severian-of-gabala.in-chananaeam-et-pharaonem 3
Τί ἐροῦμεν ; μὴ ἀδικία παρὰ τῷ θεῷ ; Μὴ γένοιτο . Τῷ γὰρ Μωϋσῇ λέγει ἐλεήσω ὃν ἂν θέλω καὶ οἰκτειρήσω ὃν ἂν οἰκτείρω . Τὴν φωνὴν ταύτην Παῦλος οὐκ ἐξ οἰκείου προσώπου ποιεῖται . Ἀκολουθία γάρ ἐστι τῆς ἀντιθέσεως . Σωματοποιεῖ τοίνυν ἀντίθεσιν Παῦλος ἐκ προσώπου τῶν μαχομένων . Τί ἐροῦμεν ; μὴ ἀδικία παρὰ τῷ θεῷ – Μὴ γένοιτο . – λέγοντι ἐλεήσω ὃν ἂν θέλω καὶ οἰκτειρήσω ὃν ἂν οἰκτείρω ; Ἡ ἀντίθεσις οὐ πᾶσαν ἀκολουθίαν ἔλαβε . Τὸ δὲ Μὴ γένοιτο παρένθεσίς ἐστι . Πρὶν γὰρ λύσῃ τὴν φιλονεικίαν , εὐθέως ἀνέστειλε τὴν βλασφημίαν . Ἵνα μή τις , ἐν ὅσῳ ἐξετάσῃ τὸ ὄνομα , προλαβὼν καταψηφίσηται τοῦ θεοῦ , παρεντίθησιν ὡς σοφὸς ἱατρὸς μέσον τὸ Μὴ γένοιτο , ἵνα τῇ ἀπαγορεύσει τοῦ δυσφήμου στήσῃ βλασφημουμένην τὴν ἀλήθειαν . Ὁ ἀνθιστάμενος τοῦτό φησι · Περὶ τοῦ Ἰακὼβ εἶπε · Τὸν Ἰακὼβ ἠγάπησα · τὸν δὲ Ἠσαῦ ἐμίσησα · καὶ πρὸς Μωϋσῆν εἶπεν Ἐλεήσω ὃν ἂν θέλω καὶ οἰκτειρήσω ὃν ἂν οἰκτείρω . Εἰ ὃν θέλει ἐλεεῖ , ὃν δὲ θέλει σκληρύνει , τί ἔτι μέμφεται ; Εἰ γὰρ αὐτὸς τοῦτο ἐργάζεται καὶ αὐτὸς τοῦτο κατασκευάζει , διὰ τί παρ’ ἐμοῦ λόγον ἀπαιτεῖ , ὧν αὐτὸς ἐργάζεται ; Ταύτην ἔχει τὴν δύναμιν πᾶσα ἡ ἀντιλογία . Τῷ γὰρ Μωϋσῇ λέγει · Ἐλεήσω ὃν ἂν ἐλεῶ καὶ οἰκτειρήσω ὃν ἂν οἰκτείρω . Ἄρα οὖν ὡς ἑτέρου τοῦ ἀνθισταμένου , ὡς ἀπὸ συλλογισμοῦ συνάγοντα ἐπήγαγε · Τὸν Ἰακὼβ ἠγάπησα · τὸν δὲ Ἠσαῦ ἐμίσησα . Ἐπήγαγε δὲ καὶ ἄλλην φωνήν · Ὃν θέλει ἐλεεῖ · ὃν δὲ θέλει σκληρύνει . Ὡς οὖν συναγαγὼν τὸν συλλογιζόμενον ταῦτα λέγει ὁ ἀντιθέμενος · Ἄρα οὖν οὐ τοῦ θέλοντος , οὐδὲ τοῦ τρέχοντος , ἀλλὰ τοῦ ἐλεοῦντος θεοῦ . Εἰ οὖν ὃν θέλει ἐλεεῖ , ὃν δὲ θέλει σκληρύνει · εἰ ὃν θέλει ἀγαπᾷ , ὃν δὲ θέλει μισεῖ , ἐμοὶ τί ἐγκαλεῖς ; Εἰκῆ λοιπὸν φέρω τὴν εὐσέβειαν · εἰκῆ τρέχω πρὸς τὴν ἀλήθειαν . Οὐ γὰρ τοῦ τρέχοντος , οὐδὲ τοῦ θέλοντος , ἀλλὰ τοῦ ἐλεοῦντος θεοῦ . Ταῦτα πάντα ἐκ προσώπου τοῦ ἀντιλέγοντος . Καὶ οὐκ ὀκνεῖ λοιπὸν ὁ ἀπόστολος ἰσχυρῶς αὐτῷ ἀντιστῆναι , οὐ κυρῶσαι βουλόμενος τὴν ἀντιλογίαν , ἀλλὰ λῦσαι πᾶσαν τῶν ἐθνῶν τὴν ὑπόνοιαν . Ἄρα οὖν ὃν θέλει ἐλεεῖ , ὃν δὲ θέλει σκληρύνει . Ἐρεῖ οὖν μοι · Τί ἔτι μέμφεται ; Τῷ γὰρ βουλήματι αὐτοῦ τίς ἀνθέστηκεν ; Ἀρχὴν λοιπὸν τῆς ἀπαντήσεως ποιεῖται ὁ Παῦλος λέγων · Μενοῦνγε , ὦ ἄνθρωπε , σὺ τίς εἶ ὁ ἀνταποκρινόμενος τῷ θεῷ ; Ἐνταῦθα οὐκ ἔστι λύσις τῆς ἀντιλογίας , ἀλλὰ πρῶτον ἀγανάκτησις κατὰ τῶν τολμώντων συζητεῖν τῷ θεῷ . Τὸ γὰρ ἐπιστομίσαι τὸν ἀντιλέγοντα , οὐκ ἦν λύοντος τὸ ζήτημα , ἀλλ’ αὐξάνοντος τὴν ἀπορίαν . Εἰ ἐπετίμησάς μοι τὰ δίκαια λέγοντι , σιωπῶ καὶ φέρω τὴν αὐθεντίαν . Διὰ τί οὖν ἐγκαλεῖς καὶ οὐ πείθῃ ; Ἀλλὰ πρῶτον ἐπιστομίζει τὸ θράσος τῆς ἀνθρωπίνης προπετείας καὶ τῆς τολμώσης καὶ ὅλως σπουδαζούσης λόγον πατέρα θεοῦ λαμβάνειν τῶν γιγνομένων · Μενοῦνγε , ὦ ἄνθρωπε , σὺ τίς εἶ ὁ ἀνταποκρινστω θεῷ ; Καὶ λαμβάνων ὑπόδειγμα κοινόν – Δεῖ γὰρ καὶ ἀπὸ τῆς κοινῆς συνηθείας ἱστᾶν τὰ νοήματα . – , ὡς εἴ τις ἐθεάσατο δεσπότην τινὰ τὸν ἑαυτοῦ οἰκέτην τύπτονα , παρελθὼν εἰς μέσον ἔλεγε · Διὰ τί τύπτεις ; Ὁ δὲ τὴν δεσποτικὴν αὐθεντίαν προτείνας ἔλεγε · Καὶ τί πρὸς σέ ; Οὐκ ἐξουσίαν ἔχω τοῦ ἐμοῦ οἰκέτου ; Οὐκ ἔστιν ἐμός ; Οὐ τῇ ἐμῇ ἐξουσίᾳ ὑπόκειται ; Ταῦτα μηνύοντός ἐστι τὴν αὐθεντίαν , οὐ δεικνύοντος τὴν ἀκολουθίαν . Καὶ πρὸς μὲν τὸν ἀνθιστάμενον εὐθέως ὁ ἀγανακτῶν λέγει · Τί πρὸς σέ ; ὅταν μέντοι πέψῃ τὸν θυμόν καὶ καταστείλῃ τὴν ἑαυτοῦ ἀγανάκτησιν , εἰς ἡμερότητα ἐλθών , λοιπὸν ἀπολογεῖται πρὸς τὸν ἐγκαλοῦντα · Ἵνα δέ μου μὴ καταγνῷς , ἄνθρωπε , ὅτι ἀκαίρως ἐτύπτησα , μάθε τὰ τετολμημένα · τοῦτο καὶ ἀπόστολος ποιεῖ . Ἀπαιτούμενος γὰρ λόγον παρὰ τῶν ἀντιλεγόντων ἐπεὶ ὃν θέλει ἐλεεῖ , ὃν δὲ θέλει σκληρύνει , τί οὖν ἔτι μέμφεται ; Τῷ γὰρ βουλήματι αὐτοῦ τίς ἀνθέστηκεν ; Ἐπειδὴ εἶδεν ἀφωσιωμένην τὴν φωνὴν λεγει · Μενοῦνγε , ὦ ἄνθρωπε , σὺ τίς εἶ ὁ ἀνταποκρινόμενος τῷ θεῷ ; Ὁ πηλὸς νομοθετεῖ τῷ πλάστῃ ; Τὸ ποίημα περιεργάζεται τὸν ποιήσαντα ; Ὁ δοῦλος ἀπαιτεῖ λόγον παρὰ τοῦ δεσπότου ; Οὐδ’ ἐκ τῶν κοινῶν πραγμάτων διδάσκῃ ὅτι καὶ περὶ ἐλευθερίας ἀγωνιζόμενος οἰκέτης , ἐπειδὰν εἰς δουλείαν ἕλκηται , οὐ τολμᾷ οἰκεῖον στῆσαι πρόσωπον , ἀλλ’ ἕτερον λαμβάνει τὸν συναγωνιζόμενον , ἵνα μὴ ἐξ ἐναντίας πρόσωπον δούλου ἀντιστήσῃ τῇ δεσποτικῇ ὄψει ; Καὶ σὺ ἄνθρωπος ὢν θνητός , πρὸς τὴν ἀθάνατον ὄψιν σεαυτὸν ἐξεικάζεις ; Τίς εἶ ὁ ἀνταποκρινόμενος τῷ θεῷ ; Ὁ πρόσκαιρος πολυπραγμονεῖς τὸν αἰώνιον ; ὁ θνητὸς τὸν ἀθάνατον ; ὁ εἰς τάφον λυόμενος τὸν ἐν οὐρανῷ κατοικοῦντα ; ὁ ἀπὸ γῆς τρεφόμενος καὶ εἰς γῆν ἀποστρέφων τὸν διαιωνίζοντα ἐν πᾶσι τοῖς χρόνοις λόγον ἀπαιτεῖς ; Μενοῦνγε , ὦ ἄνθρωπε , σὺ τίς εἶ ὁ ἀνταποκρινόμενος τῷ θεῷ ; Οὐκ ἔχει ἐξουσίαν ὁ κεραμεὺς ἐκ τοῦ αὐτοῦ πηλοῦ ποιῆσαι τὸ μὲν εἰς τιμὴν σκεῦος , τὸ δὲ εἰς ἀτιμίαν ; Ναί φησι · Καλῶς ἐπιστομίζεις , τὸ δὲ ζητούμενον οὐ λύεις . Ἐξ ὧν γὰρ ἐπιστομίζεις , πλεονάζεις τὸ ἔγκλημα . Εἶπε γὰρ οὐκ ἔχει ἐξουσίαν ὁ κεραμεὺς ποιῆσαι τὸ μὲν σκεῦος εἰς τιμήν , τὸ δὲ εἰς ἀτιμίαν ; Οὐκοῦν αὐτός ἐστι καὶ ὁ τοὺς ἀτίμους ποιῶν . Καὶ τί ἔτι μέμφῃ μοι ; Τῆς γὰρ φωνῆς σου ταύτης οὐκ ἀνέχομαι · Ἐξ ὧν γὰρ οὐ λύεις τὸ ἔγκλημα , πλεονάζεις τὴν ἀπορίαν . Μενοῦνγε , ὦ ἄνθρωπε , σὺ τίς εἶ ὁ ἀνταποκρινόμενος τῷ θεῷ ; Οὐκ ἔχει ἐξουσίαν ὁ κεραμεὺς ἐκ τοῦ αὐτοῦ πηλοῦ ποιῆσαι σκεύη , τὰ μὲν εἰς τιμήν , τὰ δὲ εἰς ἀτιμίαν ; Ὡς δὲ συνεῖδεν ὅτι ἐξ ὧν ἐπιστομίζει , μᾶλλον πλεονάζει τὴν ἀντιλογίαν , Εἰ δὲ θέλων ὁ θεὸς ἐπιδείξασθαι τὴν ὀργὴν καὶ γνωρίσαι τὸ δυνατὸν αὐτοῦ , ἤνεγκεν ἐν πολλῇ μακροθυμίᾳ . Κατὰ μέρος ἐξεταζέσθω τὰ ῥήματα · Οὐ γάρ ἐστιν ἀπὸ ψιλῶν φωνῶν ἐκλαμβάνειν τὴν ἀλήθειαν . Ἔδειξε μὲν καὶ ἐπαίδευσεν ὅτι οὐ δεῖ παρὰ τοῦ θεοῦ λόγον ἀπαιτεῖν καὶ κατεχρήσατο Παῦλος τῇ φωνῇ τοῦ θεοῦ διὰ Ἡσαΐου λαλούσῃ . Μὴ ἐρεῖ τὸ πλάσμα τῷ πλάσαντι Τί με ἐποίησας ; Μὴ ἀποκρίνεται ὁ πηλὸς τῷ κεραμεῖ · Τί ποιεῖς ; Μὴ ἀποκρίνεται τὸ πλάσμα τῷ πλάσαντι · Τί με ἐποίησας ; Ὑμεῖς δὲ περὶ τῶν ἔργων μου ἐντέλλεσθέ μοι καὶ τῶν υἱῶν μου . Τὴν φωνὴν τοῦ Ἡσαΐου τὴν ἐπιστομίζουσαν Παῦλος ἐκλαμβάνων διορθοῦται τὰς ἀπεσφαλμένας γνώμας . Λοιπὸν τὰ μὲν τῆς ἐπιτιμήσεως ἐδείχθη , τὰ δὲ τῆς λύσεως ἀκολουείτω , ἵνα μάθῃς , ἀδελφέ , ὅτι Παῦλος οὐ πρὸς τὴν ἀκρίβειαν τῶν ζητουμένων προσήγαγε τὸ σὺ τίς εἶ ὁ ἀνταποκρινόμενος τῷ θεῷ ; , ἀλλὰ δι’ ἀγανάκτησιν . Ἐνταῦθα μὲν γὰρ ἐπιγράφει τῷ πλάστῃ τὰ πάντα καὶ λέγει · Οὐκ ἔχει ἐξουσίαν ὁ κεραμεὺς ἐκ τοῦ αὐτοῦ πηλοῦ ποιῆσαι σκεύη , τὰ μὲν εἰς τιμήν , τὰ δὲ εἰς ἀτιμίαν ; Ἐνταῦθα πρὸς ἔνστασιν λαλεῖ , οὐ πρὸς τὴν ἀκρίβειαν τοῦ δόγματος . Ἀλλαχοῦ δὲ βουλόμενος δεῖξαι ὅτι σκεῦος τιμῆς καὶ σκεῦος ἀτιμίας οὐκ ἀπὸ τοῦ θεοῦ κατασκευάζεται , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς τῶν ἐργαζομένων προαιρέσεως ἢ πρὸς τὰ φαῦλα ῥεπούσης ἢ πρὸς τὴν ἀρετὴν βλεπούσης , λέγει τῷ Τιμοθέῳ · Ταῦτα γράφω πρὸς σέ , ἵνα ἴδῃς πῶς δεῖ ἐν οἴκῳ θεοῦ ἀναστρέφεσθαι . Ἐν μεγάλῃ δὲ οἰκίᾳ οὐκ ἔστι μόνον σκεύη χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ , ἀλλὰ καὶ ξύλινα καὶ ὀστράκινα . Ταῦτα ὁ αὐτὸς Παῦλος . Οὐ γὰρ παράγω ἀλλαχόθεν μαρτυρίαν , ἵνα μὴ εἴπῃς οὐχ εὑρὼν ἐκ τοῦ ἀποστόλου λύσιν , εἰς ἑτέραν μετεπήδησε γραφήν . Ὁ αὐτὸς Παῦλος ὁ τούτοις ἀγανακτήσας , ὅτε ἐκτὸς ἀγανακτήσεως φθέγγεται , πρὸς ἀκρίβειαν διαλέγεται . Ἐν μεγάλῃ δὲ οἰκίᾳ οὐκ ἔστι μόνον σκεύη χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ , ἀλλὰ καὶ ξύλινα καὶ ὀστράκινα , καὶ τὰ μὲν εἰς τιμήν , τὰ δὲ εἰς ἀτιμίαν . Ἐὰν οὖν τις ἑαυτὸν ἐκκαθάρῃ , ἔσται σκεῦος εἰς τιμὴν ἡγιασμένον . Ὁ ἐνταῦθα τῷ πλάστῃ ἐπιγράψας τὸ σκεῦος τῆς τιμῆς καὶ τὸ σκεῦος τῆς ἀτιμίας , ἐν ἑτέρῳ τόπῳ τῇ προαιρέσει τὸ πᾶν ἀποδέδωκεν . Ἐὰν τις ἑαυτὸν ἐκκαθάρῃ , ἔσται σκεῦος εἰς τιμήν , ἡγιασμένον καὶ εὔχρηστον τῷ δεσπότῃ εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἐξηρτισμένον . Ὅρα ὅτι ἑτέρως μὲν ἐπιτιμῶν φθέγγεται , ἑτέρως δὲ διδάσκων συντίθεται . Καὶ κατὰ τὴν προλαβοῦσαν εἰκόνα τοῦ δεσπότου τοῦ τὸν ἑαυτοῦ οἰκέτην τύπτοντος , πρὸς τὸν ἀλλότριον εὐθέως ἀπηνῶς ἐφθέγξατο , πρὸς δὲ τὴν ἀλήθειαν ταύτην παρέλκων . Οὕτω καὶ ἐνταῦθα ἔδειξεν ὅτι σκεῦος τιμῆς καὶ σκεῦος ἀτιμίας θεὸς οὐ ποιεῖ , ἀλλὰ κοινὴν ποιεῖται τὴν φύσιν · ἡ δὲ προαίρεσις σχίζει τὴν δημιουργίαν . Καὶ ἵνα μάθῃς ἀκριβῶς ὅτι οὐκ ἐκ φύσεως ἐπλάσθημεν σκεύη τιμῆς καὶ σκεύη ἀτιμίας , ἡ γραφὴ παιδεύει . Εἰ οὕτως ἐπλάσθη σκεῦος ἀτιμίας , διὰ τί με ἡ γραφὴ διδάσκει εἶναι καλόν ; Ὃ γὰρ ἐπλάσθην κατὰ φύσιν μετατεθῆναι οὐ δύναμαι . Διὰ τί παιδεύει εἶναι ἀγαθὸν τὸν κατὰ φύσιν ὄντα κακόν ; Ὁ ἑστὼς βλεπέτω μὴ πέσῃ ; Εἰ ἐκ φύσεως καλός , τί ἀσφαλίζει τὸν ἀσφαλῆ ; Εἶτα καὶ τὸ ἀκόλουθον πρὸς τὸ οὐ θέλοντος , οὐδὲ τοῦ τρέχοντος , εἰ μηδέν ἐστιν ἐπ’ ἐμοὶ τῷ θέλοντι , διὰ τί κηρύττεις ; Εἰ μηδὲν ἐπὶ τῷ τρέχοντι , διὰ τί κάμνεις ; Εἰ μηδὲν ἐπὶ τῷ τρέχοντι , διὰ τί Ἐὰν θέλητε καὶ εἰσακούσητέ μου , τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς φάγεσθε ; Εἰ μηδὲν ἐπὶ τῷ θέλοντι , διὰ τί Ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυνάξαι τὰ τέκνα σου καὶ οὐ ἠθελήσατε ; Οὐ θέλοντος , οὐδὲ τοῦ τρέχοντος . Εἰ μηδέν ἐστιν ἐπὶ τῷ τρέχοντι , διὰ τί Ἐτρέχετε καλῶς · τίς ὑμᾶς ἐνέκοψεν ; Εἰ μὴ τοῦ θέλοντός ἐστι , μηδὲ τοῦ τρέχοντος , διὰ τί Οὕτω τρέχω , ὡς οὐκ ἀδήλως ; Τῶν ὄπισθεν ἐπιλανθάνομαι , τοῖς δὲ ἔμπροσθεν ἐπεκτεινόμενος , κατὰ σκοπὸν διώκω . Τί κάμνεις ἢ τί τρέχεις ; Σὺ εἶπας οὐ τοῦ θέλοντος , οὐδὲ τοῦ τρέχοντος . Ἀλλ’ ἡ γραφὴ λύει τὴν ἀμφιβολίαν . Οὐ τοῦ θέλοντος τοῦ Ἰσαάκ – Ἤθελε γὰρ εὐλογῆσαι τὸν πρωτότοκον . – οὐδὲ τοῦ τρέχοντος τοῦ Ἠσαῦ εἰς τὸ πεδίον , ἀλλὰ τοῦ ἐλεοῦντος θεοῦ τὸν Ἰακώβ . Οὐ τοῦ θέλοντος τοῦ Ἠσαῦ , οὐδὲ τοῦ τρέχοντος τοῦ Ἰσαάκ , ἀλλὰ τοῦ ἐλεοῦντος θεοῦ τὸν Ἰακώβ . Ἀλλ’ ἐλύθη μὲν τὸ οὐ τοῦ θέλοντος οὕτω . Διὰ τί δὲ ὅλως τοῦ ἐλεοῦντος θεοῦ ; Μένει γὰρ ἀκμὴν τὸ ζήτημα · Ὃν θέλει ἐλεεῖ , ὃν δὲ θέλει σκληρύνει . Πρόσεχε ἀκριβῶς , ἀδελφέ . Ὁ θεὸς προγινώσκει μὲν πάντα , προγινώσκει δέ , οὐχ ὡς αὐτὸς τυπῶν τὰ μέλλοντα , ἀλλὰ προειδὼς τὰ μέλλοντα καὶ τὰ ἐσόμενα . Ἄλλα γάρ ἐστιν , ἃ κατὰ τὴν ἰδίαν οἰκονομίαν προορίζει , ἄλλα ἐστίν , ἃ ἀπὸ τῶν ἡμετέρων πράξεων προγινώσκει , ἄλλο προτυπῶσαι , ἄλλο προγνῶναι . Ἐὰν προγνῶ τὸν κακὸν ἐσόμενον κακόν , οὐχ ἡ πρόγνωσίς μου ἐποίησε κακὸν αὐτό . Οἷόν τι λέγω · Ἐὰν ἴδω πολλάκις ἄνδρα νέον ὑπὸ τῶν πατέρων καταλειφθέντα κληρονόμον μεγάλης οὐσίας , ἴδω δὲ αὐτὸν παιδείας ἀπέχοντα , τοῖς τρυφῶσι συζῶντα , περὶ τὰς θέας ἔχοντα , πρὸς τὰς ἱππομανίας σχολάζοντα , εὐθέως ἀφορῶν λέγω · Οὗτος εἰς μικρὸν χρόνον σκορπίσει τὴν οὐσίαν , οὗτος τὴν πατρικὴν κληρονομίαν ἀπόλλυσιν · οὐκ ἐπειδὴ προεῖδον , ἐτύπωσα , ἀλλ’ ἀπὸ τῶν ἠθῶν ἐτεκμηράμην · καὶ ποιεῖ τὴν ἀπόβασιν οὐχ ἡ πρόγνωσις τοῦ θεασαμένου , ἀλλ’ ἡ πολιτεία τοῦ κακῶς ἀναστρεφομένου . Πολλάκις οὖν , ἀδελφέ , καὶ ἐπ’ ἄλλων πραγμάτων λέγομεν · ὁρῶμέν τινα ὁδὸν ὀλισθηρὰν ὁδεύοντα καὶ βακτηρίαν οὐκ ἔχοντα , καὶ εὐθέως λέγομεν · Οὗτος ὀλισθῆσαι ἔχει · ἀγνοεῖ τῶν τόπων τὴν φύσιν , περιπεσεῖν ἔχει ὀλισθήμασιν . Ἆρ’ ἐπειδὴ προλέγεις , αὐτὸς ἐργάζῃ ;
Lemmas: τις λέγω ; μή ἀδικία παρά ὁ θεός ; μή γίγνομαι . ὁ γάρ Μωϋσῆς λέγω ἐλεέω ὅς ἄν θέλω καί οἰκτίρω ὅς ἄν οἰκτίρω . Τά φωνή οὗτος Παῦλος οὐ ἐκ οἰκεῖος πρόσωπον ποιέω . ἀκολουθία γάρ εἰμί ὁ ἀντίθεσις . σωματοποιέω τοίνυν ἀντίθεσις Παῦλος ἐκ πρόσωπον ὁ μάχομαι . τις λέγω ; μή ἀδικία παρά ὁ θεός – μή γίγνομαι . – λέγω ἐλεέω ὅς ἄν θέλω καί οἰκτίρω ὅς ἄν οἰκτίρω ; ὁ ἀντίθεσις οὐ πᾶς ἀκολουθία λαμβάνω . Τέ δέ Μή γίγνομαι παρένθεσις εἰμί . πρίν γάρ λύω ὁ φιλονικία , εὐθύς ἀναστέλλω ὁ βλασφημία . ἵνα μή τις , ἐν ὅσος ἐξετάζω ὁ ὄνομα , προλαμβάνω καταψηφίζομαι ὁ θεός , παρεντίθημι ὡς σοφός ἰατρός μέσος ὁ Μή γίγνομαι , ἵνα ὁ ἀπαγόρευσις ὁ δύσφημος ἵστημι βλασφημέω ὁ ἀλήθεια . ὁ ἀνθίστημι τούτος φημί · περι ὁ Ἰακώβ λέγω · Τώς Ἰακώβ ἀγαπάω · ὁ δέ Ἡσαῦ μισέω · καί πρός Μωϋσῆς λέγω ἐλεέω ὅς ἄν θέλω καί οἰκτίρω ὅς ἄν οἰκτίρω . εἰμί ὅς ἐθέλω ἐλεέω , ὅς δέ ἐθέλω σκληρύνω , τίς ἔτι μέμφομαι ; εἰμί γάρ αὐτός οὗτος ἐργάζομαι καί αὐτός οὗτος κατασκευάζω , διά τίς παρά ἐγώ λόγος ἀπαιτέω , ὅς αὐτός ἐργάζομαι ; οὗτος ἔχω ὁ δύναμις πᾶς ὁ ἀντιλογία . ὁ γάρ Μωϋσῆς λέγω · ἐλεέω ὅς ἄν ἐλεέω καί οἰκτίρω ὅς ἄν οἰκτίρω . Ἀρά οὖν ὡς ἕτερος ὁ ἀνθίστημι , ὡς ἀπό συλλογισμός συνάγω ἐπάγω · Τώς Ἰακώβ ἀγαπάω · ὁ δέ Ἡσαῦ μισέω . ἐπάγω δέ καί ἄλλος φωνή · ὅς ἐθέλω ἐλεέω · ὅς δέ ἐθέλω σκληρύνω . ὡς οὖν συνάγω ὁ συλλογίζομαι οὗτος λέγω ὁ ἀνατίθημι · Ἀρά οὖν οὐ ὁ ἐθέλω , οὐδέ ὁ τρέχω , ἀλλά ὁ ἐλεάω θεός . εἰμί οὖν ὅς ἐθέλω ἐλεέω , ὅς δέ ἐθέλω σκληρύνω · εἰμί ὅς ἐθέλω ἀγαπάω , ὅς δέ ἐθέλω μισέω , ἐγώ τίς ἐγκαλέω ; εἰκῇ λοιπός φέρω ὁ εὐσέβεια · εἰκῇ τρέχω πρός ὁ ἀλήθεια . οὐ γάρ ὁ τρέχω , οὐδέ ὁ ἐθέλω , ἀλλά ὁ ἐλεάω θεός . οὗτος πᾶς ἐκ πρόσωπον ὁ ἀντιλέγω . καί οὐ ὀκνέω λοιπός ὁ ἀπόστολος ἰσχυρός αὐτός ἀνθίστημι , οὐ κυρόω βούλομαι ὁ ἀντιλογία , ἀλλά λύω πᾶς ὁ ἔθνος ὁ ὑπόνοια . Ἀρά οὖν ὅς ἐθέλω ἐλεέω , ὅς δέ ἐθέλω σκληρύνω . λέγω οὖν ἐγώ · τις ἔτι μέμφομαι ; ὁ γάρ βούλημα αὐτός τίς