severian-of-gabala.homilia-de-pace 10
Ἐγένετό ποτε μεταξὺ Παύλου καὶ Βαρνάβα φιλονεικία , οὐ τοῦ μὲν ἑνὸς μέρος δικαιοσύνην τιμῶντος , ἑτέρου δὲ τὴν ἀδικίαν , ἀλλ’ ἑκάστου μέρους σκοπῷ εὐσεβείας δουλεύοντος . Ἡ δὲ αἰτία τῆς μικροψυχίας αὐτοῖς ἦν αὕτη . Μάρκος τις ἦν αὐτοῖς συνδραμὼν εἰς τὸν εὐαγγελικὸν λόγον ἀπὸ τῆς Παλαιστίνης μέχρι τῆς Πέργης τῆς Παμφιλίας . Εἶτα τῶν ἀποστόλων εὐτόνῳ κεχρημένων δρόμῳ καὶ ἀκαμπεῖ τῇ ψυχῇ πρὸς τοὺς ἀγῶνας καὶ μάχας καὶ κινδύνους , ἀποταξάμενος τῷ δρόμῳ τῶν ἀποστόλων ἦλθεν εἰς τὴν Παλαιστίνην , οὐ Χριστὸν ἀρνησάμενος , ἀλλὰ τὸν δρόμον τὸν πολύν , ὡς εἴρηται , παραιτησάμενος . Ἐπανῆλθε μετὰ ταῦτα Παῦλος καὶ Βαρνάβας , καρποῖς εὐσεβείας κομῶντες καὶ τῷ τῆς εὐσεβείας κόπῳ στεφόμενοι καὶ εὐαγγελιζόμενοι τὴν ἐν Ἱεροσολύμοις ἐκκλησίαν τῶν ἐθνῶν πάντων τὴν ἐπιστροφήν . Πάντων τῶν εὐφημούντων τὸν Παῦλον καὶ τὸν Βαρνάβαν ἐν τοῖς κατορθώμασιν , ὁ Μάρκος ἐδήχθη . ἐπλήγη τὴν ψυχήν . Κατὰ τοῦτον τὸν λόγον ἐνενόησε πρὸς ἑαυτὸν τὸν ἔκτοτε , λέγων ὅτι εἰ ἤμην κοινωνὸς τῶν πόνων , ἐγινόμην ἄρτι κοινωνὸς τῶν ἐπαίνων . Πολλοὶ γὰρ πολλάκις αὐτὰς τὰς ἀρετὰς διὰ τοὺς πόνους φεύγοντες , διὰ τὴν ἐξ αὐτῶν εὐφημίαν αἱροῦνται πονεῖν . Τί οὖν ; Μεταμεληθεὶς ὁ Μάρκος ἐβούλεύσατο πάλιν , ἐξιοῦσοιν οἱ ἀπόστολοι συνδραμεῖν . Ὁ βαρνάβας μετανοήσαντα εὐθέως ἐδέξατο αὐτὸν καὶ ὁ Παῦλος ἐφιλονείκει καὶ ἔλεγε · Τὸν μὴ συνελθόντα ἡμῖν εἰς τὸ ἔργον τοῦ κυρίου οὐ δεῖ δέξασθαι . Ἦν οὖν στάσις οὐκ ἀδικίας , ἀλλὰ δικαιοσύνης καὶ φιλίας . Ὁ Παῦλος ἀπῄτει τὸ δίκαιον · ὁ Βαρνάβας ἐτίμα τὸ φιλάνθρωπον . Στασιάζοντες οὖν τῇ γνώμῃ , εἰ καὶ συνεφώνουν τῇ εὐσεβείᾳ , εἰς τοσοῦτον ἦλθον παροξυσμόν , ὡς καὶ χωρισθῆναι ἀπ’ ἀλλήλων . Οὕτω γὰρ γέγραπται . Ἐχωρίσθησαν ἀπ’ ἀλλήλων . Διεστησαν οὐ πίστει , οὐ διαθέσει , ἀλλ’ ἀνθρωπίνῃ μικροψυχίᾳ . Ἐγένετο δὲ οἰκονομίᾳ ὡς διέστησαν . Ὁ Βαρνάβας τὸν Μάρκον παραλαβὼν ἐξῆλθεν εἰς τὸν δρόμον · Ὁ δὲ Παῦλος τὸν Τιμόθεον παραλαβὼν καὶ αὐτὸς ἐξῆλθεν εἰς τὸν ἴδιον δρόμον . Ὠφέλησε δὲ τὸν Μάρκον ἡ Παύλου ἀκριβεια . Ὡς γὰρ εἶδεν αὑτὸν οὕτως ἐκβληθέντα διὰ τὴν ῥᾳθυμίαν , ἐπούδασε τῇ προθυμίᾳ καὶ τῷ δευτέρῳ δρόμῳ καλύψαι τὴν προτέρα νωχέλειαν . Συνῆν τοίνυν ὁ Μάρκος τῷ Βαρνάβα , σπουδάζων καὶ τρέχων . Ὁ δὲ Παῦλος ἐν ταῖς ἐκκλησίαις παρήγγειλεν μὴ δεχθῆναι Μάρκον , οὐχ ἵνα λυπήσῃ , ἀλλ’ ἵνα σπουδαιότερον ἐργάσηται . Ὡς οὖν εἶδεν ὁ ἅγιος Παῦλος προλαμβάνοντα τῇ σπουδῇ τὸν Μάρκον καὶ ἀπολογησάμενον τῷ θεῷ τῶν δευτέρων , ἄρχεται αὐτὸν παρατίθεσθαι . Καὶ τί φησιν ἐνταῦθα ; Ἓν ῥῆμα · καὶ ἐπιλαμβάνεται τοῦ ἁγίου Βαρνάβα ὅτι τῷ Μάρκῳ ἐχρήσατο ὡς ἀνεψιῷ καὶ ἐσπούδασεν χαρίσασθαι ὡς ἀνεψιῷ τὸ ἁμάρτημα . Τί γὰρ λέγει ; Ἀσπάζεται ὑμᾶς Μάρκος ὁ ἀνεψιὸς Βαρνάβα , περὶ οὗ ἐλάβετε ἐντολάς . Ἐὰν ἔλθῃ , δέξασθε αὐτόν .
Lemmas: γίγνομαι ποτέ μεταξύ Παῦλος καί Βαρνάβας φιλονεικία , οὐ ὁ μέν εἷς μέρος δικαιοσύνη τιμάω , ἕτερος δέ ὁ ἀδικία , ἀλλά ἕκαστος μέρος σκοπός εὐσέβεια δουλεύω . ὁ δέ αἰτία ὁ μικροψυχία αὐτός εἰμί οὗτος . Μάρκος τις εἰμί αὐτός συντρέχω εἰς ὁ εὐαγγελικός λόγος ἀπό ὁ Παλαιστίνη μέχρι ὁ Πέργη ὁ Παμφιλία . εἶτα ὁ ἀπόστολος εὔτονος χράω δρόμος καί ἀκαμπής ὁ ψυχή πρός ὁ ἀγών καί μάχη καί κίνδυνος , ἀποτάσσω ὁ δρόμος ὁ ἀπόστολος ἔρχομαι εἰς ὁ Παλαιστίνη , οὐ Χριστός ἀρνέομαι , ἀλλά ὁ δρόμος ὁ πολύς , ὡς λέγω , παραιτέομαι . ἐπανέρχομαι μετά οὗτος Παῦλος καί Βαρνάβας , καρπός εὐσέβεια κομάω καί ὁ ὁ εὐσέβεια κόπος στέφω καί εὐαγγελίζομαι ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ ἐκκλησία ὁ ἔθνος πᾶς ὁ ἐπιστροφή . Πάντων ὁ εὐφημέω ὁ Παῦλος καί ὁ Βαρναβᾶς ἐν ὁ κατόρθωμα , ὁ Μάρκος δάκνω . πλήσσω ὁ ψυχή . κατά οὗτος ὁ λόγος ἐννοέω πρός ἑαυτοῦ ὁ ἔκτοτε , λέγω ὅτι εἰμί ἀείδω κοινωνός ὁ πόνος , γίγνομαι ἄρτι κοινωνός ὁ ἔπαινος . πολλός γάρ πολλάκις αὐτός ὁ ἀρετή διά ὁ πόνος φεύγω , διά ὁ ἐκ αὐτός εὐφημία αἱρέω πονέω . τις οὖν ; μεταμέλομαι ὁ Μάρκος βουλεύω πάλιν , ἐξιόω ὁ ἀπόστολος συντρέχω . ὁ Βαρνάβας μετανοέω εὐθύς δέχομαι αὐτός καί ὁ Παῦλος φιλονεικέω καί λέγω · ὁ μή συνέρχομαι ἐγώ εἰς ὁ ἔργον ὁ κύριος οὐ δέω δέχομαι . Ἦς οὖν στάσις οὐ ἀδικία , ἀλλά δικαιοσύνη καί φίλιος . ὁ Παῦλος ἀπαιτέω ὁ δίκαιος · ὁ Βαρνάβας τιμάω ὁ φιλάνθρωπος . στασιάζω οὖν ὁ γνώμη , εἰμί καί συμφωνέω ὁ εὐσέβεια , εἰς τοσοῦτος ἔρχομαι παροξυσμός , ὡς καί χωρίζω ἀπό ἀλλήλων . οὕτως γάρ γράφω . χωρίζω ἀπό ἀλλήλων . διΐστημι οὐ πίστις , οὐ διάθεσις , ἀλλά ἀνθρώπινος μικροψυχία . γίνομαι δέ οἰκονομία ὡς διΐστημι . ὁ Βαρνάβας ὁ Μᾶρκος παραλαμβάνω ἐξέρχομαι εἰς ὁ δρόμος · ὁ δέ Παῦλος ὁ Τιμόθεος παραλαμβάνω καί αὐτός ἐξέρχομαι εἰς ὁ ἴδιος δρόμος . ὠφελέω δέ ὁ Μᾶρκος ὁ Παῦλος ἀκρίβεια . ὡς γάρ ὁράω ἑαυτοῦ οὕτως ἐκβάλλω διά ὁ ῥᾳθυμία , επουδασος ὁ προθυμία καί ὁ δεύτερος δρόμος καλύπτω ὁ πρότερος νωχέλεια . σύνειμι τοίνυν ὁ Μάρκος ὁ Βαρνάβας , σπουδάζω καί τρέχω . ὁ δέ Παῦλος ἐν ὁ ἐκκλησία παραγγέλλω μή δείκνυμι Μᾶρκος , οὐ ἵνα λυπέω , ἀλλά ἵνα σπουδαῖος ἐργάζομαι . ὡς οὖν ὁράω ὁ ἅγιος Παῦλος προλαμβάνω ὁ σπουδή ὁ Μᾶρκος καί ἀπολογέομαι ὁ θεός ὁ δεύτερος , ἄρχω αὐτός παρατίθημι . καί τίς φημί ἐνταῦθα ; Εἷς ῥῆμα · καί ἐπιλαμβάνω ὁ ἅγιος Βαρνάβας ὅτι ὁ Μᾶρκος χράω ὡς ἀνεψιός καί σπουδάζω χαρίζομαι ὡς ἀνεψιός ὁ ἁμάρτημα . Τι γάρ λέγω ; ἀσπάζομαι σύ Μάρκος ὁ ἀνεψιός Βαρνάβας , περί ὅς λαμβάνω ἐντολή . ἐάν ἔρχομαι , δέχομαι αὐτός .