severian-of-gabala.de-sigillis-sermo 5
Ἀλλὰ ζητοῦμεν πότε ὅλως ἡ σφραγὶς ἀπεσφραγίσθη , πότε ὁ δεσμὸς τῆς ἀγνοίας ἐλύθη , πότε τὰ κεκλεισμένα ἀνεῴγει . Ἀπαιτεῖ παρ’ ἡμῶν ὁ ἀκροατὴς καὶ Παρὰ τὸν λόγον τὸν τρόπον μοι , φησίν , ἐμήνυσας τοῦ σφραγίσματος , τὸν καιρόν μοι τῆς ἐπιλύσεως τεν ἐσφραγισμένων οὐ λέγεις ; Κεκλεισμένας ἔδειξας τὰς πύλας , ἀνεῳγμένας οὐχ ὑποδείξεις ; Τί οὖν ; Ἀπὸ ἑνὸς ῥήματος τὰ πολλὰ παρωσάμενος , παραστήσω τὸ ζητούμενον . Τί οὖν ; Μετὰ τὴν τοῦ σωτῆρος ἀνάστασιν , ἀγνοουμένης τοῖς πολλοῖς τῆς θείας χάριτος , τινές , φησί , τῶν μαθητῶν δύο ἔξω εἰς κώμην ἀπῄεσαν καὶ πρὸς ἀλλήλους οἷα φίλοι ἐν ὁδῷ ἀντέβαλλον περὶ τῆς οἰκονομίας . Ὁ σωτὴρ ἀμείψας τὸ σχῆμα καὶ τὸ ἐκφώνημα – Ὃ γάρ ἐστι πρόσωπον τοῖς ὁρῶσι , τοῦτο φωνὴ τοῖς τὸ πρόσωπον οὐχ ὁρῶσι . – κρύπτει καὶ τὴν φωνὴν καὶ τὴν μορφὴν καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ τὰ πάντα εἰδώς · Τίνες οἱ λόγοι οὗτοι , οὓς ἀντιβάλλετε πρὸς ἀλλήλους ; Λέγει αὐτῷ τῷ τὰ πάντα εἰδότι ὁ παρ’ αὐτοῦ τὰ πάντα μανθάνων · Σὺ μόνος παροικεῖς ἐν Ἱερουσαλὴμ καὶ οὐκ ἔγνως τὰ γενόμενα ἐν αὐτῇ ; Λέγει · Ποῖα ; Οὗτος ὁ θεὸς ὁ εἰδὼς τὰ πάντα καὶ ἐρωτῶν ὁ υἱός ἐστιν ἐκείνου τοῦ λέγοντος τῷ Κάϊν · Ποῦ Ἄβελ ὁ ἀδελφός σου ; Λέγουσι · Τὰ περὶ Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου , ὃς ἐγένετο ἀνὴρ δυνατὸς λόγῳ καὶ ἔργῳ . Ἀκμὴν ἀνήρ ; Μετὰ τοσαῦτα θαύματα ἀνήρ ; Μετὰ τοσαύτας ἐνεργείας , μετὰ τοσαύτην θείας δυνάμεως ἀπόδειξιν ; Ἡμεῖς δέ , φησίν , – Ἵνα μὴ πάντα ἐξετάζων ὁ λόγος μηκύνῃ . – ἡμεῖς δὲ ἠλπίζομεν ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ λυτρούμενος τὸν Ἰσραήλ . Ὅρα πῶς ἔσβεστο ἐν αὐτοῖς σχεδὸν ἡ πίστις καὶ καθῄρητο λοιπὸν ἡ ἐλπὶς τῆς οἰκονομίας . Ἡμεῖς προσεδοκῶμεν . Οὐ λέγει προσδοκῶμεν , ἀλλὰ προσεδοκῶμεν . Was passiert hier genau ? Ἤιδει λοιπὸν ἀσθενοῦσαν αὐτῶν τὴν πίστιν καὶ κλίνασαν αὐτῶν τὴν διάνοιαν . Καὶ ἐπέστη ὁ στηρίζων τοὺς