scholia-in-oppianum.scholia-et-glossae-in-cynegetica-scholia-vetera-et-recentiora scholia_oppianum_bussemaker_didot_0386.39
Ὅτι μόνος ὁ σκάφος τῶν ἰχθύων φθίγγεται καὶ μόνος τὴν τροφὴν πρότερον ἐκ δευτέρου , ἀνακακρωθὲννος ( sic ) , καθὼς καὶ τὰ πρόσθια , ἐκπέμπει διῦργον βοήν . — Ὅτι ὁ ὄρφος βραδύνει ἀποδυῆσαι καὶ τῇδε τῇ ἡρᾷ ζῆν καὶ κατακοιτεῖ στίβην ἐπὶ πολὺ ζῆ . — Ὅτι ὁ ὄνος οὐτω καλοῦμενος ἰχθὺς ξανθὸς ἐστὶν ὁμοίως κεφατρείαι , καὶ ἐξώκοιτος πέφυκεν ὡς ἀμφιβίος . — Ὅτι τὸ πομπηλίδι · τοῦτο τὸ γένος παμπληθὲς ἀκολουθεῖ ταῖς ναυσίν , οἱ μὲν ἐπὶ ταῖς πρόμιας , οἱ δ' ἐπὶ ταῖς πρύμαις , καὶ ἄνικα πλησιάζοσι τὴν χέρσον , πάντες ὁμοῦ ἴουσι τὴν ναῦν καὶ ἀποστρέφονται πρὸς τὰ πελάγη , ὅπερ ἔγνωσιν οἱ ναῦται σημεῖον τοῦ πλησίον αὐτοῖς εἶναι τῆς γῆς , ἔχουσι δὲ τὴν σύμπλοκων αὐτῶν σημεῖον εὐδίας . — Ὅτι μάχος ἔχει τὴν ἐγγενῆ ἰσχύτητα · στατάρχους ὁμοία ἐγγέλουν , στόμα δ' αὐτὴς ὀξὺ πέφυκεν ἐνὸν ἐν κεφαλῆς καμπύλον ἀγκύρωσον ὀξὺν δάκνει τὴν ναῦν τῇ τρόπῳ σφοδροῦ ἀνέμου πλεύσασιν , καὶ παντελῶς ποιεῖ ἀκίνητον . — Ὅτι ὁ στακὸς ( ἀστακὸς ) τὴν ἰδίαν κοίτην οὐκ ἀφίνει , ἀλλ' ἐὰν τις αὐτὸν θηοῦσας παλὶν ἀπολύει εἰς τὴν θάλασσαν , ἔρχεται εἰς τὴν ἰδίαν κοίτην , ἀλλότριον μὴ ἐπιδιώκων . — Τὰ ὀστρακοδέρμα πάντα γηράσαντα τὸ ὀστρακὸν ἀποβάλλουσι καὶ ἄλλο κάτωθεν νέον τρέφουσι . — Ὅτι οἱ πάγοροι , ὅτε σκέφονται τὸ ὀστρακὸν αὐτῶν ἐκ τοῦ γήρως διαρρήθ , πλείον ἐσθίουσι , ἵν' ὑψωμένης τῆς σάρκας , ταχὺ αὐτὸ ἀποβάλλωσι · ὅταν δ' ἀποβάλλωσι , τέτανται ἐπὶ τῆς ψάμμου , νομίζουσι ἀγρευθῆναι , τῆς σκέπης αὐτῶν γυμνωθείσης , ἐσθίουσι δὲ ψαμάθων , ἄνικα αὐτῶνται ἐντεῦθεν τὴν αὐξήσει τοῦ ὀστρακοῦ . — Ὅτι τὰ ὀστρακοδέρμα , ἐὰν τὴς μικρὰς κατακόψῃ ρίζην ἐν τῇ θαλάσσῃ , συμφύονται καὶ ζῶσιν . — Ὅτι αἱ καρκίνουσαι γυμναὶ γεννώσιν , εὐρίσκουσι δ' ἀλλότριον ἄντρον ὑπερθοῦσιν αὐτό , καὶ ἀγαπῶσι πλείον τῶν ἄλλων τῶν φαιδῶν τῶν στριφόνων , ὡς εὐρυτόπων καὶ ἐλαφροτέρων . — Ὅτι ὁ ναυτίλος οὕτω καλούμενος ἰχθὺς ὁμοῖος ἐστὶ πολυπόδι , οἶκεί δ' ἐν ταῖς ψαμάθους , ἀνέχεται δ' εἰς τὴν ἐπιφάνειαν τῆς θαλάσσης καὶ ἀπολύται ὑπ' αὐτὴν , καὶ ἐκτείνει δύο πόδας , δὲ ( οὐς ) ἔχον μίαν ἀπὸ ποδὸς εἰς πόδας ἀρμυεῖς , κάτωθεν δὲ τοῖς ἄλλοις δύο ποσὶν οἰκίζει ἑαυτόν , ἄνικα δ' ἀνσῦνται κακοῦ τινος παραντά ( ? ) χαλὰ τὸς πόδας καὶ ἐνδύου τοῦ στόμιοις εἰσερχόμενος ὕδωρ καὶ τὸν ὑμένα βαρύνει καὶ χαλδεῖ , φυγὼν τὸν βλάπτοντα . — Ὅτι ἡ ἐγγελες ἐν τοῖς αἰγιαλοῖς τῇ ἀπτιδοδειδὶ γελῶνῃ μιμεῖται , καὶ ἡ καιστορίς , αὕτη δ' ἐστὶ δυσωνοτήτων · ὅς γὰρ ἐν ἀκούσει τῆς φωνῆς αὐτῆς τελεῦται . — Ὅτι αἱ ρώχαι διὰ παντὸς ταῖς νυξὶν ἐξώκοιτοι γίνονται , πολλάκις δὲ καὶ ἐν ἡμέρᾳ ἐν ταῖς πέτραις κοιμούνται . — Ὅτι τῷ ἔαρὶ αἱ θήλειαι τῶν ὀστράκων ἐν τοῖς ψα -
