severian-of-gabala.in-cosmogoniam-homilia-4 9
Χθὲς ἐδείχθη πῶς δεῖ εἶναι ἔπαρσιν χειρῶν πεπαρρησιασμένων ἐν εὐσεβείᾳ . Ὁ διδοὺς πένησι λεγέτω ἔπαρσις τῶν χειρῶν μου . Ὁ ἐγείρων τὸν πεσόντα λεγέτω ἔπαρσις τῶν χειρῶν μου . Ζητήσωμεν δὲ τὸ προοίμιον τοῦ ψαλμοῦ , ἐπειδὴ ἃ ψάλλομεν πάντως εἰδέναι χρή . Διὰ τί λέγομεν · Κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου ; Πᾶν γὰρ θυμίαμα κατευθύνεται · Οὐ γὰρ θεὸς εὐωδίᾳ τέρπεται μύρων . Τί οὖν ἐστι κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου ; Τὸ ἄρθρον λείπει , ἵνα ᾖ τὸ λεγόμενον τοιοῦτον · Κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου . Ποῖον θυμίαμα ; Δύο ἦν θυσιαστήρια ἐν τῇ σκηνῇ · ἓν ἐν τῇ αὐλῇ ἔξω ἐν ὑπαίθρῳ , ἕτερον δὲ εἰς τὰ ἅγια ὑπὸ στέγην . Τὸ ἔσω θυσιαστήριον θυμιαμάτων ἦν μόνον , οὐχ αἱμάτων χύσεως , τὸ δὲ ἔξω θυσιαστήριον τῶν θυομένων ζῴων καὶ ἄρτων προσφορᾶς καί τινων ἄλλων . Καὶ τὸν μὲν ἔξω βωμὸν κελεύει ὁ θεὸς τῷ Μωϋσεῖ ἐκ λίθων ἀπελεκήτων ποιῆσαι · τὸν δὲ ἔνδον ἐν τῇ σκηνῇ ἐκ χρυσίου τετορνευμένου . Τί αἰνίττεται ἡ τοῦ θεοῦ χάρις διὰ τούτων ἀναγκαῖον ζητῆσαι . Δύο λαοὺς ὑπηρετουμένους τῇ τοῦ θεοῦ δόξῃ καὶ τὸν μὲν ἀπαίδευτον λαόν , τὸν δὲ πεπαιδευμένον . Ὁ περὶ λέξιν σολοικίζων ἢ βαρβαρίζων τοὺς λόγους ἔχει λίθους ἀπελεκήτους , ἀλλ’ ὅμως εἰς θυσιαστήριον προχωροῦνται . Πάλιν τετορνευμένος χρυσὸς ὁ ἔντιμος λέγεται λίθος . Καὶ οὔτε οὗτος ὑπεραίρεται οὔτε οὗτος ἐκβάλλεται . Καὶ γὰρ ἐκεῖ θεοῦ θυσιαστήριον καὶ ἐνταῦθα θεοῦ θυσιαστήριον . Ἦν δὲ ἐκ τεσσάρων εἰδῶν συγκείμενον τὸ μύρον , στακτῆς , ὄνυχος , χαλβάνης , λιβάνου . Ἐπεὶ οὖν καὶ τὸ μύρον ἐκ διαφόρων σύγκειται καὶ ἡ ἀρετὴ δὲ ἐκ διαφόρων , φησὶ κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου ὡς ἐκεῖνο τὸ ἐκ πολλῶν συγκείμενον καὶ εἰς μίαν εὐωδίαν ἀποτελούμενον . Ἐπειδὴ μετὰ τῆς εὐχῆς εἰσέρχεταί τις νηστείαν ἔχων , ἐλεημοσύνην , πίστιν , ἀπεικασθήτω , φησίν , ἡ τετραπλῆ ἀρετὴ ἐκείνῳ τῷ θυμιάματι τῳ ἐνώπιόν σου κατευθύνοντι . Ἰδού φησι τί καλὸν ἢ τί τερπνόν , ἀλλ’ ἢ τὸ κατοικεῖν ἀδελφοὺς ἐπὶ τὸ αὐτό ; Ὡς μύρον ἐπὶ κεφαλῆς τὸ καταβαῖνον ἐπὶ τὸ αὐτό ; Ὡς μύρον ἐπὶ κεφαλῆς τὸ καταβαῖνον ἐπὶ πώγωνα , τὸν πώγωνα τοῦ Ἀαρών . Ἀπεικάζει τὴν ἀγάπην μύρῳ ἱερατικῷ , τὴν εὐχὴν θυμιάματι ἱερατικῷ . Ἔχεις τὴν σωφροσύνην ; Ἀδελφὸς εἶ τοῦ ἱερέως . Ἱερωσύνην , φέρε