scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0259.1
καλοῦ καὶ θεωρῶν πολλοὺς καὶ καλοὺς λόγους καὶ μεγαλοπρεπεῖς τίκτη καὶ διανοήματα ἐν φιλοσοφίᾳ ἀφθόνῳ , ὡς ἂν ἐνταῦθα φῶσθεις καὶ αὐξήσεις κατίδη τινὰ ἐπιστήμην μίαν τοιαύτην , ἥ ἐστι καλοῦ τοιούτου . Πειρῶ δέ μοι , ἔφη , τὸν νοῦν προσέχειν ὡς οἷόν τε μάλιστα . Ὅς γὰρ ἂν μέχρι ἐνταῦθα πρὸς τὰ ἔρωτικά παιδαγωγηθῇ , θεάμενος ἐφεξῆς τε καὶ ὀρθῶς τὰ καλά , πρὸς τέλος ἤδη ἰὼν τῶν ἑρωτικῶν ἐξαίρνης κατοψεται τι θαυμαστὸν τὴν φύσιν καλόν , τοῦτο ἐκεῖνο , ὦ Σώκρατες , οὗ δι’ ἐνεκεν καὶ οἱ ἔμπροσθεν πάντες πόνοι ἦσαν , πρῶτον μὲν | ἀεὶ ὄν καὶ οὔτε γιγνόμενον οὔτε ἀπολλύμενον , οὔτε αὐξάνομενον οὔτε φθίνον , ἔπειτα οὐ τῇ μὲν καλόν , τῇ δ’ αἰσχρόν , οὔδὲ τοτὲ μὲν , τοτὲ δ’ οὔ , οὔδὲ πρὸς μὲν τὸ καλόν , πρὸς δὲ τὸ αἰσχρόν , οὔδ’ ἔνθα μὲν καλόν , ἔνθα δὲ αἰσχρόν , οἷς τισὶ μὲν ὄν καλόν , τισὶ δὲ αἰσχρόν . οὔδ’ αὖ φαντασθήσεται αὐτῷ τὸ καλὸν οἷον πρόσωπόν τι οὔδὲ χεῖρες οὔδὲ ἄλλο οὔδὲν ὧν σῶμα μετέχει , οὔδὲ τις λόγος οὔδὲ τις ἐπιστήμη , οὔδὲ που ὄν ἐν ἑτέρῳ τινί , οἷον ἐν ζῷῳ ἢ ἐν γῇ ἢ ἐν·οὐρανῷ ἢ ἐν τῷ ἄλλῳ , ἀλλὰ αὐτὸ καθ’ αὑτὸ μεθ’ αὑτοῦ μονοειδὲς ἀεὶ ὄν , τὰ δὲ ἄλλα πάντα καλὰ ἐκείνου μετέχοντα τρόπον τινὰ τοιούτον , οἷον γιγνομένων τε τῶν ἄλλων καὶ ἀπολλυμένων μηδὲν ἐκείνῳ μήτε τι πλεῖον μήτε ἕλαττον γίγνεσθαι μηδὲ πᾶσχειν μηδέν . ὅταν δὴ τις ἀπὸ τῶνδε διὰ τὸ ὀρθῶς παιδεραστεῖν ἐπανιὼν ἐκεῖνο τὸ καλὸν ἀρχεται καθορᾶν , σχεδὸν ἂν τι ἄπτοιτο τοῦ τέλους . τοῦτο γὰρ δι’ ἐστὶ τὸ ὀρθῶς ἐπὶ τὰ ἔρωτικὰ ἰέναι ἢ ὑπ’ ἄλλου ἄγεσθαι , ἀρχόμενον ἀπὸ τῶνδε τῶν καλῶν ἐνεκεν ἐνεκα τοῦ καλοῦ ἀεὶ ἐπανέναι , ὥσπερ ἐπαναβαθμοῖς χρῶμενον , ἀπὸ ἑνὸς ἐπὶ δύο καὶ ἀπὸ δυεῖν ἐπὶ πάντα τὰ καλὰ σώματα , καὶ ἀπὸ τῶν καλῶν σωμάτων ἐπὶ τὰ καλὰ ἐπιτηδεύματα , καὶ ἀπὸ τῶν καλῶν ἐπιτηδευμάτων ἐπὶ τὰ καλὰ μαθήματα , ἕστ’ ἂν ἀπὸ τῶν μαθημάτων ἐπ’ ἐκεῖνο τὸ μάθημα τελευτήσῃ , ὃ ἐστὶν οὐκ ἄλλου
