scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0266.2
ὑπὸ τούδε τοῦ Σατύρου · ἀλλὰ δὲ μὲν ἀκούσατε ὡς ὁμοίος τ᾽ ἐστὶν οἷς ἐγὼ εἶκασα αὐτὸν καὶ τὴν δύναμιν ὡς θαυμασίαν ἔχει . εὖ γὰρ ἴστε ὅτι οὐδεὶς ὑμῶν τοῦτον γεινώσκει · ἀλλ᾽ ἐγὼ δηλώσω , ἐπικέφα ἡξάμην . ὁρᾶτε γὰρ ὅτι Σωκράτης ἐρωτικῶς διακείται τῶν καλῶν καὶ ἀεὶ περὶ τούτους ἐστὶ καὶ ἐκπέπληκται , καὶ αὐτ᾽ ἀγνοεῖ πάντα καὶ οὐδὲν οἶδεν , ὡς τὸ σχῆμα αὐτοῦ τοῦτο . οὐ σελιηρώδες ; ἀφόδρα γε . τοῦτο γὰρ οὕτως ἐξωθεν περιβέβληται , ὥσπερ ὁ ἐγλυμμένος Σειληνός . ἐνδοθεν δὲ ἀνοιχθεὶς πῶς οὐ οἴδετε γέμει , ὦ ἄνδρες συμποταί , σωφροσύνης ; ἴστε ὅτι οὔτ᾽ εἰ τις καλός ἐστι μέλει αὐτῷ οὐδὲν , ἀλλὰ καταφρονεῖ τοσοῦτον ὅσον οὐδ᾽ ἂν εἰς οἴηθείη , οὔτ᾽ εἰ τις πλούσιος , οὔτ᾽ εἰ ἄλλην τινὰ τιμὴν ἔχων τῶν ὑπὸ πλήθους μακαριζομένων . ἡγεῖται δὲ πάντα ταῦτα τὰ κτήματα οὐδενὸς ἄξια καὶ ἡμᾶς οὐδὲν εἶναι , εἰρωνευόμενος δὲ καὶ παίζων πάντα τὸν βίον πρὸς τοὺς ἀνθρώπους διατελεῖ . σπουδάζωντος δὲ αὐτοῦ καὶ ἀνοιχθέντος οὐκ οἶδα εἰ τις εἶδρακε τὰ ἐντὸς ἀγάλματα . ἀλλ᾽ ἐγὼ ἤδη ποτ᾽ εἶδον , καὶ μοι ἔδοξεν οὕτω θεία καὶ χρυσᾶ εἶναι καὶ πάγκαλα | καὶ θαυμαστά , ὥστε ποιητέον εἶναι p . 217 . ἐν βραχεῖ ὅ τι κελεύου Σωκράτης . ἠγούμενος δὲ αὐτὸν ἐσπουδακέναι ἐπὶ τῇ ἐμῇ ὥρᾳ ἐμαυτὸν ἠρησάμην εἶναι καὶ εὐτύχημα ἐμὸν θαυμαστόν , ὡς ὑπάρχον μοι χαρισαμένῳ Σωκράτει πάντ᾽ ἀκούσαι ὅσαπερ οὗτος ἤδει · ἐφρόνουν γὰρ δὴ ἐπὶ τῇ ὥρᾳ θαυμασίον ὅσον . ταῦτα οὖν διανοηθείς , πρὸ τοῦ οὐκ εἰδὼς ἄνευ ἀκολούθου μόνος μετ᾽ αὐτοῦ γίγνεσθαι , τότε ἀποπέμπων τὸν ἀκόλουθον μόνος συνεγεγώμην . δεῖ γὰρ πρὸς ὑμᾶς πάντα τἀληθῆ εἰπεῖν · ἀλλὰ προσέχετε τὸν νοῦν , καὶ εἰ ψεύδομαι , Σώκρατες , ἐξέλεγχε . συνεγεγώμην γάρ , ὦ ἄνδρες , μόνος μόνῳ , καὶ ἤμην αὐτὶκα διαλέξεσθαι αὐτὸν μοι ἄπερ ἂν ἐραστὴς παιδικοῖς ἐν ἐρωμᾷ διαλεχθείη , καὶ ἐχαιρὼν . τούτων δ᾽ οὐ μᾶλα ἐγίγνετο οὐδὲν , ἀλλ᾽ ὥσπερ εἰώθει
