ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 1
Χιόνι μὲν τὴν γῆν ἐλεύκαναν αἱ νεφέλαι , λόγῳ δὲ θείῳ τὰς ἡμετέρας ψυχὰς λευκαίνουσιν αἱ τῶν ἁγίων γραφῶν νιφάδες . Αὗται γὰρ εἰς τὰς ἡμετέρας χωροῦσι ψυχάς , καὶ ὡς ὄμβρος ἐπ’ ἄγρωστιν καὶ ὡσεὶ νιφετὸς ἐπὶ χόρτον , αἱ θεῖαι νιφάδες , καὶ ἀρδεύουσιν ἡμᾶς καὶ λευκαίνουσιν . Ἀρδεύουσι μὲν πρὸς τοὺς καρποὺς τῆς εὐσεβείας , λευκαίνουσι δὲ καθαίρουσαι τὸν ῥύπον τῆς ἁμαρτίας · ὁ γὰρ τῷ θείῳ λόγῳ πλυνόμενος χιόνος λευκότερος ἀναδείκνυται κατὰ τὸ τῷ Δαυὶδ εἰρημένον · Πλυνεῖς με , καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι . Λευκαίνεται δὲ ἡμῶν ἡ ψυχὴ τοῖς τε θείοις δόγμασι καὶ τοῖς ἠθικοῖς παραγγέλμασι · δεῖ γὰρ προηγεῖσθαι τὴν πίστιν τὴν φωτίζουσαν ἡμῶν τὴν διάνοιαν , καὶ ἀκολουθεῖν ἔργα τὰ λαμπρύνοντα τὴν ψυχήν . Προηγεῖται δὲ τῶν πάντων ἡ πίστις , ἣν καὶ ὁ σωτὴρ ἐν τοῖς σήμερον ὑπαναγνωσθεῖσιν ἀπεθαύμασε λέγων · Ἀμὴν λέγω ὑμῖν , οὐδὲ ἐν τῷ Ἰσραὴλ τοσαύτην πίστιν εὗρον .
Lemmas: χιών μέν ὁ γῆ λευκαίνω ὁ νεφέλη , λόγος δέ θεῖος ὁ ἡμέτερος ψυχή λευκαίνω ὁ ὁ ἅγιος γραφεύς νιφάς . οὗτος γάρ εἰς ὁ ἡμέτερος χωρέω ψυχή , καί ὡς ὄμβρος ἐπί ἄγρωστις καί ὡσεί νιφετός ἐπί χόρτος , ὁ θεῖος νιφάς , καί ἀρδεύω ἐγώ καί λευκαίνω . ἀρδεύω μέν πρός ὁ καρπός ὁ εὐσέβεια , λευκαίνω δέ καθαίρω ὁ ῥύπος ὁ ἁμαρτία · ὁ γάρ ὁ θεῖος λόγος πλύνω χιών λευκός ἀναδείκνυμι κατά ὁ ὁ Δαυίδ λέγω · πλύνω ἐγώ , καί ὑπέρ χιών λευκαν́ͅζω . λευκαίνω δέ ἐγώ ὁ ψυχή ὁ τε θεῖος δόγμα καί ὁ ἠθικός παράγγελμα · δέω γάρ προηγέομαι ὁ πίστις ὁ φωτίζω ἐγώ ὁ διάνοια , καί ἀκολουθέω έργο ὁ λαμπρύνω ὁ ψυχή . προηγέομαι δέ ὁ πᾶς ὁ πίστις , ὅς καί ὁ σωτήρ ἐν ὁ σήμερον ὑπαναγιγνώσκω ἀποθαυμάζω λέγω · ἀμήν λέγω σύ , οὐδέ ἐν ὁ Ἰσραήλ τοσοῦτος πίστις εὑρίσκω .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 2
Ὁ μὲν γὰρ ἑκατόνταρχος τῶν θαυμάτων τὴν ἀξίαν καταλαβὼν πρόσταγμα παρὰ τοῦ σωτῆρος ᾔτησε καὶ τὴν αὐθεντίαν ἐγνώρισεν . Οἱ δὲ αἱρετικοί , καὶ καὶ καὶ καὶ ἀναγινώσκοντες , ἠγνόησαν τὴν ἀξίαν καὶ ὕβρισαν τὴν τοῦ μονογενοῦς ἐξουσίαν , ὑποκεῖσθαι αὐτὸν λέγοντες τῇ τοῦ πατρὸς αὐθεντίᾳ , οὐκ εἰδότες ὅτι τῆς θείας οὐσίας κοινὴ ἡ ἐξουσία καὶ ἀμέριστος ἡ αὐθεντία · Ἐγὼ γὰρ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν . Ἀλλ’ εἰς τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν . Φησὶν ὁ θαυμάσιος ἐκεῖνος ἑκατόνταρχος · Εἰπὲ λόγῳ , καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου . Οὐ χρεία τῆς σωματικῆς ἐπιδημίας · πανταχοῦ ἡ θεϊκὴ δύναμις , οὐ περιγραφομένη τόπῳ , ἀλλὰ πάντα τῷ θείῳ περιστοιχιζομένη πνεύματι . Ἰουδαῖοί σε καλοῦσιν εἰς οἶκον , ἀγνοοῦντές σου τὴν ἀξίαν . Ἐγὼ δέ σε οἶδα πανταχοῦ παρόντα καὶ λόγῳ κελεύοντα καὶ νεύματι κατορθοῦντα τὰ πάντα . Παρεκάλεσα ὡς δεσπότην , παρακαλῶ καὶ ὡς θεόν . Ἱκετεύω ὡς σωτῆρα καὶ πείθω ὡς εὐεργέτην . Ὁ παῖς μου δεινῶς βέβληται ἐν τῇ οἰκίᾳ βασανιζόμενος .
Lemmas: ὁ μέν γάρ ἑκατόνταρχος ὁ θαῦμα ὁ ἄξιος καταλαμβάνω πρόσταγμα παρά ὁ σωτήρ αἰτέω καί ὁ αὐθεντία γνωρίζω . ὁ δέ αἱρετικός , καί καί καί καί ἀναγιγνώσκω , ἀγνοέω ὁ ἄξιος καί ὑβρίζω ὁ ὁ μονογενής ἐξουσία , ὑπόκειμαι αὐτός λέγω ὁ ὁ πατήρ αὐθεντία , οὐ οἶδα ὅτι ὁ θεῖος οὐσία κοινός ὁ ἐξουσία καί ἀμέριστος ὁ αὐθεντία · ἐγώ γάρ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί . ἀλλά εἰς ὁ πρόκειμαι ἐπανέρχομαι . Φησίν ὁ θαυμάσιος ἐκεῖνος ἑκατόνταρχος · εἶπον λόγος , καί ἰάομαι ὁ παῖς ἐγώ . οὐ χρεῖος ὁ σωματικός ἐπιδημία · πανταχοῦ ὁ θεικός δύναμις , οὐ περιγράφω τόπος , ἀλλά πᾶς ὁ θεῖος περιστοιχίζω πνεῦμα . Ἰουδαῖος σύ καλέω εἰς οἶκος , ἀγνοέω σύ ὁ ἄξιος . ἐγώ δέ σύ οἶδα πανταχοῦ πάρειμι καί λόγος κελεύω καί νεῦμα κατορθόω ὁ πᾶς . παρακαλέω ὡς δεσπότης , παρακαλέω καί ὡς θεός . ἱκετεύω ὡς σωτήρ καί πείθω ὡς εὐεργέτης . ὁ παῖς ἐγώ δεινός βάλλω ἐν ὁ οἰκία βασανίζω .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 3
Καὶ ὅρα τοῦ πιστοῦ τὸ ἐρρωμένον φρόνημα . Ἦλθεν οὐ δι’ ἑαυτοῦ ἀλλὰ διὰ τῶν πρεσβυτέρων , οὐκ ἀφοσιούμενος τὴν παράκλησιν , ἀλλ’ ἀνάξιον ἑαυτὸν θέμενος τῆς τοῦ σωτῆρος ὄψεως . Λέγει γάρ · Οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς . Διὸ οὐδὲ ἐμαυτὸν ἠξίωσα ἐλθεῖν πρὸς σέ . Καλὴ τοῦ πιστοῦ ἡ ἐπιείκεια , ὄψιν μὲν παραιτουμένη διὰ τὴν εὐλάβειαν , ἀξίαν δὲ κηρύττουσα διὰ τὸν ἀληθῆ λόγον . Ἦλθον οἱ πρεσβύται τῶν Ἰουδαίων , ὀλιγόπιστοι πρεσβύται ὑπὲρ πιστοῦ θεράποντος . Καὶ οἱ μὲν τῆς συναγωγῆς ἄρχοντες ἐλέγοντο · Ἐλθὲ καὶ ἴασαι . Ὁ δὲ πρεσβείαν ἀποστείλας , ἐπιγνοὺς τὴν ἀξίαν · Μὴ σκύλλου φησὶν οὐ γάρ εἰμι ἱκανὸς ἵνα εἰσέλθῃς εἰς τὸν οἶκόν μου . Καὶ πόθεν ἔχεις πεῖραν τοῦ ἐμοῦ λόγου ;
Lemmas: καί ὁράω ὁ πιστός ὁ ῥώννυμι φρόνημα . ἔρχομαι οὐ διά ἑαυτοῦ ἀλλά διά ὁ πρέσβυς , οὐ ἀφοσιόω ὁ παράκλησις , ἀλλά ἀνάξιος ἑαυτοῦ τίθημι ὁ ὁ σωτήρ ὄψις . Λέγος γάρ · οὐ εἰμί ἱκανός ἵνα ἐγώ ὑπό ὁ στέγη εἰσέρχομαι . Διὸ οὐδέ ἐμαυτοῦ ἀξιόω ἔρχομαι πρός σύ . Καλός ὁ πιστός ὁ ἐπιείκεια , ὄψις μέν παραιτέομαι διά ὁ εὐλάβεια , ἄξιος δέ κηρύσσω διά ὁ ἀληθής λόγος . ἔρχομαι ὁ πρεσβύτης ὁ Ἰουδαῖος , ὀλιγόπιστος πρεσβύτης ὑπέρ πιστός θεράπων . καί ὁ μέν ὁ συναγωγή ἄρχων λέγω · ἔρχομαι καί ἰάομαι . ὁ δέ πρεσβεία ἀποστέλλω , ἐπιγιγνώσκω ὁ ἄξιος · Μή Σκύλλος φημί οὐ γάρ εἰμί ἱκανός ἵνα εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἶκος ἐγώ . καί πόθεν ἔχω πεῖρα ὁ ἐμός λόγος ;
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 4
Οἶδά σε θεὸν ἀπὸ τῶν θαυμάτων . Θεοῦ δὲ λόγος φύσιν ἐργάζεται καὶ διορθοῦται καὶ πάντων εστὶν ὑπόστασις τῶν φαινομένων . Εἰπὲ λόγῳ · καὶ γὰρ Τῷ λόγῳ σου οἱ οὐρανοὶ ἐστερεώθησαν . Εἰπὲ λόγῳ · καὶ γὰρ λόγῳ τὴν γῆν ἐθεμελίωσας , λόγῳ τοὺς οὐρανοὺς ἐστερέωσας , λόγῳ τὴν θάλασσαν ἀφώρισας , λόγῳ τὰ πάντα διεκόσμησας . Πᾶσιν κελεύεις τοῖς δημιουργήμασιν · Ἀποστέλλεις τὸ φῶς καὶ πορεύεται , καλεῖς αὐτὸ καὶ ὑπακούει σοι τρόμω , ὡς φησὶν Ἰερεμίας . Οἱ δὲ ἀστέρες λάμψουσί σοι μετ’ εὐφροσύνης . Ἐκάλεσας αὐτοὺς καὶ εἶπαν · Πάρεσμεν . Τῇ φαινομένῃ δημιουργίᾳ προστάττεις , καὶ τῇ ὑπερκοσμίῳ κτίσει κελεύεις , καὶ τῷ αὐτῷ προστάγματι νόσους ἀπελαύνειν οὐκ ἰσχύεις ; Εἰπὲ λόγῳ . Λόγου χρῄζω παρὰ τοῦ θεοῦ λόγου . Εἰπὲ λόγῳ καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου . Δεῖ δὲ εἰδέναι ὡς πολλή τις ἔστι διαφορὰ ἐν τῷ περὶ τῆς πίστεως λόγῳ καὶ ὅπως ἄκουε ἀδελφέ , εἰσίν τινες εἰς ἄκρον πίστεως φθάνοντες , καὶ εἰσὶν ἄλλοι μεσότητα πίστεως ἔχοντες , εἰσὶν δὲ ἄλλοι ὀλιγόπιστοι , καὶ ἕτεροι δύσπιστοι , καὶ εἰσὶ πάλιν ἕτεροι ἄπιστοι .
