scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0470.2
λόγος . φέρε , εἰ διανοεῖται τούτων μηδὲν ποιεῖν Διονύσιος ὃν φησίν , ἀπελθόντος δ' ἐμοῦ εἰν ἐπιστέλλῃ Δίωνι παιδνῶς αὐτὸς τε καὶ ἄλλοι πολλοὶ τῶν αὐτοῦ , διακελευόμενος ἂ νῦν πρὸς ἐμὲ λέγει , ὡς αὐτοῦ μὲν ἐθέλοντος , ἐμοῦ δὲ οὐκ ἐθελήσαντος ἂ προὔκαλεῖτό με δράν , ἀλλ' ὀλιγωρήσαντος τῶν ἐκείνου τὸ παράπαν πραγμάτων , πρὸς δὲ καὶ τούτοις ἐπὶ μηδ' ἐθέλη με ἐκπέμπειν , αὐτὸς τῶν ναυκλήρων μηδενὶ προστάττων , ἐνδείκνυται δὲ πᾶσι φαδῶς | ὡς ἀβουλῶν ἐμὲ ἐκπλεῖν , ἀρὰ τις ἐθελήσει με ἄγειν ναύτης ὁρμάμενον ἐκ τῆς Διονυσίου οἰκίας ; ( ἄκουον γὰρ δὴ πρὸς τοῖς ἄλλοις κακοῖς ἐν τῷ κήπῳ τῷ περὶ τὴν οἰκίαν , ὅθεν οὐδ' ἂν ὁ θυρωρὸς ἠθέλη με ἀφεῖναι μὴ πεμφθείσης αὐτῷ τινὸς ἐντολῆς παρὰ Διονυσίου . ) ἂν δὲ περιμεῖναι τὸν ἐνιαυτὸν , ἔξω μὲν Δίωνι ταῦτα ἐπιστέλλειν , ἐν οἷς τ' αὐ εἰμὶ καὶ ἂ πράττω . καὶ ἐὰν μὲν δὴ ποιή τι Διονύσιος ὃν φησίν , οὐ παντάπασιν ἔσται μοι καταγελάστος πεπραγμένα · τάλαντα γὰρ ἴσως ἐστὶν οὐκ ἔλαττον , ἂν ἐκτιμᾷ τις ὀρθῶς , ἑκατὸν ἢ Δίωνος οὐσία · ἂν δ' οὖν γίγνηται τὰ νῦν ὑποφαίνοντα , οἷα εἴκως αὐτὰ γίγνεσθαι , ἀπορῶ μὲν ὅ τι χρήσομαι ἐμαυτῷ , ὅμως δὲ ἀναγκαῖον ἴσως ἐνιαυτὸν γ' ἐπὶ πονῆσαι καὶ ἔργοις ἐλέγξαι πειράσθαι τὰς Διονυσίου μηχανάς . ταῦτά μοι δόξαντα εἰς τὴν ὑστεραίαν εἶπον πρὸς Διονύσιον ὅτι δέδοκται μοι μένειν . ἀξιώ μὴν , ἔφη , μὴ κύριον ἡγεῖσθαι σε Δίωνος ἐμέ , πέμπειν δὲ μετ' ἐμοῦ σὲ παρ' αὐτὸν γράμματα τὰ νῦν δεδογμένα δηλοῦντα , καὶ ἐρωτᾶν εἰτε ἀφίει ταῦτα αὐτῷ , καὶ εἰ μή , βούλεται δὲ ἄλλ' ἆττα καὶ ἀξιοῖ , καὶ ταῦτα ἐπιστέλλειν ὅ τι τάχιστα , οὗ δὲ νεωτερίζειν μηδὲν πω τῶν περὶ ἐκείνων . ταῦτ' ἐξήρθη , ταῦτα ξυνωμολογήσαμεν , ὡς νῦν εἴηται σχεδόν . ἐξέπλευσε δὴ τὰ πλοῖα μετὰ τοῦτο , καὶ οὐκέτι μοι δυνατόν ἦν πλεῖν , ὅτε δὴ μοι καὶ Διονύσιος ἐμνήσθη λέγων ὅτι τῇ ἡμίσεια τῆς οὐσίας εἶναι δεῖ Δίωνος , τὴν δ' ἡμίσειαν τοῦ νέου ·
