secundus-mullach-fpg1 secundus_mullach_fpg1_0491.1
διαφθείρει ἐφ’ ὅσον σὺν τε . Φθορὰ δὲ ἀθανάτου πράγματος κακία , ἥς ἀδουλία μήτηρ , ἣν ἐκφυγεῖν ὁ λόγος παραίνει ὅπως μὴ μῶρα πέληται . Μῶρα δὲ τὰ ἀθλία καὶ κακὰ . Τὸ γὰρ λέγειν ἡ πράσσειν ἀνόντητα δειλοῦ πρὸς ἀνδρὸς ἐστιν , ἀντὶ τοῦ , κακοδαίμονος ἴδιον ἀνθρώπου . Εἰ δὲ βουλεύοιο πρὸ ἔργου , οὔτε ἐρεῖς τι , οὔτε πράξεις , ἀνόητον , ἐφ’ οἷς ἀνιάσθαι ἀνάγκη τοὺς τῇ ἀδουλίᾳ ὑπευθύνους . Τὸ γὰρ σαφὲς τῆς αἰρέσεως τῇ μεταμελείᾳ ἐλέγχεται πείρα δεῖξαι τὴν βλάβην , ὡςπερ αὐτὸ τῆς εὐβουλίας γενναῖον πρὸς τὸ μόνιμον ἄγει τῆς ἐκλογῆς , ἐπ’ αὐτῶν τῶν ἔργων τὴν ὠφέλειαν ἐπιδεικνύμενον · ὠφελειαν δέ , οὐ τὴν τοῦ σώματος , οὐδὲ τὴν τῶν ἐκτός , ἀλλὰ τὴν ἡμῶν αὐτῶν , οἷς καὶ τὸ βουλεύεσθαι πρὸ ἔργου παραγγέλλεται , καὶ ταῦτα ἐκτελεῖν , ἂ μὴ ἀνίησιν ἡμᾶς · ἡμᾶς δὲ ὁρῶν ὅτι τὴν ψυχὴν . Τί γὰρ ὄφελος ἐπιρραίας , ἢ φόνους , ἢ ἄλλαις τισὶ κακοπραγίαις ληίσασθαι χρήματα , καὶ πλουτεῖν τὰ ξέω , πενόμενον τὴν ψυχὴν τῶν ἐπιβαλλόντων αὐτῇ καλῶν · καὶ πρὸς τοῦτο ἡ ἀναίσθητος ἔχειν , καὶ διὰ τοῦτο μᾶλλον ἐπιτείνειν τὸ κακόν , ἡ εἰς αἴσθησιν τῶν εἰργασμένων ὑπὸ τῆς συνειδήσεως ἐλκόμενον στρεβλούσθαι τὴν ψυχὴν , καὶ δειμαίνειν τὰ ἐν ἄδου κολαστήρια · καὶ μόνην ἴασιν ἐξευρίσκειν τὴν εἰς τὸ μὴ εἶναι κατασυχὴν , ὅθεν αὐτῷ παρέσταται κακῶ τὸ κακὸν ἴασθαι , φθορὰ τῆς ψυχῆς τὴν κακίαν παραμυθούμενον , καὶ τὴν μετὰ θάνατον οὐδενείαν ἑαυτῷ καταληριζέσθαι φυγὴ τῶν τῆς κρίσεως πόνων ; Οὐ βούλεται γὰρ ὁ κακὸς ἀθάνατον εἶναι τὴν αὐτοῦ ψυχὴν , ἵνα μὴ ὑπομεῖναι τιμωρούμενος . Καὶ φάναι τὸν ἐκεῖ δικαστήν , θάνατον ἐαυτῷ παντελῆ καταψηφισόμενος , ὃς πρῆτον τὴν πονηρὰν ψυχὴν μηδὲ εἶναι . Ἄλλ’ οὕτως μέν , ὡς ἀδουλία πρὸς κακίαν ὑπενεχθεῖς , εἰκῶτως ἀμετρία τὴν καθ’ ἑαυτοῦ ψῆφον ἐκφέρει · οἱ δὲ ἐν ἄδου δικασταί , ἄτε πρὸς τὸν τῆς ἀληθείας κανόνα τὴν κρίσιν ποιοῦμενοι , οὐ κρίνουσι μὴ εἶναι δεῖν τὴν ψυχὴν , ἀλλὰ πονηρὰν μὴ εἶναι , καὶ ὅπως ἂν μετριάσῃ τὸ κακὸν αὐτῆς πραγματεύονται , ἐπὶ σωτηρίᾳ τῆς φύσεως τὰς κολάσεις ἐπάγοντες , ἰατροῦ δίκην , τομαῖς τε καὶ καύσει τὰ χειρώματα ἐλαχὺ θεραπεύοντες · καὶ τῶν ἡμαρτημένων δίκας ἐπισπράττοντες , μετανοία ψυχῆς τὴν πονηρίαν ἀφανίζειν πειρώμενοι · οὐκ αὐτὴν τὴν οὐσίαν ἐξιστάντες τοῦ εἶναι , ἀλλ’ εἰς τὸ εἶναι μᾶλλον ἐπανάγοντες τῇ τῶν λυμαινομένων παθῶν ἐκκαθάρσει . Κινδυνεύει γὰρ εἰς τὸ μὴ εἶναι ὑποφέρεσθαι ἡ ἀνθρωπίνη ψυχὴ διὰ τῆς εἰς τὸ παρὰ φύσιν ἐκτροπῆς , τῇ δὲ εἰς τὸ κατὰ φύσιν ἀνακλήσει πρὸς τὴν οὐσίαν τὴν αὐτῆς ἐπανάγεται , καὶ ἀπολαμβάνει καθαρὸν τὸ εἶναι , ὁ τῇ συμμίξει τῶν παθῶν ἐκπράνεται . Διὸ πειράσθαι δει μάλιστα μὲν μὴ ἁμαρτάνειν , ἁμαρτόντας δὲ σπεύδειν ὡς ἐπὶ ἰατρικὴν τῆς πονηρίας τὴν δίκην , ἐπανορθουμένους τὴν ἀδουλίαν τῇ κρείττονι βοηθείᾳ . Ἐπεὶ γὰρ τοῦ εἶναι ἀγαθοῦ ἐκπεπτώκαμεν , τοῦ γίνεσθαι γοῦν ἀντιλαβόμεθα μεταμελείᾳ εὐγνώμονι τὴν θείαν ἐπανόρθωσιν εἰσδεχόμενοι . Ἡ δὲ μετάνοια
Lemmas: διαφθείρω ἐπί ὅσος σύν τε . φθορά δέ ἀθάνατος πρᾶγμα κακία , ἥς ἀδουλία μήτηρ , ὅς ἐκφεύγω ὁ λόγος παραινέω ὅπως μή μωρός πέλω . Μωρός δέ ὁ ἄθλιος καί κακός . ὁ γάρ λέγω ὁ πράσσω ἀνόντητα δειλός πρός ἀνήρ εἰμί , ἀντί ὁ , κακοδαίμων ἴδιος ἄνθρωπος . εἰμί δέ βουλεύω πρό ἔργον , οὔτε εἴρω τίς , οὔτε πρᾶξις , ἀνόητος , ἐπί ὅς ἀνιάω ἀνάγκη ὁ ὁ ἀδουλία ὑπεύθυνος . ὁ γάρ σαφής ὁ αἵρεσις ὁ μεταμέλεια ἐλέγχω πείρω δείκνυμι ὁ βλάβη , ὡς αὐτός ὁ εὐβουλία γενναῖος πρός ὁ μόνιμος ἄγω ὁ ἐκλογή , ἐπί αὐτός ὁ ἔργον ὁ ὠφέλεια ἐπιδείκνυμι · ὠφέλεια δέ , οὖον ὁ ὁ σῶμα , οὐδέ ὁ ὁ ἐκτός , ἀλλά ὁ ἐγώ αὐτός , ὅς καί ὁ βουλεύω πρό ἔργον παραγγέλλω , καί οὗτος ἐκτελέω , ὅς μή ἀνίημι ἐγώ · ἐγώ δέ ὁράω