scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0448.2
ἀρετὴν περὶ πλείονος ἡδονῆς τῆς τε ἄλλης τροφῆς ἠγαπηκώς . ὅθεν ἐπαχθέστερον τοῖς περὶ τὰ τυραννικὰ νόμιμα ζῶσιν ἐβίω μέχρι τοῦ θανάτου τοῦ περὶ Λιονυσίου γενομένου . μετὰ δὲ τοῦτο διενόηθη μὴ μόνον ἐν αὐτῷ ποτ’ ἂν γενέσθαι ταύτην τὴν διάνοιαν , ἣν αὐτὸς ὑπὸ τῶν ἀρχόντων λόγων ἔσχεν , ἐγγυνομένην δ’ αὐτῇ καὶ ἄλλοις ὁρῶν κατεσβεί , πολλοῖς μὲν οὔ , γιγνομένην δ’ οὖν ἐν τισιν , ὧν καὶ Λιονυσίου ἠξίησατο ἕνα γενέσθαι τάχ’ ἂν ξυλλαμβανόντων θεῶν , γενομένου δ’ αὐ τοῦ τοιούτου τόν τε αὐτοῦ βίον καὶ τὸν τῶν ἄλλων Συρακουσίων ἀμήχανον ἂν μακαριότητι ἐμφθῆναι γεγόμενον . πρὸς δὲ τούτοις ἀφήθη δεῖν ἐκ παντὸς τρόπου εἰς Συρακούσας ὅ τι τάχιστα ἐλθεῖν ἐμὲ κοινωνὸν τούτων , μεμνημένος τὴν τε αὐτοῦ καὶ ἐμὴν συνουσίαν , ὡς εὐπετῶς ἐξεργάσατο εἰς ἐπιθυ-μίαν ἐλθεῖν αὐτὸν τοῦ καλλίστου τε καὶ ἀρίστου βίου · ὁ δὴ καὶ νῦν εἰ διαπράξαιτο ἐν Λιονυσίῳ ὡς ἐπεχείρησε , μεγάλας ἐλπίδας εἶχεν ἄνευ σφαγῶν καὶ θανάτων καὶ τῶν νῦν γεγονότων κακῶν βίον ἂν εὐδαίμονα καὶ ἀληθινὸν ἐν πάσῃ τῇ χώρᾳ κατασκευάσαι . ταῦτα Λίων ὁρθῶς διανοηθεὶς ἐπεισε μεταπέμπεσθαι Λιονυσίον ἐμέ , καὶ αὐτὸς ἔδειτο πέμπων ἡμεῖν ὅ τι τάχιστα ἐκ παντὸς τρόπου , πρὶν τινὰς ἄλλους ἐντυχόντας Λιονυσίῳ ἐπ’ ἄλλον βίον αὐτὸν τοῦ βελτίστου παρατρέψαι . λέγων δὲ τάδε ἔδειτο , εἰ καὶ μακρότερα εἰπεῖν . τινὰς γὰρ καιρούς , ἔφη , μεῖζους περιμενοῦμεν τῶν νῦν παραγεγονότων θεῖᾳ τινὶ τύχῃ · καταλέγων δὲ τὴν τε ἀρχὴν τῆς Ἰταλίας καὶ Σικελίας καὶ τὴν αὐτοῦ δύναμιν | ἐν αὐτῇ , καὶ τὴν νεότητα καὶ τὴν ἐπιθυμίαν τὴν Λιονυσίου , φιλοσοφίας τε καὶ παιδείας ὡς ἔχει σφόδρα , λέγων , τοὺς τε αὐτοῦ ἀδελφιδοὺς καὶ τοὺς οἰκείους ὡς εὖπαράκλητοι εἰεν πρὸς τὸν ὑπ’ ἐμοῦ λεγόμενον ἀεὶ λόγον καὶ βίον , ἱκανώτατοί τε Λιονυσίον συμπαρκαλεῖν , ὥστε , εἴπερ ποτέ , καὶ νῦν ἐλπίς πᾶσα ἀποτελεσθήσεται τοῦ τοὺς αὐτοὺς φιλοσόφους τε
Lemmas: ἀρετή περί πλείων ἡδονή ὁ τε ἄλλος τροφή ἀγαπάω . ὅθεν ἐπαχθής ὁ περί ὁ τυραννικός νόμιμος ζῶ βιόω μέχρι ὁ θάνατος ὁ περί λιονυσιον γίγνομαι . μετά δέ οὗτος διανοέομαι μή μόνος ἐν αὐτός πρός εἄν γίγνομαι οὗτος ὁ διάνοια , ὅς αὐτός ὑπό ὁ ἄρχω λόγος ἔχω , ἐγγίγνομαι δέ αὐτός καί ἄλλος ὁράω κατασβέννυμι , πολύς μέν οὖον , γίγνομαι δέ οὖν ἐν τις , ὅς καί λιονυσιον ἀξιόω εἷς γίγνομαι τάχα εἄν συλλαμβάνω θεός , γίγνομαι δέ αὖος ὁ τοιοῦτος ὁ τε αὐτός βίος καί ὁ ὁ ἄλλος Συρακούσιος ἀμήχανος εἄν μακαριότης ἐμφαίνω γίγνομαι . πρός δέ οὗτος ἀφηθέω δήω ἐκ πᾶς τρόπος εἰς Συράκουσαι ὅς τίς ταχύς ἔρχομαι ἐγώ κοινωνός οὗτος , μιμνήσκω ὁ τε αὐτός καί ἐμός συνουσία , ὡς εὐπετής ἐξεργάζομαι εἰς ἐπιθυμία ἔρχομαι αὐτός ὁ καλός τε καί ἀγαθός βίος · ὁ δή καί νῦν εἰμί διαπράσσω ἐν λιονυσειω ὡς ἐπιχειρέω , μέγας ἐλπίς ἔχω ἄνευ σφαγή καί θάνατος καί ὁ νῦν γίγνομαι κακός βίος εἄν εὐδαίμων καί ἀληθινός ἐν πᾶς ὁ χώρα κατασκευάζω . οὗτος Λῖος ὀρθῶς διανοέομαι πείθω μεταπέμπω Λιονυσίον ἐγώ , καί αὐτός δήω πέμπω ἐγεί ὅς τίς ταχύς ἐκ πᾶς τρόπος , πρίν τις ἄλλος ἐντυγχάνω λιονυσειω ἐπί ἄλλος βίος αὐτός ὁ ἀγαθός παρατρέπω . λέγω δέ ὅδε δήω , εἰμί καί μακρός εἶπον . τις γάρ καιρός , φημί , μείζων περιμένω ὁ νῦν παραγίγνομαι θεῖος τις τυγχάνω · καταλέγω δέ ὁ τε ἀρχή ὁ Ἰταλία καί Σικελία καί ὁ αὐτός δύναμις | ἐν αὐτός , καί ὁ νεότης καί ὁ ἐπιθυμία ὁ λιονυσιον , φιλοσοφία τε καί παιδεία ὡς ἔχω σφόδρα , λέγω , ὁ τε αὐτός ἀδελφιδοῦς καί ὁ οἰκεῖος ὡς εὐπαράκλητος ἄγω πρός ὁ ὑπό ἐγώ λέγω ἀεί λόγος καί βίος , ἱκανός τε Λιονυσίον συμπαρακαλέω , ὥστε , εἴπερ ποτός , καί νῦν ἐλπίς πᾶς ἀποτελέω ὁ ὁ αὐτός φιλόσοφος τε