scholia-in-oppianum.scholia-et-glossae-in-cynegetica-scholia-vetera-et-recentiora scholia_oppianum_bussemaker_didot_0262.3
465-491 . Κατὰ ταῦτά δὲ καὶ τοῦ λαγμοῦ γινώσκειν περὶ οὗ σὲ γέ που χρὴ τοῦ ἐν τῇ ὀλάδασθ , ὅς δὲ τυγχάνει μὲν τὴν φύσιν τῶν πάντων ἀλεθρωτάτος , ὁμὴν δὲ τοιαύτη παρέχεται , οἴνην ἄν τὸ ὕδωρ , οἶμαι , πλῆθυντον ἰδύων , τὴν γὰρ γένους ἀπ’ αὐτῶν , ὅς δύναν οἰτοῦν καὶ διεφθαρμένον , μέλας δ’ ἐστὶ τὴν ἰδέαν , καὶ ὁ ὑπὸ ταῖς τῆς τευθίδος τὲ τεύθου πλεκτάντας φέρεται , ὑποφέρεται δὲ γ’ ὁμοίως καὶ ταῖς τῆς σπιγίας , ἥπερ δεῖλως ἐνεκὰ τῶν ἀφύμα ὀλοῦν , ὅ τὸ ὕδωρ θολοῖ · ὁ γὰρ τὸ ταύτης τῆς σπιγίας λεγόμενος ὁλὸς διὰ τὸ φοβεῖσθαι τοὺς ἀλείς καὶ τὴν γυναικείαν ἐς αὐτὰς παρ’ ἐκείνων ὀθρῶν ἀρίστα ὑπὸ τῆς σπιγίας κατὰ τοῦ ὕδατος καὶ οὐκ ἐνέγονται παρὰ σφίν ἐκ τοῦτο τῇ ἀγρᾷ , ἀλλὰ διαφυγγάνουσιν οὕτως τοῦς παρ’ αὐτῶν δόλους · γὰλ μὲντοι παρ’ ἐνίων δ’ ἐξ αὐτῶν ὀνόμασται γινόμενος ὁλὸς . Ἄλλ’ οὖν ζωσθὲς μὲν τοῦ ἀνθρώπου ἐπανθεῖ τοῖς μέλει καὶ δυσάλως χρειᾷ , ἴσπερος δ’ ἐπιμέρεται παντὶ τῷ προσώπῳ , τῆκόμεναι δὲ κατ’ ὀλίγον αἱ σάρκες αἱ τοῦτο φθέρουσι , καὶ τὸ ἐντεῦθεν εὐρίσκεται σῶμαπας δικταικᾶς · τροφὴς τογαροῦν τὸ παράπαν οὐτὸς ἐπὶ προσπίπτει οὐδὲν οὐδ’ ἀνέγεται , οὐδανεται τὸ τὸ δέγμα , καὶ ὑποσιλίσπεται καὶ τὸν κυνηγόν , καὶ ἐπανθεῖ ταῖς παραίταις ἐφεύθου , καὶ βραχνέα μὲν τῶν οὐρῶν ἐκτρίχει γίνεται , τὴν δὲ χρυσὴν τὰ μὲν ὀδρα δόκε πουργεῖν , ἐκτρίχει δ’ ἐνταῦθα τὰς αὐτῶν αὐδὰς ἐκς πλείστην γίνεσθαι · ἀνέγεται μὲν οὖν ὁ πάσχων ταῦτα οὐδ’ δρᾶν ἰδύω , καὶ οὐδὲ τροφὴς μεταλαμβάνειν , ναυτιοῦν δ’ ὅλος ἐστὶ καὶ μυσταζόμενος . Ἄλλὰ τοῦτο μὲν ἐξ ἐλλεβοῦρος Φοινικοῦ μεταπιτῶν , δοσὸν δὲ καὶ σκαμιομᾶνος αὐτῷ νευστὶ καὶ προσφάτον αὐτῆς ἐπισκευασθείσης , ὥστε τὸν ἐκ τοῦ λαγμοῦ ποτὸν οὕτω ἀλεθρὸν τυγχάνειν ἄμα δὲ τοῦ ἐκκρινομένου ἐκδιληθέντα ἐξω τοῦ λοιποῦ μετὰ τῶν ζῶντων αὐδὸς διάνειν , τοῦ ὀνατοῦν παρατεταμένου τῶν μελιχινῶν ὑφρον . Ναὶ μὴν προσχρηστέον τῷ τοῦτο καὶ οἴνῳ γαλακτὶ καὶ μαλάχης ἀφελημένῳ ἰκανῶς τὸ γάλα , καὶ κεδρίνης πίστεως τὸν σταθμὸν ἔχοντος ἐς ὀβολόν · πίνοντι μέντοι αὐτὸ προσχρηστέον τοῦτο , βοῖας τε πρὸς τοῦτοῖς ἐδιέθιτο τῆς τε τῆς Ἡραμίνου καὶ ἄλλης · Κρητῖδος , καὶ οἰνοπὴς ἄλλης , ἀς δὲ τὸν Μέγαρὸν οὐδὲν γεωργεῖται κήποι , εἰσὶ ο’ ἀπαλὰι , καὶ χαλούσιν αὐτὰς ἀπιρύνους . Ναὶ μὴν καὶ τὸν τῆς ἀκπελίου καρπὸν ὑπεδαλὸν κῦρῳτος , ἐν οἷς δ’ τῆς ἐλαίας καὶ δόττα ἐκλείδεται καρπός , τοῦς τε τῆς μετὰ τῶν κάκκων ὑμένας γινόμενος τῆς βοῖας τὴν τῆς ἀμπελίου συνέλλειδας καρπὸν , ἐπειτα καὶ καθ’ αὐτοὺς τῆς βοῖας τοὺς κάκκους ἀπολλύειν , τὴν ἐξ αὐτῶν πρὸς ταῦτα καὶ χορτὸν πώματι .
