scholia-in-oppianum.scholia-et-glossae-in-cynegetica-scholia-vetera-et-recentiora scholia_oppianum_bussemaker_didot_0298.1
Βάθος · παρὰ τὸ μετὰ βίας ὁεῖν , ἐξαίρετός αἱ διατριβαὶ τῶν ἀνδλῶν ἐν ταῖς πέτραις ταῖς βαθείαις εἰσίν . 249 . Ἐμψυλοῖ · συνηθείς , συγγενεῖς , προσρήσεις , φίλοι τούτους ταῖς πέτραις , ἐμψυλοῖ , ἐκ τῆς αὐτῆς · ρυλῆς , οὐ πολέμιον , ἀλλ᾽ ἐμψυλον · ἐμψυλον τὸ συγγενές , συγγενές δὲ τὸ σύμψυχον , καὶ πᾶν συγγενές καὶ σύψυχες , οὐ μὴν δ᾽ εἰ τὸ σύψυχες , καὶ συγγενές . δ᾽ · γάρ , παρέστιοι · ἐγκάτοιχοι , ὁνοῖκοι , ἐποικοι . 250 . Πανταχῇ · ἤδη , ὅπου , ὅπου προστάσσει αὐτοὺς ἡ γῆ ταχθῆναι καὶ οὓς τόπους ὁρθεῖ ( τοῦ . οἴσει ) τούτους ὁ ἀπολλωνιχὸς καὶ μανικὸς ἔρως · τῆς ἀκόρεστου τροφῆς . γίνου · στόμα , γναθόν . ἔνθα κελεύει · ἐκ παραλλήλου τὸ αὐτό , προστάσσει . 251 . Λίχμυχος · ἀπλήγτος , ἔρωσ᾽ ἐπιθυμία . ἀκόρητος · ἀκόρεστος , ἀχόρταστος . 252 . Ἐξῶγα · περίστωσέρες , ἐξῶμος . περί · ὑπέρ , περὶ πάντας , πλὴν πάντων , ὑπὲρ ἢ παρὰ πάντας τούς ἰῦθες . ἀδράγνους · σκμείουσαι · καὶ οὐδὲ καὶ ἐν ἀλλοῖς δ᾽ ἐνὸν δὲ γράφεται τὸ ἀδράγνης , διότι καὶ τὸ ἀδην , καὶ τὸ διηλοῖ τὸ σκάλυλον , τινὲς μὲν διὰ δύο δὲ ἐκφέρουσι , ἄλλοι δὲ δι᾽ ἑνός . ἀδράγνους · ἀκόρητος , οἰστρός · ἐρεθίς , κίνησις , μανία . Οἰστρός · ἔρως , μανία , ἐρεθισμός , κυρίως δ᾽ οἰστρὸς ἐστὶν ζωῶνιον ἐμφυρόμενον ταῖς τῶν βουν ληγοῦσι καὶ ποιοῦν ἐκείνους πλανᾶσθαι , καὶ γίνεται ἀπὸ τοῦ οἴου τὸ κοῦβον . ἐλαύνει · ἐλαύνω ἐπὶ σιδηρόν , ἐπὶ στόμα , ἐπὶ σουνίστας , ἐπὶ διωγμῷ , ἐπὶ τοῖχῳ . 253 . Νοιθὸν περ᾽ · ἐστερμημένον ὁδόντων , καὶπερ ἔχοντας τινὰ τόπον ὑπὸ τὸ στόμα νοιθόν . ὑπὸ στόμα · ἐντὸς τοῦ στόματος · γύρον · τόπον , τόπον τινά . 254 . Μεγαχάτες · ἴσως μεγάλως , εἰς μεγάλα χῆτη διπρημένα . 255 . Σανθοί · πυρβόι . ἀργεννοί . λευκοί . ἄσμα · γένος . κελαῖνοι · μέλανες . 256 . Εὐωποῦς · εὐφράδμους , μεγαλοφράδμους , αὐλῶπούς · ἐπιμικεῖς κατὰ τοὺς ὀφθαλμούς , καὶ στρυφνίμους καὶ οὐεῖς . Αὐλωποῦς λέγει καὶ τοὺς στενοφράδμους ἐκ μεταφοράς τῶν αὐλῶν · αὐλῶνιν γὰρ οἱ στενοτάτοι τόποι · οὐδὲ λέγει τοὺς εὐφράδμους αὐλωποὺς , καὶ εὐωπούς · λέγει τοὺς ἔχοντας μεγάλους ὀφθαλμούς διχην αὐλῶν , ὁποιοὶ εἰσὶν οἱ τῶν παχύρρων καὶ τῶν στάκων · οὗτοι γάρ οὐ βλέπουσιν ἕσω τῶν ὁφρῶν , ἀλλὰ τὲ δὴ μαχροὺς ἔχοντας τοὺς ὀφθαλμούς ἐκβάλλουσιν αὐτούς · ἔξωθεν , καὶ οὕτως ὁμοιροῦσιν ὁμοίως καὶ οὗτοι οἱ ἰγθύες . 