severian-of-gabala.de-spiritu-sancto 5
Ταῦτα ἡμῖν εἴρηται περὶ τῆς τοῦ ἁγίου πνεύματος θεϊκῆς αὐθεντίας καὶ τῆς κατὰ τὰ ἐνεργήματα διαφορᾶς . Οἱ δὲ αἱρετικοὶ ἀγνοήσαντες ὅτι , ὅταν λέγῃ πνεῦμα ἁγιωσύνης ἢ ἐπαγγελίας , τῶν δωρεῶν μέμνηται , αὐτοὶ εἰς τὴν φύσιν ἀνάγουσι , λέγοντες , ὅτι ὁ θεὸς ἔδωκε , καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐδωρήσατο . Εἶδές φασιν ὅτι δῶρόν ἐστι θεοῦ ; Ἀνέγνων τὰ τῶν δωρεῶν καὶ εἰς τὴν φύσιν ἀνήγαγον , δέον νοῆσαι τίνα τὰ ὀνόματα τὰ τὴν φύσιν δηλοῦντα καὶ τίνα τὰ ὀνόματα τὰ τὴν χάριν ἑρμηνεύοντα . Ἐκαπήλευσαν τὴν ἀλήθειαν , συνέχεον τὰ πάντα , ἀνέστρεψαν ἑαυτούς , ἐξώκειλαν τῆς ἀληθείας . Ἐσκοτίσθη ἡ ἀσύνετος αὐτῶν καρδία · φάσκουσιν εἶναι σοφοί , ἐμωράνθησαν . Διὸ ἐπάγουσιν · Ἐπειδή φησι περὶ πνεύματος κινεῖς καὶ ἀπὸ γραφῶν διδάσκεις , καὶ βούλει μάρτυρας ἔχειν τὰς γραφάς , ἀπ’ αὐτῶν τῶν γραφῶν κινούμενοι λέγομεν ἅπερ ὁ σωτὴρ περὶ τοῦ πνεύματος εἶπε τοῦ ἁγίου . Τί οὖν λέγει ; Ὅταν δὲ ἔλθῃ φησὶν ὁ παράκλητος , τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας , ὃ παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται , ἐκεῖνος ὑμᾶς ὁδηγήσει πρὸς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν · οὐ γὰρ ἀφ’ ἑαυτοῦ λαλήσει , ἀλλ’ ὅσα ἂν ἀκούσῃ , ἀναγγελεῖ ὑμῖν · ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν . Εἶδες πῶς , φησιν , ἀφ’ ἑαυτοῦ οὐ λαλεῖ , ἀλλ’ ἐξ αὐτοῦ λαμβάνει ; Μὴ δύναται ἡ αὐθεντία δειχθῆναι τοῦ πνεύματος ; Οὐκ ἔδειξέ φησιν ἡ γραφὴ ὑποκείμενον αὐτὸ τῇ ἐξουσίᾳ τοῦ υἱοῦ καὶ δανειζόμενον παρ’ αὐτοῦ καὶ ἄλλοις χορηγοῦν ; Πρόσεχε ἀκριβῶς . Ὅταν τι τῶν λεγομένων ἄπορόν σοι φανῇ , μὴ εὐθέως ἐπιπηδήσης τῇ λέξει , ἀλλ’ ἀνάμεινον τὸ τέλος τοῦ νοήματος . Οὐκ εἶδες ἐν ταῖς παρασκευαῖς τῶν οἰκοδομῶν , πῶς πάντα συγκεχυμένα · ἄσβεστος , λίθοι , ξύλα . Καὶ τῇ μὲν σῇ ὄψει πάντα συγκέχυται , τῷ δὲ τεχνίτῃ πάντα ἥρμοσται ; Καὶ οἶδε τὸν καιρόν , καθ’ ὃν τοῦτο τὸ συγκεχυμένον ἁρμόσει ἐκείνῳ , κἀκεῖνο τούτῳ . Καὶ τὰ μὲν διεσκορπισμένα τὴν πρέπουσαν ἁρμονίαν λαμβάνοντα ἀποτελεῖ τὸ τῆς οἰκοδομῆς κάλλος . Ὅταν τοίνυν ἴδῃς τὸν λέγοντα ἀπὸ τούτου εἰς τοῦτο , καὶ ἀπ’ ἐκείνου εἰς ἄλλο μεταβαίνοντα , νόει τὰς ὕλας αὐτὸν παρασκευάζειν . Ὅταν γὰρ παραθῶ τὰς ὕλας , τότε δείκνυμι τὴν ἁρμονίαν . Μία φύσις υἱοῦ καὶ πνεύματος , μία δύναμις , μία ἀλήθεια , μία ζωή , μία σοφία . Ἀφ’ οὗ δὲ ὁ σωτὴρ κατηξίωσε τὸ πλάσμα λαβεῖν τὸ ἡμέτερον , πληροῦται πνεύματος ἁγίου , οὐ κατώτερος ἁγίου πνεύματος , ἀλλ’ ὡς τῆς σαρκὸς ὀφειλούσης ἀνθρωπίνῳ τύπῳ λαβεῖν τοῦ πνεύματος τὴν ἐπιφοίτησιν · οὐχ ὅτι οὐκ ἠδύνατο ὁ θεὸς λόγος ἁγιάσαι τὸ πλάσμα ὃ ἀνέλαβεν . Ἐὰν γὰρ εἰς τοῦτον χωρήσῃς τὸν λόγον , καὶ ὁ υἱὸς περιττός . Ἤρκει γὰρ ὁ πατὴρ ἁγιάσαι τὸ πλάσμα . Μὴ γὰρ ὡς ἀτονῶν ὁ πατὴρ προσλαμβάνει τὸν υἱόν ; Μὴ γὰρ ὡς ἀτονῶν ὁ υἱὸς προσλαμβάνει τὸ πνεῦμα ; Ἀλλ’ ἐπειδὴ μία φύσις ἐστὶ τὰ πάντα ἐν πᾶσιν ἐνεργοῦσα , τὰ μὲν ὁ πατὴρ ἐργάζεται καὶ εἰς πᾶσαν τὴν φύσιν ἐκλαμβάνεται , τὰ δὲ ὁ υἱὸς καὶ εἰς πᾶσαν διαβαίνει τὴν φύσιν , τὰ δὲ τὸ πνεῦμα καὶ εἰς πᾶσαν τὴν φύσιν ἀναλαμβάνεται . Ὅτε οὖν ἐστιν ἡ φύσις καθ’ ἑαυτὴν θεωρουμένη , ἴση καὶ ὁμαλή , δεσποτικῆς αὐθεντίας πλήρης , θαυμαστή , οὔτε ἐνδεής , οὔτε ἀτελής , οὐ προκόπτουσα , οὐ μειουμένη , οὐκ ἐλαττουμένη , οὐ προσθήκας λαμβάνουσα . Ὅταν δὲ ἀναλάβῃ ὁ θεὸς λόγος τὴν σάρκα τὴν ἐξ ἡμῶν , ποιεῖ αὐτὴν κατὰ τὸν ἀνθρώπινον τύπον , ὡς ἕνα τῶν προφητῶν ἢ ὡς ἕνα τῶν ἀποστόλων , δεχομένην πνεῦμα ἅγιον . Εἶπον προλαβών , οὐχ ὡς μὴ ἀρκούσης τῆς θεότητος τοῦ υἱοῦ , ἀλλ’ ἵνα ἐντελὴς τῆς τριάδος ἡ γνῶσις ἐν τῷ πλάσματι τούτῳ δειχθῇ . Κατηξιώθη οὖν ἡ σὰρξ ἡ δεσποτικὴ πνεύματος ἁγίου καὶ λοιπὸν ἐβούλετο ὁ σωτὴρ τὸ πλάσμα ὃ ἀνέλαβεν οἰκειοῦν τῷ ἁγίῳ πνεύματι , ἵν’ ὅπερ ἂν ποιῇ ὁ Χριστὸς κατὰ σάρκα , ἐπιγράφηται τῷ ἁγίῳ πνεύματι τῷ ἐνοικοῦντι ἐν αὐτῷ , ὡς ἐν ἁγίῳ ναῷ τῷ ἀνθρωπίνῳ . Ἄνθρωπος γὰρ δι’ ἡμᾶς , θεὸς δὲ δι’ ἑαυτόν · θεὸς δι’ ἑαυτόν , ἄνθρωπος δὲ διὰ φιλανθρωπίαν . Ἐξέβαλε δαιμόνια καὶ ἠθέλησε τὴν ἀπέλασιν τῶν δαιμόνων ἐπιγράφειν τῷ ἁγίῳ πνεύματι καὶ λέγει · Εἰ δὲ ἐγὼ ἐν πνεύματι ἁγίῳ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια . Καὶ οὐκ εἶπεν · Ἐν τῷ θεῷ λόγῳ , ἀλλ’ ἐπιγράφει τῷ ἁγίῳ πνεύματι , ὡς ἀνὴρ ἅγιος πνεύματος ἁγίου κατηξιωμένος . Ἀμέλει ὅτε εἰσῆλθεν εἰς τὸ ἱερόν , λαμβάνει τὸν προφήτην Ἡσαΐαν καὶ ἀναγινώσκει . Ἀναγινώσκει δὲ τὰ περὶ ἑαυτοῦ γεγραμμένα . Καὶ ἀναπτύξας φησὶ τὸ βιβλίον , λέγει · Πνεῦμα κυρίου ἐπ’ ἐμέ . . Ταῦτα ἆρα τῷ θεῷ λόγῳ ἁρμόζει ; Θεὸς λέγει · Πνεῦμα κυρίου ἐπ’ ἐμέ . Οὐκ ἀναντίρρητόν ἐστι ὅτι τὸ πρόσωπον τοῦ ἀνθρώπου λαλεῖ ; Πνεῦμα κυρίου ἐπ’ ἐμέ , οὗ ἕνεκεν ἔχρισέ με . Διὰ τοῦ πνεύματός φησι τοῦ ἁγίου ἐχρίσθην . Ἰησοῦν τὸν ἀπὸ Ναζαρέτ , ὃν ἔχρισεν ὁ θεὸς πνεύματι ἁγίῳ καὶ δυνάμει .
Lemmas: οὗτος ἐγώ λέγω περί ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα θεῖος αὐθεντία καί ὁ κατά ὁ ἐνέργημα διαφορά . ὁ δέ αἱρετικός ἀγνοέω ὅτι , ὅταν λέγω πνεῦμα ἁγιωσύνη ἢ ἐπαγγελία , ὁ δωρεά μιμνήσκω , αὐτός εἰς ὁ φύσις ἀνάγω , λέγω , ὅτι ὁ θεός δίδωμι , καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος δωρέομαι . ὁράω φημί ὅτι δῶρον εἰμί θεός ; ἀναγιγνώσκω ὁ ὁ δωρεά καί εἰς ὁ φύσις ἀνάγω , δέω νοέω τίς ὁ ὄνομα ὁ ὁ φύσις δηλόω καί τίς ὁ ὄνομα ὁ ὁ χάρις ἑρμηνεύω . εκαπηλευσαω ὁ ἀλήθεια , συγχέω ὁ πᾶς , ἀναστρέφω ἑαυτοῦ , ἐξοκέλλω ὁ ἀλήθεια . σκοτίζω ὁ ἀσύνετος αὐτός Καρδίη · φάσκω ἔρχομαι σοφός , μωραίνω . Διὸ ἐπάγω · ἐπειδή φημί περί πνεῦμα κινέω καί ἀπό γραφεύς διδάσκω , καί βούλομαι μάρτυς ἔχω ὁ γραφεύς , ἀπό αὐτός ὁ γραφεύς κινέω λέγω ὅς ὁ σωτήρ περί ὁ πνεῦμα λέγω ὁ ἅγιος . τις οὖν λέγω ; ὅταν δέ ἔρχομαι φημί ὁ παράκλητος , ὁ πνεῦμα ὁ ἀλήθεια , ὁ παρά ὁ πατήρ ἐκπορεύω , ἐκεῖνος σύ ὁδηγέω πρός πᾶς ὁ ἀλήθεια · οὐ γάρ ἀπό ἑαυτοῦ λαλέω , ἀλλά ὅσος ἄν ἀκούω , ἀναγγέλλω σύ · ὅτι ἐκ ὁ ἐμός λαμβάνω καί ἀναγγέλλω σύ . εἶδον πῶς , φημί , ἀπό ἑαυτοῦ οὐ λαλέω , ἀλλά ἐκ αὐτός λαμβάνω ; Μή δύναμαι ὁ αὐθεντία δείκνυμι ὁ πνεῦμα ; οὐ δείκνυμι φημί ὁ γραφή ὑπόκειμαι αὐτός ὁ ἐξουσία ὁ υἱός καί δανείζω παρά αὐτός καί ἄλλος χορηγέω ; προσέχω ἀκριβῶς . ὅταν τίς ὁ λέγω ἄπορος σύ φαίνω , μή εὐθύς ἐπιπηδάω ὁ λέξις , ἀλλά ἀναμένω ὁ τέλος ὁ νόημα . οὐ ὁράω ἐν ὁ παρασκευή ὁ οἰκοδομή , πῶς πᾶς συγκεχυμένος · ἄσβεστος , λίθος , ξύλο . καί ὁ μέν σός ὄψις πᾶς συγχέω , ὁ δέ τεχνίτης πᾶς ἁρμόζω ; καί οἶδα ὁ καιρός , κατά ὅς οὗτος ὁ συγχέω ἁρμόζω ἐκεῖνος , ἐͅκεῖνο οὗτος . καί ὁ μέν διασκορπίζω ὁ πρέπω ἁρμονία λαμβάνω ἀποτελέω ὁ ὁ οἰκοδομή κάλλος . ὅταν τοίνυν ἰδέω ὁ λέγω ἀπό οὗτος εἰς οὗτος , καί ἀπό ἐκεῖνος εἰς ἄλλος μεταβαίνω , νοέω ὁ ὕλη αὐτός παρασκευάζω . ὅταν γάρ παρατίθημι ὁ ὕλη , τότε δείκνυμι ὁ ἁρμονία . Μία φύσις υἱός καί πνεῦμα , εἷς δύναμις , εἷς ἀλήθεια , εἷς ζωή , εἷς σοφία . ἀπό ὅς δέ ὁ σωτήρ καταξιώνω ὁ πλάσμα λαμβάνω ὁ ἡμέτερος , πληρόω πνεῦμα ἅγιος , οὐ κατώτερος ἅγιος πνεῦμα , ἀλλά ὡς ὁ σάρξ ὀφείλω ἀνθρώπινος τύπος λαμβάνω ὁ πνεῦμα ὁ ἐπιφοίτησις · οὐ ὅτι οὐ δύναμαι ὁ θεός λόγος ἁγιάζω ὁ πλάσμα ὁ ἀναλαμβάνω . ἐάν γάρ εἰς οὗτος χωρέω ὁ λόγος , καί ὁ γιός περισσός . ἀρκέω γάρ ὁ πατήρ ἁγιάζω ὁ πλάσμα . Μή γάρ ὡς ἀτονέω ὁ πατήρ προσλαμβάνω ὁ υἱός ; μή γάρ ὡς ἀτονέω ὁ γιός προσλαμβάνω ὁ πνεῦμα ; ἀλλά ἐπεί εἷς φύσις εἰμί ὁ πᾶς ἐν