scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 3.3.146
275 . ἐξ Ἴδης ἐποπτεύων . τὸν ἐπιχώριον δὲ καλεῖ , ἐκπολεμῶν αὐτοῖς αὐτὸν , εἰ παραβαῖεν τοὺς ὅρκους · καθʼ ἑκάστην δὲ προσαγό - ρευσιν διασταλτέον . * Πορφυρίου . διὰ τί βουλόμενος ἐπιορκῆσαι τοὺς Τρῶας ὁ ποιη - τὴς , ἵνα εὐλόγως ἀπόλωνται , οὐδαμοῦ πεποίηκεν ἐπιορκοῦντας , ἀλλʼ οἴεται ; ὁ γὰρ ὅρκος ἦν , εἰ Ἀλέξανδρον ἀποκτείνειεν ὁ Μενέλαος , ἀποδοθῆναι τὴν Ἑλένην · οὐκ ἀναιρεθέντος δὲ οὐδαμοῦ ἠδίκουν μὴ ἀποδιδόντες , οὐδʼ ἐπιώρκησαν . φησὶ δʼ Ἀριστοτέλης ὅτι οὐδʼ ὁ ποιη - τὴς λέγει ὡς ἐπιώρκησαν , καθάπερ ἐπʼ ἄλλων “ ὣς φάτο καί ῥʼ ἐπίορκον ὤμοσεν ” ( Il . 10 , 332 ) , ἀλλʼ ὅτι κατάρατοι ἦσαν · αὐτοὶ γὰρ ἑαυτοῖς κατηράσαντο εἰπόντες “ Ζεῦ κύδιστε , μέγιστε , καὶ ἀθά - νατοι θεοὶ ἄλλοι , ὁππότεροι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια πημήνειαν , ὧδέ σφʼ ἐγκέφαλος χαμάδις ῥέοι ὡς ἔδε οἶνος ” ( 298 ) . οὐκ ἐπιώρκησαν μὲν οὖν , ἐκακούργησαν δὲ καὶ ἔβλαψαν τοὺς ὅρκους . ἐπάρατοι οὖν ἦσαν . ταῦτά τοι καὶ Ἥραπειρᾶται ἐξ αὐτῶν ὧν κατηράσαντο γενέσθαι αὐτοῖς τὴν βλά - βην · εὐξαμένων γὰρ ἐκείνων “ ὁππότεροι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια πημήνειαν , ὧδέ σφ᾿ ἐγκέφαλος χαμάδις ῥέοι ὡς ὅδε οἶνος , ἡ Ἥρα αὐτὸ τοῦτο παρα - κελεύεται τῇ Αθηνᾷ “ ἐλθεῖν ἐς Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπιν αἰνὴν , λπειρᾶν δʼ ὥς κεν Τρῶες ὑπερκύδαντας Ἀχαιοὺς ἄρξωσι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσασθαι ” ( Il . 4 , 65 ) . τὸ δὲ βλάψαι οὐκ ἔστιν ἐπιορκῆσαι . * Πορφυρίου . διὰ τί τὸν ἥλιον πάντα ἐφορᾶν καὶ πάντα ἐπακούειν εἰπὼν , ἐπὶ τῶν ἑαυτοῦ βοῶν ἀγγέλου δεόμενον ἐποίησεν ; “ ὠκέα δʼ ἠελίῳ ὑπερίονι ἄγγελος ἦλθε Λαμπετίη τανύπεπλος , ὅ οἱ βόας ἔκταν ἑταῖροι . ” λύων δὲ Ἀριστοτέλης φησὶν , ἤτοι ὅτι πάντα μὲν ὁρᾷ ἥλιος , ἀλλʼ οὐχ ἅμα , ἢ ὅτι τοῦ ἡλίου ἦν τὸ ἐξαγγεῖλαι ἡ Λαμπετία ὥσπερ τῷ ἀνθρώπῳ ἡ ὄψις · ἢ ὅτι , φησὶν , ἁρμόττον ἦν εἰπεῖν οὕτως τόν τε Ἀγαμέμνονα ὁρκίζοντα ἐν τῇ μονομαχίᾳ “ ἠέλιός θʼ ὃς πάντʼ ἐφορᾷς καὶ πάντʼ ἐπακούεις , ” καὶ τὸν Ὀδυσσέα πρὸς τοὺς ἑταίρους λέγοντα · οὐ γὰρ δὴ καὶ τὰ ἐν Ἅιδου ὁρᾷ . καὶ ὅλως ὁ ποιητὴς , ὅπου πάρεστιν , ἐκεῖνά φησιν ὁρᾶν πάντως , ἐν μὲν τῇ ἀνατολῇ ὄντα τὰ ἐν τῇ ἀνατολῇ , ἐν δὲ τῇ μεσημβρίᾳ τὰ ἐν αὐτῇ , καὶ πάλιν ἐπὶ δυσμῶν τὰ κατʼ αὐτὸν ἐπιβλέπειν . εἰκὸς οὖν ἐστὶ κατʼ ἄλλο κλίμα τῆς κινήσεως ὄντα μὴ ἑωρακέναι τὰ κατὰ τὴν Θρινακίαν πραττόμενα . πάντα μὲν γὰρ ἐφορᾷ , οὐ κατὰ τὸν αὐτὸν δὲ καιρὸν πάντα ἐποπτεύει . * ἀφʼ ἑαυτοῦ ἐχρῆν ἐγνωκέναι τὸν πάντʼ ἐφορῶντα ἥλιον . λύοιτο δʼ ἂν τῇ λέξει · τὸ γὰρ πάντα δηλοῖ τὰ πλεῖστα . λύοιτο δὲ καὶ τῷ καιρῷ · νυκτὸς γὰρ εἰκὸς ἐπιθέσθαι τοῖς βουσὶ τοὺς Ἰθακησίους .
