scholia-in-oppianum.scholia-et-glossae-in-cynegetica-scholia-vetera-et-recentiora scholia_oppianum_bussemaker_didot_0258.1
ἀμα τε γὰρ προσενέγκθῃ τὸ ἐξ αὐτῶν ποτὸν κατεσκευασμένον ἀνθρώπου γελάεσθαι , αὐτίκα δὴ καὶ παραχρῆμα δριμυτάτης δόθνης ἐμπλήσονται αὐτά , προῶν δ' ἐπὶ τὰ εἴπω κατεσθίει πάντα , τὸ στῆθος , τὴν γαστέρα , καὶ τὰ τῆς κύστεως · χωρὶς δὲ εὐθὺς ἐκδιβρώσκει αὐτῇν ἐκ τοῦτου καταίνει ὀδύνασι πολλὰς καὶ γαλεκτὰ περὶ τὸν γάδουρον , ἐστὶ δ' ἔντερον ὁ γάδουρος · ὁ πλῆνιον μὲν αὐτοῦ ποὺ τὸν διώρισμον κείται , πρὸς αὐτὸ δὲ τὴν κύστεα τῆς γαστρὸς ἤρεμά · ἀλνει δ' οὖν τὸ ἐντεῦθεν , ἐπ' αὐμηγανίας καὶ ἀρροντῶν ἀπροσεοχῶν τῶ συγγυμοῦσιν ἡσυχαλεῖν , ἀλλ' οἷα δὴ φασι τὸν κιναρὸν τὸς ἐκτρίχους καὶ παλαιὰς γεγενημένας ἀφ' αὐτῶν γήρεα κοχλίους ( καλούμενοι , οἴμαι , αὐτὰ πάππου · ) ὅπο τὸν ἀνέμενον οὕτοι πανταχοῦ δροῦνται κινουμένοι ὁ' οἱ πάπποι καὶ βιππόμενοι τοῦ ἀέρος ) , τοιαῦτα ἄττα μοι δοκεῖ καὶ ἡ γνώμη διασκοπομένη καὶ μεριζομένη τοῦ ἀνθρώπου τοῦ ποντὸς σπάζειν τὸ φάρμακον ὑπὸ τῶν φρονίμων . Παρεσταότεν τούτων κυλῖκα ποιήσας τὸ λεγομένου κυκεῶνος διδοθπτεῖν αὐτῷ ταύτης ἐντὸς γενεσιᾶν λαγχάνει τῆς κακοπαθείας , ἐστὶ δ' ὁ κυκεὼν γλήγους ποταμίας μίξες καὶ ἀλείτῳν ὁμοῦ μεθ' ὕδατος · ὁ μὲν οὖν δὴ κυκεὼν οὕτως γενέσθω γὰρ οὐ λέγεται τῆς Διμήτρος ποτὸν τρώπι τοιοῦτο · οὐς ἄρicketo Ἀμητρὴν εἰς Ἐλευσῖνα τῆς Ἀττικῆς μετὰ τὴν πολλὴν ἐκείνης πλάνην καὶ κατακοπιάν , ὅν , ἀρπασθείσης τῆς θυγατρὸς , εἶδεν πλανώμεθα , ξενίας ὑποδέχεται Μετάδενρα αὐτὴν · γυνὴ δ' ἤν ἄρα , οἴμαι , ἡ Μετάδενρα τοῦ Κελέου · οὐ γὰρ δὴ παρὰ τῇ Τυροῖ τῇ Ἰπποθόντων κατ'ἡγετο · βαρυνομένην γοῦν τὴν πόλει καὶ ἐν συννοίᾳ καθιμένην αἰσχροῤῥήμων·ἔσασα τὴν Ἰάδιν μεταβαλεῖν αὐτήν , ἡ δὲ τέρπεταί μὲν καὶ σφόδρα ἐπὶ τοῖς βυθεύσιν ἡ Διμήτρὶ παρὰ τῆς Ἰάδως , γελάσασα