scholia-in-oppianum.scholia-et-glossae-in-cynegetica-scholia-vetera-et-recentiora scholia_oppianum_bussemaker_didot_0259.4
Νοᾶις · Ῥέας τὸ φοβερώτατον ὕληγμα , οἷον καὶ μανίας πλήθες , τοιαῦτα καὶ οὕτως ἐσφαλμένα καὶ λύσσης γέμωσα φρόνησιν , καὶ , ὥσπερ οἱ παῖδες , τὰ πολλὰ λανθάνουρίζοντας καὶ ὀρυώμενος διατελεῖ , ταυρηδὸν ὑ’ ὑποδιδάξαι καὶ ὑπαρκεῖν τῇ στόματι , καὶ τοὺς ὁδόντας παρατρέχων ἤγῳ ἀποτελεῖ , ὅσαι χερὶ τούτων μὲν φυλάττειν τὸ πρῶτον δέπασται , ἔπειτα οἴον ἔχειν τοῦτο πολὺν ἔχει , ἂν βουλομένου · κἀν ἢ συνγιγνώσκους τοὺς ὀδόντας ἔχων , ἐνθὶ τὸν οἴνον διεπίπρωι αὐτοὺς , ὅπως ἂν ἐξεμῆ , ἐξ ἐξεμύτους μετὰ βίης αὐτοὺς τὰς ἐκ τῶν δακτυλίων , συνεξελθὼν τὸ ξεινὸν αἰεὶν φάρμακον καὶ θανατηφόρον . Ἀλλὰ τοὶ καὶ καθυελύνδεντος νεοφυοῦ ποὺ γηνοῦς καὶ διατεκέντος τὸ ὕδωρ πρὸς ἑαυτὸν ἄγει πινομένου σφόδρα , τῆς τε μεγάλης τῆς ἐν ὀρεῖ δικαιοῦς ὁ καρπός , καὶ ὁ φλοιὸς τῆς αὐτῆς μεγάλης δεύρο κοπτεῖς ἄριστα λάται , καὶ τῆς ἐν κυψέλι ὡς τραχείας μολῆς ὁ καρπὸς πρόσφορος , ἔστιν ὅ τι μῆλα εἴρηται · εἰ δὲ μὴ πορεύει ταῦτα , τοὺς λεγομένους ἐνταῦθα κέχρητο στρουβίδος , ἢ οἷς ἐκόμισεν ἡ Κρήτη στύρουσι τὰ Κυδώνια μῆλα · πάντα τούτων σφῶρ τὰυτα συγχέας εἰς ὕδωρ ἐμβαλε , τοῦ δ’ ὕδατος ἔχετω καὶ γλήγους · διανογεύμενον δὲ τὸ στόμα ἐνταῦθα τὸ τις τοῦ ἀνθρώπου τοῦτο τὸ ρόδιον κύρνον , ἢ ἱρινον , τοῦν τὸ τοῦτο συνεχῆς καὶ ἐν ἡμέραις πάσι πολλὰς βιάσεται τὰς τε μανίας καὶ πλάνας καὶ κακοποιθείας τῆς ἐκ τοῦ τοιούτου τοῦτον δυναθήσει τὸν ἄνθρωπον . Ἐπαλείψουσι δὲ τοῦτον μὴν τὰς αἰμάδας τῷ φαρμάκῳ · Ἀράβιον Νομάδες , καταχρύσουσι δὲ τὰς ἀχίνας τῶν βελῶν οἱ τὴν παρὰ τῶν ποταμῶν κειμένην τῶν Εὐφράτης γεωργούντες γοῦν ἐστιν ὅς ἐπίπαν τοὺς τριχωμαζομένους τοῦτο τὸ τοιχὸν πολέμων ἐμπέσων μὲν γὰρ τῷ σώματι καὶ γευσάμενον καθάψει ἀνθρώπινον χροῦν , μέλανον μὲν τὸ σῶμα πρώτιστον κατεργάζεται τοῦ τρωθέντος , ἔπειτα τρίπεται αὐτό , καὶ νεκρωδὸς ποιεῖ , καὶ διαλέγεται αὐτὸ ἐκ τοῦτον ὑδέρου , ὁ δ’ ἰὼς , τοῦ ἀνθρώπου καταστραφέντος καὶ βήσεις ὑπομένοντος τοῦτον , κατὰ παντὸς μέρους ἔξω χωρεῖν βιάζεται σὺν ὑδατὶ πάνυ πολλῷ καὶ ἀκαλύψῃ .
