secundus-mullach-fpg1 secundus_mullach_fpg1_0498.1
περὶ τὸ σῶμα κατασκευῇ , ἱμάτιον ἐκλεγόμενοι καὶ ἀ-ρεῖον , ἀθρυπτον · ὅκων ὁμοίως καθάρεῖον , ἀθρυπτον · καὶ πᾶν ὅτιοὺν τῶν περὶ τὸ σῶμα κα-θάρειν , ἀθρυπτον ἔχειν δεῖλοντες . Πρέπει γὰρ , λογικῆς ψυχῆς τοῦ σώματος ἡγοιμένης , καὶ τὰ περὶ τὸ σῶμα πάντα συντετάχθαι πρὸς τὸν ἡγοῦμενον λόγον , ὅστις οὔτε τρυφῆς , οὔτε ἀκαθαρσίας ἀνέ-ζεται , τῇ κατ’ αὐτὸν ἀξίᾳ πάντα λογιζόμενος δεῖν εἶναι σύμμετρα . Ἴν’ οὖν μὴ περιέλκοιτο πρὸς κτῆσιν τῶν πολυτελῶν , τὸ ἀθρυπτον ἐπιτηδεύει · ἵνα δὲ μὴ ῥύπῃ καὶ ὀλικῇ ἀμορφία συνοικοῖν , τὸ καθάρεῖον ἐκλέγεται . Οἷον , ἱμάτιον οὐ λεπτον μὲν , καθά-ρειον δέ · σκεύη οὐ χρυσᾶ , οὐδὲ ἀργυρὰ , ἀλλ’ ἐκ τῶν εὐποριστῶν ὕλῶν καθάρεῖα · οἰκίαν οὐ πολυτε-λέσι λίθοις κατηνθισμένην , οὐδὲ περιπτῶς εἰς κάλλος καὶ μέγεθος ἐξεργασμένην , ἀλλὰ σύμμετρον τῇ τοῦ σώματος χρείᾳ , καθάρεῖον δέ · καὶ ὅλους παρὰ πᾶσαν τὴν δίαιταν τὸ μὲν τρυφηλόν , ὡς ἐξω τῆς χρείας , ἀρνεῖται · τὸ δὲ καθάρεῖον , ὡς μάλιστα τὴν χρείαν ἀποπληροῦν , ἐγκρίνει . Καὶ γὰρ ἱμάτιον , καὶ ὅκως , καὶ σκεῦος ἅπαν , τότε τὴν αὐτοῦ χρείαν καλῶς παρέχεται , ὅταν σύμμετρον ᾖ καὶ καθάρεῖον . Τί γὰρ μεγάλου δεῖ πίναχος εἰς μικρὸν ὄψον ; τί δὲ ῥυπαροῦ , μέλλοντος ἀφανειν τὸ ὄψον ; Οἴκου δὲ μεγά-λου τί δεῖ τοῖς μέλλουσιν ἐν μιῇ γωνίᾳ αὐτοῦ κεῖσθαι ; τί δὲ ἀκαθάρτου , τὴν τῆς οἰκήσεως χρείαν οὐ παρέ-γοντος ; Τὸ δὲ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων εὑρήσεις ἐκα-τέρωθεν ἀχρηστον ὄν , τὸ μὴ μετὰ τοῦ ἀτρυφοῦ καθάρεῖον · ἄμα γὰρ ὑπερέβης τὸ μέτρον τῆς χρείας , καὶ εἰς τὸ ἀπειρον προῆλθες τῆς ἐπιθυμίας . Διὸ πάντα τὰ περὶ τὸν βίον μετρείσθω σοι ταῖς μεσό-τησι ταῖς διαφευγοῦσι ταῖς παρακειμένας κακίας . Εὐθίζου δὲ δίαιταν ἔχειν , φησί , καθάρεῖον · εἶτα δρῶν