scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0048.1
ὡς παραδείγματος εἶδος ὑποτεθέν , νοητὸν καὶ ἀεὶ κατὰ ταῦτά ὄν , μίμημα δὲ | παραδείγματος δεύτερον , γένεσιν μ . 49 . ἔχον καὶ ὁρατόν . τρίτον δὲ τότε μὲν οὐ διεῖλόμθθα , νομίσαντες τὰ δύο ἱκανῶς · νῦν δὲ ὁ λόγος ἔοικεν εἰσαγωγάζειν ἑαυτὸν καὶ ἀμυδρὸν εἶδος ἐπιχειρεῖν λόγοις ἐμφανίζειν . τίνα οὖν ἔχον δύναμιν κατὰ φύσιν αὐτὸ ὑποληπτέον ; τοιαῦδε μάλιστα , πάσης εἶναι γενέσεως ὑποδοχὴν αὐτό , οἷον τιμήνην . εἴρηται μὲν οὖν ἀληθῆς , δεῖ δ' ἐναργέστερον εἰπεῖν περὶ αὐτοῦ . χαλεπὸν δὲ ἄλλως τε καὶ διότι προσαπορηθῆναι περὶ πυρὸς καὶ τῶν μετὰ πυρὸς ἀναγκαῖον τούτου χάριν · τούτων γὰρ εἰπεῖν ἕκαστον , ὁποῖον ὄντως ὕδωρ χρή λέγειν μᾶλλον ἢ πῦρ καὶ ὁποῖον ὁτιοῦν μᾶλλον ἢ καὶ ἅπαντα καθ' ἕκαστον τε , οὕτως ὡςτε τινὶ πιστῷ καὶ βεβαίῳ χρῆσθαι λόγῳ , χαλεπόν . πῶς οὖν δή τούτ' αὐτὸ καὶ πῇ καὶ τί περὶ αὐτῶν εἰκότως διαπορθθέντες ἂν λέγοιμεν ; πρῶτον μὲν ὁ δὴ νῦν ὕδωρ ὀνομάζομεν , πηγνύμενον , ὡς δοκοῦμεν , λίθους καὶ γῆν γιγνόμενον ὁρῶμεν , τηρῶμεν δὲ καὶ διακρινόμενον αὐταῦτόν τοῦτο πνεῦμα καὶ ἀέρα , ξυγκαυθὲντα δὲ ἀέρα πῦρ , ἀνάπαλιν δὲ πῦρ συγκριθὲν καὶ κατασβεσθὲν εἰς ἰδέαν τε ἀπίδν αὐθὶς ἀέρος , καὶ πάλιν ἀέρα ξυνιόντα καὶ πυκνούμενον νέφος καὶ ὀμίχλην , ἐκ δὲ τούτων ἐτι μᾶλλον ξυμπιλούμενον ὅσον ὕδωρ , ἐξ ὕδατος δὲ γῆν καὶ λίθους αὐθίς , κύκλῳ τε οὕτω διαδιδόντα εἰς ἄλληλα , ὡς φαίνεται , τὴν γένεσιν . οὕτω δή τούτων οὐδέποτε τῶν αὐτῶν ἑκάστων φανταζομένων , ποῖον αὐτῶν ὡς ὄν ὁτιοῦν τοῦτο καὶ οὐκ ἄλλο παγίας διωσφριζόμενος οὐκ αἰσθάνεται τις ἐπυσόν · οὐκ ἔστιν , ἀλλ' ἀσφαλέστατον μακρῷ περὶ τούτων τιθεμένου οὕδε λέγειν · ἀεὶ δ' καθορῶμεν ἄλλοτε ἄλλη γιγνόμενον , ὡς πῦρ , μὴ τούτο ἀλλὰ τὸ τοιούτων ἑκάστοτε προσἀγορεύειν πῦρ , μηδὲ ὕδωρ τοῦτο ἀλλὰ τὸ τοιούτον ἀεὶ , μηδὲ ἄλλο ποτὲ μηδὲν ὡς τιν' ἔχον βεβαιότητα , ὅσα δεικνύντες τῷ ῥήματι τῷ τόδε καὶ τοῦτο προσχρώμενοι
