scylitzes-continuatus.continuatio-scylitzae skylitzes0.6
[ 107 ] ὡς ἐνῆν , ἐπὶ τοὺς Πατζινάκους ἐξώρμησε . Διῃρημένων δὲ αὐτῶν κατὰ γενεὰς καὶ φατρίας , οἱ μὲν λοιποὶ ἡγεμόνες τῷ βασιλεῖ ὑποκλιθέντες εἰρηνικά τε καὶ φίλια ἐφρόνησαν , μόνος δὲ ὁ Σελτὲ χεῖρας δοῦναι τῷ βασιλεῖ οὐκ ἠθέλησε , τοῖς ἕλεσι τοῦ Ἴστρου οἷς συνέφυγε καὶ τῇ ἐκεῖσε ἀποκρήμνῳ πέτρᾳ ἐπερειδόμενος , οἷς καὶ θαρρήσας εἰς τὸ πεδίον ἐξῆλθε συρράξαι τῷ βασιλεῖ προθυμούμενος . Οὐκ εἰς μακρὰν δὲ τῆς οἰκείας ἀπονοίας ἀποίσατο τὰ ἐπίχειρα · βραχείας γὰρ μερίδος τῶν βασιλικῶν ἀντιταχθείσης αὐτῷ φυγὰς ᾤχετο , καὶ τὸ κρησφύγετον αὐτοῦ ληφθὲν κατηρειπώθη ἐκ βάθρων αὐτῶν . Ὁ δὲ βασιλεὺς μετὰ τὸ τοῦτον τροπώσασθαι καὶ ἀφανίσαι ἄρδην , ἀναζεύξας ἐσκήνωσεν ἐν τῷ Λοβιτζῷ περὶ τοὺς αὐτοῦ πρόποδας . Ραγδαῖος δὲ ὄμβρος τῇ παρεμβολῇ ἐπικαταρραγεὶς καὶ νιφετὸς ἔξωρος – Σεπτέμβριος γὰρ ἦν μὴν ἡμέραν ἄγων κδʹ , καθ' ἣν ἡ τῆς ἁγίας καὶ πρωτομάρτυρος Θέκλας ἑορτὴ τελεῖται χριστιανοῖς – πολλῆς κακώσεως καὶ λύμης ἐνέπλησε τὸ στρατιωτικόν · ἥ τε γὰρ ἵππος σχεδὸν ἅπασα καὶ τῶν παρόντων οἱ πλείους τῷ κρύει καὶ τῷ ὄμβρῳ , γυμνοὶ καὶ ἀπαράσκευοι τυγχάνοντες , τὸ ζῆν ἐναπέρρηξαν . Ἐπιλελοίπασι δὲ παρὰ πᾶσαν ἐλπίδα καὶ τὰ ἐπιτήδεια ποταμίων Ρευμάτων φορᾶς καὶ χειμῶνος γενόμενα πάρεργον . Ἀναστολῆς δὲ μετρίας γενομένης καὶ τῶν νιφετῶν ἀνακωχὴν λαβόντων ἐξῄει ὁ βασιλεύς , πλείστους δὲ τῷ ποταμῷ ἀποβαλὼν ὑπὸ σκιὰν ἔστη δένδρου τινὸς ἅμα τῶν ὑπερεχόντων τισί . Μετ' ὀλίγον δὲ ἠχῆς γενομένης ἐκ τῆς δρυὸς πρόεισι μικρὸν ὁ βασιλεύς , ὅσον μὴ τῷ μήκει ταύτης καταλαμβάνεσθαι , Ριζόθεν δ' αὕτη ἀνασπασθεῖσα ὑπτία τῇ γῇ προσήρεισε . Γέγονε δὲ ἐνεὸς ὁ βασιλεὺς λογισάμενος οἵας τελευτῆς ἐπωδύνου παρὰ μικρὸν τυχεῖν ἔμελλεν . Ἦν δὲ οὐκ ἀγαθὸς οἰωνὸς τὸ συμβάν , ἀλλὰ προοίμιον τῆς μελλούσης αὐτὸν καταλαβεῖν τύχης καὶ τῶν ἤδη γεγενημένων εἴσπραξις καὶ τιμωρία . Εὐχαριστῶν δὲ ἐπὶ τῷ συμβεβηκότι τῷ Θεῷ ναὸν ἐν τῷ παλατίῳ τῶν Βλαχερνῶν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τῆς πρωτομάρτυρος Θέκλας ἀνήγειρε κάλλιστον . Προβιβάζων δὲ τὸν στρατὸν ἀπῄει ταχέως ἐπὶ τὴν βασιλεύουσαν , λογοποιουμένην ἀποστασίαν ἐν τῇ ἀνατολῇ ἐνωτιζόμενος . Καταλαβὼν δὲ καὶ πάντα ψευδῆ εὑρηκὼς κυνηγεσίοις ἑαυτὸν ἐψυχαγώγει καὶ τῇ ἄλλῃ ἀνέσει κατὰ τὸν τῇ βασιλίδι προκείμενον πορθμὸν ἀνιών . Περὶ δὲ ὥραν ἀρίστου φῶς ἀστραπηβόλον τοῖς τόποις ἐκείνοις ἐνέσκηψε , Νεάπολις τούτοις τὸ γνώρισμα , χοῖρός τέ ποθεν ἐπιφανεὶς ἐφ' ἑαυτὸν τὸν βασιλέα ἐξεκαλέσατο , ὃν ἐπιδιώκων ὁ βασιλεὺς ἄχρι καὶ θαλάσσης ἐξήλασεν . Ὡς δὲ ὁ χοῖρος τὴν θάλασσαν εἰσδὺς ἀφανὴς ἐγένετο , ὁ βασιλεὺς ἐξαίφνης πληγεὶς τῷ ἀστραπηβόλῳ φωτὶ τοῦ ἵππου τε ἀπεσφαιρίσθη καὶ πρὸς τῇ γῇ ἀφρίζων ἐκυλίετο . Ἀκατίῳ δὲ ἐμβληθεὶς πρὸς τὰ βασίλεια διασῴζεται παρακεκομμένος καὶ ἑαυτοῦ μηδόλως ἐπαισθανόμενος . Νοσημαχήσας δὲ ἐφ' ἡμέρας τινὰς τὸν μόρον ἐκαραδόκει καὶ διὰ τοῦτο πρὸς ἐξιλέωσιν τοῦ θείου ἀσπάζεται τὴν μετάνοιαν καὶ τὴν βασιλικὴν ἐξουσίαν , ἧς παρανόμως ἐδράξατο , ἑκοντὶ μεθίησι , τοῦτό γε καλῶς ποιησάμενος , καὶ τὸν μοναδικὸν ἀσπάζεται βίον , τὴν πρὶν εὐδοξίαν καὶ τρυφὴν ὑποπτώσει ἑκουσίᾳ καὶ μετριότητι διορθούμενος . Ὃ δὲ μᾶλλον δείκνυσιν ὡς εἰλικρινῶς καὶ ψυχῆς ἐξ ὅλης μεταμεμέληται ἐφ' οἷς ἔπραξε , βασιλέα προχειρίζεται οὐ τὸν ὁμαίμονα αὑτοῦ Ἰωάννην , οὐ τὸν ἀδελφιδοῦν ἑαυτοῦ Θεόδωρον τὸν Δοκειανόν , οὐκ ἄνδρα προσζεύξας τῇ θυγατρὶ οὔτ' ἄλλον τινὰ τῶν πρὸς αἷμα ᾠκειωμένων αὐτῷ , ἀλλὰ τὸν πρόεδρον Κωνσταντῖνον , ᾧ Δούκας τὸ πατρωνυμικὸν ἀνέκαθεν ἦν , ὡς συνίστορα καὶ συναγωνιστὴν καὶ χρημάτων ποριστὴν ἀφθονώτατον εἰς τὴν τῆς βασιλείας κατάσχεσιν . Ὁ δὲ Κομνηνὸς Ράκια μοναχικὰ περιβαλλόμενος , ἐπ' ὀλίγον γνωσιμαχήσας εἴ πως ἀνεθείη τῆς νόσου , ἐπείπερ ἔγνω κατ' ἄκρας ταύτῃ ἁλούς , ἔτι τῇ νόσῳ τρυχόμενος τὴν τοῦ Στουδίου καταλαμβάνει μονήν , πολλὰ καὶ τῆς αὐγούστης Αἰκατερίνης συμβαλλομένης
