scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 3.4.223
447 . * σύν ῥʼ ἔβαλον ῥινούς ] ἐλέγομεν περὶ τῶν παραβολῶν ὅτι πολλάκις τὰ οἰκεῖα τοῖς πράγμασιν ὀνόματα περιτίθησι τοῖς ἐν ταῖς παραβολαῖς ὁμοιώμασιν , ἐν πολλοῖς δὲ καὶ ἔμπαλιν . εἰς δὲ πίστιν τούτου παρακείσθω καὶ ταῦτα . συμβάλλουσι μὲν ἀλλήλοις στρατοὶ τὸν πόλεμον , “ σύν ῥ’ ἔβαλον ῥινοὺς , σὺν δʼ ἔγχεα καὶ μένεʼ ἀνδρῶν ” ( Il . 12 , 181 ) . μίσγονται δὲ ποταμοὶ καὶ τὰ ὑγρά “ οἱ μὲν ἂρ οἶνον ἔμισγον ἐνὶ κρητῆρσι καὶ ὕδωρ ” ( Od . 1 , 110 ) . ὅθεν τὸ καταδεχόμενον τοὺς ποταμοὺς χωρίον μισγάγκεια εἴρηται . ἀλλʼ ὅμω ςαὐτὸς ἐναλλὰξ ἐπὶ μὲν τῶν ποταμῶν ἔφη τὸ συμβάλλειν ὅπερ ἦν ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων “ εἰς μισγάγκειαν συμβάλλετον ὄβριμον ὕδωρ ” ( Il . 4 , 453 ) . ἐπὶ δὲ τῶν στρατῶν τὸ μίσγεσθαι , ὅπερ ἦν οἰκεῖον ποταμῷ “ ὣς τῶν μισγομένων γένετʼ ἰαχή τε φόβος τε ” ( Il . 4 , 456 ) . συνεχώρει δὲ τὸ μέτρον εἰπεῖν ἐς μισγάγκειαν συμ - μίσγετον ὄβριμον ὕδωρ , Ὁμηρικοῦ ὄντος τοῦ παρετυμολογεῖν ὡς τὸ “ τέμενος τάμον ” ( Il . 6 , 194 ) . καὶ “ κειμήλια κεῖται ” ( Il . 6 , 47 ) . καὶ “ ἅρπαι ἀνηρείψαντο ” ( Od . 1 , 241 ) . καὶ “ μένος οἴχεται ὃ πρὶν ἔχεσκες ” ( Il . 5 , 472 ) . καὶ “ φής που ἄτερ λαῶν πόλιν ἑξέμεν ” ( Il . 5 , 473 ) . ὁ δὲ προείλετο τὴν ἀντίδοσιν τῶν ὀνομάτων εἰς ἑνωτικὴν τοῦ φραζομένου πρὸς τὸ εἰκαζόμενον , εἴ γε αἱ αὐταὶ φωναὶ πρέ - πουσιν ἑκατέρις , ἐπὶ δὲ τῶν Αἰάντων καὶ τολμήσας νέφος εἶπε , καὶ κατὰ μεταφορὰν πεζῶν καὶ ὡς εὔλογον τὴν τόλμαν τῇ παρα - βολῇ ἐπιστώσατο , καὶ τὰς φωνὰς ἤμειψεν ἐπειπὼν τὸ παραβληθὲν τῷ παραβαλλομένῳ . “ ἦλθε δʼ ἐπʼ Αἰάντεσσι κιὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν , τὼ δὲ κορυσσέσθην , ἅμα δὲ νέφος εἵπετο πεζῶν ” ( Il . 4 , 273 ) . προαναφωνήσας οὖν νέφος πεζῶν ἐξ αὐτοῦ πλάσσει παρα - βολὴν “ ὡς δʼ ὅτʼ ἀπὸ σκοπιῆς εἶδεν νέφος αἰπόλος ἀνὴρ ἐρχόμενον κατὰ πόντον ὑπὸ ζεφύροιο ἰωῆς . τῷ δέ τʼ ἄνευθεν ἐόντι μελάντερον ἠΰτε πίσσα φαίνετʼ ἰὸν κατὰ πόντον · ἄγει δέ τε λαίλαπα πολλήν . τοῖαι ἅμʼ Αἰάντεσσι διοτρεφέων αἰζηῶν δήϊον ἐς πόλεμον πυκιναὶ κίνυντο φάλαγγες κυάνεαι σάκεσίν τε καὶ ἔγχεσι πεφρικυῖαι ” ( Il . 