scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0247.1
ἢν οὖν μὴ ἐξαπατηθῶμεν , τοῦτον ἕνεκα λέγω . τοιούτους γάρ , ὦ Ἁγάζων , εἰ ἐννοεῖς , ἕκων μὲν ἕκαστα τούτων ἐν τῷ παρόντι ἀνάγκη ἄ ἔχουσιν , ἐὰν τε βούλωνται ἐὰν τε μὴ , καὶ τοῦτον γε δή που τις ἂν ἐπιθυμήσειεν · ἀλλ’ ὅταν τις λέγῃ ὅτι Ἐγὼ ὑγιαίνων βούλομαι καὶ ὑγιαίνειν καὶ πλουτῶν βούλομαι καὶ πλουτεῖν , καὶ ἐπιθυμῶ αὐτῶν τούτων ἃ ἔχω , εἴποιμεν ἂν αὐτῷ ὅτι Σὺ , ὦ ἄνθρωπε , πλοῦτον κεκτημένος καὶ ὑγίειαν καὶ ἰσχὺν βούλει καὶ εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον ταῦτα κεκτηθῆναι , ἐπεὶ ἐν τῷ γε νῦν παρόντι , εἰτε βούλει εἰτε μὴ , ἔχεις . σκόπει οὖν , ὅταν τοῦτο λέγῃς ὅτι Ἐπιθυμῶ τῶν παρόντων , εἰ ἄλλο τι λέγεις ἢ τοῦτο , ὅτι Βούλομαι τὰ νῦν παρόντα καὶ εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον παρεῖναι . ἄλλο τι ὁμολογοῦν ἄν ; Συμφόραιναι ἔφη τὸν Ἁγάζωνα . Ἐκεῖνος δὴ τὸν Σωκράτην . Οὐκοῦν τοῦτό γ’ ἐστὶν ἐκείνου ἔργον ὁ οὐπω ἐτοιμον αὐτῷ ἐστὶν οὐδὲ ἔχει , τὸ εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον ταῦτα εἶναι αὐτῷ σωζόμενα τὰ νῦν παρόντα ; Πάνυ γε , φάναι . Καὶ οὗτος ἄρα καὶ ἄλλος πᾶς ὁ ἐπιθυμῶν τοῦ μὴ ἐτοίμου ἐπιθυμεῖ καὶ τοῦ μὴ παρόντος , καὶ ὁ μὴ ἔχει καὶ ὁ μὴ ἐστιν αὐτὸς καὶ οὐ ἕνδεξ ἐστι , τοιαύτ’ ἄττα ἐστὶν ὧν ἡ ἐπιθυμία τε καὶ ὁ ἔρως ἐστίν . Πάνυ γ’ , εἰπεῖν . Ἰδοὺ δή , φάναι τὸν Σωκράτη , ἀνομολογησόμεθα τὰ εἰρημένα . ἄλλο τι ἐστὶν ὁ Ἔρως πρῶτον μὲν τινῶν , ἔπειτα τούτων ὧν ἄν p . 204 ἐνδεία παρῇ αὐτῷ ; | Ναί , φάναι . Ἐπὶ δὴ τούτοις ἀναμνησθήτι , τίνων ἔφησθα ἐν τῷ λόγῳ εἶναι τὸν Ἔρωτα . εἰ δὲ βούλει , ἐγὼ σε ἀναμνήσω . οἶμαι γάρ σε οὕτωσὶ πως εἰπεῖν , ὅτι τοῖς θεοῖς κατεσκευάσθη τὰ πράγματα δι’ ἔρωτα καλῶν · αἰσχρῶν γὰρ οὐκ εἶχ’ ἔρως . οὐχ οὕτωσὶ πως ἔλεγες ; Εἶπον γάρ , φάναι τὸν Ἁγάζωνα . Καὶ ἐπιεικῶς γε λέγεις , ὦ ἑταῖρε , φάναι τὸν Σωκράτην . καὶ εἰ τοῦτο οὕτως ἔχει , ἄλλο τι ὁ Ἔρως κάλλους ἂν εἴη ἔρως , αἰσχους δ’ οὔ ; Ὁμολογεῖ . Οὐκοῦν ὁμολογῆται , οὐ ἕνδεξ ἐστι καὶ μὴ ἔχει , τοῦτον ἔργον ; Ναί , εἰπεῖν . Ἐνδεξ ἄρ’
