scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0078.2
οξέος καὶ ἀλμυροῦ ξυνθεὶς ζῷωμα ὑπομιξὰς αὐτοῖς , σάοχα ξγχνμον καὶ μαλακὴν ξυνέστησε · τὴν δὲ τῶν νεύρων φύσιν ἐξ ὀστοῦ καὶ σαρκὸς ἀξίουν κράσεως μίαν ἐξ ἀμφοῖν μέσην δυνάμει ξυνεκράσατο , ξανθῷ χρώματι προσχρώμενος . οὐδὲν συντονωτέραν μὲν καὶ γλισχροτέραν σαρκῶν , μαλακωτέραν δὲ ὀστῶν ὑγροτέραν τε ἐκτήσατο δύναμιν νεῦρα · οὗς ξυμπεριλαβὼν ὁ θεὸς ὀστᾶ καὶ μυελόν , θήσας πρὸς ἀλλήλα νεύροις , μετὰ ταῦτα σαρκὶ πάντα αὐτὰ κατεσκήλασεν ἄνωθεν . ὅσα μὲν οὖν ἐμψυχότατα τῶν ὀστῶν ἦν , ὀλιγίσταις ξυνέφραττε σαρκῖν , ἃ δ᾽ ἀψυχότατα ἐντὸς , πλείσταις καὶ πυκνωτάταις . καὶ δὴ καὶ κατὰ τὰς ξυμβολὰς τῶν ὀστῶν , ὅπη μήτινα ἀνάγκην ὁ λόγος ἀπέφαινε δεῖν αὐτὰς εἶναι , βραχείαν σάρκα ἐφυσεν , ἵνα μήτε ἐμποδὼν ταῖς καμπαίαις οὖσαι δύσφορα τὰ σώματα ἀπεργάζοιντο , ἄτε δυσκίνητα γιγνόμενα , μήτ᾽ οὐ πολλαι καὶ πυκναὶ σφόδρα τε ἐν ἀλλήλαις ἐμπειλημμένα , διὰ στερεότητα ἀναισθησίαν ἐμπουιοῦσαι , δυσμηνμονεντώτερα καὶ καωφότερα τὰ περὶ τὴν διάνοιαν ποιοῖεν . διὸ δὴ τὸ τε τῶν μηρῶν καὶ κνημῶν καὶ τὸ περὶ | τὴν τῶν ἰσχίων φύσιν τὰ τε τῶν βραχιόνων ὀστᾶ καὶ τὰ τῶν πήχεων , καὶ ὅσα ἄλλα ἡμῶν ἄναρθρα , ὅσα τε ἐντὸς ὀστᾶ δι᾽ ὀλιγότητα ψυχῆς ἐν μυελῷ κενὰ ἐστι φρονήσεως , ταῦτα πάντα ξυμπεπλήρωται σαρκίν , ὅσα δ᾽ ἐμφρονα , ἧττον , εἰ μὴ πού τινα αὐτὴν καθ᾽ αὐτὴν αἰσθήσεων ἑνεκα σάρκα οὕτω ξυνέστησεν , οἷον τὸ τῆς γλώττης εἶδος . τὰ δὲ πλείστα ἐκείνως · ἢ γὰρ ἐξ ἀνάγκης γιγνομένη καὶ ξυντεφρομένη φύσις οὐδαμὴ προσδέχεται πυκνὸν ὀστοῦν καὶ σάρκα πολλὴν ἅμα τε αὐτοῖς ὀξύνκοον αἰσθῆσιν . μάλιστα γὰρ ἂν αὐτὰ πάντων ἔσχεν ἡ περὶ τὴν κεφαλὴν ξύστασις , εἴπερ ἅμα ξυμπίπτειν ἠδελσάτην , καὶ τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος σαρκώδη ἔχον ἐφ᾽ ἑαυτῷ καὶ νευρώδη κρατερὰν τε κεφαλὴν βίον ἂν διπλοῦν καὶ πολλαπλοῦν καὶ ὑγιεινότερον καὶ ἀλυπώτερον τοῦ νῦν κατεκτήσατο · νῦν δὲ τοῖς
Lemmas: ὀξύς καί ἁλμυρός συντίθημι ζῷον ὑπομείγνυμι αὐτός , σάοχα ξγχνμον καί μαλακός συνίστημι · ὁ δέ ὁ νεῦρον φύσις ἐκ ὀστέον καί σάρξ ἀξιόω κρᾶσις εἷς ἐκ ἄμφω μέσος δύναμις συγκράζω , ξανθός χρῶμα προσχράομαι . οὐδείς σύντονος μέν καί γλίσχρος σάρξ , μαλακός δέ ὀστέον ὑγρός τε κτάομαι δύναμις νεῦρον · ὗς συμπεριλαμβάνω ὁ θεός ὀστέον καί μυελός , τίθημι πρός ἀλλήλων νεῦρον , μετά οὗτος σάρξ πᾶς αὐτός κατασκέλλω ἄνωθεν . ὅσος μέν οὖν ἔμψυχος ὁ ὀστέον εἰμί , ὀλίγιστος συμφράσσω Σάρκιν , ὁ δέ ἄψυχος ἐντός , πλεῖστος καί πυκνός . καί δή καί κατά ὁ συμβολή ὁ ὀστέον , ὅπῃ μήτις ἀνάγκη ὁ λόγος ἀποφαίνω δήω αὐτός εἰμί , βραχύς σάρξ φύω , ἵνα μήτε ἐμποδών ὁ καμπαιος εἰμί δύσφορος ὁ σῶμα ἀπεργάζομαι , αὔγ-ασμα δυσκίνητος γίγνομαι , μήτε οὖον πολύς καί πυκνός σφόδρα τε ἐν ἀλλήλων ἐμπειλημμένα , διά στερεότης ἀναισθησία εμπουειμι , δυσμηνμονεντώτερα καί καωφοτερας ὁ περί ὁ διάνοια ποιέω . διό δή ὁ τε ὁ μηρός καί κνήμη καί ὁ περί | ὁ ὁ ἰσχίον φύσις ὁ τε ὁ βραχύς ὀστέον καί ὁ ὁ πῆχυς , καί ὅσος ἄλλος ἐγώ ἄναρθρος , ὅσος τε ἐντός ὀστέον διά ὀλιγότης Ψυχή ἐν μυελός κενός εἰμί φρόνησις , οὗτος πᾶς συμπληρόω Σάρκιν , ὅσος δέ ἔμφρων , κακός , εἰμί μή πού τις αὐτός κατά αὐτός αἴσθησις ἕνεκα σάρξ οὗτος συνίστημι , οἷος ὁ ὁ γλῶσσα εἶδος . ὁ δέ πλεῖστος ἐκείνως · ἢ γάρ ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι καί συντρέφω φύσις οὐδαμός προσδέχομαι πυκνός ὀστέον καί σάρξ πολύς ἅμα τε αὐτός ὀξύνω αἴσθησις . μάλιστα γάρ εἄν αὐτός πᾶς ἔχω ὁ περί ὁ κεφαλή σύστασις , εἴπερ ἅμα συμπίπτω ἠδελσάτην , καί ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος σαρκώδης ἔχω ἐπί ἑαυτοῦ καί νευρώδης κρατερός τε κεφαλή βίος εἄν διπλόος καί πολλαπλόος καί ὑγιεινός καί ἄλυπος ὁ νῦν κατακτάομαι · νῦν δέ ὁ