Lemmas: [ 107 ] ὡς ἐν-εἰμί , ἐπί ὁ Πατζινάκους ἐξορμέω . διαιρέω δέ αὐτός κατά γενεά καί φράτρα , ὁ μέν λοιπός ἡγεμών ὁ βασιλεύς ὑποκλίνω εἰρηνικός τε καί φίλιος φρονέω , μόνος δέ ὁ σελτές χείρ δίδωμι ὁ βασιλεύς οὐ ἐθέλω , ὁ ἕλος ὁ Ἴστρος ὅς συμφεύγω καί ὁ ἐκεῖσε ἀπόκρημνος πέτρα ἐπερείδω , ὅς καί θαρσέω εἰς ὁ πεδίον ἐξέρχομαι συρράσσω ὁ βασιλεύς προθυμέομαι . οὐ εἰς μακράν δέ ὁ οἰκεῖος ἀπόνοια ἀφίημι ὁ ἐπίχειρα · βραχύς γάρ μερίς ὁ βασιλικός ἀντιτάσσω αὐτός φυγάς οἴχομαι , καί ὁ κρησφύγετον αὐτός λαμβάνω καταλέγω ἐκ βάθρον αὐτός . ὁ δέ βασιλεύς μετά ὁ οὗτος τροπόω καί ἀφανίζω ἄρδην , ἀναζεύγνυμι σκηνόω ἐν ὁ Λοβιτζῷ περί ὁ αὐτός πρόπους . ῥαγδαῖος δέ ὄμβρος ὁ παρεμβολή επικαταρρηγνυμι καί νιφετός ἔξωρος – Σεπτέμβριος γάρ εἰμί μήv ἡμέρα ἄγω κδέʹ , κατά ὅς ὁ ὁ ἅγιος καί πρωτομάρτυρας Θέκλα ἑορτή τελέω Χριστιανός – πολύς κάκωσις καί λύμη ἐμπίμπλημι ὁ στρατιωτικός · ὅς τε γάρ ἵππος σχεδόν ἅπας καί ὁ πάρειμι ὁ πλείων ὁ κρύος καί ὁ ὄμβρος , γυμνός καί ἀπαράσκευος τυγχάνω , ὁ ζῶ ἐναπορρήγνυμι . ἐπιλείπω δέ παρά πᾶς ἐλπίς καί ὁ ἐπιτήδειος Ποταμίων ῥεῦμα φορός καί χειμών γίγνομαι πάρεργον . αναστολή δέ μέτριος γίγνομαι καί ὁ νιφετός ἀνοκωχή λαμβάνω ἔξειμι ὁ βασιλεύς , πλεῖστος δέ ὁ ποταμός ἀποβάλλω ὑπό σκιά ἵστημι δένδρον τις ἅμα ὁ ὑπερέχω τις . μετά ὀλίγος δέ ἠχή γίγνομαι ἐκ ὁ δρῦς πρόειμι μικρός ὁ βασιλεύς , ὅσος μή ὁ μῆκος οὗτος καταλαμβάνω , Ῥιζόθεν δέ οὗτος ἀνασπάω ὕπτιος ὁ γῆ προσερείδω . γίγνομαι δέ ἐνεός ὁ βασιλεύς λογίζομαι οἷος τελευτή ἐπώδυνος παρά μικρός τυγχάνω μέλλω . ἦς δέ οὐ ἀγαθός οἰωνός ὁ συμβαίνω , ἀλλά προοίμιον ὁ μέλλω αὐτός καταλαμβάνω