scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0476.1
μὲν δὴ σχεδὸν οὐκ ἀπορία · τῶν δὲ ὅσα γένοιτ' ἂν ἡ πᾶσι συμφέροντα ἐχθροῖς τε καὶ φίλοις ἢ τὸ τι ὀμικρότατα κακὰ ἀμφοῖν , ταῦτα οὔτε ῥάδιον ὁρᾶν οὔτε ἰδόντα ἐπιτελεῖν , εὐχὴ δὲ προσέοικεν ἡ τοιαύτη ἐμβουλή τε καὶ ἐπιχείρησις τοῦ λόγου . ἔστω δὴ παντὰπασι μὲν εὐχὴ τις , ἀπὸ γὰρ θεῶν χοῇ πάντα ἀρχόμενον | αἱ λέγειν τε καὶ νοεῖν , ἐπιτελῆς δ' εἴη σημαίνουσα ἡμῖν τοιούδὲ τινα λόγον . νῦν ὑμῖν καὶ τοῖς πολεμίοις σχεδόν , ἐξ οὐπερ γέγονεν ὁ πόλεμος , συγγένεια ἄρχει μία διὰ τέλους , ἣν ποτε κατέστησαν οἱ πατέρες ὑμῶν ἐς ἀπορίαν ἐλθόντες τὴν ἅπασαν , τόθ' ὅτε κίνδυνος ἐγένετο ἔσχατος Σικελία τῇ τῶν Ἑλλήνων ὑπὸ Καρχηδονίων ἀνάστατον ὅλην ἐκβαρβαρωθεῖσαν γενέσθαι . τότε γὰρ εἴλοντο Διονύσιον μὲν ὡς νέον καὶ πολεμικὸν ἐπὶ τὰς τοῦ πολέμου πρεπούσας αὐτῷ πράξεις , σύμβουλον δὲ καὶ πρεσβύτερον Ἰππαρίνον , ἐπὶ σωτηρίᾳ τῆς Σικελίας αὐτοκράτορας , ὡς φασι , τυράννους ἐπονομάζοντες . καὶ εἰτε δὴ θεῖαν τις ἡγεῖσθαι βούλεται τύχην καὶ θεὸν εἰτε τὴν τῶν ἀρχόντων ἀρετὴν εἰτε καὶ τὸ ξυνἀμφότερον μετὰ τῶν τότε πολιτῶν τῆς σωτηρίας αἰτίαν ἐμβῆναι γενομένην , ἔστω ταύτῃ ὅπη τις ὑπολαμβάνει · σωτηρία δ' οὖν οὕτω συνέβη τοῖς τότε γενομένοις . τοιούτων οὖν αὐτῶν γεγονότων δικαίον που τοῖς σῶσαι πᾶντας χάριν ἔχειν . εἰ δὲ τι τὸν μετέπειτα χρόνον ἡ τυραννὶς οὐκ ὀρθῶς τῇ τῆς πόλεως δωρεᾷ κατακέχρηται , τοῦτων δικας τὰς μὲν ἔχει , τὰς δὲ τινέτω . τίνες οὖν δὴ δίκαι ἀναγκαίως ὀφθαι γίγνονται · ἂν ἐκ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῖς · εἰ μὲν ῥαδίως ὑμεῖς ἀποφυγεῖν οἷοι τ' ἦτε αὐτοὺς καὶ ἄνευ μεγάλων κινδύνων καὶ πόνων , ἡ 'κεινοι ελεῖν εὐπετῶς πάλιν τὴν ἀρχήν , οὐδ' ἂν συμβουλεύειν οἷόν τ' ἦν τὰ μέλλοντα ῥηθήσεσθαι · νῦν δ' ἐννοεῖν ὑμᾶς ἀμφοτέρους χρὲδὲν καὶ ἀναμνήσκεσθαι ποσάκις ἐν ἐλπίδι ἐκάτεροι γεγόνατε τοῦ νῦν εἰσθαι σχεδὸν ἀεὶ τινὸς ὀμικροῦ ἐπιδεῖς εἶναι τὸ μὴ πάντα κατὰ νοῦν πράττειν ,
