scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0261.1
Εἰπόντος δὲ ταῦτα τοῦ Σωκράτους τοὺς μὲν ἐπαινεῖν , τὸν δὲ ᾿Αριστοφάνη λέγειν τί ἐπιχειρεῖν , ὅτι ἐμσήσθη αὐτοῦ λέγον ὁ Σωκράτης περὶ τοῦ λόγου · καὶ ἐξαίφνης τὴν αὐλειον θύραν κρουομένην πολὺν φόγον παρασχέιν ὡς καμιστῶν , καὶ αὐλητρίδος φωνὴν ἀκούειν . τὸν οὖν ᾿Αγάθωνα , Παιδες , φάναι , οὐ σκέψεσθε ; καὶ ἐὰν μὲν τις τῶν ἐπιτηδείων ἦ , καλεῖτε · εἰ δὲ μή , λέγετε ὅτι οὐ πίνομεν ἀλλὰ ἀναπαυόμεθα ἤδη . Καὶ οὐ πολὺ ὕστερον ᾿Αλκιβιάδου τὴν φωνὴν ἀκούειν ἐν τῇ αὐλῇ σφόδρα μεθύοντος καὶ μέγα βοῶντος , ἐρωτῶντος ὅπου ᾿Αγάθων καὶ κελεύοντος ἄγειν παρ᾿ ᾿Αγάθωνα . ἄγειν οὖν αὐτὸν παρὰ σφᾶς τὴν τε αὐλητρίδα ὑπολαβοῦσαν καὶ ἄλλους τινὰς τῶν ἀκολουθῶν , καὶ ἐπιστῆναι ἐπὶ τὰς θύρας ἐστεφανωμένον αὐτὸν κιττοῦ τέ τινι στεφάνῳ δασεῖ καὶ ἰῶν , καὶ ταινίας ἔχοντα ἐπὶ τῆς κεφαλῆς πάνυ πολλάς , καὶ εἰπεῖν · ᾿Ανδρες , χαίρετε · μεθύοντα ἄνδρα πάνυ σφόδρα δέξασθε συμπότην , ἢ ἀπίωμεν ἀναδῖσαντες μόνον ᾿Αγάθωνα , ἐφ᾿ ὧπερ ἡλθομεν ; ἐγὼ γὰρ τοι , φάναι , χθὲς μὲν οὐχ οἷός τ᾿ ἐγενόμην ἀφιχέσθαι , νῦν δὲ ἤκο ἐπὶ τῇ κεφαλῇ ἔχων τὰς ταινίας , ἵνα ἀπὸ τῆς ἐμῆς κεφαλῆς τὴν τοῦ σοφωτάτου καὶ καλλίστου κεφαλήν , ἐὰν εἴπω οὕτωσί , ἀναδῶσω . ἄρα καταγγελάσεσθέ μου ὡς μεθύοντος ; ἐγὼ δέ , κἂν ὑμεῖς γελᾶτε , ὅμως ἐγὼ οἶδ᾿ ὅτι ἀληθῆ λέγω . ἀλλὰ μοι λέγετε αὐτόθεν , ἐπὶ ῥητοῖς εἰδῶ ἡ μή ; συμπίεσθε ἡ οὔ ; Πάντας οὖν ἀναδορξῆσαι καὶ κελεύειν εἰσιέναι καὶ κατακλίνεσθαι , καὶ τὸν ᾿Αγάθωνα καλεῖν αὐτόν . καὶ τὸν ἔξω ἀγόμενον ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων , καὶ περιαιρούμενον ὧμα τὰς ταινίας ὡς ἀναδῖσοντα , ἐπίπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν ἔχοντα οὐ κατιδεῖν τὸν Σωκράτη , ἀλλὰ καθίζεσθαι παρὰ τὸν ᾿Αγάθωνα ἐν μέσῳ Σωκράτους τε καὶ ἐκείνου · παραχωρῆσαι γὰρ τὸν Σωκράτη ὡς ἐκεῖνον καθίζειν . παρακαθιζόμενον δὲ αὐτὸν ἀσπάζεσθαι τε τὸν ᾿Αγάθωνα καὶ ἀναδεῖν . εἰπεῖν οὖν τὸν ᾿Αγάθωνα ᾿Υπολύετε , παῖδες , ᾿Αλκιβιάδην ,
