secundus-mullach-fpg1 secundus_mullach_fpg1_0488.1
ὁ δυνάμενος νῦν ἀκούειν , μηδεὶς μήτε λόγῳ σε παρεῖπη , μήτε τι ἔργῳ . Μόνος γὰρ ἀνεξάπατητος , καὶ ὑπ’ οὐδενὸς οὐδαμῶς εὐπαραλόγιστος , τὴν ἀξίαν ἑαυτοῦ γνοὺς ἄνθρωπος , καὶ οὔτε καλακείαις ὡμπευσόμενος , οὔτε τοῖς ἐκδειμαίνουσι ταπεινούμενος , κλὴν πολέμιοι ἢ φίλοι : ὁποτεροσὺν τούτων προτείνουσιν . Ἐν γὰρ τῷ μηδεὶς πᾶν πρόσωπον κείται , καὶ πατήρ , καὶ τύραννος , καὶ φίλος , καὶ ἔχθρός . Οἱ δὲ τρόποι τῆς παραγωγῆς ἢ διὰ λόγων ἢ ἔργων γίνονται · λόγων μέν , ὡσπευόντων ἢ ἀπειλούντων , ἔργων δέ , δωρεὰς ἢ τιμωρίας προτεινόντων . Πρὸς πάντα δὴ ταῦτα τετειχισμένην δεῖ τὴν ψυχὴν ἔχειν τῷ ὀρθῷ λόγῳ , πρὸς τὸ ἀμελιχτον καὶ ἀδούλωτον ὑπὸ τῶν ὁποσὺν ἐξωθεν προσπιπτόντων ἡμῖν θδεῶν τε καὶ λυπηρῶν . Ὁ γὰρ ὀρθὸς ἐνυπάρχων λόγος , σωφροσύνην καὶ ἀνδρείαν ἐκατέρωθεν παραστήσας τῇ ψυχῇ τοὺς ἀδαμαντίνους φύλακας , ἀνεξάπατήτους ἡμᾶς διατηρήσει καὶ ἀπὸ τῆς τῶν προσγόνων ὧσπετας , καὶ ἀπὸ τῆς τῶν φοβερίων καταπλήξεως : οἷς ἐπιγίνεται δικαιοσύνη ἀκριβής , ἣν παρήγγειλεν ἄνω που ἀσχεῖν ἔργῳ τε λόγῳ τε . Οὕτω μὲν οὖν οὐδεὶς οὐδαμῶς ἡμᾶς ἀναπαίσει ἢ λόγῳ προέσθαι , ἢ ἔργον διαπράξασθαι , ὁ μὴ τῷ ὀρθῷ λόγῳ ἔστι σύμφωνον . Εἰ γὰρ πάντων μάλιστ’ αἰσχυνοίμεθ’ ἑαυτούς , ὅηλον ὡς οὐδεὶς ἡμῖν αἰδεσιμώτερος ἡμῶν αὐτῶν φανήσεται , οὐδὲ φοβερώτερος , ὡς προκαλέσασθαι παρὰ τὸ δέον εἰπεῖν τι ἢ πράξαι . Ἐπιβλαβὲς γὰρ τῇ ψυχῇ ἐκάτερον . Τὸ δὲ ἐκεῖνη βλαβερόν , τοῦτο καὶ ἡμῖν ἀσύμφορον · ἐπεὶπερ ἡμεῖς ἢ ψυχή . Ἀκριβῶς οὖν ἀκουστέον τοῦ δ , τι τοι μὴ βέλτερόν ἐστι · κατ’ ἐκείνου φέροντας τὴν ἀντωνυμίαν τοι , ὁ κυρίως σὺ εἶ . Ἔαν οὖν τὸ λεγόμενον , μηδεὶς μήτε δι’ ἔργων , μήτε διὰ λόγων , παραγάγῃ σε τι ποιήσαι ἢ εἰπεῖν , δ , τι μὴ συμφέρον ἐστί σοι · σὺ δὲ ἡσθᾶ ἢ λογικὴ ψυχή · οὐκ ἀνέη , ἐὰν εὖ φρονῆς , τοῦ παραθλάπτοντός σε , τὸν ὄντα λογικὴν οὐσίαν . Σὺ γὰρ εἶ ἢ ψυχή · τὸ δὲ σῶμα , σόν · τὰ δὲ ἐκτὸς , τοῦ σώματος . Ἐκ γὰρ τῆς διαστάσεως ταύτης καὶ τὸ ἀσύγχυτον τηρήσεις τῶν φύσεων καὶ τὴν ἀνθρωπίνην οὐσίαν ἧτις ἐστὶν εὐρήσεις , οὐδέποτε τὸ σῶμα , οὐδὲ τὰ ἐκτὸς , σεαυτὸν εἶναι τιθέμενος , οὐδ’ ὑπεραγωνιῶν τούτων ὧσπερ σαυτοῦ , ἵνα μὴ πρὸς φιλοσωματίαν καὶ φιλοχρηματίαν καθέλκυσθῃς . Ὅλους γὰρ ὁ ἐσμεν ἀγνοήσαντες , καὶ οὐ τὴν ἐπιμέλειαν ποιούμεθα συναγωγίσομεν , πάντων μᾶλλον ἐπιμελούμενοι , ἢ ἡμῶν αὐτῶν , ὧν δεῖ προηγουμενὴν ποιεῖσθαι τὴν ἐπιμέλειαν . Εἰ γὰρ τὸ χρώμενον τῷ σώματί ἐστιν ἢ ψυχή , τὸ δὲ σῶμα δργάνον ταξιν ἐπὶχει πρὸς αὐτήν , τοῦ δὲ δργάνου χάριν τὰ ἄλλα , πρὸς βοήθειαν τῆς ρέουσης αὐτοῦ φύσεως , ἐξευρημένα · ὅηλον ὡς τοῦ ἠγουμένου καὶ πρώτου προηγουμενὴν τε καὶ πρώτην δεῖ ποιεῖσθαι τὴν ἐπιμέλειαν · δευτέραν δέ , τὴν τοῦ δευτέρου . Ὧθεν οὐδὲ ὀγείας ἀμελήσει ὁ σοφὸς οὔτε προηγούμενον τὸ σῶμα δοξίζων , ἀλλὰ πρὸς τὴν τῆς ψυχῆς χρείαν αὐτὸ παιδαγωγῶν , ὅπως ἂν ταῖς ἐνεργείαις αὐτῆς ἀνεμποδίστως ὑπακούῃ · καὶ ἐκ τρίτου τῶν τρίτων ἐπιμελήσεται , οἰκονομῶν τὰ ἐκτὸς πρὸς τὸν τοῦ δργάνου σωτηρίαν . Πρώτης οὖν τῆς ψυχῆς , τάχα δὲ καὶ μόνης , ἐπιμελήσεται · εἴπερ ἢ τῶν μετ’ αὐτὴν ἐπιμέλεια πρὸς τὴν
Lemmas: ὁ δύναμαι νῦν ἀκούω , μηδείς μήτε λόγος σύ παρεῖπον , μήτε τίς ἔργον . Μόνος γάρ ἀνεξάπατητος , καί ὑπό οὐδείς οὐδαμῶς εὐπαραλόγιστος , ὁ ἄξιος ἑαυτοῦ γιγνώσκω ἄνθρωπος , καί οὔτε καλακειος ὡμπευσόμενος , οὔτε ὁ ἐκδειμαίνω ταπεινόω , κλῆς πολέμιος ἢ φίλος : οποτεροσυς οὗτος προτείνω . ἐν γάρ ὁ μηδείς πᾶς πρόσωπον κεῖμαι , καί πατήρ , καί τύραννος , καί φίλος , καί ἐχθρός . ὁ δέ τρόπος ὁ παραγωγή ἢ διά λόγος ἢ ἔργον γίγνομαι · λόγος μέν , ωσπευειμι ἢ ἀπειλέω , ἔργον δέ , δωρεά ἢ τιμωρία προτείνω . πρός πᾶς δή οὗτος τειχίζω δεῖ ὁ ψυχή ἔχω ὁ ὀρθός λόγος , πρός ὁ ἀμελιχτον καί ἀδούλωτος ὑπό ὁ οποσυς ἐξωθεν προσπίπτω ἐγώ θώδης τε καί λυπηρός . ὁ γάρ ὀρθός ἐνυπάρχω λόγος , σωφροσύνη καί ἀνδρεῖος ἑκατέρωθεν παρίστημι ὁ Ψυχή ὁ ἀδαμάντινος φύλαξ , ἀνεξάπατήτους