scholia-in-isocratem.scholia-in-isocratem-scholia-vetera 2.13
Οὗτος ὁ λόγος τῶν ἄγαν τεχνικῶς γεγραμμένων ἐστὶν Ἰσοκράτει , εἴ πέρ τις ἄλλος · ἐν τούτῳ γὰρ σχεδὸν ἅπασαν διέλαβε τὴν ῥητορικήν . διδάσκει γὰρ ἡμᾶς ἐν αὐτῷ ὁποῖος ὀφείλει εἶναι ὁ μαθητὴς , οἷος δὲ ὁ διδάσκαλος , καὶ διαιρεῖ τὸν λόγον εἰς δύο , εἴς τε τὴν ἐριστικὴν φιλοσοφίαν καὶ εἰς τὴν πολιτικὴν ἀρετὴν , ὅ ἐστι τὴν ῥητορικὴν , τοὺς ἐν αὐταῖς κακῶς ἐξεταζομένους ἐξελέγξαι βουλόμενος . καὶ λέγει πρῶτον περὶ τῶν ἐριστικῶν , εἶτα περὶ τῶν πολιτικῶν · τέμνει δὲ τοῦτο εἰς δύο , εἴς τε τοὺς ἐπαγγελλομένους διδάσκειν , μὴ εἰδότας δὲ , καὶ εἰς τοὺς γράψαντας τέχνην ῥητορικὴν , πάλιν δὲ καὶ αὐτοὺς ἀγνοοῦντας . ἐζήτησαν δέ τινες διὰ ποίαν αἰτίαν οὕτως ἦλθεν ὁ Ἰσοκράτης ἐπὶ τοῦτον τὸν λόγον , ὥστε ἁπλῶς καταδραμεῖν τούτων . καὶ οἱ μὲν ἀπελογήσαντο , λέγοντες τὴν αἰτίαν , ἣν προείπομεν , διὰ τὸ τὸν Ἀριστοτέλην λυπῆσαι αὐτὸν , διὰ τὸ ἀφελέσθαι αὐτοῦ μαθητὴν , Θεοδέκτην ὀνόματι . αὕτη δὲ ἡ αἰτία ὡς ἔστιν εὐήθης οὐ δύσκολον καταμαθεῖν · οὐδὲ γὰρ κατὰ μόνων φιλοσόφων ποιεῖται τὸν λόγον , ἀλλὰ καὶ ῥητόρων αὐτῶν . ποία οὖν ἂν εἴη ἀληθὴς αἰτία ἢ αὕτη , διότι ἑώρα ἐν τῷ χρόνῳ τοῦ λόγου τούτου πολλοὺς ἐπιπηδῶντας ταῖς τέχναις ἀπερισκέπτως , καὶ ἐπαγγελλομένους διδάσκειν ἅπερ οὐκ ἴσασι , καὶ σοφιζομένους τὴν ἀλήθειαν . διὸ καὶ ὁ λόγος αὐτῷ ἐπιγέγραπται “ κατὰ τῶν σοφιστῶν , ” οὐχ ἁπλῶς τῶν σοφιστευόντων , ἀλλὰ κατὰ πάντων τῶν σοφιζομένων τὴν ἀλήθειαν . τριχῶς γὰρ τοῦτο τοὔνομα λέγεται παρὰ τοῖς παλαιοῖς · οἷον οὕτω , σοφὸν καλοῦσιν αὐτὸ τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ καλὸν καὶ τὸ φρόνιμον · ὅθεν καὶ ὁ Πλάτων φιλόσοφον καλεῖ τὸ πρῶτον αἴτιον , τὸ φιλοῦν αὐτὸ τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ καλὸν , ὅθεν καὶ ὁ ἄνθρωπος ὁ μετιὼν τὴν φιλοσοφίαν ἐκ τούτου παρωνόμασται , καθὰ καὶ αὐτὸς μιμεῖται τὸν θεὸν κατὰ τὸ δυνατόν · καὶ πάλιν σοφιστὴν καλοῦσι αὐτὸν τὸν ῥήτορα , τὸν διδάσκοντα τοὺς ῥητορικοὺς λόγους · σοφιστὴν δὲ καὶ τὸν σοφιζόμενον τὴν ἀλήθειαν , περὶ οὗ νῦν διέρχεται . ἐζήτησαν δέ τινες πάλιν καὶ διὰ τί καὶ αὐτὸς ὁ λόγος , εἴ γε εἷς ἐστι τῶν τεσσάρων ἐγκωμίων , κατὰ τῶν σοφιστῶν ἐπιγράφεται , καὶ ψόγος ἐστὶ καὶ μὴ ὅπερ οἰκεῖον ἐγκωμίου , τὸ μᾶλλον ὑπέρ τινος λέγειν ἢ κατά τινος . καὶ λέγομεν ὅτι , ἐάν τις σκοπήσῃ ὑπὸ τί ἀνάγεται καὶ ὁ ψόγος καὶ τὸ ἐγκώμιον , ὅτι ἑκάτερον ὑπὸ ἓν εἶδος τὸ πανηγυρικὸν , εὑρήσει τὴν αἰτίαν · ἡ γὰρ οἰκειότης πρὸς τὸ ἐγκώμιον , καὶ τὸ τοῖς αὐτοῖς κεφαλαίοις τέμνεσθαι τὸν ψόγον , ὥσπερ καὶ τὸ ἐγκώμιον , ἐποίησε καὶ τὸν ψόγον ἐγκώμιον ὀνομάζεσθαι κατὰ ἀντίφρασιν . εἰ δέ τις εἴποι , διὰ τί δὲ μὴ δικανικοῦ εἴδους ἐστὶν , εἴ γε καταδρομῇ κέχρηται , λέγομεν , ἐπειδὴ οὔτε ἐν δικαστηρίῳ ἐλέχθη , οὔτε ἡ τιμωρία ὥρισται .
