scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0529.1
οὐ γὰρ λυσιτελεῖ αὐτοῖς πολλοὺς ἀντιτέχνους γίγνεσθαι οὐδὲ οἰκεῖν ἐν πολλοῖς αὐτοῖς ὁμοίοις . ἀρ’ οὖν οὔτω καὶ τοῖς ἀνδράσι τοῖς ἀγαθοῖς οὐ λυσιτελεῖ ἐν ὁμοίοις αὐτοῖς οἰκεῖν ; Ἴσως . Εἰσὶ δὲ οἱ αὐτοὶ οὐχ’ ἀγαθοὶ τε καὶ δίκαιοι ; Ναί . Ἔστιν οὖν ὅτω λυσιτελεῖ μὴ ἐν ἀγαθοῖς οἰκεῖν ἀνδράσιν ἀλλ’ ἐν κακοῖς ; Οὐκ ἔχω εἰπεῖν . Ἀρ’ οὖν οὐδὲ τοῦτ’ ἔχεις εἰπεῖν , πότερον ἔργον ἐστὶ τῶν μὲν ἀγαθῶν βλάπτειν , τῶν δὲ κακῶν ὠφελεῖν , ἢ τοῦναντίον ; Τοῦναντίον . Οἱ μὲν ἀγαθοὶ ἄρα ὠφελούσιν , οἱ | δὲ κακοὶ βλάπτουσιν ; Ναί . Ἔστιν οὖν ὅστις βούλεται βλάπτεσθαι μᾶλλον ἢ ὠφελεῖσθαι ; Οὐ πάνυ . Οὐδεὶς ἄρα βούλεται ἐν πονηροῖς οἰκεῖν μᾶλλον ἢ ἐν χρηστοῖς . Οὕτως . Οὐδεὶς ἄρα φθονεῖ τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἄλλω , ὥστε ἀγαθὸν καὶ ὅμοιον ἑαυτῷ ποιῆσαι . Οὐκοῦν φαίνεται γε δὴ ἐκ τοῦ λόγου . Ἀκήκοας οὖν ὅτι Θημιστοκλεῖ Κλεόφαντος υἱὸς ἐγένετο ; Ἀκήκοα . Οὐκοῦν δῆλον ὅτι οὐδὲ τῷ υἱεῖ ἐφθό-νει ὡς βελτίστῳ γενέσθαι ὁ Θημιστοκλῆς , ὃς γε ἄλλω οὐδενί , εἴπερ ἦν ἀγαθός ; ἦν δέ , ὡς φαμέν . Ναί . Οἶδα οὖν ὅτι Θημιστοκλῆς τὸν υἱὸν ἱππεία μὲν ἐδίδαξato σοφὸν εἶναι καὶ ἀγαθόν · ἐπέμενε γοῦν ἐπὶ τῶν ἱππῶν ὀρθὸς ἵστηκώς , καὶ ἡκόντιζεν ἀπὸ τῶν ἱππῶν ὀρθός , καὶ ἄλλα πολλά καὶ θαυμάσια εἰργάζετο · καὶ ἄλλα πολλὰ ἐδίδαξε καὶ ἐποίησε σοφόν , ὅσα διδασκάλων ἀγαθῶν εἶχετο . ἢ ταῦτα οὐκ ἀκήκοας τῶν πρεσβυτέρων ; Ἀκήκοα . Οὐκ ἄρα τὴν φύσιν γε τις τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ αἰτιάσαιτ’ ἄν κακὴν εἶναι . Οὐκ ἄν οὖν δικαίως γε ἐξ οὗ σὺ λέγεις . Τί δὲ τοῦδε ; ὡς Κλεόφαντος ὁ Θημιστοκλέους υἱὸς ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ σοφὸς ἐγένετο , ὅπερ ὁ πατὴρ αὐτοῦ ἦν σοφός , ἤδη τοῦτο ἠκουνσας ἢ νεωτέρου ἢ πρεσβυτέρου ; Οὐκ ἠκουσα . Ἀρ’ οὖν ταῦτα μὲν οἴομεθα βούλεσθαι αὐτὸν τὸν ἑαυτοῦ υἱὸν παιδεύσαι , ἢν δὲ αὐτὸς σοφίαν ἢν σοφός , μηδὲν βελτίω αὐτὸν ποιῆσαι τῶν γειτόνων μηδενός , εἴπερ διδακτὸν ἦν ἢ ἀρετή ; Οὐκοῦν εἰκὸς γε . Οὕτως μὲν δὴ σοι
