ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 26
Ἀλλ’ ὅρα αὐτῶν καὶ ἑτέραν ἄνοιαν . Εἰ ἦν , φησίν , λόγος θεοῦ καὶ ἀνθρώπινος νοῦς , ἐγίνετο μάχη . Ἀλλὰ μάχη γίνεται ἀπὸ τῶν ἴσων πρὸς τοὺς ἴσους , οὐκ ἀπὸ τῶν ὑποβεβηκότων πρὸς τοὺς ὑπερέχοντας . Εἰ μὲν ὁμότιμον ἔλεγον τὴν τοῦ νοῦ φύσιν πρὸς τὴν τοῦ θεοῦ λόγου δύναμιν , καλῶς παρῆγον τὴν ὁμοτιμίαν , ἵνα μὴ στάσιν ἐργάσηται . Εἰ δὲ ὁ μὲν θεός , τὸ δὲ ἀνθρώπινον ἐνθύμημα , τίνος ἕνεκεν ἐκβάλλεις τὸν νοῦν ; Ἵνα μὴ στασιάσῃ , φησίν , κατὰ τῆς οἰκονομίας . Ἔστι γάρ τι τὸ ἰσχυρότερον τοῦ θεοῦ ; Ἔστι τὸ νικῶν καὶ περιγράφων αὐτοῦ τὴν βούλησιν ; Παῦλος ἐνίκησεν τὸν νοῦν , ὡμολογημένως κοινὸς ἄνθρωπος ὡμολογημένον νοῦν ἀνθρώπινον ἔχων , καὶ λέγει · Ἡμεῖς δὲ νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν , ὡς τοῦ νοῦ τοῦ ἀνθρωπίνου νεκρωθέντος καὶ εἰς νοῦν θεῖον μεταβληθέντος . Καὶ ἐν μὲν τῷ Παύλῳ καὶ τοῖς ἀποστόλοις ἐνεκρώθη ὁ νοῦς , ὁ τὰ πονηρὰ ἐννοούμενος καὶ ἄλλος ἀντὶ ἄλλου γέγονεν , ἐν δὲ τῷ θείῳ σώματι στασιάζειν ἔμελλε κατὰ τοῦ δημιουργοῦ τῆς φύσεως ; Ταῦτα τοὺς εἰδότας ὑπομιμνήσκω καὶ πρὸς τοὺς εἰδότας λέγω , ἵνα μή τις λάθρᾳ δέξηται τὸν ἰὸν τῆς αἱρέσεως , ἵνα μή τις τῶν ἀκεραίων ἐκδῷ τὴν ἀκοὴν πρὸς τὴν ἀπάτην .
Lemmas: ἀλλά ὁράω αὐτός καί ἕτερος ἄνοια . εἰμί εἰμί , φημί , λόγος θεός καί ἀνθρώπινος Νοῦς , γίνομαι μάχη . ἀλλά μάχη γίγνομαι ἀπό ὁ ἴσος πρός ὁ ἴσος , οὐ ἀπό ὁ ὑποβαίνω πρός ὁ ὑπερέχω . εἰμί μέν ὁμότιμος λέγω ὁ ὁ νόος φύσις πρός ὁ ὁ θεός λόγος δύναμις , καλός παράγω ὁ ὁμοτιμία , ἵνα μή στάσις ἐργάζομαι . εἰμί δέ ὁ μέν θεός , ὁ δέ ἀνθρώπινος ἐνθύμημα , τίς ἕνεκα ἐκβάλλω ὁ νόος ; ἵνα μή στασιάζω , φημί , κατά ὁ οἰκονομία . εἰμί γάρ τίς ὁ ἰσχυρός ὁ θεός ; εἰμί ὁ νικάω καί περιγράφω αὐτός ὁ βούλησις ; Παῦλος νικάω ὁ νόος , ὡμολογημένως κοινός ἄνθρωπος ὁμολογέω νόος ἀνθρώπινος ἔχω , καί λέγω · Ἡμεῖς δέ νόος Χριστός ἔχω , ὡς ὁ νόος ὁ ἀνθρώπινος νεκρόω καί εἰς νόος θεῖος μεταβάλλω . καί ἐν μέν ὁ Παῦλος καί ὁ ἀπόστολος νεκρόω ὁ Νοῦς , ὁ ὁ πονηρός ἐννοέω καί ἄλλος ἀντί ἄλλος γίγνομαι , ἐν δέ ὁ θεῖος σῶμα στασιάζω μέλλω κατά ὁ δημιουργός ὁ φύσις ; οὗτος ὁ οἶδα ὑπομιμνήσκω καί πρός ὁ οἶδα λέγω , ἵνα μή τις λάθρῃ δέχομαι ὁ ἰός ὁ αἵρεσις , ἵνα μή τις ὁ ἀκέραιος ἐκδίδωμι ὁ ἀκοή πρός ὁ ἀπάτη .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 27
