scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0449.1
καὶ πόλεων ἄρχοντας μεγάλων ἐμβῆναι γενομένους . τὰ μὲν δὴ παρακελεύματα ἦν ταῦτά τε καὶ τοιαῦτα ἕτερα πάμπολλα , τὴν δ’ ἐμὴν δόξαν , τὸ μὲν περὶ τῶν νέων ὅπη ποτὲ γενήσοιτο , εἶχε φόβος — αἱ γὰρ ἐπιθυμίαι τῶν τοιούτων ταχεῖαι καὶ πολλάκις ἐκταῖς ἐναντίαι φερόμεναι — , τὸ δὲ Δίωνος ἡπιστάμην τῆς ψυχῆς πέρι φύσει τε ἐμπριδὲς ὅν ἡλικίας τε ἤδη μετριῶς ἔχον . οὐδὲν μοι σκοπουμένῳ καὶ διατάζοντι πότερον εἴη πορευτέον ἢ πῶς , ὅμως ἐξέφην δεῖν , εἰ ποτὲ τις τὰ διανοηθέντα περὶ νόμων τε καὶ πολιτείας ἀποτελεῖν ἐγχειρήσει , καὶ νῦν πειρατέον εἶναι · πείσας γὰρ ἕνα μόνον ἰκανῶς πάντα ἐξειργασμένος ἐσοίμην ἀγαθὰ . ταύτῃ μὲν δὴ τῇ διανοίᾳ τε καὶ τόλμῃ ἀπήρα οἰκοθεν , οὐχ ἢ τις ἐδόξαζον , ἀλλ’ αἰσχυνόμενος μὲν ἐμαυτὸν τὸ μέγιστον , μὴ δόξαιμι ποτὲ ἐμαυτῷ παντάπασιν λόγος μόνον ἀτεχνῶς εἶναι τις , ἔργου δὲ οὐδενὸς ἂν ποτὲ ἰκῶν ἀνθάψασθαι , κινδυνεύσειν δὲ προδοῦναι πρῶτον μὲν τὴν Δίωνος ξενίαν τε καὶ ἑταιρείαν ἐν κινδύνοις ὅντως γεγονότος οὐ σμικροῖς . εἰτ’ οὖν πάθω τι , εἰτ’ ἐκπεσῶν ὑπὸ Διονυσίου καὶ τῶν ἄλλων ἐχθρῶν ἐλθωι παρ’ ἡμᾶς φεύγων καὶ ἀνέροιτο εἰπὼν Ὦ Πλάτων , ἦκω σοι φυγὰς οὐχ ὁπλιτῶν δεόμενος οὐδὲ ἱππέων ἐνδεῆς γενόμενος τοῦ ἀμύνεσθαι τοὺς ἐχθρούς , ἀλλὰ λόγων καὶ πειθούς , ἢ σὲ μάλιστα ἡπιστάμην ἐγὼ δυνάμενον ἀνθρώπους νέους ἐπὶ τὰ ἀγαθὰ καὶ τὰ δίκαια προτρέποντα εἰς φιλίαν τε καὶ ἑταιρείαν ἀλλήλοις καθιστάναι ἕκάστοτε · ὧν ἐνδεία κατὰ τὸ σὸν μέρος νῦν ἐγὼ καταλιπὼν Συρακοῦσας ἐνθάδε πάρειμι . καὶ τὸ μὲν ἐμὸν ἕλαττον ὀνειδὸς σοι φέρει · φιλοσοφία δέ , ἣν ἐγκωμιάζεις ἀεὶ καὶ ἀτίμως φῆς ὑπὸ τῶν λοιπῶν ἀνθρώπων φέρεσθαι , πῶς οὐ προδέδοται τὰ νῦν μετ’ ἐμοῦ μέρος ὅσον ἐπὶ σοὶ γέγονε ; | καὶ Μεγαροὶ μὲν εἰ κατοικούντες ἐτυγχάνομεν , ἥλθες δή που ἂν μοι βοηθὸς ἐφ’ ἃ σε παρεκάλουν , ἢ πάντων ἂν
Lemmas: καί πόλις ἄρχω μέγας ἐμβαίνω γίγνομαι . ὁ μέν δή παρακέλευμα εἰμί οὗτος τε καί τοιοῦτος ἕτερος παμπολύς , ὁ δέ ἐμός δόξα , ὁ μέν περί ὁ νέος ὅπῃ ποτέ γίγνομαι , ἔχω φόβος — ὁ γάρ ἐπιθυμία ὁ τοιοῦτος ταχύς καί πολλάκις ἕκτος ἐναντίος φέρω — , ὁ δέ Δίων ἐπίσταμαι ὁ Ψυχή περί φύσις τε ἐμπριδὲς ὅς ἡλικία τε ἤδη μέτριος ἔχω . οὐδείς ἐγώ σκοπέω καί διατάζω πότερος εἰμί πορευτέος ἢ πῶς , ὅμως ἐκφαίνω δήω , εἰμί ποτέ τις ὁ διανοέομαι περί νόμος τε καί πολιτεία ἀποτελέω ἐγχειρέω , καί νῦν πειρατέον εἰμί · πείθω γάρ εἷς μόνος ἱκανῶς πᾶς ἐξεργάζομαι εἰμί ἀγαθός . οὗτος μέν δή ὁ διάνοια τε καί τόλμα ἀπεράω οἴκοθεν , οὐ ἢ τις δοξάζω , ἀλλά αἰσχύνω μέν ἐμαυτοῦ ὁ μέγας , μή δοκέω ποτέ ἐμαυτοῦ παντάπασι λόγος μόνος ἄτεχνος εἰμί τις , ἔργον δέ οὐδείς εἄν ποτέ ἴξ ἀνθάπτομαι , κινδυνεύω δέ προδίδωμι πρῶτος μέν ὁ Δίων ξένιος τε καί ἑταιρεία ἐν κίνδυνος εἰμί γίγνομαι οὖον μικρός . εἶτα οὖν πάσχω τίς , εἶτα ἐκπίπτω ὑπό Διονύσιος καί ὁ ἄλλος ἐχθρός ἔρχομαι παρά ἐγώ φεύγω καί ἀνείρομαι εἶπον ὦ Πλάτων , ἥκω σύ φυγάς οὐ ὁπλίτης δήω οὐδέ ἱππεύς ἐνδεής γίγνομαι ὁ ἀμύνω ὁ ἐχθρός , ἀλλά λόγος καί πειθώ , ἢ σύ μάλιστα ἐπίσταμαι ἐγώ δύναμαι ἄνθρωπος νέος ἐπί ὁ ἀγαθός καί ὁ Δίκαιος προσρέπω εἰς φίλιος τε καί ἑταιρεία ἀλλήλων καθίστημι ἑκάστοτε · ὅς ἔνδεια κατά ὁ σός μέρος νῦν ἐγώ καταλείπω Συράκουσαι ἐνθάδε πάρειμι . καί ὁ μέν ἐμός μικρός ὄνειδος σύ φέρω · φιλοσοφία δέ , ὅς ἐγκωμιάζω ἀεί καί ἄτιμος φημί ὑπό ὁ λοιπός ἄνθρωπος φέρω , πῶς οὖον προδίδωμι ὁ νῦν μετά ἐγώ μέρος ὅσος ἐπί σύ γίγνομαι ; | καί Μεγαροὶ μέν εἰμί κατοικέω τυγχάνω , ἔρχομαι δή ποῦ εἄν ἐγώ βοηθός ἐπί ὁ σύ παρακαλέω , ἢ πᾶς εἄν