scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0489.1
ἐπιθυσιῶν , χρῶμαι δὲ ὡς ἂν δύνωμαι ὀλιγίστοις , ὅσα ἀναγκαῖα ἢ δίκαια ἢ εὐσχήμονα ἐμοὶ τε δοκεῖ καὶ παρ’ σοὶ ἂν λαμβάνω . ἐμοὶ δὴ τοιούτων νῦν ἐμβέβηκεν . εἰσί μοι ἀδελφιδῶν θυγατέρες τῶν ἀποθανόντων τότε ὅτ’ ἐγὼ οὐκ ἐστεφανοῦμην , σὺ δ’ ἐκέλευες , τέτταρες , ἡ μὲν νῦν ἐπίγαμος , ἡ δὲ ὀκταετὴς , ἡ δὲ σμικρὸν πρὸς τρισὶν ἔτεσιν , ἡ δὲ οὔπω ἐνιαυσία . ταύτας ἐκδοτέον ἐμοὶ ἐστι καὶ τοῖς ἐμοῖς ἐπιθυείοις , αἷς ἂν ἐγὼ ἐπιβίω · αἷς δ’ ἂν μὴ , χαιρόντων . καὶ ὧν ἂν γένωνται οἱ πατέρες αὐτῶν ἐμοὶ πλουσιώτεροι , οὐκ ἐκδοτέον · τὰ δὲ νῦν ἐγὼ αὐτῶν εὐπορώτερος . καὶ τὰς μητέρας δὲ αὐτῶν ἐγὼ ἐξέδωκα καὶ μετ’ ἄλλων καὶ μετὰ Λίανος . ἡ μὲν οὖν Σπενσίππῳ γαμεῖται , ἀδελφῆς οὖσα αὐτῷ θυγάτηρ · δεῖ δὲ ταύτῃ οὐδὲν πλέον ἢ τριάκοντα μνῶν · μέτριοι γὰρ αὐταὶ ἡμῖν προεῖχες . ἐπὶ δὲ ἐὰν ἡ μήτηρ τελευτήσῃ ἡ ἐμή , οὐδὲν αὐτῇ πλείονος ἢ δέκα μνῶν δεῖ · ἂν εἰς τὴν οἰκοδομίαν τοῦ τάφου . καὶ περὶ ταῦτα τὰ μὲν ἐμὰ ἀναγκαῖα σχεδὸν τι ἐν τῷ νῦν ταῦτά ἐστιν · ἐὰν δέ τι ἄλλο γίγνηται ἰδίον ἢ δημόσιον ἀνάλωμα διὰ τὴν παρὰ σοὶ ἀφίξιν , ὥσπερ τότε ἔλεγον δεῖ ποιεῖν , ἐμὲ μὲν διαμάχεσθαι ὅπως ὡς ὀλίγιστον γένηται τὸ ἀνάλωμα , σὲ δ’ ἂν μὴ δύνωμαι , | σὴν εἶναι τὴν δαπάνην . Τὸ δὲ μετὰ ταῦτα λέγω περὶ τῶν σῶν αὐ χρημάτων τῶν Ἀθήνησι τῆς ἀναλώσεως , ὅτι πρῶτον μὲν ἐὰν τι δέῃ ἐμὲ ἀναλίσκειν εἰς χορηγίαν ἢ τι τοιοῦτον , οὐκ ἔστι σοι ξένος οὐδεὶς ὅστις δώσει , ὡς φόβουδα , ἐπεὶ καὶ ἂν τι σοὶ αὐτῷ διαφθῇ μέγα , ὥστε ἀναλωθῆναι μὲν ἤδη ὀνήσαι , μὴ ἀναλωθῆναι δὲ ἀλλ’ ἐχρωρισθῆναι , ὡς ἂν τις παρὰ σοῦ ἔλθῃ , βλάψαι , πρὸς τῷ χαλεπῷ τὸ τοιοῦτόν σοί ἐστι καὶ αἰσχρόν . ἐγὼ γὰρ δὴ ταῦτά γε ἐξήτασα , παρ’ Ἀνδρομίδῃ τῷ Λιγυρήνῃ πέμφας Ἑραστὸν , παρ’ οὗ ἐκέλευες τοῦ ὑμετέρου ξένου , εἰ τι δεοίμην , λαμβάνειν , βουλόμενος καὶ ἄλλα μεῖζονα ἀ
