secundus-mullach-fpg1 secundus_mullach_fpg1_0247.1
τὸ καλόν , ἀλλὰ πολλά · τὸ μὲν γὰρ χρώμα καλὸν ἔσται , τὸ δὲ ἐπιτήδευμα , τὸ δὲ ὁ , τι ἄποτε , ( τὸ δ' αὐτὸ ἐπὶ τοῦ λευκοῦ εἰδείεν ὁ Ἀριστοτέλης ) , οὕτω δή καὶ ὄντα μὲν πάντα ἔσται , ἀλλ' οὐχ ἔν οὐδὲ τὸ αὐτό · καὶ ψευδὴς ἡ ὑποφορὰ ἡ λέγουσα , ἔν ἀρα τὸ ὂν , καὶ οὐκ ἐκ τῶν κειμένων συνημμένη . Κἀν γὰρ μοναχῶς τὸ ὂν , οὐκ ἤδη ἐν τὸ ὂν . Μοναχῶς γὰρ λέγεται καὶ γίνεται καὶ εἶδει , ἑκάτερος δὲ πολλά , καὶ συμβήσεται τὸ ἐπὶ τοῦ κατὰ τὸ καλὸν παραδείγματος ὅπὸ τοῦ Εὐδήμου εἰρημένου , ὅτι καλὰ μὲν ἔσται πάντα , οὐ μὴν ἐν τὸ καλὸν τῷ ἀριθμῷ · τὰ γὰρ τῷ λόγῳ ἐν οὐκ ἤδη καὶ τῷ ἀριθμῷ ἐν . Τὰ αὐτὰ ἐπὶ τοῦ λευκοῦ συνέγαγεν ὁ Ἀριστοτέλης , καὶ οὐδὲν ἤν θαυμαστὸν τοὺς κανόνας τῶν λόγων μᾶλλον τότε διακεχρίσθαι , ἀλλὰ φωραθέντας ὑστερον ἐξ αὐτῶν τῶν πραγμάτων οὕτως ἐξενεχθῆναι πρὸς πλείονα συντελοῦντας ἀχριβείαν , ὡς καὶ ὁ Εὐδήμος μαρτυρεῖ λέγων · « Παρμενίδου μὲν οὖν ἀγαθείη ἂν τις ἀναξιόπιστος ἀκολουθήσαις τοῖς λόγοις καὶ ὅπὸ τοιούτων ἀπατηθέντος · ὁ οὖν τότε διασεσάφητο · οὔτε γὰρ τὸ πολλαχῶς ἔλεγεν οὐδείς , ἀλλὰ Πλάτων πρῶτον τὸ διισθὸν εἰσήγαγεν , οὔτε τὸ καθ' αὐτὸ καὶ τὸ κατὰ συμβεβηκὸς φαίνεται ὅπὸ τούτων διαφευσθῆναι . Ταῦτα δὲ ἐκ τῶν λόγων καὶ τῶν ἀντιλογιῶν ἐθεωρήθη καὶ τὸ συλλογιστικόν · οὐ γὰρ συνεχωρεῖτο εἰ μὴ φαίνοιτο ἀναγκαῖον , οἱ δὲ πρότεροι ἀναποδείκτως ἀπεφαίνοντο . » Ἄλλ' Ἀριστοτέλης βιαϊότερόν πως ἐδουλήθη καὶ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ τῇ ὑποστάσει , ὡς ἐπὶ τοῦ λευκοῦ σώματος δεῖξαι , ὅτι τὸ λευκὸν πολλά ἔστι τῷ λόγῳ τὸ τε ὡς ὑποκείμενον καὶ τὸ ὡς ἐν ὑποκειμένῳ . Καίτοι οὐδὲ τοῦνομα τούτων τὸ αὐτό · τὸ γὰρ ὑποκείμενον λευχὸν οὐκ ἔστιν οὐδὲ λέγεται καθ' αὐτό , ἐὰν μὴ στε [ leg . όταν ] σύν τῇ λευκότητι ληφθῇ , ὥστε εἴπερ ἀρα τὸ αὐτὸ ἔστιν ἐν διαφόροις λόγοις , οὐχὶ τοῦ ἐν ὑποκειμένῳ καὶ τοῦ ὑποκειμένου , ἀλλὰ τοῦ συναμφότερου . Διότι καὶ τὸ μετέχον λευχὸν λέγομεν μετὰ τῆς μεθέξεως καὶ αὐτὸ τὸ χρώμα τὸ μετεχόμενον . Ἀκριβολογουμένῳ δὲ οὐδὲ τούτων τὸ αὐτὸ ἔστιν ὄνομα , εἴπερ τὸ μὲν λευχὸν τὸ δὲ λευκότης , καὶ τὸ μὲν ποιὸν τὸ δὲ ποιότης . Διὸ καὶ ὁρίζομεθα τὴν μὲν λευκότητα χρώμα διακριτικὸν ὄντως , τὸ δὲ λευχὸν σῶμα λευκότητος μετέχον . Ταῦτα δὴ οὖν ἰδὼν ὡς δοκεῖν Εὐδήμος οὐκ εἰδίαστο ἐπὶ τοῦ ἑνὸς τῇ ὑποστάσει δεῖξαι τὴν τῶν λόγων διαφοράν , ἀλλ' ἀπὸ κοινοῦ τινος τοῦ καλοῦ τὴν δεῖξιν ἐποιήσατο πολλοῖς κατὰ λόγον διαφέρουσιν ἐφαριθτοις , ὥστε τὸ δοκοῦν πάλιν ἐν εἶναι τοῦτο κατὰ τὴν κοινότητα πολλά εἶναι κατὰ τοὺς λόγους . Γράφει δὲ