τυγχάνω καί ὁ ἤδη γίγνομαι εἴσπραξις καί τιμωρία . εὐχαριστέω δέ ἐπί ὁ συμβεβηκός ὁ Θεός ναός ἐν ὁ Παλάτιον ὁ Βλαχερνῶν ἐπί ὁ ὄνομα ὁ πρωτομάρτυρας Θέκλα ἀναγείρω καλῶς . προβιβάζω δέ ὁ στρατός ἄπειμι ταχέως ἐπί ὁ βασιλεύω , λογοποιέω ἀποστασία ἐν ὁ ἀνατολή ἐνωτίζω . καταλαμβάνω δέ καί πᾶς ψευδής εὑρίσκω κυνηγέσιον ἑαυτοῦ ψυχαγωγέω καί ὁ ἄλλος ἄνεσις κατά ὁ ὁ βασιλίδι πρόκειμαι πορθμός ἀνέρχομαι . περι δέ ὥρα ἀγαθός φάος ἀστραπηβόλος ὁ τόπος ἐκεῖνος ἐνσκήπτω , Νεάπολις οὗτος ὁ γνώρισμα , χοῖρος τε πόθεν ἐπιφαίνω ἐπί ἑαυτοῦ ὁ βασιλεύς ἐκκαλέω , ὅς ἐπιδιώκω ὁ βασιλεύς ἄχρι καί θάλασσα ἐξελαύνω . ὡς δέ ὁ χοῖρος ὁ θάλασσα εἰσδύνω ἀφανής γίγνομαι , ὁ βασιλεύς ἐξαπίνης πλήσσω ὁ ἀστραπηβολέω φάος ὁ ἵππος τε ἀποσφαιρίζω καί πρός ὁ γῆ ἀφρίζω κυλίω . ἀκάτιον δέ ἐμβάλλω πρός ὁ βασίλεια διασῴζω παρακόπτω καί ἑαυτοῦ μηδόλως ἐπαισθάνομαι . Νοσημαχέω δέ ἐπί ἡμέρα τις ὁ μόρον καραδοκέω καί διά οὗτος πρός ἐξιλέωσις ὁ θεῖον ἀσπάζομαι ὁ μετάνοια καί ὁ βασιλικός ἐξουσία , ὅς παρανόμως δράσσομαι , ἑκοντί μεθίημι , οὗτος γε καλῶς ποιέω , καί ὁ μοναδικός ἀσπάζομαι βίος , ὁ πρίν εὐδοξία καί τρυφή ὑπόπτωσις ἑκούσιος καί μετριότης διορθόω . ὅς δέ μᾶλλον δείκνυμι ὡς εἰλικρινής καί Ψυχή ἐκ ὅλος μεταμέλω ἐπί ὅς πράσσω , βασιλεύς προχειρίζω οὖον ὁ ὁμαίμων αὐτός Ἰωάννης , οὖον ὁ ἀδελφιδέος ἑαυτοῦ Θεόδωρος ὁ Δοκειανός , οὐ ἀνήρ προσζεύγνυμι ὁ θυγάτηρ οὔτε ἄλλος τις ὁ πρός αἷμα οἰκειόω αὐτός , ἀλλά ὁ πρόεδρος Κωνσταντῖνος , ὅς Δούκας ὁ πατρωνυμικός ἀνέκαθεν εἰμί , ὡς συνίστωρ καί συναγωνιστής καί χρῆμα ποριστής ἄφθονος εἰς ὁ ὁ βασίλεια κατάσχεσις . ὁ δέ Κομνηνός ῥάκιον μοναχικός περιβάλλω , ἐπί ὀλίγος γνωσιμαχέω εἰμί πως ἀνίημι ὁ νόσος , ἐπεί γιγνώσκω κατά ἄκρος οὗτος ἁλίσκομαι , ἔτι ὁ νόσος τρύχω ὁ ὁ στουδιον καταλαμβάνω μονή , πολύς καί ὁ Αυγούστης Αἰκατερίνη συμβάλλω