secundus-mullach-fpg1 secundus_mullach_fpg1_0101.1
δένδρα , παραπλησία γὰρ τῶν σπερμάτων ἡ φύσις τοῖς ὄοις . πλὴν ἔδει περὶ πάντων ( intell . φυτῶν ) εἰπεῖν , καὶ μὴ μόνον τῶν δένδρων . Pro ἑλαίας Scaliger male coniecit ἑλαίης . Comparasse Empedoclem arborum baccas cum olivis ex Aristotelis et Theophrasti verbis intelligitur , quibus iungen - dus Philoponus in Aristotelis l . c . ita commenta - tus : λέγει δὲ μικρὰ δένδρεα καὶ ἑλαίας τὰς πυρίνας , ὧν τὸ περικάρπιον ἐσθίομεν . ἀντὶ οὖν τοῦ εἰπεῖν , οὕτω τὰ δένδρεα αἱ ἑλαίαι γεννῶσιν ἑλαίας , ὧν ἐν τῇ γῇ αἱ πυρίναι σπαρεῖσαι , πρῶτον μὲν γίνονται ἐξ αὐτῶν μικρὰ δένδρεα , εἴθ' οὕτως ἑλαίαι , εἴπεν , οὕτω δ' ὥστοκεῖ . διὰ γὰρ τὸ εἶναι τὸ ὧν , οὐ τὸ ὑπηνέμιον , ἀλλὰ τὸ ἐξ ὀχείας γεγονός , κῦημα , εἶναι δὲ καὶ ἐκάστην τῶν πυρινῶν κῦημα , τροπὴ χρησάμενος ὡς ποιητής , εἶρηκε τὰς ἑλαίας , αὐτὰ ἁφμι τὰ ἥδη καρποφορεῖν δυνάμενα δένδρεα , ὁρνιθας ὡστοκοοῦσας , τικτουσας δὲ οὐχὶ ὠά , ἀλλὰ ἑλαίας . δένδρεα δὲ μικρὰ ἐκάλεσεν αὐτάς , ὅτι δυνάμει δένδρεα εἰσίν . ὥσπερ δέ , φησίν [ δ' Ἀριστοτέλης ] , μέρος μὲν τι τοῦ ὄοοῦ γίνεται νεστός , μέρος δὲ τι καταλιμπάνεται εἰς τροφὴν τοῦ νεστοῦ , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν καρπῶν μέρος μὲν τι γίνεται βλάστην , μέρος δὲ τι τροφὴ τῆς βλάστης , ἥτινι τροφὴ ἐπιγίνεται καὶ ἀλλὴ καθ' ἑκάστην ἐκ τῆς γῆς , καὶ οὕτω κατὰ βραχὺ αὐξεῖται ἡ βλάστη . ὥστε καὶ διὰ τοῦτο ( εἴη ἂν ) τὸν Ἐμπεδοχλῆν εἰπεῖν τὰς ἑλαίας ὡστοκεῖν . Ergo Philo - pono interprete arbores ( proceras ) appellat oleas , quas cum avibus oviparis contendit , parere au - tem eas pro ovis baccas sive olivas significat . Cur vero oleam primam tulisse fructus dixerit Empedocles , minime obscurum est . Quippe olea prima omnium arborum olim habita est . Vid . Colum . V , 8 , 1 et scriptores laudatos a Niclas . ad Geopon . IX , 1 pag . 568 .
Lemmas: δένδρον , παραπλήσιος γάρ ὁ σπέρμα ὁ φύσις ὁ ὄον . πλήν ἐσθίω περί πᾶς ( intell . φυτός ) εἶπον , καί μή μόνος ὁ δένδρον . Pro ἐλαία Scaliger male coniecit ἐλαία . Comparasse Empedoclem arborum baccas cum olivis ex Aristotelis et Theophrasti verbis intelligitur , quibus iungen - dus Philoponus in Aristotelis l . c . ita commenta - tus : λέγω δέ μικρός δένδρον καί ἐλαία ὁ πύρινος , ὅς ὁ περικάρπιον ἐσθίω . ἀντί οὖν ὁ εἶπον , οὗτος ὁ δένδρον ὁ ἐλαία γεννάω ἐλαία , ὅς ἐν ὁ γῆ ὁ πύρινος σπείρω , πρῶτος μέν γίγνομαι ἐκ αὐτός μικρός δένδρον , ἔτι οὕτως ἐλαία , εἶπον , οὗτος δέ ἵστημι . διά γάρ ὁ εἰμί ὁ ὅς , οὖον ὁ ὑπηνέμιος , ἀλλά ὁ ἐκ ὀχεία γίγνομαι , κύημα , εἰμί δέ καί ἕκαστος ὁ πύρινος κύημα , τροπή χράω ὡς ποιητής , εἴρω ὁ ἐλαία , αὐτός ἁφμι ὁ ἥδη καρποφορέω δύναμαι δένδρον , ὄρνις ωστοκοειμι , τίκτω δέ οὐ ᾠόν , ἀλλά ἐλαία . δένδρον δέ μικρός καλέω αὐτός , ὅτι δύναμις δένδρον εἰμί . ὥσπερ δέ , φημί [ δέ Ἀριστοτέλης ] , μέρος μέν τίς ὁ ὄον γίγνομαι Νέστος , μέρος δέ τίς καταλείπω εἰς τροφή ὁ Νέστος , οὗτος καί ἐπί ὁ καρπός μέρος μέν τίς γίγνομαι βλάστη , μέρος δέ τίς τροφή ὁ βλαστάνω , ὅστις τροφή ἐπιγίγνομαι καί ἀλλά κατά ἕκαστος ἐκ ὁ γῆ , καί οὗτος κατά βραχύς αὐξάνω ὁ βλαστάνω . ὥστε καί διά οὗτος ( εἰμί εἄν ) ὁ Ἐμπεδοχλῆν εἶπον ὁ ἐλαία ἵστημι . Ergo Philo - pono interprete arbores ( proceras ) appellat oleas , quas cum avibus oviparis contendit , parere au - tem eas pro ovis baccas sive olivas significat . Cur vero oleam primam tulisse fructus dixerit Empedocles , minime obscurum est . Quippe olea prima omnium arborum olim habita est . Vid . Colum . V , 8 , 1 et scriptores laudatos a Niclas . ad Geopon . IX , 1 pag . 568 .