scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 4.18.211
509 . τὴν δʼ ἑτέρην ] οὕτως ἐξηγητέον · πόλιν τινὰ περικαθεσθέντες δύο πολεμίων στρατοὶ τὴν λείαν ἀφείλοντο . ἠνάγκαζον δὲ καὶ τὴν κτῆσιν διανείμασθαι τοὺς πολίτας ἐπὶ τῷ παῦσαι τὸν πόλεμον . οἱ δὲ πολῖται οὐκ ἐπείθοντο , ἀλλὰ σκοποὺς πέμψαντες ἐλόχων ὁπότε ἥξουσι τὰ θρέμματα αὐτῶν ἐπὶ νομὴν , ἵνα ἀφέλοιντο τῶν πολεμίων . καὶ δὴ τοῦτο ποιοῦσιν . οἱ δὲ τὸν θόρυβον ἀκούσαντες — ἔτυχον γὰρ περὶ τούτου σκοποῦντες , πότερον ἀρκεσθήσονται τῇ λείᾳ ἢ πολεμή - σοιεν—ἐπιβάντες τῶν ἵππων συνῆψαν πόλεμον . δύω στρατοί ] ἢ ὁ πολιορκῶν καὶ πολιορκούμενος , ἢ δύο ἐπὶ δια - φόροις ἥκοντες αἰτίαις , ὁμονοήσαντες δὲ κατὰ τῆς πόλεως . * Πορφυρίου . πολλῆς ταραχῆς πλήρη ἔδοξεν εἶναι τὰ ἔπη ταῦτα “ τὴν δʼ ἑτέρην πόλιν ἀμφὶ δύω στρατοὶ εἴατο λαῶν , τεύχεσι λαμ - πόμενοι , δίχα δέ σφισιν ἥνδανε βουλή ” μέχρι τοῦ “ ἐν δʼ ἐτίθει νειὸν μαλακὴν , πίειραν ἄρουραν ” ( 541 ) . ταράσσει γὰρ τοὺς πολλοὺς οἱ δύο στρατοὶ , ἆρά γε πολέμιοί εἰσι τῶν κατοικούντων καὶ ἀλλήλοις φίλοι , ἢ εἷς μὲν τῶν ἐκ τῆς πόλεως , ὁ δʼ ἕτερος πολέμιος · καὶ πρὸς τίνας διχονοοῦσιν , ἆρά γε πρὸς ἀλλήλους ἢ πρὸς τοὺς ἔνδον · καὶ ἐπὶ τίνων τὸ “ οἱ δʼ οὔπω πείθοντο , ” ἆρά γε τῶν εἴσω ἢ τοῦ ἑτέρου στρατοῦ . καὶ πάλιν ἐπὶ τίνος τὸ “ λόχῳ δʼ ὑπεθωρήσσοντο , ” ἆρά γε ὁ ἕτερος τῶν στρατῶν ἢ οἱ ἔνδον · καὶ τίνων οἱ σκοποί καὶ τίνων ἡ λεία · πῶς τε , εἰ τῶν ἔνδον ἡ λεία , ὁ λόχος παρʼ αὐτῶν · καὶ τίνες οἱ ἐπεξιόντες , ἆρα οἱ δύο στρατοὶ ἢ οἱ ἕτεροι · ὅλως τε τίς ἡ διατύπωσις τῆς πλάσεως . ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν ἐξηγητικῶν φησὶν Ἀλέξανδρος ὁ Κοτιαεὺς ὅτι δύο στρατοὶ περιεκάθηντο τὴν πόλιν πολέμιοι , ἢ πορ - θεῖν ἀξιοῦντες αὐτὴν ἢ τὰ ἡμίση λαβόντες ἀπιέναι . οἱ δʼ ἔνδον ὄντες οὐκ ἐδέχοντο τὴν πρόκλησιν . οἱ οὖν πολέμιοι , φησὶν , ἐνέδραν τινὰ ἐποιήσαντο τοῖς ποιμνίοις καὶ τοῖς βουκολίοις , ἃ ἦν κτήματα τοῖς ἐν τῇ πόλει . εἶτα ἀξιοῖ τὸ μὲν “ οἱ δʼ οὔπω πείθοντο ” ἀκούειν περὶ τῶν ἐν τῇ πόλει , τὸ δὲ “ λόχῳ δʼ ὑπεθωρήσσοντο ” περὶ τῶν πολεμίων , καὶ τὸ “ οἱ δʼ ἴσαν ” περὶ τῶν πολεμίων τῶν εἰς τὴν ἐνέ - δραν ἀπιόντων . οἱ δὲ σκοποὶ τῶν πολεμίων εἰσί . τὸ δὲ “ οἱ δʼ ὡς οὖν ἐπύθοντο πολὺν κέλαδον παρὰ βουσίν ” ἐπὶ τῶν ἐν τῇ πόλει ἀκούει · ἐκαθέζοντο γὰρ ἐν ἐκκλησίᾳ βουλευόμενοι , τὰ τείχη φρουρεῖν παρα - δόντες τῇ ἀπολέμῳ ἡλικίᾳ · τὸ γὰρ “ ἱράων προπάροιθε καθήμενοι ” σημαίνει ἐκκλησιῶν , ἐν αἷς εἴρουσι καὶ ἐκκλησιάζουσιν . ὅτε δʼ αὐ - τοῖς ἐμηνύθη τὰ κατὰ τὰ ποίμνια , ἐπιτρέχουσι , καὶ ἐξελθόντες συμ - βάλλουσι μάχην . εἶχε δʼ ἂν πιθανότητα ἡ διατύπωσις , εἰ μὴ πρῶ - τον μὲν βεβιασμένη ἡ ἀπόδοσις ἦν τοῦ τοιούτου στίχου “ οἱ δʼ οὔπω πείθοντο , λόχῳ δʼ ὑπεθωρήσσοντο . ” τὸ μὲν γὰρ “ οἱ δʼ οὔπω πεί - θοντο ” ἀξιοῖ περὶ τῶν ἔνδον διακούειν , τὸ δὲ “ λόχῳ δʼ ὑπεθωρήσ - σοντο ” περὶ τῶν ἐκτὸς , ἵνʼ ᾖ τὸ “ οἱ δʼ οὔπω πείθοντο ” ἀντὶ τοῦ μὴ πειθομένων αὐτῶν εἰς λόχον ἐθωρήσσοντο οἱ τὰς προκλήσεις ποιού - μενοι . τὸ δὲ “ οἱ δʼ οὔπω πείθοντο ” ἂν ἀκούωσιν ἀντὶ τοῦ μὴ πειθο - μένων αὐτῶν , βίαιον . πάλιν δὲ μεταξὺ τοῦ “ λόχῳ δʼ ὑπεθωρήσσοντο , οἱ δʼ ἴσαν ” ἐμβεβλῆσθαι φάσκειν περὶ τῶν ἔνδον , ὅτι οἱ ἀπόλεμοι ἐτειχοφυλάκουν ὑπʼ ἀσθενείας , ἔστιν ἐλεγχόντων τὸν ποιητὴν μὴ δυνάμενον φράζειν ἀταράχως . πάντως δὲ λόχος οὐκ ἐκ πάντων ἦν τῶν ἐν τοῖς δύο στρατοπέδοις , ἀλλὰ τινῶν · πῶς οὖν ὑπεξίασιν οἱ ἐν τῇ πόλει φανερῶς τε καὶ ἀδεῶς τῶν πολιορκούντων κωλυόντων ; ἀμεί - νους οὖν οἱ οὕτω διατυπώσαντες τὸ πλάσμα . δύο στρατοὶ ἐπελθόντες πόλει τὴν λείαν περιήλασαν , καὶ τὴν πόλιν πολιορκοῦντες ἀξιοῦσι τῶν ἐν αὐτῇ κτημάτων λαβεῖν τὸ ἥμισυ ἐφʼ ᾧ τε καταθέσθαι τὸν πόλεμον . οἱ δʼ ἐν τῇ πόλει οὐκ ἐπείθοντο , ἀλλʼ ἐνεδρεύσαντες ἐπὶ πότον ἐρχόμενα τὰ τετράποδα ἀπήλασαν . οἱ πολέμιοι δὲ στρατοὶ , καίπερ ἐκκλησιάζοντες , ἐπεὶ ἐπύθοντο τοῦτο , τῶν ἵππων ἐπιβάντες ἐπῆλθον αὐτοῖς · ὅτι γὰρ αὐτοί εἰσι ( λέγω δὲ οἱ στρατοί ) ἐκκλησιά - ζοντες , δεδήλωκε περὶ αὐτῶν εἰπὼν “ δίχα δέ σφισιν ἥνδανε βουλλή . ” ἀκολούθως εἴρηται ἐπὶ τῶν ἐκτὸς , ὅτι οὐκ ἐπείθοντο μέν γε , εἰς δὲ λόχον καθωπλίζοντο , παραδόντες τοῖς ἀστρατεύτοις τὴν φρουρὰν τῶν τειχῶν . καὶ τὸ “ οἱ δʼ ἴσαν ” ἐπὶ τῶν ἐκ τῆς πόλεως ἀκολούθως ἐπῆκται , λάθρα ἐξιόντων αὐτῶν , καὶ ὅθεν οὐκ ἦν προσδοκῆσαι τοῖς ἔξω ἀνοχὰς ἔχουσι τοῦ πολέμου καὶ ἐκκλησιάζουσιν . αὐτῶν τε οἱ σκοποὶ τῶν εἰς τὸν λόχον ἐξελθόντων . καὶ οἱ τερπόμενοι ταῖς σύριγξι νομεῖς εἰ μὲν τῶν πολεμίων εἶεν , ἔχει λόγον , εἰ δὲ τῶν ἐν τῇ πόλει , παράλογον . οὐ γὰρ οἱ τῶν πολιορκουμένων ἐτέρποντο , ἀλλʼ οἱ τῶν πολιορκούντων . καὶ λοιπὸν ἀκολούθως ἐπελθόντων τῶν στρατῶν περι - κάθητο μὲν οὐδεὶς τὴν πόλιν , μάχη δὲ περὶ τὸν λόχον γίνεται . ἄλλοι δὲ ἠξίουν τῶν δύο στρατῶν τὸν μὲν φίλιον εἶναι τῶν ἔνδον , τὸν δὲ πολέμιον · καὶ τὸν μὲν πολέμιον ἑλεῖν βούλεσθαι τὴν πόλιν , τὸν δὲ φίλιον ἀξιοῦν τὰ ἡμίση δοῦναι τῶν ἐν τῇ πόλει κτημάτων · τοὺς δὲ πολεμίους μήπω πείθεσθαι , ἀλλὰ βουλεύεσθαι · ὧν βουλευομένων , λόχον αὐτῶν τῇ πόλει συστῆσαι τοὺς τῶν ἔνδον φίλους στρατιώτας . τετάρακται δὲ καὶ ἡ τοιαύτη ἐκδοχὴ , ὡς ἐπιόντι σοι κατʼ αὐτὰ τὰ ἔπη ἔσται δῆλον , ὥστε ἡ δευτέρα ἀπόδοσις ἔχεται τῆς Ὁμηρικῆς διανοίας . ἐκεῖνο μέντοι παρελθεῖν οὐκ ἄξιον , ὅτι οἱ τερὶ Παρμενίσκον