scholia-in-oppianum.scholia-et-glossae-in-cynegetica-scholia-vetera-et-recentiora scholia_oppianum_bussemaker_didot_0256.6
12-73 . Ἐπιγνώσῃ δὲ τὴν βοτάνην αὐτέκα ὅλ μαλὰ προσηνεῖς διὰ τὸ στόματι τὴν ἀκόνιτον οὕτως ὁνομαζομένην · πικρὰ τε γὰρ ἐστιν ἰχνηῶ , καὶ κινδύνων οὐ τὸν τυγόντα ἐπαύει , ἢν τινὶ δοὺς πιεῖν · παρὰ μένει τὸν Ἡμέρην αὐτὴ φύεται ποταμῶν , αὐτοῖι ὄρῶν καὶ 25 πλησίον κατὰ τοῦ γάμματος , ὅθεν πέρ φασιν τὰς ψυχὰς διαπορθμεύειν τὸν θανάτον , καὶ ὁ θεσμεὺς τὴν ὑπεσιλαθούσαν καθάπτε τὸ στόμιον λέγει παλὶν γοητείαν μεζὼν δείκνυσθαι δὲ γε παρὰ ταῦτα καὶ αὶ τοῦ Ἀλκοῦ πατέος Πηλίδου πολέσι , ὅς εἶν ἐρρωτο , καὶ οἶκοι , παρ' οὗς 30 ἀκόνιτον ἢ βοτάνη ἐνταῦθα φυομένη ἐστίν . Ἀλκεῖ τ' ἰχνηῶ τὰ χελινὰ τὸ τε πᾶν στόμα γίνεται ὁμοίως ὅδε τοῦ πιεῖν λαγόντος , στυμὼς τε τὰ οὐλὰ κητρετὰ πρὸς τούτοις καὶ ἀμα τῇ γλώττῃ τὸν ὀρθρὸν σφόδρα ἐμαπεσθόας λυτεῖ · ἐπειδὰν δὲ καὶ τὸν ἐντὸς τοῦ στήθους 35 τὸ δεῖνὸν ἀφθῇ , τὸ μὲν πρώτων λυγνὸν ποιεῖ , ἀμυγνάναι , εἰς τὸ ἀλκεῖν τ' αὐ καὶ ἀδύμενον οὐχ ἀπὸλὺς ἀγει τὸν πάσχοντα , δὲ τὸ στόμαχος ὀδυνάται καὶ μάλιστα δὴ ἔνθα εἰσὶν αἱ τοῦτο λεγόμεναι παρὰ πάντων πύλαι , ἀλλὰ μὴν καὶ τὸ λοιπόν , ὅθεν περ 40 διέστιν ἡ τροφή , ἀκλειστον , ὡς φησι , γοηρίων διὰ παντὸς μένον , τῶν πόνων ἐπιπιδόντων αὐτὸ καὶ τῶν ἀληθῶν , ἀνθὺ τε τῇ χαστῇ τὴν ἀτὴν καὶ τὸ κατὸ παρέχειν ἐντέρῳ φλεγμονὴν πέρχειν · τινὰς τοῦτο κλῖνον προσπαρουμένου τοῦ ἐντέρου , ἀρχὴ δ' ἐστὶ μὲν τοῦτο τῶν πύλων τοῦ ἀνθρώπου μερῶν , ἔχει δ' ὁμοίως καὶ τοῦτο πύλας τὸ μέρνον ἀρχὴ μένει τὰς δοχὰς ταύτας ( καὶ γὰρ οὗτοι οἶμαι τοῦ ὀνομαζομένου ἐπιστάσθαι ) ὁ στόμαχος ἐστιν , διὸ δὲ γ' ἐστὶ κολαβὴς ἤδε δεκτικὴ σιτίων , καὶ παρὰ ταύτην φέρεται τὰ δεδιόμμενα , αὐτὴ τοῦ νόματος ἡ κλῆσις μαρτυρεῖ . Ἀλλὰ γὰρ ἐπαναλούσθι τὸν ἀκόνιτον τοὺς ποῖσιν ἀπὸ μὲν τῶν ὀφθαλμῶν φέρειν καὶ ἀποσταίνειν ὑγρὸν πλήθος αὐτῶν πολὺ , βέσει δὲ καὶ τὴν γαστέρα , πνευμάτων τ' ἐν