scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0122.1
αὐτὴν καταδεχομένη , τῇ κεραμίδι στεγούσῃ γῇ διαταμιευ-ομένῃ τὸ καταποθὲν ἐκ τῶν ὑψηλῶν ὕδωρ εἰς τὰ κοῖλα ἀφειδᾶ , κατὰ πάντας τοὺς τόπους παρεῖχε τὸ ἀφθονα κηρῶν καὶ ποταμῶν νάματα , ὧν καὶ νῦν ἔτι ἐπὶ ταῖς πηγαῖς ταῖς πρότερον οὖσαις ἱερὰ λειλειμμένα ἐστὶ σημεῖα , ὅτι περὶ αὐτῆς ἀληθῆ λέγεται τὰ νῦν . Τὰ μὲν οὖν τῆς ἄλλης χώρας φύσει τε οὕτως εἶχε , καὶ διενεκόσμηντο , ὡς εἰκός , ὑπὸ γεωργῶν μὲν ἀληθινῶν καὶ πραττόντων αὐτὸ - τοῦτο , φιλοκαλῶν δὲ καὶ εὐφώνων , γῆν δὲ ἀρίστην καὶ ὕδωρ ἀφθονώτατον ἔχοντων καὶ ὑπὲρ τῆς γῆς ὥρας μετριώτατα κεκραμένας · τὸ δ' ἄστυ κατψμισμένον οὐδ' ἤν ἐν τῷ τότε χρόνῳ . πρῶτον μὲν τὸ τῆς ἀκροπόλεως εἶχε τότε οὐχ ὡς τὰ νῦν ἔχει · νῦν γὰρ μία γενομένη | νῦθ' ὑγρὰ διαφερόντως γῆς αὐτὴν ψιλὴν περιεῖχασα πεπολίηκε , σεισμῶν ἄμα καὶ πρὸ τῆς ἐπὶ Δευκαλίωνος φθορᾶς τρίτου πρότερον ὕδατος ἐξαισίου γενομένου · τὸ δὲ πρὸν ἐν ἑτέρῳ χρόνῳ μέγεθος μὲν ἦν πρὸς τὸν Ἥριδακόν καὶ τὸν Ἱλ-οδὸν ἀποβεβηκυῖα καὶ περιειληφυῖα ἐντὸς τὴν Πύγνα καὶ τὸν Δυναβητὸν ὄρον ἐκ τοῦ κατατικροῦ τῆς Πικνῆς ἔχουσα , γεωδὴς δ' ἦν πᾶσα καὶ πλὴν ὀλίγων ἐπίπεδος ἄνωθεν . ὤκειτο δὲ τὰ μὲν ἐξωθεν , ὑπ' αὐτὰ τὰ πλάγια αὐτῆς , ὑπὸ τῶν δημιουργῶν καὶ τῶν γεωργῶν ὅσοι πλησίων ἐγεώργουν · τὰ δ' ἐπάνω τὸ μάχιμον αὐτὸ καθ' αὐτὸμόνον γένος περὶ τὸ τῆς Ἀθηνᾶς Ἥραίστου τε ἱερὸν κατωκήνει , οἷον μᾶς οἰκίας κῆπον ἐνὶ περιβόλῳ προσειπεβεβλημένοι . τὰ γὰρ πρὸς βορρᾷ αὐτῆς φῦνον οἰκίας κοινὰς καὶ ξυσστίαι χειμεριναὶ κατασκευασάμενοι καὶ πάντα , ὅσα πρέποντα ἦν τῇ κοινῇ πολιτείᾳ δι' οἰκοδομήσεως ὑπάρχειν αὐτῶν καὶ τῶν ἱερῶν , ἄνευ χρυσοῦ καὶ ἀργύρου·τούτοις γὰρ οὐδὲν οὐδαμὸς προσερχάντο , ἀλλὰ τὸ μέσον ὑπερηφανίας καὶ ἀνελευθερίας μεταδιώκοντες κοσμίας οἰκοδομοῦντο οἰκήσεις , ἐν αἷς αὐτοὶ τε καὶ ἐκγόνων ἐκγονοι
Lemmas: αὐτός καταδέχομαι , ὁ κεραμίς στέγω γῆ διαταμιεύω ὁ καταπίνω ἐκ ὁ ὑψηλός ὕδωρ εἰς ὁ κοῖλος ἀφειδής , κατά πᾶς ὁ τόπος παρέχω ὁ ἄφθονος κῆρ καί ποταμός νᾶμα , ὅς καί νῦν ἔτι ἐπί ὁ πηγή ὁ πρότερος εἰμί ἱερόv λείπω εἰμί σημεῖον , ὅτι περί αὐτός ἀληθής λέγω ὁ νῦν . ὁ μέν οὖν ὁ ἄλλος χώρα φύσις τε οὕτως ἔχω , καί διενεκόσμηντο , ὡς εἰκός , ὑπό γεωργός μέν ἀληθινός καί πράσσω αὐτός - οὗτος , φιλοκαλέω δέ καί εὔφωνος , γῆ δέ ἀγαθός καί ὕδωρ ἄφθονος ἔχω καί ὑπέρ ὁ γῆ ὥρα μέτριος κεράννυμι · ὁ δέ Ἄστυ καταμείβω οὐδέ ἐάν ἐν ὁ τότε χρόνος . πρῶτος μέν ὁ ὁ ἀκρόπολις ἔχω τότε οὐ ὡς ὁ νῦν ἔχω · νῦν γάρ εἷς γίγνομαι | νυθός ὑγρός διαφερόντως γῆ αὐτός ψιλός περιέχω πολίζω , σεισμός ἄμη καί πρό ὁ ἐπί Δευκαλίων φθορά τρίτος πρότερος ὕδωρ ἐξαίσιος γίγνομαι · ὁ δέ πρόειμι ἐν ἕτερος χρόνος μέγεθος μέν εἰμί πρός ὁ Ἥρις καί ὁ Ἱλ-οδὸν ἀποβαίνω καί περιλαμβάνω ἐντός ὁ Πύγνα καί ὁ Δυναβητὸν ὄρον ἐκ ὁ κατατικρης ὁ πυκνός ἔχω , γεώδης δέ εἰμί πᾶς καί πλήν ὀλίγος ἐπίπεδος ἄνωθεν . οἰκέω δέ ὁ μέν ἐξωθεν , ὑπό αὐτός ὁ πλάγιος αὐτός , ὑπό ὁ δημιουργός καί ὁ γεωργός ὅσος πλησίος γεωργέω · ὁ δέ ἐπάνω ὁ μάχιμος αὐτός κατά αυτομονος γένος περί ὁ ὁ Ἀθηνᾶ Ἥραίστου τε ἱερόν κατοικέω , οἷος μᾶς οἰκίον κῆπος ἐν περίβολος προσεπιβάλλω . ὁ γάρ πρός Βορέας αὐτός φύω οἰκίον κοινός καί ξυσστίαι χειμερινός κατασκευάζω καί πᾶς , ὅσος πρέπω εἰμί ὁ κοινός πολιτεία διά οἰκοδόμησις ὑπάρχω αὐτός καί ὁ ἱερός , ἄνευ χρυσός καί ἀργυρόω γάρ οὐδείς οὐδαμός προσέρχομαι , ἀλλά ὁ μέσος ὑπερηφανία καί ἀνελευθερία μεταδιώκω κόσμιος οικοδομώ οἰκέω , ἐν ὅς αὐτός τε καί ἔκγονος ἔκγονος