severian-of-gabala.de-serpente-homilia 5
Ἵνα δὲ μάθῃς ἀκριβῶς ὅτι τὸ ἀπεστάλθαι παρὰ τοῦ θεοῦ οὐ τὴν ἀπὸ τόπων εἰς τόπους μετάστασιν σημαίνει , ἀλλὰ τῆς οἰκονομίας τὴν φανέρωσιν , περὶ Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ λέγει τὸ εὐαγγέλιον τοῦ ἀπὸ γῆς ὄντος · Ἐγένετο ἄνθρωπος ἀπεσταλμένος παρὰ θεοῦ . Ἆρα ἀπ’ οὐρανῶν ἀπεστάλη Ἰωάννης ; ἄρα ἄνωθεν ἐλήλυθε ; Πῶς οὖν ἐλήλυθεν ; Εἶτα ἄνθρωπος μὲν ἀποστελλόμενος , οὐκ ἀπὸ τόπων εἰς τόπους μετέστη , ἀλλὰ τὴν οἰκονομίαν ἐνεχειρίσθη . Ὁ δὲ θεὸς λόγος , ὁ πάντα πληρῶν , ἐὰν εἴπῃ ἑαυτὸν ἀπεσταλμένον , τὴν φύσιν ὕβρισε καὶ τὴν οἰκονομίαν ἐμήνυσεν ; Ὅρα αὐτόν , ἀδελφέ , καὶ πληροῦντα τῆς σαρκὸς τὴν οἰκονομίαν καὶ μὴ καθαιροῦντα τῆς θεϊκῆς δυνάμεως τὴν ἀξίαν . Καὶ τὸ ἱερατικὸν σχῆμα · Ἀναβαίνω πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ παρακαλέσω αὐτὸν καὶ παράκλητον πέμψει ὑμῖν τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας . Εἰ ἀναβαίνεις ἄνω καὶ παρακαλεῖς καὶ παρακαλῶν δυσωπεῖς καὶ μετὰ τὴν παράκηλσιν ἀποστέλλεις τὸ πνεῦμα – Παρακαλῶ γάρ , ἔφης , καὶ πέμπω . – , τίνος ἕνεκεν πρὸ τῆς ἀναβάσεως λύεις τὴν τοῦ πατρὸς αὐθεντίαν ; Εἰ μὴ αὐθεντεῖς κατὰ τὴν θείαν ἀξίαν , ἀλλ’ ἀναμένεις ἀνελθεῖν πρὸς τὸν πατέρα εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ παράκλησιν καὶ ἱκεσίαν προσάγειν καὶ οὕτω λαβεῖν τοῦ πνεύματος τὴν χάριν , καὶ εἰς πᾶσαν ἐκπέμψαι τὴν οἰκουμένην , τίνος ἕνεκεν πρὶν ἀναβῇς , πρὶν παρακαλέσῃς , οἰκείαν ἐνδείκνυσαι τὴν αὐθεντίαν ; διὰ τί πρὸ τῆς ἀναλήψεως , ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν , ἐνεφύσησας εἰς τὰ πρόσωπα τῶν ἀποστόλων καὶ λέγεις · Λάβετε πνεῦμα ἅγιον . Ὃ αἰτεῖς παρὰ πατρὸς , πρὶν ἱκετεύσῃς πατέρα δίδως . Οὐκοῦν εἰρωνεύῃ τὴν αἴτησιν ; Οὐκ εἰρωνεύομαι , φησίν . Οὐκ ἔστι γὰρ εἰρωνεία παρὰ τῇ ἀληθείᾳ . Ἀλλὰ τὸ μὲν ἥρμοσται τῇ ἀξίᾳ , τὸ δὲ πρέπει τῇ οἰκονομίᾳ . Διὰ τί οὖν ἐνεφύσησας εἰς τὰ πρόσωπα τῶν ἀποστόλων ; Ἔδει με , φησὶν ὁ σωτήρ , ἀναστάντα ἐκ τῶν νεκρῶν τὴν ἀπαρχὴν τῆς ζωῆς τῷ κόσμῳ χαρίσασθαι . Ἐπειδὴ γὰρ Ἀδὰμ πλασθεὶς ἔλαβεν ἐμφύσημα ζωῆς – Ἐνεφύσησε γὰρ ὁ θεὸς εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ Ἀδάμ , καὶ ἐγένετο εἰς ψυχὴν ζώσαν . – ὃ λαβὼν ἐκεῖνος ἀπώλεσε , τοῦτο παρων ἀνακαλοῦμαι . Ἐγείρω τὸν πεσόντα , ἀνακαινίζω τὸν φθαρέντα , ζωοποιῶ τὸν νεκρωθέντα . Μαρτυρεῖ μου τῇ οἰκονομίᾳ καὶ ὁ προφήτης βοήσας μου τὴν ἐμφύσησιν . Καὶ τίς ὁ ἀναβοῶν προφήτης προαναφωνεῖ τὴν ἁγίαν ταύτην ἐμφύσησιν ; Ἄκουε , φησί , τοῦ προφήτου λέγοντος ἐν τοῖς δυοκαίδεκα , Ναοὺμ δὲ τούτῳ ὄνομα . Ἑόρταζε , Ἰούδα , τὰς ἑορτάς σου , ἀπόδος τῷ θεῷ τὰς εὐχάς σου · οὐκέτι μὴ προσθῶσιν ἐλθεῖν εἰς παλαίωσιν . Συντετέλεσται . Τὰ πρῶτα φησίν · Οὐκέτι οὐ μὴ προσθῶσιν ἐλθεῖν εἰς παλαίωσιν . Τὴν καινὴν χάριν εὐαγγελίζεται , ὅτι τὰ παλαιὰ πέπαυται , τὰ νέα ἀνθοῦσιν . Ἑόρταζε τὰς ἑορτάς σου . Διὰ τί ἑόρτασον ὀνομάζει ; Ἐπειδὴ ἐν τῇ ἑορτῇ τοῦ πάσχα ἀνάστασις ἤμελλεν ἀνθῆσαι . Ἑόρταζέ φησιν , Ἰούδα , τὰς ἑορτάς σου , ἀπόδος τῷ θεῷ τὰς εὐχάς σου . Οὐκέτι μὴ προσθῶσιν ἐλθεῖν εἰς παλαίωσιν . Συντετέλεσται , ἐξῆρται , τουτέστι τὰ πρῶτα τέλος ἔχει . Καὶ διὰ τί τέλος ἔχει τὰ πρῶτα ; Ἀνέβη γὰρ ἐκ τῆς γῆς ὁ ἐμφυσῶν εἰς τὸ πρόσωπόν σου καὶ ἐξαιρούμενός σε ἐκ θλίψεως . Ἀλλὰ πάλιν ἀναλάβωμεν . Ἑόρταζε , Ἰούδα , τὰς ἑορτάς σου , ἀπόδος τῷ θεῷ τὰς εὐχάς σου . Οὐκέτι μὴ προσθῶσιν ἐλθεῖν εἰς παλαίωσιν . Τίνες αἱ ἑορταί ; Ἦσαν γὰρ ἐκεῖναι αἱ παλαιαὶ τῶν νέων φέρουσαι τὴν εἰκόνα . Πρώτη τῶν ἀζύμων ἡμέρα , εἰκὼν οὖσα τοῦ πάθους τοῖς ἀκριβῶς ἐξετάζουσι . Μετὰ ταύτην ἡμέρα τῆς πεντηκοστῆς , εἰκὼν οὖσα καὶ αὐτὴ τῆς τοῦ ἁγίου καὶ προσκυνητοῦ πνεύματος ἐπιφοιτήσεως . Ἡ δὲ τῶν σκηνοπηγίων εἰκὼν καὶ αὐτὴ ἦν τῶν σκηνῶν τῶν οὐρανίων . Τοιούτοις καὶ ὁ κύριος ἐνδεικνύμενος , ἐπειδήπερ ἐκεῖναι ἦσαν πρόσκαιροι , βουλόμενος δεῖξαι , ὅτι αἱ σκηναὶ ἐκεῖναι τύπος εἰσὶ τῶν μελλουσῶν σκηνῶν , ἔλεγε πρὸς τοὺς ἐν τῷ κόσμῳ πλουτοῦντας · Ποιήσατε ὑμῖν φίλους ἐκ τοῦ μαμμωνᾶ τῆς ἀδικίας , ἵν’ ὅταν ἐκλίπητε , δέξωνται ὑμᾶς εἰς τὰς αἰωνίους σκηνάς . . Αἱ οὖν πρόσκαιροι σκηναὶ τύπος ἦσαν τῶν αἰωνίων σκηνῶν . Ἐπεὶ οὖν ἡ τοῦ Χριστοῦ οἰκονομία τοὺς μὲν παλαιοὺς τύπους ἐπλήρου , τὴν δὲ νέαν χάριν ἐξήνθει , καλῶς ὁ προφήτης προαναφωνεῖ λεγων · Ἑόρταζε , Ἰούδα , τὰς ἑορτάς σου , ἀπόδος τῷ θεῷ τὰς εὐχάς σου . Σημαίνει τὸ οὐκέτι μὴ προσθῶσιν ἐλθεῖν εἰς παλαίωσιν . Ἀνακεκαίνισται γὰρ τὰ παλαιὰ διὰ τῆς χάριτος . Συντετέλεσται , ἐξῆρται . . Ἀνέβη γὰρ ἐκ τῆς γῆς ὁ ἐμφυσῶν εἰς τὸ πρόσωπόν σου καὶ ἐξαιρούμενός σε ἐκ θλίψεως . Ἀλλ’ ὁ μὲν προφήτης Ναοὺμ γυμνῶς σοι παρέστησε τὸν τὴν ἁγίαν χάριν ἐμπνεύσαντα κύριον . Ἡσαΐας δὲ καὶ αὐτὸς ἑτέρῳ τρόπῳ τὸν ἐκ νεκρῶν ἀναστάντα καὶ πνεῦμα ἅγιον τοῖς ἑαυτοῦ χαριζόμενον προαναφωνεῖ λέγων · Ἐμνήσθη ἡμερῶν αἰωνίων ὁ ἀναβιβάσας ἐκ γῆς τὸν ποιμένα τῶν προβάτων . . Καὶ ἀντὶ τοῦ ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ εὐθέως ἐπήγαγεν · Ὁ θεὶς ἐν αὐτοῖς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον . Ἡ θεϊκὴ ἀξία , ἡ θεϊκὴ προσηγορια , τὸ βασιλικὸν ἀξίωμα , ἡ ἄχραντος δόξα καὶ ἡ ἀκατάληπτος δύναμις τὸ τῷ πατρὶ συνδοξαζόμενον καὶ υἱῷ συμβασιλεῦον καὶ ἐνεργοῦν τὰ πάντα καὶ διαιροῦν τὰ θεῖα χαρίσματα ἑκάστῳ καθὼς βούλεται . Ταῦτα εὖ οἶδα ὅτι στηρίζει μὲν τοὺς ἰδίους τῆς ἐκκλησίας , δάκνει δὲ τοὺς ἐχθροὺς καὶ διαρρήγνυσι , μάλιστα τοὺς ἐχθροὺς τῆς εὐσεβείας , τοὺς παραιτουμένους πατρὶ καὶ υἱῷ συνδοξάζειν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον . Ὢ τῆς ἀθλιότητος . Οὐδὲ ὧν ἔτυχον καταξιοῦν ἐθέλουσι τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον . Εἰ συμπάσχομεν , καὶ συνδοξασθησόμεθα . Παῦλος συνδοξάζεται θεῷ καὶ τὸ πᾶν οὐ συνδοξάζεται ; Ἡ θνητὴ φύσις τοσοῦτον ἀνάγεται , ὡς Χριστῷ συνδοξάζεσθαι , καὶ τὸ προσκυνητὸν