στίζειν ἠξίουν ἐπὶ τοῦ “ τεῖχος μέν ῥʼ ἄλοχοί τε φίλαι καὶ νήπια τέκνα ῥύατʼ ἐφεσταότες , μετὰ δʼ ἀνέρες οὓς ἔχε γῆρας ” ( 514 ) μετὰ τὸ ῥύατο , εἶτα συνῆπτον τὸ ἑξῆς “ ἐφεσταότες , μετὰ δʼ ἀνέρες οὓς ἔχε γῆρας . ” ἐὰν γὰρ τοῖς ἄνω , φασὶ , συνάψωμεν , σολοικισμὸς ἔσται , ἐπεὶ θηλυκὸν πρόκειται καὶ οὐδέτερον , τὸ δὲ ἑσταότες ἀρ - σενικόν . ἐδυνάμην οὖν φάναι πρὸς αὐτοὺς ὅτι καὶ οὕτως Ὅμηρος πολλὰ σχηματίζει · καὶ αὐτὸς γὰρ λέγει “ κλυτὸς Ἱπποδάμεια ” ( Il . 2 , 742 ) καὶ “ θῆλυς ἀϋτμή ” καὶ “ ὀλοώτατος ὀδμή ” ( Od . 4 , 442 ) καὶ “ ὄπα χάλκεον ” ( 222 ) καὶ “ ἁλὸς πολιοῖο ” ( Il . 20 , 229 ) . καὶ ἐπὶ δυϊκῶν “ οὐκ ἂν ἐφ᾿ ἡμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ ” ( Il . 8 , 455 ) . ἄλλως τε ἐν τοῖς τέκνοις καὶ οἱ ἀνέρες εἰσί · τί οὖν κωλύει πρὸς τὸ σημαινόμενον ἀπηντηκέναι , ὡς ἐπʼ ἄλλων μυρίων , οἷον “ νεφέλη δέ μιν ἀμφιβέβηκε κυανέη , τὸ μὲν οὔποτʼ ἐρωεῖ ” ( Od . 12 . 74 ) ; πρὸς γὰρ τὸ νέφος ἡ ἀπόδοσις . πάλιν “ ἠδʼ ἐπὶ δεξιὰ ἠδʼ ἐπʼ ἀριστερὰ νωμῆσαι βῶν ἀζαλέην , τό μοί ἐστι ταλαύρινον πολε - μίζειν ” ( Il . 7 , 238 ) · πρὸς γὰρ τὸ σάκος ἡ ἀναφορά . καὶ εἰπὼν ἐπʼ εἰροπόκοις ὀΐεσσιν ” ἐπάγει “ τὰ δʼ ἐρῆμα φοβεῖται ” ( Il . 5 , 137 . 140 ) · πρὸς γὰρ τὰ πρόβατα τὸ σχῆμα . καὶ ἐνταῦθα οὖν πρὸς τοὺς παῖδας φαίη ἄν τις εἶναι τὴν ἀναφοράν . ἐν δὲ τοῖς ὑποκειμένοις καὶ δύο σχήματα ἔμιξεν ἐπὶ τοῦ “ διάνδιχα πάντα δάσασθαι , κτῆ - σιν ὅσην πτολίεθρον ἐπήρατον ἐντὸς ἐέργει · ” τὸ γὰρ ἅπαντα πρὸς τὰ κτήματα ἀναφέρεται , τὸ δὲ ὅσην πρὸς τὴν κτῆσιν . ἐμοὶ δὲ δοκεῖ παραπλήσιόν τι νῦν κἀνθάδε πεπονθέναι τὴν φράσιν τῷ λεγομένῳ Ἀλκμανικῷ σχήματι , ὅπερ ἐστὶ τοιοῦτον · “ ἔνθα μὲν εἰς Ἀχέροντα Πυριφλεγέθων τε ῥέουσι Κωκυτός τε ” ( Od . 