scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0256.1
πᾶσχει . ὁ γὰρ καλεῖται μελετῶν , ὡς ἐξιούσης ἐστὶ τῆς ἐπιστήμης · λήθη γὰρ ἐπιστήμης ἔξοδος , μελέτη δὲ πάλιν καινὴν ἐμποιοῦσα ἀντὶ τῆς ἀπιοῦσης μνήμην σᾶζει τὴν ἐπιστήμην , ὥστε τὴν αὐτὴν δοκεῖν εἶναι . τοῦτο γὰρ τῷ τρόπῳ πᾶν τὸ θνητὸν σᾶζεται , οὐ τῷ πανταπᾶσι τὸ αὐτὸ αἰεῖ εἶναι ὥσπερ τὸ θεῖον , ἀλλὰ τῷ τὸ ἀπιὸν καὶ παλαιοῦμενον ἕτερον νέον ἐγκαταλείπειν οἷον αὐτὸ ἡμῖν . ταύτῃ τῇ μηχανῇ , ὦ Σώκρατες , ἔφη , θνητὸν ἀθανασίας μετέχει , καὶ σῶμα καὶ τὰλλα πάντα · ἀθάνατον δὲ ἄλλῃ . μὴ οὖν θαύμαζε , εἰ τὸ αὐτοῦ ἀποβλάστημα φύσει πᾶν τιμᾷ · ἀθανασίας γὰρ χάριν παντὶ αὐτῇ ἡ σπουδὴ καὶ ὁ ἔρως ἔπεται . Καὶ ἐγὼ ἀκούσας τὸν λόγον ἐθαύμασα τε καὶ εἶπον Εἰς , ἣν δ’ ἐγώ , ὦ σοφωτάτῃ Λαέσιμα , ταῦτα ὡς ἀληθῶς οὕτως ἔχει ; Καὶ ἡ , ὥσπερ οἱ τέλειοι σοφισταί , Εἰ τοῦτο , ἔφη , ὦ Σώκρατες , ἐπεὶ καὶ τῶν ἀνθρώπων εἰ ἐθέλεις εἰς τὴν φιλοτιμίαν βλέπειν , θαυμάζοις ἂν τῆς ἀλογίας περὶ ἃ ἐγὼ εἴρηκα , εἰ μὴ ἔννοεις ἐνθυμηθεὶς ὡς δεινῶς διακρίνεται ἔρωτι τοῦ ὀνομαστοῦ γενέσθαι καὶ κλέος εἰς τὸν αἰεὶ χρόνον ἀθάνατον καταθέσθαι , καὶ ὑπὲρ τούτου κινδύνους τε κινδυνεύειν ἕτοιμοί εἰσι πάντες ἐτι μᾶλλον ἢ ὑπὲρ τῶν παίδων , καὶ χρήματ’ ἀναλίσκειν καὶ πόνους πονεῖν οὐδενιασοῦν καὶ ὑπεραποθνήσκειν · ἐπεὶ οἶει σύ , ἔφη , Ἄλκιστὶν ὑπὲρ Ἀδμήτου ἀποθανεῖν ἂν , ἢ Ἀχιλλέα Πατρόκλω ἐπαποθανεῖν , ἢ προαποθανεῖν τὸν ὑμέτερον Κόδρον ὑπὲρ τῆς βασιλείας τῶν παίδων , μὴ οἰομένους ἀθάνατον μνήμην ἀρετῆς περὶ ἑαυτῶν ἕσεσθαι , ἣν νῦν ἡμεῖς ἔχομεν ; Πολλοῦ γε δεῖ , ἔφη , ἀλλ’ , οἶμαι , ὑπὲρ ἀρετῆς ἀθανάτου καὶ τοιαύτης δόξης εὐκλεοῦς πάντες πάντα ποιοῦσιν , ὅσα ἂν ἀμείνους ᾖσι , τοσοῦτον μᾶλλον · τοῦ γὰρ ἀθανάτου ἐραστοί . οἱ μὲν οὖν ἐγκύμονες , ἔφη , κατὰ σώματα ὄντες πρὸς τὰς γυναῖκας μᾶλλον τρέπονται καὶ ταύτῃ ἐρωτικοί εἰσι , διὰ παιδογονίας ἀθανασίαν καὶ μνήμην καὶ εὐδαιμονίαν , ὡς οἴονται , αὐτοῖς εἰς