Lemmas: οἶδα σύ θεός ἀπό ὁ θαῦμα . θεός δέ λόγος φύσις ἐργάζομαι καί διορθόω καί πᾶς εἰμί ὑπόστασις ὁ φαίνω . εἶπον λόγος · καί γάρ ὁ λόγος σύ ὁ οὐρανός στερεόω . εἶπον λόγος · καί γάρ λόγος ὁ γῆ θεμελιόω , λόγος ὁ οὐρανός στερεόω , λόγος ὁ θάλασσα ἀφορίζω , λόγος ὁ πᾶς διακοσμέω . Πᾶσιν κελεύω ὁ δημιούργημα · ἀποστέλλω ὁ φάος καί πορεύω , καλέω αὐτός καί ὑπακούω σύ τρόμος , ὡς φημί Ἰερεμίας . όϊ δέ ἀστήρ λάμπω σύ μετά εὐφροσύνη . καλέω αὐτός καί λέγω · πάρειμι . Τά φαίνω δημιουργία προστάσσω , καί ὁ ὑπερκόσμιος κτίσις κελεύω , καί ὁ αὐτός πρόσταγμα νόσος ἀπελαύνω οὐ ἰσχύω ; εἶπον λόγος . λόγος χρῄζω παρά ὁ θεός λόγος . λέγω λόγος καί ἰάομαι ὁ παῖς ἐγώ . δέω δέ οἶδα ὡς πολύς τις εἰμί διαφορά ἐν ὁ περί ὁ πίστη λόγος καί ὅπως ἀκούω ἀδελφός , εἰμί τις εἰς ἄκρος πίστη φθάνω , καί εἰμί ἄλλος μεσότης πίστη ἔχω , εἰμί δέ ἄλλος ὀλιγόπιστος , καί ἕτερος δύσπιστος , καί εἰμί πάλιν ἕτερος ἄπιστος .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 5
Πιστοὶ μὲν οὖν εἰσὶν ἄκροι καὶ θαυμαστοί , οἷος ὁ ἑκατόνταρχος οὗτος , ᾧ μαρτυρῶν ὁ σωτὴρ ἔλεγεν · Ἀμὴν λέγω ὑμῖν , οὐδὲ ἐν τῷ Ἰσραήλ , τοσαύτην πίστιν εὗρον , καὶ ἡ Χαναναία ἐκείνη ἡ προσιοῦσα , ἣν θαυμάσας ὁ κύριος ἔφη · Ὦ γύναι , μεγάλη σου ἡ πίστις , γενηθήτω σοι ὡς θέλεις . Οὗτοι μὲν οὖν οἱ ἄκροι πιστοί · ἄπιστοι δὲ οἱ πάντη τῆς εὐσεβείας ἀπεσχοινισμένοι , δύσπιστοι δὲ οἱ ἐν μεθορίῳ κείμενοι καὶ πίστεως καὶ ἀπιστίας , οἱ ποτὲ μὲν συντιθέμενοι τῷ λόγῳ , ποτὲ δὲ ἀνανεύοντες . Τοιαύτην ποτὲ δυσπιστίαν κατηγορεῖ τῶν μαθητῶν τοῦ σωτῆρος , πρὶν ἢ τελειωθῶσι , τὸ εὐαγγέλιον . Ὅτε γὰρ ἀπηγγέλη αὐτοῖς ὅτι κύριος ἀνέστη ἐκ νεκρῶν , οἱ μέν φησιν ἐπίστευσαν , οἱ δὲ ἐδίστασαν . Τὸ δὲ διστάσαι , τὸ ἐν διπλῇ καρδίᾳ στῆναι , τὸ πιστεῦσαι ὁμοῦ καὶ ἀπιστῆσαι , τοῦτο πολλάκις καὶ ἡ τῶν πολλῶν ψυχὴ πάσχει , τὰ περὶ Χριστοῦ ἐννοοῦσα . Ὅταν γὰρ πρὸς αἱρετικοὺς κινῶμεν , ποτὲ συντίθενται οἱ ἀκροαταὶ τῇ τοῦ μονογενοῦς ἀξίᾳ , ποτὲ δὲ πάλιν τῇ διανοίᾳ σαλεύονται πρὸς τὰ τῶν αἱρετικῶν ῥήματα καὶ εὑρίσκονται ἐν διστασίᾳ , ποτὲ μὲν πρὸς τὴν δόξαν τοῦ Χριστοῦ βλέποντες , πότε δὲ πρὸς τὴν αἱρετικὴν κακίαν ἐκκλίνοντες .
Lemmas: πιστός μέν οὖν εἰμί ἄκρος καί θαυμαστός , οἷος ὁ ἑκατόνταρχος οὗτος , ὅς μαρτυρέω ὁ σωτήρ λέγω · ἀμήν λέγω σύ , οὐδέ ἐν ὁ Ἰσραήλ , τοσοῦτος πίστις εὑρίσκω , καί ὁ Χαναναῖος ἐκεῖνος ὁ προσέρχομαι , ὅς θαυμάζω ὁ κύριος φημί · ὦ γυνή , μέγας σύ ὁ πίστις , γίνομαι σύ ὡς θέλω . οὗτος μέν οὖν ὁ ἄκρος πιστός · ἄπιστος δέ ὁ πάντῃ ὁ εὐσέβεια ἀποσχοινίζω , δύσπιστος δέ ὁ ἐν μεθόριος κεῖμαι καί πίστη καί ἀπιστία , ὁ ποτέ μέν συντίθημι ὁ λόγος , ποτέ δέ ἀνανεύω . τοιοῦτος ποτέ δυσπιστία κατηγορέω ὁ μαθητής ὁ σωτήρ , πρίν ἢ τελειόω , ὁ Εὐαγγέλιος . ὅτε γάρ ἀπαγγέλλω αὐτός ὅτι κύριος ανέστη ἐκ νεκρός , ὁ μέν φημί πιστεύω , ὁ δέ διστάζω . Τέ δέ διστάζω , ὁ ἐν διπλός καρδία ἵστημι , ὁ πιστεύω ὁμοῦ καί ἀπιστέω , οὗτος πολλάκις καί ὁ ὁ πολύς ψυχή πάσχω , ὁ περί Χριστός ἐννοέω . ὅταν γάρ πρός αἱρετικός κινέω , ποτέ συντίθημι ὁ ἀκροατής ὁ ὁ μονογενής ἄξιος , ποτέ δέ πάλιν ὁ διάνοια σαλεύω πρός ὁ ὁ αἱρετικός ῥῆμα καί εὑρίσκω ἐν διστασία , ποτέ μέν πρός ὁ δόξα ὁ Χριστός βλέπω , πότε δέ πρός ὁ αἱρετικός κακία ἐκκλίνω .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 6
Ἀλλὰ θεὸς ἐπετίμα τῇ τοσαύτῃ ὀλιγοπιστίᾳ . Ἡ γὰρ τοιαύτη πίστις ὑστερεῖ καὶ ἐλλειπής ἐστιν . Ἔστι γὰρ πιστεῦσαι καὶ ἐλλειπῶς πιστεῦσαι . Διὰ τοῦτο ὁ ἀπόστολος , εἰδὼς ὅτι ἐστὶ πίστις ἐλλειπὴς καὶ ἐνδεής , Ἵνα ἐλθὼν ἀναπληρώσω τὰ ὑστερήματα τῆς πίστεως ὑμῶν . sic ! Ἔστι οὖν καὶ πιστεῦσαι καὶ ὑστερεῖν πρὸς τὸ ἄκρον τῆς πίστεως . Ἔστι τοίνυν ἡ ὀλιγοπιστία τὸ μικρόν τι περὶ θεοῦ νοεῖν , οἷον ὀνειδίζει ὁ σωτὴρ τῷ Πέτρῳ εἰσελθόντι εἰς τὴν θάλατταν καὶ μετὰ πίστεως βαδίσαντι καὶ μετὰ ταῦτα διστάσαντι . Διό φησι πρὸς αὐτόν · Ὀλιγόπιστε , εἰς τί ἐδίστασας ; Οὐκ εἶπεν Ἄπιστε , ἀλλ’ Ὀλιγόπιστε . Ὀλίγην γάρ τινα πίστιν ἐνεδείξατο . Τὰ μὲν γὰρ πρῶτα ὡς εἶδε τὸν σωτῆρα πεζεύοντα ἐν τῇ θαλάττῃ καὶ τὴν θάλατταν ὑποστρώσασαν τὰ κύματα καὶ τὰ ἑαυτῆς ἁπλώσασαν νῶτα τοῖς βήμασι τοῖς δεσποτικοῖς , ἐννοήσας τὸ τοῦ Δαυὶδ λόγιον τὸ λέγον · Ἐν τῇ θαλάσσῃ ἡ ὁδός σου , καὶ αἱ τρίβοι σου ἐν ὕδασι πολλοῖς , καὶ τὰ ἴχνη σου οὐ γνωσθήσονται , λέγει πρὸς τὸν ἑαυτοῦ σωτῆρα · Κύριε , εἰ σὺ εἶ , ἐπίτρεψόν μοι ἐλθεῖν πρὸς σὲ ἐπὶ τὰ ὕδατα .
Lemmas: ἀλλά θεός ἐπιτιμάω ὁ τοσοῦτος ὀλιγοπιστία . ὁ γάρ τοιοῦτος πίστις ὑστερέω καί ἐλλιπής εἰμί . εἰμί γάρ πιστεύω καί ἐλλιπής πιστεύω . Ζεύς οὗτος ὁ ἀπόστολος , οἶδα ὅτι εἰμί πίστις ἐλλιπής καί ἐνδεής , ἵνα ἔρχομαι ἀναπληρόω ὁ ὑστέρημα ὁ πίστη σύ . sic ! εἰμί οὖν καί πιστεύω καί ὑστερέω πρός ὁ ἄκρος ὁ πίστη . εἰμί τοίνυν ὁ ὀλιγοπιστία ὁ μικρός τίς περί θεός νοέω , οἷος ὀνειδίζω ὁ σωτήρ ὁ Πέτρος εἰσέρχομαι εἰς ὁ θάλασσα καί μετά πίστη βαδίζω καί μετά οὗτος διίστημι . διό φημί πρός αὐτός · ὀλιγόπιστος , εἰς τίς διστάζω ; οὐ λέγω Ἄπιστος , ἀλλά ὀλιγόπιστος . Ὀλίγος γάρ τις πίστις ἐνδείκνυμι . ὁ μέν γάρ πρῶτος ὡς ὁράω ὁ σωτήρ πεζεύω ἐν ὁ θάλασσα καί ὁ θάλασσα ὑποστόρνυμι ὁ κῦμα καί ὁ ἑαυτοῦ ἁπλόω νῶτον ὁ βῆμα ὁ δεσποτικός , ἐννοέω ὁ ὁ Δαυίδ λόγιος ὁ λέγω · ἐν ὁ θάλασσα ὁ οὐδός σύ , καί ὁ τρίβος σύ ἐν ὕδωρ πολύς , καί ὁ ἴχνος σύ οὐ γιγνώσκω , λέγω πρός ὁ ἑαυτοῦ σωτήρ · κύριος , εἰμί σύ εἰμί , ἐπιτρέπω ἐγώ ἔρχομαι πρός σύ ἐπί ὁ ὕδωρ .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 7
Ἐπέτρεψεν ὁ δεσπότης , ἠκολούθησεν ὁ οἰκέτης , καὶ εἰσῆλθεν ἐπὶ τοῦ νώτου τῆς θαλάσσης ἄνθρωπος . Εἶτα ἡ θάλασσα διήγειρεν αὐτῆς τὰ κύματα , μᾶλλον δὲ ἄνεμος σφοδρὸς ἐμβαλὼν τοῖς ὕδασιν ἐκταράττει τῆς θαλάσσης τὰ κύματα καὶ πᾶσαν αὐτῆς ἐθόλωσεν τὴν ἐπιφάνειαν . Ἐσαλεύθη ὁ οἰκέτης καὶ ἤρξατο καταποντίζεσθαι , οὐ τῷ σώματι πρῶτον κινδυνεύσας , ἀλλ’ ὀλιγοπιστίᾳ βαπτισθείς . Εἶδεν τὴν θάλασσαν μανεῖσαν καὶ τοὺς ἀνέμους ταραττομένους καὶ τῆς προτέρας πίστεως ἐξελθὼν ἔμελλε καταποντίζεσθαι . Καὶ καλεῖ τὸν σωτῆρα · Κύριε , βοήθει μοι . Ὁ δὲ πρὸς αὐτόν · Ὀλιγόπιστε , εἰς τί ἐδίστασας ; . Καὶ μὴν οὐκ ἦν οὐδὲ τὸ πρῶτον ἀπιστίας . Τὸ γὰρ εἰπεῖν · Εἰ σὺ εἶ , κέλευσόν με ἐλθεῖν ἐπὶ τὰ ὕδατα , γνωρίζοντος ἦν τὴν ἀξίαν τοῦ κελεύοντος , καὶ τὸ καταποντιζόμενον μὴ πρὸς ἕτερον ἰδεῖν ἀλλὰ τὴν παρ’ αὐτοῦ βοήθειαν ἐπιζητῆσαι καὶ εἰπεῖν · Κύριε , βοήθει , οὐκ ἀπιστοῦντος , ἀλλὰ πιστεύοντος . Κατηγορεῖ τοίνυν αὐτοῦ τὸ εὐαγγέλιον , οὐκ ἐπειδὴ ἐκάλεσεν τὸν δεσπότην , ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐνόμιζεν καταποντίζεσθαι τοῦ δεσπότου παρόντος .
