scholia-in-oppianum.scholia-et-glossae-in-cynegetica-scholia-vetera-et-recentiora scholia_oppianum_bussemaker_didot_0262.2
433-461 . Μῆκωνος δὲ τῆς ἐν κεφαλῇ φεροῦσας τὸ σπέρμα οἱ τοῦ ὄπου πεπώκωτες παγόντων τοιούδ · καὶ ὑπνοῦσι πολλὰ , ἐπεὶ καὶ ἄρθρα αὐτῶν ψυχᾶς · τοῖς ὀρθολοῖς κεκλεισμένοις ἔχουσιν , ἱδρόσιν ἀφόρων καὶ δυσωδές · δοκεῖν τῆς μῆκωνος ὅπως ἀρίστην δόρην , τοῦτῃν τούτων ὁ ἱδρὸς παρέγεται πνοῦν · οἷοι τὸ πρῶτον τυγχάνουσι , τὰ γένετα ἀνέχουσιν οὐχ οἷ τ’ εἰσὶ , τῶν ἐπὶ τοῦτοῖς σφίσι γαλακτέον δειρῶν · κεχῆνται δ’ οὐδὲ διὰ παντός , καὶ τὰ χείλη τὴν προτέραν αὐτῶν οὐ φυλάττει ταξίν , ψυχρὸν δὲ διὰ τοῦ ἀνέμου σφίσι διέρρευσιν πνεῦμα . Πεπλινωθέντων δὲ τῶν ὀνύχων , ἡ διαστρόφου φανείσης ὀποσῶν τῆς ρινός , παραπλάσις ὁ θάνατος ἐφίσταται τοῦτο , καὶ οὐ , ταῦτα μὲν δρῶν , καταπλήξας μηνδὶν , ἀλλ’ ἐπάκων , καὶ μετὰ τοῦ καρποῦ τῶν μελιττόν οἴων μηνδὶν παραπλάσις τὸ πάσχοντι δίδου · τὸ δὲ τοῦτον γένος τῶν μελιττόν ἐς μῶχου σφίχους μὲν τὴν ἀρχὴν εἶναι κατὰ φύσιν ἐδὶἕστο · ἐγένοντο δ’ οὖν αἱ μελιτταὶ ἐν Νεμέᾳ προῖτον , καὶ αὐτὴ ταύτη δρῆσε εἰγὼν αὐτάς · μιμοῦνται γὰρ τὴν τὴν Σιλίηραν ἀνὰ μέσον τούτων τῶν δρῶν καὶ τῶν ἐς ταύταις τυγχάνοντων καλῶν εἰργάζοντο ὄψιον τὰ κηρία καὶ ἐποιοῦν μελὶ , τὴν γε δὲ ἐρείκων καὶ τὸν θύμον αὐτὲ ποιοῦμεναι τροφήν . Ἄτδ’ ὁ καὶ βόδα ἀπολλύειν αὐτῶν τὸ ὑγρὸν ἐνστάζει διὰ τῶν γαλινῶν , πολλῶν δ’ ἐρῶσι ἀποδρέμην ἐς ἐλαῖον ῥόδων ἐπιπίθει πλήρες τὸ στόμα · καὶ τοῦτο μὲν ἐξανιστὴν τὸν ὄνον δύναται , ποτὲ δ’ ἐμοῦσι αὐτὸ καὶ δισακείν χαλούμεναι , ἵνα τὸν ὄντα καὶ δοκούντα τῆς καρδιαρίας ὑπὸν ἀπολόμενον διωσφισθῇ , ἐξεμέψας δὲ ἐν αὐτῷ δηλαδὴ φάρμακον . Πρασεῖω δὲ καὶ ῥάκμα ἐλαίου πρότερον καὶ οἴνῳ βραχνέντα κατὰ παντὸς μέλους , ἵν’ ἀποψύγνεται ἐκκαλύψαι ταύτην ἀποδρέψεται δ’ ἐν πυλῷ καὶ λούειν τὸ σῶμα αὐτοῦ χαλάπας προσχέει , ὥστε τὸ μὲν αἷμα ὑγρῶναι , τὸ δὲ δέρμα κατακελκῆς τὸ τοῦτο καταγαλασθῆναι .
Lemmas: 433-461 . Μήκων δέ ὁ ἐν κεφαλή φέρω ὁ σπέρμα ὁ ὁ ὅπου πίνω πάγω τοιούδ · καί ὑπνόω πολύς , ἐπεί καί ἄρθρον αὐτός Ψυχᾶς · ὁ ὀρθολοῖς καλέω ἔχω , ἱδρόω ἄφορος καί δυσώδης · δοκέω ὁ μήκων ὅπως ἀγαθός δόρη , τοῦτος οὗτος ὁ ἱδρώς παραγίγνομαι πνέω · οἷος ὁ πρῶτος τυγχάνω , ὁ γενέτης ἀνέχω οὐ οἷ τε εἰμί , ὁ ἐπί οὗτος ὅς γαλακτέον δέρη · χάσκω δέ οὐδέ διά πᾶς , καί ὁ χεῖλος ὁ πρότερος αὐτός οὖον φυλάσσω τάξις , ψυχρός δέ διά ὁ ἄνεμος ὅς διαρρέω πνεῦμα . πεπλινοεω δέ ὁ ὄνυξ , ὁ διάστροφος φαίνω ὁπόσος ὁ ῥίς , παράπλασις ὁ θάνατος ἐφίστημι οὗτος , καί οὖον , οὗτος μέν δράω , καταπλήσσω μηνδὶν , ἀλλά πάκο , καί μετά ὁ καρπός ὁ μελίττω οἶος μηνδὶν παράπλασις ὁ πάσχω δίδωμι · ὁ δέ οὗτος γένος ὁ μελίττω εἰς μῶχος σφίχους μέν ὁ ἀρχή εἰμί κατά φύσις ἕδος · γίγνομαι δέ οὖν ὁ μέλισσα ἐν Νεμέα Προῖτος , καί αὐτός οὗτος δράω μάστ-ιξ αὐτός · μιμέομαι γάρ ὁ ὁ σιλιαειρω ἀνά μέσος οὗτος ὁ δράω καί ὁ εἰς οὗτος τυγχάνω καλός ἐργάζομαι ὄψιος ὁ κειρία καί ποιέω Μελί , ὁ γε δέ ἐρείκη καί ὁ θύμος αὐτός ποιέω τροφή . Ἄτδ’ ὁ καί Βόδα ἀπόλλυμι αὐτός ὁ ὑγρός ἐνστάζω διά ὁ Γκαλίνα , πολύς δέ ἐράω ἀποδιδράσκω εἰς ἔλαιον ῥόδον ἐπιπίνω πλήρης ὁ στόμα · καί οὗτος μέν ἐξανίστημι ὁ ὄνος δύναμαι , ποτέ δέ ἐμέω αὐτός καί δισακείν χαλάω , ἵνα ὁ εἰμί καί δοκέω ὁ καρδιαρια ὕπειμι ἀπόλλυμι διωσφισθῇ , ἐξεμέψας δέ ἐν αὐτός δηλαδή φάρμακον . Πρασεῖος δέ καί ῥάκμα ἔλαιον πρότερος καί οἶνος βρέχω κατά πᾶς μέλος , ἵνα ἀποψύχω ἐκκαλύπτω οὗτος ἀποδρέπω δέ ἐν Πύλος καί λούω ὁ σῶμα αὐτός Χαλαπάς προσχέω , ὥστε ὁ μέν αἷμα ὑγρόω , ὁ δέ δέρμα κατακελκῆς ὁ οὗτος καταγαλασθῆναι .