scylitzes-continuatus.continuatio-scylitzae skylitzes0.71
[ 154 ] μελανειμονῶν καὶ τὰ καθ' ἑαυτὸν ἀποκλαιόμενος . Νόστου δὲ εὐθὺς μιμνήσκεται ὁ Ἀνδρόνικος καὶ τὸν Διογένην μεθ' ἑαυτοῦ ἐφελκόμενος μελανειμονοῦντα , ἐν εὐτελεῖ ὑποζυγίῳ ὀχούμενον δι' ἐκείνων τῶν κωμῶν καὶ τῶν χωρῶν αἷς τὸ πρὶν ἰσόθεος ἐγνωρίζετο . Μέχρι δὲ τοῦ Κοτυαείου τὴν ὁδοιπορίαν ὀδυνηρῶς ποιησάμενος – ἦν γὰρ νοσηλευόμενος ἀπὸ κοιλιακῆς διαθέσεως ἐκ κωνείου προποθέντος αὐτῷ ἐξ ἐπιβουλῆς ἐπιγενομένης – ἐκεῖσε κατεσχέθη , ἄχρις ἂν ἐκ βασιλέως τὸ ποιητέον αὐτῷ ὁρισθῇ . Ἀλλ' ἧκεν ἡμέραις ὕστερον ἡ κατὰ τοῦ μάτην δυστυχοῦντος ἀπόφασις διοριζομένη τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ διορυγῆναι . Οὓς καὶ παραυτίκα ἐξορύττεται τῶν ἀρχιερέων , τῶν ἐπὶ τῷ δοῦναι λόγον συμπαθείας ἐσταλμένων , μηδόλως ἐπαρηξάντων αὐτῷ · οἵτινες ἦσαν ὅ τε Χαλκηδόνος , ὁ Ἡρακλείας καὶ ὁ Κολωνείας Θεόφιλος , οὓς καὶ τῶν ὅρκων ὑπεμίμνησκε καὶ τῶν ἐκ τοῦ θείου νεμέσεων . Οἱ δέ , καίπερ βοηθῆσαι προαιρούμενοι , ἀσθενῶς εἶχον καὶ ἀδυνάτως ἀνδρῶν ὠμηστῶν καὶ ἀπηνῶν ἀναρπασάντων αὐτὸν καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ἐξορυξάντων ἀνηλεῶς καὶ ἀφιλανθρώπως . Προσενεχθεὶς δὲ ἐν εὐτελεῖ τῷ ὑποζυγίῳ μέχρι τῆς Προποντίδος ὥσπερ πτῶμα σεσηπός , τοὺς ὀφθαλμοὺς ἔχων ἐξορωρυγμένους , τὴν δὲ κεφαλὴν καὶ τὸ πρόσωπον ἐξῳδηκός , σκωλήκων βρύον καὶ δυσωδίας , ἡμέρας ὀλίγας ἐπιβιοὺς ἐπωδύνως καὶ πρὸ τῆς τελευτῆς ὀδωδώς , ἀπολείπει τὸν βίον τῇ νήσῳ τῇ Πρώτῃ τὸν χοῦν ἀποθέμενος , ἔνθα νέον ἐκεῖνος ἐδείματο φροντιστήριον , κηδευθεὶς πολυτελῶς παρὰ τῆς ὁμευνέτιδος καὶ βασιλίδος Εὐδοκίας , μνήμην καταλιπὼν πειρασμῶν καὶ δυστυχημάτων ὑπερβαινόντων ἀκρόασιν . Ἐπὶ δὲ τοῖς τοσούτοις καὶ τηλικούτοις κακοῖς οὐδὲν βλάσφημον ἢ ἀπόφημον ἐφθέγξατο , εὐχαριστῶν δὲ διετέλει , φέρων εὐμαρῶς τὰ προσπίπτοντα . Λέγεται δὲ τὰ εἰς αὐτὸν πραχθέντα γνώμης
Lemmas: [ 154 ] μελανειμονέω καί ὁ κατά ἑαυτοῦ ἀποκλαίω . Νόστος δέ εὐθύς μιμνήσκω ὁ Ἀνδρόνικος καί ὁ Διογένης μετά ἑαυτοῦ ἐφέλκω μελανειμονέω , ἐν εὐτελής ὑποζύγιον ὀχέω διά ἐκεῖνος ὁ κώμη καί ὁ χώρα ὅς ὁ πρίν ἰσόθεος γνωρίζω . μέχρι δέ ὁ Κοτυαείου ὁ ὁδοιπορία ὀδυνηρός ποιέω – εἰμί γάρ νοσηλεύω ἀπό κοιλιακός διάθεσις ἐκ κώνειον προπίνω αὐτός ἐκ ἐπιβουλή ἐπιγίγνομαι – ἐκεῖσε κατέχω , ἄχρι εἄν ἐκ βασιλεύς ὁ ποιητέος αὐτός ὁρίζω . ἀλλά ἵημι ἡμέρα ὕστερος ὁ κατά ὁ μάτην δυστυχέω ἀπόφασις διορίζω ὁ ὀφθαλμός αὐτός διορύσσω . ὅς καί παραυτίκα ἐξορύσσω ὁ ἀρχιερεύς , ὁ ἐπί ὁ δίδωμι λόγος συμπάθεια στέλλω , μηδόλως παρήκω αὐτός · ὅστις εἰμί ὅς τε Χαλκηδών , ὁ Ἡράκλεια καί ὁ κολωνεία Θεόφιλος , ὅς καί ὁ Ὅρκος ὑπομιμνῄσκω καί ὁ ἐκ ὁ θεῖον νέμεσις . ὁ δέ , καίπερ βοηθέω προαιρέω , ἀσθενής ἔχω καί ἀδύνατος ἀνήρ ὠμηστής καί ἀπήνη ἀναρπάζω αὐτός καί ὁ ὀφθαλμός αὐτός ἐξορύσσω ἀνηλεής καί ἀφιλάνθρωπος . προσφέρω δέ ἐν εὐτελής ὁ ὑποζύγιον μέχρι ὁ Προποντίς ὥσπερ πτῶμα σήπω , ὁ ὀφθαλμός ἔχω ἐξορύσσω , ὁ δέ κεφαλή καί ὁ πρόσωπον ἐξοιδέω , σκώληξ βρύον καί δυσωδία , ἡμέρα ὀλίγος ἐπιβιόω ἐπώδυνος καί πρό ὁ τελευτή ὄζω , ἀπολείπω ὁ βίος ὁ νῆσος ὁ Πρῶτος ὁ χόω ἀποτίθημι , ἔνθα νέος ἐκεῖνος δέμω φροντιστήριον , κηδεύω πολυτελής παρά ὁ ὁμευνέτις καί βασιλίς Εὐδοκία , μνήμη καταλείπω πειρασμός καί δυστύχημα ὑπερβαίνω ἀκρόασις . ἐπί δέ ὁ τοσοῦτος καί τηλικόσδε κακός οὐδείς βλάσφημος ἢ ἀπόφημος φθέγγομαι , εὐχαριστέω δέ διατελέω , φέρω εὐμαρής ὁ προσπίπτω . λέγω δέ ὁ εἰς αὐτός πράσσω γνώμη