Lemmas: πάσχω . ὁ γάρ καλέω μελέτη , ὡς ἔξειμι εἰμί ὁ ἐπιστήμη · λήθη γάρ ἐπιστήμη ἔξοδος , μελέτη δέ πάλιν καινός ἐμποιέω ἀντί ὁ ἄπειμι μνήμη σῴζω ὁ ἐπιστήμη , ὥστε ὁ αὐτός δοκέω εἰμί . οὗτος γάρ ὁ τρόπος πᾶς ὁ θνητός σῴζω , οὖον ὁ παντάπασι ὁ αὐτός ἀεί εἰμί ὥσπερ ὁ θέω , ἀλλά ὁ ὁ ἀπέρχομαι καί παλαιόω ἕτερος νέος ἐγκαταλείπω οἷος αὐτός ἐγώ . οὗτος ὁ μηχανή , εἰμί Σωκράτης , φημί , θνητός ἀθανασία μετέχω , καί σῶμα καί ὅς πᾶς · ἀθάνατος δέ ἄλλος . μή οὖν θαυμάζω , εἰμί ὁ αὐτός ἀποβλάστημα φύσις πᾶς τιμάω · ἀθανασία γάρ χάρις πᾶς αὐτός ὁ σπουδή καί ὁ Ἔρως ἔπω . καί ἐγώ ἀκούω ὁ λόγος θαυμάζω τε καί εἶπον εἰς , ὅς δέ ἐγώ , εἰμί σοφός Λαέσιμα , οὗτος ὡς ἀληθής οὕτως ἔχω ; καί ὁ , ὥσπερ ὁ τέλειος σοφιστής , εἰμί οὗτος , φημί , εἰμί Σωκράτης , ἐπεί καί ὁ ἄνθρωπος εἰμί ἐθέλω εἰς ὁ φιλοτιμία βλέπω , θαυμάζω εἄν ὁ ἀλογία περί ὁ ἐγώ εἴρω , εἰμί μή ἐννοέω ἐνθυμέομαι ὡς δεινῶς διακρίνω Ἔρως ὁ ὀνομαστός γίγνομαι καί κλέος εἰς ὁ ἀεί χρόνος ἀθάνατος κατατίθημι , καί ὑπέρ οὗτος κίνδυνος τε κινδυνεύω ἑτοῖμος εἰμί πᾶς ἔτι μᾶλλον ἢ ὑπέρ ὁ παῖς , καί χρῆμα ἀναλίσκω καί πόνος πονέω οὐδενιασοῦν καί ὑπεραποθνῄσκω · ἐπεί οἴομαι σῦς , φημί , Ἄλκιστις ὑπέρ Ἄδμητος ἀποθνῄσκω εἄν , ἢ Ἀχιλλεύς Πάτροκλος ἐπαποθνῄσκω , ἢ προαποθνῄσκω ὁ ὑμέτερος Κόδρος ὑπέρ ὁ βασίλεια ὁ παῖς , μή οἴομαι ἀθάνατος μνήμη ἀρετή περί ἑαυτοῦ ἕννυμι , ὅς νῦν ἐγώ ἔχω ; Πολύς γε δεῖ , φημί , ἀλλά , οἴομαι , ὑπέρ ἀρετή ἀθάνατος καί τοιοῦτος δόξα εὐκλεής πᾶς πᾶς ποιέω , ὅσος εἄν ἀγαθός εἰμί , τοσοῦτος μᾶλλον · ὁ γάρ ἀθάνατος ῥᾴδιος . ὁ μέν οὖν ἐγκύμων , φημί , κατά σῶμα εἰμί πρός ὁ γυνή μᾶλλον τρέπω καί οὗτος ἐρωτικός εἰμί , διά παιδογονία ἀθανασία καί μνήμη καί εὐδαιμονία , ὡς οἴομαι , αὐτός εἰς