severian-of-gabala.contra-iudaeos-in-serpentem-aeneum 5
Καὶ καθὼς Μωϋσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ , οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου . Τί βούλεται τὸ αἴνιγμα ; Ἐν τῇ ἐρήμῳ ποτὲ ὁ λαὸς τῶν Ἰουδαίων ἐγόγγυζεν ἐπὶ τῇ τροφῇ τοῦ μάννα καὶ τὴν τροφὴν ταύτην τὴν ἐξ οὐρανοῦ δεδομένην πατήσας , ἐπεθύμησε τραπέζης Αἰγυπτιακῆς , καὶ ἔλεγεν · Ἐμνήσθην τῶν λεβήτων τῶν κρεῶν , ὧν ἠσθίομεν ἐν Αἰγύπτῳ . Καὶ προετιμήθησαν λέβητες Αἰγυπτιακοὶ τοῦ μάννα τοῦ οὐρανίου . Τί οὖν ὁ θεός ; Ἐπειδὴ ὁ ἄρτος ὁ ἐξ οὐρανοῦ κατεφρονήθη , ἀποστέλλει ἐπὶ τὸν λαὸν ὄφεις θανατοῦντας . Ἐξῆλθον ὄφεις δάκνοντες καὶ θάνατον ταῖς δήξεσιν ἐπάγοντες . Καὶ εἰκότως οὐκ ἄλλο θηρίον ἀπεστάλη , οὐ λέων , οὐκ ἄρκτος , ἀλλ’ ὄφεις . Ἐπειδὴ γὰρ ἐξ ἀρχῆς τῷ ὄφει εἶπεν ὁ θεός γῆν φάγῃ πάσας τὰς ἡμέρας , ἀπέστειλε θηρίον τοιοῦτον . Κατὰ τῶν ἐσθιόντων καὶ γογγυζόντων τὸν ἐσθίοντα καὶ μὴ γογγύζοντα ἀπέστειλεν ὄφιν δάκνοντα . Θάνατος τοῖς δήγμασιν ἠκολούθει . Προσπίπτουσι τῷ Μωϋσῇ · προσπίπτει θεῷ Μωϋσῆς . Ὑποβάλλει θεὸς φάρμακον τοῖς τραύμασι , καίτοι ἠδύνατο ἀπελάσαι τοὺς ὄφεις παρακαλούμενος , ἀλλὰ καὶ τὴν πληγὴν καταλιμπάνει καὶ τὸ φάρμακον δίδωσι . Ποίησόν μοι ὄφιν χαλκοῦν καὶ πῆξον αὐτὸν ἐπὶ ξύλου ἐπὶ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ κήρυξον τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ καὶ εἰπέ · Ἐάν τις δηχθῇ ὑπὸ ὄφεως , ἔλθῃ καὶ πρόσχῃ τῷ ὄφει τούτῳ τῷ πεπηγμένῳ ἐν τῷ ξύλῳ καὶ πιστεύσας ζήσεται . Ἆρα οὐκ ἦν δυνατὸν φυγαδεῦσαι τοὺς ὄφεις ; Οὐκ ἦν δυνατὸν ἀπολέσθαι ; Οὐκ ἦν δυνατὸν λόγῳ θεραπεῦσαι ; Ἀλλ’ ὥσπερ ἐδύνατο λόγος θεοῦ ἐκ πέτρας ἐκβαλεῖν ὕδωρ , ἕως δὲ εἶδεν ἡ πέτρα τὸ σύμβολον τοῦ σταυροῦ , οὐχ ὑπήκουσεν . Οὕτω καὶ ἐνταῦθα . Ἠδύνατο τοὺς ὄφεις φυγαδεῦσαι , ἀλλ’ ἕως εἶδον οἱ ὄφεις τὴν εἰκόνα τοῦ σταυροῦ τὴν νεκροῦσαν τῶν δαιμόνων τὰ δήγματα , οὐκ ἠμβλύνθησαν . Διὰ τί δὲ τοῦ σωτῆρος εἰκόνα τὸν ὄφιν ἐποίησε ; Τί ὅμοιον εἰκὼν καὶ ὄφις ; Ἵνα μνημονεύσῃς , ἐπειδὰν πρὸς Ἰουδαίους ἔχῃς ἢ πρός τινας ἐχθροὺς ἀπὸ τῆς γραφῆς ὁρμωμένους καὶ κατὰ τῆς γραφῆς στρατευομένους , πῶς ἀπὸ τοῦ ἐσταυρωμένου σωτηρίαν ἐκδέχῃ καὶ εὐλογίαν . Ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου . Πρόσεχε ἀκριβῶς . Ἐὰν εἴπῃ Ἰουδαῖος ἢ ἕτερος ἑχθρὸς τῆς ἐκκλησίας , ἁρπάζων ἀπὸ τῆς γραφῆς ῥήματα καὶ κατὰ τῆς γραφῆς ὁπλίζων · Πῶς παρὰ τοῦ κυρίου τοῦ ἐσταυρωμένου εὐλογίαν θέλετε , γράφοντος Μωϋσέως φανερῶς ὅτι ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου ; , εἰπὲ αὐτῷ · Εἰ ἀνέγνως τὴν γραφήν , ἐπίγνωθι . Οὐ γὰρ ἡ ἀνάγνωσις ζητεῖται , ἀλλὰ ἡ γνῶσις , Ἆρά γε γινώσκεις ἃ ἀναγινώσκεις ; Καὶ πῶς ὁ εὐγνωμων ; Πῶς ἄν , κύριε , ἐὰν μή τις με ὁδηγήσῃ ; Ἐὰν εἴπῃ · Πῶς παρὰ τοῦ ἐσταυρωμένου εὐλογίαν ἐκδέχῃ ; Γέγραπται γάρ · Ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου , εἰπὲ αὐτῷ · Πῶς οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ ἐν τῇ ἐρήμῳ παρὰ τοῦ ὄφεως εὐλογίαν ἐδέξαντο , Ἐπικατάρατος σὺ ἀπὸ πάντων τῶν θηρίων τῆς γῆς ; Καὶ ὁ ὄφις ἐπικατάρατος καὶ ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου . Μὴ πρόσχῃς τὴν τῶν ῥημάτων οἰκονομίαν , ἀλλὰ μάθε τὴν διαφοράν . Ἐπειδὴ ὁ σωτὴρ ἔμελλε τὴν ἀποκειμένην τῷ κόσμῳ κατάραν εἰς ἑαυτὸν ἀναλαμβάνειν , κατὰ δὲ ἦν ἡ πρώτη · Γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ , ἀνέλαβε ταύτην τὴν ἀπόφασιν εἰς αὑτόν – Ἡμᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου , γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα . – προλαβὼν εἰκόνα τίθησιν ἐν τῷ ὄφει , καὶ εἰκότως ἐν τῷ ὄφει . Ὥσπερ γὰρ ὁ χαλκοῦς ἐκεῖνος ὄφις ὄψιν μὲν καὶ τύπον καὶ εἰκόνα ὄφεως εἶχεν , ἰὸν δὲ καὶ πονηρίαν ὄφεως οὐκ εἶχεν , οὕτω καὶ ὁ σωτὴρ φαίνεται ἐν σαρκὶ τῷ προσχήματι τῆς ἁμαρτίας . Ἡ γὰρ σὰρξ αὕτη ἁμαρτωλὸς ἐγένετο πρὸ τούτου . Ἀναλαμβάνει οὖν τὴν ἁμαρτωλὸν σάρκα καὶ οὐκ αὐτὸς ἁμαρτήσας , ἀλλὰ τοῦ κόσμου τὴν ἁμαρτίαν λαβών · Ἴδε γὰρ ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ , ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου . Οὕτω καὶ ὁ σωτὴρ ἀνέλαβε σάρκα , εἰκόνα μὲν σαρκὸς καὶ ἀληθινὴν ἔχουσαν , ἁμαρτίαν δὲ σαρκὸς οὐκ ἔχουσαν · Ἁμαρτίαν γὰρ οὐκ ἐποίησε , φησὶν Ἡσαΐας , οὐδὲ δόλος εὑρέθη ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ . Ὃ γάρ ἐστιν ἰὸς ἐν τῷ ὄφει , τοῦτο δόλος ἐν ἀνθρώπῳ · εἰς ὅν φησιν ἡ γραφὴ περὶ τῶν πονηρῶν · Ἰὸς ἀσπίδων ὑπὸ τὰ χείλη αὐτῶν · ὧν τὸ στόμα ἀρᾶς καὶ πικρίας γέμει , καὶ · Ἐν ταῖς γλώσσαις αὐτῶν ἐδολιοῦσαν . Ὥσπερ οὖν , ἵνα πάλιν ἐπαναλάβω , ὁ ὄφις ἐκεῖνος εἶχε μὲν εἰκόνα καὶ μορφὴν ὄφεως , ἰὸν δὲ καὶ πονηρίαν ὄφεως οὐκ εἶχεν , οὕτω καὶ τὸ σῶμα τοῦ σωτῆρος εἶχε μὲν μορφὴν ἀνθρώπων , πονηρίαν δὲ ἀνθρώπων οὐκ εἶχεν .