257 . Καθὑπέρθεν · ὑπέρνω τῶν ὀφθαλμῶν . 258 . Ὀφρούς · ἀπὸ τοῦ τῶν ὀψα βρεσθαι καὶ φυλάττειν ἀπὸ χακοῦ · τριτέται γὰρ τὸ μέγα ποιητικὸν εἰς ο μικρόν . ἡρεόσσα · διανυχῆς , ἢ μελανουεῖς · ἀπὸ τοῦ ἀεριοῦς τὸ σκοτεινόν · ὁ γὰρ αὐτὴ φύσει σκοτεινὸν ἄνευ τοῦ ἡλίου . ἡμερόσσα · λεπτὴ , σκοτεινῆς , μακρά . περίδρομος · κυκλοειδής , κυκλοτερής , σκιοειδής . ἐστερμώται · ἀπεκείντο διχην στεράνης , κεχλύονται . 259 . Δοιοῖ · δυσι , διπλοῖς . Δοιοῖ · δύο ἰγθύες , σχῆμα γλυκύτατον . Δοιοῦ δνομα , ἢ εὐθεῖα τῶν ἐνίκων δοιός · οἱ γὰρ Δωριεῖς τὴν ἐν τοῖς ῥήμασιν ἀναλογίαν φυλάττουσιν καὶ ἐν τοῖς ὀνόμασι · πλεονασμῷ τοῦ ἰ , γίνεται δ᾽ ἐκ τοῦ διὸ τὸ δοιευμο δοῦς , καὶ πλεονασμῷ τοῦ ἰ δοῖς , ἢ γενικὴ δοιοῦ , ἢ εὐθεῖα τῶν διχῶν δοιοῦ · ἢ ἐκ τοῦ διὸν τοῦ διὰ τὸν ἰ ψιλὸν γίνεται κατὰ διαλέκιν πλεονασμῷ τοῦ ο καὶ τροπῇ τοῦ ἰ εἰς ἰ , ἐκ δὲ τῆς δοῖς γίνεται δοιὶ καὶ δοιοῖ , καὶ λέγεται ( II . L . 230 ) · ἐν δοιῇ δὲ σαωσενὴς ἢ ἀπολείψαι , τουνετίνον ἐν διαταγμῷ καὶ διγωστασίᾳ . σκληροῖσιν · ὀστρακίνοις . ἀφροσῖτα · ἄφροσιμνα , συγκεχυλοῦμένα . Ἀχρότα · φῶτι πεπληρωμένα τῶν μισγόνων , ἤτοι μὴ ἐλάττον τῶν μισγόνων , κανονίζεται · οἷ · οὕτως · ἄφρο τὸ ἀφμιχῶ , ὁ μέλαινον ἄφω , ὁ μέσος παρακειμενος ἥρα , καὶ πλεονασμῷ ἄφω , ἀφ᾽ οὐ δὲ μέλαινον ἄφσων , τοῦτο δὲ παρακειμενος ἥρα , ὁ μέσος ἥρα , καὶ κατ᾽ ἀναδιπλασιασμὸν ἀττικῶν ἀφρα , ἢ μετοχὴ ἀφρρῶς ἀφροῖσθαι , τὸ οὐδότερον ἀφρῶς , ἢ εὐθεῖα τῶν πληθυντῶνων ἀφροῖτα . γυῖα · σώματα , μὴν . 260 . Φωσκήμενοι · καλοπυλιδέντες , ὀφελιδέντες , ἐπιλάταντες . ἐπὶ · ἐνί . 261 . Κάραιος · καραβίας , τὴν καραβείδιᾳ · λέγει . ὀθμπαγῆς · ὀξύκερος , ὀδυβελής , οὐδὲς ὀβραβριμῶν . Ὀσυναγῆς · ὁ οὐεῖας παγὰς , ἤτοι λαβὰς ἔχων , ἢ ὀταν ( δτι ) οὐεῖος πῆγνυται , καὶ ὀμώτατος πηγνύμεν , καὶ ἔχων βελὸς οὐῦ , ὀστρακοδέδραμ᾽ οἱ εἰσὶν ὁ καραβὸς καὶ οἱ ἀστακοί . ἀφμω · ὁ καραβὸς καὶ ὁ ἀστακός . 