scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 3.5.78
137 . ἐπ᾿ εἰροπόκοις ὀΐεσσιν ] ἀντὶ τοῦ ταῖς ἐπαύλεσιν , ὡς τὸ “ ποιμαίνων δ᾿ ἐπ᾿ ὄεσσι μίγη ” ( Il . 6 , 25 ) . * Πορφυρίου . ἐν μὲν τοῖς ἀγροῖς τὰς οἰκοδομὰς οὕτω καταλέγου - σιν . αὐλὴ , καὶ ἐν ταύτῃ σταθμοὶ , ἔνθα ἕστηκε τὰ ζῷα , καὶ κλισίαι , ἔνθα καθεύδουσιν οἱ ἄνθρωποι , καὶ σηκοὶ , ἔνθα ἐγκλείουσι τὰ νεογνὰ , ὅταν τὰς μητέρας ἀμέλγωσιν ἢ εἰς νομὴν ἐκπέμπωσι . καὶ ἐπὶ μὲν τῆς αὐλῆς “ ὅν ῥά τε ποιμὴν ἀγρῷ ἐπ᾿ εἰροπόκοις ὀΐεσσιν χραύσῃ μέν τ᾿ αὐλῆς ὑπεράλμενον , οὐδὲ δαμάσσῃ . ” λέγει δὲ καὶ μέσαυλον , ὅτι ὁ τῆς αὐλῆς τόπος ἐν μέσῳ ἐστὶ τῶν βοῶν καὶ ἀπὸ μεσαύλοιο ( Il . 11 , 548 ) αὐλῆς . ἐν χόρτῳ δέ φησι ( ib . 774 ) τῷ περιωρισμένῳ τόπῳ καὶ περιέχοντι τὸ χώρισμα τῆς αὐλῆς . περὶ δὲ τῶν σταθμῶν “ ἀλλὰ κατὰ σταθμοὺς δύεται , τὰ δ᾿ ἐρῆμα φοβεῖται , ” δηλονότι εἰς τόπον ἐνδοτέρω τῆς αὐλῆς , ὃν σταθμὸν προσηγόρευον ἀπὸ τῶν ἑστώτων ἐν αὐτῷ ζῴων . διὸ καὶ Ἥφαιστος ποιεῖ “ σταθμούς τε κατηρεφέας ἠδὲ σηκούς ” ( Il . 18 , 589 ) · κατηρεφεῖς γὰρ καὶ ἐστε - γασμέναι αἱ κλισίαι διὰ τὸ τὴν αὐλὴν μὴ εἶναι τοιαύτην · τὸ γὰρ κατηρεφέας ἐκ κοινοῦ τῶν τε κλισιῶν καὶ τῶν σταθμῶν ἀκούουσιν . σηκοὶ δὲ ἔνθα συνέκλειον τὰ νεογνά · “ ὡς δ᾿ ὅταν ἄγραυλοι πόριες περὶ βοῦς ἀγελαίας ἐλθούσας ἐς κόπρον , ἐπὴν βοτάνης κορέσωνται , πᾶσαι ἅμα σπαίρουσιν ἐναντίαι , οὐδέ τι σηκοὶ ἴσχουσ᾿ , ἀλλ᾿ ἀδινὸν μυκώμεναι ἀμφιθέουσι μητέρας ” ( Od . 10 , 410 ) . ἔρσας καλεῖ ὁ ποιητὴς τὰς ἁπαλὰς καὶ νεογνὰς , καὶ νεηγενέας γαλαθηνάς ( Od . 4 , 336 ) . συμβέβηκε ταύτας ἐν τοῖς μυχοῖς καθεῖρχθαι . καὶ πάλιν “ Τρῶες δ᾿ , ὥστ᾿ ὄϊες πολυπάμονος ἀνδρὸς ἐν αὐλῇ μυρίαι ἑστήκασιν , ἀμελγόμεναι γάλα λευκὸν , ἀζηχὲς μεμακυῖαν ἀκούουσαι ὄπα ἀρνῶν ” ( Il . 4 , 433 ) · αὗται γὰρ ἐν τῇ αὐλῇ ἀμέλγονται , τὰ δὲ ἀρνία ἐν τῷ σηκῷ κατακέκλεισται . λέγει δὲ πάλιν “ στείνοντο δὲ σηκοὶ ἀρνῶν ἡδ᾿ ἐρίφων ” ( Od . 