secundus-mullach-fpg1 secundus_mullach_fpg1_0517.1
προσφέρης ὁ βούλει δεῖξαι , ἡ πῶς ἂν τῷ δρῶντι δεῖξαις μηδὲν προσάγων ; ) ἀμφοτέρα οὖν παρεῖναι δεῖ · τὸ τε παρὰ τοῦ δεῖκνύντος προσαγόμενον ἀγαθόν , καὶ τὸ παρὰ τοῦ , ᾧ δεῖκνυται , διαπραχὸν ὅμμα · ἵνα ἐκεῖθεν μὲν τὸ δρατόν , ἐντεῦθεν δὲ ἡ δρασις , συνδράμῃ πρὸς τὴν τῆς δεῖξεως συμπλήρωσιν . Τούτων δὲ οὕτως ἔχόντων , λάβωμεν ὑπόθεσιν πάντας ἄμα ἀπολυθῆναι ἂν τῶν κακῶν , εἰ πᾶσι δεῖξειεν ὁ δημιουργὸς καὶ ἐμφανίσειε τὴν τῆς ἑαυτῶν οὐσίας ἐπίγνωσιν , καὶ οἷω τῷ δαίμονι χρῶνται . Ἀλλὰ μὴν οὐ πάντες ἄμα ἀπολύονται τῶν κακῶν . Οὐχ ἄρα πᾶσι δεῖκνυσιν , ἀλλὰ μόνους ἐκείνοις τοῖς πρὸς ἀπόλυσιν τῶν κακῶν οἴκουν ὁρμημένοις , καὶ τὸ παρ’ ἑαυτῶν ὅμμα πρὸς θεὸν δεῖκνυμένου καὶ ὑποδοχὴν ἀνατείνασιν . Οὐχ ἄρα αὐτὸς αἴτιος τοῦ μὴ πᾶσι δεῖξαι , ἀλλ’ οἱ τῶν ἀγαθῶν πέλας ὄντων οὐτ’ ἐσπρώντες , οὔτε κλῦοντες , καὶ διὰ τοῦτ’ αὐθαίρετα πῆματ’ ἔχειν λεγόμενοι . Αἰτία οὖν τοῦ ἐλομένου · θεὸς δὲ κακῶν ἀναίτιος , προλάμπων μὲν ἀεὶ τὰ ἀγαθὰ πᾶσιν , ὅσον ἐφ’ ἑαυτῷ , οὐ δεῖκνὺς δὲ ἀεὶ πᾶσιν , τῷ τὸ θεωρὸν ὅμμα τῶν προτεινομένων ἀγαθῶν ἐν τοῖς πλείστοις μεμυχέναι , καὶ χῶτον νεύειν ἀχολία τῇ πρὸς τὰ χειρόνα . Ἡμ δὲ τοιαύτη τῶν προκειμένων ἐπῶν ἐξήγησις καὶ πρὸς τὴν ἀλήθειαν αὐτὴν συμφωνεῖ , καὶ πρὸς τὴν τῶν ὑπερχειμένων ἐπῶν διάνοιαν . Εἰ γὰρ ἐπὶ τῷ θεῷ ἐστιν ἐλκῦσαι πρὸς τὴν ἀλήθειαν τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἀχοντας , τί αὐθαίρετα πῆματ’ ἔχειν αὐτοὺς ἐπεγχαλοῦμεν ; τί οὐ συμβουλεύομεν ὡς τὴν ἔριν οὐ δεῖ προσάγειν , εἰ - | κόντα δὲ φεύγειν ; ἢ τί τὰ συμβαίνοντα πράως φέρειν , καὶ ἰάσθαι σπουδάζειν ἐπιπτώτομεν ; ὅλιος γὰρ ἡ διὰ μαθήσεως πρὸς ἀρετὴν ὁδὸς ἀποκλείεται τοῖς Τὸ ἐφ’ ἡμῖν ἀναιροῦσιν . Οὐ γὰρ ἂν ἐδεῖ πνεῦν , οὐδὲ ἐν μελέτῃ καὶ ἐρωτὶ τίθεσθαι τὰ καλὰ , εἰ τοῦ θεοῦ ἰδίου ἦν σώζειν ἡμᾶς ἀπὸ κακίας , καὶ τῶν ἀρετῶν πλήρεις ποιεῖν μηδὲν