Lemmas: ἐπιτρέπω ὁ δεσπότης , ἀκολουθέω ὁ οἰκέτης , καί εἰσέρχομαι ἐπί ὁ νῶτον ὁ θάλασσα ἄνθρωπος . εἶτα ὁ θάλασσα διεγείρω αὐτηες͂ς ὁ κῦμα , μᾶλλον δέ ἄνεμος σφοδρός ἐμβάλλω ὁ ὕδωρ ἐκταράσσω ὁ θάλασσα ὁ κῦμα καί πᾶς αὐτηες͂ς θολόω ὁ ἐπιφάνεια . σαλεύω ὁ οἰκέτης καί ἄρχω καταποντίζω , οὐ ὁ σῶμα πρῶτος κινδυνεύω , ἀλλά ὀλιγοπιστία βαπτίζω . εἶδον ὁ θάλασσα μαίνομαι καί ὁ ἄνεμος ταράσσω καί ὁ πρότερος πίστη ἐξέρχομαι μέλλω καταποντίζω . καί καλέω ὁ σωτήρ · κύριος , βοηθέω ἐγώ . ὁ δέ πρός αὐτός · ὀλιγόπιστος , εἰς τίς διστάζω ; . καί μήν οὐ εἰμί οὐδέ ὁ πρῶτος ἀπιστία . Τέ γάρ λέγω · εἰμί σύ εἰμί , κελεύω ἐγώ ἔρχομαι ἐπί ὁ ὕδωρ , γνωρίζω εἰμί ὁ ἄξιος ὁ κελεύω , καί ὁ καταποντίζω μή πρός ἕτερος ὁράω ἀλλά ὁ παρά αὐτός βοήθεια ἐπιζητέω καί λέγω · κύριος , βοηθέω , οὐ ἀπιστέω , ἀλλά πιστεύω . κατηγορέω τοίνυν αὐτός ὁ Εὐαγγέλιος , οὐ ἐπεί καλέω ὁ δεσπότης , ἀλλά ἐπεί νομίζω καταποντίζω ὁ δεσπότης πάρειμι .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 8
Διὰ τί , φησι , μετὰ τὴν ἐμὴν ἐπιτροπήν , μετὰ τὸ ἐμὸν νεῦμα , ἐφοβήθης τὴν θάλατταν ; Ἐγὼ ἐπέτρεψα Ἐλθέ , καὶ ἐνόμισας τὸν ἄνεμον ἰσχυρότερον εἶναι τῆς ἐμῆς ἐπιταγῆς ; Ἐφοβήθησέ σε ἄνεμος ὡς ἰσχυρότερος τοῦ ἐμοῦ νεύματος ; Οὐκ ἐγώ εἰμι ὁ περιπατῶν ἐπὶ πτερύγων ἀνέμων ; Ἀλλ’ ἡ θάλαττά σε πτοεῖ ; Ἐγώ εἰμι ὁ ἀπειλῶν τῇ θαλάσσῃ καὶ ξηραίνων αὐτήν . Τί τοίνυν φοβεῖ τὴν κτίσιν τοῦ κτίστου παρόντος ; Ἀλλ’ ἴσως ἐρεῖ καὶ ὁ Πέτρος · Διὰ τί οὖν , κύριε , σοῦ παρόντος ἐτόλμησεν ἡ θάλαττα στασιάσαι ; Διὰ τί σοῦ παρόντος ἤγειρε κύματα ; Ἐστασίασεν ἡ θάλαττα , Πέτρε , οὐ Χριστοῦ καταφρονήσασα , ἀλλὰ σε δοκιμάζουσα . Ἀεὶ γὰρ ἡ θάλαττα παιδαγωγὸς ἐγένετο τῆς ἀπιστίας τῶν μαθητῶν .
Lemmas: Ζεύς τίς , φημί , μετά ὁ ἐμός ἐπιτροπή , μετά ὁ ἐμός νεῦμα , φοβέω ὁ θάλασσα ; ἐγώ ἐπιτρέπω ἔρχομαι , καί νομίζω ὁ ἄνεμος ἰσχυρός ἔρχομαι ὁ ἐμός ἐπιταγή ; Ἐφοβήθησέ σύ ἄνεμος ὡς ἰσχυρός ὁ ἐγώ νεῦμα ; οὐ ἐγώ εἰμί ὁ περιπατέω ἐπί πτέρυξ ἄνεμος ; ἀλλά ὁ θάλασσα σύ πτοέω ; ἐγώ εἰμί ὁ ἀπειλέω ὁ θάλασσα καί ξηραίνω αὐτός . τις τοίνυν φοβέω ὁ κτίσις ὁ κτίστης πάρειμι ; ἀλλά ἴσως λέγω καί ὁ Πέτρος · Ζεύς τίς οὖν , κύριος , σύ πάρειμι τολμάω ὁ θάλασσα στασιάζω ; Ζεύς τίς σύ πάρειμι ἀγείρω κῦμα ; στασιάζω ὁ θάλασσα , Πέτρος , οὐ Χριστός καταφρονέω , ἀλλά σύ δοκιμάζω . Ἀεῖ γάρ ὁ θάλασσα παιδαγωγός γίνομαι ὁ ἀπιστία ὁ μαθητής .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 9
Εἰσῆλθε τότε ὁ σωτὴρ εἰς τὴν θάλασσαν , εἰσῆλθεν οὐ πεζεύων ἀλλὰ πλέων . Ὅτε γὰρ βούλεται γνωρίζει τὴν ἀξίαν , ὅτε βούλεται πληροῖ τὴν οἰκονομίαν . Περιεπάτησεν ἐπὶ τῆς θαλάσσης ὡς ἐπὶ ἐδάφους , εἰσῆλθεν ἐν πλοίῳ ὡς ἄνθρωπος · καὶ οὐκ ἐπέβη μόνον τῷ πλοίῳ ἀλλὰ καὶ ἐκάθευδεν ἐν τῷ πλοίῳ . Ἡ ἄυπνος φύσις ἐκάθευδεν ἐν πλοίῳ ; ὁ κοιμίζων κύματα ἐκάθευδεν ἐν πλοίῳ , περὶ οὗ ἔλεγεν ὁ προφήτης · Ἰδοὺ οὐ νυστάζει οὐδὲ ὑπνώσει ὁ φυλάσσων τὸν Ἰσραήλ . Εἰσῆλθε καὶ ἐκάθευδεν · καὶ ἡ θάλασσα πάλιν ἤγειρεν τὰ κύματα , οὐ τοῦ δεσπότου καταφρονοῦσα , ἀλλὰ τὴν ὀλιγοπιστίαν τῶν μαθητῶν ἐλέγχουσα , ὀλιγοπιστίαν λέγω τὴν πρὸ τῆς τελειώσεως . Μηδείς μου τῆς φωνῆς λαμβανέσθω . Οὐ γὰρ τῶν ἀποστόλων κατηγορῶ , ἀλλὰ τῶν ἀποστόλων τὴν ἀσθένειαν ἐλέγχω , ἵνα μετὰ ταῦτα τῶν ἀποστόλων τὴν δύναμιν γνωρίσῃς . Ἄλλο γὰρ Σίμων ὁ ἁλιεύς , ἄλλο Πέτρος ὁ ἀπόστολος · ἄλλο Ματθαῖος ὁ τελώνης , ἄλλο Ματθαῖος ὁ εὐαγγελιστής .
Lemmas: εἰσέρχομαι τότε ὁ σωτήρ εἰς ὁ θάλασσα , εἰσέρχομαι οὐ πεζεύω ἀλλά πλέω . Ὅτε γάρ βούλομαι γνωρίζω ὁ ἄξιος , ὅτε βούλομαι πληρόω ὁ οἰκονομία . περιπατέω ἐπί ὁ θάλασσα ὡς ἐπί ἔδαφος , εἰσέρχομαι ἐν πλοῖον ὡς ἄνθρωπος · καί οὐ ἐπιβαίνω μόνος ὁ πλοῖον ἀλλά καί καθεύδω ἐν ὁ πλοῖον . ὁ ἄυπνος φύσις καθεύδω ἐν πλοῖον ; ὁ κοιμίζω κῦμα καθεύδω ἐν πλοῖον , περί ὅς λέγω ὁ προφήτης · ἰδέ οὐ νυστάζω οὐδέ ὑπνόω ὁ φυλάσσω ὁ Ἰσραήλ . εἰσέρχομαι καί καθεύδω · καί ὁ θάλασσα πάλιν ἐγείρω ὁ κῦμα , οὖον ὁ δεσπότης καταφρονέω , ἀλλά ὁ ὀλιγοπιστία ὁ μαθητής ἐλέγχω , ὀλιγοπιστία λέγω ὁ πρό ὁ τελείωσις . μηδείς ἐγώ ὁ φωνή λαμβάνω . οὐ γάρ ὁ ἀπόστολος κατηγορέω , ἀλλά ὁ ἀπόστολος ὁ ἀσθένεια ἐλέγχω , ἵνα μετά οὗτος ὁ ἀπόστολος ὁ δύναμις γνωρίζω . ἄλλος γάρ Σίμων ὁ ἁλιεύς , ἄλλος Πέτρος ὁ ἀπόστολος · ἄλλος Ματθαῖος ὁ τελώνης , ἄλλος Ματθαῖος ὁ εὐαγγελιστής .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 10
Γνώριζε πρῶτον τῶν ἁλιέων τὴν εὐτέλειαν καὶ τότε θαύμαζε τῶν ἀποστόλων τὴν μεγαλοπρέπειαν . Ἐγείρει αὐτῆς ἡ θάλαττα τὰ κύματα . Ἐκινδύνευον καὶ ἐχειμάζοντο . Καὶ παρῆν ὁ ἐπιτιμῶν τῇ θαλάσσῃ καὶ οὐκ ἐπετίμα . ᾜδει γὰρ αὐτὴν ὡς καλὴν παιδαγωγὸν τοὺς μαθητὰς γυμνάζουσα ἐν κινδύνῳ . Καταστάντες οὖν ἔβλεπον ὡς ἄνθρωπον καθεύδοντα καὶ παρακαλοῦσιν ὡς ἄνθρωπον λέγοντες · Ἐπιστάτα , ἀνάστα , σῶσον , ἀπολλύμεθα . Ἐπιστάτην καλεῖς ; Διὰ τοῦτο ἡ θάλασσα ἀγανακτεῖ · διὰ τοῦτο κατὰ σοῦ στασιάζει , ἐπειδὴ τὸν δεσπότην ἀκμὴν οὐ γνωρίζεις , ἀλλ’ ἐπιστάτην καλεῖς , λέγων · Ἐπιστάτα . Ἢ τοίνυν σύστειλον τὴν φωνήν , ἢ οὐ συστέλλω τὰ κύματα . Ἐπιστάτα , ἀπολλύμεθα . Διεγείρεται μὲν ὁ κληθεὶς ἐπιστάτης , ἀναδειχθεὶς ὡς δεσπότης . Καὶ τὶ πρὸς αὐτούς ; Τί δειλοί ἐστε , ὀλιγόπιστοι ; Βλέπε πῶς πανταχοῦ ἐπιτιμᾷ τῷ μὴ γνωρίζοντι τὴν ἀξίαν . Διὰ τὶ ἐπιστάτην καλεῖς ; Εἶδόν σε , φησί , καθεύδοντα καὶ ὡς ἀνθρώπῳ προσῆλθον . Εἶτα ἐπειδὴ εἶδες καθεύδοντα ἠγνόησας τὴν ἄυπνον ἀξίαν . Οὐκ ἐδύνω εἰπεῖν ὡς ὁ Δαυίδ · Ἐξεγέρθητι , ἵνα τί ὑπνοῖς κύριε ; . Διὰ τί κύριον οὐκ ἐκάλεσας , ἀλλ’ ἐπιστάτην ὡς κοινὸν διδάσκαλον ; Εἰ ἐπιστάτην καλεῖς , βοήθειαν ζητεῖς . Ποῖος ἐπιστάτης δύναται κοιμίσαι κύματα ; Ποῖος ἐπιστάτης δύναται ἐπιτιμῆσαι χειμῶνι θαλάσσης ; Εἰ ἐπιστάτην νομίζεις , ἔασον καθεύδειν τὸν ἐπιστάτην . Εἰ δὲ θεὸν καλεῖς , γνώριζε τὴν ἀξίαν καὶ δέχου τὴν βοήθειαν .