αὐτῇ γίνεσθαι διαδρομὰς συχνὰς , ἢ καὶ σπερίζεσθαι πολλάκις περὶ τὸν ὀμφαλὸν αὐτόν , ἀρχέγγος τὰς ὀδύνας πέρχειν ἐμπόνειν , βαρύτης τε δεινὴ τὰς κεφαλὰς ἐπὶ τούτοις , καὶ τῶν κροτάρων παλμὸς ἀνύποιστος κρατεῖ , δρῶν δ' οἱ τῶν τοιούτων ὀφθαλμῶι δοκοῦσιν οὐ κατὰ τὰ αὐτά , οὐδ' , ἤπερ προστάζει τοῖς ὀδόντι , ἀλλ' ἐνallaxιμμένως τὸ γνὸν αὐτὸ καὶ αὐτὸ πολυλαλῶν νομαίζει , καὶ τὰ ὅσα ὀρῶν εἶδει τὰδεσρα , ὅσπερ οὐ ἐξοινὸς τὰς οὐδὸς ὧν καὶ κραπιδῶν τύχη , οἷα μὲν λέγουσι τοὺς τοῦ Διονύσου στρατιώτας τοὺς Σαλὲνους δρῆτα ἐπιτελεῖν , τρυγόντας καὶ ἐμφορμομένους οἴνοι καὶ ὑπαρρίχοντας , ἐπειτα τὸ διαλυομένους ὧν καὶ λυχὼμενους τὸν αὐγῆνα καὶ παρασυρρομένους τὴν φωνὴν , μεθυθύντας τ' αὐτοὺς ὑπόθερμον βλέπειν , καὶ κειθὼι οὐκ ἐν κόσμῳ ἐπὶ τοῦ ἴδαρους , δντάς τῶν προῶν ἐρῶμενος · τοιαῦτα δτιὰ καταλαμβάνεσθαι ποιούσιν τοὺς τῇ βλαβῇ περιτυγόντας τὸ εὐρος ἄν τῷ τοῦ ἀκόνιτου . Λέγεται δ' οὐν ἡ αὐτὴ καὶ μυοκτόνος ἢ βοτάνη , διότι δὲ λέγεται , καὶ τοῦτο ἡ αἰτία δηλοῖ , ὅτι τῶν ἀγροστέκων ἀναίρειν δοκεῖ καὶ λύγων καὶ δυσέρργων μῦας , τὴν αὐτὴς γεύσεσθαι , ἀλλὰ μὴν δὴ καὶ παράχλαμίας ἤδε παρ' ἐνὸν προσπαγορεύεται , ἐπεὶ τοὶ καὶ ταύτη τῇ βοτάνῃ πρὸς ἀναίρεσιν τῶν θηρίων τ' ἀν αἰπόλοι καὶ ποιμένες καὶ νομεῖς τῶν βουὸν ἐν τε τῇ Φαλακρᾳ καὶ τῇ Ἰσῇ τοὺς ὀρᾶσι κερδοῦνται δοκοῦσι · ὅλως δὲ καὶ τῇ παντὸς ὁλκῆσε ἤδ' ἐντεθεῖτα μορίῳ ἴσως ἀποθνῄσκειν ποιεῖ ἢ βοτάνη , αὐτὴ , ἤδε ἐστι τοῦθινα ἀκόνιτον . Τὸν τοίνυν πονήραν ποτ' ἐν ταύτῃ ἐγόντα ἴατρ , μεστὴν κοινὰς μὲν ποικίλας μέτρω τὴν σεσωτὴν γείρα , ὅς οὐν τὲ δὲ γε μαλίστα , καταλειψθείσης · κοτυλὴ οἴνου καὶ ταῦτα μέλανος ἐπιμεστὸς μέτρον ὑπαρχέτω · εἰσω τὴν γείρα τῆς κοινὰς ἐς ταύτης ἐμβαλόντες ἐς χεῖ , ἀφορούντω δὲ τὰ χαυλὶν ἐς ὀάμμενος ἐπιτυγχανούσης , πρὸσεσον δ' ὁμοίως τὴς καὶ μελιχρύλλου καλομένου , ἀλλὰ μὴν καὶ τὸς ἀγύριον καὶ ἀείθολος χαμᾶλεος βλαστοῦς , καὶ πνῶγον ἐνν πλεῖ τούτοις χομίζων ἐμβαλεῖν . Αὐτὰρ οὐν τὸ διάτρωτον πᾶν σφόδρα ἐμβαλόντων μελετὶ σβέννυν σίδηρον , καὶ τὴν ἐν ταῖς καμίνους τῶν σιδηρῶν γινομένην τρύχα , ἢ σκουρία κέκληται , γέρον δὲ σὺν τούτοις , καὶ ταύτην μίγνυς , χρύσον τ' αὐ πεπυρωμένον καὶ ἀργυρον , σφόδρα τῷ
