scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 4.20.95
271 . τὰς δύο χαλκείας ] μέσην νομιστέον τὴν χρυσῆν · ἁπαλώ - τερος γὰρ ὢν ὁ χρυσὸς ἐκλελυμένον τὸ δόρυ μετὰ τὴν τῶν χαλκῶν βίαν εὐχερῶς ὑποδέξεται . ὅτι γὰρ οὐκ ἦν ἐν τῇ ἐπιφανείᾳ τῆς ἀσπίδος ὁ χρνσὸς , δηλοῖ δι᾿ ὧν φησὶ τεχνώμενον Ἥφαιστον τὴν ἀσπίδα τὸ μὲν τορεύειν ἐκ χαλκοῦ , τὸ δὲ ἐκ κασσιτέρου , τὸ δὲ ἐκ χρυσοῦ . τάχα οὖν ἡ μὲν πρώτη ἦν χαλκῆ , ἡ δὲ δευτέρα κασσιτε - ρίνη , ἡ δὲ τρίτη χρυσῆ , ἡ δὲ τετάρτη κασσιτερίνη , ἡ δὲ πέμπτη χαλκῆ . ὁ δὲ Αὐτόχθων πρώτην εἶναί φησι τὴν χρυσῆν ὡς τιμίαν , δευτέραν τὴν χαλκῆν ὡς ἰσχυρὰν , μέσας τὰς δύο κασσιτερίνας πρὸς τὸ συνάπτειν τὰς πτύχας , καὶ πέμπτην τὴν χαλκῆν . ὅτι δὲ ἐν τῇ ἐπιφανείᾳ ἡ χρυσῆ δῆλον ἐξ ὧν φησὶ “ χρυσείη περ ἐοῦσα . ” καὶ οὐκ ἂν τὸ καλλιστεῦον ἀπέκρυψε . τὸ δὲ ἔσχετο , τῆς ὁρμῆς ἐπαύ - σατο · οὐχ ὅτι οὐκ ἔτρωσεν , ἀλλ᾿ ὅτι τὸ πλατὺ τῆς ἐπιδορατίδος οὐ διῆλθεν , ἀλλ᾿ ἐνεσχέθη κατὰ τὸ μέρος τοῦτο ἐν τῷ χρυσέῳ . τοῦ γὰρ δόρατος ἡ μὲν ἀκμὴ τιτρώσκει , τὸ δὲ πλάτος τέμνει . τὴν μὲν οὖν ἐκ τῆς ἀκμῆς νύξιν ἐδέξατο ὁ χρυσὸς , καὶ δι᾿ αὐτοῦ ὁ ὑποκεί - μενος χαλκὸς , τὴν δὲ ἐκ τοῦ πλάτους τομὴν οὐκέτι παρεδέξατο ὁ χρυσός · οὐκοῦν ἡ πρὸς τὸ πλάτος τοῦ σιδήρου ἀντίβασις τῆς χρνσῆς ἐπέσχε τὴν τῆς ὅλης ἀσπίδος διακοπήν . * Πορφυρίου . ἐν τῇ Αἰνείου πρὸς Ἀχιλλέα μάχῃ ζήτησιν πα - ρέσχε τὰ ἔπη ταῦτα “ ἦ ῥα , καὶ ἐν δεινῷ σάκει ἤλασεν ὄβριμον ἔγχος ” καὶ τὰ ἑξῆς μέχρι καὶ αὐτοῦ τοῦ στίχου ( 272 ) “ τὴν δὲ μίαν χρνσῆν , τῇ ῥ᾿ ἔσχετο μείλινον ἔγχος . ” τῆς γὰρ χρυσῆς πτυχὸς δοκούσης πρώτης εἶναι , εἴ γε κόσμου εἵνεκα τὴν χρυσῆν εἰς τὸ ἔξω καὶ ὁρώμενον πρώτην ἐνέθηκεν , ὑπ᾿ αὐτὴν δὲ στερεότητος ἕνεκα τὰς δύο χαλκᾶς μαλάγματος χάριν καὶ τελευταίας κασσιτερίνας , πῶς δύο τε διέκοψε πτύχας καὶ ἐν τῇ χρυσῇ πτυχὶ ἔξω οὔσῃ καὶ διατμη - θείσῃ ἐνεσχέθη τὸ δόρυ ; ἀπολυόμενοι οὖν τὴν ἀπορίαν οἱ πλεῖστοι , τὸ ἔλασεν οὔ φασιν εἰλῆφθαι ἄνωθεν διέκοψεν , ἀλλ᾿ ἀντὶ τοῦ διέ - θλασεν · θλασθῆναι μὲν γὰρ καὶ κοιλανθῆναι δύο πτύχας , τὴν χρυσῆν καὶ μίαν τῶν χαλκῶν ὑπὸ τὴν χρυσῆν , μὴ διακοπῆναι δὲ , ἀλλὰ σχεθέντος ἐν τῇ χρυσῇ τοῦ δόρατος , καὶ κοιλάναντος μὲν αὐτὴν καὶ τὴν ὑπ᾿ αὐτὴν , οὐ διακόψαντος δέ . οἱ δὲ καὶ αὐτόθεν ἀξιοῦσι μὴ ἔλασσε γράφειν , ἀλλὰ θλάσεν , ἄνωθεν φάσκοντες ἁμαρτόντα τινα γράψαι τὸ ε , τὴν λοιπὴν περιφέρειαν τοῦ θ παρέντα · ἄτρωτα γὰρ ὄντα τὰ ἡφαιστότευκτα μὴ διακοπῆναι . ἐγὼ δὲ ἐν τῇ χρυσῇ πτυχὶ ἀκούων ἐνσχεθῆναι αὐτοῦ λέγοντος τὸ δόρυ τῆς εἰς τὸ πρόσω ὁρμῆς , οὐ δύναμαι ἐπινοῆσαι τὴν χρυσῆν πτύχα οὔτ᾿ οὖν διακοπεῖσαν οὔτε θλασθεῖσαν . πῶς γὰρ οἷόν τε ἐλασθῆναι μὲν λέγειν , τουτέστι διακοπῆναι , ἢ θλασθῆναί γε δύο πτύχας , ἐν αἷς ἦν ἡ χρυσῆ , ἐνσχεθῆναι δὲ ἐν τῇ χρυσῇ τὸ δόρυ ; τὸ γὰρ ἐνσχεθῆναι τὸ μὴ τὸ αὐτὸ παθεῖν τὴν χρυσῆν , ὅπερ αἱ ἄλλαι , δηλοῖ . οἱ δ᾿ αὖ τὴν πρώτην παθεῖν βούλονται καὶ μᾶλλον ἤπερ τὴν ὑπ᾿ αὐτήν · οὐ γὰρ ἂν ἐνεσχέθη ἐν τῇ τρίτῃ , εἰ μὴ ἡ δευτέρα ἐπ᾿ ἔλαττον ἔπαθε τῆς πρώτης . φημὶ τοίνυν ὡς οὐ κόσμου χάριν οὐδὲ τέρψεως ὁ Ἤφαιστος κέχρηται τῇ χρυσῇ πτυχὶ , ἀλλ᾿ εὐτονίας . εὐτονώτερος δὲ χαλκοῦ χρυσός . μέσην οὖν τὴν τοῦ χρυσοῦ πτύχα ἐξύφανεν εἰς συνοχὴν τοῦ παντὸς σάκους · ἁπαλώτερος γὰρ ὢν καὶ εὔτονος ὁ χρυσὸς , ὑποκεί - μενος τῷ χαλκῷ , διεδέχετο τὴν ὁρμὴν ἐκλυθεῖσαν ὑπὸ τῆς τοῦ χαλκοῦ ἀντιτυπίας εἰς τὸ ἄτρωτον ὑπὸ τῆς προσούσης αὐτῷ εὐτο - νίας . πρῶτος δὲ ὢν ὁ χρυσὸς καὶ παθὼν ὑπὸ τῆς ἐμβολῆς πρῶτος , ταχεῖαν παρεῖχε τὴν διακοπὴν ταῖς ἐκ τῶν εὐθραύστων συνεστώσαις . ὅτι δὲ καὶ χαλκαῖ πτύχες ἦσαν ἐν τῇ ἔξωθεν ἐπιφανείᾳ , μέση δὲ μετὰ ταύτην ἡ χρυσῆ , ὑφ᾿ ἣν αἱ τοῦ κασσιτέρου , δηλοῖ τὸ ἐν τῇ ὁπλοποιίᾳ ἐπισημαίνεσθαι τὸν ποιητὴν ὅτι τάδε μὲν ἐκ χρυσοῦ ἐποίησεν , τάδε δὲ ἐξ ἄλλης ὕλης , ἐκ χαλκοῦ δὲ μὴ εἰπεῖν , ὡς ἂν τορεύοντος αὐτοῦ ἐν ἄλλῃ πτυχὶ τὰ πλάσματα · “ ἦρχε δ᾿ ἄρα σφιν Ἄρης καὶ Παλλὰς Ἀθήνη , ἄμφω χρυσείω , χρύσεια δὲ εἵματα ἕσθην ” ( ΙΙ . 18 . 516 ) . πῶς γὰρ αὐτοὺς χρυσοῦς ἔφῃ , χρυσῆς οὔσης τῆς ὑποκειμένης ἐπιφανείας , εἰ μὴ ἐξηλλαγμένα ταῦτα παρὰ τὸ ὑποκείμενον ἐποίει , ἤτοι ἐγκυκλῶν ἢ ἐγκολλῶν ἢ ἐντορεύων ; καὶ νειὸς χρυσῆ “ ἀρηρομένῃ δὲ ἐῴκει χρυσείῃ περ ἐούσῃ ” ( ib . 548 ) . “ ἐν δ᾿ ἐτίθει σταφυλῇσι μέγα βρίθουσαν ἀλωὴν , καλὴν , χρυσείην , μέλανες δ᾿ ἀνὰ βότρυες ἦσαν , εἱστήκει δὲ κάμαξι διαμπερὲς ἀργυ - ρέῃσιν · ἀμφὶ δὲ κυανέην κάπετον , περὶ δ᾿ ἕρκος ἔλασσε κασσιτέρου ”” ( ib . 561 ) . καὶ πάλιν “ ἐν δ᾿ ἀγέλην ποίησε βοῶν ὀρθοκραιράων · αἱ δὲ βόες χρυσοῖο τετεύχατο κασσιτέρου τε · χρύσειοι δὲ νομῆες ἅμ᾿ ἐστιχόωντο βόεσσι ” ( ib . 573 ) . καὶ πάλιν “ καί ῥ᾿ αἱ μὲν καλὰς στεφάνας ἔχον , οἱ δὲ μαχαίρας εἶχον χρυσείας ἐξ ἀργυρέων τελα - μώνων ” ( ib . 597 ) . τῶν γὰρ ἐμποικιλλομένων ἔστιν ὧν τὰς ὕλας εἰπὼν ἀργύρου μὲν ἐμνήσθη καὶ χρυσοῦ καὶ κασσιτέρου , χαλκοῦ δὲ οὐκέτι , ὡς ἂν χαλκῆς ὑποκειμένης ἐπιφανείας ἐνταῦθα ἐνεποίκιλλεν . οὐκ ἔφη δὲ ἄτρωτα εἶναι ὅπλα , ἀλλ᾿ οὐ ῥαδίως ὑπὸ θνητῶν διακοπτό - μενα · “ οὐδ᾿ ἐνόησε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν ὡς οὐ ῥηίδιά ἐστι θεῶν ἐρικυδέα δῶρα ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι οὐδ᾿ ὑποείκειν . ” ἔδει οὖν μηδὲ θλασθῆναι , ὅπερ ἀξιοῦσιν ἔλασσεν ἀκούειν , εἴγε μηδ᾿ ὑπείκειν αὐτὰ ἔλεγεν . ῥητῶς δ᾿ αὐτὸς ἔφη ὅτι οὐκ ἔρρηξε μὲν τὸ σάκος , χρυσὸς δ᾿ ἐρύκακε δῶρα θεοῖο . ” δύο δὲ διήλασε πτύχας . ἐσχέθη δ᾿ ἐν τῇ χρυσῇ , δι᾿ ἣν οὐκ ἐρράγη διὰ παντός . πάνυ δὲ δυνατῶς τὴν κατασκευὴν ἐδήλωσεν , καὶ τὸ μέχρι