Οὐκ ἀνέλαβεν , φησί , τὸν νοῦν . Διὰ τι ; Ὡς μέλλοντα διαστρέφειν καὶ θολοῦν τὴν οἰκονομίαν . Διὰ τί οὖν καὶ τὴν σάρκα ταύτην ἀνέλαβεν ; Ὁ γὰρ Παῦλος οὐ λέγει τὰ ἔργα τοῦ νοῦ τὰ ἁμαρτήματα εἶναι ἀλλὰ τῇ σαρκὶ πᾶσαν ἐπέγραψεν τὴν ἁμαρτίαν καὶ οὐ τῷ νῷ . Φανερὰ γάρ φησιν ἐστὶ τὰ ἔργα τῆς σαρκὸς , ἅτινά ἐστι πορνεία , μοιχεία καὶ τὰ ἑξῆς . Διὰ τί οὖν τὴν ἁμαρτωλὸν ἀνέλαβεν σάρκα , εἰ ἀντίκειται ἡ σὰρξ τῷ πνεύματι ; Τίνος ἕνεκεν τὴν ἀντικειμένην ἀνέλαβεν , ἀλλ’ ἔσβεσε τὴν ἀντίστασιν τῆς σαρκὸς καὶ ἐποίησεν ἠρεμεῖν ; Οὐκοῦν καὶ τὸν νοῦν ὁμοίως ἐποίησεν ἠρεμεῖν ; Ὢ τῆς ἀνοίας , ἄνθρωπε . Οἶνος μεταβάλλει νοῦν · θεὸς οὐ μεταβάλλει τὸν νοῦν ; Ἀλλ’ ἡ μὲν ἄνοια γελάσθω , τὰ δὲ θεῖα κηρυττέσθω . Ἦν τοίνυν ἐν τῇ τοῦ σωτῆρος σαρκὶ ὁ νοῦς ὁ ἀνθρώπινος , οὐκ ἐλογίζετο δὲ τὰ ἀνθρώπινα ὥσπερ καὶ ἡ σάρξ . Ἡ μὲν σὰρξ ἀνθρωπίνη ὑπερέβαινε δὲ τῇ ὑπερκοσμίᾳ δυνάμει .
Lemmas: οὐ ἀναλαμβάνω , φημί , ὁ νόος . Ζεύς τίς ; ὡς μέλλω διαστρέφω καί θολόω ὁ οἰκονομία . Ζεύς τίς οὖν καί ὁ σάρκα οὗτος ἀναλαμβάνω ; ὁ γάρ Παῦλος οὐ λέγω ὁ έργο ὁ νόος ὁ ἁμάρτημα ἔρχομαι ἀλλά ὁ σάρξ πᾶς ἐπιγράφω ὁ ἁμαρτία καί οὐ ὁ νόος . Φανερός γάρ φημί εἰμί ὁ έργο ὁ σάρξ , ὅστις εἰμί πορνεία , μοιχεία καί ὁ ἑξῆς . Ζεύς τίς οὖν ὁ ἁμαρτωλός ἀναλαμβάνω σάρκα , εἰμί ἀντίκειμαι ὁ σάρξ ὁ πνεῦμα ; Τίνος ἕνεκα ὁ ἀντίκειμαι ἀναλαμβάνω , ἀλλά σβέννυμι ὁ ἀντίστασις ὁ σάρξ καί ποιέω ἠρεμέω ; οὐκοῦν καί ὁ νόος ὅμοιος ποιέω ἠρεμέω ; ὤ ὁ ἄνοια , ἄνθρωπος . Οἶνος μεταβάλλω νόος · θεός οὐ μεταβάλλω ὁ νόος ; ἀλλά ὁ μέν ἄνοια γελάω , ὁ δέ θεῖος κηρύσσω . Ἦς τοίνυν ἐν ὁ ὁ σωτήρ σάρξ ὁ Νοῦς ὁ ἀνθρώπινος , οὐ λογίζομαι δέ ὁ ἀνθρώπινος ὥσπερ καί ὁ σάρξ . ὁ μέν σάρξ ἀνθρώπινος ὑπερβαίνω δέ ὁ υπερκόσμιος δύναμις .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 28
Καὶ ἵνα σοι τρανὴν καὶ ἀσύγχυτον παραδῶ τὴν εἰκόνα , λάβε μοι , παρακαλῶ , μετὰ μακροθυμίας τῶν εἰρημένων τὰς ἀποδείξεις . Ἔστιν ἐν τῇ σαρκὶ πάθη τὰ ἐκτὸς ἁμαρτίας · ἔστι πάθη τὰ ἐντὸς ἁμαρτίας . Ὁμοίως καὶ ἐν τῇ ψυχῇ ἔστι πάθη ἐκτὸς ἁμαρτίας , ἔστι πάθη ἐντὸς ἁμαρτίας . Οἷόν τι λέγω · Πάθη σαρκὸς ἐκτὸς ἁμαρτὶας τὸ πεινᾶν , τὸ διψᾶν , τὸ καθεύδειν . Ταῦτα πάθη μέν ἐστι πλὴν οὐχ ἁμαρτίας , ἀλλ’ ἀσθενείας σαρκικῆς . Τὸ πεινᾶν , τὸ διψᾶν , τὸ καθεύδειν , τὸ κοπιᾶν βαδίζοντα , καὶ ἄλλα πολλὰ τούτων συγγενῆ . Ἔστι δὲ ἄλλα πάθη σαρκός · ἀκολασία , ἐμπαθὴς ὀφθαλμὸς κακῶς