Lemmas: λόγος . φέρω , εἰμί διανοέομαι οὗτος μηδείς ποιέω Διονύσιος ὅς φημί , ἀπέρχομαι δέ ἐγώ ἐν ἐπιστέλλω Δίων παιδνός αὐτός τε καί ἄλλος πολύς ὁ αὐτός , διακελεύομαι ὅς νῦν πρός ἐγώ λέγω , ὡς αὐτός μέν ἐθέλω , ἐγώ δέ οὐ ἐθέλω ὅς προκαλέω ἐγώ δράω , ἀλλά ὀλιγωρέω ὁ ἐκεῖνος ὁ παράπαν πρᾶγμα , πρός δέ καί οὗτος ἐπί μηδέ ἐθέλω ἐγώ ἐκπέμπω , αὐτός ὁ ναύκληρος μηδείς προστάσσω , ἐνδείκνυμι δέ πᾶς φαδῶς | ὡς ἀβουλῶ ἐγώ ἐκπλέω , ἀρά τις ἐθέλω ἐγώ ἄγω ναύτης ὁρμάω ἐκ ὁ Διονύσιος οἰκίον ; ( ἀκούω γάρ δή πρός ὁ ἄλλος κακός ἐν ὁ κῆπος ὁ περί ὁ οἰκίον , ὅθεν οὐδέ εἄν ὁ θυρωρός ἐθέλω ἐγώ ἀφίημι μή πέμπω αὐτός τις ἐντολή παρά Διονύσιος . ) εἄν δέ περιμένω ὁ ἐνιαυτός , ἔξω μέν Δίων οὗτος ἐπιστέλλω , ἐν ὅς τε αὖος εἰμί καί ὅς πράσσω . καί ἐάν μέν δή ποιέω τίς Διονύσιος ὅς φημί , οὖον παντάπασι εἰμί ἐγώ καταγέλαστος πράσσω · τάλαντον γάρ ἴσως εἰμί οὐ μικρός , εἄν ἐκτιμάω τις ὀρθῶς , ἑκατόν ἢ Δίων οὐσία · εἄν δέ οὖν γίγνομαι ὁ νῦν ὑποφαίνω , οἷος ἵημι αὐτός γίγνομαι , ἀπορέω μέν ὅς τίς χράω ἐμαυτοῦ , ὅμως δέ ἀναγκαῖος ἴσως ἐνιαυτός γε ἐπί πονέω καί ἔργον ἐλέγχω πειράω ὁ Διονύσιος μηχανή . οὗτος ἐγώ δόξα εἰς ὁ ὑστεραῖος εἶπον πρός Διονύσιος ὅτι δοκέω ἐγώ μένω . ἀξιόω μήv , φημί , μή κύριος ἡγέομαι σύ Δίων ἐγώ , πέμπω δέ μετά ἐγώ σύ παρά αὐτός γράμμα ὁ νῦν δοκέω δηλόω , καί ἐρωτάω εἴτε ἀφίημι οὗτος αὐτός , καί εἰμί μή , βούλομαι δέ ἄλλος τις καί ἀξιόω , καί οὗτος ἐπιστέλλω ὅς τίς ταχύς , ὅς δέ νεωτερίζω μηδείς πω ὁ περί ἐκεῖνος . αὐτός ἐξαίρω , οὗτος συνομολογώ , ὡς νῦν εἴεω σχεδόν . ἐκπλέω δή ὁ πλοῖον μετά οὗτος , καί οὐκέτι ἐγώ δυνατός εἰμί πλέω , ὅτε δή ἐγώ καί Διονύσιος μιμνήσκω λέγω ὅτι ὁ ἥμισυς ὁ οὐσία εἰμί δεῖ Δίων , ὁ δέ ἥμισυς ὁ νέος ·