severian-of-gabala.in-cosmogoniam-homilia-4 2
Τῇ γῇ σπαρτὰ καὶ φυτά , τοῖς ὕδασι νηκτὰ καὶ πετεινά · Ἐξαγαγέτω τὰ ὕδατα ἑρπετὰ ψυχῶν ζωσῶν καὶ πετεινὰ πετόμενα . Ἑρπετὰ καλεῖ τοὺς ἰχθύας , ἐπειδὴ μᾶλλον ἕρπει ἢ περιπατεῖ . Αὕτη ἡ θάλασσα ἡ μεγάλη καὶ εὐρύχωρος · ἐκεῖ ἑρπετὰ ὦν οὐκ ἔστιν ἀριθμός . Ξένον πρᾶγμα , ξένη διάταξις , ξένον τοῦ λόγου τὸ ἐπάγγελμα . Διὰ τί ; Ὅτι πάντων ποιητής , οὕτως ἔχει πρὸ ὀφθαλμῶν τά τε προλαβόντα καὶ τὰ ἐνεστῶτα καὶ τὰ μέλλοντα , ὡς οὔτε ἡμεῖς τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν . Ἐπεὶ οὖν ἔμελλε τὴν ζωὴν πρώτην διὰ τῶν ὑδάτων χορηγεῖν τῷ κόσμῳ , πρώτοις ἐπιτρέπει τοῖς ὕδασι ζωογόνον προενέγκαι φύσιν , ἵνα μάθῃς πόθεν ἡ ῥίζα τῆς ζωῆς . Ἐγὼ ὅταν ἴδω τοὺς φωτιζομένους ἐξερχομένους ἐκ τῶν ἁγίων ὑδάτων , εἰσελθόντας μὲν εἰς τὸ βάπτισμα μετὰ πολλῶν κακῶν ὡς ἑρπετά , ἐξερχομένους δὲ μετὰ ζωῆς αἰωνίου , ὁρῶ τὸν νομοθέτην λέγοντα · Ἐξαγαγέτω τὰ ὕδατα τὰ ποτὲ ἑρπετά , νῦν ψυχὴν ζῶσαν . Πόθεν τοῦτο δῆλον ἡμῖν γένηται ; Ὅτι οἱ προσερχόμενοι τῷ λουτρῷ , διὰ τὰς προτέρας ἁμαρτίας τὴν τῶν ἑρπετῶν λαμβάνουσι κλῆσιν . Ἐξῆλθον ἐπὶ τὸ βάπτισμα Ἰωάννου πολλοί , λέγει τοῖς ἐλθοῦσιν · Ὄφεις , γεννήματα ἐχιδνῶν , τίς ὑπέδειξεν ὑμῖν φυγεῖν ἀπὸ τῆς μελλούσης ὀργῆς ; Ὅταν εἰς τὸ βάπτισμα εἰσέλθῃ ψυχή , ἐπὶ πολλὰ ἔτη κακίᾳ συζήσασα καὶ ἐξέλθῃ ταύτην ἀποθεμένη , ὅρα εἰ μὴ δι’ αὐτῶν λάμπει τῶν ἔργων Ἐξαγαγέτω τὰ ὕδατα ἑρπετὰ ψυχῶν ζωσῶν καὶ πετεινὰ πετόμενα . Διπλῆν γὰρ λαμβάνει τὴν χάριν ὁ σωζόμενος καὶ ζωοποιεῖται τὴν ψυχήν καὶ πετεινὸν γίνεται λοιπόν , ἁψῖδας οὐρανῶν καταλαμβάνων καὶ μετὰ ἀγγέλων πολιτευόμενος καὶ μετὰ τῆς ἄνω τάξεως ἔχων τὴν ἑαυτοῦ ἀκολουθίαν . Καὶ πετεινὰ πετόμενα ἐπὶ τῆς γῆς κατὰ τὸ στερέωμα τοῦ οὐρανοῦ . Ἐπὶ τῆς γῆς διὰ τὸ σῶμα , ἐν οὐρανοῖς διὰ τὸ πολίτευμα . Ταῦτα οὐκ ἀλληγοροῦντες εἰσηγάγομεν , ἀλλ’ ἐθεωρήσαμεν τῇ ἱστορίᾳ . Ἄλλο τὸ ἐκβιάσασθαι εἰς