4 , 280—282 ) . τὸ μὲν νέφος ἐρχόμενον καὶ ἰὸν καὶ ἄγον λαίλαπα εἶπεν , ὅ ἐστι πρᾶγμα στρατιώτου , ἐπὶ δὲ τῆς φάλαγγος κίνυντο , ὅπερ ἐπὶ νέφους τάττει κινήσει πυκινὴν νεφέλην καὶ πυκιναὶ φάλαγγες καὶ κυάνεον νέφος καὶ κυάνεαι φάλαγγες · ἤμειψε καὶ ἐπὶ τοῦ λέοντος καὶ τῆς Πηνελόπης τὰς φωνάς “ ὅσσα δὲ μερμή - ριξε λέων ἀνδρῶν ἐν ὁμίλῳ δείσας ὁππότε μιν δόλιον περὶ κύκλον ἄγουσι , τόσσα μιν ὁρμαίνουσαν ἐπήλυθε νήδυμος ὕπνος ” ( Od . 792—794 ) . μτρμηρίζει μὲν γὰρ κυρίως ἄνθρωπος , ὁρμαίνει δὲ λέων . ὁ δʼ ἐνήλλαξε . τῷ δὲ τήκεσθαι κυρίως ἐπὶ τῆς χιόνος χρησάμενος ἐνδιατρίβειν ὡς ἐναργεῖ πολλάκις οὐκ ὤκνησε καὶ τῷ αὐτῷ χρή - σασθαι ἐπὶ τῆς διὰ λύπην τοῖς δακρύοις διαρρεομένης , “ ὡς δὲ χιὼν κατατήκετ᾿—ἥν τʼ εὖρος κατέτηξε , τηκομένης δʼ ἄρα τῆς—ὣς τῆς τήκετο καλὰ παρήϊα δακρυχεούσης ” ( Od . 19 , 205 ) , καίτοι ἐν ἄλλοις εἰπὼν “ τῆς δʼ ἐλεεινοτάτῳ ἄχεϊ φθινύθουσι παρειαί . ” σύν ῥʼ ἔβαλον ῥινοὺς , σὺν δʼ ἔγχεα ] τὰς μὲν πρὸς τὸ μηδὲν παθεῖν , τὰ δὲ , ἵνα τι δράσωσιν .
Lemmas: 447 . * σῦς ἄρα βάλλω ῥίς ] λέγω περί ὁ παραβολή ὅτι πολλάκις ὁ οἰκεῖος ὁ πρᾶγμα ὄνομα περιτίθημι ὁ ἐν ὁ παραβολή ὁμοίωμα , ἐν πολύς δέ καί ἔμπαλιν . εἰς δέ πίστις οὗτος παράκειμαι καί οὗτος . συμβάλλω μέν ἀλλήλων στρατός ὁ πόλεμος , “ σῦς ἄρα βάλλω ῥινός , σύν δέ ἔγχος καί μένος ἀνήρ ” ( Il . 12 , 181 ) . μίσγω δέ ποταμός καί ὁ ὑγρός “ ὁ μέν ἄρα οἶνος μίσγω ἐν κρατήρ καί ὕδωρ ” ( Od . 1 , 110 ) . ὅθεν ὁ καταδέχομαι ὁ ποταμός χωρίον μισγάγκεια εἴρω . ἀλλά ὁμός αὐτός ἐναλλάξ ἐπί μέν ὁ ποταμός φημί ὁ συμβάλλω ὅσπερ εἰμί ἐπί ὁ ἄνθρωπος “ εἰς μισγάγκεια συμβάλλω ὄβριμος ὕδωρ ” ( Il . 4 , 453 ) . ἐπί δέ ὁ στρατός ὁ μίσγω , ὅσπερ εἰμί οἰκέω ποταμός “ ὡς ὁ μίγνυμι γενέτης ἰαχή τε φόβος τε ” ( Il . 