scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0435.1
καὶ βουλομένοις εἰς ἔχθραν ἐλθεῖν · ἔσφρων γὰρ καὶ τότε καὶ νῦν ὅφω τὰς μεγάλας οὐσίας καὶ ὑπερόχους τῶν τε ἰδιωτῶν καὶ τῶν μονάρχων σχεδόν , ὥσπερ ἂν μείζους ᾖσι , τοσοῦτον πλείους καὶ μείζους τοὺς διαβάλλοντας καὶ πρὸς ἡδονὴν μετὰ αἰσχρᾶς βλάβης ὀμιλοῦντας τρεφούσας , οὐ κακὸν οὐδὲν μείζον γεννᾷ πλοῦτός τε καὶ ἡ τῆς ἄλλης ἐξουσίας δύναμις . ὅμως δ’ οὖν πάντα ταῦτα χαίρεσθ ἕκασας ἤλθον , διανοηθεὶς ὡς οὐδὲνα δεῖ τῶν ἐμῶν φίλων ἐμὲ αἰτιᾶσθαι ὡς διὰ τὴν ἐμὴν ἁθωμίαν τὰ σφέτερα πάντα ἐξὼν μὴ ἀπολέσθαι διώλετο · ἐλθὼν δέ , οἶδα γὰρ δὴ σὺ πάντα τάντευθεν ἤδη γεγόμενα , ἐγὼ μὲν ἤλθον δὴ πον κατὰ τὴν ὁμολογίαν τῶν ἐπιστολῶν πρώτων μὲν καταῦγεν Λίωνα οἰκειωσάμενον , φράζων τὴν οἰκειότητα , ἣν εἰ ἐμολ τότε ἐπεῖδον , τάχ’ ἂν βέλτιον τῶν νῦν γεγονότων ἔσχε καὶ σοὶ καὶ Συρακοῦσιν καὶ τοῖς ἄλλοις Ἕλλησιν , ὡς ἡ ἐμὴ δόξα μαντεύεται · ἔπειτα τὰ Λίωνος τοὺς οἰκείους ἔχειν ἡξίουν | καὶ μὴ διανειμασθαι τοὺς διανειμαμένους , οὓς οἶδα σὺ · πρὸς δὲ τούτοις ὤμην δεῖν τὰ κατ’ ἔνιαυτὸν ἕκαστον εἰωθότα αὐτῷ κομίζεσθαι καὶ μᾶλλον ἐτι καὶ οὐχ ἧττον ἐμοῦ παραγενομένου πέμπεσθαι . τούτων οὐδενὸς τυγχάνων ἡξίουν ἀπιέναι . τὸ μετὰ ταῦτα ἐπειδὴς με μεῖναι τὸν ἔνιαυτὸν , φάσκων τὴν Λίωνος ἀποδόμενος οὐσίαν πᾶσαν τὰ μὲν ἡμίσια ἀποπέμψειν εἰς Κόρινθον , τὰ δ’ ἄλλα τῷ παιδὶ καταλείψειν αὐτοῦ . πολλά ἔχων εἰπεῖν , ὧν ὑποσχόμενος οὐδὲν ἐποίησας , διὰ τὸ πλήθος αὐτῶν συντέμνω . τὰ γὰρ δὴ χρήματα πάντα ἀποδόμενος , οὐ πείσας Λίωνα , φάσκων οὐ πωλήσειν ἄνευ σοῦ πείθειν , τὸν κολοφῶνα , ὃ θαυμάσιε , ταῖς ὑποσχέσεσιν ἀπάσαις νεανιῶτάτων ἐπέθηκας · μηκινὴν γὰρ οὔτε καλὴν οὔτε κομψὴν οὔτε δικαίαν οὔτε ἐμφέρονσαν εὑρες , ἐμὲ ἐκφοβεῖν , ὡς ἀγνοοῦντα τὰ τότε γιγνόμενα , ἵνα μηδ’ ἐγὼ ζητοῖην τὰ χρήματα ἀποπέμπεσθαι . ἵνινα γὰρ Ἡρακλείδην ἐξέβαλες , οὔτε Συρακοσίοις δοκοῦν δικαίως οὔτ’
