scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0152.2
θεῶ αὐτὴ ἐστὶν ἡ ἀκριβεστάτη δεσποτεία καὶ · αὐτὴ ἡ ἀκριβεστάτη ἐπιστήμη , οὐτ’ ἂν ἡ δεσποτεία ἡ ἐκείνων ἡμῶν ποτὲ ἂν δεσπόδειεν , οὐτ’ ἂν ἡ ἐπιστήμη ἡμᾶς γνοίη οὐδὲ τι ἄλλο τῶν παρ’ ἡμῖν , ἀλλὰ ὁμοίως ἡμεῖς τ’ ἐκεῖνων οὐκ ἄρχομεν τῇ παρ’ ἡμῖν ἀρχῇ οὐδὲ γιγνώσκομεν 8 τοῦ θείου οὐδὲν τῇ ἡμετέρᾳ ἐπιστήμῃ , ἐκεῖνοι τε αὖ κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον οὔτε δεσπόται ἡμῶν εἰσὶν οὔτε γινώσκουσι τὰ ἀνθρώπεια πράγματα θεοὶ ὄντες . Ἄλλὰ μὴ λίαν , ἔφη , θαυμαστὸς ὁ λόγος , εἰ τις τὸν θεὸν ἀποστερήσειε τοῦ εἰδέναι . Ταῦτα μέντοι , ὦ Σώκρατες , ἔφη ὁ Παρμενίδης , καὶ ἔτι ἄλλα πρὸς τούτους | πάνυ πολλὰ ἀναγκαῖον ἔχειν τὰ εἴδη , εἰ εἰσὶν αὗται αἱ ἰδέαι τῶν ὄντων 11 καὶ ὁριεῖται τις αὐτὸ τι ἕκαστον εἶδος , ὥστε ἀποφεῖν τε τὸν ὄντοντα καὶ ἀμφισβητεῖν ὡς οὔτε ἐστι ταῦτα , εἴτε ὅ τι μάλιστα εἴη , πολλῇ ἀνάγκῃ αὐτὰ εἶναι τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει ἄγνωστα · καὶ ταῦτα λέγοντα δοκεῖν τέ τι λέγειν καὶ , ὅ ἄρτι ἐλέγομεν , θαυμαστῶς ὡς δυσανάπειστον εἶναι · καὶ ἀνδρὸς πάνυ μὲν εὐφυοῦς τοῦ δυνησομένου μαθεῖν ὡς ἐστι γένος τι ἕκαστον καὶ οὐσία αὐτὴ καθ’ αὐτήν , ἔτι δὲ θαυμαστοτέρου τοῦ εὐρήσοντος καὶ ἄλλον δυνησομένου διδάξαι ταῦτα πάντα ἰκανῶς διενκρινησάμενον . Συγχωρῶ σοι , ἔφη , ὦ Παρμενίδη , ὁ Σωκράτης · πάνυ γάρ μοι κατὰ νοῦν λέγεις . Ἄλλὰ μέντοι , εἶπεν ὁ Παρμενίδης , εἰ γέ τις δή , ὦ Σώκρατες , αὖ μὴ ἕασει εἴδη τῶν ὄντων εἶναι , εἰ πάντα τὰ νῦν δή καὶ ἄλλα τοιαῦτα ἀποβλέψας , μηδὲ τι ὁριεῖται εἶδος ἕνὸς ἕκαστον , οὐδὲ ὅποι τρέφει τὴν διάνοιαν ἕξει , μὴ ἕαν ἰδίαν τῶν ὄντων ἕκαστον τὴν αὐτὴν ἀεὶ εἶναι , καὶ οὕτω τὴν τοῦ διαλέγεσθαι δύναμιν παντάπασιν διαφθερεῖ . τοῦ τοιούτου μὲν οὖν μοι δοκεῖς καὶ μᾶλλον ἡσθήσθαι . Ἀληθῆ λέγεις , φάναι . 9 Τί οὖν ποιήσεις φιλοσοφίας πέρι ; ποῖ τρέψει ἄγνοουμένων τούτων ; Οὐ πάνυ μοι δοκῶ καθορᾶν ἐν γε τῷ παρόντι . Πρῶ γάρ , εἰπεῖν , πρὶν γυμνασθῆναι , ὦ Σωκρατες ,