ἀλληγορίαν τὴν ἱστορίαν , ἄλλο δὲ καὶ τὴν ἱστορίαν φυλάξαι καὶ θεωρίαν ἐπινοῆσαι . Καὶ ἵνα δείξῃ , ὅτι ἑρπετὰ τὰ πετεινὰ πτερωτὰ λέγει τὰ ἐν τῇ θαλάσσῃ , Καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὰ κήτη τὰ μεγάλα καὶ πᾶσαν ψυχὴν ζῶσαν ἑρπετῶν , ἃ ἐξήγαγε τὰ ὕδατα , καὶ πετεινὸν πτερωτόν . Ἔνι γὰρ πετεινὸν μὴ ὄν πτερωτόν ; Τίς χρεία ἦν εἰπεῖν πᾶν πετεινὸν πτερωτόν ; Τὸ πετᾶσθαι παρὰ τὸ ἁπλοῦσθαι τὰς χεῖρας λέγεται . Ἔστι δὲ πετᾶσθαι καὶ χεῖρας , Ὅλην τὴν ἡμέραν ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα , οὐχ ὅτι πτερὰ ἔχουσι χεῖρες , ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸ πετᾶσθαί ἐστι τὸ ἁπλοῦσθαι . Καὶ τὸ ἕρπον τοίνυν πετεινόν ἐστιν ἀπὸ τοῦ ἕρπεσθαι καὶ ἁπλοῦσθαι . Ἑρπετὰ καὶ πετεινὰ πτερωτά . Ἐποίησε τοίνυν ὁ θεὸς τὰ κήτη τὰ μεγάλα , τουτέστι τοὺς δράκοντας τοὺς μεγάλους , τοὺς ἐν τῇ θαλάττῃ . Ἐποίησεν ὁ θεὸς τοὺς δράκοντας τοὺς μεγάλους . Οὐκ εἶπον τὰ κήτη , ἀλλὰ τοὺς δράκοντας . Πρῶτον οὐδὲν ἐν τῇ θαλάσσῃ ἐν τοῖς ἐμψύχοις ἐγένετο ἢ δράκων . Αἰνεῖτε τὸν κύριον ἐκ τῆς γῆς , δράκοντες καὶ πᾶσαι ἄβυσσοι . Αὕτη ἡ θάλασσα ἡ μεγάλη καὶ εὐρύχωρος · ἐκεῖ ἑρπετὰ ὧν ἔστιν ἀριθμός · ζῷα μικρὰ μετὰ μεγάλων · ἐκεῖ πλοῖα διαπορεύονται . Δράκων οὗτος , ὃν ἔπλασας ἐμπαίζειν αὐτῷ . Σὺ συνέτριψας τὰς κεφαλὰς τῶν δρακόντων ἐπὶ τοῦ ὕδατος . Ἐποίησε τοίνυν τὰ κήτη τὰ μεγάλα . Καὶ εἶδεν ὁ θεὸς ὅτι πάντα καλά . Διὰ τί εἶπε καλά ; Οὐχὶ καλὸν διὰ τὸ πλῆθος ; Ἀλλ’ ὅτε ἐποίησε τοὺς ἀστέρας καὶ ἥλιον καὶ σελήνην πολλῶν ὄντων τῶν γενομένων λέγει · Εἶδεν ὁ θεὸς ὅτι καλόν . Πολλοὶ ἀστέρες καὶ ἀναρίθμητοι τούτων αἱ μυριάδες , καὶ οὐκ εἶπεν · Εἶδεν ὁ θεὸς ὅτι καλά , ἀλλ’ ὅτι καλόν . Διὰ τί ; Ὅτι εἰ καὶ πολλοὶ φωστῆρες , ἀλλ’ ἐξ ἑνὸς φωτὸς καὶ τῆς αὐτῆς ἅπαντες χρείας . Φωτίζειν γὰρ ἐτάχθησαν . Ἐνταῦθα δὲ ἐπειδὴ πολλὴ τῶν ἑρπετῶν ἡ διαφορὰ καὶ τῶν πετεινῶν καὶ τῶν νηκτῶν – ἄλλος γὰρ λόγος νηκτῶν , ἄλλος πετεινῶν , ἄλλος ἑρπετῶν . – καὶ ἐν ἑκάστῳ γένει πολλὰ καὶ διάφορα , λέγει · Εἶδεν ὁ θεὸς ὅτι καλά . Πρὸς τὴν ποικιλίαν τῶν ἔργων καὶ ὁ ἔπαινος . Καὶ ηὐλόγησεν αὐτὰ ὁ θεὸς λέγων · Αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὰ ὕδατα καὶ τὰ πετεινὰ πληθυνέσθωσαν .
Lemmas: Τά γῆ σπαρτός καί φυτόν , ὁ ὕδωρ νηκτός καί πετεινός · ἐξάγω ὁ ὕδωρ ἑρπετόν ψυχή ζάω καί πετεινόν πέτομαι . ἑρπετόν καλέω ὁ ἰχθύς , ἐπεί μᾶλλον ἕρπω ἢ περιπατέω . Ἄτη ὁ θάλασσα ὁ μέγας καί εὐρύχωρος · ἐκεῖ ἑρπετόν ὅς οὐ εἰμί ἀριθμός . ξένος πρᾶγμα , ξένος διάταξις , ξένος ὁ λόγος ὁ ἐπάγγελμα . Ζεύς τίς ; Ὅτι πᾶς ποιητής , οὕτως ἔχω πρό ὀφθαλμός ὁ τε προλαμβάνω καί ὁ ἐνίστημι καί ὁ μέλλω , ὡς οὔτε ἐγώ ὁ ὀφθαλμός ἐγώ . ἐπεί οὖν μέλλω ὁ ζωή πρῶτος διά ὁ ὕδωρ χορηγέω ὁ κόσμος , πρῶτος ἐπιτρέπω ὁ ὕδωρ ζωογόνος προφέρω φύσις , ἵνα μανθάνω πόθεν ὁ ῥίζα ὁ ζωή . ἐγώ ὅταν ὁράω ὁ φωτίζω ἐξέρχομαι ἐκ ὁ ἅγιος ὕδωρ , εἰσέρχομαι μέν εἰς ὁ βάπτισμα μετά πολύς κακός ὡς ἑρπετόν , ἐξέρχομαι δέ μετά ζωή αἰώνιος , ὁράω ὁ νομοθέτης λέγω · ἐξάγω ὁ ὕδωρ ὁ ποτέ ἑρπετόν , νῦν ψυχή ζάω . πόθεν οὗτος δῆλος ἐγώ γίγνομαι ; ὅτι ὁ προσέρχομαι ὁ λουτρόν , διά ὁ πρότερος ἁμαρτία ὁ ὁ ἑρπετόν λαμβάνω κλῆσις . ἐξέρχομαι ἐπί ὁ βάπτισμα Ἰωάννης πολύς , λέγω ὁ ἔρχομαι · ὄφις , γέννημα ἔχιδνα , τίς ὑποδείκνυμι σύ φεύγω ἀπό ὁ μέλλω ὀργή ; ὅταν εἰς ὁ βάπτισμα εἰσέρχομαι Ψυχή , ἐπί πολύς ἔτος κακία συζῶ καί ἐξέρχομαι οὗτος ἀποτίθημι , ὁράω εἰμί μή διά αὐτός λάμπω ὁ ἔργον ἐξάγω ὁ ὕδωρ ἑρπετόν ψυχή ζάω καί πετεινόν πέτομαι . διπλῆ γάρ λαμβάνω ὁ χάρις ὁ σῴζω καί ζωοποιέω ὁ ψυχή καί πετεινός γίγνομαι λοιπός , ἁψίς οὐρανός καταλαμβάνω καί μετά ἄγγελος πολιτεύω καί μετά ὁ ἄνω τάξις ἔχω ὁ ἑαυτοῦ ἀκολουθία . καί πετεινόν πέτομαι ἐπί ὁ γῆ κατά ὁ στερέωμα ὁ οὐρανός . ἐπί ὁ γῆ διά ὁ σῶμα , ἐν οὐρανός διά ὁ πολίτευμα . Ταΰς οὐ ἀλληγορέω εἰσάγω , ἀλλά θεωρέω ὁ ἱστορία . ἄλλος