10 , 513 ) , “ εἰ δέ κʼ Ἄρης ἄρχωσι μάχης ἢ Φοῖβος Ἀπόλλων ” ( Il . 20 , 138 ) . ὥσπερ γὰρ ἐν τούτοις ἐν μέσῳ κεῖται ὃ ἔδει ἐπάγεσθαι , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν νῦν ζητουμένων · εἰ γοῦν τὸ ἐφεσταότες ἐπαγάγωμεν τῷ “ μετὰ δʼ ἀνέρες οὓς ἔχε γῆρας , ” οὐδʼ ἃν ἔτι ζητοῖτο . μόνῳ δὲ τούτῳ διαφέρει τοῦ Ἀλκμανικοῦ , ᾗ ἐκεῖνο μὲν τοῖς παῤ ἀριθμὸν σχήμασιν ὑπο - πίπτει , τοῦτο δὲ τοῖς παρὰ γένος . ὑπερβατῷ δὲ ἀμφότερα λύεται .
Lemmas: 509 . ὁ δέ ἕτερος ] οὕτως ἐξηγητέον · πόλις τις περικαθέζομαι δύο πολέμιος στρατός ὁ λεῖος ἀφαιρέω . ἀναγκάζω δέ καί ὁ κτῆσις διανέμω ὁ πολίτης ἐπί ὁ παύω ὁ πόλεμος . ὁ δέ πολίτης οὐ πείθω , ἀλλά σκοπός πέμπω λοχάω ὁπότε ἥκω ὁ θρέμμα αὐτός ἐπί νομή , ἵνα ἀφαιρέω ὁ πολέμιος . καί δή οὗτος ποιέω . ὁ δέ ὁ θόρυβος ἀκούω — τυγχάνω γάρ περί οὗτος σκοπός , πότερος ἀρκέω ὁ λεῖος ἢ πολεμέω - σοιεν—επιβαινω ὁ ἵππος συνάπτω πόλεμος . δύο στρατός ] ἢ ὁ πολιορκέω καί πολιορκέω , ἢ δύο ἐπί διά - φόρος ἥκω αἴτιος , ὁμονοέω δέ κατά ὁ πόλις . * Πορφύριος . πολύς ταραχή πλήρης δοκέω εἰμί ὁ ἔπος οὗτος “ ὁ δέ ἕτερος πόλις ἀμφί δύο στρατός εἰμί λαός , τεῦχος Λαμ - πομενω , δίχα δέ σφεῖς ἁνδάνω βουλή ” μέχρι ὁ “ ἐν δέ τίθημι νειός μαλακός , πίων ἄρουρα ” ( 541 ) . ταράσσω γάρ ὁ πολύς ὁ δύο στρατός , ἆρα γε πολέμιος εἰμί ὁ κατοικέω καί ἀλλήλων φίλος , ἢ εἷς μέν ὁ ἐκ ὁ πόλις , ὁ δέ ἕτερος πολέμιος · καί πρός τίς διχονοέω , ἆρα γε πρός ἀλλήλων ἢ πρός ὁ ἔνδον · καί ἐπί τίνω ὁ “ ὁ δέ οὔπω πείθω , ” ἆρα γε ὁ εἴδομαι ἢ ὁ ἕτερος στρατός . καί πάλιν ἐπί τίς ὁ “ λόχος δέ ὑποθωρήσσομαι , ” ἆρα γε ὁ ἕτερος ὁ στρατός ἢ ὁ ἔνδον · καί τίνω ὁ σκοπός καί τίνω ὁ λεῖος · πῶς τε , εἰμί ὁ ἔνδον ὁ λεῖος , ὁ λόχος παρά αὐτός · καί τίς ὁ ἐπέξειμι , ἆρα ὁ δύο στρατός ἢ ὁ ἕτερος · ὅλως τε τίς ὁ διατύπωσις ὁ πλάσις . ἐν ὁ δύο ὁ ἐξηγητικός φημί Ἀλέξανδρος ὁ Κοτιαεὺς ὅτι δύο στρατός περικάθημαι ὁ πόλις πολέμιος , ἢ πούς - θέω ἄξιος αὐτός ἢ ὁ ἥμισυς λαμβάνω ἀφίημι . ὁ δέ ἔνδον εἰμί οὐ δέχομαι ὁ πρόκλησις . ὁ οὖν πολέμιος , φημί , ἐνέδρα τις ποιέω ὁ ποίμνιον καί ὁ βουκόλιον , ὁ εἰμί κτῆμα ὁ ἐν ὁ πόλις . εἶτα ἀξιόω ὁ μέν “ ὁ δέ οὔπω πείθω ” ἀκούω περί ὁ ἐν ὁ πόλις , ὁ δέ “ λόχος δέ ὑποθωρήσσομαι ” περί ὁ πολέμιος , καί ὁ “ ὁ δέ εἶμι ” περί ὁ πολέμιος ὁ εἰς ὁ ἀδήν - δράω ἄπειμι . ὁ δέ σκοπός ὁ πολέμιος εἰμί . ὁ δέ “ ὁ δέ ὡς οὖν πυνθάνομαι πολύς κέλαδος παρά βοῦς ” ἐπί ὁ ἐν ὁ πόλις ἀκούω · καθέζομαι γάρ ἐν ἐκκλησία βουλεύω , ὁ τεῖχος φρουρέω παρά - δίδωμι ὁ ἀπόλεμος ἡλικία · ὁ γάρ “ ἱερός προπάροιθε κάθημαι ” σημαίνω ἐκκλησία , ἐν ὅς εἴρω καί ἐκκλησιάζω . ὅτε δέ αὖος - ὁ μηνύω ὁ κατά ὁ ποίμνιον , ἐπιτρέχω , καί ἐξέρχομαι συμ - βάλλω μάχη . ἔχω δέ εἄν πιθανότης ὁ διατύπωσις , εἰμί μή πρός - ὁ μέν βιάζομαι ὁ ἀπόδοσις εἰμί ὁ τοιοῦτος στίχος “ ὁ δέ οὔπω πείθω , λόχος δέ ὑποθωρήσσομαι . ” ὁ μέν γάρ “ ὁ δέ οὔπω πεῖ - θνῄσκω ” ἀξιόω περί ὁ ἔνδον διακούω , ὁ δέ “ λόχος δέ ὑπεθωρής - σοντο ” περί ὁ ἐκτός , ἵνα εἰμί ὁ “ ὁ δέ οὔπω πείθω ” ἀντί ὁ μή πείθω αὐτός εἰς λόχος θωρήσσω ὁ ὁ πρόκλησις ποιέω - μένω . ὁ δέ “ ὁ δέ οὔπω πείθω ” εἄν ἀκούω ἀντί ὁ μή Πειθό - Μένων αὐτός , βίαιος . πάλιν δέ μεταξύ ὁ “ λόχος δέ ὑποθωρήσσομαι , ὁ δέ εἶμι ” ἐμβάλλω φάσκω περί ὁ ἔνδον , ὅτι ὁ ἀπόλεμος τειχοφυλακέω ὑπό ἀσθένεια , εἰμί ἐλέγχω ὁ ποιητής μή δύναμαι φράζω ἀτάρακτος . πάντως δέ λόχος οὐ ἐκ πᾶς εἰμί ὁ ἐν ὁ δύο στρατόπεδον , ἀλλά τις · πῶς οὖν ὑπεξέρχομαι ὁ ἐν ὁ πόλις φανερῶς τε καί ἀδεῶς ὁ πολιορκέω κωλύω ; ἄμι - νόος οὖν ὁ οὗτος διατυπόω ὁ πλάσμα . δύο στρατός ἐπέρχομαι