scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0268.2
Ἁγάθωνας , Ἐρυξίμαχον , Πανδαρίαν , Ἀριστοδήμους τε καὶ Ἀριστοφάναν · Σωκράτη δὲ αὐτὸν τί δεῖ λέγειν , καὶ ὅσοι ἄλλοι · πάντες γὰρ κεκοινωνήκατε τῆς φιλοσόφου μανίας τε καὶ βακχείας · διὸ πάντες ἀκούσεσθε · συγγνώσεσθε γὰρ τοῖς τε τότε πρᾶγμασι καὶ τοῖς νῦν λεγομένοις · οἱ δὲ οὐκὲταί , καὶ εἰ τις ἄλλος ἐστὶ βεβηλὸς τε καὶ ἀγροῖκος , πύλας πᾶν μεγάλας τοῖς ὠσὶν ἐπίθηθε . ἐπεὶδὴ γὰρ οὖν , ὦ ἄνδρες , ὁ τε λύχνος ἀπεσβέσκει καὶ οἱ παῖδες ἔξω ἦσαν , ἔδοξέ μοι χρήναι μηδὲν ποιμᾶλλειν πρὸς αὐτὸν ἀλλ᾽ ἐλευθέρως εἰπεῖν ἃ μοι ἔδοκει . καὶ εἶπον κινήσας αὐτόν , Σώκρατες , καθεύδεις ; Οὐ δήτα , ἢ δ᾽ ὅς . Οἶδα οὖν ἃ μοι δέδοται ; Τί μάλιστα ; ἔφη . Σὺ ἐμοὶ δοκεῖς , ἢν δ᾽ ἐγώ , ἐμοῦ ἐραστῆς ἄξιος γεγονέναι μόνος , καὶ μοι φαίνει ὀκνεῖν μνησθῆναι πρὸς με . ἐγὼ δὲ οὕτωσι ἔχω · πᾶν ἀνθρώπων ἡγοῦμαι εἶναι σοὶ μὴ σὺ καὶ τοῦτο χαρίζεσθαι καὶ εἰ τι ἄλλο ἢ τῆς οὐσίας τῆς ἐμῆς δέοιο ἢ τῶν φίλων τῶν ἐμῶν . ἐμοὶ μὲν γὰρ οὐδὲν ἐστὶ πρεσβύτερον τοῦ ὡς ὁ τι βέλτιστον ἐμὲ γενέσθαι , τοῦτον δὲ οἴμαι μοι συλλήπτορα οὐδὲνα κριώτερον εἶναι σοῦ . ἐγὼ δὴ τοιούτῳ ἀνδρὶ πολλῷ μᾶλλον ἂν μὴ χαριζόμενος αἰσχυννοίμην τοὺς φρονίμους , ἢ χαριζόμενος τοὺς τε πολλοὺς καὶ ἄφρονας . Καὶ οὗτος ἀκούσας μᾶλα εἰρωνικῶς καὶ σφόδρα ἑαυτῷ εἰωθότως ἔλεξεν Ὦ φίλε Ἀλκιβιάδη , κινδυτεύεις τῷ ὄντι οὐ φαῦλος εἶναι , εἴπερ ἀληθῆ τυγχάνει ὄντα ἃ λέγεις περὶ ἐμοῦ , καὶ τις ἔστ᾽ ἐν ἐμοὶ δύναμις δι᾽ ἣν ἂν σὺ γένοιτο ἀμείνων · ἀμήχανόν τι κάλλος ὁρῶνς ἂν ἐν ἐμοὶ καὶ τῆς παρὰ σοὶ εὐμορφίας πάμπολυ διαφέρον . εἰ δὴ καθαρῶν αὐτὸ κοινωνάσθαι τέ μοι ἐπιχειρεῖς καὶ ἀλλάξασθαι κάλλος ἀντὶ κάλλους , οὐκ ὀλίγω μου κλεονεκτεῖν διανοεῖ , ἀλλ᾽ ἀντὶ δόξης ἀληθείαν καλῶν πτάσθαι ἐπιχειρεῖς | καὶ τῷ ὄντι χρύσεα χαλκεῖσαν διαμεῖβεσθαι νοεῖς . ἀλλ᾽ , ὦ μακάριε , ἄμεινον σκόπει , μὴ σε λανθάνω οὐδὲν ὧν . ἢ τοι τῆς διανοίας ὄψις ἀρχεται ὅξυ
