scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0522.2
τας ; ὧδε δὲ λέγω . ἐκόντας οἶει ἀδικεῖν καὶ ἀδίκους εἶναι ἢ ἄκοντας ; Ἐκόντας ἔγωγε , ὦ Σώκρατες · πονηροὶ γάρ εἰσιν . Ἐκόντας ἄρα σὺ οἶει πονηροὺς εἶναι καὶ ἀδίκους ἀνθρώπους ; Ἐγώγε · σὺ δ’ οὔ ; Οὔκ , εἰ γέ τι δεῖ τῷ ποιητῇ πειθεσθαι . Ποίῳ ποιητῇ ; Ὅστις εἶπεν οὐδεὶς ἐκὼν πονηρὸς οὐδ’ ἄκων μάκαρ . Ἄλλὰ τοι , ὦ Σώκρατες , εἴ ἡ παλαιὰ παροιμία ἔχει , ὅτι πολλὰ ψεύδονται ἀοιδοί . Θαυμάζωμ’ ἂν εἰ τοῦτό γε ἐψεῦσατο οὗτος ἀοιδός , ἐπεὶ εἰ σοι σχολὴ ἐστίν , ἐπισκεψώμεθα αὐτόν , εἰτε ψευδῇ εἰτε ἀληθῇ λέγει . Ἄλλὰ σχολή . Φέρε δή , πότερον ἄγει δίκαιον εἶναι ψεύδεσθαι ἢ ἀληθῇ λέγειν ; Ἀληθῇ ἔγωγε . Ψεύδεσθαι ἄρα ἄδικον ; Ναί . Πότερον δὲ ἐξαπατᾶν ἢ μὴ ἐξαπατᾶν ; Μὴ ἐξαπατᾶν δή που . Ἐξαπατᾶν ἄρα ἄδικον ; Ναί . Τί δέ ; βλάπτειν δίκαιον ἢ ἀφελεῖν ; Ἀφελεῖν . Βλάπτειν ἄρα ἄδικον ; Ναί . Ἔστιν ἄρα ἀληθῇ μὲν λέγειν καὶ μὴ ἐξαπατᾶν καὶ ἀφελεῖν δίκαιον , ψεύδεσθαι δὲ καὶ βλάπτειν καὶ ἐξαπατᾶν ἄδικον . Ναί · μὰ Δία σφόδρα γε . Ἡ καὶ τοὺς πολεμίους ; Οὐδαμῶς . Ἄλλὰ βλάπτειν δίκαιον τοὺς πολεμίους , ἀφελεῖν δὲ ἄδικον ; Ναί . Οὐκοῦν καὶ ἐξαπατῶντας δίκαιον βλάπτειν τοὺς πολεμίους ; Πῶς γὰρ οὔ ; Τί δέ ; ψεύδεσθαι , ἵνα ἐξαπατῶμεν καὶ βλάπτωμεν αὐτούς , οὐ δίκαιον ; Ναί . Τί δέ ; τοὺς φίλους οὐκ ἀφελεῖν φῆς δίκαιον εἶναι ; Ἐγώγε . Πότερον μὴ ἐξαπατῶντας ἢ ἐξαπατῶντας ἐπ’ ἀφελεῖα τῇ ἐκείνων ; Καὶ ἐξαπατῶντας νῷ Δία . Ἄλλ’ ἐξαπατῶντας μὲν δίκαιον ἄρα ἀφελεῖν , οὐ μέντοι ψευδομένους γε . Ἡ καὶ ψευδομένους ; Καὶ ψευδομένους δίκαιον . Ἔστιν ἄρα , ὡς ἔοικε , ψεύδεσθαι τε καὶ ἀληθῇ λέγειν δίκαιον καὶ ἄδικον . Ναί . Καὶ μὴ ἐξαπατᾶν καὶ ἐξαπατᾶν δίκαιον καὶ ἄδικον . Ἔοικεν . Καὶ βλάπτειν καὶ ἀφελεῖν δίκαιον καὶ ἄδικον ; Ναί . Ταῦτά δή , ὡς ἔοικε , πάντα τὰ τοιαῦτα ὄντα καὶ δίκαια καὶ ἄδικα ἐστιν . Ἔμοιγε φαίνεται . Ἄκουε δή . ὀφθαλμῶν ἐγὼ ἔχω δεξιὸν
