scholia-in-lucianum.scholia-in-lucianum-scholia-vetera-et-recentiora-arethae 70.71
ἄνθρακάς * μοι τὸν θησαυρὸν ἀποφήνας ] παροιμία ἐπὶ τῶν ἐφ’ οἷς ἤλπισαν διαψευσθέντων . ~ Δ περὶ ὄνου σκιᾶς ] σημείωσαι . ~ V — ] παροιμία ὄνου σκιά ἐπὶ τῶν μηδενὸς ἀξίων . φασὶ δὲ εἱλκύσθαι τὴν παροιμίαν ἀπὸ τοῦ Δημοσθένει τῷ ῥήτορι συμβάντος . δίκην γάρ ποτε , ὥς φησιν Ἀριστείδης , ἀπολογούμενος , ἧς τὸ τίμημα ἦν , τί χρὴ παθεῖν ἢ ἀποτῖσαι , τοῦ κατηγόρου δεινῶς εἰρηκότος καὶ προσεξειργασμένου , διότι 〈 ὁ 〉 εὐθυνόμενος οὐδενὶ δικαίῳ , μόνῃ δὲ τῇ Δημοσθένους δεινότητι πέποιθεν , οἱ δικασταὶ μετεωρισθέντες οὐ προσεῖχον τῷ Δημοσθένει , ἀλλ’ ἐθορύβουν κωλύοντες ἀπολογεῖσθαι . καὶ τούτου συμβαίνοντος ἐπὶ πλείονα χρόνον διαλιπόντων ποτὲ μικρὸν καὶ γενομένης βραχείας ἡσυχίας ἄνδρες ἔφη δικασταί , μικρόν μου χρόνον ἀνάσχεσθε καὶ συγχωρήσατέ μοι λόγον οὐ πάλαι γεγονότα διηγήσασθαι . τῶν δὲ συγχωρησάντων διὰ τὸ μὴ ὑπολαβεῖν τὸ ὑπ’ αὐτοῦ μέλλον λέγεσθαι νεανίσκος τις ἔφη τῶν ἐπὶ φιλολογίαν εἰς τὴν πόλιν ἡμῶν παραγεγονότων ὅτε ἀποτρέχειν ἔμελλεν , ἐμισθώσατο ὄνον πρὸς τὸ τὰ σκεύη διακομίσασθαι μέχρι Μεγαρέων . ὑπὸ κύνα δὲ τῆς ὥρας ὑπαρχούσης κατὰ τὸ μέσον τῆς ἡμέρας ἐκκαίοντος τοῦ ἡλίου θερμότερον οὔτε τὸ ὑποζύγιον συνέβαινε θέλειν ὁδοιπορεῖν οὔτε αὐτὸν ἀκολουθεῖν δύνασθαι . καταλύσαντος οὖν τὸ φορτίον τοῦ ὀνηλάτου καὶ τὸν ὄνον στήσαντος ἐκτὸς τῆς ὁδοῦ μὴ δυνάμενος ὑπομένειν τὸ καῦμα ἀλλὰ κακῶς διακείμενος ὑπὸ τὴν τοῦ ὄνου σκιὰν ὑποδὺς μένειν οἷός τε ἦν . τοῦ δὲ ὀνηλάτου ἐκεῖνον μὲν κωλύοντος , ἑαυτῷ δὲ ἐπιβάλλειν λέ γοντος διὰ τὸ καὶ τὸν ὄνον ἴδιον εἶναι καὶ τὴν απ’ αὐτοῦ σκιὰν ὑπάρχειν ἰδίαν — μεμισθωκέναι γὰρ μόνον τὸν ὄνον διακομίσοντα αὐτοῦ τὰ σκεύη , οὐ μὴν τὴν σκιὰν αὐτοῦ — , ὡς δὲ καὶ ὁ νεανίσκος ἀντέλεγε πάλιν φάσκων τὴν ἡμέραν ὅλην