scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0540.1
προέμενος ὀρθῶς ἐπραξεν . εἰ δὲ ὧν χρήν ἐδεῖν αὐτοῦ , 383 . ἀποτυχὼν τούτου , πῶς οὐχ ἥμαρτες ἐξ ἀνάγκης ; Ἴσως , εἶπεν . ἀλλ᾽ ἐκεῖνος πῶς οὐχ ἥμαρτεν , ὁ μὴ πιστεύσας μοι ; Ἄρ᾽ οὖν , ἔφη , εἰ προσωμίλησας αὐτῷ ὡς προσήκει , οὐκ ἂν ἥμαρτες οὐδέν ; Οὐ γὰρ δή . Νῦν ἄρα οὐχ ὡς προσήκει αὐτῷ προσωμίλησας . Φαίνομαι , εἶπεν . Εἰ οὖν ὡς μὴ προσήκει ὁμιλοῦντός σου μὴ ἐπείσθη , πῶς ἂν δικαίως ἐγκαλοῖης ἐκείνῳ ; Οὐκ ἔχω εἰπεῖν . Οὐδὲ ὅτι τοῖς κακῶς χρωμένοις οὐ προσιεκτέον ἐστίν , ἔχεις εἰπεῖν ; Καλῶς , ἔφη , τοῦτό γε . Ἄλλ᾽ οὐχ οἱ ὡς οὐ προσήκει ὁμιλοῦντες , ἔφη , κακῶς χρῆσθαι σοι δοκοῦσιν ; Ἐμοίγε , ἔφη . Τί οὖν ἥμαρτεν εἰ σοὶ μὴ προσέσχε κακῶς χρωμένῳ ; Οὐδὲν φαίνεται , εἶπεν . Τί οὖν ποτὲ οἱ ἄνθρωποι , ἔφη , τοιαῦτα ἐγκαλοῦσι πρὸς ἀλλήλους ; καὶ τοῖς μὴ πεισθεῖσιν αὐτοῖς , ὅτι οὐκ ἐπείσθησαν μέμφονται · αὐτοῖς δέ , ὅτι οὐκ ἐπεισαν , οὐδ᾽ ὅτιοῦν ἐγκαλοῦσιν ; Καὶ ἄλλος τις παρών , Ἵ Ὅταν τε γὰρ τις , ἔφη , εὖ χρήσηταί τῳ καὶ βοηθήσῃ , εἶτα ἀξίων αὐτῷ ὁμοίως χρήσασθαι · μὴ τυγχάνῃ τούτου , πῶς οὐκ εἰκῶτος μέμφοιτ᾽ ἂν ὁ τοιοῦτος ; Οὐκοῦν ἔφη , ὧν ἀξιοὶ ὁμοίως αὐτῷ χρήσθαι , ἥτοι δυνατὸς ἐστὶ χρήσθαι αὐτῷ καλῶς ἢ οὐ δυνατός ; καὶ εἰ μὲν μὴ δυνατός ἐστι , πῶς ἂν καλῶς ἀξιολῇ , ἀξίων αὐτὸν ὁ οὐ δυνατός ἐστιν ; εἰ δὲ δυνατός ἐστι , πῶς τοιοῦτον ἄνθρωπον οὐκ ἐπεισεν ; ἢ πῶς τοιαῦτα λέγοντες καλῶς λέγουσιν ; Ἄλλὰ σὴ Δί᾽ , ἔφη , τοῦτο δεῖ ἐγκαλεῖν , ὅπως στέος τε τοῦ λοιποῦ βελτίων χρήται αὐτῷ , καὶ οἱ ἄλλοι φίλοι ἀκούσαντες αὐτοῦ ἐγκαλοῦντος . Βέλτιον δὲ χρήσεσθαι , ἔφη , οἷς τινὰς ἀκούοντας ὀρθῶς λέγοντος καὶ ἀξίουντος , ἢ ἀμαρτάνοντος ; Ὀρθῶς λέγοντος , ἔφη . Ὁ δὲ γε οὐκ ὀρθῶς ἀξιοῦν ἔδοκε σοι ; Ναί , ἔφη . Πῶς οὖν ἀκούοντες τοιαῦτα ἐγκαλοῦντος βέλτιον χρήσονται ; Οὐδαμῶς , ἔφη . Τοῦ οὖν ἕνεκα τοιαῦτά τις ἐγκαλεῖ ; Ἀνερεῖν ἔφη οὐκ ἂν δύνασθαι .