δ' ἐπιθυμεῖ πειν , καὶ τὸ ἐντεύθεν γίνεται τῆς Διμήτρος οὕτος ὁ κυκεὼν ποτὸν . Ἴστω δὲ πρὸς τῶν εἰρημένων εἰς τὴν περὶ τούτων θεράπαιαν ἐγχειρᾶσθαι σοὺς εὐτραφῶς μετὰ τὴς βοτάνης ἀμυλὸ καὶ τοῦ λεγομένου λινωστέρμιου · χρησιμοτάτους σοι καὶ νέας αἱρέας ἐγχειρῶσαι καὶ καθεύδειν · ὅμορ χυνὸς οὐς πλείστον εἰς ποτὸν διδόμην · ἄρχι μέντοι τοσούτου τὸ ὕδωρ ἔστω πινόμενον ἄρχι οὐ κορυφεῖται ὁ πίνων εἰς ἔμετον τραπῆ , καλεῖτω δὲ τὸν τῶν ἑακτυλῶν διὰ τῶν στομάτων , ἰνχ , μολπέτω τῆς τροφῆς εἰς πῆχιν ἐλθούσης , ἀποθελῶν τὰ στίτα · πάντως γὰρ τῇ τροφῇ τὸ φάρμακον συμπλακεὶν δῆπου συνελείσθεται . Ἄλλὰ γὰρ καὶ ἐνεσίσει τὸν τοιούτων προσάγει γαλεκτὶ ὑπαγόμενον γὰρ βραστόν · τῇ γαστρὶ τούτω καθεῖσθαι · κοχλεῖ · οὐ μὴν ἀλλὰ τοὶ καὶ δεῖπναδοῦνται καὶ ἐκλυομένου τὸ γάλα ἐποφελιέσθαι , ἤν πρὶν τὲ αὐτὸ τὸν περιραχισμένον , καὶ τὰ τῆς ἀμπέλου φύλλα σὺν αὐτοῖς μόνους τοῖς κλήμασι μετ' οἴνου κοπέντα τοῦ γάλακος ἀπεριπτῶς ἐκασθεῖν τὸν κακοπαθούνα , ἐπειδὰν τὲ πρὶς αὐτοῦ , ὁπεοῖς δύνανται . Ἴλαρὸ δὴ αὐτὴ ἡ λεγομένη σκορπιούρος μετὰ μελίτος , ὅστε πίνειν αὐτὴν ἐστὶν ἐπιπτεῖν λαμβάνουσα . εἰς ὕψος δ' ἀρεῖται καὶ ὀδλκεῖ ἡ σκορπιούρος αὐτή , καὶ τὰ καυλῖα φέρει λεπτά , καὶ ἡ μολδοῦρος διὰ ταῦτα προσἔοικεν αὐτῇ . Ἐν Σάμῳ δὲ τῇ νήσῳ γίνεται γῆ , ἣν οἱ τῆν νήσων οἰκοῦντες καλοῦσιν ἀστέρα · τετραδράχμῶν τοι χρή τῆς γῆς ταύτης εἰς τὴν περὶ τούτων θεράπαιαν ἐμβαλλεῖν φέρονται . Παρόντων δ' ἐκάλειτο Σάμους , καὶ Φυλλίδια αὐτὴν ἐπὶ τούτοις οὐκ οἴκνησαν λαβεῖν , καὶ ὁ ἀπ' Ἱμβροῦσων τοῦ ποταμοῦ αὐδὸς τὸν ὄνουα ἔχεν Ἱμβροσίαν , χρῆσι δὲ τῆς γῆς , ἥς ἀστέρι ἐστὶν ἡ προσχωρία , γέγονεν εὐρέτης , Χίσιον δ' ὁ τόπος καλλειται , ἐν ὁπερ οὐν εὐρεθῆναι ταύτην τὴν τῆν λόγος · τὸ δ' ὄρος , ἐν ὃ τὸ Χίσιον , Κερατίων · ἐπιδείξον τούτω τοῦ γάλακος οἴνου τὸ διπλασίον τοῦ βηθέος μετρεῖν διδόμην ποτὸν · τοῦτο μέγιστον τὸν οἴνον , εἴτουν ἐλβήκατι , πηγάνων κλῶνα συγκελεύει , καὶ βόθρον μύρον ἐπιβαλλε , εἶτα συνταράσσει ἐπιπολῇ · οὐ γὰρ μὴ τοῦ δεῖνὸ περιγενόμενον διώσει καὶ περιώσειε τοῦ κινδύνου τὸ πλῆγμα·λήσθαι .
