scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0466.1
μένους καὶ ἐναντίως καλοῦσι . καὶ μὴν περὶ λόγου γε ὁ αὐτὸς λόγος , εἴπερ ἐξ ὀνομάτων καὶ ῥημάτων σύγκειται , μηδὲν ἰκανῶς βεβαίως εἶναι βέβαιον . μυρίος δὲ λόγος αὐ περὶ ἑκάστου τῶν τεττάρων , ὡς ἀσαφῶς · τὸ δὲ μέγιστον , ὅπερ εἴπομεν ὀλίγον ἔμπροσθεν , ὅτι δυαὶν ὄντων , τοῦ τε ὄντος καὶ τοῦ ποιοῦ τινός , οὐ τὸ ποιοῦν τι , τὸ δὲ τί ζητοῦσης εἰδέναι τῆς ψυχῆς , τὸ μὴ ζητούμενον ἕκαστον τῶν τεττάρων πρότερον τῇ ψυχῇ λόγῳ τε καὶ κατ’ ἔργα , αἰσθήσεσιν εὐλέγχοτον τὸ τε λεγόμενον καὶ δεικνύμενον ἀεὶ παρεχόμενον ἕκαστον , ἀπορίας τε καὶ ἀσαφείας ἐμπλήσει πάσης ὡς ἔπος εἰπεῖν πάντ’ ἄνδρα . ἐν οἷς μὲν οὖν μὴδ’ εἰδισμένοι τὸ ἀληθὲς ζητεῖν ἐσμὲν ὑπὸ πονηρᾶς τροφῆς , ἐξαρχεὶ δὲ τὸ προταθὲν τῶν εἰδώλων , οὐ καταγέλαστοι γιγνώμεθα ὑπ’ ἀλλήλων , οἱ ἐρωτώμενοι ὑπὸ τῶν ἐρωτῶντων , δυναμένων δὲ τὰ τέτταρα διαφθίπτειν τε καὶ ἐλέγχειν · ἐν οἷς δ’ ἂν τὸ πέμπτον ἀποκρίνασθαι καὶ δηλοῦν ἀναγκάζωμεν , ὁ βουλόμενος τῶν δυναμένων ἀνατρέπεν κρατεῖ , καὶ ποιεῖ τὸν ἐξηγούμενον ἐν λόγοις ἢ γράμμασιν ἢ ἀποκρίσει τοῖς πολλοῖς τῶν ἀκουόντων δοκεῖν μηδὲν γιγνώσκειν ἂν ἂν ἐπιχειρῇ γράψειν ἢ λέγειν , ἀγνοούντων ἐνίοτε ὡς οὔχ ἡ ψυχὴ τοῦ γράφοντος ἢ λέγοντος ἐλέγχεται , ἀλλ’ ἡ τῶν τεττάρων φύσις ἑκάστου , πεφυκυῖα φαύλως . ἡ δὲ διὰ πάντων αὐτῶν διαγωγή , ἄνω καὶ κάτω μεταβαίνουσα ἐφ’ ἕκαστον , μόγις ἐπιστήμην ἐντέκεν ἐν πεφυκότος ἐν πεφυκότι . κακῶς δὲ ἂν φυῇ , ὡς ἡ τῶν πολλῶν ἕξις τῆς ψυχῆς εἰς τε τὸ μαθεῖν εἰς τε τὰ λεγόμενα ἤδη πέφυκε , τὰ δὲ διεφθαρται , οὐδ’ ἂν ὁ Ἀνγκλὺς ἴδειν ποιήσειε τοὺς τοιούτους . ἐνὶ δὲ λόγῳ , τὸν μὴ ἐγγενῆ τοῦ πράγματος οὔτ’ ἂν ἐμμάθία ποιήσειε ποτε οὔτε μνήμη · τὴν ἀρχὴν γὰρ ἐν ἀλλοτρίαις ἕξεσιν οὐκ ἐγγίνεται . ὥστε ὅποσοι τῶν δικαίων τε καὶ τῶν ἄλλων ὅσα καλὰ μὴ προσφανεῖς εἰσὶ καὶ ἐγγενεῖς , ἄλλοι δὲ ἄλλων ἐμμάθεις ἄμα καὶ μνήμονες , οὐδ’ ὅσοι