βλέπων περιεργαζόμενος ἀλλότρια πρόσωπα , γλῶττα φθεγγομένη δόλια , χεῖρες ἐκτεινόμεναι πρὸς ὕβριν . Ταῦτα ἁμαρτίας ἔργα . Εὑρήσομεν τοίνυν τὸν σωτῆρα τῶν μὲν εἰς ἁμαρτίαν φερόντων παθῶν πάντη καὶ πάντων ἀνώτερον κατὰ τῆς σαρκός , τῶν δὲ τὴν ἀσθένειαν γνωριζόντων ἐντὸς γενόμενον διὰ τὴν οἰκονομίαν . Καὶ γὰρ ἐπείνησεν · Νηστεύσας γὰρ ἡμέρας τεσσαράκοντα ὕστερον ἐπείνασε . καὶ διψήσας ᾔτησεν ὕδωρ παρὰ τῆς Σαμαρείτιδος , καὶ ὁδεύσας ἐκοπίασεν ἐν τῷ ὁδῷ · Ἐκοπίασεν ἡ μὴ κοπιῶσα φύσις , ἐπείνασε ὁ πάντας τρέφων , ἐδίψησεν ὁ τὴν οἰκουμένην ἀρδεύων , ἐκοιμήθη ὁ κοιμίζων τὰ κύματα . Ἔδειξε πάντα τὰ πάθη τῆς σαρκὸς χωρὶς ἁμαρτίας . Τὰ δὲ ἐντὸς ἁμαρτίας οὐκ ἐποίησεν ὅς φησιν οὐκ ἐποίησεν ἁμαρτίαν οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ .
Lemmas: καί ἵνα σύ τρανός καί ἀσύγχυτος παραβλέπω ὁ εἰκών , λαμβάνω ἐγώ , παρακαλέω , μετά μακροθυμία ὁ λέγω ὁ ἀπόδειξις . εἰμί ἐν ὁ σάρξ πάθος ὁ ἐκτός ἁμαρτία · εἰμί πάθος ὁ ἐντός ἁμαρτία . Ὅμοιος καί ἐν ὁ ψυχή εἰμί πάθος ἐκτός ἁμαρτία , εἰμί πάθος ἐντός ἁμαρτία . οἷος τίς λέγω · Πάθη σάρξ ἐκτός ἁμαρτία ὁ πεινάω , ὁ διψάω , ὁ καθεύδω . Ταΰς πάθος μέν εἰμί πλήν οὐ ἁμαρτία , ἀλλά ἀσθένεια σαρκικός . Τέ πεινάω , ὁ διψάω , ὁ καθεύδω , ὁ κοπιάω βαδίζω , καί ἄλλος πολύς οὗτος συγγενής . εἰμί δέ ἄλλος πάθος σάρξ · ἀκολασία , ἐμπαθής ὀφθαλμός κακῶς βλέπω περιεργάζω ἀλλότριος πρόσωπον , γλῶττα φθέγγομαι δόλιος , χείρ ἐκτείνω πρός ὕβρις . Ταΰς ἁμαρτία έργο . εὑρίσκω τοίνυν ὁ σωτήρ ὁ μέν εἰς ἁμαρτία φέρω πάθος πάντῃ καί πᾶς ἀνώτερος κατά ὁ σάρξ , ὁ δέ ὁ ἀσθένεια γνωρίζω ἐντός γίγνομαι διά ὁ οἰκονομία . καί γάρ πεινάω · νηστεύω γάρ ἡμέρα τεσσαράκοντα ὕστερον πεινάω . καί διψάω αἰτέω ὕδωρ παρά ὁ Σαμαρείτης , καί ὁδεύω κοπιάω ἐν ὁ οὐδός · κοπιάω ὁ μή κοπιάω φύσις , πεινάω ὁ πᾶς τρέφω , διψάω ὁ ὁ οἰκουμένη ἀρδεύω , κοιμάω ὁ κοιμίζω ὁ κῦμα . δείκνυμι πᾶς ὁ πάθος ὁ σάρξ Χωρὶς ἁμαρτία . Τά δέ ἐντός ἁμαρτία οὐ ποιέω ὅς φημί οὐ ποιέω ἁμαρτία οὐδέ εὑρίσκω δόλος ἐν ὁ στόμα αὐτός .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 29