Lemmas: γνωρίζω πρῶτος ὁ ἁλιεύς ὁ εὐτέλεια καί τότε θαυμάζω ὁ ἀπόστολος ὁ μεγαλοπρέπεια . ἐγείρω αὐτηες͂ς ὁ θάλασσα ὁ κῦμα . κινδυνεύω καί χειμάζω . καί πάρειμι ὁ ἐπιτιμάω ὁ θάλασσα καί οὐ ἐπιτιμάω . οἶδα γάρ αὐτός ὡς καλός παιδαγωγός ὁ μαθητής γυμνάζω ἐν κίνδυνος . καθίστημι οὖν βλέπω ὡς ἄνθρωπος καθεύδω καί παρακαλέω ὡς ἄνθρωπος λέγω · Ἐπιστάτη , ἀνίστημι , σῴζω , ἀπόλλυμι . Ἐπιστάτης καλέω ; Ζεύς οὗτος ὁ θάλασσα ἀγανακτέω · διά οὗτος κατά σύ στασιάζω , ἐπεί ὁ δεσπότης ἀκμήν οὐ γνωρίζω , ἀλλά ἐπιστάτης καλέω , λέγω · Ἐπιστάτη . ἤ τοίνυν συστέλλω ὁ φωνή , ἢ οὐ συστέλλω ὁ κῦμα . Ἐπιστάτη , ἀπόλλυμι . διεγείρω μέν ὁ καλέω ἐπιστάτης , ἀναδείκνυμι ὡς δεσπότης . καί τίς πρός αὐτός ; Τι δειλός εἰμί , ὀλιγόπιστος ; βλέπω πῶς πανταχοῦ ἐπιτιμάω ὁ μή γνωρίζω ὁ ἄξιος . Ζεύς τίς ἐπιστάτης καλέω ; εἶδος σύ , φημί , καθεύδω καί ὡς ἄνθρωπος προσέρχομαι . εἶτα ἐπεί ὁράω καθεύδω ἀγνοέω ὁ ἄυπνος ἄξιος . οὐ δύναμαι λέγω ὡς ὁ Δαυίδ · ἐξεγείρω , ἵνα τίς ὑπνόω κύριος ; . Ζεύς τίς κύριος οὐ καλέω , ἀλλά ἐπιστάτης ὡς κοινός διδάσκαλος ; εἰμί ἐπιστάτης καλέω , βοήθεια ζητέω . ποῖος ἐπιστάτης δύναμαι κοιμίζω κῦμα ; ποῖος ἐπιστάτης δύναμαι ἐπιτιμάω χειμών θάλασσα ; εἰμί ἐπιστάτης νομίζω , ἐάω καθεύδω ὁ ἐπιστάτης . εἰμί δέ θεός καλέω , γνωρίζω ὁ ἄξιος καί δέχομαι ὁ βοήθεια .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 11
Ἀλλ’ ἐκείνοις μὲν ἐπιτιμᾷ διὰ τὴν ὀλιγοπιστίαν , τῇ δὲ θαλάσσῃ κελεύει διὰ τὴν αὐθεντίαν . Καί φησι τῇ θαλάσσῃ · Σιώπα , πεφίμωσο . Ὁμοῦ προῆλθεν ὁ λόγος καὶ ἡ θάλασσα ἐπέγνω τὸ πρόσταγμα . Ἐκελεύσθη σιωπᾶν καὶ ἐσίγησεν . Ἐκελεύσθη ἠρεμεῖν καὶ οὐκ ἀντεῖπεν . Τοῦτο , οἶμαι , προοιμιαζόμενος , μᾶλλον δὲ προαναφωνῶν καὶ ὁ μακάριος Δαυὶδ ἔλεγεν ἐν τῷ , τὴν ἀποστολικὴν διαγράφων εἰκόνα καὶ τὸν ἐν τῇ θαλάσσῃ χειμῶνα · Οἱ καταβαίνοντες εἰς θάλασσαν ἐν πλοίοις , οἱ ποιοῦντες ἐργασίαν ἐν ὕδασι πολλοῖς , αὐτοὶ εἶδον τὰ ἔργα κυρίου καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ ἐν τῷ βυθῷ . Ἐνίοτε τὸν ἀκροατὴν συναρπάσας τις τῶν ἐναντίων λέγει · Τὰ ἐπὶ τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης ὁ Δαυὶδ διηγεῖται θαύματα , ἅπερ εἶδον οἱ Ἰσραηλῖται πεζεύοντες ἐν τῷ βυθῷ , ὅτε ὕδατα εἰς τεῖχος ἐπήγνυτο , ὅτε ὁ Φαραὼ κατεποντίζετο καὶ Ἰσραὴλ ἐσώζετο . τότε , φησίν , οἱ καταβαίνοντες εἶδον τὰ θαύματα ἐν τῷ βυθῷ . Ἀλλ’ ἐλέγχει αὐτοὺς τὸ προοίμιον Οἱ γὰρ υἱοὶ Ἰσραὴλ πεζεύσαντες εἰσῆλθον , ἐνταῦθα δὲ οὐ τοὺς πεζεύοντες λέγει , ἀλλὰ τοὺς πλέοντας . Διό φησιν · Οἱ καταβαίνοντες εἰς τὴν θάλασσαν ἐν πλοίοις , καὶ τὸ ποιοῦντες δὲ ἐργασίαν , οὐδὲν ἕτερον σημαίνει ἢ τὴν ἐπιστήμην τῶν ἁλιέων . Οἱ ποιοῦντες ἐργασίαν ἐν ὕδασι πολλοῖς , ἀντὶ τοῦ Οἱ ἁλιεῖς , αὐτοὶ εἶδον τὰ ἔργα κυρίου καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ ἐν τῷ βυθῷ .
Lemmas: ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἐπιτιμάω διά ὁ ὀλιγοπιστία , ὁ δέ θάλασσα κελεύω διά ὁ αὐθεντία . καί φημί ὁ θάλασσα · Σιώπα , φιμόω . ὁμοῦ προέρχομαι ὁ λόγος καί ὁ θάλασσα ἐπιγιγνώσκω ὁ πρόσταγμα . κελεύω σιωπάω καί σιγάω . κελεύω ἠρεμέω καί οὐ ἀντιλέγω . Τοῦτης , οἴομαι , προοιμιάζομαι , μᾶλλον δέ προαναφωνέω καί ὁ μακάριος Δαυίδ λέγω ἐν ὁ , ὁ ἀποστολικός διαγράφω εἰκών καί ὁ ἐν ὁ θάλασσα χειμών · ὁ καταβαίνω εἰς θάλασσα ἐν πλοῖον , ὁ ποιέω ἐργασία ἐν ὕδωρ πολύς , αὐτός ὁράω ὁ έργο κύριος καί ὁ θαυμάσιος αὐτός ἐν ὁ βυθός . ἐνίοτε ὁ ἀκροατής συναρπάζω τις ὁ ἐναντίος λέγω · Τά ἐπί ὁ Ἐρυθρά θάλασσα ὁ Δαυίδ διηγέομαι θαῦμα , ὅς ὁράω ὁ Ἰσραηλίτης πεζεύω ἐν ὁ βυθός , ὅτε ὕδωρ εἰς τεῖχος πήγνυμι , ὅτε ὁ Φαραώ καταποντίζω καί Ἰσραήλ σῴζω . τότε , φημί , ὁ καταβαίνω ὁράω ὁ θαῦμα ἐν ὁ βυθός . ἀλλά ἔλεγχος αὐτός ὁ προοίμιον ὁ γάρ υἱός Ἰσραήλ πεζεύω εἰσέρχομαι , ἐνταῦθα δέ οὐ ὁ πεζεύω λέγω , ἀλλά ὁ πλέω . διό φημί · ὁ καταβαίνω εἰς ὁ θάλασσα ἐν πλοῖον , καί ὁ ποιέω δέ ἐργασία , οὐδείς ἕτερος σημαίνω ἢ ὁ ἐπιστήμη ὁ ἁλιεύς . ὁ ποιέω ἐργασία ἐν ὕδωρ πολύς , ἀντί ὁ ὁ ἁλιεύς , αὐτός ὁράω ὁ έργο κύριος καί ὁ θαυμάσιος αὐτός ἐν ὁ βυθός .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 12
Ποῖα θαυμάσια ; Εἶπεν , καὶ ἔστη πνεῦμα καταιγίδος . Ἐνταῦθα δείκνυσιν ὅτι κατὰ πρόσταγμα θεοῦ ἐκινήθη ἡ θάλασσα . Οὐ γὰρ ἂν ἐπεμάνη τοῖς μαθηταῖς τοῦ δεσπότου μὴ βουλομένου . Ὑψώθη τὰ κύματα αὐτῆς . Καὶ οἱ ἀπόστολοι τί ; Ἐταράχθησαν , ἐσαλεύθησαν ὡς ὁ μεθύων , καὶ πᾶσα ἡ σοφία αὐτῶν κατεπόθη . Ποία σοφία ; Ἡ πίστις . Κατεπόθη ἡ σοφία ἀπὸ τῆς ὀλιγοπιστίας κατασχεθεῖσα , καὶ ἐκέκραξαν πρὸς κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαι αὐτούς . Ἐπιστάτα , ἐπιστάτα , ἀπολλύμεθα . Καὶ ἔσωσεν αὐτοὺς ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ . Καὶ τί μετὰ τοῦτο ; Τὸ εὐαγγελικὸν ἐκεῖνο πρόσταγμα · Σιώπα , πεφίμωσο . Βλέπε πῶς προαναφωνεῖ ὁ προφήτης . Καὶ ἐπετίμησε τῇ κατιγίδι , καὶ ἔστη εἰς αὔραν , καὶ ἐσίγησε τὰ κύματα αὐτῆς . Ἐπιτιμᾷ τοίνυν τῇ θαλάττῃ , καὶ ἡσυχάζει . Ἐπέγνω τὸ δεσποτικὸν κέλευσμα καὶ ἠρεμεῖ . Ἐπετίμησεν αὐτῇ ἵνα αὐτὴν καταστείλῃ · οὐκ ἠπείλησεν ἵνα μὴ ξηράνῃ . Εἰ γὰρ ἠπείλησεν , ἐξήρανεν , καθώς φησιν ὁ προφήτης · Ἀπειλῶν θαλάσσῃ καὶ ξηραίνων αὐτήν .
Lemmas: Ποίας θαυμάσιος ; εἶπον , καί ἵστημι πνεῦμα καταιγίς . ἐνταῦθα δείκνυμι ὅτι κατά πρόσταγμα θεός κινέω ὁ θάλασσα . οὐ γάρ ἄν ἐπιμαίνομαι ὁ μαθητής ὁ δεσπότης μή βούλομαι . ὑψόω ὁ κῦμα αὐτηες͂ς . καί ὁ ἀπόστολος τίς ; ταράσσω , σαλεύω ὡς ὁ μεθύω , καί πᾶς ὁ σοφία αὐτός καταπίνω . Ποία σοφία ; ὁ πίστις . καταπίνω ὁ σοφία ἀπό ὁ ὀλιγοπιστία κατέχω , καί κράζω πρός κύριος ἐν ὁ θλίβω αὐτός . Ἐπιστάτη , ἐπιστάτης , ἀπόλλυμι . καί σῴζω αὐτός ἕνεκα ὁ ὄνομα αὐτός . καί τίς μετά οὗτος ; ὁ εὐαγγελικός ἐκεῖνος πρόσταγμα · Σιώπα , φιμόω . βλέπω πῶς προαναφωνέω ὁ προφήτης . καί ἐπιτιμάω ὁ κατιγίδι , καί ἵστημι εἰς αὔρα , καί σιγάω ὁ κῦμα αὐτηες͂ς . ἐπιτιμάω τοίνυν ὁ θάλασσα , καί ἡσυχάζω . ἐπιγιγνώσκω ὁ δεσποτικός κέλευθος καί ἠρεμέω . ἐπιτιμάω αὐτός ἵνα αὐτός καταστέλλω · οὐ ἀπειλέω ἵνα μή ξηραίνω . εἰμί γάρ ἀπειλέω , ξηραίνω , καθώς φημί ὁ προφήτης · ἀπειλέω θάλασσα καί ξηραίνω αὐτός .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 13
Εἶτα μὲν τὴν ἐπιτίμησιν ἄρχονται λέγειν οἱ μαθηταί · Τίς ἐστιν οὗτος ὅτι καὶ οἱ ἄνεμοι καὶ ἡ θάλασσα αὐτῷ ὑπακούουσιν ; Ὅρα πῶς ἠγνόουν ἀκμὴν τὴν ἀξίαν , προσέχοντες τῇ οἰκονομίᾳ . Εἶτα τί ἐπάγει τὸ εὐαγγέλιον ; Προσελθόντες φησὶ προσεκύνησαν αὐτῷ τινες οἱ ἐν τῷ πλοίῳ μαθηταὶ λέγοντες · Ἀληθῶς θεοῦ υἱὸς εἶ . Ὅρα τί ὠφέλησεν ἡ θάλασσα . Πρὸ τῆς ταραχῆς ἐπιστάτην ἐκάλουν , μετὰ τὴν ταραχὴν υἱὸν θεοῦ ὡμολόγουν Ἡ ταραχὴ τὴν ἀξίαν ἔδειξεν . Ἀληθῶς θεοῦ υἱὸς εἶ . Ταῦτά μοι πάντα εἴρηται πρὸς τὸ δεῖξαι τὴν διαίρεσιν τῆς πίστεως καὶ ἀπιστίας καὶ ὀλιγοπιστίας καὶ δυσπιστίας . Ὁ δὲ σωτὴρ ἐκθειάζων τὸν ἑκατόνταρχον διὰ τὸ Εἰπὲ λόγῳ καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου , φησὶ πρὸς τοὺς ἀκολουθοῦντας · Ἀμὴν λέγω ὑμῖν , οὐδὲ ἐν τῷ Ἰσραὴλ εὗρον τοσαύτην πίστιν .
