scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0094.1
δαγωγῶν καὶ διαπαιδαγωγούμενος ὑφ’ αὐτοῦ μάλιστ’ ἂν κατὰ λόγον ζῶν , ταύτῃ λελέχθω . τὸ δὲ δή παιδαγωγῆσον αὐτὸ μᾶλλον που καὶ πρότερον παρασκευαστέον εἰς δύναμιν ὅ τι κάλλιστον καὶ ἄριστον εἰς τὴν παιδαγωγίαν εἶναι . δι’ ἀκριβείας μὲν οὖν περὶ τούτων διελθεῖν ἴκανόν ἂν γένοιτο αὐτὸ καθ’ αὐτὸ μόνον ἔργον · τὸ δ’ ἐν παρεόργῳ κατὰ τὰ πρόσθεν ἐπόμενος ἂν τις οὐκ ἄπο τρόπου τῆδε σκοπῶν ὡς τῷ λόγῳ διαπεράναι’ ἂν . καθάπερ εἴπομεν πολλάκις , ὅτι τρία τριχῇ ψυχῆς ἐν ἡμῖν εἴδη καταφύσιται , τυγχάνει δὲ ἕκαστον κινήσεις ἔχον , οὕτω κατὰ ταῦτά καὶ νῦν ὡς διὰ βραχυτάτων ὀπτεῖον , ὅτι τὸ μὲν αὐτῶν ἐν ἀργίᾳ διάγον καὶ τῶν ἑαυτοῦ κινήσεων ἡσυχίαν ἄγον ἀσθενέστατον ἀνάγκη γίγνεσθαι , τὸ δ’ ἐν γυμνασίοις ἐξὠθεμένεσταν · διὸ φυλακτέον , | ὅπως ἂν ἔχῃ τὰς κινήσεις πρὸς ἀλλήλα συμμέτρους . τὸ δὲ περὶ τοῦ κυριωτάτου παρ’ ἡμῖν ψυχῆς εἴδους διανοεῖσθαι δεῖ τῆδε , ὡς ἄρα αὐτὸ δαίμονα θεὸς ἑκάστῳ δέδωκε , τοῦτο δὲ δή φαμεν οἴκειν μὲν ἡμῶν ἐπ’ ἄκρω τῷ σώματι , πρὸς δὲ τὴν ἐν οὐρανῷ ξυγγένειαν ἀπὸ γῆς ἡμᾶς αἴρειν ὡς ὄντας φυτὸν οὐκ ἔγειον ἀλλ’ οὐράνιον , ὀρθότατα λέγοντες ἐκεῖθεν γὰρ ὧθεν ἡ πρώτη τῆς ψυχῆς γένεσις ἔφυ , τοῦ θείου τὴν κεφαλὴν καὶ ζῖαν ἡμῶν ἀνακρεμαντὶν ὀρθοῖ πᾶν τὸ σῶμα . τῷ μὲν οὖν περὶ τὰς ἐπιθυμίας ἢ φιλονηνίας τετεταχότι καὶ ταῦτα διακονοῦντι σφόδρα πάντα τὰ δόγματα ἀνάγκη ὀνητὰ ἐγγεγονέναι , καὶ παντάπασι καθ’ ὅσον μάλιστα δυνατόν ὀνητῷ γίγνεσθαι , τοῦτον μηδὲ ὀμικρόν ἐλλείπειν , ἄτε τὸ τοιούτων πρήξιότι · τῷ δὲ περὶ φιλομάθειαν καὶ περὶ τὰς ἀληθεῖς φρονήσεις ἐσπουδακότι καὶ ταῦτα μάλιστα τῶν αὐτοῦ γεγυμνασμένῳ φρονεῖν μὲν ἀθάνατα καὶ θεία , ἄνπερ ἀληθείας ἐφάπτηται , πᾶσα ἀνάγκη που , καθ’ ὅσον δ’ αὐ μετασχεῖν ἀνθρωπίνη φύσις ἀθανασίας ἐνδέχεται , τοῦτον μηδὲν μέρος ἀπολείπειν , ἄτε δὲ ἀεὶ θεραπεύοντα τὸ θείον ἔχοντα