πᾶς ἐνεργέω , ὁ μέν ὁ πατήρ ἐργάζομαι καί εἰς πᾶς ὁ φύσις ἐκλαμβάνω , ὁ δέ ὁ γιός καί εἰς πᾶς διαβαίνω ὁ φύσις , ὁ δέ ὁ πνεῦμα καί εἰς πᾶς ὁ φύσις ἀναλαμβάνω . Ὅτε οὖν εἰμί ὁ φύσις κατά ἑαυτοῦ θεωρέω , ἴσος καί ὁμαλής , δεσποτικός αὐθεντία πλήρης , θαυμαστός , οὔτε ἐνδεής , οὔτε ἀτελής , οὐ προκόπτω , οὐ μειόω , οὐ ἐλασσόω , οὐ προσθήκη λαμβάνω . ὅταν δέ ἀναλαμβάνω ὁ θεός λόγος ὁ σάρκα ὁ ἐκ ἐγώ , ποιέω αὐτός κατά ὁ ἀνθρώπινος τύπος , ὡς εἷς ὁ προφήτης ἢ ὡς εἷς ὁ ἀπόστολος , δέχομαι πνεῦμα ἅγιος . εἶπον προλαμβάνω , οὐ ὡς μή ἀρκέω ὁ θεότης ὁ υἱός , ἀλλά ἵνα ἐντελής ὁ τριάς ὁ γνῶσις ἐν ὁ πλάσμα οὗτος δείκνυμι . καταξιόω οὖν ὁ σάρξ ὁ δεσποτικός πνεῦμα ἅγιος καί λοιπός βούλομαι ὁ σωτήρ ὁ πλάσμα ὁ ἀναλαμβάνω οἰκειόω ὁ ἅγιος πνεῦμα , ἵνα ὅς ἄν ποιέω ὁ Χριστός κατά σάρκα , ἐπιγράφω ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ ἐνοικέω ἐν αὐτός , ὡς ἐν ἅγιος ναός ὁ ἀνθρώπινος . Ἄνθρωπος γάρ διά ἐγώ , θεός δέ διά ἑαυτοῦ · θεός διά ἑαυτοῦ , ἄνθρωπος δέ διά φιλανθρωπία . ἐκβάλλω δαιμόνιος καί ἐθέλω ὁ ἀπέλασις ὁ δαίμων ἐπιγράφω ὁ ἅγιος πνεῦμα καί λέγω · εἰμί δέ ἐγώ ἐν πνεῦμα ἅγιος ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος . καί οὐ λέγω · ἐν ὁ θεός λόγος , ἀλλά ἐπιγράφω ὁ ἅγιος πνεῦμα , ὡς ἀνήρ ἅγιος πνεῦμα ἅγιος καταξιόω . ἀμέλει ὅτε εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἱερός , λαμβάνω ὁ προφήτης Ἡσαΐας καί ἀναγιγνώσκω . ἀναγιγνώσκω δέ ὁ περί ἑαυτοῦ γράφω . καί ἀναπτύσσω φημί ὁ βιβλίον , λέγω · πνεῦμα κύριος ἐπί ἐγώ . . Ταΰς ἆρα ὁ θεός λόγος ἁρμόζω ; θεός λέγω · πνεῦμα κύριος ἐπί ἐγώ . οὐ ἀναντίρρητος εἰμί ὅτι ὁ πρόσωπον ὁ ἄνθρωπος λαλέω ; πνεῦμα κύριος ἐπί ἐγώ , ὅς ἕνεκα χρίω ἐγώ . Ζεύς ὁ πνεῦμα φημί ὁ ἅγιος χρίω . Ἰησοῦς ὁ ἀπό Ναζαρέτ , ὅς χρίω ὁ θεός πνεῦμα ἅγιος καί δύναμις .