αὑτοῦ τὸν ὄνον εἶναι καὶ πολλὴν ἀντιλογίαν γενέσθαι συνέβαινεν ἐκ τούτου , εἰς μάχην ὥρμησαν . ἐπεὶ δ’ ὁ μὲν ταῦτα εἰπὼν κατέβαινεν ἀπὸ τοῦ βήματος , οἱ δὲ δικασταὶ κατεῖχον ἀξιοῦντες τὸ γενόμενον πέρας ἐξηγήσασθαι , ἐπιστραφεὶς ἄνδρες εἶπεν , ὑπὲρ μὲν ὄνου σκιᾶς βούλεσθε ἀκοῦσαι , ὑπὲρ ἀνθρώπου δὲ κινδυνεύοντος τῷ βίῳ κωλύετε λέγειν ; οὕτω δὲ τοὺς δικαστὰς συγχωρήσαντας ὀρθῶς ὑπὸ τοῦ ῥήτορος ἐπιπεπλῆχθαι λέγειν ἐφεῖναι . ὅθεν τό τε τοῦ διηγήματος εὔστοχον καὶ τὸ τοῦ φρονήματος παρρησιαστικὸν διαμνημονευθὲν παροιμίας ἔλαβε τάξιν . ~ Δ αἰτιῷτο τὴν τύχην κτλ . ] ὡραῖον . ~ Γ κενὴν καὶ μακαρίαν ] κενὴ μακαρία ἡ κατὰ τους ὕπνους τισὶν ἐγγινομένη εὐδαιμονία τοιαῦτα τοῖς ὀνειρώττουσιν ἐμποιοῦσα τὰ εἰς τρυφὴν καὶ εὐετηρίαν , ὅσα ὁ παρὼν διέξεισι λόγος . διὸ καὶ μακαρία μὲν ὅσον ἐπὶ τῷ ὕπνῳ τὴν ἀπόλαυσιν ὑποβαλλομένη , κενὴ δὲ ὅτι μηδ’ ὅλως μηδὲν ἑστὸς ἔχει καὶ βέβαιον , ἀλλὰ μετὰ τοῦ ὕπνου καὶ τὴν εὐημερίαν ἀφίπτασθαι . τοιοῦτο καὶ τὸ τοῦ θεολόγου Γρηγορίου , 〈 ὃς 〉 κενὴν μακαρίαν τὰς Ἀθήνας ὠνόμαζεν ὡς κατ’ οὐδὲν τῆς ἐν ὕπνοις εὐετηρίας διαφερούσας . ~ Γ2ECV
Lemmas: ἄνθραξ * ἐγώ ὁ θησαυρός ἀποφαίνω ] παροιμία ἐπί ὁ ἐπί ὅς ἐλπίζω διαψεύδω . ~ δ περί ὄνος σκιά ] σημειόω . ~ V — ] παροιμία ὄνος σκιά ἐπί ὁ μηδείς ἄξιος . φημί δέ ἕλκω ὁ παροιμία ἀπό ὁ Δημοσθένης ὁ ῥήτωρ συμβαίνω . δίκη γάρ ποτός , ὅς φημί Ἀριστείδης , ἀπολογέομαι , ὅς ὁ τίμημα εἰμί , τίς χρή πάσχω ἢ ἀποτίνω , ὁ κατήγορος δεινῶς ἐρῶ καί προσεξεργάζομαι , διότι 〈 ὁ 〉 εὐθύνω οὐδείς Δίκαιος , μόνος δέ ὁ Δημοσθένης δεινότης πείθω , ὁ δικαστής μετεωρίζω οὖον προσέχω ὁ Δημοσθένης , ἀλλά θορυβέω κωλύω ἀπολογέομαι . καί οὗτος συμβαίνω ἐπί πλείων χρόνος διαλείπω ποτέ μικρός καί γίγνομαι βραχύς ἡσυχία ἀνήρ φημί δικαστής , μικρός ἐγώ χρόνος ἀνέχω καί συγχωρέω ἐγώ λόγος οὖον