πνεῦμα οὐδὲ τῶν αὐτῶν ἡμῖν κοινωνήσει πλεονεκτημάτων ; Εἰ ὑπομένομεν , καὶ συμβασιλεύσομεν . Τὸ δὲ πνεῦμα τὸ ἅγιον οὐ συμβασιλεύει Χριστῷ ; Ὢ τῆς πολλῆς ἀγνωμοσύνης · ὢ τῆς πολλῆς καὶ ἀφορήτου μανίας · ὢ γνώμης ἀθέου καὶ βλασφημίας ἀμέτρου καὶ πληγῆς ἀνιάτου . Ἡμεῖς προδοκῶμεν συμβασιλεῦσαι καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐν δούλου τάξει κατατάττομεν ;
Lemmas: ἵνα δέ μανθάνω ἀκριβῶς ὅτι ὁ ἀποστέλλω παρά ὁ θεός οὐ ὁ ἀπό τόπος εἰς τόπος μετάστασις σημαίνω , ἀλλά ὁ οἰκονομία ὁ φανέρωσις , περί Ἰωάννης ὁ βαπτιστής λέγω ὁ Εὐαγγέλιος ὁ ἀπό γῆ εἰμί · γίνομαι ἄνθρωπος ἀποστέλλω παρά θεός . ἆρα ἀπό οὐρανός ἀποστέλλω Ἰωάννης ; ἄρα ἄνωθεν ἔρχομαι ; πῶς οὖν ἔρχομαι ; εἶτα ἄνθρωπος μέν ἀποστέλλω , οὐ ἀπό τόπος εἰς τόπος μεθίστημι , ἀλλά ὁ οἰκονομία ἐγχειρίζω . ὁ δέ θεός λόγος , ὁ πᾶς πληρόω , ἐάν λέγω ἑαυτοῦ ἀποστέλλω , ὁ φύσις ὑβρίζω καί ὁ οἰκονομία μηνύω ; ὁράω αὐτός , ἀδελφός , καί πληρόω ὁ σάρξ ὁ οἰκονομία καί μή καθαιρέω ὁ θεῖος δύναμις ὁ ἄξιος . καί ὁ ἱερατικός σχῆμα · ἀναβαίνω πρός ὁ πατέρας ἐγώ καί παρακαλέω αὐτός καί παράκλητος πέμπω σύ ὁ πνεῦμα ὁ ἀλήθεια . εἰμί ἀναβαίνω ἄνω καί παρακαλέω καί παρακαλέω δυσωπέω καί μετά ὁ παράκηλσιν ἀποστέλλω ὁ πνεῦμα – παρακαλέω γάρ , φημί , καί πέμπω . – , τίς ἕνεκα πρό ὁ ἀνάβασις λύω ὁ ὁ πατήρ αὐθεντία ; εἰμί μή αὐθεντέω κατά ὁ θεῖος ἄξιος , ἀλλά ἀναμένω ἀνέρχομαι πρός ὁ πατέρας εἰς ὁ οὐρανός καί παράκλησις καί ἱκεσία προσάγω καί οὕτως λαμβάνω ὁ πνεῦμα ὁ χάρις , καί εἰς πᾶς ἐκπέμπω ὁ οἰκουμένη , τίς ἕνεκα πρίν ἀναβαίνω , πρίν παρακαλέω , οἰκεῖος ἐνδείκνυμι ὁ αὐθεντία ; διά τίς πρό ὁ ἀνάληψις , ἀνίστημι ἐκ νεκρός , ἐμφυσάω εἰς ὁ πρόσωπον ὁ ἀπόστολος καί λέγω · λαμβάνω πνεῦμα ἅγιος . ὅς αἰτέω παρά πατήρ , πρίν ἱκετεύω πατέρας δίδωμι . οὐκοῦν εἰρωνεύομαι ὁ αἴτησις ; οὐ εἰρωνεύομαι , φημί . οὐ εἰμί γάρ εἰρωνεία παρά ὁ ἀλήθεια . ἀλλά ὁ μέν ἁρμόζω ὁ ἄξιος , ὁ δέ πρέπω