scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 3.10.65
167 . ἀμήχανος ] ἀνίκητος , πρὸς ὃν οὐδὲ τὸ γῆράς τι μηχανήσα - σθαι δύναται . οὔ νυ καὶ ἄλλοι — γεραιέ ] ἀμήχανος γὰρ , πρὸς ὃν οὐδὲ τὸ γῆράς τι ἐμηχανήσατο , ἐξ οὗ νοεῖται τὸ ἀνίκητος . οὕτω καὶ ἐπὶ τῆς Ἥρας “ ἦ μάλα δὴ κακότεχνος , ἀμήχανε , σὸς δόλος , Ἥρη ” ( Ιl . 15 , 14 ) , τουτέστιν ἀήττητε , πρὸς ἣν οὐδὲν ἔστι μηχανήσασθαι . ὁ δʼ ἀπὸ κοι - νοῦ τρόπος ἐστὶ καὶ παρʼ αὐτῷ καὶ ἐν τοῖς τοιούτοις · “ οὐ γὰρ πώποτʼ ἐμὰς βοῦς ἤλασαν οὐδὲ μὲν ἵππους ” ( Ιl . 1 , 154 ) · ἀπὸ κοινοῦ γὰρ οὐδὲ τοὺς ἵππους ἤλασαν . “ ὣς οἱ μὲν παρὰ νηυσὶ κορω - νίσι θωρήσσοντο , Τρῶες δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο ” ( Ιl . 20 , 1 ) · ἐκ κοινοῦ γὰρ θωρήσσοντο . “ παννύχιοι μὲν ἔπειτα καρηκο - μόωντες Ἀχαιοὶ δαίνυντο , Τρῶες δὲ κατὰ πτόλιν ἠδʼ ἐπίκουροι ” ( Ιl . 8 , 476 ) , δαίνυντο δηλονότι . “ πολλὰ δὲ τόνδε κασιγνήτη καὶ πότνια μήτηρ ἐλίσσονθʼ , ὁ δὲ μᾶλλον ἀναίνετο , πολλὰ δʼ ἑταῖροι ” ( Ιl . 9 , 580 ) · ἐκ κοινοῦ γὰρ τὸ ἐλίσσοντο . “ ἀγαθὴ δὲ παραίφασίς ἐστιν ἑταίρου ” ( Ιl . 11 , 793 ) ἀγαθοῦ · οὐ πᾶσα γὰρ παραίφασίς ἐστιν ἀγαθὴ , ἀλλὰ τοῦ ἀγαθοῦ , ὥστʼ ἐκ κοινοῦ τὸ ἀγαθή · τὸ δʼ ἐπὶ τοῦ ἑταίρου ἀκουστέον ἀρσενικῶς . πάλιν “ οἱ δʼ ἀμφʼ Ἰδομενῆα θωρήσ - σοντο · Ἰδομενεὺς μὲν ἐνὶ προμάχοις , συὶ εἴκελος ἀλκήν ” ( Ιl . 4 , 252 ) · τὸ γὰρ θωρήσσετο προσυπακούομεν ἀπὸ τοῦ θωρήσσοντο . “ χώρησαν δʼ ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ ” ( Ιl . 16 , 588 ) · ἐκ κοινοῦ τὸ ἐχώρησεν . “ εὗρ᾿ υἱὸν Πετεῶο Μενεσθῆα πλήξιππονἑσταότ᾿ · ἀμφὶ δʼ Ἀθηναῖοι μήστωρες ἀϋτῆς ” ( Il . 4 , 327 ) · ἐκ κοινοῦ τὸ ἕστασαν ἀπὸ τοῦ ἑσταότα . “ τῇ ῥʼ ἐνόρουσʼ , ἅμα δʼ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν ” ( Il . 11 , 167 ) , δηλονότι ἐνόρουσαν . “ ὡς ἂν Πηλείδην τιμήσομεν , ὃς μέγʼ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες ( Ιl . 