πάλαι γίγνομαι διηγέομαι . ὁ δέ συγχωρέω διά ὁ μή ὑπολαμβάνω ὁ ὑπό αὐτός μέλλω λέγω νεανίσκος τις φημί ὁ ἐπί φιλολογία εἰς ὁ πόλις ἐγώ παραγίγνομαι ὅτε ἀποτρέχω μέλλω , μισθόω ὄνος πρός ὁ ὁ σκεῦος διακομίζω μέχρι Μεγαρεύς . ὑπό κύω δέ ὁ ὥρα ὑπάρχω κατά ὁ μέσος ὁ ἡμέρα ἐκκαίω ὁ ἥλιος θερμός οὔτε ὁ ὑποζύγιον συμβαίνω ἐθέλω ὁδοιπορέω οὔτε αὐτός ἀκολουθέω δύναμαι . καταλύω οὖν ὁ φορτίον ὁ ὀνηλάτης καί ὁ ὄνος ἵστημι ἐκτός ὁ ὁδός μή δύναμαι ὑπομένω ὁ καῦμα ἀλλά κακῶς διάκειμαι ὑπό ὁ ὁ ὄνος σκιά ὑποδύω μένω οἷος τε εἰμί . ὁ δέ ὀνηλάτης ἐκεῖνος μέν κωλύω , ἑαυτοῦ δέ ἐπιβάλλω λεʹ γοντος διά ὁ καί ὁ ὄνος ἴδιος εἰμί καί ὁ ἀπό αὐτός σκιά ὑπάρχω ἴδιος — μισθόω γάρ μόνος ὁ ὄνος διακομίζω αὐτός ὁ σκεῦος , οὖον μήv ὁ σκιά αὐτός — , ὡς δέ καί ὁ νεανίσκος ἀντιλέγω πάλιν φάσκω ὁ ἡμέρα ὅλος αὐτός ὁ ὄνος εἰμί καί πολύς ἀντιλογία γίγνομαι συμβαίνω ἐκ οὗτος , εἰς μάχη ὁρμάω . ἐπεί δέ ὁ μέν οὗτος εἶπον καταβαίνω ἀπό ὁ βῆμα , ὁ δέ δικαστής κατέχω ἄξιος ὁ γίγνομαι πέρας ἐξηγέομαι , ἐπιστρέφω ἀνήρ εἶπον , ὑπέρ μέν ὄνος σκιά βούλομαι ἀκούω , ὑπέρ ἄνθρωπος δέ κινδυνεύω ὁ βίος κωλύω λέγω ; οὗτος δέ ὁ δικαστής συγχωρέω ὀρθῶς ὑπό ὁ ῥήτωρ ἐπιπλήσσω λέγω ἐφίημι . ὅθεν ὁ τε ὁ διήγημα εὔστοχος καί ὁ ὁ φρόνημα παρρησιαστικός διαμνημονεύω παροιμία λαμβάνω τάξις . ~ δ αἰτιάομαι ὁ Τύχη κτλ . ] ὡραῖος . ~ Γ κενός καί μακάριος ] κενός μακάριος ὁ κατά ὁ ὕπνος τις ἐγγίγνομαι εὐδαιμονία τοιοῦτος ὁ ὀνειρώσσω ἐμποιέω ὁ εἰς τρυφή καί εὐετηρία , ὅσος ὁ πάρειμι διέξειμι λόγος . διό καί μακάριος μέν ὅσος ἐπί ὁ ὕπνος ὁ ἀπόλαυσις ὑποβάλλω , κενός δέ ὅτι μηδέ ὅλως μηδείς ἵστημι ἔχω καί βέβαιος , ἀλλά μετά ὁ ὕπνος καί ὁ εὐημερία ἀποπέτομαι . τοιοῦτος καί ὁ ὁ θεολόγος Γρηγόριος , 〈 ὅς 〉 κενός μακάριος ὁ Ἀθῆναι ὀνομάζω ὡς κατά οὐδείς ὁ ἐν ὕπνος εὐετηρία διαφέρω . ~ Γ2ECV