Lemmas: εἶτα μέν ὁ ἐπιτίμησις ἄρχω λέγω ὁ μαθητής · Τῖς εἰμί οὗτος ὅτι καί ὁ ἄνεμος καί ὁ θάλασσα αὐτός ὑπακούω ; Όρα πῶς ἀγνοέω ἀκμήν ὁ ἄξιος , προσέχω ὁ οἰκονομία . εἶτα τίς ἐπάγω ὁ Εὐαγγέλιος ; προσέρχομαι φημί προσκυνέω αὐτός τις ὁ ἐν ὁ πλοῖον μαθητής λέγω · ἀληθῶς θεός γιός εἰμί . Όρα τίς ὠφελέω ὁ θάλασσα . πρό ὁ ταραχή ἐπιστάτης καλέω , μετά ὁ ταραχή υἱός θεός ὁμολογέω ὁ ταραχή ὁ ἄξιος δείκνυμι . ἀληθῶς θεός γιός εἰμί . ταῦτα ἐγώ πᾶς λέγω πρός ὁ δείκνυμι ὁ διαίρεσις ὁ πίστη καί ἀπιστία καί ὀλιγοπιστία καί δυσπιστία . ὁ δέ σωτήρ ἐκθειάζω ὁ ἑκατοντάρχης διά ὁ εἶπον λόγος καί ἰάομαι ὁ παῖς ἐγώ , φημί πρός ὁ ἀκολουθέω · ἀμήν λέγω σύ , οὐδέ ἐν ὁ Ἰσραήλ εὑρίσκω τοσοῦτος πίστις .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 14
Οὐχ εὗρες πίστιν ἐν τῷ Ἰσραήλ ; Οὐκ ἠξιώθης ἐπιθεῖναι χεῖρα τῇ πενθερᾷ Πέτρου ; Εἰ μὴ ἐπίστευον , πῶς παρεκάλου ; Ἀλλ’ οὐκ εἶπεν · Οὐχ εὗρον , ἀλλ’ Οὐχ εὗρον τοσαύτην . Παρεκλήθην ἐπιθεῖναι χεῖρα τῇ πενθερᾷ Πέτρου , ἀλλ’ οὐδεὶς ἔνηψεν ὡς οὗτος · Εἰπὲ λόγῳ καὶ δίωξον τὸν πυρετόν . Ἐκάλεσέ με καὶ ὁ τῆς συναγωγῆς ἄρχων Ἰάειρος καὶ εἶπέ μοι · τὸ θυγάτριόν μου ἀπόλλυται · ἐλθὲ καὶ ἴασαι αὐτήν . Καὶ ἐμοῦ πρὸς αὐτὸν εἰρηκότος · Θάρσει , ἡ θυγάτηρ σου ζῇ , ἔλεγεν · Κύριε , ἐλθὲ πρὶν ἀποθάνῃ . Καὶ οὐκ ἐγνώρισε τοῦ ῥήματος τὴν ἀξίαν , ἀλλὰ ἀπῄτησε τοῦ σώματος τὴν παρουσίαν . Ἐπίστευσαν πολλοί , ἀλλ’ οὐχ ὡς οὗτος · ἐπίστευσαν , ἀλλ’ οὐ κατ’ αὐτόν . Ἀμὴν λέγω ὑμῖν , οὐδὲ ἐν τῷ Ἰσραὴλ τοσαύτην πίστιν εὗρον .
Lemmas: οὐ εὑρίσκω πίστις ἐν ὁ Ἰσραήλ ; οὐ ἀξιόω ἐπιτίθημι χείρ ὁ πενθερά Πέτρος ; εἰμί μή πιστεύω , πῶς παρακαλέω ; ἀλλά οὐ λέγω · οὐχ εὑρίσκω , ἀλλά οὐχ εὑρίσκω τοσοῦτος . παρακαλέω ἐπιτίθημι χείρ ὁ πενθερά Πέτρος , ἀλλά οὐδείς νήφω ὡς οὗτος · λέγω λόγος καί διώκω ὁ πυρετός . καλέω ἐγώ καί ὁ ὁ συναγωγή ἄρχων Ἰάϊρος καί λέγω ἐγώ · ὁ θυγάτριον ἐγώ ἀπόλλυμι · ἔρχομαι καί ἰάομαι αὐτός . καί ἐγώ πρός αὐτός λέγω · Θάρσος , ὁ θυγάτηρ σύ ζάω , λέγω · κύριος , ἔρχομαι πρίν ἀποθνῄσκω . καί οὐ γνωρίζω ὁ ῥῆμα ὁ ἄξιος , ἀλλά ἀπαιτέω ὁ σῶμα ὁ παρουσία . πιστεύω πολύς , ἀλλά οὐ ὡς οὗτος · πιστεύω , ἀλλά οὐ κατά αὐτός . ἀμήν λέγω σύ , οὐδέ ἐν ὁ Ἰσραήλ τοσοῦτος πίστις εὑρίσκω .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 15
Οὗτος τοίνυν ὁ πιστὸς προήνεγκεν πίστιν ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ , ὁ δὲ αἱρετικὸς προφέρει ἀπιστίαν ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ . Καὶ ὅρα τῆς γραφῆς τὴν σύνεσιν , μᾶλλον δὲ ὅρα τὴν πηγὴν τῆς σοφίας , οἷα φθέγγεται · Ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας προφέρει τὰ ἀγαθά , καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἀπὸ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας προφέρει αὐτοῦ προφέρει τὰ κακά . Ἐνταῦθα πρόσεχε πῶς οὐ φύσιν πονηρὰν οὔτε ἀγαθὴν ἔδειξεν , ἀλλὰ προαίρεσιν , καὶ πρὸς τοῦτο νεύουσαν καὶ πρὸς ἐκεῖνο βλέπουσαν . Τοῦτο δὲ τὸ ῥῆμα τὴν Μανιχαίων ἐλέγχει κακίαν , τῶν τὴν σάρκα πονηρὰν ὁριζομένων , τὴν δὲ ψυχὴν ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ . Βούλονται γὰρ οἱ τῶν Μανιχαίων παῖδες τὴν μὲν σάρκα εἶναι τοῦ πονηροῦ , τουτέστιν τοῦ διαβόλου , τὴν δὲ ψυχὴν τοῦ θεοῦ .
Lemmas: οὗτος τοίνυν ὁ πιστός προφέρω πίστις ἐκ ὁ ἀγαθός θησαυρός , ὁ δέ αἱρετικός προφέρω ἀπιστία ἐκ ὁ πονηρός θησαυρός . καί ὁράω ὁ γραφεύς ὁ σύνεσις , μᾶλλον δέ ὁράω ὁ πηγή ὁ σοφία , οἷος φθέγγομαι · ὁ ἀγαθός ἄνθρωπος ἐκ ὁ ἀγαθός θησαυρός ὁ καρδία προφέρω ὁ ἀγαθός , καί ὁ πονηρός ἄνθρωπος ἀπό ὁ πονηρός θησαυρός ὁ καρδία προφέρω αὐτός προφέρω ὁ κακός . ἐνταῦθα προσέχω πῶς οὐ φύσις πονηρός οὔτε ἀγαθός δείκνυμι , ἀλλά προαίρεσις , καί πρός οὗτος νεύω καί πρός ἐκεῖνος βλέπω . οὗτος δέ ὁ ῥῆμα ὁ Μανιχαῖος ἔλεγχος κακία , ὁ ὁ σάρκα πονηρός ὁρίζω , ὁ δέ ψυχή ἐκ ὁ ἀγαθός . βούλομαι γάρ ὁ ὁ Μανιχαῖος παῖς ὁ μέν σάρκα ἔρχομαι ὁ πονηρός , τουτέστι ὁ διάβολος , ὁ δέ ψυχή ὁ θεός .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 16
Ἐλέγχει δὲ αὐτοὺς . Εἰ γὰρ ἡ καρδία τοῦ σώματός ἐστιν , πῶς ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ προφέρει ἀγαθά ; Τὸ γὰρ φύσει πονηρὸν ἀγαθὰ προφέρειν οὐ δύναται . Ὁρίσονται τοίνυν ὅπερ ἐθέλουσιν . Βούλονται τὴν καρδίαν ἡμῶν πονηρὰν εἶναι . Διὰ τί οὖν προφέρει ἀγαθά ; Ἀλλ’ ἀγαθὴν κατὰ φύσιν . Καὶ εὑρίσκεις τὸ σαθρὸν τῆς ἀπιστίας . Διὰ τοῦτο τὰ δύο ἔταξεν , καὶ πονηρὸν εἶπε καὶ ἀγαθὸν ἄνθρωπον , ἵνα μὴ τῆς φύσεως καταδράμῃς , ἀλλ’ ἵνα γνωρίσῃς τὴν προαίρεσιν . Ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος πρῶτον , ὅρα πῶς τὴν φύσιν ἀγαθὴν τίθεται , μᾶλλον δὲ τὴν προσηγορίαν ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος . Εἰ φύσει πονηρός , διὰ τί ἀγαθός ; Καὶ εἰ φύσις ἀγαθός , διὰ τί πονηρός ; Ὅρα πῶς οὐ περὶ φύσεως νῦν διαλέγεται , ἀλλὰ τῆς προαιρέσεως τὴν ἐξουσίαν ὁρίζεται .
