scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0269.1
βλέπειν , ὅταν ἡ τῶν ὀμμάτων τῆς ἀκμῆς λήγειν ἐπικειρῇ · σὺ δὲ τούτων ἐτι πόρρω . Κάγω ἀκούσας , Τὰ μὲν παρ’ ἐμοῦ , ἔφη , ταῦτ’ ἐστίν , ὧν οὐδὲν ἄλλως εἴρηται ἢ ὡς διανοοῦμαι · σὺ δὲ αὐτὸς οὕτω βουλεύου ὅ τι σοι τε ἀριστον καὶ ἐμοὶ ἥξει . Ἄλλ’ , ἔφη , τοῦτό γε ἐγὸ λέγεις · ἐν γὰρ τῷ ἐπιόντι χρόνῳ βουλευόμενοι πράξομεν ὅ ἀν φανῆται νῦν περὶ τε τούτων καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἀριστον . Ἐγὼ μὲν δὴ ταῦτα ἀκούσας τε καὶ εἰπών , καὶ ἀφείς ὥσπερ βελη , τετραώθαι αὐτὸν ᾤμην . καὶ ἀναστὰς γε , οὐδὲ ἐπιτρέψας τούτῳ εἰπεῖν οὐδὲν ἐτι , ἀμφιέσας τὸ ἱμάτιον τὸ ἐμαντοῦ τοῦτον — καὶ γὰρ ἦν χειμὼν — , ὑπὸ τὸν τριβόνα κατακλινεὶς τὸν τοῦτον , περιβαλὼν τῷ χειρὶ τούτῳ τῷ δαιμονίῳ ὡς ἀληθῶς καὶ θαυμαστῷ , κατεκεῖμην τὴν νύκτα ὅλην . καὶ οὐδὲ ταῦτα αὐ , ὦ Σώκρατες , ἐφεὶς ὅτι ψεύδομαι . ποιήσαντος δὲ δή ταῦτα ἐμοῦ οὕτως τοσοῦτον περιεγένετό τε καὶ κατεφρόνησε καὶ κατεγέλασε τῆς ἐμῆς ὥρας καὶ ὕβρισε · καίπερ ἐκεῖνό γε ᾤμην τι εἶναι , ὦ ἄνδρες δικασταί · δικασταὶ γὰρ ἐστε τῆς Σωκρατοῦς ὑπερηφανίας . ἐγὼ γὰρ ἴστε μὰ θεούς , μὰ θεάς , οὐδὲν περιττότερον καταθεδαρθηκὼς ἀνέστην μετὰ Σωκρατοῦς ἢ εἰ μετὰ πατρὸς καθῆλθον ἢ ἀδελφοῦ πρεσβυτέρου . τὸ δὲ μετὰ τοῦτο τίνα οἴεσθέ με διάνοιαν ἔχειν , ἠγοῦμενον μὲν ἠτιμάσθαι , ἀγάμενον δὲ τὴν τοῦτον φύσιν τε καὶ σωφροσύνην καὶ ἀνδρίαν , ἐντετυχηκότα ἀνθρώπῳ τοιούτῳ οἷν ἐγὼ οὐκ ἂν ᾤμην ποτὲ ἐντυχεῖν εἰς φρόνησιν καὶ εἰς κατερίαν ; ὥστε οὐδ’ ὅπως σὺν ὀργιζοίμην εἶχον καὶ ἀποστερηθείην τῆς τοῦτον συνουσίας , οὐδ’ ὅπη προσσαγολίμην αὐτὸν εὐπόρουν . ἐγὼ γὰρ ἤδη ὅτι χρημασί τε πολὺ μᾶλλον ἄτομος ἦν πανταχῇ ἢ σιδηρὸς ὁ Ἀίας , φὲ τε ᾤμην αὐτὸν μόνον ἀλῶσεσθαι , διαπέφενγέ με . ἠπόρουν δή , καταδεδουλωμένος τε ὑπὸ τοῦ ἀνθρώπου ὡς οὐδεὶς ὑπ’ οὐδενὸς ἄλλου περιῆ . Ταῦτά τε γὰρ μοι ἀπαντα προὑγένοι , καὶ μετὰ ταῦτα στρατεία ἡμῖν εἰς
