scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0582.1
ἀκούειν μήθ᾽ ὁρᾶν μήτ᾽ ἄλλην χρείαν μηδεμιᾶν χρήσθαι τῷ σώματι κρείττον ἢ ὁπηοῦν χρήσθαι . καὶ δὴ καὶ περὶ τέχνην ὡσαύτως · ὅστις γὰρ δὴ μὴ ἐπίσταται τῇ ἑαυτοῦ λύρᾳ χρήσθαι , δῆλον ὡς οὔδ᾽ τῇ τοῦ γείτονος , οὔδ᾽ ὅστις μὴ τῇ τῶν ἄλλων , οὔδ᾽ τῇ ἑαυτοῦ , οὔδ᾽ ἄλλῳ τῶν ὀργάνων οὔδὲ κτημάτων οὐδενί . καὶ τελευταῖά δὴ καλῶς ὁ λόγος οὗτός σοι , ὡς ὅστις ψυχῇ μὴ ἐπίσταται χρήσθαι , τούτῳ τὸ ἄγειν ἡσυχίαν τῇ ψυχῇ καὶ μὴ ζῆν κρείττον ἢ ζῆν πράττοντι καθ᾽ αὑτόν · εἰ δέ τις ἀνάγκη ζῆν εἴη , δοῦλῳ ἄμεινον ἢ ἐλευθέρῳ δι᾽ ἅπαν τὸ τοιοῦτον τὸν βίον ἐστὶν ἄρα , καθάπερ πλοίου παραδόντι τὰ πηδάλια τῆς διανοίας ἄλλῳ , τῷ μαθόντι τὴν τῶν ἀνθρώπων κυβερνητικήν , ἣν δὴ σὺ πολιτικήν , ὦ Σώκρατες , ἐπωνομάζεις πολλάκις , τὴν αὐτὴν δὴ ταύτην δικαστικήν τε καὶ δικαιοσύνην ὡς ἐστὶ λέγων . Τούτοις δὴ τοῖς λόγοις καὶ ἐτέροις τοιούτοις παμπόλλοις καὶ παγκαλῶς λεγομένοις , ὡς διδακτὸν ἀρετὴ καὶ πάντων ἑαυτοῦ δεῖ μάλιστα ἐπιμελεῖσθαι , σχεδὸν οὔτ᾽ ἀντεῖπον πώποτε οὔτ᾽ οἶμαι μήποδ᾽ ὕστερον ἀντεῖπον · προτρεπτικωτάτους τε γὰρ ἠγοῦμαι καὶ ἀφελιμωτάτους , καὶ ἀτεχνῶς ὡςπερ καθεύδοντας ἐπείγειν ἡμᾶς . προσεῖχον δὴ τὸν νοῦν τὸ μετὰ ταῦτα ὡς ἀκουσόμενος , ἐπανερωτῶν οὐ τι σὲ τὸ πρῶτον , ὦ Σώκρατες , ἀλλὰ τῶν ἠλικιωτῶν τε καὶ συνεπιδημητῶν ἢ ἐταίρων σῶν , ἧ ὅπως δεῖ πρὸς σὲ περὶ αὐτῶν τὸ τοιοῦτον ὀνομάζειν . τούτων γὰρ τοὺς τι μάλιστα εἶναι δοξαζομένους ὑπὸ σοῦ πρῶτους ἐπανηρώτων , πυνθανόμενος τίς ὁ μετὰ ταῦτ᾽ σὴ λόγος , καὶ κατὰ σὲ τρόπον τινὰ ὑποτεινὼν αὐτοῖς Ὦ βέλτιστοι , ἔφη , ὑμεῖς , πῶς ποτὲ νῦν ἀποδεχόμεθα τὴν Σωκράτους προτροπὴν ἡμῶν ἐπ᾽ ἀρετήν ; ὡς ὄντος μόνου τούτου , ἐπεξελθεῖν δὲ οὐκ ἔνι τῷ πράγματι καὶ λαβεῖν αὐτὸ τελῶς , ἀλλ᾽ ἡμῖν παρὰ πάντα δὴ τὸν βίον ἔργον τοῦτ᾽ ἔσται , τοὺς μήπω προτετραμμένους προτρέπειν , καὶ ἐκείνους αὐ ἐτέρους ; ἢ δεῖ
