secundus-mullach-fpg1 secundus_mullach_fpg1_0341.2
37 . Ἔτι εἰ καὶ διὰ τοῦτο μὴ κινεῖται ὁ θεὸς τε καὶ τὸ ἕν , ὅτι τὰ πολλὰ κινεῖται τῷ εἰς ἄλληλα ἰέναι , τί κωλύει καὶ τὸν θεὸν κινεῖσθαι εἰς ἄλλο ; οὐδὰ τι μόνον , ἀλλ’ ὅτι εἰς μόνος θεός . εἰ δὲ καὶ αὐτός , τί κωλύει εἰς ἄλληλα κινουμένον τῶν μερῶν τοῦ . . . . . κύκλῳ φε . . . . . θεόν . οὐ γὰρ δὴ τὸ τοιούτο ἕν , ὥσπερ ὁ Ζήνων πολλὰ εἶναι φήσει . αὐτὸς γὰρ σῶμα λέγει εἶναι τὸν θεόν , εἰτε τοῦτο τὸ πᾶν , εἰτε δ , τι δήποτε αὐτὸ λέγων . ἀσώματος γὰρ ἂν πῶς ἂν σφαιροειδὴς εἴη ἐπιμὴνως , ὅταν οὕτως οὐτ’ ἂν κινεῖτο οὐτ’ ἂν ἡρμεῖο μηδαμοῦ γε ὤν ; ἐπεὶ δὲ σῶμά ἐστι , τι ἂν αὐτὸ κωλύοι κινεῖσθαι ὡς ἐλέχθη ; Lacunæ non explenter codice Lipsiensi , qui post κινεῖσθαι εἰς ἄλλο nihil offert nisi οὐδὰ ... δτι...μόνον , ἀλλ’ , deinde perperam habet εἰ δὲ καὶ οὕτος pro αὐτός . In altera lacuna τῶν μερῶν τοῦ . . . . . κύκλῳ φε . . . . . θεόν latere κύκλῳ φέρεσθαι Beckius suspicatus est . Tum pro πολλὰ εἶναι φήσει exhibet codex πολλὰ εἶναι φήσει , porro εἰτε τοῦτο pro vulgato εἰτε δὲ τοῦτε , præterea σφαιροειδὴς εἴη . ἐπεὶ μόνως τ’ ἂν οὕτως ; οὐτ’ ἂν κινεῖτο , denique μηδαμοῦ γε ὤν pro vulg . μηδαμοῦ τε ὤν et καλοῦθ κινεῖσθαι pro vitioso ( τὶ ἂν ) κωλύει κινεῖσθαι quod in veteribus editionibus reperitur . Felicianus hæc sic vertit : « Præterea si etiam ea de causa non movetur deus , et unum , quia ea quæ multa sunt , moventur , dum in sese mutuo transeunt , quid vetat , quominus deus quoque in aliud moveatur ? Si autem ipse non movetur , quid vetat , partes ipsius omnia ambientis dei in sese mutuo moveri ? quippe quam unum , quod Zeno inquit , multa natura esse videatur . Corpus enim deum esse statuit , sive universum hoc , sive quodcunque aliud ita appellet . Nam si esset incorporeus deus , globosus esse qui posset ? Ita quidem sane , quem nusquam esset , neque etiam moveretur , neque quiesceret ? At quum sit corpus , quin moveatur , sicut dictum est , nihil prohibet . » In his alia sunt probabilia , alia rejicienda . Bergkius locum ita sanare vult : « Ἔτι , εἰ καὶ διὰ τοῦτο μὴ κινεῖται ὁ θεὸς τε καὶ τὸ πᾶν , ὅτι τὰ πολλὰ κινεῖται τῷ εἰς ἄλληλα ἰέναι , τί κωλύει καὶ τὸν