scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0562.1
μεθα , εἶναι παιδιῶν , ἐπεὶ οὐκ ἀληθῶς γε οὕτως ἔχειν , ἀλλ’ ὥσπερ ἐν τῇ πεντεία εἶναι πεντούς , οὓς εἴ τις φέροιτο , δύναιτ’ ἂν τοὺς ἀντιπαίζοντας ποιεῖν ἠττάσθαι οὕτως ὥστε μὴ ἔχειν ὅ τι πρὸς ταῦτα ἀντιφράσαι . Ἰσως οὖν καὶ περὶ τῶν πλουσίων οἶει μὲν οὐδὲν τι μᾶλλον οὕτως ἔχειν , λόγους δέ τινας εἶναι τοιούτους οὐδὲν τι μᾶλλον ἀληθεῖς ἢ ψευδεῖς , οὓς λέγων ἄνθρωπος περιγίγνοιτ’ ἂν τῶν ἀντιλεγόντων , ὡς οἱ σοφώτατοι καὶ πλουσιώτατοι ἡμῖν εἰσί , καὶ ταῦτα μέντοι ψευδῆ λέγων ἀληθῆ λεγόντων . καὶ οὐδὲν μὲν Ἰσως θαυμαστόν , ὁμοίως ὥσπερ εἰ δὴ’ ἀνθρώπῳ περὶ γραμμάτων λεγοίτην , ὁ μὲν φάσκων τοῦ Σωκράτους ἄρχεσθαι σῖγμα , ὁ δ’ ἕτερος ἄλφα · οὕτως ἂν εἴη κρεῖττων ὁ λόγος ὁ τοῦ λέγοντος ἄλφα ἢ τοῦ φάσκοντος σῖγμα ἄρχην . Περιβλέψας δὲ πρὸς τοὺς παρόντας ὁ Ἐρυσίας , ἄμα γελῶν τε καὶ ἐρυθριῶν , ὥσπερ οὐ παρὼν τοῖς ἐμπροσθεν λελεγμένοις , Ἐγὼ μὲν , ἔφη , ὦ Σώκρατες , οὐ τοιούτους ὡμην δεῖν τοὺς λόγους εἶναι , οἷς μήτ’ ἂν πείσαι δύναιτό τις μηδένα τῶν παρόντων , μήτ’ ἂν ἀφεληθεῖν μηδὲν ἀπ’ αὐτῶν · τίς γὰρ ἂν ἀνθρώπων ποτὲ πεισθείη νοῦν ἔχων , ὡς οἱ σοφώτατοι ἡμῖν πλουσιώτατοί · ; ἀλλὰ μᾶλλον , ἐπειδὴ περὶ τοῦ πλουτεῖν διαλέγεσθαι δεῖ , ὁπόθεν καλόν ἐστι πλουτεῖν καὶ ὁπόθεν αἰσχρόν , καὶ αὐτὸ τὸ πλοῦσιον εἶναι ὁποῖόν τί ἐστι , πότερον ἀγαθὸν ἢ κακόν . Εἰεν , ἔφη ἐγώ · τοιγαροῦν τὸ λοιπὸν δὴ φυλαξόμεθα · καλῶς δὲ καὶ σὺ ποιεῖς παραίνων . ἀλλὰ τί οὖν αὐτός , ἐπεὶπερ εἰσῆγει τὸν λόγον , ἐπεχείρησας εἰπεῖν πότερον σοι δοκεῖ ἀγαθὸν εἶναι τὸ πλουτεῖν ἢ κακόν ; ἐπειδήπερ οἱ γ’ ἐμπροσθεν λόγοι οὐ περὶ τούτου δοκοῦσί σοι εἰρήσθαι . Ἐμοὶ μὲν τοίνυν δοκεῖ ἀγαθὸν εἶναι , ἔφη , τὸ πλουτεῖν . Ἐπεὶ δ’ αὐτοῦ τι βουλομένου λέγειν , ὑποκρούσας ὁ Κριτίας , Σὺ γὰρ εἶπέ μοι , ὦ Ἐρυσία , ἀγαθὸν ἦγεῖ τὸ πλουτεῖν ; Ἐγὼγε νὴ Δία · ἢ γὰρ ἂν μαινοίμην . καὶ οὐδένα γε οἶμαι εἶναι ὅστις ἂν οὐχ ὁμολογήσει ταῦτα .