Lemmas: καλός καί θεωρός πολύς καί καλός λόγος καί μεγαλοπρεπής τίκτω καί διανόημα ἐν φιλοσοφία ἄφθονος , ὡς εἄν ἐνταῦθα φώγω καί αὐξάνω καθοράω τις ἐπιστήμη εἷς τοιοῦτος , ὅς εἰμί καλός τοιοῦτος . πειράω δέ ἐγώ , φημί , ὁ νόος προσέχω ὡς οἷος τε μάλιστα . ὅς γάρ εἄν μέχρι ἐνταῦθα πρός ὁ ἐρωτικός παιδαγωγέω , θεάομαι ἐφεξῆς τε καί ὀρθῶς ὁ καλός , πρός τέλος ἤδη εἶμι ὁ ἐρωτικός ἐξαίρνης καθοράω τίς θαυμαστός ὁ φύσις καλός , οὗτος ἐκεῖνος , εἰμί Σωκράτης , ὅς διά ἕνεκα καί ὁ ἔμπροσθεν πᾶς πόνος εἰμί , πρῶτος μέν | ἀεί εἰμί καί οὔτε γίγνομαι οὔτε ἀπόλλυμι , οὔτε αὐξάνω οὔτε φθίω , ἔπειτα οὖον ὁ μέν καλός , ὁ δέ αἰσχρός , οὐδέ τοτέ μέν , τοτέ δέ οὖον , οὐδέ πρός μέν ὁ καλός , πρός δέ ὁ αἰσχρός , οὐδέ ἔνθα μέν καλός , ἔνθα δέ αἰσχρός , ὅς τις μέν εἰμί καλός , τις δέ αἰσχρός . οὐδέ αὖος φαντάζω αὐτός ὁ καλός οἷος πρόσωπον τίς οὐδέ χείρ οὐδέ ἄλλος οὐδείς ὅς σῶμα μετέχω , οὐδέ τις λόγος οὐδέ τις ἐπιστήμη , οὐδέ ποῦ εἰμί ἐν ἕτερος τις , οἷος ἐν ζῷον ἢ ἐν γῆ ἢ ἐνοράω ἢ ἐν ὁ ἄλλος , ἀλλά αὐτός κατά ἑαυτοῦ μετά αὐτός μονοειδής ἀεί εἰμί , ὁ δέ ἄλλος πᾶς καλός ἐκεῖνος μετέχω τρόπος τις τοιοῦτος , οἷος γίγνομαι τε ὁ ἄλλος καί ἀπόλλυμι μηδείς ἐκεῖνος μήτε τίς πλείων μήτε μικρός γίγνομαι μηδέ πάσχω μηδείς . ὅταν δή τις ἀπό ὅδε διά ὁ ὀρθῶς παιδεραστέω ἐπανέρχομαι ἐκεῖνος ὁ καλός ἀρχω καθοράω , σχεδόν εἄν τίς ἅπτω ὁ τέλος . οὗτος γάρ διά εἰμί ὁ ὀρθῶς ἐπί ὁ ἐρωτικός εἶμι ἢ ὑπό ἄλλος ἄγω , ἄρχω ἀπό ὅδε ὁ καλός ἕνεκα ἕνεκα ὁ καλός ἀεί ἐπανίημι , ὥσπερ ἐπαναβαθμός χράω , ἀπό εἷς ἐπί δύο καί ἀπό δύο ἐπί πᾶς ὁ καλός σῶμα , καί ἀπό ὁ καλός σῶμα ἐπί ὁ καλός ἐπιτήδευμα , καί ἀπό ὁ καλός ἐπιτήδευμα ἐπί ὁ καλός μάθημα , εἰμί εἄν ἀπό ὁ μάθημα ἐπί ἐκεῖνος ὁ μάθημα τελευτάω , ὅς εἰμί οὐ ἄλλος