Εἶδες αὐτὸν κοινωνήσαντα τοῖς πάθεσι τῆς σαρκὸς τοῖς ἐκτὸς ἁμαρτίας . Βλέπε αὐτὸν κοινωνήσαντα τοῖς πάθεσι τῆς ψυχῆς τοῖς ἐκτὸς ἁμαρτίας . Πάθη ψυχῆς εἰς ἁμαρτίαν λογιζόμενα · λογισμοὶ πονηροί , ἐνθυμήσεις αἰσχραί . Ταῦτα πάθη ψυχῆς ῥεπούσης κατὰ τὴν αὐθαίρετον ἐξουσίαν εἰς ἁμαρτίαν . Ἔστι δὲ αὐτῆς ἄλλα πάθη τὰ ἐκτὸς ἁμαρτίας · λύπη καὶ δειλία καὶ φόβος . Οὐδεὶς ὡς δειλὸς κατεκρίθη · οὐδεὶς διὰ φόβον ἀποδοκιμάσθη · οὐδεὶς διὰ λύπην ἠτιμάσθη . Κοινὰ γὰρ ταῦτα πάθη τῆς φύσεως καὶ ἀνέγκλητα τὰ πάθη τῆς ψυχῆς τὰ ἐκτὸς ἁμαρτίας . Ὥσπερ οὐκ ἐκοινώνησε τοῖς πάθεσι τῆς σαρκὸς τοῖς ἐκτὸς ἁμαρτίας , οὕτως ἐκοινώνησε καὶ τοῖς πάθεσι τῆς ψυχῆς τοῖς ἐκτὸς ἁμαρτίας . Αὐτοῦ λέγοντος ἄκουε · Περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου καὶ πάλιν · Ἡ ψυχή μου τετάρακται . Ταραχὴ δὲ φόβου ἐνέργεια . Ἐφοβήθη ἡ σάρξ , τὸ ἀνθρώπινον σκεῦος . Ἐφοβήθη τοῦ θανάτου τὴν πεῖραν . Διευκρινεῖ καὶ αὐτὸς καὶ σαφῶς παρίστησιν ὅτι οὐ τὸ πνεῦμα τὸ θεῖον ἐδειλίασεν , ἀλλ’ ἡ σὰρξ τὴν ἑαυτῆς ἀσθένειαν ἐπέγνω . Τὸ πνεῦμά φησιν πρόθυμον , ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής . Ἐλυπήθη καὶ ἐταράχθη .
Lemmas: εἶδον αὐτός κοινωνέω ὁ πάθος ὁ σάρξ ὁ ἐκτός ἁμαρτία . βλέπω αὐτός κοινωνέω ὁ πάθος ὁ ψυχή ὁ ἐκτός ἁμαρτία . Πάθη ψυχή εἰς ἁμαρτία λογίζομαι · λογισμός πονηρός , ἐνθύμησις αἰσχρός . Ταΰς πάθος ψυχή ῥέπω κατά ὁ αὐθαίρετος ἐξουσία εἰς ἁμαρτία . εἰμί δέ αὐτηες͂ς ἄλλος πάθος ὁ ἐκτός ἁμαρτία · λύπη καί δειλία καί φόβος . οὐδείς ὡς δειλός κατακρίνω · οὐδείς διά φόβος ἀποδοκιμάζω · οὐδείς διά λύπη ἀτιμάζω . Κοίνα γάρ οὗτος πάθος ὁ φύσις καί ἀνέγκλητος ὁ πάθος ὁ ψυχή ὁ ἐκτός ἁμαρτία . ὥσπερ οὐ κοινωνέω ὁ πάθος ὁ σάρξ ὁ ἐκτός ἁμαρτία , οὕτως κοινωνέω καί ὁ πάθος ὁ ψυχή ὁ ἐκτός ἁμαρτία . αὐτός λέγω ἀκούω · περίλυπος εἰμί ὁ Ψυχή ἐγώ ἠώς θάνατος καί πάλιν · ὁ Ψυχή ἐγώ ταράσσω . ταραχή δέ φόβος ἐνέργεια . φοβέω ὁ σάρξ , ὁ ἀνθρώπινος σκεῦος . φοβέω ὁ θάνατος ὁ πεῖρα . διευκρινέω καί αὐτός καί σαφής παρίστημι ὅτι οὐ ὁ πνεῦμα ὁ θεῖος δειλιάω , ἀλλά ὁ σάρξ ὁ ἑαυτοῦ ἀσθένεια ἐπιγιγνώσκω . Τέ πνεῦμα φημί πρόθυμος , ὁ δέ σάρξ ἀσθενής . λυπέω καί ταράσσω .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 30
Ἐνταῦθα πρόσεχε ἀκριβῶς , ὁ λέγων μὴ εἶναι νοῦν ἀνθρώπινον ἐν τῇ τοῦ σωτῆρος σαρκί . Αὐτὸς εἶπεν ὅτι καὶ ἐλυπήθη καὶ ἐταράχθη . Ἢ δὸς τὸν νοῦν τὸν κατὰ φύσιν ταραττόμενον καὶ λυπούμενον ἢ τοῦτον ἐκβαλὼν καὶ θεὸν ἀντεισάγων ἀντὶ τοῦ λογισμοῦ τῷ θεῷ περιάπτεις τὰ πάθη . Τί γάρ φησιν ; Ἄνευ τοῦ νοῦ ἡ ψυχὴ λυπεῖται καὶ δειλιᾷ καὶ ταράττεται . Τῶν ἀμηχάνων τοῦτο . Καὶ ἐξ αὐτῆς παριστῶ τῆς πείρας τὸν ἔλεγχον . Τὰ βρέφη ὁμολογουμένως