θεὸν κινεῖσθαι εἰς ἄλλο ; οὐδ’ ἄμῶς γε , δτι ἄνδμοιοος , ἀλλ’ ὅτι εἰς μόνος θεός · εἰ δὲ καὶ μὴ αὐτός , τί κωλύει εἰς ἄλληλα κινουμένων τῶν μερῶν τοῦ θεοῦ κύκλῳ φέρεσθαι τὸν θεόν · οὐ γὰρ δὴ τὸ τοιούτο ἕν , ὥσπερ ὁ Ζήνων , πολλὰ εἶναι φησιν · οὕτος γὰρ σῶμα λέγει εἶναι τὸν θεόν , εἰτε τοῦτο τὸ πᾶν , εἰτε δὴ ποτε αὐτὸ λέγων · ἀσώματος γὰρ ὤν , πῶς ἂν σφαιροειδὴς εἴη ; ἐπεὶ μόνως γ’ ἂν οὕτως · οὐτ’ ἂν κινεῖτο οὐτ’ ἂν ἡρμεῖο , μηδαμοῦ γε ὤν · ἐπεὶ δὲ σῶμά ἐστι , τι ἂν αὐτὸν κωλύει κινεῖσθαι , ὡς ἐλέχθη ; » In priore lacuna ex - plenda dubitanter scripsit δτι ἀνῶμοος . Cf . imprimis verba cap . 3 : διὰ ταῦτα δὴ κινεῖσθαι μὲν ἂν τὰ δύ ἢ πλεῖον ἕνος , ἡρμεῖν δὲ καὶ ἀκίνητον εἶναι τὸ οὐδέν . Τὸ δὲ ἕν οὔτε ἡρμεῖν οὔτε κινεῖσθαι · οὔτε γὰρ τῷ μὴ ἔντι οὔτε τοῖς πολλοῖς ὅμοιον εἶναι . Κατὰ πάντα δὲ οὕτως ἔχειν τὸν θεόν , ἀξίδιόν τε καὶ ἕνα , ὁμοιόν τε καὶ σφαιροειδὴ ὄντα , οὔτε ἀπείρον οὔτε πεπεραμένον , οὔτε ἡρμεῖν οὔτε κινεῖσθαι εἶναι . Mihi potius scribendum videtur οὐδ’ ἄμῶς γε δτι θεὸς μόνον , ἀλλ’ δτι . Tuam in verbis εἰ δὲ μὴ αὐτὸς recte adiecit Bergkius μὴ , sed requiritur adhuc κινεῖται . Posterierem lacunam ita redintegravit ,
Lemmas: 37 . ἔτι εἰμί καί διά οὗτος μή κινέω ὁ θεός τε καί ὁ εἷς , ὅτι ὁ πολύς κινέω ὁ εἰς ἀλλήλων εἶμι , τίς κωλύω καί ὁ θεός κινέω εἰς ἄλλος ; οὐδή τίς μόνος , ἀλλά ὅτι εἰς μόνος θεός . εἰμί δέ καί αὐτός , τίς κωλύω εἰς ἀλλήλων κινούω ὁ μέρος ὁ . . . . . κύκλος φος . . . . . θεός . οὖον γάρ δή ὁ τοιοῦτος εἷς , ὥσπερ ὁ Ζήνων πολύς εἰμί φημί . αὐτός γάρ σῶμα λέγω εἰμί ὁ θεός , εἴτε οὗτος ὁ πᾶς , εἴτε δ , τίς δήποτε αὐτός λέγω . ἀσώματος γάρ εἄν πῶς εἄν σφαιροειδής εἰμί ἐπιμηνάω , ὅταν οὕτως οὐ εἄν κινώ οὐ εἄν ἡρμεῖο μηδαμοῦ γε εἰμί ; ἐπεί δέ σῶμα εἰμί , τίς εἄν αὐτός κωλύω κινέω ὡς λέγω ; Lacunæ non explenter codice Lipsiensi , qui post κινέω εἰς ἄλλος nihil offert nisi οὐδή ... δτι...