scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0250.2
δεῖσεις καὶ θυσίας , τῶν δὲ τὰς ἐπιτάξεις τε καὶ ἀμοιβὰς τῶν θυσιῶν .. ἐν μέσῳ δὲ ὅν ἀμφοτέρων συμπληροῖ , ὥστε τὸ πᾶν αὐτὸ αὐτῷ συνδεδέσθαι . διὰ τοῦτο καὶ ἡ μαντική πᾶσα χωρεῖ καὶ ἡ τῶν ἱερέων τέχνη τῶν τε περὶ τὰς θυσίας καὶ τὰς τελετὰς καὶ τὰς ἐκφράδας | καὶ τὴν μαντελίαν πᾶσαν καὶ γοητείαν . θεὸς δὲ ἀνθρώπῳ οὐ μιγνύται , ἀλλὰ διὰ τούτου πᾶσά ἐστιν ἡ ὁμιλία καὶ ἡ διάλεκτος θεοῖς πρὸς ἀνθρώπους , καὶ ἐξηγγορεύει καὶ καθεύδονται . καὶ ὁ μὲν περὶ τὰ τοιαῦτα σοφὸς δαιμόνιος ἀνήρ , ὁ δὲ ἄλλο τι σοφὸς ἂν ἢ περὶ τέχνας ἢ χειρουργίας τινὰς βαναύσος . οὗτοι δὴ οἱ δαίμονες πολλοὶ καὶ παντοδαποὶ εἰσιν , εἰς δὲ τούτων ἐστὶ καὶ ὁ Ἔρως . Πατρὸς δέ , ἦν ὁ ἐγώ , τίνος ἐστὶ καὶ μητρός ; Μακρότερον μὲν , ἔφη , διηγήσασθαι · ὅμως δέ σοι ἐφῶ . ὥστε γὰρ ἐγένετο ἡ Ἀφροδίτη , εἰσιώντο οἱ θεοί , οἱ τε ἄλλοι καὶ ὁ τῆς Μήτιδος υἱὸς Πόρος . ἐπειδὴ δὲ ἐδείπνησαν , προσκατήσουςα οἶον δὴ εὐοχίας οὖσης ἀφίκετο ἡ Πενία , καὶ ἦν περὶ τὰς θύρας . ὁ οὖν Πόρος μεθυσθεὶς τοῦ νέκταρος , οἴνος γὰρ οὔπω ἦν , εἰς τὸν τοῦ Διὸς κῆπον εἰσελθὼν βεβαρημένος ἥδεν . ἡ οὖν Πενία ἐπιβουλευοῦσα διὰ τὴν αὐτῆς ἀπορίαν παιδίον ποιήσασθαι ἐκ τοῦ Πόρου , κατακλίνεται τε παρ’ αὐτῷ καὶ ἐκύησε τὸν Ἔρωτα . διὸ δὴ καὶ τῆς Ἀφροδίτης ἀκόλουθος καὶ θεράπων γέγονεν ὁ Ἔρως , γεννηθεὶς ἐν τοῖς ἐκείνης γενεθλίοις καὶ ἅμα φύσει ἐραστὴς ὢν περὶ τὸ καλόν , καὶ τῆς Ἀφροδίτης καλῆς οὖσης . ὥστε οὖν Πόρου καὶ Πενίας υἱὸς ὢν ὁ Ἔρως ἐν τοιαύτῃ τύχῃ καθεῖστηκε . πρῶτον μὲν πέντης ἀεὶ ἐστὶ , καὶ πολλοῦ δεῖ ἀπαλὸς τε καὶ καλός , οἷον οἱ πολλοὶ οἴονται , ἀλλὰ σκληρὸς καὶ ἀχμηρὸς καὶ ἀνυπόδητος καὶ ὄοικος , γαμαιπετὴς ἀεὶ ὢν καὶ ἀστρωτός , ἐπὶ θύραις καὶ ἐν ὁδοῖς ὑπαὶθριος κοιμώμενος , τὴν τῆς μητρὸς φύσιν ἔχων , ἀεὶ ἐνδείᾳ ὕνοιχος . κατὰ δὲ αὐ τὸν πατέρα ἐπιβουλὸς ἐστὶ τοῖς καλοῖς καὶ τοῖς ἀγαθοῖς , ἀνδρεῖος ὢν καὶ ἰτὴς καὶ σύντονος ,
Lemmas: δείδω καί θυσία , ὁ δέ ὁ ἐπίταξις τε καί ἀμοιβή ὁ θυσία .. ἐν μέσος δέ ὅς ἀμφότερος συμπληρόω , ὥστε ὁ πᾶς αὐτός αὐτός συνδέω . διά οὗτος καί ὁ μαντικός πᾶς χωρέω καί ὁ ὁ ἱερός τέχνη ὁ τε περί ὁ θυσία καί ὁ τελετή καί ὁ ἐκφράδας | καί ὁ μαντελίαν πᾶς καί γοητεία . θεός δέ ἄνθρωπος οὖον μίγνυμι , ἀλλά διά οὗτος πᾶς εἰμί ὁ ὁμιλία καί ὁ διάλεκτος θεός πρός ἄνθρωπος , καί ἐξηγορεύω καί καθεύδω . καί ὁ μέν περί ὁ τοιοῦτος σοφός δαιμόνιος ἀνήρ , ὁ δέ ἄλλος τίς σοφός εἄν ἢ περί τέχνη ἢ χειρουργία τις βάναυσος . οὗτος δή ὁ δαίμων πολύς καί παντοδαπός εἰμί , εἰς δέ οὗτος εἰμί καί ὁ Ἔρως . πατήρ δέ , εἰμί ὁ ἐγώ , τίς εἰμί καί μήτηρ ; μακρός μέν , φημί , διηγέομαι · ὅμως δέ σύ ἐφίημι . ὥστε γάρ γίγνομαι ὁ Ἀφροδίτη , εἰσέρχομαι ὁ θεός , ὁ τε ἄλλος καί ὁ ὁ Μῆτις υἱός Πόρος . ἐπεί δέ δειπνέω , προσκατήσουςα οἶος δή ευοχια εἰμί ἀφικνέομαι ὁ Πενία , καί εἰμί περί ὁ θύρα . ὁ οὖν Πόρος μεθύσκω ὁ νέκταρ , οἶνος γάρ οὔπω εἰμί , εἰς ὁ ὁ Ζεύς κῆπος εἰσέρχομαι βαρέω ἀείδω . ὁ οὖν Πενία ἐπιβουλεύω διά ὁ αὐτός ἀπορία παιδίον ποιέω ἐκ ὁ Πόρος , κατακλίνω τε παρά αὐτός καί κύω ὁ Ἔρως . διό δή καί ὁ Ἀφροδίτη ἀκόλουθος καί θεράπων γίγνομαι ὁ Ἔρως , γεννάω ἐν ὁ ἐκεῖνος γενέθλιος καί ἅμα φύσις ἐραστής εἰμί περί ὁ καλός , καί ὁ Ἀφροδίτη καλός εἰμί . ὥστε οὖν Πόρος καί πενία υἱός εἰμί ὁ Ἔρως ἐν τοιοῦτος τυγχάνω καθίστημι . πρῶτος μέν πέντη ἀεί εἰμί , καί πολύς δεῖ ἁπαλός τε καί καλός , οἷος ὁ πολύς οἴομαι , ἀλλά σκληρός καί ἀχμηρὸς καί ἀνυπόδητος καί ὄοικος , γαμαιπιπτω ἀεί εἰμί καί άστρωτος , ἐπί θύρα καί ἐν ὁδός ὑπαίθριος κοιμάω , ὁ ὁ μήτηρ φύσις ἔχω , ἀεί ἔνδεια υνοαδδιξ . κατά δέ αὖος ὁ πατήρ επίβουλος εἰμί ὁ καλός καί ὁ ἀγαθός , ἀνδρεῖος εἰμί καί ἰταμός καί σύντονος ,