scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0461.1
μανθάνειν δύναμιν φιλότιμός τε θαυμαστῶς · ἥρεσκε τε 339 . οὖν ἵσως αὐτῷ τὰ λεγόμενα ἠσχύνετό τε φανερὸς γιγνόμενος οὐδὲν ἀχκωδῶς ὅτ’ ἐπεδήμουν ἐγώ , ὅθεν ἄμα μὲν εἰς ἐπιθυμίαν ἤει τοῦ διακοῦσαι ἐναργέστερον , ἄμα δ’ ἡ φιλοτιμία κατήπειγεν αὐτόν . δι’ ἃ δὲ οὐκ ἤκουσεν ἐν τῇ πρόσθεν ἐπιδημίᾳ , διεξήλθομεν ἐν τοῖς ἄνω ῥηθεῖσι νῦν δὴ λόγοις . ἐπειδὴ οὖν οἷκαδὲ τε ἐσώθη καὶ καλοῦντος τὸ δεύτερον ἀπερνήθη , καθάπερ εἶπον νῦν δή , δοκεῖ μοι Διονύσιος παντάπασιν φιλοτιμηθῆναι μὴ ποτὲ τισι δόξαι καταφρονῶν αὐτοῦ , τῆς φύσεώς τε καὶ ἕξεως | ἄμα καὶ τῆς διαίτης ἐμπειρος γενοῦς , οὐκέτ’ ἐθέλειν δυσχεραινῶν παρ’ αὐτὸν ἀφικνεῖσθαι . δικαῖος δὴ λέγειν εἰμὶ τἀληθὲς καὶ ὑπομένειν , εἰ τις ἄρα τὰ γεγενημένα ἀκούσας καταφρονήσει τῆς ἐμῆς φιλοσοφίας , τὸν νῦν ἄρα οὐν ἤγησεται νοῦν ἔχειν . ἐπεμφε μὲν γὰρ δὴ Διονύσιος τρίτον ἐπ’ ἐμὲ τριήρη ῥαστώνης ἕνεκα τῆς πορείας , ἐπεμφε δὲ Ἀρχίδημον , ὃν ἤγειτό με τῶν ἐν Σικελίᾳ περὶ πλεῖστου ποιείσθαι , τῶν Ἀρχύτη ξυγγενονότων ἕνα , καὶ ἄλλους γνωρίμους τῶν ἐν Σικελίᾳ · οὗτοι δὴ ἡμῖν ἤγγελλον πάντες τὸν αὐτὸν λόγον , ὡς θαυμαστὸν ὅσον Διονύσιος ἐπιδεδωκὼς εἴη πρὸς φιλοσοφίαν . ἐπεμφε δὲ ἐπιστολὴν πάνυ μακράν , εἰδὼς ὡς πρὸς Λίωνα διεκεῖτο καὶ τὴν αὐ Λίωνος προθυμίαν τοῦ ἐμὲ πλεῖν καὶ εἰς Συρακούσας ἐλθεῖν · πρὸς γὰρ δὴ πάντα ταῦτα ἦν παρεσκευασμένη τὴν ἀρχὴν ἔχουσα ἡ ἐπιστολή , τῇδὲ πῃ φράζουσα , Διονύσιος Πλάτωνι . τὰ νόμιμα ἐπὶ τούτοις εἶπὼν οὐδὲν τὸ μετὰ τοῦτο εἶπε πρότερον ἢ ὡς ἂν εἰς Σικελίαν πεισθεὶς ὑφ’ ἡμῶν ἐλθῃς τὰ νῦν , πρῶτον μὲν σοὶ τὰ περὶ Λίωνα ὑπάρξει ταῦτη γιγνόμενα ὅππερ ἂν αὐτὸς ἐθέλῃς · θελήσεις δὲ οἶδ’ ὅτι τὰ μέτρια , καὶ ἐγὼ συγχωρήσω · εἰ δὲ μή , οὐδὲν σοὶ τῶν περὶ Λίωνα ἕξει πραγμάτων οὔτε περὶ τἀλλα οὔτε περὶ αὐτὸν κατὰ νοῦν γιγνόμενα . ταῦθ’ οὕτως εἶπε , τἀλλα δὲ μακρὰ ἂν εἴη καὶ ἄνευ καιροῦ λε -