καταπεπτωκότας καὶ ἀνορθῶν πάντας τοὺς κατερραγμένους . Καὶ τί πρὸς αὐτοὺς ὁ εὐεργέτης ; Ὦ ἀνόητοι καὶ βραδεῖς τῇ καρδίᾳ , οὐ συνίετε τὰς γραφάς ; οὐ ταῦτα ἔδει παθεῖν τὸν Χριστὸν καὶ εἰσελθεῖν εἰς τὴν δόξαν αὐτοῦ ; Καὶ ἀρξάμενος ἀπὸ τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν , διήνοιγεν αὐτοῖς τὰς γραφάς . Ὁρᾷς ὅτι ἕως ἀπέστη Χριστὸς , οὐκ ἀνεῴχθη τῆς ἀληθείας ἡ πύλη , οὐδὲ ἐλύθη ὁ δεσμὸς τῆς ἀγνοίας . Διήνοιγε τὰς γραφὰς οἷά τινας θύρας κεκλεισμένας . Ποίας θύρας ; Ἵνα ὁ θεὸς ἀνοίξῃ θύραν τοῖς ἔθνεσι . Ἆρά γε καὶ τοῖς ἔθνεσιν ἤνοιξεν ὁ θεὸς θύραν μετανοίας ; Καὶ ὅρα τί οἰκονομεῖ ἡ πηγὴ τῶν ἀγαθῶν . Ὅτε γὰρ ἐπέστη τῇ κώμῃ τῇ Ἐμμαοῦς , καθὰ καὶ τὴν ὁρμὴν εἶχον οἱ ὁδεύοντες , ἔτι ἀγνοούμενος ὑπ’ αὐτῶν , ἐφάνη τῷ ἀμφιβαλλομένῳ . Ὡς γὰρ κατεκλίθη αὐτοῖς , τὰ πρῶτα ὡς ξένος φιλοφροσύνης ἀξιούμενος – Μεῖνον γάρ φησι παρ’ ἡμῖν , ὅτι ἔκλινε ἡ ἡμέρα . – ἵνα μὴ πάντῃ ἡ ἄγνοια κατακαλύπτῃ τὴν ἀξίαν λαβὼν ἄρτον ηὐλόγησε καὶ κλάσας ἐπέδωκε καὶ ἠνοίγησαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοὶ καὶ ἐπέγνωσαν αὐτόν . Διὰ τί πρῶτον ἔδωκε τὸν ἄρτον καὶ τότε ἠνοίγησαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί ; Ἐπειδὴ βρῶσις τοῦ Ἀδὰμ τοὺς ὀφθαλμοὺς κακῶς ἤνοιξεν , ἀντεισήχθη νῦν βρῶσις τὴν ξένην ἀνάβλεψιν ἐργαζομένη . Ἀναβλέψωσι καὶ οἱ τῶν αἱρετικῶν παῖδες , καὶ ἴδωσι τὸ φῶς τῆς ἀληθείας , ἴδωσι τὸν ἐν ἀρχῇ ὄντα θεόν , θεὸν ὄντα καὶ θεοῦ λόγον ὑπάρχοντα · ἀκούσωσι πολλάκις τὸ ἦν , καὶ παύσωνται λέγοντες τὸ οὐκ ἦν . Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος . Οὐκ εὐθὺς τοῦτο ἐκηρύχθη . Οὐ γὰρ ἐχώρει ὁ κόσμος . Τέσσαρες μέντοι εἰσὶν εὐαγγελισταί , Ματθαῖος , Μάρκος , Λουκᾶς , καὶ Ἰωάννης · ὅτε ἤρξαντο τοῦ κηρύγματος , οὐκ εὐθὺς ἐλάλησαν τὰ πρέποντα τῇ ἀξίᾳ , ἀλλὰ τὰ ἁρμόζοντα τοῖς ἀκροωμένοις . Βιβλος γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ υἱοῦ Δαυίδ , υἱοῦ Ἀβραάμ . Διὰ τί μὴ υἱοῦ θεοῦ ; Διὰ τί πτωχῇ λέξει κρύπτεις τὴν ἀξίαν ; Διὰ τί τοῖς ἀνθρώποις τὰ θεῖα καλύπτεις ; Παρὰ Ἰουδαίοις , φησί , κηρύττω , τοῖς μηδὲ ἄνθρωπον δίκαιον εἶναι πιστεύουσι τὸν Χριστόν . Υἱὸν Ἀβραὰμ οὔπω ἐδέξαντο καὶ υἱὸν θεοῦ καταγγελλόμενον ἀνέξονται ; Καὶ πόθεν τοῦτο ; Ὅτι οὐδὲ τοῦ γένους αὐτὸν ὡμολόγουν Ἀβραάμ . Οὐκ ἤκουσας ὡς πολλάκις βλασφημοῦντες αὐτὸν ἔλεγον · Σαμαρείτης εἶ σὺ καὶ δαιμόνιον ἔχεις ; Οἱ τοῦ γένους αὐτὸν τῶν ἁγίων ἐκβάλλοντες , τὴν ἀξίαν τὴν ἔνθεον κατελάμβανον . Τί οὖν φησι ; Βίβλος γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ υἱοῦ Δαυίδ , υἱοῦ Ἀβραάμ . Πρῶτον αὐτοὺς ἐνάγει τοῖς ὀνόμασι τοῖς φίλοις , τοῖς πρὸς συγγένειαν ἡνωμένοις , ἵν’ ἐξ ἐκείνων θηραθέντας κατὰ μικρὸν εὕρωσι τὴν ἀληθείαν , τὴν ἀπαθῆ γέννησιν , τὴν ἄχραντον , τὴν θεοπρεπεῖ λόγῳ κηρυττομένην καὶ παντὶ παραδιδομένην . Πάλιν ὁ μακάριος Μάρκος , καθεὶς ἑαυτὸν εἰς τὸ εὐαγγέλιον καὶ θαρσήσας τοῖς προγεγυμνασμένοις λέγει μὲν υἱὸν θεοῦ , ἀλλ’ εὐθέως συνέστειλε τὸν λόγον καὶ ἐκολόβωσε τὴν ἔννοιαν , ἵνα μαλάξῃ τὸν ἀκροατήν . Ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελίου Ἰησοῦ Χριστοῦ · καθὼς γέγραπται ἐν Ἡσαΐᾳ τῷ προφήτῃ · Ἰδοὺ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου , ὃς καὶ κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου . Ἔδειξε τὴν λαμπάδα τῆς ἀληθείας καὶ εὐθέως ἀπέκρυψε . Καὶ προφέρει πρῶτον τὸν ὑπηρέτην , ἵνα τῇ φωνῇ περιηχθεὶς ὁ ἀκροατής , δέξηται λοιπὸν ὑγιῶς τὸν παντελῆ τῆς θεογνωσίας λόγον . Ἐπειδήπερ πολλοὶ ἐπεχείρησαν ἀνατάξασθαι διήγησιν περὶ τῶν πεπληροφορημένων ἐν ἡμῖν πραγμάτων , ἔδοξε κἀμοὶ παρακολουθηκότι τοῖς πᾶσιν ἀπ’ ἀρχῆς γράψαι , καθὼς παρέδωκαν ἡμῖν οἱ ἀπ’ ἀρχῆς αὐτόπται καὶ ὑπηρέται γενόμενοι τοῦ λογου . Ἀλλὰ λόγον μὲν εἶπεν , οὐκ εἶπε δὲ ὅτι καὶ Θεὸς ἦν ὁ λόγος . Τί οὖν καὶ αὐτὸς ποιεῖ ; Ἁψάμενος τὸ εἶναι καὶ ἐννοήσας ὅτι νεκραῖς ἀκοαῖς ἐνήχει , κρύπτει τὴν ἀξίαν καὶ προφέρει τὴν οἰκονομίαν . Ἐγένετο ἱερεὺς Ζαχαρίας , καὶ τὰ ἑξῆς τοῦ εὐαγγελίου . Πάντες οὖν ἐχώρησαν εἰς τὴν σαρκὸς οἰκονομίαν καὶ ἠρέμα πως διὰ τῶν θαυμάτων ἐγνώριζον τὴν ἀξίαν . Ἐκηρύττετο δὲ ἐπὶ τοῦ θεοῦ λόγου τὸ ἀξίωμα , ἐκρύπτετο δὲ τὰ κατὰ τῶν αἱρετικῶν βέλη καὶ τὸ τῆς ὀρθῆς δόξης ἐπιτείχισμα οὐδέπω τὸ κηρύγματι τῆς εὐσεβείας ἐγήγερτο . Ἰωάννης τοίνυν ὁ υἱὸς τῆς βροντῆς τελευταῖος παρῆλθεν ἐπὶ τὴν θεολογίαν μετὰ τοὺς τρεῖς ἐκείνους κήρυκας , καὶ εἰκότως ὁ μὲν ἠκολούθησεν , οἱ δὲ προέλαβον , τὰ μικρὰ τέως ἀστράπτοντες . Ὥσπερ γὰρ τῆς βροντῆς προηγεῖται ἀστραπή , ἵνα μὴ ἀθρόον ἐκείνη ἐκ τῶν νεφῶν ῥαγεῖσα πλήξῃ τὸν ἀκούοντα , οὕτως ἐπειδὴ ἔμελλε βροντᾶν ὁ Ἰωάννης , οἱ τρεῖς εὐαγγελισταὶ δίκην ἀστραπῶν καὶ οἱ μὲν ἤστραψαν τὴν οἰκονομίαν , ὁ δὲ βροντᾷ τὴν θεολογίαν – Βροντὴ δέ , ἀδελφοί , μετὰ ὄμβρων , βροντὴ φόβητρον τῶν πονηρῶν . Καὶ ὥσπερ ἂν σάλπιγγί τινι κεχρημένος τῇ βροντῇ ὁ οὐρανὸς καλεῖ τὸν ὄμβρον , ἀλλὰ πρῶτον ταῖς ἀστραπαῖς προκαλεῖ τὸν ὑετόν – Ἀστραπὰς γὰρ ὁ θεὸς εἰς ὑετὸν ἐποίησεν . – , ἔπειτα τῇ βροντῇ κινεῖ τὰς νεφέλας . Τί οὖν ; Ἐπειδὴ προηγήσαντο αἱ τοσαῦται ἀστραπαὶ τοῦ λόγου , ἀκολουθεῖ τὸ λοιπόν , ὡς ἔφθην εἰπών , ἡ βροντὴ τῆς θεολογίας , καταπλήττουσα μὲν πολλοὺς τῇ ὑπερβολῇ τῆς θεολογίας , φέρουσα δὲ τοὺς ὄμβρους τῆς εὐλογίας . Καὶ ἡμῖν μὲν βροντὴ γίνεται θεολογίας , τοῖς δὲ αἱρετικοῖς βροντὴ τοὺς κακοὺς θῆρας τῇ ὑπερβολῇ τῆς μεγαλοφωνίας ἐλαύνουσα . Ἀπὸ ἐπιτιμήσεως φεύξονται , ἀπὸ φωνῆς βροτῆς σου δειλιάσουσιν .
Lemmas: ἀλλά ζητέω πότε ὅλος ὁ σφραγίς ἀποσφραγίζω , πότε ὁ δεσμός ὁ ἄγνοια λύω , πότε ὁ κλείω ἀνοίγνυμι . ἀπαιτέω παρά ἐγώ ὁ ἀκροατής καί παρά ὁ λόγος ὁ τρόπος ἐγώ , φημί , μηνύω ὁ σφράγισμα , ὁ καιρός ἐγώ ὁ ἐπίλυσις Τεν σφραγίζω οὐ λέγω ; κλείω δείκνυμι ὁ πύλη , ἀνοίγνυμι οὐ υποδεικνύω ; τις οὖν ; ἀπό εἷς ῥῆμα ὁ πολύς πάρειμι , παρίστημι ὁ ζητέω . Τι οὖν ; μετά ὁ ὁ σωτήρ ἀνάστασις , αγνοούμενος ὁ πολύς ὁ θεῖος χάρις , τις , φημί , ὁ μαθητής δύο ἔξω εἰς κώμη ἀπέρχομαι καί πρός ἀλλήλων οἷος φίλος ἐν οὐδός ἀντιβάλλω περί ὁ οἰκονομία . ὁ σωτήρ ἀμείβω ὁ σχῆμα καί ὁ ἐκφώνημα – ὅς γάρ εἰμί πρόσωπον ὁ ὁράω , οὗτος φωνή ὁ ὁ πρόσωπον οὐ ὁράω . – κρύπτω καί ὁ φωνή καί ὁ μορφή καί λέγω αὐτός ὁ ὁ πᾶς οἶδα · τίνω ὁ λόγος οὗτος , ὅς ἀντιβάλλω πρός ἀλλήλων ; Λέγος αὐτός ὁ ὁ πᾶς οἶδα ὁ παρά αὐτός ὁ πᾶς μανθάνω · σύ μόνος παροικέω ἐν Ἱεροσόλυμα καί οὐ γιγνώσκω ὁ γίγνομαι ἐν αὐτός ; Λέγος · Ποίας ; οὗτος ὁ θεός ὁ οἶδα ὁ πᾶς καί ἐρωτάω ὁ γιός εἰμί ἐκεῖνος ὁ λέγω ὁ Κάϊν · Που Ἄβελ ὁ ἀδελφός σύ ; λέγω · Τά περί Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος , ὅς γίνομαι ἀνήρ δυνατός λόγος καί ἔργον . ἀκμή ἀνήρ ; μετά τοσοῦτος θαῦμα ἀνήρ ; μετά τοσοῦτος ἐνέργεια , μετά τοσοῦτος θεῖος δύναμις ἀπόδειξις ; Ἡμεῖς δέ , φημί , – ἵνα μή πᾶς ἐξετάζω ὁ λόγος μηκύνω . – ἐγώ δέ ἐλπίζω ὅτι αὐτός εἰμί ὁ λυτρόω ὁ Ἰσραήλ . Όρα πῶς σβέννυμι ἐν αὐτός σχεδόν ὁ πίστις καί καθαιρέω λοιπός ὁ Ἐλπὶς ὁ οἰκονομία . Ἡμεῖς προσδοκάω . οὐ λέγω προσδοκάω , ἀλλά προσδοκάω . Was passiert hier genau ? ἀιδέω λοιπός ἀσθενέω αὐτός ὁ πίστις καί κλίνω αὐτός ὁ διάνοια . καί ἐφίστημι ὁ στηρίζω ὁ καταπίπτω καί ἀνορθόω πᾶς ὁ καταράσσω . καί τίς πρός αὐτός ὁ εὐεργέτης ; ὦ ἀνόητος καί βραδύς ὁ καρδία , οὐ συνίημι ὁ γραφεύς ; οὐ οὗτος δέω πάσχω ὁ Χριστός καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ δόξα αὐτός ; καί ἄρχω ἀπό ὁ νόμος καί ὁ προφήτης , διανοίγω αὐτός ὁ γραφεύς . Όρας ὅτι ἠώς ἀφίστημι Χριστός , οὐ ἀνοίγνυμι ὁ ἀλήθεια ὁ πύλη , οὐδέ λύω ὁ δεσμός ὁ ἄγνοια . διανοίγω ὁ γραφή οἷος τις θύρα κλείω . Ποίας θύρα ; ἵνα ὁ θεός ἀνοίγνυμι θύρα ὁ ἔθνος . ἆρα γε καί ὁ ἔθνος ἀνοίγνυμι ὁ θεός θύρα μετάνοια ; καί ὁράω τίς οἰκονομέω ὁ πηγή ὁ ἀγαθός . ὅτε γάρ ἐφίστημι ὁ κώμη ὁ Ἐμμαοῦς , καθά καί ὁ ὁρμή ἔχω ὁ ὁδεύω , ἔτι αγνοώ ὑπό αὐτός , φαίνω ὁ ἀμφιβάλλω . ὡς γάρ κατακλίνω αὐτός , ὁ πρῶτος ὡς ξένος