μόνον , ἀλλά , deinde perperam habet εἰμί δέ καί οὗτος pro αὐτός . In altera lacuna ὁ μέρος ὁ . . . . . κύκλος φος . . . . . θεός latere κύκλος φέρω Beckius suspicatus est . Tum pro πολύς εἰμί φημί exhibet codex πολύς εἰμί φημί , porro εἴτε οὗτος pro vulgato εἴτε δέ Τούτος , præterea σφαιροειδής εἰμί . ἐπεί μόνος τε εἄν οὕτως ; οὐ εἄν κινώ , denique μηδαμοῦ γε εἰμί pro vulg . μηδαμοῦ τε εἰμί et καλέω κινέω pro vitioso ( τίς εἄν ) κωλύω κινέω quod in veteribus editionibus reperitur . Felicianus hæc sic vertit : « Præterea si etiam ea de causa non movetur deus , et unum , quia ea quæ multa sunt , moventur , dum in sese mutuo transeunt , quid vetat , quominus deus quoque in aliud moveatur ? Si autem ipse non movetur , quid vetat , partes ipsius omnia ambientis dei in sese mutuo moveri ? quippe quam unum , quod Zeno inquit , multa natura esse videatur . Corpus enim deum esse statuit , sive universum hoc , sive quodcunque aliud ita appellet . Nam si esset incorporeus deus , globosus esse qui posset ? Ita quidem sane , quem nusquam esset , neque etiam moveretur , neque quiesceret ? At quum sit corpus , quin moveatur , sicut dictum est , nihil prohibet . » In his alia sunt probabilia , alia rejicienda . Bergkius locum ita sanare vult : « ἔτι , εἰμί καί διά οὗτος μή κινέω ὁ θεός τε καί ὁ πᾶς , ὅτι ὁ πολύς κινέω ὁ εἰς ἀλλήλων εἶμι , τίς κωλύω καί ὁ θεός κινέω εἰς ἄλλος ; οὐδέ ἀμάω γε , δ ἄνδμοιοος , ἀλλά ὅτι εἰς μόνος θεός · εἰμί δέ καί μή αὐτός , τίς κωλύω εἰς ἀλλήλων κινέω ὁ μέρος ὁ θεός κύκλος φέρω ὁ θεός · οὖον γάρ δή ὁ τοιοῦτος εἷς , ὥσπερ ὁ Ζήνων , πολύς εἰμί φημί · οὗτος γάρ σῶμα λέγω εἰμί ὁ θεός , εἴτε οὗτος ὁ πᾶς , εἴτε δή ποτός αὐτός λέγω · ἀσώματος γάρ εἰμί , πῶς εἄν σφαιροειδής εἰμί ; ἐπεί μόνος γε εἄν οὕτως · οὐ εἄν κινώ οὐ εἄν ἡρμεῖο , μηδαμοῦ γε εἰμί · ἐπεί δέ σῶμα εἰμί , τίς εἄν αὐτός κωλύω κινέω , ὡς λέγω ; » In priore lacuna ex - plenda dubitanter scripsit δ ἄνωμος . Cf . imprimis verba cap . 3 : διά οὗτος δή κινέω μέν εἄν ὁ δύο ἢ πλείων ἕνος , ἁρμόζω δέ καί ἀκίνητος εἰμί ὁ οὐδείς . ὁ δέ εἷς οὔτε ἁρμόζω οὔτε κινέω · οὔτε γάρ ὁ μή εἰμί οὔτε ὁ πολύς ὅμοιος εἰμί . κατά πᾶς δέ οὕτως ἔχω ὁ θεός , αξιδιος τε καί εἷς , ὅμοιος τε καί σφαιροειδής εἰμί , οὔτε ἤπειρος οὔτε περάω , οὔτε ἁρμόζω οὔτε κινέω εἰμί . Mihi potius scribendum videtur οὐδέ ἀμάω γε δ θεός μόνος , ἀλλά δ . Tuam in verbis εἰμί δέ μή αὐτός recte adiecit Bergkius μή , sed requiritur adhuc κινέω . Posterierem lacunam ita redintegravit ,