scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 4.19.108
222 . ὁ τρόπος μικτὴ ἀλληγορία · εἰ γὰρ εἶπε “ ταμίης καρποῖο τέτυκται , ” τελεία ἦν ἀλληγορία . ἄμητος δὲ ὁ καιρὸς τοῦ ἀμᾶν προπαροξυτόνως , ὡς καὶ παῤ Ἡσιόδῳ “ ἄρχεσθ᾿ ἀμήτοιο ” ( 0 . 382 ) · ὀξύνεται δὲ αὐτὸς ὁ καρπός · ὁ δὲ νοῦς ὅλος οὕτως · ὅταν κλῖμα καὶ τροπὴ τῆς μάχης γένηται , ἐν ὀλίγῳ διώξαντες χρόνῳ πολλὰ κατα - βαλοῦμεν τῶν πολεμίων σώματα . * Πορφυρίου . ζητοῦσι τίνα νοῦν ἔχει τὰ ἔπη ταῦτα ᾐνιγμένα ὑπὸ τοῦ Ὀδυσσέως “ αἶψά τε φυλόπιδος—τέτυκται ” ἐπεὶ ἡ ἄμητος λέξις σημαίνει καὶ τὸν χρόνον ἐν ᾧ ἀμῶσι , τουτέστι τὸν θερισμὸν , σημαίνει δὲ καὶ τὸν ἀμώμενον καρπὸν , καθ᾿ ἑκάτερα τῶν δύο σημαινο - μένων ἐκδεξάμενοι πειραθῶμεν τῶν δύο σαφῆ ποιῆσαι τὴν διάνοιαν . ἔσται τοίνυν ἐκ τοῦ σημαινομένου δῆλον ὡς καλάμη μὲν λέγεται τὸ τῶν ἀποθνησκόντων πλῆθος , ἀμητὸς δὲ καὶ καρπὸς οἱ σωζόμενοι . φησὶν οὖν ταχέως κόρον γίνεσθαι ἐκείνης τῆς μάχης , ἐν ᾗ πολὺς μὲν ὁ πίπτων , ὀλίγοι δὲ οἱ σωζόμενοι · ἐξ οὗ δηλοῦται ὅτι τῆς σφοδροτάτης μάχης ἐν ταύτῃ ταχὺς ὁ κόρος , καὶ μάλιστα ὅταν τύχῃ τις διὰ λιμὸν ἠσθενηκώς · ἐν ᾧ δ᾿ ἂν οὖν πολέμῳ κλίναντος τοῦ Διὸς τὴν νίκην καὶ ἑτερορρεποῦς τῆς μάχης γεγονυίας πολὺς μὲν ᾖ ὁ ἀναιρούμενος , ὀλί - γος δὲ ὁ περισωζόμενος , κόρος ἐνταῦθα ταχέως γίνεται , τῶν μὲν καλάμην πολλὴν ἐκλεγόντων , ἀμητὸν δὲ καὶ καρπὸν ὀλίγον ἐώντων . τὴν δὲ καλάμην καὶ τὸν καρπὸν ἐπὶ τῶν τραπέντων ἀκουσόμεθα , ὧν πολὺς μὲν ὁ ἀποθνήσκων , ὃς τέτακται ἐπὶ τῆς καλάμης , ὀλίγος δὲ ὁ διασωζόμενος , ὃς τέτακται ἐπὶ τοῦ καρποῦ · τὸν δὲ κόρον ἴσχει ταχὺν τοὺς ταῦτα δρῶντας καὶ νικῶντας , οἱ τοῖς ἀμηταῖς εἶεν ἂν ἀνάλογοι . οὕτως ἄρα δὴ ἐπὶ τῶν αὐτῶν τὸ ἀμητὸς ὀλίγιστος ἀκου - στέον · οὐκέτι γὰρ ἑτερορρεπὴς ἔσται ἡ μάχη . οὐδ᾿ οἱ μὲν νικῶντες , οἱ δὲ ἡττώμενοι , ἀλλ᾿ ἐπ᾿ ἴσης ἀμφοῖν πολλὴ μὲν ἡ καλάμη , ὀλίγος δὲ ὁ καρπὸς , καὶ οἱ ἀμῶντες ζητηθήσονται . κἂν ἄμητον δὲ ἐπὶ τοῦ θερισμοῦ ἀκούσωμεν καὶ τοῦ χρόνου καθ᾿ ὃν ἀμῶσιν , ἔσται μὲν ἄμη - τος ἡ πρώτη τῶν στρατοπέδων συμβολὴ πρὸ τῆς τῶν ἑτέρων τροπῆς , πλείστη δὲ ἡ καλάμη τὸ πλῆθος τὸ μετὰ τὴν τροπὴν τῶν πιπτόντων . λογιζόμενος οὖν ὁ Ὀδυσσεὺς ὡς οὐκ ἂν ὑποσταῖεν οἱ Τρῶες τὴν Ἀχιλλέως συμβολὴν , τραπήσονται δὲ εὐθὺς , πολὺν τὸν κάματον ἔσεσθαί φησι τοῖς διώκουσιν ἅμα καὶ παίουσι καὶ φονεύουσι , καὶ κόρον αὐτίκα λήψεσθαι νήστις ὄντας . ἐνδείξασθαι δὲ ταῦτα μᾶλλον καὶ αἰνίξασθαι βούλεται ἢ φανερῶς λέγων δόξαν κολακείας ἀπενέγ - κασθαι . λέγει οὖν , ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ τροπῆς γενομένης τῶν πολεμίων , πολλῶν ἀναιρουμένων ἐκ πρώτης καὶ βραχείας τῆς συμβολῆς , αἶψα κόρος ἡμῖν γίνεται , ἐὰν μὴ τύχωμεν τὸν μέλλοντα κάματον διὰ τῆς τροφῆς προανακτησάμενοι . πεποίηται δὲ τὴν ἀλληγορίαν ὁ ποιητὴς ἐκ τῆς παραβολῆς ἐκείνης “ οἱ δ᾿ ὥστ᾿ ἀμητῆρες ἐναντίοι ἀλλήλοισιν ὄγμον ἐλαύνωσιν ἀνδρὸς μάκαρος κατ᾿ ἄρουραν πυρῶν ἢ κριθῶν , τὰ δὲ δράγματα ταρφέα πίπτει ” ( ΙΙ . 11 , 67 ) . εἶτ᾿ ἀνταποδίδωσιν “ ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ᾿ ἀλλήλοισι θορόντες δηΐουν , οἱ δ᾿ ἕτεροι μνώοντ᾿ ὀλοοῖο φόβοιο ” ( ib . 70 ) . ἀλλ᾿ οὗτοι μὲν τὸν ἄμητον παρέτειναν ἰσό - παλοι ὄντες · ἐφ᾿ ἧς δ᾿ ἂν μάχης τροπὴ γένηται ἐκ μικρᾶς συμβολῆς καὶ ὀλίγου ἀμήτου , ταχὺς ὁ κόρος τοῖς ἀναιροῦσι καὶ τὴν καλάμην πολλὴν ποιοῦσιν , εἰ μὴ τύχωσι τὴν ἰσχὺν διὰ τῆς τροφῆς αὐταρκῆ παρασκευάσαντες . μήποτε δὲ ὁ ἄμητος οὐ τὴν ἐπικαρπίαν , ἀλλὰ τὸν χρόνον τῆς ἐνεργείας δηλοῖ · αὐτὸς γὰρ ὁ Ὀδυσσεὺς πρὸς τὸν Ἀχιλλέα ταῦτα προεῖπεν · “ οὐ γὰρ ἀνὴρ—ἐρωῆσαι πολέμοιο ” ( 162—170 ) · ὀλίγος οὖν ἄμητος καὶ ὁ χρόνος ὁ τοῦ ἀμᾶν γίνεται καὶ τοῦ πλείστην καλάμην ἔχειν καὶ πολλοὺς ἀναιρεῖν , τροπὴν τοῦ Διὸς ἐμβαλόντος τοῖς πολεμίοις , ἐὰν μὴ τύχωσιν οἱ ἀναιροῦντες τροφῆς μετειληφότες , ἵν᾿ ᾖ ὁ λόγος , ἐν ἡ δ᾿ ἂν μάχῃ ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ πολὺς ᾖ ὁ ἀναιρούμενος τροπῆς γενομένης , εὐθέως ἐν ταύτῃ ὁ κόρος . διὸ δεῖ ἰσχύειν τοὺ βουλομένους ἐπὶ πλέον τυχεῖν τῆς νίκης . καλάμην τοὺς νεκρούς .
Lemmas: 222 . ὁ τρόπος μικτός ἀλληγορία · εἰμί γάρ εἶπον “ ταμίας καρπός τεύχω , ” τέλειος εἰμί ἀλληγορία . ἄμητος δέ ὁ καιρός ὁ ἀμάω προπαροξύτονος , ὡς καί παρά Ἡσίοδος “ ἄρχω ἄμητος ” ( 0 . 382 ) · ὀξύνω δέ αὐτός ὁ καρπός · ὁ δέ νόος ὅλος οὕτως · ὅταν κλῖμα καί τροπή ὁ μάχη γίγνομαι , ἐν ὀλίγος διώκω χρόνος πολύς κατά - βάλλω ὁ πολέμιος σῶμα . * Πορφύριος . ζητέω τίς νόος ἔχω ὁ ἔπος οὗτος αἰνίζομαι ὑπό ὁ Ὀδυσσεύς “ αἶψα τε φυλόπιδος—τέτυκται ” ἐπεί ὁ ἄμητος λέξις σημαίνω καί ὁ χρόνος ἐν ὅς ἀμάω , τουτέστι ὁ θερισμός , σημαίνω δέ καί ὁ ἀμάω καρπός , κατά ἑκάτερος ὁ δύο σημαίνω - Μένων ἐκδέχομαι πειράω ὁ δύο σαφής ποιέω ὁ διάνοια . εἰμί τοίνυν ἐκ ὁ σημαίνω δῆλος ὡς καλάμη μέν λέγω ὁ ὁ ἀποθνῄσκω πλῆθος , ἄμητος δέ καί καρπός1 ὁ σώζω . φημί οὖν ταχέως κόρος γίγνομαι ἐκεῖνος ὁ μάχη , ἐν ὅς πολύς μέν ὁ πίπτω , ὀλίγος δέ ὁ σώζω · ἐκ ὅς δηλόω ὅτι ὁ σφοδρός μάχη ἐν οὗτος ταχύς ὁ κόρος , καί μάλιστα ὅταν τυγχάνω τις διά λιμός ἀσθενέω · ἐν ὅς δέ εἄν οὖν πόλεμος κλίνω ὁ Ζεύς ὁ Νίκη καί ἑτερορρεπής ὁ μάχη γίγνομαι πολύς μέν εἰμί ὁ ἀναιρέω , ὀλί - γος δέ ὁ περισῴζω , κόρος ἐνταῦθα ταχέως γίγνομαι , ὁ μέν καλάμη πολύς ἐκλέγω , ἄμητος δέ καί καρπός ὀλίγος ἐάω . ὁ δέ καλάμη καί ὁ καρπός ἐπί ὁ τρέπω ἀκούω , ὅς πολύς μέν ὁ ἀποθνήσκω , ὅς τάσσω ἐπί ὁ καλάμη , ὀλίγος δέ ὁ διασῴζω , ὅς τάσσω ἐπί ὁ καρπός · ὁ δέ κόρος ἴσχω ταχύς ὁ οὗτος δράω καί Νίκη , ὁ ὁ ἀμητής ἄγω εἄν ἀνάλογος . οὕτως ἄρα δή ἐπί ὁ αὐτός ὁ ἄμητος ὀλίγιστος ἀκέω - στέω · οὐκέτι γάρ ἑτερορρεπής εἰμί ὁ μάχη . οὐδέ ὁ μέν Νίκη , ὁ δέ ἡσσάομαι , ἀλλά ἐπί ἴσος ἄμφω πολύς μέν ὁ καλάμη , ὀλίγος δέ ὁ καρπός1 , καί ὁ ἀμάω ζητέω . κἀν ἄμητος δέ ἐπί ὁ θερισμός ἀκούω καί ὁ χρόνος κατά ὅς ἀμάω , εἰμί μέν ἄμη - ὅς ὁ πρῶτος ὁ στρατόπεδον συμβολή πρό ὁ ὁ ἕτερος τροπή , πλεῖστος δέ ὁ καλάμη ὁ πλῆθος ὁ μετά ὁ τροπή ὁ πίπτω . λογίζομαι οὖν ὁ Ὀδυσσεύς ὡς οὐ εἄν ὑφίστημι ὁ Τρώς ὁ Ἀχιλλεύς συμβολή , τρέπω δέ εὐθύς , πολύς ὁ κάματος εἰμί φημί ὁ διώκω ἅμα καί παίω καί φονεύω , καί κόρος αὐτίκα λαμβάνω νήστις εἰμί . ἐνδείκνυμι δέ οὗτος μᾶλλον καί αἰνίσσομαι βούλομαι ἢ φανερῶς λέγω δόξα κολακεία ἀποφέρω - κάω . λέγω οὖν , ἐν ὀλίγος χρόνος τροπή γίγνομαι ὁ πολέμιος , πολύς ἀναιρέω ἐκ πρῶτος καί βραχύς ὁ συμβολή , αἶψα κόρος ἐγώ γίγνομαι , ἐάν μή τυγχάνω ὁ μέλλω κάματος διά ὁ τροφή προανακτάομαι . ποιέω δέ ὁ ἀλληγορία ὁ ποιητής ἐκ ὁ παραβολή ἐκεῖνος “ ὁ δέ ὥστε ἀμητήρ ἐναντίος ἀλλήλων ὄγμος ἐλαύνω ἀνήρ μάκαρ κατά ἄρουρα πυρά ἢ κριθή , ὁ δέ δράγμα ταρφύς πίπτω ” ( ΙΙ . 11 , 67 ) . εἶτα ἀνταποδίδωμι “ ὡς Τρώς καί Ἀχαιός ἐπί ἀλλήλων θρῴσκω δῃόω , ὁ δέ ἕτερος μνάομαι ὀλοός φόβος ” ( ib . 70 ) . ἀλλά οὗτος μέν ὁ ἄμητος παρατείνω ίσος - πάλος εἰμί · ἐπί ὅς δέ εἄν μάχη τροπή γίγνομαι ἐκ μικρός συμβολή καί ὀλίγος ἄμητος , ταχύς ὁ κόρος ὁ ἀναιρέω καί ὁ καλάμη πολύς ποιέω , εἰμί μή τυγχάνω ὁ ἰσχύς διά ὁ τροφή αὐταρκῆ παρασκευάζω . μήποτε δέ ὁ ἄμητος οὖον ὁ ἐπικαρπία , ἀλλά ὁ χρόνος ὁ ἐνέργεια δηλόω · αὐτός γάρ ὁ Ὀδυσσεύς πρός ὁ Ἀχιλλεύς οὗτος προεῖπον · “ οὖον γάρ ἀναρρέω πόλεμος ” ( 162—170 ) · ὀλίγος οὖν ἄμητος καί ὁ χρόνος ὁ ὁ ἀμάω γίγνομαι καί ὁ πλεῖστος καλάμη ἔχω καί πολύς ἀναιρέω , τροπή ὁ Ζεύς ἐμβάλλω ὁ πολέμιος , ἐάν μή τυγχάνω ὁ ἀναιρέω τροφή μεταλαμβάνω , ἵνα εἰμί ὁ λόγος , ἐν ὁ δέ εἄν μάχομαι ἐν ὀλίγος χρόνος πολύς εἰμί ὁ ἀναιρέω τροπή γίγνομαι , εὐθύς ἐν οὗτος ὁ κόρος . διό δεῖ ἰσχύω ὅς βούλομαι ἐπί πλέω τυγχάνω ὁ Νίκη . καλάμη ὁ νεκρός .