scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0434.2
νος . ἀρ’ οὖν οἶει μοι τότε πολιτικῶν εἶναι κοινωνίαν πρὸς σέ , τὸν μὲν ἔμφρονα κοινωνὸν ἀπολωλεκότι , τὸν δὲ ἄφρονα ὁρῶντι μετὰ πονηρῶν καὶ πολλῶν ἀνθρώπων καταλειμμένον , σὺν ἄρχοντι , οἷόνπερ ὁ ἄρχειν , ὑπὸ δὲ τοιούτων ἀνθρώπων ἀρχόμενον ; ἐν οἷς τί χρήν ποιεῖν ἐμέ ; μῶν οὐχ ὅπερ ἐποίουν , ἀναγκαίων ἐκ τῶν λοιπῶν , τὰ μὲν πολιτικὰ χαίρειν ἐξὼν , εὐλαβομένων τὰς ἐκ τῶν φθόνων διαβολάς , ὑμᾶς δὲ πάντως , καίπερ ἀλλήλων χωρὶς γεγονότας καὶ διαφόρους ὄντας , πειρᾶσθαι φίλους ἀλλήλοις ὅ τι μάλιστα ποιεῖν ; τούτων δὴ καὶ σὺ μάρτυς , ὅτι τοῦτο αὐτὸ ξυντείνων οὐκ ἄνῃκα πώποτε · καὶ μόγις μὲν , ὅμως δ’ ὡμολογήθη σῶν πλεῦσαι μὲν οἴκαδε ἐμέ , | ἐπειδὴ πόλεμος ὑμᾶς κατέχειν , εἰρήνης δ’ αὖ γενομένης ἐλθεῖν ἐμέ τε καὶ Λίωνα εἰς Συρακούσας , σὲ δὲ καλεῖν ἡμᾶς . Καὶ ταῦτα μὲν οὕτως ἐγένετο τῆς ἐμῆς εἰς Συρακούσας ἀποδημίας πέρὶ τῆς πρώτης καὶ τῆς πάλιν οἴκαδε σωτηρίας · τὸ δὲ δεύτερον εἰρήνης γενομένης ἐκάλες με σὺ κατὰ τὰς ὁμολογίας , ἀλλὰ μόνον ἡμεῖν ἐπέστειλες , Λίωνα δ’ εὐαῦθις ἔφησθα μεταπέμψεσθαι . διὰ ταῦτα οὐκ ἤλθον , ἀλλὰ καὶ Λίῳνι τούτ’ ἀπηγόμην · φέτο γὰρ εἶναι βέλτιον ἐλθεῖν ἐμέ καὶ ὑπακοῦσαι σοι . τὸ δὲ μετὰ ταῦτα ὕστερον ἐνιαυτῷ τριήτης ἀφίκετο καὶ ἐπιστολαὶ παρὰ σοῦ , τῶν δ’ ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς γραμμάτων ἤρχεν ὡς ἂν ἀφίκωμαι τὰ Λίωνός μοι γενήσοιτο πράγματα πάντα κατὰ νοῦν τὸν ἐμόν , μὴ ἀφικομένου δὲ τάναντία . αἰσχύνομαι δὴ λέγειν ὅσαι τότε ἐπιστολαὶ παρὰ σοῦ καὶ παρ’ ἄλλων ἤλθον διὰ σὲ ἐξ Ἰταλίας καὶ Σικελίας , καὶ παρ’ ὅσους τῶν ἐμῶν οἰκείων καὶ τῶν γνωρίμων , καὶ πᾶσαι διακλευσόμεναι μοι ἔναι καὶ δεόμεναι σοὶ πάντως ἐμὲ πείθεσθαι . ἐδόκει δὴ πᾶσιν , ἀρξαμένοις ἀπὸ Λίωνος , δεῖν ἐμὲ πλεῦσαι καὶ μὴ μαλθακίζεσθαι . καὶ τοι τὴν θ’ ἡλικίαν αὐτοῖς προὔτεινόμην καὶ περὶ σοῦ δυσχωρίζομην ὡς οὐχ οἷός τ’ ἔσοιο ἀνταφικέσαι τοῖς διαβάλλουσιν ἡμᾶς
