scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0224.1
ἡμῖν ὁ λόγος , τὸ ἀπλῶς οὕτως παρηγγέλθαι ἐγκωμιάζειν Ἔρωτα . εἰ μὲν γὰρ εἰς ἦν ὁ Ἔρως , καλῶς ἂν εἴχε · νῦν δὲ — οὐ γὰρ ἔστιν εἰς . μὴ ὄντος δὲ ἑνὸς ὀρθόταρόν ἐστι πρότερον προφηθῆναι ὁποῖον δεῖ ἐπαινεῖν . ἐγὼ οὖν πειράσομαι τοῦτο ἐπανορθώσασθαι , πρῶτον μὲν Ἔρωτα φράσαι ὃν δεῖ ἐπαινεῖν , ἔπειτα ἐπαινέσαι ἀξίως τοῦ θεοῦ . Πάντες γὰρ ἴομεν ὅτι οὐκ ἔστιν ἄνευ Ἔρωτος Ἀφροδίτη . μιᾶς μὲν οὖν οὐσης εἰς ἣν ἦν Ἔρως · ἐπεὶ δὲ δὴ δύο ἔστον , δύο ἀνάγκη καὶ Ἔρωτες εἶναι . πῶς δ’ οὐ δύο τῶ θεῶ ; ἡ μὲν γέ πον πρεσβυτέρα καὶ ἀμήτωρ Οὐρανοῦ θυγάτηρ , ἣν δὴ καὶ οὐρανίαν ἐπωνομάζομεν · ἡ δὲ νεωτέρα Διὸς καὶ Διώνης , ἣν δὴ πάνδημον καλοῦμεν . ἀναγκαῖον δὴ καὶ Ἔρωτα τὸν μὲν τῇ ἑτέρᾳ συνεργὸν πάνδημον ὀρθῶς καλεῖσθαι , τὸν δὲ οὐρανίον . ἐπαινεῖν μὲν οὖν δεῖ πάντα θεούς , ὃ δ’ οὐν ἑκάτερος εἴληχε πειρατόν εἰπεῖν . πᾶσα γὰρ πρᾶξις αὐτὴ ἐφ’ ἑαυτῆς πραττομένη | οὔτε καλὴ οὔτε αἰσχρά . οἷον ὁ νῦν ἡμεῖς ποιοῦμεν , ἢ πίνειν ἢ ἄδειν ἢ διαλέγεσθαι , οὐκ ἔστι τούτων αὐτὸ [ καθ’ αὐτό ] καλὸν οὐδέν , ἀλλ’ ἐν τῇ πράξει , ὡς ἂν πραχθῇ , τοιοῦτο ἀπέφη · καλῶς μὲν γὰρ πραττόμενον καὶ ὀρθῶς καλὸν γίγνεται , μὴ ὀρθῶς δὲ αἰσχρόν . οὕτω δὴ καὶ τὸ ἔρᾶν καὶ ὁ Ἔρως οὐ πᾶς ἔστι καλὸς οὐδὲ ἀξίος ἐγκωμιάζεσθαι , ἀλλ’ ὁ καλῶς προτρέπων ἔρᾶν . ὁ μὲν οὖν τῆς πανδήμου Ἀφροδίτης ὡς ἀληθῶς πάνδημός ἐστι καὶ ἐξεργάζεται ὅ τι ἂν τύχῃ · καὶ οὗτός ἐστιν ὃν οἱ φαῦλοι τῶν ἀνθρώπων ἔρῶσιν . ἔρῶσι δὲ οἱ τοιούτοι πρῶτον μὲν οὐχ ἥττον γυναικῶν ἢ παίδων , ἔπειτα , ὅν καὶ ἔρῶσι , τῶν σωμάτων μᾶλλον ἢ τῶν ψυχῶν , ἔπειτα ὡς ἂν δύνωνται ἀνοητοτάτων , πρὸς τὸ διαπράξασθαι μόνον βλέποντες , ἀμελοῦντες δὲ τοῦ καλῶς ἢ μή . ὅθεν δὴ ξυμβαίνει αὐτοῖς , ὅ τι ἂν τύχῃ , τοῦτο πράττειν , ὁμοίως μὲν ἀγαθόν , ὁμοίως δὲ τοῦναντίον . ἔστι γὰρ καὶ ἀπὸ τῆς θεοῦ νεωτέρας τε οὐσης πολλῇ τῆς ἑτέρας , καὶ
