severian-of-gabala.in-cosmogoniam-homilia-5 5
Ἀλλ’ εἰς τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν . Ἐνεφύσησεν . Διὰ τοῦ ἐνεφύσησεν τὸ ἁπλοῦν τῆς ψυχῆς ἔδειξε . Διὸ οὔτε πολυαρμόνιος . Πρόσεχε λοιπόν . Ἐπειδὴ ἐπαλαιώθη ἡ δημιουργία , ἀνακαινίζει αὐτὴν ὁ Χριστὸς ἐπὶ οἰκονομίᾳ . Ἐπλάσθη Ἀδὰμ ἀπὸ γῆς , ἔπλασεν ὁ Χριστὸς τοῦ τυφλοῦ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀπὸ πηλοῦ , ἵνα σὺ μάθῃς τὸν λαβόντα χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς καὶ πλάσαντα . Ἐνεφύσησεν ὁ θεὸς εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ Ἀδὰμ πνοὴν ζωῆς · Ἐνεφύσησεν Λάβετε πνεῦμα ἅγιον . Ὃ ἀπώλεσεν ἐμφύσημα Ἀδάμ , ἐνταῦθα ὁ Χριστὸς ἀπέδωκε καὶ ἐγένετο πάλιν ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν . Πρόσεχε ἐνταῦθα τῇ ἀκολουθίᾳ . Εἰ γὰρ καὶ κάμνει τῆς φωνῆς τὸ ὄργανον , ἀλλὰ τῇ συνήθει ἐλπίδι προτρέχων καὶ τὰς τῶν ἀδελφῶν ἱκεσίας ὑποτέμνων πιστεύω δοθῆναί μοι λόγον , οὐ διὰ τὴν ἀξίαν ἐμήν , ἀλλὰ διὰ τὴν τῶν ἀκουόντων προθυμίαν . Εἰ καὶ ἀνάξιοι τῶν ἁγίων ἐσμέν , ἀλλ’ ἔπαθον κἀκεῖνοι ταῦτα καὶ ὑπὸ τῆς τοῦ σώματος ἀσθενείας ἐνεποδίζοντο . Ἐκοπίασα κράζων , ἐβραγχίασεν ὁ λάρυγξ μου . Βέλτιον δὲ βραγχιῶντα λέγειν τὰ ὀρθὰ ἢ ὀρθὴν ἔχοντα τὴν φωνὴν διεστραμμένην ἔχειν τὴν ψυχήν . Ἐφύτευσεν ὁ θεὸς παράδεισον ἐν Ἐδὲμ κατ’ ἀνατολάς . Τί ἐστιν Ἐδέμ ; Ἐδὲμ ἑρμηνεύεται τρυφή , ὡς ἂν εἴποι τις · Ἐφύτευσε παράδεισον ἐν τρυφῇ , ἀντὶ τοῦ ἐν τόπῳ τρυφερῷ , ἐν τόπῳ καλῷ . Διὰ τοῦτο ἐπὶ τέλει λέγει · Καὶ ἐξέβαλε τὸν Ἀδὰμ καὶ κατῴκισεν αὐτὸν ἀπέναντι τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς . Ἐφύτευσεν ὁ θεὸς παράδεισον ἐν Ἐδὲμ κατ’ ἀνατολάς . Διὰ τί μὴ εἰς ἄλλο κλίμα , ἀλλὰ κατ’ ἀνατολὰς ὁ παράδεισος ; Ὅθεν ἡ ἀρχὴ τοῦ δρόμου τῶν φωστήρων , ἐκεῖθεν καὶ ἡ ἀρχὴ τῆς διαγωγῆς τῶν ἀνθρώπων . Προμηνύει ὁ θεὸς τὸ μέλλον . Κατ’ ἀνατολὰς ἐν τῷ παραδείσῳ τίθησι τὸν ἄνθρωπον , ἵνα δείξῃ , ὅτι ὥσπερ οὗτοι οἱ φωστῆρες ἀνατέλλοντες τρέχουσιν εἰς δύσιν καὶ δύνουσιν , οὕτω καὶ τοῦτον δεῖ ἀπὸ ζωῆς εἰς θάνατον δραμεῖν καὶ δῦσαι κατὰ τὸν τύπον τῶν φωστήρων καὶ ἄλλην ἀνατολὴν πάλιν λαβεῖν ἐξ ἀναστάσεως νεκρῶν . Ἔδραμεν ὁ Ἀδὰμ εἰς δύσιν , ἔδυσεν εἰς τάφον . Ἠκολούθησεν αὐτῷ τὰ πράγματα τῆς γῆς καὶ συνετάφη τῷ δύσαντι . Ἦλθεν ὁ Χριστὸς καὶ ἐποίησεν ἀνατεῖλαι τὸν δύσαντα . Διὰ τοῦτο Ἰδοὺ ἀνήρ , ἀνατολὴ ὄνομα αὐτῷ , καὶ ὑποκάτωθεν αὐτοῦ ἀνατέλλει , τουτέστιν , ἐκ τῶν τάφων . Ἐν τῷ Ἀδὰμ ἔδυσεν ὁ ἄνθρωπος , ἐν Χριστῷ ἀνέτειλεν . Ὥσπερ γὰρ ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες ἀποθνήσκουσιν , οὕτω καὶ ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζωοποιηθήσονται . Καὶ ἔλαβεν ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον , ὃν ἐποίησε , καὶ ἔθετο αὐτὸν ἐν τῷ παραδείσῳ . Εἰσήνεγκεν αὐτὸν εἰς ἕτοιμον οἶκον . Ὥσπερ ὁ καλῶν τινα εἰς ἑστίασιν , πρῶτον παρασκευάζει τὸν οἶκον καὶ τότε εἰσάγει τὸν κεκλημένον . Οὕτω καὶ ἐνταῦθα . Παρεσκεύασεν αὐτῷ ἐνδιαίτημα ἀξιοπρεπὲς τὸν παράδεισον καὶ οὕτως εἰσήγαγε τὸν κεκλημένον . Ποῦ ἐπλάσθη ; Ἐν τῇ γῇ , ἔξω τοῦ παραδείσου . Ὥσπερ γὰρ φωστῆρες ἀλλαχοῦ ἐγένοντο καὶ ἐτέθησαν ἐν τῷ οὐρανῷ , οὕτως ὁ Ἀδὰμ ἐπλάσθη ἔξω εἰς ἄλλην γῆν καὶ τότε εἰσηνέχθη εἰς τὸν παράδεισον . Πόθεν τοῦτο ; Καὶ ἐξαπέστειλεν ὁ θεὸς τὸν Ἀδὰμ ἐκ τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς ἐργάζεσθαι τὴν γῆν , ἐξ ἧς ἐλήφθη . Ἔθετο αὐτὸν ἐν τῷ παραδείσῳ τῆς τρυφῆς , ἐργάζεσθαι καὶ φυλάττειν τὸν παράδεισον . Ἐργάζεσθαι . Τί γὰρ ἔλειπεν ἐν τῷ παραδείσῳ ; Εἰ δὲ καὶ χρεία ἦν ἐργάτου , πόθεν ἄροτρον ; Πόθεν τὰ ἄλλα τῆς γεωργίας ὄργανα ; Ἐργάζεσθαι καὶ φυλάττειν τὴν ἐντολὴν τοῦ θεοῦ καὶ πιστεύειν τῇ ἐντολῇ τοῦ θεοῦ ἔργον ἦν . Τοῦτό ἐστιν ἔργον τοῦ θεοῦ , ἵνα πιστεύσητε