τίνος ἡ ῥῆξις · πέντε μὲν γὰρ πτύχας ἤλασε Κυλλοποδίων . εἶτα λέγει πρὸς τῇ ἐπιφανείᾳ πρώτας ὅτι καὶ πρῶται “ τὰς δύο χαλκείας , ” εἶτα τὰς ἀντικειμένας ταῖς πρώταις ἐσχάτας · “ δύο δ᾿ ἐνδόθι κασσιτέροιο . ” τὸ δ᾿ ἐνδόθι πρόκειται , ἵνα τὰς χαλκᾶς ἐξωτάτας νοήσωμεν , ὡς τὰς τοῦ κασσι - τέρου ἐνδόθι , εἶτα λοιπὴν τὴν μέσην · “ τὴν δὲ μίαν χρυσῆν . ” εἰ οὖν “ τῆς ἔσχετο μείλινον ἔγχος , ” αἱ δύο χαλκαῖ ἐτρώθησαν πρῶται ὡς οὖσαι πρῶται , αἱ δὲ τρεῖς ἔμειναν ἄτρωτοι · χρυσὸς γὰρ ἐρύκακε δῶρα θεοῖο . ” οὕτω δὲ καὶ ἐπὶ τῆς Αἰνείου ἀσπίδος ὕπεστιν ὁ χαλκὸς τῇ βύρσῃ , ὁ μαλακώτερος τῇ ξηροτέρᾳ · καὶ οὐ κόσμου ἕνεκα χαλκὸς πρόσκειται ἐν ἐπιφανείᾳ , ἀλλ᾿ ὑπόκειται δι᾿ ἀσφάλειαν , ὡς ἐπὶ τῆς Ἀχιλλέως ὁ χρυσός · λέγει γὰρ ἐπὶ τῆς Αἰνείου “ δεύτερος αὖτ᾿ Ἀχιλεὺς προΐει δολιχόσκιον ἔγχος , καὶ βάλεν Αἰνείαο κατ᾿ ἀσπίδα πάντοσ᾿ ἐΐσην , ἄντυγ᾿ ὕπο πρώτην , ᾗ λεπτότατος θέε χαλκὸς , λεπτο - τάτη δ᾿ ἐπέην ῥινὸς βοός . ” κἂν μέντοι ἀκούωμεν “ τὰς δύο χαλκείας ” τὴν πρώτην καὶ τὴν πέμπτην , “ δύο δ᾿ ἐνδόθι ” τούτων τὰς κασσι - τερίνας τὴν δευτέραν καὶ τὴν τετάρτην , καὶ οὕτως μέση καὶ τρίτη ἐντὸς ἡ χρυσῆ “ τῇ ῥ᾿ ἔσχετο μείλινον ἔγχος , ” μιᾶς καὶ κασσιτερί - νης ῥαγείσης .
Lemmas: 271 . ὁ δύο χάλκεος ] μέσος νομιστέος ὁ χρύσεος · ἁπαλός - τέρος γάρ εἰμί ὁ χρυσός ἐκλύω ὁ δόρυ μετά ὁ ὁ χαλκός βία εὐχερής ὑποδείκνυμι . ὅτι γάρ οὐ εἰμί ἐν ὁ ἐπιφάνεια ὁ ἀσπίς ὁ χρνσὸς , δηλόω διά ὅς φημί τεχνάομαι Ἥφαιστος ὁ ἀσπίς ὁ μέν τορεύω ἐκ χαλκός , ὁ δέ ἐκ κασσίτερος , ὁ δέ ἐκ χρυσός . τάχα οὖν ὁ μέν πρῶτος εἰμί χαλκεύς , ὁ δέ δύο κασσιτε - ρίνη , ὁ δέ τρίτος χρύσεος , ὁ δέ τέταρτος κασσιτέρινος , ὁ δέ πέμπτος χαλκεύς . ὁ δέ Αὐτόχθων πρῶτος εἰμί φημί ὁ χρύσεος ὡς τίμιος , δύο ὁ χάλκεος ὡς ἰσχυρός , μέσος ὁ δύο κασσιτέρινος πρός ὁ συνάπτω ὁ πτύξ , καί πέμπτος ὁ χάλκεος . ὅτι δέ ἐν ὁ ἐπιφάνεια ὁ χρύσεος δῆλος ἐκ ὅς φημί “ χρύσεος περ εἰμί . ” καί οὐ εἄν ὁ καλλιστεύω ἀποκρύπτω . ὁ δέ ἔχω , ὁ ὁρμή ἐπαύω - Σάτο · οὐ ὅτι οὐ τιτρώσκω , ἀλλά ὅτι ὁ πλατύς ὁ ἐπιδορατίς οὖον διέρχομαι , ἀλλά ἐνέχω κατά ὁ μέρος οὗτος ἐν ὁ χρύσεος . ὁ γάρ δόρυ ὁ μέν ἀκμή τιτρώσκω , ὁ δέ πλάτος τέμνω . ὁ μέν οὖν ἐκ ὁ ἀκμή νύξις δέχομαι ὁ χρυσός , καί διά αὐτός ὁ ὑπόκειμαι - μένος χαλκός , ὁ δέ ἐκ ὁ πλάτος τομή οὐκέτι παραδέχομαι ὁ χρυσός · οὐκοῦν ὁ πρός ὁ πλάτος ὁ σίδηρος Ἀντίβασις ὁ χρνσῆς ἐπέχω ὁ ὁ ὅλος ἀσπίς διακοπή . * Πορφύριος . ἐν ὁ Αἰνείας πρός Ἀχιλλεύς μάχομαι ζήτησις πῃ - ῥέζω ὁ ἔπος οὗτος “ εἰμί ἄρα , καί ἐν δεινός σάκος ἐλαύνω ὄβριμος ἔγχος ” καί ὁ ἑξῆς μέχρι καί αὐτός ὁ στίχος ( 272 ) “ ὁ δέ εἷς χράω , ὁ ἄρα ἔχω μέλινος ἔγχος . ” ὁ γάρ χρύσεος πτύξ δοκέω πρῶτος εἰμί , εἰμί γε κόσμος ἕνεκα ὁ χρύσεος εἰς ὁ ἔξω καί ὁράω πρῶτος ἐντίθημι , ὑπό αὐτός δέ στερεότης ἕνεκα ὁ δύο χάλκεος μάλαγμα χάρις καί τελευταῖος κασσιτέρινος , πῶς δύο τε διακόπτω πτύξ καί ἐν ὁ χρύσεος πτύξ ἔξω εἰμί καί διατμέω - θέω ἐνέχω ὁ δόρυ ; ἀπολύω οὖν ὁ ἀπορία ὁ πλεῖστος , ὁ ἐλαύνω οὖον φημί λαμβάνω ἄνωθεν διακόπτω , ἀλλά ἀντί ὁ διέ - θλάω · θλάω μέν γάρ καί κοιλαίνω δύο πτύξ , ὁ χρύσεος καί εἷς ὁ χαλκός ὑπό ὁ χρύσεος , μή διακόπτω δέ , ἀλλά ἔχω ἐν ὁ χρύσεος ὁ δόρυ , καί κοιλαίνω μέν αὐτός καί ὁ ὑπό αὐτός , οὖον διακόπτω δέ . ὁ δέ καί αὐτόθεν ἀξιόω μή ἐλαύνω γράφω , ἀλλά θλάω , ἄνωθεν φάσκω ἁμαρτάνω τις γράφω ὁ ε , ὁ λοιπός περιφέρεια ὁ θ παρίημι · ἄτρωτος γάρ εἰμί ὁ ἡφαιστότευκτος μή διακόπτω . ἐγώ δέ ἐν ὁ χρύσεος πτύξ ἀκούω ἐνέχω αὐτός λέγω ὁ δόρυ ὁ εἰς ὁ πρόσω ὁρμή , οὖον δύναμαι ἐπινοέω ὁ χρύσεος πτύξ οὔτε οὖν διακόπτω οὔτε θλάω . πῶς γάρ οἷος τε λανθάνω μέν λέγω , τουτέστι διακόπτω , ἢ θλάω γε δύο πτύξ , ἐν ὅς εἰμί ὁ χρύσεος , ἐνέχω δέ ἐν ὁ χρύσεος ὁ δόρυ ; ὁ γάρ ἐνέχω ὁ μή ὁ αὐτός πάσχω ὁ χρύσεος , ὅσπερ ὁ ἄλλος , δηλόω . ὁ δέ αὖος ὁ πρῶτος πάσχω βούλομαι καί μᾶλλον ἤ2 ὁ ὑπό αὐτός · οὖον γάρ εἄν ἐνέχω ἐν ὁ τρίτος , εἰμί μή ὁ δύο ἐπί μικρός πάσχω ὁ πρῶτος . φημί τοίνυν ὡς οὖον κόσμος χάρις οὐδέ τέρψις ὁ Ἥφαιστος χράομαι ὁ χρύσεος πτύξ , ἀλλά εὐτονία . εὔτονος δέ χαλκός χρυσός . μέσος οὖν ὁ ὁ χρυσός πτύξ εξυφαίνω εἰς συνοχή ὁ πᾶς σάκος · ἁπαλός γάρ εἰμί καί Εὔτονος ὁ χρυσός , ὑπόκειμαι - μένος ὁ χαλκός , διαδέχομαι ὁ ὁρμή ἐκλύω ὑπό ὁ ὁ χαλκός ἀντιτυπία εἰς ὁ ἄτρωτος ὑπό ὁ πρόσειμι αὐτός εὐτο - νία . πρῶτος δέ εἰμί ὁ χρυσός καί πάσχω ὑπό ὁ ἐμβολεύς πρῶτος , ταχύς παρέχω ὁ διακοπή ὁ ἐκ ὁ εύθραυστος συνίστημι . ὅτι δέ καί χάλκεος πτύξ εἰμί ἐν ὁ ἔξωθεν ἐπιφάνεια , μέσος δέ μετά οὗτος ὁ χρύσεος , ὑπό ὅς ὁ ὁ κασσίτερος , δηλόω ὁ ἐν ὁ ὁπλοποιΐα ἐπισημαίνω ὁ ποιητής ὅτι ὅδε μέν ἐκ χρυσός ποιέω , ὅδε δέ ἐκ ἄλλος ὕλη , ἐκ χαλκός δέ μή εἶπον , ὡς εἄν τορεύω αὐτός ἐν ἄλλος πτύξ ὁ πλάσμα · “ ἄρχω δέ ἄρα σφεῖς Ἄρης καί Παλλάς Ἀθήνη , ἄμφω χρύσεος , χρύσεος δέ εἷμα ἕννυμι ” ( ΙΙ . 18 . 516 ) . πῶς γάρ αὐτός χρύσεος φημί , χρύσεος εἰμί ὁ ὑπόκειμαι ἐπιφάνεια , εἰμί μή ἐξαλλάσσω οὗτος παρά ὁ ὑπόκειμαι ποιέω , ἤτοι ἐγκυκλόω ἢ ἐγκολλάω ἢ ἐντορεύω ; καί νειός χρύσεος “ ἀρόω δέ ἔοικα χρύσεος περ εἰμί ” ( ib . 548 ) . “ ἐν δέ τίθημι σταφυλή μέγας βρίθω ἀλωή , καλός , χρύσεος , μέλας δέ ἀνά Βότρυς εἰμί , ἵστημι δέ κάμαξ διαμπερές ἀργυ - ῥέω · ἀμφί δέ κυάνεος κάπετος , περί δέ ἕρκος ἐλαύνω κασσίτερος ”” ( ib . 561 ) . καί πάλιν “ ἐν δέ ἀγέλη ποιέω βοῦς ὀρθόκραιρος · ὁ δέ βοῦς χρυσός τεύχω κασσίτερος τε · χρύσεος δέ νομεύς ἅμα στιχάομαι βοῦς ” ( ib . 573 ) . καί πάλιν “ καί ἄρα ὁ μέν κάλως στεφάνη ἔχω , ὁ δέ μάχαιρα ἔχω χρύσεος ἐκ ἀργύρεος τέλα - μώνων ” ( ib . 