scholia-in-oppianum.scholia-et-glossae-in-cynegetica-scholia-vetera-et-recentiora scholia_oppianum_bussemaker_didot_0254.4
837—811 . Καὶ ἕκαστον τούων , ὅς σὺν τε , περὶ τῶν πρὸς ταῦτα βοηθημάτων λεκτέων τὸν δυσχερόν · εἰη δ’ ἀν ἔγωστα ἡ ἀγύμωτα οἰκείως πρὸς τὸν τῶν λεχθέντων βοηθεῖν , ἢ τὰ φύλλα τοὺς φύλλοις τῆς ὀριάκιντος μιμουμένη , εἰ μετὰ τῆς πενταφυλλίου ἐπιλεγυμένης λαμβάνοιτο , καὶ τοῦ ἐρυθροῦ τῆς βάτου γινωμένου καρπού , ἀρκύντοι δ’ ἡ βοτάνη καὶ ὀξάλις , ἥδε καὶ ἡ τοῦ ὁρμένιον φέρουσα πρὸς τούτους λικαφός , λικαμὸς τ’ ἐν αὐταῖς , καὶ τὸ ὀξὶς ὁλίλως , καὶ ἡ γμαμαίτις τῆς τε ἐρυθὸς ὁ ὁλὸς , ἄμα ταῖς ῥιζείαις εἰ μίγνῃ , καὶ κουκαλὶς ἐστ’ μὴν , καὶ σπέρμα ὁμοίως σταφυλίῳν , καὶ καρπὸς τεραμίνθου γλυκρός , καὶ φύκος ἀδύρον θαλάττιον , καὶ τὸ ἀδάντων καθαρὸν · τοῦτο δ’ ἐν μὴ ὑεῖ , ὁμαδάλλοις καηρῷ , ὕντος δέ , τὸ ἀδάντων ἀπέχου συνάγειν · ἐπὶ τοὺς φύλλοις ἐνιάνειν τοῦτο δ’ ὁ ὁμορὸς πέφικεν . Ἄλλα γὰρ τοῦ καὶ τοῦ σμύρνον ἀνδὸν διηνεχὸς οἰκείως ἔχον εἴρος ἀν εἰς τὸν τούτων χρειαν , καὶ τὴν δει ὀρεοῦσται ὑπὸ τοῦ ἤλιου λεγομένην ἡρωγύου ρίζαν · ἐστὶ μὴν καὶ ἡ χαγρυφόρος λιθανθίας ὀσώσιος ὀφελεί , καὶ ἡ ἀπαρίνη σὺν ταῖς ἄλλαις , καὶ ἡ κολυβιάδεως καὶ μὴκωθ’ ὁμοῖος ἡ βοτάνη · καὶ ἄλλη θυλακὶς λεγομένη καὶ κερατίδες ἄλλαι βοηθεῖν ἰκαναί . Κλόνες δὲ ὁλκράδεις ἀπτιμεῖς ὅλοι , ὀλυνθὸι τ’ ἐρνεῖο , οἱ πρὸ τῆς ὀπώρας παπαίνονται , εἰσιν ἐπωφελείς . Παρηληφθὲν δ’ ἀν ὑπὸ σου οἱ ταῦτα καὶ τὴν παραχάκων καὶ ἀνὸς τῆσδ’ ἀφέρους φλόμου τῆς βοτάνης , αὐληοὺς δὲ μετὰ τούτων καὶ γελιόδιον , δακρὸς δ’ ὁμοῖος , εἴτα πρὸς ταύτας ὁ δ’ ἡ βρωσις ρίζα , ἡ τὴν τ’ ἐρηνίαν καὶ τὰς λεύκας τὰς ἀπηγθημένας ταῖς γυναιξίν , ὅτι μὴν τοῦ κάλλους παρστρούνται , παρὰ φύσεως ἔχουσα ἀπαλλέττει . Περιστερῶν δὲ τὴς κέλλυρις βοτάνη καὶ βῆρων οὕτω τὸ φυτὸν προσαγορεύεται · τοὺς κλάδους ἄμα τῆς βοτάνης τῆς βράμην λάβαντες · ἀγαλῆ γὰρ ἐστιν οὐ μόνον ἀρχέων τοὺς ὀδηγείας , ἀλλὰ καὶ παντοίας ἄτνη σχεδὸν ἀπαλλάττειν ἐστὶ βράμην ἀνθρώπους ἰκανή . Ἔτι μὴν καὶ ἡ παρόδειος , ἐπειδὰν , ἐν ἀνδὶ οὐσίας αὐτῆς , τοὺς κλάδους προσχρήση , πρόσφορον γίνεται εἰς τὸ σώζειν . Καὶ χύρον ἄλλη καὶ μῆλος ἐτὶρα τὴς κέλλυρις βοτάνη , φύεται δ’ εἰς πλῆθος ἡ μῆλος παρὰ τοὺς Βωιωτοὺς , καὶ ὄνομα τῆδε ἐπιτεθεῖκαὶ κνηκονίς , ὅτι περιοργὴν οὐχ οἷα τ’ ἐστιν ἀνθρώπους ὅδους κρατουμένους λύσιν , ἀλλ’ ὑπετάγει τὴς μινῆς τῶν δεινῶν , εἰς λήθην ἐλκούσα τὰς κατά μικρόν , εἰπεὶν τὴν ψυχὴν εἰς τὸ τῆς εὐφροσύνης ἀγάγαντα ἐστέχες παρακατὰ γαῖρουσων γομῶν . Ὁ δὲ γ’ ἄγριος σικυὸς πικρὸν μὲν τὸν ρίζαν τοὺς γεωμενεῖς παρέχεται , τοὺς δὲ διαγροῦσιν γαμβρὰ ἐχουσι τὴν γαστέρα πᾶν ἐπωφελές · ὑπεκλεῖ γοὺν ἐπιδοθεῖσα ὁ ρίζα , καὶ διακεχυθῆσα τὸν κακοπαθοῦντα , ἐπὶ τὸ κατά φύσιν αὐτὸν παντελῶς ἤγαγεν . Καὶ ὁ καρπὸς τῆς παλιοῦρου , ἄλλα τοῦ τραγέος , νεωστὶ ἀνθοῦντος σὺν αὐτοῖς τὴς ρίζας τοὺς ἀνέσει καὶ αὐτοὺς τοὺς φύλλοις , καὶ ὕσνινος ἡ βοτάνη ὕσποπὸν τ’ ἐπὶ τούτοις , καὶ ὀνονις παλίν ( πολλούλους δ’ ἐστιν ἰκανοὺς ἡ ὀνοινις ἥδε ) καὶ δεσθὶν τοὺς ... ὀν ... ὀτ . ν ... το τοῦτου ποιεί . Ἔστιν δὲ καὶ φύλλα τῆλεῖον καὶ νεωστὶ περυτευμένος ἐν βότρωσι ἡμερίδος κήλαμα , σπέρμα τε χορίου τῆς ἀγρίας καὶ σκόρδον καὶ ἡ τὰ φύλλα τὰ λεπτὰ ἔχουσα ἡ κούνα . Καὶ καρόμανθ’ οἱ ἐπὶ τούτοις περαχὸν πίνεπόνων γὰρ πέπται χλαύρων οὐδέν . Ἔστι δὲ πεπερίον τὸ πῦρον , ἀφ’ οὐ το πλήρει · τὰ φύλλα τοῦτου κόψας μετὰ πάντων σῶζε . Λίχνιον δ’ ἡ πλείστα τὰ ἀνὴν φέρουσα , καὶ σίννη , ἐπὶ τε τούτοις καὶ ἡ στρύγνος ὁμοῖος διὰ σώζειν ἰκανὰ καὶ ταῦτα τοὺς τραυμάτας ἐστιν . Ἄγε δὲ καὶ τὸ ἐν τοῖς κήποις αὐδὸς γινόμενον πρᾶσον , καὶ σπέρμα κινδὲς ὑπ’ ἐνὸ τῆς βοτάνης λέγω , ἐκείνης ἀρα τῆς βοτάνης , ἥς οἱ παῖδες , ἐπειδὰν παιξοσι κατ’ ἀλλήλων ἐργόμενοι , σφὰς παιοῦσι τοὺς φύλλοις , καὶ γέλαιτα δὴ τὸ ἐντεῦθεν αὐτοὶ τ’ ἔχουσι καὶ παίζοντες · καὶ σφὰς τοὺς ὀρδοὺς παρέχουσι , ὅτι , προσεφράμεναι αὐτοὺς ὀπωοὖν οἱ παῖδες τῆς βοτάνης ταύτης , γελούσιν ἀνόνταιν ὀδὺν . Καὶ μέντοι καὶ λευκοταχὶ κεφαλῆ τῆς σκιλλης , καὶ τῶν βολβῶν τὰ ἔνρα , καὶ ἥς τὸ ὄνομα δρακοντὸς τὸ βοτάνης κουλίδα , καὶ δάσπαργος , ἡ φύεται πλησίον τῆς βράμην , καὶ αὐτὴς τῆς βράμνου δάσπαργος , εἴτα καὶ ὁ καρπὸς τῆς πεύκης , ὡς ἐστιν οὕτως νεαρὸς καὶ συνεστραμμένος , ἐπαμωρούμενος τοὺς κλάδους . Τυγμάνει μέντοι τις