Lemmas: ἔλεγχος δέ αὐτός . εἰμί γάρ ὁ Καρδίη ὁ σῶμα εἰμί , πῶς ἐκ ὁ πονηρός θησαυρός προφέρω ἀγαθός ; Τέ γάρ φύσις πονηρός ἀγαθός προφέρω οὐ δύναμαι . Ὁρίζω τοίνυν ὅς ἐθέλω . βούλομαι ὁ καρδία ἐγώ πονηρός ἔρχομαι . Ζεύς τίς οὖν προφέρω ἀγαθός ; ἀλλά ἀγαθός κατά φύσις . καί εὑρίσκω ὁ σαθρός ὁ ἀπιστία . Ζεύς οὗτος ὁ δύο τάσσω , καί πονηρός λέγω καί ἀγαθός ἄνθρωπος , ἵνα μή ὁ φύσις κατατρέχω , ἀλλά ἵνα γνωρίζω ὁ προαίρεσις . ὁ ἀγαθός ἄνθρωπος πρῶτος , ὁράω πῶς ὁ φύσις ἀγαθός τίθημι , μᾶλλον δέ ὁ προσηγορία ὁ ἀγαθός ἄνθρωπος καί ὁ πονηρός ἄνθρωπος . εἰμί φύσις πονηρός , διά τίς ἀγαθός ; καί εἰμί φύσις ἀγαθός , διά τίς πονηρός ; Όρα πῶς οὐ περί φύσις νῦν διαλέγω , ἀλλά ὁ προαίρεσις ὁ ἐξουσία ὁρίζω .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 17
Ἀλλὰ προφέρουσιν τὸ ἀποστολικὸν οἱ Μανιχαῖοι καὶ συκοφαντοῦσι τὴν ἀποστολικὴν φωνὴν λέγουσαν ὅτι ἡ σάρξ πονηρά ἐστιν . Ἄκουε γάρ , φησίν , οἷα διδάσκει Παῦλος · Φανερὰ δέ ἐστι τὰ ἔργα τῆς σαρκός , ἅτινά ἐστι πορνεία , μοιχεία καὶ τὰ ἑξῆς . Ὁ δὲ καρπὸς τοῦ πνεύματος , ἀγάπη , χαρά , εἰρήνη καὶ τὰ ἑξῆς . Ὁρᾷς , φησίν , πῶς τὰ ἐξ ἐναντίας τίθεται σάρκα καὶ πνεῦμα , καὶ τὸ μὲν καλεῖ πηγὴν ἀγαθῶν , τὴν δὲ πηγὴν πονηρῶν . Οὐκοῦν ἴδωμεν εἰ ἀληθῶς τῇ κακίᾳ ἐκείνων συντρέχει ὁ ἀποστολικὸς λόγος , καὶ μὴ τῆς προαιρέσεως ἑρμηνεύει τὴν δύναμιν . Ἡ σάρξ , εἰ πονηρόν ἐστι πλάσμα καὶ τοῦ πονηροῦ ἔργον ἐστίν , τίνος ἕνεκεν διὰ τῆς πονηρᾶς σαρκὸς τῶν ἀγαθῶν τὴν ὕπαρξιν λαμβάνει ; Ἐχρῆν τὴν γλῶτταν , εἰ φύσις ἐστίν πονηρά , περὶ θεοῦ μὴ φθέγγεσθαι . Ἐχρῆν τὴν γλῶτταν εὔφημα μὴ λαλεῖν . Ἐχρῆν τὴν γλῶτταν τὰ θεῖα μὲν πάντη φεύγειν ὡς ἀλλότρια , αἰσχρολογεῖν δὲ μόνον καὶ δυσφημεῖν καὶ πάντα ποιεῖν τὰ τῆς σαρκὸς ἴδια . Πῶς οὖν διδασκαλία σεμνότητος διὰ τῆς γλώττης ἥτις ἐστὶ φύσις τοῦ κακοῦ ;
Lemmas: ἀλλά προφέρω ὁ ἀποστολικός ὁ Μανιχαῖος καί συκοφαντέω ὁ ἀποστολικός φωνή λέγω ὅτι ὁ σάρξ πονηρός εἰμί . Ἄκουος γάρ , φημί , οἷος διδάσκω Παῦλος · Φανερός δέ εἰμί ὁ έργο ὁ σάρξ , ὅστις εἰμί πορνεία , μοιχεία καί ὁ ἑξῆς . ὁ δέ καρπός ὁ πνεῦμα , ἀγάπη , χαρά , εἰρήνη καί ὁ ἑξῆς . Όρας , φημί , πῶς ὁ ἐκ ἐναντίος τίθημι σάρκα καί πνεῦμα , καί ὁ μέν καλέω πηγή ἀγαθός , ὁ δέ πηγή πονηρός . οὐκοῦν ὁράω εἰμί ἀληθῶς ὁ κακία ἐκεῖνος συντρέχω ὁ ἀποστολικός λόγος , καί μή ὁ προαίρεσις ἑρμηνεύω ὁ δύναμις . ὁ σάρξ , εἰμί πονηρός εἰμί πλάσμα καί ὁ πονηρός ἔργον εἰμί , τίς ἕνεκα διά ὁ πονηρός σάρξ ὁ ἀγαθός ὁ ὕπαρξις λαμβάνω ; Ἐχρεύς ὁ γλῶττα , εἰμί φύσις εἰμί πονηρός , περί θεός μή φθέγγομαι . Ἐχρεύς ὁ γλῶττα εὔφημος μή λαλέω . Ἐχρεύς ὁ γλῶττα ὁ θεῖος μέν πάντῃ φεύγω ὡς ἀλλότριος , αἰσχρολογέω δέ μόνος καί δυσφημέω καί πᾶς ποιέω ὁ ὁ σάρξ ἴδιος . Πῶς οὖν διδασκαλία σεμνότης διά ὁ γλῶττα ὅστις εἰμί φύσις ὁ κακός ;
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 18
Διὰ τί δὲ διὰ τῶν ἀκοῶν τούτων , ἅτινά ἐστι κατ’ ἐκείνους ὄργανα τοῦ διαβόλου , λόγος θεοῦ χωρεῖ ; Εἰ γὰρ ἀλλότριον τὸ ὄργανον , πῶς δέχεται τοῦ ἀγαθοῦ τὴν ἐνέργειαν ; Διὰ τί ὀφθαλμοί , εἰ τῆς πονηρᾶς εἰσι φύσεως , βλέπουσιν ἄνω πρὸς τὸν κατοικοῦντα ἐν τῷ οὐρανῷ ; Τὸ στόμα , εἰ τοῦ πονηροῦ ἐστι , διὰ τί ὁ προφήτης λέγει · Τὸ στόμα μου λαλήσει σοφίαν ; Σοφία γὰρ κακίας ἀλλοτρία . Αἱ χεῖρες , εἰ πονηρὸν ὄργανον , διὰ τί ἐλεημοσύνην ἐργάζονται ; Διὰ τί πρὸς θεὸν ἁπλοῦνται ; Ἐκτείνω γὰρ τὰς χεῖράς μου πρὸς τὸν θεὸν τὸν ὕψιστον , ὃς ἐποίησε τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν Ἡ κοιλία αὕτη ἡ τὰς τροφὰς δεχομένη , εἰ τοῦ πονηροῦ ὑπῆρχεν κατασκεύασμα , διὰ τί ἐν μέσῳ αὐτῆς νόμον δέχεται ; Τοῦ ποιῆσαι γάρ φησιν , ὁ θεός , τὸ θέλημά σου ἐβουλήθην καὶ τὸν νόμον σου ἐν μέσῳ τῆς κοιλίας μου . Οἱ πόδες , εἰ τοῦ πονηροῦ μέρος εἰσίν , διὰ τί προσκυνοῦσιν ; Ἡ γὰρ τῆς προσκυνήσεως γονυκλισία διὰ τῶν ποδῶν ἐπιτελεῖται . Διὰ τί δὲ καὶ Δαυὶδ λέγει · Ὁ ποῦς μου ἔστη ἐν εὐθύτητι ; Εἰ τῆς κακίας ἐστί , πῶς γνωρίζει τὴν εὐθύτητα ; Ταῦτα ἐλεγχέτω τὴν τῶν αἱρετικῶν ἀσέβειαν .
Lemmas: Ζεύς τίς δέ διά ὁ ἀκοή οὗτος , ὅστις εἰμί κατά ἐκεῖνος ὄργανον ὁ διάβολος , λόγος θεός χωρέω ; εἰμί γάρ ἀλλότριος ὁ ὄργανον , πῶς δέχομαι ὁ ἀγαθός ὁ ἐνέργεια ; Ζεύς τίς ὀφθαλμός , εἰμί ὁ πονηρός εἰμί φύσις , βλέπω ἄνω πρός ὁ κατοικέω ἐν ὁ οὐρανός ; Τέ στόμα , εἰμί ὁ πονηρός εἰμί , διά τίς ὁ προφήτης λέγω · Τέ στόμα ἐγώ λαλέω σοφία ; Σοφία γάρ κακία ἀλλότριος . ὁ χείρ , εἰμί πονηρός ὄργανον , διά τίς ἐλεημοσύνη ἐργάζομαι ; Ζεύς τίς πρός θεός ἁπλόω ; ἐκτείνω γάρ ὁ χείρ ἐγώ πρός ὁ θεός ὁ ὕψιστος , ὅς ποιέω ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ ὁ κοιλία οὗτος ὁ ὁ τροφή δέχομαι , εἰμί ὁ πονηρός ὑπάρχω κατασκεύασμα , διά τίς ἐν μέσος αὐτηες͂ς νόμος δέχομαι ; Τώς ποιέω γάρ φημί , ὁ θεός , ὁ θέλημα σύ βούλομαι καί ὁ νόμος σύ ἐν μέσος ὁ κοιλία ἐγώ . ὁ πούς , εἰμί ὁ πονηρός μέρος εἰμί , διά τίς προσκυνέω ; ὁ γάρ ὁ προσκύνησις γονυκλισία διά ὁ πούς ἐπιτελέω . Ζεύς τίς δέ καί Δαυίδ λέγω · ὁ Ποῦς ἐγώ ἵστημι ἐν εὐθύτης ; εἰμί ὁ κακία εἰμί , πῶς γνωρίζω ὁ εὐθύτης ; οὗτος ἐλέγχω ὁ ὁ αἱρετικός ἀσέβεια .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 19
Τί οὖν βούλεται λέγειν ὁ Παῦλος · Φανερὰ δέ ἐστι τὰ ἔργα τῆς σαρκός ; Εἰ γάρ , ὡς ἀπέδειξας , ἅπαν τὸ σῶμα ὄργανον γίνεται τῆς ἀληθείας , τῆς τοῦ θεοῦ σοφίας καὶ ἀγαθότητος , διὰ τί τὴν σάρκα διαβάλλει Παῦλος ; Σάρκα καλεῖ τὸ σαρκικὸν φρόνημα , τὸ τῇ σαρκὶ χαρίζεσθαι μόνῃ καὶ τῆς ψυχῆς μὴ ἐπιμελεῖσθαι , τὸ προνοεῖν τῶν παρόντων καὶ ἀμελεῖν τῶν μελλόντων . Ὅταν γάρ τις τῇ τρυφῇ χαρίζηται καὶ περὶ τὴν τοῦ σώματος εὐκοσμίαν καταγίνηται ὅπως θεραπεύσῃ τὸ σῶμα μυρίοις τραύμασι τὴν ψυχὴν ἡλκωμένος , τότε σαρκικός ἐστιν ὡς τῇ σαρκὶ προσκείμενος καὶ τῆς ψυχῆς μὴ ἀντιποιούμενος . Καὶ ἵνα δείξῃ Παῦλος ὅτι τὴν σάρκα σαρκικὸν φρόνημα καλεῖ , λέγει τοῖς πιστοῖς · Ὑμεῖς δὲ οὐκ ἐστὲ ἐν σαρκί , ἀλλ’ ἐν πνεύματι . Ἆρα ἄσαρκοι ἦσαν πρὸς οὓς ἔγραφεν ; Οὐκ ἴσασιν οἱ αἱρετικοὶ τὰ τῶν γραφῶν ἰδιώματα , ἀγνοοῦσι τῆς γραφῆς τὴν ἀκολουθίαν . Εἰ ἀλλοτρία τοῦ θεοῦ ἡ σάρξ , διὰ τί ὁ θεὸς εἶπεν · Ἔσται ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα ; Διὰ τί μὴ ἐπὶ πᾶσαν ψυχήν ; Διὰ τί μὴ ἐπὶ πάντα νοῦν , ἀλλ’ ἐπὶ πᾶσαν σάρκα ; Εἰ ἀλλοτρία τοῦ θεοῦ ἡ σάρξ , Διὰ τί λέγει Δαυίδ · Πρὸς σὲ πᾶσα σὰρξ ἥξει .