Lemmas: ἅμα τε γάρ προσφέρω ὁ ἐκ αὐτός ποτόν κατασκευάζω ἄνθρωπος γελάω , αὐτίκα δή καί παραχρῆμα δριμύς δίδωμι ἐμπίμπλημι αὐτός , πρόειμι δέ ἐπί ὁ εἶπον κατεσθίω πᾶς , ὁ στῆθος , ὁ γαστήρ , καί ὁ ὁ κύστις · Χωρὶς δέ εὐθύς ἐκδιβρώσκει αὐτός ἐκ οὗτος καταινέω ὀδύνη πολύς καί γαλεκτὰ περί ὁ γάδουρον , εἰμί δέ ἔντερον ὁ γάδος · ὁ πλήνιον μέν αὐτός πού ὁ διορισμός κεῖμαι , πρός αὐτός δέ ὁ κυνέω ὁ γαστήρ ἠρέμα · ἀλνει δέ οὖν ὁ ἐντεῦθεν , ἐπί αὐμηγανίας καί ἀρροντῶν απροσεοχοω ὁ συγγυμους ἡσυχαλεῖν , ἀλλά οἷος δή φημί ὁ Κίναρος τός ἐκτριχόω καί παλαιός γίγνομαι ἀπό αὐτός Γηρέα κοχλιός ( καλέω , οἴμη , αὐτός πάππος · ) οπός ὁ ἀνίημι οὕτος πανταχοῦ δράω κινώ οὐ ὁ πάππος καί βιππομενω ὁ ἀήρ ) , τοιοῦτος τις ἐγώ δοκέω καί ὁ γνώμη διασκοπέω καί μερίζω ὁ ἄνθρωπος ὁ πόντος σπάζω ὁ φάρμακον ὑπό ὁ φρόνιμος . Παρεσταότεν οὗτος κύλιξ ποιέω ὁ λέγω κυκεών δίδωμι αὐτός οὗτος ἐντός γίγνομαι λαγχάνω ὁ κακοπάθεια , εἰμί δέ ὁ κυκεών γλήγους ποτάμιος μίξη καί ἀλέω ὁμοῦ μετά ὕδωρ · ὁ μέν οὖν δή κυκεών οὕτως γίγνομαι γάρ οὖον λέγω ὁ διμητηρ ποτόν τρώπι τοιοῦτος · οὖς ἄρχω Ἀμητρὴν εἰς Ἐλευσίς ὁ Ἀττικός μετά ὁ πολύς ἐκεῖνος πλάνη καί κατακοπιάω , ὅς , ἀρπάζω ὁ θυγάτηρ , ὁράω πλανάω , Ξενίας ὑποδέχομαι Μετάδενρα αὐτός · γυνή δέ ἐάν ἄρα , οἴμη , ὁ Μετάδενρα ὁ κελεός · οὖον γάρ δή παρά ὁ Τυρώ ὁ Ἰπποθόντων κατάγω · βαρύνω γοῦν ὁ πόλις καί ἐν σύννοια καθίημι αἰσχροῤῥήμων·ἔσασα ὁ Ἰάς μεταβάλλω αὐτός , ὁ δέ τέρπω μέν καί σφόδρα ἐπί ὁ βυθευσις ὁ διμητηρ παρά ὁ Ἰάς , γελάω δέ ἐπιθυμέω Πέιν , καί ὁ ἐντεῦθεν γίγνομαι ὁ διμητηρ οὗτος ὁ κυκεών ποτόν . οἶδα δέ πρός ὁ εἴρω εἰς ὁ περί οὗτος θεράπαιαν ἐγχειρέω σός εὐτραφῶς μετά σής βοτάνη άμυλο καί ὁ λέγω λινωστέρμιου · χρησίμος σύ καί νέος αιρεα ἐγχειρέω καί καθεύδω · ὅμορος χύνω οὖς πλεῖστος εἰς ποτόν δίδωμι · ἄρχις μέντοι τοσοῦτος ὁ ὕδωρ ἵστημι πίνω ἄρχις οὖον κορύπτω ὁ πίνω εἰς ἔμετος τρέπω , καλέω δέ ὁ ὁ εακτυλαω διά ὁ στόμα , ἰνχ , βλέπω ὁ τροφή εἰς πῆχις ἔρχομαι , αποεθελω ὁ στίτα · πάντως γάρ ὁ τροφή ὁ φάρμακον συμπλέκομαι δήπου συνέρχομαι . ἀλλά γάρ καί ενεσισεω ὁ τοιοῦτος προσάγω γαλεκτὶ ὑπάγω γάρ βραστός · ὁ γαστήρ οὗτος καθίημι · κοχλεύς · οὖον μήv ἀλλά σύ καί δειπναδουντ καί ἐκλύω ὁ γάλα ἐποφείλω , ἐάν πρίν τε αὐτός ὁ περιραχισμένον , καί ὁ ὁ ἄμπελος φύλλον σύν αὐτός μόνος ὁ κλῆμα μετά οἶνος κόπτω ὁ γάλα ἀπεριπτῶς καίω ὁ κακοπαθέω , ἐπειδάν τε πρίς αὐτός , ὀπαῖος δύναμαι . ιλαρός δή αὐτός ὁ λέγω σκορπίουρος μετά ἀρτό-μελι , ὅστε πίνω αὐτός εἰμί πίπτω λαμβάνω . εἰς ὕψος δέ ἀείρω καί ὀδλκεῖ ὁ σκορπίουρος αὐτός , καί ὁ καυλίας φέρω λεπτός , καί ὁ μολδοῦρος διά οὗτος προσέοικα αὐτός . ἐν Σάμος δέ ὁ νῆσος γίγνομαι γῆ , ὅς ὁ ὁ νῆσος οἰκέω καλέω ἀστήρ · τετράδραχμος ὅς χρή ὁ γῆ οὗτος εἰς ὁ περί οὗτος θεράπαιαν ἐμβάλλω φέρω . πάρειμι δέ καλέω Σάμος , καί Φυλλίδια αὐτός ἐπί οὗτος οὐ οικναω λαμβάνω , καί ὁ ἀπό ιμβρουω ὁ ποταμός αὐδή ὁ ὄνος ἔχω Ἱμβροσίαν , χρῆσις δέ ὁ γῆ , ἥς ἀστήρ εἰμί ὁ προσχωρία , γίγνομαι Εὑρέτης , Χίσιον δέ ὁ τόπος καλλειος , ἐν ὅσπερ ὀν εὑρίσκω οὗτος ὁ ὁ λόγος · ὁ δέ ὄρος , ἐν ὅς ὁ Χίσιον , κερατωνία · ἐπιδείκνυμι οὗτος ὁ γάλα οἶνος ὁ διπλάζω ὁ βηθέος μετρέω δίδωμι ποτόν · οὗτος μέγας ὁ ὄνος , εἴτουν ἐλβήκατι , πήγανον κλών συγκελεύω , καί βόθρος μύρον ἐπιβάλλω , εἶτα συνταράσσω ἐπιπολή · οὖον γάρ μή ὁ δεινός περιγίγνομαι δίωσις καί περιωθέω ὁ κίνδυνος ὁ πλῆγμα·λήσθαι .