Lemmas: μέν δή σχεδόν οὐ ἀπορία · ὁ δέ ὅσος γίγνομαι εἄν ὁ πᾶς συμφέρω ἐχθρός τε καί φίλος ἢ ὁ τίς ὀμικρότατα κακός ἄμφω , οὗτος οὔτε ῥούδιον ὁράω οὔτε ὁράω ἐπιτελέω , εὐχή δέ προσέοικα ὁ τοιοῦτος Εμβούλη τε καί ἐπιχείρησις ὁ λόγος . ἵστημι δή παντάπασι μέν εὐχή τις , ἀπό γάρ θεός χοή πᾶς ἄρχω | ὁ λέγω τε καί νοέω , ἐπιτελέω δέ εἰμί σημαίνω ἐγώ τοιόσδε τις λόγος . νῦν σύ καί ὁ πολέμιος σχεδόν , ἐκ ὅσπερ γίγνομαι ὁ πόλεμος , συγγένεια ἄρχω εἷς διά τέλος , ὅς ποτός καθίστημι ὁ πατήρ σύ εἰς ἀπορία ἔρχομαι ὁ ἅπας , τότε ὅτε κίνδυνος γίγνομαι ἔσχατος Σικελία ὁ ὁ Ἕλλην ὑπό Καρχηδόνιος ἀνάστατος ὅλος ἐκβαρβαρόω γίγνομαι . τότε γάρ εἴλω Διονύσιος μέν ὡς νέος καί πολεμικός ἐπί ὁ ὁ πόλεμος πρέπω αὐτός πρᾶξις , σύμβουλος δέ καί πρέσβυς Ἰππαρίνος , ἐπί σωτηρία ὁ Σικελία αὐτοκράτωρ , ὡς φημί , τύραννος ἐπονομάζω . καί εἴτε δή θεῖος τις ἡγέομαι βούλομαι Τύχη καί θεός εἴτε ὁ ὁ ἄρχω ἀρετή εἴτε καί ὁ συναμφότεροι μετά ὁ τότε πολίτης ὁ σωτηρία αἴτιος ἐμβαίνω γίγνομαι , ἵστημι οὗτος ὅπῃ τις ὑπολαμβάνω · σωτηρία δέ οὖν οὗτος συμβαίνω ὁ τότε γίγνομαι . τοιοῦτος οὖν αὐτός γίγνομαι Δίκαιος ποῦ ὁ σῴζω λήγω χάρις ἔχω . εἰμί δέ τίς ὁ μετέπειτα χρόνος ὁ τυραννίς οὐ ὀρθῶς ὁ ὁ πόλις δωρεά καταχράομαι , τοῦτις δίκη ὁ μέν ἔχω , ὁ δέ τίνω . τίς οὖν δή δίκη ἀναγκαῖος ὀφθαι γίγνομαι · εἄν ἐκ ὁ ὑπάρχω αὐτός · εἰμί μέν ῥᾳδίως σύ ἀποφεύγω οἷος τε εἰμί αὐτός καί ἄνευ μέγας κίνδυνος καί πόνος , ὁ κεινόω αἱρέω εὐπετής πάλιν ὁ ἀρχή , οὐδέ εἄν συμβουλεύω οἷος τε εἰμί ὁ μέλλω εἴρω · νῦν δέ ἐννοέω σύ ἀμφότερος χράω καί ἀναμιμνήσκω ποσάκις ἐν ἐλπίς ἑκάτερος γίγνομαι ὁ νῦν ἵημι σχεδόν ἀεί τις ομικρης ἐπιδέω εἰμί ὁ μή πᾶς κατά νόος πράσσω ,