secundus-mullach-fpg1 secundus_mullach_fpg1_0242.1
συνεχῶν · καὶ εἰ τῷ δὴν ἓν ἐκάτερον ὡς ἀδιαίρετον , ὅτι καὶ αὐτὰ αὐτοῖς . Ἄλλὰ μὴν εἰ ὡς ἀδιαίρετον , οὐδὲν ἔσται ποσὸν οὐδὲ ποιόν , οὐδὲ δὴ ἄπειρον τὸ ὃν , ὥσπερ Μελίσσος φησιν , οὐδὲ πεπερασμένον , ὥσπερ Παρμενίδης · τὸ γὰρ πέρας ἀδιαίρετον , οὐ τὸ πεπερασμένον . Ἄλλὰ μὴν εἰ τῷ λόγῳ ἓν τὰ ὄντα πάντα ὡς λώπιον καὶ ἱμάτιον , τὸν Ἡρακλείτου λόγον συμβαίνει λέγειν αὐτοῖς · ταύτον γὰρ ἔσται ἀγαθὸν καὶ κακὸν εἶναι καὶ μὴ ἀγαθὸν καὶ ἀγαθόν , ὥστε ταύτον ἔσται ἀγαθὸν καὶ οὐκ ἀγαθόν , καὶ ἄνθρωπος καὶ ἵππος , καὶ οὐ περὶ τὸ ἓν εἶναι τὰ ὄντα ὁ λόγος ἔσται αὐτοῖς ἀλλὰ περὶ τοῦ μηδέν , καὶ τὸ τοιαῦτ’ εἶναι καὶ τοιαῦθ’ ταύτων . ( Aristoteles Phys . lib . 1 cap . 2 p . 185 . b . 5 ed . Bekker . Simplicius fol . 18 b . τὸ δὲ ἴσως οὐ πρὸς τὸν λόγον χαίτοι πρὸς λόγον ὄντων ὧν εἰρημένα νων λέγεσθαι φησι [ Ἀλέξανδρος ] , διότι ἰκανὰ ἤν τὰ προλελεγμένα τοὺς οὕτως ἓν τὸ ὃν λέγοντας ὡς συνεχὲς διαλῦξαι . Ἴσως δὲ ὅτι ἢ ἑφ’ ἑκάτερα ἀπορία τοῦ λόγου ἐξωτερικὴ τις ἤν ὡς Εὐδήμιο φησι , διαλεκτικὴ μέλλον οὖσα , παραθήσομαι δὲ μετ’ ὀλίγον καὶ τὴν τοῦ Εὐδήμου λέξιν ἐναργῶς τὸν σκοπὸν τοῦ λόγου δηλοῦσαν . Νῦν δὲ τὰ τοῦ Ἀλεξάνδρου προκείσθω . Λέγει γὰρ ὅτι ἔστιν ἓν ἐπὶ τοῦ ταύτου συνηθέστερον τὸ δεδειγμένον · τὰ γὰρ τῷ αὐτῷ ταῦτά καὶ ἀλλήλοις ἐστὶ ταῦτά . Διὸ καὶ ὁ Εὐδήμος οὕτως ἐχρήσατο τῇ ἀποδείξει καὶ οἱ τοῦ Ἀριστοτέλους ἐζητήσαι τὸ ταύτον ἀντὶ τοῦ ἕνος λαβόντες . Ταῦτα μὲν Ἀλέξανδρος , ὁ μέντοι Εὐδήμιος ὅτι μὲν διὰ τὸ δεῖχθῆναι τὸ συνεχὲς μὴ ὂν ἓν εἵρηνε ταῦτα , σαφῶς λέγει , μερῶν δὲ καὶ αὐτὸς ποτὲ μὲν διωρισμένων , ποτὲ δὲ συνεχῶν μέμνηται . Ἔχει δὲ οὕτως ἢ τοῦ Εὐδήμου λέξις · μετὰ τὸ δεῖξαι ὅτι οὐκ ἔστι τὸ ὃν οὕτως ἓν ὡς ἀδιαίρετον , ὅπερ αὐτὸς ἀποπον ἔκλασεν , ἐπάγει · « Ἄλλὰ μὴν οὐδὲ κατὰ συνέχειαν γε . Τὰ γὰρ διωρισμένα τῶν μερῶν οὐκ ἔσται τὰ αὐτά . Ἔχει δὲ αὐτὸ τοῦτο ἀπορίαν ἐξωτερικήν . Εἰ μὲν γὰρ ἐστὶ τῶν τῆς γραμμῆς μορίων ἕκαστον ταύτων τῇ ὅλῃ , καὶ αὐτοῖς ταῦτά ἔσται . Τὰ γὰρ ἐνὶ τὰ αὐτὰ ὡσαύτως καὶ ὅλοις τὰ αὐτά . Εἰ δὲ ἕτερον τῆς ὅλης ἕκαστον , ἄρα γε καὶ πάντα . Εἰ δὲ
