secundus-mullach-fpg1 secundus_mullach_fpg1_0483.1
ἥς καὶ τὰς δαιμονίας τύχας ἀπονεμέσθαι ἀνάγκη · εἶναι δὲ τὴν ἑκάστῳ ἀπονεμηθεῖσαν ἀξίαν , τὴν νῦν λεγομένην μοῖραν , ἱρτημένην τῆς τε προνοίας τοῦ θεοῦ καὶ τῆς κοσμικῆς εὐταξίας καὶ τῆς ἀνθρωπίνης προαιρέσεως . Εἰ γὰρ μὴ εἴη θεοῦ πρόνοια , οὐκ ἂν εἴη τάξις ἐν κόσμῳ , ἥν καὶ εἰμαρμένην ἂν εἴποι τις . Εἰ δὲ μὴ ταῦτα εἴη , δίκη καὶ κρίσις τῶν κακῶν οὐκ ἂν γένοιτο · ἀλλ’ οὐδὲ τιμὴ καὶ ἀποδοχὴ τῶν ἀγαθῶν . Προνοίας δὲ οὐσίας καὶ τάξεως , πάντας ἔδει τοὺς νῦν γεννωμένους τῶν ἴσων ἀγαθῶν τυγχάνειν , εἰ μηδὲν παρ’ ἑαυτῶν εἰς τὴν ἀνισότητα συνετέλεσαν . Φαίνονται δὲ οὐ τῶν ἴσων τυγχάνοντες . Δῆλον οὖν , ὡς τὸ τῆς προαιρέσεως ἄνισον , ὑποβληὲν τῇ τῆς προνοίας κρίσει , οὐκ ἐξ τὴν ἴσην αὐτοῖς ἀπονεμέσθαι μοῖραν , εἰγε τῶν πρὸς ἀξίαν ἀνάγκη τυγχάνειν . Μὴ ταραττέτω δὲ ἡμᾶς τὸ καὶ ἐπὶ ζῴων ἀλόγων , καὶ φυτῶν , καὶ αὐτῶν τῶν ἀψύχων τὴν αὐτὴν ἀνωμαλίαν ἐπιφαίνεσθαι , ἥν καὶ ἐπ’ ἀνθρώπων . Οὐ γὰρ διὰ τοῦτο τὰ καθ’ ἡμᾶς ἀπρονοήτα , εἰγε ἐκεῖνός ταῦτα , ὡς ἐτυγξ , συμβαίνει , ἢ καὶ ἐπ’ ἐκείνων δίκη καὶ κρίσις , καὶ ἀρετῆς καὶ κακίας ἐκλογισμοί , ἐπεὶ τὰ καθ’ ἡμᾶς οὕτως ἡκρίδωται . Πρῶτον μὲν γὰρ τὰ ἄψυχα οὕτως ἔκκειται ὡς κοινὴ ὑλὴ φυτοῖς , καὶ ζῴοις , καὶ ἀνθρώποις · ἔπειτα τὰ φυτὰ ζῴοις καὶ ἀνθρώποις κοινὴ τροφὴ πρόκειται , καὶ ἔνια δὲ ζῴων ζῴοις τε καὶ ἀνθρώποις . Διὸ καὶ ποιεῖ ταῦτα εἰς ἀλλήλα , οὐ τὴν τῶν πασχόντων ἀξίαν ἐπισκεπτόμενα , ἀλλὰ τὴν ἑαυτῶν πείναν ἢ τὴν νόσον θεραπεύοντα , καὶ ὅλως τὸ ἐνδεὲς αὐτῶν πληροῦντα , ὅθεν ἂν τοῦτο ποιεῖν ἐξῆ . Ὡστε δυστυχίας ἀφορμὴν εἶναι τοῖς ζῴοις τὴν ἡμετέραν χρείαν ἐκ τῶν παρατυχόντων πληρουμένην , καὶ τῆς δοκούσης εὐτυχίας αὐτοῖς αἴτιον τὸ παρ’ ἡμῶν προσπαθές . Εἰ μὲν οὖν προτὼν ὁ λόγος καὶ ἄλλους κρείττονας ἡμῶν τινὰς ἀντεστήσαγεν οὕτως ἀποχρωμένους ἡμῖν πρὸς πλήρωσιν τῆς ἑαυτῶν ἐνδείας , ὡς ἡμεῖς τοῖς ἀλόγοις φαίνομεθα χρώμενοι · θνητοὺς ἐκείνους ἔδει ὁμολογεῖν , καὶ φαίνεσθαι τὰ σώματα τῶν ἀνθρώπων εἰς τὴν ἐκεῖνον χρείαν ἀναλισκόμενα . Εἰ δὲ μηδὲν τῶν πρὸ ἀνθρώπου θνητῶν , ( ἐπεὶδὴ καὶ αὐτὸς ἐσχάτος ὢν τῶν λογικῶν γενῶν , καὶ διὰ τοῦτο ἀθάνατος εἰς σῶμα θνητὸν ἐκ περιστάσεως ἔρχεται , καὶ συγγενές τι τοῖς ἀλόγοις ἀναλαβὼν ὄργανον ἐπὶ γῆς πολιτεύεται , ) οὐδὲν ἂν εἴη τὸ ταῖς ἡμετέραις δυστυχίαις εἰς τὴν ἑαυτοῦ σωτὴν ἀποχρησάμενον · οὐκοῦν οὐδὲ τὸ ἀτάκτως χρησάμενον ἡμῖν προθυμία πληρώσεως . Δίκη τοίνυν καὶ τάξις τοῖς πρὸ ἡμῶν ἀθάνατοις τοὺς ὄρους τῆς περὶ ἡμᾶς διοικήσεως νομοθετεῖ , ταῦτα μηχανάσθαι περὶ ἡμᾶς ἃ τὴν τε ἐνταῦθα κακίαν ἡμῶν ἐλάττοί , καὶ πρὸς αὐτοὺς ἐπιστρέφειν ἡμᾶς δύναται . Κήδονται γὰρ ἡμῶν , ὡς συγγενῶν ἐκπεσόντων . Ὦθεν αἰδώς καὶ νέμεσις
