severian-of-gabala.fragmenta-in-epistulas-pauli 1Tim.2_5ad6.1
Ἀλλ’ ἴσως ἐρεῖ τις · πῶς θεὸν εἶναι φῂς τὸν ἀποθανόντα τοῦ Παύλου σαφῶς εἰρηκότος ἐν οἷς γέγραφε πρὸς Τιμόθεον · ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός , ὁ δοὺς ἑαυτὸν ἀντίλυτρον ὑπὲρ πάντων . τί οὖν ; οὐκ ἀκούεις αὐτοῦ λέγοντος ὡς ὁ κύριος τῆς δόξης ἐσταύρωται ; καὶ ὅτι ἐξ Ἰούδα ὁ Χριστὸς τὸ κατὰ σάρκα , ὁ ὢν ἐπὶ πάντων θεὸς εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας ἀμήν ; καὶ ὅτι Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον , ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας ; εἷς γὰρ ἦν ἐξ ἀμφοῖν θεότητός τε καὶ ἀνθρωπότητος , τελείως ἐχουσῶν κατὰ τὸν ἴδιον λόγον τῶν φύσεων , ὁμοούσιος ὢν τῷ πατρὶ κατὰ τὴν θεότητα καὶ ὁμοούσιος τοῖς ἀνθρώποις ἡμῖν ὁ αὐτὸς κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα . καὶ γὰρ καὶ τὸν καθ’ ἡμᾶς ἄνθρωπον ἐκ ψυχῆς ὄντα καὶ σώματος καὶ τελοῦντος εἰς μίαν ὑπόστασιν , ζῶον εἶναί φαμεν θνητὸν λογικόν · ἀλλὰ κατὰ μὲν τὸ σῶμα θνητόν , κατὰ δὲ ψυχὴν λογικόν . πλὴν ὅλον τὸ ζῶον θνητὸν προσηγόρευται καὶ ὅλον κέκληται λογικόν , καὶ οὔτε συγκέχυται τὰ ἐξ ὧν συντέθειται φυσικῶς , οὔτε μὴν εἰς δύο πρόσωπα διῄρηται . οὕτω καὶ ὁ Ἐμμανουὴλ ἐκ δύο φύσεων εἷς ὢν καὶ μία ὑπόστασις καὶ μία φύσις αὐτοῦ τοῦ λόγου σεσαρκωμένη οὔτε συνέχεε τὰ ἐξ ὧν ἡ ἀπόρρητος ἕνωσις γέγονεν , οὔτε μένων εἷς δίδωσι τῇ δυάδι παρείσδυσιν ἐξ ἧς ἡ διαίρεσις · τὸ γὰρ ἓν κυρίως οὐκ ἄν ποτε γένοιτο δύο , μεταστὰν δὲ εἰς δύο τοῦ ἓν εἶναι πάντως πεπαύσεται . εἷς τοίνυν ὑπάρχων Ἰησοῦς Χριστός , κἂν ἐκ μέρους ὀνομάσειέ τις καὶ ἄνθρωπον εἴποι , σεσαρκωμένος νοεῖται θεός , καὶ ἔμπαλιν θεὸν καλέσειε , λόγος ἐνανθρωπήσας κατασημαίνεται . διὰ τοῦτο γὰρ εἰδότες αὐτὸν ἕνα καὶ ἀδιαίρετον , ἀναγκαίως κεχρήμεθα τῷ προδιορισμῷ λέγοντες ὁμοούσιον τῷ πατρὶ κατὰ τὴν θεότητα καὶ ὁμοούσιον ἡμῖν τὸν αὐτὸν κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα , καὶ τὸν αὐτὸν παθητὸν τῇ σαρκὶ καὶ ἀπαθῆ τῇ θεότητι . κατὰ τὸ ὅμοιον δὲ σχῆμα κἀκεῖνο τὴν θεόπνευστον γραφὴν διεξϊοῦσαν ἰδεῖν · πῆ μὲν γὰρ παραδεδόσθαι λέγεται Χριστὸς ὑπὸ τοῦ πατρός , πῆ δὲ αὐτὸς ἑαυτὸν παραδεδωκέναι γέγραπται . καὶ Ῥωμαίοις δὲ ἐπιστέλλων ὁ Παῦλός φησι περὶ τοῦ πατρός · ὅς γε τοῦ ἰδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο , ἀλλὰ ὑπὲρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτόν . Τιμοθέῳ δὲ γράφει ταυτί · εἷς θεὸς καὶ μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων , ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός , ὁ δοὺς ἑαυτὸν ἀντίλυτρον ὑπὲρ πάντων . καὶ θέα μοι τῆς γραφῆς τὸ ἀπεξεσμένον καὶ ἀκριβές . ἔνθα μὲν γὰρ ἔφησεν ἴδιον υἱὸν τοῦ θεοῦ καὶ πατρὸς τὸν Χριστόν , καὶ εἶπεν · ὅς γε τοῦ ἰδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο , δηλῶν ἴδιον εἶναι τὸν τῆς αὐτῆς οὐσίας ὑπάρχοντα καὶ μὴ ἀλλότριον , ἔπειτά γε τὸ ὑφειμένον καὶ οἰκονομικὸν τὸ ὑπὲρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτόν . ἔνθα δὲ προηγήσατο τὸ οἰκονομικόν , καὶ εἶπεν · ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός . προσεπήνεγκε τὸ θεοπρεπὲς καὶ οὐκ εἶπεν ὁ παραδοθεὶς ἀλλ’ ὁ δοὺς ἑαυτὸν ἀντίλυτρον ὑπὲρ πάντων . Γαλάταις δὲ γράφων φησὶν οὕτως · ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί , ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ . τί τοίνυν τὰ οὕτως ἐντεχνέστατα ; καὶ μετὰ πάσης ἁρμονίας τῆς θεοπρεπεστάτης εἰρημένα παρατρέχοντες καὶ τῇ Ἰουδαικῇ τυφλώσει καὶ σμικρολογίᾳ προστετηκότες οἱ Νεστορίου παῖδες προσφέρουσι τὸ παραδεδόσθαι τὸν Χριστὸν ἢ ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἐγηγέρθαι , καὶ πειρῶνται δι’ αὐτῶν , ὡς αὐτοῖς δοκεῖ , μὴ θεὸν αὐτὸν ἀληθῆ δεικνύναι μετὰ τὸ γενέσθαι αὐτὸν ἄνθρωπον ἀληθῶς .
Lemmas: ἀλλά ἴσως εἴρω τις · πῶς θεός εἰμί φημί ὁ ἀποθνῄσκω ὁ Παῦλος σαφῶς ἐρῶ ἐν ὅς γράφω πρός Τιμόθεος · ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός , ὁ δίδωμι ἑαυτοῦ ἀντίλυτρον ὑπέρ πᾶς . τίς οὖν ; οὐ ἀκούω αὐτός λέγω ὡς ὁ κύριος ὁ δόξα σταυρόω ; καί ὅτι ἐκ Ἰούδας ὁ Χριστός ὁ κατά σάρξ , ὁ εἰμί ἐπί πᾶς θεός εὐλογητός εἰς ὁ αἰών ἀμήν ; καί ὅτι Ἰησοῦς Χριστός χθές καί σήμερον , ὁ αὐτός καί εἰς ὁ αἰών ; εἷς γάρ εἰμί ἐκ ἄμφω θεότης τε καί ἀνθρωπότης , τέλειος ἔχω κατά ὁ ἴδιος λόγος ὁ φύσις , ὁμοούσιος εἰμί ὁ πατήρ κατά ὁ θεότης καί ὁμοούσιος ὁ ἄνθρωπος ἐγώ ὁ αὐτός κατά ὁ ἀνθρωπότης . καί γάρ καί ὁ κατά ἐγώ ἄνθρωπος ἐκ Ψυχή εἰμί καί σῶμα καί τελέω εἰς εἷς ὑπόστασις , ζῷον εἰμί φημί θνητός λογικός · ἀλλά κατά μέν ὁ σῶμα θνητός , κατά δέ ψυχή λογικός . πλήν ὅλος ὁ ζῷον θνητός προσαγορεύω καί ὅλος καλέω λογικός , καί οὔτε συγχέω ὁ ἐκ ὅς συντίθημι φυσικός , οὔτε μήv εἰς δύο πρόσωπον διαιρέω . οὗτος καί ὁ Ἐμμανουήλ ἐκ δύο φύσις εἷς εἰμί καί εἷς ὑπόστασις καί εἷς φύσις αὐτός ὁ λόγος σαρκάω οὔτε συγχέω ὁ ἐκ ὅς ὁ ἀπόρρητος ἕνωσις γίγνομαι , οὔτε Μένων εἷς δίδωμι ὁ δυάς παρείσδυσις ἐκ ὅς ὁ διαίρεσις · ὁ γάρ εἷς κύριος οὐ ἄν ποτός γίγνομαι δύο , μεθίστημι δέ εἰς δύο ὁ εἷς εἰμί πάντως παύω . εἷς τοίνυν ὑπάρχω Ἰησοῦς Χριστός , κἀν ἐκ μέρος ὀνομάζω τις καί ἄνθρωπος εἶπον , σαρκόω νοέω θεός , καί ἔμπαλιν θεός καλέω , λόγος ἐνανθρωπέω κατασημαίνω . διά οὗτος γάρ οἶδα αὐτός εἷς καί ἀδιαίρετος , ἀναγκαῖος χράομαι ὁ προδιορισμός λέγω ὁμοούσιος ὁ πατήρ κατά ὁ θεότης καί ὁμοούσιος ἐγώ ὁ αὐτός κατά ὁ ἀνθρωπότης , καί ὁ αὐτός παθητός ὁ σάρξ καί ἀπαθής ὁ θεότης . κατά ὁ ὅμοιος δέ σχῆμα ἐκεῖνος ὁ θεόπνευστος γραφή διέξειμι ὁράω · πῇ μέν γάρ παραδίδωμι λέγω Χριστός ὑπό ὁ πατήρ , πῇ δέ αὐτός ἑαυτοῦ παραδίδωμι γράφω . καί Ῥωμαῖος δέ ἐπιστέλλω ὁ Παῦλος φημί περί ὁ πατήρ · ὅς γε ὁ ἴδιος υἱός οὐ φείδομαι , ἀλλά ὑπέρ ἐγώ πᾶς παραδίδωμι αὐτός . Τιμόθεος δέ γράφω οὗτος · εἷς θεός καί μεσίτης θεός καί ἄνθρωπος , ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός , ὁ δίδωμι ἑαυτοῦ ἀντίλυτρον ὑπέρ πᾶς . καί θέα ἐγώ ὁ γραφεύς ὁ ἀπεξεισμένω καί ἀκριβής . ἔνθα μέν γάρ φημί ἴδιος υἱός ὁ θεός καί πατήρ ὁ Χριστός , καί εἶπον · ὅς γε ὁ ἴδιος υἱός οὐ φείδομαι , δηλόω ἴδιος εἰμί ὁ ὁ αὐτός οὐσία ὑπάρχω καί μή ἀλλότριος , ἔπειτα γε ὁ ὑφίημι καί οἰκονομικός ὁ ὑπέρ ἐγώ πᾶς παραδίδωμι αὐτός . ἔνθα δέ προηγέομαι ὁ οἰκονομικός , καί εἶπον · ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός . προσεπιφέρω ὁ θεοπρεπής καί οὐ εἶπον ὁ παραδίδωμι ἀλλά ὁ δίδωμι ἑαυτοῦ ἀντίλυτρον ὑπέρ πᾶς . Γαλάτης δέ γράφω φημί οὕτως · ὅς δέ νῦν ζῶ ἐν σάρξ , ἐν πίστις ζῶ ὁ ὁ υἱός ὁ θεός ὁ ἀγαπάω ἐγώ καί παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ . τίς τοίνυν ὁ οὕτως ἐντεχνής ; καί μετά πᾶς ἁρμονία ὁ θεοπρεπής εἴρω παρατρέχω καί ὁ ιουδαϊκός τύφλωσις καί μικρολογία προστήκομαι ὁ Νεστόριος παῖς προσφέρω ὁ παραδίδωμι ὁ Χριστός ἢ ὑπό ὁ πατήρ ἐγείρω , καί πειράω διά αὐτός , ὡς αὐτός δοκέω , μή θεός αὐτός ἀληθής δείκνυμι μετά ὁ γίγνομαι αὐτός ἄνθρωπος ἀληθής .