scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0344.1
κος , λευκὸς ἰδεῖν , μελανόμματος , τιμῆς ἐραστῆς μετὰ σωφροσύνης τε καὶ αἰδοῦς , καὶ ἀληθείης δόξης ἐταῖρος , ἀπληκτος , κελεύματι μόνον καὶ λόγῳ ἡνιοκεῖται · ὁ δ’ αὐ σκυλιός , πολὺς , εἰκῇ συμπεφορμημένος , κρατερανύχρη , βραχυτεράχλος , αἰμοφρόσωπος , μελάγχαμος , γλαννόμματος , ὑψαμος , ὑβρεως καὶ ἀλαζονείας ἐταῖρος , περὶ ὥτα λά - XXV . σιος , χαφρός , μάστιγι μετὰ κέντρων μόγις ὑπείκων . ὅταν 75 . δ’ οὖν ὁ ἡνίοχος ἰδὼν τὸ ἐρωτικὸν ὅμμα , πᾶσαν αἰσθησει διαθεμηνας τὴν ψυχήν , γαγαλισμοῦ τε καὶ πόδου κέντρων ὑποπλησθῇ , | ὁ μὲν εὐπειθὴς τῷ ἡνιόχῳ τῶν ἵππων , ἀεὶ τε καὶ τότε αἰδοῖ βιαζόμενος , ἑαυτὸν κατέχει μὴ ἐκπίπθῶν τῷ ἐρωμένῳ · ὁ δὲ οὔτε κέντρων ἡνιοχικῶν οὔτε μάστιγος ἐτι ἐντρέπεται , σκιρτῶν δὲ βίᾳ φέρεται , καὶ πάντα πράγματα παρέχων τῷ σύζυγί τε καὶ ἡνιόχῳ ἀναγκάζει ἱέναι τε πρὸς τὰ παιδικὰ καὶ μνεῖαν ποιεῖσθαι τῆς τῶν ἀφροδισίων χάριτος . τῷ δὲ κατ’ ἀρχὰς μὲν ἀντι - Ref . II . 15 . τείνετον ἀγανακτοῦντε , ὡς δεινὰ καὶ παράνομα ἀναγκαζομένω · τελευτῶντε δέ , ὅταν μηδὲν ἢ πέρας κακοῦ , ποθέντεθον ἀγομένω , εἴξαντε καὶ ὁμολογήσαντε ποιήσεν τὸ κειλευόμενον . καὶ πρὸς αὐτῷ τ’ ἐγένοντο καὶ εἶδον τὴν ὀψὼν τὴν τῶν παιδικῶν ἀστράπτουσαν . ἰδόντος δὲ τοῦ 76 . ἡνίοχου ἡ μνήμη πρὸς τὴν τοῦ κάλλους φύσιν ἠνέχθη , καὶ πάλιν εἶδεν αὐτὴν μετὰ σωφροσύνης ἐν ἀγνῷ βάθρῳ βεβῶσαν . ἰδοῦσα δὲ ἔδεισέ τε καὶ ἀσφθείσα ἀνέπεσεν ὑπτία , καὶ ὅμα ἠγαγνάσθη εἰς τοὔπισω ἐλκύσαι τὰς ἡνίας οὕτω σφόδρα , ὥστε ἐπὶ τὰ ἰσχία ἄμφω καθίσαι τὸν ἵππω , τὸν μὲν ἐκόντα διὰ τὸ μὴ ἀντιτείνειν , τὸν δὲ ὑβριστὴν μᾶλα ἄκοντα . ἀπελθόντε δὲ ἀπωκέρω , ὁ μὲν ὑπ’ αἰσχύνης τε καὶ θάμβους ἰδρώτι πᾶσαν ἔβρεξε τὴν ψυχήν , ὁ δέ , λήξας τῆς ὀδύνης ἣν ὑπὸ τοῦ χαλινοῦ τε ἔσχε καὶ τοῦ πτώματος , μόγις ἐξανανπεύσας ἐλοιόδησεν ὀργῇ , πολλὰ κακίζων τὸν τε ἡνίοχον καὶ τὸν ὁμόζυγα ὡς δειλίᾳ τε καὶ ἀνανδρίᾳ λυπόντε τὴν τάξιν καὶ ὁμολογίαν , καὶ