Lemmas: οὖον γάρ λυσιτελής αὐτός πολύς ἀντίτεχνος γίγνομαι οὐδέ οἰκέω ἐν πολύς αὐτός ὅμοιος . ἀρά οὖν οὐτάω καί ὁ ἀνήρ ὁ ἀγαθός οὖον λυσιτελής ἐν ὅμοιος αὐτός οἰκέω ; ἴσος . εἰσί δέ ὁ αὐτός οὐ ἀγαθός τε καί Δίκαιος ; Ναίς . ἔρτις οὖν ὅστις λυσιτελής μή ἐν ἀγαθός οἰκέω ἀνήρ ἀλλά ἐν κακός ; οὐ ἔχω εἶπον . ἀρά οὖν οὐδέ οὗτος ἔχω εἶπον , πότερος ἔργον εἰμί ὁ μέν ἀγαθός βλάπτω , ὁ δέ κακός ὠφελέω , ἢ τουναντίον ; τουναντίον . ὁ μέν ἀγαθός ἄρα ὠφελέω , ὁ | δέ κακός βλάπτω ; Ναίς . ἔρτις οὖν ὅστις βούλομαι βλάπτω μᾶλλον ἢ ὠφελέω ; οὖον πάνυ . οὐδείς ἄρα βούλομαι ἐν πονηρός οἰκέω μᾶλλον ἢ ἐν χρηστός . οὕτως . οὐδείς ἄρα φθονέω ὁ ἀγαθός ἀνήρ ἄλλος , ὥστε ἀγαθός καί ὅμοιος ἑαυτοῦ ποιέω . οὐκοῦν φαίνω γε δή ἐκ ὁ λόγος . ἀκούω οὖν ὅτι θημιστοκαλεω Κλεόφαντος υἱός γίγνομαι ; ἀκούω . οὐκοῦν δῆλος ὅτι οὐδέ ὁ υἱός φθονέω ὡς ἀγαθός γίγνομαι ὁ θημιστοκλεις , ὅς γε ἄλλος οὐδείς , εἴπερ εἰμί ἀγαθός ; εἰμί δέ , ὡς φημί . Ναίς . οἶδα οὖν ὅτι θημιστοκλεις ὁ υἱός ἵππειος μέν διδάσκω σοφός εἰμί καί ἀγαθός · ἐπιμένω γοῦν ἐπί ὁ ἵππος ὀρθός ἵστημι , καί ἀκοντίζω ἀπό ὁ ἵππος ὀρθός , καί ἄλλος πολύς καί θαυμάσιος ἐργάζομαι · καί ἄλλος πολύς διδάσκω καί ποιέω σοφός , ὅσος διδάσκαλος ἀγαθός ἔχω . ἢ οὗτος οὐ ἀκούω ὁ πρέσβυς ; ἀκούω . οὐ ἄρα ὁ φύσις γε τις ὁ υἱός αὐτός αἰτιάομαι ἄν κακός εἰμί . οὐ ἄν οὖν δικαίως γε ἐκ ὅς σύ λέγω . τις δέ ὅδε ; ὡς Κλεόφαντος ὁ θημιστοκλεος υἱός ἀνήρ ἀγαθός καί σοφός γίγνομαι , ὅσπερ ὁ πατήρ αὐτός εἰμί σοφός , ἤδη οὗτος ἠκουνσας ἢ νέος ἢ πρέσβυς ; οὐ ἀκούω . ἀρά οὖν οὗτος μέν οἴομαι βούλομαι αὐτός ὁ ἑαυτοῦ υἱός παιδεύω , εἄν δέ αὐτός σοφία εἄν σοφός , μηδείς ἀγαθός αὐτός ποιέω ὁ γείτων μηδείς , εἴπερ διδακτός εἰμί ἢ ἀρετή ; οὐκοῦν εἰκός γε . οὕτως μέν δή σύ