9 , 219 ) . ἐκ τούτων τοίνυν μεταφέρων ἐπὶ τῶν Τρώων φευγόντων φησὶν “ ἔνθα κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο , καί νύ κε σήκασθεν κατὰ Ἴλιον ἠΰτε ἄρνες ” ( Il . 8 , 130 ) · ἠλάθησαν γὰρ τῆς Ἰλίου εἰς τὸν ἐνδότατον τόπον , ὡς εἰς σηκὸν ἄρνες . ταῦτα μὲν οὖν ἐν ἀγροικίᾳ · ἐν δὲ τῇ πόλει ἀνάλογον τῷ σταθμούς τε κλισίας τε κατηρεφέας ἠδὲ σηκοὺς λέγειν , πλὴν τόδ᾿ ἄῤ αἴθουσαί τε καὶ ἕρκεα καὶ δόμοι ἀνδρῶν . αἴθουσαι δὲ αἱ ὑψηλαὶ στοαὶ ἀνθήλιοι , παρὰ τὸ καταίθεσθαι ὑπὸ τοῦ ἡλίου . εἶτα αὐλή · κατὰ γὰρ παράλειψιν τῆς αὐλῆς ἔφη τὰ ἕρκεα · ἐν γὰρ ἄλλοις τὸ πλῆρες ἔφη “ καὶ τότ᾿ ἐγὼ θαλάμοιο θύρας πυκινῶς ἀραρυίας ῥήξας ἐξῆλθον , καὶ ὑπέρθορον ἑρκίον αὐλῆς ” ( Il . 9 , 475 ) · καὶ πάλιν ἄλλως ἔφη “ παρὲκ μέγα τειχίον αὐλῆς ” ( Od . 16 , 165 ) · ἄλλοι δὲ ἀκρι - βέστερον αἰθούσας λέγουσι τῆς αὐλῆς τὰς στοὰς , ἵνα μὴ ἔξω ὦσι τῆς αὐλῆς , ἀλλὰ τὸ μὲν ἄστεγον καὶ ὑπαίθριον αὐλὴ , αἱ δὲ πέριξ τοῦ ὑπαιθρίου στοαὶ αἴθουσαι · αὐτὸς γὰρ ἔφη “ οὐδέποτ᾿ ἔσβη πῦρ , ἕτερον μὲν ὑπ᾿ αἰθούσῃ εὐερκέος αὐλῆς , ἄλλο δ᾿ ἐνὶ προδόμῳ πρόσθεν θαλάμοιο θυράων ” ( Il . 9 , 471 ) . ἦσαν γὰρ μετὰ τὰς αἰθούσας οἱ πρόδομοι , ὧν πάλιν ἐνδότεροι θάλαμοι , σὓς καὶ μυχοὺς καλοῦσι διὰ τοῦτο · “ κέκλετο δ᾿ Ἀρήτη λευκώλενος ἀμφιπόλοισι δέμνι᾿ ὑπ᾿ αἰ - θούσῃ θέμεναι ” ( Od . 7 , 335 ) · εἶτα ἐπιφέρει “ ὣς ὁ μὲν ἔνθα καθεῦδε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεὺς τρητοῖς ἐν λεχέεσσιν ὑπ᾿ αἰθούσῃ ἐριδούπῳ · Ἀλκίνοος δ᾿ ἄῤ ἔλεκτο μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο . ” ὅτι γὰρ τῆς αὐλῆς τῆς αὐτῆς ἔνδον εἰσὶν οἱ δόμοι , σαφῶς παρίστησι διὰ τούτων “ αὐτίκ᾿ ἔπειτ᾿ ἀνστάντες ἔβαν δόμον εἰς Ὀδυσῆος ” ( Od . 16 . 407 ) · εἶτα ἐπάγει “ κῆρυξ γάρ οἱ ἔειπε Μέδων , ὃς ἐπεύθετο βουλὰς αὐλῆς ἐκτὸς ἐὼν , οἱ δ᾿ ἐνδόθι μῆτιν ὕφαινον . ” καὶ πρόδομος οὖν ὁ μεταξὺ τόπος τοῦ τε δόμου καὶ τοῦ θαλάμου · “ ἄλλο δ᾿ ἐπὶ προδόμῳ πρόσθεν θα - λάμοιο θυράων ” ( Il . 9 , 473 ) . καὶ ὅταν οὖν λέγῃ “ ἀλλ᾿ ἐξελθόντες μεγάρων ἕζεσθε θύραζε ἐκ φόνου εἰς αὐλήν ” ( Od . 22 , 375 ) , ἐκ τῶν δόμων λέγει .
Lemmas: 137 . ἐπί εἰροπόκος οἶς ] ἀντί ὁ ὁ ἔπαυλις , ὡς ὁ “ ποιμαίνω δέ ἐπί οἶς μίγνυμι ” ( Il . 6 , 25 ) . * Πορφύριος . ἐν μέν ὁ ἀγρός ὁ οἰκοδομή οὗτος καταλέγω - βρόχος . αὐλή , καί ἐν οὗτος σταθμός , ἔνθα ἵστημι ὁ ζῷον , καί κλισία , ἔνθα καθεύδω ὁ ἄνθρωπος , καί σηκός , ἔνθα ἐγκλείω ὁ νεογνός , ὅταν ὁ μήτηρ ἀμέλγω ἢ εἰς νομή ἐκπέμπω . καί ἐπί μέν ὁ αὐλή “ ὅς ἄρα τε ποιμήν ἀγρός ἐπί εἰροπόκος οἶς χραύω μέν τε αὐλή ὑπεράλλομαι , οὐδέ δαμάζω . ” λέγω δέ καί μέσαυλον , ὅτι ὁ ὁ αὐλή τόπος ἐν μέσος εἰμί ὁ βοῦς καί ἀπό μέσαυλος ( Il . 11 , 548 ) αὐλή . ἐν χόρτος δέ φημί ( ib . 774 ) ὁ περιορίζω τόπος καί περιέχω ὁ χώρισμα ὁ αὐλή . περί δέ ὁ σταθμός “ ἀλλά κατά σταθμός δύο , ὁ δέ ἐρῆμος φοβέω , ” δηλονότι εἰς τόπος ἐνδοτέρω ὁ αὐλή , ὅς σταθμόν προσαγορεύω ἀπό ὁ ἵστημι ἐν αὐτός ζῷον . διό καί Ἥφαιστος ποιέω “ σταθμός τε κατηρεφής ἠδέ σηκός ” ( Il . 18 , 589 ) · κατηρεφής γάρ καί εἰμί - γασμέναι ὁ κλισία διά ὁ ὁ αὐλή μή εἰμί τοιοῦτος · ὁ γάρ κατηρεφής ἐκ κοινός ὁ τε κλισία καί ὁ σταθμός ἀκούω . σηκός δέ ἔνθα συγκλείω ὁ νεογνός · “ ὡς δέ ὅταν ἄγραυλος πόρις περί βοῦς ἀγελαῖος ἔρχομαι εἰς κόπρος , ἐπήν βοτάνη κορέννυμι , πᾶς ἅμα σπαίρω ἐναντίος , οὐδέ τίς σηκός ἴσχω , ἀλλά ἀδινός μυκάομαι ἀμφιθέω μήτηρ ” ( Od . 10 , 410 ) . εἴρω καλέω ὁ ποιητής ὁ ἁπαλός καί νεογνός , καί νεηγενής γαλαθηνός ( Od . 4 , 336 ) . συμβαίνω οὗτος ἐν ὁ μυχός κατείργω . καί πάλιν “ Τρώς δέ , ὥστε οἶς πολυπάμων ἀνήρ ἐν αὐλή μυρίος ἵστημι , ἀμέλγω γάλα λευκός , ἀζηχής μηκάομαι ἀκούω ὄψ ἀμνός ” ( Il . 4 , 433 ) · οὗτος γάρ ἐν ὁ αὐλή ἀμέλγω , ὁ δέ ἀρνίον ἐν ὁ σηκός κατακλείω . λέγω δέ πάλιν “ στείνω δέ σηκός ἀμνός ἤδη ἔριφος ” ( Od . 