Lemmas: ὑπό ὅδε ὁ Σάτυρος · ἀλλά δέ μέν ἀκούω ὡς ὅμοιος τε εἰμί ὅς ἐγώ εἰκάζω αὐτός καί ὁ δύναμις ὡς θαυμάσιος ἔχω . εὕω γάρ οἶδα ὅτι οὐδείς σύ οὗτος γιγνώσκω · ἀλλά ἐγώ δηλόω , ἐπικέφα ἥκω . ὁράω γάρ ὅτι Σωκράτης ἐρωτικός διάκειμαι ὁ καλός καί ἀεί περί οὗτος εἰμί καί ἐκπλήσσω , καί αὐτω ἀγνοέω πᾶς καί οὐδείς οἶδα , ὡς ὁ σχῆμα αὐτός οὗτος . οὖον σελιηρώδες ; αφοδραω γε . οὗτος γάρ οὕτως ἐξωθεν περιβάλλω , ὥσπερ ὁ γλύφω Σειληνός . ἔνδοθεν δέ ἀνοίγνυμι πῶς οὖον οἶδα γέμω , εἰμί ἀνήρ συμπότης , σωφροσύνη ; οἶδα ὅτι οὔτε εἰμί τις καλός εἰμί μέλος αὐτός οὐδείς , ἀλλά καταφρονέω τοσοῦτος ὅσος οὐδέ εἄν εἰς οἴομαι , οὔτε εἰμί τις πλούσιος , οὔτε εἰμί ἄλλος τις τιμή ἔχω ὁ ὑπό πλῆθος μακαρίζω . ἡγέομαι δέ πᾶς οὗτος ὁ κτῆμα οὐδείς ἄξιος καί ἐγώ οὐδείς εἰμί , εἰρωνεύομαι δέ καί παίζω πᾶς ὁ βίος πρός ὁ ἄνθρωπος διατελέω . σπουδάζω δέ αὐτός καί ἀνοίγνυμι οὐ οἶδα εἰμί τις δέρκομαι ὁ ἐντός ἄγαλμα . ἀλλά ἐγώ ἤδη πρός εἶδον , καί ἐγώ δοκέω οὗτος θεῖος καί χρύσεος εἰμί καί πάγκαλος | καί θαυμαστός , ὥστε ποιητέος εἰμί p . 217 . ἐν βραχύς ὅς τίς κελεύω Σωκράτης . ἡγέομαι δέ αὐτός σπουδάζω ἐπί ὁ ἐμέω ὥρα ἐμαυτοῦ ἀράομαι εἰμί καί εὐτύχημα ἐμός θαυμαστός , ὡς ὑπάρχω ἐγώ χαρίζω Σωκράτης πᾶς ἀκούω ὅσος οὗτος ἦδος · φρονέω γάρ δή ἐπί ὁ ὥρα θαυμάσιος ὅσος . οὗτος οὖν διανοέομαι , πρό ὁ οὐ εἰδοί ἄνευ ἀκόλουθος μόνος μετά αὐτός γίγνομαι , τότε ἀποπέμπω ὁ ἀκόλουθος μόνος συγγίγνομαι . δεῖ γάρ πρός σύ πᾶς τἀληθῆ εἶπον · ἀλλά προσέχω ὁ νόος , καί εἰμί ψεύδω , Σωκράτης , ἐξελέγχω . συγγίγνομαι γάρ , εἰμί ἀνήρ , μόνος μόνος , καί εἰμί αὐτίκα διαλέγω αὐτός ἐγώ Ἄπερ εἄν ἐραστής παιδικός ἐν ῥώμη διαλέγω , καί χαίρω . οὗτος δέ οὖον μῆλον γίγνομαι οὐδείς , ἀλλά ὥσπερ εἴωθα