εἰπεῖν , οὐκ ἔχω , σωφροσύνην ἔχω . Ἀδελφή ἐστιν ἡ ἐμὴ σωφροσύνη τῆς σῆς ἱερωσύνης . Πόθεν τοῦτο ; Καὶ γὰρ ἐκεῖνον ἁγνὸν δεῖ εἶναι τὸν ἱερουργοῦντα καὶ ἐμὲ ἁγνὸν τὸν λατρεύοντα . Ἐὰν ἔχω σωφροσύνην , λαμβάνω ἱερωσύνην . Πόθεν τοῦτο ; Δαυὶδ φεύγων τὸν Σαοὺλ ἦλθε πρὸς Ἀβιάθαρ τὸν ἀρχιερέα καὶ λέγει αὐτῷ · Δός μοι ἄρτους , ἐπειδὴ ἐξαίφνης ἀπεστάλην παρὰ βασιλέως καὶ ἐφόδια οὐκ ἔχω . Λέγει ὁ ἀρχιερεὺς ὁ τῶν νόμων ἔμπειρος · Οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἄρτος ἄλλος , ἀλλ’ ἢ ἅγιος , ὃν οὐκ ἐξὸν ἄλλῳ φαγεῖν , ἀλλ’ ἢ τῷ ἱερεῖ . Ἐπεὶ οὖν ἔβλεπε τὴν ἀνάγκην , ἐφοβεῖτο δὲ τοὺς τῆς προθέσεως ἄρτους προδοῦναι , ζητεῖ παρὰ τῶν μὴ οὐκ ὄντων ἱερέων καθαρότητα καὶ λέγει · Εἰ ἔστι τὰ παιδάρια τὰ μετὰ σοῦ καθαρὰ ἀπὸ γυναικῶν , λάβε . Τὴν γὰρ σωφροσύνην ἀδελφὴν τῆς ἱερωσύνης ἡγεῖτο . Καὶ ἵνα μή τις εἰς διαβολὴν τοῦ ἱερέως ἐκλάβοι τὸ δοθῆναι τοὺς ἄρτους τοῖς μὴ οὖσιν ἱερεῦσιν , ἄκουε πῶς ὁ σωτὴρ ὡς καλῶς αὐτοῦ γεγονότος μνημονεύει . Ἐνεκάλουν τοῖς ἀποστόλοις ποτὲ Ἰουδαῖοι , ὅτι στάχυας τίλλουσι καὶ ψώχοντες ταῖς χερσὶν ἐσθίουσι . Οὐκ ἀνέγνωτε τί ἐποίησε Δαυὶδ ὅτε ἐπείνασε , καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔφαγεν , οὓς οὐκ ἐξὸν ἦν φαγεῖν , οὔτε αὐτὸν , οὔτε τοὺς μετ’ αὐτοῦ , εἰ μὴ τοὺς ἱερεῖς μόνον ; Εἶδες ἀδελφὴν ἱερωσύνης σωφροσύνην ; Εἶδες πῶς ὁ θεὸς οὐ πρόσωπα βλέπει , ἀλλ’ ἀλήθειαν δοκιμάζει ;
Lemmas: χθές δείκνυμι πῶς δέω ἔρχομαι ἔπαρσις χείρ παρρησιάζομαι ἐν εὐσέβεια . ὁ δίδωμι πένης λέγω ἔπαρσις ὁ χείρ ἐγώ . ὁ ἐγείρω ὁ πίπτω λέγω ἔπαρσις ὁ χείρ ἐγώ . ζητέω δέ ὁ προοίμιον ὁ ψαλμός , ἐπεί ὅς ψάλλω πάντως οἶδα χράω . Ζεύς τίς λέγω · κατευθύνω ὁ προσευχή ἐγώ ὡς θυμίαμα ἐνώπιον σύ ; Πᾶν γάρ θυμίαμα κατευθύνω · Οὐ γάρ θεός εὐωδία τέρπω μύρον . τις οὖν εἰμί κατευθύνω ὁ προσευχή ἐγώ ; Τέ ἄρθρον λείπω , ἵνα εἰμί ὁ λέγω τοιοῦτος · κατευθύνω ὁ προσευχή μου ὡς θυμίαμα ἐνώπιον σύ . Ποῖον θυμίαμα ; δύο εἰμί θυσιαστήριον ἐν ὁ σκηνή · εἷς ἐν ὁ αὐλή ἔξω ἐν ὕπαιθρος , ἕτερος δέ εἰς ὁ ἅγιος ὑπό στέγη . Τέ ἔσω θυσιαστήριον θυμίαμα εἰμί μόνος , οὐ αἷμα χύσις , ὁ δέ ἔξω θυσιαστήριον ὁ θύω ζῷον καί ἄρτος προσφορά καί τις ἄλλος . καί ὁ μέν ἔξω βωμός κελεύω ὁ θεός ὁ Μωϋσῆς ἐκ λίθος ἀπελέκητος ποιέω · ὁ δέ ἔνδον ἐν ὁ σκηνή ἐκ χρυσίον τορνεύω . τις αἰνίσσομαι ὁ ὁ θεός χάρις διά οὗτος ἀναγκαῖος