Lemmas: 12-73 . ἐπιγιγνώσκω δέ ὁ βοτάνη αὐτέκα ολʹ μαλός προσηνής διά ὁ στόμα ὁ ἀκόνιτον οὕτως ὁνομάζω · πικρός τε γάρ εἰμί ἰχνηῶ , καί κίνδυνος οὖον ὁ τυγοειντα ἐπαύω , εἄν τις δίδωμι πίνω · παρά μένω ὁ Ἡμέρα αὐτός φύω ποταμός , αὐτός ὁράω καί 25 πλησίος κατά ὁ γάμμα , ὅθεν περ φημί ὁ ψυχή διαπορθμεύω ὁ θάνατος , καί ὁ θεσμός ὁ υπεσιλανθανω καθάπτω ὁ στόμιον λέγω πάλιν γοητεία μέγας δείκνυμι δέ γε παρά οὗτος καί ὅς ὁ Άλκου πάτος Πηλίδου πολύς , ὅς εἶμαι ῥώννυμι , καί οἶκος , παρά ὗς 30 ἀκόνιτον ἢ βοτάνη ἐνταῦθα φύω εἰμί . Ἀλκεύς τε ἰχνηῶ ὁ χελινὰ ὁ τε πᾶς στόμα γίγνομαι ὁμοίως ὅδε ὁ πίνω λαγών , στυμαω τε ὁ ὅλος κητρετὰ πρός οὗτος καί ἅμα ὁ γλῶσσα ὁ ὄρθρος σφόδρα ἐμπίπτω λύω · ἐπειδάν δέ καί ὁ ἐντός ὁ στῆθος 35 ὁ δεινός ἀφθάω , ὁ μέν πρῶτος λυγνός ποιέω , ἀμύνω , εἰς ὁ ἀλκή τε αὖος καί αδυμενω οὐ ἀπόλλυμι ἄγω ὁ πάσχω , δέ ὁ στόμαχος ὀδυνάω καί μάλιστα δή ἔνθα εἰμί ὁ οὗτος λέγω παρά πᾶς Πύλαι , ἀλλά μήv καί ὁ λοιπός , ὅθεν περ 40 διίστημι ὁ τροφή , άκλειστος , ὡς φημί , γοηριον διά πᾶς μένω , ὁ πόνος ἐπιπίπτω αὐτός καί ὁ ἀληθής , ἀνθός τε ὁ χαστῇ ὁ ἄτη καί ὁ Κάτο παρέχω ἔντερον φλεγμονή πέρχειν · τις οὗτος κλίνω προσπαρουμενοω ὁ ἔντερον , ἀρχή δέ εἰμί μέν οὗτος ὁ Πύλων ὁ ἄνθρωπος μέρος , ἔχω δέ ὁμοίως καί οὗτος πύλη ὁ μέρνον ἀρχή μένω ὁ δοχή οὗτος ( καί γάρ οὗτος οἴομαι ὁ ὀνομάζω ἐφίστημι ) ὁ στόμαχος εἰμί , διό δέ γε εἰμί Κολάβης ἀδέω δεκτικός σιτίον , καί παρά οὗτος φέρω ὁ δείδω , αὐτός ὁ νόμος ὁ κλῆσις μαρτυρέω . ἀλλά γάρ ἐπαναλύω ὁ ἀκόνιτον ὁ ποῦς ἀπό μέν ὁ ὀφθαλμός φέρω καί αποσταίνω ὑγρός πλήθος αὐτός πολύς , βαίνω δέ καί ὁ γαστήρ , πνεῦμα τε ἐν αὐτός γίγνομαι διαδρομή συχνός , ἢ καί σπείρω