scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0040.2
καὶ ἐμβιβάσας ὡς ἐς ὄχημα τὴν τοῦ παντὸς φύσιν ἔδειξε , νόμους τε τοὺς εἰμαρμένους εἶπεν αὐταῖς , ὅτι γένεσις πρώτη μὲν ἔσοιτο τεταγμένη μία πᾶσι , ἵνα μήτις ἐλαττοῖτο ὑπ’ αὐτοῦ , δεοὶ δὲ σπαρείσας αὐτὰς εἰς τὰ προσἡκοντα ἐκάσταις ἕκαστα ὄργανα χρόνων φύσει ζῴων τοῖς θεοσεβέστατον , διπλὴν δὲ | οὖσαν τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως τὸ κρεῖττον τοιούτων εἴη γένος , ὃ καὶ ἔπειτα κεκλήσοιτο ἀνήρ . ὁπότε δὴ σώμασιν ἐμφυτευθεῖεν ἐξ ἀνάγκης , καὶ τὸ μὲν προσιόι , τὸ δ’ ἀπιοῦ τοῦ σώματος αὐτῶν , πρώτων μὲν αἰσθήσιν ἀναγκαῖον εἴη μίαν πᾶσιν ἐκ βιαίων παθημάτων ξύμφυτον γίγνεσθαι , δεύτερον δὴ ἡδονὴ καὶ λύπῃ μεμιγμένον ἔρωτα , πρὸς δὲ τούτοις φόβον καὶ θυμὸν ὅσα τε ἐπόμενα αὐτοῖς καὶ ὅποσα ἐναντίως πέφυκε διεστηκότα · ἂν εἰ μὴ κρατήσοιεν , δίχῃ βιωσοῦντο , κρατηθέντες δὲ ἀδίκια . καὶ ὁ μὲν ἐν τῶν προσιόντων χρόνον βιοὺς , πάλιν εἰς τὴν τοῦ ξυννόμου πορευθεὶς οἴκησιν ἄστρου , βίον εὐδαίμονα καὶ συνῆδη ἔξοι · σφαλεὶς δὲ τούτων εἰς γυναικὸς φύσιν ἐν τῇ δευτέρᾳ γενέσει μεταβαλοῖ · παυόμενος τε ἐν τούτοις ἐτι κακίας , τρόπον ὃν κακῶνοιτο , κατὰ τὴν ὁμοιότητα τῆς τοῦ τρόπου γενέσεως εἰς τινὰ τοιαύτην ἀεὶ μεταβαλοῖ θηρείων φύσιν , ἀλλάττων τε οὐ πρότερον πόνων λήξοι , πρὶν τῇ ταύτῳ καὶ ὁμοίῳ περιόδῳ τῇ ἐν αὐτῷ ξυνεπισπώμενος τὸν πολὺν ὄχλον καὶ ὑστερον πρὸσφύντα ἐκ πυρὸς καὶ ὕδατος καὶ ἀέρος καὶ γῆς , θορυβώδη καὶ ἄλογον ὄντα λόγῳ κρατήσας εἰς τὸ τῆς πρώτης καὶ ἀρίστης ἀρίχοιτο εἴδος ἕξεως . Διαθεσμοδετήσας δὲ πάντα αὐτοῖς πάντα , ἵνα ἔπειτα εἴη κακίας ἐκάστων αἰναῖσις , ἔσπειρε τοὺς μὲν εἰς γῆν , τοὺς δ’ εἰς σελήνην , τοὺς δ’ εἰς τὰλλα ὅσα ὄργανα χρόνου . τὸ δὲ μετὰ τὸν σπόρον τοῖς νέοις παρέδωκε θεοῖς σώματα πλάττειν θνητά , τὸ τε ἐπίλοιπον ὅσον ἐτι ἦν ψυχῆς ἀνθρωπίνης δέον προσγενέσθαι , τοῦτο καὶ πάνθ’ ὅσα ἀκόλουθα ἐκείνοις ἀπεργασαμένους ἄρχειν , καὶ κατὰ
Lemmas: καί ἐμβιβάζω ὡς εἰς ὄχημα ὁ ὁ πᾶς φύσις δείκνυμι , νόμος τε ὁ εἰμαρμένους εἶπον αὐτός , ὅτι γένεσις πρῶτος μέν εἰμί τάσσω εἷς πᾶς , ἵνα μῆτις ἐλασσόω ὑπό αὐτός , δήω δέ σπείρω αὐτός εἰς ὁ προσήκω ἕκαστος ἕκαστος ὄργανον χρόνος φύσις ζῷον ὁ θεοσεβής , διπλός δέ | εἰμί ὁ ἀνθρώπινος φύσις ὁ ἀγαθός τοιοῦτος εἰμί γένος , ὅς καί ἔπειτα καλέω ἀνήρ . ὁπότε δή σῶμα ἐμφυτεύω ἐκ ἀνάγκη , καί ὁ μέν πρόσειμι , ὁ δέ ἄπιος ὁ σῶμα αὐτός , πρῶτος μέν αἴσθησις ἀναγκαῖος εἰμί εἷς πᾶς ἐκ βίαιος πάθημα συμφύω γίγνομαι , δύο δή ἡδονή καί λύπη μίγνυμι Ἔρως , πρός δέ οὗτος φόβος καί θυμός ὅσος τε ἐπόμενα αὐτός καί ὁπόσος ἐναντίος φύω διΐστημι · εἄν εἰμί μή κρατέω , διχή βιόω , κρατέω δέ ἀδικία . καί ὁ μέν ἐν ὁ πρόσειμι χρόνος βιόω , πάλιν εἰς ὁ ὁ σύννομος πορεύω οἴκησις ἄστρον , βίος εὐδαίμων καί σύνοιδα ἔξοι · σφάλλω δέ οὗτος εἰς γυνή φύσις ἐν ὁ δύο γένεσις μεταβάλλω · παύω τε ἐν οὗτος ἔτι κακία , τρόπος ὅς κακόω , κατά ὁ ὁμοιότης ὁ ὁ τρόπος γένεσις εἰς τις τοιοῦτος ἀεί μεταβάλλω θήρειος φύσις , ἀλλάσσω τε οὖον πρότερος πόνος λήγω , πρίν ὁ ταύτος καί ὅμοιος περίοδος ὁ ἐν αὐτός συνεπισπάω ὁ πολύς ὄχλος καί ὕστερος προσφυειντα ἐκ πυρός καί ὕδωρ καί ἀήρ καί γῆ , θορυβώδης καί ἄλογος εἰμί λόγος κρατέω εἰς ὁ ὁ πρῶτος καί ἀγαθός αριχοω εἶδος ἕξις . Διαθεσμοδετήσας δέ πᾶς αὐτός πᾶς , ἵνα ἔπειτα εἰμί κακία ἕκαστος αἰνός , σπείρω ὁ μέν εἰς γῆ , ὁ δέ εἰς σελήνη , ὁ δέ εἰς ὅς ὅσος ὄργανον χρόνος . ὁ δέ μετά ὁ σπόρος ὁ νέος παραδίδωμι θεός σῶμα πλάσσω θνητός , ὁ τε ἐπίλοιπος ὅσος ἔτι εἰμί Ψυχή ἀνθρώπινος δήω προσγίγνομαι , οὗτος καί πᾶς ὅσος ἀκόλουθος ἐκεῖνος ἀπεργάζομαι ἄρχω , καί κατά