Lemmas: τις οὖν βούλομαι λέγω ὁ Παῦλος · Φανερός δέ εἰμί ὁ έργο ὁ σάρξ ; εἰμί γάρ , ὡς ἀποδείκνυμι , ἅπας ὁ σῶμα ὄργανον γίγνομαι ὁ ἀλήθεια , ὁ ὁ θεός σοφία καί ἀγαθότης , διά τίς ὁ σάρκα διαβάλλω Παῦλος ; Σάρκας καλέω ὁ σαρκικός φρόνημα , ὁ ὁ σάρξ χαρίζω μόνος καί ὁ ψυχή μή ἐπιμελέομαι , ὁ προνοέω ὁ πάρειμι καί ἀμελέω ὁ μέλλω . ὅταν γάρ τις ὁ τρυφή χαρίζω καί περί ὁ ὁ σῶμα εὐκοσμία καταγίγνομαι ὅπως θεραπεύω ὁ σῶμα μυρίος τραῦμα ὁ ψυχή ἑλκόω , τότε σαρκικός εἰμί ὡς ὁ σάρξ πρόσκειμαι καί ὁ ψυχή μή ἀντιποιέω . καί ἵνα δείκνυμι Παῦλος ὅτι ὁ σάρκα σαρκικός φρόνημα καλέω , λέγω ὁ πιστός · σύ δέ οὐ εἰμί ἐν σάρξ , ἀλλά ἐν πνεῦμα . ἆρα ἄσαρκος ἥδω πρός ὅς γράφω ; οὐ οἶδα ὁ αἱρετικός ὁ ὁ γραφεύς ἰδίωμα , ἀγνοέω ὁ γραφεύς ὁ ἀκολουθία . εἰμί ἀλλότριος ὁ θεός ὁ σάρξ , διά τίς ὁ θεός λέγω · εἰμί ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα ἐκχέω ἀπό ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐπί πᾶς σάρκα ; Ζεύς τίς μή ἐπί πᾶς ψυχή ; Ζεύς τίς μή ἐπί πᾶς νόος , ἀλλά ἐπί πᾶς σάρκα ; εἰμί ἀλλότριος ὁ θεός ὁ σάρξ , Ζεύς τίς λέγω Δαυίδ · πρός σύ πᾶς σάρξ ἔσσομαι .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 20
Ἀλλὰ σάρκα εἴωθεν πολλάκις ἡ γραφὴ καλεῖν τὸν καθόλου ἄνθρωπον , ἀπὸ μέρους ὀνομάζουσα . Πολλάκις δὲ τὸν αὐτὸν καλεῖ καὶ ψυχήν , ἀπὸ μέρους τὸ πᾶν προσαγορεύουσα . Πολλάκις δὲ αὐτὸν καλεῖ καὶ πνοήν , τὸν καθόλου ἄνθρωπον . Ὅταν μὲν οὖν θέλῃ καλεῖν τὸν ἄνθρωπον σάρκα , οὐ τὸ σῶμα μόνον ἀλλὰ καὶ τὴν ψυχὴν ὀνομάζει , ὡς ἔφθημεν εἰπόντες · Πρὸς σὲ πᾶσα σὰρξ ἥξει , ἀντὶ τοῦ Πᾶς ἄνθρωπος . Οὐ γὰρ σὰρξ καθ’ ἑαυτὴν ἄνευ ψυχῆς ἢ τοῦ νοῦ καταγγέλλεται . Ὅταν θέλῃ πάλιν τὸν πάντα ἄνθρωπον ἀπὸ ψυχῆς γνωρίσαι , λέγει · Ἐν ἑβδομήκοντα πέντε ψυχαῖς κατῆλθεν Ἰακὼβ εἰς Αἴγυπτον . Καὶ δηλονότι οὐκ ἀσώματοι ἦσαν ψυχαὶ οἱ κατελθόντες εἰς Αἴγυπτον , ἀλλ’ ὁλοτελεῖς ἄνθρωποι . Ἔστιν ὅτε πάλιν ἡ θεία γραφὴ καλεῖ τὸν ἄνθρωπον πάντα πνοὴν κατὰ τό · Πᾶσα πνοὴ αἰνεσάτω τὸν κύριον . Καὶ οὐκ ἐνταῦθα μόνον ἀλλὰ καὶ ὅτε Ἰοὺ ὁ βασιλεὺς ἀνῄρει τοὺς πολεμίους , λέγει ἡ βίβλος τῶν Βασιλειῶν · Καὶ ἐπάταξεν Ἰοὺ ὁ βασιλεὺς τὸν οἶκον Ἀχαὰβ καὶ οὐχ ὑπελίπετο πνοὴ ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ , ἀντὶ τοῦ Οὐχ ὑπελίπετο ἄνθρωπος . Οὐκοῦν ἄλλως μέμνηται τῆς σαρκός , ὅταν τὴν φύσιν κηρύττῃ καὶ ἄλλως πάλιν μέμνηται , ὅταν τὸ σαρκικὸν ἐλέγχῃ φρόνημα .
Lemmas: ἀλλά σάρκα εἴωθα πολλάκις ὁ γραφή καλέω ὁ καθόλου ἄνθρωπος , ἀπό μέρος ὀνομάζω . πολλάκις δέ ὁ αὐτός καλέω καί ψυχή , ἀπό μέρος ὁ πᾶς προσαγορεύω . πολλάκις δέ αὐτός καλέω καί πνοή , ὁ καθόλου ἄνθρωπος . ὅταν μέν οὖν ἐθέλω καλέω ὁ ἄνθρωπος σάρκα , οὐ ὁ σῶμα μόνος ἀλλά καί ὁ ψυχή ὀνομάζω , ὡς φθάνω λέγω · πρός σύ πᾶς σάρξ ἔσσομαι , ἀντί ὁ πᾶς ἄνθρωπος . οὐ γάρ σάρξ κατά ἑαυτοῦ ἄνευ ψυχή ἢ ὁ νόος καταγγέλλω . ὅταν ἐθέλω πάλιν ὁ πᾶς ἄνθρωπος ἀπό ψυχή γνωρίζω , λέγω · ἐν ἑβδομήκοντα πέντε ψυχή κατέρχομαι Ἰακώβ εἰς Αἴγυπτος . καί δηλονότι οὐ ἀσώματος ἥδω ψυχή ὁ κατέρχομαι εἰς Αἴγυπτος , ἀλλά ὁλοτελής ἄνθρωπος . Ἔρτις ὅτε πάλιν ὁ θεῖος γραφή καλέω ὁ ἄνθρωπος πᾶς πνοή κατά ὁ · πᾶσα πνοή αἰνέω ὁ κύριος . καί οὐ ἐνταῦθα μόνος ἀλλά καί ὅτε Ἴος ὁ βασιλεύς ἀναιρέω ὁ πολέμιος , λέγω ὁ βίβλος ὁ Βασίλεια · καί πατάσσω Ἴος ὁ βασιλεύς ὁ οἶκος Ἀχαάβ καί οὐ ὑπολείπω πνοή ἐν ὁ οἶκος αὐτός , ἀντί ὁ οὐχ ὑπολείπω ἄνθρωπος . οὐκοῦν ἄλλως μιμνήσκω ὁ σάρξ , ὅταν ὁ φύσις κηρύσσω καί ἄλλως πάλιν μιμνήσκω , ὅταν ὁ σαρκικός ἐλέγχω φρόνημα .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 21
Ἀλλ’ ἐπὶ τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν . Φανερὰ δέ ἐστι τὰ ἔργα τῆς σαρκός , οὐ τῆς φαινομένης , ἀλλὰ τοῦ σαρκικοῦ φρονήματος . Καὶ ἵνα μάθῃς ὅτι οὐ τὴν σάρκα ταύτην διαβάλλει , ἀλλὰ τὸ φρόνημα τὸ ἀπαίδευτον , ἄκουε αὐτοῦ ἀπαριθμουμένου τὰ πράγματα · Φανερὰ δέ ἐστι τὰ ἔργα τῆς σαρκός , ἅτινά ἐστι πορνεία , μοιχεία , εἰδωλολατρεία . Δεδόσθω πορνείαν τοῦ σώματος εἶναι καὶ μοιχείαν τοῦ σώματος . Εἰδωλολατρεία σώματος ἔργον ἢ ψυχῆς ἐπιτήδευμα ; Φανερά ἐστι τὰ ἔργα τῆς σαρκός , ἅτινά ἐστι πορνεία , μοιχεία . Ταῦτα μόνα ἐστὶ τῆς σαρκός , ἢ καὶ εἰδωλολατρεία , φαρμακεία , ἔχθραι , ἔρεις , ζῆλοι , θυμοί , ἐριθεῖαι , διχοστασίαι ; Ταῦτα πάντα σώματος ἀλλότρια , ψυχῆς δὲ ἴδια . Ψυχῆς δὲ λέγω ἴδια , οὐ κατὰ φύσιν , ἀλλὰ κατὰ προαίρεσιν . Ἀλλὰ γάρ , ἐάν τις ἀκριβῶς προσέχῃ , εὑρίσκει ἀντιστρεφόμενον τὸν ὅρον τῶν αἱρετικῶν κατ’ αὐτῶν .
Lemmas: ἀλλά ἐπί ὁ πρόκειμαι ἐπανέρχομαι . Φανερός δέ εἰμί ὁ έργο ὁ σάρξ , οὐ ὁ φαίνω , ἀλλά ὁ σαρκικός φρόνημα . καί ἵνα μανθάνω ὅτι οὐ ὁ σάρκα οὗτος διαβάλλω , ἀλλά ὁ φρόνημα ὁ ἀπαίδευτος , ἀκούω αὐτός ἀπαριθμέω ὁ πρᾶγμα · Φανερός δέ εἰμί ὁ έργο ὁ σάρξ , ὅστις εἰμί πορνεία , μοιχεία , εἰδωλολατρία . δίδωμι πορνεία ὁ σῶμα ἔρχομαι καί μοιχεία ὁ σῶμα . εἰδωλολατρία σῶμα ἔργον ἢ ψυχή ἐπιτήδευμα ; Φανερά εἰμί ὁ έργο ὁ σάρξ , ὅστις εἰμί πορνεία , μοιχεία . Ταΰς μόνος εἰμί ὁ σάρξ , ἢ καί εἰδωλολατρία , φαρμακεία , ἔχθρα , ῥέω , ζῆλος , θυμός , ἐριθεία , διχοστασία ; Ταΰς πᾶς σῶμα ἀλλότριος , ψυχή δέ ἴδιος . Ψυχή δέ λέγω ἴδιος , οὐ κατά φύσις , ἀλλά κατά προαίρεσις . ἀλλά γάρ , ἐάν τις ἀκριβῶς προσέχω , εὑρίσκω ἀντιστρέφω ὁ ὅρος ὁ αἱρετικός κατά αὐτός .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 22
Λέγουσιν τὴν ψυχὴν εἶναι τοῦ θεοῦ , τὴν δὲ σάρκα τοῦ διαβόλου . Εὑρίσκομεν ἀπὸ τῆς γραφῆς τὴν μὲν σάρκα καταξιουμένην πνεύματος ἁγίου , τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δεχομένην τὰ τοῦ πνεύματος . Κατὰ τὴν λέξιν λέγω , οὐχ ὅτι οὐ καταξιοῦται , ἀλλὰ πρὸς τὸν αἱρετικὸν λόγον ἐνίσταμαι . Εἰ ἀλλοτρία ἡ σὰρξ τοῦ θεοῦ , πῶς εἶπεν ὁ θεός · Ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα ; Εἰ ἡ ψυχὴ ἴδιον ἔργον τοῦ θεοῦ , διὰ τί ὁ ψυχικὸς ἄνθρωπος οὐ δέχεται τὰ τοῦ πνεύματος ; Ἐδείχθη τοιγαροῦν σαφῶς ὅτι τὰ ἔργα τῆς σαρκὸς οὐ τοῦ σώματος ὄντα , ἀλλὰ τοῦ σαρκικοῦ φρονήματος . τοῦτο γὰρ καὶ ἀλλαχοῦ Παῦλος ἑρμηνεύει λέγων · Τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς ἔχθρα εἰς θεόν . Οὐχ ἡ σὰρξ ἔχθρα , ἀλλὰ τὸ φρόνημα τῆς σαρκός . Ἔμαθες τί ἐστι σάρξ ; Ἔχε τὸν ὅρον ἀσάλευτον . Καὶ ὅταν εἴπῃ Παῦλος ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα βασιλείαν θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι , νόησον , φησίν , ὅτι τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς βασιλείαν θεοῦ οὐ κληρονομεῖ . Οὐ γὰρ ἡ σὰρξ ἀλλοτρία τῆς κληρονομίας . Οἱ γὰρ τὴν ἀνάστασιν ἀπαγορεύοντες τῇ φωνῇ ταύτῃ κέχρηνται .
