severian-of-gabala.in-chananaeam-et-pharaonem 1
Εἰ καὶ ἐθόλωσεν ἡμᾶς ἡ κατὰ τὴν ἑσπέραν ταραχή , ἀλλ’ ηὔφρανεν ἡ πάντων σπουδή . Οὐ γὰρ ἔβλεπον εἰς τὴν τῶν θορύβων ἀνωμαλίαν , ἀλλ’ εἰς τὴν τῶν ἀκουόντων προθυμίαν · καὶ ἦν θόρυβον θεασάμενος ἀγοραῖόν τινα ὄντα καὶ δημώδη , τὴν δὲ προθυμίαν ἔνθεον καὶ ἐνάρετον · ὡς εἰπεῖν , ὅτι αἱ μὲν χεῖρες , χεῖρες Ἡσαῦ , ἡ δὲ φωνή , φωνὴ Ἰακώβ . Δημώδης μὲν γὰρ ἦν ὁ θόρυβος , ἔνθεος δὲ ὁ ζῆλος . Οὐ δεῖ δὲ ὅλως διαφέρεσθαι πρὸς τὴν κραυγὴν τῶν σπουδαζόντων , ἀλλ’ ἀποβλέπειν εἰς τὸν ζῆλον τῶν ἀκουόντων . Καί γὰρ ἡ Χαναναία κατέκραζε τοῦ σωτῆρος , ἀλλ’ οὐκ ἔβλεπεν αὐτῆς εἰς τὸ τεθορυβημένον τῆς κραυγῆς , ἀλλ’ εἰς τὸ ἐσπουδασμένον τῆς διανοίας . Ἐβόα οὖν , ὡς ἀρτίως ἀκηκόατε , ἀκολουθοῦσα τοῖς ἴχνεσιν τοῖς δεσποτικοῖς , υἱὲ Δαυίδ , ἐλέησόν με . Ὢ τῆς τῶν ἐθνῶν πίστεως · ὢ τῆς τῶν Ἰουδαίων ἀγνωμοσύνης · Ἡ Χαναναία , ἡ τοῦ γένους τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ ἀπεσχοινισμένη , ἡ μήτε νόμῳ συντραφεῖσα , μήτε προφήταις συζήσασα κηρύττει τὴν ἀλήθειαν λέγουσα · Υἱὲ Δαυίδ , ἐλέησόν με · οἱ δὲ τοῦ νόμου συντραφέντες καὶ προφητῶν ἀκούσαντες , τὴν ἀλήθειαν ἀρνησάμενοι , τὸ ψεῦδος πρεσβεύουσι , λέγοντες · Οὐκ οἴδαμεν αὐτόν · Σαμαρείτης ἐστὶ καὶ δαιμόνιον ἔχει . Ὢ τῆς πίστεως τῶν ἐθνῶν · ὢ τῆς ἀγνωμοσύνης τῶν Ἰσραηλιτῶν . Ὅρα τὸν θεὸν καὶ δεσπότην τῶν ἁπάντων , πῶς τιμᾷ τὸ γένος . Οὐκ ἔστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων , καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις . Καλεῖ κύνας τὰ ἔθνη καὶ υἱοὺς τοὺς Ἰσραηλίτας · ἀντιστρέφεται δὲ ὑπὸ τοῦ λαοῦ ἡ τιμή · καὶ οἱ μὲν τιμώμενοι ἀτιμάζουσιν , οἱ δὲ ἀτιμαζόμενοι προσκυνοῦσιν · υἱοὶ καλούμενοι τὴν εὐεργεσίαν οὐ δέχονται , ἡ δὲ Χαναναία κύων ὀνομαζομένη , τοῦ εὐεργέτου οὐκ αφίσταται . Διὰ τοῦτο γὰρ ὁ σωτὴρ καὶ κύνα ἐκάλεσε τὴν γυναῖκα , οὐχ ἵνα ὑβρίσῃ , ἀλλ’ ἵνα τὴν πρόθεσιν γυμνώσῃ , ὅτι τὰ ἔθνη καὶ ὑβριζόμενα οὐκ ἀφίστανται τοῦ εὐεργέτου , ὁ δὲ Ἰσραήλ καὶ εὐεργετούμενος ἡρνήσατο τὸν σωτῆρα . Υἱὲ Δαυίδ , ἐλέησόν με . Καὶ ὁ πάντων ἐπακούων σιγᾷ , οὐκ ἀποπεμπόμενος τὴν δέησιν , ἀλλὰ λαμπροτέραν ἐκφαίνων τὴν πίστιν . Χαναναία τὸ γένος καὶ Ἀβραμῖτις τῇ πίστει . Υἱὲ Δαυίδ , ἐλέησόν με . Καὶ ὁ πρὸ τῆς κραυγῆς τῶν στομάτων ὑπακούων ταῖς ἱκεσίαις τῶν ψυχῶν , σιωπᾷ καὶ ἀνέχεται · καὶ ἐνομίσθη τοῖς ἀποστόλοις ἀπηνής τις εἶναι , ἀποπεμπόμενος τὴν τοσαύτην ἱκεσίαν . Καὶ πρὸς αὐτὸν οἱ μαθηταί · Ἀπόλυσον αὐτήν , ὅτι κράζει ὄπισθεν ἡμῶν . Ἆρ’ οὖν σύ , Πέτρε , ἢ σύ , Ἀνδρέα , ἢ Φίλιππε , τοῦ σωτῆρός ἐστε φιλανθρωπότεροι ; καὶ ὑμᾶς ἔκαμψεν ἡ παράκλησις , αὐτὸν δὲ οὐκ ἐδυσώπησεν ἡ ἱκεσία ; Ἄρα ὑμεῖς τοῖς φαινομένοις κρίνετε , ἐγὼ δὲ ταῖς ἐννοίαις δικάζω · ὑπερτίθεμαι καὶ ἀναβάλλομαι τὴν χάριν , ἵνα γυμνώσω τὴν λαμπρὰν πίστιν . Οὐκ ἀπεστάλην , εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ . Εἶτα ποιμὴν εἶ τῶν Ἰσραηλιτῶν , οὐχὶ πάσης τῆς γῆς δεσπότης καὶ ποιμὴν καὶ διοικητὴς καὶ προνοητής ; οὐκ εἶπεν · Οὐκ εἰμὶ ποιμὴν τῶν ἄλλων , ἀλλ’ , Οὐκ ἀπεστάλην εἰς τοῦτο · οὐκ ἀληθῶς τοῦτο λέγων , ἀλλὰ τῷ σχήματι τὴν πίστιν γυμνῶν . Εἰ γὰρ μὴ ἀπεστάλης ἀλλαχοῦ , ἀλλ’ εἰς τὰ πρόβατα τοῦ οἴκου Ἰσραήλ , πῶς τοὺς ἀποστόλους πέμπεις εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης , Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη , βαπτίζοντες ; Εἰ μὴ ἀπεστάλης εἰς τὰ ἄλλα πρόβατα , ἀλλ’ εἰς ἐκεῖνα τὰ τοῦ Ἰσραήλ , Καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω , ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης , κἀκεῖνα δεῖ με συναγαγεῖν , ἵνα γένηται μία ποίμνη καὶ εἷς ποιμήν ; Ὥστε οὐ πρὸς αὐτὴν λαλεῖ τέως τῶν πραγμάτων τὴν ἀκρίβειαν , ἀλλὰ πρὸς τὴν τῆς ψυχῆς δοκιμασίαν . Οὐκ ἀπεστάλην . Ἀρνεῖται τὸ πρᾶγμα καὶ οὐ φεύγει ἡ γυνὴ παρακαλοῦσα · ἀποσείεται αὐτῆς τὴν ἱκεσίαν καὶ οὐκ ἀποσείεται αὐτοῦ τὴν προσκύνησιν . Ἀληθῶς τῆς ἐκκλησίας εἰκὼν ἡ Χαναναία , ἡ ἐν κινδύνοις ἐξεταζομένη καὶ τὸν δεσπότην οὐκ ἀρνουμένη , ἡ μυρίους χειμῶνας ὑπομένουσα καὶ τὸν ὀφθαλμὸν ἔχουσα πρὸς τὸν λιμένα τῆς πίστεως , ἡ μυρίους κύμασι τῶν αἱρετικῶν περικλονουμένη , καὶ ἀπὸ τῆς ἑδραίας πίστεως μὴ σαλευομένη . Ἀντεξέτασον πίστιν ἐκκλησιαστικὴν καὶ ἀγνωμοσύνην Ἰουδαϊκήν . Ἰουδαῖοι μάννα ἐσθίοντες γογγύζουσιν · ἡ ἐκκλησία νηστεύουσα εὐχαριστεῖ τῷ δεσπότῃ · ἐκεῖνοι τιμώμενοι ἀγνωμονοῦσιν · οἱ τοῦ Χριστοῦ διωκόμενοι εὐχαριστοῦσι . Τίνα ἀποδέχῃ οἰκέτην , ἐὰν ᾖς δεσπότης ; δύο οἰκετῶν τίνα ἀποδέχῃ , τὸν μετὰ τὰς εὐεργεσίας ἀγνμωνοῦντα ἢ τὸν ἐν ταῖς παιδείαις εὐγνωμονοῦντα ; Εἰκών τοίνυν τῆς ἐκκλησίας ταύτης ἡ Χαναναία , ἡ ἀποπεμομένη καὶ τὸν δεσπότην οὐκ ἀρνουμένη . Προσκυνεῖ αὐτῷ λέγουσα · Κύριε , βοήθει μοι . Ἐπειδὴ πρῶτον εἶπεν · Υἱὲ Δαυίδ , ἐλέησόν με , νομίσασα , ὅτι ἐλάττονα προσήγαγε τὴν παράκλησιν τῆς ἀξίας ἀνακαλεῖται τὴν πρώτην φωνήν , καὶ δευτέρᾳ εὐγνωμοσύνῃ τὴν πρώτην καλύπτει . Οὐκέτι γὰρ αὐτὸν καλεῖ · Υἱὲ Δαυίδ , ἀλλὰ κύριον , λέγουσα · Κύριε , βοήθει μοι . Καὶ οὐδὲ αὐτὸς ἀποκρίνεται , ἀλλ’ ὀχλοῦσιν οἱ ἀπόστολοι πρὸς τὴν φωνὴν λέγοντες · Κράζει ὄπισθεν ἡμῶν . Ὑπερτίθεται θεός , πρὸς τὴν πίστιν ἀποβλέπων , καί φησι πρὸς αὐτήν · Οὐκ ἔστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις , τέκνα λέγων τοῦ Ἰσραηλίτας , οὐ τοσοῦτον αὐτοὺς τιμῶν , ὅσον ἐλέγχων ἐπὶ τῇ ἀγνωμοσύνῃ . Ὁ γὰρ καλῶν σήμερον τέκνα τοὺς Ἰσραηλίτας , υἱός ἐστι τοῦ λέγοντος · Υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ὕψωσα · αὐτοὶ δέ με ἠθέτησαν . Καλεῖται κύων ἡ Χαναναία καὶ φέρει τὴν ὕβριν μετὰ χάριτος . Πλὴν οἶμαι καὶ πιστεύω , ὅτι ἐν τῇ ὕβρει ταύτῃ ἐνέθηκε τῆς εὐνοίας τὴν εἰκόνα , κύνα , δεικνὺς τὸ εὐνοϊκοῦ τοῦ ζῴου . Κύων μυρία πάσχων , τῆς δεσποτικῆς οἰκίας οὐκ ἀφίσταται · κύων , ὅτε ἴδῃ τὰ δεσποτικὰ βήματα , σιωπᾷ · ὅταν δὲ δούλους δεσποτικούς , ἡσυχάζει · ὅταν δὲ ἴδῃ ἀλλοτρίους , σπαράττεται , ὑλακτεῖ , οὐχ ἡσυχάζει , πρὸς οὐδένα τῶν ἄλλων βλέπων . Ἰουδαῖοι πῶς ὁρῶσι κατὰ τοῦ θεοῦ μυρίας βλασφημίας καὶ οὐ ταράττονται ; Βλέπε Χριστιανὸν ἀκούοντα βλασφημίας αἱρετικῆς ἢ ἑτέρας πλάνης καὶ εὐθέως θορυβούμενον , ὑλακτοῦντα , βοῶντα κατὰ τῶν ἐναντίων . Οὐ φέρει Χριστιανὸς ἰδεῖν ἀλλοτρίαν ὄψιν , ἀλλ’ ὡς κύων περὶ τὸν δεσποτικὸν πυλῶν ὑλακτεῖ . Καὶ οἱ ἔξω τῆς πίστεως φιλόσοφοι τὴν τῶν κυνῶν προσηγορίαν ἠσπάσαντο διὰ τὸ εὐνοϊκὸν τοῦ ζῴου καὶ οὐκ ᾐδέσθησαν τὸ ὄνομα , ἀλλ’ ἀπέβλεψαν εἰς τὴν εὔνοιαν τῆς φύσεως . Ὅτι δὲ ἀποδέχεται ὁ θεὸς τὸν ὑλακτοῦντα ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας , καὶ μέμφεται τῷ σιωπῶντι καὶ μὴ ὑλακτοῦντι ὑπὲρ τῆς ἀληθείας λέγει περὶ τῶν Ἰσραηλιτῶν · Πάντες κύνες ἐνεοί , οὐ δυνάμενοι ὑλακτεῖν . Κύων καλεῖται ψυχὴ εὐνοοῦσα τῷ δεσπότῃ , καὶ ὑπὲρ τοῦ δεσπότου ὑλακτοῦσα , οὐχ ὑβριζομένη . Κύων ὅταν μανῇ , τοῦτο μόνον ἔχει σημεῖον τῆς μανίας , ὅταν κατὰ τοῦ δεσπότου τοὺς ὀδόντας ἐπάρῃ . Οὐδέποτε γὰρ σωφρονῶν κύων κατὰ τοῦ δεσπότου μαίνεται . Οὐδὲν ἕτερον ἐλέγχει τὴν Ἰουδαίων μανίαν ἢ τὸ κατὰ τοῦ σωτῆρος ὑλακτεῖν . Ὅτι θεὸν ὃν ἐχρῆν γνωρίσαι ὡς δεσπότην , τοῦτον ἀπεσείσαντο ὡς ἀλλότριον . Ὅθεν κατηγορεῖ αὐτῶν λεγων · Περιεκύκλωσάν με κύνες πολλοί . Καὶ τίνες οἱ κύνες ; Συναγωγὴ πονηρευομένων περιέσχον με . Οὐκ ἀποπέμπεται τοίνυν ἡ Χαναναία τὴν ὕβριν , ἀλλὰ δέχεται μετ’ εὐχαριστίας . Οὐκ ἔστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις . Ἡ δὲ ἀπὸ τῆς ὕβρεως τὴν φιλανθρωπίαν κατασκευάζουσα λέγει · Ναί , κύριε , καὶ γὰρ τὰ κυνάρια ἐσθίει ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τῶν κυρίων αὐτῶν , μὴ οἰκτηρείσῃς με ὡς τέκνον , ἀλλ’ ἐλεησον με ὡς κύνα · δέχομαι τὴν ὕβριν σου , δέσποτα . Πάσης γὰρ τιμῆς ἐστι κρείττων ἡ παρὰ σοῦ ὕβρις , πάσης δόξης ἀνωτέρα . Ἵνα τοίνυν ὁ σωτὴρ ἐπὶ τέλει δείξῃ ὅτι οὐχ ὑβρίζων ἐκάλεσε κύνα ὅτε αὐτῆς ἐγύμνωσε τὴν εὐχαριστίαν , τότε λέγει · Ὦ γύναι , μεγάλη σου ἡ πίστις · γενηθήτω σοι ὡς θέλεις . Ἐγὼ οὐκ οἶδα πῶς ἐπαινέσω τὴν πίστιν , ἣν ὁ σωτὴρ μεγάλην ἐκάλεσε . Ποίαν γὰρ αὐτὴ δύναμαι ἐπινοῆσαι κρείττονα εὐφημίαν τῆς ἀπὸ τοῦ σωτῆρος ἀποδοθείσης ; Ἐάσωμεν τὴν φωνὴν ἀκέραιον · μὴ ὑβρίσωμεν αὐτὴν ταῖς ἡμετέραις εὐφημίαις · Μὴ ποιήσωμεν τὸ μέγα μικρόν . Ἀνθρωπίνη γὰρ εὐφημία μειοῖ τὰ πράγματα · θεοῦ δὲ φωνὴ μαρτυρεῖ τοῖς πράγμασιν . Ὧν ὁ ἔπαινός φησιν οὐκ ἐξ ἀνθρώπων , ἀλλ’ ἐκ τοῦ θεοῦ . Διὰ τί δὲ ὅλως οἱ δαιμονιῶντες τὸν σωτῆρα ἐκάλουν εἰς βοήθειαν ; Υἱὲ Δαυίδ , ἐλεησόν με . Μὴ γὰρ ἡ τοῦ Δαυὶδ συγγένεια τὴν κατὰ τῶν δαιμόνων ἐξουσίαν ἔχει ; Πόθεν ὅλως τῷ προφητεύοντι τὸ βοᾶν λέγοντι · Υἱὲ Δαυίδ , ἐλεησόν με ; καὶ τὴν Χαναναίαν προσάγουσαν τὴν θυγατέρα δαιμονιζομένην εἰπεῖν · Υἱὲ Δαυίδ , ἐλεησόν με ; Παρεδώθη τὰ τῆς ἱστορίας , ὅτι Δαυὶδ τῇ ἀκολουθίᾳ τὴν ἁγίαν ἀνακρουόμενος λύραν ἀπήλαυνε τοῦ Σαοὺλ τὸν δαίμονα . Ἐπεὶ οὖν καὶ Δαυὶδ ἤλαυνε τοὺς δαιμόνας διὰ μουσικῆς ἐνεργείας , μουσικῆς οὐκ ἀνθρωπίνης , ἀλλὰ θείας , καὶ ἀπὸ ἁγίου πνεύματος ἀνακρουόμενος , ἀπὸ τῆς συγγενείας εὐφημίαν λαβόντες λέγουσιν · Υἱὲ Δαυίδ , ἐλέησόν με . Πλὴν οὐ δεῖ στοιχεῖν ταύτῃ τῇ φωνῇ , ἀλλ’ ἐπ’ ἐκείνην μὲν ὁδηγεῖσθαι , ἀνάγεσθαι δὲ ἐπὶ τὴν ἀξίαν . Ἰάθη ὁ παῖς αὐτῆς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης . θεοῦ γὰρ φωνὴ προσελθοῦσα τὴν παῖδα ἰάσατο · ἐξορίζει δαίμονας , ἐλαύνει ἡ τοῦ σωτῆρος φωνὴ πᾶσαν ἐναντίαν κατάστασιν .
Lemmas: εἰμί καί θολόω ἐγώ ὁ κατά ὁ ἑσπέρα ταραχή , ἀλλά εὐφραίνω ὁ πᾶς σπουδή . οὐ γάρ βλέπω εἰς ὁ ὁ θόρυβος ἀνωμαλία , ἀλλά εἰς ὁ ὁ ἀκούω προθυμία · καί εἰμί θόρυβος θεάομαι ἀγοραῖος τις εἰμί καί δημώδης , ὁ δέ προθυμία ἔνθεος καί ἐνάρετος · ὡς λέγω , ὅτι ὁ μέν χείρ , χείρ Ἡσαῦ , ὁ δέ φωνή , φωνή Ἰακώβ . δημώδης μέν γάρ εἰμί ὁ θόρυβος , ἔνθεος δέ ὁ ζῆλος . οὐ δέω δέ ὅλος διαφέρω πρός ὁ κραυγή ὁ σπουδάζω , ἀλλά ἀποβλέπω εἰς ὁ ζῆλος ὁ ἀκούω . καί γάρ ὁ Χαναναῖος κατακράζω ὁ σωτήρ , ἀλλά οὐ βλέπω αὐτηες͂ς εἰς ὁ θορυβέω ὁ κραυγή , ἀλλά εἰς ὁ σπουδάζω ὁ διάνοια . βοάω οὖν , ὡς ἄρτιος ἀκούω , ἀκολουθέω ὁ ἴχνος ὁ δεσποτικός , υἱός Δαυίδ , ἐλεέω ἐγώ . ὤ ὁ ὁ ἔθνος πίστη · ὦ ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἀγνωμοσύνη · ὁ Χαναναῖος , ὁ ὁ γένος ὁ Ἰσραηλιτικός ἀποσχοινίζω , ὁ μήτε νόμος συντρέφω , μήτε προφήτης συζῶ κηρύσσω ὁ ἀλήθεια λέγω · υἱός Δαυίδ , ἐλεέω ἐγώ · ὁ δέ ὁ νόμος συντρέφω καί προφήτης ἀκούω , ὁ ἀλήθεια ἀρνέομαι , ὁ ψεῦδος πρεσβεύω , λέγω · οὐ οἶδα αὐτός · Σαμαρείτης εἰμί καί δαιμόνιον ἔχω . ὤ ὁ πίστη ὁ ἔθνος · ὦ ὁ ἀγνωμοσύνη ὁ Ἰσραηλίτης . Όρα ὁ θεός καί δεσπότης ὁ ἅπας , πῶς τιμάω ὁ γένος . οὐ εἰμί καλός λαμβάνω ὁ ἄρτος ὁ τέκνον , καί βάλλω ὁ κυνάριον . καλέω κύων ὁ ἔθνος καί υἱός ὁ Ἰσραηλίτης · ἀντιστρέφω δέ ὑπό ὁ λαός ὁ τιμή · καί ὁ μέν τιμάω ἀτιμάζω , ὁ δέ ἀτιμάζω προσκυνέω · υἱός καλέω ὁ εὐεργεσία οὐ δέχομαι , ὁ δέ Χαναναῖος κύων ὀνομάζω , ὁ εὐεργέτης οὐ ἀφίστημι . Ζεύς οὗτος γάρ ὁ σωτήρ καί κύων καλέω ὁ γυνή , οὐ ἵνα ὑβρίζω , ἀλλά ἵνα ὁ πρόθεσις γυμνόω , ὅτι ὁ ἔθνος καί ὑβρίζω οὐ ἀφίστημι ὁ εὐεργέτης , ὁ δέ Ἰσραήλ καί εὐεργετέω ἀρνέομαι ὁ σωτήρ . υἱός Δαυίδ , ἐλεέω ἐγώ . καί ὁ πᾶς ἐπακούω σιγάω , οὐ ἀποπέμπω ὁ δέησις , ἀλλά λαμπρός ἐκφαίνω ὁ πίστις . Χαναναῖος ὁ γένος καί Ἀβραμῖτις ὁ πίστις . υἱός Δαυίδ , ἐλεέω ἐγώ . καί ὁ πρό ὁ κραυγή ὁ στόμα ὑπακούω ὁ ἱκεσία ὁ ψυχή , σιωπάω καί ἀνέχω · καί νομίζω ὁ ἀπόστολος ἀπηνής τις ἔρχομαι , ἀποπέμπω ὁ τοσοῦτος ἱκεσία . καί πρός αὐτός ὁ μαθητής · ἀπολύω αὐτός , ὅτι κράζω ὄπισθεν ἐγώ . ἆρα οὖν σῦς , Πέτρος , ἢ σῦς , Ἀνδρέας , ἢ Φίλιππος , ὁ σωτήρ εἰμί φιλάνθρωπος ; καί σύ κάμπτω ὁ παράκλησις , αὐτός δέ οὐ δυσωπέω ὁ ἱκεσία ; Ἀρά σύ ὁ φαίνω κρίνω , ἐγώ δέ ὁ ἔννοια δικάζω · ὑπερτίθημι καί ἀναβάλλω ὁ χάρις , ἵνα γυμνόω ὁ λαμπρός πίστις . οὐ ἀποστέλλω , εἰμί μή εἰς ὁ πρόβατον ὁ ἀπόλλυμι οἶκος Ἰσραήλ . εἶτα ποιμήν εἰμί ὁ Ἰσραηλίτης , οὐ πᾶς ὁ γῆ δεσπότης καί ποιμήν καί διοικητής καί προνοητής ; οὐ λέγω · οὐ εἰμί ποιμήν ὁ ἄλλος , ἀλλά , οὐ ἀποστέλλω εἰς οὗτος · οὐ ἀληθῶς οὗτος λέγω , ἀλλά ὁ σχῆμα ὁ πίστις γυμνόω . εἰμί γάρ μή ἀποστέλλω ἀλλαχοῦ , ἀλλά εἰς ὁ πρόβατον ὁ οἶκος Ἰσραήλ , πῶς ὁ ἀπόστολος πέμπω εἰς ὁ πέρας ὁ οἰκουμένη , πορεύομαι μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος , βαπτίζω ; εἰμί μή ἀποστέλλω εἰς ὁ ἄλλος πρόβατον , ἀλλά εἰς ἐκεῖνος ὁ ὁ Ἰσραήλ , καί ἄλλος πρόβατον ἔχω , ὅς οὐ εἰμί ἐκ ὁ αὐλή οὗτος , κᾀκεῖνας δέω ἐγώ συνάγω , ἵνα γίγνομαι εἷς ποίμνη καί εἷς ποιμήν ; Ὥστος οὐ πρός αὐτός λαλέω τέως ὁ πρᾶγμα ὁ ἀκρίβεια , ἀλλά πρός ὁ ὁ ψυχή δοκιμασία . Οὐκ ἀποστέλλω . ἀρνέομαι ὁ πρᾶγμα καί οὐ φεύγω ὁ γυνή παρακαλέω · ἀποσείω αὐτηες͂ς ὁ ἱκεσία καί οὐ ἀποσείω αὐτός ὁ προσκύνησις . ἀληθῶς ὁ ἐκκλησία εἰκών ὁ Χαναναῖος , ὁ ἐν κίνδυνος ἐξετάζω καί ὁ δεσπότης οὐ ἀρνέομαι , ὁ μυρίος χειμών ὑπομένω καί ὁ ὀφθαλμός ἔχω πρός ὁ λιμήν ὁ πίστη , ὁ μυρίος κῦμα ὁ αἱρετικός περικλονέω , καί ἀπό ὁ ἑδραῖος πίστη μή σαλεύω . ἀντεξετάζω πίστις ἐκκλησιαστικός καί ἀγνωμοσύνη Ἰουδαϊκός . Ἰουδαῖος μάννα ἐσθίω γογγύζω · ὁ ἐκκλησία νηστεύω εὐχαριστέω ὁ δεσπότης · ἐκεῖνος τιμάω ἀγνωμονέω · ὁ ὁ Χριστός διώκω εὐχαριστέω . τίς ἀποδέχομαι οἰκέτης , ἐάν ἵημι δεσπότης ; δύο οἰκέτης τίς ἀποδέχομαι , ὁ μετά ὁ εὐεργεσία ἀγνωμονέω ἢ ὁ ἐν ὁ παιδεία εὐγνωμονέω ; Εἰκών τοίνυν ὁ ἐκκλησία οὗτος ὁ Χαναναῖος , ὁ ἀποπέμπω καί ὁ δεσπότης οὐ ἀρνέομαι . προσκυνέω αὐτός λέγω · κύριος , βοηθέω ἐγώ . Ἐπειδή πρῶτος λέγω · υἱός Δαυίδ , ἐλεέω ἐγώ , νομίζω , ὅτι μικρός προσάγω ὁ παράκλησις ὁ ἄξιος ἀνακαλέω ὁ πρῶτος φωνή , καί δεύτερος εὐγνωμοσύνη ὁ πρῶτος καλύπτω . οὐκέτι γάρ αὐτός καλέω · υἱός Δαυίδ , ἀλλά κύριος , λέγω · κύριος , βοηθέω ἐγώ . καί οὐδέ αὐτός ἀποκρίνω , ἀλλά ὀχλέω ὁ ἀπόστολος πρός ὁ φωνή λέγω · κράζω ὄπισθεν ἐγώ . ὑπερτίθημι θεός , πρός ὁ πίστις ἀποβλέπω , καί φημί πρός αὐτός · οὐ εἰμί καλός λαμβάνω ὁ ἄρτος ὁ τέκνον καί βάλλω ὁ κυνάριον , τέκνον λέγω ὁ Ἰσραηλίτης , οὐ τοσοῦτος αὐτός τιμόω , ὅσον ἐλέγχω ἐπί ὁ ἀγνωμοσύνη . ὁ γάρ καλός σήμερον τέκνον ὁ Ἰσραηλίτης , γιός εἰμί ὁ λέγω · υἱός γεννάω καί ὑψόω · αὐτός δέ ἐγώ ἀθετέω . καλέω κύων ὁ Χαναναῖος καί φέρω ὁ ὕβρις μετά χάρις . πλήν οἴομαι καί πιστεύω , ὅτι ἐν ὁ ὕβρις οὗτος ἐντίθημι ὁ εὔνοια ὁ εἰκών , κύων , δείκνυμι ὁ ευνοϊκός ὁ ζῷον . Κύων μύριοι πάσχω , ὁ δεσποτικός οἰκία οὐ ἀφίστημι · κύων , ὅτε εἶδον ὁ δεσποτικός βῆμα , σιωπάω · ὅταν δέ δοῦλος δεσποτικός , ἡσυχάζω · ὅταν δέ εἶδον ἀλλότριος , σπαράσσω , ὑλακτέω , οὐ ἡσυχάζω , πρός οὐδείς ὁ ἄλλος βλέπω . Ἰουδαῖος πῶς ὁράω κατά ὁ θεός μυρίος βλασφημία καί οὐ ταράσσω ; βλέπω Χριστιανός ἀκούω βλασφημία αἱρετικός ἢ ἕτερος πλάνης καί εὐθύς θορυβέω , ὑλακτέω , βοῦς κατά ὁ ἐναντίος . οὐ φέρω Χριστιανός ὁράω ἀλλότριος ὄψις , ἀλλά ὡς κύων περί ὁ δεσποτικός πύλη ὑλακτέω . καί ὁ ἔξω ὁ πίστη φιλόσοφος ὁ ὁ κύων προσηγορία ἀσπάζομαι διά ὁ εὐνοικός ὁ ζῷον καί οὐ αἰδέομαι ὁ ὄνομα , ἀλλά ἀποβλέπω εἰς ὁ εὔνοια ὁ φύσις . ὅτι δέ ἀποδέχομαι ὁ θεός ὁ ὑλακτέω ὑπέρ ὁ εὐσέβεια , καί μέμφομαι ὁ σιωπάω καί μή ὑλακτέω ὑπέρ ὁ ἀλήθεια λέγω περί ὁ Ἰσραηλίτης · Παντές κύων ἐνεός , οὐ δύναμαι ὑλακτέω . Κύων καλέω ψυχή εὐνοέω ὁ δεσπότης , καί ὑπέρ ὁ δεσπότης ὑλακτέω , οὐ ὑβρίζω . Κύων ὅταν μαίνομαι , οὗτος μόνος ἔχω σημεῖον ὁ μανία , ὅταν κατά