Lemmas: συνεχής · καί εἰμί ὁ δήν εἷς ἐκάς ὡς ἀδιαίρετος , ὅτι καί αὐτός αὐτός . ἀλλά μήv εἰμί ὡς ἀδιαίρετος , οὐδείς εἰμί ποσός οὐδέ ποιός , οὐδέ δή ἤπειρος ὁ ὅς , ὥσπερ Μελισσός φημί , οὐδέ περαίνω , ὥσπερ Παρμενίδης · ὁ γάρ πέρας ἀδιαίρετος , οὖον ὁ περαίνω . ἀλλά μήv εἰμί ὁ λόγος εἷς ὁ εἰμί πᾶς ὡς λώπιον καί ἱμάτιον , ὁ Ἡράκλειτος λόγος συμβαίνω λέγω αὐτός · αὐτός γάρ εἰμί ἀγαθός καί κακός εἰμί καί μή ἀγαθός καί ἀγαθός , ὥστε αὐτός εἰμί ἀγαθός καί οὐ ἀγαθός , καί ἄνθρωπος καί ἵππος , καί οὖον περί ὁ εἷς εἰμί ὁ εἰμί ὁ λόγος εἰμί αὐτός ἀλλά περί ὁ μηδείς , καί ὁ τοιοῦτος εἰμί καί τοιοῦτος οὗτος . ( Aristoteles Phys . lib . 1 cap . 2 p . 185 . b . 5 ed . Bekker . Simplicius fol . 18 b . ὁ δέ ἴσως οὖον πρός ὁ λόγος χαίτος πρός λόγος εἰμί ὅς εἴρω νάω λέγω φημί [ Ἀλέξανδρος ] , διότι ἱκανός ἐάν ὁ προλέγω ὁ οὕτως εἷς ὁ ὅς λέγω ὡς συνεχής διαλύσκω . Ἴσος δέ ὅτι ἢ ἐπί ἑκάτερος ἀπορία ὁ λόγος ἐξωτερικός τις ἐάν ὡς ευδημιος φημί , διαλεκτικός μέλλω εἰμί , παρατίθημι δέ μετά ὀλίγος καί ὁ ὁ Εὔδημος λέξις ἐναργής ὁ σκοπός ὁ λόγος δηλόω . νῦν δέ ὁ ὁ Ἀλέξανδρος πρόκειμαι . Λέγος γάρ ὅτι εἰμί εἷς ἐπί ὁ αὐτός συνήθης ὁ δείκνυμι · ὁ γάρ ὁ αὐτός οὗτος καί ἀλλήλων εἰμί οὗτος . Διὸ καί ὁ Εὔδημος οὕτως χράω ὁ ἀποδείκνυμι καί ὁ ὁ Ἀριστοτέλης ζητέω ὁ αὐτός ἀντί ὁ ἕνος λαμβάνω . οὗτος μέν Ἀλέξανδρος , ὁ μέντοι Εὐδήμιος ὅτι μέν διά ὁ δείκνυμι ὁ συνεχής μή εἰμί εἷς ῥαίνω οὗτος , σαφῶς λέγω , μέρος δέ καί αὐτός ποτέ μέν διά-ὁρίζω , ποτέ δέ συνεχής μιμνήσκω . ἔχις δέ οὕτως ἢ ὁ Εὔδημος λέξις · μετά ὁ δείκνυμι ὅτι οὐ εἰμί ὁ ὅς οὕτως εἷς ὡς ἀδιαίρετος , ὅσπερ αὐτός ἀποπονέω κλάω , ἐπάγω · « ἀλλά μήv οὐδέ κατά συνέχεια γε . ὁ γάρ διά-ὁρίζω ὁ μέρος οὐ εἰμί ὁ αὐτός . ἔχις δέ αὐτός οὗτος ἀπορία ἐξωτερικός . εἰμί μέν γάρ εἰμί ὁ ὁ γραμμή μόριον ἕκαστος οὗτος ὁ ὅλος , καί αὐτός οὗτος εἰμί . ὁ γάρ ἐν ὁ αὐτός ὡσαύτως καί ὅλος ὁ αὐτός . εἰμί δέ ἕτερος ὁ ὅλος ἕκαστος , ἄρα γε καί πᾶς . εἰμί δέ