secundus-mullach-fpg1 secundus_mullach_fpg1_0211.1
δημιουργίας ἐχὴ τὰς οἰοὺς πηγὰς · καὶ ἐν τῷ Διὶ τὴν παραδειγματικήν . Addidi ad versum sup - plendum : ἢν δὲ Φάνης . ) Καὶ Μῆτις πρῶτος γενέτωρ , καὶ Ἔρως πολυ - [ τερπής . ( Proclus l . c . : Μῆτις γὰρ αὐ καὶ οὗτος ἐστιν , ὡς φησι Καὶ Μῆτις πρῶτος κτλ . Αὐτὸς τε ὁ Διόνυσος καὶ Φάνης καὶ Ἥρικεπαῖος συνεχῶς ὀνομάζεται . Cf . fragm . VI , 20 . ) Ὦς τότε πρωτογόνου χανὸν μένος Ἥρικεπαίου τῶν πάντων γε δέμας Ζεὺς ἐχ’ ἐνὶ γαστέρι [ κοίλη , 5 μίς δ’ εὐὶς μελέεσσι θεοῦ δύναμιν τε καὶ ἀλκὴν . τοῦνεκα οὖν τῷ παντὶ Διὸς πάλιν ἐντὸς ἐτύχον . ( Proclus in Plat . Tim . II p . 99 A : Ἔστι γάρ , εἰ χρὴ διαρρήδην τὰ τοῦ καθηγεμόνος λέγειν , ὁ παρὰ τῷ Ὀρφεῖ πρωτόγονος θεός , κατὰ τὸ πέρας τῶν νοητῶν ἰδρυμένος παρὰ τῷ Πλάτωνι τῷ αὐτοζῳῳ ( leg . τὸ αὐτόζωον ) . Διὸ καὶ αἰώνιος ἐστι καὶ τῶν νοουμένων κάλλιστον · καὶ τοῦτ’ ἐστιν ἐν νοητοῖς ὅπερ ὁ Ζεὺς ἐν νοεροῖς . Πέρας δὲ ἐκάτερος τῶνδε τῶν τάξεων . Καὶ ὁ μὲν τῶν παραδειγματικῶν αἰτίων τὸ πρώτιστον , ὁ δὲ τῶν δημιουργικῶν τὸ μοναδικώτατον . Διὸ καὶ ἐνοῦται πρὸς ἐκεῖνον ὁ Ζεὺς διὰ μέσης τῆς Νυκτός , καὶ πληρωθεὶς ἐκεῖθεν γίγνεται κόσμος νοητός , ὡς ἐν νοεροῖς . Ὦς τότε πρωτογόνου χανὸν μένος Ἥρικεπαίου τῶν πάντων δέμας εἶχεν ἐχ’ ἐνὶ γαστέρι κοίλη κτλ . Mutavi hac e Lobeckii conjectura Aglaoph . p . 479 , nisi quod in secundo versu non τῶν πάντων τε , sed τῶν πάντων γε scripsi . ) Σὺν δὲ Φάνης ἄλλην γενεὴν τεχνώσατο δεινὴν νηδύος ἐξ ἱερῆς , προσιδεῖν φοβερωτὸν ἐχίδναν , ἥς χαίται μέν ἀπὸ κρατὸς καλὸν τε πρόσωπον 10 ἢν ἑσιδεῖν , τὰ δὲ λοιπὰ μέρη φοβεροῦ δράκοντος αὐχένος ἐξ ἀκρου . ( Athenag . Apol . p . 72 : Καλτὶς ἄν ἄνθρωπος κεκριμένος καὶ ἐν θεωρίᾳ γεγωνὼς ὑπὸ θεοῦ γεννηθῆναι πιστεύσαι ἐχίδναν ; Ὀρφεύς , Ἄν δὲ Φάνης ἄλλην γενεὴν κτλ . ἢ αὐτὸν τὸν Φάνητα δέξαιτο , θεὸν ὄντα πρωτόγονον ( οὗτος γὰρ ἐστιν ὁ ἐκ τοῦ ὠοῦ προχυθεὶς ) ἢ σῶμα ἢ σχῆμα ἔχειν δράκοντος ; ἢ καταποθῆναι ὑπὸ τοῦ Διός , ὅπως ὁ Ζεὺς ἀχώρητος γένοιτο ; — Vs . 7 pro ἄν δὲ Φάνης apparet legendum esse σὺν δὲ Φάνης . ) Μῆτιν σπέρμα φέροντα θεῶν , χλυτὸν Ἥρικε - [ παῖον . ( Proclus in Tim . II p . 137 B : Εἰκότως ἄρα καὶ ὁ θεολόγος μόνον παράγει τὸν Φάνητα « σπέρμα φέροντα θεῶν χλυτὸν » ἀπὸ τοῦ χρυσίως ὄντος θεοῦ τὰ πάντα , καὶ ἀπὸ τούτου πᾶσας ὑφίστησι τὰς δευτέρας τάξεις τῶν θεῶν . Et paulo post : Καλεῖ δὲ ὅμως αὐτὸν εὐδαίμονα , σεμνόν , Μῆτιν σπέρμα φέροντα θεῶν χλυτόν . Ita emendavit Bentlejus Epist . ad Mill . in Opusc . phil . p . 