καὶ ψυχὴν ἔχει καὶ σῶμα . Ὁ δὲ νοῦς παρ’ αὐτοῖς μέν ἐστιν , οὐδέπω δὲ ἐτρανώθη . Ἔστι μέν , οὐδέπω τὴν ἰδίαν ἐνέργειαν ἔλαβε . Καὶ ὥσπερ ἡ γλῶττα εὐθέως μὲν τῷ παιδίῳ συντίκτεται , τὸ δὲ λαλεῖν οὐδέπω παρὰ τῆς φύσεως ἔλαβεν , ἀλλ’ ἔστιν ὄργανον λόγου καὶ λόγον οὐκ ἔχει , οὕτως καὶ ὁ νοῦς εὐθέως μὲν τῇ ψυχῇ ἐμφύεται , ἀλλ’ οὐκ εὐθέως λαμβάνει τὴν ἐνέργειαν . Χρόνου δὲ προϊόντος καὶ ὁ νοῦς διεγείρεται καὶ ἡ γλῶττα γυμνάζεται . Ἐὰν μέντοι τὰ βρέφη παιδικήν ἔχει κατάστασιν καὶ οὐδέπω νοῦν ἔλαβε διακριτικόν , ἀλλ’ ἔχει αὐτὸν κεκοιμισμένον τῇ ἀπειρίᾳ καὶ ἡσυχάζοντα τῇ ἀφελείᾳ , ἕως τότε οὔτε φοβεῖται ἃ δεῖ φοβεῖσθαι , οὔτε λυπεῖται ἐφ’ οἷς δεῖ λυπεῖσθαι , ἀλλὰ κἂν λυπῆται κἂν χαίρῃ , ἀλόγιστον ἔχει καὶ τὴν λύπην καὶ εὐφροσύνην .
Lemmas: ἐνταῦθα προσέχω ἀκριβῶς , ὁ λέγω μή ἔρχομαι νόος ἀνθρώπινος ἐν ὁ ὁ σωτήρ σάρξ . αὐτός λέγω ὅτι καί λυπέω καί ταράσσω . ἤ δίδωμι ὁ νόος ὁ κατά φύσις ταράσσω καί λυπέω ἢ οὗτος ἐκβάλλω καί θεός ἀντεισάγω ἀντί ὁ λογισμός ὁ θεός περιάπτω ὁ πάθος . τις γάρ φημί ; ἄνευ ὁ νόος ὁ ψυχή λυπέω καί δειλία καί ταράσσω . Τοῦ ἀμήχανος οὗτος . καί ἐκ αὐτηες͂ς παρίστημι ὁ πεῖρα ὁ ἔλεγχος . Τά βρέφος ὁμολογουμένως καί ψυχή ἔχω καί σῶμα . ὁ δέ Νοῦς παρά αὐτός μέν εἰμί , οὐδέπω δέ τρανόω . εἰμί μέν , οὐδέπω ὁ ἴδιος ἐνέργεια λαμβάνω . καί ὥσπερ ἤ γλῶττα εὐθύς μέν ὁ παιδίον συντίκτω , ὁ δέ λαλέω οὐδέπω παρά ὁ φύσις λαμβάνω , ἀλλά εἰμί ὄργανον λόγος καί λόγος οὐ ἔχω , οὕτως καί ὁ Νοῦς εὐθύς μέν ὁ ψυχή ἐμφύω , ἀλλά οὐ εὐθύς λαμβάνω ὁ ἐνέργεια . Χρόνος δέ πρόειμι καί ὁ Νοῦς διεγείρω καί ὁ γλῶττα γυμνάζω . ἐάν μέντοι ὁ βρέφος παιδικός ἔχω κατάστασις καί οὐδέπω νόος λαμβάνω διακριτικός , ἀλλά ἔχω αὐτός κοιμίζω ὁ ἀπειρία καί ἡσυχάζω ὁ ἀφέλεια , ἠώς τότε οὔτε φοβέω ὅς δέω φοβέω , οὔτε λυπέω ἐπί ὅς δέω λυπέω , ἀλλά κἀν λυπέω κἀν χαίρω , ἀλόγιστος ἔχω καί ὁ λύπη καί εὐφροσύνη .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 31
Οἷόν τι λέγω · Οἶδεν βρέφος ἐν ἡμέρᾳ πένθους γελᾶν κλαιόντων , οἶδεν αἰτεῖν ἄρτον πάντων πενθούντων . Ὁ γὰρ λογίζεται τὰ προκείμενα . Βλέπει τὸν πατέρα ἀποθανόντα καὶ οὐ λογίζεται τὴν συμφοράν . Βλέπει μητέρα κειμένην καὶ οὐ πλήττεται τῷ πάθει τῷ καταλαβόντι , ἀλλ’ ἡ ἀφέλεια εἰς ἀμεριμνίαν αὐτὸ ἄγει , καὶ ἐν πένθει μὲν οὐ ταράττεται , ἀλλὰ γελᾷ . Ἐν δὲ τοῖς ὁδοῖς , πολλάκις λῃστῶν ἐπελθόντων καὶ ξίφος