scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0463.1
τοῦ πράγματος θεῖος ἄν , ὁδὸν τε ἡγεῖται θαυμαστὴν ἀκηρύξαι ξυντατόν τε εἶναι νῦν καὶ οὐ βιωτὸν ἄλλας ποιούνηι · μετὰ τοῦτο δὴ ξυντεινας αὐτὸν τε καὶ τὸν ἡγούμενον τὴν ὁδὸν οὐκ ἀνίησι πρὶν ἂν ἡ τέλος ἐπιδη πασι ἢ λάβῃ δύναμιν ὥστε αὐτὸς αὐτὸν χωρὶς τοῦ δείξαντος μὴ ἀδύνατος εἶναι ποδηγεῖν . ταύτη καὶ κατὰ ταῦτα διανοηθεὶς ὁ τοιοῦτος ζῇ , πράττων μὲν ἐν αἷς τισὶν ἂν ἡ πράξει , παρὰ πάντα δὲ ἀεὶ φιλοσοφίας ἔχόμενος καὶ τροφῆς τῆς καθ’ ἡμέραν , ἥτις ἂν αὐτὸν μάλιστα εὐμαθῆ τε καὶ μνήμονα καὶ λογίζεσθαι δυνατὸν ἐν αὐτῷ νήφοντα ἀπεργάζηται · τὴν δὲ ἐναντίαν ταύτη μισῶν διατελεῖ . οἱ δὲ ὄντως μὲν μὴ φιλόσοφοι , δόξαις δ’ ἐπικεχωσμένοι , καθάπερ οἱ τὰ σώματα ὑπὸ τοῦ ἡλίου ἐπικεκαυμένοι , ἰδόντες τε ὅσα μαθήματα ἐστι καὶ ὁ πόνος ἡλικος καὶ δίαιτα ἡ καθ’ ἡμέραν ὡς πρέπουσα ἡ κοσμία τῷ πράγματι , χαλεπὸν ἡγησάμενοι καὶ ἀδύνατον αὐτοῖς οὔτε δὴ ἐπιτηδεύειν δυνατοὶ γίγνονται . | ἔνιοι δὲ αὐτῶν πειθούσιν αὐτοὺς ὡς ἰκανῶς ἀκηροότες εἰσι τὸ ὅλον καὶ οὐδὲν ἐτι δεόνται τινων πραγμάτων . ἡ μὲν δὴ πειρα αὕτη γίγνεται ἡ σαφὴς τε καὶ ἀσφαλεστάτη πρὸς τοὺς τρυφῶντας τε καὶ ἀδυνάτους διαπνεῖν , ὡς μηδέποτε βαλεῖν ἐν αἰτίᾳ τὸν δεικνύντα ἀλλ’ αὐτὸν αὐτόν , μὴ δυνάμενον πάντα τὰ πρόσφορα ἐπιτηδεύειν τῷ πράγματι . οὕτω δὴ καὶ Διονυσίῳ τοῦτ’ ἐξήφθη τὰ φηθέντα . πάντα μὲν οὖν οὔτ’ ἐγὼ διεξῆλθον οὔτε Διονύσιος ἐδεῖτο · πολλὰ γὰρ αὐτὸς καὶ τὰ μέγιστα εἰδέναι τε καὶ ἰκανῶς ἔχειν προσεποιεῖτο διὰ τὰς ὑπὸ τῶν ἄλλων παρακοάς . ὕστερον δὲ καὶ ἀκούω γεγραφέναι αὐτὸν περὶ ὧν τότε ἠκουσε , συνθέντα ὡς αὐτοῦ τέχνην , οὐδὲν τῶν αὐτῶν ὧν ἀκούοι · οἶδα δὲ οὐδὲν τούτων . ἄλλους μὲν τινας οἶδα γεγραφότας περὶ τῶν αὐτῶν τούτων . οἵτινες δέ , οὐδ’ αὐτοὶ αὐτούς . τοσόνδε γε μὴν περὶ πάντων ἔχω φράζειν τῶν γεγραφοτῶν καὶ γράφοντων , ὅσοι φασιν εἰδέναι περὶ ὧν ἐγὼ
Lemmas: ὁ πρᾶγμα θεῖος ἄν , ὁδός τε ἡγέομαι θαυμαστός ακηρυξαγι συντάσσω τε εἰμί νῦν καί οὖον βιωτός ἄλλος ποιέω · μετά οὗτος δή συντείνω αὐτός τε καί ὁ ἡγέομαι ὁ ὁδός οὐ ἀνίημι πρίν εἄν ὁ τέλος ἐπιδη πᾶς ἢ λαμβάνω δύναμις ὥστε αὐτός αὐτός Χωρὶς ὁ δείκνυμι μή ἀδύνατος εἰμί ποδηγέω . οὗτος καί κατά οὗτος διανοέομαι ὁ τοιοῦτος ζῶ , πράσσω μέν ἐν ὅς τις εἄν ὁ πρᾶξις , παρά πᾶς δέ ἀεί φιλοσοφία ἔχω καί τροφή ὁ κατά ἡμέρα , ὅστις εἄν αὐτός μάλιστα εὐμαθής τε καί μνήμων καί λογίζομαι δυνατός ἐν αὐτός νήφω ἀπεργάζομαι · ὁ δέ ἐναντίος οὗτος μισέω διατελέω . ὁ δέ εἰμί μέν μή φιλόσοφος , δόξα δέ ἐπιχώννυμι , καθάπερ ὁ ὁ σῶμα ὑπό ὁ ἥλιος ἐπικαίω , ὁράω τε ὅσος μάθημα εἰμί καί ὁ πόνος ἡλίκος καί δίαιτα ὁ κατά ἡμέρα ὡς πρέπω ὁ κόσμιος ὁ πρᾶγμα , χαλεπός ἡγέομαι καί ἀδύνατος αὐτός οὔτε δή ἐπιτηδεύω δυνατός γίγνομαι . | ἔνιοι δέ αὐτός πείθω αὐτός ὡς ἱκανῶς ακηροοαιρεω εἰμί ὁ ὅλος καί οὐδείς ἔτι δήω τίνω πρᾶγμα . ὁ μέν δή πείρω οὗτος γίγνομαι ὁ σαφής τε καί ἀσφαλής πρός ὁ τρυφάω τε καί ἀδύνατος διαπνέω , ὡς μηδέποτε βάλλω ἐν αἴτιος ὁ δείκνυμι ἀλλά αὐτός αὐτός , μή δύναμαι πᾶς ὁ πρόσφορον ἐπιτηδεύω ὁ πρᾶγμα . οὗτος δή καί Διονύσιος οὗτος ἐξάπτω ὁ φημί . πᾶς μέν οὖν οὔτε ἐγώ διεξέρχομαι οὔτε Διονύσιος δήω · πολύς γάρ αὐτός καί ὁ μέγας οἶδα τε καί ἱκανῶς ἔχω προσποιέω διά ὁ ὑπό ὁ ἄλλος παρακοή . ὕστερος δέ καί ἀκούω γράφω αὐτός περί ὅς τότε ἀκούω , συντίθημι ὡς αὐτός τέχνη , οὐδείς ὁ αὐτός ὅς ἀκούω · οἶδα δέ οὐδείς οὗτος . ἄλλος μέν τις οἶδα γράφω περί ὁ αὐτός οὗτος . ὅστις δέ , οὐδέ αὐτός αὐτός . τοσόσδε γε μήv περί πᾶς ἔχω φράζω ὁ γράφω καί γράφω , ὅσος φημί οἶδα περί ὅς ἐγώ