scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0427.1
ἐφ’ ὧν ἀνωθεν ἀρξάμενος . πέφυκε ξυνιέναι εἰς ταῦτό φρό-νησις τε καὶ δύναμις μεγάλη , καὶ ταύτ’ ἀλλήλ’ αἰεὶ διώκει καὶ ζητεῖ καὶ ξυνήγγυκεται · ἔπειτα καὶ οἱ ἄνθρωποι χαί-ρουσι περὶ τούτων αὐτοὶ τε διαλεγόμενοι καὶ ἄλλων ἀκού-οντες ἐν τε ἰδίαις ξυνουσίαις καὶ ἐν ταῖς ποιήσεσιν · | οἷον καὶ περὶ Ἰέρωνος ὅταν διαλέγωνται ἄνθρωποι καὶ Παν-σαρίου τοῦ Λακεδαιμονίου , χαίρουσι τὴν Σιμωνίδου ξυν-ουσίαν παραφέροντες , ἃ τε ἐπραξε καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς · καὶ Περίανδρον τὸν Κορινθίων καὶ Θαλὴν τὸν Μιλήσιον ὑμῖν εἰδόασιν ἅμα , καὶ Περικλέα καὶ Ἀναξαγόραν , καὶ Κροῖσον αὐ καὶ Σόλωνα ὡς σοφοὺς καὶ Κῦρον ὡς δυνά-στην . καὶ δὴ ταῦτα μιμούμενοι οἱ ποιηταὶ Κρέοντα μὲν καὶ Τειρεσίαν συνάγουσι , Πολύειδον δὲ καὶ Μῆνα , Ἀγα-μέμνονα δὲ καὶ Νέστορα καὶ Ὀδυσσέα καὶ Παλαμήδη . ὡς δ’ ἐμοὶ δοκεῖ , καὶ Προμηθέα Δι ταύτῃ πρὸ συνήγον οἱ πρῶτοι ἄνθρωποι . τούτων δὲ τοὺς μὲν εἰς διαφορὰν , τοὺς δ’ εἰς φιλίαν ἀλλήλοις ὄντας , τοὺς δὲ τότε μὲν εἰς φιλίαν , τότε δ’ εἰς διαφορὰν , καὶ τὰ μὲν ὁμοιοῦντας , τὰ δὲ διαφερομένους ἄδουσι . πάντα δὴ ταῦτα λέγω τόδε βουλόμενος ἐνδείξασθαι , ὅτι οὐχ ἐπειδὰν ἡμεῖς τελευτή-σωμεν καὶ οἱ λόγοι οἱ περὶ ἡμῶν αὐτῶν ἀσιγήσονται , ἀστ’ ἐπιμελητέον αὐτῶν ἐστίν . ἀνάγκη γάρ , ὡς ἔοικε , μέλειν ἡμῖν καὶ τοῦ ἔπειτα χρόνου , ἐπειδὴ καὶ τυγχάνουσι κατὰ τινὰ φύσιν οἱ μὲν ἀνδραποδώδεστατοι οὐδὲν φρον-τίζοντες αὐτοῦ , οἱ δ’ ἐπιεικέστατοι πάν ποιούντες ὅπως ἂν εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον εὖ ἀκούσωσιν . ὁ δὴ καὶ ἐγὼ τεκμήριον ποιούμαι ὅτι ἐστὶ τις αἰσθησις τοῖς τεθνεῶσι τῶν ἐνθάδε · αἱ γὰρ βέλτισται ψυχαὶ μαντεύονται ταῦτα οὕτως ἔχειν , αἱ δὲ μοχθηρόταται οὐ φασί , κυριώτερα δὲ τὰ τῶν θείων ἀνδρῶν μαντεύματα ἢ τὰ τῶν μή . οἷμαι δ’ ἔγωγε τοὺς ἐμπροσθεν , περὶ ὧν λέγω , εἰ ἔξειν αὐτοῖς ἐπανορθώσασθαι τὰς αὐτῶν συνουσίας , πάνυ ἂν σπου-δάσαι ὥστε βελτίω λέγεσθαι περὶ αὐτῶν ἢ νῦν . τοῦτο
Lemmas: ἐπί ὅς ἄνωθεν ἄρχω . φύω συνίημι εἰς αὐτός φρόνησις τε καί δύναμις μέγας , καί αὐτός ἀλλήλων ἀεί διώκω καί ζητέω καί συνάγω · ἔπειτα καί ὁ ἄνθρωπος χαίρω περί οὗτος αὐτός τε διαλέγω καί ἄλλος ἀκούω ἐν τε ἴδιος συνουσία καί ἐν ὁ ποίησις · | οἷος καί περί Ἱέρων ὅταν διαλέγω ἄνθρωπος καί Παν-σαρίου ὁ Λακεδαιμόνιος , χαίρω ὁ Σιμωνίδης συνουσία παραφέρω , ὁ τε πράσσω καί εἶπον πρός αὐτός · καί Περίανδρος ὁ Κορίνθιος καί Θαλῆς ὁ Μιλήσιος σύ οἶδα ἅμα , καί Περικλῆς καί Ἀναξαγόρας , καί Κροῖσος αὖος καί Σόλων ὡς σοφός καί Κῦρος ὡς δύναμαι . καί δή οὗτος μιμέομαι ὁ ποιητής Κρέων μέν καί Τειρεσίας συνάγω , Πολύειδος δέ καί Μήνη , Ἀγαμέμνων δέ καί Νέστωρ καί Ὀδυσσεύς καί Παλαμήδης . ὡς δέ ἐγώ δοκέω , καί Προμηθεύς Ζεύς οὗτος πρό συνάγω ὁ πρῶτος ἄνθρωπος . οὗτος δέ ὁ μέν εἰς διαφορά , ὁ δέ εἰς φίλιος ἀλλήλων εἰμί , ὁ δέ τότε μέν εἰς φίλιος , τότε δέ εἰς διαφορά , καί ὁ μέν ὁμοιόω , ὁ δέ διαφέρω ἀείδω . πᾶς δή οὗτος λέγω ὅδε βούλομαι ἐνδείκνυμι , ὅτι οὐ ἐπειδάν ἐγώ τελευτάω καί ὁ λόγος ὁ περί ἐγώ αὐτός ασιγησοντ , ἀστή ἐπιμελητέον αὐτός εἰμί . ἀνάγκη γάρ , ὡς ἔοικα , μέλω ἐγώ καί ὁ ἔπειτα χρόνος , ἐπεί καί τυγχάνω κατά τις φύσις ὁ μέν ἀνδραποδώδεστατοι οὐδείς φροντίζω αὐτός , ὁ δέ ἐπιεικής πᾶς ποιέω ὅπως εἄν εἰς ὁ ἔπειτα χρόνος εὕω ἀκούω . ὁ δή καί ἐγώ τεκμήριον ποιέω ὅτι εἰμί τις αἴσθησις ὁ θνῄσκω ὁ ἐνθάδε · ὁ γάρ ἀγαθός ψυχή μαντεύομαι οὗτος οὕτως ἔχω , ὁ δέ μοχθηρός οὖον φημί , κύριος δέ ὁ ὁ θεῖον ἀνήρ μάντευμα ἢ ὁ ὁ μή . οἴομαι δέ ἔγωγε ὁ ἔμπροσθεν , περί ὅς λέγω , εἰμί ἔχω αὐτός ἐπανορθόω ὁ αὐτός συνουσία , πάνυ εἄν σπουδάζω ὥστε ἀγαθός λέγω περί αὐτός ἢ νῦν . οὗτος