Lemmas: Αγάθωνας , Ἐρυξίμαχος , Πανδαρίαν , Ἀριστόδημος τε καί Ἀριστοφάνης · Σωκράτης δέ αὐτός τίς δεῖ λέγω , καί ὅσος ἄλλος · πᾶς γάρ κοινωνέω ὁ φιλόσοφος μανία τε καί βακχεία · διό πᾶς ἀκούω · συγγιγνώσκω γάρ ὁ τε τότε πρᾶγμα καί ὁ νῦν λέγω · ὁ δέ οὔκω , καί εἰμί τις ἄλλος εἰμί βέβηλος τε καί ἄγροικος , πύλη πᾶς μέγας ὁ οὖς πείθω . ἐπειδή γάρ οὖν , εἰμί ἀνήρ , ὁ τε λύχνος ἀποσβέννυμι καί ὁ παῖς ἔξω εἰμί , δοκέω ἐγώ χρή μηδείς ποιμᾶλλειν πρός αὐτός ἀλλά ἐλεύθερος εἶπον ὁ ἐγώ δοκέω . καί εἶπον κινέω αὐτός , Σωκράτης , καθεύδω ; οὖον δῆτα , ἢ δέ ὅς . οἶδα οὖν ὁ ἐγώ δίδωμι ; τις μάλιστα ; φημί . σύ ἐγώ δοκέω , εἄν δέ ἐγώ , ἐγώ ἐραστής ἄξιος γίγνομαι μόνος , καί ἐγώ φαίνω ὀκνέω μιμνήσκω πρός ἐγώ . ἐγώ δέ οὕτως ἔχω · πᾶς ἄνθρωπος ἡγέομαι εἰμί σύ μή σύ καί οὗτος χαρίζομαι καί εἰμί τίς ἄλλος ἢ ὁ οὐσία ὁ ἐμός δήω ἢ ὁ Φίλων ὁ ἐμέω . ἐγώ μέν γάρ οὐδείς εἰμί πρέσβυς ὁ ὡς ὁ τίς ἀγαθός ἐγώ γίγνομαι , οὗτος δέ οἴμη ἐγώ συλλήπτωρ οὐδείς κριός εἰμί σύ . ἐγώ δή τοιοῦτος ἀνήρ πολύς μᾶλλον εἄν μή χαρίζομαι αἰσχύνω ὁ φρόνιμος , ἢ χαρίζομαι ὁ τε πολύς καί ἄφρων . καί οὗτος ἀκούω μῆλον εἰρωνικός καί σφόδρα ἑαυτοῦ εἴωθα λέγω ὦ φίλος Ἀλκιβιάδης , κινδυτεύεις ὁ εἰμί οὖον φαῦλος εἰμί , εἴπερ ἀληθής τυγχάνω εἰμί ὁ λέγω περί ἐγώ , καί τις ἔστω ἐν ἐγώ δύναμις διά ὅς εἄν σύ γίγνομαι ἀγαθός · ἀμήχανος τίς κάλλος ὁράω εἄν ἐν ἐγώ καί ὁ παρά σύ εὐμορφία παμπολύς διαφέρω . εἰμί δή καθαρός αὐτός κοινωνέω τε ἐγώ ἐπιχειρέω καί ἀλλάσσω κάλλος ἀντί κάλλος , οὐ ὀλίγος ἐγώ κλέω διανοέομαι , ἀλλά ἀντί δόξα ἀλήθεια καλός πέτομαι ἐπιχειρέω | καί ὁ εἰμί χρύσεος χαλκεισαω διαμείβω νοέω . ἀλλά , εἰμί μακάριος , ἀγαθός σκοπέω , μή σύ λανθάνω οὐδείς ὅς . ἢ ὅς ὁ διάνοια ὄψις ἀρχω ὀξύς