν ἀπατηθεῖσαν καὶ ἀπειλεῖ . Ἡ πρώτη φωνὴ πρὸς τὸν ὄφιν ἐπικατάρατος . Καὶ εἶπεν ὁ θεὸς τῇ γυναικί · Πληθύνων πληθυνῶ τὰς λύπας σου καὶ τοὺς στεναγμούς σου . Οὐ καταρᾶται , ἵνα μὴ τίκτῃ , ἐπειδὴ προφθάσας εὐλόγησεν . Ὅτε γὰρ ἔπλασεν αὐτούς , λέγει · Καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ θεὸς λέγων · Αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε , καὶ πληρώσατε τὴν γῆν . Ἀμεταμέλητα τὰ χαρίσματα τοῦ θεοῦ . Οὐ καταρᾶται οὖν οὓς εὐλόγησεν . Ἀλλὰ τί ; Ξένον φάρμακον προσάγει τῷ τραύματι , λύπας καὶ στεναγμόν . Σχῆμα ἐστιν ἀποφάσεως πληττούσης , λύσιν δὲ τοῦ πταίσματος ἐπαγγελλόμενον . Πληθύνων φησὶ πληθυνῶ τὰς λύπας σου καὶ τὸν στεναγμόν σου . Φάρμακα μετανοίας . Πρόσεχε . Ὥσπερ οἱ ἰατροὶ ἐν τῷ αὐτῷ φαρμάκῳ καὶ στύφουσι καὶ θεραπεύουσι , ἡ αὐτὴ τομὴ καὶ τὸ αὐτὸ σιδήριον καὶ ἡ αὐτὴ ὀδύνη μετὰ τῆς τομῆς σωτηρίαν γεννᾷ , οὕτως ὁ θεὸς δίδωσι δύο ἐφόδια μετανοίας τῇ ἁμαρτησάσῃ , λύπην καὶ στεναγμόν . Τί ὠφελεῖ λύπη ; Ἡ γὰρ κατὰ θεὸν λύπη μετάνοιαν εἰς σωτηρίαν ἀμεταμέλητον κατεργάζεται . Καὶ τί ἐργάζεται στεναγμός ; Ὅταν ἀποστραφεὶς στενάξῃς , τότε σωθήσῃ . Πληθύνων πληθυνῶ τὰς λύπας σου καὶ τὸν στεναγμόν σου . Ἡ λύπη ἀμορφοῖ τὸ ἔξω πρόσωπον καὶ στυγνὸν ποιεῖ . Καρδίας εὐφραινομένης θάλλει πρόσωπον , ἐν δὲ λύπαις οὔσης σκυθρωπάζει . Ἐπειδὴ εἶδεν ὁ ὀφθαλμὸς τὸ δένδρον καὶ ἐλογίσατο τῇ διανοίᾳ ἰσοθεΐαν , δίδωσιν ὁ θεὸς στεναγμὸν τῇ καρδίᾳ καὶ λύπην τῷ προσώπῳ , ἵνα δι’ ὧν ἥμαρτε κολασθῇ καὶ ἵνα πείσῃ αὕτη ἡ τιμωρία , μᾶλλον δὲ σωτηρία , τὴν γυναῖκα , ὅτι οὐκ ἐψεύσατο τὴν ἀρχαίαν εὐλογίαν . Εἰπὼν γὰρ αὐτοῖς πληρώσατε τὴν γῆν λέγει ἐν λύπαις τέξῃ τέκνα . Τὸ μὲν τίκτειν οὐκ ἀναιρῶ – ἅπαξ γὰρ εὐλόγησα – , ἀλλὰ ὀδυνήσεις ἐν πόνοις , ἐν ταραχαῖς . Ἐκείνη ἡ λύπη βαρυτάτη . Καὶ μαρτυρεῖ ὁ σωτήρ · Ἡ γυνὴ , ὅταν τίκτῃ , λύπην ἔχει . Λυπεῖται τίκτουσα , μεριμνᾷ τρέφουσα · ἐὰν ᾖ ὁ παῖς ἐν ἡλικίᾳ , μεριμνᾷ μὴ ἀνόητος ᾖ · ἐὰν ἀποδημῇ , μὴ ἀποθάνῃ , μὴ νοσήσῃ , μὴ ὀδυνᾶται . Τοῦτο ὁ ἀνὴρ οὐκ ἔχει . Κἂν γὰρ μεριμνήσῃ ὁ πατήρ , οὐχ οὕτως ὡς ἡ μήτηρ , ἀλλὰ παραμυθεῖται ἑαυτὸν λέγων · Ἄνθρωπός