severian-of-gabala.de-serpente-homilia 9
Ὁ σωτήρ ποτε τῇ Ἰουδαίων συναγωγῇ προσδιαλεγόμενος καὶ δοκιμάζων , ἣν ἔχουσι περὶ αὐτοῦ δόξαν καὶ ὑπόληψιν οἱ πολλοί , λέγει πρὸς αὐτούς · Τίνα λέγετε εἶναι τὸν Χριστόν ; τίνος ἐστὶν ὁ υἱός ; Λέγουσιν οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ φαρισαῖοι · Τοῦ Δαυίδ . Εἶτα κύριος ἀντιτιθεὶς αὐτῶν τῇ ὑπονοίᾳ , πάλιν ἐπήγαγε · Καὶ πῶς Δαυὶδ ἐν πνεύματι ἁγίῳ καλεῖ αὐτὸν κύριον ; Εἶπε γὰρ ὁ κύριος τῷ κυρίῳ μου · Κάθου ἐκ δεξιῶν μου . Τὸ δὲ ἐν πνεύματι ἁγίῳ προσέθηκεν οὐχ , ἵνα τὸ πνεῦμα δοῦλον ἀποδείξῃ τοῦ κηρυττομένου Χριστοῦ , ἀλλ’ ἵνα σαφῶς παραστήσῃ , ὅτι ὁ προφήτης ἐν πνεύματι ἁγίῳ τὰ μέλλοντα προορῶν , ὃ ἤμελλεν υἱὸν κατὰ σάρκα κύριον ὁμολογεῖ κατὰ ἀλήθειαν . Οὐ γὰρ περὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος προέκειτο τῷ κυρίῳ ἐξεταζομένῳ , ἀλλὰ περὶ αὐτοῦ . Δαυὶδ υἱὸν ἔχει τὸν κύριον ἢ δεσπότην ; Ἀμέλει γοῦν αὐτὸς ὁ κύριος προαναιρῶν τὴν τῶν αἱρετικῶν συκοφαντίαν καὶ φυλάττων ἀκέραιον τοῦ ἁγίου πνεύματος τὸ ἀξίωμα , τῇ ἐπαγωγῇ λύει τὴν ἀμφισβήτησιν . Τί οὖν φησιν ; Εἰ οὖν Δαυὶδ καλεῖ αὐτὸν κύριον , πῶς υἱὸς αὐτοῦ ἐστιν ; Οὐκ εἶπεν εἰ οὖν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καλεῖ αὐτὸν κύριον , ἀλλ’ εἰ ὁ Δαυὶδ καλεῖ αὐτὸν κύριον . Διὰ τί οὖν προσέθηκε τὸ ἐν πνεύματι ἁγίῳ καλεῖ αὐτὸν κύριον ; Ἐπειδὴ τὸ εἰπεῖν περὶ Χριστοῦ πρὸ τῆς Χριστοῦ παρουσίας οὐκ ἦν σώματος βλέποντος , ἀλλὰ πνεύματος ἁγίου προδεικνύοντος . Οὐδὲ γὰρ ἃ ἔβλεπε Δαυὶδ ἐκήρυττεν · ἀλλ’ ἃ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ὑπέβαλλε , ταῦτα διὰ τῆς πνευματικῆς ἐκρούετο λύρας . Διὰ τοῦτο τὸ κύριος προσέθηκε · Πῶς οὖν Δαυὶδ ἐν πνεύματι ἁγίῳ καλεῖ αὐτὸν κύριον ; Ἵνα δὲ μὴ τὴν βλασφημίαν ὁ αἱρετικὸς εἰς τὸ ἅγιον πνεῦμα ἑλκύσῃ , ἐπήγαγε πάλιν , ὡς ἔφθημεν εἰπόντες · Εἰ οὖν Δαυὶδ καλεῖ κύριον , πῶς υἱὸς αὐτοῦ ἐστιν ; Οὐκοῦν ὁ Δαυὶδ αὐτὸν ἐν πνεύματι ἁγίῳ καλεῖ τὸν Χριστὸν κύριον . Ἐκεῖνο δὲ προηγουμένως σκοπήσωμεν , ὅτι πᾶς προφήτης ἐκ πνεύματος ἁγίου λαλεῖ τὰ εἰκότα . Πάντες γὰρ ὁμολογοῦμεν , ὡς ἐν πνεύματι ἁγίῳ ἐλάλησαν οἱ προφῆται , Καλῶς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐλάλησε πρὸς τοὺς πατέρας ὑμῶν διὰ τοῦ προφήτου . Καὶ πάλιν καθολικῶς ὁ θεός · Ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα καὶ προφητεύσουσι . Τίς δώσει πάντα τὸν λαὸν προφήτας εἶναι , ἐν τῷ δοῦναι κύριον τὸ ἅγιον πνεῦμα αὐτοῦ ἐπ’ αὐτούς ; Ἐνταῦθα προσέχωμεν ἀκριβῶς , πῶς ἡ θεότης δείκνυται τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου , οὐχ ὑφ’ ἡμῶν ὑψουμένη , ἀλλ’ ὑπὸ τῆς οἰκείας ἀξίας κηρυττομένη . Καί μοι μικρὸν ἐπιτρέψατε διὰ πεύσεως καὶ ἀποκρίσεως σχηματίσαι τὸ προκείμενον . Ταῖς γὰρ τοιαύταις ἀντιθέσεσιν εὐμαρεστέρα καθίσταται τῶν ἀπορουμένων ἡ λύσις . Ἐρωτήσωμεν τοίνυν · Ὁμολογοῦσιν ὅτι τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐλάλησε διὰ τῶν προφητῶν ἢ ἀπειθοῦσιν ἔτι καὶ ἀμφιβάλλουσιν ; Εἰ μὲν ἀμφιβάλλουσι , τὸ προειρημένον ὑπομνήσωμεν , πῶς αὐτὸς μαρτυρεῖ Εκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα καὶ προφητεύσουσι . Τὸ πνεῦμα γάρ ἐστι τὸ ἐνεργοῦν τὴν προφητικὴν δύναμιν . Καὶ τίς δώσει πάντα τὸν λαὸν κυρίου προφήτας εἶναι , ἐν τῷ δοῦναι κύριον τὸ πνεῦμα αὐτοῦ τὸ ἅγιον ἐπ’ αὐτούς ; Εἰ δὲ ὁμολογοῦσιν ἀληθῶς , ὥσπερ καὶ ἔστιν ἀληθῶς , ὅτι τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐλάλησεν ἐν τοῖς προφήταις , ἄκουε ὡς Εὐλογητὸς κύριος ὁ θεὸς τοῦ Ἰσραήλ , ὅτι ἐπεσκέψατο καὶ ἐποίησε λύτρωσιν τῷ λαῷ αὐτοῦ · καὶ ἤγειρε κέρας σωτηρίας ἡμῖν ἐν οἴκῳ Δαυὶδ τοῦ παιδὸς αὐτοῦ · καθὼς ἐλάλησε διὰ στόματος τῶν ἁγίων τῶν ἀπ’ αἰῶνος προφητῶν αὐτοῦ . Εἰ τοίνυν λαλήσας διὰ στόματος τῶν προφητῶν θεός , ἐλάλησε δὲ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐν τοῖς προφήταις , Πνεῦμα γὰρ κυρίου ἐλάλησεν ἐν εμοί . Θεὸς ἄρα καὶ κύριος τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον τὸ διὰ τῶν προφητῶν φθεγξάμενον . Λάβε δέ μοι σαφῆ τῶν λεγομένων ἀπόδειξιν . Ἐὰν πάντες προφητεύητε , εἰσέλθῃ δέ τις ἰδιώτης ἢ ἄπιστος , ἐλέγχεται ὑπὸ πάντων , ἀνακρίνεται ὑπὸ πάντων , τὰ κρυπτὰ τῆς καρδίας αὐτοῦ φανερὰ γινεται · καὶ οὕτω πεσὼν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ προσκυνήσει , ἀπαγγέλλων , ὅτι ὄντως ὁ θεὸς ἐν ὑμῖν ἐστιν . Ὁρᾷς ὅτι τὸ ἐν τοῖς προφητεύουσι πνεῦμα θεὸν διαρρήδην ἀνηγόρευσεν ὁ τῆς εὐσεβείας διδάσκαλος ;
