scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0573.1
ποιήσω , ἂν ἐμα καὶ πλουσιώτερον πεισθῆς εἴη , ἄλλως γε αὐτῷ ἂ ἐπὶ τῶν πράξεων ἄρχαι ὄντα , χρήσιμα ποιήσω · ἐποτμήσω γὰρ τὰ παραδόσια τῷ ἀνθρώπῳ ἄμα καὶ πλουσίον αὐτὸν ποιήσω . φαίνεται γε . Ὅμως δὲ μοι καὶ διαμόσσεσθαι δοκεῖ ἐκτὸς Κρατῖνος , ὅπως μηδεὶς τούτων τῶν λόγων πεισθῇ . Νὴ Δία · καὶ γὰρ , ἔφη , μαινομένη ἄν , εἰ ταῦτα πεισθείην . ἀλλὰ τί οὐκ ἐκτίσεις τὸν λόγον διατελεῖν , ὡς τὰ δασύντα οὐκ ἔστι χρήματα , χρυσίον καὶ ἀργύριον καὶ τὰλλα τὰ τοιαῦτα ; ὡς ἐγὼ πάρα σφόδρα τοῦτον τοῦτον λόγον ἀφροσύμενος , σὺς καὶ σὺ νῦν τυγχάνεις δή ; δικαίως , ἄγαμαι . Εἰδὼν οὖν ἐγὼ ὅτι μοι δοκεῖς σὺ , ὦ Κρατῖν , οὕτως ἐμοὶ χαίρειν ἀφροσύμενος , ὥσπερ τῶν φαυλῶν οἱ τὰ Ὁμήρου ἔχον ἀδοῦναι , ἐκεῖ οὐδεὶς γε οὐ δοκεῖ τοῖς τῶν λόγων ἀληθῆς εἶναι . ὅμως δὲ φήσω , πῶς ἄν τὰ τοιαῦτα φήσαιμεν ; ἄρ᾽ ἄν τοῖς γε σιτοδομοῖς τῶν ἀνθρώπων φαίης ἄν ἄντα εἶναι χρήσιμα πρὸς τὸ σιτίων ἐργασσθαι ; Ἐμογε δοκεῖ . Πότερον οὖν ταῦτα φήσαιμεν ἄν χρήσιμα εἶναι οἷς αὐτῶν κατεχρώμεθα εἰς τὴν σιτοδομίαν , λίθους καὶ πλίνθους καὶ ξύλα καὶ εἰ τι ἕτερον τοιούτων ; ἢ καὶ τὰ ἐργαλεῖα οἷς αὐτοὶ τὴν σιτίαν ἐργάζονται , καὶ οἷς ταῦτα ἐκποιεῖντο , τὰ ξύλα καὶ τοὺς λίθους , καὶ πάλιν τὰ τούτων ἐργαλεῖα ; Ἐμογε , ἔφη , δοκεῖ πάντα ταῦτα χρήσιμα εἶναι πρὸς ἐκεῖνα . Οὕτω , ἦν δ᾽ ἐγώ , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἐργασιῶν , οὐ μόνον αὐτοῖς οἷς καταχρώμεθα πρὸς ἕκαστον τῶν ἐργῶν , ἀλλὰ καὶ οἷς ταῦτα ἐκποιεῖσθαι καὶ ἄν ἄντα οὐκ ἄν γένοιτο ; Πάνυ γε οὕτως . Οὕτω πάλιν καὶ οἷς ταῦτα , καὶ εἰ τι ἄνωτέρω τούτων , καὶ οἷς πάλιν ἐκεῖνα καὶ ἐπὶ πάλιν τὰ ἄνω , ὥστε καὶ εἰς ἀπειρόν τι πλῆθος τελευτῶντα , ἀνάγκη πάντα ταῦτα πρὸς τὴν αὐτῶν ἐργασίαν χρήσιμα φαίνεσθαι ; Καὶ οὐδεὶς γε , ἔφη , ταῦτα οὕτως παλίν ἐχει . Τί δ᾽ εἰ ἐκάστου τῶν ἀνθρώπων ἄντα καὶ ποτὰ καὶ ἱμάτια καὶ τὰλλα οἷς