ζητέω . δύο λαός ὑπηρετέω ὁ ὁ θεός δόξα καί ὁ μέν ἀπαίδευτος λαός , ὁ δέ παιδεύω . ὁ περί λέξις σολοικίζω ἢ βαρβαρίζω ὁ λόγος ἔχω λίθος ἀπελέκητος , ἀλλά ὅμως εἰς θυσιαστήριον προχωρέω . Πάλις τορνεύω χρυσός ὁ ἔντιμος λέγω λίθος . καί οὔτε οὗτος ὑπεραίρω οὔτε οὗτος ἐκβάλλω . καί γάρ ἐκεῖ θεός θυσιαστήριον καί ἐνταῦθα θεός θυσιαστήριον . Ἦς δέ ἐκ τέσσαρες εἶδος σύγκειμαι ὁ μύρον , στακτή , ὄνυξ , χαλβάνη , λίβανος . ἐπεί οὖν καί ὁ μύρον ἐκ διάφορος σύγκειμαι καί ὁ ἀρετή δέ ἐκ διάφορος , φημί κατευθύνω ὁ προσευχή ἐγώ ὡς θυμίαμα ἐνώπιον σύ ὡς ἐκεῖνος ὁ ἐκ πολύς σύγκειμαι καί εἰς εἷς εὐωδία ἀποτελέω . Ἐπειδή μετά ὁ εὐχή εἰσέρχομαι τις νηστεία ἔχω , ἐλεημοσύνη , πίστις , ἀπεικάζω , φημί , ὁ τετραπλόος ἀρετή ἐκεῖνος ὁ θυμίαμα τις ἐνώπιον σύ κατευθύνω . ἰδέ φημί τίς καλός ἢ τίς τερπνός , ἀλλά ἢ ὁ κατοικέω ἀδελφός ἐπί ὁ αὐτός ; ὡς μύρον ἐπί κεφαλή ὁ καταβαίνω ἐπί ὁ αὐτός ; ὡς μύρον ἐπί κεφαλή ὁ καταβαίνω ἐπί πώγων , ὁ πώγων ὁ Ἀαρών . ἀπεικάζω ὁ ἀγάπη μύρον ἱερατικός , ὁ εὐχή θυμίαμα ἱερατικός . ἔχω ὁ σωφροσύνη ; ἀδελφός εἰμί ὁ ἱερεύς . ἱερωσύνη , φέρω λέγω , οὐ ἔχω , σωφροσύνη ἔχω . ἀδελφή εἰμί ὁ ἐμός σωφροσύνη ὁ σός ἱερωσύνη . πόθεν οὗτος ; καί γάρ ἐκεῖνος ἁγνός δέω ἔρχομαι ὁ ἱερουργέω καί ἐγώ ἁγνός ὁ λατρεύω . ἐάν ἔχω σωφροσύνη , λαμβάνω ἱερωσύνη . πόθεν οὗτος ; Δαυίδ φεύγω ὁ Σαῦλος ἔρχομαι πρός Ἀβιάθαρ ὁ ἀρχιερεύς καί λέγω αὐτός · δίδωμι ἐγώ ἄρτος , ἐπεί ἐξαίφνης ἀποστέλλω παρά βασιλεύς καί ἐφόδιον οὐ ἔχω . Λέγος ὁ ἀρχιερεύς ὁ ὁ νόμος ἔμπειρος · οὐ εἰμί ἐγώ ἄρτος ἄλλος , ἀλλά ἢ ἅγιος , ὅς οὐ ἔξεστι ἄλλος ἐσθίω , ἀλλά ἢ ὁ ἱερεύς . ἐπεί οὖν βλέπω ὁ ἀνάγκη , φοβέω δέ ὁ ὁ πρόθεσις ἄρτος προδίδωμι , ζητέω παρά ὁ μή οὐ εἰμί ἱερός καθαρότης καί λέγω · εἰμί εἰμί ὁ παιδάριον ὁ μετά σύ καθαρός ἀπό γυνή , λαμβάνω . Τά γάρ σωφροσύνη ἀδελφή ὁ ἱερωσύνη ἡγέομαι . καί ἵνα μή τις εἰς διαβολή ὁ ἱερεύς ἐκλαμβάνω ὁ δίδωμι ὁ ἄρτος ὁ μή εἰμί ἱερεύς , ἀκούω πῶς ὁ σωτήρ ὡς καλός αὐτός γίγνομαι μνημονεύω . ἐγκαλέω ὁ ἀπόστολος ποτέ Ἰουδαῖος , ὅτι στάχυς τίλλω καί ψώχω ὁ χείρ ἐσθίω . οὐ ἀναγιγνώσκω τίς ποιέω Δαυίδ ὅτε πεινάω , καί ὁ ἄρτος ὁ πρόθεσις ἐσθίω , ὅς οὐ ἔξεστι εἰμί ἐσθίω , οὔτε αὐτός , οὔτε ὁ μετά αὐτός , εἰμί μή ὁ ἱερεύς μόνος ; εἶδον ἀδελφή ἱερωσύνη σωφροσύνη ; εἶδον πῶς ὁ θεός οὐ πρόσωπον βλέπω , ἀλλά ἀλήθεια δοκιμάζω ;