scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0456.2
θέρας παιδείας κοινωνίαν , ἡ μόνη χρη πιστεύειν τὸν νοῦν κειττημένον μᾶλλον ἢ ξυγγενεία ψυχῶν καὶ σω-μάτων . ὥστε οὐκ ἀξίω ὀνειδους γεγονάτων τῇ πόλει τῷ Λίωνα ἀποκτείναντε , ὡς ἐλλογίμω πώποτε ἀνδρε γενο-μένω . Ταῦτα εἴρηται πάντα τῆς ξυμβουλῆς ἕνεκα τῶν Λιονείων φίλων καὶ ξυγγενῶν . ξυμβουλεύω δὲ δή τι πρὸς τούτους τὴν αὐτὴν ξυμβουλὴν καὶ λόγον τὸν αὐτὸν λέγων ἤδη τρίτον τρίτοις ὑμῖν · μὴ δουλοῦσθαι Σικελίας ὑπ’ ἀν-θρῶποις δεσπόταις , μηδὲ ἄλλην πόλιν ὃ γ’ ἐμὸς λόγος , ἀλλ’ ὑπὸ νόμοις · οὔτε γὰρ τοῖς δουλουμένοις οὔτε τοῖς δουλωθεῖσιν ἄμεινον , αὐτοῖς καὶ παισί παιδῶν τε ἐκγό-νοις , ἀλλ’ ὀλίσθριος πάντως ἡ πείρα , σμικρὰ δὲ καὶ ἀνε-λεύθερα ψυχῶν ἤδη τὰ τοιαῦτα ἀρπάζειν κέρδη φιλεῖ , οὐδὲν τῶν εἰς τὸν ἕπειτα καὶ εἰς τὸν παρόντα καιρὸν ἀγαθῶν καὶ δικαίων εἰδότα θεῖαν τε καὶ ἀνθρωπίνων . ταῦτα πρώτον μὲν Λίωνα ἐγὼ ἐπεχείρησα πείθειν , δεύτε-ρον δὲ Λιονυσίον , τρίτους δὲ ὑμᾶς νῦν . καὶ μοι πεῖθεσθε Λιδὸ τρίτον σωτῆρος χάριν , εἶτα εἰς Λιονυσίον βλέψαντες καὶ Λίωνα , ὧν ὁ μὴ πεπθόμενος ζῇ τὰ νῦν οὐ καλῶς , ὁ δὲ πεπθόμενος τέθνηκε καλῶς · τὸ γὰρ τῶν καλλίστων ἐφίεμενον αὐτῷ τε καὶ πόλει πάσχειν ὃ τι ἂν πάσῃ πᾶν ὀρθὸν καὶ καλόν . οὔτε γὰρ πέφυκεν ἀθάνατος ἡμῶν οὐ-δεὶς , οὐτ’ ἐλ τῷ ξυμβαίη , γένοιτο ἂν εὐδαίμων , ὡς δοκεῖ τοῖς πολλοῖς . κακὸν γὰρ καὶ ἀγαθὸν οὐδὲν λόγου ἀξίων ἐστι τοῖς ἀψύχοις , | ἀλλ’ ἡ μετὰ σώματος οὕση ψυχῇ τοῦτο ξυμβήσεται ἑκάστη ἡ κεχωρισμένη . πεῖθεσθαι δὲ ὄντως ἀεὶ χρη τοῖς παλαιοῖς τε καὶ ἱεροῖς λόγοις , οἱ δή μηνύ-ουσιν ἡμῖν ἀθάνατον ψυχὴν εἶναι δικαστάς τε ἔχειν καὶ τίνειν τὰς μεγίστας τιμωρίας , ὅταν τις ἀπαλλαγθῇ τοῦ σώματος . διὸ καὶ τὰ μεγάλα ἀμαρτήματα καὶ ἀδικήματα σμικρότερον εἶναι χρη νομίζειν κακὸν πάσχειν ἢ δράσαι . ὧν ὁ φιλοχρήματος πένθης τε ἄνθρω τὴν ψυχὴν οὔτε ἀκούει , ἐὰν τε ἀκούσῃ , καταγελᾷ , ὡς οἴεται , πανταχόθεν ἀναι -
Lemmas: θέρω παιδεία κοινωνία , ὁ μόνος χρή πιστεύω ὁ νόος κειττημένον μᾶλλον ἢ συγγένεια Ψυχή καί σώμα . ὥστε οὐ ἄξιος ὄνειδος γόνυ ὁ πόλις ὁ Λιώνα ἀποκτείνω , ὡς ἐλλόγιμος πώποτε ἀνήρ γίγνομαι . οὗτος εἴρω πᾶς ὁ συμβουλή ἕνεκα ὁ λιονειον Φίλων καί συγγενής . συμβουλεύω δέ δή τίς πρός οὗτος ὁ αὐτός συμβουλή καί λόγος ὁ αὐτός λέγω ἤδη τρίτος τρίτος σύ · μή δουλόω Σικελία ὑπό ἄνθρωπος δεσπότης , μηδέ ἄλλος πόλις ὅς γε ἐμός λόγος , ἀλλά ὑπό νόμος · οὔτε γάρ ὁ δουλόω οὔτε ὁ δουλόω ἀγαθός , αὐτός καί παῖς παῖς τε ἔκγονος , ἀλλά ὀλίσθριος πάντως ὁ πείρω , μικρός δέ καί ἀνελεύθερος Ψυχή ἤδη ὁ τοιοῦτος ἁρπάζω κέρδος φιλέω , οὐδείς ὁ εἰς ὁ ἔπειτα καί εἰς ὁ πάρειμι καιρός ἀγαθός καί Δίκαιος οἶδα θεῖος τε καί ἀνθρώπινος . οὗτος πρῶτος μέν Λιώνα ἐγώ ἐπιχειρέω πείθω , δεύτερος δέ Λιονυσίον , τρίτος δέ σύ νῦν . καί ἐγώ πείθω Λιδὸ τρίτος σωτήρ χάρις , εἶτα εἰς Λιονυσίον βλέπω καί Λιώνα , ὅς ὁ μή πείθω ζῶ ὁ νῦν οὖον καλῶς , ὁ δέ πείθω θνῄσκω καλῶς · ὁ γάρ ὁ καλός ἐφίημι αὐτός τε καί πόλις πάσχω ὅς τίς εἄν πᾶς πᾶς ὀρθός καί καλός . οὔτε γάρ φύω ἀθάνατος ἐγώ οὐδείς , οὐ Ελ ὁ συμβαίνω , γίγνομαι εἄν εὐδαίμων , ὡς δοκέω ὁ πολύς . κακός γάρ καί ἀγαθός οὐδείς λόγος ἄξιος εἰμί ὁ ἄψυχος , | ἀλλά ὁ μετά σῶμα εἰμί Ψυχή οὗτος συμβαίνω ἕκαστος ὁ χωρίζω . πείθω δέ εἰμί ἀεί χρή ὁ παλαιός τε καί ἱερός λόγος , ὁ δή μηνύω ἐγώ ἀθάνατος ψυχή εἰμί δικαστής τε ἔχω καί τίνω ὁ μέγας τιμωρία , ὅταν τις ἀπαλλάσσω ὁ σῶμα . διό καί ὁ μέγας ἁμάρτημα καί ἀδίκημα μικρός εἰμί χρή νομίζω κακός πάσχω ἢ δράω . ὅς ὁ φιλοχρήματος πενθέω τε ἄνθρω ὁ ψυχή οὔτε ἀκούω , ἐάν τε ἀκούω , καταγελάω , ὡς οἴομαι , πανταχόθεν ἀνης -