Lemmas: μένος καί ἐναντίος καλέω . καί μήv περί λόγος γε ὁ αὐτός λόγος , εἴπερ ἐκ ὄνομα καί ῥῆμα σύγκειμαι , μηδείς ἱκανῶς βεβαίως εἰμί βέβαιος . μυρίος δέ λόγος αὖος περί ἕκαστος ὁ τέσσαρες , ὡς ἀσαφής · ὁ δέ μέγας , ὅσπερ εἶπον ὀλίγος ἔμπροσθεν , ὅτι δύη εἰμί , ὁ τε εἰμί καί ὁ ποιέω τις , οὖον ὁ ποιέω τίς , ὁ δέ τίς ζητέω οἶδα ὁ Ψυχή , ὁ μή ζητέω ἕκαστος ὁ τέσσαρες πρότερος ὁ Ψυχή λόγος τε καί κατά ἔργον , αἴσθησις ευλεγχοος ὁ τε λέγω καί δείκνυμι ἀεί παρέχω ἕκαστος , ἀπορία τε καί ἀσάφεια ἐμπίμπλημι πᾶς ὡς ἔπος εἶπον πᾶς ἀνήρ . ἐν ὅς μέν οὖν μηδέ εἶδον ὁ ἀληθής ζητέω εἰμί ὑπό πονηρός τροφή , ἐξάρχω δέ ὁ προτείνω ὁ εἴδωλον , οὖον καταγέλαστος γίγνομαι ὑπό ἀλλήλων , ὁ ἐρωτάω ὑπό ὁ ἐρωτάω , δύναμαι δέ ὁ τέσσαρες διαφθίπτειν τε καί ἐλέγχω · ἐν ὅς δέ εἄν ὁ πέμπτος ἀποκρίνω καί δηλόω ἀναγκάζω , ὁ βούλομαι ὁ δύναμαι ἀνατρέπω κρατέω , καί ποιέω ὁ ἐξηγέομαι ἐν λόγος ἢ γράμμα ἢ ἀπόκρισις ὁ πολύς ὁ ἀκούω δοκέω μηδείς γιγνώσκω εἄν εἄν ἐπιχειρέω γράφω ἢ λέγω , ἀγνοέω ἐνίοτε ὡς οὐ ὁ ψυχή ὁ γράφω ἢ λέγω ἐλέγχω , ἀλλά ὁ ὁ τέσσαρες φύσις ἕκαστος , φύω φαῦλος . ὁ δέ διά πᾶς αὐτός διαγωγή , ἄνω καί κάτω μεταβαίνω ἐπί ἕκαστος , μόγις ἐπιστήμη ἐντίκτω ἐν φύζω ἐν φύω . κακῶς δέ εἄν φύω , ὡς ὁ ὁ πολύς ἕξις ὁ Ψυχή εἰς τε ὁ μανθάνω εἰς τε ὁ λέγω ἤδη φύω , ὁ δέ διαφθείρω , οὐδέ εἄν ὁ Ἀνγκλὺς ὁράω ποιέω ὁ τοιοῦτος . ἐν δέ λόγος , ὁ μή ἐγγενής ὁ πρᾶγμα οὔτε εἄν μανθάνω ποιέω ποτός οὔτε μνήμη · ὁ ἀρχή γάρ ἐν ἀλλότριος ἕξις οὐ ἐγγίγνομαι . ὥστε ὁπόσος ὁ Δίκαιος τε καί ὁ ἄλλος ὅσος καλός μή προσφανής εἰμί καί ἐγγενής , ἄλλος δέ ἄλλος μανθάνω ἄμη καί μνήμων , οὐδέ ὅσος