Lemmas: 465-491 . κατά οὗτος δέ καί ὁ λάγμος γιγνώσκω περί ὅς σύ γε ποῦ χρή ὁ ἐν ὁ ὄλλυμι , ὅς δέ τυγχάνω μέν ὁ φύσις ὁ πᾶς ἀλεθρωτάτος , ὁμός δέ τοιοῦτος παρέχω , οἴνη ἄν ὁ ὕδωρ , οἴομαι , πληθύνω ἰδύων , ὁ γάρ γένος ἀπό αὐτός , ὅς δύο οιος καί διαφθείρω , μέλας δέ εἰμί ὁ ἰδέα , καί ὁ ὑπό ὁ ὁ τευθίς τε τευθός πλεκτάντας φέρω , ὑποφέρω δέ γε ὁμοίως καί ὁ ὁ σπιγίας , ὅσπερ δειλός ἕνεκα ὁ ἀφύμα ὄλλυμι , ὅς ὁ ὕδωρ θολόω · ὁ γάρ ὁ οὗτος ὁ σπιγίας λέγω ὀλός διά ὁ φοβέω ὁ εἴλω καί ὁ γυναικεῖος εἰς αὐτός παρά ἐκεῖνος ὀθρῶν ἀγαθός ὑπό ὁ σπιγίας κατά ὁ ὕδωρ καί οὐ φέρω παρά σφεῖς ἐκ οὗτος ὁ ἄγρα , ἀλλά διαφεύγω οὕτως ὁ παρά αὐτός δόλος · γάλα μέντοι παρά ἔνιοι δέ ἐκ αὐτός ὀνομάζω γίγνομαι ὀλός . ἄλλος οὖν ζώννυμι μέν ὁ ἄνθρωπος ἐπανθέω ὁ μέλος καί δυσάλως χρεία , ἴσπερος δέ ἐπιμείρομαι πᾶς ὁ πρόσωπον , τήκω δέ κατά ὀλίγος ὁ σάρξ ὁ οὗτος φθείρω , καί ὁ ἐντεῦθεν εὐρίͅσκω σῶμα δικταικαι · τροφή τογαροῦν ὁ παράπαν οὗτος ἐπί προσπίπτω οὐδείς οὐδέ ἀναγίγνομαι , οὐδανεται ὁ ὁ δέγμος , καί ὑποσιλίσπεται καί ὁ κυνηγός , καί ἐπανθέω ὁ παραιος πυνθάνομαι , καί βραχνός μέν ὁ οὐρά εκτριχεω γίγνομαι , ὁ δέ χρύσεος ὁ μέν ὀδρα δοκός πουργεῖν , εκτριχεω δέ ἐνταῦθα ὁ αὐτός αὐδή ἐκ πλεῖστος γίγνομαι · ἀναγίγνομαι μέν οὖν ὁ πάσχω οὗτος οὐδέ δράω εἶδον , καί οὐδέ τροφή μεταλαμβάνω , ναυτιόω δέ ὅλος εἰμί καί μυσταζω . ἀλλά οὗτος μέν ἐκ ἐλλεβοῦρος φοινίκεος μεταπείμι , δίδωμι δέ καί σκαμιομᾶνος αὐτός νευστός καί πρόσφατος αὐτός ἐπισκευάζω , ὥστε ὁ ἐκ ὁ λάγμος ποτόν οὗτος ἀλεθρὸν τυγχάνω ἄμη δέ ὁ ἐκκρίνω ἐκδιληθέντα ἐξω ὁ λοιπός μετά ὁ ζῶ αὐδή διανέω , ὁ ὀνατοῦν παρατείνω ὁ μελιχιναω ὑφρον . Ναίς μήv προσχρηστέον ὁ οὗτος καί οἶνος γάλα καί μαλάχη ἀφαιρέω ἱκανῶς ὁ γάλα , καί κέδρινος πίστις ὁ σταθμόν ἔχω εἰς ὀβολός · πίνω μέντοι αὐτός προσχρηστέον οὗτος , Βοίας τε πρός οὗτος διατίθημι ὁ τε ὁ ηραμινοος καί ἄλλος · Κρητίς , καί οἰνόπη ἄλλος , ἀ δέ ὁ Μέγαρος οὐδείς γεωργέω κῆπος , εἰμί οὐ ἁπαλός , καί χαλόω αὐτός απιρυνοος . ναίς μήv καί ὁ ὁ ἀκπελίου καρπός ὑπεδαλὸν κῦρος , ἐν ὅς δέ ὁ ἐλαία καί δόττος εκλειδετος καρπός , ὁ τε ὁ μετά ὁ κακκάω ὑμήν γίγνομαι ὁ Βοίας ὁ ὁ ἀμπέλιον συνελλειδαις καρπός , ἔπειτα καί κατά αὐτός ὁ Βοίας ὁ κάκκος ἀπόλλυμι , ὁ ἐκ αὐτός πρός οὗτος καί χόρτος πῶμα .