Lemmas: λέγω ὁ ψυχή ἔρχομαι ὁ θεός , ὁ δέ σάρκα ὁ διάβολος . εὑρίσκω ἀπό ὁ γραφεύς ὁ μέν σάρκα καταξιόω πνεῦμα ἅγιος , ὁ δέ ψυχή μή δέχομαι ὁ ὁ πνεῦμα . Κατά ὁ λέξις λέγω , οὐ ὅτι οὐ καταξιόω , ἀλλά πρός ὁ αἱρετικός λόγος ἐνίστημι . εἰμί ἀλλότριος ὁ σάρξ ὁ θεός , πῶς λέγω ὁ θεός · ἐκχέω ἀπό ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐπί πᾶς σάρκα ; εἰμί ὁ ψυχή ἴδιος ἔργον ὁ θεός , διά τίς ὁ ψυχικός ἄνθρωπος οὐ δέχομαι ὁ ὁ πνεῦμα ; δείκνυμι τοιγάρ σαφής ὅτι ὁ έργο ὁ σάρξ οὐ ὁ σῶμα εἰμί , ἀλλά ὁ σαρκικός φρόνημα . οὗτος γάρ καί ἀλλαχοῦ Παῦλος ἑρμηνεύω λέγω · Τέ φρόνημα ὁ σάρξ ἔχθρα εἰς θεός . οὐχ ὁ σάρξ ἔχθρα , ἀλλά ὁ φρόνημα ὁ σάρξ . μανθάνω τίς εἰμί σάρξ ; ἔχω ὁ ὅρος ἀσάλευτος . καί ὅταν λέγω Παῦλος ὅτι σάρξ καί αἷμα βασίλειος θεός οὐ κληρονομέω , νοέω , φημί , ὅτι ὁ φρόνημα ὁ σάρξ βασίλειος θεός οὐ κληρονομέω . οὐ γάρ ὁ σάρξ ἀλλότριος ὁ κληρονομία . ὁ γάρ ὁ ἀνάστασις ἀπαγορεύω ὁ φωνή οὗτος χράω .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 23
Πῶς φησιν λέγεις τὴν σάρκα ἐγείρεσθαι , τοῦ Παύλου λέγοντος · Σὰρξ καὶ αἷμα βασιλείαν θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι ; Σάρξ , τὸ σαρκικὸν φρόνημα , οὐ κληρονομεῖ βασιλείαν , ἀντὶ τοῦ Ὁ τὰ φαῦλα ἐννοούμενος βασιλείας ἀλλότριος . Διὰ τοῦτο ὁ ἀπόστολος ἐν ἑτέρῳ τόπῳ βουληθεὶς ἑρμηνεῦσαι τί βούλεται τὸ Σὰρξ καὶ αἷμα βασιλείαν θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι , φησὶν ἐν τῇ πρὸς Κορινθίους ἐπιστολῇ · Μὴ πλανᾶσθε · οὔτε πόρνοι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται οὔτε μέθυσοι , οὐ λοίδοροι , βασιλείαν θεοῦ οὐ κληρονομήσουσιν . Οὕτω τὴν σάρκα πολλάκις ὅταν λέγῃ Παῦλος , οὐ τὸ φαινόμενον εἶδος διαβάλλει , ἀλλὰ τὸ σαρκικὸν φρόνημα . Πῶς δὲ πονηρὰ ἡ σάρξ , ἡ καταξιωθεῖσα γενέσθαι ναὸς τοῦ θεοῦ λόγου . Διὰ τί δὲ ἀλλότριον ἔργον ἀνέλαβεν ὁ ἀγαθός , εἰ μὴ ἴδιον αὐτοῦ τὸ πλάσμα ἦν ; Διὰ τί λαμβάνει τὸ ἀλλότριον ; Διὰ τί διορθοῦται τὸ ἀλλότριον ; Διὰ τί τυφλοὺς θεραπεύει καὶ οὐκ ἐᾷ χωλεύειν τὴν κακίαν ; Ἡ κακία τυφλὴ οὖσα ἀδρανής ἐστι καὶ ἀσθενὴς ἐλέγχεται . Ἔασον αὐτὴν ἀσθενεῖν . Διὰ τί αὐτῆς ἐπιρρωννύεις τὰ ὄργανα . Ἀλλ’ οὐκ ἔστιν ἀλλότριον τὸ δημιούργημα . Ἄκουε αὐτοῦ λέγοντος πρὸς τοὺς Φαρισαίους · Οὐκ ἀνέγνωτε ὅτι ὁ ποιήσας , ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν ; Τὸ δὲ ἄρσεν καὶ θῆλυ οὐ ψυχῶν ἐστιν , ἀλλὰ σωμάτων διάπλασις .
Lemmas: πῶς φημί λέγω ὁ σάρκα ἐγείρω , ὁ Παῦλος λέγω · σάρξ καί αἷμα βασίλειος θεός οὐ κληρονομέω ; σάρξ , ὁ σαρκικός φρόνημα , οὐ κληρονομέω βασίλειος , ἀντί ὁ ὁ ὁ φαῦλος ἐννοέω βασίλεια ἀλλότριος . Ζεύς οὗτος ὁ ἀπόστολος ἐν ἕτερος τόπος βούλομαι ἑρμηνεύω τίς βούλομαι ὁ σάρξ καί αἷμα βασίλειος θεός οὐ κληρονομέω , φημί ἐν ὁ πρός Κορίνθιος ἐπιστολή · μή πλανάω · οὔτε πόρνος οὔτε μοιχός οὔτε μαλακός οὔτε ἀρσενοκοίτης οὔτε μέθυσος , οὐ λοίδορος , βασίλειος θεός οὐ κληρονομέω . οὕτως ὁ σάρκα πολλάκις ὅταν λέγω Παῦλος , οὐ ὁ φαίνω εἶδος διαβάλλω , ἀλλά ὁ σαρκικός φρόνημα . Πῶς δέ πονηρός ὁ σάρξ , ὁ καταξιόω γίγνομαι ναός ὁ θεός λόγος . Ζεύς τίς δέ ἀλλότριος ἔργον ἀναλαμβάνω ὁ ἀγαθός , εἰμί μή ἴδιος αὐτός ὁ πλάσμα εἰμί ; Ζεύς τίς λαμβάνω ὁ ἀλλότριος ; Ζεύς τίς διορθόω ὁ ἀλλότριος ; Ζεύς τίς τυφλός θεραπεύω καί οὐ ἐάω χωλεύω ὁ κακία ; ὁ κακία τυφλός εἰμί ἀδρανής εἰμί καί ἀσθενής ἐλέγχω . ἐάω αὐτός ἀσθενέω . Ζεύς τίς αὐτηες͂ς ἐπιρρώννυμι ὁ ὄργανον . ἀλλά οὐ εἰμί ἀλλότριος ὁ δημιούργημα . Ἄκουος αὐτός λέγω πρός ὁ Φαρισαῖος · οὐ ἀναγιγνώσκω ὅτι ὁ ποιέω , ἄρσην καί θῆλυς ποιέω ; Τέ δέ ἄρσην καί θῆλυς οὐ ψυχή εἰμί , ἀλλά σῶμα διάπλασις .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 24
Ταῦτα καὶ τοὺς αἱρετικοὺς ἐλέγχει τοὺς καινὸν ἡμῖν δρᾶμα εἰσάγοντας , τοὺς Ἀπολιναρίου λέγω , οἵτινες λέγουσι σῶμα ἀνειληφέναι τὸν σωτῆρα ἔμψυχον ἄνευ τοῦ νοῦ . Καὶ ὅπως ἄκουε . Ἴσως γὰρ καὶ ἀγνοεῖς τὸ καινὸν τῆς αἱρέσεως δρᾶμα . Οἷόν τι λέγω . Λέγουσιν οἱ αἱρετικοί ; Οὐχ ἁπλῶς γὰρ εἰς τὴν αὐτὴν ἔρχομαι τὴν ἐξέτασιν . Ἀλλ’ ἐπειδὴ πολὺς ἐκινήθη παρά τινων θόρυβος κατὰ τῆς πίστεως , ὡς ἐκείνων μὲν τὰ ὀρθὰ φρονούντων , τῆς δὲ ἐκκλησίας σκαζούσης περὶ τὴν πίστιν . Ἀναγκαῖον οὖν γυμνῶσαι καὶ τὸ ἄτοπον ἐκείνης τῆς καινοτομηθείσης ἀσεβείας καὶ τὸ ἑδραῖον τῆς πίστεως τῆς τὸν ἀποστολικὸν κανόνα μὴ σαλευούσης . Λέγουσιν οἱ αἱρετικοὶ ὅτι ἀνέλαβεν ὁ θεὸς λόγος σῶμα ἔμψυχον ἄνευ τοῦ νοῦ . Κἂν ἐρωτήσῃς αὐτοὺς διὰ τί τὸν νοῦν οὐκ ἀνέλαβε , λέγουσιν · Ἐπειδὴ ἡ πρώτη πλάσις ἐφθάρη καὶ ὁ διάβολος ἠπάτησε τὸν ἄνθρωπον , ἠπατήθη δὲ ὁ ἄνθρωπος ἐκδοὺς ἑαυτοῦ τὸν νοῦν τῷ διαβόλῳ , ἵνα μὴ θολώσῃ τὴν οἰκονομίαν . Οὐκ οἶδα εἰ μὴ πρὸ τῆς ἐξετάσεως κατέγνωσαν οἱ ἀκροαταὶ τῶν αἱρετικῶν , ἀλλ’ ὅμως γυμνάσωμεν τὸ ζητούμενον .
Lemmas: Ταΰς καί ὁ αἱρετικός ἔλεγχος ὁ καινός ἐγώ δρᾶμα εἰσάγω , ὁ Ἀπολινάριος λέγω , ὅστις λέγω σῶμα ἀναλαμβάνω ὁ σωτήρ ἔμψυχος ἄνευ ὁ νόος . καί ὅπως ἀκούω . ἴσος γάρ καί ἀγνοέω ὁ καινός ὁ αἵρεσις δρᾶμα . οἷος τίς λέγω . λέγω ὁ αἱρετικός ; οὐ ἁπλῶς γάρ εἰς ὁ αὐτός ἔρχομαι ὁ ἐξέτασις . ἀλλά ἐπεί πολύς κινέω παρά τις θόρυβος κατά ὁ πίστη , ὡς ἐκεῖνος μέν ὁ ὀρθός φρονέω , ὁ δέ ἐκκλησία σκάζω περί ὁ πίστις . ἀναγκαῖος οὖν γυμνόω καί ὁ ἄτοπος ἐκεῖνος ὁ καινοτομέω ἀσέβεια καί ὁ ἑδραῖος ὁ πίστη ὁ ὁ ἀποστολικός κανών μή σαλεύω . λέγω ὁ αἱρετικός ὅτι ἀναλαμβάνω ὁ θεός λόγος σῶμα ἔμψυχος ἄνευ ὁ νόος . κἀν ἐρωτάω αὐτός διά τίς ὁ νόος οὐ ἀναλαμβάνω , λέγω · Ἐπειδή ὁ πρῶτος πλάσις φθείρω καί ὁ διάβολος ἀπατάω ὁ ἄνθρωπος , ἀπατάω δέ ὁ ἄνθρωπος ἐκδίδωμι ἑαυτοῦ ὁ νόος ὁ διάβολος , ἵνα μή θόλωση ὁ οἰκονομία . οὐ οἶδα εἰμί μή πρό ὁ ἐξέτασις καταγιγνώσκω ὁ ἀκροατής ὁ αἱρετικός , ἀλλά ὅμως γυμνάζω ὁ ζητέω .
severian-of-gabala.de-centurione-et-contra-manichaeos-et-apolinaristas 25
Ἄνευ τοῦ νοῦ λέγουσιν οἱ αἱρετικοὶ τὴν τοῦ σωτῆρος ἐνανθρώπησιν καὶ εἰς μαρτυρίαν τοῦ οἰκείου φρονήματος ἕλκουσι τὸ εὐαγγελικὸν ἐκεῖνο ῥῆμα τὸ Ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο . Οὐκ εἶπέ φησιν ὁ λόγος ἄνθρωπος ἐγένετο , ἀλλὰ σάρξ . Ἀλλ’ ἐδείχθη ἐκ τῶν προειρημένων ὅτι ἡ σὰρξ καθόλου γνωρίζεται ἄνθρωπος . Πρὸς σὲ γὰρ πᾶσα σὰρξ ἥξει . Ἀλλ’ ἐρωτήσωμεν διὰ τί τὸν νοῦν οὐκ ἀνέλαβεν . Ἵνα μὴ ἐμποδίσῃ τῇ σωτηρίᾳ . Οὐκοῦν ἐφοβήθη τὸν νοῦν ὡς ἰσχυρότερον καὶ ὡς δυνατὸν ἐμποδίσαι τῇ οἰκονομίᾳ ; Εἰ τοίνυν αὐτὸς ὁ θεὸς λόγος παρῃτήσατο τὸν νοῦν , ἐγὼ διὰ τί κρίνομαι ; Διὰ τί συνέπλεξέ μοι τοσοῦτον κακόν , ὃν αὐτὸς παρῃτήσατο ; Διὰ τί δὲ καὶ κρίνει με ὑπὲρ ὧν ἥμαρτον ;
Lemmas: ἄνευ ὁ νόος λέγω ὁ αἱρετικός ὁ ὁ σωτήρ ἐνανθρώπησις καί εἰς μαρτυρία ὁ οἰκεῖος φρόνημα ἕλκω ὁ εὐαγγελικός ἐκεῖνος ῥῆμα ὁ ὁ λόγος σάρξ γίνομαι . οὐ λέγω φημί ὁ λόγος ἄνθρωπος γίνομαι , ἀλλά σάρξ . ἀλλά δείκνυμι ἐκ ὁ προλέγω ὅτι ὁ σάρξ καθόλου γνωρίζω ἄνθρωπος . πρός σύ γάρ πᾶς σάρξ ἔσσομαι . ἀλλά ἐρωτάω διά τίς ὁ νόος οὐ ἀναλαμβάνω . ἵνα μή ἐμποδίζω ὁ σωτηρία . οὐκοῦν φοβέω ὁ νόος ὡς ἰσχυρός καί ὡς δυνατός ἐμποδίζω ὁ οἰκονομία ; εἰμί τοίνυν αὐτός ὁ θεός λόγος παραιτέομαι ὁ νόος , ἐγώ διά τίς κρίνω ; Ζεύς τίς συμπλέκω ἐγώ τοσοῦτος κακός , ὅς αὐτός παραιτέομαι ; Ζεύς τίς δέ καί κρίνω ἐγώ ὑπέρ ὅς αμαραταίνω ;