16 , 271 ) · ἀπὸ τοῦ ἄριστος καὶ ἄριστοι οἱ θεράποντες ἀκουσθήσονται . “ οὐδʼ ἄρʼ ἔμελλε δίφρῳ ἐφέζεσθαι πολλῶν κατὰ οἶκον ἐόντων ” ( Od . 4 , 716 ) · ἐκ κοινοῦ δίφρων . “ καμάτῳ τε καὶ ἱδρῷ νωλεμὲς ἀεὶ γούνατά τε κνῆμαί τε παλάσσετο ” ( Il . 17 , 385 ) · ὡς ἐκ κοινοῦ τὸ παλάσσοντο ληπτέον , καὶ ἐπὶ μὲν τῶν γονάτων οἰκείως εἴρητο , ἐπὶ δὲ τῶν κνημῶν ὑπακουστέον . “ ἐκ πόλιος δʼ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως , οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνί - ζεσθε , σῖτον δʼ ἐκ μεγάρων ” ( Il . 8 , 505 ) · οὔτε γὰρ οἰνίζεσθε οὔτε ἄξεσθε , ἀλλὰ φέρετε ἢ λαμβάνετε . καὶ πάλιν “ οἱ μὲν ἔπειθʼ ἵζοντο κατὰ στίχας , ᾗχι ἑκάστῳ ἵπποι ἀερσίποδες καὶ ποικίλα τεύχεʼ ἔ - κειτο ” ( Il . 3 , 326 ) · οὐ γὰρ καὶ οἱ ἵπποι ἔκειντο , ἀλλὰ τὸ εἱστήκει - σαν ἀκούομεν ἢ ἦσαν , ὡς ἐπὶ τοῦ “ ποῦ δέ οἱ ἔντεα κεῖτο ἀρήϊα , ποῦ δέ οἱ ἵπποι ” ( 407 ) ; ὑπακουσόμεθα γὰρ τὸ εἰσίν ἢ εἱστήκεισαν · “ οὐ μὰν ἀκληεῖς Λυκίην κατακοιρανέουσιν ἡμέτεροι βασιλῆες , ἔδουσί τε πίονα μῆλα οἶνόν τʼ ἔξαιτον ” ( Ιl . 12 , 318 ) , δηλονότι πίνουσι . τὰ τοιαῦτα παρατηρῶν τις πολλὰ λύσει τῶν ζητουμένων κατὰ τὸ παρα - πλήσιον . τούτοις γὰρ ὅμοιον τὸ “ ἀλλὰ πολὺ πρὶν φραζώμεθʼ ὥς κεν καταπαύσομεν , ἠδὲ καὶ αὐτοὶ παυέσθων · καὶ γάρ σφιν ἄφαρ τόδε λώϊόν ἐστιν ” ( Od . 2 , 167 ) . ἐκ κοινοῦ γὰρ δεῖ λαβεῖν τὸ παυέσθων , καὶ σχηματίσαι οἰκείως τοῖς ἑξῆς , ἵνʼ ᾖ καὶ γὰρ καὶ αὐτοῖς ἄφαρ παυσαμένοις καὶ ταχέως , πρὶν ἐλθεῖν τὸν Ὀδυσσέα , λώϊόν ἐστι · προείρηται γὰρ “ ἀλλά που ἤδη ἐγγὺς ἐὼν τοῖσδεσσι φόνον καὶ κῆρα φυτεύει πάντεσσι . ” τὸ δὲ “ ἄφαρ χεῖρες ἀμύνειν εἰσὶ καὶ ἡμῖν ” ( Ιl . 13 , 814 ) ἐν ὑπερβατῷ εἴρηται , ἐπεὶ εἰσὶ γὰρ καὶ ἡμῖν χεῖρες ὥστʼ ἄφαρ ἀμύνειν . τὸ δὲ “ αἰ γὰρ δὴ Ὀδυσεύς τε καὶ ὁ κρατερὸς Διομήδης ὧδ’ ἄφαρ ἐκ Τρώων ἐλασαίατο μώνυχας ἵππους ” ( Ιl . 