secundus-mullach-fpg1 secundus_mullach_fpg1_0034.8
7 Hierocles in Carm . aur . p . 40 ed . nosir . : Οἱ δὲ εἰκότως ἀγαθοὶ ἥρωες λέγονται , ἀγαθοὶ μὲν ὡς ἀγαθοὶ ὄντες καὶ φωτεινοὶ ἀεὶ καὶ μή' ἐν κακίᾳ μήτ' ἐν λύπῃ ποτὲ γινόμενοι , ἥρωες δὲ ὡς ἥρωες τινὲς ὄντες καὶ ἔρωτες , ὅλον ἐρωτικοὶ καὶ διαλεκτικοὶ ἐρασταὶ τοῦ θεοῦ , αἰροῦντες ἡμᾶς καὶ κουφίζοντες πρὸς τὴν θεῖαν πολιτείαν ἀπὸ τῆς ἐν γῇ διατριβῆς . Τοὺς δὲ αὐτοὺς καὶ δαίμονας ἀγαθοὺς καλεῖν ἔθος , ὡς ὄντας διχῆμονας καὶ ἐπιστήμονας τῶν θείων νόμων . Et ad vers . 3 pag . 42 : τὰς ἀνθρωπίας ψυχὰς ἀληθεῖα καὶ ἀρετὴ κοσμηθείσας δαίμονας καλεῖ , ὡς δαήμονας καὶ ἐπιστήμονας . Εἶτα χωρίζων αὐτὰς τῶν φύσει δαιμόνων , οἱ τὸ μέσον γένος πληροῦσι , καταχθονίους προσεῖπεν , ὡς δυναμένας ἐπὶ γῆς πολιτεύεσθαι καὶ γήναι σώματά ἐπαιστέναι καὶ κατὰ γῆς οἰκεῖν , ἵνα τῷ μὲν δαίμονας εἶπεὶν χωρίσῃ τῶν φαύλων καὶ ἀνεπιστημόνων ἀνθρώπων , ὡς ἀδαήμων τινῶν καὶ οὐ δαιμόνων , τῷ δὲ καταχθονίους προσθεῖναι διαστήσῃ τῶν ἀεὶ δαιμόνων καὶ ἐπιστημόνων ἀεὶ καὶ ἐπὶ τῆς πολιτεύεσθαι μὴ περιευκότων μηδὲ γήνους συζῆν σώμασιν . Adde pag . 142 : κάτεισι γὰρ καὶ ἀποκαπτει τῆς εὐδαιμονος χώρας ὁ ἄνθρωπος , ὡς Ἐμπεδοκλῆς φησιν ὁ Πυθαγόρειος « ψυχὰς θεόθεν καὶ αἰῆτος νεῖκει μαινόμενῳ πίσυνος . » Ἀνεισι δὲ καὶ τὴν ἀρχαίαν ἔξιν ἀπολαμβάνει , εἰ φύγοι τὰ περὶ γῆν καὶ τὸν ἀτερεπὴ χρόνον , ὡς αὐτὸς λέγει , « ἔνθα φόνος τε κότος τε καὶ ἄλλων ἕνεκα κηρῶν , » εἰς δν οἱ λεμμεσόντες , « Ἄτης ἄν λειμῶνα κατὰ σκότους ἡλάσωσιν . » Ἡ δὲ ἔρεσις τοῦ φεύγοντος τὸν τῆς Ἄτης λειμῶνα πρὸς τὸν τῆς ἀληθείας ἐπιτεῖται λειμῶνα , ἄν ἀπολιπὼν τῇ ὀρμῇ τῆς πτεροδύσεως εἰς γήνιον ἔρχεται σῶμα ὀλβίου — αἰῶνος ἀμεριζέ . Plutarch . Romul . c . 28 : οὐδὲν οὖν δαὶ τὰ σώματα τῶν ἀγαθῶν συναναπέμπει παρὰ φύσιν εἰς οὐράνους , ἀλλὰ τὰς ἀρετὰς καὶ τὰς ψυχὰς παντάπασιν οἰσεῖν κατὰ φύσιν καὶ δίκην θεῖον ἐκ μὲν ἀνθρώπων εἰς ἥρωας , ἐκ δ' ἡρώων εἰς δαίμονας , ἐκ δὲ δαιμόνων , ἂν τελείαν ὁποσὴ ἐν τελείῃ καθαρθῶσι καὶ ὁσιωθῶσι , ἅπαν ἀπορρυοῦσαι τὸ θνητὸν καὶ παθητικόν , οὐ νόμῳ πολεῖν , ἀλλ' ἀληθεῖς καὶ κατὰ τὸν εἴκωτα λόγῳ εἰς θεοὺς ἀναφέρεσθαι τὸ κάλλιστον καὶ μακαριώτατον τέλος ἀπολαβοῦσας . Dionys . Ant . Rom . 1 , 77 : ὡς ἀνακεκραμέναι τῆς ἀπάσης οὐσίας τοῦ κόσμου καὶ μεταξὺ τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ θνητοῦ γένους ὑπαρχούσης φύσεως , ἣν τὸ δαιμόνων φύλον ἐπέχει , τοῦτὲ μὲν ἀνθρώποις τοῦτὲ δὲ θεοῖς ἐπιμεγύμενον , εὐ ὁ λόγος ἔχει τὸ μεθευδόμενον ἡρώων φῦναι γένος . Cf . praeterea Psellum in libro de geniiis , imprimis vero Ploti - num qui multis locis ita de hac re disputat , ut prope omnia