Lemmas: εἶπον δέ οὗτος ὁ Σωκράτης ὁ μέν ἐπαινέω , ὁ δέ Αριστοφάνης λέγω τίς ἐπιχειρέω , ὅτι ἐμέω αὐτός λέγω ὁ Σωκράτης περί ὁ λόγος · καί ἐξαπίνης ὁ αὔλειος θύρα κρούω πολύς φόγον παρέχω ὡς κάμιστος , καί αὐλητρίς φωνή ἀκούω . ὁ οὖν Αγάθων , Παῖς , φαίνω , οὖον σκέπτομαι ; καί ἐάν μέν τις ὁ ἐπιτήδειος εἰμί , καλέω · εἰμί δέ μή , λέγω ὅτι οὖον πίνω ἀλλά ἀναπαύω ἤδη . καί οὖον πολύς ὕστερος Αλκιβιάδης ὁ φωνή ἀκούω ἐν ὁ αὐλή σφόδρα μεθύω καί μέγας βοῦς , ἐρωτάω ὅπου Αγάθων καί κελεύω ἄγω παρά Αγάθων . ἄγω οὖν αὐτός παρά σφεῖς ὁ τε αὐλητρίς ὑπολαμβάνω καί ἄλλος τις ὁ ἀκολουθέω , καί ἐφίστημι ἐπί ὁ θύρα στεφανόω αὐτός κισσός τε τις στέφανος δασύς καί ἰά , καί ταινία ἔχω ἐπί ὁ κεφαλή πάνυ πολύς , καί εἶπον · Ανδρεύς , χαίρετε · μεθύω ἀνήρ πάνυ σφόδρα δέχομαι συμπότης , ἢ ἄπειμι ἀναδίδωμι μόνος Αγάθων , ἐπί ὧπερ ἔρχομαι ; ἐγώ γάρ ὅς , φαίνω , χθές μέν οὐ οἷος τε γίγνομαι ἀφικνέομαι , νῦν δέ ἀκούω ἐπί ὁ κεφαλή ἔχω ὁ ταινία , ἵνα ἀπό ὁ ἐμός κεφαλή ὁ ὁ σοφός καί καλός κεφαλή , ἐάν εἶπον οὕτως , αναδίδω . ἄρα καταγγέλλω ἐγώ ὡς μεθύω ; ἐγώ δέ , κἀν σύ γελάω , ὅμως ἐγώ οἶδα ὅτι ἀληθής λέγω . ἀλλά ἐγώ λέγω αὐτόθεν , ἐπί ῥητός οἶδα ὁ μή ; συμπίνω ὁ οὖον ; Πᾶς οὖν ἀναδορξῆσαι καί κελεύω εἴσειμι καί κατακλίνω , καί ὁ Αγάθων καλέω αὐτός . καί ὁ ἔξω ἄγω ὑπό ὁ ἄνθρωπος , καί περιαιρέω ὠμός ὁ ταινία ὡς ἀναδίδωμι , ἐπίπροσθεν ὁ ὀφθαλμός ἔχω οὖον καθοράω ὁ Σωκράτης , ἀλλά καθίζω παρά ὁ Αγάθων ἐν μέσος Σωκράτης τε καί ἐκεῖνος · παραχωρέω γάρ ὁ Σωκράτης ὡς ἐκεῖνος καθίζω . παρακαθίζω δέ αὐτός ἀσπάζομαι τε ὁ Αγάθων καί ἀναδέω . εἶπον οὖν ὁ Αγάθων ᾿υπολυω , παῖς , Αλκιβιάδης ,