9 , 537 ) , δῆλον οὐ τὸ ταχέως . ἀπὸ δὲ τοῦ ἄφαρ ἔοικεν ἐν συνηθείᾳ εἶναι τῶν Ἀλεξανδρέων τὸ λέγειν ἄφαρ πεποίηκε τὸ ἐσπευσμένως καὶ τεθορυβημένως . Ὅμηρος δὲ ἀπὸ τοῦ ἄφαρ πεποίηκε τὸ ἀφάρτεροι , οἱ ταχύτεροι · “ τῶν δʼ ἵπποι μὲν ἔασιν ἀφάρτεροι ” ( Ιl . 23 , 311 ) ἤτοι ταχύτεροι . πολλάκις δὲ ὁ ποιητὴς ἐν ἄλλοις μὲν τὸ πλῆρες λέγει , ἐν ἄλλοις δὲ τὸ ἐλλιπὲς , καὶ δεῖ ἀναπληροῦν μαθόντας παρʼ αὐτοῦ τί ἦν τὸ λεῖπον , οἷον εἶπέ που “ ὡς δʼ αὕτως καὶ κεῖνο ἰδὼν ἐτεθήπεα θυμῷ , ὡς τὸ γύναι ἄγαμαί τε τέθηπά τε δείδια δʼ αἰνῶς ” ( Od . 6 , 166 ) . λέγει δʼ οὖν ὡσαύτως , ὅπερ καὶ ἐν τῇ συνηθείᾳ λέγεται , ὡσαύτως με ἀδικεῖς ὡς καὶ πολλάκις . καὶ ὅταν οὖν λέγῃ “ αὕτως γὰρ ἐπέεσσʼ ἐριδαίνομεν ” ( Ιl . 2 , 342 ) , λείπειν φήσομεν τὸ ὥς , ἵνʼ ᾖ ὡσαύτως γὰρ λόγοις μόνοις ἐριδαίνομεν , μηχανὴν δὲ εὑρεῖν , οὗ ἕνεκα ἐληλύθειμεν , οὐ δυνάμεθα . ὅμοιον καὶ τὸ “ ἀλλ’ αὕτως ἀλάλη - μαι ἀνʼ εὐρυπυλὲς Ἄϊδος δῶ ” ( Il . 23 , 74 ) , τουτέστιν ὡσαύτως ὡς κατῆλθον , καὶ ἐξ οὗ κατῆλθον , ὁμοίως ἀλάλημαι . οὕτως ἀκουσόμεθα καὶ τὸ “ οὔπω μέν φασιν φαγέμεν καὶ πιέμεν αὕτως ” ( Od . 16 , 143 ) · ὡσαύτως καὶ ὁμοίως . “ κτενέει δέ με γυμνὸν ἐόντα αὕτως ὥστε γυναῖκα ” ( Il . 22 , 124 ) , ὡσαύτως ὡς γυναῖκα . “ αὕτως οὔτε θεᾶς υἱὸς φίλος οὕτε θεοῖο ” ( 50 ) · ὡσαύτως οὔτε θεᾶς υἱὸς ἔρεξεν οὔτε θεοῖο .
Lemmas: 167 . ἀμήχανος ] ἀνίκητος , πρός ὅς οὐδέ ὁ γῆρας τίς μηχανάω - ἕπομαι δύναμαι . οὖον νῦ καί ἄλλος — γεραιός ] ἀμήχανος γάρ , πρός ὅς οὐδέ ὁ γῆρας τίς μηχανάομαι , ἐκ ὅς νοέω ὁ ἀνίκητος . οὗτος καί ἐπί ὁ Ἥρα “ εἰμί μάλα δή κακότεχνος , ἀμήχανος , σός δόλος , Ἥρα ” ( Ιl . 15 , 14 ) , τουτέστιν ἀήσσητος , πρός ὅς οὐδείς εἰμί μηχανάομαι . ὁ δέ ἀπό κέω - νόος τρόπος εἰμί καί παρά αὐτός καί ἐν ὁ τοιοῦτος · “ οὖον γάρ πώποτε ἐμός βοῦς ἐλαύνω οὐδέ μέν ἵππος ” ( Ιl . 1 , 154 ) · ἀπό κοινός γάρ οὐδέ ὁ ἵππος ἐλαύνω . “ ὡς ὁ μέν παρά ναῦς κόρος - Νίσι θωρήσσω , Τρώς δέ αὐτός ἑτέρωθεν ἐπί θρωσμός πεδίον ” ( Ιl . 20 , 1 ) · ἐκ κοινός γάρ θωρήσσω . “ παννύχιος μέν ἔπειτα καρηκο - μόων Ἀχαιός δαίνυμι , Τρώς δέ κατά πόλις ἤδη ἐπίκουρος ” ( Ιl . 