Lemmas: Μύκονος . ἀρά οὖν οἴομαι ἐγώ τότε πολιτικός εἰμί κοινωνία πρός σός , ὁ μέν ἔμφρων κοινωνός ἀπόλλυμι , ὁ δέ ἄφρων ὁράω μετά πονηρός καί πολύς ἄνθρωπος καταλείπω , σύν ἄρχω , οἷόνπερ ὁ ἄρχω , ὑπό δέ τοιοῦτος ἄνθρωπος ἄρχω ; ἐν ὅς τίς χράω ποιέω ἐγώ ; μῶν οὐ ὅσπερ ποιέω , ἀναγκαῖος ἐκ ὁ λοιπός , ὁ μέν πολιτικός χαίρω ἔχω , εὐλαβέομαι ὁ ἐκ ὁ φθόνος διαβολή , σύ δέ πάντως , καίπερ ἀλλήλων Χωρὶς γίγνομαι καί διάφορος εἰμί , πειράω φίλος ἀλλήλων ὅς τίς μάλιστα ποιέω ; οὗτος δή καί σύ μάρτυς , ὅτι οὗτος αὐτός συντείνω οὐ ἀνίημι πώποτε · καί μόγις μέν , ὅμως δέ ὁμολογέω σός πλέω μέν οἴκαδε ἐγώ , | ἐπεί πόλεμος σύ καταχέω , εἰρήνη δέ αὖος γίγνομαι ἔρχομαι ἐγώ τε καί Λιώνα εἰς Συράκουσαι , σύ δέ καλέω ἐγώ . καί οὗτος μέν οὕτως γίγνομαι ὁ ἐμός εἰς Συράκουσαι ἀποδημία περί ὁ πρῶτος καί ὁ πάλιν οἴκαδε σωτηρία · ὁ δέ δύο εἰρήνη γίγνομαι καλέω ἐγώ σύ κατά ὁ ὁμολογία , ἀλλά μόνος ἐγεί ἐπιστέλλω , Λιώνα δέ εὐαῦθις φημί μεταπέμπω . διά οὗτος οὐ ἔρχομαι , ἀλλά καί Λίῳνι οὗτος ἀπάγω · φέτος γάρ εἰμί ἀγαθός ἔρχομαι ἐγώ καί ὑπακούω σύ . ὁ δέ μετά οὗτος ὕστερος ἐνιαυτός τριητω ἀφικνέομαι καί ἐπιστολή παρά σύ , ὁ δέ ἐν ὁ ἐπιστολή γράμμα ἄρχω ὡς εἄν ἀφικνέομαι ὁ Λῖος ἐγώ γίγνομαι πρᾶγμα πᾶς κατά νόος ὁ ἐμός , μή ἀφικνέομαι δέ τἀναντία . αἰσχύνω δή λέγω ὅσος τότε ἐπιστολή παρά σύ καί παρά ἄλλος ἔρχομαι διά σύ ἐκ Ἰταλία καί Σικελία , καί παρά ὅσος ὁ ἐμέω οἰκέω καί ὁ γνώριμος , καί πᾶς διακλευσόμεναι ἐγώ ἔναι καί δήω σύ πάντως ἐγώ πείθω . δοκέω δή πᾶς , ἄρχω ἀπό λίων , δήω ἐγώ πλέω καί μή μαλθακίζομαι . καί ὅς ὁ ὁ ἡλικία αὐτός προτείνω καί περί σύ δυσχωριζομεις ὡς οὐ οἷος τε εἰμί ἀνταφικέσαι ὁ διαβάλλω ἐγώ