scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0051.1
ἀλήθειαν , ἀλλὰ δὲ οὐκ ἔστι παρὰ ταῦτα οὐδαμῇ οὐδαμῶς , ἀλλὰ μάτην ἑκάστοτε εἶναι τί φαμεν εἶδος ἑκάστου νοητῶν , τὸ δὲ οὐδὲν ἀφ’ ἧν πλὴν λόγος · οὔτε οὖν δὴ τὸ παρὸν ἀκριτον καὶ ἀδίκαστον ἀφέντα ἀξίον φάναι διαχωριζόμενον ἔχειν οὕτως , οὔτ’ ἐπὶ λόγου μήκει πάρεγγον ἄλλο μήκος ἐπεμβλητέον · εἰ δὲ τις ὅρος ὁρισθείς μέγας διὰ βραχέων φανείη , τοῦτο ‘μάλιστ’ ἐγκαιρώτατον γένοιτ’ ἄν . ὧδε οὖν τὴν γ’ ἡμῖν αὐτὸς τίδωμαι ψῆφον · εἰ μὲν νοῦς καὶ δόξα ἀληθῆς ἔστων δύο γένη , παντάπασιν εἶναι καθ’ αὐτὰ ταῦτα τὰ ἀναίσθητα ὑφ’ ἡμῶν εἴδη , νοούμενα μόνον · εἰ δ’ ὡς τισὶ φαίνεται , δόξα ἀληθὴς νοῦ διαφέρει τὸ μηδὲν , πάνθ’ ὅποσα αὐ διὰ τοῦ σώματος αἰσθανόμεθα , θετὸν βεβαιοῦται . δύο δὴ λεκτέον ἐκεῖνω , διὸς χώρας ἀγνώνατον ἀνομοίας τε ἔχετον . τὸ μὲν γὰρ αὐτῶν διὰ διδαχῆς , τὸ δ’ ὑπὸ πειθοῦς ἡμῖν ἐγγίννεται · καὶ τὸ μὲν ἀεὶ μετὰ ἀληθοῦς λόγου , τὸ δὲ ἄλογον · καὶ τὸ μὲν ἀκίνητον πειθοῖ , τὸ δὲ μεταπειστόν · καὶ τοῦ μὲν πάντα ἄνδρα μετέχειν φατέον , νοῦ δὲ θεούς , ἀνθρώπων δὲ γένος βραχύ τι . τούτων δὲ οὕτως ἔχοντων ὁμολογητέον ἔν μὲν εἶναι τὸ | κατὰ ταῦτὰ εἶδος ἔχον , ἀγέννητον καὶ μ . 52 . ἀνώλεθρον , οὔτε εἰς ἑαυτὸ εἰσερχόμενον ἄλλο ἄλλοθεν οὔτε αὐτὸ εἰς ἄλλο ποὺ ἰόν , ἀόρατον δὲ καὶ ἄλλως ἀναίσθητον , τοῦτο ὁ δὴ νόησις εἴληχεν ἐπισκοπεῖν · τὸ δ’ ὁμώνυμον ὁμοίων τε ἐκεῖνω δεύτερον , αἰσθητόν , γεννητόν , πεφροημένον ἀεὶ , γιγνόμενον τε ἐν τινὶ τόπῳ καὶ πάλιν ἐκεῖθεν ἀπολλύμενον , δόξῃ μετ’ αἰσθήσεως περιληπτόν · τρίτον δὲ αὐ γένος ἔν τὸ τῆς χώρας ἀεὶ , φθαρὸν οὐ 3 . προσδεχόμενον , ἔδραν δὲ παρέχον ὅσα ἔχει γένεσιν πᾶσι , αὐτὸ δὲ μετ’ ἀναίσθησίας ἄπτον λογισμῷ τινὶ νοῦθω , μόγις πιστόν , πρὸς ὁ δὴ καὶ ὄνειροπολοῦμεν βλέποντες καὶ φαμεν ἀναγκαῖον εἶναι πον τὸ ἔν ἅπαν ἐν τινὶ τόπῳ καὶ κατέχον χώραν τινά , τὸ δὲ μήτε ἐν γῇ μήτε πον κατ’ οὐρανὸν οὐδὲν εἶναι . ταῦτα δὴ πάντα καὶ τούτων
