severian-of-gabala.de-serpente-homilia 8
Ἡμεῖς δὲ εἰς τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν . Γνώτωσαν , ὅτι ὄνομά σοι κύριος . Εἰ τοῦ πατρὸς μέμνηται , οὐκοῦν μάθε ὅτι ὄνομα τοῦ πατρὸς κύριος . Καὶ εἰ τοῦ πατρὸς ὄνομα κύριός ἐστι , Εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός . Ἀλλὰ κύριος ὁ πατήρ , κύριος ὁ υἱός . Οὐκοῦν ὡς κοινωνὸς τοῦ ὀνόματος κοινωνὸς καὶ τῆς ἀξίας . Ἀλλ’ ὁ Ἰουδαῖος παραιτεῖται εἰπεῖν , ὅτι οὐ περὶ τοῦ πατρὸς εἶπεν , ἵνα τὸ κύριος τῷ υἱῷ ἁρμόσας , τηρήσῃ τῷ πατρὶ τὸ θεός . Δέχομαι τὸν ὅρον καὶ τὴν συνθήκην . Οὐ μερίζω τὴν ἀξίαν τῶν ὀνομάτων , ὡς πολλάκις ἔφθην εἰπών , τῆς προσκυνητῆς τριάδος , ὅτι ἡ ἐκκλησία ἀμέριστον ἔχει τὴν δόξαν . Τῇ δὲ σῇ ταλαιπωρίᾳ συγκαταβαίνω , καὶ λέγω · Δεδόσθω · γνώτωσαν , ὅτι ὄνομά σοι κύριος . Τί οὖν ποιεῖς τῷ ἐπαγομένῳ ῥήματι · Σὺ μόνος ὕψιστος ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ; Ἄρα κατὰ τὴν σὴν ἀσθένειαν καὶ κατὰ τὴν διδασκαλίαν , οὐκέτι πατὴρ ὁ ὕψιστος , διότι μόνος ὕψιστος ὁ υἱός . Ἐνταῦθα , ἀδελφοί , οὐ κύματα θαλάσσης ἐστὶν , ἵνα συμπνίξῃ , ἀλλ’ ἀγάπης κύματα , ἵνα ἁγιάσῃ . Πλὴν Χριστοῦ φθεγγομένου καὶ κηρυττομένου , ἡσυχία τὸ σκάφος τοῦτο τὸ θεοφιλὲς ἀγέτω . Ἄτοπον γὰρ τὴν μὲν θάλασσαν θεασαμένην τὰ ἴχνη τοῦ δεσπότου καὶ ἀκούσασαν σιώπα , πεφίμωσο , αἰδεσθῆναι τὴν αὐθεντίαν , τὴν δὲ ἐκκλησίαν μὴ πεισθῆναι τῷ ἑαυτῆς νυμφίῳ τὰ ῥήματα τῆς ζωῆς φθεγγομένῳ καὶ θείαν ὡς ἀληθῶς χάριν ἐπὶ τῶν χειλέων ἔχοντι · Ἐξεχύθη γὰρ χάρις ἐν χείλεσί σου . Ἀλλ’ ἐπὶ τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν . Γνώτωσαν , ὅτι ὄνομά σοι κύριος . Ὃ θέλεις , ἐπίλεξαι , οὐχ ὡς ἐν τῇ σῇ ἐξουσίᾳ τῆς ἐκλογῆς κειμένης . Οὐδὲ γὰρ ὅτε Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυῆ εἶπε πρὸς τὸν λαόν · Ἐκλέξασθε ὑμῖν πρὸς τὴν σήμερον τίνι λατρεύσατε ἢ τοῖς θεοῖς , οἷς ἐλάτρευσαν οἱ πατέρες ὑμῶν ἢ κυρίῳ τῷ θεῷ ἡμῶν , οὐ πάντως ἐν τῇ ἐξουσίᾳ τῶν ἀνθρώπων ἔδωκε τὴν ἐκλογήν , ἀλλ’ ἵνα δείξῃ ὅτι τῇ προαιρέσει τῶν ἀγαπώντων τὸν θεὸν ἀκολουθεῖ ἡ εὐσέβεια . Καὶ ἀλλαχοῦ ὁ αὐτός · Μάρτυρες ὑμεῖς καθ’ ἑαυτῶν ὅτι ὑμεῖς ἐξελέξασθε τὸν κύριον λατρεύειν αὐτῷ . Ὥσπερ ἐκεῖ ἡ ἐκλογὴ τοῦ θεοῦ τὴν ἀξίαν οὐχ ὕβρισεν , ἀλλὰ τὴν προαίρεσιν τῶν εὐσεβούντων ἔδειξεν , οὕτω καὶ νῦν , ἐὰν δῶ τῇ προαιρέσει τὴν ἐκλογήν , οὐ τὴν ἀξίαν ὑβρίζω , ἀλλὰ τὴν προαίρεσιν δοκιμάζω . Τὸ γνώτωσαν ὅτι ὄνομά σοι κύριος ἄρα περὶ πατρὸς εἴρηται ἢ περὶ υἱοῦ ; Εἰ μὲν γὰρ περὶ πατρὸς καὶ ὄνομα τοῦ πατρὸς κύριος , ὄνομα καὶ τοῦ υἱοῦ κύριος . Εἷς γὰρ κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς , δι’ οὗ τὰ πάντα . Ἄρα τὸ ἀξίωμα ὥσπερ κοινὸν καὶ τὸ ὄνομα . Ἀλλὰ τοῦ υἱοῦ ὄνομα τὸ κύριος . Αὐτὸς οὖν μόνος κύριος ὁ υἱός . Σὺ γὰρ εἶ μόνος ὕψιστος ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν . Ἄρα οὖν , ὅτε εἷς καὶ μόνος κύριος ὁ υἱός , ἀλλότριος τῆς κυριότητος ὁ πατήρ ; Μὴ γένοιτο . Οὐδὲ γὰρ ὁ πατὴρ ὅτε κηρύσσεται μόνος εἷς ὁ θεός , ἐκβάλλεται ὁ υἱὸς τῆς θεότητος . Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεὸν καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος . Οὔτε οὖν τὸ θεὸς ὁ πατήρ ἀφορίζει τὸν υἱὸν τῆς θεότητος . Καὶ γὰρ θεὸς ὁ λόγος . Οὔτε μὴν ὁ υἱός , ὅταν λέγηται εἷς κύριος , ἀλλότριον δείκνυσι τὸν πατέρα τῆς κυριότητος . Εἶπε γὰρ ὁ κύριος τῷ κυρίῳ μου · Κάθου ἐκ δεξιῶν μου . Κύριος οὖν ὁ πατήρ , κύριος ὁ υἱός , κύριος τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον . Ὁ γὰρ κύριος τὸ πνεῦμά ἐστιν . Ἀλλὰ πάλιν ὁ αἱρετικὸς παροξύνεται ἀνακύψας καὶ κύριον ἀκούσας τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον διαρρήγνυται . Καὶ πῶς , φησί , τὸ πᾶν κύριος , ὁπότε διὰ τοῦ προφήτου Δαυὶδ φθεγγόμενον ἀνυμνεῖ τὸν υἱὸν λέγον · Εἶπεν ὁ κύριος τῷ κυρίῳ μου ; Ὁρᾷς , φησί , τὸ πνεῦμα τὸ λαλοῦν διὰ τοῦ προφήτου ὁμολογεῖν κύριον ἑαυτοῦ καὶ τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱόν ; Τί οὖν , ἀδελφοί ; Ἵνα μὴ πλεῖον ἡ λέξις προσενεχθεῖσα ἀμφίβολος γένηται τοῖς ἀκροαταῖς ἐπ’ αὐτὴν ἥξω τὴν ἐξέτασιν τοῦ λογου , πᾶσαν ὑμῖν ἀναπτύξω τῆς λέξεως τὴν θεωρίαν .
Lemmas: Ἡμεῖς δέ εἰς ὁ πρόκειμαι ἐπανέρχομαι . γνώω , ὅτι ὄνομα σύ κύριος . εἰμί ὁ πατήρ μιμνήσκω , οὐκοῦν μαθαίνω ὅτι ὄνομα ὁ πατήρ κύριος . καί εἰμί ὁ πατήρ ὄνομα κύριος εἰμί , εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός . ἀλλά κύριος ὁ πατήρ , κύριος ὁ γιός . οὐκοῦν ὡς κοινωνός ὁ ὄνομα κοινωνός καί ὁ ἄξιος . ἀλλά ὁ Ἰουδαῖος παραιτέομαι λέγω , ὅτι οὐ περί ὁ πατήρ λέγω , ἵνα ὁ κύριος ὁ υἱός ἁρμόζω , τηρέω ὁ πατήρ ὁ θεός . δέχομαι ὁ ὅρος καί ὁ συνθήκη . οὐ μερίζω ὁ ἄξιος ὁ ὄνομα , ὡς πολλάκις φθάνω λέγω , ὁ προσκυνητός τριάς , ὅτι ὁ ἐκκλησία ἀμέριστος ἔχω ὁ δόξα . ὁ δέ σός ταλαιπωρία συγκαταβαίνω , καί λέγω · δίδωμι · γνώω , ὅτι ὄνομα σύ κύριος . τις οὖν ποιέω ὁ ἐπάγω ῥῆμα · σύ μόνος ὕψιστος ἐπί πᾶς ὁ γῆ ; Ἀρά κατά ὁ σός ἀσθένεια καί κατά ὁ διδασκαλία , οὐκέτι πατήρ ὁ ὕψιστος , διότι μόνος ὕψιστος ὁ γιός . ἐνταῦθα , ἀδελφός , οὐ κῦμα θάλασσα εἰμί , ἵνα συμπνίγω , ἀλλά ἀγάπη κῦμα , ἵνα