455 , sanatis magnam partem etiam Damascii verbis : Καὶ Ὀρφεύς τὸν πολυτίμητον τοῦτον θεὸν ἀνεφῆμει ( leg . ἀνυμνεῖ ) · Μῆτιν σπέρμα φέροντα θεῶν χλυτὸν Ἥρικεπαῖον . Apud Proclum altero loco le - gebatur θεόν , altero μῆτις et χλυτόν , apud Da - mascium ἀνευφήσαιμι τὸν σπέρμα φέροντα θεῶν κ’ αὐτὸν ἡρικεπαῖον ) Ἡ δὲ πάλιν Γαίαν τε καὶ Οὐρανὸν εὐρὺν ἐτίχτε . ( Proclus in Tim . II p . 137 B : Οὐρανὸς μὲν γὰρ μετὰ τῆς Γῆς πρόεστιν · ἢ δὲ πάλιν κτλ . ) Ἔπτα μὲν εὐειδεῖς κόρας , ἐλικώπιδας , ἀγνάς , 15 ἑπτα δὲ παῖδας ἄνακτας ἐγείνατο λαχηνέντας . ( Proclus in Tim . l . c . : Κατὰ γὰρ τὴν τρίτην γονὴν ἢ Γῆ προῆγαγεν ἑπτά μὲν κτλ . ) Αὐτὸς ἐξὴς γὰρ παῖδος ἀφείλετο κοῦριον ἄνθος . ( Proclus in Tim . l . c . : Ὁ δὲ γε Φάνης μόνος τε πρόεστιν , καὶ ὁ αὐτὸς ἀνυμνεῖται ὀήλιος καὶ γενέτωρ , παράγει τὰς Νύκτας , καὶ τῇ μέσῃ σύνεστιν ὁ πατήρ · αὐτὸς γὰρ ἐξὴς παιδὸς ἀφείλετο κοῦριμον ἄνθος . Legendum cum Gesnero αὐτὸς ἐξὴς γὰρ παῖδος et cum Schneidero ad Argonaut . vs . 1336 , κοῦριον . ) Ἐνθεν ἄδην ὁρῶσκει γένεσις πολυποίκιλου ὀλης , ἐνθεν συρρόμενος πρηστήρ , ἀμυδρὸ πυρὸς ἄνθος , κόσμων ἐνθρόσκων χλύμασι . πάντα γὰρ ἐνθεν 20 ἄρχεται εἰς τὸ κάτω τεῖνειν ἀκτῖνας ἀγντάς . ( Proclus in Tim . II p . 137 C : Οὕτω δὲ καὶ τὰ λόγια τὸν μέγιστον τοῦτον θεὸν πηγὴν πηγῶν
Lemmas: δημιουργία ἔχω ὁ οἶος πηγή · καί ἐν ὁ Ζεύς ὁ παραδειγματικός . Addidi ad versum sup - plendum : εἄν δέ Φάνης . ) καί Μῆτις πρῶτος γενέτης , καί Ἔρως πολύς - [ τέρπω . ( Proclus l . c . : Μῆτις γάρ αὖος καί οὗτος εἰμί , ὡς φημί καί Μῆτις πρῶτος κτλ . αὐτός τε ὁ Διόνυσος καί Φάνης καί Ἥρικεπαῖος συνεχῶς ὀνομάζω . Cf . fragm . VI , 20 . ) οὖς τότε πρωτόγονος χάσκω μένος Ἥρικεπαίου ὁ πᾶς γε δέμας Ζεύς ἔχω ἐν γαστήρ [ κοῖλος , 5 Μῖς δέ εὐὶς μέλος θεός δύναμις τε καί ἀλκή . τοὔνεκα οὖν ὁ πᾶς Ζεύς πάλιν ἐντός τυγχάνω . ( Proclus in Plat . Tim . II p . 99 A : εἰμί γάρ , εἰμί χρή διαρρήδην ὁ ὁ καθηγεμών λέγω , ὁ παρά ὁ Ὀρφεύς πρωτόγονος θεός , κατά ὁ πέρας ὁ νοητός ἱδρύω παρά ὁ Πλάτων ὁ αὐτοζῷον ( leg . ὁ αὐτοζῷον ) . Διὸ καί αἰώνιος εἰμί καί ὁ νοέω καλῶς · καί οὗτος εἰμί ἐν νοητός ὅσπερ ὁ Ζεύς ἐν νοερός . Πέρευς δέ ἐκάς ὅδε ὁ τάξις . καί ὁ μέν ὁ παραδειγματικός αἴτιος ὁ πρῶτος , ὁ δέ ὁ δημιουργικός ὁ μοναδικός . Διὸ καί ἑνόω πρός ἐκεῖνος ὁ Ζεύς διά μέσος ὁ Νύξ , καί πληρόω ἐκεῖθεν γίγνομαι κόσμος νοητός , ὡς ἐν νοερός . οὖς τότε πρωτόγονος χάσκω μένος Ἥρικεπαίου ὁ πᾶς δέμας ἔχω ἔχω ἐν γαστήρ κοῖλος κτλ . Mutavi hac e Lobeckii conjectura Aglaoph . p . 