severian-of-gabala.fragmenta-in-epistulas-pauli 1Cor.14_21ad23.1
Ἐπισημήνασθαι χρὴ ὅτι ἀπαιτούμενοι Ἰουδαῖοι , ὅπου ὁ θεὸς ἐν πολλαῖς αὐταῖς ἐλάλησε γλώσσαις κἀκεῖνοι ἠπείθησαν , οὐκ ἔχουσι δεῖξαι · ἡμεῖς δὲ δείκνυμεν ὅτι , ὅτε ἦλθε . τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ ἐμέρισεν γλώσσαις , οἱ Ἰουδαῖοι ἀπειθοῦντες ἔλεγον · γλεύκους μεμεστωμένοι εἰσίν . ὥστε αἱ γλῶσσαι εἰς σημεῖόν εἰσιν οὐ τοῖς πιστεύουσιν ἀλλὰ τοῖς ἀπίστοις , ἡ δὲ προφητεία οὐ τοῖς ἀπίστοις ἀλλὰ τοῖς πιστεύουσιν . ὥστε οἰκοδομοῦσιν αἱ γλῶσσαι , ὅταν μάθῃ ὁ ἀκούων ὅτι ὁ λαλῶν λαλεῖ γλῶσσαν ἣν οὐκ οἶδεν , οὐ μὴν οἰκοδομὴν λαμβάνει τῆς ὠφελείας τῆς πνευματικῆς διδαχῆς διὰ τὸ μὴ νοεῖσθαι μὴ προχωρούσης · ἡ μὲν γὰρ προφητεία μελλόντων , τοῖς δὲ περὶ τούτων λεγομένοις ὁ τυχὼν οὐ πιστεύει ἀλλ’ ὁ πιστός . ὁ δὲ ἄπιστος χρείαν ἔχει τοῦ οὐκ εἰδότος τὴν γλῶσσαν ᾗ κέχρηται , καὶ δεικνύντος ὅτι θεοῦ πνεῦμα ἐν αὐτῷ . ὥστε θαῦμα ἦν ἡ γλῶττα , ἡ δὲ προφητεία ἀπὸ τῆς ἐκβάσεως θαῦμα , οὐκ ἐν τῷ λέγεσθαι . διχῶς δὲ λέγεται ἀπιστία ἐν τῇ θείᾳ γραφῇ · καὶ ἡ ἀληθῶς ἀπιστία ἡ τῶν Ἑλλήνων , καὶ ἡ ὀλιγοπιστία ἡ τῶν εὐσεβῶν . Ἄπιστον λέγει τὸν Ἕλληνα , ἰδιώτην δὲ τὸν μήπω βαπτισθέντα , τὸν ἀστράτευτον · τότε γὰρ οὐκ ἐλέγοντο κατηχούμενοι ἢ ἀβάπτιστοι . Νόμον λέγει καὶ τὰ τῶν ἄλλων προφητῶν , ἐπειδὴ κατὰ νόμον ἐπολιτεύοντο . τὸ δὲ εἰρημένον τῷ Ἡσαΐᾳ τότε ἀπέβη ὅτε κατῆλθεν ἐπὶ τοὺς ἀποστόλους τὸ πνεῦμα , καὶ ἐλάλουν γλώσσαις καὶ ἐχλεύαζον Ἰουδαῖοι . Δηλονότι ὠφελοῦσιν αἱ γλῶσσαι , ὅταν ὁ ἀκούων γνῶ ὅτι ὁ λαλῶν γλώσσῃ λαλεῖ ἣν οὐκ οἶδεν οὐδ’ ἔμαθεν παρ’ ἀνθρώπων , ὅμως οὐκ ὠφελεῖ τὸ πρᾶγμα τὸν ἀκροατὴν διὰ τὸ μὴ νοεῖσθαι . ἡ δὲ προφητεία τοῖς πιστοῖς δίδοται , ἥτις περὶ τῶν μελλόντων λαλεῖ οἷς οὐχ ὁ τυχὼν πιστεύει ἀλλ’ ὁ πιστός . τὸ δὲ σημεῖον δίδοται τοῖς ἀπίστοις , ἵνα πιστεύσῃ οἷς ὁρᾷ , ἡ δὲ προφητεία , ἵνα καταδέξηται τὸ ῥηθὲν καὶ εὐλογήσῃ τὸν κύριον . ἄπιστον δὲ λέγει τὸν Ἕλληνα , ἰδιώτην δὲ τὸν κατηχούμενον . ἔστι δὲ ὅπου καὶ ὁ ὀλιγόπιστος καλεῖται ἄπιστος .