τὴν εἰς τρυφὴν ἐκπτώσιν , προσέθηκεν ἀθρυπτον · καὶ εἰ ἀθρυπτον προειρήκει , εἶδεν ἂν καὶ τὴν εἰς ῥύπον ἀπόπτωσιν , καὶ ἐπήγαγε καθά-ρειον · ἀεὶ τοῦ πτώματος ἀνέγων τῇ τοῦ ἑτέρου πρὸς τὸ ἕτερον ἀντιθέσει , ἵν’ ἐξ ἀμφοτέρων ἀνδρώδης ἡ δίαιτα ᾖ , καὶ λογικῷ ζῴῳ πρέπουσα . Οὕτω δὲ τάξαντες τὸν βίον , καὶ ἄλλο τι ἐτόμενον μέγα ἀγαθὸν ἐξομεν . Τὸν γὰρ ἐπιφωμένου τοῖς ὑπερθάλουσι φθό-νον διαφυγόμεν ἂν , τῷ μὴ δὲν ἄγαν οὐ κινούντες καθ’ ἡμῶν αὐτῶν τοὺς συμπολιτευομένους , ὥστε νῦν μὲν νεμεσᾶν , ὡς τρυφοῦσιν ἡμῖν , νῦν δὲ μέμφοσθαι , ὡς ῥυποῦσι · καὶ οὕτω ὡς ἀσώτους ἐγκαλεῖν , οὕτω δὲ ὡς μικρολόγοις . Πᾶσι γὰρ τοῖς τοιούτοις ἐπεταὶ παρὰ τῶν συζώντων ἢ ἐπὶ τῇ ἀμετρίᾳ μέμψις . Τοῦτο γὰρ νῦν φθόνος δηλοῖ , ἵν’ ᾖ τὸ λεγόμενον , πεφύ-λαξο τοιαῦτα ποιεῖν , ὅποσα φθόνον ἴσχει , ἢγουν μέμψιν εὐλογον ἔχει παρὰ τῶν πολλῶν . Μερ-πικὴ δέ , κατὰ τὸν λόγον καὶ τοὺς πολλούς , ἐν μὲν τῇ διαιτῇ τρυφὴ καὶ ῥύπος , ἐν δὲ τῇ δαπάνῃ χρημά-των , ἀσωτία καὶ μικρολογία . Διὸ ἐλευθεριότης καὶ συμμετρία δεικνύτω διὰ τῶν ἐκτὸς πάντων τὴν ἐμφρονα
Lemmas: περί ὁ σῶμα κατασκευή , ἱμάτιον ἐκλέγω καί ἀείρω , ἀθρυπτον · ἄλοξ ὁμοίως καθαίρω , ἀθρυπτον · καί πᾶς ὅστις ὁ περί ὁ σῶμα καθαίρω , ἀθρυπτον ἔχω δεῖλοντες . πρέπω γάρ , λογικός Ψυχή ὁ σῶμα ἡγέομαι , καί ὁ περί ὁ σῶμα πᾶς συντάσσω πρός ὁ ἡγέομαι λόγος , ὅστις οὔτε τρυφή , οὔτε ἀκαθαρσία ἀναζέω , ὁ κατά αὐτός ἄξιος πᾶς λογίζομαι δήω εἰμί σύμμετρος . ἵνα οὖν μή περιέλκω πρός κτῆσις ὁ πολυτελής , ὁ ἀθρυπτον ἐπιτηδεύω · ἵνα δέ μή Ρύπη καί ολικός ἀμορφία συνοικέω , ὁ καθαίρω ἐκλέγω . οἷος , ἱμάτιον οὖον λεπτός μέν , καθαίρω δέ · σκεῦος οὖον χρύσεος , οὐδέ ἀργύρεος , ἀλλά ἐκ ὁ ευποριστης ὕλη καθαίρω · οἰκίον οὖον πολυτελής λίθος κατανθίζω , οὐδέ περιπτῶς εἰς κάλλος καί μέγεθος