παρ’ ἑαυτῶν συνεισφέροντας . Ἄλλ’ οὕτως ἂν ἡ αἰτία τῆς τῶν πολλῶν πονηρίας θεοῦ ἦν ἐγκλημα . Εἰ δὲ ἀναίτιος κακῶν ὁ θεός , ὥσπερ καὶ λέγεται καὶ ἐστι , δῆλον ὡς παρ’ ἡμᾶς ἡ τῶν ἀγαθῶν ἀπόστασις , ὅτι πέλας ὄντων αὐτῶν , καὶ ἐν ἡμῖν κατὰ τὰς φυσικὰς ἐννοίας κειμένων , οὐτ’ ἐσφώμεν , οὔτε κλῦομεν . Αἰτία δὲ τῆς ἀδελείας ταύτης καὶ ἀνηχοίας ἡ λυγρὰ ἔρις , αὐθαίρετος οὖσα βλάβη , ἥν οὐ δεῖ προσάγειν ἐπὶ πλεῖον , εἰκόντα δὲ φεύγειν ἀπ’ αὐτῆς , καὶ τὴν τῶν κακῶν λύσιν συνιέναι , καὶ τὴν εἰς θεὸν ἐπιστροφὴν ἐξευρίσκειν . Οὕτω γὰρ ἡ παρὰ τοῦ θεοῦ ἐλλαμψις , τῆς παρ’ ἡμῶν δράσεως αὐτὴ συντρεχούσης , δεῖξις γίνεται . Ἔργα δὲ τῆς δεῖξεως , ψυχῆς ἄκεσις , καὶ σωτηρία ἀπὸ τῶν τῆδε πόνων , καὶ συναίσθησις τῶν θείων ἀγαθῶν , καὶ κοινωνία τῆς πατρικῆς πολιτείας . Τοσαῦτα περὶ ἀρετῆς καὶ ἀληθείας προειπών , καὶ τὰ μὲν τῆς ἀρετῆς παραγγελματα εἰς τὸν νυκτερινὸν σύλλογον περατώσας , τὰς δὲ τῆς ἀληθείας ἐλπίδας ἕως τῆς ἄκεσεως καὶ σωτηρίας τῆς ψυχῆς ὁρίσας , ἐπάγει · τὰ περὶ τῆς τοῦ αὐγοειδοῦς καθαρότητος πτερωτικῆς , τρίτον τι φιλοσοφίας γένος ἐπισυνάπτον τοῖς προειρημένοις .
Lemmas: προσφέρω ὁ βούλομαι δείκνυμι , ὁ πῶς εἄν ὁ δράω δείκνυμι μηδείς προσάγω ; ) ἀμφότερος οὖν πάρειμι δεῖ · ὁ τε παρά ὁ δείκνυμι προσάγω ἀγαθός , καί ὁ παρά ὁ , ὅς δείκνυμι , διαπράσσω ὄμμα · ἵνα ἐκεῖθεν μέν ὁ δράω , ἐντεῦθεν δέ ὁ δρᾶσις , συντρέχω πρός ὁ ὁ δεῖξις συμπλήρωσις . οὗτος δέ οὕτως ἔχοω , λαμβάνω ὑπόθεσις πᾶς ἄμη ἀπολύω εἄν ὁ κακός , εἰμί πᾶς δείκνυμι ὁ δημιουργός καί ἐμφανίζω ὁ ὁ ἑαυτοῦ οὐσία ἐπίγνωσις , καί οἶος ὁ δαίμων χράω . ἀλλά μήv οὖον πᾶς ἄμη ἀπολύω ὁ κακός . οὐχ ἄρα πᾶς δείκνυμι , ἀλλά μόνος ἐκεῖνος ὁ πρός ἀπόλυσις ὁ κακός οἰκέω ὁρμάω , καί ὁ παρά ἑαυτοῦ ὄμμα πρός θεός δείκνυμι καί ὑποδοχή ἀνατείνω . οὐχ ἄρα αὐτός αἴτιος ὁ μή πᾶς δείκνυμι , ἀλλά ὁ ὁ ἀγαθός πέλας εἰμί οὐ σπείρω , οὔτε κλύω , καί διά οὗτος αὐθαίρετος