severian-of-gabala.in-ascensionem-domini 1
Σήμερον ἡμῖν ἡ τοῦ σωτῆρος ἀνάληψις τὸν οὐρανὸν ἤνοιξεν καὶ ὁδὸν ἀληθείας ὑπέδειξε . Σήμερον ἡ φιλάνθρωπος τοῦ σωτῆρος οἰκονομία τὸν χοϊκὸν ἄνθρωπον ἀπὸ γῆς ἀνασπάσασα εἰς οὐρανὸν μετεφύτευσε . Σήμερον ἡ τοῦ μονογενοῦς ἀγαθότης τὸν παλαιὸν ἐκεῖνον Ἀδὰμ τῷ θανάτῳ καὶ τάφῳ καὶ ἀνόμῳ τιμωρίᾳ ὑποβληθέντα , τῆς παλαιᾶς καταδίκης ἐξαρπάσασα καὶ ἀθανασίαν ἐνδύσασα εἰς αὐτὰ τὰ βασίλεια τῆς αἰωνίου ζωῆς ἐνίδρυσεν . Καὶ γέγονεν ὁ ἐπὶ γῆς ἄνθρωπος συμπολίτης ἀγγέλων , ἀλλὰ καὶ ἀρχαγγέλων καὶ πασῶν τῶν οὐρανίων δυνάμεων δεσπότης ἀπεδείχθη . Οὐ γὰρ ἀγγέλοις συναμιλλᾶται ἡ τοῦ σωτῆρος ἀνάληψις , ἀλλ’ ἀγγέλων δεσπόζει · Ὑπεράνω γάρ ἐστι πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας καὶ κυριότητος καὶ παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου , κατὰ τὴν σωτήριον τοῦ ἀποστόλου διδασκαλίαν · ὃς ἐκάθισέ φησιν ἐν δεξιᾷ τῆς μεγαλωσύνης ἐν ὑψηλοῖς . Ὅταν δὲ ταῦτα λέγῃ ὁ θεολόγος , τὴν δόξαν ἑρμηνεύει , οὐ τὴν πρὸ αἰώνων ἣν ἔχει , ἀλλὰ τοῦ θνητοῦ τούτου καὶ ἀνθρωπίνου γένους τὴν εἰς τὸ κρεῖττον μεταβολὴν ὑποτίθεται . Οὐ γὰρ ὁ μονογενής , ὁ θεὸς λόγος , ὁ συναΐδιος καὶ σύνθρονος τῷ πατρί , ἀνάγεται ἄνω ( τῶν γὰρ ἄνω ἐστὶ δεσπότης ) , ἀλλ’ ἡ θνητὴ φύσις ἀνάγεται ὑπ’ αὐτοῦ · καὶ τὴν σωτηρίαν οὐχ ἑαυτῷ πραγματεύεται , ἀλλὰ τῷ γένει τῶν ἀνθρώπων χαρίζεται . Οὔτε γὰρ δι’ ἑαυτὸν ἀπέθανεν , οὔτε δι’ ἑαυτὸν ἀνέστη , οὔτε δι’ ἑαυτὸν ἀνελήφθη , οὔτε γὰρ ἀπέθνῃσκεν ἂν ἡ πηγὴ τῆς ἀθανασίας , οὔτε ἠγείρετο ἡ ἀνάστασις . Ὁ θεὸς οὐκ ἀνίσταται , ἀλλ’ ἀνιστᾷ · οὐκ ἐγείρεται , ἀλλ’ ἐγείρει · οὐ ζωοποεῖται , ἀλλὰ ζωοποιεῖ . Ἵνα δὲ μάθῃς ὅτι οὐχ ὁ θεὸς λόγος ἀνίσταται , ἀλλ’ ἡ ἔνσαρκος οἰκονομία , πρὶν σταυρὸν ὑπομείνῃ , πρὶν ταφήν , πρὶν ἀνάστασιν δείξῃ , ἔλεγε Μάρθᾳ τῇ ἀδελφῇ Λαζάρου · Ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις . Καὶ ἀνάστασιν ἑαυτὸν καλεῖ , ἵνα δείξῃ ὅτι ἀνιστᾷ μὲν κατὰ τὴν θεότητα , ἐγείρεται δὲ κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα . Ἀνέστη τοίνυν δι’ ἡμᾶς ἐπειδὴ καὶ ἀπέθανε δι’ ἡμᾶς . Ἀνελήφθη εἰς οὐρανούς , οὐκ αὐτός οὐρανοῦ δεόμενος ὁ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν πληρῶν , ἀλλὰ τὸ γήϊνον σκεῦος εἰς οὐρανὸν ἀναλαμβάνων , ἵνα δείξῃ τῷ διαβόλῳ τὸν πεπατημένον βασιλεύοντα , ἵνα δείξῃ ὅτι ὃν ἡ τυραννὶς τοῦ διαβόλου ἐξέβαλεν ἐκ τοῦ παραδείσου , ἡ τοῦ θεοῦ φιλανθρωπία σύνθρονον ἑαυτῇ ἀπετέλεσε . Καὶ μονονουχὶ ἔλεγεν ὁ θεὸς πρὸς τὴν βασκανίαν τοῦ διαβόλου · Σὺ αὐτὸν ἐπὶ γῆς ἔτρωσας , ἐγὼ αὐτὸν εἰς οὐρανὸν ἀνήρπασα · σὺ αὐτὸν εἰς τάφους κατήγαγες , ἐγὼ αὐτὸν τῷ ἐμῷ οὐρανῷ ἐνίδρυσα . Ὅτι , ἀδελφοί , οὐχ ἑαυτῷ ταύτην ὁ σωτὴρ ἐπραγματεύσατο τὴν σωτηρίαν , οὔτε δι’ ἑαυτὸν ἀνελήφθη , οὔτε δι’ ἑαυτὸν ἀνέβη . Ἦν γὰρ ἐν κόσμῳ καὶ πρὶν ἐπιδημήσῃ τῷ κόσμῳ . Πάντα δὲ ταῦτα ὑπέμεινε δι’ ἡμᾶς , καὶ ἐν τῷ σώματι τῷ ἑαυτοῦ ἡμᾶς πάντας ἀνήγαγε , καὶ ἐν τῇ συνθρόνῳ τιμῇ τῇ δοθείσῃ τῇ σαρκὶ τοῦ σωτῆρος , ἡμεῖς πάντες ἐτιμήθημεν καὶ τὸ θνητὸν γένος ἐδοξάσθη . Ἄκουε Παύλου λέγοντος · Νεκροὺς ὄντας ἡμᾶς τοῖς παραπτώμασιν , συνεζωοποίησεν τῷ Χριστῷ καὶ συνήγειρεν ἡμᾶς καὶ συνεκάθισε . Συνήγειρε , διὰ τὶ καὶ συνεκάθισε ; Ὁρᾷς ὅτι οὐχ ἑαυτῷ ἐδόθη ἡ τιμή , τῇ πηγῇ τῆς ἀθανασίας , ἀλλὰ τῷ θνητῷ γένει . Συνήγειρεν ἡμᾶς καὶ συνεκάθισεν , καὶ μὴν οὐδέπω ἀνέβημεν ἄν , οὐδέπω συνεκαθέσθημεν ἄν · ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐν τῇ ἀπαρχῇ τοῦ σώματος Χριστὸς τεταμίευται πάντων ἡμῶν ἡ σωτηρία . Τὸ μέλλον ἔσεσθαι ὡς γεγονὸς ἡρμήνευσεν , ἐπειδὴ οἶδεν ἀσφαλὲς ἐνέχυρον τοῦ θνητοῦ γένους καθήμενον ἂνω . Ἀντίρροπον γὰρ ἀντέστησεν ὁ θεὸς τῇ πτώσει τοῦ θανάτου τὴν ἀνάληψιν . Ἀδὰμ παραβάς , ὅλον τὸ γένος ἑαυτῷ συγκατέσπασεν · ὁ Χριστὸς ἀναληφθείς , ὅλον τὸ γένος τῶν πιστῶν ἑαυτῷ συνανήγαγε . Καὶ ὥσπερ κατὰ τοῦ Ἀδὰμ μόνου ἀπόφασις ἐξηνέχθη , ὥς φησιν · Ἧι ἂν ἡμέρᾳ φάγῃς , θανάτῳ ἀποθάνῃ , καὶ Γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ , τὸ δὲ ἀκόλουθον ἐσιώπησε μὲν τῷ λόγῳ , ἔδειξε δὲ τῇ πείρᾳ . Οὐ γὰρ σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ αἱ θυγατέρες σου καὶ ὅλον τὸ γένος σου , ἀλλὰ κατὰ τῆς ῥίζης ἀποφαινόμενος τὴν ἀκολουθίαν τοῦ γένους καὶ τοὺς καρποὺς τῇ ῥίζῃ συμπεριέλαβεν . Ὥσπερ οὖν ἐκεῖ ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἀδὰμ ἐπιλαβομένη ἅπαν τὸ γένος συγκατέσυρεν , οὕτως ἡ τοῦ σωτῆρος ἀνάληψις ὅλῳ τῷ γένει τὴν σωτηρίαν ἐπραγματεύσατο . Ἀντίρροπος γὰρ ἡ χάρις τῇ παλαιᾷ καταστάσει . Οὐκ ἐξ ὁμοτιμίας ἀντίρροπον εἶπον , ἀλλ’ ὅτι ὃ ἀπώλεσε διὰ τῆς παραβάσεως ἔλαβεν διὰ τῆς τοῦ σωτῆρος οἰκονομίας . Καὶ μαρτυρεῖ Παῦλος λέγων · Ὥσπερ ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες ἀποθνῄσκομεν , οὕτως ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζωοποιηθησόμεθα . Καὶ μηδεὶς θαυμαζέτω εἰ τοῦ σωτῆρος ἐπιδημήσαντος καὶ ζωὴν αἰώνιον κηρύξαντος καὶ βασιλείαν οὐρανῶν χαρισαμένου , ἠπείθει τὸ θνητὸν τοῦτο γένος λέγον · Τί μοι πλέον ὑπῆρξε πιστεύσαντι , εἰ κατὰ τοὺς ἀπίστους τελευτῶ , εἰ μετὰ πάντων θανατοῦμαι , εἰ τὰ αὐτὰ ὑπομένω οἷα κἀκεῖνοι οἱ ἀπιστήσαντες ; Τί τὸ ξένον τῆς χάριτος ; Ποῦ δὲ εὕρω τὰ ψευδῆ καὶ τὰ ἀληθῆ ; Ἄκουε τοῦ σωτῆρος λέγοντος · Ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα . Εἴρητο τῷ Ἀδάμ · Ἧι δ’ ἂν ἡμέρᾳ φάγῃ , θανάτῳ ἀποθάνῃ . Ἀλλ’ οὐκ ἀπέθανε καθ’ ἣν ἔφαγεν ἡμέραν , ἀλλ’ ἔζησεν ἐν τῷ κόσμῳ , ἐνενέκρωτο δὲ τῇ ἀποφάσει . Καὶ τῇ μὲν ἀποφάσει νεκρὸς ἦν , τῇ δὲ τοῦ θεοῦ μακροθυμίᾳ ἔζη καὶ ζωῆς ἀπήλαυνεν . Ὥσπερ οὖν ἡ τοῦ Ἀδὰμ ζωὴ μετὰ τὴν ἀπόφασιν ἐπιταθεῖσα ἐπὶ ἐννεακόσια τριάκοντα ἔτη οὐκ ἔλυσε τὴν ἀπόφασιν , ἀλλὰ κατέλαβεν ἡ ἀπόφασις μακροῖς χρόνοις ἐναποδύσασα τὴν ζωὴν τοῦ ἀνθρώπου , οὕτω καὶ ἐνταῦθα . Ἐπειδὴ ἅπαξ ἀψευδὴς ὁ ἐπαγγειλάμενος , κἂν ἀποθάνωμεν τῇ φύσει , ζῶμεν τῇ ἀψευδεῖ ἐπαγγελίᾳ . Καὶ ὥσπερ τῷ Ἀδὰμ πρόκριμα οὐκ ἐποίησε τὸ ζῆν μετὰ τὴν ἀπόφασιν , οὕτως οὐδὲ ἡμῖν πρόκριμα τὸ ἀποθνῄσκειν μετὰ τὴν ἐπαγγελίαν φέρει . Καὶ γέγονε τὸ γένος ἡμῶν ἐν τῷ φυράματι κατὰ τὴν ἀπ’ ἀρχῆς ἐπαγγελίαν . Ἀπείληφε τὴν εὐεργεσίαν καὶ ἐσμὲν ἐν οὐρανῷ διὰ Χριστόν . Ἐπειδὴ ἐγεγόναμεν ἐν τάφοις διὰ τὸν Ἀδάμ , διὰ τὸν Ἀδὰμ ἐξεβλήθημεν παραδείσου . Διὰ Χριστὸν ἀνηρπάσθημεν καὶ εἰς οὐρανὸν καὶ εἰς παράδεισον . Διὰ τὴν τοῦ Ἀδὰμ παράβασιν ὑπὸ τῶν χερουβὶμ ἐδιώχθημεν . Γέγραπται γὰρ ὅτι ἔθηκεν ὁ θεὸς τὴν φλογίνην ῥομφαίαν καὶ τὰ χερουβὶμ φυλάττειν τὴν ὁδὸν τοῦ παραδείσου καὶ ἐκπεπολέμητο τὰ χερουβὶμ τῷ Ἀδάμ . Ἀπήλαυνεν αὐτὸν τὴν εἴσοδον τοῦ παραδείσου . Διὰ τὴν παράβασιν τὰ χερουβὶμ τῷ Ἀδὰμ ἐχθραίνει · διὰ τὴν τοῦ σωτῆρος ἐπαγγελίαν καὶ τὰ χερουβὶμ φίλα καὶ τὰ σεραφὶμ συλλειτουργά . Τῇ γὰρ τῶν σεραφὶμ φωνῇ ἡ ἐκκλησία λειτουργεῖ καὶ τὸ τρισάγιος μετὰ τῶν ἄνω ἀναπέμπει , ἵνα μάθῃ ὁ ἄνθρωπος ὅτι αἱ οὐράνιαι δυνάμεις οὐ κατὰ φύσιν πρὸς αὐτὸν ἐξεπολεμήθησαν , ἀλλὰ διὰ τὴν παράβασιν αὐτοῦ ἀπεστράφησαν , διὰ δὲ τὴν φιλανθρωπίαν προσελάβοντο · κἀκεῖ μὲν φλογίνη ῥομφαία τὸν Ἀδὰμ ἀπέκλεισεν . Ἵνα δὲ πάλιν διδαχθῶμεν ὅτι οὐχ ἡ τοῦ πυρὸς φύσις ἐκπεπολέμητο τῷ ἀνθρώπῳ , ἀλλ’ ἡ παράβασις πάντων αὐτῷ ἐξεπολέμησεν · ἐκεῖνον φλογίνη ῥομφαία διώκει , τὸν Ἠλίαν ἅρμα πυρὸς ἀναλαμβάνει . Ὁρᾷς πῶς τὸ αὐτὸ πῦρ καὶ πολέμιον καὶ φίλον , οὐ τῇ φύσει μεταβαλλόμενον , ἀλλὰ τῇ προθέσει τοῦ θεοῦ δουλεῦον ; Ἀπεκλείσθη Ἀδὰμ τοῦ παραδείσου , λαμβάνει κλεῖς οὐρανοῦ Πέτρος · ἐν τῷ παραδείσῳ ὑπὸ τοῦ ὄφεως ἐπιβουλεύεται , ἐν τῷ κόσμῳ εἰς ἐξορίαν παραδοθείς , ἐν αὐτῷ τῷ τῆς ἐξορίας τόπῳ πατεῖ τὸν πατήσαντα . Ἰδοὺ γὰρ δέδωκα ὑμῖν ἐξουσίαν πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ . Μὴ πρόκριμα ἤνεγκεν τῷ Ἀδὰμ ἡ παράβασις ; οὔτε ἡμῖν πρόκριμα ποιήσει ὁ κόσμος , τῆς πίστεως δικαιούσης . Ἀδὰμ ἐν τῷ παραδείσῳ τῇ παραβάσει καταισχύνεται , Ἰὼβ ἐν τῇ κοπρίᾳ τῇ ὑπομονῇ στεφανοῦται . Ἀνέλαβε τοίνυν τὸ ἀνθρώπινον γένος ὁ φιλάνθρωπος · οὐχ ἓν γένος , οὐχ ἓν κλίμα , ἀλλὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην · Ὅλον γὰρ σώζει τὸν ἄνθρωπον ὁ παντὸς τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων πλάστης . Μία πάντων ἡ πλάσις , μία πάντων ἡ κλῆσις . Οὐ συγχωρεῖ Ἰουδαίων παισὶ σεμνοῦσθαι , ἀλλ’ ὅρα τί κατασκευάζει καὶ πρὸ τῆς ἐπιδημίας · ἀναλαμβάνει τὸν Ἐνώχ . Ἐνώχ , ποῖον ; Τὸν φέροντα τύπον τῆς ἐκκλησιαστικῆς εὐκοσμίας . Διὰ τί τύπος γίνεται τῆς ἐκκλησίας Ἐνώχ ; Οὐ γὰρ σάββατον ἐφύλαξεν , οὐ περιτομὴν ἐδέξατο , οὐ πόνοις Ἰουδαϊκοῖς ἠκολούθησεν , ἀλλ’ ἁπλότητι εὐαγγελικῇ ἐστοιχειώθη πρὸς ἀρετήν . Προέλαμπεν τοίνυν ἡ ἀπαρχὴ τῆς σωτηρίας . Ἐπειδὴ κατεψηφισάμεθα ἡμεῖς πάντες τοῦ γένους ὡς κατὰ φύσιν ὄντος θνητοῦ καὶ πάντες ἕτοιμοι ἦσαν εἰπεῖν ὅτι φύσει ἀποθνῄσκομεν διὰ τὴν ἄγνοιαν , ὅτι ἡ συνήθεια φύσιν ἐποίησε νομισθῆναι τὴν ἀπόφασιν . Ὁ θεὸς ἐξ αὐτοῦ τοῦ φυράματος ἀναλαβὼν εἰς ἀθανασίαν μεθίστησιν , ἵνα δείξῃ ὅτι οὐχ ἡ φύσις αὐτοὺς κατέκρινεν , ἀλλ’ ἡ ἁμαρτία ἔτρωσεν . Οὐκ ἂν ἄλλως τὸν τύραννον εἷλεν εἰ μὴ σταυρὸν ὑπέμεινε . Τύραννον λέγω τὸν διάβολον , τὸν κατὰ τῆς δεσποτικῆς κτίσεως τυραννήσαντα . Τρία γὰρ τὰ βασιλεύοντα ἐν κόσμῳ καὶ τυραννοῦντα κατὰ τῆς δεσποτικῆς δημιουργίας . Ποῖα ταῦτα ; Ὁ διάβολος , ἡ ἁμαρτία , ὁ θάνατος . Διὰ γὰρ τοῦ διαβόλου ἡ ἁμαρτία , καὶ δι’ αὐτῆς ὁ θάνατος . Καὶ πόθεν δειχθῇ ὅτι ταῦτα ἐβασίλευον ; Λέγει ἡ γραφή · Καὶ μὴ βασιλευέτω ἡ ἁμαρτία ἐν τῇ θνητῇ σαρκὶ ὑμῶν . Καὶ αὐτὴ ἀλλαχοῦ · Καὶ ἐβασίλευσεν ὁ θάνατος ἀπὸ Ἀδὰμ μέχρι Μωϋσέως καὶ ἐπὶ τοὺς μὴ ἁμαρτήσαντας . Ἰδοὺ ἁμαρτίας καὶ θανάτου βασιλεία . Ἄκουε τοῦ κυρίου λέγοντος · Εἰ ὁ σατανᾶς τὸν σατανᾶν ἐκβάλλει , καθ’ ἑαυτοῦ ἐμερίσθη · πῶς οὖν σταθήσεται ἡ βασιλεία αὐτοῦ ; Τριὰς τυράννων κατὰ τῆς ἀθανάτου τριάδος ὡπλίζετο . Τριὰς διαβολικὴ τῇ ἁγίᾳ τριάδι ἀντέκειτο . Ἰδοὺ ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου κέκριται . Διὰ τί εἶπε κέκριται καὶ οὐκ ἀνῄρηται ; Οὐ γὰρ δυναστείᾳ αὐτὸν ἐξέβαλεν , ἀλλὰ κρίσει . Πρόσεχε ἀκριβῶς . Ἠδύνατο ὁ θεὸς καὶ ἄνευ οἰκονομίας καὶ ἄνευ σταυροῦ καὶ ἄνευ θανάτου τῆς σαρκὸς χαρίσασθαι τῷ θνητῷ γένει τῶν ἀνθρώπων ἀθανασίαν . Τίς γὰρ ἀντιστήσεται βουλῇ θεοῦ ; ἢ χάριτι ἢ ἀποφάσει ; Ἀλλ’ ὡς πολλάκις προειρήκαμεν , οἰκονομεῖ ὁ θεὸς τῷ ἀνθρώπῳ οὐ τὴν σωτηρίαν μόνον , ἀλλὰ καὶ μετ’ εὐφημίας σωτηρίαν , ἵνα μὴ δόξῃ ἁπλῶς ἄνευ ἀγώνων ἐλεεῖν τὸν ἄνθρωπον , ἀλλὰ εὐδοκιμοῦντα στέφειν . Εἰ γὰρ θεϊκῇ δυνάμει ἡττήθη ὁ διάβολος , μεγάλα ἀνεφρόνησεν ὁ τύραννος καὶ εἶπεν ἄν · Τὸν κόσμον ὅλον ἐνίκησα , ὑπὸ δὲ θεοῦ ἡττήθην · αἰσχύνη δὲ οὐδεμία τῷ ὑπὸ τοῦ κρείττονος ἡττωμένῳ . Διὰ τοῦτο ὁ σωτὴρ τὸν καταγωνισθέντα ἄνθρωπον ἀνιστᾷ αὐτῷ ἀντίπαλον , καὶ ὃν εἰς τὰ κατώτατα τοῦ ᾅδου κατήνεγκεν ἡ τοῦ διαβόλου τυραννίς , εἰς τὰ ἀνώτατα τῶν οὐρανῶν ἀνύψωσεν ὁ θεός . Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἀνάστασις τοῦ σωτῆρος , ἡ πάντων ἡμῶν ἀνάστασις , πάντων ἡμῶν οἰκονομία . Χριστὸς κηρύττεται , ἡ οἰκουμένη τῶν κακῶν ἐλευθεροῦται . Ὅπερ ἂν ποιήσῃ Χριστός , οὐχ ἑαυτῷ παρέχει , ἀλλ’ ἡμῖν χαρίζεται · Κἂν βαπτισθῇ δι’ ἡμᾶς , κἂν ἁγιασθῇ κατὰ τὸ φαινόμενον , πάντας ἁγιάζων , δι’ ἡμᾶς ἁγιάζεται · οὐ παρ’ ἄλλης δυνάμεως δεχόμενος τὸν ἁγιασμόν , ἀλλ’ αὐτὸς ἑαυτῷ παρέχων , τὰ τῆς θεότητος χορηγῶν τῇ θνητῇ φύσει , τῇ ἀνθρωπίνῃ σαρκί . Καὶ μαρτυρεῖ ὁ αὐτὸς λέγων · Καὶ ὑπὲρ αὐτῶν ἁγιάζω ἐμαυτὸν ἵνα ὧσιν καὶ αὐτοὶ ἡγιασμένοι ἐν ἀληθείᾳ Τί ἐστιν τὸ ἐν ἀληθείᾳ ἁγιάζεσθαι ; Τὸ ἀπὸ τῆς τοῦ σωτῆρος σαρκὸς λαβεῖν τὸ ἐνέχυρον τῆς ἀσφαλείας · τουτέστι τὸ ἁγιασθῆναι ἐν ἀληθείᾳ , τὸ κοινωνῆσαι τῇ τοῦ σωτῆρος θεότητι , τὸ λαβεῖν παρ’ αὐτοῦ τὸ πνεῦμα καὶ δοῦναι αὐτῷ τὸ σῶμα . Καὶ ὅρα τὴν χάριν ἀπὸ μικροῦ ἀρχομένην καὶ εἰς πέλαγος προβαίνουσαν . Ὅταν ἄρχεται ὁ θεὸς εὐεργετεῖν , σταγόνας δείκνυσιν εὐεργεσίας · ἀπὸ σταγόνας πηγή , ἀπὸ πηγῆς ποταμός , ἀπὸ ποταμοῦ πέλαγος ἄπειρον , ἀπὸ πελάγους ἄβυσσος πολλή . Οὕτως ὁ σωτὴρ ὤφθη πρῶτος καὶ μόνος , μέλλων ἀνανεοῦν τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων · φαίνεται μόνος , οὐ πολλοστός . Ἀπὸ τοῦ ἑνὸς προέβη εἰς δώδεκα ἀποστόλους , ἀπὸ τῶν δώδεκα ἀποστόλων εἰς ἑβδομήκοντα κήρυκας , ἀπὸ τῶν ἑβδομήκοντα κηρύκων εἰς πεντακοσίους ἀδελφούς . Ἀναστὰς γάρ φησιν ὁ κύριος ὤφθη ἐπάνω πεντακοσίοις ἀδελφοῖς ἐφάπαξ . Ἀπὸ τῶν πεντακοσίων σαγηνεύονται χιλιάδες τέσσαρες τῇ Πέτρου δημηγορίᾳ . Ἑτέρᾳ αὐτοῦ διδασκαλίᾳ ἐπίστευσαν πεντακισχίλιοι . Προῆλθεν ἀπὸ ἑκατοντάδων εἰς χιλιάδας , ἀπὸ χιλιάδων εἰς μυριάδας , ἀπὸ μυριάδων εἰς ἄμετρον ἀριθμόν . Λέγουσιν ἐν Ἱεροσολύμοις τῷ Παύλῳ · Θεωρεῖς , ἀδελφέ , πόσαι μυριάδες εἰσὶν Ἰουδαίων τῶν πιστευσάντων ; Ὁρᾷς πῶς ἀπὸ ἑνὸς δώδεκα · ἀπὸ τῶν δώδεκα ἑβδομήκοντα · ἀπὸ τῶν ἑβδομήκοντα πεντακοσίους · ἀπὸ τῶν πεντακοσίων χιλιάδες · ἀπὸ χιλιάδων μυριάδες · ἀπὸ μυριάδων πλῆθος ἄπειρον ; Οὕτως ἐν προοιμίοις δοκεῖ φαίνεσθαι ἡ ἀρετή . Προσερχομένη δὲ πλοῦτον αἰώνιον νικῶντα καὶ διάνοιαν καὶ λόγον καὶ ψῆφον παρέχει τοῖς εὐσεβῶς τὴν ἀλήθειαν καταγγέλλουσι . Οὕτω καὶ ὁ μακάριος Δαυὶδ πεισθείς ποτε εἰς νοῦν καὶ ἀριθμῷ ὑποβάλλει θεοῦ φίλους καὶ τὸν πόθον δείκνυσι καὶ ἀνήνυτον ἑρμηνεύει λέγων · Ἐμοὶ δὲ λίαν ἀτιμήθησαν οἱ φίλοι σου , ὁ θεός , λίαν ἐκραταιώθησαν αἱ ἀρχαὶ αὐτῶν · ἐξαριθμήσομαι αὐτοὺς καὶ ὑπὲρ ἄμμον πληθυνθήσονται Μαρτυρεῖ δὲ τῇ οἰκονομίᾳ ταύτῃ καὶ ἡ ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας ταύτης θεωρουμένη ἐπίδοσις . Ἐννόησον τίς ἐστιν ἡ σύναξις τῆς ὀρθοδοξίας κατὰ τόνδε τὸν τόπον , πόσοι ἦσαν ὀλίγοι , πῶς μετὰ ταῦτα πλῆθος , πῶς προέκοψεν καὶ γέγονε λαός , πῶς μυριάδες ἄπειροι νικῶσαι καὶ τὴν ψῆφον καὶ τῇ ἐνθύμησιν . Ἄξιον μνημονεῦσαι τοῦ ἁγίου πατρὸς Παύλου τοῦ τῆσδε τῆς πόλεως ἐπισκόπου γενομένου , ὅτε ἐν πολλαῖς τρικυμίαις τὸ σκάφος ἐν εὐδίῳ λιμένι ὥρμισεν , ὡς ὑπὸ τῶν αἱρετικῶν κυμάτων βαλλόμενος οὐ περιετράπη τὸ σκάφος · ἀλλὰ τὸ ἱστίον ἐγείρας τοῦ σταυροῦ καὶ τὴν σινδόνα ἁπλώσας τῆς καλῆς ὁμολογίας , ἐδέξατο εὐθέως τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον . Λεγέσθω περὶ αὐτοῦ τὰ εἰρημένα περὶ τοῦ Ἀβραὰμ διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου · Ἐμβλέψατε εἰς Ἀβραὰμ τὸν πατέρα ὑμῶν καὶ εἰς Σάρραν τὴν ὠδίνουσαν ὑμᾶς , ὅτι εἷς ἦν καὶ ἡγίασα αὐτὸν καὶ ἐπλήθυνα τὸ σπέρμα αὐτοῦ Τίς ἠδύνατο φέρειν τῶν αἱρετικῶν τὰς τρικυμίας ; Τίς ἠδύνατο γυμνῇ τῇ ὄψει τὴν ζάλην θεάσασθαι ; Τίνα οὐκ εἰς φρίκην ἤγαγεν ἡ πρόληψις ; Τίς οὐκ ἐνόμιζε ξένην εἶναι τὴν ἀλήθειαν ; Πάντα ἠνέῳκτο τῇ πλάνῃ καὶ τῇ ψευδῇ διδασκαλίᾳ · καὶ μόνῃ τῇ ἀληθείᾳ ἐπεκέκλειστο τὰ πάντα . Κεκλεισμέναι ἦσαν αἱ πύλαι τῶν ἀκοῶν . Οὐδεὶς ἤνοιγε τὴν ἀληθῆ θύραν . Θύραι γὰρ δεχόμεναι τὴν ἀλήθειαν αἱ ἀκοαί . Ἐπειδὰν δὲ ἀποστραφῶσιν αἱ ἀκοαὶ τὴν ἀλήθειαν , ὥσπερ θύραι ἀποκλείουσιν , ὥς φησιν ὁ Παῦλος · Καὶ ἀπὸ μὲν τῆς ἀληθείας τὴν ἀκοὴν ἀποστρέφουσιν , περὶ δὲ τοὺς μύθους ἐκτραπήσονται . Κεκλεισμέναι ἦσαν αἱ πύλαι τῶν ψυχῶν , αἱ ἀκοαὶ τῶν ψυχῶν . Ἦλθεν ὁ Χριστὸς κεκλεισμένων τῶν θυρῶν . Εἰσελθὼν εἰσῆλθε κεκλεισμένων τῶν θυρῶν . Οὔτε μία γὰρ κακία ἀποκλείει τὴν εὐεργεσίαν . Νικᾷ τὴν πονηρίαν ἡ τοῦ θεοῦ φιλανθρωπία . Συγχωρεῖ τὰ κακά , οὐχ ἵνα νικήσῃ , ἀλλ’ ἵνα γυμνωθῇ . Εἰσῆλθε τῶν θυρῶν κεκλεισμένων . Ὑπέδειξεν ἑαυτὸν τοῖς ἀποστόλοις διὰ τῶν ἁγίων καὶ διὰ σαρκὸς ὁρατὸς ἐπεπόλαζεν . Ηὗρεν ὅλον τὸν δῆμον λεπρὸν καὶ ἐκάθηρεν τῷ λόγῳ τῆς ὀρθοδοξίας . Ηὗρεν αὐτὸν τυφλὸν καὶ ἐφώτισεν τῷ λόγῳ τῆς διδασκαλίας . Ηὗρεν αὐτὸν χωλεύοντα περὶ τὴν ὀρθοτομίαν τοῦ εὐαγγελίου καὶ ἀρτίους αὐτῷ τοὺς πόδας τῶν λογισμῶν ἐχαρίσατο . Ηὗρε νεκροὺς καὶ ἤγειρεν . Ηὗρεν ἀπολωλότας καὶ ἐζήτησεν . Ἐξέβαλε τὴν ἀπιστίαν εἰς πίστιν μεταβαλών . Σκοπὸς γὰρ θεοῦ οὐχ ἁμαρτωλοὺς ἀνελεῖν ἀλλ’ ἁμαρτίαν · οὐκ ἀπίστους ἐκκόπτειν ἀλλ’ ἀπιστίαν . Ὥσπερ γὰρ ὁ ἰατρὸς κἂν σίδηρον ἐπαγάγῃ τῷ νοσοῦντι , κἂν καυστῆρα προσενέγκῃ , οὐ τῷ σώματι μάχεται , ἀλλὰ τῇ νόσῳ πολεμεῖ ἐκείνης δὲ ἐξορισθείσης ἔχει τὸν ἀπεχθανόμενον φίλον · καὶ ὁ πότε ὁρῶν ὡς πολέμιον τὸν ἰατρόν , ὕστερον ὡς εὐεργέτην τιμᾷ · οὕτω καὶ ὁ θεὸς τὴν ἀνθρωπότητα , ὥσπερ ἰατρὸς ἀγαθός , σωμάτων θεραπευτὴς καὶ ψυχῶν ἰατρός , μίαν μὲν ἔχων τῆς φιλανθρωπίας τὴν ἰατρείαν , διάφορα δὲ τὰ φάρμακα τοῖς τραύμασιν ἐπάγων . Οἶδας ὅτι καὶ ὁἰατρὸς οὐχ ἑκουσίᾳ δὲ γνώμῃ ἐπὶ σίδηρον ἔρχεται , ἀλλ’ ἐπειδὰν ἡ φύσις τῇ νόσῳ μάχεται , ἡ ἀνάγκη τὴν ὀξύτητα καλεῖ · καὶ οἱ ὁρῶντες τὴν ἐπιστήμην οὐχ ἑκουσίᾳ γνώμῃ τέμνουσαν ἀλλ’ ὑπὸ ἀνάγκης εἰς τοῦτο καταγομένην · Οὕτως ἰάτρευον