scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0252.1
ω Σώκρατες , πειράσομαι σε διδάξαι . ἔστι μὲν γὰρ δή τοιοῦτος καὶ οὕτω γεγονὼς ὁ Ἕρως , ἔστι δὲ τῶν καλῶν , ὡς σὺ φῇς . εἰ δέ τις ἡμᾶς ἔροιτο Τί τῶν καλῶν ἐστὶν ὁ Ἕρως , ὦ Σώκρατές τε καὶ Λυσίμαχ ; ὧδε δὲ σαφέστερον ἔρω , Ὁ ἔρων τῶν καλῶν τί ἐστι ; Καὶ ἐγὼ εἶπον ὅτι Γενέσθαι αὐτό . Ἄλλ᾽ ἐπικοθεῖ , ἔφη , ἡ ἀπόκρισις ἐρώτησιν τοιάνδε , Τί ἐσται ἐκεῖνῳ ᾧ ἂν γένηται τὰ καλά ; Οὐ πάνυ ἔφην ἔτι ἔχειν ἐγὼ πρὸς ταύτην τὴν ἐρώτησιν προχειρῶς ἀποκρίνασθαι . Ἄλλ᾽ , ἔφη , ὥσπερ ἂν εἰ τις μεταβαλὼν ἀντὶ τοῦ καλοῦ τῷ ἀγαθῷ χρῶμενος πυνθάννοιτο Φέρε , ὦ Σώκρατες , ἔρω ὁ ἔρων τῶν ἀγαθῶν · τί ἐστι ; Γενέσθαι , ἦν δ᾽ ἐγώ , αὐτό . Καὶ τί ἐσται ἐκεῖνῳ ᾧ ἂν γένηται τἀγαθά ; Τοῦτ᾽ εὐπρώτερον , ἦν δ᾽ ἐγώ , ἔχω ἀποκρίνασθαι , ὅτι εὐδαίμων ἐσται . Κτήσῃ γάρ , ἔφη , τῶν ἀγαθῶν οἱ εὐδαίμονες εὐδαίμονες . καὶ οὐκέτι προσδεῖ ἐρέσθαι , ἵνα τί δὲ βούλεται εὐδαίμων εἶναι ὁ βουλόμενος , ἀλλὰ τέλος δοκεῖ ἔχειν ἡ ἀπόκρισις . Ἀληθῆ λέγεις , εἶπον ἐγώ . Ταύτην δὲ τὴν βούλησιν καὶ τὸν ἔρωτα τοῦτον πότερα κοινὸν οἴει εἶναι πάντων ἀνθρώπων , καὶ πάντας τἀγαθὰ βούλεσθαι αὐτοῖς εἶναι ἀεί , ἢ πῶς λέγεις ; Οὕτως , ἦν δ᾽ ἐγώ · κοινὸν εἶναι πάντων . Τί δὴ οὖν , ἔφη , ὦ Σώκρατες , οὐ πάντας ἔρᾶν φαμέν , εἰπερ γε πάντες τῶν αὐτῶν ἔρωσι καὶ ἀεί , ἀλλὰ τινὰς φαμεν ἔρᾶν , τοὺς δ᾽ οὔ . Θαυμάζω , ἦν δ᾽ ἐγώ , καὶ αὐτός . Ἄλλὰ μὴ θαυμάζ᾽ , ἔφη · ἀφελόντες γὰρ τοῦ ἔρωτός τι εἶδος ὀνομάζομεν , τὸ τοῦ ὅλου ἐπιτιθέντες ὄνομα , ἔρωτα , τὰ δὲ ἄλλα ἄλλοις καταχωρῶμεθα ὀνόμασιν . Ὦσπερ τί ; ἦν δ᾽ ἐγώ . Ὦσπερ τῆδε . οἶδ᾽ ὅτι ποιησίς ἐστὶ τι πολύ . ἡ γὰρ τοῦ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ ὂν ὄντι ὁπωσὸν αἰτία πᾶσά ἐστι ποίησις , ὥστε καὶ αἱ ὑπὸ πάσαις ταῖς τέχναις ἐργασίαι ποιήσεις εἰσὶ καὶ οἱ τούτων δημιουργοὶ πάντες ποιηταί . Ἀληθῆ λέγεις . Ἄλλ᾽ ὅμως , ἦ δ᾽ ἡ , οἶδ᾽ ὅτι οὐ καλοῦνται ποιηταὶ ἀλλ᾽ ἄλλα ἔχουσιν ὀνόματα , ἀπὸ δὲ πάσης τῆς ποιήσεως