Lemmas: ὁ σωτήρ ποτέ ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή προσδιαλέγομαι καί δοκιμάζω , ὅς ἔχω περί αὐτός δόξα καί ὑπόληψις ὁ πολύς , λέγω πρός αὐτός · Τίνα λέγω ἔρχομαι ὁ Χριστός ; τίς εἰμί ὁ γιός ; λέγω ὁ γραμματεύς καί ὁ Φαρισαῖος · Τώς Δαυίδ . εἶτα κύριος ἀντιτίθημι αὐτός ὁ ὑπόνοια , πάλιν ἐπάγω · καί πῶς Δαυίδ ἐν πνεῦμα ἅγιος καλέω αὐτός κύριος ; λέγω γάρ ὁ κύριος ὁ κύριος ἐγώ · κάθημαι ἐκ δεξιός ἐγώ . Τέ δέ ἐν πνεῦμα ἅγιος προστίθημι οὐ , ἵνα ὁ πνεῦμα δοῦλος ἀποδείκνυμι ὁ κηρύσσω Χριστός , ἀλλά ἵνα σαφής παρίστημι , ὅτι ὁ προφήτης ἐν πνεῦμα ἅγιος ὁ μέλλω προοράω , ὁ μέλλω υἱός κατά σάρκα κύριος ὁμολογέω κατά ἀλήθεια . οὐ γάρ περί ὁ ἅγιος πνεῦμα πρόκειμαι ὁ κύριος ἐξετάζω , ἀλλά περί αὐτός . Δαυίδ υἱός ἔχω ὁ κύριος ἢ δεσπότης ; ἀμέλει γοῦν αὐτός ὁ κύριος προαναιρέω ὁ ὁ αἱρετικός συκοφαντία καί φυλάσσω ἀκέραιος ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ ἀξίωμα , ὁ ἐπαγωγή λύω ὁ ἀμφισβήτησις . τις οὖν φημί ; εἰμί οὖν Δαυίδ καλέω αὐτός κύριος , πῶς γιός αὐτός εἰμί ; οὐ λέγω εἰμί οὖν ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος καλέω αὐτός κύριος , ἀλλά εἰμί ὁ Δαυίδ καλέω αὐτός κύριος . Ζεύς τίς οὖν προστίθημι ὁ ἐν πνεῦμα ἅγιος καλέω αὐτός κύριος ; Ἐπειδή ὁ λέγω περί Χριστός πρό ὁ Χριστός παρουσία οὐ εἰμί σῶμα βλέπω , ἀλλά πνεῦμα ἅγιος προδείκνυμι . οὐδέ γάρ ὅς βλέπω Δαυίδ κηρύσσω · ἀλλά ὅς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὑποβάλλω , οὗτος διά ὁ πνευματικός κρούω λύρα . Ζεύς οὗτος ὁ κύριος προστίθημι · Πῶς οὖν Δαυίδ ἐν πνεῦμα ἅγιος καλέω αὐτός κύριος ; ἵνα δέ μή ὁ βλασφημία ὁ αἱρετικός εἰς ὁ ἅγιος πνεῦμα ἕλκω , ἐπάγω πάλιν , ὡς φθάνω λέγω · εἰμί οὖν Δαυίδ καλέω κύριος , πῶς γιός αὐτός εἰμί ; οὐκοῦν ὁ Δαυίδ αὐτός ἐν πνεῦμα ἅγιος καλέω ὁ Χριστός κύριος . ἐκεῖνος δέ προηγουμένως σκοπέω , ὅτι πᾶς προφήτης ἐκ πνεῦμα ἅγιος λαλέω ὁ ἔοικα . Παντές γάρ ὁμολογέω , ὡς ἐν πνεῦμα ἅγιος λαλέω