secundus-mullach-fpg1 secundus_mullach_fpg1_0308.2
Καὶ ὅτι μὲν τὸ β’ τὸ ἀπὸ τοῦ μέσου τῶν α’ ἀρχόμενον διὰ τῶν δύο α’α’ ἐκινήθη , ἢ διὰ τῶν ἡμίσεων , ὅποσα ἂν ἡ ἀρτία , ἐν ᾧσω τὸ γ’ διὰ τῶν διπλασίων β’ δέεισι , δῆλον · τὸ γὰρ πρῶτον β’ ἀπὸ τοῦ μέσου τῶν α’ τὴν ἀρχὴν ἐποιήσατο . Καὶ ἐν ᾧσω τὰ β’ παρὰ τὰ δύο α’α’ τὰ ἔχγχα τὰ ἐστώτα κινεῖται , τὸ γ’ τὸ πρῶτον ἀντικινοῦμενον τοῖς β’ διὰ τῶν τεσσάρων β’β’β’β’ δέεισι · αἱ γὰρ δύο κινήσεις τῶν ἀντικινουμένων διπλασίον ἀνύσει διάστημα τῆς μιᾶς , ἣν κινεῖται τὸ β’ παρὰ τὰ ἰστάμενα α’ . Καὶ τοῦτο μὲν δῆλον · πῶς δὲ παρὰ πάντα τὰ α’ τὸ γ’ διελύλυθεν ; οὔτε γὰρ παρὰ ταῦτα ἐκινεῖτο , ἀλλὰ παρὰ τὰ β’ , οὔτε ἀπ’ ἀρχῆς τῶν α’ ἐκινεῖτο , ἀλλ’ ἀπ’ ἀρχῆς τῶν β’ , ἥτις ἦν κατὰ τὸ μέσον τῶν α’ . Πῶς οὖν τὸ γ’ παρὰ πάντα τὰ α’ κεκίνηται ; ἢ ὅτι καὶ τὰ β’ ἴσα ἦν τοῖς α’ . Τὸ οὖν γ’ ἐν ᾧσω χρόνῳ παρὰ τὰ β’ κεκίνηται , εἴη ἂν καὶ παρὰ τὰ α’ τὰ ἴσα τοῖς β’ κεκινημένον . Καὶ ὁ παραλογισμὸς ἐνταῦθά ἐστιν , ὅτι ἔλαβεν ἀπλῶς ἐν ἴσω χρόνῳ κινοῦμενον τὸ παρὰ ἴσα κινοῦμενον , μὴ προσληψόμενος ὅτι τῶν ἴσων τὰ μὲν ἀντικινούμενα ἦν τὰ δὲ ἐστώτα ... δύναται δέ , φησίν ὁ Ἀλέξανδρος , τῷ α’ συμβαίνειν δὲ τὸ γ’ παρὰ πάντα τὰ α’ διελυλυσέναι » ( p . 240 a , 10 ) ἔξης εἶναι τὸ « ἴσον χρόνον παρ’ ἕκαστον γιγνόμενον τῶν β’ ὧσον περ τῶν α’ , » εἶτα ἐφεξης « τὸ δὲ β’ παρὰ τὰ ἡμίση » ἕως τοῦ « ἄμα γὰρ ἔσται τὸ πρῶτον γ’ καὶ τὸ πρῶτον β’ ἐπὶ τοῖς ἐναντίοις ἐσχάτοις , » ἐφεξῆς δὲ τούτοις τὸ « διὰ τοῦ ἀμορτέρα ἴσον χρόνον κατὰ τὸ α’ γίνεσθαι . » Ὁ μὲν οὖν λόγος τοιούτωτός ἐστιν , εὐηθέστατος ὧν , ὡς φησιν ὁ Εὐδήμος , διὰ τὸ προφανῆ τὸν παραλογισμὸν ἔχειν , εἴπερ ἀξιοῖ τὰ ἴσα καὶ ἰσοταχῆ , ἐὰν τὸ μὲν παρὰ κινοῦμενον κινῆται τὸ δὲ παρὰ τὸ ἡρεμοῦν , τὸ ἴσον διάστημα ἐν τῷ ἴσω χρόνῳ κινεῖσθαι . Ὅπερ ἐστὶν ἐναργῶς ἀτοπον · τὰ γὰρ ἀντικινοῦμενα ἀλλήλοις ἰσοταχῇ διπλασίαν ἀφίσταται διάστασιν ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ ἐν ᾧ τὸ παρ’ ἡρεμοῦν κινοῦμενον τὸ ἥμισυ διίσταται , κἂν ἰσοταχὲς ἐκεῖνοις ἦ .