Lemmas: θεάομαι αὐτός εἰμί ὁ ἀκριβής δεσποτεία καί · αὐτός ὁ ἀκριβής ἐπιστήμη , οὐ εἄν ὁ δεσποτεία ὁ ἐκεῖνος ἐγώ ποτέ εἄν δεσποδιειμι , οὐ εἄν ὁ ἐπιστήμη ἐγώ γιγνώσκω οὐδέ τίς ἄλλος ὁ παρά ἐγώ , ἀλλά ὁμοίως ἐγώ τε ἐκεῖνος οὐ ἄρχω ὁ παρά ἐγώ ἀρχή οὐδέ γιγνώσκω 8 ὁ θεῖον οὐδείς ὁ ἡμέτερος ἐπιστήμη , ἐκεῖνος τε αὖος κατά ὁ αὐτός λόγος οὔτε δεσπότης ἐγώ εἰμί οὔτε γιγνώσκω ὁ ἀνθρώπειος πρᾶγμα θεός εἰμί . ἀλλά μή λίαν , φημί , θαυμαστός ὁ λόγος , εἰμί τις ὁ θεός ἀποστερέω ὁ οἶδα . οὗτος μέντοι , εἰμί Σωκράτης , φημί ὁ Παρμενίδης , καί ἔτι ἄλλος πρός οὗτος | πάνυ πολύς ἀναγκαῖος ἔχω ὁ εἶδος , εἰμί εἰμί οὗτος ὁ ἰδέα ὁ εἰμί 11 καί ὁρίζω τις αὐτός τίς ἕκαστος εἶδος , ὥστε ἀποφεῖν τε ὁ οντοειντα καί ἀμφισβητέω ὡς οὔτε εἰμί οὗτος , εἴτε ὅς τίς μάλιστα εἰμί , πολύς ἀνάγκη αὐτός εἰμί ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἄγνωστος · καί οὗτος λέγω δοκέω τε τίς λέγω καί , ὅς ἄρτι λέγω , θαυμαστός ὡς δυσανάπειστος εἰμί · καί ἀνήρ πάνυ μέν εὐφυής ὁ δύναμαι μανθάνω ὡς εἰμί γένος τίς ἕκαστος καί οὐσία αὐτός κατά αὐτός , ἔτι δέ θαυμαστός ὁ εὐρήσοντος καί ἄλλος δύναμαι διδάσκω οὗτος πᾶς ἱκανῶς διενκρινεος . συγχωρέω σύ , φημί , εἰμί Παρμενίδης , ὁ Σωκράτης · πάνυ γάρ ἐγώ κατά νόος λέγω . ἀλλά μέντοι , εἶπον ὁ Παρμενίδης , εἰμί γε τις δή , εἰμί Σωκράτης , αὖος μή ἐάω εἶδος ὁ εἰμί εἰμί , εἰμί πᾶς ὁ νῦν δή καί ἄλλος τοιοῦτος ἀποβλέπω , μηδέ τίς ὁρίζω εἶδος εἷς ἕκαστος , οὐδέ ὅποι τρέφω ὁ διάνοια ἔχω , μή ἐάν ἴδιος ὁ εἰμί ἕκαστος ὁ αὐτός ἀεί εἰμί , καί οὗτος ὁ ὁ διαλέγω δύναμις παντάπασι διαφθείρω . ὁ τοιοῦτος μέν οὖν ἐγώ δοκέω καί μᾶλλον αἰσθάνομαι . ἀληθής λέγω , φαίνω . 9 τις οὖν ποιέω φιλοσοφία περί ; ποῖ τρέπω αγνοούμενος οὗτος ; οὖον πάνυ ἐγώ δοκέω καθοράω ἐν γε ὁ πάρειμι . πρός γάρ , εἶπον , πρίν γυμνάζω , εἰμί Σωκράτης ,