479 , nisi quod in secundo versu non ὁ πᾶς τε , sed ὁ πᾶς γε scripsi . ) σύν δέ Φάνης ἄλλος γενεά τεχνόω δεινός νηδύς ἐκ ἱερός , προσεῖδον φοβερόω ἔχιδνα , ἥς χαίτη μέν ἀπό κράς καλός τε πρόσωπον 10 εἄν εἰσοράω , ὁ δέ λοιπάς μέρος φοβερός δράκων αὐχήν ἐκ ἄκρος . ( Athenag . Apol . p . 72 : Καλτὶς ἄν ἄνθρωπος κρίνω καί ἐν θεωρία γέγωνα ὑπό θεός γεννάω πιστεύω ἔχιδνα ; Ὀρφεύς , ἄν δέ Φάνης ἄλλος γενεά κτλ . ἢ αὐτός ὁ Φάνης δέχομαι , θεός εἰμί πρωτόγονος ( οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἐκ ὁ ᾠόν προχέω ) ἢ σῶμα ἢ σχῆμα ἔχω δράκων ; ἢ καταποθῆναι ὑπό ὁ Ζεύς , ὅπως ὁ Ζεύς Ἀχώρητος γίγνομαι ; — Vs . 7 pro ἄν δέ Φάνης apparet legendum esse σύν δέ Φάνης . ) Μῆτις σπέρμα φέρω θεός , κλυτός ἐρίζω - [ Παίων . ( Proclus in Tim . II p . 137 B : εἰκότως ἄρα καί ὁ θεολόγος μόνος παράγω ὁ Φάνης « σπέρμα φέρω θεός κλυτός » ἀπό ὁ χρύσιον εἰμί θεός ὁ πᾶς , καί ἀπό οὗτος πᾶος ὑφίστημι ὁ δύο τάξις ὁ θεός . Et paulo post : Καλεῖ δέ ὅμως αὐτός εὐδαίμων , σεμνός , Μῆτις σπέρμα φέρω θεός χλυος . Ita emendavit Bentlejus Epist . ad Mill . in Opusc . phil . p . 455 , sanatis magnam partem etiam Damascii verbis : καί Ὀρφεύς ὁ πολυτίμητος οὗτος θεός ἀνεφῆμει ( leg . ἀνυμνέω ) · Μῆτις σπέρμα φέρω θεός κλυτός Ἥρικεπαῖον . Apud Proclum altero loco le - gebatur θεός , altero μῆτις et χλυος , apud Da - mascium ἀναφύω ὁ σπέρμα φέρω θεός καί αὐτός ἡρικεπαῖον ) ὁ δέ πάλιν Γαῖα τε καί Οὐρανός εὐρύς τίκτω . ( Proclus in Tim . II p . 137 B : Οὐρανός μέν γάρ μετά ὁ Γῆ πρόειμι · ἢ δέ πάλιν κτλ . ) πέτομαι μέν εὐειδής κόρη , ελικωπιδαις , ἁγνός , 15 ἑπτά δέ παῖς ἄναξ γείνομαι λαχαίνω . ( Proclus in Tim . l . c . : κατά γάρ ὁ τρίτος γονή ἢ Γῆ προάγω ἑπτά μέν κτλ . ) αὐτός ἑξῆς γάρ παῖς ἀφαιρέω Κούριον ἄνθος . ( Proclus in Tim . l . c . : ὁ δέ γε Φάνης μόνος τε πρόειμι , καί ὁ αὐτός ἀνυμνέω ὀήλιος καί γενέτης , παράγω ὁ Νύκτας , καί ὁ μέσος σύνειμι ὁ πατήρ · αὐτός γάρ ἑξῆς παῖς ἀφαιρέω κούριμος ἄνθος . Legendum cum Gesnero αὐτός ἑξῆς γάρ παῖς et cum Schneidero ad Argonaut . vs . 1336 , Κούριον . ) ἐν ἅδην ὁράω γένεσις πολυποίκιλος ὅλος , ἐν συρρέω πρηστήρ , αμυδρός πυρός ἄνθος , κόσμος ενθροσκω χλυπημα . πᾶς γάρ ἐν 20 ἄρχω εἰς ὁ κάτω τείνω ἀκτίς ἀγντάς . ( Proclus in Tim . II p . 137 C : οὕτως δέ καί ὁ λόγιος ὁ μέγας οὗτος θεός πηγή πηγή