scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0050.2
ὅθεν πατρί , τὴν δὲ μεταξὺ τούτων φύσιν ἐκχύνῃ , νοῆσαι τε ὡς οὐκ ἂν ἄλλως ἐκτυπωμάτος ἔσεσθαι μέλλοντος ἰδεῖν ποικίλον πάσας ποιήλας τοῦτ’ αὐτὸ ἐν ᾧ ἐκτυπούμενον ἐνίσταται , γένοιτ’ ἂν παρασκευασμένον ἐφ’ , πλὴν ἀμορφον ὃν ἐκείνων ἀπασῶν τῶν ἰδεῶν ὅσας μέλλει δέχεσθαι ποθεν . ὁμοιον γὰρ ὃν τῶν ἐπεισιόντων τινὶ τὰ τῆς ἐναντίας τὰ τε τῆς τὸ παράπαν ἄλλης φύσεως , ὅποτ’ ἔλθωι , δεχόμενον καθὼς ἂν ἀφομοιοῖ , τὴν αὐτοῦ παρεμφαίνουσι ὄψιν . διὸ καὶ πάντων ἔκτὸς εἰδῶν εἶναι χρεών τὸ τὰ πάντα ἐκδεξόμενον ἐν αὐτῷ γένε , καθάπερ περὶ τὰ ἀλείμματα , ὅπόσα εὑώδη , τέχνη μηχανώνται πρῶτον τοῦτ’ αὐτὸ ὑπάρχον , ποιοῦσιν ὅ τι μάλιστα ἀώδη τὰ δεχόμενα ὑγρά τὰς ὀσμάς · ὅσοι τε ἐν τισὶ τῶν μαλακῶν σχήματα ἀπομάττειν ἐπιχειροῦσι , τὸ παράπαν σχῆμα οὐδὲν ἐνδηλον ὑπάρχειν ἔωσι , προομαλύναντες δὲ ὅ τι λειότατον ἀπεργάζονται . ταὐτὸν οὖν | καὶ τῷ τὰ τῶν πάντων ἀεί τῶν ὄντων κατὰ πᾶν ἑαυτοῦ πολλάκις ἀφομοιώματα καλῶς μέλλοντι δέχεσθαι πάντων ἔκτὸς αὐτῷ προσήκει πεφυκέναι τῶν εἰδῶν . διὸ δὴ τὴν τοῦ γεγενημένου ὁρατοῦ καὶ πάντως αἰσθητοῦ μητέρα καὶ ὑποδοχὴν μήτε γῆν μήτε ἄερα μήτε πῦρ μήτε ὕδωρ λέγωμεν , μήτε ὅσα ἐκ τούτων μήτε ἐξ ὧν ταῦτα γέγονεν · ἀλλ’ ἀνόρατον εἴδος τι καὶ ἀμορφον , πανδεχές , μεταλαμβάνον δὲ ἀπορώτατά πη τοῦ νοητοῦ καὶ δυσἀλωτότατον αὐτὸ λέγοντες οὐ ψευσόμεθα . καθ’ ὅσον δὲ ἐκ τῶν προειρημένων δυνατὸν ἐφικνεῖσθαι τῆς φύσεως αὐτοῦ , τῇδ’ ἂν τις ὀρθότατα λέγοι , πῦρ μὲν ἑκάστοτε αὐτοῦ τὸ πεπυρωμένον μέρος φαίνεσθαι , τὸ δὲ ὑγρανθὲν ὕδωρ , γῆν δὲ καὶ ἄερα , καθ’ ὅσον ἂν μιμήματα τούτων δέχηται . λόγῳ δὲ δὴ μᾶλλον τὸ τοιούδε διοριζομένους περὶ αὐτῶν διασκεπτέον · ἆρ’ ἔστι τι πῦρ αὐτὸ ἐφ’ ἑαυτοῦ , καὶ πάντα περὶ ὧν ἀεὶ λέγομεν οὕτως αὐτὰ καθ’ αὐτὰ ὄντα ἕκαστα , ἢ ταῦτα ἀπερ καὶ βλέπομεν ὅσα τε ἄλλα διὰ τοῦ σώματος αἰσθανόμεθα , μόνα ἐστὶ τοιαύτην ἔχοντα