Lemmas: εἄν οὖν μή ἐξαπατάω , οὗτος ἕνεκα λέγω . τοιοῦτος γάρ , εἰμί ἀγάζω , εἰμί ἐννοέω , ἑκών μέν ἕκαστος οὗτος ἐν ὁ πάρειμι ἀνάγκη ὅς ἔχω , ἐάν τε βούλομαι ἐάν τε μή , καί οὗτος γε δή ποῦ τις εἄν ἐπιθυμέω · ἀλλά ὅταν τις λέγω ὅτι ἐγώ ὑγιαίνω βούλομαι καί ὑγιαίνω καί πλοῦτος βούλομαι καί πλουτέω , καί ἐπιθυμέω αὐτός οὗτος ὁ ἔχω , εἶπον εἄν αὐτός ὅτι σύ , εἰμί ἄνθρωπος , πλοῦτος κτάομαι καί ὑγίεια καί ἰσχύς βούλομαι καί εἰς ὁ ἔπειτα χρόνος οὗτος κτάομαι , ἐπεί ἐν ὁ γε νῦν πάρειμι , εἴτε βούλομαι εἴτε μή , ἔχω . σκοπέω οὖν , ὅταν οὗτος λέγω ὅτι ἐπιθυμέω ὁ πάρειμι , εἰμί ἄλλος τίς λέγω ἢ οὗτος , ὅτι βούλομαι ὁ νῦν πάρειμι καί εἰς ὁ ἔπειτα χρόνος πάρειμι . ἄλλος τίς ὁμολογέω ἄν ; συμφοραίνω φημί ὁ Ἁγάζωνα . ἐκεῖνος δή ὁ Σωκράτης . οὐκοῦν οὗτος γε εἰμί ἐκεῖνος ἔργον ὁ οὔπω ἑτοῖμος αὐτός εἰμί οὐδέ ἔχω , ὁ εἰς ὁ ἔπειτα χρόνος οὗτος εἰμί αὐτός σῴζω ὁ νῦν πάρειμι ; πάνυ γε , φαίνω . καί οὗτος ἄρα καί ἄλλος πᾶς ὁ ἐπιθυμέω ὁ μή ἑτοῖμος ἐπιθυμέω καί ὁ μή πάρειμι , καί ὁ μή ἔχω καί ὁ μή εἰμί αὐτός καί οὖον ἕνδεξ εἰμί , τοιοῦτος τις εἰμί ὅς ὁ ἐπιθυμία τε καί ὁ Ἔρως εἰμί . πάνυ γε , εἶπον . ἰδέ δή , φαίνω ὁ Σωκράτης , ἀνομολογέομαι ὁ εἴρω . ἄλλος τίς εἰμί ὁ Ἔρως πρῶτος μέν τις , ἔπειτα οὗτος ὅς ἄν p . 204 ἔνδεια πείρω αὐτός ; | Ναίς , φαίνω . ἐπί δή οὗτος ἀναμιμνήσκω , τίνω φημί ἐν ὁ λόγος εἰμί ὁ Ἔρως . εἰμί δέ βούλομαι , ἐγώ σύ ἀναμιμνήσκω . οἴομαι γάρ σύ οὕτως πως εἶπον , ὅτι ὁ θεός κατασκευάζω ὁ πρᾶγμα διά Ἔρως καλός · αἰσχρός γάρ οὐ ἔχω Ἔρως . οὐ οὕτως πως λέγω ; εἶπον γάρ , φαίνω ὁ Ἁγάζωνα . καί ἐπιεικής γε λέγω , εἰμί ἑταῖρος , φαίνω ὁ Σωκράτης . καί εἰμί οὗτος οὕτως ἔχω , ἄλλος τίς ὁ Ἔρως κάλλος εἄν εἰμί Ἔρως , αἶσχος δέ οὖον ; ὁμολογέω . οὐκοῦν ὁμολογέω , οὖον ἕνδεξ εἰμί καί μή ἔχω , οὗτος ἔργον ; Ναίς , εἶπον . Ἐνδεξ ἄρα