Lemmas: ποιέω , εἄν ἐμεᾶς καί πλούσιος πεισ́ςζω εἰμί , ἄλλως γε αὐτός ὅς ἐπί ὁ πρᾶξις ἀρχή εἰμί , χρήσιμος ποιέω · ἐποτμήσω γάρ ὁ παραδοθεος ὁ ἄνθρωπος ἄμη καί πλούσιος αὐτός ποιέω . φαίνω γε . ὅμως δέ ἐγώ καί διαμόσσεσθαι δοκέω ἐκτός Κρατῖνος , ὅπως μηδείς οὗτος ὁ λόγος πείθω . νή Ζεύς · καί γάρ , φημί , μαίνομαι ἄν , εἰμί οὗτος πείθω . ἀλλά τίς οὐ ἐκτίνω ὁ λόγος διατελέω , ὡς ὁ δασυντής οὐ εἰμί χρῆμα , χρυσίον καί ἀργύριον καί ὅς ὁ τοιοῦτος ; ὡς ἐγώ πάρα σφόδρα οὗτος οὗτος λόγος ἀφροσύμενος , σῦς καί σύ νῦν τυγχάνω δή ; δικαίως , ἄγαμαι . ἀνάκλεις οὖν ἐγώ ὅτι ἐγώ δοκέω σύ , εἰμί κάρη , οὕτως ἐγώ χαίρω ἀφροσύμενος , ὥσπερ ὁ φαῦλος ὁ ὁ Ὅμηρος ἔχω ἀδέω , ἐκεῖ οὐδείς γε οὖον δοκέω ὁ ὁ λόγος ἀληθής εἰμί . ὅμως δέ φημί , πῶς ἄν ὁ τοιοῦτος φημί ; ἄρα ἄν ὁ γε σιτοδομος ὁ ἄνθρωπος φημί ἄν ἄντα εἰμί χρήσιμος πρός ὁ σιτίον ἐργάζομαι ; έμο δοκέω . πότερος οὖν οὗτος φημί ἄν χρήσιμος εἰμί ὅς αὐτός καταχράομαι εἰς ὁ σιτοδοεις , λίθος καί πλίνθος καί ξύλον καί εἰμί τίς ἕτερος τοιοῦτος ; ἢ καί ὁ ἐργαλεῖον ὅς αὐτός ὁ σιτία ἐργάζομαι , καί ὅς οὗτος ἐκποιέω , ὁ ξύλον καί ὁ λίθος , καί πάλιν ὁ οὗτος ἐργαλεῖον ; έμο , φημί , δοκέω πᾶς οὗτος χρήσιμος εἰμί πρός ἐκεῖνος . οὕτως , εἰμί δέ ἐγώ , καί ἐπί ὁ ἄλλος ἐργασία , οὖον μόνος αὐτός ὅς καταχράομαι πρός ἕκαστος ὁ ἔργον , ἀλλά καί ὅς οὗτος ἐκποιέω καί ἄν ἄντα οὐ ἄν γίγνομαι ; πάνυ γε οὕτως . οὕτως πάλιν καί ὅς οὗτος , καί εἰμί τίς ανωτέρω οὗτος , καί ὅς πάλιν ἐκεῖνος καί ἐπί πάλιν ὁ ἄνω , ὥστε καί εἰς ἀπερός τίς πλῆθος τελευτή , ἀνάγκη πᾶς οὗτος πρός ὁ αὐτός ἐργασία χρήσιμος φαίνω ; καί οὐδείς γε , φημί , οὗτος οὕτως πάλιν ἔχω . τις δέ εἰμί ἕκαστος ὁ ἄνθρωπος ἄντα καί ποτόν καί ἱμάτιον καί ὅς ὅς