597 ) . ὁ γάρ ἐμποικίλλω εἰμί ὅς ὁ Ὕλας εἶπον ἄργυρος μέν μιμνήσκω καί χρυσός καί κασσίτερος , χαλκός δέ οὐκέτι , ὡς εἄν χαλκεύς ὑπόκειμαι ἐπιφάνεια ἐνταῦθα ἐμποικίλλω . οὐ φημί δέ ἄτρωτος εἰμί ὅπλον , ἀλλά οὖον ῥᾳδίως ὑπό θνητός διακόπτω - Μένα · “ οὐδέ νοέω κατά φρήν καί κατά θυμός ὡς οὖον ῥᾴδιος εἰμί θεός ἐρικυδής Δῶρα ἀνήρ γε θνητός δαμάζω οὐδέ ὑπείκω . ” ἐσθίω οὖν μηδέ θλάω , ὅσπερ ἀξιόω ἐλαύνω ἀκούω , εἰ μηδέ ὑπείκω αὐτός λέγω . ῥητός δέ αὐτός φημί ὅτι οὐ ῥήγνυμι μέν ὁ σάκος , χρυσός δέ ἐρύκω Δῶρα θεός . ” δύο δέ διελαύνω πτύξ . ἔχω δέ ἐν ὁ χρύσεος , διά ὅς οὐ ῥήγνυμι διά πᾶς . πάνυ δέ δυνατῶς ὁ κατασκευή δηλόω , καί ὁ μέχρι τίς ὁ ῥῆξις · πέντε μέν γάρ πτύξ ἐλαύνω Κυλλοποδίων . εἶτα λέγω πρός ὁ ἐπιφάνεια πρῶτος ὅτι καί πρῶτος “ ὁ δύο χάλκεος , ” εἶτα ὁ ἀντίκειμαι ὁ πρῶτος ἔσχατος · “ δύο δέ ἔνδοθι κασσίτερος . ” ὁ δέ ἔνδοθι πρόκειμαι , ἵνα ὁ χάλκεος ἐξώτατος νοέω , ὡς ὁ ὁ κασίς - τέρας ἔνδοθι , εἶτα λοιπός ὁ μέσος · “ ὁ δέ εἷς χρύσεος . ” εἰμί οὖν “ ὁ ἔχω μέλινος ἔγχος , ” ὁ δύο χάλκεος τιτρώσκω πρῶτος ὡς εἰμί πρῶτος , ὁ δέ τρεῖς μένω ἄτρωτος · χρυσός γάρ ἐρύκω Δῶρα θεός . ” οὗτος δέ καί ἐπί ὁ Αἰνείας ἀσπίς ὕπειμι ὁ χαλκός ὁ βύρσα , ὁ μαλακός ὁ ξηρός · καί οὖον κόσμος ἕνεκα χαλκός πρόσκειμαι ἐν ἐπιφάνεια , ἀλλά ὑπόκειμαι διά ἀσφάλεια , ὡς ἐπί ὁ Ἀχιλλεύς ὁ χρυσός · λέγω γάρ ἐπί ὁ Αἰνείας “ δύο αὐτός Ἀχιλλεύς προΐημι δολιχόσκιος ἔγχος , καί βάλλω Αἰνείας κατά ἀσπίς πάντοσε ἴσος , ἄντυξ ὑπό πρῶτος , ὅς λεπτός θέω χαλκός , λοπτος - τητάω δέ ἔπειμι ῥίς βοῦς . ” κἀν μέντοι ἀκούω “ ὁ δύο χάλκεος ” ὁ πρῶτος καί ὁ πέμπτος , “ δύο δέ ἔνδοθι ” οὗτος ὁ κασίς - τερίνα ὁ δύο καί ὁ τέταρτος , καί οὕτως μέσος καί τρίτος ἐντός ὁ χρύσεος “ ὁ ἄρα ἔχω μέλινος ἔγχος , ” εἷς καί κασσιτερί - νέος ἀράσσω .