severian-of-gabala.in-cosmogoniam-homilia-5 7
Ἐπεὶ δὲ τῇ θέσει τῶν τόπων ἐποίωσε τοὺς ποταμούς , λοιπὸν ποιεῖ ἐν τῷ παραδείσῳ πᾶν δένδρον καλὸν εἰς ὅρασιν καὶ ὡραῖον εἰς βρῶσιν . Προανεῖλε τοῦ παραβάτου τὴν ἀπολογίαν . Ἐπειδὴ γὰρ περὶ τῆς γυναικὸς εἶπεν , ὅτι εἶδεν ἡ γυνὴ τὸ ξύλον , ὅτι καλὸν εἰς ὅρασιν καὶ ὡραῖον εἰς βρῶσιν , ἵνα μή τις νομίσῃ , ὅτι παρὰ τὰ ἄλλα ξύλα ἐκεῖνο μόνον ἦν εὐπρεπές , ταύτην τὴν ἀρετὴν ἐμαρτύρησε πᾶσιν , ὅτι ὡραία τῇ ὄψει καὶ καλὴ σφόδρα , ἵνα μάθῃς , ὅτι οὐ δι’ ἔνδειαν παρέβη , ἀλλ’ ἀφθονίαν ἔχων ἐξετράπη . Καὶ τὸ ξύλον φησὶ τῆς ζωῆς ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου , καὶ τὸ ξύλον τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν . Τρεῖς διαφοραὶ ξύλων · τὰ μὲν ἐδόθη αὐτῷ , ἵνα ζῇ , τὰ δέ , ἵνα εὖ ζῇ , τὰ δέ , ἵνα ἀεὶ ζῇ . Εἶχεν οὖν τὸ ζῆν , ἐξ ὧν ἐπέτρεψεν · εἶχε τὸ εὖ ζῆν , ἐξ ὧν ἐκώλυσεν . Ἦν γὰρ εὖ ζῆσαι ἁπτόμενον μέν , ὧν οὐκ ἐκώλυσε , μὴ ἁπτόμενον δέ , ὧν ἐκώλυσε . Τοῦτο ἦν εὖ ζῆσαι τῷ θεῷ πεισθῆναι . Ἔκειτο τὸ ξύλον τῆς ζωῆς ἐν μέσῳ ὥσπερ βραβεῖον , τὸ ξύλον τῆς γνώσεως ὡς πάλαισμα , ὡς γυμνάσιον . Φυλάξας τὴν ἐντολὴν ἐπὶ τούτῳ τῷ ξύλῳ λαμβάνεις τὸ βραβεῖον . Καὶ ὅρα τὸ θαυμαστόν . Ὅλα τὰ ξύλα τοῦ παραδείσου κύκλῳ πανταχοῦ κομῶντα , πανταχοῦ βρύοντα , τὰ δύο μόνον ἐν μέσῳ γυμνάσιον ἦν καὶ στάδιον . Τὰ κύκλῳ τροφὴ ἦν . Ἀλλ’ ὁ τῆς παραβάσεως καὶ τοῦ δένδρου καιρὸς ἑτέρῳ ταμιευέσθω καιρῷ . Τὸ δὲ προκείμενον · ἄγει ὁ θεὸς τὰ ζῷα ὅλα πρὸς τὸν Ἀδάμ . Ἀκουέτωσαν οἱ αἱρετικοί . Καὶ μὴ θαυμάσῃς , εἰ δι’ ἑκάστης λέξεως καὶ δι’ ἑκάστης φωνῆς ὁ πρὸς τοὺς αἱρετικοὺς ἀποτείνεται λόγος . Διὰ πάσης γὰρ προφάσεως κατηγοροῦνται οἱ κατὰ τῆς βασιλείας τῆς δεδοξασμένης ἐπαιρόμενοι . Λίθος ἐκ τοίχου βοᾷ . Οὐ λέγω λόγος ἀπὸ γραφῆς ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ παραλιμπάνει τοὺς αἱρετικοὺς ἀμέμπτους . Διὰ πάντων κατηγοροῦνται οἱ τὸν πάντων δεσπότην ἀρνούμενοι . Πρόσεχε τοίνυν . Ἦν ἰδεῖν ξένον · τὸν Ἀδὰμ ἑστῶτα καὶ τὸν θεὸν ὡς ὑπηρέτην προσάγοντα τῷ Ἀδάμ . Ἤγαγε γὰρ ὁ θεὸς τὰ ζῷα . Ὧδε πρόσεχε μὴ τῇ λέξει , ἀλλὰ τῇ ἐννοίᾳ . Ἐννόησον τὸν ἑστῶτα θεὸν καὶ τὸν Ἀδὰμ δοκιμάζοντα . Παρήγαγεν ὁ θεὸς ὅλα , λέγει τῷ Ἀδάμ · φέρε εἰπεῖν , τί σοι δοκεῖ κληθῆναι τοῦτον ; Καλείσθω λέων . Ὁ θεός , φησίν , ἐτύπωσεν . Εἶτα , οὗτος τί ; Ταῦρος καλείσθω . Καλῶς ἔταξας . Ὁμοίως τῶν καλουμένων ἕκαστον ὁ θεὸς ἐσφράγισεν . Ἤγαγεν αὐτὰ πρὸς τὸν Ἀδὰμ ἰδεῖν τί καλέσει αὐτά . Καὶ πᾶν ὃ ἐκάλεσεν Ἀδάμ , τοῦτο ὄνομα αὐτῷ . Βλέπε . Ἐπειδὴ ἐποίησεν αὐτὸν κατ’ εἰκόνα , ἠθέλησεν εἰς ὄψιν προσενέγκαι καὶ τὴν τιμὴν καὶ δεῖξαι ἀληθῶς , ὅτι φέρει τὴν εἰκόνα τῆς σοφίας . Καὶ βλέπε τὸ θαυμαστόν . Ὁ θεὸς προετύπωσεν ἑαυτῷ τὰ ὀνόματα . Ἐβούλετο δὲ δειχθῆναι διὰ τῆς εἰκόνος , ὅτι συμφωνεῖ τοῦ Ἀδὰμ τὰ δόγματα τοῖς τοῦ θεοῦ βουλήμασιν . Καὶ πᾶν ὃ ἐκάλεσεν αὐτὰ ὁ Ἀδάμ , τοῦτο ὄνομα αὐτῷ , ἀντὶ τοῦ προώριστο τοῦτο , ὁ θεὸς ἐδόξασεν . Ἀλλ’ εἰς τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν . Στήκει ὁ Ἀδὰμ καὶ ὁ θεὸς προήγαγεν αὐτῷ τὰ ζῷα . Καὶ οὐχ ὑβρίζεται προσάγων τῷ δούλῳ ὁ δεσπότης . Καὶ ἐὰν ἀκούσωσιν αἱρετικοί , ὅτι Χριστὸς ἡμᾶς προσάγει τῷ πατρί , εὐθέως λέγουσιν · Ὁρᾷς , ὅτι δοῦλός ἐστιν ; Ἤγαγεν αὐτὰ πρὸς τὸν Ἀδάμ . Εἰστήκει ὁ δοῦλος κρίνων καὶ ὁ δεσπότης προσάγων . Καὶ ὁ θεὸς μὲν τῷ Ἀδὰμ προσάγων οὐχ ὑβρίζετο , Χριστὸν δὲ ἐὰν ἀκούσωσι προσάγοντα τῷ πατρί , εἰς ὑπηρέτου τάξιν ἕλκουσιν . Οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν πατέρα , εἰ μὴ δι’ ἐμοῦ , εὐθέως οἱ αἱρετικοὶ ὀρθὰ τὰ ὦτα , μᾶλλον δὲ στρεβλά . Τῷ Ἀδὰμ προσάγων ὁ θεὸς τὰ ζῷα οὐκ ἔστιν αὐτοῦ ὑπηρέτης . Ἄνθρωπον θεὸς θεῷ ἐὰν προσαγάγῃ , ὑπηρέτου τάξιν ἔχει ; Ἵνα δὲ μὴ θρέψῃ σου τὴν νόσον ἡ ἄγνοια τῶν λόγων , ἐγὼ οἶδα καὶ υἱὸν προσάγοντα τῷ πατρὶ καὶ τὸν πατέρα τῷ υἱῷ . Οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν πατέρα , εἰ μὴ δι’ ἐμοῦ , Οὐδεὶς ἔρχεται πρός με , εἰ μὴ ὁ πατήρ μου ὁ οὐράνιος ἑλκύσῃ αὐτόν . Ἀλλ’ ὅπερ ἔφθην εἰπὼν οἶδα προειρηκώς , ἀλλὰ συγγενὲς τῇ ὑποθέσει τὸ ῥῆμα . Συμβαίνει δὲ τότε μὴ ἀκηκοέναι καὶ νῦν λέγω . Ἐννόησον πόσα ἐστὶ τὰ τετράποδα . Ἀλλ’ ἐννόησον τὰ ἥμερα , τὰ ἄγρια , τὰ ἐν ὄρεσι , τὰ ἐν πεδίοις , τὰ ἐν Γαλλίαις , τὰ ἐν Ἰνδίᾳ , τὰ ἐν ὅλοις τοῖς κλίμασι τῆς οἰκουμένης , πάλιν ἑρπετά , τὰ γένη , τὰ εἴδη , τὰ πετεινὰ ὅλα , τὰ νηκτά , ὅλα τὰ ἐν θαλάσσῃ , τὰ ἐν λίμναις , τὰ ἐν ποταμοῖς · ὅλα ταῦτα παρηγάγετο καὶ ἑκάστῳ ὄνομα ἐτίθει ὁ Ἀδάμ . Καὶ ὁ θεὸς οὐκ ἀντεῖπεν , ἀλλ’ ἐνέμεινεν . Μυριάδες ὀνομάτων καὶ στοιχεῖ ὁ θεός . Οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου , καὶ παραγράφονται οἱ αἱρετικοὶ τὴν φωνὴν ἑνὶ ὀνόματι μαρτυροῦσαν , ἐκείνην τὴν ἁγίαν φωνήν τὴν μυρία ὀνόματα δεξαμένην καὶ μὴ παραχαράξασαν . Προσηνέχθη τὰ ζῷα καὶ ὠνομάσθη . Λοιπὸν εἱστήκει ὡς βασιλεύς .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ θέσις ὁ τόπος ποιόω ὁ ποταμός , λοιπός ποιέω ἐν ὁ παράδεισος πᾶς δένδρον καλός εἰς ὅρασις καί ὡραῖος εἰς βρῶσις . προαναιρέω ὁ Παραβάτου ὁ ἀπολογία . Ἐπειδή γάρ περί ὁ γυνή λέγω , ὅτι ὁράω ὁ γυνή ὁ ξύλον , ὅτι καλός εἰς ὅρασις καί ὡραῖος εἰς βρῶσις , ἵνα μή τις νομίζω , ὅτι παρά ὁ ἄλλος ξύλο ἐκεῖνος μόνος εἰμί εὐπρεπής , οὗτος ὁ ἀρετή μαρτυρέω πᾶς , ὅτι ὡραῖος ὁ ὄψις καί κάλως σφόδρα , ἵνα μανθάνω , ὅτι οὐ διά ἔνδεια παραβαίνω , ἀλλά ἀφθονία ἔχω ἐκτρέπω . καί ὁ ξύλον φημί ὁ ζωή ἐν μέσος ὁ παράδεισος , καί ὁ ξύλον ὁ γινώσκω καλός καί πονηρός . τρεῖς διαφορά ξυλών · ὁ μέν δίδωμι αὐτός , ἵνα ζάω , ὁ δέ , ἵνα εὖ ζάω , ὁ δέ , ἵνα ἀεί ζάω . ἔχω οὖν ὁ ζάω , ἐκ ὅς ἐπιτρέπω · ἔχω ὁ εὖ ζάω , ἐκ ὅς κωλύω . Ἦς γάρ εὖ ζάω ἅπτω μέν , ὅς οὐ κωλύω , μή ἅπτω δέ , ὅς κωλύω . οὗτος εἰμί εὖ ζάω ὁ θεός πείθω . κεῖμαι ὁ ξύλον ὁ ζωή ἐν μέσος ὥσπερ βραβεῖον , ὁ ξύλον ὁ γνῶσις ὡς πάλαισμα , ὡς γυμνάσιον . φυλάσσω ὁ ἐντολή ἐπί οὗτος ὁ ξύλον λαμβάνω ὁ βραβεῖον . καί ὁράω ὁ θαυμαστός . ὅλος ὁ ξύλο ὁ παράδεισος κύκλος πανταχοῦ κομάω , πανταχοῦ βρύω , ὁ δύο μόνος ἐν μέσος γυμνάσιον εἰμί καί στάδιον . Τά κύκλος τροφή εἰμί . ἀλλά ὁ ὁ παράβασις καί ὁ Δένδρος καιρός ἕτερος ταμιεύω καιρός . Τέ δέ πρόκειμαι · ἄγω ὁ θεός ὁ ζῷον ὅλος πρός ὁ Ἀδάμ . ἀκούω ὁ αἱρετικός . καί μή θαυμάζω , εἰμί διά ἕκαστος λέξις καί διά ἕκαστος φωνή ὁ πρός ὁ αἱρετικός ἀποτείνω λόγος . Ζεύς πᾶς γάρ πρόφασις κατηγορέω ὁ κατά ὁ βασίλεια ὁ δοξάζω ἐπαίρω . λίθος ἐκ τοῖχος βοάω . οὐ λέγω λόγος ἀπό γραφεύς ἰῶτα εἷς ἢ εἷς κεραία οὐ παραλιμπάνω ὁ αἱρετικός ἄμεμπτος . Ζεύς πᾶς κατηγορέω ὁ ὁ πᾶς δεσπότης ἀρνέομαι . προσέχω τοίνυν . Ἦς ὁράω ξένος · ὁ Ἀδάμ ἵστημι καί ὁ θεός ὡς ὑπηρέτης προσάγω ὁ Ἀδάμ . ἄγω γάρ ὁ θεός ὁ ζῷον . ὧδε προσέχω μή ὁ λέξις , ἀλλά ὁ ἔννοια . ἐννοέω ὁ ἵστημι θεός καί ὁ Ἀδάμ δοκιμάζω . παράγω ὁ θεός ὅλος , λέγω ὁ Ἀδάμ · φέρω λέγω , τίς σύ δοκέω καλέω οὗτος ; καλέω λέων . ὁ θεός , φημί , τυπόω . εἶτα , οὗτος τίς ; Ταῦρος καλέω . καλῶς τάσσω . Ὅμοιος ὁ καλέω ἕκαστος ὁ θεός σφραγίζω . ἄγω αὐτός πρός ὁ Ἀδάμ ὁράω τίς καλέω αὐτός . καί πᾶς ὁ καλέω Ἀδάμ , οὗτος ὄνομα αὐτός . βλέπω . Ἐπειδή ποιέω αὐτός κατά εἰκών , ἐθέλω εἰς ὄψις προσφέρω καί ὁ τιμή καί δείκνυμι ἀληθῶς , ὅτι φέρω ὁ εἰκών ὁ σοφία . καί βλέπω ὁ θαυμαστός . ὁ θεός προτυπόω ἑαυτοῦ ὁ ὄνομα . βούλομαι δέ δείκνυμι διά ὁ εἰκών , ὅτι συμφωνέω ὁ Ἀδάμ ὁ δόγμα ὁ ὁ θεός βούλημα . καί πᾶς ὁ καλέω αὐτός ὁ Ἀδάμ , οὗτος ὄνομα αὐτός , ἀντί ὁ προορίζω οὗτος , ὁ θεός δοξάζω . ἀλλά εἰς ὁ πρόκειμαι ἐπανέρχομαι . στήκω ὁ Ἀδάμ καί ὁ θεός προάγω αὐτός ὁ ζῷον . καί οὐ ὑβρίζω προσάγω ὁ δοῦλος ὁ δεσπότης . καί ἐάν ἀκούω αἱρετικός , ὅτι Χριστός ἐγώ προσάγω ὁ πατήρ , εὐθύς λέγω · Όρας , ὅτι δοῦλος εἰμί ; ἄγω αὐτός πρός ὁ Ἀδάμ . εἰστήκω ὁ δοῦλος κρίνω καί ὁ δεσπότης προσάγω . καί ὁ θεός μέν ὁ Ἀδάμ προσάγω οὐ ὑβρίζω , Χριστός δέ ἐάν ἀκούω προσάγω ὁ πατήρ , εἰς ὑπηρέτης τάξις ἕλκω . οὐδείς ἔρχομαι πρός ὁ πατέρας , εἰμί μή διά ἐγώ , εὐθύς ὁ αἱρετικός ὀρθός ὁ ἄτη , μᾶλλον δέ στρεβλός . ὁ Ἀδάμ προσάγω ὁ θεός ὁ ζῷον οὐ εἰμί αὐτός ὑπηρέτης . Ἄνθρωπος θεός θεός ἐάν προσάγω , ὑπηρέτης τάξις ἔχω ; ἵνα δέ μή τρέφω σύ ὁ νόσος ὁ ἄγνοια ὁ λόγος , ἐγώ οἶδα καί υἱός προσάγω ὁ πατήρ καί ὁ πατέρας ὁ υἱός . οὐδείς ἔρχομαι πρός ὁ πατέρας , εἰμί μή διά ἐγώ , οὐδείς ἔρχομαι πρός ἐγώ , εἰμί μή ὁ πατήρ ἐγώ ὁ οὐράνιος ἕλκω αὐτός . ἀλλά ὅς φθάνω λέγω οἶδα προλέγω , ἀλλά συγγενής ὁ ὑπόθεσις ὁ ῥῆμα . συμβαίνω δέ τότε μή ἀκούω καί νῦν λέγω . ἐννοέω πόσος εἰμί ὁ τετράπους . ἀλλά ἐννοέω ὁ ἥμερος , ὁ ἄγριος , ὁ ἐν ὄρος , ὁ ἐν πεδίον , ὁ ἐν Γαλλίας , ὁ ἐν Ἰνδία , ὁ ἐν ὅλος ὁ κλίμα ὁ οἰκουμένη , πάλιν ἑρπετόν , ὁ γένος , ὁ εἶδος , ὁ πετεινόν ὅλος , ὁ νηκτός , ὅλος ὁ ἐν θάλασσα , ὁ ἐν λίμνη , ὁ ἐν ποταμός · ὅλος οὗτος παράγω καί ἕκαστος ὄνομα τίθημι ὁ Ἀδάμ . καί ὁ θεός οὐ ἀντιλέγω , ἀλλά ἐμμένω . Μυριάς ὄνομα καί στοιχέω ὁ θεός . οὗτος εἰμί ὁ γιός ἐγώ , καί παραγράφω ὁ αἱρετικός ὁ φωνή εἷς ὄνομα μαρτυρέω , ἐκεῖνος ὁ ἅγιος φωνή ὁ μύριοι ὄνομα δείκνυμι καί μή παραχαράζω . προσφέρω ὁ ζῷον καί ὀνομάζω . λοιπός ἵστημι ὡς βασιλεύς .