Lemmas: ὅς ; ὧδε δέ λέγω . ἑκών οἴομαι ἀδικέω καί ἄδικος εἰμί ἢ ἄκων ; ἑκών ἔγωγε , εἰμί Σωκράτης · πονηρός γάρ εἰμί . ἑκών ἄρα σύ οἴομαι πονηρός εἰμί καί ἄδικος ἄνθρωπος ; ἐγώ · σύ δέ οὖον ; οὐ , εἰμί γε τίς δεῖ ὁ ποιητής πείθω . ποῖος ποιητής ; ὅστις εἶπον οὐδείς ἔκω πονηρός οὐδέ ἄκων μάκαρ . ἀλλά ὅς , εἰμί Σωκράτης , εἰμί ὁ παλαιός παροιμία ἔχω , ὅτι πολύς ψεύδω ἀοιδός . Θαυμάζωμ’ εἄν εἰμί οὗτος γε ψεύδω οὗτος ἀοιδός , ἐπεί εἰμί σύ σχολή εἰμί , ἐπισκοπέω αὐτός , εἴτε ψευδής εἴτε ἀλάομαι λέγω . ἀλλά σχολή . φέρω δή , πότερος ἄγω Δίκαιος εἰμί ψεύδω ἢ ἀλάομαι λέγω ; ἀλάομαι ἔγωγε . ψεύδω ἄρα ἄδικος ; Ναίς . πότερος δέ ἐξαπατάω ἢ μή ἐξαπατάω ; μή ἐξαπατάω δή ποῦ . ἐξαπατάω ἄρα ἄδικος ; Ναίς . τις δέ ; βλάπτω Δίκαιος ἢ ἀφαιρέω ; ἀφαιρέω . βλάπτω ἄρα ἄδικος ; Ναίς . ἔρτις ἄρα ἀλάομαι μέν λέγω καί μή ἐξαπατάω καί ἀφαιρέω Δίκαιος , ψεύδω δέ καί βλάπτω καί ἐξαπατάω ἄδικος . Ναίς · μά Ζεύς σφόδρα γε . ὁ καί ὁ πολέμιος ; οὐδαμός . ἀλλά βλάπτω Δίκαιος ὁ πολέμιος , ἀφαιρέω δέ ἄδικος ; Ναίς . οὐκοῦν καί ἐξαπατάω Δίκαιος βλάπτω ὁ πολέμιος ; Πῶς γάρ οὖον ; τις δέ ; ψεύδω , ἵνα ἐξαπατάω καί βλάπτω αὐτός , οὖον Δίκαιος ; Ναίς . τις δέ ; ὁ φίλος οὐ ἀφαιρέω φημί Δίκαιος εἰμί ; ἐγώ . πότερος μή ἐξαπατάω ἢ ἐξαπατάω ἐπί Ἀφέλεια ὁ ἐκεῖνος ; καί ἐξαπατάω νάω Ζεύς . ἄλλος ἐξαπατάω μέν Δίκαιος ἄρα ἀφαιρέω , οὖον μέντοι ψεύδω γε . ὁ καί ψεύδω ; καί ψεύδω Δίκαιος . ἔρτις ἄρα , ὡς ἔοικα , ψεύδω τε καί ἀλάομαι λέγω Δίκαιος καί ἄδικος . Ναίς . καί μή ἐξαπατάω καί ἐξαπατάω Δίκαιος καί ἄδικος . ἔοικα . καί βλάπτω καί ἀφαιρέω Δίκαιος καί ἄδικος ; Ναίς . ταῦτα δή , ὡς ἔοικα , πᾶς ὁ τοιοῦτος εἰμί καί Δίκαιος καί ἄδικος εἰμί . ἐγώ φαίνω . Ἄκουος δή . ὀφθαλμός ἐγώ ἔχω δεξιός