Lemmas: καί ὅτι μέν ὁ βε ὁ ἀπό ὁ μέσος ὁ ὅς ἄρχω διά ὁ δύο ἐάω κινέω , ἢ διά ὁ ἥμισυς , ὁπόσος εἄν ὁ ἄρτιος , ἐν ὠθέω ὁ γε διά ὁ διπλάσιος βε δέος , δῆλος · ὁ γάρ πρῶτος βε ἀπό ὁ μέσος ὁ ὅς ὁ ἀρχή ποιέω . καί ἐν ὠθέω ὁ βε παρά ὁ δύο ἐάω ὁ ἔγχος ὁ ἵστημι κινέω , ὁ γε ὁ πρῶτος ἀντικινέω ὁ βε διά ὁ τέσσαρες βαίνω δέος · ὁ γάρ δύο κινέω ὁ ἀντικινέω διπλάζω ἀνύω διάστημα ὁ εἷς , ὅς κινέω ὁ βε παρά ὁ ἵστημι ὅς . καί οὗτος μέν δῆλος · πῶς δέ παρά πᾶς ὁ ὅς ὁ γε διέρχομαι ; οὔτε γάρ παρά οὗτος κινέω , ἀλλά παρά ὁ βε , οὔτε ἀπό ἀρχή ὁ ὅς κινέω , ἀλλά ἀπό ἀρχή ὁ βε , ὅστις εἰμί κατά ὁ μέσος ὁ ὅς . Πῶς οὖν ὁ γε παρά πᾶς ὁ ὅς κινέω ; ἢ ὅτι καί ὁ βε ἴσος εἰμί ὁ ὅς . ὁ οὖν γε ἐν ὠθέω χρόνος παρά ὁ βε κινέω , εἰμί εἄν καί παρά ὁ ὅς ὁ ἴσος ὁ βε κινέω . καί ὁ παραλογισμός ἐνταῦθα εἰμί , ὅτι λαμβάνω ἀπλόος ἐν ἴσος χρόνος κινέω ὁ παρά ἴσος κινέω , μή προσλαμβάνω ὅτι ὁ ἴσος ὁ μέν ἀντικινέω εἰμί ὁ δέ ἵστημι ... δύναμαι δέ , φημί ὁ Ἀλέξανδρος , ὁ ὅς συμβαίνω δέ ὁ γε παρά πᾶς ὁ ὅς διέρχομαι » ( p . 240 a , 10 ) ἔξειμι εἰμί ὁ « ἴσος χρόνος παρά ἕκαστος γίγνομαι ὁ βε ὠθέω περ ὁ ὅς , » εἶτα ἐφεξής « ὁ δέ βε παρά ὁ ἥμισυς » ἠώς ὁ « ἄμη γάρ εἰμί ὁ πρῶτος γε καί ὁ πρῶτος βε ἐπί ὁ ἐναντίος ἔσχατος , » ἐφεξῆς δέ οὗτος ὁ « διά ὁ ἀμορτέρα ἴσος χρόνος κατά ὁ ὅς γίγνομαι . » ὁ μέν οὖν λόγος τοιοῦτος εἰμί , εὐήθης ὅς , ὡς φημί ὁ Εὔδημος , διά ὁ προφανής ὁ παραλογισμός ἔχω , εἴπερ ἀξιόω ὁ ἴσος καί ἰσοταχής , ἐάν ὁ μέν παρά κινέω κινέω ὁ δέ παρά ὁ ἠρεμέω , ὁ ἴσος διάστημα ἐν ὁ ἴσος χρόνος κινέω . ὅπερ εἰμί ἐναργής ἄτοπος · ὁ γάρ ἀντικινέω ἀλλήλων ισοταχής διπλάσιος ἀφίστημι διάστασις ἐν ὁ αὐτός χρόνος ἐν ὅς ὁ παρά ἠρεμέω κινέω ὁ ἥμισυς διίστημι , κἀν ἰσοταχής ἐκεῖνος εἰμί .