ὅτι ὁ ψυχή . τις γάρ ὄφελος ἐπιρραίας , ἢ φόνος , ἢ ἄλλος τις κακοπραγία ληΐζομαι χρῆμα , καί πλουτέω ὁ ξέω , πένομαι ὁ ψυχή ὁ ἐπιβάλλω αὐτός καλός · καί πρός οὗτος ὁ ἀναίσθητος ἔχω , καί διά οὗτος μᾶλλον ἐπιτείνω ὁ κακός , ὁ εἰς αἴσθησις ὁ ἐργάζομαι ὑπό ὁ συνείδησις ἕλκω στρεβλόω ὁ ψυχή , καί δειμαίνω ὁ ἐν ἀείδω κολαστήριον · καί μόνος ἴασις ἐξευρίσκω ὁ εἰς ὁ μή εἰμί κατασυχὴν , ὅθεν αὐτός παρίστημι κακόω ὁ κακός ἰάομαι , φθορά ὁ Ψυχή ὁ κακία παραμυθέομαι , καί ὁ μετά θάνατος οὐδένεια ἑαυτοῦ καταληριζω φυγή ὁ ὁ κρίσις πόνος ; οὖον βούλομαι γάρ ὁ κακός ἀθάνατος εἰμί ὁ αὐτός ψυχή , ἵνα μή ὑπομένω τιμωρέω . καί φαίνω ὁ ἐκεῖ δικαστής , θάνατος αὐτός παντελής καταψηφίζω , ὅς πρόειμι ὁ πονηρός ψυχή μηδέ εἰμί . ἄλλος οὕτως μέν , ὡς ἀδουλία πρός κακία ὑποφέρω , εἰκῶτως ἀμετρία ὁ κατά ἑαυτοῦ ψῆφος ἐκφέρω · ὁ δέ ἐν ἀείδω δικαστής , αὔγ-ασμα πρός ὁ ὁ ἀλήθεια κανών ὁ κρίσις ποιέω , οὖον κρίνω μή εἰμί δήω ὁ ψυχή , ἀλλά πονηρός μή εἰμί , καί ὅπως εἄν μετριάζω ὁ κακός αὐτός πραγματεύομαι , ἐπί σωτηρία ὁ φύσις ὁ κολάζω ἐπάγω , ἰατρός δίκη , τομή τε καί καίω ὁ χείρωμα ἐλαχύς θεραπεύω · καί ὁ ἁμαρτάνω δίκη ἐπισπράττοντες , μετάνοια Ψυχή ὁ πονηρία ἀφανίζω πειράω · οὐ αὐτός ὁ οὐσία ἐξίστημι ὁ εἰμί , ἀλλά εἰς ὁ εἰμί μᾶλλον ἐπανάγω ὁ ὁ λυμαίνομαι πάθος ἐκκάθαρσις . κινδυνεύω γάρ εἰς ὁ μή εἰμί ὑποφέρω ὁ ἀνθρώπινος ψυχή διά ὁ εἰς ὁ παρά φύσις ἐκτροπή , ὁ δέ εἰς ὁ κατά φύσις ἀνάκλησις πρός ὁ οὐσία ὁ αὐτός ἐπανάγω , καί ἀπολαμβάνω καθαρός ὁ εἰμί , ὁ ὁ σύμμιξις ὁ πάθος ἐκπράνεται . Διὸ πειράω δεῖ μάλιστα μέν μή ἁμαρτάνω , ἁμαρτάνω δέ σπεύδω ὡς ἐπί ἰατρικός ὁ πονηρία ὁ δίκη , ἐπανορθόω ὁ ἀδουλία ὁ ἀγαθός βοήθεια . ἐπεί γάρ ὁ εἰμί ἀγαθός ἐκπίπτω , ὁ γίγνομαι γοῦν ἀντιλαμβάνω μεταμέλεια εὐγνώμων ὁ θεῖος ἐπανόρθωσις εἰσδέχομαι . ὁ δέ μετάνοια