scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 5.1.205
341 . χρειώ ] ὄνομα ώς Κλειώ · καὶ γὰρ “ χρειοῖ ἀναγκαίῃ ” ( Il.8.57 ) . 341 . ἀεικέα λοιγόν ] ὑβριστικόν · “ ἀεικίζει μενεαίνων ” ( Il . 24 . 54 ) . 342 . φρεσὶ θύει ] ἐμφαντικῶς τὸ λυσσῶδες αὐτοῦ καὶ ἄλογον παρέστησεν · μάρτυρας οὖν ὑμᾶς σχήσω τῆς παραπληξίας αὐτοῦ , ὅτι οὐκ οἶδε προνοῆσαι στρατιᾶς . 343 . οὐδέ τι οἶδεν ] τὸ δὲ ἐναντίον “ ὅρα πρόσ〈σ〉ω καὶ ὀπί〈σ〉σω ” ( Il . 18 . 250 ) . δεῖ γὰρ μὴ τὰ παρόντα μόνον ἀλλὰ καὶ τὰ μέλ - λοντο σκοπεῖν · λείπει οὖν τοῖς ἐπιρρήμασι τὸ τ . ] μέγιστον καὶ ψιλῷ ἀνθρώπῳ πρὸς κατηγορίαν ἡ ἀπρονοησία , ὥς που φησί “ νήπιοι ἀγροιῶται , ἐφημέρια φρονέοντες ” ( Od . 21 . 85 ) . 344 . * μαχέοιντο ] πλεονασμὸς τοῦ ε . 345 . Πάτροκλος δὲ φίλῳ ] τὸ ἤπιον αὐτοῦ διὰ τῆς σιωπῆς τῆς νῦν τε κἀν ὅλῃ τῇ στάσει κἀν τῷ μηνιθμῷ δείκνυται · καὶ νῦν δὲ οὐ φθέγγεται , ἵνα μὴ ἢ παροξυντικός . 346 . * καλλιπάρῃον ] εὔκαιρον τὸ ἐπίθετον , τὴν τοῦ ἐρῶντος διάθεσιν ἐμφαῖνον τῷ δηλοῦν οἵας ἐρᾶται . 347 . τὼ δʼ αὖτις ἴτην ] οὔτε γὰρ ἐπαινεῖν οὔτε ψέγειν εἶχον τὸ λεχθέν . οὐ λαβόμενοι δὲ τῆς χειρὸς ἦγον ὡς ἐπετάχθησαν . 348 . 〈 ἀέκουσα ⟩ ] ἔστι γὰρ φίλανδρος , ὡς τὸ πρόσωπον αὐτῆς δηλοῖ δευτέραν δὲ ταύτην ὁρίζεται εἶναι αἰχμαλωσίαν καὶ διὰ μιᾶς λέξεως ὁλόκληρον ἡμῖν ἦθος προσώπου δεδήλωκεν . 349 . δακρύσας ἑτάρων ] ἕτοιμον τὸ ἡρωικὸν πρὸς δάκρυα · καὶ Ὀδυσσεὺς “ ὡς δὲ γυνὴ κλαίῃσι ” ( Od . 8 . 523 ) , καὶ ἡ παροιμία “ ἀεὶ δʼ ἀριδάκρυες ἀνέρες ἐσθλοί . ” Ἀγαμέμνων 〈 δὲ ὡς κρήνη ⟩ “ ἥτε κατʼ ⌈ αἰ⌋γίλιπος πέτρης ” ( Il . 9 . 15 ) . ἄλλως τε καὶ φιλότιμος ὢν ἀνιᾶται τῇ ὕβρει παλαιᾶς τε συνηθείας στέρεται · ἴσως δὲ καὶ τὸ γύναιον ἀκουσίως ἀπαλλαττόμενον ἐλεεῖ · ἄκρως δὲ ἐρῶντα χαρακ - τηρίζει · οὗτοι γὰρ ταῖς ἐρημίαις ἥδονται , ἵνʼ οὕτω τῷ πάθει σχολά ζωσιν ὑπὸ μηδενὸς ὀχλούμενοι . * νόσφι ] ὅπως μὴ γελῷτο παρὰ τῶν ἑταίρων · ἢ πρὸς τὴν διάλεξιν τῆς μητρός . § . τὸ δὲ “ ἄφαρ ” δηλοῖ καὶ τὸ ἔπειτα · “ τό κεν ἧμιν ἄφαρ πολὺ λώι⌈ον ⌋ ” ( Od . 2 . 169 ) . 350 . θῖνʼ ἐφʼ ἁλὸς πολιῆς , ὁρ〈ό〉ων ἐπὶ οἴνοπα πόντον ] οἰκεῖον τῇ θινὶ τὸ πολιόν , τῷ δὲ πόντῳ τὸ οἶνοψ . § . γράφεται καὶ “ ἐπʼ ἀπείρονα πόντον . ” ὁρόων ἐπὶ οἴνοπα πόντον ] ἱκανὴ παραμυθία τοῖς ἐπὶ ξένης λυπου - μένοις εἰς τὴν θάλασσαν ἀφορᾶν , διʼ ὡς τῶν πατρίδων εἴργονται . καὶ Ὀδυσσεὺς “ πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον δερκέσκετο ” ( Od . 5 . 84 ) · τάχα δὲ ὁ Ἀχιλλεὺς καὶ ὡς εἰς συγγενὲς τῇ μητρὶ χωρίον ἀφορᾷ τὴν θάλασσαν .
