scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0217.1
Σωκράτη ἑαυτῷ πως προσέχοντα τὸν νοῦν κατὰ τὴν ὁδὸν πορεύεσθαι ὑπολειπόμενον , καὶ περιμένουτος οὐ κειλεύειν προύκειν εἰς τὸ πρόσθεν . ἐπειδὴ δὲ γενέσθαι ἐπὶ τῇ οἰκίᾳ τῇ Ἀγάθωνος , ἀνεφωγμένην καταλαμβάνει τὴν θύραν , καὶ τι ἔφη αὐτῷ γελοῖον παθεῖν . οἱ μὲν γὰρ εὐθὺς παῖδά τινα ἐνδοθεν ἀπαντήσαντα ἄγειν οὐ κατέκειντο οἱ ἄλλοι , καὶ καταλαμβάνειν ἤδη μέλλοντας δεῖπνεῖν . εὐθὺς δ’ οὖν ὡς ἰδεῖν τὸν Ἀγάθωνα , Ὦ φάναι Ἀριστόδημε , εἰς καλὸν ἥκεις , ὅπως συνδειπνήσεις · εἰ δ’ ἄλλον τινὸς ἕνεκα ἦλθες , εἰς αὐθὶς ἀναβαλοῦ , ὡς καὶ χθὲς ἠπτόν σε ἵνα καλέσωμι , οὐχ οἷός τ’ ἦ ἰδεῖν . ἀλλὰ Σωκράτη ἡμῖν πῶς οὐν ἄγεις ; Καὶ ἐγώ , ἔφη , μεταστρεφόμενος οὐδαμοῦ ὁρῶ Σωκράτη ἐπόμενον . εἶπον οὖν ὅτι καὶ αὐτὸς μετὰ Σωκράτους ἥκομι , κληθεὶς ὑπ’ ἐκείνου δεῦρ’ ἐπὶ δεῖπνον . Καλῶς , ἔφη , ποιοῦν σύ · ἀλλὰ ποῦ ἐστιν οὗτος ; Ὦπισθεν ἐμοῦ ἄχρι | εἰσῆλθε · ἀλλὰ θαυμάζω καὶ αὐτὸς ποῦ ἂν εἴη . Οὐ σκέψει , ἔφη , παῖ , φάναι τὸν Ἀγάθωνα , καὶ εἰσάξεις Σωκράτη ; σὺ δ’ , ἢ δ’ ὦς , Ἀριστόδημε , παρ’ Ἐρυξίμαχον κατακλῖνον . Καὶ ἡ μὲν ἔφη ἀπονίξειν τὸν παῖδα , ἵνα κατακείτο · ἄλλον δὲ τινὰ τῶν παίδων ἥκειν ἀγγέλλοντα ὅτι Σωκράτης οὗτος ἀναχωρήσας ἐν τῷ τῶν γειτόνων προθύρῳ ἔστηκε καὶ οὐ καλοῦντος οὐκ ἐθέλει εἰσιέναι . Ἄτοπόν γ’ , ἔφη , λέγεις · οὐκοῦν καλεῖς αὐτὸν καὶ μὴ ἀφῆσεις ; Καὶ ὁς ἔφη εἰπεῖν Μηδαμῶς , ἀλλ’ ἔατε αὐτόν . Ἔθος γὰρ τι τοῦτ’ ἔχει · ἐνίοτε ἀποστὰς ὅποι ἂν τύχῃ , ἔστηκεν . ἥξεις δὲ αὐτίκα , ὡς ἐγὼ οἶμαι . μὴ οὖν νευεῖτε , ἀλλ’ ἔατε . Ἄλλ’ οὕτω χρὴ ποιεῖν , εἰ σοὶ δοκεῖ , φάναι τὸν Ἀγάθωνα . ἀλλ’ ἡμᾶς , ὦ παῖδες , τοὺς ἄλλους ἐστίατε . πάντως παρατίθετε ὅ τι ἂν βούλησθε , ἐπειδὰν τις ὑμῖν μὴ ἱκανήσῃ · ὁ ἐγὼ οὐδέπποτε ἐποίησα . νῦν οὖν νομίζοντες καὶ ἐμὲ ὑφ’ ὑμῶν κεκληθῆναι ἐπὶ δεῖπνον καὶ τούσδε τοὺς ἄλλους , θεραπεύετε , ἵνα ὑμᾶς ἐπαινῶμεν . Μετὰ ταῦτα ἔφη σφὰς μὲν δεῖπνεῖν , τὸν δὲ Σωκράτη