πόλις ὁ λεῖος περιελαύνω , καί ὁ πόλις πολιορκέω ἀξιόω ὁ ἐν αὐτός κτῆμα λαμβάνω ὁ ἥμισυς ἐπί ὅς τε κατατίθημι ὁ πόλεμος . ὁ δέ ἐν ὁ πόλις οὐ πείθω , ἀλλά ἐνεδρεύω ἐπί πότος ἐρχόμενος ὁ τετράπους ἀπελαύνω . ὁ πολέμιος δέ στρατός , καίπερ ἐκκλησιάζω , ἐπεί πυνθάνομαι οὗτος , ὁ ἵππος ἐπιβαίνω ἐπέρχομαι αὐτός · ὅτι γάρ αὐτός εἰμί ( λέγω δέ ὁ στρατός ) εκκλησία - ζῶ , δηλόω περί αὐτός εἶπον “ δίχα δέ σφεῖς ἁνδάνω βούλλα . ” ἀκόλουθος εἴρω ἐπί ὁ ἐκτός , ὅτι οὐ πείθω μέν γε , εἰς δέ λόχος καθοπλίζω , παραδίδωμι ὁ ἀστράτευτος ὁ φρουρά ὁ τεῖχος . καί ὁ “ ὁ δέ εἶμι ” ἐπί ὁ ἐκ ὁ πόλις ἀκόλουθος ἐπάγω , λάθρῃ ἔξειμι αὐτός , καί ὅθεν οὐ εἰμί προσδοκάω ὁ ἔξω ἀνοχή ἔχω ὁ πόλεμος καί ἐκκλησιάζω . αὐτός τε ὁ σκοπός ὁ εἰς ὁ λόχος ἐξέρχομαι . καί ὁ τέρπω ὁ σῦριγξ νομεύς εἰμί μέν ὁ πολέμιος ἄγω , ἔχω λόγος , εἰμί δέ ὁ ἐν ὁ πόλις , παράλογος . οὖον γάρ ὁ ὁ πολιορκέω τέρπω , ἀλλά ὁ ὁ πολιορκέω . καί λοιπός ἀκόλουθος ἐπέρχομαι ὁ στρατός περί - κάθημαι μέν οὐδείς ὁ πόλις , μάχη δέ περί ὁ λόχος γίγνομαι . ἄλλος δέ ἀξιόω ὁ δύο στρατός ὁ μέν φίλιος εἰμί ὁ ἔνδον , ὁ δέ πολέμιος · καί ὁ μέν πολέμιος αἱρέω βούλομαι ὁ πόλις , ὁ δέ φίλιος ἀξιόω ὁ ἥμισυς δίδωμι ὁ ἐν ὁ πόλις κτῆμα · ὁ δέ πολέμιος μήπω πείθω , ἀλλά βουλεύω · ὅς βουλεύω , λόχος αὐτός ὁ πόλις συνίστημι ὁ ὁ ἔνδον φίλος στρατιώτης . ταράσσω δέ καί ὁ τοιοῦτος ἐκδοχή , ὡς ἔπειμι σύ κατά αὐτός ὁ ἔπος εἰμί δῆλος , ὥστε ὁ δύο ἀπόδοσις ἔχω ὁ ὁμηρικός διάνοια . ἐκεῖνος μέντοι παρέρχομαι οὐ ἄξιος , ὅτι ὁ Τέρι Παρμενίσκος στίζω ἀξιόω ἐπί ὁ “ τεῖχος μέν ἄρα ἄλοχος τε Φίλαι καί νήπιος τέκνον ῥύομαι ἐφίστημι , μετά δέ ἀνήρ ὅς ἔχω γῆρας ” ( 514 ) μετά ὁ ῥύομαι , εἶτα συνάπτω ὁ ἑξῆς “ ἐφίστημι , μετά δέ ἀνήρ ὅς ἔχω γῆρας . ” ἐάν γάρ ὁ ἄνω , φημί , συνάπτω , σολοικισμός εἰμί , ἐπεί θηλυκός πρόκειμαι καί οὐδέτερος , ὁ δέ ἵστημι ἀρ - σενικόν . δύναμαι οὖν φαίνω πρός αὐτός ὅτι καί οὕτως Ὅμηρος πολύς σχηματίζω · καί αὐτός γάρ λέγω “ κλυτός Ἱπποδάμεια ” ( Il . 