Lemmas: 275 . ἐκ Ἴδη ἐποπτεύω . ὁ ἐπιχώριος δέ καλέω , ἐκπολεμέω αὐτός αὐτός , εἰμί παραβαίνω ὁ Ὅρκος · κατά ἕκαστος δέ προσάγω - ῥεῦσις διασταλτέον . * Πορφύριος . διά τίς βούλομαι ἐπιορκέω ὁ Τρώς ὁ ποιέω - σής , ἵνα εὔλογος ἀπόλλυμι , οὐδαμοῦ ποιέω ἐπιορκέω , ἀλλά οἴομαι ; ὁ γάρ Ὅρκος εἰμί , εἰμί Ἀλέξανδρος ἀποκτείνω ὁ Μενέλαος , ἀποδίδωμι ὁ Ἑλένη · οὐ ἀναιρέω δέ οὐδαμοῦ ἀδικέω μή ἀποδίδωμι , οὐδέ ἐπιορκέω . φημί δέ Ἀριστοτέλης ὅτι οὐδέ ὁ ποιέω - σής λέγω ὡς ἐπιορκέω , καθάπερ ἐπί ἄλλος “ ὡς φημί καί ἄρα ἐπίορκος ὄμνυμι ” ( Il . 10 , 332 ) , ἀλλά ὅτι κατάρατος εἰμί · αὐτός γάρ ἑαυτοῦ καταράομαι εἶπον “ Ζεύς κύδιστος , μέγας , καί ἀθά - νάτος θεός ἄλλος , ὁπότερος πρότερος ὑπέρ ὅρκιος πημαίνω , ὧδε σφέ ἐγκέφαλος χαμάδις ῥέω ὡς ἐσθίω οἶνος ” ( 298 ) . οὐ ἐπιορκέω μέν οὖν , κακουργέω δέ καί βλάπτω ὁ Ὅρκος . ἐπάρατος οὖν εἰμί . οὗτος ὅς καί Ἥραπειρᾶται ἐκ αὐτός ὅς καταράομαι γίγνομαι αὐτός ὁ βλά - βαίνω · εὔχομαι γάρ ἐκεῖνος “ ὁπότερος πρότερος ὑπέρ ὅρκιος πημαίνω , ὧδε σφέ ἐγκέφαλος χαμάδις ῥέω ὡς ὅδε οἶνος , ὁ Ἥρα αὐτός οὗτος παρά - κελεύω ὁ Ἀθηνᾶ “ ἔρχομαι εἰς Τρώς καί Ἀχαιός φύλοπις αἰνός , λπειρᾶν δέ ὅς ἄν Τρώς ὑπερκύδας Ἀχαιός ἄρχω πρότερος ὑπέρ ὅρκιος δηλέομαι ” ( Il . 4 , 65 ) . ὁ δέ βλάπτω οὐ εἰμί ἐπιορκέω . * Πορφύριος . διά τίς ὁ ἥλιος πᾶς ἐφοράω καί πᾶς ἐπακούω εἶπον , ἐπί ὁ ἑαυτοῦ βοῦς ἄγγελος δήω ποιέω ; “ ὠκύς δέ ἥλιος Ὑπερίων ἄγγελος ἔρχομαι Λαμπετίη τανύπεπλος , ὅς ὁ βοῦς κτείνω ἑταῖρος . ” λύω δέ Ἀριστοτέλης φημί , ἤτοι ὅτι πᾶς μέν ὁράω ἥλιος , ἀλλά οὐ ἅμα , ἢ ὅτι ὁ ἥλιος εἰμί ὁ ἐξαγγέλλω ὁ Λαμπετία ὥσπερ ὁ ἄνθρωπος ὁ ὄψις · ἢ ὅτι , φημί , ἁρμόζω εἰμί εἶπον οὕτως ὁ τε Ἀγαμέμνων ὁρκίζω ἐν ὁ μονομαχία “ ἥλιος ὁ ὅς πᾶς ἐφοράω καί πᾶς ἐπακούω , ” καί ὁ Ὀδυσσεύς πρός ὁ ἑταῖρος λέγω · οὖον γάρ δή καί ὁ ἐν Ἅιδου ὁράω . καί ὅλως ὁ ποιητής , ὅπου πάρειμι , ἐκεῖνος φημί ὁράω πάντως , ἐν μέν ὁ ἀνατολή εἰμί ὁ ἐν ὁ ἀνατολή , ἐν δέ ὁ μεσημβρία ὁ ἐν αὐτός , καί πάλιν ἐπί δυσμή ὁ κατά αὐτός ἐπιβλέπω . εἰκός οὖν εἰμί κατά ἄλλος κλίμα ὁ κίνησις εἰμί μή ὁράω ὁ κατά ὁ θρινακίη πράσσω . πᾶς μέν γάρ ἐφοράω , οὖον κατά ὁ αὐτός δέ καιρός πᾶς ἐποπτεύω . * ἀπό ἑαυτοῦ χρή γιγνώσκω ὁ πᾶς ἐφοράω ἥλιος . λύω δέ εἄν ὁ λέγω · ὁ γάρ πᾶς δηλόω ὁ πλεῖστος . λύω δέ καί ὁ καιρός · νύξ γάρ εἰκός ἐπιτίθημι ὁ βοῦς ὁ Ἰθακήσιος .