scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0453.1
ἔρειν μήτε ἀποθανεῖσθαι λέγων , βίαν δὲ πατρὶδι πολιτείας μεταβολῆς μὴ προσφέρειν , ὅταν ἄνευ φυγῶν καὶ σφαγῆς ἀνδρῶν μὴ δυνατὸν ἢ γίγνεσθαι τὴν ἀρίστην , ἡσυχίαν δὲ ἄγοντα εὑχέσθαι τὰ ἀγαθὰ αὐτῷ τε καὶ τῇ πόλει . Κατὰ δὲ τοῦτον τὸν τρόπον ἐγὼ ὑμῖν τ’ ἂν ἐμβουλευοίμην , ἐννεβούλευον δὲ καὶ Διονυσίῳ μετὰ Δίωνος , ἔην μέντοι τὸ καθ’ ἡμέραν πρῶτον , ὅπως ἐγκρατὴς αὐτὸς αὐτοῦ ὅ τι μάλιστα ἔσεσθαι μέλλοι καὶ πιστοὺς φίλους τε καὶ ἐταίρους κτήσεσθαι , ὅπως μὴ παῖδοι ἄπερ ὁ πατὴρ αὐτοῦ , ὃς παραλαβὼν Σικελίας πολλὰς καὶ μεγάλας πόλεις ὑπὸ τῶν βαρβάρων ἐκπεπορθημένας , οὐχ οἷός τ’ ἦν κατοικίσας πολιτείας ἐν ἑκάσταις καταστήσασθαι πιστὰς ἐταίρων ἀνδρῶν , οὔτε ἄλλων δή ποθεν οὐδενίων | οὔτε ἀδελφῶν , οὓς ἔδρεφε τε αὐτὸς νεωτέρους ὄντας ἐκ τε ἰδιωτῶν ἄρχοντας καὶ ἐκ πενήτων πλουσίους ἐπικοισῆς διαφερόντως . τοῦτον κοινωνῶν τῆς ἀρχῆς οὐδὲνα οἷός τ’ ἦν πειθoὶ καὶ διδαχῇ καὶ εὐεργεσίαις καὶ συγγενείαις ἀπεργασάμενος ποιήσασθαι , Δακελίου δὲ ἐπταπλασίῳ φαυλότερος ἦγεντο , ὃς οὐκ ἀδελφοῖς πιστεύσας οὐδ’ ὑφ’ αὐτοῦ τραπεῖαι , κοινωνοὶς δὲ μόνον τῆς τοῦ Μήδου τε καὶ εὐνοῦχον χειρώσεως , διένειμέ τε μὴν μεῖζον ἑκαστα Σικελίας πάσης ἐπτά καὶ πιστοὺς ἐχρῆσατο τοῖς κοινωνοῖς καὶ οὐκ ἐπιτιθεμένοις οὔτε αὐτῷ οὔτε ἀλλήλοις , ἔδειξέ τε παράδειγμα , οἷον χρὴ τὸν νομοθέτην καὶ βασιλέα τὸν ἀγαθὸν γίγνεσθαι · νόμους γὰρ κατασκευάσας ἐτι καὶ νῦν διατέτακε τὴν Περσῶν ἀρχήν . ἔτι δὲ Ἀθηναῖοι πρὸς τούτοις , οὐχ αὐτοὶ κατοικίσαντες πολλάς τῶν Ἑλλήνων πόλεις ὑπὸ βαρβάρων ἐκβεβλημένας , ἀλλ’ οἰκουμένας παραλαβόντες , ὅμως ἑβδομήκοντα ἔτη διεφύλαξαν τὴν ἀρχὴν ἀνδρῶς φίλων ἐν ταῖς πόλεσι ἐκάσταις κειτημένω . Διονύσιος δὲ εἰς μίαν πόλιν ἀθροίσας πᾶσαν Σικελίαν ὑπὸ σοφίας , πιστεύσας οὐδενί , μόγις ἐσώθη · πέντε γὰρ ἦν ἀνδρῶν φίλων καὶ πιστῶν , οὐ μεῖζον σημείον εἰς ἀρε -
Lemmas: εἴρω μήτε ἀποθνῄσκω λέγω , βία δέ πατρίς πολιτεία μεταβολεύς μή προσφέρω , ὅταν ἄνευ φυγή καί σφαγή ἀνήρ μή δυνατός ἢ γίγνομαι ὁ ἀγαθός , ἡσυχία δέ ἄγω εὔχομαι ὁ ἀγαθός αὐτός τε καί ὁ πόλις . κατά δέ οὗτος ὁ τρόπος ἐγώ σύ τε εἄν ἐμβουλεύω , ἐμβουλεύω δέ καί Διονύσιος μετά Δίων , εἰμί μέντοι ὁ κατά ἡμέρα πρῶτος , ὅπως ἐγκρατής αὐτός αὐτός ὅς τίς μάλιστα εἰμί μέλλω καί πιστός φίλος τε καί ἑταῖρος κτάομαι , ὅπως μή παιδηω Ἄπερ ὁ πατήρ αὐτός , ὅς παραλαμβάνω Σικελία πολύς καί μέγας πόλις ὑπό ὁ βάρβαρος ἐκπορθέω , οὐ οἷος τε εἰμί κατοικίζω πολιτεία ἐν ἕκαστος καθίστημι πιστός ἑταῖρος ἀνήρ , οὔτε ἄλλος δή πόθεν οὐδενία | οὔτε ἀδελφός , ὅς δρέπω τε αὐτός νέος εἰμί ἐκ τε ἰδιώτης ἄρχω καί ἐκ πένης πλούσιος επικοισος διαφερόντως . οὗτος κοινωνός ὁ ἀρχή οὐδείς οἷος τε εἰμί πείθω καί διδαχή καί εὐεργεσία καί συγγένεια ἀπεργάζομαι ποιέω , Δακελίου δέ ἐπταπλάσιος φαῦλος ἄγω , ὅς οὐ ἀδελφός πιστεύω οὐδέ ὑπό αὐτός τρέπω , κοινωνός δέ μόνος ὁ ὁ Μῆδος τε καί εὐνοῦχος χείρωσις , διανέμω τε μήv μείζων ἕκαστος Σικελία πᾶς ἑπτά καί πιστός χράω ὁ κοινωνός καί οὐ ἐπιτίθημι οὔτε αὐτός οὔτε ἀλλήλων , δείκνυμι τε παράδειγμα , οἷος χρή ὁ νομοθέτης καί βασιλεύς ὁ ἀγαθός γίγνομαι · νόμος γάρ κατασκευάζω ἔτι καί νῦν διατείνω ὁ Πέρσης ἀρχή . ἔτι δέ Ἀθηναῖος πρός οὗτος , οὐ αὐτός κατοικίζω πολύς ὁ Ἕλλην πόλις ὑπό βάρβαρος ἐκβάλλω , ἀλλά οἰκέω παραλαμβάνω , ὅμως ἑβδομήκοντα ἔτος διαφυλάσσω ὁ ἀρχή Ἀνδρῶς Φίλων ἐν ὁ πόλις ἕκαστος κειτημενος . Διονύσιος δέ εἰς εἷς πόλις ἀθροίζω πᾶς Σικελία ὑπό σοφία , πιστεύω οὐδείς , μόγις σῴζω · πέντε γάρ εἰμί ἀνήρ Φίλων καί πιστός , οὖον μείζων σημεῖον εἰς ἄμβαρ -