εἰς ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος . Ὥσπερ οὖν τὸ πιστεῦσαι τῷ Χριστῷ ἔργον ἐστίν , οὕτω τὸ πιστεῦσαι τῇ ἐντολῇ , ὅτι ἐὰν ἅψηται , ἀποθνήσκει · ἐὰν δὲ μὴ ἅψηται , ζῇ . Ἔργον ἦν τῶν πνευματικῶν λόγων ἡ τήρησις . Παύλου ἔργον ποῖον ; Μὴ γεωργὸς ἦν ὁ Παῦλος ; Μὴ ἑτέραν ἔσχεν ἐργασίαν ; Οὐ τὸ πᾶν αὐτῷ ἔργον λόγος ἦν ; οὐ κήρυγμα ἦν ; Τὸ ἔργον μου ὑμεῖς ἐστε ἐν κυρίῳ . Ἐργάζεσθαί φησιν αὐτὸν καὶ φυλάττειν . Ἀπὸ τίνος ; Λῃστὴς οὐκ ἦν , ὁ παροδίτης οὐκ ἦν , ὁ ἐπιβουλεύων οὐκ ἦν . Ἀπὸ τίνος φυλάττειν ; Ἵνα φυλάξῃ αὐτὸν ἑαυτῷ , ἵνα μὴ παραβὰς ἀπολέσῃ αὐτόν , ἀλλ’ ἵνα τὴν ἐντολὴν φυλάττων φυλάξῃ ἑαυτῷ τὸν παράδεισον . Συγκάμνει τῇ φωνῇ καὶ ἡ διάνοια · ἀλλὰ τῶν νοημάτων γενώμεθα . Ἔθηκεν αὐτὸν ἐν τῷ παραδείσῳ . Λοιπὸν σκιογραφεῖ ἡ γραφὴ τὰ μέλλοντα διὰ τῶν προλαβόντων . Ποταμὸς δὲ ἐκπορεύεται ἐξ Ἐδὲμ ποτίζειν τὸν παράδεισον . Ἀπὸ τούτου μάθε , ὅτι οὐ κηποῦριν ἦν ὁ παράδεισος μικρὸν ἔχων μέτρον . Ποταμὸς τοσοῦτος ἀρδεύει , ὥστε ἀπὸ τοῦ περιττεύματος αὐτοῦ τέσσαρας εἶναι ποταμούς . Ποταμὸς δὲ ἐκπορεύεται ἐξ Ἐδὲμ ποτίζειν τὸν παράδεισον . Ἐκεῖθεν μετὰ τὸ ποτίσαι μερίζεται εἰς τέσσαρας ἀρχάς · εἰς τὸν Τίγριν , εἰς τὸν Νεῖλον , εἰς τὸν Εὐφράτην , εἰς τὸν ἐν τῇ γραφῇ λεγόμενον Φεισών , ὃν νῦν λέγουσι Δανοῦβιν .
Lemmas: ἀλλά εἰς ὁ πρόκειμαι ἐπανέρχομαι . ἐμφυσάω . Ζεύς ὁ ἐμφυσάω ὁ ἁπλόος ὁ ψυχή δείκνυμι . Διὸ οὔτε πολυαρμόνιος . προσέχω λοιπός . Ἐπειδή παλαιόω ὁ δημιουργία , ανακαινίζω αὐτός ὁ Χριστός ἐπί οἰκονομία . πλάσσω Ἀδάμ ἀπό γῆ , πλάσσω ὁ Χριστός ὁ τυφλός ὁ ὀφθαλμός ἀπό πηλός , ἵνα σύ μανθάνω ὁ λαμβάνω χοῦς ἀπό ὁ γῆ καί πλάσσω . ἐμφυσάω ὁ θεός εἰς ὁ πρόσωπον ὁ Ἀδάμ πνοή ζωή · ἐμφυσάω λαμβάνω πνεῦμα ἅγιος . ὅς ἀπόλλυμι ἐμφύσημα Ἀδάμ , ἐνταῦθα ὁ Χριστός ἀποδίδωμι καί γίνομαι πάλιν ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχή ζάω . προσέχω ἐνταῦθα ὁ ἀκολουθία . εἰμί γάρ καί κάμνω ὁ φωνή ὁ ὄργανον , ἀλλά ὁ συνήθης ἐλπίς προτρέχω καί ὁ ὁ ἀδελφός ἱκεσία ὑποτέμνω πιστεύω δίδωμι ἐγώ λόγος , οὐ διά ὁ ἄξιος ἐμός , ἀλλά διά ὁ ὁ ἀκούω προθυμία . εἰμί καί ἀνάξιος ὁ ἅγιος εἰμί , ἀλλά πάσχω ἐκεῖνος οὗτος καί ὑπό ὁ ὁ σῶμα ἀσθένεια ἐμποδίζω . κοπιάω κράζω , βραγχιάω ὁ λάρυγξ ἐγώ . Ἀγαθός δέ βραγχιάω λέγω ὁ ὀρθός ἢ ὀρθός ἔχω ὁ φωνή διαστρέφω ἔχω ὁ ψυχή . φυτεύω ὁ θεός παράδεισος ἐν Ἐδέμ κατά ἀνατολή . Τι εἰμί Ἐδέμ ; Ἐδέμ ἑρμηνεύω τρυφή , ὡς ἄν εἶπος τις · φυτεύω παράδεισος ἐν τρυφή , ἀντί ὁ ἐν τόπος τρυφερός , ἐν τόπος καλός . Ζεύς οὗτος ἐπί τέλος λέγω · καί ἐκβάλλω ὁ Ἀδάμ καί κατοικίζω αὐτός ἀπέναντι ὁ παράδεισος ὁ τρυφή . φυτεύω ὁ θεός παράδεισος ἐν Ἐδέμ κατά ἀνατολή . Ζεύς τίς μή εἰς ἄλλος κλίμα , ἀλλά κατά ἀνατολή ὁ παράδεισος ; ὅθεν ὁ ἀρχή ὁ δρόμος ὁ φωστήρ , ἐκεῖθεν καί ὁ ἀρχή ὁ διαγωγή ὁ ἄνθρωπος . προμηνύω ὁ θεός ὁ μέλλω . κατά ἀνατολή ἐν ὁ παράδεισος τίθημι ὁ ἄνθρωπος , ἵνα δείκνυμι , ὅτι ὥσπερ οὗτος ὁ φωστήρ ἀνατέλλω τρέχω εἰς δύσις καί δύω , οὕτως καί οὗτος δέω ἀπό ζωή εἰς θάνατος τρέχω καί δύω κατά ὁ τύπος ὁ φωστήρ καί ἄλλος ἀνατολή πάλιν λαμβάνω ἐκ ἀνάστασις νεκρός . τρέχω ὁ Ἀδάμ εἰς δύσις , δύο εἰς τάφος . ἀκολουθέω αὐτός ὁ πρᾶγμα ὁ γῆ καί συνθάπτω ὁ δύω . ἔρχομαι ὁ Χριστός καί ποιέω ἀνατέλλω ὁ δύω . Ζεύς οὗτος ἰδέ ἀνήρ , ἀνατολή ὄνομα αὐτός , καί ὑποκάτωθεν αὐτός ἀνατέλλω , τουτέστι , ἐκ ὁ τάφος . ἐν ὁ Ἀδάμ δύο ὁ ἄνθρωπος , ἐν Χριστός ἀνατέλλω . ὥσπερ γάρ ἐν ὁ Ἀδάμ πᾶς ἀποθνῄσκω , οὕτως καί ἐν ὁ Χριστός πᾶς ζῳοποιέω . καί λαμβάνω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος , ὅς ποιέω , καί τίθημι αὐτός ἐν ὁ παράδεισος . εἰσφέρω αὐτός εἰς ἑτοῖμος οἶκος . ὥσπερ ὁ καλός τις εἰς ἑστίασις , πρῶτος παρασκευάζω ὁ οἶκος καί τότε εἰσάγω ὁ καλέω . οὕτως καί ἐνταῦθα . παρασκευάζω αὐτός