Lemmas: ὅθεν πατήρ , ὁ δέ μεταξύ οὗτος φύσις ἐκχέω , νοέω τε ὡς οὐ εἄν ἄλλως ἐκτύπωμα εἰμί μέλλω ὁράω ποικίλος πᾶς ποιαλλω οὗτος αὐτός ἐν ὅς ἐκτυπόω ἐνίστημι , γίγνομαι εἄν παρασκευάζω ἐπί , πλήν ἄμορφος ὅς ἐκεῖνος ἀπασάω ὁ ἰδέα ὅσος μέλλω δέχομαι πόθεν . ὅμοιος γάρ ὅς ὁ ἐπείσειμι τις ὁ ὁ ἐναντίος ὁ τε ὁ ὁ παράπαν ἄλλος φύσις , όποτε ἔρχομαι , δέχομαι καθώς εἄν ἀφομοιόω , ὁ αὐτός παρεμφαίνω ὄψις . διό καί πᾶς ἕκτος εἶδος εἰμί χρέος ὁ ὁ πᾶς ἐκδέχομαι ἐν αὐτός γένος , καθάπερ περί ὁ ἄλειμμα , ὁπόσος εὐώδης , τέχνη μηχανάομαι πρῶτος οὗτος αὐτός ὑπάρχω , ποιέω ὅς τίς μάλιστα ἀώδης ὁ δέχομαι ὑγρός ὁ ὀσμή · ὅσος τε ἐν τις ὁ μαλακός σχῆμα ἀπομάσσω ἐπιχειρέω , ὁ παράπαν σχῆμα οὐδείς ἐνδηλόω ὑπάρχω εἰμί , προομαλύνω δέ ὅς τίς λεῖος ἀπεργάζομαι . αὐτός οὖν | καί ὁ ὁ ὁ πᾶς ἀεί ὁ εἰμί κατά πᾶς ἑαυτοῦ πολλάκις ἀφομοίωμα καλῶς μέλλω δέχομαι πᾶς ἕκτος αὐτός προσήκω φύω ὁ εἶδος . διό δή ὁ ὁ γίγνομαι ὁρατής καί πάντως αἰσθητής μήτηρ καί ὑποδοχή μήτε γῆ μήτε ἀήρ μήτε πῦρ μήτε ὕδωρ λέγω , μήτε ὅσος ἐκ οὗτος μήτε ἐκ ὅς οὗτος γίγνομαι · ἀλλά ἀνόρατος εἶδος τίς καί ἄμορφος , πανδεχής , μεταλαμβάνω δέ ἄπορος πῇ ὁ νοητός καί δυσάλωτος αὐτός λέγω οὖον ψεύδω . κατά ὅσος δέ ἐκ ὁ προερέω δυνατός ἐφικνέομαι ὁ φύσις αὐτός , τῇδε εἄν τις ὀρθός λέγω , πῦρ μέν ἑκάστοτε αὐτός ὁ πυρόω μέρος φαίνω , ὁ δέ ὑγραίνω ὕδωρ , γῆ δέ καί ἀήρ , κατά ὅσος εἄν μίμημα οὗτος δέχομαι . λόγος δέ δή μᾶλλον ὁ τοιόσδε διορίζω περί αὐτός διασκεπτέον · ἆρα εἰμί τίς πῦρ αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ , καί πᾶς περί ὅς ἀεί λέγω οὕτως αὐτός κατά αὐτός εἰμί ἕκαστος , ἢ οὗτος ὅσπερ καί βλέπω ὅσος τε ἄλλος διά ὁ σῶμα αἰσθάνομαι , μόνος εἰμί τοιοῦτος ἔχω