γυμνωσάντων καὶ πάντων ἐν φόβῳ καταστάντων , τὸ βρέφος οὐ ταράττεται . Οὐ γὰρ οἶδε πεῖραν ξίφους καὶ αἱμάτων καὶ φόνου . Ὁρῶν ὄφιν οὐκ ἀγωνιᾷ . Ὅρα πῦρ καὶ οὐ δειλιᾷ , ἀλλὰ τῇ φαιδρότητι χαῖρον καὶ χεῖρα πολλάκις εἰς τὸ πῦρ ἐμβάλλει . Οὐκ ἐθέασω βρέφος ἐπιβάλλον τῷ λύχνῳ τὴν χεῖρα , τῇ φαιδρότητι προσέχον , τὴν δὲ καυστικὴν δύναμιν μὴ ἐξετάζων ; Ὥσπερ δὲ αὐτῷ οὐκ ἔνι τὰ λυπηρὰ πρὸς ταραχήν , οὕτω οὐδὲ διεγείρει τὰ φαιδρὰ πρὸς εὐφροσύνην . Οἶδεν βρέφος ἐν ἡμέρᾳ γάμου κλαίειν καὶ ὀδύρεσθαι καὶ σχετλιάζειν , καὶ οὔτε τῇ χαρᾷ κοινωνεῖ ὡς ἀλόγιστον , οὔτε τῇ λύπῃ . Ἐπεὶ οὖν ἐκβάλλεις ἐκ τοῦ ἀνθρωπίνου σκεύους ὅπερ ἀνέλαβεν ὁ σωτὴρ τὸν νοῦν , ἢ δός μοι τὸν νοῦν τοῦτον τὸν λυπούμενον , ἢ τοῦτον ἐκβαλὼν τὴν θεότητα σαφῶς εἰσάγεις καὶ λυπουμένην καὶ ταραττομένην .
Lemmas: οἷος τίς λέγω · οἶδα βρέφος ἐν ἡμέρα πένθος γελάω κλαίω , οἶδα αἰτέω ἄρτος πᾶς πενθέω . ὁ γάρ λογίζομαι ὁ πρόκειμαι . βλέπω ὁ πατέρας ἀποθνῄσκω καί οὐ λογίζομαι ὁ συμφορά . βλέπω μήτηρ κεῖμαι καί οὐ πλήσσω ὁ πάθος ὁ καταλαμβάνω , ἀλλά ὁ ἀφέλεια εἰς ἀμεριμνία αὐτός ἄγω , καί ἐν πένθος μέν οὐ ταράσσω , ἀλλά γελάω . ἐν δέ ὁ οὐδός , πολλάκις λῃστής ἐπέρχομαι καί ξίφος γυμνόω καί πᾶς ἐν φόβος καθίστημι , ὁ βρέφος οὐ ταράσσω . οὐ γάρ οἶδα πεῖρα ξίφος καί αἷμα καί φόνος . ὁρῶν ὄφις οὐ αγωνιώ . Ὅρας πῦρ καί οὐ δειλία , ἀλλά ὁ φαιδρότης χαίρω καί χείρ πολλάκις εἰς ὁ πῦρ ἐμβάλλω . οὐ θεάομαι βρέφος ἐπιβάλλω ὁ λύχνος ὁ χείρ , ὁ φαιδρότης προσέχω , ὁ δέ καυστικός δύναμις μή ἐξετάζω ; ὥσπερ δέ αὐτός οὐ ἔνειμι ὁ λυπηρός πρός ταραχή , οὕτως οὐδέ διεγείρω ὁ φαιδρός πρός εὐφροσύνη . οἶδα βρέφος ἐν ἡμέρα γάμος κλαίω καί ὀδύρομαι καί σχετλιάζω , καί οὔτε ὁ χαρά κοινωνέω ὡς ἀλόγιστος , οὔτε ὁ λύπη . ἐπεί οὖν ἐκβάλλω ἐκ ὁ ἀνθρώπινος σκεῦος ὅς ἀναλαμβάνω ὁ σωτήρ ὁ νόος , ἢ δίδωμι ἐγώ ὁ νόος οὗτος ὁ λυπέω , ἢ οὗτος ἐκβάλλω ὁ θεότης σαφής εἰσάγω καί λυπέω καί ταράσσω .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 33
Ἀλλ’ ἐὰν εἴπῃς , φησίν , ὁλόκληρον ἄνθρωπον , εἰς ἄνθρωπον ἔχεις τὰς ἐλπίδας . Ἄνθρωπον κηρύττω τὸν Χριστὸν καὶ οὐκ ἀρνοῦμαι , ἀλλ’ ἄνθρωπον καὶ θεόν , θεὸν διὰ τὴν ἀξίαν , ἄνθρωπον διὰ τὴν οἰκονομίαν . Ἄνθρωπον καλῶ διὰ τὴν ἔξω φαινομένην κατάστασιν , θεὸν διὰ τὴν ἀξίαν τὴν ἔνδον ὡς ἐν ναῷ τῇ ἀνθρωπότητι κατοικοῦσαν . Καὶ οὐ παραιτοῦμαι λέγειν ἄνθρωπον , ἐπεὶ μηδὲ Παῦλος