262 . Οὕτως ὀφελειν εἰπεῖν · ὁ ἀστακὸς οὐ οὐκ ἐξερμεται τῆς οἰκείας θαλάμης , λέγει δὲ τοῦτο ἐγκατάσκευον , ἀλλ᾽ ἐὰν τις αὐτὴν ἀνάγκη ἐλκύσῃ , καὶ πόρβου ἀπαγαγὼν πάλιν βίῃ εἰς τὴν θαλάσσαν , εἰς τὴν αὐτὴν ὑποστρέψει γαρθράν , ἐστὶ δ᾽ ὅλον ἐγκατάσκευον . πέρ᾽ · περιττός , καὶ περισσός · καὶ λίαν . πέρ᾽ δὴ · τῇ ἀντὶ τοῦ πεισθῶς ( πειρισθῶς ) · ἐγκατάσκευος διήγησις . οὐ φατὸν ὁσσον · σχῆμα γλυκύτατον . οὐ φατὸν · οὐ λεκτὸν . φατὸν · ὀνομάστου . οἷον · πολὺν καὶ πόσον , μέγαν . 264 . Θαλάμης · φυλούει , κοίτης , φυλέας , κευθεῖ · κευθὼν τὸ χρῦπτον , ἐτυμολογεῖται ἀπὸ τοῦ χαθὼ τὸ ὑποχωρῶν , καὶ εὖν τὸ φωτῖνον , τὸ ἐστερμημένον τοῦ φωτός · πᾶν γὰρ κρυπτόμενον ἐς ἀφανὴ τόπον κατὰκειται . κευθεῖ · κρύπτεται , ἔχει . φρεσίν · ἐμφυτον γνώσιν ὀδῶλον . 265 . Λειθοῦ · καταπλαμμένως , στερεῖται , μεστοκίζεται , ἐκινῶν · φιλεῖ γὰρ τὰ τῶτα . ἀναγκαίχων · βίᾳ . ἀναγκαίην · ἀνάγκη . ἐρύσας · ἐλκύσας , ἀνελκύσας , ἀγρύσας . 266 . Τῆλε · μακρὰν ἀπὸ τῆς κοίτης , ἐτέρωσε · ἄλλαγού , ἢ εἰς ἕτερον μέρος θαλάσσης , πόντον · εἰς τόν , εἰς τὴν θαλάσσαν . μεθεῖσι · βίβει , ἐμβάλλει(σι ) , πείμει ( εισ᾽ ) , καὶ ἐμβάλα ( ἐμβάλλοι ) ·· εὐκτικόν · κουφίζεται τὸ μι . Τοῦ Τελέτου στίχους κατὰ τρόπον ἐτυμολογεῖται . Ἀβροῦς ὁμοῦ ὁμώνυ , τὸ ὁρῶν οἱ ἄνευ ψιλῶν ἀμάρτης · οὐδαμοῦ τέχνης λόγον , τοὺς βουβαλοὺς οἱ ἔκτον ἄποκους · τράξεν .
Lemmas: βάθος · παρά ὁ μετά Βίας ὁράω , ἐξαιρετός ὁ διατριβή ὁ ἀνδλῶν ἐν ὁ πέτρα ὁ βαθύς εἰμί . 249 . Ἐμψυλοῖ · συνήθης , συγγενής , πρόσρησις , φίλος οὗτος ὁ πέτρα , ἐμψυλοῖ , ἐκ ὁ αὐτός · ρυλῆς , οὖον πολέμιος , ἀλλά ἐμψυλον · ἐμψυλον ὁ συγγενής , συγγενής δέ ὁ σύμψυχος , καί πᾶς συγγενής καί ολόψυχος , οὖον μήv δέ εἰμί ὁ ολόψυχος , καί συγγενής . δέ · γάρ , παρέστιος · ἐγκάτοικος , ονοικω , ἔποικος . 250 . πανταχῇ · ἤδη , ὅπου , ὅπου προστάσσω αὐτός ὁ γῆ τάσσω καί ὅς τόπος ὁράω ( ὁ . φέρω ) οὗτος ὁ Ἀπολλώνιχος καί μανικός Ἔρως · ὁ ακόρεστος τροφή . γίγνομαι · στόμα , γνάθος . ἔνθα κελεύω · ἐκ παράλληλος ὁ αὐτός , προστάσσω . 251 . Λίχμυχος · ἀπλήγτος , ἔρως ἐπιθυμία . ἀκόρητος · ἀκόρεστος , ἀχόρταστος . 