Lemmas: ἥς καί ὁ δαιμόνιος Τύχη ἀπονέμω ἀνάγκη · εἰμί δέ ὁ ἕκαστος ἀπονέμω ἄξιος , ὁ νῦν λέγω μοῖρα , ἱρτημένην ὁ τε πρόνοια ὁ θεός καί ὁ κοσμικός εὐταξία καί ὁ ἀνθρώπινος προαίρεσις . εἰμί γάρ μή εἰμί θεός πρόνοια , οὐ εἄν εἰμί τάξις ἐν κόσμος , ὅς καί λέγω εἄν εἶπον τις . εἰμί δέ μή οὗτος εἰμί , δίκη καί κρίσις ὁ κακός οὐ εἄν γίγνομαι · ἀλλά οὐδέ τιμή καί ἀποδοχή ὁ ἀγαθός . Πρόνοια δέ οὐσία καί τάξις , πᾶς ἐσθίω ὁ νῦν γεννάω ὁ ἴσος ἀγαθός τυγχάνω , εἰμί μηδείς παρά ἑαυτοῦ εἰς ὁ ἀνισότης συντελέω . φαίνω δέ οὖον ὁ ἴσος τυγχάνω . Δῆλος οὖν , ὡς ὁ ὁ προαίρεσις ἄνισος , ὑποβάλλω ὁ ὁ πρόνοια κρίσις , οὐ ἐκ ὁ ἴσος αὐτός ἀπονέμω μοῖρα , εἰ ὁ πρός ἄξιος ἀνάγκη τυγχάνω . μή ταράσσω δέ ἐγώ ὁ καί ἐπί ζῷον ἄλογος , καί φυτός , καί αὐτός ὁ ἄψυχος ὁ αὐτός ἀνωμαλία ἐπιφαίνω , ὅς καί ἐπί ἄνθρωπος . οὖον γάρ διά οὗτος ὁ κατά ἐγώ απρονόητα , εἰ ἐκεῖνος οὗτος , ὡς ἐτυγξ , συμβαίνω , ἢ καί ἐπί ἐκεῖνος δίκη καί κρίσις , καί ἀρετή καί κακία ἐκλογισμός , ἐπεί ὁ κατά ἐγώ οὕτως ηκριδιδωμι . Πρῶτος μέν γάρ ὁ ἄψυχος οὕτως ἔκκειμαι ὡς κοινός ὕλη φυτός , καί ζῷον , καί ἄνθρωπος · ἔπειτα ὁ φυτόν ζῷον καί ἄνθρωπος κοινός τροφή πρόκειμαι , καί ἔνιοι δέ ζῷον ζῷον τε καί ἄνθρωπος . Διὸ καί ποιέω οὗτος εἰς ἀλλήλων , οὖον ὁ ὁ πάσχω ἄξιος ἐπισκέπτομαι , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ πεῖνα ἢ ὁ νόσος θεραπεύω , καί ὅλως ὁ ἐνδεής αὐτός πληρόω , ὅθεν εἄν οὗτος ποιέω ἔξεστι . ὡστε δυστυχία ἀφορμή εἰμί ὁ ζῷον ὁ ἡμέτερος χρεία ἐκ ὁ παρατυγχάνω πληρόω , καί ὁ δοκέω εὐτυχία αὐτός αἴτιος ὁ παρά ἐγώ προσπαθής . εἰμί μέν οὖν προτείνω ὁ λόγος καί ἄλλος ἀγαθός ἐγώ τις ἀνθίστημι οὕτως ἀποχράω ἐγώ πρός πλήρωσις ὁ ἑαυτοῦ ἔνδεια , ὡς ἐγώ ὁ ἄλογος φαίνω χράω · θνητός ἐκεῖνος ἐσθίω ὁμολογέω , καί φαίνω ὁ σῶμα ὁ ἄνθρωπος εἰς ὁ ἐκεῖνος χρεία ἀναλίσκω . εἰμί δέ μηδείς ὁ πρό ἄνθρωπος θνητός , ( ἐπειδή καί αὐτός ἔσχατος εἰμί ὁ λογικός γένος , καί διά οὗτος ἀθάνατος εἰς σῶμα θνητός ἐκ περίστασις ἔρχομαι , καί συγγενής τίς ὁ ἄλογος ἀναλαμβάνω ὄργανον ἐπί γῆ πολιτεύω , ) οὐδείς εἄν εἰμί ὁ ὁ ἡμέτερος δυστυχία εἰς ὁ ἑαυτοῦ σάω ἀποχράω · οὐκοῦν οὐδέ ὁ ἄτακτος χράω ἐγώ προθυμία πλήρωσις . Δίκη τοίνυν καί τάξις ὁ πρό ἐγώ ἀθάνατος ὁ ὄρος ὁ περί ἐγώ διοίκησις νομοθετέω , οὗτος μηχανάομαι περί ἐγώ ὁ ὁ τε ἐνταῦθα κακία ἐγώ ἐλαττόω , καί πρός αὐτός ἐπιστρέφω ἐγώ δύναμαι . κήδω γάρ ἐγώ , ὡς συγγενής ἐκπίπτω . ὤθω αἰδώς καί νέμεσις