Lemmas: ἐγώ ὁ λόγος , ὁ ἀπλόος οὕτως παραγγέλλω ἐγκωμιάζω Ἔρως . εἰμί μέν γάρ εἰς εἰμί ὁ Ἔρως , καλῶς εἄν ἔχω · νῦν δέ — οὖον γάρ εἰμί εἰς . μή εἰμί δέ εἷς ὀρθός εἰμί πρότερος προφαίνω ὁποῖος δεῖ ἐπαινέω . ἐγώ οὖν πειράζω οὗτος ἐπανορθόω , πρῶτος μέν Ἔρως φράζω ὅς δεῖ ἐπαινέω , ἔπειτα ἐπαινέω ἀξίως ὁ θεός . πάνετες γάρ εἶμι ὅτι οὐ εἰμί ἄνευ Ἔρως Ἀφροδίτη . εἷς μέν οὖν εἰμί εἰς ὅς εἰμί Ἔρως · ἐπεί δέ δή δύο εἰμί , δύο ἀνάγκη καί Ἔρωτες εἰμί . πῶς δέ οὖον δύο ὁ θεάομαι ; ὁ μέν γε πως πρέσβυς καί ἀμήτωρ Οὐρανός θυγάτηρ , ὅς δή καί οὐράνιος ἐπονομάζω · ὁ δέ νέος Ζεύς καί Διώνη , ὅς δή πάνδημος καλέω . ἀναγκαῖος δή καί Ἔρως ὁ μέν ὁ ἕτερος συνεργός πάνδημος ὀρθῶς καλέω , ὁ δέ οὐράνιος . ἐπαινέω μέν οὖν δεῖ πᾶς θεός , ὅς δέ ὀν ἑκάτερος λαγχάνω πείρω εἶπον . πᾶς γάρ πρᾶξις αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ πράσσω | οὔτε κάλως οὔτε αἰσχρός . οἷος ὁ νῦν ἐγώ ποιέω , ἢ πίνω ἢ ἀνδάνω ἢ διαλέγω , οὐ εἰμί οὗτος αὐτός [ κατά αὐτός ] καλός οὐδείς , ἀλλά ἐν ὁ πρᾶξις , ὡς εἄν πράσσω , τοιοῦτος ἀποφαίνω · καλῶς μέν γάρ πράσσω καί ὀρθῶς καλός γίγνομαι , μή ὀρθῶς δέ αἰσχρός . οὗτος δή καί ὁ ἐράω καί ὁ Ἔρως οὖον πᾶς εἰμί καλός οὐδέ Ἀξιός ἐγκωμιάζω , ἀλλά ὁ καλῶς προτρέπω ἐράω . ὁ μέν οὖν ὁ πάνδημος Ἀφροδίτη ὡς ἀληθής πάνδημος εἰμί καί ἐξεργάζομαι ὅς τίς εἄν τυγχάνω · καί οὗτος εἰμί ὅς ὁ φαῦλος ὁ ἄνθρωπος Ἔρως . Ἔρως δέ ὁ τοιοῦτος πρῶτος μέν οὐ ἥσσων γυνή ἢ παῖς , ἔπειτα , ὅς καί Ἔρως , ὁ σῶμα μᾶλλον ἢ ὁ Ψυχή , ἔπειτα ὡς εἄν δύναμαι ἀνόητος , πρός ὁ διαπράσσω μόνος βλέπω , ἀμελέω δέ ὁ καλῶς ἢ μή . ὅθεν δή συμβαίνω αὐτός , ὅς τίς εἄν τυγχάνω , οὗτος πράσσω , ὁμοίως μέν ἀγαθός , ὁμοίως δέ τουναντίον . εἰμί γάρ καί ἀπό ὁ θεός νέος τε εἰμί πολύς ὁ ἕτερος , καί