Lemmas: βλέπω , ὅταν ὁ ὁ ὄμμα ὁ ἀκμή λήγω ἐπικείρω · σύ δέ οὗτος ἔτι πόρρω . κἀγώ ἀκούω , ὁ μέν παρά ἐγώ , φημί , αὐτός εἰμί , ὅς οὐδείς ἄλλως εἴρω ἢ ὡς διανοέομαι · σύ δέ αὐτός οὗτος βουλεύω ὅς τίς σύ τε ἀγαθός καί ἐγώ ἥκω . ἄλλος , φημί , οὗτος γε ἐγό λέγω · ἐν γάρ ὁ ἔπειμι χρόνος βουλεύω πράσσω ὅς εἰς φανάω νῦν περί τε οὗτος καί περί ὁ ἄλλος ἀγαθός . ἐγώ μέν δή οὗτος ἀκούω τε καί εἶπον , καί ἀφίημι ὥσπερ βέλος , τετραίνω αὐτός οἴομαι . καί ἀνίστημι γε , οὐδέ ἐπιτρέπω οὗτος εἶπον οὐδείς ἔτι , ἀμφιέννυμι ὁ ἱμάτιον ὁ μαντός οὗτος — καί γάρ εἰμί χειμών — , ὑπό ὁ τριβόνα κατακλίνω ὁ οὗτος , περιβάλλω ὁ χείρ οὗτος ὁ δαιμόνιος ὡς ἀληθής καί θαυμαστός , κατάκειμαι ὁ νύξ ὅλος . καί οὐδέ οὗτος αὖος , εἰμί Σωκράτης , ἐφίημι ὅτι ψεύδω . ποιέω δέ δή οὗτος ἐγώ οὕτως τοσοῦτος περιγίγνομαι τε καί καταφρονέω καί καταγελάω ὁ ἐμός ὥρα καί ὑβρίζω · καίπερ ἐκεῖνος γε οἴομαι τίς εἰμί , εἰμί ἀνήρ δικαστής · δικαστής γάρ εἰμί ὁ Σωκράτης ὑπερηφανία . ἐγώ γάρ οἶδα μά θεός , μά θεός , οὐδείς περισσός καταθεδαρθηκὼς ἀνίστημι μετά Σωκράτης ἢ εἰμί μετά πατήρ καθαιρέω ἢ ἀδελφός πρέσβυς . ὁ δέ μετά οὗτος τίς οἴομαι ἐγώ διάνοια ἔχω , ἡγέομαι μέν ἀτιμάζω , ἄγαμαι δέ ὁ οὗτος φύσις τε καί σωφροσύνη καί ἀνδρεία , ἐντυγχάνω ἄνθρωπος τοιοῦτος ὅς ἐγώ οὐ εἄν οἴομαι ποτέ ἐντυγχάνω εἰς φρόνησις καί εἰς καταίρω ; ὥστε οὐδέ ὅπως σύν ὀργίζω ἔχω καί ἀποστερέω ὁ οὗτος συνουσία , οὐδέ ὅπῃ προσσαγολιμεις αὐτός εὐπορέω . ἐγώ γάρ ἤδη ὅτι χρῆμα τε πολύς μᾶλλον ἄτομος εἰμί πανταχῇ ἢ σίδηρος ὁ Αἴας , φύς τε οἴομαι αὐτός μόνος ἁλίσκομαι , διαφέρω ἐγώ . ἀπορέω δή , καταδουλόω τε ὑπό ὁ ἄνθρωπος ὡς οὐδείς ὑπό οὐδείς ἄλλος περίειμι . ταῦτα τε γάρ ἐγώ ἅπας προγίγνομαι , καί μετά οὗτος στρατεία ἐγώ εἰς