Lemmas: 837—811 . καί ἕκαστος τούων , ὅς σύν τε , περί ὁ πρός οὗτος βοήθημα λεκτέος ὁ δυσχερός · ἐω δέ εἰς ἔγωστα ὁ ἀγύμωτα οἰκεῖος πρός ὁ ὁ λέγω βοηθέω , ἢ ὁ φύλλον ὁ φύλλον ὁ ὀριάκιντος μιμέομαι , εἰμί μετά ὁ πενταφυλλίου ἐπιλέγω λαμβάνω , καί ὁ ἐρυθρός ὁ βάτος γινωμένος καρπός , ἄρκυς δέ ὁ βοτάνη καί ὀξαλίς , ὅδε καί ὁ ὁ Ὀρμένιον φέρω πρός οὗτος λικαφός , λικημος τε ἐν αὐτός , καί ὁ ὀξίς ὁλίλως , καί ὁ γμαμαίτις ὁ τε ἐρύθω ὁ ὀλός , ἄμη ὁ ριζεια εἰμί μίγνυμι , καί κουκαλὶς ἐστώ μήv , καί σπέρμα ὁμοίως σταφύλιον , καί καρπός1 τεραμίνθου γλυκρός , καί φῦκος ἀδύρον θαλάσσιος , καί ὁ ἄδας καθαρός · οὗτος δέ ἐν μή υἱός , ὁμαδάλλοις καηρῷ , ὕς δέ , ὁ ἄδας ἀπέχω συνάγω · ἐπί ὁ φύλλον ἐνίημι οὗτος δέ ὁ ὅμορος φέρω . ἄλλος γάρ ὁ καί ὁ σμύρνον ἀνδίδωμι διαφέρω οἰκεῖος ἔχω εἶρος εἰς εἰς ὁ οὗτος χρεία , καί ὁ δεῖ ορεουω ὑπό ὁ Ήλιος λέγω ἡρωγύου ῥίζα · εἰμί μήv καί ὁ χαγρυφόρος λιθανθίας ὀσώσιος ὄφελος , καί ὁ ἀπαρίνη σύν ὁ ἄλλος , καί ὁ κολυβιάδεως καί μηκάομαι ὅμοιος ὁ βοτάνη · καί ἄλλος θυλακίς λέγω καί κερατίς ἄλλος βοηθέω ἱκανός . κλών δέ ὁλκράδεις ἀποτιμάω ὅλος , Ὄλυνθος τε ἐρνεῖο , ὁ πρό ὁ ὀπώρα παπαινοντ , εἰμί επωφελής . Παρηληφθὲν δέ εἰς ὑπό σύ ὁ οὗτος καί ὁ παρακακόω καί ἰδμάν ὅδε ἀφέρους φλόμος ὁ βοτάνη , αυλαος δέ μετά οὗτος καί γελιοδιος , δακρὸς δέ ὅμοιος , εἴτα̅ πρός οὗτος ὁ δέ ὁ βρῶσις ρίζα , ὁ ὁ τε ἐρηνίαν καί ὁ λεύκη ὁ ἀπάγω ὁ γυνή , ὅτι μήv ὁ κάλλος παρστρουντ , παρά φύσις ἔχω ἀπαλλέττει . Περιστερά δέ σής κέλλυρις βοτάνη καί βηρός οὗτος ὁ φυτόν προσαγορεύω · ὁ κλάδος ἄμη ὁ βοτάνη ὁ βράμη λαμβάνω · Αγαλή γάρ εἰμί οὖον μόνος ἀρχή ὁ ὀδηγείας , ἀλλά καί παντοῖος ἄντη σχεδόν ἀπαλλάσσω εἰμί βράμη ἄνθρωπος ἱκανός . ἔτι μήv καί ὁ παροδιος , ἐπειδάν , ἐν ἀνδίδωμι οὐσία αὐτός , ὁ κλάδος προσχράομαι , πρόσφορος γίγνομαι εἰς ὁ σῴζω . καί χύρον ἄλλος καί Μῆλος ἐτήρ σής κέλλυρις βοτάνη , φύω δέ εἰς πλῆθος ὁ Μῆλος παρά ὁ βωιωτος , καί ὄνομα τῆδε ἐπιτίθημι κνηκός , ὅτι περιοργής οὐ οἷος τε εἰμί ἄνθρωπος ὀδούς κρατέω λύσις , ἀλλά ὑποτάσσω σής μίνω ὁ δεινός , εἰς λήθη ἕλκω ὁ κατά μικρός , εἰπείν ὁ ψυχή εἰς ὁ ὁ Εὐφρόσυνος ἄγω στέγω παρακατὰ γαιρουω γομολάστιχα . ὁ δέ γε ἄγριος σικυός πικρός μέν ὁ ῥίζα ὁ γεωμενεῖς παρέχω , ὁ δέ διαγράφω γαμβρά ἔχω ὁ γαστήρ πᾶς ἐπωφελής · ὑποκλείω γοῦν ἐπιδίδωμι ὁ ρίζα , καί διαχέω ὁ κακοπαθέω , ἐπί ὁ κατά φύσις αὐτός παντελῶς ἄγω . καί ὁ καρπός1 ὁ παλίουρος , ἄλλος ὁ τραγής , νεωστί ἀναθέω σύν αὐτός σής ῥίζα ὁ ἄνεσις καί αὐτός ὁ φύλλον , καί ὕσνινος ὁ βοτάνη υσποπως τε ἐπί οὗτος , καί ὄνος πάλιν ( πολλουλος δέ εἰμί ἱκανός ὁ ὀνοινις ὅδε ) καί δείδω ὁ ... ἀνά ... Οτ . Ν ... ὁ οὗτος ποιέω . ἔρτις δέ καί φύλλον τῆλις καί νεωστί περυτευμένος ἐν βότρος ἡμερίς κήλαμα , σπέρμα τε χόριον ὁ ἄγριος καί σκόροδον καί ὁ ὁ φύλλον ὁ λεπτόν ἔχω ὁ Κούνα . καί κάρω ὁ ἐπί οὗτος περαχὸν πινεποναω γάρ πεπτός χλαυροος οὐδείς . εἰμί δέ πέπερι ὁ πῦρ , ἀπό οὖον ὁ πλήρης · ὁ φύλλον οὗτος κόπτω μετά πᾶς σῴζω . Λίχνιον δέ ὁ πλεῖστος ὁ ἄνειμι φέρω , καί Σίννη , ἐπί τε οὗτος καί ὁ στρύγνος ὅμοιος διά σῴζω ἱκανός καί οὗτος ὁ τραύμα εἰμί . ἄγω δέ καί ὁ ἐν ὁ κῆπος αὐδή γίγνομαι πέρνημι , καί σπέρμα κινδὲς ὑπό ἐνό ὁ βοτάνη λέγω , ἐκεῖνος ἀρά ὁ βοτάνη , ἥς ὁ παῖς , ἐπειδάν παίζω κατά ἀλλήλων ἔργω , σφός παίω ὁ φύλλον , καί γέλαιτα δή ὁ ἐντεῦθεν αὐτός τε ἔχω καί παίζω · καί σφός ὁ ὀρδοὺς παρέχω , ὅτι , προσφέρω αὐτός ὀπωοὖν ὁ παῖς ὁ βοτάνη οὗτος , γελάω ἀγριαίνω ὄζω . καί μέντοι καί λευκοταχὶ κεφαλή ὁ σκίλλα , καί ὁ βολβός ὁ ἔνρα , καί ἥς ὁ ὄνομα δράκων ὁ βοτάνη Κουλίδα , καί δάσπαργος , ὁ φύω πλησίος ὁ βράμη , καί αὐτός ὁ βράμνου δάσπαργος , εἴτα̅ καί ὁ καρπός1 ὁ πεύκη , ὡς εἰμί οὕτως νεαρός καί συστρέφω , επαμωρουμην ὁ κλάδος . Τυγμάνει μέντοι τις