scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0023.2
ποταμοῖς καὶ θαλάττῃ προσοικοῦντων · ἡμῖν δὲ ὁ Νεῖλος εἰς τε τὰ ἄλλα σωτὴρ καὶ τότε ἐκ ταύτης τῆς ἀπορίας σῴζει λυόμενος . ὅταν δ’ αἱ οἱ θεοὶ τὴν γῆν ὕδασι καθαίροντες κατακλύζωσιν , οἱ μὲν ἐν τοῖς ὄρεσι διασῴζονται βοῦκολοι νομεῖς τε , οἱ δ’ ἐν ταῖς παρ’ ὑμῖν πόλεσι εἰς τὴν θάλατταν ὑπὸ ποταμῶν φέρονται · κατὰ δὲ τὴνδε τὴν χώραν οὔτε τότε οὔτε ἄλλοτε ἄνωθεν ἐπὶ τὰς ἀρούρας ὕδωρ ἐπιφθεῖ , τὸ δ’ ἐναντίον κάτωθεν ἐπανιέναι πέφυκεν . ὅθεν καὶ δι’ ἣς αἰτίας τὰνθᾶδε σωζόμενα λέγεται παλαιότατα . τὸ δὲ ἀληθές , ἐν πᾶσι τοῖς τόποις ὅπου μὴ χειμὼν ἐξαίσιος ἢ καύμα ἀπείργει , πλεόν , τοῦτὲ δὲ ἐλαττον ἀεὶ γένος ἐστὶν ἀνθρώπων · | ὅσα δὲ ἢ παρ’ ὑμῖν ἢ τῆδε ἢ καὶ κατ’ ἄλλον τόπον ἄν ἀκοὴ ἴσμεν , εἴ πού τι καλὸν ἢ μέγα γέγονεν ἢ καὶ τινα διαφορὰν ἄλλην ἔχον , πάντα γεγραμμένα ἐκ παλαιοῦ τῆδ’ ἐστὶν ἐν τοῖς ἱεροῖς καὶ σεσωσμένα . τὰ δὲ παρ’ ὑμῖν καὶ τοῖς ἄλλοις ἀορι κατεσκευασμένα ἐκάστοτε τυγχάνει γράμματα καὶ ἅπασιν ὅπόσων πλεῖς δέονται , καὶ πάλιν δι’ εἰωθότων ἑτῶν ὥσπερ νόσημα ἥκει φερόμενον αὐτοῖς δέυμα οὐράνιον καὶ τοὺς ἄγραμμάτους τε καὶ ἀμούσους ἑλιπεν ὑμῶν , ὥστε πάλιν ἐξ ἀρχῆς οἷον νέοι γίγνεσθε , οὐδὲν εἰδότες οὔτε τῶν τῆδε οὔτε τῶν παρ’ ὑμῖν , ὅσα ἦν ἐν τοῖς παλαιοῖς χρόνοις . τὰ γοῦν νῦν δὴ γενεαλογηθέντα , ὦ Σόλων , περὶ τῶν παρ’ ὑμῖν ἃ διηλθες , παίδων βραχύ τι διαφέρει μύθων , οἱ πρῶτον μὲν ἕνα γῆς κατακλυσμὸν μέμνησθε πολλῶν ἐμπροσθεν γεγονότων , ἐτὶ δὲ τὸ κάλλιστον καὶ ἀρίστον γένος ἐπ’ ἀνθρώπους ἐν τῇ χώρᾳ τῇ παρ’ ὑμῖν οὐκ ἰστε γεγονός , ἐξ ὧν σὺ τε καὶ πᾶσα ἢ πόλις ἐστι τὰ νῦν ὑμῶν περιλειφθέντος ποτὶ σπέρματος βραχέος , ἀλλ’ ὑμᾶς λελθὲ διὰ τὸ τοὺς περιγενομένους ἐπὶ πολλάς γενεὰς γράμμασι τελευταῖν ἀφάνους . ἦν γὰρ ποτε , ὦ Σόλων , ὑπὲρ τὴν μεγίστην φθορὰν ὕδασιν ἢ νῦν ’Αθηναίων οὕσα πόλις ἀρίστη πρὸς τε τὸν πόλεμον