πῆμα ἔχω λέγω . αἴτιος οὖν ὁ αἱρέω · θεός δέ κακός ἀναίτιος , προλάμπω μέν ἀεί ὁ ἀγαθός πᾶς , ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ , οὖον δείκνυμι δέ ἀεί πᾶς , ὁ ὁ θεωρός ὄμμα ὁ προτείνω ἀγαθός ἐν ὁ πλεῖστος μύσσω , καί χόω νεύω ἀχολία ὁ πρός ὁ χείρων . Ἡμ δέ τοιοῦτος ὁ πρόκειμαι ἔπος ἐξήγησις καί πρός ὁ ἀλήθεια αὐτός συμφωνέω , καί πρός ὁ ὁ ὑπέρκειμαι ἔπος διάνοια . εἰμί γάρ ἐπί ὁ θεός εἰμί ἕλκω πρός ὁ ἀλήθεια ὁ ἄνθρωπος καί ἄχω , τίς αὐθαίρετος πῆμα ἔχω αὐτός ἐπεγχαλάω ; τίς οὖον συμβουλεύω ὡς ὁ Ἔρις οὖον δεῖ προσάγω , εἰμί - | κόντα δέ φεύγω ; ἢ τίς ὁ συμβαίνω πρᾶος φέρω , καί ἰάομαι σπουδάζω ἐπιπίπτω ; ὀλίγος γάρ ὁ διά μάθησις πρός ἀρετή ὁδός ἀποκλείω ὁ ὁ ἐπί ἐγώ ἀναιρέω . οὖον γάρ εἄν ἐσθίω πνέω , οὐδέ ἐν μελέτη καί Ἔρως τίθημι ὁ καλός , εἰμί ὁ θεός ἴδιος εἰμί σῴζω ἐγώ ἀπό κακία , καί ὁ ἀρετή πλήρης ποιέω μηδείς παρά ἑαυτοῦ συνεισφέρω . ἄλλος οὕτως εἄν ὁ αἰτία ὁ ὁ πολύς πονηρία θεός εἰμί ἔγκλημα . εἰμί δέ ἀναίτιος κακός ὁ θεός , ὥσπερ καί λέγω καί εἰμί , δῆλος ὡς παρά ἐγώ ὁ ὁ ἀγαθός ἀπόστασις , ὅτι πέλας εἰμί αὐτός , καί ἐν ἐγώ κατά ὁ φυσικός ἔννοια κεῖμαι , οὐ σφώ , οὔτε κλύω . αἴτιος δέ ὁ ἀδελείας οὗτος καί ανηχοια ὁ λυγρός Ἔρις , αὐθαίρετος εἰμί βλάβη , ὅς οὖον δεῖ προσάγω ἐπί πλείων , εἴκω δέ φεύγω ἀπό αὐτός , καί ὁ ὁ κακός λύσις συνίημι , καί ὁ εἰς θεός ἐπιστροφή ἐξευρίσκω . οὕτως γάρ ὁ παρά ὁ θεός ἔλλαμψις , ὁ παρά ἐγώ δρᾶσις αὐτός συντρέχω , δεῖξις γίγνομαι . ἔργον δέ ὁ δεῖξις , Ψυχή Ἄκεσις , καί σωτηρία ἀπό ὁ τῆδε πόνος , καί συναίσθησις ὁ θεῖον ἀγαθός , καί κοινωνία ὁ πατρικός πολιτεία . τοσοῦτος περί ἀρετή καί ἀλήθεια προεῖπον , καί ὁ μέν ὁ ἀρετή παράγγελμα εἰς ὁ νυκτερινός σύλλογος περατόω , ὁ δέ ὁ ἀλήθεια ἐλπίς ἠώς ὁ ἄκεσις καί σωτηρία ὁ Ψυχή ὁρίζω , ἐπάγω · ὁ περί ὁ ὁ αὐγοειδής καθαρότης πτερωτικός , τρίτος τίς φιλοσοφία γένος ἐπισυνάπτω ὁ προερέω .