scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0458.2
θέραν ἀπὸ τῶν βαρβάρων ποιεῖν , τοὺς μὲν ἐκβάλλων , τοὺς δὲ χειρούμενος ἤκων Ἰέρωνος · τούτων δ’ αὐ γενόμενων δι’ ἀνδρὸς δικαίου τε καὶ ἀνδρείου καὶ σώφρονος καὶ φιλοσόφου τὴν αὐτὴν ἀρετὴς ἂν περὶ γενέσθαι δοξᾶν τοῖς πολλοῖς ἦπερ ἂν , εἰ Λιονύσιος ἐπεισὴλθε , παρὰ πᾶσιν ἂν ὡς ἔπος εἰπεῖν ἀνθρώποις ἀπέδεικτο γενομένη . νῦν δὴ ἢ πού τις δαίμων ἢ τις ἀληθῆς ἐμπεσὼν ἀνορία καὶ ἀθεότης καὶ τὸ μέγιστον τόλμαις ἀμαθίας , ἐξ ἧς πάντα κακὰ πᾶσιν ἐφθίεται καὶ βλαστάνει καὶ εἰς ὑστερον ἀποτελεῖ κακῶν τοῖς γεννήσασιν πικρότατον , αὕτη πάντα τὸ δεύτερον ἀνέτρεψε τε καὶ ἀπώλεσε . νῦν δὲ ἤν εὐφημώμεν χάριν οἴωνοῦ τὸ τρίτον . ὅμως δὲ μιμεῖσθαι μὲν συμβουλεύω Λίωνα ὑμῖν τοῖς φίλοις τὴν τε τῆς πατρίδος εὐνοιαν καὶ τὴν τῆς τροφῆς σώφρονα δίαιταν ἐπὶ λῶν , ὡς δὲ ὁρνήθων τὰς ἐκείνου βουλήσεις πειράσθαι ἀποτελεῖν · αἱ δὴ ἦσαν , ἀκηκόατε παρ’ ἐμοῦ σαφῶς · τὸν δὲ μὴ δυνάμενον ὑμῶν Ἀωριστὶ ζῆν κατὰ τὰ πάτρια , διώκοντα δὲ τὸν τε τῶν Λίωνος στραγέων καὶ τὸν Σικελικὸν βίον , μήτε παρακαλεῖν μήτε οἴεσθαι πιστὸν ἂν τι καὶ ὑμῖς πράξαι ποτε · τοὺς δὲ ἄλλους παρακαλεῖν ἐπὶ πάσης Σικελίας κατοικισμὸν τε καὶ ἰσονομίαν ἐκ τε αὐτῆς Σικελίας καὶ ἐκ Πελοποννήσου ἐμπαθῆς , φοβεῖσθαι δὲ μηδὲ Ἀθήνας · εἰσὶ γὰρ καὶ ἐκεῖ πάντων ἀνθρώπων διαφέροντες πρὸς ἀρετὴν ξενοφώνων τε ἀνδρῶν μισοῦντες τόλμας . Εἰ δ’ οὖν ταῦτα μὲν ὑστερα γένοιτ’ ἂν , κατεπεῖγουσι δὲ ὑμᾶς αἱ τῶν στάσεων πολλαὶ καὶ παντοδαπαὶ φρόνεναι ἐκάστης ἡμέρας διαφοραί , εἰδέναι μὲν πού χρή πάντα τινὰ ἄνδρα , ὅ καὶ βραχὺ δόξης ὀφθῆς μετέδωκε θεῖα τις τύχη , ὡς οὐκ ἔστι παῦλα κακῶν τοῖς στασιάζαι , πρὶν ἂν οἱ κρατήσαντες μάχαις καὶ ἐβολαῖς ἀνθρώπων καὶ στραγαῖς μηνιμενοῦντες καὶ ἐπὶ τιμωρίαις παύσωται τρεπόμενοι τῶν ἐχθρῶν , ἐγκρατεῖς δὲ ὄντες | αὐτῶν , θέμενοι νόμους κοινοὺς μηδὲν μᾶλλον πρὸς ἡδονὴν αὐτοῖς ἢ τοῖς
Lemmas: θέρω ἀπό ὁ βάρβαρος ποιέω , ὁ μέν ἐκβάλλω , ὁ δέ χειρόομαι ἥκω Ἱέρων · οὗτος δέ αὖος γίνομαι διά ἀνήρ Δίκαιος τε καί ἀνδρεῖος καί σώφρων καί φιλόσοφος ὁ αὐτός ἀρετή εἄν περί γίγνομαι δόξα ὁ πολύς ὅσπερ εἄν , εἰμί λιονυθεος ἐπεισέρχομαι , παρά πᾶς εἄν ὡς ἔπος εἶπον ἄνθρωπος ἀποδείκνυμι γίγνομαι . νῦν δή ἢ πού τις δαίμων ἢ τις ἀληθής ἐμπίπτω ανοριον καί ἀθεότης καί ὁ μέγας τόλμα ἀμαθία , ἐκ ὅς πᾶς κακός πᾶς φθίω καί βλαστάνω καί εἰς ὕστερος ἀποτελέω κακός ὁ γεννάω πικρός , οὗτος πᾶς ὁ δύο ἀνατρέπω τε καί ἀπόλλυμι . νῦν δέ ἐάν εὐφημέω χάρις οἰωνός ὁ τρίτος . ὅμως δέ μιμέομαι μέν συμβουλεύω Λιώνα σύ ὁ φίλος ὁ τε ὁ πατρίς εὔνοια καί ὁ ὁ τροφή σώφρων δίαιτα ἐπί λάω , ὡς δέ ὁράω ὁ ἐκεῖνος βούλησις πειράω ἀποτελέω · ὁ δή εἰμί , ἀκούω παρά ἐγώ σαφῶς · ὁ δέ μή δύναμαι σύ αωριειμι ζῶ κατά ὁ πάτριος , διώκω δέ ὁ τε ὁ λίων στραγέων καί ὁ Σικελικός βίος , μήτε παρακαλέω μήτε οἴομαι πιστόν εἄν τίς καί ὑμῖς πράσσω ποτός · ὁ δέ ἄλλος παρακαλέω ἐπί πᾶς Σικελία κατοικισμός τε καί ἰσονομία ἐκ τε αὐτός Σικελία καί ἐκ Πελοπόννησος εμπαθής , φοβέω δέ μηδέ Ἀθῆναι · εἰμί γάρ καί ἐκεῖ πᾶς ἄνθρωπος διαφέρω πρός ἀρετή ξενοφωνέω τε ἀνήρ μισέω τόλμα . εἰμί δέ οὖν οὗτος μέν ὕστερος γίγνομαι εἄν , κατεπείγω δέ σύ ὁ ὁ στάσις πολύς καί παντοδαπός φρονέω ἕκαστος ἡμέρα διαφορά , οἶδα μέν πού χρή πᾶς τις ἀνήρ , ὅς καί βραχύς δόξα ὁράω μεταδίδωμι θεῖον τις τύχη , ὡς οὐ εἰμί παῦλα κακός ὁ στασιάζω , πρίν εἄν ὁ κρατέω μάχη καί βολή ἄνθρωπος καί στραγός μηνίω καί ἐπί τιμωρία παύω τρέπω ὁ ἐχθρός , ἐγκρατής δέ εἰμί | αὐτός , τίθημι νόμος κοινός μηδείς μᾶλλον πρός ἡδονά αὐτός ἢ ὁ