ἐστιν , οἶδεν ἑαυτοῦ προστῆναι καὶ οὐ μεριμνᾷ . Διὰ τί ; Ὅτι οὐκ ἤκουσεν αὐτός · Ἐν λύπαις τέξῃ τέκνα . Ξένον εἶδος δίκης . Ἡ πεῖρα μάρτυς . Ὅταν ὠδῖνες λάβωσι γυναῖκα , οὐδὲ ἐν αὐτοῖς τοῖς πόνοις ἀπαγορεύει τὸν ἄνδρα . Οὐ λέγει · Εἴθε μὴ ἦν γάμος , εἴθε μὴ ἦν τεκνογονία . Οὐ συγχωρεῖ αὐτῇ ὁ θεὸς οὔτε μετὰ τὴν πεῖραν μισῆσαι τὸν ἄνδρα , ἀλλ’ οἶδε καὶ τί ἔπαθε καὶ τί ὑπέστη καὶ ἀγαπᾷ τὸν ἄνδρα . Διὰ τοῦτο ἐν λύπαις τέξῃ τέκνα καὶ πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου καὶ αὐτός σου κυριεύσει . Ἐπειδὴ ἄρτι κακῶς ἐκυρίευσας , καὶ ἐγένετο δοῦλος τῆς σῆς αἱρέσεως , λύω τὴν ἀκολουθίαν . Αὐτὸς δεσποζέτω ὁ μὴ ἀπατηθείς . Γυναικὶ δὲ διδάσκειν οὐκ ἐπιτρέπω , οὐδὲ αὐθεντεῖν ἀνδρός . Κακῶς γὰρ πρῶτον ἐδίδαξεν ἐν παραδείσῳ . Οὐδὲ αὐθεντεῖν ἀνδρός . Κακῶς γὰρ ηὐθέντησεν . Ἄρα οὖν κατὰ ταύτην τὴν ἔννοιαν παραινεῖ ὁ Παῦλος μὴ διδάσκειν γυναῖκα διὰ τὰ ἐν παραδείσῳ γινόμενα . Μὴ ἡμεῖς σοφιζώμεθα , ἄκουε αὐτοῦ · Γυναικὶ δὲ διδάσκειν οὐκ ἐπιτρέπω , οὐδὲ αὐθεντεῖν ἀνδρός . Καὶ ἵνα δείξῃ , ὅτι διὰ τὰ πρῶτα , ἐπάγει · Ἀδὰμ γὰρ οὐκ ἠπατήθη , ἡ δὲ γυνὴ ἀπατηθεῖσα ἐν παραβάσει γέγονε .
Lemmas: ἀλλά ἐπεί ὁ καιρός ἐπείγω , πληρόω καί ἐγώ ὁ λόγος . ἐρωτάω ὁ ἀπατάω , μεταβαίνω ἐπί ὁ ἀπατάω . ὁ ἀπόφασις λοιπός ἀπό ὁ ῥίζα ἄρχω ὁ ἀπατάω . εἶτα ἔρχομαι ἐπί ὁ ἀπατάω καί ἀπειλέω . ὁ πρῶτος φωνή πρός ὁ ὄφις ἐπικατάρατος . καί λέγω ὁ θεός ὁ γυνή · πληθύνω πληθύνω ὁ λύπη σύ καί ὁ στεναγμός σύ . οὐ καταράομαι , ἵνα μή τίκτω , ἐπεί προφθάνω εὐλογέω . ὅτε γάρ πλάσσω αὐτός , λέγω · καί εὐλογέω αὐτός ὁ θεός λέγω · αὐξάνω καί πληθύνω , καί πληρόω ὁ γῆ . ἀμεταμέλητος ὁ χάρισμα ὁ θεός . οὐ καταράομαι οὖν ὅς εὐλογέω . ἀλλά τίς ; ξένος Φάρμακος προσάγω ὁ τραῦμα , λύπη καί στεναγμός . σχῆμα εἰμί ἀπόφασις πλήσσω , λύσις δέ ὁ πταῖσμα ἐπαγγέλλω . πληθύνω φημί πληθύνω ὁ λύπη σύ καί ὁ στεναγμός σύ . Φαρμακά μετάνοια . προσέχω . ὥσπερ ὁ ἰατρός ἐν ὁ αὐτός φάρμακον καί στύφω καί θεραπεύω , ὁ αὐτός τομή καί ὁ αὐτός σιδήριον καί ὁ αὐτός ὀδύνη μετά ὁ τομή σωτηρία γεννάω , οὕτως ὁ θεός δίδωμι δύο ἐφόδιον μετάνοια ὁ ἁμαρτάνω , λύπη καί