ἐγώ διατήρησις καί ἀπό ὁ ὁ πρόσγονος ὧσπετας , καί ἀπό ὁ ὁ φοβερίων κατάπληξις : ὅς ἐπιγίγνομαι δικαιοσύνη ἀκριβής , ὅς παραγγέλλω ἄνω ποῦ άσχω ἔργον τε λόγος τε . οὕτως μέν οὖν οὐδείς οὐδαμῶς ἐγώ ἀναπαίω ἢ λόγος προΐημι , ἢ ἔργον διαπράσσω , ὁ μή ὁ ὀρθός λόγος εἰμί σύμφωνος . εἰμί γάρ πᾶς μάλιστα αἰσχύνω ἑαυτοῦ , ὅλος ὡς οὐδείς ἐγώ αἰδέσιμος ἐγώ αὐτός φαίνω , οὐδέ φοβερός , ὡς προκαλέω παρά ὁ δήω εἶπον τίς ἢ πράσσω . ἐπιβλαβής γάρ ὁ Ψυχή ἐκάς . ὁ δέ ἐκεῖνος βλαβερός , οὗτος καί ἐγώ ἀσύμφορος · ἐπεί ἐγώ ἢ ψυχή . ἀκριβής οὖν ἀκούω ὁ δ , τίς ὅς μή βέλτερος εἰμί · κατά ἐκεῖνος φέρω ὁ ἀντωνυμία ὅς , ὁ κύριος σύ εἰμί . ἐάω οὖν ὁ λέγω , μηδείς μήτε διά ἔργον , μήτε διά λόγος , παράγω σύ τίς ποιέω ἢ εἶπον , δ , τίς μή συμφέρω εἰμί σύ · σύ δέ εἰμί ἢ λογικός ψυχή · οὐ ἀνίημι , ἐάν εὕω φρονέω , ὁ παραθάλπω σύ , ὁ εἰμί λογικός οὐσία . σύ γάρ εἰμί ἢ ψυχή · ὁ δέ σῶμα , σός · ὁ δέ ἐκτός , ὁ σῶμα . ἐκ γάρ ὁ διάστασις οὗτος καί ὁ ἀσύγχυτος τηρέω ὁ φύσις καί ὁ ἀνθρώπινος οὐσία ὅστις εἰμί εὑρίσκω , οὐδέποτε ὁ σῶμα , οὐδέ ὁ ἐκτός , σαυτοῦ εἰμί τίθημι , οὐδέ ὑπεραγωνιάω οὗτος ὡς σεαυτοῦ , ἵνα μή πρός φιλοσωματία καί φιλοχρηματία καθέλκω . ὅλος γάρ ὁ εἰμί ἀγνοέω , καί οὖον ὁ ἐπιμέλεια ποιέω συνάγω , πᾶς μᾶλλον ἐπιμελέομαι , ἢ ἐγώ αὐτός , ὅς δεῖ προηγούμενος ποιέω ὁ ἐπιμέλεια . εἰμί γάρ ὁ χράω ὁ σῶμα εἰμί ἢ ψυχή , ὁ δέ σῶμα δργάνον τάξις ἐπιχέω πρός αὐτός , ὁ δέ δργάνου χάρις ὁ ἄλλος , πρός βοήθεια ὁ ῥέω αὐτός φύσις , ἐξευρίσκω · ὅλος ὡς ὁ ἡγέομαι καί πρῶτος προηγούμενος τε καί πρῶτος δεῖ ποιέω ὁ ἐπιμέλεια · δύο δέ , ὁ ὁ δύο . ὤθω οὐδέ ὀγείας ἀμελέω ὁ σοφός οὔτε προηγούμενος ὁ σῶμα δοξιζω , ἀλλά πρός ὁ ὁ Ψυχή χρεία αὐτός παιδαγωγός , ὅπως εἄν ὁ ἐνέργεια αὐτός ἀνεμπόδιστος ὑπακούω · καί ἐκ τρίτος ὁ τρίτος ἐπιμελέομαι , οἰκονομέω ὁ ἐκτός πρός ὁ ὁ δργάνου σωτηρία . Πρώτης οὖν ὁ Ψυχή , τάχα δέ καί μόνος , ἐπιμελέομαι · εἴπερ ἢ ὁ μετά αὐτός ἐπιμέλεια πρός ὁ