Lemmas: ὅτι2 μόνος ὁ σκάφος ὁ ἰχθύς φθίω καί μόνος ὁ τροφή πρότερος ἐκ δύο , ἀνακακρωθὲννος ( sic ) , καθώς καί ὁ πρόσθιος , ἐκπέμπω διῦργον βοή . — ὅτι2 ὁ ὀρφώς βραδύνω ἀποδύω καί ὅδε ὁ ἀγκτήρ ζῶ καί κατακοιτω στίβη ἐπί πολύς ζῶ . — ὅτι2 ὁ ὄνος οὗτος καλέω ἰχθύς ξανθός εἰμί ὁμοίως κεφατρείαι , καί ἐξώκοιτος φύω ὡς ἀμφίβιος . — ὅτι2 ὁ πομπηλίδι · οὗτος ὁ γένος παμπληθής ἀκολουθέω ὁ ναῦς , ὁ μέν ἐπί ὁ προεις , ὁ δέ ἐπί ὁ πρῦμα , καί ἡνίκα πλησιάζω ὁ χέρσος , πᾶς ὁμοῦ εἶμι ὁ ναῦς καί ἀποστρέφω πρός ὁ πέλαγος , ὅσπερ γνῶσις ὁ ναύτης σημεῖον ὁ πλησίος αὐτός εἰμί ὁ γῆ , ἔχω δέ ὁ σύμπλοκο αὐτός σημεῖον εὐδία . — ὅτι2 μῆχος ἔχω ὁ ἐγγενής ισχύτητα · στατάρχους ὅμοιος ἐγγέλουν , στόμα δέ αὐτός ὀξύς2 φύω ἐν-εἰμί ἐν κεφαλή καμπύλος αγκυρωννυμι ὀξύς δάκνω ὁ ναῦς ὁ τρόπος σφοδρός ἄνεμος πλέω , καί παντελῶς ποιέω ἀκίνητος . — ὅτι2 ὁ Στακός ( ἀστακός ) ὁ ἴδιος κοίτη οὐ ἀφίνω , ἀλλά ἐάν τις αὐτός θεάομαι πάλιν ἀπολύω εἰς ὁ θάλασσα , ἔρχομαι εἰς ὁ ἴδιος κοίτη , ἀλλότριος μή ἐπιδιώκω . — ὁ ὀστρακόδερμος πᾶς γηράσκω ὁ ὄστρακον ἀποβάλλω καί ἄλλος κάτωθεν νέος τρέφω . — ὅτι2 ὁ παγοροος , ὅτε σκέπτομαι ὁ ὄστρακον αὐτός ἐκ ὁ γῆρας διαρρέω , πλείων ἐσθίω , ἵνα υψωμένος ὁ σάρξ , ταχύς αὐτός ἀποβάλλω · ὅταν δέ ἀποβάλλω , τείνω ἐπί ὁ ψάμμος , νομίζω ἀγρεύω , ὁ σκέπη αὐτός γυμνόω , ἐσθίω δέ ψάμαθος , ἡνίκα ἀϋτέω ἐντεῦθεν ὁ αὐξάνω ὁ ὄστρακον . — ὅτι2 ὁ ὀστρακόδερμος , ἐάν σής μικρός κατακόπτω ρίζη ἐν ὁ θάλασσα , συμφύω καί ζῶ . — ὅτι2 ὁ καρκινόω γυμνός γεννάω , εὑρίσκω δέ ἀλλότριος ἄντρον ὑπερθέω αὐτός , καί ἀγαπάω πλείων ὁ ἄλλος ὁ Φαίδων ὁ στριφονος , ὡς ευρυτοπος καί ἐλαφρός . — ὅτι2 ὁ ναυτίλος οὗτος καλέω ἰχθύς ὅμοιος εἰμί πολύπους , οἰκέω δέ ἐν ὁ ψάμαθος , ἀνέχω δέ εἰς ὁ ἐπιφάνεια ὁ θάλασσα καί ἀπολύω ὑπό αὐτός , καί ἐκτείνω δύο πούς , δέ ( οὖς ) ἔχω εἷς ἀπό πούς εἰς πούς ἀρμυεῖς , κάτωθεν δέ ὁ ἄλλος δύο πούς οἰκίζω ἑαυτοῦ , ἡνίκα δέ ἀνύω κακός τις παραντά ( ? ) χηλή τός πούς καί ἐνδύω ὁ στόμιον εἰσέρχομαι ὕδωρ καί ὁ ὑμήν βαρύνω καί χαλδής , φεύγω ὁ βλάπτω . — ὅτι2 ὁ ἐγγελάω ἐν ὁ αἰγιαλός ὁ ἀπτιδοδειδὶ γελάω μιμέομαι , καί ὁ καιστορίς , οὗτος δέ εἰμί δυσωνοτηταω · ὅς γάρ ἐν ἀκούω ὁ φωνή αὐτός τελευτή . — ὅτι2 ὁ ρώχαι διά πᾶς ὁ νύξ ἐξωκοιτέω γίγνομαι , πολλάκις δέ καί ἐν ἡμέρα ἐν ὁ πέτρα κοιμάμαι . — ὅτι2 ὁ ἔαρ ὁ θῆλυς ὁ ὄστρακον ἐν ὁ Ψᾶ -