ὁ προφήτης , καλῶς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος λαλέω πρός ὁ πατέρας σύ διά ὁ προφήτης . καί πάλιν καθολικός ὁ θεός · ἐκχέω ἀπό ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐπί πᾶς σάρκα καί προφητεύω . Τῖς δίδωμι πᾶς ὁ λαός προφήτης ἔρχομαι , ἐν ὁ δίδωμι κύριος ὁ ἅγιος πνεῦμα αὐτός ἐπί αὐτός ; ἐνταῦθα προσέχω ἀκριβῶς , πῶς ὁ θεότης δείκνυμι ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , οὐ ὑπό ἐγώ ὑψόω , ἀλλά ὑπό ὁ οἰκεῖος ἄξιος κηρύσσω . καί ἐγώ μικρός ἐπιτρέπω διά πεῦσις καί ἀπόκρισις σχηματίζω ὁ πρόκειμαι . Τά γάρ τοιοῦτος ἀντίθεσις εὐμαρής καθίστημι ὁ ἀπορέω ὁ λύσις . ἐρωτάω τοίνυν · ὁμολογέω ὅτι ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος λαλέω διά ὁ προφήτης ἢ ἀπειθέω ἔτι καί ἀμφιβάλλω ; εἰμί μέν ἀμφιβάλλω , ὁ προλέγω ὑπομιμνῄσκω , πῶς αὐτός μαρτυρέω ἐκχέω ἀπό ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐπί πᾶς σάρκα καί προφητεύω . Τέ πνεῦμα γάρ εἰμί ὁ ἐνεργέω ὁ προφητικός δύναμις . καί τίς δίδωμι πᾶς ὁ λαός κύριος προφήτης ἔρχομαι , ἐν ὁ δίδωμι κύριος ὁ πνεῦμα αὐτός ὁ ἅγιος ἐπί αὐτός ; εἰμί δέ ὁμολογέω ἀληθῶς , ὥσπερ καί εἰμί ἀληθῶς , ὅτι ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος λαλέω ἐν ὁ προφήτης , ἀκούω ὡς ευλογημένος κύριος ὁ θεός ὁ Ἰσραήλ , ὅτι ἐπισκέπτομαι καί ποιέω λύτρωσις ὁ λαός αὐτός · καί ἀγείρω κέρας σωτηρία ἐγώ ἐν οἶκος Δαυίδ ὁ παῖς αὐτός · καθώς λαλέω διά στόμα ὁ ἅγιος ὁ ἀπό αἰών προφήτης αὐτός . εἰμί τοίνυν λαλέω διά στόμα ὁ προφήτης θεός , λαλέω δέ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐν ὁ προφήτης , πνεῦμα γάρ κύριος λαλέω ἐν ἐγώ . θεός ἄρα καί κύριος ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὁ διά ὁ προφήτης φθέγγομαι . λαμβάνω δέ ἐγώ σαφής ὁ λέγω ἀπόδειξις . ἐάν πᾶς προφητεύω , εἰσέρχομαι δέ τις ἰδιώτης ἢ ἄπιστος , ἐλέγχω ὑπό πᾶς , ἀνακρίνω ὑπό πᾶς , ὁ κρυπτός ὁ καρδία αὐτός φανερός γίγνομαι · καί οὕτως πίπτω ἐπί πρόσωπον αὐτός προσκυνέω , ἀπαγγέλλω , ὅτι ὄντως ὁ θεός ἐν σύ εἰμί . Όρας ὅτι ὁ ἐν ὁ προφητεύω πνεῦμα θεός διαρρήδην ἀναγορεύω ὁ ὁ εὐσέβεια διδάσκαλος ;