φιλοφροσύνη ἀξιόω – Μεῖνος γάρ φημί παρά ἐγώ , ὅτι κλίνω ὁ ἡμέρα . – ἵνα μή πάντῃ ὁ ἄγνοια κατακαλύπτω ὁ ἄξιος λαμβάνω ἄρτος εὐλογέω καί κλάω ἐπιδίδωμι καί ἀνοίγνυμι αὐτός ὁ ὀφθαλμός καί ἐπιγιγνώσκω αὐτός . Ζεύς τίς πρῶτος δίδωμι ὁ ἄρτος καί τότε ἀνοίγνυμι αὐτός ὁ ὀφθαλμός ; ἐπεί βρῶσις ὁ Ἀδάμ ὁ ὀφθαλμός κακῶς ἀνοίγνυμι , ἀντέχω νῦν βρῶσις ὁ ξένος ἀνάβλεψις ἐργάζομαι . ἀναβλέπω καί ὁ ὁ αἱρετικός παῖς , καί ὁράω ὁ φάος ὁ ἀλήθεια , ὁράω ὁ ἐν ἀρχή εἰμί θεός , θεός εἰμί καί θεός λόγος ὑπάρχω · ἀκούω πολλάκις ὁ εἰμί , καί παύω λέγω ὁ οὐ εἰμί . ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος . οὐ εὐθύς οὗτος κηρύσσω . οὐ γάρ χωρέω ὁ κόσμος . τέσσαρες μέντοι εἰμί εὐαγγελιστής , Ματθαῖος , Μάρκος , Λουκᾶς , καί Ἰωάννης · ὅτε ἄρχω ὁ κήρυγμα , οὐ εὐθύς λαλέω ὁ πρέπω ὁ ἄξιος , ἀλλά ὁ ἁρμόζω ὁ ἀκροάομαι . Βίβλος γένεσις Ἰησοῦς Χριστός υἱός Δαυίδ , υἱός Ἀβραάμ . Ζεύς τίς μή υἱός θεός ; Ζεύς τίς πτωχός λέξις κρύπτω ὁ ἄξιος ; Ζεύς τίς ὁ ἄνθρωπος ὁ θεῖος καλύπτω ; παρά Ἰουδαῖος , φημί , κηρύσσω , ὁ μηδέ ἄνθρωπος δίκαιος ἔρχομαι πιστεύω ὁ Χριστός . υἱός Ἀβραάμ οὔπω δέχομαι καί υἱός θεός καταγγέλλω ἀνέχω ; καί πόθεν οὗτος ; ὅτι οὐδέ ὁ γένος αὐτός ὁμολογέω Ἀβραάμ . οὐ ἀκούω ὡς πολλάκις βλασφημέω αὐτός λέγω · Σαμαρείτης εἰμί σύ καί δαιμόνιον ἔχω ; ὁ ὁ γένος αὐτός ὁ ἅγιος ἐκβάλλω , ὁ ἄξιος ὁ ἔνθεος καταλαμβάνω . τις οὖν φημί ; Βίβλος γένεσις Ἰησοῦς Χριστός υἱός Δαυίδ , υἱός Ἀβραάμ . Πρῶτος αὐτός ἐνάγω ὁ ὄνομα ὁ φίλος , ὁ πρός συγγένεια ἑνόω , ἵνα ἐκ ἐκεῖνος θηράω κατά μικρός εὑρίσκω ὁ ἀλήθεια , ὁ ἀπαθής γέννησις , ὁ ἄχραντος , ὁ θεοπρεπής λόγος κηρύσσω καί πᾶς παραδίδωμι . πάλιν ὁ μακάριος Μάρκος , καθίημι ἑαυτοῦ εἰς ὁ Εὐαγγέλιος καί θαρσέω ὁ προγυμνάζω λέγω μέν υἱός θεός , ἀλλά εὐθύς συστέλλω ὁ λόγος καί κολοβώνω ὁ ἔννοια , ἵνα μαλάσσω ὁ ἀκροατής . Ἀρχή ὁ Εὐαγγέλιος Ἰησοῦς Χριστός · καθώς γράφω ἐν Ἠσαΐας ὁ προφήτης · ἰδέ ἀποστέλλω ὁ ἄγγελος ἐγώ πρό