Lemmas: καί καθώς Μωϋσῆς ὑψόω ὁ ὄφις ἐν ὁ ἐρῆμος , οὕτως ὑψόω δέω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . τις βούλομαι ὁ αἴνιγμα ; ἐν ὁ ἐρῆμος ποτέ ὁ λαός ὁ Ἰουδαῖος γογγύζω ἐπί ὁ τροφή ὁ μάννα καί ὁ τροφή οὗτος ὁ ἐκ οὐρανός δίδωμι πατέω , ἐπιθυμέω τράπεζα Αἰγυπτιακός , καί λέγω · μιμνήσκω ὁ λέβης ὁ κρέας , ὅς ἐσθίω ἐν Αἴγυπτος . καί προτιμάω λέβης Αἰγυπτιακός ὁ μάννα ὁ οὐράνιος . τις οὖν ὁ θεός ; Ἐπειδή ὁ ἄρτος ὁ ἐκ οὐρανός καταφρονέω , ἀποστέλλω ἐπί ὁ λαός ὄφις θανατόω . ἐξέρχομαι ὄφις δάκνω καί θάνατος ὁ δῆξις ἐπάγω . καί ἔοικα οὐ ἄλλος θηρίον ἀποστέλλω , οὐ λέων , οὐ ἄρκτος , ἀλλά ὄφις . ἐπειδή γάρ ἐκ ἀρχή ὁ ὄφις λέγω ὁ θεός γῆ ἐσθίω πᾶς ὁ ἡμέρα , ἀποστέλλω θηρίον τοιοῦτος . Κατά ὁ ἐσθίω καί γογγύζω ὁ ἐσθίω καί μή γογγύζω ἀποστέλλω ὄφις δάκνω . Θάνατος ὁ δῆγμα ἀκολουθέω . προσπίπτω ὁ Μωϋσῆς · προσπίπτω θεός Μωϋσῆς . ὑποβάλλω θεός Φάρμακος ὁ τραῦμα , καίτοι δύναμαι ἀπελαύνω ὁ ὄφις παρακαλέω , ἀλλά καί ὁ πληγή καταλείπω καί ὁ Φάρμακος δίδωμι . ποιέω ἐγώ ὄφις χάλκεος καί πήγνυμι αὐτός ἐπί ξύλο ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον καί κηρύσσω ὁ υἱός Ἰσραήλ καί λέγω · ἐάν τις δάκνω ὑπό ὄφις , ἔρχομαι καί προέχω ὁ ὄφις οὗτος ὁ πήγνυμι ἐν ὁ ξύλον καί πιστεύω ζάω . ἆρα οὐ εἰμί δυνατός φυγαδεύω ὁ ὄφις ; οὐ εἰμί δυνατός ἀπόλλυμι ; οὐ εἰμί δυνατός λόγος θεραπεύω ; ἀλλά ὥσπερ δύναμαι λόγος θεός ἐκ πέτρα ἐκβάλλω ὕδωρ , ἠώς δέ ὁράω ὁ πέτρα ὁ σύμβολον ὁ σταυρός , οὐ ὑπακούω . οὕτως καί ἐνταῦθα . δύναμαι ὁ ὄφις φυγαδεύω , ἀλλά ἠώς ὁράω ὁ ὄφις ὁ εἰκών ὁ σταυρός ὁ νεκρόω ὁ δαίμων ὁ δῆγμα , οὐ ἀμβλύνω . Ζεύς τίς δέ ὁ σωτήρ εἰκών ὁ ὄφις ποιέω ; τις ὅμοιος εἰκών καί ὄφις ; ἵνα μνημονεύω , ἐπειδάν πρός Ἰουδαῖος χέω ἢ πρός τις ἐχθρός ἀπό ὁ γραφεύς ὁρμάω καί κατά ὁ γραφεύς στρατεύω , πῶς ἀπό ὁ εσταυρωμένος σωτηρία ἐκδέχομαι καί εὐλογία . ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάννυμι ἐπί ξύλο . προσέχω ἀκριβῶς . ἐάν λέγω Ἰουδαῖος ἢ ἕτερος ἐχθρός ὁ ἐκκλησία , ἁρπάζω ἀπό ὁ γραφεύς ῥῆμα καί κατά ὁ γραφεύς ὁπλίζω · Πῶς παρά ὁ κύριος ὁ εσταυρωμένος εὐλογία θέλω , γράφω Μωϋσῆς φανερός ὅτι ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάννυμι ἐπί ξύλο ; , λέγω αὐτός · εἰμί ἀναγιγνώσκω ὁ γραφεύς , ἐπιγιγνώσκω . οὐ γάρ ὁ ἀνάγνωσις ζητέω , ἀλλά ὁ γνῶσις , ἆρα γε γιγνώσκω ὅς ἀναγιγνώσκω ; καί πῶς ὁ εὐγνώμων ; Πῶς ἄν , κύριος , ἐάν μή τις ἐγώ ὁδηγέω ; ἐάν λέγω · Πῶς παρά ὁ εσταυρωμένος εὐλογία ἐκδέχομαι ; γράφω γάρ · ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάννυμι ἐπί ξύλο , λέγω αὐτός · πῶς ὁ υἱός Ἰσραήλ ἐν ὁ ἐρῆμος παρά ὁ ὄφις εὐλογία δέχομαι , ἐπικατάρατος σύ ἀπό πᾶς ὁ θηρίον ὁ γῆ ; καί ὁ ὄφις ἐπικατάρατος καί ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάννυμι ἐπί ξύλο . Μή προέχω ὁ ὁ ῥῆμα οἰκονομία , ἀλλά μαθαίνω ὁ διαφορά . Ἐπειδή ὁ σωτήρ μέλλω ὁ ἀπόκειμαι ὁ κόσμος κατάρα εἰς ἑαυτοῦ ἀναλαμβάνω , κατά δέ εἰμί ὁ πρῶτος · γῆ εἰμί καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι , ἀναλαμβάνω οὗτος ὁ ἀπόφασις εἰς ἑαυτοῦ – ἡμός ἐξαγοράζω ἐκ ὁ κατάρα ὁ νόμος , γίγνομαι ὑπέρ ἐγώ κατάρα . – προλαμβάνω εἰκών τίθημι ἐν ὁ ὄφις , καί ἔοικα ἐν ὁ ὄφις . ὥσπερ γάρ ὁ χάλκεος ἐκεῖνος ὄφις ὄψις μέν καί τύπος καί εἰκών ὄφις ἔχω , ἰός δέ καί πονηρία ὄφις οὐ ἔχω , οὕτως καί ὁ σωτήρ φαίνω ἐν σάρξ ὁ πρόσχημα ὁ ἁμαρτία . ὁ γάρ σάρξ οὗτος ἁμαρτωλός γίνομαι πρό οὗτος . ἀναλαμβάνω οὖν ὁ ἁμαρτωλός σάρκα καί οὐ αὐτός ἁμαρτάνω , ἀλλά ὁ κόσμος ὁ ἁμαρτία λαμβάνω · εἶδον γάρ ὁ ἀμνός ὁ θεός , ὁ αἴρω ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος . οὕτως καί ὁ σωτήρ ἀναλαμβάνω σάρκα , εἰκών μέν σάρξ καί ἀληθινός ἔχω , ἁμαρτία δέ σάρξ οὐ ἔχω · ἁμαρτία γάρ οὐ ποιέω , φημί Ἠσαΐας , οὐδέ δόλος εὑρίσκω ἐν ὁ στόμα αὐτός . ὅς γάρ εἰμί ἰός ἐν ὁ ὄφις , οὗτος δόλος ἐν ἄνθρωπος · εἰς ὅς φημί ὁ γραφή περί ὁ πονηρός · ἰός ἀσπίς ὑπό ὁ χεῖλος αὐτός · ὅς ὁ στόμα ἀρά καί πικρία γέμω , καί · ἐν ὁ γλῶσσα αὐτός δολιόω . ὥσπερ οὖν , ἵνα πάλιν ἐπαναλαμβάνω , ὁ ὄφις ἐκεῖνος ἔχω μέν εἰκών καί μορφή ὄφις , ἰός δέ καί πονηρία ὄφις οὐ ἔχω , οὕτως καί ὁ σῶμα ὁ σωτήρ ἔχω μέν μορφή ἄνθρωπος , πονηρία δέ ἄνθρωπος οὐ ἔχω .