Lemmas: καί βούλομαι εἰς ἔχθρα ἔρχομαι · ἔσφρων γάρ καί τότε καί νῦν ὅς ὁ μέγας οὐσία καί υπέροχος ὁ τε ἰδιώτης καί ὁ μόναρχος σχεδόν , ὥσπερ εἄν μείζων εἰμί , τοσοῦτος πλείων καί μείζων ὁ διαβάλλω καί πρός ἡδονά μετά αἰσχρός βλάβη ὁμιλέω τρέφω , οὖον κακός οὐδείς μείζων γεννάω πλοῦτος τε καί ὁ ὁ ἄλλος ἐξουσία δύναμις . ὅμως δέ οὖν πᾶς οὗτος χαίρω καίω ἔρχομαι , διανοέομαι ὡς οὐδείς δεῖ ὁ ἐμέω Φίλων ἐγώ αἰτιάομαι ὡς διά ὁ ἐμός ἁθωμίαν ὁ σφέτερος πᾶς ἔχω μή ἀπόλλυμι διόλλυμι · ἔρχομαι δέ , οἶδα γάρ δή σύ πᾶς τάντευθεν ἤδη γίγνομαι , ἐγώ μέν ἔρχομαι δή πως κατά ὁ ὁμολογία ὁ ἐπιστολή πρῶτος μέν καταυγέω Λιώνα οἰκειόω , φράζω ὁ οἰκειότης , ὅς εἰμί μολ τότε ἐφοράω , τάχα εἄν ἀγαθός ὁ νῦν γίγνομαι ἔχω καί σύ καί συρακους καί ὁ ἄλλος Ἕλλην , ὡς ὁ ἐμός δόξα μαντεύομαι · ἔπειτα ὁ λίων ὁ οἰκεῖος ἔχω ἀξιόω | καί μή διανέμω ὁ διανέμω , ὅς οἶδα σύ · πρός δέ οὗτος ἄμη δήω ὁ κατά ἐνιαυτός ἕκαστος εἴωθα αὐτός κομίζω καί μᾶλλον ἔτι καί οὐ κακός ἐγώ παραγίγνομαι πέμπω . οὗτος οὐδείς τυγχάνω ἀξιόω ἀφίημι . ὁ μετά οὗτος ἐπειδή ἐγώ μένω ὁ ἐνιαυτός , φάσκω ὁ λίων πωλέω οὐσία πᾶς ὁ μέν ἡμίσιος ἀποπέμπω εἰς Κόρινθος , ὁ δέ ἄλλος ὁ παῖς καταλείπω αὐτός . πολύς ἔχω εἶπον , ὅς ὑπισχνέομαι οὐδείς ποιέω , διά ὁ πλήθος αὐτός συντέμνω . ὁ γάρ δή χρῆμα πᾶς πωλέω , οὖον πείθω Λιώνα , φάσκω οὖον πωλέω ἄνευ σύ πείθω , ὁ κολοφών , ὅς θαυμάσιος , ὁ ὑπόσχεσις ἀπάω νεανιῶτάτων ἐπιτίθημι · μηκινη γάρ οὔτε καλός οὔτε κομψός οὔτε Δίκαιος οὔτε ἐμφέρω εὑρίσκω , ἐγώ ἐκφοβέω , ὡς ἀγνοέω ὁ τότε γίγνομαι , ἵνα μηδέ ἐγώ ζητέω ὁ χρῆμα ἀποπέμπω . ἵνινα γάρ Ἡρακλείδης ἐκβάλλω , οὔτε Συρακόσιος δοκέω δικαίως οὔτε