ἁγιάζω . πλήν Χριστός φθέγγομαι καί κηρύσσω , ἡσυχία ὁ σκάφος οὗτος ὁ θεοφιλής ἄγω . ἄτοπος γάρ ὁ μέν θάλασσα θεάομαι ὁ ἴχνος ὁ δεσπότης καί ἀκούω σωπαίνω , φιμόω , αἰδέομαι ὁ αὐθεντία , ὁ δέ ἐκκλησία μή πείθω ὁ ἑαυτοῦ νυμφίος ὁ ῥῆμα ὁ ζωή φθέγγομαι καί θεῖος ὡς ἀληθῶς χάρις ἐπί ὁ χεῖλος ἔχω · ἐκχέω γάρ χάρις ἐν χεῖλος σύ . ἀλλά ἐπί ὁ πρόκειμαι ἐπανέρχομαι . γνώω , ὅτι ὄνομα σύ κύριος . ὅς θέλω , ἐπιλέγω , οὐ ὡς ἐν ὁ σός ἐξουσία ὁ ἐκλογή κεῖμαι . οὐδέ γάρ ὅτε Ἰησοῦς ὁ ὁ Ναυῆ λέγω πρός ὁ λαός · ἐκλέγω σύ πρός ὁ σήμερον τίς λατρεύω ἢ ὁ θεός , ὅς λατρεύω ὁ πατήρ σύ ἢ κύριος ὁ θεός ἐγώ , οὐ πάντως ἐν ὁ ἐξουσία ὁ ἄνθρωπος δίδωμι ὁ ἐκλογή , ἀλλά ἰνέω δείκνυμι ὅτι ὁ προαίρεσις ὁ ἀγαπάω ὁ θεός ἀκολουθέω ὁ εὐσέβεια . καί ἀλλαχοῦ ὁ αὐτός · Μάρτυς σύ κατά ἑαυτοῦ ὅτι σύ ἐκλέγω ὁ κύριος λατρεύω αὐτός . ὥσπερ ἐκεῖ ὁ ἐκλογή ὁ θεός ὁ ἄξιος οὐ ὑβρίζω , ἀλλά ὁ προαίρεσις ὁ εὐσεβέω δείκνυμι , οὕτως καί νῦν , ἐάν δίδωμι ὁ προαίρεσις ὁ ἐκλογή , οὐ ὁ ἄξιος ὑβρίζω , ἀλλά ὁ προαίρεσις δοκιμάζω . Τέ γνώω ὅτι ὄνομα σύ κύριος ἄρα περί πατήρ λέγω ἢ περί υἱός ; εἰμί μέν γάρ περί πατήρ καί ὄνομα ὁ πατήρ κύριος , ὄνομα καί ὁ υἱός κύριος . εἷς γάρ κύριος Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς ὁ πᾶς . Ἀρά ὁ ἀξίωμα ὥσπερ κοινός καί ὁ ὄνομα . ἀλλά ὁ υἱός ὄνομα ὁ κύριος . αὐτός οὖν μόνος κύριος ὁ γιός . σύ γάρ εἰμί μόνος ὕψιστος ἐπί πᾶς ὁ γῆ . Ἀρά οὖν , ὅτε εἷς καί μόνος κύριος ὁ γιός , ἀλλότριος ὁ κυριότης ὁ πατήρ ; Μή γίγνομαι . οὐδέ γάρ ὁ πατήρ ὅτε κηρύσσω μόνος εἷς ὁ θεός , ἐκβάλλω ὁ γιός ὁ θεότης . ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός καί θεός εἰμί ὁ λόγος . οὔτε οὖν ὁ θεός ὁ πατήρ ἀφορίζω ὁ υἱός ὁ θεότης . καί γάρ θεός ὁ λόγος . οὔτε μήν ὁ γιός , ὅταν λέγω εἷς κύριος , ἀλλότριος δείκνυμι ὁ πατέρας ὁ κυριότης . λέγω γάρ ὁ κύριος ὁ κύριος ἐγώ · κάθημαι ἐκ δεξιός ἐγώ . κύριος οὖν ὁ πατήρ , κύριος ὁ γιός , κύριος ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . ὁ γάρ κύριος ὁ πνεῦμα εἰμί . ἀλλά πάλιν ὁ αἱρετικός παροξύνω ἀνακύπτω καί κύριος ἀκούω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος διαρρήγνυμι . καί πῶς , φημί , ὁ πᾶς κύριος , ὁπότε διά ὁ προφήτης Δαυίδ φθέγγομαι ἀνυμνέω ὁ υἱός λέγω · εἶπον ὁ κύριος ὁ κύριος ἐγώ ; Όρας , φημί , ὁ πνεῦμα ὁ λαλέω διά ὁ προφήτης ὁμολογέω κύριος ἑαυτοῦ καί ὁ πατέρας καί ὁ υἱός ; τις οὖν , ἀδελφός ; ἵνα μή πλέως ὁ λέξις προσφέρω ἀμφίβολος γίγνομαι ὁ ἀκροατής ἐπί αὐτός ἥκω ὁ ἐξέτασις ὁ λόγος , πᾶς σύ ἀναπτύσσω ὁ λέξις ὁ θεωρία .