8 , 476 ) , δαίνυμι δηλονότι . “ πολύς δέ ὅδε κασιγνήτη καί πότνια μήτηρ λίσσομαι , ὁ δέ μᾶλλον ἀναίνομαι , πολύς δέ ἑταῖρος ” ( Ιl . 9 , 580 ) · ἐκ κοινός γάρ ὁ λίσσομαι . “ ἀγαθός δέ παραίφασις εἰμί ἑταῖρος ” ( Ιl . 11 , 793 ) ἀγαθός · οὖον πᾶς γάρ παραίφασις εἰμί ἀγαθός , ἀλλά ὁ ἀγαθός , ὥστε ἐκ κοινός ὁ Ἀγαθή · ὁ δέ ἐπί ὁ ἑταῖρος ἀκούω ἀρσενικός . πάλιν “ ὁ δέ ἀμφι Ἰδομενεύς θωρῶ - σοντο · Ἰδομενεύς μέν ἐν πρόμαχος , ὗς εἴκελος ἀλκή ” ( Ιl . 4 , 252 ) · ὁ γάρ θωρήσσω προσυπακούω ἀπό ὁ θωρήσσω . “ χωρέω δέ ὑπό τε πρόμαχος καί φαίδιμος Ἕκτωρ ” ( Ιl . 16 , 588 ) · ἐκ κοινός ὁ χωρέω . “ εύρος υἱός Πετεώς Μενεσθεύς πλήσσω · ἀμφί δέ Ἀθηναῖος μήστωρ ἀϋτή ” ( Il . 4 , 327 ) · ἐκ κοινός ὁ ἵστημι ἀπό ὁ ἵστημι . “ ὁ ἄρα ἐνορούω , ἅμα δέ ἄλλος Ἀριστεύς Παναχαιοί ” ( Il . 11 , 167 ) , δηλονότι ἐνορούω . “ ὡς εἄν Πηλείδης τιμάω , ὅς μέγας ἀγαθός Ἀργεῖος παρά ναῦς καί ἀγχέμαχος θεράπων ( Ιl . 16 , 271 ) · ἀπό ὁ ἀγαθός καί ἀγαθός ὁ θεράπων ἀκούω . “ οὐδέ ἄρα μέλλω δίφρος ἐφέζομαι πολύς κατά οἶκος εἰμί ” ( Od . 4 , 716 ) · ἐκ κοινός δίφρος . “ κάματος τε καί ἱδρώς νωλεμές ἀεί γόνυ τε κνήμη τε παλάσσω ” ( Il . 17 , 385 ) · ὡς ἐκ κοινός ὁ παλάσσω ληπτέος , καί ἐπί μέν ὁ γόνυ οἰκεῖος εἴρω , ἐπί δέ ὁ κνήμη ὑπακουστέον . “ ἐκ πόλις δέ ἄγω βοῦς καί ἴφιος μῆλον καρπαλίμως , οἶνος δέ μελίφρων εἰμί - ζέω , σῖτος δέ ἐκ μέγαρον ” ( Il . 8 , 505 ) · οὔτε γάρ οἰνίζομαι οὔτε ἄγω , ἀλλά φέρω ἢ λαμβάνω . καί πάλιν “ ὁ μέν ἔπειτα ἵζω κατά στίξ , ἧχι ἕκαστος ἵππος ἀερσίπους καί ποικίλος τεῦχος ἔ - κεῖμαι ” ( Il . 3 , 326 ) · οὖον γάρ καί ὁ ἵππος κεῖμαι , ἀλλά ὁ ἵστημι - σάω ἀκούω ἢ εἰμί , ὡς ἐπί ὁ “ ποῦ δέ ὁ ἔντεα κεῖμαι ἄρειος , ποῦ δέ ὁ ἵππος ” ( 407 ) ; ὑπακούω γάρ ὁ εἰμί ἢ ἵστημι · “ οὖον μήν ἀκληεῖς Λύκιος κατακοιρανέω ἡμέτερος βασιλεύς , ἔδω τε πίων μῆλον οἶνος τε ἔξαιτος ” ( Ιl . 