ὁ οἰκονομία . Ζεύς τίς οὖν ἐμφυσάω εἰς ὁ πρόσωπον ὁ ἀπόστολος ; δέω ἐγώ , φημί ὁ σωτήρ , ἀνίστημι ἐκ ὁ νεκρός ὁ ἀπαρχή ὁ ζωή ὁ κόσμος χαρίζομαι . Ἐπειδή γάρ Ἀδάμ πλάσσω λαμβάνω ἐμφύσημα ζωή – ἐμφυσάω γάρ ὁ θεός εἰς ὁ πρόσωπον ὁ Ἀδάμ , καί γίνομαι εἰς ψυχή ζάω . – ὁ λαμβάνω ἐκεῖνος ἀπόλλυμι , οὗτος πάρειμι ἀνακαλέω . ἐγείρω ὁ πίπτω , ἀνακαινίζω ὁ φθείρω , ζῳοποιέω ὁ νεκρόω . μαρτυρέω ἐγώ ὁ οἰκονομία καί ὁ προφήτης βοάω ἐγώ ὁ ἐμφύσησις . καί τίς ὁ ἀναβοάω προφήτης προαναφωνέω ὁ ἅγιος οὗτος ἐμφύσησις ; Ἄκουος , φημί , ὁ προφήτης λέγω ἐν ὁ δυοκαίδεκα , Ναοῦμ δέ οὗτος ὄνομα . ἑορτάζω , Ἰούδας , ὁ ἑορτή σύ , ἀποδίδωμι ὁ θεός ὁ εὐχή σύ · οὐκέτι μή προστίθημι ἔρχομαι εἰς παλαίωσις . συντελέω . Τά πρῶτος φημί · οὐκέτι οὐ μή προστίθημι ἔρχομαι εἰς παλαίωσις . Τά καινός χάρις εὐαγγελίζομαι , ὅτι ὁ παλαιός παύω , ὁ νέος ἀναθέω . ἑορτάζω ὁ ἑορτή σύ . Ζεύς τίς ἑορτάζω ὀνομάζω ; ἐπειδή ἐν ὁ ἑορτή ὁ πάσχα ἀνάστασις μέλλω ἀνθέω . ἑορτάζω φημί , Ἰούδας , ὁ ἑορτή σύ , ἀποδίδωμι ὁ θεός ὁ εὐχή σύ . οὐκέτι μή προστίθημι ἔρχομαι εἰς παλαίωσις . συντελέω , ἐξαίρω , τουτέστι ὁ πρῶτος τέλος ἔχω . καί διά τίς τέλος ἔχω ὁ πρῶτος ; ἀναβαίνω γάρ ἐκ ὁ γῆ ὁ ἐμφυσάω εἰς ὁ πρόσωπον σύ καί ἐξαιρέω σύ ἐκ θλῖψις . ἀλλά πάλιν ἀναλαμβάνω . ἑορτάζω , Ἰούδας , ὁ ἑορτή σύ , ἀποδίδωμι ὁ θεός ὁ εὐχή σύ . οὐκέτι μή προστίθημι ἔρχομαι εἰς παλαίωσις . τίνω ὁ ἑορτή ; ἥδω γάρ ἐκεῖνος ὁ παλαιός ὁ νέος φέρω ὁ εἰκών . Πρώτη ὁ ἄζυμος ἡμέρα , εἰκών εἰμί ὁ πάθος ὁ ἀκριβῶς ἐξετάζω . μετά οὗτος ἡμέρα ὁ πεντηκοστή , εἰκών εἰμί καί αὐτός ὁ ὁ ἅγιος καί προσκυνητής πνεῦμα ἐπιφοίτησις . ὁ δέ ὁ σκηνοπηγία εἰκών καί αὐτός εἰμί ὁ σκηνή ὁ οὐράνιος . τοιοῦτος καί ὁ κύριος ἐνδείκνυμι , ἐπεί ἐκεῖνος ἥδω πρόσκαιρος , βούλομαι δείκνυμι , ὅτι ὁ σκηνή ἐκεῖνος τύπος εἰμί ὁ μέλλω σκηνή , λέγω πρός ὁ ἐν ὁ κόσμος πλουτέω · ποιέω σύ φίλος ἐκ ὁ μαμμωνάς ὁ ἀδικία , ἵνα ὅταν ἐκλείπω , δέχομαι σύ εἰς ὁ αἰώνιος σκηνή . . ὁ οὖν πρόσκαιρος σκηνή τύπος εἰμί ὁ αἰώνιος σκηνή . Ἐπεί οὖν ὁ ὁ Χριστός οἰκονομία ὁ μέν παλαιός τύπος πληρόω , ὁ δέ νέος χάρις ἐξανθέω , καλός ὁ προφήτης προαναφωνέω λέγω · ἑορτάζω , Ἰούδας , ὁ ἑορτή σύ , ἀποδίδωμι ὁ θεός ὁ εὐχή σύ . σημαίνω ὁ οὐκέτι μή προστίθημι ἔρχομαι εἰς παλαίωσις . ανακεκαινιειμι γάρ ὁ παλαιός διά ὁ χάρις . συντελέω , ἐξαίρω . . ἀναβαίνω γάρ ἐκ ὁ γῆ ὁ ἐμφυσάω εἰς ὁ πρόσωπον σύ καί ἐξαιρέω σύ ἐκ θλῖψις . ἀλλά ὁ μέν προφήτης Ναοῦμ γυμνός σύ παρίστημι ὁ ὁ ἅγιος χάρις ἐμπνέω κύριος . Ἠσαΐας δέ καί αὐτός ἕτερος τρόπος ὁ ἐκ νεκρός ἀνίστημι καί πνεῦμα ἅγιος ὁ ἑαυτοῦ χαρίζω προαναφωνέω λέγω · Ἐμνάω ἡμέρα αἰώνιος ὁ ἀναβιβάζω ἐκ γῆ ὁ ποιμήν ὁ πρόβατον . . καί ἀντί ὁ ἐμφυσάω εἰς ὁ πρόσωπον αὐτός εὐθύς ἐπάγω · ὁ τίθημι ἐν αὐτός ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . ὁ θεικός ἄξιος , ὁ θεικός προσηγορία , ὁ βασιλικός ἀξίωμα , ὁ ἄχραντος δόξα καί ὁ ἀκατάληπτος δύναμις ὁ ὁ πατήρ συνδοξάζω καί υἱός συμβασιλεύω καί ἐνεργέω ὁ πᾶς καί διαιρέω ὁ θεῖος χάρισμα ἕκαστος καθώς βούλομαι . οὗτος εὖ οἶδα ὅτι στηρίζω μέν ὁ ἴδιος ὁ ἐκκλησία , δάκνω δέ ὁ ἐχθρός καί διαρρήγνυμι , μάλιστα ὁ ἐχθρός ὁ εὐσέβεια , ὁ παραιτέομαι πατήρ καί υἱός συνδοξάζω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . ὤ ὁ ἀθλιότης . οὐδέ ὅς τυγχάνω καταξιόω ἐθέλω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . εἰμί συμπάσχω , καί συνδοξάζω . Παῦλος συνδοξάζω θεός καί ὁ πᾶς οὐ συνδοξάζω ; ὁ θνητός φύσις τοσοῦτος ἀνάγω , ὡς Χριστός συνδοξάζω , καί ὁ προσκυνητός πνεῦμα οὐδέ ὁ αὐτός ἐγώ κοινωνέω πλεονέκτημα ; εἰμί ὑπομένω , καί συμβασιλεύω . Τέ δέ πνεῦμα ὁ ἅγιος οὐ συμβασιλεύω Χριστός ; ὤ ὁ πολύς ἀγνωμοσύνη · ὦ ὁ πολύς καί ἀφόρητος μανία · ὦ γνώμη ἄθεος καί βλασφημία ἄμετρος καί πληγή ἀνίατος . Ἡμεῖς προδοκέω συμβασιλεύω καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐν δοῦλος τάξις κατατάσσω ;