scholia-in-lucianum.scholia-in-lucianum-scholia-vetera-et-recentiora-arethae 21.47
ἀλλ’ ὦ θεοφιλέστατε Τιμόκλεις , τὸν μὲν κυβερνήτην ἐκεῖνον εἶδες ἂν ἀεὶ τὰ ξυμφέροντα ἐπινοοῦντα καὶ πρὸ τοῦ καιροῦ παρασκευαζόμενον καὶ προστάττοντα τοῖς ναύταις , ἀλυσιτελὲς δὲ οὐδὲ ἄλογον οὐδὲν εἶχέ τι ἡ ναῦς , ὃ μὴ χρήσιμον πάντως καὶ ἀναγκαῖον ἦν πρὸς τὴν ναυτιλίαν αὐτοῖς · ὁ δὲ σὸς οὗτος κυβερνήτης , ὃν τῇ μεγάλῃ ταύτῃ νηὶ ἐφεστάναι ἀξιοῖς , καὶ οἱ ξυνναῦται αὐτοῦ οὐδὲ εὐλόγως οὐδὲ κατὰ τὴν ἀξίαν διατάττουσι κτλ . ] Τοῦ αὐτοῦ πρὸς τὸ ὑπὸ τοῦ δυσσεβοῦς Λουκιανοῦ λήρημα ὡς φθονερὸν ὅτι τὸ θεῖον . Καὶ τί τῶν ἀσυμφόρων , κατάρατε , ὁ καλὸς οὗτος διετάξατο κυβερνήτης , εἰ , ὅ σοι φεύγει τὴν αἴσθησιν , οὐδ’ εἶναι τὴν ἀρχὴν ὁμολογεῖται ; ἀλλ’ εἰ τοῦτο , οὐδὲν μὲν πλέον ἕξει τοῦ ἀποτελέσματος ὁ τεχνίτης , κενὸν δέ σοι καὶ τὸ σῶμα ψυχῆς , ὅτι μὴ κατὰ ταὐτὰ τοῖς οἰκείοις ἀεὶ μέλεσιν ἐνεργεῖ ἀλλὰ τῇ χρείᾳ συμπεριάγει καταλλήλως τὰ ὄργανα · οὔτε γὰρ ὀφθαλμῷ συμφέρον ἀτενὲς διαπαντὸς ἐνορᾶν οὔτε χειρὶ τὴν αὐτὴν χώραν καταλαμβάνειν ἢ τοῖς δακτύλοις τὸ συνεσπάσθαι μόνον καὶ ἐξηπλῶσθαι . εἰ δὲ καὶ στρατοπέδῳ ποτὲ περιέτυχες , ἆρά γε , καίτοι πάντες ἄνθρωποι , πάντας αὐτοὺς εἶδες ἐπὶ τῆς πρώτης τάξεως ἐφεστῶτας ἢ τοῖς αὐτοῖς τεύχεσιν ἐπαρηρότας , ἀλλ’ οὐχὶ τὸν μὲν ἐπὶ τῆς φάλαγγος τὸ γενναῖον ἐπιδεικνύντα , τὸν δὲ κατὰ βάθους γνωριζόμενον , τὸν δὲ τὸ δεξιὸν κέρας ἔχοντα , τὸν δὲ τὸν οὐραγόν , ἢ ὡς ἂν οὖν ἡ τάξις ἀεὶ τοῦ καιροῦ δίδωσι καὶ ἐφιστάμενον καὶ ἐφορμῶντα τοῖς ἀντιπάλοις ; ἀλλ’ οὐ τὸν μὲν σφενδόνῃ , τὸν δὲ παλτῷ , εἰ τύχοι , ἄλλον ( οὐ σύ γε πάντως ἐρεῖς ) κοντῷ , μακρῷ ἕτερον εἰς τὸ νικᾶν προθυμούμενον , καὶ τῷ μὲν γυμνῷ θώρακος ἀριστεύειν ὑπόν , τὸν δὲ κατάφρακτον τοῖς ἐχθροῖς συμπλεκόμενον ; ἆρ’ οὖν ἔσθ’ ὅστις λογισμοῦ κύριος διαστασιάζοντας ἀλλήλοις εἴποι γε τούτους ὁρῶν ἢ τῷ διαφόρῳ τῆς ἐνεργείας τὸ ἄτακτον τούτοις ἢ τὸ ἀπρομηθὲς ἐπικαλεῖν ἔχοι τῷ στρατηγῷ ὡς οὐχὶ πάντας τῆς αὐτῆς ἀξιώσαντι τάξεως ; ἐγὼ μὲν οὐκ οἶμαι , εἰ μὴ καὶ προσεπαινέσεται τοῦτον , τῇ ποικιλίᾳ τῆς τάξεως καὶ τῷ δοκοῦντι ἀτάκτῳ τε καὶ ἀλυ σιτελεῖ τὸ ἐν πολέμοις ἄμαχον κατορθοῦντος . σὺ δὲ τοσοῦτον ἐλλεβόρου προσδέῃ καὶ οὕτω κορύζης περίπλεως εἶ καὶ προσδεόμενος τίτθης , ἥ σε ἀπομύξει , καλῶς ἐκείνη γε νήπια ποιοῦσα , ὥστε τὴν ἀνθρωπίνην ζωὴν καὶ τὸ ταύτης εὔδαιμον ἐν τῇ τοῦ λαιμοῦ τίθεσθαι ἀπολαύσει καὶ τῶν κατὰ σῶμα ἡδέων · χοιρώδης ὡς ἔοικεν ἄνθρωπος εἶ γαστρὶ τὸ ἀγαθὸν περιορίζων καὶ πλέον οὐδὲν οἰόμενος τῶν παρόντων ἀλλὰ συγκαταλύειν τῷ βίῳ καὶ τὴν ψυχήν . τοιούτῳ δ’ ἀνδρὶ οὐδεὶς φθόνος καὶ τούτων ἀλογιστότερα τερατεύεσθαι . καίτοι γε — εἰρήσεται γὰρ οὐχ ἕνεκά γε σοῦ ἀλλὰ τῶν ἐντυγχανόντων — οὐδὲ ταῦτα ἃ διακομίζεις γενναῖά σου καὶ σοφὰ ὑποδείγματα τοσοῦτόν σοι τὸ βούλημα κατανύσσει , ὅσον προΐσταται , καὶ εἰς τὸ ἐναντίον περιτρέπει τὰ πράγματα . εἰ γάρ σοι ἡ κατὰ τὸν παρόντα βίον εὔροια τῶν πραγμάτων τῆς ἀνθρωπίνης ἀρετῆς ἀντάλλαγμα ὑπισχνεῖται καὶ τοῦτο μόνον τὴν πρόνοιαν ἐμπεδοῖ καὶ διὰ τοῦτό σοι Καλλίας μὲν καὶ Σαρδανάπαλος καὶ εἴ τις ἄλλος κατ’ ἐκείνους ἁβρὸς καὶ ἀκόλαστος καὶ ὑπὸ τρυφῆς διαρρέων παρὰ πάντα τὸν βίον τῆς τοῦ παντὸς ἐποπτείας τὸν σοφὸν ἀπελαύνουσι κυβερνήτην , λέγεις μέν τι , οὐ μέντοι γε καὶ ὅσον σοφὸς ἂν οἰηθείη ἀνήρ . οὔτε γὰρ τὸ κατὰ ῥοῦν τι συμφέρεσθαι τὴν τύχην ἀνθρώπου ἀρετῆς ἀμοιβή ( ἦ γὰρ ἂν οὐδεὶς τὸ παράπαν ἀρετῇ προεῖχε Σαρδαναπάλου ) οὔτε τὸ πένεσθαι πονηρᾶς καὶ ἀνοσίου τεκμήριον βιοτῆς · τί γὰρ ἂν Σωκράτους . ὀλεθριώτερον ἢ μοχθηρότερον ἐπ’ αὐτὸ τὸ τῆς ἀπορίας βάραθρον κατεσπασμένου ; ἀλλὰ τὰ μὲν ἀδιάφορα , καὶ εἴ τι σοὶ ταῦτα σφάλλει τὴν πρόνοιαν , ἐπανορθούτω πάλιν μυρίων μὲν πονηρῶν κολαζομένη κακοπραγία , οἵ γε δὴ μέχρι τυμπάνων καὶ βρόχων προάγονται καὶ σταυρῶν ἀκουσίων καὶ εἴ τι ἄλλο κολαστήριον ὑπολείπεται ὄργανον , ἀμυθήτων δὲ ἀνδρῶν ἀγαθῶν εὐποτμία , οἷς γε οὐ μόνον τὸ παρὰ πάντων τῶν ἄλλων κατὰ τὰ παρόντα σεβάσμιον ἀπέχρησε ( τοσοῦτον αὐτῶν τὸ παρὰ πᾶσι ζηλωτὸν καὶ μακάριον ) , ἀλλά γε δὴ καὶ δικασταὶ τοῖς ἐν Ἅιδου ἀνθρώποις κατέστησαν , καὶ ταῦτα οὐδὲ ἠπειρώτιδός τινος γῆς οὐδὲ περιφανοῦς ἐκ δὲ νήσων Αἰγίνης οἶμαι καὶ Κρήτης ὁρμώμενοι . οὔκουν τὸ βίου σπανίζειν κακὸν οὐδὲ τὸ πᾶσιν ἐνευθηνεῖσθαι μακάριον οὐδ’ ἀμοιβαὶ ταῦτα τῶν βεβιωμένων οὐδ’ ἐκ παντὸς μεταδιωκτέα τοῖς σωφρονοῦσιν , οἵ γε καὶ διαβέβληνται πρὸς τὸ σῶμα σθένει παντὶ καὶ τὰς τούτου περιίστανται ἡδονὰς ὡς ἐμπόδιον σπουδαίῳ καὶ φιλοσόφῳ καὶ πόρρω πέμπειν ἀρετῆς ἐπισταμένας · οἳ δὴ ταῦτα φευκτέα ἡγούμενοι πολύν σου τὸν λῆρον κατασκεδάσουσιν , εἴ γε αὐτὴν ἀξιοῖς ἆθλον ἀρίστου βίου τὴν ἀκόλαστον προτιθέναι ζωήν . τί γὰρ ἐμποδὼν ἐθελήσασι μόνον τὰ τῆς τύχης Ἀριστείδῃ μὲν καὶ Φωκίωνι δωροδοκοῦσι , Σωκράτει δὲ καταδεχομένῳ τὸ ἐκ Περσῶν ἢ Ἀρχελάου βασιλέως χρυσίον ; ἀλλ’ οὐκ ἐποίησαν ταῦτα οὐδ’ ἐγγὺς τούτων · εὖ γὰρ ᾔδεσαν τὴν ἀνειμένην ζωήν , οὐ μόνον οὐκ ἀρετῆς ἆθλον ἀλλὰ καὶ ἐμπόδιον τῆς ὡς ἀληθῶς ἀνθρώπου ζωῆς , παράγουσαν τὸν ἡγεμόνα νοῦν τῆς ἑαυτοῦ ἀσχολίας καὶ πρὸς τὴν ἄλογον περισπᾶσθαι βιοτὴν κατεπείγουσαν , ποτῶν καὶ σιτίων καὶ τῶν ἄλλων ἡδυπαθειῶν τὸν ἑσμὸν ὑποτιθεμένην . εἰ τοίνυν ὡς ἀνθρώποις σωφρονοῦσι ταῦτα βδελυκτά τε καὶ ἀποτρόπαια , πόσῳ , εἰ μὴ καὶ πλεῖστον ὅσον , θεὸν τούτων ὑπερανεστηκότα οὐκ ἐμπληξίας μὴ ταῦτα παρέχειν βροτοῖς τῆς τῶν γηίνων περιορίζειν προνοίας ; φθονεροῦ γοῦν ἀλλ’ οὐκ ἀγαθοῦ δήπουθεν δεῖγμα , ἐν οἷς ἀπρακτεῖν πέφυκε τὰ καλά , ταῦτά γε τοῖς ἀρετὴν μετιοῦσιν ἐπιδαψιλεύεσθαι . ὁρᾷς , οὗ σοι τὰ σοφά , Λουκιανέ , περιτρέπεται ὑποδείγματα · ἃ γὰρ σχολήν σοι δοκεῖ θεοῦ προνοίας περιποιεῖν , ὅτι μὴ τοῖς ἀγαθοῖς βραβεύεται τῶν ἀνθρώπων , ταῦτά σοι φθονερὸν τὸν παρέξοντα ἀποφαίνει . ἀλλ’ οὔτε φθόνου τὸ θεῖον ( ἄπαγε ) οὔτε τινὸς ἄλλου πάθους ἡ μόνη μακαρία τε φύσις καὶ ἀνώλεθρος ἐντὸς κατασταίη · οἷς δὲ τὸ εὐδόκιμον κατὰ ἕκαστον ἡμῶν ἀπενέγκασθαι προορᾷ , τούτοις αὐτὸν καὶ μεθίεται συγκροτεῖν . καὶ διερρύηκέ σοι , μᾶλλον δὲ περιτέτραπται , τὸ γενναῖον ὑπόδειγμα , ὑφ’ οὗ τὴν πρόνοιαν ἐπῆλθεν ἀναιρεῖν , προνοίας τὰ πάντα ἀποδεδειγμένα μεστά . εἰ δέ τινες παρ’ ἑκάτερον . τὸ πλουτεῖν φημι καὶ τὸ πένεσθαι , κακῶς ἑάλωσαν ἀρετῇ κεχρημένοι , ἐννόησον , ὁπόσον ἂν οὗτοι κάκιον διεγένοντο πρὸς τὸ τοῦ βίου ἀντίθετον μετατεταγμένοι . ταῦτά σοι πρὸς τοὺς παρόντας λήρους , ὡς ἂν μήτ’ αὐτὸς κατεπαίροιο πρὸς ἄμαχόν τινα λόγων ἰσχὺν διεξάγων τοὺς λόγους μήθ’ οὓς βούλει ἐντὸς τῶν σεαυτοῦ καταστήσας ἀρκύων τύχῃς τοῦ σκοποῦ . ~ Mosq . 315 πρότονος * ] τὸ σχοινίον , εἰς ὃ δεσμοῦσι τὸν ἱστόν . ~ ΓVΩΔ χηνίσκος * ] τὸ τῆς πρῴρας μέρος , οὗ ἀπήρτηνται αἱ ἄγκυραι , ὃ καὶ τῆς τρόπιδός ἐστιν ἀρχή . ~ ΓVΩΔ . Addit Δ : εἰσὶ δ’ οἱ μᾶλλον τὸ τῆς πρύμνης ἔφασαν ἄκρον , πρὸς ὃ ἐπιζεύγνυνται αἱ ἐπωτίδες τῆς νεώς . πλήν , ὁποτέρως ἔχοι , — quae sequuntur , etiam in V leguntur — χηνίσκος ἐλέγετο , ὅτι χηνὸς κεφαλὴν μορφοῦντες οἱ ναυπηγοὶ ἐπετίθεσαν τῷ ἄκρῳ , τάχα τὸ πλοῖον εἰς χῆνα ἀπεικάζοντες ἢ τοῦ εὐοιωνιστοῦ χάριν , ὡς ἀβάπτιστος αὐτοῖς ἡ ναῦς διατελοίη τρόπον χηνὸς ὑπερνέουσα τῶν κυμάτων . ~
Lemmas: ἀλλά εἰμί θεοφιλής Τιμοκλῆς , ὁ μέν κυβερνήτης ἐκεῖνος ὁράω εἄν ἀεί ὁ συμφέρω ἐπινοέω καί πρό ὁ καιρός παρασκευάζω καί προστάσσω ὁ ναύτης , ἀλυσιτελής δέ οὐδέ ἄλογος οὐδείς ἔχω τίς ὁ ναῦς , ὅς μή χρήσιμος πάντως καί ἀναγκαῖος εἰμί πρός ὁ ναυτιλία αὐτός · ὁ δέ σός οὗτος κυβερνήτης , ὅς ὁ μέγας οὗτος ναῦς ἐφίστημι ἀξιόω , καί ὁ ξυνναυος αὐτός οὐδέ εὔλογος οὐδέ κατά ὁ ἄξιος διατάσσω κτλ . ] ὁ αὐτός πρός ὁ ὑπό ὁ δυσσεβής Λουκιανός λήρημα ὡς φθονερός ὅτι ὁ θέω . καί τίς ὁ ἀσύμφορος , καταίρω , ὁ καλός οὗτος διατάσσω κυβερνήτης , εἰμί , ὅς σύ φεύγω ὁ αἴσθησις , οὐδέ εἰμί ὁ ἀρχή ὁμολογέω ; ἀλλά εἰμί οὗτος , οὐδείς μέν πλέω ἔχω ὁ ἀποτέλεσμα ὁ τεχνίτης , κενός δέ σύ καί ὁ σῶμα Ψυχή , ὅτι μή κατά αὐτός ὁ οἰκέω ἀεί μέλος ἐνεργέω ἀλλά ὁ χρεία συμπεριάγω κατάλληλος ὁ ὄργανον · οὔτε γάρ ὀφθαλμός συμφέρω ἀτενής διαπαντός ἐνοράω οὔτε χείρ ὁ αὐτός χώρα καταλαμβάνω ἢ ὁ δάκτυλος ὁ συσπάω μόνος καί ἐξαπλόω . εἰμί δέ καί στρατόπεδον ποτέ περιτυγχάνω , ἆρα γε , καίτοι πᾶς ἄνθρωπος , πᾶς αὐτός ὁράω ἐπί ὁ πρῶτος τάξις ἐφίστημι ἢ ὁ αὐτός τεῦχος ἐπαίρω , ἀλλά οὐ ὁ μέν ἐπί ὁ φάλαγξ ὁ γενναῖος ἐπιδείκνυμι , ὁ δέ κατά βάθος γνωρίζω , ὁ δέ ὁ δεξιός κέρας ἔχω , ὁ δέ ὁ οὐραγός , ἢ ὡς εἄν οὖν ὁ τάξις ἀεί ὁ καιρός δίδωμι καί ἐφίστημι καί ἐφορμέω ὁ ἀντίπαλος ; ἀλλά οὖον ὁ μέν σφενδόνη , ὁ δέ παλτόν , εἰμί τυγχάνω , ἄλλος ( οὖον σῦς γε πάντως εἴρω ) κοντός , μακρός ἕτερος εἰς ὁ νικάω προθυμέομαι , καί ὁ μέν γυμνός θώραξ ἀριστεύω ὕπειμι , ὁ δέ κατάφρακτος ὁ ἐχθρός συμπλέκω ; ἆρα οὖν ἔστω ὅστις λογισμός κύριος διαστασιάζω ἀλλήλων εἶπον γε οὗτος ὁράω ἢ ὁ διάφορος ὁ ἐνέργεια ὁ ἄτακτος οὗτος ἢ ὁ ἀπρομηθής ἐπικαλέω ἔχω ὁ στρατηγός ὡς οὐ πᾶς ὁ αὐτός ἀξιόω τάξις ; ἐγώ μέν οὐ οἴομαι , εἰμί μή καί προσεπαινέω οὗτος , ὁ ποικιλίας ὁ τάξις καί ὁ δοκέω ἄτακτος τε καί ἄλυς σιτελος ὁ ἐν πόλεμος ἄμαχος κατορθόω . σύ δέ τοσοῦτος ἑλλέβορος προσδέω καί οὗτος κόρυζα περίπλεως εἰμί καί προσδέω τίτθη , ὅς σύ ἀπόμυξις , καλῶς ἐκεῖνος γε νήπιος ποιέω , ὥστε ὁ ἀνθρώπινος ζωή καί ὁ οὗτος εὐδαίμων ἐν ὁ ὁ λαιμός τίθημι ἀπολαύω καί ὁ κατά σῶμα ἡδύς · χοιρώδης ὡς ἔοικα ἄνθρωπος εἰμί γαστήρ ὁ ἀγαθός περιορίζω καί πλέω οὐδείς οἴομαι ὁ πάρειμι ἀλλά συγκαταλύω ὁ βίος καί ὁ Ψυχή . τοιοῦτος δέ ἀνήρ οὐδείς φθόνος καί οὗτος ἀλόγιστος τερατεύομαι . καίτοι γε — εἴρω γάρ οὐ ἕνεκα γε σύ ἀλλά ὁ ἐντυγχάνω — οὐδέ οὗτος ὁ διακομίζω γενναῖος σύ καί σοφός ὑπόδειγμα τοσοῦτόν σύ ὁ βούλημα κατανύσσω , ὅσος προίστημι , καί εἰς ὁ ἐναντίος περιτρέπω ὁ πρᾶγμα . εἰμί γάρ σύ ὁ κατά ὁ πάρειμι βίος εὔροια ὁ πρᾶγμα ὁ ἀνθρώπινος ἀρετή ἀντάλλαγμα ὑπισχνέομαι καί οὗτος μόνος ὁ πρόνοια ἐμπεδόω καί διά οὗτος σύ Καλλίας μέν καί Σαρδανάπαλος καί εἰμί τις ἄλλος κατά ἐκεῖνος ἁβρός καί Ἀκόλαστος καί ὑπό τρυφή διαρρέω παρά πᾶς ὁ βίος ὁ ὁ πᾶς ἐποπτεία ὁ σοφός ἀπελαύνω κυβερνήτης , λέγω μέν τίς , οὖον μέντοι γε καί ὅσος σοφός εἄν οἴομαι ἀνήρ . οὔτε γάρ ὁ κατά ῥόος τίς συμφέρω ὁ Τύχη ἄνθρωπος ἀρετή ἀμοιβή ( εἰμί γάρ εἄν οὐδείς ὁ παράπαν ἀρετή προέχω Σαρδανάπαλος ) οὔτε ὁ πένομαι πονηρός καί ἀνόσιος τεκμήριον βιοτή · τίς γάρ εἄν Σωκράτης . ὀλέθριος ἢ μοχθηρός ἐπί αὐτός ὁ ὁ ἀπορία βάραθρον κατασπάω ; ἀλλά ὁ μέν ἀδιάφορος , καί εἰμί τίς σύ οὗτος σφάλλω ὁ πρόνοια , ἐπανορθόω πάλιν μυρίος μέν πονηρός κολάζω κακοπραγία , ὁ γε δή μέχρι τύμπανον καί βρόχος προάγω καί σταυρός ἀεκούσιος καί εἰμί τίς ἄλλος κολαστήριον ὑπολείπω ὄργανον , ἀμύθητος δέ ἀνήρ ἀγαθός εὐποτμία , ὅς γε οὖον μόνος ὁ παρά πᾶς ὁ ἄλλος κατά ὁ πάρειμι σεβάσμιος ἀποχράω ( τοσοῦτος αὐτός ὁ παρά πᾶς ζηλωτός καί μακάριος ) , ἀλλά γε δή καί δικαστής ὁ ἐν Ἅιδου ἄνθρωπος καθίστημι , καί οὗτος οὐδέ ἠπειρῶτις τις γῆ οὐδέ περιφανής ἐκ δέ νῆσος Αἴγινα οἴομαι καί Κρήτη ὁρμάω . οὔκουν ὁ βίος σπανίζω κακός οὐδέ ὁ πᾶς ἐνευθηνέομαι μακάριος οὐδέ ἀμοιβή οὗτος ὁ βιόω οὐδέ ἐκ πᾶς μεταδιώκω ὁ σωφρονέω , ὁ γε καί διαβάλλω πρός ὁ σῶμα σθένος πᾶς καί ὁ οὗτος περιίστημι ἡδονά ὡς ἐμπόδιος σπουδαῖος καί φιλόσοφος καί πόρρω πέμπω ἀρετή ἐφίστημι · ἕ δή οὗτος φευκτέος ἡγέομαι πολύς σύ ὁ λῆρος κατασκεδάννυμι , εἰμί γε αὐτός ἀξιόω ἆθλος ἀγαθός βίος ὁ ἀκόλαστος προτίθημι ζωή . τίς γάρ ἐμποδών ἐθέλω μόνος ὁ ὁ τυγχάνω Ἀριστείδης μέν καί Φωκίων δωροδοκέω , Σωκράτης δέ καταδέχομαι ὁ ἐκ Πέρσης ἢ Ἀρχέλαος βασιλεύς χρυσίον ; ἀλλά οὐ ποιέω οὗτος οὐδέ ἐγγύς οὗτος · εὕω γάρ οἶδα ὁ ἀνίημι ζωή , οὖον μόνος οὐ ἀρετή ἆθλος ἀλλά καί ἐμπόδιος ὁ ὡς ἀληθής ἄνθρωπος ζωή , παράγω ὁ ἡγεμών νόος ὁ ἑαυτοῦ ἀσχολία καί πρός ὁ ἄλογος περισπάω βιοτή κατεπείγω , ποτός καί σιτίον καί ὁ ἄλλος ἡδυπάθεια ὁ ἑσμός ὑποτίθημι . εἰμί τοίνυν ὡς ἄνθρωπος σωφρονέω οὗτος βδελυκτός τε καί ἀποτρόπαιος , πόσος , εἰμί μή καί πλεῖστος ὅσος , θεός οὗτος ὑπερανίσταμαι οὐ ἐμπληξία μή οὗτος παρέχω βροτός ὁ ὁ γήϊνος περιορίζω πρόνοια ; φθονερός γοῦν ἀλλά οὐ ἀγαθός δήπουθεν δεῖγμα , ἐν ὅς ἀπρακτέω φύω ὁ καλός , οὗτος γε ὁ ἀρετή μέτειμι1 ἐπιδαψιλεύω . ὁράω , ὅς σύ ὁ σοφός , Λουκιανός , περιτρέπω ὑπόδειγμα · ὁ γάρ σχολή σύ δοκέω θεός πρόνοια περιποιέω , ὅτι μή ὁ ἀγαθός βραβεύω ὁ ἄνθρωπος , οὗτος σύ φθονερός ὁ παρέξειμι ἀποφαίνω . ἀλλά οὔτε φθόνος ὁ θέω ( ἀπάγω ) οὔτε τις ἄλλος πάθος ὁ μόνος μακάριος τε φύσις καί ἀνώλεθρος ἐντός καθίστημι · ὅς δέ ὁ εὐδόκιμος κατά ἕκαστος ἐγώ ἀποφέρω προοράω , οὗτος αὐτός καί μεθίημι συγκροτέω . καί διαρρέω σύ , μᾶλλον δέ περιτρέπω , ὁ γενναῖος ὑπόδειγμα , ὑπό ὅς ὁ πρόνοια ἐπέρχομαι ἀναιρέω , πρόνοια ὁ πᾶς ἀποδείκνυμι μεστός . εἰμί δέ τις παρά ἑκάτερος . ὁ πλουτέω φημί καί ὁ πένομαι , κακῶς ἁλίσκομαι ἀρετή χράομαι , ἐννοέω , ὁπόσος εἄν οὗτος κακός διαγίγνομαι πρός ὁ ὁ βίος ἀντίθετος μετατάσσω . οὗτος σύ πρός ὁ πάρειμι λῆρος , ὡς εἄν μήτε αὐτός κατεπαίρω πρός ἄμαχος τις λόγος ἰσχύς διεξάγω ὁ λόγος μήτε ὅς βούλομαι ἐντός ὁ σεαυτοῦ καθίστημι ἄρκυς τυγχάνω ὁ σκοπός . ~ Mosq . 315 πρότονος * ] ὁ σχοινίον , εἰς ὅς δεσμέω ὁ ἱστός . ~ Ω χηνίσκος * ] ὁ ὁ πρῷρα μέρος , ὅς ἀπαρτάω ὁ ἄγκυρα , ὅς καί ὁ τρόπις εἰμί ἀρχή . ~ Ω . Addit δ : εἰμί δέ ὁ μᾶλλον ὁ ὁ πρύμνα φημί ἄκρος , πρός ὅς ἐπιζεύγνυμι ὁ ἐπωτίδες ὁ ναῦς . πλήν , ὁπότερος ἔχω , — quae sequuntur , etiam in V leguntur — χηνίσκος λέγω , ὅτι χήν κεφαλή μορφόω ὁ ναυπηγός ἐπιτίθημι ὁ ἄκρος , τάχα ὁ πλοῖον εἰς χήν ἀπεικάζω ἢ ὁ ευοιωνιστης χάρις , ὡς ἀβάπτιστος αὐτός ὁ ναῦς διατελέω τρόπος χήν ὑπερνέω ὁ κῦμα . ~