Lemmas: ἐπιθυσιάω , χράω δέ ὡς εἄν δύναμαι ὀλίγιστος , ὅσος ἀναγκαῖος ἢ Δίκαιος ἢ εὐσχήμων ἐγώ τε δοκέω καί παρά σύ εἄν λαμβάνω . ἐγώ δή τοιοῦτος νῦν ἐμβαίνω . εἰμί ἐγώ ἀδελφιδέος θυγάτηρ ὁ ἀποθνῄσκω τότε ὅτι ἐγώ οὐ στεφανόω , σύ δέ κελεύω , τέσσαρες , ὁ μέν νῦν ἐπίγαμος , ὁ δέ ὀκταετής , ὁ δέ μικρός πρός τρεῖς ἔτος , ὁ δέ οὔπω ἐνιαύσιος . οὗτος ἐκδοτέον ἐγώ εἰμί καί ὁ ἐμέω επιθυειον , ὅς εἄν ἐγώ ἐπιβιόω · ὅς δέ εἄν μή , χαίρω . καί ὅς εἄν γίγνομαι ὁ πατήρ αὐτός ἐγώ πλούσιος , οὐ ἐκδοτέον · ὁ δέ νῦν ἐγώ αὐτός εὔπορος . καί ὁ μήτηρ δέ αὐτός ἐγώ ἐκδίδωμι καί μετά ἄλλος καί μετά Λιανός . ὁ μέν οὖν Σπενσίππῳ γαμέω , ἀδελφός εἰμί αὐτός θυγάτηρ · δεῖ δέ οὗτος οὐδείς πλέω ἢ τριάκοντα μνᾶ · μέτριος γάρ αὐτός ἐγώ προέχω . ἐπί δέ ἐάν ὁ μήτηρ τελευτάω ὁ ἐμός , οὐδείς αὐτός πλείων ἢ δέκα μνᾶ δεῖ · εἄν εἰς ὁ οἰκοδομία ὁ τάφος . καί περί οὗτος ὁ μέν ἐμός ἀναγκαῖος σχεδόν τίς ἐν ὁ νῦν οὗτος εἰμί · ἐάν δέ τίς ἄλλος γίγνομαι ἴδιος ἢ δημόσιος ἀνάλωμα διά ὁ παρά σύ ἄφιξις , ὥσπερ τότε λέγω δεῖ ποιέω , ἐγώ μέν διαμάχομαι ὅπως ὡς ὀλίγιστος γίγνομαι ὁ ἀνάλωμα , σύ δέ εἄν μή δύναμαι , | σός εἰμί ὁ δαπάνη . ὁ δέ μετά οὗτος λέγω περί ὁ σός αὖος χρῆμα ὁ Ἀθήνησι ὁ ἀνάλωσις , ὅτι πρῶτος μέν ἐάν τίς δήω ἐγώ ἀναλίσκω εἰς χορηγία ἢ τίς τοιοῦτος , οὐ εἰμί σύ ξένος οὐδείς ὅστις δίδωμι , ὡς φόβουδα , ἐπεί καί εἄν τίς σύ αὐτός διαφθάνω μέγας , ὥστε ἀναλίσκω μέν ἤδη ὀνίνημι , μή ἀναλίσκω δέ ἀλλά χωρίζω , ὡς εἄν τις παρά σύ ἔρχομαι , βλάπτω , πρός ὁ χαλεπός ὁ τοιοῦτος σύ εἰμί καί αἰσχρός . ἐγώ γάρ δή οὗτος γε ἐξετάζω , παρά Ἀνδρομίδα ὁ Λιγυρήνῃ πέμφας ῥᾴδιος , παρά ὅς κελεύω ὁ ὑμέτερος ξένος , εἰμί τίς δήω , λαμβάνω , βούλομαι καί ἄλλος μείζων ὅς