πολλάκις περί ὁ ὀμφαλός αὐτός , ἀρχέγγος ὁ ὀδύνη πέρχειν ἐμπονέω , βαρύτης τε δεινός ὁ κεφαλή ἐπί οὗτος , καί ὁ κροταρα παλμός ἀνύποιστος κρατέω , δράω δέ ὁ ὁ τοιοῦτος ὀφθαλμός δοκέω οὖον κατά ὁ αὐτός , οὐδέ , ἤ2 προστάζω ὁ ὀδούς , ἀλλά ἐνallaxιμμένως ὁ γιγνώσκω αὐτός καί αὐτός πολύλαλος νομάζω , καί ὁ ὅσος ὄρος εἶδος τὰδεσρα , ὅσπερ οὖον ἔξειμι ὁ οὐδός ὅς καί κραπιδηω τύχη , οἷος μέν λέγω ὁ ὁ Διόνυσος στρατιώτης ὁ Σαλὲνους δρῆτα ἐπιτελέω , τρυγάω καί εμφορμομενος οἶνος καί ὑπαρρίχοντας , ἔπειτα ὁ διαλύω ὅς καί λυχωμενος ὁ αὐγῆνα καί παρασύρω ὁ φωνή , μεθύω τε αὐτός ὑπόθερμος βλέπω , καί κειθως οὐ ἐν κόσμος ἐπί ὁ ἴδαρους , δίδωμι ὁ πρόειμι ἐράω · τοιοῦτος διά καταλαμβάνω ποιέω ὁ ὁ βλάπτω περιτυγχάνω ὁ εὖρος ἄν ὁ ὁ ἀκόνιτον . λέγω δέ ὀν ὁ αὐτός καί μυοκτόνος ἢ βοτάνη , διότι δέ λέγω , καί οὗτος ὁ αἰτία δηλόω , ὅτι ὁ αγροστεκω ἀναιρέω δοκέω καί λύγος καί δύσεργος μῦς , ὁ αὐτός γεύω , ἀλλά μήv δή καί παράχλαμίας ἀδέω παρά ἐν-εἰμί προσπαγορευομαι , ἐπεί σύ καί οὗτος ὁ βοτάνη πρός ἀναίρεσις ὁ θηρίον τε εἰς αἰπόλος καί ποιμήν καί νομεύς ὁ βουνός ἐν τε ὁ φαλακρός καί ὁ Ἴσος ὁ ὅρασις κερδέω δοκέω · ὅλως δέ καί ὁ πᾶς ὁλκῆσε ἤδη ἐντίθημι μόριον ἴσως ἀποθνῄσκω ποιέω ἢ βοτάνη , αὐτός , ἀδέω εἰμί τουθις ἀκόνιτον . ὁ τοίνυν πονηρός πρός ἐν οὗτος γίγνομαι ἴατρ , μεστός κοινός μέν ποικίλος μέτρον ὁ σάω γείρα , ὅς ὀν τε δέ γε μαλρός , καταλείπω · κοτύλη οἶνος καί οὗτος μέλας ἔπειμι μέτρον ὑπάρχω · εἰσω ὁ γείρα ὁ κοινός εἰς οὗτος ἐμβάλλω εἰς χέω , ἀφορέω δέ ὁ χαυλις εἰς ὁράω ἐπιτυγχάνω , πρόσειμι δέ ὁμοίως σής καί μελιχρύλλου καλέω , ἀλλά μήv καί τός ἄγυρις καί ἀείθολος χαμᾶλεος βλαστάνω , καί πνῶγον ἐν πλέω οὗτος χομιζα ἐμβάλλω . ἀτάρ ὀν ὁ διάτρωτον πᾶς σφόδρα ἐμβάλλω μελέτι σβέννυμι σίδηρος , καί ὁ ἐν ὁ κάμινος ὁ σιδήρεος γίγνομαι τρύχη , ἢ σκουρία καλέω , γέρων δέ σύν οὗτος , καί οὗτος μίγνυμι , χρυσός τε αὖος πυρόω καί ἄργυρος , σφόδρα ὁ