secundus-mullach-fpg1 secundus_mullach_fpg1_0243.1
ἡ ἀπὸ διαιρέσεως λέγων · ἐπὶ μὲν οὖν τῶν τῷ λόγῳ πολλῶν ὡς εἴρηται φωνοῦ τι ποιεῖν οὐς ὑστέρους εἴρηκ τῶν ἀρχαίων , οἱ μὲν ἀφαιροῦντες τὸ ἔστιν ἀπὸ τῶν συμβεβηκότων , οἱ δὲ παρεκκλίνοντες καὶ μεταθρύμβι ζοντες τὴν λέξιν , ἐπὶ δὲ τοῦ ὡς ὅλου καὶ μέρος οὐ ἔχοντες τοιαύτην ἔνστασιν πρὸς τὸ σόφισμα , ἐνδείδο σαν . " Ἔστι δέ , φησί , τὸ ὅλον ἐν τε καὶ πολλά , ο κατα ταῦτόν μέν , ἀλλ' ἐντελεχείᾳ μέν ἐν , δυνάμει δὲ πολλά , ὥστε εἰ μέλλει καὶ ἡ ἀπὸ τῶν συμβεβηκό των ἀπορία λύεσθαι , καλῶς ὁ Πορφύριος τὸ ὑπὸ τοῦ Ἀριστοτέλους γιγνόμενον διὰ τοῦ ὡς μοναχῶς λεγομένου ἢ τοῦ ἑνὸς ἢ τοῦ ὄντος , πολλά δὲ ἄντα ἐνόψει τ και ἐξήρηνεν ἐνδειξαμένου μέν πως καὶ τοῦ Εὐδήμου τὸ τοιοῦτο καὶ αὐτοῦ δὲ τὴν λύσιν εἰς τὴν δύναμιν κα ἐνεργείᾳ καταλείψαντος . Οὐδὲν δὲ ἴσως χειρὸν χω τὰ Εὐδήμου παραδεδοθᾶ πλειόνους τῶν λεγομένων ἐπι στάσεως ἕνεκα . " Ἐχει δὲ ὧδε ἡ μετὰ τὰς ἀπαν τήσεις λέξις τὰς πρὸς τὸ τοῦ ἑνὸς σημασινομένας . " Ἄρα οὖν τοῦτο μέν οὐκ ἔστιν ἐν , ἐν δὲ τί ἔστι Τούτο γὰρ ἀπορεῖτο , καὶ Ζήνωνά φασι λέγειν εἰ τ αὐτῷ τὸ ἐν ἀποδοῦν τί ποτὲ ἐστιν , ἔχειν τὰ ὄντα λέ γειν , διὰ τὸ τῶν μὲν αἰσθητῶν ἕκαστον κατηγοριῶν πολλά λέγεσθαι καὶ μερισμόν , τὴν δὲ στιγμὴν μηδὲν ἐν τιθέναι ( alii τι εἶναι ) . " Ο γὰρ μήτε προστιθέμε μενον οὔτε μήτε ἀφαιρούμενον μισοῖ , οὐχ ὥστο τῶν ὄντων εἶναι . Εἰ δὲ τις κοὶ τὰ λοιπὰ προσηρκεῖν εἶναι ( Brandis . κατηγορίας ) προσπεπιθεῖ , πιστότερον δ κατασκευάσειν ἐπὶ τῶν λόγων . Οὐ φαίνεται γὰρ οὐδ οὐσίαν , οὔτε ποιὸν ἢ στιγμή ποιοῦσα , οὔτε ἄλλο τῶν κατὰ τὰς διαιρέσεις οὐδέν . Εἰ δὲ ἡ μέν στιγμή τοιούτων , ἡμῶν δ' ἕκαστος πολλά λέγεται εἶναι οἷος λευκός , μουσικός καὶ πολλά ἕτερα , ὁμοίως δὲ καὶ λῖθος · ἀπειρος γὰρ ἡ θρασύς ἕκάστου , πῶς ἂν εἴη τ ἐν ; Πρὸς μέν οὖν τὰς κατηγορίας ἕνιοι μὲν οὐχ ὁρων δεῖν τὸ ἔστιν ἐπιλέγειν , ὧν καὶ Λυκόφρων ἦν , ἀλλ' ἀνθρώπον μέν ἔλεγον εἶναι , ἀνθρώπου δὲ λευκὸν εἶναι οὐχ ἤρασιν , ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον · οὐδαμο μοῦ γὰρ τὸ εἶναι προσήκτον , ἀλλ' ἐν ἡ καθ' ἕκαστον ( add . ἔλεγον ) . Πλάτων δὲ τὸ ἔστιν οὐχ ὥστο στη μαίνειν ὅπερ ἐπὶ τοῦ ἀνθρώπου , ἀλλ' ὥσπερ τὸ φρο νιμῶς ἐστὶ τὸ φρονεῖν καὶ τὸ καθήμενος ἐστὶ τὸ κα θῆσθαι , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἔχει καὶ αὐ μὴ κεῖται ἄνωματα . Πρὸς μέν οὖν τὰ κατηγορικὰς πολλὰ μὲν τὸ ἐν τοῦτον ἀπηγνών τὸν τρόπον , πρὸς τὰ κατὰ μερισμὸν οὐχ εὐπόρουν . " Ἔστι δέ , ὡς δοκεῖ τὸ διορίζειν ἕκαστον ποσαχῶς λέγεται , μάγα πρὸς ἀπορ θεῖαν . Πλάτων τε γὰρ εἰσαγαγὼν τὸ δισταν πολλὰς ἀπορίας ἔλυσε πραγμάτων , ὧν ( leg . ἐφ' δ' ) νῦν σοφισταὶ καταφεύγουσιν , ὥσπερ ἐπὶ τὰ εἴδη , καὶ πρὸ τούτοις τοῦνομα τῶν λόγων ἀφορίσαι . Πρὸς δὲ τὸ τοῦ ἑνὸς ἀπορίαν ἄκος ἐφάνη ἢ τοῦ ὄντος διαίρεσις . " Ἡν δ' αὕτη τοῖς φιλοσοφοῦσιν ἔμπροσθεν , καὶ ἐπὶ μ κρόν ἐχρώντο αὐτῇ . " Ἔστι δὲ σοφὸν τὸ καλῶς ἐκά στῃ χρῆσθαι . Οἱ τε γὰρ ταῖς ἀρχαῖς χρώμενοι οὐδό
Lemmas: ὁ ἀπό διαίρεσις λέγω · ἐπί μέν οὖν ὁ ὁ λόγος πολύς ὡς εἴρω φωνέω τίς ποιέω οὖς ὕστερος ἐρῶ ὁ ἀρχαῖος , ὁ μέν ἀφαιρέω ὁ εἰμί ἀπό ὁ συμβεβηκός , ὁ δέ παρεκκλίνων καί μεταθρύμβι ζῶ ὁ λέξις , ἐπί δέ ὁ ὡς ὅλος καί μέρος οὖον ἔχω τοιοῦτος ἔνστασις πρός ὁ σόφισμα , ἐνδέω σάω . " εἰμί δέ , φημί , ὁ ὅλος ἐν τε καί πολύς , ὁ κατά αὐτός μέν , ἀλλά ἐντελέχεια μέν ἐν , δύναμις δέ πολύς , ὥστε εἰμί μέλλω καί ὁ ἀπό ὁ συμβαίνω ὁ ἀπορία λύω , καλῶς ὁ Πορφύριος ὁ ὑπό ὁ Ἀριστοτέλης γίγνομαι διά ὁ ὡς μοναχός λέγω ἢ ὁ εἷς ἢ ὁ εἰμί , πολύς δέ ἄντα ἔνοψις τ και ξηραίνω ἐνδείκνυμι μέν πως καί ὁ Εὔδημος ὁ τοιοῦτος καί αὐτός δέ ὁ λύσις εἰς ὁ δύναμις ἄν ἐνέργεια καταλείβω . οὐδείς δέ ἴσως χείρων χόω ὁ Εὔδημος παραδίδωμι πλείων ὁ λέγω ἐπι στάσις ἕνεκα . " ἔχω δέ ὧδε ὁ μετά ὁ ἅπας τίθημι λέξις ὁ πρός ὁ ὁ εἷς σημαίνω . " ἄρας οὖν οὗτος μέν οὐ εἰμί ἐν , ἐν δέ τίς εἰμί Τούτος γάρ ἀπορέω , καί Ζήνων φημί λέγω εἰμί τ αὐτός ὁ ἐν ἀποδέω τίς ποτέ εἰμί , ἔχω ὁ εἰμί λεʹ γειν , διά ὁ ὁ μέν αἰσθητής ἕκαστος κατηγορία πολύς λέγω καί μερισμός , ὁ δέ στιγμή μηδείς ἐν τίθημι ( alii τίς εἰμί ) . " ὁ γάρ μήτε προστίθημι μένω οὔτε μήτε ἀφαιρέω μισέω , οὐ ἵστημι ὁ εἰμί εἰμί . εἰμί δέ τις κοί ὁ λοιπάς προσαρκέω εἰμί ( Brandis . κατηγορία ) προσπείθω , πιστός1 δ κατασκευάζω ἐπί ὁ λόγος . οὖον φαίνω γάρ οὐδʼ οὐσία , οὔτε ποιός ἢ στιγμή ποιέω , οὔτε ἄλλος ὁ κατά ὁ διαίρεσις οὐδείς . εἰμί δέ ὁ μέν στιγμή τοιοῦτος , ἐγώ δέ ἕκαστος πολύς λέγω εἰμί οἷος λευκός , μουσικός καί πολύς ἕτερος , ὁμοίως δέ καί λίθος · ἤπειρος γάρ ὁ θρασύς ἕκαστος , πῶς εἄν εἰμί τ ἐν ; πρός μέν οὖν ὁ κατηγορία ἔνιοι μέν οὐ ὁράω δήω ὁ εἰμί ἐπιλέγω , ὅς καί Λυκόφρων εἰμί , ἀλλά ἄνθρωπος μέν λέγω εἰμί , ἄνθρωπος δέ λευκός εἰμί οὐ ἔρασις , ὁμοίως δέ καί ὁ ἄλλος ἕκαστος · οὐδαμός ἐγώ γάρ ὁ εἰμί προσήκω , ἀλλά ἐν ὁ κατά ἕκαστος ( add . λέγω ) . Πλάτων δέ ὁ εἰμί οὐ ἵστημι ἵστημι μιαίνω ὅσπερ ἐπί ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ὥσπερ ὁ φρο νιμῶς εἰμί ὁ φρονέω καί ὁ κάθημαι εἰμί ὁ ἄν θάω , οὗτος καί ἐπί ὁ ἄλλος ἔχω καί αὖος μή κεῖμαι ἄνωματα . πρός μέν οὖν ὁ κατηγορικός πολύς μέν ὁ ἐν οὗτος ἀπηγνών ὁ τρόπος , πρός ὁ κατά μερισμός οὐ εὐπορέω . " εἰμί δέ , ὡς δοκέω ὁ διορίζω ἕκαστος ποσαχῶς λέγω , μάγος πρός ἀπορρ θεῖος . Πλάτων τε γάρ εἰσάγω ὁ διιστημι πολύς ἀπορία λύω πρᾶγμα , ὅς ( leg . ἐπί δέ ) νῦν σοφιστής καταφεύγω , ὥσπερ ἐπί ὁ εἶδος , καί πρό οὗτος τοὔνομα ὁ λόγος ἀφορίζω . πρός δέ ὁ ὁ εἷς ἀπορία ἄκος φαίνω ἢ ὁ εἰμί διαίρεσις . " ἐάν δέ οὗτος ὁ φιλοσοφέω ἔμπροσθεν , καί ἐπί μ κρόν χράω αὐτός . " εἰμί δέ σοφός ὁ καλῶς ἐπίτεξ ἵστημι χράω . ὁ τε γάρ ὁ ἀρχή χράω ουδός