Lemmas: 7 Hierocles in Carm . aur . p . 40 ed . nosir . : ὁ δέ εἰκότως ἀγαθός ἥρως λέγω , ἀγαθός μέν ὡς ἀγαθός εἰμί καί φωτεινός ἀεί καί μῆον ἐν κακία μήτε ἐν λύπη ποτέ γίγνομαι , ἥρως δέ ὡς ἥρως τις εἰμί καί Ἔρως , ὅλος ἐρωτικός καί διαλεκτικός ἐραστής ὁ θεός , αἱρέω ἐγώ καί κουφίζω πρός ὁ θεῖος πολιτεία ἀπό ὁ ἐν γῆ διατριβή . ὁ δέ αὐτός καί δαίμων ἀγαθός καλέω ἔθος , ὡς εἰμί διχημοναω καί ἐπιστήμων ὁ θεῖον νόμος . Et ad vers . 3 pag . 42 : ὁ ανθρωπιά ψυχή ἀλήθεια καί ἀρετή κοσμέω δαίμων καλέω , ὡς δαήμων καί ἐπιστήμων . εἶτα χωρίζω αὐτός ὁ φύσις δαίμων , ὁ ὁ μέσος γένος πληρόω , καταχθόνιος προσεῖπον , ὡς δύναμαι ἐπί γῆ πολιτεύω καί γανάω σῶμα επαιστενος καί κατά γῆ οἰκέω , ἵνα ὁ μέν δαίμων εἶπον χωρίζω ὁ φαῦλος καί ἀνεπιστήμων ἄνθρωπος , ὡς ἀδαήμων τις καί οὖον δαίμων , ὁ δέ καταχθόνιος προστίθημι διΐστημι ὁ ἀεί δαίμων καί ἐπιστήμων ἀεί καί ἐπί ὁ πολιτεύω μή περιευκοτος μηδέ γήνους συζάω σῶμα . Adde pag . 142 : κατέρχομαι γάρ καί αποκαπτω ὁ εὐδαίμων χώρα ὁ ἄνθρωπος , ὡς Ἐμπεδοκλῆς φημί ὁ Πυθαγόρειος « ψυχή θεόθεν καί ἀετός νεῖκος μαίνομαι πίσυνος . » ἀνίημι δέ καί ὁ ἀρχαῖος ἐξέρχομαι ἀπολαμβάνω , εἰμί φεύγω ὁ περί γῆ καί ὁ ἀτερεπὴ χρόνος , ὡς αὐτός λέγω , « ἔνθα φόνος τε κότος τε καί ἄλλος ἕνεκα κῆρ , » εἰς δν ὁ λεμμεσόντες , « Ἄτη ἄν λειμών κατά σκότος ἐλαύνω . » ὁ δέ ἐρέσσω ὁ φεύγω ὁ ὁ Ἄτη λειμών πρός ὁ ὁ ἀλήθεια ἐπιτίθημι λειμών , ἄν ἀπολείπω ὁ ὁρμή ὁ πτεροδυσις εἰς γήνιον ἔρχομαι σῶμα ὄλβιος — αἰών ἀμεριζέ . Plutarch . Romul . c . 28 : οὐδείς οὖν δαί ὁ σῶμα ὁ ἀγαθός συναναπέμπω παρά φύσις εἰς οὐρανός , ἀλλά ὁ ἀρετή καί ὁ ψυχή παντάπασι φέρω κατά φύσις καί δίκη θέω ἐκ μέν ἄνθρωπος εἰς ἥρως , ἐκ δέ ἥρως εἰς δαίμων , ἐκ δέ δαίμων , εἄν τέλειος ὁπόσος ἐν τελέω καθαίρω καί ὁσιόω , ἅπας ἀπορρέω ὁ θνητός καί παθητικός , οὖον νόμος πολέω , ἀλλά ἀληθής καί κατά ὁ ἔοικα λόγος εἰς θεός ἀναφέρω ὁ καλῶς καί μακάριος τέλος ἀπολαμβάνω . Dionys . Ant . Rom . 1 , 77 : ὡς ἀνακεράννυμι ὁ ἀπασάω οὐσία ὁ κόσμος καί μεταξύ ὁ θεός καί ὁ θνητός γένος ὑπάρχω φύσις , ὅς ὁ δαίμων φῦλον ἐπέχω , τουτῶ μέν ἄνθρωπος τουτῶ δέ θεός ἐπιμείγνυμι , εὕω ὁ λόγος ἔχω ὁ μεθευδιδωμι ἥρως φύω γένος . Cf . praeterea Psellum in libro de geniiis , imprimis vero Ploti - num qui multis locis ita de hac re disputat , ut prope omnia