scholia-in-platonem.scholia-in-platonem-scholia-vetera scholia_platonem_zurich_0074.1
νου κατοίκησιν , πυκνὸν καὶ λεῖον καὶ λαμπρὸν καὶ γλυκὺ καὶ πικρότητα ἔχον μηχανησάμενος , ἵνα ἐν αὐτῇ τῶν διανοημάτων ἡ ἐκ τοῦ νοῦ φερομένη δύναμις , οἷον ἐν κατοπτρῷ δεχομένῳ τύπους καὶ κατιδεῖν εὐθὼλα παρέχοιτο , φοβοῖ μὲν αὐτό , ὅποτε μέρει τῆς πικρότητος χρωμένη ξυνγενεῖ χαλεπῇ προσενεχθεῖσα ἀπειλῇ κατὰ πᾶν ὑπομυγνῦσα ὀξέως τὸ ἧπαρ χολώδῃ χρώματα ἐμφαίνοι , ξυνάγουσα τε πᾶν ὀξὺν καὶ τραχὺ ποιοῖ , λοβὸν δὲ καὶ δοχάς πύλας τε τὰ μὲν ἐξ ὀρθοῦ κατακάμπτουσα καὶ ξυσπᾶσα , τὰ δὲ ἐμφράττουσα συγκλειοῦσα τε , λύπας καὶ ἄσας παρέχοι , καὶ ὅτ’ αὖ τὰ ἐναντία φράσματα ἀποψωγραφοῖ πραότητός τις ἐκ διανοίας ἐπίπνοια , τῆς μὲν πικρότητος ἡσυχίαν παρέχουσα τῷ μήτε κινεῖν μήτε προσἀπτεσθαι τῆς ἐναντίας ἑαυτῆς φύσεως ἐθέλειν , γλυκύτητι δὲ τῇ κατ’ ἐκεῖνο ξυμφύρῳ πρὸς αὐτὸ χαμελίνῃ καὶ πάντα ὀρθὰ καὶ λεῖα αὐτοῦ καὶ ἐλευθέρα ἀπευθύνουσα λειοῦν τε καὶ εὐήμερον ποιοῖ τὴν περὶ τὸ ἧπαρ ψυχῆς μοῖραν κατοικισμένην , ἐν τε τῇ νυκτὶ διαγωγὴν ἔχουσαν μετρίαν , μαντείαν χρωμένην καθ’ ὕπνον , ἐπειδὴ λόγου καὶ φρονήσεως οὐ μετεῖχε . μεμνημένοι γὰρ τῆς τοῦ πατρὸς ἐπιστολῆς οἱ ξυστήσαντες ἡμᾶς , ὅτε τὸ θνητὸν ἐπέστελλε γένος ὡς ἄριστον εἰς δύναμιν ποιεῖν , οὕτω δὴ κατορθοῦντες καὶ τὸ φαῦλον ἡμῶν , ἵνα ἀληθείας πη προσάπτοιτο , κατέστησαν ἐν τούτῳ τὸ μαντεῖον . ἰκανὸν δὲ σημεῖον , ὡς μαντικήν ἀφροσύνη θεὸς ἀνθρωπίνη δέδωκεν · οὐδεὶς γὰρ ἔννους ἐφάπτεται μαντικῆς ἐνθέου καὶ ἀληθοῦς , ἀλλ’ ἢ καθ’ ὕπνον τὴν τῆς φρονήσεως πεδηθείς δύναμιν ἢ διὰ νόσον ἢ διὰ τινα ἐνθουσιασμὸν παραλλάξας . ἀλλὰ ξυννοῆσαι μὲν ἐμφρονος τὰ τε ῥηθέντα ἀναμνησθέντα ὄναρ ἢ ὑπαρ ὑπὸ τῆς μαντικῆς τε καὶ ἐνθουσιαστικῆς φύσεως , καὶ ὅσα ἂν φάσματα ὀφθῇ , πάντα λογισμῷ διελέσθαι , ὅπη τι σημαίνει καὶ ὅτω μέλλοντος ἢ παρελθόντος ἢ παρόντος κακοῦ ἢ ἀγαθοῦ · τοῦ δὲ μανέντος ἐτι τε ἐν τούτῳ
Lemmas: νόος κατοίκησις , πυκνός καί λεῖος καί λαμπρός καί γλυκύς καί πικρότης ἔχω μηχανάομαι , ἵνα ἐν αὐτός ὁ διανόημα ὁ ἐκ ὁ νόος φέρω δύναμις , οἷος ἐν κάτοπτρον δέχομαι τύπος καί καθοράω εὐθὼλα παρέχω , φοβέω μέν αὐτός , όποτε μέρος ὁ πικρότης χράω συγγίγνομαι χαλεπός προσφέρω ἀπειλέω κατά πᾶς ὑπομυγνῦσα ὀξύς ὁ ἧπαρ χολώδης χρῶμα ἐμφαίνω , συνάγω τε πᾶς ὀξύς καί τραχύς ποιέω , λοβός δέ καί δοχή πύλη τε ὁ μέν ἐκ ὀρθός κατακάμπτω καί συσπάω , ὁ δέ ἐμφράσσω συγκλείω τε , λύπη καί ἀάω παρέχω , καί ὅτι αὖος ὁ ἐναντίος φράσματα ἀποψωγραφοῖ πραότης τις ἐκ διάνοια ἐπίπνοια , ὁ μέν πικρότης ἡσυχία παρέχω ὁ μήτε κινέω μήτε προσάπτω ὁ ἐναντίος ἑαυτοῦ φύσις ἐθέλω , γλυκύτης δέ ὁ κατά ἐκεῖνος ξυμφύρῳ πρός αὐτός χαμελίνῃ καί πᾶς ὀρθός καί λεῖος αὐτός καί ἐλεύθερος ἀπευθύνω λειόω τε καί Εὐήμερος ποιέω ὁ περί ὁ ἧπαρ Ψυχή μοῖρα κατοικίζω , ἐν τε ὁ νύξ διαγωγή ἔχω μέτριος , μαντεῖος χράω κατά ὕπνος , ἐπεί λόγος καί φρόνησις οὖον μετέχω . μιμνήσκω γάρ ὁ ὁ πατήρ ἐπιστολή ὁ συνίστημι ἐγώ , ὅτε ὁ θνητός ἐπιστέλλω γένος ὡς ἀγαθός εἰς δύναμις ποιέω , οὗτος δή κατορθόω καί ὁ φαῦλος ἐγώ , ἵνα ἀλήθεια πῇ προσάπτω , καθίστημι ἐν οὗτος ὁ μαντεῖος . ἱκανός δέ σημεῖον , ὡς μαντικός ἀφροσύνη θεός ἀνθρώπινος δίδωμι · οὐδείς γάρ ἔννους ἐφάπτω μαντικός ἔνθεος καί ἀληθής , ἀλλά ἢ κατά ὕπνος ὁ ὁ φρόνησις πεδάω δύναμις ἢ διά νόσος ἢ διά τις ἐνθουσιασμός παραλλάσσω . ἀλλά συννοέω μέν ἔμφρων ὁ τε εἴρω ἀναμιμνῄσκω ὄναρ ἢ ὕπαρ ὑπό ὁ μαντικός τε καί ἐνθουσιαστικός φύσις , καί ὅσος εἄν φάσμα ὁράω , πᾶς λογισμός διαιρέω , ὅπῃ τίς σημαίνω καί ὅστις μέλλω ἢ παρέρχομαι ἢ πάρειμι κακός ἢ ἀγαθός · ὁ δέ μαίνομαι ἔτι τε ἐν οὗτος