Lemmas: οὗτος ὁ λόγος ὁ ἄγαν τεχνικός γράφω εἰμί Ἰσοκράτης , εἰμί περ τις ἄλλος · ἐν οὗτος γάρ σχεδόν ἅπας διαλαμβάνω ὁ ῥητορικός . διδάσκω γάρ ἐγώ ἐν αὐτός ὁποῖος ὀφείλω ἔρχομαι ὁ μαθητής , οἷος δέ ὁ διδάσκαλος , καί διαιρέω ὁ λόγος εἰς δύο , εἰς τε ὁ ἐριστικός φιλοσοφία καί εἰς ὁ πολιτικός ἀρετή , ὁ εἰμί ὁ ῥητορική , ὁ ἐν αὐτός κακῶς ἐξετάζω ἐξελέγχω βούλομαι . καί λέγω πρῶτος περί ὁ ἐριστικός , εἶτα περί ὁ πολιτικός · τέμνω δέ οὗτος εἰς δύο , εἰς τε ὁ ἐπαγγέλλω διδάσκω , μή οἶδα δέ , καί εἰς ὁ γράφω τέχνη ῥητορική , πάλιν δέ καί αὐτός ἀγνοέω . ζητέω δέ τις διά ποῖος αἰτία οὕτως ἔρχομαι ὁ Ἰσοκράτης ἐπί οὗτος ὁ λόγος , ὥστε ἁπλῶς κατατρέχω οὗτος . καί ὁ μέν ἀπολογέομαι , λέγω ὁ αἰτία , ὅς προλέγω , διά ὁ ὁ Ἀριστοτέλης λυπέω αὐτός , διά ὁ ἀφαιρέω αὐτός μαθητής , Θεοδέκτης ὄνομα . οὗτος δέ ὁ αἰτία ὡς εἰμί εὐήθης οὐ δύσκολος καταμανθάνω · οὐδέ γάρ κατά μόνος φιλόσοφος ποιέω ὁ λόγος , ἀλλά καί ῥήτωρ αὐτός . ποῖος οὖν ἄν εἰμί ἀληθής αἰτία ἢ οὗτος , διότι ὁράω ἐν ὁ χρόνος ὁ λόγος οὗτος πολύς ἐπιπηδάω ὁ τέχνη ἀπερισκέπτως , καί ἐπαγγέλλω διδάσκω ὅς οὐ οἶδα , καί σοφίζω ὁ ἀλήθεια . διό καί ὁ λόγος αὐτός ἐπιγράφω “ κατά ὁ σοφιστής , ” οὐ ἁπλῶς ὁ σοφιστεύω , ἀλλά κατά πᾶς ὁ σοφίζω ὁ ἀλήθεια . τριχῶς γάρ οὗτος ὄνομα λέγω παρά ὁ παλαιός · οἷος οὕτως , σοφός καλέω αὐτός ὁ ἀληθής καί ὁ καλός καί ὁ φρόνιμος · ὅθεν καί ὁ Πλάτων φιλόσοφος καλέω ὁ πρῶτος αἴτιος , ὁ φιλέω αὐτός ὁ ἀληθής καί ὁ καλός , ὅθεν καί ὁ ἄνθρωπος ὁ μετέρχομαι ὁ φιλοσοφία ἐκ οὗτος παρονομάζω , καθά καί αὐτός μιμέομαι ὁ θεός κατά ὁ δυνατός · καί πάλιν σοφιστής καλέω αὐτός ὁ ῥήτωρ , ὁ διδάσκω ὁ ῥητορικός λόγος · σοφιστής δέ καί ὁ σοφίζω ὁ ἀλήθεια , περί ὅς νῦν διέρχομαι . ζητέω δέ τις πάλιν καί διά τίς καί αὐτός ὁ λόγος , εἰμί γε εἷς εἰμί ὁ τέσσαρες ἐγκώμιον , κατά ὁ σοφιστής ἐπιγράφω , καί ψόγος εἰμί καί μή ὅς οἰκεῖος ἐγκώμιον , ὁ μᾶλλον ὑπέρ τις λέγω ἢ κατά τις . καί λέγω ὅτι , ἐάν τις σκοπέω ὑπό τίς ἀνάγω καί ὁ ψόγος καί ὁ ἐγκώμιον , ὅτι ἑκάτερος ὑπό εἷς εἶδος ὁ πανηγυρικός , εὑρίσκω ὁ αἰτία · ὁ γάρ οἰκειότης πρός ὁ ἐγκώμιον , καί ὁ ὁ αὐτός κεφάλαιος τέμνω ὁ ψόγος , ὥσπερ καί ὁ ἐγκώμιον , ποιέω καί ὁ ψόγος ἐγκώμιον ὀνομάζω κατά ἀντίφρασις . εἰμί δέ τις λέγω , διά τίς δέ μή δικανικός εἶδος εἰμί , εἰμί γε καταδρομή χράω , λέγω , ἐπεί οὔτε ἐν δικαστήριον λέγω , οὔτε ὁ τιμωρία ὁρίζω .