Lemmas: ὡς παράδειγμα εἶδος ὑποτίθημι , νοητός καί ἀεί κατά οὗτος εἰμί , μίμημα δέ | παράδειγμα δύο , γένεσις μ . 49 . ἔχω καί ὁρατός . τρίτος δέ τότε μέν οὖον διαιρέω , νομίζω ὁ δύο ἱκανῶς · νῦν δέ ὁ λόγος ἔοικα εἰσαγωγάζειν ἑαυτοῦ καί ἀμυδρός εἶδος ἐπιχειρέω λόγος ἐμφανίζω . τίς οὖν ἔχω δύναμις κατά φύσις αὐτός ὑποληπτέον ; τοιαύς μάλιστα , πᾶς εἰμί γένεσις ὑποδοχή αὐτός , οἷος τιμήνη . εἴρω μέν οὖν ἀληθής , δεῖ δέ ἐναργής εἶπον περί αὐτός . χαλεπός δέ ἄλλως τε καί διότι προσαπορέω περί πυρός καί ὁ μετά πυρός ἀναγκαῖος οὗτος χάρις · οὗτος γάρ εἶπον ἕκαστος , ὁποῖος εἰμί ὕδωρ χρή λέγω μᾶλλον ἢ πῦρ καί ὁποῖος ὁστισοῦν μᾶλλον ἢ καί ἅπας κατά ἕκαστος τε , οὕτως ὁράω τις πιστός καί βέβαιος χράω λόγος , χαλεπός . πῶς οὖν δή οὗτος αὐτός καί πῇ καί τίς περί αὐτός εἰκότως διαπορθέω εἄν λέγω ; πρῶτος μέν ὁ δή νῦν ὕδωρ ὀνομάζω , πήγνυμι , ὡς δοκέω , λίθος καί γῆ γίγνομαι ὁράω , τηρέω δέ καί διακρίνω αυαυτος οὗτος πνεῦμα καί ἀήρ , συγκαίω δέ ἀήρ πῦρ , ἀνάπαλιν δέ πῦρ συγκρίνω καί κατασβέννυμι εἰς ἰδέα τε ἀπίς αὐθίς ἀήρ , καί πάλιν ἀήρ συνέρχομαι καί πυκνόω νέφος καί ὀμίχλη , ἐκ δέ οὗτος ἔτι μᾶλλον συμπιλέω ὅσος ὕδωρ , ἐκ ὕδωρ δέ γῆ καί λίθος αὖθις , κύκλος τε οὗτος διαδίδωμι εἰς ἀλλήλων , ὡς φαίνω , ὁ γένεσις . οὗτος δή οὗτος οὐδέποτε ὁ αὐτός ἕκαστος φαντάζω , ποῖος αὐτός ὡς εἰμί ὁστισοῦν οὗτος καί οὐ ἄλλος πάγιος διωσφριζόμενος οὐ αἰσθάνομαι τις πύθω · οὐ εἰμί , ἀλλά ἀσφαλής μακρός περί οὗτος τίθημι οὐδέ λέγω · ἀεί δέ καθοράω ἄλλοτε ἄλλος γίγνομαι , ὡς πῦρ , μή οὗτος ἀλλά ὁ τοιοῦτος ἑκάστοτε προσαγορεύω πῦρ , μηδέ ὕδωρ οὗτος ἀλλά ὁ τοιοῦτος ἀεί , μηδέ ἄλλος ποτέ μηδείς ὡς τις ἔχω βεβαιότητα , ὅσος δείκνυμι ὁ ῥῆμα ὁ ὅδε καί οὗτος προσχράομαι