Lemmas: κος , λευκός ὁράω , μελανόμματος , τιμή ἐραστής μετά σωφροσύνη τε καί αἰδώς , καί ἀλάομαι δόξα ἑταῖρος , ἀπληκτος , κελεύματι μόνος καί λόγος ηνιοκειμαι · ὁ δέ αὖος Σκύλιος , πολύς , εἰκῇ συμπεφορμημένος , κρατερανύχρη , βραχυτεράχλος , αἰμοφρόσωπος , μελάγχαμος , γλαννόμματος , ὑψαμος , ὕβρις καί ἀλαζονεία ἑταῖρος , περί οὖς λάω - XXV . θεός , χαφρός , μάστιξ μετά κέντρον μόγις ὑπείκω . ὅταν 75 . δέ οὖν ὁ ἡνίοχος εἶδον ὁ ἐρωτικός ὄμμα , πᾶς αἰσθησις διατίθημι ὁ Ψυχή , γαγγαλισμός τε καί Πόδος κέντρον ὑποπίμπλημι , | ὁ μέν εὐπειθής ὁ ἡνίοχος ὁ ἵππος , ἀεί τε καί τότε αἰδώς βιάζομαι , ἑαυτοῦ κατέχω μή ἐκπίπτω ὁ ἐράω · ὁ δέ οὔτε κέντρον ἡνιοχικός οὔτε μάστιξ ἔτι ἐντρέπω , σκιρτάω δέ βία φέρω , καί πᾶς πρᾶγμα παρέχω ὁ σύζυξ τε καί ἡνίοχος ἀναγκάζω ἵημι τε πρός ὁ παιδικόν καί μνεία ποιέω ὁ ὁ Ἀφροδίσιος χάρις . ὁ δέ κατά ἀρχή μέν ἀντι - Ref . II . 15 . τείνω ἀγανακτέω , ὡς δεινός καί παράνομος ἀναγκάζω · τελευτή δέ , ὅταν μηδείς ἢ πέρας κακός , ποθέντεθον ἄγω , εἴκω καί ὁμολογέω ποιέω ὁ κελεύω . καί πρός αὐτός τε γίγνομαι καί εἶδον ὁ ὀψών ὁ ὁ παιδικός ἀστράπτω . ὁράω δέ ὁ 76 . ηνίοχος ὁ μνήμη πρός ὁ ὁ κάλλος φύσις φέρω , καί πάλιν ὁράω αὐτός μετά σωφροσύνη ἐν ἁγνός βάθρον βαίνω . ὁράω δέ δείδω τε καί ἀσφθείσα ἀναπίπτω ὕπτιος , καί Όμα ἄγω εἰς τουοπισω ἕλκω ὁ ἡνία οὗτος σφόδρα , ὥστε ἐπί ὁ ἰσχίον ἄμφω καθίζω ὁ ἵππος , ὁ μέν ἑκών διά ὁ μή ἀντιτείνω , ὁ δέ ὑβριστής μῆλον ἄκων . ἀπέρχομαι δέ ἀποκείρω , ὁ μέν ὑπό αἰσχύνη τε καί θάμβος ἱδρώς πᾶς βρέχω ὁ Ψυχή , ὁ δέ , λήγω ὁ ὀδύνη ὅς ὑπό ὁ χαλινός τε ἔχω καί ὁ πτῶμα , μόγις ἐξαναπνέω ελοιοδηω ὀργή , πολύς κακίζω ὁ τε ἡνίοχος καί ὁ ὁμόζυξ ὡς δειλία τε καί ἀνανδρία λυπέω ὁ τάξις καί ὁμολογία , καί