Lemmas: νοή · Ῥέα ὁ φοβερός ὕληγμα , οἷος καί μανία πλήθω , τοιοῦτος καί οὕτως σφάλλω καί λύσσα γεμώνω φρόνησις , καί , ὥσπερ ὁ παῖς , ὁ πολύς λανθάνω καί ὀρύσσω διατελέω , ταυρηδόν υἱός ὑποδιδάσκω καί ὑπάρχω ὁ στόμα , καί ὁ ὁδός παρατρέχω ἡγός ἀποτελέω , ὅσος χείρ οὗτος μέν φυλάσσω ὁ πρῶτος δέπασται , ἔπειτα οἷος ἔχω οὗτος πολύς ἔχω , εἄν βούλομαι · ἐν ἢ συγγιγνώσκω ὁ ὀδούς ἔχω , ἐντίθημι ὁ ὄνος διαπίμπρημι αὐτός , ὅπως εἄν ἐξεμέω , ἐκ εξεμυος μετά βίαιος αὐτός ὁ ἐκ ὁ δακτύλιος , συνεξέρχομαι ὁ ξένος ἀΐω φάρμακον καί θανατηφόρος . ἀλλά σύ καί καθυελύνδεντος νεοφυής πού γηνοῦς καί διατήκω ὁ ὕδωρ πρός ἑαυτοῦ ἄγω πίνω σφόδρα , ὁ τε μέγας ὁ ἐν ὄρνυμι Δίκαιος ὁ καρπός , καί ὁ φλοιός ὁ αὐτός μέγας δεύρο κόπτω ἀγαθός λάω , καί ὁ ἐν κύψελος ὡς τραχύς Μολῆς ὁ καρπός1 πρόσφορος , εἰμί ὅς τίς μῆλον εἴρω · εἰμί δέ μή πορεύω οὗτος , ὁ λέγω ἐνταῦθα χράω στρουβίδος , ἢ ὅς κομίζω ὁ Κρήτη στυρους ὁ κυδώνιος μῆλον · πᾶς οὗτος σφῶρ Ούτος συγχέω εἰς ὕδωρ ἐμβάλλω , ὁ δέ ὕδωρ ἔχω καί γλήγους · διανογευμενω δέ ὁ στόμα ἐνταῦθα ὁ τις ὁ ἄνθρωπος οὗτος ὁ Ῥόδιος Κύρνος , ἢ ἴρινος , τοῦν ὁ οὗτος συνεχής καί ἐν ἡμέρα πᾶς πολύς βιάζομαι ὁ τε μανία καί πλάνη καί κακοποευθυς ὁ ἐκ ὁ τοιοῦτος οὗτος δύναμαι ὁ ἄνθρωπος . Ἐπαλείφω δέ οὗτος μήv ὁ αιμαδαω ὁ φάρμακον · Ἀράβιος Νομάς , κατάχρυσος δέ ὁ Άχινας ὁ βέλος ὁ ὁ παρά ὁ ποταμός κεῖμαι ὁ Εὐφράτης γεωργέω γοῦν εἰμί ὅς ἐπίπαν ὁ τριχωμαζομενος οὗτος ὁ τοῖχος Πολέμων ἐμπίπτω μέν γάρ ὁ σῶμα καί γεύω καθάπτω ἀνθρώπινος Χρουν , μελαίνω μέν ὁ σῶμα πρῶτος κατεργάζομαι ὁ τιτρώσκω , ἔπειτα τριπω αὐτός , καί νεκρώδης ποιέω , καί διαλέγω αὐτός ἐκ οὗτος ὕδερος , ὁ δέ ἰός , ὁ ἄνθρωπος καταστρέφω καί βαίνω ὑπομένω οὗτος , κατά πᾶς μέρος ἔξω χωρέω βιάζομαι σύν ὑδατίς πάνυ πολύς καί ἀκαλύψῃ .