secundus-mullach-fpg1 secundus_mullach_fpg1_0034.3
2 Iamblichus de vita Pythag . c . 100 : ἐπὶ πρὸς τούτους περὶ τε τοῦ θείου καὶ περὶ τοῦ δαιμονίου καὶ περὶ τοῦ ἡρωϊκοῦ γένους εὐφημὸν τε καὶ ἀγαθὴν ἔχειν διάνοιαν . Ὁσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν γονέων τε καὶ εὐεργετῶν διανοεῖσθαι , νόμῳ τε βοηθεῖν καὶ ἀνομίᾳ πολεμεῖν . Id . cap . 175 : μετὰ δὲ τὸ θεῖόν τε καὶ τὸ δαιμόνιον , πλεῖστον ποιεῖσθαι λόγῳ γονέων τε καὶ νόμου καὶ τούτων ὑπάρχον αὐτὸν κατασκευάζειν . Id . c . 37 : ἔν τε τῷ κόσμῳ καὶ τῷ βίῳ καὶ ταῖς πόλεσι καὶ τῇ φύσει μᾶλλον τιμῶμενον τὸ προηγούμενον , ἢ τὸ τῇ χρόνῳ ἐπόμενον . εἰον ἀνατολὴν τῆς δύσεως—καὶ τοὺς οἰκιστὰς τῶν πόλεων , καὶ καθόλου τοὺς μὲν θεοὺς τῶν δαιμόνων , ἐκείνους δὲ τῶν ἡμιθέων , τοὺς ἥρωας δὲ τῶν ἀνθρώπων , ἐκ τούτων δὲ τοὺς αἰτίους τῆς γενέσεως τοῖς νεωτέροις . Ἐπαγωγὴς δὲ ἑνεκα ταῦτα ἔλεγε πρὸς τὸ περὶ πλείονος ποιεῖσθαι τοὺς γονεῖς ἐαυτῶν . Id . c . 30 : καὶ μετὰ τῶν θεῶν τῶν Πυθαγορῶν λοιπὸν κατηρίθμουν , ὡς ἀγαθὸν τινα δαίμονα καὶ φιλανθρωπότατον , οἱ μὲν τὸν Πύθιον , οἱ δὲ τὸν ἐξ Ὑπερβορείων Ἀπόλλωνα , οἱ δὲ τὸν Παιῶνα , οἱ δὲ τῶν τὴν σελήνην κατοικοῦντων δαιμόνων ἕνα . Adjicimus hic quae de Pythagoraea doctrina tradit Diog . Laert . lib . VIII , 31 seqq . : ἐκριπεῖσαν δὲ αὐτὴν [ i . e . τὴν ψυχὴν ] ἐπὶ γῆς πλεῖεσθαι ἐν τῷ ἀερὶ ὁμοίαν τῷ σώματι , τὸν δὲ Ἑρμὴν ταχὺν εἶναι τῶν ψυχῶν—καὶ ἀγεσθαι μὲν τὰς καθαρὰς ἐπὶ τὸν ὕμιστον , τὰς δὲ ἀκαθάρτους μὴτε ἐκεῖναι πλεῖζειν μὴτε ἀλλήλας , δεῖσθαι δ' ἐν ἀρρήκτῳ δεσμῷς ὑπὸ Ἐριννύων . Εἶναι τε πάντα τὰν ἄφα ψυχῶν ἑπίπλους , καὶ τούτους δαίμονάς τε καὶ ἥρωας νομίζεσθαι , καὶ ὑπὸ τούτων πῃπεσθαι ἀνθρώπους τοὺς τε ὀνείρους καὶ τὰ σημεῖα νόσου τε καὶ ὑγιείας . — μέγιπτον δὲ φησι τῶν ἐν ἀνθρώποις εἶναι , τὴν ψυχὴν πεῖσαι ἐπὶ τὸ ἀγαθὸν ἢ ἐπὶ τὸ κακόν . Εὐδαιμονεῖν ἀνθρώπων ὅταν ἀγαθὴ ψυχὴ προσγένηται .
Lemmas: 2 Iamblichus de vita Pythag . c . 100 : ἐπί πρός οὗτος περί τε ὁ θεῖον καί περί ὁ δαιμόνιος καί περί ὁ ἡρωϊκός γένος Εὔφημος τε καί ἀγαθός ἔχω διάνοια . ὁσάυτος δέ καί ἐπί ὁ γονεύς τε καί εὐεργέτης διανοέομαι , νόμος τε βοηθέω καί ἀνομία πολεμέω . Id . cap . 175 : μετά δέ ὁ θεῖος1 τε καί ὁ δαιμόνιον , πλεῖστος ποιέω λόγος γονεύς τε καί νόμος καί οὗτος ὑπάρχω αὐτός κατασκευάζω . Id . c . 37 : ἐν τε ὁ κόσμος καί ὁ βίος καί ὁ πόλις καί ὁ φύσις μᾶλλον τιμάω ὁ προηγούμενος , ἢ ὁ ὁ χρόνος ἔπω . Ἀγαμεμνόνειος ἀνατολή ὁ δύσοικος ὁ οἰκιστής ὁ πόλις , καί καθόλου ὁ μέν θεός ὁ δαίμων , ἐκεῖνος δέ ὁ Ἡμιθέων , ὁ ἥρως δέ ὁ ἄνθρωπος , ἐκ οὗτος δέ ὁ αἴτιος ὁ γένεσις ὁ νέος . ἐπαγωγή δέ ἕνεκα οὗτος λέγω πρός ὁ περί πλείων ποιέω ὁ γονεύς ἑαυτοῦ . Id . c . 30 : καί μετά ὁ θεός ὁ Πυθαγόρας λοιπός καταριθμέω , ὡς ἀγαθός τις δαίμων καί φιλάνθρωπος , ὁ μέν ὁ Πύθιον , ὁ δέ ὁ ἐκ υπερβόρειος Ἀπόλλων , ὁ δέ ὁ Παιάν , ὁ δέ ὁ ὁ σελήνη κατοικέω δαίμων εἷς . Adjicimus hic quae de Pythagoraea doctrina tradit Diog . Laert . lib . VIII , 31 seqq . : ἐκρίπτω δέ αὐτός [ i . e . ὁ ψυχή ] ἐπί γῆ πλείω ἐν ὁ ἀήρ ὅμοιος ὁ σῶμα , ὁ δέ Ἑρμῆς ταχύς εἰμί ὁ ψυχῶν—καὶ ἄγω μέν ὁ καθαρός ἐπί ὁ ὕμιστον , ὁ δέ ἀκάθαρτος μήτε ἐκεῖνος πλέω μήτε ἀλλήλων , δήω δέ ἐν ἄρρηκτος δεσμός ὑπό Ἐριννύς . εἰμί τε πᾶς ὁ ἁφή Ψυχή ἐπίπλοον , καί οὗτος δαίμων τε καί ἥρως νομίζω , καί ὑπό οὗτος πίπτω ἄνθρωπος ὁ τε ὄνειρος καί ὁ σημεῖον νόσος τε καί ὑγίεια . — μέγιπτον δέ φημί ὁ ἐν ἄνθρωπος εἰμί , ὁ ψυχή πείθω ἐπί ὁ ἀγαθός ἢ ἐπί ὁ κακός . εὐδαιμονέω ἄνθρωπος ὅταν ἀγαθός ψυχή προσγίγνομαι .