12 , 318 ) , δηλονότι πίνω . ὁ τοιοῦτος παρατηρέω τις πολύς λύω ὁ ζητέω κατά ὁ παρά - πλησίος . οὗτος γάρ ὅμοιος ὁ “ ἀλλά πολύς πρίν φράζω ὅς ἄν καταπαύω , ἠδέ καί αὐτός παύω · καί γάρ σφεῖς ἄφαρ ὅδε λωίων εἰμί ” ( Od . 2 , 167 ) . ἐκ κοινός γάρ δεῖ λαμβάνω ὁ παύω , καί σχηματίζω οἰκεῖος ὁ ἑξῆς , ἵνα εἰμί καί γάρ καί αὐτός ἄφαρ παύω καί ταχέως , πρίν ἔρχομαι ὁ Ὀδυσσεύς , λωίων εἰμί · προερέω γάρ “ ἀλλά ποῦ ἤδη ἐγγύς εἰμί ὅδε φόνος καί κῆρ φυτεύω πᾶς . ” ὁ δέ “ ἄφαρ χείρ ἀμύνω εἰμί καί ἐγώ ” ( Ιl . 13 , 814 ) ἐν ὑπερβατόν εἴρω , ἐπεί εἰμί γάρ καί ἐγώ χείρ ὥστε ἄφαρ ἀμύνω . ὁ δέ “ ὁ γάρ δή Ὀδυσσεύς τε καί ὁ κρατερός Διομήδης ὧδε ἄφαρ ἐκ Τρώς ἐλαύνω μῶνυξ ἵππος ” ( Ιl . 9 , 537 ) , δῆλος οὖον ὁ ταχέως . ἀπό δέ ὁ ἄφαρ ἔοικα ἐν συνήθεια εἰμί ὁ Ἀλεξανδρεύς ὁ λέγω ἄφαρ ποιέω ὁ ἐσπευσμένως καί τεθορυβημένως . Ὅμηρος δέ ἀπό ὁ ἄφαρ ποιέω ὁ ἀφάρτερος , ὁ ταχύς · “ ὁ δέ ἵππος μέν εἰμί ἀφάρτερος ” ( Ιl . 23 , 311 ) ἤτοι ταχύς . πολλάκις δέ ὁ ποιητής ἐν ἄλλος μέν ὁ πλήρης λέγω , ἐν ἄλλος δέ ὁ ἐλλιπής , καί δεῖ ἀναπληρόω μανθάνω παρά αὐτός τίς εἰμί ὁ λείπω , οἷος εἶπον ποῦ “ ὡς δέ αὔτως καί ἐκεῖνος εἶδον τέθηπα θυμός , ὡς ὁ γυνή ἄγαμαι τε τέθηπα τε δείδω δέ αἰνῶς ” ( Od . 6 , 166 ) . λέγω δέ οὖν ὡσαύτως , ὅσπερ καί ἐν ὁ συνήθεια λέγω , ὡσαύτως ἐγώ ἀδικέω ὡς καί πολλάκις . καί ὅταν οὖν λέγω “ αὔτως γάρ ἔπος ἐριδαίνω ” ( Ιl . 2 , 342 ) , λείπω φημί ὁ ὅς , ἵνα εἰμί ὡσαύτως γάρ λόγος μόνος ἐριδαίνω , μηχανή δέ εὑρίσκω , ὅς ἕνεκα ἔρχομαι , οὖον δύναμαι . ὅμοιος καί ὁ “ ἀλλά αὔτως ἀλαλή - μής ἄνω εὐρυπυλής Ἄϊδος δήω ” ( Il . 23 , 74 ) , τουτέστιν ὡσαύτως ὡς κατέρχομαι , καί ἐκ ὅς κατέρχομαι , ὁμοίως ἀλάομαι . οὕτως ἀκούω καί ὁ “ οὔπω μέν φημί ἐσθίω καί πίνω αὔτως ” ( Od . 16 , 143 ) · ὡσαύτως καί ὁμοίως . “ κτείνω δέ ἐγώ γυμνός εἰμί αὔτως ὥστε γυνή ” ( Il . 22 , 124 ) , ὡσαύτως ὡς γυνή . “ αὔτως οὔτε θεός υἱός φίλος ἵημι θεός ” ( 50 ) · ὡσαύτως οὔτε θεός υἱός ῥέζω οὔτε θεός .