scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 4.20.82
234 . ἀνηρείψαντο ] ἀπὸ τῆς ἔρας ἀνεβάστασαν . ὑφ᾿ ἓν δὲ τὸ ἀνηρείψαντο . τινὲς δὲ τὸν ἂν σύνδεσμον ἀνεδέξαντο , ἵν᾿ ᾖ ὁ λόγος οὕτως · τοῦτον δὲ ὅσον ἕνεκα τοῦ κάλλους καὶ ἀνηρείψαντο ἂν οἱ θεοὶ , δηλονότι εἰ μὴ ἐτεθνήκει . καὶ γὰρ οὐδέποτε , φασὶ , παρὰ τῷ ποιητῇ εἰσάγεται οἰνοχοεύων ὁ Γανυμήδης . ἀλλὰ πρὸς τοῦτο λεκτέον , πρῶτον μὲν ὡς οὐδέποτε χωρὶς τοῦ αν ὁ ποιητὴς λέγει τὸ ἠρείψαντο · ἔπειτα ἐν ἑτέροις λέγει “ δῶχ᾿ υἷος ποινὴν Γανυμή - δεος . ” τὸ δὲ πάντων μεῖζον , ὁ καί συμπλεκτικὸς ἐπιζητεῖ πράγ - ματα ἃ συμπλέκει , ὁ δὲ ἄν ἀναιρετικός ἐστι πάντων τῶν προῦ - παρχόντων · πῶς οὖν δύναται συνταχθῆναι ὁ ἄν τῷ καί ; εἰ δέ φασιν ὡς οὐ φαίνεται διακονούμενος τοῖς θεοῖς , ἴστωσαν ὅτι δύο συμπόσια παρεισάγονται , καὶ ἐν μὲν τῷ πρώτῳ γέλωτος ἕνεκεν ὁ Ἥφαιστος οἰνοχοεῖ , ἐν δὲ τῷ ἑτέρῳ Ἥβη · παρεῖναι γὰρ τοῦτον οὐκ εἰκὸς εἰς καταστροφὴν Ἰλίου τοῖς θεοῖς βουλευομένοις . Μνασέας δέ φησιν ὑπὸ Ταντάλου ἡρπάσθαι καὶ ἐν κυνηγεσίῳ ἀναιρεθῆναι , Δωσιάδης δὲ ὑπὸ Μίνω · καὶ ὁ λιμὴν ὅθεν ἡρπάσθη , Ἁρπαγίας καλεῖται · ἀξιοῦντος δὲ μιγῆναι αὐτῷ κατακρημνίσαι αὑτόν · τὸν δὲ πλάσασθαι τῷ πατρὶ ὡς θύελλα αὐτὸν ἥρπασεν . ἐξ αὐτῶν δὲ πρῶτον ἡ παιδεραστία ἤρξατο · τῇ γὰρ εὐεξίᾳ τῶν σωμάτων ἐκινήθησαν κατ᾿ ἀλλήλων . * Πορφυρίου . κατηγοροῦσι τοῦ ποιητοῦ ὡς μαχόμενα λέγοντος , ὅταν ποτὲ μὲν τὸν Γανυμήδην οἰνοχόον εἶναι τῶν θεῶν λέγῃ , ποτὲ δὲ τὴν Ἥβην . οὐκοῦν λύσομεν ὀνόματι καὶ λέξει , ὅτι οὐχὶ τῶν θεῶν , ἀλλὰ τοῦ Διὸς αὐτὸν οἰνοχόον ἀποφαίνει ( ἔχει γὰρ ἡ λέξις οὕτως “ τὸν καὶ ἀνηρείψαντο θεοὶ Διὶ οἰνοχοεύειν ” ) , ἡ δὲ Ἥβη τοῖς θεοῖς οἰνοχοεῖ . προσώπῳ δὲ , ὅτι τὸ μὲν ἐκ τοῦ ποιητοῦ λέγεται , τὸ δὲ ἐξ Αἰνείου , ὃν εἰκὸς μεγαλύνειν τὸ αὑτοῦ γένος . καιρῷ δὲ καὶ χρόνῳ , ὡς ἐγχωρεῖ πάλαι ποτὲ αὐτὸν ἁρπασθέντα πρὸς τὴν διακονίαν ταύτην ὑπὸ τοῦ θνητὸν εἶναι μηκέτι παραμένειν ἕως τῶν Ἰλιακῶν . ἔθει δὲ , ὡς πολλοῖς νενομισμένον ἐστὶν οἰνοχόοις χρῆσθαι ἄρρεσι καὶ θηλείαις , ὥστε οὐδ᾿ ἐν θεοῖς ἄτοπον τοῦτο . τὸ μὲν οὖν ἐναντίον οὕτως ἐλέγχεται , τὸ δ᾿ ἀδύνατον ἐγκαλεῖται οὕτως .