Lemmas: εἰμί Σωκράτης , πειράζω σύ διδάσκω . εἰμί μέν γάρ δή τοιοῦτος καί οὗτος γίγνομαι ὁ Ἔρως , εἰμί δέ ὁ καλός , ὡς σύ φημί . εἰμί δέ τις ἐγώ ἔρομαι τις ὁ καλός εἰμί ὁ Ἔρως , εἰμί Σωκράτης τε καί Λυσίμαχ ; ὧδε δέ σαφής Ἔρως , ὁ Ἔρως ὁ καλός τίς εἰμί ; καί ἐγώ εἶπον ὅτι γίγνομαι αὐτός . ἄλλος επικοθεω , φημί , ὁ ἀπόκρισις ἐρώτησις τοιόσδε , τις εἰμαι ἐκεῖνος ὅς εἄν γίγνομαι ὁ καλός ; οὖον πάνυ φημί ἔτι ἔχω ἐγώ πρός οὗτος ὁ ἐρώτησις προχείρως ἀποκρίνω . ἄλλος , φημί , ὥσπερ εἄν εἰμί τις μεταβάλλω ἀντί ὁ καλός ὁ ἀγαθός χράω πυνθάνομαι φέρω , εἰμί Σωκράτης , Ἔρως ὁ Ἔρως ὁ ἀγαθός · τίς εἰμί ; γίγνομαι , εἰμί δέ ἐγώ , αὐτός . καί τίς εἰμαι ἐκεῖνος ὅς εἄν γίγνομαι τἀγαθά ; οὗτος εὐπρώτερον , εἰμί δέ ἐγώ , ἔχω ἀποκρίνω , ὅτι εὐδαίμων εἰμαι . κτάομαι γάρ , φημί , ὁ ἀγαθός ὁ εὐδαίμων εὐδαίμων . καί οὐκέτι προσδέω ἔρομαι , ἵνα τίς δέ βούλομαι εὐδαίμων εἰμί ὁ βούλομαι , ἀλλά τέλος δοκέω ἔχω ὁ ἀπόκρισις . ἀληθής λέγω , εἶπον ἐγώ . οὗτος δέ ὁ βούλησις καί ὁ Ἔρως οὗτος πότερος κοινός οἴομαι εἰμί πᾶς ἄνθρωπος , καί πᾶς ἀγαθός βούλομαι αὐτός εἰμί ἀεί , ἢ πῶς λέγω ; οὕτως , εἰμί δέ ἐγώ · κοινός εἰμί πᾶς . τις δή οὖν , φημί , εἰμί Σωκράτης , οὖον πᾶς ἐράω φημί , εἰ γε πᾶς ὁ αὐτός Ἔρως καί ἀεί , ἀλλά τις φημί ἐράω , ὁ δέ οὖον . θαυμάζω , εἰμί δέ ἐγώ , καί αὐτός . ἀλλά μή θαυμάζω , φημί · ἀφαιρέω γάρ ὁ ἔρως τίς εἶδος ὀνομάζω , ὁ ὁ ὅλος ἐπιτίθημι ὄνομα , Ἔρως , ὁ δέ ἄλλος ἄλλος καταχωρέω ὄνομα . ὥσπερ τίς ; εἰμί δέ ἐγώ . ὥσπερ τῆδε . οἶδα ὅτι ποίησις εἰμί τίς πολύς . ὁ γάρ ὁ ἐκ ὁ μή εἰμί εἰς ὁ εἰμί εἰμί ὁράω αἰτία πᾶς εἰμί ποίησις , ὥστε καί ὁ ὑπό πᾶς ὁ τέχνη ἐργασία ποιέω εἰμί καί ὁ οὗτος δημιουργός πᾶς ποιητής . ἀληθής λέγω . ἄλλος ὅμως , εἰμί δέ ὁ , οἶδα ὅτι οὖον καλέω ποιητής ἀλλά ἄλλος ἔχω ὄνομα , ἀπό δέ πᾶς ὁ ποίησις