ὁ ἐκβιάομαι εἰς ἀλληγορία ὁ ἱστορία , ἄλλος δέ καί ὁ ἱστορία φυλάσσω καί θεωρία ἐπινοέω . καί ἵνα δείκνυμι , ὅτι ἑρπετόν ὁ πετεινόν πτερωτός λέγω ὁ ἐν ὁ θάλασσα , καί ποιέω ὁ θεός ὁ κῆτος ὁ μέγας καί πᾶς ψυχή ζάω ἑρπετόν , ὅς ἐξάγω ὁ ὕδωρ , καί πετεινός πτερωτός . ἐν γάρ πετεινός μή εἰμί πτερωτός ; Τῖς χρεῖος εἰμί λέγω πᾶς πετεινός πτερωτός ; Τέ πετάω παρά ὁ ἁπλόω ὁ χείρ λέγω . εἰμί δέ πετάω καί χείρ , ὅλος ὁ ἡμέρα ἐκπετάννυμι ὁ χείρ ἐγώ πρός λαός ἀπειθέω καί ἀντιλέγω , οὐ ὅτι πτερόν ἔχω χείρ , ἀλλά ἐπεί ὁ πετάω εἰμί ὁ ἁπλόω . καί ὁ ἕρπω τοίνυν πετεινός εἰμί ἀπό ὁ ἕρπω καί ἁπλόω . ἑρπετόν καί πετεινόν πτερωτός . ποιέω τοίνυν ὁ θεός ὁ κῆτος ὁ μέγας , τουτέστι ὁ δράκων ὁ μέγας , ὁ ἐν ὁ θάλασσα . ποιέω ὁ θεός ὁ δράκων ὁ μέγας . οὐ λέγω ὁ κῆτος , ἀλλά ὁ δράκων . Πρῶτος οὐδείς ἐν ὁ θάλασσα ἐν ὁ ἔμψυχος γίνομαι ἢ δράκων . αἰνέω ὁ κύριος ἐκ ὁ γῆ , δράκων καί πᾶς ἄβυσσος . Ἄτη ὁ θάλασσα ὁ μέγας καί εὐρύχωρος · ἐκεῖ ἑρπετόν ὅς εἰμί ἀριθμός · ζῷον μικρός μετά μέγας · ἐκεῖ πλοῖον διαπορεύω . Δράκων οὗτος , ὅς πλάσσω ἐμπαίζω αὐτός . σύ συντρίβω ὁ κεφαλή ὁ δράκων ἐπί ὁ ὕδωρ . ποιέω τοίνυν ὁ κῆτος ὁ μέγας . καί ὁράω ὁ θεός ὅτι πᾶς καλός . Ζεύς τίς λέγω καλός ; οὐ καλός διά ὁ πλῆθος ; ἀλλά ὅτε ποιέω ὁ ἀστήρ καί ἥλιος καί σελήνη πολύς εἰμί ὁ γίνομαι λέγω · εἶδον ὁ θεός ὅτι καλός . πολλός ἀστήρ καί ἀναρίθμητος οὗτος ὁ μυριάς , καί οὐ λέγω · εἶδον ὁ θεός ὅτι καλός , ἀλλά ὅτι καλός . Ζεύς τίς ; ὅτι2 εἰμί καί πολύς φωστήρ , ἀλλά ἐκ εἷς φάος καί ὁ αὐτηες͂ς ἅπας χρεία . φωτίζω γάρ τάσσω . ἐνταῦθα δέ ἐπεί πολύς ὁ ἑρπετόν ὁ διαφορά καί ὁ πετεινός καί ὁ νηκτός – ἄλλος γάρ λόγος νηκτός , ἄλλος πετεινός , ἄλλος ἑρπετόν . – καί ἐν ἕκαστος γένος πολύς καί διάφορος , λέγω · εἶδον ὁ θεός ὅτι καλός . πρός ὁ ποικιλία ὁ ἔργον καί ὁ ἔπαινος . καί εὐλογέω αὐτός ὁ θεός λέγω · αὐξάνω καί πληθύνω καί πληρόω ὁ ὕδωρ καί ὁ πετεινόν πληθύνω .