Lemmas: 234 . ἀνερείπομαι ] ἀπό ὁ ἴκτηρ ἀναβαστάζω . ὑπό εἷς δέ ὁ ἀνερείπομαι . τις δέ ὁ εἄν σύνδεσμος ἀναδέχομαι , ἵνα εἰμί ὁ λόγος οὕτως · οὗτος δέ ὅσος ἕνεκα ὁ κάλλος καί ἀνερείπομαι εἄν ὁ θεός , δηλονότι εἰμί μή θνῄσκω . καί γάρ οὐδέποτε , φημί , παρά ὁ ποιητής εἰσάγω οἰνοχοεύω ὁ Γανυμήδης . ἀλλά πρός οὗτος λεκτέος , πρῶτος μέν ὡς οὐδέποτε Χωρὶς ὁ αν ὁ ποιητής λέγω ὁ ἐρείπω · ἔπειτα ἐν ἕτερος λέγω “ δίδωμι υἱός ποινή Γανυμή - δέος . ” ὁ δέ πᾶς μείζων , ὁ καί συμπλεκτικός ἐπιζητέω πράγ - μάτη ὁ συμπλέκω , ὁ δέ ἄν ἀναιρετικός εἰμί πᾶς ὁ προῦ - παρέχω · πῶς οὖν δύναμαι συντάσσω ὁ ἄν ὁ καί ; εἰμί δέ φημί ὡς οὖον φαίνω διακονέω ὁ θεός , οἶδα ὅτι δύο συμπόσιον παρεισάγω , καί ἐν μέν ὁ πρῶτος γέλως ἕνεκα ὁ Ἥφαιστος οἰνοχοεύς , ἐν δέ ὁ ἕτερος Ἥβη · πάρειμι γάρ οὗτος οὐ εἰκός εἰς καταστροφή Ἴλιον ὁ θεός βουλεύω . Μνασέας δέ φημί ὑπό Τάνταλος ἁρπάζω καί ἐν κυνηγέσιον ἀναιρέω , Δωσιάδης δέ ὑπό Μίνως · καί ὁ λιμήν ὅθεν ἁρπάζω , ἀρπαγία καλέω · ἄξιος δέ μίγνυμι αὐτός κατακρημνίζω ἑαυτοῦ · ὁ δέ πλάσσω ὁ πατήρ ὡς θύελλα αὐτός ἁρπάζω . ἐκ αὐτός δέ πρῶτος ὁ παιδεραστία ἄρχω · ὁ γάρ εὐεξία ὁ σῶμα κινέω κατά ἀλλήλων . * Πορφύριος . κατηγορέω ὁ ποιητής ὡς μάχομαι λέγω , ὅταν ποτέ μέν ὁ Γανυμήδης οἰνοχόος εἰμί ὁ θεός λέγω , ποτέ δέ ὁ Ἥβη . οὐκοῦν λύω ὄνομα καί λέγω , ὅτι οὐ ὁ θεός , ἀλλά ὁ Ζεύς αὐτός οἰνοχόος ἀποφαίνω ( ἔχω γάρ ὁ λέξις οὕτως “ ὁ καί ἀνερείπομαι θεός Ζεύς οἰνοχοεύω ” ) , ὁ δέ Ἥβη ὁ θεός οἰνοχοεύς . πρόσωπον δέ , ὅτι ὁ μέν ἐκ ὁ ποιητής λέγω , ὁ δέ ἐκ Αἰνείας , ὅς εἰκός μεγαλύνω ὁ αὐτός γένος . καιρός δέ καί χρόνος , ὡς ἐγχωρέω πάλαι ποτέ αὐτός ἁρπάζω πρός ὁ διακονία οὗτος ὑπό ὁ θνητός εἰμί μηκέτι παραμένω ἠώς ὁ Ἰλιακός . ἔθος δέ , ὡς πολύς νομίζω εἰμί οἰνόχοος χράω ἄρσην καί θῆλυς , ὥστε οὐδέ ἐν θεός ἄτοπος οὗτος . ὁ μέν οὖν ἐναντίος οὕτως ἐλέγχω , ὁ δέ ἀδύνατος ἐγκαλέω οὕτως .