ἐνδιαίτημα ἀξιοπρεπής ὁ παράδεισος καί οὕτως εἰσάγω ὁ καλέω . ποῦ πλάσσω ; ἐν ὁ γῆ , ἔξω ὁ παράδεισος . ὥσπερ γάρ φωστήρ ἀλλαχοῦ γίνομαι καί τίθημι ἐν ὁ οὐρανός , οὕτως ὁ Ἀδάμ πλάσσω ἔξω εἰς ἄλλος γῆ καί τότε εἰσφέρω εἰς ὁ παράδεισος . πόθεν οὗτος ; καί ἐξαποστέλλω ὁ θεός ὁ Ἀδάμ ἐκ ὁ παράδεισος ὁ τρυφή ἐργάζομαι ὁ γῆ , ἐκ ὅς λαμβάνω . τίθημι αὐτός ἐν ὁ παράδεισος ὁ τρυφή , ἐργάζομαι καί φυλάσσω ὁ παράδεισος . ἐργάζομαι . τις γάρ λείπω ἐν ὁ παράδεισος ; εἰμί δέ καί χρεῖος εἰμί ἐργάτης , πόθεν ἄροτρον ; πόθεν ὁ ἄλλος ὁ γεωργία ὄργανον ; ἐργάζομαι καί φυλάσσω ὁ ἐντολή ὁ θεός καί πιστεύω ὁ ἐντολή ὁ θεός ἔργον εἰμί . τούτος εἰμί ἔργον ὁ θεός , ἵνα πιστεύω εἰς ὅς ἀποστέλλω ἐκεῖνος . ὥσπερ οὖν ὁ πιστεύω ὁ Χριστός ἔργον εἰμί , οὕτως ὁ πιστεύω ὁ ἐντολή , ὅτι ἐάν ἅπτω , ἀποθνήσκω · ἐάν δέ μή ἅπτω , ζάω . ἔργον εἰμί ὁ πνευματικός λόγος ὁ τήρησις . Παῦλος ἔργον ποῖος ; μή γεωργός εἰμί ὁ Παῦλος ; μή ἕτερος ἔχω ἐργασία ; οὐ ὁ πᾶς αὐτός ἔργον λόγος εἰμί ; οὐ κήρυγμα εἰμί ; Τέ ἔργον ἐγώ σύ εἰμί ἐν κύριος . ἐργάζομαι φημί αὐτός καί φυλάσσω . ἀπό τίς ; Ληστής οὐ εἰμί , ὁ παροδίτης οὐ εἰμί , ὁ ἐπιβουλεύω οὐ εἰμί . ἀπό τίς φυλάσσω ; ἵνα φυλάσσω αὐτός ἑαυτοῦ , ἵνα μή παραβαίνω ἀπόλλυμι αὐτός , ἀλλά ἵνα ὁ ἐντολή φυλάσσω φυλάσσω ἑαυτοῦ ὁ παράδεισος . συγκάμνω ὁ φωνή καί ὁ διάνοια · ἀλλά ὁ νόημα γίγνομαι . τίθημι αὐτός ἐν ὁ παράδεισος . λοιπός σκιογραφω ὁ γραφή ὁ μέλλω διά ὁ προλαμβάνω . Ποταμός δέ ἐκπορεύω ἐκ Ἐδέμ ποτίζω ὁ παράδεισος . ἀπό οὗτος μαθαίνω , ὅτι οὐ κηπουρις εἰμί ὁ παράδεισος μικρός ἔχω μέτρον . Ποταμός τοσοῦτος ἀρδεύω , ὥστε ἀπό ὁ περίσσευμα αὐτός τέσσαρες ἔρχομαι ποταμός . Ποταμός δέ ἐκπορεύω ἐκ Ἐδέμ ποτίζω ὁ παράδεισος . ἐκεῖθεν μετά ὁ ποτίζω μερίζω εἰς τέσσαρες ἀρχή · εἰς ὁ Τίγρης , εἰς ὁ Νεῖλος , εἰς ὁ Εὐφράτης , εἰς ὁ ἐν ὁ γραφή λέγω Φεισών , ὅς νῦν λέγω Δανοῦβιν .