Lemmas: προΐημι ὀρθῶς πράσσω . εἰμί δέ ὅς χράω δήω αὐτός , 383 . ἀποτυγχάνω οὗτος , πῶς οὐ ἁμαρτάνω ἐκ ἀνάγκη ; Ἴσος , εἶπον . ἀλλά ἐκεῖνος πῶς οὐ ἁμαρτάνω , ὁ μή πιστεύω ἐγώ ; ἄρα οὖν , φημί , εἰμί προσομιλέω αὐτός ὡς προσήκω , οὐ εἄν ἁμαρτάνω οὐδείς ; οὖον γάρ δή . νῦν ἄρα οὐ ὡς προσήκω αὐτός προσομιλέω . φαίνω , εἶπον . εἰμί οὖν ὡς μή προσήκω ὁμιλέω σύ μή πείθω , πῶς εἄν δικαίως ἐγκαλέω ἐκεῖνος ; οὐ ἔχω εἶπον . οὐδέ ὅτι ὁ κακῶς χράω οὖον προσίημι εἰμί , ἔχω εἶπον ; καλῶς , φημί , οὗτος γε . ἄλλος οὐ ὁ ὡς οὖον προσήκω ὁμιλέω , φημί , κακῶς χράω σύ δοκέω ; ἐγώ , φημί . τις οὖν ἁμαρτάνω εἰμί σύ μή προσέχω κακῶς χράω ; οὐδείς φαίνω , εἶπον . τις οὖν ποτέ ὁ ἄνθρωπος , φημί , τοιοῦτος ἐγκαλέω πρός ἀλλήλων ; καί ὁ μή πείθω αὐτός , ὅτι οὐ πείθω μέμφομαι · αὐτός δέ , ὅτι οὐ πείθω , οὐδέ ὁσ́τσιοῦν ἐγκαλέω ; καί ἄλλος τις πάρειμι , ἵ ὅταν τε γάρ τις , φημί , εὕω χράω ὁ καί βοηθέω , εἶτα ἄξιος αὐτός ὁμοίως χράω · μή τυγχάνω οὗτος , πῶς οὐ ἔοικα μέμφομαι εἄν ὁ τοιοῦτος ; οὐκοῦν φημί , ὅς ἀξιόω ὁμοίως αὐτός χράω , ἤτοι δυνατός εἰμί χράω αὐτός καλῶς ἢ οὖον δυνατός ; καί εἰμί μέν μή δυνατός εἰμί , πῶς εἄν καλῶς αξιολος , ἄξιος αὐτός ὁ οὖον δυνατός εἰμί ; εἰμί δέ δυνατός εἰμί , πῶς τοιοῦτος ἄνθρωπος οὐ πείθω ; ἢ πῶς τοιοῦτος λέγω καλῶς λέγω ; ἀλλά σός διά , φημί , οὗτος δεῖ ἐγκαλέω , ὅπως στέος τε ὁ λοιπός ἀγαθός χράω αὐτός , καί ὁ ἄλλος φίλος ἀκούω αὐτός ἐγκαλέω . Ἀγαθός δέ χράω , φημί , ὅς τις ἀκούω ὀρθῶς λέγω καί ἄξιος , ἢ ἁμαρτάνω ; ὀρθῶς λέγω , φημί . ὁ δέ γε οὐ ὀρθῶς ἀξιόω δοκός σύ ; Ναίς , φημί . Πῶς οὖν ἀκούω τοιοῦτος ἐγκαλέω ἀγαθός χράω ; οὐδαμός , φημί . ὁ οὖν ἕνεκα τοιοῦτος τις ἐγκαλέω ; ἀνερῶ φημί οὐ εἄν δύναμαι .