ἐξεργάζομαι , ἀλλά σύμμετρος ὁ ὁ σῶμα χρεία , καθαίρω δέ · καί ὅλος παρά πᾶς ὁ δίαιτα ὁ μέν τρυφηλός , ὡς ἐξω ὁ χρεία , ἀρνέομαι · ὁ δέ καθαίρω , ὡς μάλιστα ὁ χρεία ἀποπληρόω , ἐγκρίνω . καί γάρ ἱμάτιον , καί ὅπως , καί σκεῦος ἅπας , τότε ὁ αὐτός χρεία καλῶς παρέχω , ὅταν σύμμετρος εἰμί καί καθαίρω . τις γάρ μέγας δεῖ πίναξ εἰς μικρός ὄψον ; τίς δέ ῥυπαρός , μέλλω ἀφανέω ὁ ὄψον ; οἶκος δέ μέγαλος τίς δεῖ ὁ μέλλω ἐν εἷς γωνία αὐτός κεῖμαι ; τίς δέ ἀκάθαρτος , ὁ ὁ οἴκησις χρεία οὖον παρέχω ; ὁ δέ αὐτός καί ἐπί ὁ ἄλλος εὑρίσκω κατορθόω ἄχρηστος εἰμί , ὁ μή μετά ὁ άτρυπος καθαίρω · ἄμη γάρ ὑπερβαίνω ὁ μέτρον ὁ χρεία , καί εἰς ὁ ἤπειρος προέρχομαι ὁ ἐπιθυμία . Διὸ πᾶς ὁ περί ὁ βίος μετρέω σύ ὁ μεσότης ὁ διαφεύγω ὁ παράκειμαι κακία . ευθιζεω δέ δίαιτα ἔχω , φημί , καθαίρω · εἶτα δράω ὁ εἰς τρυφή ἐκπτίδιμι , προστίθημι ἀθρυπτον · καί εἰμί ἀθρυπτον προλέγω , ὁράω εἄν καί ὁ εἰς ῥύπος ἀπόπτωσις , καί ἐπάγω καθαίρω · ἀεί ὁ πτῶμα ἀναγιγνώσκω ὁ ὁ ἕτερος πρός ὁ ἕτερος ἀντίθεσις , ἵνα ἐκ ἀμφότερος ἀνδρώδης ὁ δίαιτα εἰμί , καί λογικός ζῷον πρέπω . οὕτως δέ τάσσω ὁ βίος , καί ἄλλος τίς τομέω μέγας ἀγαθός ἔχω . ὁ γάρ ἐπιφωμένου ὁ υπερθαλους φθόνος διαφεύγω εἄν , ὁ μή δέν ἄγαν οὖον κινέω κατά ἐγώ αὐτός ὁ συμπολιτεύω , ὥστε νῦν μέν νεμεσάω , ὡς τρυφάω ἐγώ , νῦν δέ μέμφομαι , ὡς ῥύπτω · καί οὗτος ὡς ἄσωτος ἐγκαλέω , οὗτος δέ ὡς μικρολόγος . Πᾶς γάρ ὁ τοιοῦτος ἕπω παρά ὁ συζάω ἢ ἐπί ὁ ἀμετρία μέμψις . οὗτος γάρ νῦν φθόνος δηλόω , ἵνα εἰμί ὁ λέγω , φυλάσσω τοιοῦτος ποιέω , ὁπόσος φθόνος ἴσχω , ἤγουν μέμψις εὐλογέω ἔχω παρά ὁ πολύς . Μερ-πικὴ δέ , κατά ὁ λόγος καί ὁ πολύς , ἐν μέν ὁ δίαιτα τρυφή καί ῥύπος , ἐν δέ ὁ δαπάνη χρῆμα , ἀσωτία καί μικρολογία . Διὸ ἐλευθεριότης καί συμμετρία δείκνυμι διά ὁ ἐκτός πᾶς ὁ ἔμφρων