scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0477.1
καὶ δὴ καὶ ὅτι τὸ σμικρὸν τοῦτο μεγάλων καὶ μυρίων κακῶν αἴτιον ἐκάστοτε ἐμφαίνει γεγόμενον , καὶ πέρας οὐδὲν ποτε τελεῖται , ξυνάπτει δὲ ἀεὶ παλαιὰ τελευτὴ δοκοῦσα ἀρχὴ φυομένη νέᾳ , διολέσθαι δ’ ὑπὸ τοῦ κύκλου τούτου κινδυνεύσει καὶ τὸ τυραννικὸν ἄπαν καὶ τὸ δημοτικὸν γένος , ἥξει δέ , ἐάνπερ τῶν εἰκότων γιγνηταὶ τε καὶ ἀπεκνιτῶν , σχεδὸν εἰς ἔρημίαν τῆς Ἑλληνικῆς φωνῆς Σικελία πᾶσα , Φοινίκων ἢ Ὀπικῶν μεταβαλοῦσα εἰς τινα δυναστείαν καὶ κράτος . τούτων δὴ χαῖ πάσης προθυμία πάντας τοὺς Ἕλληνας τέμνειν φάρμακον . εἰ μὲν δὴ τις ὀρθότερον ἀμείνον τ’ ἔχει τοῦ ὑπ’ ἐμοῦ ὑπθησομένου , ἐνεγκὼν εἰς τὸ μέσον | ὀρθότατα φιλέλλην ἂν λεχθείη . ὁ δὲ μοι φαίνεται πῃ τὰ νῦν , ἐγὼ πειράσομαι πάσης παρόψεως καὶ κοινῷ τινὶ δικαίῳ λόγῳ χρῶμενος δηλοῦν . λέγω γὰρ δὴ διαττητοῦ τινα τρόπον διαλεγόμενος ὡς δυοῖν τυραννεύσαντι τε καὶ τυραννευθέντι , ὡς ἐνὶ ἐκατέρῳ παλαιᾶν ἐμὴν ξυμβουλήν . καὶ νῦν δ’ ὁ γ’ ἐμὸς λόγος ἂν εἴη ξύμβουλος τυράννῳ παντὶ φεύγειν μὲν τοὔνομά τε καὶ τοὔργον τοῦτο , εἰς βασιλείαν δέ , εἰ δυνατόν εἴη , μεταβαλεῖν . δυνατόν δέ , ὡς ἔδειξεν ἔργῳ σοφὸς ἀνὴρ καὶ ἀγαθὸς Λυκούργος , ὃς ἰδὼν τὸ τῶν οἰκείων γένος ἐν Ἀργεί καὶ Μεσσήνῃ ἐκ βασιλέων εἰς τυράννων δύναμιν ἀφικομένους καὶ διαφθείραντας ἑαυτοὺς τε καὶ τὴν πόλιν ἐκατέρους ἐκατέρων , δεῖξας περὶ τῆς αὐτοῦ πόλεως ἄμα καὶ γένους , φάρμακον ἐπήνεγκε τὴν τῶν γερόντων ἀρχὴν καὶ τὸν τῶν ἐφόρων δεσμὸν τῆς βασιλικῆς ἀρχῆς σωτήριον , ὥστε γενεὰς τοσάυτας ἤδη μετ’ εὐκλείας σῴζεσθαι , νόμος ἐπεὶδὴ κύριος ἐγένετο βασιλεὺς τῶν ἀνθρώπων , ἀλλ’ οὐχ ἄνθρωποι τύραννοι νόμων . ὁ δὴ καὶ νῦν οὐμὸς λόγος πᾶσι παρακελεύεται , τοὺς μὲν τυραννίδος ἐφιεμένοις ἀποτρέπεσθαι καὶ φεύγειν φυχὴ ἀπλήστως πεινάντων εὐδαιμονίᾳ ἀνθρώπων καὶ ἀνότητος , εἰς βασιλέως δ’ εἶδος πειρᾶσθαι μεταβάλλειν καὶ δουλεύειν νόμοις βασιλι -
Lemmas: καί δή καί ὅτι ὁ μικρός οὗτος μέγας καί μυρίος κακός αἴτιος ἑκάστοτε ἐμφαίνω γίγνομαι , καί πέρας οὐδείς ποτός τελέω , συνάπτω δέ ἀεί παλαιός τελευτή δοκέω ἀρχή φύω νέος , διόλλυμι δέ ὑπό ὁ κύκλος οὗτος κινδυνεύω καί ὁ τυραννικός ἅπας καί ὁ δημοτικός γένος , ἥκω δέ , ἐάν ὁ εἰκός γίγνομαι τε καί απεκνιος , σχεδόν εἰς ἐρημία ὁ Ἑλληνικός φωνή Σικελία πᾶς , Φοῖνιξ ἢ Ὀπικοί μεταβάλλω εἰς τις δυναστεία καί κράτος . οὗτος δή Χάι πᾶς προθυμία πᾶς ὁ Ἕλλην τέμνω φάρμακον . εἰμί μέν δή τις ὀρθός ἀμείνων τε ἔχω ὁ ὑπό ἐγώ ὑποτίθημι , φέρω εἰς ὁ μέσος | ὀρθός φιλέλλην εἄν λέγω . ὁ δέ ἐγώ φαίνω πῃ ὁ νῦν , ἐγώ πειράζω πᾶς πάροψις καί κοινός τις Δίκαιος λόγος χράω δηλόω . λέγω γάρ δή διαττητοῦ τις τρόπος διαλέγω ὡς δύο τυραννεύω τε καί τυραννεύω , ὡς ἐν ἐκάς παλαιός ἐμός συμβουλή . καί νῦν δέ ὁ γε ἐμός λόγος εἄν εἰμί σύμβουλος τύραννος πᾶς φεύγω μέν ὄνομα τε καί ἔργον οὗτος , εἰς βασίλειος δέ , εἰμί δυνατός εἰμί , μεταβάλλω . δυνατός δέ , ὡς δείκνυμι ἔργον σοφός ἀνήρ καί ἀγαθός Λυκούργος , ὅς εἶδον ὁ ὁ οἰκέω γένος ἐν ἀργέω καί Μεσσήνη ἐκ βασιλεύς εἰς τύραννος δύναμις ἀφικνέομαι καί διαφθείρω ἑαυτοῦ τε καί ὁ πόλις ἑκάτερος κατεράω , δείκνυμι περί ὁ αὐτός πόλις ἄμη καί γένος , φάρμακον ἐπιφέρω ὁ ὁ γέρων ἀρχή καί ὁ ὁ ἔφορος δεσμός ὁ βασιλικός ἀρχή σωτήριος , ὥστε γενεά τοσοῦτος ἤδη μετά εὔκλεια σῴζω , νόμος ἐπειδή κύριος γίγνομαι βασιλεύς ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά οὐ ἄνθρωπος τύραννος νόμος . ὁ δή καί νῦν οὐμὸς λόγος πᾶς παρακελεύομαι , ὁ μέν τυραννίς ἐφίημι ἀποτρέπω καί φεύγω φυγή ἄπληστος πεινάω εὐδαιμονία ἄνθρωπος καί ἄνοτος , εἰς βασιλεύς δέ εἶδος πειράω μεταβάλλω καί δουλεύω νόμος Βασίλι -