2 , 742 ) καί “ θῆλυς ἀϋτμή ” καί “ ὀλοός ὀδμή ” ( Od . 4 , 442 ) καί “ ὄψ χάλκεος ” ( 222 ) καί “ ἅλς πολιός ” ( Il . 20 , 229 ) . καί ἐπί δυικός “ οὐ εἄν ἐπί ἡμέτερος ὄχεα πλήσσω κεραυνός ” ( Il . 8 , 455 ) . ἄλλως τε ἐν ὁ τέκνον καί ὁ ἀνήρ εἰμί · τίς οὖν κωλύω πρός ὁ σημαίνω ἀπαντάω , ὡς ἐπί ἄλλος μυρίος , οἷος “ νεφέλη δέ ὅς ἀμφιβαίνω κυάνεος , ὁ μέν οὔποτε ἐρωέω ” ( Od . 12 . 74 ) ; πρός γάρ ὁ νέφος ὁ ἀπόδοσις . πάλιν “ ἤδη ἐπί δεξιός ἤδη ἐπί ἀριστερός νωμάω βοῦς ἀζαλέος , ὁ ἐγώ εἰμί ταλαύρινος πόλος - μιζεω ” ( Il . 7 , 238 ) · πρός γάρ ὁ σάκος ὁ ἀναφορά . καί εἶπον ἐπί εἰροπόκος οἶς ” ἐπάγω “ ὁ δέ ἐρῆμος φοβέω ” ( Il . 5 , 137 . 140 ) · πρός γάρ ὁ πρόβατον ὁ σχῆμα . καί ἐνταῦθα οὖν πρός ὁ παῖς φημί ἄν τις εἰμί ὁ ἀναφορά . ἐν δέ ὁ ὑπόκειμαι καί δύο σχῆμα μίγνυμι ἐπί ὁ “ διάνδιχα πᾶς δατέομαι , κτείνω - βρόχος ὅσος πτολίεθρον ἐπαίρω ἐντός ἐέργω · ” ὁ γάρ ἅπας πρός ὁ κτῆμα ἀναφέρω , ὁ δέ ὅσος πρός ὁ κτῆσις . ἐγώ δέ δοκέω παραπλήσιος τίς νῦν ἐνθάδε πάσχω ὁ φράσις ὁ λέγω Ἀλκμανικός σχῆμα , ὅσπερ εἰμί τοιοῦτος · “ ἔνθα μέν εἰς Ἀχέρων Φλεγέθων τε ῥέω Κωκυτός τε ” ( Od . 10 , 513 ) , “ εἰμί δέ καί Ἄρης ἄρχω μάχη ἢ Φοῖβος Ἀπόλλων ” ( Il . 20 , 138 ) . ὥσπερ γάρ ἐν οὗτος ἐν μέσος κεῖμαι ὅς ἐσθίω ἐπάγω , οὗτος καί ἐπί ὁ νῦν ζητέω · εἰμί γοῦν ὁ ἐφίστημι ἐπάγω ὁ “ μετά δέ ἀνήρ ὅς ἔχω γῆρας , ” οὐδέ ἄν ἔτι ζητέω . μόνος δέ οὗτος διαφέρω ὁ Ἀλκμανικός , ὅς ἐκεῖνος μέν ὁ παρά ἀριθμός σχῆμα ὑπο - πίπτω , οὗτος δέ ὁ παρά γένος . ὑπερβατόν δέ ἀμφότερος λύω .