scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0513.1
ΣΩ . Φράσαιμι ἂν σοι ταῦτα ἂ μνημονεύσω . ἔφη γάρ , Τί μέρος τῆς ἡλικίας ἄμοιρον τῶν ἀνιαρῶν ; οὐ κατὰ μὲν τὴν πρώτην γένεσιν τὸ νήπιον κλάει , τοῦ ζῆν ἀπὸ λύπης ἀρχόμενον ; οὐ λείπεται γοῦν οὐδεμιᾶς ἀλγηδόνος , ἀλλ’ ἢ δι’ ἔνδειαν ἢ περιφυγμὸν ἢ θάλπος ἢ πλῆγὴν ὀδυνᾶται , λαλῆσαι μὲν οὔπω δυνάμενον ἂ πάσχει , κλαυθμακίζομενον δὲ καὶ ταύτην τῆς δυσαιρεστήσεως μίαν ἔχον φωνήν . ὅπόταν δὲ εἰς τὴν ἐπταετίαν ἀφίχθαι πολλοὺς πόνους διαντλήσαν , παιδαγωγοὶ καὶ γραμματισταὶ καὶ παιδοτρίβαι τυραννοῦντες · ἀξομέμενοι δὲ κριτικοί , γεωμέτραι , τακτικοί , πολὺ πλῆθος δεσποτῶν . ἐπειδὰν δὲ εἰς τοὺς ἐφήβους ἐγγράφῃ , κοσμητὴς καὶ φόβος χειρῶν , ἔπειτα Λύκειον καὶ |’Ακαδημία καὶ γυμνασιαρχία καὶ ῥάβδοι καὶ μακρῶν ἀμετρία · καὶ πᾶς ὁ τοῦ μειρακίσκου χρόνος ἐστὶν ὑπὸ σωφρονοῦντος καὶ τὴν ἐπὶ τοὺς νέους αἵρεσιν τῆς ἐξ ’Αρείου πάγου βουλῆς . ἐπειδὰν δὲ ἀπολυθῇ τούτων , φροντίδες ἀντικρυς ὑπέδυσαν καὶ διαλογισμοὶ τίνα τὴν τοῦ βίου ὁδὸν ἐνεστήσονται , καὶ τοῖς ὕστερον χαλεποῖς ἐφάνη τὰ πρώτα παιδικὰ καὶ νηπίων ὡς ἀληθῶς φόβητρα · στρατειὰι τε γὰρ καὶ τραύματα καὶ συνεχεῖς ἀγῶνες . εἶτα λαθὼν ὑπεσιλθε τὸ γῆρας , εἰς ὃ πᾶν συμβέβη τὸ τῆς φύσεως ἐπίκηρον καὶ δυσάλθες . κἂν μὴ τις θάττον ὡς χρεὸς ἀποδιδῷ τὸ ζῆν , ὡς ὀβολοστάτις ἡ φύσις ἐπιστάσα ἐνεχυρᾷζει τοῦ μὲν ὀφιν , τοῦ δὲ ἀκοήν , πολλάκις δὲ ἄμφω . κἂν ἐπιμελῆ τις , παρέλυσε , ἐλωβήσατο , παρήφθησεν . ἄλλοι πολυγήρως ἀκμάζοντες , καὶ τῷ γῷ δις παῖδες οἱ γέροντες γίγνονται . Διὰ τοῦτο καὶ οἱ θεοὶ τῶν ἀνθρωπείων ἐπιστήμωνες , οὓς ἂν περὶ πλεῖστον ποιῶνται , θάττον ἀπαλλάττουσι τοῦ ζῆν . ’Αγαμήδης γοῦν καὶ Τροφώνιος οἱ δειμάνενοι τὸ Πυθοῖ τοῦ θεοῦ τέμενος , εὐξάμενοι τὸ κράτιστον αὐτοῖς γενέσθαι , κομηθέντες οὐπέτ’ ἀνέστησαν · οἱ τε τῆς ’Αργείας ἱερείας υἱεῖς , ὁμοίως εὐξαμένης αὐτοῖς τῆς μητρὸς γενέσθαι τι τῆς εὐσεβείας παρὰ
Lemmas: ΣΩ . φράζω εἄν σύ οὗτος ὅς μνημονεύω . φημί γάρ , τις μέρος ὁ ἡλικία ἄμοιρος ὁ ἀνιαρός ; οὖον κατά μέν ὁ πρῶτος γένεσις ὁ νήπιος κλάω , ὁ ζῶ ἀπό λύπη ἄρχω ; οὖον λείπω γοῦν οὐδείς ἀλγηδών , ἀλλά ἢ διά ἔνδεια ἢ περιφυγμὸν ἢ θάλπος ἢ πλήσσω ὀδυνάω , λαλέω μέν οὔπω δύναμαι ὅς πάσχω , κλαυθμακιζομενω δέ καί οὗτος ὁ δυσαιρεστήσεως εἷς ἔχω φωνή . ὁπόταν δέ εἰς ὁ ἑπταετία ἀφικνέομαι πολύς πόνος διαντλέω , παιδαγωγός καί γραμματιστής καί παιδοτρίβης τυραννέω · ἀξομέμενοι δέ κριτικός , γεωμέτρης , τακτικός , πολύς πλῆθος δεσπότης . ἐπειδάν δέ εἰς ὁ ἔφηβος ἐγγράφω , κοσμητής καί φόβος χείρ , ἔπειτα Λύκειον καί |’Ακαδημία καί γυμνασιαρχία καί ῥάβδος καί μακρός ἀμετρία · καί πᾶς ὁ ὁ μειρακίσκος χρόνος εἰμί ὑπό σωφρονέω καί ὁ ἐπί ὁ νέος αἵρεσις ὁ ἐκ ’Αρείου πάγος βουλή . ἐπειδάν δέ ἀπολύω οὗτος , φροντίς αντίκρυ ὑποδύω καί διαλογισμός τίς ὁ ὁ βίος ὁδός ἐνίστημι , καί ὁ ὕστερος χαλεπός φαίνω ὁ πρῶτος παιδικόν καί νήπιος ὡς ἀληθής φόβητρον · στρατεία τε γάρ καί τραῦμα καί συνεχής ἀγών . εἶτα λανθάνω ὑπεσιλθε ὁ γῆρας , εἰς ὅς πᾶς συμβαίνω ὁ ὁ φύσις ἐπικηρος καί δυσάλθες . κἀν μή τις ταχύς ὡς χρέος ἀποδίδωμι ὁ ζῶ , ὡς ὀβολοστάτης ὁ φύσις ἐφίστημι ἐνεχυράζω ὁ μέν ὄφις , ὁ δέ ἀκοή , πολλάκις δέ ἄμφω . κἀν ἐπιμελής τις , παραλύω , λωβάομαι , παράπτω . ἄλλος πολυγήρως ἀκμάζω , καί ὁ ἐγώ δις παῖς ὁ γέρων γίγνομαι . Ζεύς οὗτος καί ὁ θεός ὁ ἀνθρώπειος ἐπιστημόω , ὅς εἄν περί πλεῖστος ποιέω , ταχύς ἀπαλλάσσω ὁ ζῶ . Αγαμήδης γοῦν καί Τροφώνιος ὁ δείδω ὁ Πυθώ ὁ θεός τέμενος , εὔχομαι ὁ ἀγαθός αὐτός γίγνομαι , κομάω οὔπω ἀνίστημι · ὁ τε ὁ Ἀργεῖος ἱέρεια υἱός , ὁμοίως εὔχομαι αὐτός ὁ μήτηρ γίγνομαι τίς ὁ εὐσέβεια παρά