secundus-mullach-fpg1 secundus_mullach_fpg1_0573.1
μόσθαι , καθ’ ἕκαστον δὲ τῷ καὶ τὰ κατὰ μέρος ποττὰν αὐτὰν ἀρμονίαν τε καὶ ἀγεμονίαν συναρμόξεσθαι . “ Ἐτι δ’ ἐν τῷ ποιῆν εὖ καὶ εὐεργετεῖν τοὺς ὑποταγμαμένους ὁ βασιλεὺς ἐντὶ · ταῦτα δ’ οὐκ ἄνευ δικαιοσύνας καὶ νόμου . Τὸ γε μὴν τρίτον , λέγω δὲ τὸ θεραπεύειν τὸς θεούς , βασιλέως ἀντάξιον . Δεῖ γὰρ τὸ ἄριστον ὑπὸ τῷ ἀρίστῳ τιμᾶσθαι , καὶ τὸ ἀγεμονοῦν ὑπὸ τῷ ἀγεμονοῦντος . Τῶν μὲν ὧν φύσει τιμιωτάτων ἀρίστον ὁ θεός , τῶν δὲ περὶ γὰν καὶ τοὺς ἀνθρώπους ὁ βασιλεὺς . “ Ἔχει δὲ καὶ ὡς θεὸς ποτὶ κόσμον βασιλεὺς ποτὶ πόλιν , καὶ ὡς πόλις ποτὶ κόσμον βασιλεὺς ποτὶ θεόν . “ Ἀ μὲν γὰρ πόλις ἐκ πολλῶν καὶ διαφερόντων συναραιοσθείσα κόσμω σύσταξιν καὶ ἀρμονίαν μεμῖμται , ὁ δὲ βασιλεὺς ἀρχὴν ἔχων ἀνυπεύθυνον , καὶ αὐτὸς ὧν νόμος ἐμψυχος , θεὸς ἐν ἀνθρώποις παρεσχημάτισται . “ Ὅθεν δεῖ τὸν βασιλέα μὴ νενικῆσθαι ὑφ’ ἀδονᾶς ἀλλ’ αὐτὸν νικῆν ταύταν , μηδ’ ὁμοιον ἡμεν τοὺς πολλούς ἀλλὰ ἐπὶ πολλῶν διαφέροντα τούτων , μηδ’ ἔργον ἀγεῖσθαι τὰν ἀδονὰν ἀλλὰ μᾶλλον τὰν ἀνδραγαθίαν · ἄμα δὲ καὶ πρῆπον τὸν ἑτέρων ἀρχεν χρήγοντα τῶν αὐταύτω παθέων πρᾶτον δύνασθαι ἀρχεν . Περὶ γε μὴν τὰς πλεονεξτίας ὧδε λόγος · δεῖ γὰρ ἐς τοῦτο πεπᾶσθαι τὰ χρήματα ὥστε φίλως εὐεργετεῖν καὶ δεομένους ὑπολαμβάνεν καὶ ἐχθρὸς δὲ μετὰ δικας ἀμύνεσθαι · ἀδίστα γὰρ ἄ μετ’ ἀρετὰς ἀπολαυσίς τὰς εὐτυχίας . “ Ὁ δ’ αὐτὸς τρόπος καὶ ἐπὶ τὰς ὑπεροχὰς · δεῖ γὰρ καθυπερέχεν τὸς ἄλλως ἀρετῇ καὶ κατταύταν ἀξίον χρῖνεσθαι τῷ ἀρχεν , ἀλλὰ μὴ καττὸν πλοῦτον ἢ τὰν δύναμιν ἢ τὰν βόμην τὰν τῶν ὀπλῶν · ὁ μὲν γὰρ τι κοινόν ἐντὶ καὶ τῶν τυχόντων , ὁ δὲ κοινόν καὶ τῶν ἀλόγων ζῴων , ὁ δὲ κοινόν καὶ τῶν τυράννων , ὁ δὲ μόνον ἴδιον τῶν ἀγαθῶν ἀνθρώπων . “ Ὥστε ὅστις βασιλεὺς σώφρων μὲν ἐντὶ περὶ τὰς ἀδονὰς , κοινωνατικὸς δὲ περὶ τὰ χρήματα , φρόνιμος δὲ καὶ δεινὸς περὶ τὰν ἀρετὰν , οὗτος κ’ εἶν καττὰν ἀλήθην βασιλεὺς . “ Ἔχει δὲ καὶ ὁ δῆμος τῶν μερέων τὰς τῷ ἀνθρώπῳ ψυχᾶς τὰν ἀναλογίαν ταύταν τῶν ἀγαθῶν καὶ τῶν κακῶν · ἄ μὲν γὰρ πλεονεξτία γίνεται περὶ τὸ ἀγεόμενον μέρος τὰς ψυχᾶς , λογικὰ γὰρ ἄ ἐπιθυμία · ἄ δὲ φιλοτιμία καὶ θηριότης περὶ τὸ θυμοειδές , τοῦτο γὰρ τὸ ζεῖν καὶ δυναμικὸν μέρος τὰς ψυχᾶς · ἄ δὲ φιλαδονία περὶ τὸ ἐπιθυματικόν , τοῦτο γὰρ τὸ θῆλυ καὶ ὑγρόν μέρος τὰς ψυχᾶς · ἄ δὲ γε ἀδικία τελειοτάτα κακία καὶ σύνθετος ἐπασα περὶ ὅλν γίνεται τὰν ψυχάν . “ Ὅθεν ὡς λύραν καὶ πόλιν εὐνομευμένην δεῖ συναρμόζεσθαι βασιλέα ὅρον δικαιοτάπον καὶ νόμω τάξιν ἐν αὐτῷ πρᾶτον καταστασάμενον , εἰδότα διότι τῷ πλάθες , ὡ δέδωκεν ὁ θεὸς αὐτῷ τὰν ἀγεμονίαν , ἄ συναρμογὰ ποτ’ αὐτὸν ὀφείλει συναρμοσθῆξεν . Ποτὶ δὲ τοὺς ἀγορευμένους δεῖ καὶ θέσις καὶ ἔξις ἐπιτραπεὶς ἐπιταδεῦεν τὸν ἀγαθὸν βασιλέα , πολιτικῶς αὐτὸν πλάσσοντα καὶ πραγματωδεὺς , ὅπως μὴτε τραχύς φαίνηται τοὺς πλάθεςι μὴτ’ εὐκαταφρόνατος , ἀλλὰ καὶ ἀδὺς καὶ ἀμφιστραφής . Τεῦζεται δὲ τούτων , αἴκα πρᾶτον μὲν σεμνὸς ἢ καὶ ἐκ τῷ ἰδέν καὶ ἐκ τῷ ἀκούσαι καὶ ἐκ τῷ ἀξίος ἐπικαίνεσθαι τὰς ἀρχὰς , δεύτερον δὲ χρηστὸς καὶ ἐκ τὰς ἐντεύξιος καὶ ἐκ τὰς ποτιδλέμιας καὶ ἐκ τὰς εὐεργεσίας , τρίτον δὲ δεινὸς καὶ ἐκ τὰς μισοποναρίας καὶ ἐκ τὰς κολάσιος καὶ ἐκ τὰς ἐπιταγύσιος καὶ ὅλως ἐκ τὰς ἐμπειρίας καὶ
Lemmas: μοεπομαι , κατά ἕκαστος δέ ὁ καί ὁ κατά μέρος πρός αὐτός ἁρμονία τε καί ἀγεμονίαν συναρμόζω . “ ἔτι δέ ἐν ὁ ποιός εὕω καί εὐεργετέω ὁ ὑποτάσσω ὁ βασιλεύς εἰμί · οὗτος δέ οὐ ἄνευ δικαιοσύνη καί νόμος . ὁ γε μήv τρίτος , λέγω δέ ὁ θεραπεύω τός θεός , βασιλεύς ἀντάξιος . Δεύς γάρ ὁ ἀγαθός ὑπό ὁ ἀγαθός τιμάω , καί ὁ αγεμονοος ὑπό ὁ ἀγεμονοῦντος . ὁ μέν ὅς φύσις τίμιος ἀριστάω ὁ θεός , ὁ δέ περί γαίνω καί ὁ ἄνθρωπος ὁ βασιλεύς . “ ἔχις δέ καί ὡς θεός πρός κόσμος βασιλεύς πρός πόλις , καί ὡς πόλις πρός κόσμος βασιλεύς πρός θεός . “ ὅς μέν γάρ πόλις ἐκ πολύς καί διαφέρω συναραιοσθείσα κόσμος συνίστημι καί ἁρμονία μιμνῄσκω , ὁ δέ βασιλεύς ἀρχή ἔχω ἀνυπεύθυνος , καί αὐτός ὅς νόμος έμψυχος , θεός ἐν ἄνθρωπος παρασχηματίζω . “ ὅθεν δεῖ ὁ βασιλεύς μή νικάω ὑπό αδοναω ἀλλά αὐτός νικάω ταῦτος , μηδέ ὅμοιος ἠμέν ὁ πολύς ἀλλά ἐπί πολύς διαφέρω οὗτος , μηδέ ἔργον ἄγω ὁ αδοναω ἀλλά μᾶλλον ὁ ἀνδραγαθία · ἄμη δέ καί πρῆπον ὁ ἕτερος ἄρχω χράω ὁ αυαυτος πάθος πρῶτος δύναμαι ἄρχω . περι γε μήv ὁ πλεονεξτίας ὧδε λόγος · δεῖ γάρ εἰς οὗτος πάσσω ὁ χρῆμα ὥστε φίλως εὐεργετέω καί δήω ὑπολαμβάνω καί ἐχθρός δέ μετά δίκη ἀμύνω · Ἁδίστα γάρ ὅς μετά ἀρετή ἀπόλαυσις ὁ εὐτυχία . “ ὁ δέ αὐτός τρόπος καί ἐπί ὁ ὑπεροχή · δεῖ γάρ καθυπερέχω τός ἄλλως ἀρετή καί κατταυος ἄξιος χρίω ὁ ἄρχω , ἀλλά μή κάττος πλοῦτος ἢ ὁ δύναμις ἢ ὁ βόμην ὁ ὁ ὁπλή · ὁ μέν γάρ τίς κοινός εἰμί καί ὁ τυγχάνω , ὁ δέ κοινός καί ὁ ἄλογος ζῷον , ὁ δέ κοινός καί ὁ τύραννος , ὁ δέ μόνος ἴδιος ὁ ἀγαθός ἄνθρωπος . “ ὥστε ὅστις βασιλεύς σώφρων μέν εἰμί περί ὁ αδοναω , κοινωνατικὸς δέ περί ὁ χρῆμα , φρόνιμος δέ καί δεινός περί ὁ ἀρετή , οὗτος καί εἶμαι Καττάν ἀλάομαι βασιλεύς . “ ἔχις δέ καί ὁ δῆμος ὁ μέρος ὁ ὁ ἄνθρωπος Ψυχᾶς ὁ ἀναλογία ταῦτος ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός · ὅς μέν γάρ πλεονεξτία γίγνομαι περί ὁ ἄγω μέρος ὁ Ψυχᾶς , λογικός γάρ ὅς ἐπιθυμία · ὅς δέ φιλοτιμία καί θηριότης περί ὁ θυμοειδής , οὗτος γάρ ὁ ζέω καί δυναμικός μέρος ὁ Ψυχᾶς · ὅς δέ φιλαδονία περί ὁ ἐπιθυματικόν , οὗτος γάρ ὁ θῆλυς καί ὑγρός μέρος ὁ Ψυχᾶς · ὅς δέ γε ἀδικία τέλειος κακία καί σύνθετος πάσσω περί ὅλος γίγνομαι ὁ ψυχή . “ ὅθεν ὡς λύρα καί πόλις εὐνομευμένην δεῖ συναρμόζω βασιλεύς ὅρος δικαιοταπος καί νόμος τάξις ἐν αὐτός πρῶτος καθίστημι , οἶδα διότι ὁ πλάθα , εἰμί δίδωμι ὁ θεός αὐτός ὁ ἀγεμονίαν , ὅς συναρμογή πρός αὐτός ὀφείλω συναρμόζω . πρός δέ ὁ ἀγορεύω δεῖ καί θέσις καί ἕξις ἐπιτρέπω ἐπιταδεῦεν ὁ ἀγαθός βασιλεύς , πολιτικός αὐτός πλάσσω καί πραγματώδης , ὅπως μήτε τραχύς φαίνω ὁ πλάθω μήτε εὐκαταφρόνατος , ἀλλά καί ἡδύς καί ἀμφιστραφής . τευζω δέ οὗτος , ἐάν πρῶτος μέν σεμνός ἢ καί ἐκ ὁ ἰδέν καί ἐκ ὁ ἀκούω καί ἐκ ὁ Ἀξιός ἐπικαίνω ὁ ἀρχή , δύο δέ χρηστός καί ἐκ ὁ ἐντυγχάνω καί ἐκ ὁ ποτιδλέμιας καί ἐκ ὁ εὐεργεσία , τρίτος δέ δεινός καί ἐκ ὁ μισοποναρίας καί ἐκ ὁ κόλασις καί ἐκ ὁ επιταγυθεος καί ὅλως ἐκ ὁ ἐμπειρία καί