scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0072.1
μὲν θείων αὐτὸς γίνεται δημιουργός , τῶν δὲ θνητῶν τὴν γένεσιν τοῖς ἑαυτοῦ γεννημάσι δημιουργεῖν προεῴταξεν . οἱ δὲ μιμούμενοι , παραλαβόντες ἀρχὴν ψυχῆς ἀθάνατον , τὸ μετὰ τοῦτο θνητὸν σῶμα αὐτῇ περιετόρευσαν ὀχυμά τε πᾶν τὸ σῶμα ἔδωσαν ἄλλο τε εἶδος ἐν αὐτῷ ψυχῆς προσφοδοῶσι τὸ θνητόν , δεινὰ καὶ ἀναγκαῖα ἐν ἑαυτῷ παθήματα ἔχον , πρῶτον μὲν ἡδονήν , μέγιστον κακοῦ δὲ λειᾶν , ἔπειτα λύπας , ἀγαθῶν φρογὰς , ἐπὶ δ’ αὐ θάρρος καὶ φόβον , ἀφροῦν ἐμβουλίαν , θυμὸν δὲ δυσπαραμύθητον , ἐλπίδα δ’ εὐπαράγωγον αἰσθήσεις τε ἀλόγους καὶ ἐπιχειρητὰς παντὸς ἔρωτος · ἐγκερασάμενοι δ’ αὐτὰ ἀναγκαίως τὸ θνητὸν γένος ἐνέθεσαν . καὶ διὰ ταῦτα δὴ σεβόμενοι μαινεῖν τὸ θεῖον , ὅ τι μὴ πᾶσα ἦν ἀνάγκη , χωρὶς ἐκείνου κατοικίζουσι εἰς ἄλλην τοῦ σώματος οἴκησιν τὸ θνητόν , ἰσθμὸν καὶ ὄρον διοικοδομήσαντες τῆς τε κεφαλῆς καὶ τοῦ στήθους , αὐχένα μεταξὺ τιθέντες , ἵνα εἴη χωρὶς ἐν δὴ τοῖς στήθεσι καὶ τῷ καλουμένῳ θώρακι τὸ τῆς ψυχῆς θνητὸν γένος ἐνέδω . καὶ ἐπεὶ τὸ μὲν ἄμεινον αὐτῆς , τὸ δὲ χεῖρον ἐπεφύκει , διοικοδομοῦσι τοῦ θώρακος αὐτὸ τὸ κάτω , διορίζοντες | οἷον γυναικῶν , τὴν δὲ ἀνδρῶν χωρὶς οἴκησιν , τὰς φρένας διάφραγμα εἰς τὸ μέσον αὐτῶν τιθέντες . τὸ μετέχον οὖν τῆς ψυχῆς ἀνδρίας καὶ θυμοῦ , φιλόνεικον ὄν , κατώκισαν ἐγγύτερω τῆς κεφαλῆς μεταξὺ τῶν φρενῶν τε καὶ αὐχένος , ἵνα τοῦ λόγου κατήκοον ὡς κοινῇ μετ’ ἐκείνου βία τὸ τῶν ἐπιθυμιῶν κατέχοι γένος , ὅπότε ἐκ τῆς ἀκροπόλεως τῷ ἐπιτάγματι καὶ λόγῳ μηδαμῇ πειθεσθαι ἐκὼν ἐθέλοι . Τὴν δὴ δὴ καρδίαν ἄμματα τῶν φλεβῶν καὶ πηγὴν τοῦ περιφερομένου κατὰ πάντα τὰ μέλη σφοδρῶς αἵματος εἰς τὴν δορυφορικὴν οἴκησιν κατέστησαν , ἵνα , ὅτε ξέσει τὸ τοῦ θυμοῦ μένος , τοῦ λόγου παραγγειλάντος , ὡς τις ἄδικος περὶ αὐτὰ γίνεται πράξεις ἐξωδεν ἢ καὶ τις ἀπὸ τῶν ἐνὸδεν ἐπιθυμιῶν , ὅξως διὰ πάντων τῶν στενωπῶν πάν , ὅσον αἰσθη -
Lemmas: μέν θεῖον αὐτός γίγνομαι δημιουργός , ὁ δέ θνητός ὁ γένεσις ὁ ἑαυτοῦ γέννημα δημιουργέω προεῴταξεν . ὁ δέ μιμέομαι , παραλαμβάνω ἀρχή Ψυχή ἀθάνατος , ὁ μετά οὗτος θνητός σῶμα αὐτός περιτορεύω ὀχυμά τε πᾶς ὁ σῶμα δίνω ἄλλος τε εἶδος ἐν αὐτός Ψυχή προσφοδοους ὁ θνητός , δεινός καί ἀναγκαῖος ἐν ἑαυτοῦ πάθημα ἔχω , πρῶτος μέν ἡδονή , μέγας κακός δέ λεῖος , ἔπειτα λύπη , ἀγαθός φρογη , ἐπί δέ αὖος θάρσος καί φόβος , ἀφρέω ἐμβουλία , θυμός δέ δυσπαραμύθητος , ἐλπίς δέ εὐπαράγωγος αἴσθησις τε ἄλογος καί ἐπιχειρητής πᾶς Ἔρως · ἐγκεράννυμι δέ αὐτός ἀναγκαῖος ὁ θνητός γένος ἐντίθημι . καί διά οὗτος δή σέβομαι μαίνομαι ὁ θέω , ὅς τίς μή πᾶς εἰμί ἀνάγκη , Χωρὶς ἐκεῖνος κατοικίζω εἰς ἄλλος ὁ σῶμα οἴκησις ὁ θνητός , ἰσθμός καί ὄρον διοικοδομέω ὁ τε κεφαλή καί ὁ στῆθος , αὐχήν μεταξύ τίθημι , ἵνα εἰμί Χωρὶς ἐν δή ὁ στῆθος καί ὁ καλέω θώραξ ὁ ὁ Ψυχή θνητός γένος ἐνδίδωμι . καί ἐπεί ὁ μέν ἀγαθός αὐτός , ὁ δέ χείρων φύω , διοικοδομέω ὁ θώραξ αὐτός ὁ κάτω , διορίζω | οἷος γυνή , ὁ δέ ἀνήρ Χωρὶς οἴκησις , ὁ φρήν διάφραγμα εἰς ὁ μέσος αὐτός τίθημι . ὁ μετέχω οὖν ὁ Ψυχή Ἀνδρίας καί θυμός , φιλόνεικος εἰμί , κατοικίζω ἐγγύς ὁ κεφαλή μεταξύ ὁ φρήν τε καί αὐχήν , ἵνα ὁ λόγος κατήκοος ὡς κοινός μετά ἐκεῖνος βία ὁ ὁ ἐπιθυμία κατέχω γένος , ὁπότε ἐκ ὁ ἀκρόπολις ὁ ἐπίταγμα καί λόγος μηδαμός πείθω ἔκω ἐθέλω . ὁ δή δή Καρδία ἅμμα ὁ φλέψ καί πηγή ὁ περιφέρω κατά πᾶς ὁ μέλος σφοδρός αἷμα εἰς ὁ δορυφορικός οἴκησις καθίστημι , ἵνα , ὅτε ξέσις ὁ ὁ θυμός μένος , ὁ λόγος παραγγέλλω , ὡς τις ἄδικος περί αὐτός γίγνομαι πρᾶξις ἐξωδεν ἢ καί τις ἀπό ὁ ἔνοδος ἐπιθυμία , ὅσος διά πᾶς ὁ στενωπός πᾶς , ὅσος αἰσθος -