scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0452.2
γοντα ἀπὸ τῆς τοῦ τοιούτου ξυμβουλῆς , ἄνδρα τε ἠγοίμην ἂν καὶ ἰατρικόν , τὸν δὲ ὑπομένοντα τοιουτίων ἀνανδρὸν τε καὶ ἀτερχνον . ταῦτόν δὴ καὶ πόλει , εἴτε αὐτῆς εἰς σὴ κύριος εἴτε καὶ πλείους , εἰ μὲν κατὰ τρόπον ὀρθὴ προνευμένης ὁδῷ τῆς πολιτείας ξυμβουλεύοντό τι τῶν προσφόρων , νοῦν ἔχοντος τὸ τοῖς τοιούτοις ξυμβουλεύειν · τοῖς δ᾽ ἔξω τὸ παρὰπαν βαίνουσι τῆς ὀρθῆς πολιτείας καὶ μηδαμῇ ἐθέλουσιν αὐτῆς εἰς ἴχνος ἔναι , προαγορεύουσι δὲ τῷ ξυμβούλῳ τὴν μὲν πολιτείαν ἔχων καὶ μὴ κινεῖν , ὡς ἀποθανομένῳ | ἐὰν κινή , ταῖς δὲ βουλήσεσι καὶ ἐπιθυμίαις αὐτῶν ὑπηρετοῦντα ξυμβουλεύειν κελεύουσι τὶνα τρόπον γίγνοτ᾽ ἂν ἅπστα τε καὶ τάχιστα εἰς τὸν ἀεὶ χρόνον , τὸν μὲν ὑπομένοντα ξυμβουλάς τοιαύτας ἠγοίμην ἂν ἀνανδρον , τὸν δ᾽ οὐχ ὑπομένοντα ἄνδρα . ταύτην δὴ τὴν διάνοιαν ἐγὼ κεκτημένος , ὅταν τίς μοι ξυμβουλεύηται περὶ τινὸς τῶν μεγίστων περὶ τὸν αὐτοῦ βίον , οἷον περὶ χρημάτων κτήσεως ἢ περὶ σώματος ἢ ψυχῆς ἐπιμελείας , ἂν μὲν μοι τὸ καθ᾽ ἡμέραν ἐν τινὶ τρόπῳ δοκῇ ζῆν ἢ συμβουλεύσαντος ἂν ἐθέλειν πεῖθεσθαι , περὶ ὧν ἀνακοινοῦται , προθύμως ξυμβουλεύω καὶ οὐκ ἀφροσιμάμενος μόνον ἐπαναδάμην · ἐὰν δὲ μὴ ξυμβουλεύηταί μοι τὸ παράπαν ἢ συμβουλεύοντι δῆλος ἢ μηδαμῇ πεισόμενος , αὐτόληπτος ἐπὶ τὸν τοιούτον οὐκ ἔχωμαι ξυμβουλεύσων , βιασόμενος δὲ οὐδ᾽ ἂν υἱὸς ἢ μου . δοῦλῳ δὲ ξυμβουλεύσαμ᾽ ἂν καὶ μὴ ἐθελοντὰ γε προσβιαζοίμην · πατέρα δὲ ἢ μητέρα οὐχ ὁσιον ἠγοῦμαι προσβιάζεσθαι μὴ νόσῳ παραφροσύνης ἔχονέους . ἐὰν δὲ τινὰ καθειστῶτα ζῶσι βίον , ἔαντοῖς ἀρέσκοντα , ἐμοὶ δὲ μή , μήτε ἀπεχθάνεσθαι μᾶτην νοηθετοῦντα μήτε δὴ κολακεύοντά γε ὑπηρετεῖν αὐτοῖς , πληρώσεις ἐπιθυμιῶν ἐκποιζόντα ὡς αὐτὸς ἀσπαζόμενος οὐκ ἂν ἐθέλοιμι ζῆν . ταῦτόν δὴ καὶ περὶ πόλεως αὐτοῦ διανοούμενον χεῖ ζῆν τὸν ἐμαρρονα · λέγειν μὲν , εἰ μὴ καλῶς αὐτῷ φαίνοτο πολιτεύεσθαι , εἰ μέλλοι μήτε ματαίας
Lemmas: Γόντα ἀπό ὁ ὁ τοιοῦτος συμβουλή , ἀνήρ τε ἡγέομαι εἄν καί ἰατρικός , ὁ δέ ὑπομένω τοιουτιοι ἄνανδρος τε καί ἀτερχνον . αὐτός δή καί πόλις , εἴτε αὐτός εἰς σός κύριος εἴτε καί πλείων , εἰμί μέν κατά τρόπος ὀρθός προνεύω ὁδός ὁ πολιτεία συμβουλεύω τίς ὁ πρόσφορος , νόος ἔχω ὁ ὁ τοιοῦτος συμβουλεύω · ὁ δέ ἔξω ὁ παράπαν βαίνω ὁ ὀρθός πολιτεία καί μηδαμός ἐθέλω αὐτός εἰς ἴχνος ἔναι , προαγορεύω δέ ὁ σύμβουλος ὁ μέν πολιτεία ἔχω καί μή κινέω , ὡς ἀποθνῄσκω | ἐάν κινέω , ὁ δέ βούλησις καί ἐπιθυμία αὐτός ὑπηρετέω συμβουλεύω κελεύω τίς τρόπος γίγνοτ᾽ εἄν ἅπτω τε καί ταχύς εἰς ὁ ἀεί χρόνος , ὁ μέν ὑπομένω συμβουλή τοιοῦτος ἡγέομαι εἄν ἄνανδρος , ὁ δέ οὐ ὑπομένω ἀνήρ . οὗτος δή ὁ διάνοια ἐγώ κτάομαι , ὅταν τίς ἐγώ συμβουλεύω περί τις ὁ μέγας περί ὁ αὐτός βίος , οἷος περί χρῆμα κτῆσις ἢ περί σῶμα ἢ Ψυχή ἐπιμέλεια , εἄν μέν ἐγώ ὁ κατά ἡμέρα ἐν τις τρόπος δοκέω ζῶ ἢ συμβουλεύω εἄν ἐθέλω πείθω , περί ὅς ἀνακοινόω , προθύμως συμβουλεύω καί οὐ ἀφροσιμάμενος μόνος ἐπαναδέω · ἐάν δέ μή συμβουλεύω ἐγώ ὁ παράπαν ἢ συμβουλεύω δῆλος ἢ μηδαμός πείθω , αὐτόληπτος ἐπί ὁ τοιοῦτος οὐ ἔχω συμβουλεύω , βιάζομαι δέ οὐδέ εἄν υἱός ἢ ἐγώ . δοῦλος δέ συμβουλεύω εἄν καί μή ἐθελοντής γε προσβιάζομαι · πατήρ δέ ἢ μήτηρ οὐ ὅσιος ἠγέω προσβιάζομαι μή νόσος παραφροσύνη ἔχω . ἐάν δέ τις καθίστημι ζῶ βίος , ἐάω ἀρέσκω , ἐγώ δέ μή , μήτε ἀπεχθάνομαι μάτην νοέω μήτε δή κολακεύω γε ὑπηρετέω αὐτός , πληρόω ἐπιθυμία ἐκποιέω ὡς αὐτός ἀσπάζομαι οὐ εἄν ἐθέλω ζῶ . αὐτός δή καί περί πόλις αὐτός διανοέομαι χέω ζῶ ὁ ἐμαρρονα · λέγω μέν , εἰμί μή καλῶς αὐτός φαίνω πολιτεύω , εἰμί μέλλω μήτε μάταιος