πρόσωπον σύ , ὅς καί κατασκευάζω ὁ ὁδός σύ ἔμπροσθεν σύ . δείκνυμι ὁ λαμπάς ὁ ἀλήθεια καί εὐθύς ἀποκρύπτω . καί προφέρω πρῶτος ὁ ὑπηρέτης , ἵνα ὁ φωνή περιάγω ὁ ἀκροατής , δέχομαι λοιπός ὑγιής ὁ παντελής ὁ θεογνωσία λόγος . ἐπειδή πολύς ἐπιχειρέω ἀνατάσσω διήγησις περί ὁ πληροφορέω ἐν ἐγώ πρᾶγμα , δοκέω ἐγώ παρακολουθέω ὁ πᾶς ἀπό ἀρχή γράφω , καθώς παραδίδωμι ἐγώ ὁ ἀπό ἀρχή αὐτόπτης καί ὑπηρέτης γίγνομαι ὁ λόγος . ἀλλά λόγος μέν λέγω , οὐ λέγω δέ ὅτι καί θεός εἰμί ὁ λόγος . Τι οὖν καί αὐτός ποιέω ; ἅπτω ὁ ἔρχομαι καί ἐννοέω ὅτι νεκρός ἀκοή ἐνηχέω , κρύπτω ὁ ἄξιος καί προφέρω ὁ οἰκονομία . γίνομαι ἱερεύς Ζαχαρίας , καί ὁ ἑξῆς ὁ Εὐαγγέλιος . Παντές οὖν χωρέω εἰς ὁ σάρξ οἰκονομία καί ἠρέμα πως διά ὁ θαῦμα γνωρίζω ὁ ἄξιος . κηρύσσω δέ ἐπί ὁ θεός λόγος ὁ ἀξίωμα , κρύπτω δέ ὁ κατά ὁ αἱρετικός βέλος καί ὁ ὁ ὀρθός δόξα ἐπιτείχισμα οὐδέπω ὁ κήρυγμα ὁ εὐσέβεια ἐγείρω . Ἰωάννης τοίνυν ὁ γιός ὁ βροντή τελευταῖος παρέρχομαι ἐπί ὁ θεολογία μετά ὁ τρεῖς ἐκεῖνος κῆρυξ , καί ἔοικα ὁ μέν ἀκολουθέω , ὁ δέ προλαμβάνω , ὁ μικρός τέως ἀστράπτω . ὥσπερ γάρ ὁ βροντή προηγέομαι ἀστραπή , ἵνα μή ἀθρόος ἐκεῖνος ἐκ ὁ νέφος ῥήγνυμι πλήσσω ὁ ἀκούω , οὕτως ἐπεί μέλλω βροντάω ὁ Ἰωάννης , ὁ τρεῖς εὐαγγελιστής δίκη ἀστραπή καί ὁ μέν ἀστράπτω ὁ οἰκονομία , ὁ δέ βροντάω ὁ θεολογία – Βροντή δέ , ἀδελφός , μετά ὄμβρος , βροντή φόβητρον ὁ πονηρός . καί ὥσπερ ἄν σάλπιγξ τις χράω ὁ βροντή ὁ οὐρανός καλέω ὁ ὄμβρος , ἀλλά πρῶτος ὁ ἀστραπή προκαλέω ὁ ὑετός – ἀστραπή γάρ ὁ θεός εἰς ὑετός ποιέω . – , ἔπειτα ὁ βροντή κινέω ὁ νεφέλη . τις οὖν ; Ἐπειδή προηγέομαι ὁ τοσοῦτος ἀστραπή ὁ λόγος , ἀκολουθέω ὁ λοιπός , ὡς φθάνω λέγω , ὁ βροντή ὁ θεολογία , καταπλήσσω μέν πολύς ὁ ὑπερβολή ὁ θεολογία , φέρω δέ ὁ ὄμβρος ὁ εὐλογία . καί ἐγώ μέν βροντή γίγνομαι θεολογία , ὁ δέ αἱρετικός βροντή ὁ κακός θήρα ὁ ὑπερβολή ὁ μεγαλοφωνία ἐλαύνω . ἀπό ἐπιτίμησις φεύγω , ἀπό φωνή βροτός σύ δειλιάω .