στεναγμός . τις ὠφελέω λύπη ; ὁ γάρ κατά θεός λύπη μετάνοια εἰς σωτηρία ἀμεταμέλητος κατεργάζομαι . καί τίς ἐργάζομαι στεναγμός ; ὅταν ἀποστρέφω στενάζω , τότε σῴζω . πληθύνω πληθύνω ὁ λύπη σύ καί ὁ στεναγμός σύ . ὁ λύπη ἄμορφος ὁ ἔξω πρόσωπον καί στυγνός ποιέω . Καρδίας εὐφραίνω θάλλω πρόσωπον , ἐν δέ λύπη σέω σκυθρωπάζω . Ἐπειδή ὁράω ὁ ὀφθαλμός ὁ δένδρον καί λογίζομαι ὁ διάνοια ἰσοθεΐα , δίδωμι ὁ θεός στεναγμός ὁ καρδία καί λύπη ὁ πρόσωπον , ἵνα διά ὅς ἁμαρτάνω κολάζω καί ἵνα πείθω οὗτος ὁ τιμωρία , μᾶλλον δέ σωτηρία , ὁ γυνή , ὅτι οὐ ψεύδω ὁ ἀρχαῖος εὐλογία . εἶπον γάρ αὐτός πληρόω ὁ γῆ λέγω ἐν λύπη τίκτω τέκνον . Τέ μέν τίκτω οὐ ἀναιρέω – ἅπαξ γάρ εὐλογέω – , ἀλλά ὀδυνάω ἐν πόνος , ἐν ταραχή . ἐκεῖνος ὁ λύπη βαρύς . καί μαρτυρέω ὁ σωτήρ · ὁ γυνή , ὅταν τίκτω , λύπη ἔχω . λυπέω τίκτω , μεριμνάω τρέφω · ἐάν εἰμί ὁ παῖς ἐν ἡλικία , μεριμνάω μή ἀνόητος εἰμί · ἐάν ἀποδημέω , μή ἀποθνῄσκω , μή νοσέω , μή ὀδυνάω . οὗτος ὁ ἀνήρ οὐ ἔχω . κἀν γάρ μεριμνάω ὁ πατήρ , οὐ οὕτως ὡς ὁ μήτηρ , ἀλλά παραμυθέομαι ἑαυτοῦ λέγω · Ἄνθρωπος εἰμί , οἶδα ἑαυτοῦ προΐστημι καί οὐ μεριμνάω . Ζεύς τίς ; ὅτι οὐ ἀκούω αὐτός · ἐν λύπη τίκτω τέκνον . ξένος εἶδος δίκη . ὁ πεῖρα μάρτυς . ὅταν ὠδίς λαμβάνω γυνή , οὐδέ ἐν αὐτός ὁ πόνος ἀπαγορεύω ὁ ἀνήρ . οὐ λέγω · εἴθε μή εἰμί γάμος , εἴθε μή εἰμί τεκνογονία . οὐ συγχωρέω αὐτός ὁ θεός οὔτε μετά ὁ πεῖρα μισέω ὁ ἀνήρ , ἀλλά οἶδα καί τίς πάσχω καί τίς ὑφίστημι καί ἀγαπάω ὁ ἀνήρ . Ζεύς οὗτος ἐν λύπη τίκτω τέκνον καί πρός ὁ ἀνήρ σύ ὁ ἀποστροφή σύ καί αὐτός σύ κυριεύω . Ἐπειδή ἄρτι κακῶς κυριεύω , καί γίνομαι δοῦλος ὁ σός αἵρεσις , λύω ὁ ἀκολουθία . αὐτός δεσπόζω ὁ μή ἀπατάω . γυνή δέ διδάσκω οὐ ἐπιτρέπω , οὐδέ αὐθεντέω ἀνήρ . Κακῶς γάρ πρῶτος διδάσκω ἐν παράδεισος . οὐδέ αὐθεντέω ἀνήρ . Κακῶς γάρ αὐθεντέω . Ἀρά οὖν κατά οὗτος ὁ ἔννοια παραινέω ὁ Παῦλος μή διδάσκω γυνή διά ὁ ἐν παράδεισος γίγνομαι . Μή ἐγώ σοφίζω , ἀκούω αὐτός · γυνή δέ διδάσκω οὐ ἐπιτρέπω , οὐδέ αὐθεντέω ἀνήρ . καί ἵνα δείκνυμι , ὅτι διά ὁ πρῶτος , ἐπάγω · Ἀδάμ γάρ οὐ ἀπατάω , ὁ δέ γυνή ἀπατάω ἐν παράβασις γίγνομαι .