secundus-mullach-fpg1 secundus_mullach_fpg1_0370.1
μέν καὶ ἀρχὴ ἔξωθεν , ὁ κλύδων δηλονότι , ἐστὶ δὲ καὶ ἐν τοῖς ποιοῦσι · κρῖνοντες γὰρ αὐτοὶ καὶ βουλόμενοι τοῦτο ποιοῦσιν ἐπὶ σωτηρίᾳ καὶ αὐτῶν καὶ τῶν συμπλεόντων οἱ γε νῦν ἔχοντες · ὥστε τάς τοιαύτας πράξεις μίκτὰς εἶναι , καὶ ἑκούσιον καὶ ἀκούσιον μετέχειν . Δοκοῦσι δὲ μᾶλλον τοῦ ἑκούσιον μετέχειν , ἢ τοῦ ἑτέρου · καὶ γὰρ κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ κλύδωνος αἱ τοιαύται πράξεις αἱρεταὶ εἰσίν , οὐ τὸ τέλος αὐτῶν , εἰ τις κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον σκοπεῖ , ἀγαθὸν ἐστὶ καὶ θελητόν . Ἐπεὶ καὶ τὸ ἑκάστης πράξεως τέλος κατὰ τὸν καιρὸν αὐτῆς ἐστι , καὶ ἀπὸ τοῦ καιροῦ ἢ ἀγαθὴ ἢ πονηρὸν γίνεται · ὥστε καὶ τὸ ἑκούσιον , ἢ τὸ ἀκούσιον , κατὰ τὸν καιρὸν ὅτε πράττεται , ζητητέον · κατ' ἐκείνων τοίνυν τῶν καιρῶν ἕκων πράττειν ἂ πράττει , εἰ καὶ ἐν ἄλλῳ καιρῷ , γαλήνῃς οὖσης , οὐκ ἂν ποιήσειεν βουλόμενος ταῦτα · καὶ γὰρ τὰ ὀργανικὰ μέρη , καὶ χεῖρες , καὶ πόδες , οὐκ ἔξωθεν ὑπ' ἄλλης ἀρχῆς κινοῦνται , ἀλλ' ὑπὸ τῆς ἐν αὐτῷ τῇ ποιούσῃ · ἢ δέ τις ποιεῖ δι' ἑαυτὸν κινοῦμενος , κυρίως ἐστὶ καὶ ποιεῖν , καὶ μή τοιαῦτα δὲ ἑκούσια δηλονότι . Ἔστι τοίνυν ἑκούσιον μὲν αὕτη ἡ πράξις , ἑλγόντι μετὰ τῶν περιστατικῶν · ἀπλῶς δὲ καὶ χωρὶς προσθήκης ἀκούσιον · χωρὶς γὰρ τῆς περιστάσεως οὐδεὶς ἂν ἠλοῖτο τοιαῦτα ποιεῖν . Τινὲς δὲ τῶν τοιούτων πράξεων καὶ ἐπαίνου ἀξιοῦνται , ἕνια δὲ καὶ ψόγων · ἐπαίνιον μὲν , ὅταν τις αἰσχρὸν τι ἢ λυπηρὸν ὑπομένην ἀντὶ καλῶν καὶ μεγάλων ψόγων δέ , ὅταν φαύλων ἕνεκα . Φαῦλος γὰρ ὁ τὰ αἰσχρὰ ὑπομείνας ἐπὶ μηδενὶ καλῷ ἢ μετριῷ . Ἔστι δὲ ἄς οὔτε ἐπαίνιον οὔτε ψόγον ἀξιοῦμεν , καθὼς εἴρηται , ἀλλὰ συγγνώμης ἢ ἰλέου · ὅταν τις τὰ μὴ δέοντα πράττη , ἢ δέει μεγάλων δεῖν , καὶ μειζόνων ἢ δύνασθαι ὑπομεῖναι φύσιν ἀνθρωπίνην . Ἐνια δὲ οὕτως εἰσὶν αἰσχρά , ὥστε οὐδεμία ἐστὶ τῷ ποιούντι παραίτησις , ἀλλὰ δεῖ φεύγειν τὴν πράξιν τούτων πᾶση δυναμέι , χὰν δὴ ἀποθανεῖν πάντα παθόντα τὰ δεινότατα . Καὶ γὰρ τὸν Εὐριπίδου Ἀλκμαίωνα γελοία φαίνεται τὰ ἀναγκάζαντα μητροκτονήσαι . Ἐνίοις δὲ χαλεπὸν ἐστὶ διαχρίνει , τίνων δεῖν φόβον τινὰ τῶν αἰσχρῶν ὑπομένειν ἀξιόν , καὶ τίνα ἀντὶ τίνων ἀφησόμεθα · ἐτι χαλεπώτερον τὸ εὑρόντα τὸ προσήκον , ἀμμεῖναι τοῖς δεδογμένοις . Καὶ γὰρ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἂ μὲν ἀναγκαῖόμεθα ποιεῖν , μᾶλλον αἰσχρὰ ἢ λυπηρά · ἂ δὲ προσδοκῶντες ποιοῦμεν , λυπηρά . Διὰ τοῦτο γενναίου ἀνδρὸς ἐστὶ κατατολιμῆσαι τῶν λυπηρῶν ὑπὲρ τοῦ μηδὲν αἰσχρὸν ὑπομείναι ποιῆσαι . Ὦθεν ἐν ταῖς τοιαύταις πράξεσι καὶ ἐπαινιοῦμεν τινὰς καὶ ψέγομεν ἐνίους , καὶ οὐδέτερον τούτων , ἀλλὰ συγγνώμης ἀξιοῦμεν . Ἔστι τοίνυν ἀπλῶς μὲν ἀκούσια , ὅπόταν ἢ αἰτία αὐτῶν ἐν τοῖς ἔξω ἢ , καὶ ὁ πράττων μηδὲν συμβάλλεται πρὸς τὴν πράξιν · ἑκούσια δέ , ὅπόταν ἢ αἰτία τῶν πράξεων πᾶσα ἢ ἐν τῷ ποιούντι . Ἄ δὲ δι' ἑαυτὰ μὲν οὐκ εἰσὶ θελητά , θέλομεν δὲ αὐτὰ κατὰ τινα καιρὸν καὶ τινων ἄλλων ἕνεκα , καθ' ἑαυτὰ μὲν ἀκούσιά εἰσι , νῦν δὲ καὶ ἀντὶ τῶνδε ἑκούσια . Μᾶλλον δὲ δοκαι
Lemmas: μέν καί ἀρχή ἔξωθεν , ὁ κλύδων δηλονότι , εἰμί δέ καί ἐν ὁ ποιέω · κρίνω γάρ αὐτός καί βούλομαι οὗτος ποιέω ἐπί σωτηρία καί αὐτός καί ὁ συμπλέω ὁ γε νῦν ἔχω · ὥστε ὁ τοιοῦτος πρᾶξις Μίκτας εἰμί , καί ἑκούσιος καί ἀεκούσιος μετέχω . δοκέω δέ μᾶλλον ὁ ἑκούσιος μετέχω , ἢ ὁ ἕτερος · καί γάρ κατά ὁ καιρός ὁ κλύδων ὁ τοιοῦτος πρᾶξις αἱρετός εἰμί , οὖον ὁ τέλος αὐτός , εἰμί τις κατά ὁ καιρός ἐκεῖνος σκοπέω , ἀγαθός εἰμί καί ἐθέλω . ἐπεί καί ὁ ἕκαστος πρᾶξις τέλος κατά ὁ καιρός αὐτός εἰμί , καί ἀπό ὁ καιρός ἢ ἀγαθός ἢ πονηρός γίγνομαι · ὥστε καί ὁ ἑκούσιος , ἢ ὁ ἀεκούσιος , κατά ὁ καιρός ὅτε πράσσω , ζητητέος · κατά ἐκεῖνος τοίνυν ὁ καιρός ἑκών πράσσω ὅς πράσσω , εἰμί καί ἐν ἄλλος καιρός , γαλήνη εἰμί , οὐ εἄν ποιέω βούλομαι οὗτος · καί γάρ ὁ ὀργανικός μέρος , καί χείρ , καί πούς , οὐ ἔξωθεν ὑπό ἄλλος ἀρχή κινέω , ἀλλά ὑπό ὁ ἐν αὐτός ὁ ποιέω · ἢ δέ τις ποιέω διά ἑαυτοῦ κινέω , κύριος εἰμί καί ποιέω , καί μή τοιοῦτος δέ ἑκούσιος δηλονότι . εἰμί τοίνυν ἑκούσιος μέν οὗτος ὁ πρᾶξις , ἑλγόντι μετά ὁ περιστατικός · ἀπλόος δέ καί Χωρὶς προσθήκη ἀεκούσιος · Χωρὶς γάρ ὁ περίστασις οὐδείς εἄν ἡλόω τοιοῦτος ποιέω . Τινές δέ ὁ τοιοῦτος πρᾶξις καί ἔπαινος ἀξιόω , ἕνος δέ καί ψόγος · ἐπαίνιον μέν , ὅταν τις αἰσχρός τίς ἢ λυπηρός ὑπομένω ἀντί καλός καί μέγας ψόγος δέ , ὅταν φαῦλος ἕνεκα . φαῦλος γάρ ὁ ὁ αἰσχρός ὑπομένω ἐπί μηδείς καλός ἢ μέτριος . εἰμί δέ ἄς οὔτε ἐπαίνιον οὔτε ψόγος ἀξιόω , καθώς εἴρω , ἀλλά συγγνώμη ἢ ἰλεός · ὅταν τις ὁ μή δήω πράσσω , ἢ δήω μέγας δήω , καί μείζων ἢ δύναμαι ὑπομένω φύσις ἀνθρώπινος . ἔνιοι δέ οὕτως εἰμί αἰσχρός , ὥστε οὐδείς εἰμί ὁ ποιέω παραίτησις , ἀλλά δεῖ φεύγω ὁ πρᾶξις οὗτος πᾶς δύναμις , χήν δή ἀποθνῄσκω πᾶς πάθος ὁ δεινός . καί γάρ ὁ Εὐριπίδης Ἀλκμαίων γελοῖος φαίνω ὁ ἀναγκάζω μητροκτονέω . ἔνιοι δέ χαλεπός εἰμί διαχρίω , τίνω δήω φόβος τις ὁ αἰσχρός ὑπομένω Ἀξιός , καί τίς ἀντί τίνω ἀφίημι · ἔτι χαλεπός ὁ εὑρίσκω ὁ προσήκω , ἀναμένω ὁ δοκέω . καί γάρ ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος ὅς μέν ἀναγκάζω ποιέω , μᾶλλον αἰσχρός ἢ λυπηρός · ὅς δέ προσδοκάω ποιέω , λυπηρός . Ζεύς οὗτος γενναῖος ἀνήρ εἰμί κατατολιμηδομαι ὁ λυπηρός ὑπέρ ὁ μηδείς αἰσχρός ὑπομένω ποιέω . ὤθω ἐν ὁ τοιοῦτος πρᾶξις καί ἐπαινέω τις καί ψέγω ἔνιοι , καί οὐδέτερος οὗτος , ἀλλά συγγνώμη ἀξιόω . εἰμί τοίνυν ἀπλόος μέν ἀεκούσιος , ὁπόταν ἢ αἰτία αὐτός ἐν ὁ ἔξω ἢ , καί ὁ πράσσω μηδείς συμβάλλω πρός ὁ πρᾶξις · ἑκούσιος δέ , ὁπόταν ἢ αἰτία ὁ πρᾶξις πᾶς ἢ ἐν ὁ ποιέω . ὅς δέ διά ἑαυτοῦ μέν οὐ εἰμί θελητής , ἐθέλω δέ αὐτός κατά τις καιρός καί τίνω ἄλλος ἕνεκα , κατά ἑαυτοῦ μέν ἀκούσιος εἰμί , νῦν δέ καί ἀντί ὅδε ἑκούσιος . μᾶλλος δέ δοκή