scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 5.12.2
3 . ὁμιλαδόν ] καθʼ ὁμίλους , ὡς “ φυλαδόνʼ ” ( Il . 2 . 668 ) κατὰ φυλάς . οἷον οὐ καθʼ ἕνα ἄνδρα ἀλλʼ ὅλων τῶν τάξεων ἐγίνετο συμβολή . ἐπειδὴ γὰρ εἰπεῖν τι περὶ τοῦ τείχους βούλεται , διὸ συντέμνει τὴν μάχην . οὐδʼ ἄρ’ ἔμελλεν ] τετρωμένων τῶν ἀριστέων μένειν ἐν τῇ πε - διάδι Ἕλληνες οὐκ ἐδύναντο . ἀναγκαίως οὖν τὴν πεδιάδα μάχην ἐπὶ τειχομαχίαν 〈 μεταφέρειν ) βούλεται · τούτου γὰρ χάριν καὶ ἀνέπλασε τὴν τειχοποιίαν ὁ ποιητής , ὑπὲρ τοῦ ἀγῶνας κινῆσαι ἐπὶ τῇ τειχομαχίᾳ . τοῦτο μὲν οὖν ἐπὶ τοῦ Τρωικοῦ τείχους ἀμήχανον · θεοποίητον γάρ · ὑπὲρ δὲ τοῦ μηδὲ ταύτην καταλιπεῖν τὴν ἰδέαν ἐπὶ τῷ τῶν Ἑλλήνων τείχει τὴν τειχομαχίαν ποιεῖ . ἐπεὶ 〈 δὲ 〉 καὶ αὐτὸς ἀνήγειρε τὸ τεῖχος , διὰ τοῦτο καὶ ἠφάνισεν αὐτό , τὸν ἔλεγχον συνα - φανίζων . λάβοι δʼ ἄν τις τοῦτο πρὸς τοὺς χρόνους τοῦ ποιητοῦ , διότι οὐ μετὰ πολὺ τῶν Τρωικῶν γέγονεν . εἰ γὰρ ἐνῆν ὑπονοεῖν , ὅτι ἐκ τοῦ χρόνου κατέπεσε καὶ ἠφανίσθη ὡς αὐτοσχεδῶς ᾠκοδομημένον , οὐκ ἂν τῷ λήμματι τούτῳ ἐχρήσατο , ὅτι αὐτὸς Ποσειδῶν ἠφάνισεν · πάντας δὲ τοὺς ἐκ τῆς Ἵδης ποταμοὺς ἐπʼ αὐτὸ ἄγει ἐφʼ ἡμέρας θ΄ , καὶ τοῦ Διὸς συνεχῶς ὕοντος καὶ τοῦ Ποσειδῶνος ἀναμοχλεύοντος τὰ θεμέλια · οὐ δυνάμενος δὲ ἴχνος τι ἀποφῆναι τοῦ μὴ γενομένου , διὰ τοῦτο καὶ οὐκ ἠρκέσθη τῇ τῆς δομήσεως ἀναιρέσει , ἀλλὰ καὶ ἀμάθῳ τὸν τόπον ἐκάλυψε , καὶ αἰγιαλὸς γέγονε τὸ πᾶν · τούτου δὲ αἴτιον ἀποδέδωκε τὸ μηνῖσαι θεούς , θυσιῶν ἐπʼ αὐτῷ μὴ τυχόντας · οἷα καὶ 〈 ἐν 〉 τῇ οἰκοδομίᾳ αὐτοῦ εἰσήγαγε Ποσειδῶνα λέγοντα “ οὐχ ὁράᾳς , ὅτι δʼ αὖτε καρηκομόωντες Ἀχαιοὶ τεῖχος ἐτειχίσ〈σ〉αντο ― οὐδὲ θεοῖσι δόσαν ” ( Il . 7 . 447 ) . οὐδʼ ἄρʼ ἔμελλε τεῖχος ἔτι σχήσειν ] οὐκ ἐδύνατο περὶ τὸ θεόκτιστον τεῖχος τοιαύτας περιπετείας 〈 εἰσ〉αγαγεῖν .
Lemmas: 3 . ὁμιλαδόν ] κατά ὅμιλος , ὡς “ φυλαδόνʼ ” ( Il . 2 . 668 ) κατά Φυλή . οἷος οὖον κατά εἷς ἀνήρ ἀλλά ὅλος ὁ τάξις γίγνομαι συμβολή . ἐπεί γάρ εἶπον τίς περί ὁ τεῖχος βούλομαι , διό συντέμνω ὁ μάχη . οὐδέ ἄρα μέλλω ] τιτρώσκω ὁ Ἀριστεύς μένω ἐν ὁ μετά - διάδι Ἕλλην οὐ δύναμαι . ἀναγκαῖος οὖν ὁ πεδιάς μάχη ἐπί τειχομαχία 〈 μεταφέρω ) βούλομαι · οὗτος γάρ χάρις καί ἀναπλάσσω ὁ τειχοποιΐα ὁ ποιητής , ὑπέρ ὁ ἀγών κινέω ἐπί ὁ τειχομαχία . οὗτος μέν οὖν ἐπί ὁ Τρωικός τεῖχος ἀμήχανος · θεοποίητος γάρ · ὑπέρ δέ ὁ μηδέ οὗτος καταλείπω ὁ ἰδέα ἐπί ὁ ὁ Ἕλλην τεῖχος ὁ τειχομαχία ποιέω . ἐπεί 〈 δέ 〉 καί αὐτός ἀναγείρω ὁ τεῖχος , διά οὗτος καί ἀφανίζω αὐτός , ὁ ἔλεγχος Σύνα - φανίζω . λαμβάνω δέ ἄν τις οὗτος πρός ὁ χρόνος ὁ ποιητής , διότι οὖον μετά πολύς ὁ Τρωικός γίγνομαι . εἰμί γάρ ἐν-εἰμί ὑπονοέω , ὅτι ἐκ ὁ χρόνος καταπίπτω καί ἀφανίζω ὡς αὐτοσχεδῶς οἰκοδομέω , οὐ εἄν ὁ λῆμμα οὗτος χράω , ὅτι αὐτός Ποσειδῶν ἀφανίζω · πᾶς δέ ὁ ἐκ ὁ ὁράω ποταμός ἐπί αὐτός ἄγω ἐπί ἡμέρα Θ΄ , καί ὁ Ζεύς συνεχῶς ὕω καί ὁ Ποσειδῶν ἀναμοχλεύω ὁ θεμέλιος · οὖον δύναμαι δέ ἴχνος τίς ἀποφαίνω ὁ μή γίγνομαι , διά οὗτος καί οὐ ἀρκέω ὁ ὁ δόμησις ἀναίρεσις , ἀλλά καί ἄμαθος ὁ τόπος καλύπτω , καί αἰγιαλός γίγνομαι ὁ πᾶς · οὗτος δέ αἴτιος ἀποδίδωμι ὁ μηνίω θεός , θυσία ἐπί αὐτός μή τυγχάνω · οἷος καί 〈 ἐν 〉 ὁ οἰκοδομία αὐτός εἰσάγω Ποσειδῶν λέγω “ οὐ ὁράω , ὅτι δέ αὖτε καρηκομόωντες Ἀχαιός τεῖχος τειχίζω ― οὐδέ θεός δίδωμι ” ( Il . 7 . 447 ) . οὐδέ ἄρα μέλλω τεῖχος ἔτι ἔχω ] οὐ δύναμαι περί ὁ θεόκτιστος τεῖχος τοιοῦτος περιπέτεια 〈 εἰσάγω .