ἠρνήσατο · Μεσίτης γάρ φησιν θεοῦ καὶ ἀνθρώπων , ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός . Καὶ θέλεις μαθεῖν ἀκριβῶς τὸν κύριον καλοῦντα ἑαυτὸν υἱὸν ἀνθρώπου ; Ἄκουε αὐτοῦ λέγοντος · Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ; Εἰ μὴ ἀληθῶς τὴν εἰκόνα τοῦ ἀνθρώπου ἀνέλαβεν ἣν ὁ διάβολος ἔφθειρε , διὰ τί καλεῖ υἱὸν ἀνθρώπου τὸν ἐξ ἡμισείας ἄνθρωπον ; Διὰ τί δέ , ἀδελφέ , εἰ τὸν νοῦν οὐκ εἶχεν , ἀλλὰ ἐκ ψυχῆς ἦν καὶ σώματος τὸ φαινόμενον ὄργανον , διὰ τί ὁ ἀπόστολος Ἀδὰμ τὸν σωτῆρα καλεῖ ; Εἰ γὰρ μή ἐστιν ὁλόκληρος , οὐκ ἔστιν Ἀδάμ . Ὁ ἀπόστολος τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν καὶ θεὸν διὰ τὴν ἀξίαν ὀνομάζει · Χριστὸς γάρ φησι τὸ κατὰ σάρκα , ὁ ὢν ἐπὶ πάντων θεὸς εὐλογητός . Καὶ ἄνθρωπον διὰ τὴν οἰκονομίαν καλεῖ . Καὶ Ἀδὰμ αὐτὸν ὀνομάζει , ἵνα παραστήσῃ τὴν οἰκονομίαν . Ἐγένετο γάρ φησιν ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδὰμ εἰς ψυχὴν ζῶσαν · ὁ δεύτερος Ἀδὰμ εἰς πνεῦμα ζωοποιοῦν . Εἰ μὴ ὅλον ἐνδέδυται τὸν Ἀδάμ , διὰ τί Ἀδὰμ καλεῖται ;
Lemmas: ἀλλά ἐάν λέγω , φημί , ὁλόκληρος ἄνθρωπος , εἰς ἄνθρωπος ἔχω ὁ ἐλπίς . Ἄνθρωπος κηρύσσω ὁ Χριστός καί οὐ ἀρνέομαι , ἀλλά ἄνθρωπος καί θεός , θεός διά ὁ ἄξιος , ἄνθρωπος διά ὁ οἰκονομία . Ἄνθρωπος καλέω διά ὁ ἔξω φαίνω κατάστασις , θεός διά ὁ ἄξιος ὁ ἔνδον ὡς ἐν ναός ὁ ἀνθρωπότης κατοικέω . καί οὐ παραιτέομαι λέγω ἄνθρωπος , ἐπεί μηδέ Παῦλος ἀρνέομαι · Μεσίτης γάρ φημί θεός καί ἄνθρωπος , ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός . καί θέλω μανθάνω ἀκριβῶς ὁ κύριος καλέω ἑαυτοῦ υἱός ἄνθρωπος ; Ἄκουος αὐτός λέγω · Τίνα ἐγώ λέγω ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ; εἰ μή ἀληθῶς ὁ εἰκών ὁ ἄνθρωπος ἀναλαμβάνω ὅς ὁ διάβολος φθείρω , διά τίς καλέω υἱός ἄνθρωπος ὁ ἐκ ἥμισυς ἄνθρωπος ; Ζεύς τίς δέ , ἀδελφός , εἰμί ὁ νόος οὐ ἔχω , ἀλλά ἐκ ψυχή εἰμί καί σῶμα ὁ φαίνω ὄργανον , διά τίς ὁ ἀπόστολος Ἀδάμ ὁ σωτήρ καλέω ; εἰμί γάρ μή εἰμί ὁλόκληρος , οὐ εἰμί Ἀδάμ . ὁ ἀπόστολος ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς καί θεός διά ὁ ἄξιος ὀνομάζω · Χριστός γάρ φημί ὁ κατά σάρκα , ὁ εἰμί ἐπί πᾶς θεός ευλογημένος . καί ἄνθρωπος διά ὁ οἰκονομία καλέω . καί Ἀδάμ αὐτός ὀνομάζω , ἵνα παρίστημι ὁ οἰκονομία . γίνομαι γάρ φημί ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδάμ εἰς ψυχή ζάω · ὁ δεύτερος Ἀδάμ εἰς πνεῦμα ζωοποιέω . εἰμί μή ὅλος ἐνδύω ὁ Ἀδάμ , διά τίς Ἀδάμ καλέω ;