καὶ οἱ προφῆται θέλοντες μὲν καὶ κολακεύειν καὶ εὐεργετεῖν καὶ παιδεύειν · ὡς δὲ εἶδον τὰ τραύματα τῶν ἁμαρτημάτων ἰσχυρότερα τῆς ἐπιστήμης ( λέγω δὲ τῆς πίστεως κατὰ τὴν ἀκρότητα . ) προσῆγον ὥσπερ σίδηρον ἢ πῦρ τὸν ἔλεγχον τῆς ἀληθείας . Οὕτω καὶ ὁ μακάριος Ἡσαΐας ἐκ προοιμίων μάχεται τῇ νόσῳ , οὐ θωπεύσας , οὐ κολακεύσας , οὐχ ἁπαλῷ λόγῳ χρησάμενος , ἀλλ’ εὐθέως ἀπὸ τῆς ἀποτόμου καὶ αὐστηρᾶς ἀληθείας ἄρχεται λέγων · Ὅρασις ἣν εἶδεν Ἡσαΐας υἱὸς Ἀμῶς κατὰ τῆς Ἰουδαίας καὶ κατὰ τῆς Ἱερουσαλήμ . Καὶ ἡ ἀρχὴ τῶν προοιμίων αὕτη · Ἄκουε , οὐρανέ , καὶ ἐνωτίζου , γῆ , ὅτι κύριος ἐλάλησεν · υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ὕψωσα , αὐτοὶ δέ με ἠθέτησαν · ἔγνω βοῦς τὸν κτησάμενον καὶ ὄνος τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ · Ἰσραὴλ δέ με οὐκ ἔγνω , καὶ ὁ λαός με οὐ συνῆκεν . Οὐαὶ ἔθνος ἁμαρτωλόν , λαὸς πλήρης ἁμαρτιῶν , σπέρμα πονηρόν , υἱοὶ ἄνομοι . Ἐπεὶ δὲ τούτοις ἐχρήσατο τοῖς λόγοις καὶ ἐκ προοιμίων ἔκοψε τὴν ἀσέβειαν , οὐκ ἐκολάκευσε λόγῳ προσηνεῖ τὴν ἁμαρτήσασαν ψυχήν , ἀπολογούμενος ὑπὲρ τοῦ λόγου , οὐχ ὅτι οὐχ ἑκὼν παροξύνεται , ἀλλὰ τῇ φύσει τοῦ τραύματος ἕπεται καὶ λέγει αὐτοῖς · Οὐκ ἔστιν ἔλαιον ἐπιθεῖναι , οὔτε μάλαγμα , οὐ καταδέσμους . Ἤθελον κολακεῦσαί φησι λόγῳ ἁπαλῷ , ἀλλ’ οὐ δέχεται ἡ φύσις τοῦ τραύματος τὴν βοήθειαν . Ἔλαιον γὰρ καλεῖ πανταχοῦ τὴν ἁπαλὴν διδασκαλίαν , τὴν κολακείαν ἔχουσαν , οὐ τὴν δουλοπρεπῆ , ἀλλὰ τὴν προτρεπτικήν . Οἶδε καὶ ὁ ἀπόστολος φαιδρῷ λόγῳ καὶ προσηνεῖ παιδεύειν τὴν ἐκκλησίαν λέγων · Τεκνία μου , οὓς πάλιν ὠδίνω ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν ὡς ὅταν τροφὸς θάλπῃ τὰ ἑαυτῆς τέκνα , οὕτως ὁμειρόμεθα δοῦναι ὑμῖν οὐ μόνον τὸ εὐαγγέλιον ἀλλὰ καὶ τὰ ἐπὶ τῆς ψυχῆς . Ταῦτα οὐ κολακευόντων ἀλλὰ πρὸς τὸ ἅγιον σῶμα ἁρμοζομένων . Ἐπειδὴ δὲ τῷ ὑγιεῖ σώματι τῆς ἐκκλησίας διελέγετο , οὐκέτι τοῖς ἀπηνέσι ἐχρήσατο φαρμάκοις , ἀλλὰ τοῖς τρέφουσι καὶ ἀνακτωμένοις ψυχήν . Ὁ μὲν γὰρ τῶν ἀσεβῶν λόγος κολακείας πλήρης · οἱ δὲ ψευδοπροφῆται κόλακες , οἱ προφῆται ἰατροί . Ἐκεῖνοι ἐκολάκευον , οὗτοι ἐθεράπευον . Καὶ ὥσπερ ἐπὶ τῶν σωμάτων φύσει τὸ ἔλαιον ὑψηλότερον τοῦ ὕδατος γίνεται , οὕτω καὶ ἡ κακία νικᾷ τὴν ἀλήθειαν . Καὶ ὑψηλότερός ἐστιν ὁ κολακεύων ὄψει παρὰ τὸν παιδεύοντα τῇ διαθέσει . Διὰ τοῦτο περὶ τῶν ψευδοπροφητῶν ἔλεγεν ὁ Δαυίδ · Ἡπαλύνθησαν οἱ λόγοι αὐτῶν ὑπὲρ ἔλαιον καὶ αὐτοί εἰσι βολίδες . Ὁ δὲ τῶν ἁγίων λόγος οὐ κολακευτικός , ἀλλὰ παιδευτικός · Ὅθεν αἱρεῖται ὁ μακάριος Δαυὶδ παιδεύεσθαι ἢ παρὰ τῶν ἀσεβῶν κολακεύεσθαι · Παιδεύσει με δίκαιος ἐν ἐλέει καὶ ἐλέγξει με , ἔλαιον δὲ ἁμαρτωλοῦ μὴ λιπανάτω τὴν κεφαλήν μου . Τοιοῦτος ἣν ὁ μακάριος Παῦλος , οὐ κολακεύων , ἀλλ’ ἀλήθειαν παιδεύων . Ὑπὲρ αὐτῆς πάσχει , ὑπὲρ αὐτῆς ἐξορίζεται , ὑπὲρ αὐτῆς στεφανοῦται . Γέγονε ἡμῖν ἡ ἀπαρχὴ τῶν ἀγαθῶν ἡ ἐκκλησία αὕτη . Ταύτην τὴν ἐκκλησίαν ὁ θεὸς πρῶτον ἤγειρε καὶ ὁμώνυμον τῇ ἑαυτοῦ ἀναστάσει ἀπετέλεσεν . Εἰκότως καὶ τὸ ὄνομα ἥρμοσε τῇ οἰκονομίᾳ . Εἰκότως ἀνάστασις ἐλέγετο καὶ λεγέσθω καὶ εἰς ἀγῶνα μὴ διαλιμπανέτω ἡ κακοδοξίαν τρώσασα καὶ ὀρθοδοξίαν ἀναστήσασα Ἀλλ’ αὕτη μὲν τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἤγειρεν · ὑμεῖς δὲ αὐτῆς τοίχους ἠγείρατε · ἁρμόσατε αὐτῆς τοὺς λίθους , ἵνα ἁρμόσῃ ὑμῶν τὰς ψυχάς . Ἐγείρατε αὐτῆς πᾶσαν τὴν εὐπρέπειαν , ἵνα ὁλόκληρος ἀποδοθῇ ἡ εὐεργεσία . Χαίρω βλέπων τὸν ἀρραβῶνα τῆς προθυμίας · εἰ γὰρ μικρὰ τέως τὰ προκείμενα , ἀλλ’ οἶδα ὅτι μικρὰ ζύμη ὅλον τὸ φύραμα ζυμοῖ . Τὸ θυσιαστήριον νομίζεις δεξιὰν εἶναι Χριστοῦ προκειμένην καὶ τῇ μὲν ὄψει λαμβάνουσαν , τῇ δὲ δυνάμει χορηγοῦσαν . Ἡ τοῦ Χριστοῦ δεξιὰ πνευματική ἐστιν ἄρουρα , μὴ σφάλλουσα τὰς ἐλπίδας , μὴ ἀποβάλλουσα τῶν γεωργῶν τοὺς πόνους , μὴ ἀφανίζουσα αὐτῶν τὰς ἐλπίδας . Ἡ τοῦ Χριστοῦ χεὶρ ἄρουρά ἐστιν εὐθέως σπειρομένη καὶ εὐθέως θεριζομένη . Θέλεις ἰδεῖν αὐτὸν ἄρουραν σπειρομένην ὁμοῦ καὶ θεριζομένην καὶ δεχομένην οὐ μόνον ζῶντα σπέρματα , ἀλλὰ καὶ νεκρὰ καὶ ζωοποιοῦσαν ; Ἐν τῇ ἐρήμῳ προσηνέχθησαν τῷ Χριστῷ πέντε ἄρτοι νεκροὶ τῇ φύσει τοῦ σίτου . Ὁ γὰρ κόκκος τοῦ σίτου ζῇ · ὁ δὲ ἄρτος διπλῆν ὑπέμεινε νέκρωσιν · πρῶτον ὅτε συντρίβεται , δεύτερον ὅτε τῷ πυρὶ δίδοται . Λαμβάνει ἡ φιλάνθρωπος δεξιὰ καὶ τὸ νεκρωθὲν ζωογονεῖ . Ἐφαπλοῦνται οἱ δεσποτικοὶ δάκτυλοι τοῖς ἄρτοις ὥσπερ αὔλακες . Δέχεται ἡ δεξιὰ αὐτοῦ τὸν ἄρτον , εὐλογεῖ , πληθύνει ὑπὲρ πᾶσαν ἔννοιαν . Ὁρᾷς τὴν δεξιὰν αὐτοῦ ἄρουραν ἁγίαν ; Ὁρᾷς τοὺς ἄρτους σπειρομένους ; Ὁρᾷς λόγον δροσίζοντα καὶ οἱ τῇ φύσει νεκροὶ πληθύνονται , οἱ τῇ φύσει ἄκαρποι ζωογονοῦνται εἰς ἀπείρους χιλιάδας , οὐ τὴν φύσιν ἀρνησάμενοι , ἀλλὰ τῇ θείᾳ δυνάμει δουλεύοντες ; Ὅπου ὁ Χριστὸς πάρεστιν , μὴ ζήτει φύσεως νόμον , ἀλλ’ ὅρα τοῦ δυνατοῦ τὴν αὐθεντίαν . Νόμον γὰρ φύσεώς σοι παρέδωκεν . Αὐτὸς δὲ ὁ τῶν ὅλων δεσπότης ἀνώτερός ἐστι τῶν νόμων . Διὰ σὲ ὄμβρος , διὰ σὲ πηγή , διὰ σὲ ἐνιαυτοί , διὰ σὲ τροπαί · τῷ δὲ τεχνίτῃ οὐδὲν τούτων ἁρμόζει . Καὶ ὥσπερ σήμερον , ἡ τούτων αὔξησις διπλῆν ἔχει τὴν περίοδον ( πρῶτον κυοφορεῖται τὸ βρέφος , τίκτεται , θηλάζει , αὔξεται , εἰς τέλειον ἄνθρωπον ἀπαρτίζεται ) , ὅτε δὲ ἔπλαττεν ὁ θεὸς τὸν Ἀδάμ , οὐκ ἐδεῖτο ἀνθρωπίνου σπέρματος , οὐ γαστρός , οὐ κυοφορίας , ἀλλ’ ὅτε ἠθέλησε τὸν ἄνθρωπον παρήγαγεν . Ἔλαβεν οὖν τοὺς ἄρτους , εὐλόγησεν , ἐπλήθυνεν , ἔκλασεν , ἔδωκεν , ἔθρεψεν . Καὶ ὅρα τὸ θαυμαστόν . Ἡμεῖς ὅταν καλοῦμεν τινας εἰς ἑστίασιν , πρῶτον παρασκευάζομεν τὰ ἐπιτήδεια καὶ οὕτω καλοῦμεν · πρῶτον ἑτοιμάζομεν καὶ τότε ἀνακλίνομεν . Ὁ δὲ Χριστὸς πρῶτον ἀνακλίνει καὶ τότε εὐτρεπίζει · Οὐ πρῶτον ἐπλεόνασεν τὸν ἄρτον καὶ τότε ἀνέκλινεν , ἀλλὰ πρῶτον ἀνέκλινεν καὶ τότε τὴν εὐεργεσίαν ἐχορήγησεν , ἵνα δείξῃ ὅτι ὀξυτέρα τῆς χρείας ἡ δύναμις . Ἄρτος ἦν καὶ ἐπλήθυνεν , οὐκ ἀπορρέων ἀλλὰ πληθύνων εἰς ἄπειρον · οὐχ ὡς αἱρετικοὶ περὶ θεοῦ φαντάζονται λέγοντες · Εἰ κατὰ ἀπόρροιαν καὶ τομὴν ἐγέννησεν , ἐμειώθη . Ἄρτος πλεονάζων οὐκ ἀπέρρευσεν · νέκρωσις ἐζωογονεῖτο καὶ ἡ πάντα ζωογονοῦσα φύσις νόμοις δουλείας ὑπόκειται . Ἀκολουθῶ τῷ σῷ λογισμῷ · εἰπέ μοι πῶς ἐπλεόνασαν ἄρτοι , καὶ τότε ἑρμήνευε πῶς ἐγέννησεν ὁ θεός . Ὅμως ἀνέλαβεν ἡ φιλάνθρωπος δεξιὰ ὡς σπόρον τὸν ἄρτον · ἐπλήθυνεν , ἔκλασεν , ἔδωκε καὶ ἦν ἡ χεὶρ θησαυρὸς ἀγαθῶν . Πρὸς ταύτην τὴν δεξιὰν ὁρῶν τοῦ σωτῆρος ὁ Δαυὶδ ἔλεγεν · Οἱ ὀφθαλμοὶ πάντων εἰς σὲ ἐλπίζουσιν , καὶ σὺ δίδως τὴν τροφὴν αὐτῶν ἐν εὐκαιρίᾳ . Ἀνοίγεις συ τὴν χεῖρα σου καὶ ἐμπιπλᾷς πᾶν ζῷον εὐδοκίας . ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν , ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ προσκύνησις , νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων , ἀμήν .
Lemmas: σήμερον ἐγώ ὁ ὁ σωτήρ ἀνάληψις ὁ οὐρανός ἀνοίγνυμι καί ὁδός ἀλήθεια ὑποδείκνυμι . σήμερον ὁ φιλάνθρωπος ὁ σωτήρ οἰκονομία ὁ χοικός ἄνθρωπος ἀπό γῆ ἀνασπάω εἰς οὐρανός μεταφυτεύω . σήμερον ὁ ὁ μονογενής ἀγαθότης ὁ παλαιός ἐκεῖνος Ἀδάμ ὁ θάνατος καί τάφος καί ἄνομος τιμωρία ὑποβάλλω , ὁ παλαιός καταδίκη ἐξαρπάζω καί ἀθανασία ἐνδύω εἰς αὐτός ὁ βασίλεια ὁ αἰώνιος ζωή ἐνιδρύω . καί γίγνομαι ὁ ἐπί γῆ ἄνθρωπος συμπολίτης ἄγγελος , ἀλλά καί ἀρχάγγελος καί πᾶς ὁ οὐράνιος δύναμις δεσπότης ἀποδείκνυμι . οὐ γάρ ἄγγελος συναμιλλάομαι ὁ ὁ σωτήρ ἀνάληψις , ἀλλά ἄγγελος δεσπόζω · ὑπεράνω γάρ εἰμί πᾶς ἀρχή καί ἐξουσία καί κυριότης καί πᾶς ὄνομα ὀνομάζω , κατά ὁ σωτήριος ὁ ἀπόστολος διδασκαλία · ὅς καθίζω φημί ἐν δεξιός ὁ μεγαλωσύνη ἐν ὑψηλός . ὅταν δέ οὗτος λέγω ὁ θεολόγος , ὁ δόξα ἑρμηνεύω , οὐ ὁ πρό αἰών ὅς ἔχω , ἀλλά ὁ θνητός οὗτος καί ἀνθρώπινος γένος ὁ εἰς ὁ ἀγαθός μεταβολή ὑποτίθημι . οὐ γάρ ὁ μονογενής , ὁ θεός λόγος , ὁ συναΐδιος καί σύνθρονος ὁ πατήρ , ἀνάγω ἄνω ( ὁ γάρ ἄνω εἰμί δεσπότης ) , ἀλλά ὁ θνητός φύσις ἀνάγω ὑπό αὐτός · καί ὁ σωτηρία οὐ ἑαυτοῦ πραγματεύομαι , ἀλλά ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος χαρίζω . οὔτε γάρ διά ἑαυτοῦ ἀποθνῄσκω , οὔτε διά ἑαυτοῦ ανέστη , οὔτε διά ἑαυτοῦ ἀναλαμβάνω , οὔτε γάρ ἀποθνῄσκω ἄν ὁ πηγή ὁ ἀθανασία , οὔτε ἀγείρω ὁ ἀνάστασις . ὁ θεός οὐ ἀνίστημι , ἀλλά ἀνίστημι · οὐ ἐγείρω , ἀλλά ἐγείρω · οὐ ζῳοποιέω , ἀλλά ζωοποιέω . ἵνα δέ μανθάνω ὅτι οὐ ὁ θεός λόγος ἀνίστημι , ἀλλά ὁ ἔνσαρκος οἰκονομία , πρίν σταυρός ὑπομένω , πρίν ταφή , πρίν ἀνάστασις δείκνυμι , λέγω Μάρθα ὁ ἀδελφή Λάζαρος · ἐγώ εἰμί ὁ ἀνάστασις . καί ἀνάστασις ἑαυτοῦ καλέω , ἵνα δείκνυμι ὅτι ἀνίστημι μέν κατά ὁ θεότης , ἐγείρω δέ κατά ὁ ἀνθρωπότης . ανέστη τοίνυν διά ἐγώ ἐπεί καί ἀποθνῄσκω διά ἐγώ . ἀναλαμβάνω εἰς οὐρανός , οὐ αὐτός οὐρανός δέομαι ὁ ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ πληρόω , ἀλλά ὁ γήινος σκεῦος εἰς οὐρανός ἀναλαμβάνω , ἵνα δείκνυμι ὁ διάβολος ὁ πατέω βασιλεύω , ἵνα δείκνυμι ὅτι ὅς ὁ τυραννίς ὁ διάβολος ἐκβάλλω ἐκ ὁ παράδεισος , ὁ ὁ θεός φιλανθρωπία σύνθρονος ἑαυτοῦ ἀποτελέω . καί μονονού λέγω ὁ θεός πρός ὁ βασκανία ὁ διάβολος · σύ αὐτός ἐπί γῆ τιτρώσκω , ἐγώ αὐτός εἰς οὐρανός ἀναρπάζω · σύ αὐτός εἰς τάφος κατάγω , ἐγώ αὐτός ὁ ἐμός οὐρανός ἐνιδρύω . Ὅτι , ἀδελφός , οὐ ἑαυτοῦ οὗτος ὁ σωτήρ πραγματεύομαι ὁ σωτηρία , οὔτε διά ἑαυτοῦ ἀναλαμβάνω , οὔτε διά ἑαυτοῦ ἀναβαίνω . Ἦς γάρ ἐν κόσμος καί πρίν ἐπιδημέω ὁ κόσμος . Πάν δέ οὗτος ὑπομένω διά ἐγώ , καί ἐν ὁ σῶμα ὁ ἑαυτοῦ ἐγώ πᾶς ἀνάγω , καί ἐν ὁ σύνθρονος τιμή ὁ δίδωμι ὁ σάρξ ὁ σωτήρ , ἐγώ πᾶς τιμάω καί ὁ θνητός γένος δοξάζω . Ἄκουος Παῦλος λέγω · νεκρός είμαι ἐγώ ὁ παράπτωμα , συζωοποιέω ὁ Χριστός καί συνεγείρω ἐγώ καί συγκαθίζω . συναγείρω , διά τίς καί συγκαθίζω ; Όρας ὅτι οὐ ἑαυτοῦ δίδωμι ὁ τιμή , ὁ πηγή ὁ ἀθανασία , ἀλλά ὁ θνητός γένος . συνεγείρω ἐγώ καί συγκαθίζω , καί μήν οὐδέπω ἀναβαίνω ἄν , οὐδέπω συγκαθίημι ἄν · ἀλλά ἐπεί ἐν ὁ ἀπαρχή ὁ σῶμα Χριστός ταμιεύω πᾶς ἐγώ ὁ σωτηρία . Τέ μέλλω εἰμί ὡς γίγνομαι ἑρμηνεύω , ἐπεί οἶδα ἀσφαλής ἐνέχυρον ὁ θνητός γένος κάθημαι ἄνω . ἀντίρροπος γάρ ἀνθίστημι ὁ θεός ὁ πτῶσις ὁ θάνατος ὁ ἀνάληψις . Ἀδάμ παραβαίνω , ὅλος ὁ γένος ἑαυτοῦ συγκατασπάω · ὁ Χριστός ἀναλαμβάνω , ὅλος ὁ γένος ὁ πιστός ἑαυτοῦ συνανάγω . καί ὥσπερ κατά ὁ Ἀδάμ μόνος ἀπόφασις ἐκφέρω , ὅς φημί · ἦς ἄν ἡμέρα ἐσθίω , θάνατος ἀποθνῄσκω , καί Γῆ εἰμί καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι , ὁ δέ ἀκόλουθος σιωπάω μέν ὁ λόγος , δείκνυμι δέ ὁ πεῖρα . οὐ γάρ σύ καί ὁ υἱός σύ καί ὁ θυγάτηρ σύ καί ὅλος ὁ γένος σύ , ἀλλά κατά ὁ ῥίζα ἀποφαίνω ὁ ἀκολουθία ὁ γένος καί ὁ καρπός ὁ ῥίζα συμπεριλαμβάνω . ὥσπερ οὖν ἐκεῖ ὁ ἀπόφασις ὁ Ἀδάμ ἐπιλαμβάνω ἅπας ὁ γένος συγκατασύρω , οὕτως ὁ ὁ σωτήρ ἀνάληψις ὅλος ὁ γένος ὁ σωτηρία πραγματεύομαι . ἀντίρροπος γάρ ὁ χάρις ὁ παλαιός κατάστασις . οὐ ἐκ ὁμοτιμία ἀντίρροπος λέγω , ἀλλά ὅτι ὁ ἀπόλλυμι διά ὁ παράβασις λαμβάνω διά ὁ ὁ σωτήρ οἰκονομία . καί μαρτυρέω Παῦλος λέγω · ὥσπερ ἐν ὁ Ἀδάμ πᾶς ἀποθνῄσκω , οὕτως ἐν ὁ Χριστός πᾶς ζῳοποιέω . καί μηδείς θαυμάζω εἰμί ὁ σωτήρ ἐπιδημέω καί ζωή αἰώνιος κηρύσσω καί βασίλειος οὐρανός χαρίζω , ἀπειθέω ὁ θνητός οὗτος γένος λέγω · τις ἐγώ πλείων ὑπάρχω πιστεύω , εἰμί κατά ὁ ἄπιστος τελευτάω , εἰμί μετά πᾶς θανατόω , εἰμί ὁ αὐτός ὑπομένω οἷος ἐκεῖνος ὁ ἀπιστέω ; τις ὁ ξένος ὁ χάρις ; ποῦ δέ εὑρίσκω ὁ ψευδής καί ὁ ἀληθής ; Ἄκουος ὁ σωτήρ λέγω · ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ ζάω εἰς ὁ αἰών . λέγω ὁ Ἀδάμ · ἦς δέ ἄν ἡμέρα ἐσθίω , θάνατος ἀποθνῄσκω . ἀλλά οὐ ἀποθνῄσκω κατά ὅς ἐσθίω ἡμέρα , ἀλλά ζάω ἐν ὁ κόσμος , ἐνενέκρωτο δέ ὁ ἀπόφασις . καί ὁ μέν ἀπόφασις νεκρός εἰμί , ὁ δέ ὁ θεός μακροθυμία ζάω καί ζωή ἀπελαύνω . ὥσπερ οὖν ὁ ὁ Ἀδάμ ζωή μετά ὁ ἀπόφασις ἐπιτείνω ἐπί εννεακόσια τριάκοντα ἔτος οὐ λύω ὁ ἀπόφασις , ἀλλά καταλαμβάνω ὁ ἀπόφασις μακρός χρόνος εναποδυο ὁ ζωή ὁ ἄνθρωπος , οὕτως καί ἐνταῦθα . Ἐπειδή ἅπαξ ἀψευδής ὁ ἐπαγγέλλω , κἀν ἀποθνῄσκω ὁ φύσις , ζάω ὁ ἀψευδής ἐπαγγελία . καί ὥσπερ ὁ Ἀδάμ πρόκριμα οὐ ποιέω ὁ ζάω μετά ὁ ἀπόφασις , οὕτως οὐδέ ἐγώ πρόκριμα ὁ ἀποθνῄσκω μετά ὁ ἐπαγγελία φέρω . καί γίγνομαι ὁ γένος ἐγώ ἐν ὁ φύραμα κατά ὁ ἀπό ἀρχή ἐπαγγελία . ἀπολαμβάνω ὁ εὐεργεσία καί εἰμί ἐν οὐρανός διά Χριστός . Ἐπειδή γίγνομαι ἐν τάφος διά ὁ Ἀδάμ , διά ὁ Ἀδάμ ἐκβάλλω παράδεισος . Ζεύς Χριστός ἀναρπάζω καί εἰς οὐρανός καί εἰς παράδεισος . Ζεύς ὁ ὁ Ἀδάμ παράβασις ὑπό ὁ χερουβίν διώκω . γράφω γάρ ὅτι τίθημι ὁ θεός ὁ φλόγινος ῥομφαία καί ὁ χερουβίν φυλάσσω ὁ ὁδός ὁ παράδεισος καί ἐκπολεμέω ὁ χερουβίν ὁ Ἀδάμ . ἀπελαύνω αὐτός ὁ εἴσοδος ὁ παράδεισος . Ζεύς ὁ παράβασις ὁ χερουβίν ὁ Ἀδάμ ἐχθραίνω · διά ὁ ὁ σωτήρ ἐπαγγελία καί ὁ χερουβίν φίλος καί ὁ σεραφίμ συλλείτουργο . ὁ γάρ ὁ σεραφίμ φωνή ὁ ἐκκλησία λειτουργέω καί ὁ τρισάγιος μετά ὁ ἄνω ἀναπέμπω , ἵνα μανθάνω ὁ ἄνθρωπος ὅτι ὁ οὐράνιος δύναμις οὐ κατά φύσις πρός αὐτός ἐκπολεμέω , ἀλλά διά ὁ παράβασις αὐτός ἀποστρέφω , διά δέ ὁ φιλανθρωπία προσλαμβάνω · ἐκεῖ μέν φλόγινος ῥομφαία ὁ Ἀδάμ ἀποκλείω . ἵνα δέ πάλιν διδάσκω ὅτι οὐ ὁ ὁ πυρός φύσις ἐκπολεμέω ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ παράβασις πᾶς αὐτός ἐκπολεμέω · ἐκεῖνος φλόγινος ῥομφαία διώκω , ὁ Ἠλίας ἅρμα πυρός ἀναλαμβάνω . Όρας πῶς ὁ αὐτός πῦρ καί πολέμιος καί φίλος , οὐ ὁ φύσις μεταβάλλω , ἀλλά ὁ πρόθεσις ὁ θεός δουλεύω ; ἀποκλείω Ἀδάμ ὁ παράδεισος , λαμβάνω κλείς οὐρανός Πέτρος · ἐν ὁ παράδεισος ὑπό ὁ ὄφις ἐπιβουλεύω , ἐν ὁ κόσμος εἰς ἐξορία παραδίδωμι , ἐν αὐτός ὁ ὁ ἐξορία τόπος πατέω ὁ πατέω . ἰδέ γάρ δίδωμι σύ ἐξουσία πατέω ἐπάνω ὄφις καί σκορπίος καί ἐπί πᾶς ὁ δύναμις ὁ ἐχθρός . μή πρόκριμα φέρω ὁ Ἀδάμ ὁ παράβασις ; οὔτε ἐγώ πρόκριμα ποιέω ὁ κόσμος , ὁ πίστη δικαιόω . Ἀδάμ ἐν ὁ παράδεισος ὁ παράβασις καταισχύνω , Ἰώβ ἐν ὁ κοπρίας ὁ ὑπομονή στεφανόω . ἀναλαμβάνω τοίνυν ὁ ἀνθρώπινος γένος ὁ φιλάνθρωπος · οὐ εἷς γένος , οὐ εἷς κλίμα , ἀλλά πᾶς ὁ οἰκουμένη · ὅλος γάρ σῴζω ὁ ἄνθρωπος ὁ πᾶς ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος πλάστης . Μία πᾶς ὁ πλάσις , εἷς πᾶς ὁ κλῆσις . οὐ συγχωρέω Ἰουδαῖος παῖς σεμνόω , ἀλλά ὁράω τίς κατασκευάζω καί πρό ὁ ἐπιδημία · ἀναλαμβάνω ὁ Ἐνώχ . Ἐνώχ , ποῖος ; Τώς φέρω τύπος ὁ ἐκκλησιαστικός εὐκοσμία . Ζεύς τίς τύπος γίγνομαι ὁ ἐκκλησία Ἐνώχ ; οὐ γάρ σάββατον φυλάσσω , οὐ περιτομή δέχομαι , οὐ πόνος Ἰουδαϊκός ἀκολουθέω , ἀλλά ἁπλότης εὐαγγελικός στοιχειόω πρός ἀρετή . προλαμπω τοίνυν ὁ ἀπαρχή ὁ σωτηρία . Ἐπειδή καταψηφίζομαι ἐγώ πᾶς ὁ γένος ὡς κατά φύσις εἰμί θνητός καί πᾶς ἑτοῖμος ἥδω λέγω ὅτι φύσις ἀποθνῄσκω διά ὁ ἄγνοια , ὅτι ὁ συνήθεια φύσις ποιέω νομίζω ὁ ἀπόφασις . ὁ θεός ἐκ αὐτός ὁ φύραμα ἀναλαμβάνω εἰς ἀθανασία μεθίστημι , ἵνα δείκνυμι ὅτι οὐ ὁ φύσις αὐτός κατακρίνω , ἀλλά ὁ ἁμαρτία τιτρώσκω . οὐ ἄν ἄλλως ὁ τύραννος αἱρέω εἰμί μή σταυρός ὑπομένω . Τύραννος λέγω ὁ διάβολος , ὁ κατά ὁ δεσποτικός κτίσις τυραννεύω . τρία γάρ ὁ βασιλεύω ἐν κόσμος καί τυραννεύω κατά ὁ δεσποτικός δημιουργία . Ποίας οὗτος ; ὁ διάβολος , ὁ ἁμαρτία , ὁ θάνατος . Ζεύς γάρ ὁ διάβολος ὁ ἁμαρτία , καί διά αὐτηες͂ς ὁ θάνατος . καί πόθεν δείκνυμι ὅτι οὗτος βασιλεύω ; Λέγος ὁ γραφεύς · καί μή βασιλεύω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ θνητός σάρξ σύ . καί αὐτός ἀλλαχοῦ · καί βασιλεύω ὁ θάνατος ἀπό Ἀδάμ μέχρι Μωϋσῆς καί ἐπί ὁ μή ἁμαρτάνω . ἰδέ ἁμαρτία καί θάνατος βασίλειος . Ἄκουος ὁ κύριος λέγω · εἰμί ὁ Σατανᾶς ὁ Σατανᾶς ἐκβάλλω , κατά ἑαυτοῦ μερίζω · πῶς οὖν ἵστημι ὁ βασίλειος αὐτός ; Τριάς τύραννος κατά ὁ ἀθάνατος τριάς ὁπλίζω . Τριάς διαβολικός ὁ ἅγιος τριάς ἀντίκειμαι . ἰδέ ὁ ἄρχων ὁ κόσμος οὗτος κρίνω . Ζεύς τίς λέγω κρίνω καί οὐ ἀναιρέω ; οὐ γάρ δυναστεία αὐτός ἐκβάλλω , ἀλλά κρίσις . προσέχω ἀκριβῶς . δύναμαι ὁ θεός καί ἄνευ οἰκονομία καί ἄνευ σταυρός καί ἄνευ θάνατος ὁ σάρξ χαρίζομαι ὁ θνητός γένος ὁ ἄνθρωπος ἀθανασία . Τῖς γάρ ἀνθίστημι βουλή θεός ; ἢ χάρις ἢ ἀπόφασις ; ἀλλά ὡς πολλάκις προλέγω , οἰκονομέω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος οὐ ὁ σωτηρία μόνος , ἀλλά καί μετά εὐφημία σωτηρία , ἵνα μή δοκέω ἁπλῶς ἄνευ ἀγών ἐλεέω ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά εὐδοκιμέω στέφω . εἰμί γάρ θεῖος δύναμις ἡσσάομαι ὁ διάβολος , μέγας ἀναφρονέω ὁ τύραννος καί λέγω ἄν · ὁ κόσμος ὅλος νικάω , ὑπό δέ θεός ἡσσάομαι · αἰσχύνη δέ οὐδείς ὁ ὑπό ὁ ἀγαθός ἡσσάομαι . Ζεύς οὗτος ὁ σωτήρ ὁ καταγωνίζομαι ἄνθρωπος ἀνίστημι αὐτός ἀντίπαλος , καί ὅς εἰς ὁ κάτος ὁ ᾍδης καταφέρω ὁ ὁ διάβολος τυραννίς , εἰς ὁ ἀνώτατος ὁ οὐρανός ἀνυψόω ὁ θεός . καί οὗτος εἰμί ὁ ἀνάστασις ὁ σωτήρ , ὁ πᾶς ἐγώ ἀνάστασις , πᾶς ἐγώ οἰκονομία . Χριστός κηρύσσω , ὁ οἰκουμένη ὁ κακός ἐλευθερόω . ὅς ἄν ποιέω Χριστός , οὐ ἑαυτοῦ παρέχω , ἀλλά ἐγώ χαρίζω · κἀν βαπτίζω διά ἐγώ , κἀν ἁγιάζω κατά ὁ φαίνω , πᾶς ἁγιάζω , διά ἐγώ ἁγιάζω · οὐ παρά ἄλλος δύναμις δέχομαι ὁ ἁγιασμός , ἀλλά αὐτός ἑαυτοῦ παραχώννυμι , ὁ ὁ θεότης χορηγός ὁ θνητός φύσις , ὁ ἀνθρώπινος σάρξ . καί μαρτυρέω ὁ αὐτός λέγω · καί ὑπέρ αὐτός ἁγιάζω ἐμαυτοῦ ἵνα εἰμί καί αὐτός ἁγιάζω ἐν ἀλήθεια Τι εἰμί ὁ ἐν ἀλήθεια ἁγιάζω ; Τέ ἀπό ὁ ὁ σωτήρ σάρξ λαμβάνω ὁ ἐνέχυρον ὁ ἀσφάλεια · τουτέστι ὁ ἁγιάζω ἐν ἀλήθεια , ὁ κοινωνέω ὁ ὁ σωτήρ θεότης , ὁ λαμβάνω παρά αὐτός ὁ πνεῦμα καί δίδωμι αὐτός ὁ σῶμα . καί ὁράω ὁ χάρις ἀπό μικρός ἄρχω καί εἰς πέλαγος προβαίνω . ὅταν ἄρχω ὁ θεός εὐεργετέω , σταγών δείκνυμι εὐεργεσία · ἀπό σταγών πηγή , ἀπό πηγή ποταμός , ἀπό ποταμός πέλαγος ἤπειρος , ἀπό πέλαγος ἄβυσσος πολύς . οὕτως ὁ σωτήρ ὁράω πρῶτος καί μόνος , μέλλω ἀνανεόομαι ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος · φαίνω μόνος , οὐ πολλοστός . ἀπό ὁ εἷς προβαίνω εἰς δώδεκα ἀπόστολος , ἀπό ὁ δώδεκα ἀπόστολος εἰς ἑβδομήκοντα κῆρυξ , ἀπό ὁ ἑβδομήκοντα κῆρυξ εἰς πεντακόσιοι ἀδελφός . ἀνίστημι γάρ φημί ὁ κύριος ὁράω ἐπάνω πεντακόσιοι ἀδελφός ἐφάπαξ . ἀπό ὁ πεντακόσιοι σαγηνεύω χιλιάς τέσσαρες ὁ Πέτρος δημηγορία . ἕτερος αὐτός διδασκαλία πιστεύω πεντακισχίλιοι . προέρχομαι ἀπό ἑκατοντάς εἰς χιλιάς , ἀπό χιλιάς εἰς μυριάς , ἀπό μυριάς εἰς ἄμετρος ἀριθμός . λέγω ἐν Ἱερουσαλήμ ὁ Παῦλος · θεωρέω , ἀδελφός , πόσος μυριάς εἰμί Ἰουδαῖος ὁ πιστεύω ; Όρας πῶς ἀπό εἷς δώδεκα · ἀπό ὁ δώδεκα ἑβδομήκοντα · ἀπό ὁ ἑβδομήκοντα πεντακόσιοι · ἀπό ὁ πεντακόσιοι χιλιάς · ἀπό χιλιάς μυριάς · ἀπό μυριάς πλῆθος ἤπειρος ; οὕτως ἐν προοίμιον δοκέω φαίνω ὁ ἀρετή . προσέρχομαι δέ πλοῦτος αἰώνιος νικάω καί διάνοια καί λόγος καί ψῆφος παρέχω ὁ εὐσεβής ὁ ἀλήθεια καταγγέλλω . οὕτως καί ὁ μακάριος Δαυίδ πείθω ποτέ εἰς νόος καί ἀριθμός ὑποβάλλω θεός φίλος καί ὁ πόθος δείκνυμι καί ἀνήνυτος ἑρμηνεύω λέγω · ἐμός δέ λίαν ἀτιμάω ὁ φίλος σύ , ὁ θεός , λίαν κραταιόω ὁ ἀρχή αὐτός · ἐξαριθμέω αὐτός καί ὑπέρ ἄμμος πληθύνω μαρτυρέω δέ ὁ οἰκονομία οὗτος καί ὁ ἐπί ὁ ἐκκλησία οὗτος θεωρέω ἐπίδοσις . ἐννοέω τίς εἰμί ὁ σύναξις ὁ ὀρθοδοξία κατά ὅδε ὁ τόπος , πόσος ἥδω ὀλίγος , πῶς μετά οὗτος πλῆθος , πῶς προκόπτω καί γίγνομαι λαός , πῶς μυριάς ἤπειρος νικάω καί ὁ ψῆφος καί ὁ ἐνθύμησις . Ἄξιος μνημονέω ὁ ἅγιος πατήρ Παῦλος ὁ ὅδε ὁ πόλις ἐπίσκοπος γίγνομαι , ὅτε ἐν πολύς τρικυμία ὁ σκάφος ἐν εὔδιος λιμήν ὁρμίζω , ὡς ὑπό ὁ αἱρετικός κῦμα βάλλω οὐ περιτρέπω ὁ σκάφος · ἀλλά ὁ ἱστίον ἐγείρω ὁ σταυρός καί ὁ σινδών ἁπλόω ὁ καλός ὁμολογία , δέχομαι εὐθύς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . λέγω περί αὐτός ὁ λέγω περί ὁ Ἀβραάμ διά Ἠσαΐας ὁ προφήτης · ἐμβλέπω εἰς Ἀβραάμ ὁ πατέρας σύ καί εἰς Σάρα ὁ ὠδίνω σύ , ὅτι εἷς εἰμί καί ἁγιάζω αὐτός καί πληθύνω ὁ σπέρμα αὐτός Τῖς δύναμαι φέρω ὁ αἱρετικός ὁ τρικυμία ; Τῖς δύναμαι γυμνός ὁ ὄψις ὁ ζάλη θεάομαι ; τίς οὐ εἰς φρίκη ἄγω ὁ πρόληψις ; Τῖς οὐ νομίζω ξένος ἔρχομαι ὁ ἀλήθεια ; Πάν ἀνοίγνυμι ὁ πλάνη καί ὁ ψευδής διδασκαλία · καί μόνος ὁ ἀλήθεια ἐπικλείω ὁ πᾶς . καλέω ἥδω ὁ πύλη ὁ ἀκοή . οὐδείς ἀνοίγνυμι ὁ ἀληθής θύρα . θύρα γάρ δέχομαι ὁ ἀλήθεια ὁ ἀκοή . ἐπειδάν δέ ἀποστράπτω ὁ ἀκοή ὁ ἀλήθεια , ὥσπερ θύρα ἀποκλείω , ὅς φημί ὁ Παῦλος · καί ἀπό μέν ὁ ἀλήθεια ὁ ἀκοή ἀποστρέφω , περί δέ ὁ μῦθος ἐκτρέπω . καλέω ἥδω ὁ πύλη ὁ ψυχή , ὁ ἀκοή ὁ ψυχή . ἔρχομαι ὁ Χριστός κλείω ὁ θύρα . εἰσέρχομαι εἰσέρχομαι κλείω ὁ θύρα . οὔτε εἷς γάρ κακία ἀποκλείω ὁ εὐεργεσία . Νίκα ὁ πονηρία ὁ ὁ θεός φιλανθρωπία . συγχωρέω ὁ κακός , οὐ ἵνα νικάω , ἀλλά ἵνα γυμνόω . εἰσέρχομαι ὁ θύρα κλείω . ὑποδείκνυμι ἑαυτοῦ ὁ ἀπόστολος διά ὁ ἅγιος καί διά σάρξ ὁρατός ἐπιπολάζω . εὑρίσκω ὅλος ὁ δῆμος λεπρός καί καθαίρω ὁ λόγος ὁ ὀρθοδοξία . εὑρίσκω αὐτός τυφλός καί φωτίζω ὁ λόγος ὁ διδασκαλία . εὑρίσκω αὐτός χωλεύω περί ὁ ὀρθοτομία ὁ Εὐαγγέλιος καί ἄρτιος αὐτός ὁ πόδι ὁ λογισμός χαρίζομαι . εὑρίσκω νεκρός καί ἐγείρω . εὑρίσκω ἀπόλλυμι καί ζητέω . ἐκβάλλω ὁ ἀπιστία εἰς πίστις μεταβάλλω . Σκοπός γάρ θεός οὐ ἁμαρτωλός ἀναιρέω ἀλλά ἁμαρτία · οὐ ἄπιστος ἐκκόπτω ἀλλά ἀπιστία . ὥσπερ γάρ ὁ ἰατρός κἀν σίδηρος ἐπάγω ὁ νοσέω , κἀν καυστήρ προσφέρω , οὐ ὁ σῶμα μάχομαι , ἀλλά ὁ νόσος πολεμέω ἐκεῖνος δέ ἐξορίζω ἔχω ὁ ἀπεχθάνομαι φίλος · καί ὁ πότε ὁράω ὡς πολέμιος ὁ ἰατρός , ὕστερον ὡς εὐεργέτης τιμάω · οὕτως καί ὁ θεός ὁ ἀνθρωπότης , ὥσπερ ἰατρός ἀγαθός , σῶμα θεραπευτής καί ψυχή ἰατρός , εἷς μέν ἔχω ὁ φιλανθρωπία ὁ ἰατρεία , διάφορος δέ ὁ φάρμακον ὁ τραῦμα ἐπάγω . Οἴδας ὅτι καί ὁράω οὐ ἑκούσιος δέ γνώμη ἐπί σίδηρος ἔρχομαι , ἀλλά ἐπειδάν ὁ φύσις ὁ νόσος μάχομαι , ὁ ἀνάγκη ὁ ὀξύτης καλέω · καί ὁ ὁράω ὁ ἐπιστήμη οὐ ἑκούσιος γνώμη τέμνω ἀλλά ὑπό ἀνάγκη εἰς οὗτος κατάγω · οὕτως ἰατρεύω καί ὁ προφήτης ἐθέλω μέν καί κολακεύω καί εὐεργετέω καί παιδεύω · ὡς δέ ὁράω ὁ τραῦμα ὁ ἁμάρτημα ἰσχυρός ὁ ἐπιστήμη ( λέγω δέ ὁ πίστη κατά ὁ ἀκρότης . ) προσάγω ὥσπερ σίδηρος ἢ πῦρ ὁ ἔλεγχος ὁ ἀλήθεια . οὕτως καί ὁ μακάριος Ἠσαΐας ἐκ προοίμιον μάχομαι ὁ νόσος , οὐ θωπεύω , οὐ κολακεύω , οὐ ἁπαλός λόγος χράω , ἀλλά εὐθύς ἀπό ὁ ἀπότομος καί αὐστηρός ἀλήθεια ἄρχω λέγω · ὅρασις ὅς ὁράω Ἠσαΐας γιός Ἀμῶς κατά ὁ Ἰουδαία καί κατά ὁ Ἱερουσαλήμ . καί ὁ ἀρχή ὁ προοίμιον οὗτος · Ἄκουος , οὐρανός , καί ἐνωτίζομαι , γῆ , ὅτι κύριος λαλέω · υἱός γεννάω καί ὑψόω , αὐτός δέ ἐγώ ἀθετέω · γιγνώσκω βοῦς ὁ κτάομαι καί ἀδών ὁ φάτνη ὁ κύριος αὐτός · Ἰσραήλ δέ ἐγώ οὐ γινώσκω , καί ὁ λαός ἐγώ οὐ συνίημι . οὐαί ἔθνος ἁμαρτωλός , λαός πλήρης ἁμαρτία , σπέρμα πονηρός , υἱός ἄνομος . Ἐπεί δέ οὗτος χράω ὁ λόγος καί ἐκ προοίμιον κόπτω ὁ ἀσέβεια , οὐ κολακεύω λόγος προσηνής ὁ ἁμαρτάνω ψυχή , ἀπολογέομαι ὑπέρ ὁ λόγος , οὐ ὅτι οὐ ἑκών παροξύνω , ἀλλά ὁ φύσις ὁ τραῦμα ἕπομαι καί λέγω αὐτός · οὐ εἰμί ἔλαιον ἐπιτίθημι , οὔτε μάλαγμα , οὐ κατάδεσμος . ἤθελον κολακεύω φημί λόγος ἁπαλός , ἀλλά οὐ δέχομαι ὁ φύσις ὁ τραῦμα ὁ βοήθεια . ἔλαιος γάρ καλέω πανταχοῦ ὁ ἁπαλός διδασκαλία , Τάν κολακεία ἔχω , οὐ ὁ δουλοπρεπής , ἀλλά ὁ προτρεπτικός . οἶδα καί ὁ ἀπόστολος φαιδρός λόγος καί προσηνής παιδεύω ὁ ἐκκλησία λέγω · τεκνίον ἐγώ , ὅς πάλιν ὠδίνω ἄχρι ὅς μορφόω Χριστός ἐν σύ ὡς ὅταν τροφός θάλπω ὁ ἑαυτοῦ τέκνον , οὕτως ὁμείρομαι δίδωμι σύ οὐ μόνος ὁ Εὐαγγέλιος ἀλλά καί ὁ ἐπί ὁ ψυχή . Ταΰς οὐ κολακεύω ἀλλά πρός ὁ ἅγιος σῶμα ἁρμόζω . Ἐπειδή δέ ὁ ὑγιής σῶμα ὁ ἐκκλησία διαλέγω , οὐκέτι ὁ ἀπηνής χράω φάρμακον , ἀλλά ὁ τρέφω καί ἀνακτάομαι ψυχή . ὁ μέν γάρ ὁ ἀσεβής λόγος κολακεία πλήρης · ὁ δέ ψευδοπροφήτης κόλαξ , ὁ προφήτης ἰατρός . ἐκεῖνος κολακεύω , οὗτος θεραπεύω . καί ὥσπερ ἐπί ὁ σῶμα φύσις ὁ ἔλαιον ὑψηλός ὁ ὕδωρ γίγνομαι , οὕτως καί ὁ κακία νικάω ὁ ἀλήθεια . καί ὑψηλός εἰμί ὁ κολακεύω ὄψις παρά ὁ παιδεύω ὁ διάθεσις . Ζεύς οὗτος περί ὁ ψευδοπροφήτης λέγω ὁ Δαυίδ · ἁπαλύνω ὁ λόγος αὐτός ὑπέρ ἔλαιον καί αὐτός εἰμί βολίς . ὁ δέ ὁ ἅγιος λόγος οὐ κολακευτικός , ἀλλά παιδευτικός · ὅθεν αἱρέω ὁ μακάριος Δαυίδ παιδεύω ἢ παρά ὁ ἀσεβής κολακεύω · παιδεύω ἐγώ δίκαιος ἐν ἔλεος καί ἐλέγχω ἐγώ , ἔλαιον δέ ἁμαρτωλός μή λιπανάω ὁ κεφαλή ἐγώ . τοιοῦτος ὅς ὁ μακάριος Παῦλος , οὐ κολακεύω , ἀλλά ἀλήθεια παιδεύω . ὑπέρ αὐτηες͂ς πάσχω , ὑπέρ αὐτηες͂ς ἐξορίζω , ὑπέρ αὐτηες͂ς στεφανόω . γίγνομαι ἐγώ ὁ ἀπαρχή ὁ ἀγαθός ὁ ἐκκλησία οὗτος . Ταύτη ὁ ἐκκλησία ὁ θεός πρῶτος ἀγείρω καί ὁμώνυμος ὁ ἑαυτοῦ ἀνάστασις ἀποτελέω . ἔοικα καί ὁ ὄνομα ἁρμόζω ὁ οἰκονομία . ἔοικα ἀνάστασις λέγω καί λέγω καί εἰς ἀγών μή διαλιμπάνω ὁ κακοδοξία τιτρώσκω καί ὀρθοδοξία ἀνίστημι ἀλλά οὗτος μέν ὁ ψυχή ἐγώ ἐγείρω · σύ δέ αὐτηες͂ς τοῖχος ἀγείρω · ἁρμόζω αὐτηες͂ς ὁ λίθος , ἵνα ἁρμόζω σύ ὁ ψυχή . ἐγείρω αὐτηες͂ς πᾶς ὁ εὐπρέπεια , ἵνα ὁλόκληρος ἀποδίδωμι ὁ εὐεργεσία . χαίρω βλέπω ὁ ἀρραβών ὁ προθυμία · εἰμί γάρ μικρός τέως ὁ πρόκειμαι , ἀλλά οἶδα ὅτι μικρός ζύμη ὅλος ὁ φύραμα ζυμόω . Τέ θυσιαστήριον νομίζω δεξιά ἔρχομαι Χριστός πρόκειμαι καί ὁ μέν ὄψις λαμβάνω , ὁ δέ δύναμις χορηγέω . ὁ ὁ Χριστός δεξιός πνευματικός εἰμί ἄρουρα , μή σφάλλω ὁ ἐλπίς , μή ἀποβάλλω ὁ γεωργός ὁ πόνος , μή ἀφανίζω αὐτός ὁ ἐλπίς . ὁ ὁ Χριστός χείρ ἄρουρα εἰμί εὐθύς σπείρω καί εὐθύς θερίζω . θέλω ὁράω αὐτός ἄρουρα σπείρω ὁμοῦ καί θερίζω καί δέχομαι οὐ μόνος ζάω σπέρμα , ἀλλά καί νεκρός καί ζωοποιώ ; ἐν ὁ ἐρῆμος προσφέρω ὁ Χριστός πέντε ἄρτος νεκρός ὁ φύσις ὁ σῖτος . ὁ γάρ κόκκος ὁ σῖτος ζάω · ὁ δέ ἄρτος διπλόος ὑπομένω νέκρωσις · πρῶτος ὅτε συντρίβω , δεύτερος ὅτε ὁ πῦρ δίδωμι . λαμβάνω ὁ φιλάνθρωπος δεξιός καί ὁ νεκρόω ζωογονέω . ἐφαπλόω ὁ δεσποτικός δάκτυλος ὁ ἄρτος ὥσπερ αὖλαξ . δέχομαι ὁ δεξιός αὐτός ὁ ἄρτος , εὐλογέω , πληθύνω ὑπέρ πᾶς ἔννοια . Όρας ὁ δεξιά αὐτός ἄρουρα ἅγιος ; Όρας ὁ ἄρτος σπείρω ; Όρας λόγος δροσίζω καί ὁ ὁ φύσις νεκρός πληθύνω , ὁ ὁ φύσις ἄκαρπος ζωογονέω εἰς ἤπειρος χιλιάς , οὐ ὁ φύσις ἀρνέομαι , ἀλλά ὁ θεῖος δύναμις δουλεύω ; ὅπου ὁ Χριστός πάρειμι , μή ζητέω φύσις νόμος , ἀλλά ὁράω ὁ δυνατός ὁ αὐθεντία . Νόμος γάρ φύσις σύ παραδίδωμι . αὐτός δέ ὁ ὁ ὅλος δεσπότης ἀνώτερος εἰμί ὁ νόμος . Ζεύς σύ ὄμβρος , διά σύ πηγή , διά σύ ἐνιαυτός , διά σύ τροπή · ὁ δέ τεχνίτης οὐδείς οὗτος ἁρμόζω . καί ὥσπερ σήμερον , ὁ οὗτος αὔξησις διπλόος ἔχω ὁ περίοδος ( πρῶτος κυοφορέω ὁ βρέφος , τίκτω , θηλάζω , αὐξάνω , εἰς τέλειος ἄνθρωπος ἀπαρτίζω ) , ὅτε δέ πλήσσω ὁ θεός ὁ Ἀδάμ , οὐ δέομαι ἀνθρώπινος σπέρμα , οὐ γαστήρ , οὐ κυοφορία , ἀλλά ὅτε ἐθέλω ὁ ἄνθρωπος παράγω . λάπτω οὖν ὁ ἄρτος , εὐλογέω , πληθύνω , κλάω , δίδωμι , τρέφω . καί ὁράω ὁ θαυμαστός . Ἡμεῖς ὅταν καλέω τις εἰς ἑστίασις , πρῶτος παρασκευάζω ὁ ἐπιτήδειος καί οὕτως καλέω · πρῶτος ἑτοιμάζω καί τότε ἀνακλίνω . ὁ δέ Χριστός πρῶτος ἀνακλίνω καί τότε εὐτρεπίζω · οὐ πρῶτος πλεονάζω ὁ ἄρτος καί τότε ἀνακλίνω , ἀλλά πρῶτος ἀνακλίνω καί τότε ὁ εὐεργεσία χορηγέω , ἵνα δείκνυμι ὅτι ὀξύς ὁ χρεία ὁ δύναμις . Ἄρτος εἰμί καί πληθύνω , οὐ ἀπορρέω ἀλλά πληθύνω εἰς ἤπειρος · οὐ ὡς αἱρετικός περί θεός φαντάζω λέγω · εἰμί κατά ἀπόρροια καί τομή γεννάω , μειόω . Ἄρτος πλεονάζω οὐ ἀπορρέω · νέκρωσις ζωογονέω καί ὁ πᾶς ζωογονέω φύσις νόμος δουλεία ὑπόκειμαι . ἀκολουθέω ὁ σός λογισμός · λέγω ἐγώ πῶς πλεονάζω ἄρτος , καί τότε ἑρμηνεύω πῶς γεννάω ὁ θεός . ὅμως ἀναλαμβάνω ὁ φιλάνθρωπος δεξιός ὡς σπόρος ὁ ἄρτος · πληθύνω , κλάω , δίδωμι καί εἰμί ὁ χείρ θησαυρός ἀγαθός . πρός οὗτος ὁ δεξιά ὁράω ὁ σωτήρ ὁ Δαυίδ λέγω · ὁ ὀφθαλμός πᾶς εἰς σύ ἐλπίζω , καί σύ δίδωμι ὁ τροφή αὐτός ἐν εὐκαιρίᾳ . ἀνοίγνυμι σῦς ὁ χείρ σύ καί ἐμπίμπλημι πᾶς ζῷον εὐδοκία . ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , ὅς ὁ δόξα καί ὁ κράτος καί ὁ τιμή καί ὁ προσκύνησις , νῦν καί ἀεί καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών , ἀμήν .