Lemmas: ἀκούω μήτε ὁράω μήτε ἄλλος χρεία μηδείς χράω ὁ σῶμα ἀγαθός ἢ ὅσπης χράω . καί δή καί περί τέχνη ὡσαύτως · ὅστις γάρ δή μή ἐπίσταμαι ὁ ἑαυτοῦ λύρα χράω , δῆλος ὡς οὐδέ ὁ ὁ γείτων , οὐδέ ὅστις μή ὁ ὁ ἄλλος , οὐδέ ὁ ἑαυτοῦ , οὐδέ ἄλλος ὁ ὄργανον οὐδέ κτῆμα οὐδείς . καί τελευταῖος δή καλῶς ὁ λόγος οὗτος σύ , ὡς ὅστις Ψυχή μή ἐπίσταμαι χράω , οὗτος ὁ ἄγω ἡσυχία ὁ Ψυχή καί μή ζῶ ἀγαθός ἢ ζῶ πράσσω κατά ἑαυτοῦ · εἰμί δέ τις ἀνάγκη ζῶ εἰμί , δοῦλος ἀγαθός ἢ ἐλεύθερος διά ἅπας ὁ τοιοῦτος ὁ βίος εἰμί ἄρα , καθάπερ πλοῖον παραδίδωμι ὁ πηδάλιον ὁ διάνοια ἄλλος , ὁ μανθάνω ὁ ὁ ἄνθρωπος κυβερνητικός , ὅς δή σύ πολιτικός , εἰμί Σωκράτης , ἐπονομάζω πολλάκις , ὁ αὐτός δή οὗτος δικαστικός τε καί δικαιοσύνη ὡς εἰμί λέγω . οὗτος δή ὁ λόγος καί ἕτερος τοιοῦτος παμπολύς καί παγκάλως λέγω , ὡς διδακτός ἀρετή καί πᾶς ἑαυτοῦ δεῖ μάλιστα ἐπιμελέομαι , σχεδόν οὔτε ἀντιλέγω πώποτε οὔτε οἴομαι μήποδ᾽ ὕστερος ἀντιλέγω · προτρεπτικός τε γάρ ἠγέω καί ἀφελιμωτάτους , καί ἄτεχνος ὡς καθεύδω ἐπείγω ἐγώ . προσέχω δή ὁ νόος ὁ μετά οὗτος ὡς ἀκούω , ἐπανερωτάω οὖον τίς σύ ὁ πρῶτος , εἰμί Σωκράτης , ἀλλά ὁ ἡλικιώτης τε καί συνεπιδημέω ἢ ἑταῖρος σός , ἧ ὅπως δεῖ πρός σύ περί αὐτός ὁ τοιοῦτος ὀνομάζω . οὗτος γάρ ὁ τίς μάλιστα εἰμί δοξάζω ὑπό σύ πρῶτος ἐπανερωτάω , πυνθάνομαι τίς ὁ μετά αὐτός σός λόγος , καί κατά σύ τρόπος τις ὑποτείνω αὐτός ὦ ἀγαθός , φημί , σύ , πῶς ποτέ νῦν ἀποδέχομαι ὁ Σωκράτης προτροπή ἐγώ ἐπί ἀρετή ; ὡς εἰμί μόνος οὗτος , ἐπεξέρχομαι δέ οὐ ἐν ὁ πρᾶγμα καί λαμβάνω αὐτός τέλος , ἀλλά ἐγώ παρά πᾶς δή ὁ βίος ἔργον οὗτος εἰμί , ὁ μήπω προτρέπω προτρέπω , καί ἐκεῖνος αὖος ἕτερος ; ἢ δεῖ