Lemmas: μέθη , εἰμί παιδιά , ἐπεί οὐ ἀληθής γε οὕτως ἔχω , ἀλλά ὥσπερ ἐν ὁ πεντεία εἰμί πένθος , ὅς εἰμί τις φέρω , δύο εἄν ὁ ἀντιπαίζω ποιέω ἐτάζω οὕτως ὥστε μή ἔχω ὅς τίς πρός οὗτος ἀντιφράζω . ἴσως οὖν καί περί ὁ πλούσιος οἴομαι μέν οὐδείς τίς μᾶλλον οὕτως ἔχω , λόγος δέ τις εἰμί τοιοῦτος οὐδείς τίς μᾶλλον ἀληθής ἢ ψευδής , ὅς λέγω ἄνθρωπος περιγίγνομαι εἄν ὁ ἀντιλέγω , ὡς ὁ σοφός καί πλούσιος ἐγώ εἰμί , καί οὗτος μέντοι ψευδής λέγω ἀληθής λέγω . καί οὐδείς μέν ἴσως θαυμαστός , ὁμοίως ὥσπερ εἰμί δίειμι ἄνθρωπος περί γράμμα λέγω , ὁ μέν φάσκω ὁ Σωκράτης ἄρχω σῖγμα , ὁ δέ ἕτερος ἄλφα · οὕτως εἄν εἰμί ἀγαθός ὁ λόγος ὁ ὁ λέγω ἄλφα ἢ ὁ φάσκω σῖγμα ἀρχή . περιβλέπω δέ πρός ὁ πάρειμι ὁ Ἐρυσίας , ἄμη γελάω τε καί ἐρυθρίας , ὥσπερ οὖον πάρειμι ὁ ἔμπροσθεν λέγω , ἐγώ μέν , φημί , εἰμί Σωκράτης , οὖον τοιοῦτος ὠμός δήω ὁ λόγος εἰμί , ὅς μήτε εἄν πείθω δύναμαι τις μηδείς ὁ πάρειμι , μήτε εἄν ἀφαιρέω μηδείς ἀπό αὐτός · τίς γάρ εἄν ἄνθρωπος ποτέ πείθω νόος ἔχω , ὡς ὁ σοφός ἐγώ πλούσιος · ; ἀλλά μᾶλλον , ἐπεί περί ὁ πλουτέω διαλέγω δεῖ , ὁπόθεν καλός εἰμί πλουτέω καί ὁπόθεν αἰσχρός , καί αὐτός ὁ πλούσιος εἰμί ὁποῖος τίς εἰμί , πότερος ἀγαθός ἢ κακός . ἄγω , φημί ἐγώ · τοιγάρ ὁ λοιπός δή φυλάσσω · καλῶς δέ καί σύ ποιέω παραινέω . ἀλλά τίς οὖν αὐτός , ἐπεί εἰσάγω ὁ λόγος , ἐπιχειρέω εἶπον πότερος σύ δοκέω ἀγαθός εἰμί ὁ πλουτέω ἢ κακός ; ἐπεί ὁ γε ἔμπροσθεν λόγος οὖον περί οὗτος δοκέω σύ εἴρω . ἐμός μέν τοίνυν δοκέω ἀγαθός εἰμί , φημί , ὁ πλουτέω . ἐπεί δέ αὐτός τίς βούλομαι λέγω , ὑποκρούω ὁ Κριτίας , σύ γάρ εἶπον ἐγώ , εἰμί ῥύσιον , ἀγαθός ἡγέομαι ὁ πλουτέω ; ἐγώ νή Ζεύς · ἢ γάρ εἄν μαίνομαι . καί οὐδείς γε οἴομαι εἰμί ὅστις εἄν οὐ ὁμολογέω οὗτος .