Lemmas: ποταμός καί θάλασσα προσοικέω · ἐγώ δέ ὁ Νεῖλος εἰς τε ὁ ἄλλος σωτήρ καί τότε ἐκ οὗτος ὁ ἀπορία σῴζω λύω . ὅταν δέ ὁ ὁ θεός ὁ γῆ ὕδωρ καθαίρω κατακλύζω , ὁ μέν ἐν ὁ ὄρος διασῴζω βουκόλος νομεύς τε , ὁ δέ ἐν ὁ παρά σύ πόλις εἰς ὁ θάλασσα ὑπό ποταμός φέρω · κατά δέ ὅδε ὁ χώρα οὔτε τότε οὔτε ἄλλοτε ἄνωθεν ἐπί ὁ ἄρουρα ὕδωρ ἐπιφθάνω , ὁ δέ ἐναντίος κάτωθεν ἐπανίημι φύω . ὅθεν καί διά ἥς αἴτιος τὰνθᾶδε σῴζω λέγω παλαιός . ὁ δέ ἀληθής , ἐν πᾶς ὁ τόπος ὅπου μή χειμών ἐξαίσιος ἢ καύμα ἀπείργω , πλέω , τουτῶ δέ μικρός ἀεί γένος εἰμί ἄνθρωπος · | ὅσος δέ ἢ παρά σύ ἢ τῆδε ἢ καί κατά ἄλλος τόπος ἄν ἀκοή οἶδα , εἰμί πού τίς καλός ἢ μέγας γίγνομαι ἢ καί τις διαφορά ἄλλος ἔχω , πᾶς γράφω ἐκ παλαιός τῆδε εἰμί ἐν ὁ ἱερός καί σώζω . ὁ δέ παρά σύ καί ὁ ἄλλος ἄορ κατασκευάζω ἑκάστοτε τυγχάνω γράμμα καί ἅπας ὁπόσος πλέω δήω , καί πάλιν διά εἴωθα ἔτος ὥσπερ νόσημα ἥκω φέρω αὐτός δεῦμα οὐράνιος καί ὁ ἀγράμματος τε καί ἄμουσος λείπω σύ , ὥστε πάλιν ἐκ ἀρχή οἷος νέος γίγνομαι , οὐδείς οἶδα οὔτε ὁ τῆδε οὔτε ὁ παρά σύ , ὅσος εἰμί ἐν ὁ παλαιός χρόνος . ὁ γοῦν νῦν δή γενεαλογέω , εἰμί Σόλων , περί ὁ παρά σύ ὁ διέρχομαι , παῖς βραχύς τίς διαφέρω μῦθος , ὁ πρῶτος μέν εἷς γῆ κατακλυσμός μιμνήσκω πολύς ἔμπροσθεν γίγνομαι , τίμι δέ ὁ καλῶς καί ἀριστάω γένος ἐπί ἄνθρωπος ἐν ὁ χώρα ὁ παρά σύ οὐ οἶδα γίγνομαι , ἐκ ὅς σύ τε καί πᾶς ἢ πόλις εἰμί ὁ νῦν σύ περιλείπομαι πρός σπέρμα βραχύς , ἀλλά σύ λανθάνω διά ὁ ὁ περιγίγνομαι ἐπί πολύς γενεά γράμμα τελευτή ἀφανής . εἰμί γάρ ποτός , εἰμί Σόλων , ὑπέρ ὁ μέγας φθορά ὕδωρ ἢ νῦν Ἀθηναῖος εἰμί πόλις ἀγαθός πρός τε ὁ πόλεμος