Lemmas: ὁ καλός , ἀλλά πολύς · ὁ μέν γάρ χρώμα καλός εἰμί , ὁ δέ ἐπιτήδευμα , ὁ δέ ὁ , τίς ἄποτος , ( ὁ δέ αὐτός ἐπί ὁ λευκός οἶδα ὁ Ἀριστοτέλης ) , οὗτος δή καί εἰμί μέν πᾶς εἰμί , ἀλλά οὐ ἐν οὐδέ ὁ αὐτός · καί ψευδής ὁ ὑποφορά ὁ λέγω , ἐν ἀρά ὁ εἰμί , καί οὐ ἐκ ὁ κεῖμαι συνάπτω . ἄν γάρ μοναχός ὁ εἰμί , οὐ ἤδη ἐν ὁ εἰμί . μοναχῶς γάρ λέγω καί γίγνομαι καί εἶδος , ἑκάτερος δέ πολύς , καί συμβαίνω ὁ ἐπί ὁ κατά ὁ καλός παράδειγμα οπός ὁ Εὔδημος εἴρω , ὅτι καλός μέν εἰμί πᾶς , οὖον μήv ἐν ὁ καλός ὁ ἀριθμός · ὁ γάρ ὁ λόγος ἐν οὐ ἤδη καί ὁ ἀριθμός ἐν . ὁ αὐτός ἐπί ὁ λευκός συνάγω ὁ Ἀριστοτέλης , καί οὐδείς ἐάν θαυμαστός ὁ κανών ὁ λόγος μᾶλλον τότε διαχρίω , ἀλλά φωράω ὕστερος ἐκ αὐτός ὁ πρᾶγμα οὕτως ἐκφέρω πρός πλείων συντελέω ἀκρίβεια , ὡς καί ὁ Εὔδημος μαρτυρέω λέγω · « Παρμενίδης μέν οὖν ἄγω εἄν τις ἀναξιόπιστος ἀκολουθέω ὁ λόγος καί οπός τοιοῦτος ἀπατάω · ὁ οὖν τότε διασαφέω · οὔτε γάρ ὁ πολλαχῶς λέγω οὐδείς , ἀλλά Πλάτων πρῶτος ὁ δίημι εἰσάγω , οὔτε ὁ κατά αὐτός καί ὁ κατά συμβαίνω φαίνω οπός οὗτος διαφεύγω . οὗτος δέ ἐκ ὁ λόγος καί ὁ ἀντιλογία θεωρέω καί ὁ συλλογιστικός · οὖον γάρ συγχωρέω εἰμί μή φαίνω ἀναγκαῖος , ὁ δέ πρότερος ἀναπόδεικτος ἀποφαίνω . » ἄλλος Ἀριστοτέλης βίαιος πως δουλόω καί ἐπί ὁ αὐτός ὁ ὑπόστασις , ὡς ἐπί ὁ λευκός σῶμα δείκνυμι , ὅτι ὁ λευκός πολύς εἰμί ὁ λόγος ὁ τε ὡς ὑπόκειμαι καί ὁ ὡς ἐν ὑπόκειμαι . καίτοι οὐδέ τοὔνομα οὗτος ὁ αὐτός · ὁ γάρ ὑπόκειμαι λείχω οὐ εἰμί οὐδέ λέγω κατά αὐτός , ἐάν μή ΣΤΕ [ leg . όταν ] σῦς ὁ λευκότης λαμβάνω , ὥστε εἴπερ ἀρά ὁ αὐτός εἰμί ἐν διάφορος λόγος , οὐ ὁ ἐν ὑπόκειμαι καί ὁ ὑπόκειμαι , ἀλλά ὁ συναμφότερος . διότι καί ὁ μετέχω λείχω λέγω μετά ὁ μέθεξις καί αὐτός ὁ χρώμα ὁ μετέχω . ἀκριβολογέομαι δέ οὐδέ οὗτος ὁ αὐτός εἰμί ὄνομα , εἴπερ ὁ μέν λείχω ὁ δέ λευκότης , καί ὁ μέν ποιός ὁ δέ ποιότης . Διὸ καί ὁρίζω ὁ μέν λευκότης χρώμα διακριτικός εἰμί , ὁ δέ λείχω σῶμα λευκότης μετέχω . οὗτος δή οὖν εἶδον ὡς δοκέω Εὔδημος οὐ οἶδα ἐπί ὁ εἷς ὁ ὑπόστασις δείκνυμι ὁ ὁ λόγος διαφορά , ἀλλά ἀπό κοινός τις ὁ καλός ὁ δεῖξις ποιέω πολύς κατά λόγος διαφέρω ἐφαριθτοις , ὥστε ὁ δοκέω πάλιν ἐν εἰμί οὗτος κατά ὁ κοινότης πολύς εἰμί κατά ὁ λόγος . γράφος δέ