Lemmas: δαγωγῶν καί διαπαιδαγωγέω ὑπό αὐτός μάλιστα εἄν κατά λόγος ζῶ , οὗτος λέγω . ὁ δέ δή παιδαγωγέω αὐτός μᾶλλον ποῦ καί πρότερος παρασκευάζω εἰς δύναμις ὅς τίς καλῶς καί ἀγαθός εἰς ὁ παιδαγωγία εἰμί . διά ἀκρίβεια μέν οὖν περί οὗτος διέρχομαι ἱκανός εἄν γίγνομαι αὐτός κατά αὐτός μόνος ἔργον · ὁ δέ ἐν παρεόργῳ κατά ὁ πρόσθεν ἔπω εἄν τις οὐ ἀπό τρόπος τῆδε σκοπός ὡς ὁ λόγος διαπεραίνω εἄν . καθάπερ εἶπον πολλάκις , ὅτι τρεῖς τριχῆ Ψυχή ἐν ἐγώ εἶδος καταφύσσω , τυγχάνω δέ ἕκαστος κινέω ἔχω , οὗτος κατά οὗτος καί νῦν ὡς διά βραχύς ὀπτέω , ὅτι ὁ μέν αὐτός ἐν ἀργία διάγω καί ὁ ἑαυτοῦ κίνησις ἡσυχία ἄγω ἀσθενής ἀνάγκη γίγνομαι , ὁ δέ ἐν γυμνάσιον ἐξὠθεμένεσταν · διό φυλακτέος , | ὅπως εἄν ἔχω ὁ κινέω πρός ἀλλήλων σύμμετρος . ὁ δέ περί ὁ κύριος παρά ἐγώ Ψυχή εἶδος διανοέομαι δεῖ τῆδε , ὡς ἄρα αὐτός δαίμων θεός ἕκαστος δίδωμι , οὗτος δέ δή φημί οἰκέω μέν ἐγώ ἐπί ἄκρος ὁ σῶμα , πρός δέ ὁ ἐν οὐρανός συγγένεια ἀπό γῆ ἐγώ ἀείρω ὡς εἰμί φυτόν οὐ γίγνομαι ἀλλά οὐράνιος , ὀρθός λέγω ἐκεῖθεν γάρ ὤθω ὁ πρῶτος ὁ Ψυχή γένεσις φύω , ὁ θεῖον ὁ κεφαλή καί ζία ἐγώ ἀνακρεμαντὶν ὀρθόω πᾶς ὁ σῶμα . ὁ μέν οὖν περί ὁ ἐπιθυμία ἢ φιλονηνια τάσσω καί οὗτος διακονέω σφόδρα πᾶς ὁ δόγμα ἀνάγκη ὀνητός ἐγγίγνομαι , καί παντάπασι κατά ὅσος μάλιστα δυνατός ὀνητός γίγνομαι , οὗτος μηδέ όμικρον ἐλλείπω , αὔγ-ασμα ὁ τοιοῦτος πράσσω · ὁ δέ περί φιλομάθεια καί περί ὁ ἀληθής φρόνησις σπουδάζω καί οὗτος μάλιστα ὁ αὐτός γυμνάζω φρονέω μέν ἀθάνατος καί θεῖος , ἐάν ἀλήθεια ἐφάπτω , πᾶς ἀνάγκη ποῦ , κατά ὅσος δέ αὖος μετέχω ἀνθρώπινος φύσις ἀθανασία ἐνδέχομαι , οὗτος μηδείς μέρος ἀπολείπω , αὔγ-ασμα δέ ἀεί θεραπεύω ὁ θεῖον ἔχω