ὁ δεσπότης ὁ ὀδούς ἐπαίρω . οὐδέποτε γάρ σωφρονέω κύων κατά ὁ δεσπότης μαίνομαι . οὐδείς ἕτερος ἔλεγχος ὁ Ἰουδαῖος μανία ἢ ὁ κατά ὁ σωτήρ ὑλακτέω . Ὅτι θεός ὅς χρή γνωρίζω ὡς δεσπότης , οὗτος ἀποσείω ὡς ἀλλότριος . ὅθεν κατηγορέω αὐτός λέγω · περικυκλόω ἐγώ κύων πολύς . καί τίς ὁ κύων ; συναγωγή πονηρεύομαι περιέχω ἐγώ . οὐ ἀποπέμπω τοίνυν ὁ Χαναναῖος ὁ ὕβρις , ἀλλά δέχομαι μετά εὐχαριστία . οὐ εἰμί καλός λαμβάνω ὁ ἄρτος ὁ τέκνον καί βάλλω ὁ κυνάριον . ὁ δέ ἀπό ὁ ὕβρις ὁ φιλανθρωπία κατασκευάζω λέγω · Ναίς , κύριος , καί γάρ ὁ κυνάριον ἐσθίω ἀπό ὁ ψιχίον ὁ πίπτω ἀπό ὁ τράπεζα ὁ κύριος αὐτός , μή οικτηρεισος ἐγώ ὡς τέκνον , ἀλλά ἐλεέω ἐγώ ὡς κύων · δέχομαι ὁ ὕβρις σύ , δεσπότης . Πάσης γάρ τιμή εἰμί ἀγαθός ἤ παρά σύ ὕβρις , πᾶς δόξα ἀνώτερος . ἵνα τοίνυν ὁ σωτήρ ἐπί τέλος δείκνυμι ὅτι οὐ ὑβρίζω καλέω κύων ὅτε αὐτηες͂ς γυμνόω ὁ εὐχαριστία , τότε λέγω · ὦ γυνή , μέγας σύ ὁ πίστις · γίνομαι σύ ὡς θέλω . ἐγώ οὐ οἶδα πῶς ἐπαινέω ὁ πίστις , ὅς ὁ σωτήρ μέγας καλέω . Ποίας γάρ αὐτός δύναμαι ἐπινοέω ἀγαθός εὐφημία ὁ ἀπό ὁ σωτήρ ἀποδίδωμι ; ἐάω ὁ φωνή ἀκέραιος · μή ὑβρίζω αὐτός ὁ ἡμέτερος εὐφημία · μή ποιέω ὁ μέγας μικρός . ἀνθρώπινος γάρ εὐφημία μειόω ὁ πρᾶγμα · θεός δέ φωνή μαρτυρέω ὁ πρᾶγμα . ὅς ὁ ἔπαινος φημί οὐ ἐκ ἄνθρωπος , ἀλλά ἐκ ὁ θεός . Ζεύς τίς δέ ὅλος ὁ δαιμονιάω ὁ σωτήρ καλέω εἰς βοήθεια ; υἱός Δαυίδ , ἐλεέω ἐγώ . μή γάρ ὁ ὁ Δαυίδ συγγένεια ὁ κατά ὁ δαίμων ἐξουσία ἔχω ; πόθεν ὅλος ὁ προφητεύω ὁ βοάω λέγω · υἱός Δαυίδ , ἐλεέω ἐγώ ; καί ὁ Χαναναῖος προσάγω ὁ θυγάτηρ δαιμονίζω λέγω · υἱός Δαυίδ , ἐλεέω ἐγώ ; Παρεδώθη ὁ ὁ ἱστορία , ὅτι Δαυίδ ὁ ἀκολουθία ὁ ἅγιος ἀνακρούω λύρα ἀπελαύνω ὁ Σαῦλος ὁ δαίμων . ἐπεί οὖν καί Δαυίδ ἐλαύνω ὁ δαίμων διά μουσικός ἐνέργεια , μουσικός οὐ ἀνθρώπινος , ἀλλά θεῖος , καί ἀπό ἅγιος πνεῦμα ἀνακρούω , ἀπό ὁ συγγένεια εὐφημία λαμβάνω λέγω · υἱός Δαυίδ , ἐλεέω ἐγώ . πλήν οὐ δέω στοιχέω οὗτος ὁ φωνή , ἀλλά ἐπί ἐκεῖνος μέν ὁδηγέω , ἀνάγω δέ ἐπί ὁ ἄξιος . ἰάομαι ὁ παῖς αὐτηες͂ς ἀπό ὁ ὥρα ἐκεῖνος . θεός γάρ φωνή προσέρχομαι ὁ παῖς ἰάομαι · ἐξορίζω δαίμων , ἐλαύνω ὁ ὁ σωτήρ φωνή πᾶς ἐναντίος κατάστασις .