Lemmas: 341 . χρεώ ] ὄνομα οὖς Κλειώ · καί γάρ “ χρεώ ἀναγκαίη ” ( Il.8.57 ) . 341 . ἀεικής λοιγός ] ὑβριστικός · “ ἀεικίζω μενεαίνω ” ( Il . 24 . 54 ) . 342 . φρήν θύω ] ἐμφαντικός ὁ λυσσώδης αὐτός καί ἄλογος παρίστημι · μάρτυς οὖν σύ ἔχω ὁ παραπληξία αὐτός , ὅτι οὐ οἶδα προνοέω στρατιά . 343 . οὐδέ τίς οἶδα ] ὁ δέ ἐναντίος “ ὁράω πρόσ〈σ〉ω καί ὀπίζω ” ( Il . 18 . 250 ) . δεῖ γάρ μή ὁ πάρειμι μόνος ἀλλά καί ὁ Μέλ - Λόντο σκοπέω · λείπω οὖν ὁ ἐπίρρημα ὁ τ . ] μέγας καί ψιλός ἄνθρωπος πρός κατηγορία ὁ ἀπρονοησία , ὅς ποῦ φημί “ νήπιος ἀγρότης , ἐφημέριος φρονέω ” ( Od . 21 . 85 ) . 344 . * μάχομαι ] πλεονασμός ὁ ε . 345 . Πάτροκλος δέ φίλος ] ὁ ἤπιος αὐτός διά ὁ σιωπή ὁ νῦν τε ἐν ὅλος ὁ στάσις ἐν ὁ μηνιθμός δείκνυμι · καί νῦν δέ οὖον φθέγγομαι , ἵνα μή ἢ παροξυντικός . 346 . * καλλιπάρῃος ] Εὔκαιρον ὁ ἐπίθετος , ὁ ὁ ἐράω διάθεσις ἐμφαίνω ὁ δηλόω οἷος ἐράω . 347 . ὁ δέ αὖτις εἶμι ] οὔτε γάρ ἐπαινέω οὔτε ψέγω ἔχω ὁ λέγω . οὖον λαμβάνω δέ ὁ χείρ ἄγω ὡς ἐπιτάσσω . 348 . 〈 ἄκων ⟩ ] εἰμί γάρ φίλανδρος , ὡς ὁ πρόσωπον αὐτός δηλόω δύο δέ οὗτος ὁρίζω εἰμί αἰχμαλωσία καί διά εἷς λέξις ὁλόκληρος ἐγώ ἦθος πρόσωπον δηλόω . 349 . δάκρυ ἑταῖρος ] ἑτοῖμος ὁ ἡρωϊκός πρός δάκρυ · καί Ὀδυσσεύς “ ὡς δέ γυνή κλαίω ” ( Od . 8 . 523 ) , καί ὁ παροιμία “ ἀεί δέ ἀριδάκρυος ἀνήρ ἐσθλός . ” Ἀγαμέμνων 〈 δέ ὡς κρήνη ⟩ “ ὅστε κατά ⌈ αἰγίλιψ πέτρα ” ( Il . 9 . 15 ) . ἄλλως τε καί φιλότιμος εἰμί ἀνιάω ὁ ὕβρις παλαιός τε συνήθεια στέρομαι · ἴσως δέ καί ὁ γύναιον ἀεκούσιος ἀπαλλάσσω ἐλεέω · ἄκρως δέ ἐράω χαρακ - τηρίζω · οὗτος γάρ ὁ ἐρημία ἥδομαι , ἵνα οὗτος ὁ πάθος σχολή ζῶ ὑπό μηδείς ὀχλέω . * νόσφι ] ὅπως μή γελάω παρά ὁ ἑταῖρος · ἢ πρός ὁ διάλεξις ὁ μήτηρ . § . ὁ δέ “ ἄφαρ ” δηλόω καί ὁ ἔπειτα · “ ὁ ἄν ἡμεῖς ἄφαρ πολύς λώι⌈ον ⌋ ” ( Od . 2 . 169 ) . 350 . θίς ἐπί ἅλς πολιός , ὁράω ἐπί οἶνοψ πόντος ] οἰκέω ὁ θίς ὁ πολιός , ὁ δέ πόντος ὁ οἶνοψ . § . γράφω καί “ ἐπί ἤπειρος πόντος . ” ὁράω ἐπί οἶνοψ πόντος ] ἱκανός παραμυθία ὁ ἐπί ξένος λυπέω - μένω εἰς ὁ θάλασσα ἀφοράω , διά ὡς ὁ πατρίς εἴργω . καί Ὀδυσσεύς “ πόντος ἐπί ἀτρύγετος δέρκομαι ” ( Od . 5 . 84 ) · τάχα δέ ὁ Ἀχιλλεύς καί ὡς εἰς συγγενής ὁ μήτηρ χωρίον ἀφοράω ὁ θάλασσα .