Lemmas: ἐπισημαίνω χρή ὅτι ἀπαιτέω Ἰουδαῖος , ὅπου ὁ θεός ἐν πολύς αὐτός λαλέω γλῶσσα ἐκεῖνος ἀπειθέω , οὐ ἔχω δείκνυμι · ἐγώ δέ δείκνυμι ὅτι , ὅτε ἔρχομαι . ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος καί μερίζω γλῶσσα , ὁ Ἰουδαῖος ἀπειθέω λέγω · γλεῦκος μεστόω εἰμί . ὥστε ὁ γλῶσσα εἰς σημεῖον εἰμί οὖον ὁ πιστεύω ἀλλά ὁ ἄπιστος , ὁ δέ προφητεία οὖον ὁ ἄπιστος ἀλλά ὁ πιστεύω . ὥστε οἰκοδομέω ὁ γλῶσσα , ὅταν μανθάνω ὁ ἀκούω ὅτι ὁ λαλέω λαλέω γλῶσσα ὅς οὐ οἶδα , οὖον μήv οἰκοδομή λαμβάνω ὁ ὠφέλεια ὁ πνευματικός διδαχή διά ὁ μή νοέω μή προχωρέω · ὁ μέν γάρ προφητεία μέλλω , ὁ δέ περί οὗτος λέγω ὁ τυγχάνω οὖον πιστεύω ἀλλά ὁ πιστός . ὁ δέ ἄπιστος χρεία ἔχω ὁ οὐ οἶδα ὁ γλῶσσα ὅς χράομαι , καί δείκνυμι ὅτι θεός πνεῦμα ἐν αὐτός . ὥστε θαῦμα εἰμί ὁ γλῶσσα , ὁ δέ προφητεία ἀπό ὁ ἔκβασις θαῦμα , οὐ ἐν ὁ λέγω . διχῶς δέ λέγω ἀπιστία ἐν ὁ θεῖος γράφω · καί ὁ ἀληθής ἀπιστία ὁ ὁ Ἕλλην , καί ὁ ὀλιγοπιστία ὁ ὁ εὐσεβής . Ἄπιστος λέγω ὁ Ἕλλην , ἰδιώτης δέ ὁ μήπω βαπτίζω , ὁ ἀστράτευτος · τότε γάρ οὐ λέγω κατηχέω ἢ ἀβάπτιστος . Νόμος λέγω καί ὁ ὁ ἄλλος προφήτης , ἐπεί κατά νόμος πολιτεύω . ὁ δέ εἴρω ὁ Ἠσαΐας τότε ἀποβαίνω ὅτε κατέρχομαι ἐπί ὁ ἀπόστολος ὁ πνεῦμα , καί λαλέω γλῶσσα καί χλευάζω Ἰουδαῖος . δηλονότι ὠφελέω ὁ γλῶσσα , ὅταν ὁ ἀκούω γιγνώσκω ὅτι ὁ λαλέω γλῶσσα λαλέω ὅς οὐ οἶδα οὐδέ μανθάνω παρά ἄνθρωπος , ὅμως οὐ ὠφελέω ὁ πρᾶγμα ὁ ἀκροατής διά ὁ μή νοέω . ὁ δέ προφητεία ὁ πιστός δίδωμι , ὅστις περί ὁ μέλλω λαλέω ὅς οὐ ὁ τυγχάνω πιστεύω ἀλλά ὁ πιστός . ὁ δέ σημεῖον δίδωμι ὁ ἄπιστος , ἵνα πιστεύω ὅς ὁράω , ὁ δέ προφητεία , ἵνα καταδέχομαι ὁ ἐρώ καί εὐλογέω ὁ κύριος . ἄπιστος δέ λέγω ὁ Ἕλλην , ἰδιώτης δέ ὁ κατηχέω . εἰμί δέ ὅπου καί ὁ ὀλιγόπιστος καλέω ἄπιστος .