Lemmas: Σωκράτης ἑαυτοῦ πως προσέχω ὁ νόος κατά ὁ ὁδός πορεύω ὑπολείπω , καί περιμένω οὖον κελεύω προκαίω εἰς ὁ πρόσθεν . ἐπεί δέ γίγνομαι ἐπί ὁ οἰκίον ὁ Ἀγάθων , ἀνεφωγμένην καταλαμβάνω ὁ θύρα , καί τίς φημί αὐτός γελοῖος πάσχω . ὁ μέν γάρ εὐθύς παῖς τις ἔνδοθεν ἀπαντάω ἄγω οὖον κατάκειμαι ὁ ἄλλος , καί καταλαμβάνω ἤδη μέλλω δειπνέω . εὐθύς δέ οὖν ὡς ὁράω ὁ Ἀγάθων , ὦ φαίνω Ἀριστόδημος , εἰς καλός ἥκω , ὅπως συνδειπνώ · εἰμί δέ ἄλλος τις ἕνεκα ἔρχομαι , εἰς αὐθίς ἀναβάλλω , ὡς καί χθές ἅπτω σύ ἵνα καλέω , οὐ οἷος τε εἰμί ὁράω . ἀλλά Σωκράτης ἐγώ πῶς ὀν ἄγω ; καί ἐγώ , φημί , μεταστρέφω οὐδαμοῦ ὁράω Σωκράτης ἔπω . εἶπον οὖν ὅτι καί αὐτός μετά Σωκράτης ἥκω , καλέω ὑπό ἐκεῖνος δεῦρο ἐπί δεῖπνον . καλῶς , φημί , ποιέω σῦς · ἀλλά ποῦ εἰμί οὗτος ; ὅπισθεν ἐγώ ἄχρι | εἰσέρχομαι · ἀλλά θαυμάζω καί αὐτός ποῦ εἄν εἰμί . οὖον σκέψις , φημί , παῖς , φαίνω ὁ Ἀγάθων , καί εἰσάγω Σωκράτης ; σύ δέ , ἢ δέ οὖς , Ἀριστόδημος , παρά Ἐρυξίμαχος κατακλίνω . καί ὁ μέν φημί απονιξεω ὁ παῖς , ἵνα κατάκειμαι · ἄλλος δέ τις ὁ παῖς ἥκω ἀγγέλλω ὅτι Σωκράτης οὗτος ἀναχωρέω ἐν ὁ ὁ γείτων πρόθυρον ἵστημι καί οὖον καλέω οὐ ἐθέλω εἴσειμι . ἄτοπος γε , φημί , λέγω · οὐκοῦν καλέω αὐτός καί μή ἀφίημι ; καί ὅς φημί εἶπον μηδαμῶς , ἀλλά εἰμί αὐτός . ἔθος γάρ τίς οὗτος ἔχω · ἐνίοτε ἀφίστημι ὅποι εἄν τυγχάνω , ἵστημι . ἥκω δέ αὐτίκα , ὡς ἐγώ οἴομαι . μή οὖν νεύω , ἀλλά εἰμί . ἄλλος οὗτος χρή ποιέω , εἰμί σύ δοκέω , φαίνω ὁ Ἀγάθων . ἀλλά ἐγώ , εἰμί παῖς , ὁ ἄλλος ἑστιάω . πάντως παρατίθημι ὅς τίς εἄν βούλομαι , ἐπειδάν τις σύ μή ἱκανέω · ὁ ἐγώ οὐδέπω ποιέω . νῦν οὖν νομίζω καί ἐγώ ὑπό σύ καλέω ἐπί δεῖπνον καί ὅδε ὁ ἄλλος , θεραπεύω , ἵνα σύ ἐπαινέω . μετά οὗτος φημί σφός μέν δειπνέω , ὁ δέ Σωκράτης