Lemmas: μανθάνω δύναμις φιλότιμος τε θαυμαστός · ἀρέσκω τε 339 . οὖν ἴσως αὐτός ὁ λέγω αἰσχύνω τε φανερός γίγνομαι οὐδείς ἀχκωδῶς ὅτι ἐπιδημέω ἐγώ , ὅθεν ἄμη μέν εἰς ἐπιθυμία ἔρχομαι ὁ διακούω ἐναργής , ἄμη δέ ὁ φιλοτιμία κατεπείγω αὐτός . διά ὁ δέ οὐ ἀκούω ἐν ὁ πρόσθεν ἐπιδημία , διεξέρχομαι ἐν ὁ ἄνω εἴρω νῦν δή λόγος . ἐπεί οὖν οἴκαδε τε σῴζω καί καλέω ὁ δύο ἀπολέγω , καθάπερ εἶπον νῦν δή , δοκέω ἐγώ Διονύσιος παντάπασι φιλοτιμέομαι μή ποτέ τις δόξα καταφρονέω αὐτός , ὁ φύσις τε καί ἕξις | ἄμη καί ὁ δίαιτα ἔμπειρος γένος , οὐκέτι ἐθέλω δυσχεραίνω παρά αὐτός ἀφικνέομαι . Δίκαιος δή λέγω εἰμί ἀληθής καί ὑπομένω , εἰμί τις ἄρα ὁ γίγνομαι ἀκούω καταφρονέω ὁ ἐμός φιλοσοφία , ὁ νῦν ἄρα ὀν ἡγέομαι νόος ἔχω . πέμπω μέν γάρ δή Διονύσιος τρίτος ἐπί ἐγώ τριήρης ῥαστώνη ἕνεκα ὁ πορεία , πέμπω δέ Ἀρχίδημος , ὅς ἡγέομαι ἐγώ ὁ ἐν Σικελία περί πλεῖστος ποιέω , ὁ Ἀρχύτας συγγίγνομαι εἷς , καί ἄλλος γνώριμος ὁ ἐν Σικελία · οὗτος δή ἐγώ ἀγγέλλω πᾶς ὁ αὐτός λόγος , ὡς θαυμαστός ὅσος Διονύσιος ἐπιδίδωμι εἰμί πρός φιλοσοφία . πέμπω δέ ἐπιστολή πάνυ μακρός , εἰδοί ὡς πρός Λιώνα διάκειμαι καί ὁ αὖος λίων προθυμία ὁ ἐγώ πλέω καί εἰς Συράκουσαι ἔρχομαι · πρός γάρ δή πᾶς οὗτος εἰμί παρασκευάζω ὁ ἀρχή ἔχω ὁ ἐπιστολή , τῇδε πῃ φράζω , Διονύσιος Πλάτων . ὁ νόμιμος ἐπί οὗτος εἶπον οὐδείς ὁ μετά οὗτος εἶπον πρότερος ἢ ὡς εἄν εἰς Σικελία πείθω ὑπό ἐγώ ἔρχομαι ὁ νῦν , πρῶτος μέν σύ ὁ περί Λιώνα ὑπάρχω οὗτος γίγνομαι οπ εἄν αὐτός ἐθέλω · ἐθέλω δέ οἶδα ὅτι ὁ μέτριος , καί ἐγώ συγχωρέω · εἰμί δέ μή , οὐδείς σύ ὁ περί Λιώνα ἔχω πρᾶγμα οὔτε περί ὅς οὔτε περί αὐτός κατά νόος γίγνομαι . αὐτός οὕτως εἶπον , ὅς δέ μακρός εἄν εἰμί καί ἄνευ καιρός λεʹ -