252 . Ἐξῶγα · περίστωσέρες , έξωμος . περί · ὑπέρ , περί πᾶς , πλήν πᾶς , ὑπέρ ἢ παρά πᾶς ὁ ἰῦθες . ἀδράγνους · σκμειειμι · καί οὐδέ καί ἐν ἄλλος δέ ἐν-εἰμί δέ γράφω ὁ ἀδράγνης , διότι καί ὁ ἀδήν , καί ὁ διηλόω ὁ σκάλυλον , τις μέν διά δύο δέ ἐκφέρω , ἄλλος δέ διά εἷς . ἀδράγνους · ἀκόρητος , οἶστρος · εἴρω , κίνησις , μανία . οἶστρος · Ἔρως , μανία , ἐρεθισμός , κύριος δέ οἶστρος εἰμί ζωῶνιον ἐμφύρω ὁ ὁ βοῦς λήγω καί ποιέω ἐκεῖνος πλανάω , καί γίγνομαι ἀπό ὁ οἶος ὁ κουβος . ἐλαύνω · ἐλαύνω ἐπί σίδηρος , ἐπί στόμα , ἐπί σουνιιστημι , ἐπί διωγμός , ἐπί τοῖχος . 253 . νοῦθος περί · ἐστερμημένον ὀδούς , καίπερ ἔχω τις τόπος ὑπό ὁ στόμα νοῦθος . ὑπό στόμα · ἐντός ὁ στόμα · γῦρος · τόπος , τόπος τις . 254 . Μεγαχάτες · ἴσως μέγας , εἰς μέγας χαίτη διπρημένα . 255 . Σανθοί · πυρβόι . ἀργεννός . λευκός . ἄσμα · γένος . κελαινός · μέλας . 256 . εὐωπός · εὐφράδμους , μεγαλοφράδμους , αὐλωπός · επιμήκης κατά ὁ ὀφθαλμός , καί στρυφνίμους καί Ουέις . αὐλωπός λέγω καί ὁ στενοφράδμους ἐκ μεταφορά ὁ αὐλή · αὐλών γάρ ὁ στενός τόπος · οὐδέ λέγω ὁ εὐφράδμους αὐλωπός , καί εὐωπός · λέγω ὁ ἔχω μέγας ὀφθαλμός διχή αὐλή , ὁποῖος εἰμί ὁ ὁ παχύρρων καί ὁ στακός · οὗτος γάρ οὖον βλέπω ἕννυμι ὁ ὁράω , ἀλλά τε δή μακρός ἔχω ὁ ὀφθαλμός ἐκβάλλω αὐτός · ἔξωθεν , καί οὕτως ομοιρους ὁμοίως καί οὗτος ὁ ἰγθύες . 257 . καθύπερθεν · ὑπερνέω ὁ ὀφθαλμός . 258 . Ὀφρούς · ἀπό ὁ ὁ ὄψον βρεσθαι καί φυλάσσω ἀπό Χάκου · τριτάω γάρ ὁ μέγας ποιητικός εἰς ὁ μικρός . ἡρεόσσα · διανυχεω , ἢ μελανουιος · ἀπό ὁ ἀέριος ὁ σκοτεινός · ὁ γάρ αὐτός φύσις σκοτεινός ἄνευ ὁ ἥλιος . ἡμερόω · λεπτός , σκοτεινός , μακρός . περίδρομος · κυκλοειδής , κυκλοτερής , σκιοειδής . ἐστερμώται · ἀπεκείντο διχή στέρανος , κεχλυμαι . 259 . δοιός · δύο , διπλόος . δοιός · δύο ἰγθύες , σχῆμα γλυκύς . δοιός δνομα , ἢ εὐθύς ὁ νικάω δοιός · ὁ γάρ Δωριεύς ὁ ἐν ὁ ῥῆμα ἀναλογία φυλάσσω καί ἐν ὁ ὄνομα · πλεονασμός ὁ εἷς , γίγνομαι δέ ἐκ ὁ διό ὁ δοιευμο δέω , καί πλεονασμός ὁ εἷς δήω , ἢ γενικός δοιός , ἢ εὐθύς ὁ Δίχων δοιός · ἢ ἐκ ὁ δείδω ὁ διά ὁ εἷς ψιλός γίγνομαι κατά διαλέκιν πλεονασμός ὁ ὁ καί τροπή ὁ εἷς εἰς εἷς , ἐκ δέ ὁ δήω γίγνομαι δοιός καί δοιός , καί λέγω ( II . L . 