4 , 456 ) . συγχωρέω δέ ὁ μέτρον εἶπον εἰς μισγάγκεια συμ - μίσγω ὄβριμος ὕδωρ , ὁμηρικός εἰμί ὁ παρετυμολογέω ὡς ὁ “ τέμενος τέμνω ” ( Il . 6 , 194 ) . καί “ κειμήλιον κεῖμαι ” ( Il . 6 , 47 ) . καί “ ἅρπη ἀνερείπομαι ” ( Od . 1 , 241 ) . καί “ μένος οἴχομαι ὅς πρίν ἔχω ” ( Il . 5 , 472 ) . καί “ φημί ποῦ ἄτερ λαός πόλις ἔχω ” ( Il . 5 , 473 ) . ὁ δέ προαιρέω ὁ ἀντίδοσις ὁ ὄνομα εἰς ἑνωτικός ὁ φράζω πρός ὁ εἰκάζω , εἰμί γε ὁ αὐτός φωνή πρώ - πω ἑκατερέω , ἐπί δέ ὁ Αἴας καί τολμάω νέφος εἶπον , καί κατά μεταφορά πεζός καί ὡς εὔλογος ὁ τόλμα ὁ παρά - βολή πιστόω , καί ὁ φωνή ἀμείβω ἐπιλέγω ὁ παραβάλλω ὁ παραβάλλω . “ ἔρχομαι δέ ἐπί Αἴας κίω ἀνά οὐλαμός ἀνήρ , ὁ δέ κορύσσω , ἅμα δέ νέφος ἕπω πεζός ” ( Il . 4 , 273 ) . προαναφωνέω οὖν νέφος πεζός ἐκ αὐτός πλάσσω παρά - βολή “ ὡς δέ ὅτι ἀπό σκοπιά ὁράω νέφος αἰπόλος ἀνήρ ἔρχομαι κατά πόντος ὑπό Ζέφυρος ἰωή . ὁ δέ τε ἄνευθεν εἰμί μέλας ἠΰτε πίσσα φαίνω ἰός κατά πόντος · ἄγω δέ τε λαῖλαψ πολύς . τοῖος ἅμα Αἴας διοτρεφής αἰζηός δάϊς εἰς πόλεμος πυκνός κίνυμαι φάλαγξ κυάνεος σάκος τε καί ἔγχος φρίσσω ” ( Il . 4 , 280—282 ) . ὁ μέν νέφος ἔρχομαι καί ἰός καί ἄγω λαῖλαψ εἶπον , ὅς εἰμί πρᾶγμα στρατιώτης , ἐπί δέ ὁ φάλαγξ κίνυμαι , ὅσπερ ἐπί νέφος τάσσω κινέω πυκνός νεφέλη καί πυκνός φάλαγξ καί κυάνεος νέφος καί κυάνεος φάλαγξ · ἀμείβω καί ἐπί ὁ λέων καί ὁ Πηνελόπη ὁ φωνή “ ὅσος δέ μερμή - ρίχνω λέων ἀνήρ ἐν ὅμιλος δείδω ὁπότε ὅς δόλιος περί κύκλος ἄγω , τόσος ὅς ὁρμαίνω ἐπέρχομαι νήδυμος ὕπνος ” ( Od . 792—794 ) . μτρμηριζεω μέν γάρ κύριος ἄνθρωπος , ὁρμαίνω δέ λέων . ὁ δέ ἐναλλάσσω . ὁ δέ τήκω κύριος ἐπί ὁ χιών χράω ἐνδιατρίβω ὡς ἐναργής πολλάκις οὐ ὀκνέω καί ὁ αὐτός χρή - σάω ἐπί ὁ διά λύπη ὁ δάκρυ διαλέγω , “ ὡς δέ χιών κατατήκω τε εὖρος κατατήκω , τήκω δέ ἄρα ὅς ὁ τήκω καλός πάρειμι δακρυχέων ” ( Od . 19 , 205 ) , καίτοι ἐν ἄλλος εἶπον “ ὁ δέ ἐλεεινός ἄχος φθίω παρειά . ” σῦς ἄρα βάλλω ῥινός , σύν δέ ἔγχος ] ὁ μέν πρός ὁ μηδείς πάσχω , ὁ δέ , ἵνα τίς δράω .