Lemmas: ἀλήθεια , ἀλλά δέ οὐ εἰμί παρά οὗτος οὐδαμῇ οὐδαμῶς , ἀλλά μάτην ἑκάστοτε εἰμί τίς φημί εἶδος ἕκαστος νοητός , ὁ δέ οὐδείς ἀπό ἧμαι πλήν λόγος · οὔτε οὖν δή ὁ πάρειμι ἄκριτος καί ἀδίκαστος ἀφίημι ἄξιος φαίνω διαχωρίζω ἔχω οὕτως , οὔτε ἐπί λόγος μῆκος παραγίγνομαι ἄλλος μήκος ἐπεμβλητέον · εἰμί δέ τις ὅρος ὁρίζω μέγας διά βραχύς φαίνω , οὗτος μαλίζω ἔγκαιρος γίγνομαι ἄν . ὧδε οὖν ὁ γε ἐγώ αὐτός τίζω ψῆφος · εἰμί μέν νόος καί δόξα ἀληθής εἰμί δύο γένος , παντάπασι εἰμί κατά αὐτός οὗτος ὁ ἀναίσθητος ὑπό ἐγώ εἶδος , νοέω μόνος · εἰμί δέ ὡς τις φαίνω , δόξα ἀληθής νόος διαφέρω ὁ μηδείς , πᾶς ὁπόσος αὖος διά ὁ σῶμα αἰσθάνομαι , θετός βεβαιόω . δύο δή λεκτέος ἐκεῖνος , δίω χώρα ἄγνων ἀνόμοιος τε ἔχω . ὁ μέν γάρ αὐτός διά διδαχή , ὁ δέ ὑπό πειθώ ἐγώ ἐγγίγνομαι · καί ὁ μέν ἀεί μετά ἀληθής λόγος , ὁ δέ ἄλογος · καί ὁ μέν ἀκίνητος πειθώ , ὁ δέ μεταπειστός · καί ὁ μέν πᾶς ἀνήρ μετέχω φατέος , νόος δέ θεός , ἄνθρωπος δέ γένος βραχύς τίς . οὗτος δέ οὕτως ἔχω ὁμολογητέον ἐν μέν εἰμί ὁ | κατά οὗτος εἶδος ἔχω , ἀγέννητος καί μ . 52 . ἀνώλεθρος , οὔτε εἰς ἑαυτοῦ εἰσέρχομαι ἄλλος ἄλλοθεν οὔτε αὐτός εἰς ἄλλος πού εἶμι , ἀόρατος δέ καί ἄλλως ἀναίσθητος , οὗτος ὁ δή νόησις λαγχάνω ἐπισκοπέω · ὁ δέ ὁμώνυμος ὅμοιος τε ἐκεῖνος δύο , αἰσθητός , γεννητός , φρονέω ἀεί , γίγνομαι τε ἐν τις τόπος καί πάλιν ἐκεῖθεν ἀπόλλυμι , δόξα μετά αἴσθησις περιληπτός · τρίτος δέ αὖος γένος ἐν ὁ ὁ χώρα ἀεί , φθείρω οὖον 3 . προσδέχομαι , ἕδρα δέ παρέχω ὅσος ἔχω γένεσις πᾶς , αὐτός δέ μετά ἀναισθησία ἅπτω λογισμός τις νοῦθος , μόγις πιστός , πρός ὁ δή καί ὀνειροπολέω βλέπω καί φημί ἀναγκαῖος εἰμί πως ὁ ἐν ἅπας ἐν τις τόπος καί κατέχω χώρα τις , ὁ δέ μήτε ἐν γῆ μήτε πως κατά οὐρανός οὐδείς εἰμί . οὗτος δή πᾶς καί οὗτος