ἀνθίστημι ; Ἀρχή λοιπός ὁ ἀπάντησις ποιέω ὁ Παῦλος λέγω · μέν , ὦ ἄνθρωπος , σύ τίς εἰμί ὁ ἀνταποκρίνομαι ὁ θεός ; ἐνταῦθα οὐ εἰμί λύσις ὁ ἀντιλογία , ἀλλά πρῶτος ἀγανάκτησις κατά ὁ τολμάω συζητέω ὁ θεός . Τέ γάρ ἐπιστομίζω ὁ ἀντιλέγω , οὐ εἰμί λύω ὁ ζήτημα , ἀλλά αὐξάνω ὁ ἀπορία . εἰμί ἐπιτιμάω ἐγώ ὁ δίκαιος λέγω , σιωπάω καί φέρω ὁ αὐθεντία . Ζεύς τίς οὖν ἐγκαλέω καί οὐ πείθω ; ἀλλά πρῶτος ἐπιστομίζω ὁ θράσος ὁ ἀνθρώπινος προπέτεια καί ὁ τολμάω καί ὅλος σπουδάζω λόγος πατέρας θεός λαμβάνω ὁ γίγνομαι · μέν , ὦ ἄνθρωπος , σύ τίς εἰμί ὁ ἀνταποκρίνω θεός ; καί λαμβάνω ὑπόδειγμα κοινός – δέω γάρ καί ἀπό ὁ κοινός συνήθεια ἱστάω ὁ νόημα . – , ὡς εἰμί τις θεάομαι δεσπότης τις ὁ ἑαυτοῦ οἰκέτης τύπτονα , παρέρχομαι εἰς μέσος λέγω · Ζεύς τίς τύπτω ; ὁ δέ ὁ δεσποτικός αὐθεντία προτείνω λέγω · καί τίς πρός σύ ; οὐ ἐξουσία ἔχω ὁ ἐμός οἰκέτης ; οὐ εἰμί ἐμός ; οὐ ὁ ἐμός ἐξουσία ὑπόκειμαι ; οὗτος μηνύω εἰμί ὁ αὐθεντία , οὐ δείκνυμι ὁ ἀκολουθία . καί πρός μέν ὁ ἀνθίστημι εὐθύς ὁ ἀγανακτέω λέγω · τις πρός σύ ; ὅταν μέντοι πέσσω ὁ θυμός καί καταστέλλω ὁ ἑαυτοῦ ἀγανάκτησις , εἰς ἡμερότης ἔρχομαι , λοιπός ἀπολογέομαι πρός ὁ ἐγκαλέω · ἵνα δέ ἐγώ μή καταγιγνώσκω , ἄνθρωπος , ὅτι ἄκαιρος τύπτω , μαθαίνω ὁ τολμάω · οὗτος καί ἀπόστολος ποιέω . ἀπαιτέω γάρ λόγος παρά ὁ ἀντιλέγω ἐπεί ὅς ἐθέλω ἐλεέω , ὅς δέ ἐθέλω σκληρύνω , τίς οὖν ἔτι μέμφομαι ; ὁ γάρ βούλημα αὐτός τίς ἀνθίστημι ; Ἐπειδή ὁράω ἀφοσιόω ὁ φωνή λέγω · μέν , ὦ ἄνθρωπος , σύ τίς εἰμί ὁ ἀνταποκρίνομαι ὁ θεός ; ὁ πηλός νομοθετέω ὁ πλάστης ; Τέ ποίημα περιεργάζομαι ὁ ποιέω ; ὁ δοῦλος ἀπαιτέω λόγος παρά ὁ δεσπότης ; οὐ ἐκ ὁ κοινός πρᾶγμα διδάσκω ὅτι καί περί ἐλευθερία ἀγωνίζομαι οἰκέτης , ἐπειδάν εἰς δουλεία ἕλκω , οὐ τολμάω οἰκεῖος ἵστημι πρόσωπον , ἀλλά ἕτερος λαμβάνω ὁ συναγωνίζομαι , ἵνα μή ἐκ ἐναντίος πρόσωπον δοῦλος ἀνθίστημι ὁ δεσποτικός ὄψις ; καί σύ ἄνθρωπος εἰμί θνητός , πρός ὁ ἀθάνατος ὄψις σεαυτοῦ ἐξεικάζω ; Τῖς εἰμί ὁ ἀνταποκρίνομαι ὁ θεός ; ὁ πρόσκαιρος πολυπραγμονέω ὁ αἰώνιος ; ὁ θνητός ὁ ἀθάνατος ; ὁ εἰς τάφος λύω ὁ ἐν οὐρανός κατοικέω ; ὁ ἀπό γῆ τρέφω καί εἰς γῆ ἀποστρέφω ὁ διαιωνίζω ἐν πᾶς ὁ χρόνος λόγος ἀπαιτέω ; μέν , ὦ ἄνθρωπος , σύ τίς εἰμί ὁ ἀνταποκρίνομαι ὁ θεός ; οὐ ἔχω ἐξουσία ὁ κεραμεύς ἐκ ὁ αὐτός πηλός ποιέω ὁ μέν εἰς τιμή σκεῦος , ὁ δέ εἰς ἀτιμία ; Ναίς φημί · καλῶς ἐπιστομίζω , ὁ δέ ζητέω οὐ λύω . ἐκ ὅς γάρ ἐπιστομίζω , πλεονάζω ὁ ἔγκλημα . λέγω γάρ οὐ ἔχω ἐξουσία ὁ κεραμεύς ποιέω ὁ μέν σκεῦος εἰς τιμή , ὁ δέ εἰς ἀτιμία ; οὐκοῦν αὐτός εἰμί καί ὁ ὁ ἄτιμος ποιέω . καί τίς ἔτι μέμφομαι ἐγώ ; ὁ γάρ φωνή σύ οὗτος οὐ ἀνέχω · ἐκ ὅς γάρ οὐ λύω ὁ ἔγκλημα , πλεονάζω ὁ ἀπορία . μέν , ὦ ἄνθρωπος , σύ τίς εἰμί ὁ ἀνταποκρίνομαι ὁ θεός ; οὐ ἔχω ἐξουσία ὁ κεραμεύς ἐκ ὁ αὐτός πηλός ποιέω σκεῦος , ὁ μέν εἰς τιμή , ὁ δέ εἰς ἀτιμία ; ὡς δέ συνοράω ὅτι ἐκ ὅς ἐπιστομίζω , μᾶλλον πλεονάζω ὁ ἀντιλογία , εἰμί δέ ἐθέλω ὁ θεός ἐπιδείκνυμι ὁ ὀργή καί γνωρίζω ὁ δυνατός αὐτός , φέρω ἐν πολύς μακροθυμία . Κατά μέρος ἐξετάζω ὁ ῥῆμα · οὐ γάρ εἰμί ἀπό ψιλός φωνή ἐκλαμβάνω ὁ ἀλήθεια . δείκνυμι μέν καί παιδεύω ὅτι οὐ δέω παρά ὁ θεός λόγος ἀπαιτέω καί καταχράω Παῦλος ὁ φωνή ὁ θεός διά Ἠσαΐας λαλέω . μή λέγω ὁ πλάσμα ὁ πλάσσω Τι ἐγώ ποιέω ; μή ἀποκρίνω ὁ πηλός ὁ κεραμεύς · Τι ποιέω ; μή ἀποκρίνω ὁ πλάσμα ὁ πλάσσω · τις ἐγώ ποιέω ; σύ δέ περί ὁ ἔργον ἐγώ ἐντέλλω ἐγώ καί ὁ υἱός ἐγώ . Τά φωνή ὁ Ἠσαΐας ὁ ἐπιστομίζω Παῦλος ἐκλαμβάνω διορθόω ὁ ἀποσφάλλω γνώμη . λοιπός ὁ μέν ὁ ἐπιτίμησις δείκνυμι , ὁ δέ ὁ λύσις ακολουεω , ἵνα μανθάνω , ἀδελφός , ὅτι Παῦλος οὐ πρός ὁ ἀκρίβεια ὁ ζητάω προσάγω ὁ σύ τίς εἰμί ὁ ἀνταποκρίνομαι ὁ θεός ; , ἀλλά διά ἀγανάκτησις . ἐνταῦθα μέν γάρ ἐπιγράφω ὁ πλάστης ὁ πᾶς καί λέγω · οὐ ἔχω ἐξουσία ὁ κεραμεύς ἐκ ὁ αὐτός πηλός ποιέω σκεῦος , ὁ μέν εἰς τιμή , ὁ δέ εἰς ἀτιμία ; ἐνταῦθα πρός ἔνστασις λαλέω , οὐ πρός ὁ ἀκρίβεια ὁ δόγμα . ἀλλαχοῦ δέ βούλομαι δείκνυμι ὅτι σκεῦος τιμή καί σκεῦος ἀτιμία οὐ ἀπό ὁ θεός κατασκευάζω , ἀλλά ἀπό ὁ ὁ ἐργάζομαι προαίρεσις ἢ πρός ὁ φαῦλος ῥέπω ἢ πρός ὁ ἀρετή βλέπω , λέγω ὁ Τιμόθεος · Ταΰς γράφω πρός σύ , ἵνα ἰδέω πῶς δέω ἐν οἶκος θεός ἀναστρέφω . ἐν μέγας δέ οἰκία οὐ εἰμί μόνος σκεῦος χρύσεος καί ἀργύρεος , ἀλλά καί ξύλινος καί ὀστράκινος . Ταΰς ὁ αὐτός Παῦλος . οὐ γάρ παράγω ἀλλαχόθεν μαρτυρία , ἵνα μή λέγω οὐ εὑρίσκω ἐκ ὁ ἀπόστολος λύσις , εἰς ἕτερος μεταπηδάω γραφεύς . ὁ αὐτός Παῦλος ὁ οὗτος ἀγανακτέω , ὅτε ἐκτός ἀγανάκτησις φθέγγομαι , πρός ἀκρίβεια διαλέγω . ἐν μέγας δέ οἰκία οὐ εἰμί μόνος σκεῦος χρύσεος καί ἀργύρεος , ἀλλά καί ξύλινος καί ὀστράκινος , καί ὁ μέν εἰς τιμή , ὁ δέ εἰς ἀτιμία . ἐάν οὖν τις ἑαυτοῦ ἐκκαθαίρω , εἰμί σκεῦος εἰς τιμή ἁγιάζω . ὁ ἐνταῦθα ὁ πλάστης ἐπιγράφω ὁ σκεῦος ὁ τιμή καί ὁ σκεῦος ὁ ἀτιμία , ἐν ἕτερος τόπος ὁ προαίρεσις ὁ πᾶς ἀποδίδωμι . ἐάν τις ἑαυτοῦ ἐκκαθαίρω , εἰμί σκεῦος εἰς τιμή , ἁγιάζω καί εὔχρηστος ὁ δεσπότης εἰς πᾶς ἔργον ἀγαθός ἐξαρτίζω . Όρα ὅτι ἑτέρως μέν ἐπιτιμάω φθέγγομαι , ἑτέρως δέ διδάσκω συντίθημι . καί κατά ὁ προλαμβάνω εἰκών ὁ δεσπότης ὁ ὁ ἑαυτοῦ οἰκέτης τύπτω , πρός ὁ ἀλλότριος εὐθύς ἀπηνής φθέγγομαι , πρός δέ ὁ ἀλήθεια οὗτος παρέλκω . οὕτως