scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0090.1
γένη , τὸ μὲν μανίαν , τὸ δὲ ἀμαθίαν . πᾶν οὖν ὅ τι πάσχων τις πάθος ὁπότερον αὐτῶν ἴσχει , νόσον προσφητέον . ἡδονὰς δὲ καὶ λύπας ὑπερβαλλούσας τῶν νόσων μεγίστας θετέον τῇ ψυχῇ · περιχαρῆς γὰρ ἄνθρωπος ὧν ἢ καὶ ταναντία ὑπὸ λύπης πάσχων , σπεύδων τὸ μὲν ἐλαύν ἀκαλφως , τὸ δὲ φυγεῖν , οὔτε ὁρᾶν οὔτε ἀκούειν ὀρθῶν οὐδὲν δύναται , λυττᾶ δὲ καὶ λογισμοῦ μετασχεῖν ἡμίστα τότε δὴ δυνατόν ἐστι . τὸ δὲ σπέρμα ὅτῳ πολὺ καὶ ὀωδὲς περὶ τὸν μυελὸν γίγνεται , καὶ καθάπερ δένδρον πολυκαρπότερον τοῦ ἁμμέτρου πεφυὸς ἦ , πολλάς μὲν καθ᾽ ἕκαστον ἁδὶνας , πολλάς δ᾽ ἡδονὰς κτώμενος ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις καὶ τοῖς περὶ τὰ τοιαῦτα τόκοις , ἐμμανὴς τὸ πλεῖστον γεγόνενος τοῦ βίου διὰ τὰς μεγίστας ἡδονὰς καὶ λύπας , νοσούσαν καὶ ἄφρονα ἴσχων ὑπὸ τοῦ σώματος τὴν ψυχήν , οὐχ ὡς νοσῶν ἀλλ᾽ ὡς ἐκὼν κακὸς κακῶς δοξάζεται . τὸ δὲ ἄληθές , ἢ περὶ τὰ ἀφροδίσια ἀκολασία κατὰ τὸ πολὺ μέρος διὰ τὴν ἑνὸς γένους ἐξιν ὑπὸ μανότητος ὡστὸν ἐν σώματι ὀνώδη καὶ ὀγραίνουσαν νόσος ψυχῆς γέγονε . καὶ σχεδὸν δὴ πάντα , ὅποσα ἡδονῶν ἀκρατεία καὶ ὀνειδος ὡς ἐκόντων λέγεται τῶν κακῶν , οὐχ ὀρθῶς ὀνειδίζεται · κακὸς μὲν γὰρ ἐκὼν οὐδεὶς , διὰ δὲ πονηρὰν ἐξιν τινὰ τοῦ σώματος καὶ ἀπαίδευτον τροφήν ὁ κακὸς γίνεται κακός , παντὶ δὲ ταῦτα ἐχθρὰ καὶ κακόν τι προσγίνεται . καὶ πάλιν δὴ τὸ περὶ τὰς λύπας ἢ ψυχὴ κατὰ ταῦτα διὰ σῶμα πολλὴν ἴσχει κακίαν . ὅπου γὰρ ἂν οἱ τῶν ὀξέων καὶ τῶν ἀλνκῶν φλεγματῶν καὶ ὅσοι πικροὶ καὶ χολώδεις χυμοὶ κατὰ τὸ σῶμα πλανηθέντες ἐξω μὲν μὴ λάβωσιν ἀναπνοήν , ἐντὸς δὲ εἰλόμενοι τὴν ἀφ᾽ αὐτῶν ἀτμίδα | τῇ τῆς ψυχῆς φορᾷ ἐνμιξάντες ἀνακερασθῶσι , παντοδαπὰ νοσήματα ψυχῆς ἐμποιοῦσι , μᾶλλον καὶ ἧττον , καὶ ἐλάττω καὶ πλεῖω · πρὸς τε τοὺς τρεῖς τόπους ἐνεχθέντα τῆς ψυχῆς , πρὸς ὧν ἂν ἕκαστ᾽ αὐτῶν προσπίπτῃ , ποικίλλει μὲν εἴδη δυσκολίας καὶ δυσθυμίας παντοδαπά , ποικίλλει δὲ
Lemmas: γένος , ὁ μέν μανία , ὁ δέ ἀμαθία . πᾶς οὖν ὅς τίς πάσχω τις πάθος ὁπότερος αὐτός ἴσχω , νόσος προσφητέον . ἡδονά δέ καί λύπη ὑπερβάλλω ὁ νόσος μέγας θετέος ὁ Ψυχή · περιχαρής γάρ ἄνθρωπος ὅς ἢ καί τἀναντία ὑπό λύπη πάσχω , σπεύδω ὁ μέν ἐλαύνω ἀκαλφως , ὁ δέ φεύγω , οὔτε ὁράω οὔτε ἀκούω ὀρθός οὐδείς δύναμαι , λύσσα δέ καί λογισμός μετέχω ἡμίστα τότε δή δυνατός εἰμί . ὁ δέ σπέρμα ὅστις πολύς καί ὀωδὲς περί ὁ μυελός γίγνομαι , καί καθάπερ δένδρον πολύκαρπος ὁ ἁμμέτρου φύω εἰμί , πολύς μέν κατά ἕκαστος ἁδινός , πολύς δέ ἡδονά κτάομαι ἐν ὁ ἐπιθυμία καί ὁ περί ὁ τοιοῦτος τόκος , ἐμμανής ὁ πλεῖστος γίγνομαι ὁ βίος διά ὁ μέγας ἡδονά καί λύπη , νοσώ καί ἄφρων ἴσχω ὑπό ὁ σῶμα ὁ Ψυχή , οὐ ὡς νοσέω ἀλλά ὡς ἔκω κακός κακῶς δοξάζω . ὁ δέ ἀληθής , ἢ περί ὁ Ἀφροδίσιος ἀκολασία κατά ὁ πολύς μέρος διά ὁ εἷς γένος ἕξις ὑπό μανότης ὡστὸν ἐν σῶμα ὀνώδης καί ὀγραίνω νόσος Ψυχή γίγνομαι . καί σχεδόν δή πᾶς , ὁπόσος ἡδονή ἀκράτεια καί ὄνειδος ὡς ἑκών λέγω ὁ κακός , οὐ ὀρθῶς ὀνειδίζω · κακός μέν γάρ ἔκω οὐδείς , διά δέ πονηρός ἕξις τις ὁ σῶμα καί ἀπαίδευτος τροφή ὁ κακός γίγνομαι κακός , πᾶς δέ οὗτος ἐχθρός καί κακός τίς προσγίγνομαι . καί πάλιν δή ὁ περί ὁ λύπη ἢ ψυχή κατά οὗτος διά σῶμα πολύς ἴσχω κακία . ὅπου γάρ εἄν ὁ ὁ ὀξύς καί ὁ ἀλέξ φλέγμα καί ὅσος πικρός καί χολώδης χυμός κατά ὁ σῶμα πλανάω ἐξω μέν μή λαμβάνω ἀναπνοή , ἐντός δέ εἴλω ὁ ἀπό αὐτός ἀτμίς | ὁ ὁ Ψυχή φορός ἐμμίγνυμι ἀνακεράννυμι , παντοδαπός νόσημα Ψυχή ἐμποιέω , μᾶλλον καί κακός , καί μικρός καί πλείων · πρός τε ὁ τρεῖς τόπος φέρω ὁ Ψυχή , πρός ὅς εἄν ἕκαστος αὐτός προσπίπτω , ποικίλλω μέν εἶδος δυσκολία καί δυσθυμία παντοδαπός , ποικίλλω δέ