9 , 219 ) . ἐκ οὗτος τοίνυν μεταφέρω ἐπί ὁ Τρώς φεύγω φημί “ ἔνθα κε λοιγός εἰμί καί ἀμήχανος ἔργον γίγνομαι , καί νῦ κε σηκάζω κατά Ἴλιον ἠΰτε ἀμνός ” ( Il . 8 , 130 ) · ἐλαύνω γάρ ὁ Ἴλιον εἰς ὁ ἐνδοτάτω τόπος , ὡς εἰς σηκός ἀμνός . οὗτος μέν οὖν ἐν ἀγροικία · ἐν δέ ὁ πόλις ἀνάλογος ὁ σταθμός τε κλισία τε κατηρεφής ἠδέ σηκός λέγω , πλήν ὅδε ἄρα αἴθουσα τε καί ἕρκος καί δόμος ἀνήρ . αἴθω δέ ὁ ὑψηλός στοά ἀντήλιος , παρά ὁ καταίθω ὑπό ὁ ἥλιος . εἶτα αὐλή · κατά γάρ παράλειψις ὁ αὐλή φημί ὁ ἕρκος · ἐν γάρ ἄλλος ὁ πλήρης φημί “ καί τότε ἐγώ θάλαμος θύρα πυκινῶς ἀραρίσκω ῥήγνυμι ἐξέρχομαι , καί ὑπερθρώσκω ἑρκίον αὐλή ” ( Il . 9 , 475 ) · καί πάλιν ἄλλως φημί “ παρέξ μέγας τειχίον αὐλή ” ( Od . 16 , 165 ) · ἄλλος δέ ἄκρις - βής αἴθω λέγω ὁ αὐλή ὁ στοά , ἵνα μή ἔξω εἰμί ὁ αὐλή , ἀλλά ὁ μέν ἄστεγος καί ὑπαίθριος αὐλή , ὁ δέ πέριξ ὁ ὑπαίθριος στοά αἴθω · αὐτός γάρ φημί “ οὐδέποτε σβέννυμι πῦρ , ἕτερος μέν ὑπό αἴθω εὐερκής αὐλή , ἄλλος δέ ἐν πρόδομος πρόσθεν θάλαμος θύρα ” ( Il . 9 , 471 ) . εἰμί γάρ μετά ὁ αἴθω ὁ πρόδομος , ὅς πάλιν ενδότερος θάλαμος , σῦς καί μυχός καλέω διά οὗτος · “ κέλομαι δέ Ἀρήτη λευκώλενος ἀμφίπολος δέμνιον ὑπό ὁ - θούσῃ θέω ” ( Od . 7 , 335 ) · εἶτα ἐπιφέρω “ ὡς ὁ μέν ἔνθα καθεύδω πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς τρητός ἐν λέχος ὑπό αἴθω ἐρίγδουπος · Ἀλκίνοος δέ ἄρα λέγω μυχός δόμος ὑψηλός . ” ὅτι γάρ ὁ αὐλή ὁ αὐτός ἔνδον εἰμί ὁ δόμος , σαφῶς παρίστημι διά οὗτος “ αὐτίκα ἔπειτα ἀνίστημι βαίνω δόμος εἰς Ὀδυσσεύς ” ( Od . 16 . 407 ) · εἶτα ἐπάγω “ κῆρυξ γάρ ὁ εἶπον Μέδων , ὅς πυνθάνομαι βουλή αὐλή ἐκτός εἰμί , ὁ δέ ἔνδοθι μῆτις ὑφαίνω . ” καί πρόδομος οὖν ὁ μεταξύ τόπος ὁ τε δόμος καί ὁ θάλαμος · “ ἄλλος δέ ἐπί πρόδομος πρόσθεν ἀνταπόλλυμι - λάμος θύρα ” ( Il . 9 , 473 ) . καί ὅταν οὖν λέγω “ ἀλλά ἐξέρχομαι μέγαρον ἕζομαι θύραζε ἐκ φόνος εἰς αὐλή ” ( Od . 22 , 375 ) , ἐκ ὁ δόμος λέγω .