καί ἐνταῦθα δείκνυμι ὅτι σκεῦος τιμή καί σκεῦος ἀτιμία θεός οὐ ποιέω , ἀλλά κοινός ποιέω ὁ φύσις · ὁ δέ προαίρεσις σχίζω ὁ δημιουργία . καί ἵνα μανθάνω ἀκριβῶς ὅτι οὐ ἐκ φύσις πλάσσω σκεῦος τιμή καί σκεῦος ἀτιμία , ὁ γραφή παιδεύω . εἰμί οὕτως πλάσσω σκεῦος ἀτιμία , διά τίς ἐγώ ὁ γραφή διδάσκω ἔρχομαι καλός ; ὅς γάρ πλάσσω κατά φύσις μετατίθημι οὐ δύναμαι . Ζεύς τίς παιδεύω ἔρχομαι ἀγαθός ὁ κατά φύσις εἰμί κακός ; ὁ ἵστημι βλέπω μή πίπτω ; εἰμί ἐκ φύσις καλός , τίς ἀσφαλίζω ὁ ἀσφαλής ; εἶτα καί ὁ ἀκόλουθος πρός ὁ οὐ ἐθέλω , οὐδέ ὁ τρέχω , εἰμί μηδείς εἰμί ἐπί ἐγώ ὁ ἐθέλω , διά τίς κηρύσσω ; εἰμί μηδείς ἐπί ὁ τρέχω , διά τίς κάμνω ; εἰμί μηδείς ἐπί ὁ τρέχω , διά τίς ἐάν ἐθέλω καί εἰσακούω ἐγώ , ὁ ἀγαθός ὁ γῆ ἐσθίω ; εἰμί μηδείς ἐπί ὁ ἐθέλω , διά τίς ποσάκις ἐθέλω ἐπισυνάγω ὁ τέκνον σύ καί οὐ ἐθέλω ; οὐ ἐθέλω , οὐδέ ὁ τρέχω . εἰμί μηδείς εἰμί ἐπί ὁ τρέχω , διά τίς τρέχω καλός · τίς σύ ἐγκόπτω ; εἰμί μή ὁ ἐθέλω εἰμί , μηδέ ὁ τρέχω , διά τίς οὕτως τρέχω , ὡς οὐ ἄδηλος ; Τοῦ ὄπισθεν ἐπιλανθάνω , ὁ δέ ἔμπροσθεν ἐπεκτείνω , κατά σκοπός διώκω . τις κάμνω ἢ τίς τρέχω ; σύ λέγω οὐ ὁ ἐθέλω , οὐδέ ὁ τρέχω . ἀλλά ὁ γραφή λύω ὁ ἀμφιβολία . Οὐ ὁ ἐθέλω ὁ Ἰσαάκ – ἐθέλω γάρ εὐλογέω ὁ πρωτότοκος . – οὐδέ ὁ τρέχω ὁ Ἡσαῦ εἰς ὁ πεδίον , ἀλλά ὁ ἐλεάω θεός ὁ Ἰακώβ . Οὐ ὁ ἐθέλω ὁ Ἡσαῦ , οὐδέ ὁ τρέχω ὁ Ἰσαάκ , ἀλλά ὁ ἐλεάω θεός ὁ Ἰακώβ . ἀλλά λύω μέν ὁ οὐ ὁ ἐθέλω οὕτως . Ζεύς τίς δέ ὅλος ὁ ἐλεάω θεός ; Μένω γάρ ἀκμήν ὁ ζήτημα · ὅς ἐθέλω ἐλεέω , ὅς δέ ἐθέλω σκληρύνω . προσέχω ἀκριβῶς , ἀδελφός . ὁ θεός προγιγνώσκω μέν πᾶς , προγιγνώσκω δέ , οὐ ὡς αὐτός τύπης ὁ μέλλω , ἀλλά πρόοιδα ὁ μέλλω καί ὁ εἰμί . Ἀλλᾶ γάρ εἰμί , ὅς κατά ὁ ἴδιος οἰκονομία προορίζω , ἄλλος εἰμί , ὅς ἀπό ὁ ἡμέτερος πρᾶξις προγιγνώσκω , ἄλλος προτυπόω , ἄλλος προγιγνώσκω . ἐάν προγναος ὁ κακός εἰμί κακός , οὐ ὁ πρόγνωσις ἐγώ ποιέω κακός αὐτός . οἷος τίς λέγω · ἐάν ὁράω πολλάκις ἀνήρ νέος ὑπό ὁ πατήρ καταλείπω κληρονόμος μέγας οὐσία , ὁράω δέ αὐτός παιδεία ἀπέχω , ὁ τρυφάω συζάω , περί ὁ θέα ἔχω , πρός ὁ ιππομανία σχολάζω , εὐθύς ἀφοράω λέγω · οὗτος εἰς μικρός χρόνος σκορπίζω ὁ οὐσία , οὗτος ὁ πατρικός κληρονομία ἀπόλλυμι · οὐ ἐπεί προοράω , τυπώνω , ἀλλά ἀπό ὁ ἦθος τεκμαίρομαι · καί ποιέω ὁ ἀπόβασις οὐ ὁ πρόγνωσις ὁ θεάομαι , ἀλλά ὁ πολιτεία ὁ κακῶς ἀναστρέφω . πολλάκις οὖν , ἀδελφός , καί ἐπί ἄλλος πρᾶγμα λέγω · ὁράω τις ὁδός ὀλισθηρός ὁδεύω καί βακτηρία οὐ ἔχω , καί εὐθύς λέγω · οὗτος ὀλισθάνω ἔχω · ἀγνοέω ὁ τόπος ὁ φύσις , περιπίπτω ἔχω ὀλίσθημα . ἆρα ἐπεί προλέγω , αὐτός ἐργάζομαι ;