230 ) · ἐν δοιός δέ σῴζω ἢ ἀπολείπω , τουνετίνον ἐν διαταγμός καί διγωστασίᾳ . σκληρός · ὀστράκινος . ἀφρός · ἄφροσιμνα , συγχέω . Ἀχρότα · φάος πληρόω ὁ μίσγων , ἤτοι μή ἐλάσσων ὁ μίσγων , κανονίζω · οἷ · οὕτως · άφρο ὁ ἀφμιχῶ , ὁ μελαίνω ἀφίημι , ὁ μέσος παρακείμενος Ἥρα , καί πλεονασμός ἀφίημι , ἀπό οὖον δέ μελαίνω ἄφσων , οὗτος δέ παρακείμενος Ἥρα , ὁ μέσος Ἥρα , καί κατά ἀναδιπλασιασμός Ἀττικός ἄφρα , ἢ μετοχή ἀφρός ἀφρέω , ὁ οὐδός Αφρώ , ἢ εὐθύς ὁ πληθύνω ἀφροῖτα . γυῖον · σῶμα , μήv . 260 . Φωσκήμενοι · καλοπυλιδέντες , ὀφελιδέντες , ἐπιλάταντες . ἐπί · ἐν . 261 . Καραῖος · Καραβίας , ὁ καραβείδιᾳ · λέγω . ὀθμπαγῆς · ὀξύκερος , ὀδυβελής , οὐδή ὀβραβριμῶν . οσυναγευς · ὁ ουεαω πηγή , ἤτοι λαβή ἔχω , ἢ ὅταν ( δ ) ουηως πήγνυμι , καί ὁμός πήγνυμι , καί ἔχω βέλος οὐ , ὀστρακοδέδραμ᾽ ὁ εἰμί ὁ κάραβος καί ὁ ἀστακός . ἀφμω · ὁ κάραβος καί ὁ ἀστακός . 262 . οὕτως ὀφείλω εἶπον · ὁ ἀστακός οὖον οὐ ἐκλέγω ὁ οἰκεῖος θαλάμη , λέγω δέ οὗτος ἐγκατάσκευος , ἀλλά ἐάν τις αὐτός ἀνάγκη ἕλκω , καί φορβόν ἀπάγω πάλιν βίαιος εἰς ὁ θάλασσα , εἰς ὁ αὐτός ὑποστρέφω γαρθράν , εἰμί δέ ὅλος ἐγκατάσκευος . περί · περισσός , καί περισσός · καί λίαν . περί δή · ὁ ἀντί ὁ πείθω ( πειρισθῶς ) · ἐγκατάσκευος διήγησις . οὖον φατός ὅσος · σχῆμα γλυκύς . οὖον φατός · οὖον λεκτός . φατός · ὀνομαστός . οἷος · πολύς καί πόσος , μέγας . 264 . Θαλάμη · φυλάω , κοίτη , Φυλέας , κεύθω · κεῦθος ὁ κρύπτω , ἐτυμολογέω ἀπό ὁ χάνομαι ὁ ὑποχωρέω , καί ἐΰς ὁ φωτῖνος , ὁ ἐστερμημένον ὁ φάος · πᾶς γάρ κρύπτω εἰς ἀφανής τόπος κατάκειμαι . κεύθω · κρύπτω , ἔχω . φρήν · ἔμφυτος γνῶσις ὀδῶλον . 265 . λίθος · καταπλάσσω , στερέω , μεστοκιζω , κινέω · φιλέω γάρ ὁ τῶτα . αναγκαιχοω · βία . ἀναγκαίη · ἀνάγκη . ἐρύω · ἕλκω , ἀνέλκω , αγρυσος . 266 . Τῆλος · μακράν ἀπό ὁ κοίτη , ἑτέρωσε · ἀλλάσσω , ἢ εἰς ἕτερος μέρος θάλασσα , πόντος · εἰς ὁ , εἰς ὁ θάλασσα . μεθίημι · βίβημι , ἐμβάλλω ) , πείμει ( εἰμί ) , καί ἐμβάλλω ( ἐμβάλλω ) ·· εὐκτικός · κουφίζω ὁ μι . ὁ Τελέτος στίχος κατά τρόπος ἐτυμολογέω . Ἁβρός ὁμοῦ ὁμώνυμος , ὁ ὁράω ὁ ἄνευ ψιλός ἁμαρτάνω · οὐδαμοῦ τέχνη λόγος , ὁ βούβαλος ὁ ἕκτος ἄποκος · τρέχω .