scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 3.1.12
13 . * θύγατρα ] ἐκ τοῦ θυγατέρα κατὰ συγκοπὴν , ἀναδοθέντος καὶ τοῦ τόνου . αἱ γὰρ συγκοπαὶ ἀναβιβάζουσι τοὺς τόνους , ὡς τὸ ἁρμόσαντες ἄρσαντες , ὁμόπατρος ὄπατρος . γέγονε δὲ θυγάτηρ παρὰ τὸ θύω καὶ τὸ γαστήρ · λέγεται γὰρ τὰ θήλεα τάχιον ἐν τῇ γαστρὶ κινεῖσθαι . φέρων τʼ ἀπερείσιʼ ἄποινα ] πανταχόθεν τὸν οἶκτον πεποίηται , τῷ γήρᾳ , τῇ χηρώσει τῆς παιδὸς , τῇ πρὸς τοὺς ἐχθροὺς παρόδῳ καὶ τῇ τῶν δώρων κομιδῇ . καὶ τὸ μὲν στέμμα κατέχει , τὰ δὲ δῶρα ( χρυσὸς δὲ ταῦτα καὶ ἐσθὴς καὶ χαλκὸς ἦν ) διʼ οἰκετῶν προσῆγε · καὶ τὰ μὲν τῶν θεῶν δείκνυσι , καὶ παραινεῖ ὡς θεοὺς τιμᾶν , τὰ δὲ δῶρα δίδωσιν , ἵνα κἂν τὴν ἀπὸ τούτων ἀντιδέξηται φιλοφροσύνην . ἵνα , εἰ μὲν θεοσεβὴς , τὸ στέμμα αἰδεσθῇ , εἰ δὲ φιλοχρήματος , τὰ δῶρα δέξηται , εἰ δὲ μὴ , τὸ γῆρας οἰκτειρήσῃ . πανταχόθεν δὲ τὸν ἔλεον θηρᾶται . * τὸ ἀπερείσιʼ ἄποινα οὐ τὸ ἄπειρα τῷ πλήθει σημαίνει , ἀλλὰ πρὸς ἃ ἀπερειδόμενοι καὶ ἀντιλαμβάνοντες λύτρα τῶν εἰλημμένων ἀπελύοντο τοὺς αἰχμαλώτους . ἐκόμισεν οὖν οὐκ ἄλλο τι ἢ στέμμα καὶ σκῆπτρον τοῦ θεοῦ ἐπὶ τὸν ναύσταθμον . λέγει οὖν “ τὰ , δʼ ἄποινα δέχεσθαι ” ἐκεῖνα βαστάζων , “ ἁζόμενοι Διὸς υἱὸν ἑκηβόλον Ἀπόλλωνα . ” ἀκο - λούθως οὖν ὁ Ἀγαμέμνων ἀποκρίνεται “ μή νύ τοι οὐ χραίσμῃ σκῆ - πτρον καὶ στέμμα θεοῖο , ” ὡς οὐχὶ καὶ ἄλλων τινῶν λύτρων ἅμα τῷ σκήπτρῳ καὶ τῷ στέμματι ἐνηνεγμένων ὑπὸ τοῦ πρεσβύτου , ἀλλʼ αὐτῶν ἐκείνων μόνων · διὸ καὶ τὴν ἀπολογίαν κατὰ τὴν ὁδὸν ἔσχεν , ὥσπερ οἱ σπονδοφόροι οἱ τὰς πανηγύρεις καταγγέλλοντες ἐκ τοῦ στροφίου τῇ κεφαλῇ περιτίθεσθαι , καὶ οἱ κήρυκες τὰ κηρύκια . δι - στάζεται οὖν πότερον στέμματα ἔχων ἢ ἑνικῶς στέμμα . . . . . ἐπεὶ καὶ ὁ Ἀγαμέμνων ἀποκρίνεται “ καὶ στέμμα θεοῖο . ” * τὸ ἄπειρον σημαίνει καὶ τὸ ὑπερβαλλόντως καλὸν καὶ περικαλλὲς , ὡς ὁ Πορφύριος .
Lemmas: 13 . * θυγάτηρ ] ἐκ ὁ θυγάτηρ κατά συγκοπή , ἀναδίδωμι καί ὁ τόνος . ὁ γάρ συγκοπή ἀναβιβάζω ὁ τόνος , ὡς ὁ ἁρμόζω ἀραρίσκω , ὁμόπατρος ὄπατρος . γίγνομαι δέ θυγάτηρ παρά ὁ θύω καί ὁ γαστήρ · λέγω γάρ ὁ θῆλυς τάχα ἐν ὁ γαστήρ κινέω . φέρω τε ἀπειρέσιος ἄποινα ] πανταχόθεν ὁ οἶκτος ποιέω , ὁ γῆρας , ὁ χήρωσις ὁ παῖς , ὁ πρός ὁ ἐχθρός πάροδος καί ὁ ὁ δῶρον κομιδή . καί ὁ μέν στέμμα κατέχω , ὁ δέ Δῶρα ( χρυσός δέ οὗτος καί ἐσθής καί χαλκός εἰμί ) διά οἰκέτης προσάγω · καί ὁ μέν ὁ θεός δείκνυμι , καί παραινέω ὡς θεός τιμάω , ὁ δέ Δῶρα δίδωμι , ἵνα κἀν ὁ ἀπό οὗτος ἀντιδείκνυμι φιλοφροσύνη . ἵνα , εἰμί μέν θεοσεβής , ὁ στέμμα αἰδέομαι , εἰμί δέ φιλοχρήματος , ὁ Δῶρα δέχομαι , εἰμί δέ μή , ὁ γῆρας οἰκτειρέω . πανταχόθεν δέ ὁ ἔλεος θηράω . * ὁ ἀπειρέσιος ἄποινα οὖον ὁ ἤπειρος ὁ πλῆθος σημαίνω , ἀλλά πρός ὁ ἀπερείδω καί ἀντιλαμβάνω λύτρον ὁ λαμβάνω ἀπολύω ὁ αἰχμάλωτος . κομίζω οὖν οὐ ἄλλος τίς ἢ στέμμα καί σκῆπτρον ὁ θεός ἐπί ὁ ναύσταθμον . λέγω οὖν “ ὁ , δέ ἄποινα δέχομαι ” ἐκεῖνος βαστάζω , “ ἅζομαι Ζεύς υἱός ἑκηβόλος Ἀπόλλων . ” ΑΚΟ - λούθως οὖν ὁ Ἀγαμέμνων ἀποκρίνω “ μή νῦ ὅς οὖον χραισμέω σκῶ - πτρον καί στέμμα θεός , ” ὡς οὐ καί ἄλλος τις λύτρον ἅμα ὁ σκῆπτρον καί ὁ στέμμα φέρω ὑπό ὁ πρεσβύτης , ἀλλά αὐτός ἐκεῖνος μόνος · διό καί ὁ ἀπολογία κατά ὁ ὁδός ἔχω , ὥσπερ ὁ σπονδοφόρος ὁ ὁ πανήγυρις καταγγέλλω ἐκ ὁ στρόφιον ὁ κεφαλή περιτίθημι , καί ὁ κῆρυξ ὁ κηρύκιον . Ζεύς - στάζω οὖν πότερος στέμμα ἔχω ἢ ἑνικός στέμμα . . . . . ἐπεί καί ὁ Ἀγαμέμνων ἀποκρίνω “ καί στέμμα θεός . ” * ὁ ἤπειρος σημαίνω καί ὁ ὑπερβαλλόντως καλός καί περικαλλής , ὡς ὁ Πορφύριος .