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 34
Ἵνα δὲ πάλιν ἐξ ἑτέρας ἀποδείξεως ἐναργοῦς μάθῃς , ἀδελφέ , ὅτι ὅλος ἄνθρωπος ἀνελήφθη διὰ τῆς τοῦ κυρίου σαρκός , ἄκουε τοῦ Παύλου λέγοντος · Τοῦτο εἰδότες ὅτι ὁ παλαιὸς ἡμῶν ἄνθρωπος ἐσταυρώθη . Εἰ μὴ ὅλος ἦν ἄνθρωπος , διὰ τί παλαιὸν αὐτὸν καλεῖ ἄνθρωπον ; Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀρκούντως πρὸς τοὺς αἱρετικοὺς λεγέσθω . Ἡμεῖς δὲ πρὸς τὴν ἑαυτῶν εὐγένειαν ἐπανέλθωμεν . Εὐγένεια δὲ ἡμῶν ἐστιν ἡ ἀποστολικὴ πίστις , τὸ ἀποστολικὸν ἐπάγγελμα . Ἡμεῖς πάντες νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν . Οἱ δὲ τὸν νοῦν ἀρνούμενοι ἄνθρωποί εἰσι κατεφθαρμένοι τὸν νοῦν , ἀδόκιμοι περὶ τὴν πίστιν . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν εἰς τοσοῦτον . Εἴη δὲ ἡμᾶς τοῖς ἀποστολικοῖς ὅροις ἐμμένοντας ἄχραντον φυλάξαι τὴν δοξολογίαν καὶ ἀποτειχίζειν μὲν τὰς ἀκοὰς τοῖς αἱρετικοῖς , εἰδέναι δὲ τῆς ἐκκλησίας τὸ φρόνημα , εἰδέναι δὲ τῆς πίστεως τὸ ἐπάγγελμα , εἰδέναι δὲ καὶ τοῦ βαπτίσματος τὸ μυστήριον , εἰδέναι τῆς πίστεως τὸ ἀξίωμα . Ἀξιώμεθα δὲ τῆς πίστεως ἵν’ ὥσπερ ἐβαπτίσθημεν οὕτω καὶ πιστεύωμεν , οὕτω καὶ δοξάζωμεν , τὴν ἀληθῆ δόξαν ἀναπέμποντες τῷ πατρί , καὶ τῷ ἁγίῳ πνεύματι , εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ἵνα δέ πάλιν ἐκ ἕτερος ἀπόδειξις ἐναργής μανθάνω , ἀδελφός , ὅτι ὅλος ἄνθρωπος ἀναλαμβάνω διά ὁ ὁ κύριος σάρξ , ἀκούω ὁ Παῦλος λέγω · Τοῦτης οἶδα ὅτι ὁ παλαιός ἐγώ ἄνθρωπος σταυρόω . εἰμί μή ὅλος εἰμί ἄνθρωπος , διά τίς παλαιός αὐτός καλέω ἄνθρωπος ; ἀλλά οὗτος μέν ἀρκούντως πρός ὁ αἱρετικός λέγω . Ἡμεῖς δέ πρός ὁ ἑαυτοῦ εὐγένεια ἐπανέρχομαι . Εὐγένεια δέ ἐγώ εἰμί ὁ ἀποστολικός πίστις , ὁ ἀποστολικός ἐπάγγελμα . Ἡμεῖς πᾶς νόος Χριστός ἔχω . ὁ δέ ὁ νόος ἀρνέομαι ἄνθρωπος εἰμί καταφθείρω ὁ νόος , ἀδόκιμος περί ὁ πίστις . ἀλλά οὗτος μέν εἰς τοσοῦτος . ἀίω δέ ἐγώ ὁ ἀποστολικός ὅρος ἐμμένω ἄχραντος φυλάσσω ὁ δοξολογία καί ἀποτειχίζω μέν ὁ ἀκοή ὁ αἱρετικός , οἶδα δέ ὁ ἐκκλησία ὁ φρόνημα , οἶδα δέ ὁ πίστη ὁ ἐπάγγελμα , οἶδα δέ καί ὁ βάπτισμα ὁ μυστήριον , οἶδα ὁ πίστη ὁ ἀξίωμα . ἀξιόω δέ ὁ πίστη ἵνα ὥσπερ βαπτίζω οὕτως καί πιστεύω , οὕτως καί δοξάζω , ὁ ἀληθής δόξα ἀναπέμπω ὁ πατήρ , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .