scholia-in-isocratem.scholia-in-isocratem-scholia-vetera 1
Ισοκρατησ Θεοδώρου μὲν τοῦ αὐλοποιοῦ ἐγένετο παῖς , Ἡδυτοῦς μητρός · οὐχ ὅτι δʼ ἰδίαις χερσὶν εἰργάζετο , διὰ τοῦτο αὐλοποιὸς ἐκλήθη , ἀλλʼ ὅτι παῖδας εἶχε τοὺς ἐργαζομένους καὶ ἐκ τούτου προσεπορίζετο τὸν βίον . γυναῖκα δʼ ἠγάγετο Πλαθάνην τινὰ , Ἱππίου τοῦ ῥήτορος ἀπογεννωμένην · ἀτυχήσας δὲ περὶ τέκνα θετὸν ἐποιήσατο παῖδα τὸν ταύτης υἱὸν , τὸν Ἀφαρέα . μαθητὴς δʼ ἐγένετο φιλοσόφου μὲν Σωκράτους , ῥήτορος δὲ Θηραμένους , τοῦ μαθητοῦ Γοργίου ( ὁ δὲ Γοργίας μαθητὴς Τισίου ) , τοῦ καὶ κοθόρνου . ἐκλήθη δὲ οὗτος κόθορνος διὰ τοιαύτην αἰτίαν . κόθορνος ὑπόδημά ἐστιν ἁρμόζον γυναιξὶ καὶ ἀνδράσιν ἢ ἁρμόζον κατὰ δεξιοῦ καὶ ἀριστεροῦ ποδός · εἴτ᾿ οὖν διὰ τοῦτο , εἴτε δι᾿ ἐκεῖνο , ἁπλῶς κόθορνος ἐκλήθη διὰ τὸ εὐχερὲς τῶν τρόπων , ὥσπερ καὶ ὁ κόθορνος εὐμετάβλητός ἐστι περί τε δεξιὸν πόδα καὶ ἀριστερὸν , ἤγουν πρὸς ἄνδρας καὶ γυναῖκας , καὶ μὴ ἐν ἑνί ποτε μόνῳ ἱστάμενος . μέμνηται καὶ Ἀριστοφάνης τοῦ κοθόρνου ἐν τοῖς Βατράχοις “ τί κόθορνος καὶ ῥόπαλον συνηλθέ - “ την ; ” ἀεὶ γὰρ πρὸς τὰς πολιτείας μετεβάλετο , καὶ τιμῶν τὴν παροῦσαν πολιτείαν καταλυθείσης ταύτης ποτὲ ὕστερον κατήγορος ἐγένετο , ἧς καὶ μετεῖχε πρώην . καὶ δὴ τοῦτο συνειδότες οἱ τριάκοντα πρὸ τῆς καταλύσεως αὐτῶν ἐφόνευσαν αὐτὸν , ἵνα μὴ ὕστερον διαβάλῃ καὶ αὐτοὺς ὥσπερ τοὺς τετρακοσίους , ὡς σὺν θεῷ μαθησόμεθα . ἀπιόντος δὲ τούτου πρὸς θάνατον συνηκολούθει ὁ Ἰσοκράτης μετασχεῖν βουλόμενος τοῦ θανάτου , ὥσπερ καὶ ἐν τῷ θανάτῳ τὴν τιμὴν τὴν πρὸς τὸν διδάσκαλον ἐνδεικνύμενος . ὡς δʼ ἐκώλυσε καὶ οὐκ ἔπειθεν , ὕστερόν τι εἰπὼν ἔπεισεν · ἔφησε γάρ “ ἐὰν μὴ σὺ παρα - “ λειφθῇς , συναπόλλυταί σοι καὶ ἡ ἐμὴ διδασκαλία , ὥστε ζῶν “ πλέον ἔτι τιμᾷς , ἐνδεικνύμενος τὴν ἐμὴν διδασκαλίαν . ” καὶ οὕτω πεισθεὶς ἀπελθὼν ἐδίδασκεν . ἔγραφε δὲ λόγους πανηγυρικοὺς καὶ συμβουλευτικούς · τῶν γὰρ δικανικῶν ἀπείχετο πλεονάκις διὰ τὸ δύο πάθη ἔχειν σωματικὰ , ὅτι τε δειλὸς ἦν καὶ ἀσθενὴς τῇ φωνῇ . καὶ οὕτως ἦν δειλὸς καὶ αἰδήμων καὶ μὴ φέρων λέγειν ἐν τοῖς πλήθεσι διὰ τὸ ἀπαρρησίαστον , ὥστε λέγεταί ποτε ὡς αὐτοῦ ἐξηγουμένου ἐπεισῆλθόν τινες αὐτοῦ ἀκοῦσαι , ὁ δʼ αἰδούμενος ἐσιώπησεν . ἐλάμβανε δὲ χρήματα πάμπολλα ὑπὲρ τῆς διδασκαλίας , παρὰ μὲν τῶν πολιτῶν οὐδὲν , ὥσπερ γέρας τοῦτο κατατιθέμενος καὶ τροφεῖα καταβάλλων τῇ πατρίδι , παρὰ δὲ τῶν ξένων χιλίας δραχμάς . ἀμέλει Ἐφόρου τινὸς αὐτοῦ μαθητοῦ ἀπελθόντος ἐν τῇ πατρίδι καὶ ἐλθόντος πάλιν πρὸς τὸ ἀναλαβεῖν καὶ δόντος τὰς χιλίας ἐκάλει τοῦτον Δισέφορον . πλούσιος δὲ γενόμενος ἐμερίσατο τὸν πλοῦτον πρὸς τὴν πόλιν διὰ τῆς εὐνοίας , τριηραρχίας καὶ πολλὰς λειτουργίας συντελῶν . ἔσκωπτον δὲ τοῦτον οἱ κωμικοὶ ὡς κεχρημένον τινὶ πόρνῃ Λαγίσκῃ ὀνόματι . λέγομεν δὲ ἡμεῖς ἀπολογούμενοι ὅτι μάλιστα μὲν οὐδὲν τοῦτο ποιεῖ , εἰ εἶχε μετὰ τὴν τελευτὴν τῆς γυναικὸς ταύτην παλλακίδα · ἔπειτα λέγομεν ὅτι τοῦτʼ αὐτὸν πολὺ πλέον προσαπολύει τῆς διαβολῆς , ὅτι ψευδὲς τὸ παρὰ τῶν κωμικῶν σκώπτεσθαι . εἰώθασι γὰρ οἱ κωμικοὶ τὰ μεγάλα πρόσωπα σκώπτειν διὰ γέλωτα , ὡς Σωκράτην εἰσάγουσιν ἐρῶντα νέων . ἔγραψε δὲ πολλοὺς λόγους , ὧν εἰσιν αἱ παραινέσεις , εἰ καί τινες ἠβουλήθησαν αὐτὰς εἰπεῖν μὴ εἶναι αὐτοῦ διὰ τὸ ἀσθενὲς τῆς φράσεως · ἃς πρῶτον εἰκότως ἀναγινώσκομεν , οὐχ ὡς βελτίονας οὔσας τῶν ἄλλων λόγων ( καὶ γὰρ καὶ ὁ Πανηγυρικὸς αὐτῶν προέχει καὶ ἄλλοι πολλοί ) , ἀλλʼ ὅτι περὶ ἠθῶν διαλαμβάνουσιν . ἀναγκαῖον δὲ τὰ ἤθη πρὸ τῶν λόγων κοσμῆσαι , ὥσπερ ὁ γεωργὸς ὀφείλει πρὸ τῶν σπερμάτων καὶ ἦς μέλλει καταβάλλειν φυτείας ἐκκόπτειν ἀπὸ τῶν χωρίων τὰ λυμαινόμενα τούτοις , οἷον ἄγρωστιν καὶ τὰ τούτοις παραπλήσια · διʼ ὃ , ὡς καὶ πρὸς παῖδας ταῦτα γράφων , ἠναγκάσθη ταπεινοτέρᾳ χρήσασθαι τῇ φράσει , ὥστʼ αὐτοῦ ἂν εἴησαν καὶ αἱ παραινέσεις . ἄξιον δὲ ζητῆσαι διὰ ποίαν αἰτίαν οὕτως αὐτὰς ἀναγινώσκομεν κατὰ τάξιν , πρῶτον τὴν πρὸς Δημόνικον , ἔπειτα τὰς πρὸς Νικοκλέα , καὶ μὴ ἀδιαφόρως , ὥσπερ ἐν τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ λογοις . λέγομεν ὅτι Ἰσοκράτης βουλόμενος κοινωφελὴς γενέσθαι , φορτικὸν δὲ ἡγούμενος τὸ πρὸς πάντας γράφειν τὰς συμβουλὰς ἤθελεν ὡς πρὸς τούτους γράφειν . τὸ δὲ ἀληθὲς πᾶσι παραινεῖ διὰ τῶν τριῶν παραινέσεων , ὥσπερ καὶ ὁ Ἡσίοδος ὡς πρὸς τὸν ἀδελφὸν λέγων “ ἐργάζευ , νήπιε Πέρση ” πᾶσι παραινεῖ . οὕτω καὶ ὁ Ἰσοκράτης . τάττει οὖν πρῶτον τὸν πρὸς Δημόνικον ὡς πρὸς ἰδιώτας πρῶτον διαλεγόμενος , εἶτα βασιλεύειν διδάσκων ἐν τῷ πρὸς Νικοκλέα · πρῶτον γάρ τις ἰδιώτης γενόμενος ὕστερον ἔρχεται ἐπὶ τὴν βασιλείαν . εἶτα λέγει ἐν τῷ πρὸς Νικοκλέα ἢ συμμαχικῷ , πῶς δεῖ καὶ τὸν ἰδιώτην βασιλεύεσθαι . σκώπτουσι δὲ αὐτὸν , ὡς εἶπον καὶ ἄνω , οἱ κωμικοὶ ἐπὶ τῇ Λαγίσκῃ , ὧν εἷς ἐστι καὶ Στράττις , λέγων ταῦτα ἐν Ἀταλάντῃ · καὶ τὴν Λαγίσκην τὴν Ἰσοκράτους παλλακὴν εὑρεῖν με συκάζουσαν , εἶθʼ ἥκειν ταχὺ τὸν αὐλοτρύπην αὐτόν . λέγουσι δέ τινες ὅτι τοῦ Πελοποννησιακοῦ πολέμου πρεσβύτερος ἐγένετο δυσὶ καὶ εἴκοσιν ἔτεσιν . ἤκουσε δὲ κατά τινας καὶ Προδίκου τοῦ Κείου καὶ Γοργίου τοῦ Λεοντίνου . νέος δʼ ὢν ἐδόκει διοίσειν τῶν περὶ Λυσίαν τὸν ῥήτορα πρὸ αὐτοῦ γενομένων , καὶ τοῦτο μαρτυρεῖ Πλάτων ἐν τῷ Φαίδρῳ Σωκράτην λέγοντα ποιήσας οὕτω · “ νέος μὲν ἔτι , ὦ Φαῖδρε , Ἰσοκράτης · ὃ μέντοι περὶ αὐτοῦ μαντεύο - “ μαι , εἰπεῖν ἐθέλω · δοκεῖ γάρ μοι ἀμείνων ἢ κατὰ τοὺς περὶ Λυσίαν “ εἶναι λόγους . ” ἔσχε δὲ μαθητὰς πολλοὺς μὲν , τοὺς δὲ εὐδοκιμηκότας καὶ ἐπιφανεῖς τούτους · Θεόπομπον , Ἔφορον , ὧν καὶ ἱστορίαι φέρονται , Ὑπερείδην , Ἰσαῖον , Λυκοῦργον , οἵτινές εἰσι τῶν δέκα ῥητόρων τῶν κριθέντων τε καὶ ἀναγινωσκομένων , εἶτα Φιλίσκον , Ἰσοκράτην ὁμώνυμον αὐτοῦ , Θεοδέκτην , Ἀνδροτίωνα τὸν τὴν Ἀτθίδα γράψαντα , καθʼ οὗ καὶ ὁ Δημοσθένης ἔγραψε , καὶ Πύθωνα τὸν Βυζάντιον , τὸν ῥήτορα Φιλίππου . περὶ δὲ Θεοπόμπου καὶ Ἐφόρου φέρεταί τι τοιοῦτον αὐτοῦ καὶ ἀστεῖον · εἶχε γὰρ καὶ τοῦτο . ὡς ἑώρα τὸν Θεόπομπον μικρὰν ὑπόθεσίν τινα λαμβάνοντα καὶ ἐπεκτείνοντα ταύτην καὶ διὰ πολλῶν λέγοντα , ὥσπερ ἐν τῇ Φιλιππικῇ αὑτοῦ ἱστορίᾳ ἐποίησε , τὸν δὲ Ἔφορον μεγάλην μὲν ὑπόθεσιν λαμβάνοντα καὶ πολλῶν δεομένην εἶτα διʼ ὀλίγων αὐτὴν λέγοντα καὶ ἐλλιπῶς , ἔφησεν ὡς ὅτι “ ἔχω τινὰς δύο μαθητὰς , ὧν ὁ μὲν δεῖται μάστιγος , ὁ δὲ “ χαλινοῦ , ” μάστιγος μὲν λέγων περὶ τοῦ Ἐφόρου διὰ τὸ νωθὲς καὶ βραδὺ τῆς φύσεως , χαλινοῦ δὲ διὰ τὸ Θεοπόμπου πολύ τε καὶ ἀκρατὲς τῆς γλώττης . διατριβὴν δὲ εἶχε πρὸς τῷ Λυκείῳ τῷ γυμνασίῳ . λέγεται δὲ καὶ τοῦτο περὶ αὐτοῦ , ὡς ὅτι κατηγορηθεὶς ὡς διαβάλλων τὴν δημοκρατίαν ἐν τῷ γράφειν πρὸς Νικοκλέα ταῖς παραινέσεσι βασιλέα ὄντα , ἤρκει ἀπολογησόμενος πάλιν ἐξ αὐτῶν τῶν παραινέσεων εἰπὼν ἐκεῖνο , “ ὥσπερ γὰρ τὸν ἐν δημοκρατίᾳ πολι - “ τευόμενον τὸ πλῆθος δεῖ θεραπεύειν , οὕτω καὶ τὸν ἐν μοναρχίᾳ “ κατοικοῦντα τὸν βασιλέα προσήκει θαυμάζειν . ” τοὺς δὲ δικανικοὺς αὑτοῦ λόγους καὶ οὓς ἔδει ἐν πλήθει λέγειν λέγεται ὡς ὅτι ἢ διʼ ἄλλων ἐπεδείκνυτο ἢ διʼ ἑαυτοῦ ὀλίγους . ἄξιον δὲ καὶ περὶ τοῦ χαρακτῆρος τἀνδρὸς εἰπεῖν . ἤδη μὲν οὖν προφθάσαντες εἴπομεν ὡς ὅτι ζηλωτὴς μὲν ἐγένετο τοῦ Γοργίου κατὰ τὸ ὁμοιοκαταληκτῶδες καὶ παρισῶδες , πλὴν οὐχ ὥσπερ ἐκεῖνος ἀεὶ διὰ τὸ προσκορές · σαφεῖ δὲ τῇ λέξει κέχρηται καὶ ἠθικῇ καὶ πιθανῇ · στρογγύλη δʼ οὐκ ἔστιν οὐδὲ χάριν ἔχουσα , ὥσπερ ἡ τοῦ Λυσίου . λέγεται γὰρ καὶ τοῦτο , ὡς ὅτι διεφθονοῦντο οὗτοι ἀλλήλοις καὶ ἀντεπαίδευον . συνεχὴς δέ ἐστι τοῖς ἐνθυμήμασιν · οὔπω γὰρ τελειώσας τὸ νόημα ἄλλο αὐτῷ συμπλέκει ἐνθύμημα . διὰ πολλῶν δὲ αὐτοῦ καὶ τὰ προοίμια . εἰ δέ τινες ἐπεισάγουσιν ἄλλους τινὰς λόγους ὡς ὄντας αὐτοῦ , οὐ προσδεκτέον ἐκείνους παρὰ τοὺς φερομένους . εἰσὶ δὲ οἱ ἐπεισφερόμενοι οὗτοι · συμβουλευτικοὶ ἐννέα , περὶ παρασκευῆς ἱπποδρόμων , περὶ αὐτονομίας , Σινωπικὸς , νησιωτικὸς , σύμμικτοι τρεῖς , Ἀμφικτυονικὸς , περὶ τοῦ κατοικισμοῦ Μιλησίοις · ἐπιδεικτικοὶ ἑπτὰ , Κλυταιμνήστρας ἐγκώμιον , Πηνελόπη , Μενεκράτης , ἐπιτάφιος τοῖς ἐν Θυρέᾳ , Νεοπτόλεμος , Παριακός · συνηγορία πρὸς τὴν ἐπιστολὴν τοῦ ἐπιστάτου , περὶ τοῦ ὄρτυγος , ὑπὲρ Τιμοθέου , ἐπιτροπικὸς , περὶ τῆς ὑδρίας · σύμμικτοι πέντε , περὶ φιλοσοφίας , περὶ Πλάτωνος , περὶ Ἔριδος , προτρεπτικὸς , καταδρομὴ σοφιστῶν . λέγεται δʼ ὡς ὅτι καὶ τέχνην ῥητορικὴν ἔγραψε , τῷ δὲ χρόνῳ ἔτυχεν αὐτὴν ἀπολέσθαι . ἐρεῖ δέ τις . καὶ πόθεν δῆλον ὅτι τοῦτο οὕτως ἔχει ; λέγομεν ὡς ὅτι Ἀριστοτέλης ὁ φιλόσοφος συναγαγὼν τέχνας ῥητορικὰς ἐμνήσθη καὶ ταύτης . ἐβίωσε δʼ οἱ μὲν λέγουσιν ὡς ὅτι ἑκατὸν ἔτη , οἱ δὲ ἐνενήκοντα καὶ ὀκτώ . ἀπέθανε δʼ ἐπὶ Χαιρώνδου ἄρχοντος μετὰ τὴν ἐν Χαιρωνείᾳ μάχην , λυπηθεὶς διὰ τὴν ἧτταν καὶ τὴν συμφορὰν τὴν γενομένην ἐκεῖσε τοῖς Ἀθηναίοις παρὰ Φιλίππου . ἀποκαρτερήσας δὲ ἐτελεύτησεν , ὡς μὲν Δημήτριός φησιν ἐννέα ἡμέρας , ὡς δὲ Ἀφαρεὺς δεκατέσσαρας . προαναγνοὺς δὲ τούτους τοὺς στίχους ἐτελεύτησεν ἐκ τριῶν δραμάτων Εὐριπίδου · Δαναὸς ὁ πεντήκοντα θυγατέρων πατήρ · Σιδώνιόν ποτʼ ἄστυ Κάδμος ἐκλιπών · Πέλοψ ὁ Ταντάλειος ἐς Πῖσαν μολών · δηλῶν ἐκ τούτων ὡς ὅτι , ὥσπερ ἐκεῖνοι βάρβαροι ὄντες ἐλθόντες εἰς τὴν Ἑλλάδα κατέσχον αὐτῆς , οὕτω καὶ τέταρτός τις οὗτος ἀνεφύη δεσπότης τῆς Ἑλλάδος ὁ Φίλιππος . καὶ γὰρ Δαναὸς Αἰγύπτιος ὢν βάρβαρος ( ἡ γὰρ Αἴγυπτος τότε ὑπὸ τοὺς Πέρσας ἦν , ) φυγὼν τὸν ἀδελφὸν διὰ τὸν περιφερόμενον χρησμὸν , ἐλθὼν εἰς Ἄργος κατέσχε τούτου . πάλιν ὁ Σιδώνιος Κάδμος βάρβαρος ὤν ( ἡ γὰρ Σιδὼν καὶ αὐτὴ ὑπὸ τοὺς Πέρσας ἦν , ) ἐξελθὼν ἐπὶ ζήτησιν τῆς ἑαυτοῦ ἀδελφῆς Εὐρώπης , ἐλθὼν εἰς Θήβας κατέσχε τούτων . ὁμοίως Πέλοψ ὁ Φρύγιος ( ἡ δὲ Φρυγία καὶ αὐτὴ τῆς Ἀσίας ἦν ) φυγὼν τὴν ἐπιβουλὴν τοῦ Ἴλου , πολεμοῦντος αὐτοῦ πρὸς τὸν αὑτοῦ πατέρα , ἦλθεν εἰς Πῖσαν καὶ ὕστερον συμπάσης Πελοποννήσου ἐκράτησεν · ἐξ οὗ καὶ Πελοπόννησος ἐκλήθη . ταῦτα δʼ αὐτοῦ εἰρηκότος καὶ τελευτήσαντος θαυμάσαντες αὐτοῦ οἱ Ἀθηναῖοι ἣν εἶχε πρὸς τὴν πόλιν εὔνοιαν δημοσίᾳ φιλοτίμως ἔθαψαν , καὶ σειρῆνα ἐκκολάψαντες διὰ λίθου ἐπέθηκαν αὐτοῦ τῷ μνήματι , δηλοῦντες τὴν εὐμουσίαν τοῦ ἀνδρός . καὶ ταῦτα μὲν περὶ τοῦ θεσπεσίου ῥήτορος .
Lemmas: Ἰσοκράτης Θεόδωρος μέν ὁ αὐλοποιός γίνομαι παῖς , ἄδυτος μήτηρ · οὐ ὅτι δέ ἴδιος χείρ ἐργάζομαι , διά οὗτος αὐλοποιός καλέω , ἀλλά ὅτι παῖς ἔχω ὁ ἐργάζομαι καί ἐκ οὗτος προσπορίζω ὁ βίος . γυνή δέ ἄγω Πλαθάνη τις , Ἱππίας ὁ ῥήτωρ ἀπογίγνομαι · ἀτυχέω δέ περί τέκνον θετός ποιέω παῖς ὁ οὗτος υἱός , ὁ Ἀφαρεύς . μαθητής δέ γίνομαι φιλόσοφος μέν Σωκράτης , ῥήτωρ δέ Θηραμένης , ὁ μαθητής Γοργίας ( ὁ δέ Γοργίας μαθητής Τισίας ) , ὁ καί κόθορνος . καλέω δέ οὗτος κόθορνος διά τοιοῦτος αἰτία . κόθορνος ὑπόδημα εἰμί ἁρμόζω γυνή καί ἀνήρ ἢ ἁρμόζω κατά δεξιός καί ἀριστερός πούς · ἔτι οὖν διά οὗτος , εἴτε διά ἐκεῖνος , ἁπλῶς κόθορνος καλέω διά ὁ εὐχερής ὁ τρόπος , ὥσπερ καί ὁ κόθορνος ευμετάβλητος εἰμί περί τε δεξιός πόδας καί ἄριστος , ἤγουν πρός ἀνήρ καί γυνή , καί μή ἐν εἷς ποτέ μόνος ἵστημι . μιμνήσκω καί Ἀριστοφάνης ὁ κόθορνος ἐν ὁ Βάτραχος “ τίς κόθορνος καί ῥόπαλον συνέρχομαι - “ την ; ” ἀεί γάρ πρός ὁ πολιτεία μεταβάλλω , καί τιμόω ὁ πάρειμι πολιτεία καταλύω οὗτος ποτέ ὕστερον κατήγορος γίνομαι , ὅς καί μετέχω πρώην . καί δή οὗτος σύνοιδα ὁ τριάκοντα πρό ὁ κατάλυσις αὐτός φονεύω αὐτός , ἵνα μή ὕστερον διαβάλλω καί αὐτός ὥσπερ ὁ τετρακόσιοι , ὡς σύν θεός μανθάνω . ἀπέρχομαι δέ οὗτος πρός θάνατος συνακολουθέω ὁ Ἰσοκράτης μετέχω βούλομαι ὁ θάνατος , ὥσπερ καί ἐν ὁ θάνατος ὁ τιμή ὁ πρός ὁ διδάσκαλος ἐνδείκνυμι . ὡς δέ κωλύω καί οὐ πείθω , ὕστερον τίς λέγω πείθω · φημί γάρ “ ἐάν μή σύ παρά - “ λείπω , συναπόλλυμι σύ καί ὁ ἐμός διδασκαλία , ὥστε ζάω “ πλείων ἔτι τιμάω , ἐνδείκνυμι ὁ ἐμός διδασκαλία . ” καί οὕτως πείθω ἀπέρχομαι διδάσκω . γράφω δέ λόγος πανηγυρικός καί συμβουλευτικός · ὁ γάρ δικανικός ἀπέχω πλεονάκις διά ὁ δύο πάθος ἔχω σωματικός , ὅτι τε δειλός εἰμί καί ἀσθενής ὁ φωνή . καί οὕτως εἰμί δειλός καί αἰδήμων καί μή φέρω λέγω ἐν ὁ πλῆθος διά ὁ ἀπαρρησίαστος , ὥστε λέγω ποτέ ὡς αὐτός ἐξηγέομαι ἐπεισέρχομαι τις αὐτός ἀκούω , ὁ δέ αἰδέομαι σιωπάω . λαμβάνω δέ χρῆμα πάμπολλοι ὑπέρ ὁ διδασκαλία , παρά μέν ὁ πολίτης οὐδείς , ὥσπερ γέρας οὗτος κατατίθημι καί τροφεῖα καταβάλλω ὁ πατρίς , παρά δέ ὁ ξένος χίλιοι δραχμή . ἀμέλει Ἔφορος τις αὐτός μαθητής ἀπέρχομαι ἐν ὁ πατρίς καί ἔρχομαι πάλιν πρός ὁ ἀναλαμβάνω καί δίδωμι ὁ χίλιοι καλέω οὗτος Δισέφορον . πλούσιος δέ γίγνομαι μερίζω ὁ πλοῦτος πρός ὁ πόλις διά ὁ εὔνοια , τριηραρχία καί πολύς λειτουργία συντελής . σκώπτω δέ οὗτος ὁ κωμικός ὡς χράω τις πόρνη λαγισκω ὄνομα . λέγω δέ ἐγώ ἀπολογέομαι ὅτι μάλιστα μέν οὐδείς οὗτος ποιέω , εἰμί ἔχω μετά ὁ τελευτή ὁ γυνή οὗτος παλλακή · ἔπειτα λέγω ὅτι οὗτος αὐτός πολύς πλείων προσαπολύω ὁ διαβολή , ὅτι ψευδής ὁ παρά ὁ κωμικός σκώπτω . εἴωθα γάρ ὁ κωμικός ὁ μέγας πρόσωπον σκώπτω διά γέλως , ὡς Σωκράτης εἰσάγω ἐράω νέος . γράφω δέ πολύς λόγος , ὅς εἰμί ὁ παραίνεση , εἰμί καί τις βούλομαι αὐτός λέγω μή ἔρχομαι αὐτός διά ὁ ἀσθενής ὁ φράσις · ὅς πρῶτος ἔοικα ἀναγιγνώσκω , οὐ ὡς ἀγαθός εἰμί ὁ ἄλλος λόγος ( καί γάρ καί ὁ πανηγυρικός αὐτός προέχω καί ἄλλος πολύς ) , ἀλλά ὅτι περί ἦθος διαλαμβάνω . ἀναγκαῖος δέ ὁ ἦθος πρό ὁ λόγος κοσμέω , ὥσπερ ὁ γεωργός ὀφείλω πρό ὁ σπέρμα καί ὅς μέλλω καταβάλλω φυτεία ἐκκόπτω ἀπό ὁ χωρίον ὁ λυμαίνομαι οὗτος , οἷος ἄγρωστις καί ὁ οὗτος παραπλήσιος · διά ὁ , ὡς καί πρός παῖς οὗτος γράφω , ἀναγκάζω ταπεινός χράω ὁ φράσις , ὥστε αὐτός ἄν εἰμί καί ὁ παραίνεση . ἄξιος δέ ζητέω διά ποῖος αἰτία οὕτως αὐτός ἀναγιγνώσκω κατά τάξις , πρῶτος ὁ πρός Δημόνικος , ἔπειτα ὁ πρός Νικοκλῆς , καί μή ἀδιάφορος , ὥσπερ ἐν ὁ ἄλλος αὐτός λόγος . λέγω ὅτι Ἰσοκράτης βούλομαι κοινωφελής γίγνομαι , φορτικός δέ ἡγέομαι ὁ πρός πᾶς γράφω ὁ συμβουλή ἐθέλω ὡς πρός οὗτος γράφω . ὁ δέ ἀληθής πᾶς παραινέω διά ὁ τρεῖς παραίνεσις , ὥσπερ καί ὁ Ἡσίοδος ὡς πρός ὁ ἀδελφός λέγω “ ἐργάζομαι , νήπιος Πέρσης ” πᾶς παραινέω . οὕτως καί ὁ Ἰσοκράτης . τάσσω οὖν πρῶτος ὁ πρός Δημόνικος ὡς πρός ἰδιώτης πρῶτος διαλέγω , εἶτα βασιλεύω διδάσκω ἐν ὁ πρός Νικοκλῆς · πρῶτος γάρ τις ἰδιώτης γίγνομαι ὕστερον ἔρχομαι ἐπί ὁ βασίλειος . εἶτα λέγω ἐν ὁ πρός Νικοκλῆς ἢ συμμαχικός , πῶς δέω καί ὁ ἰδιώτης βασιλεύω . σκώπτω δέ αὐτός , ὡς λέγω καί ἄνω , ὁ κωμικός ἐπί ὁ λαγισκω , ὅς εἷς εἰμί καί Στράττις , λέγω οὗτος ἐν Ἀταλάντη · καί ὁ Λαγίσκη ὁ Ἰσοκράτης παλλακή εὑρίσκω ἐγώ συκάζω , εἶτα ἥκω ταχύς ὁ αὐλοτρύπης αὐτός . λέγω δέ τις ὅτι ὁ Πελοποννησιακός πόλεμος πρέσβυς γίνομαι δύο καί εἴκοσι ἔτος . ἀκούω δέ κατά τις καί Πρόδικος ὁ Κέως καί Γοργίας ὁ Λεοντῖνος . νέος δέ εἰμί δοκέω διαφέρω ὁ περί Λυσίας ὁ ῥήτωρ πρό αὐτός γίνομαι , καί οὗτος μαρτυρέω Πλάτων ἐν ὁ Φαῖδρος Σωκράτης λέγω ποιέω οὕτως · “ νέος μέν ἔτι , ὦ Φαῖδρος , Ἰσοκράτης · ὁ μέντοι περί αὐτός μαντεύομαι - “ μής , λέγω ἐθέλω · δοκέω γάρ ἐγώ ἀγαθός ἢ κατά ὁ περί Λυσίας “ ἔρχομαι λόγος . ” ἔχω δέ μαθητής πολύς μέν , ὁ δέ εὐδοκιμέω καί ἐπιφανής οὗτος · Θεόπομπος , Ἔφορος , ὅς καί ἱστορία φέρω , Ὑπερείδης , Ἰσαῖος , Λυκοῦργος , ὅστις εἰμί ὁ δέκα ῥήτωρ ὁ κρίνω τε καί ἀναγιγνώσκω , εἶτα Φιλίσκος , Ἰσοκράτης ὁμώνυμος αὐτός , Θεοδέκτης , Ἀνδροτίων ὁ ὁ Ἀτθίς γράφω , κατά ὅς καί ὁ Δημοσθένης γράφω , καί Πύθων ὁ Βυζάντιος , ὁ ῥήτωρ Φίλιππος . περί δέ Θεόπομπος καί Ἔφορος φέρω τίς τοιοῦτος αὐτός καί ἀστεῖος · ἔχω γάρ καί οὗτος . ὡς ὁράω ὁ Θεόπομπος μικρός ὑπόθεσις τις λαμβάνω καί ἐπεκτείνω οὗτος καί διά πολύς λέγω , ὥσπερ ἐν ὁ Φιλιππική αὐτός ἱστορία ποιέω , ὁ δέ Ἔφορος μέγας μέν ὑπόθεσις λαμβάνω καί πολύς δέω εἶτα διά ὀλίγος αὐτός λέγω καί ἐλλιπής , φημί ὡς ὅτι “ ἔχω τις δύο μαθητής , ὅς ὁ μέν δέω μάστιξ , ὁ δέ “ χαλινός , ” μάστιξ μέν λέγω περί ὁ Ἔφορος διά ὁ νωθής καί βραδύς ὁ φύσις , χαλινός δέ διά ὁ Θεόπομπος πολύς τε καί ἀκρατής ὁ γλῶττα . διατριβή δέ ἔχω πρός ὁ Λύκειον ὁ γυμνάσιον . λέγω δέ καί οὗτος περί αὐτός , ὡς ὅτι κατηγορέω ὡς διαβάλλω ὁ δημοκρατία ἐν ὁ γράφω πρός Νικοκλῆς ὁ παραίνεσις βασιλεύς εἰμί , ἀρκέω ἀπολογέομαι πάλιν ἐκ αὐτός ὁ παραίνεσις λέγω ἐκεῖνος , “ ὥσπερ γάρ ὁ ἐν δημοκρατία πόλις - “ τευμαι ὁ πλῆθος δέω θεραπεύω , οὕτως καί ὁ ἐν μοναρχία “ κατοικέω ὁ βασιλεύς προσήκω θαυμάζω . ” ὁ δέ δικανικός αὐτός λόγος καί ὅς δέω ἐν πλῆθος λέγω λέγω ὡς ὅτι ἢ διά ἄλλος ἐπιδείκνυμι ἢ διά ἑαυτοῦ ὀλίγος . ἄξιος δέ καί περί ὁ χαρακτήρ ἀνήρ λέγω . ἤδη μέν οὖν προφθάνω λέγω ὡς ὅτι ζηλωτής μέν γίνομαι ὁ Γοργίας κατά ὁ ὁμοιοκαταληκτώδης καί παρισώδης , πλήν οὐ ὥσπερ ἐκεῖνος ἀεί διά ὁ προσκορής · σαφής δέ ὁ λέξις χράω καί ἠθικός καί πιθανός · στρογγύλος δέ οὐ εἰμί οὐδέ χάρις ἔχω , ὥσπερ ὁ ὁ Λυσίας . λέγω γάρ καί οὗτος , ὡς ὅτι διαφθονέω οὗτος ἀλλήλων καί ἀντιπαιδεύω . συνεχής δέ εἰμί ὁ ἐνθύμημα · οὔπω γάρ τελειόω ὁ νόημα ἄλλος αὐτός συμπλέκω ἐνθύμημα . διά πολύς δέ αὐτός καί ὁ προοίμιον . εἰμί δέ τις ἐπεισάγω ἄλλος τις λόγος ὡς είμαι αὐτός , οὐ προσδέχομαι ἐκεῖνος παρά ὁ φέρω . εἰμί δέ ὁ ἐπεισφέρω οὗτος · συμβουλευτικός ἐννέα , περί παρασκευή ἱππόδρομος , περί αὐτονομία , Σινωπικός , νησιωτικός , σύμμικτος τρεῖς , Ἀμφικτυονικός , περί ὁ κατοικισμός Μιλήσιος · ἐπιδεικτικός ἑπτά , Κλυταιμνήστρα ἐγκώμιον , Πηνελόπη , Μενεκράτης , ἐπιτάφιος ὁ ἐν Θυρέα , Νεοπτόλεμος , Παριακός · συνηγορία πρός ὁ ἐπιστολή ὁ ἐπιστάτης , περί ὁ ὄρτυξ , ὑπέρ Τιμόθεος , ἐπιτροπικός , περί ὁ ὑδρία · σύμμικτος πέντε , περί φιλοσοφία , περί Πλάτων , περί Ἔρις , προτρεπτικός , καταδρομή σοφιστής . λέγω δέ ὡς ὅτι καί τέχνη ῥητορική γράφω , ὁ δέ χρόνος τυγχάνω αὐτός ἀπόλλυμι . λέγω δέ τις . καί πόθεν δῆλος ὅτι οὗτος οὕτως ἔχω ; λέγω ὡς ὅτι Ἀριστοτέλης ὁ φιλόσοφος συνάγω τέχνη ῥητορικός μιμνήσκω καί οὗτος . βιόω δέ ὁ μέν λέγω ὡς ὅτι ἑκατόν ἔτος , ὁ δέ ἐνενήκοντα καί ὀκτώ . ἀποθνῄσκω δέ ἐπί Χαιρώνδας ἄρχων μετά ὁ ἐν Χαιρώνεια μάχη , λυπέω διά ὁ ἧσσα καί ὁ συμφορά ὁ γίγνομαι ἐκεῖσε ὁ Ἀθηναῖος παρά Φίλιππος . ἀποκαρτερέω δέ τελευτάω , ὡς μέν Δημήτριος φημί ἐννέα ἡμέρα , ὡς δέ Ἀφαρεύς δεκατέσσαρες . προαναγιγνώσκω δέ οὗτος ὁ στίχος τελευτάω ἐκ τρεῖς δρᾶμα Εὐριπίδης · Δαναός ὁ πεντήκοντα θυγάτηρ πατήρ · Σιδώνιος πρός ἄστυ Κάδμος ἐκλείπω · Πέλοψ ὁ Ταντάλειος εἰς Πῖσα βλώσκω · δηλόω ἐκ οὗτος ὡς ὅτι , ὥσπερ ἐκεῖνος βάρβαρος ο ἔρχομαι εἰς ὁ Ἑλλάς κατέχω αὐτηες͂ς , οὕτως καί τέταρτος τις οὗτος ἀναφύω δεσπότης ὁ Ἑλλάς ὁ Φίλιππος . καί γάρ Δαναός Αἰγύπτιος εἰμί βάρβαρος ( ὁ γάρ Αἴγυπτος τότε ὑπό ὁ Πέρσης εἰμί , ) φεύγω ὁ ἀδελφός διά ὁ περιφέρω χρησμός , ἔρχομαι εἰς Ἄργος κατέχω οὗτος . πάλιν ὁ Σιδώνιος Κάδμος βάρβαρος εἰμί ( ὁ γάρ Σιδών καί αὐτός ὑπό ὁ Πέρσης εἰμί , ) ἐξέρχομαι ἐπί ζήτησις ὁ ἑαυτοῦ ἀδελφή Εὐρώπη , ἔρχομαι εἰς Θῆβαι κατέχω οὗτος . ὅμοιος Πέλοψ ὁ Φρύγιος ( ὁ δέ Φρυγία καί αὐτός ὁ Ἀσία εἰμί ) φεύγω ὁ ἐπιβουλή ὁ Ἶλος , πολεμέω αὐτός πρός ὁ αὐτός πατέρας , ἔρχομαι εἰς Πῖσα καί ὕστερον σύμπας Πελοπόννησος κρατέω · ἐκ ὅς καί Πελοπόννησος καλέω . οὗτος δέ αὐτός λέγω καί τελευτάω θαυμάζω αὐτός ὁ Ἀθηναῖος ὅς ἔχω πρός ὁ πόλις εὔνοια δημοσίᾳ φιλότιμος θάπτω , καί σειρήν ἐκκολάπτω διά λίθος ἐπιτίθημι αὐτός ὁ μνῆμα , δηλόω ὁ εὐμουσία ὁ ἀνήρ . καί οὗτος μέν περί ὁ θεσπέσιος ῥήτωρ .