scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 3.11.1
1 . ὡς φιλέλλην ὁ ποιητὴς μέχρι τῶν νεῶν τοὺς Ἕλληνας συνε - λάσας , καὶ ἐπαυλιζομένους ταῖς ναυσὶ ποιήσας τοὺς βαρβάρους , οὐκ εὐθέως τειχομαχίαν ἐποίησεν οὐδὲ τὴν ἐπὶ ταῖς ναυσὶ μάχην , ὅπερ καὶ κατὰ δόξαν ἦν τοῖς ἀκροωμένοις , ἀλλὰ πρότερον τὴν Ἀγαμέμνο - νος ἀριστείαν διέγραψε , καὶ μετʼ αὐτὴν τὴν τῶν ἄλλων ἀριστέων , εἶτα ἐπειδὴ τοὺς ἀρίστους ἐπὶ τὰς ναῦς ἀπέστειλε τρωθέντας , τότε τοὺς Ἕλληνας ἐποίησεν ἡττωμένους . ἐπειδὴ δὲ μεμονωμένους τοὺς Ἕλληνας ἀπίθανον ἦν παρεισάγειν ἀνδραγαθοῦντας ἕωθεν , εὐλόγως ἡ νὺξ παραμυθεῖται αὐτῶν τὴν ἧτταν , καὶ τοσοῦτον ὡς συνωθῆσαι πάλιν μέχρι τείχους τοὺς Τρῶας , ἄχρις ὅτου τῆς τοῦ Διὸς τύχωσιν ἐπικουρίας · ἐπιδείκνυσι γὰρ ὅτι τύχαις , οὐ γνώμαις ἐλείποντο Ἕλληνες . δικαίως μὲν οὖν Ἀγαμέμνων ἀριστεύει · θαρροῦντα μὲν γὰρ τοῖς πράγμασιν οὐκ εὔλογον ἦν αὐτὸν ἐπὶ τοὺς κινδύνους φέρε - σθαι , ἀλλὰ διὰ τὴν ἡγεμονίαν ἀσφαλέστερον μᾶλλον ἢ φιλοκινδυ - νότερον ἀγωνίζεσθαι · ἐπὶ ξυροῦ δὲ νῦν , καὶ ταῦτα διʼ αὐτὸν , ὄντων Ἕλλήνων ἀναγκαίως κινδυνεύει . γέγονε δὲ ἀντίστροφα τὰ πράγματα · καὶ Διομήδης γὰρ ὑπʼ Ἀγαμέμνονος ὀνειδισθεὶς εὐδοκιμεῖ , καὶ πάλιν Ἀγαμέμνων ὑπὸ Διομήδους · Ἕκτωρ δὲ μεγάλα ὑπισχνού - μενος διώκεται . * ιθωνὸς Λαομέδοντός ἐστι παῖς , ἀδελφὸς Πριάμου , Ἠμέρας σύνευνος . τὸ δὲ Ἠὼς δʼ ἐκ λεχέων νομιστέον , ὅτι ἀπὸ τοῦ ἡλίου ἡμέρα γίνεται . Τιθωνοῖο δὲ , οἱονεὶ Τιτανοῖο · Τιτὰν γὰρ ὁ Ἀπόλλων , ὅτι ἀπὸ Λητοῦς . τοῦτον δὲ καὶ ἥλιον νενομίκαμεν . ἐκ λεχέων δὲ , ὅτι σὺν αὐτῷ ἀεὶ θεωρεῖται · ἡμέρα γάρ ἐστι πεφωτισμένος ἀὴρ ἡλίου ὑπὲρ γῆν ὄντος . Ἱερώνυμός φησι τὸν Τιθωνὸν αἰτήσασθαι ἀθανασίαν παρὰ τῆς Ἠοῦς , οὐ μέντοι καὶ ἀγηρασίαν · ὡς δὲ πολλῷ τῷ γήρᾳ χρώμενος ἐδυσφόρει , αἰτήσασθαι θάνατον · τὴν δὲ ἀδυνατοῦσαν εἰς τέττιγα αὐτὸν μεταβαλεῖν , ὅπως ἥδοιτο διηνεκῶς τῆς φωνῆς ἀκούουσα . ἀγαυοῦ δὲ ἤτοι ἀγαστοῦ ἐπὶ τῷ κάλλει . τινὲς δὲ παρειλῆφθαί φασι τὸν Τιθωνὸν διὰ τὸ εὐημερεῖν Τρῶας . ἔστιν οὖν ἡ περίφρασις ποιητική · τοῦτο γὰρ διαλλάττει τῆς ῥητορικῆς , ἦς ἡ μὲν τὸ πεζὸν οἰδεν , ἡ δὲ φεύγει αὐτό .
Lemmas: 1 . ὡς φιλέλλην ὁ ποιητής μέχρι ὁ νέος ὁ Ἕλλην συνίημι - λανθάνω , καί ἐπαυλίζομαι ὁ ναῦς ποιέω ὁ βάρβαρος , οὐ εὐθύς τειχομαχία ποιέω οὐδέ ὁ ἐπί ὁ ναῦς μάχη , ὅσπερ καί κατά δόξα εἰμί ὁ ἀκροάομαι , ἀλλά πρότερος ὁ Ἀγαμέμνο - Μύκονος ἀριστεία διαγράφω , καί μετά αὐτός ὁ ὁ ἄλλος Ἀριστεύς , εἶτα ἐπεί ὁ ἀγαθός ἐπί ὁ ναῦς ἀποστέλλω τιτρώσκω , τότε ὁ Ἕλλην ποιέω ἡσσάομαι . ἐπεί δέ μονόω ὁ Ἕλλην ἀπίθανος εἰμί παρεισάγω ἀνδραγαθέω ἕωθεν , εὔλογος ὁ νύξ παραμυθέομαι αὐτός ὁ ἧσσα , καί τοσοῦτος ὡς συνωθέω πάλιν μέχρι τεῖχος ὁ Τρώς , ἄχρι ὅστις ὁ ὁ Ζεύς τυγχάνω ἐπικουρία · ἐπιδείκνυμι γάρ ὅτι Τύχη , οὖον γνώμη λείπω Ἕλλην . δικαίως μέν οὖν Ἀγαμέμνων ἀριστεύω · θαρσέω μέν γάρ ὁ πρᾶγμα οὐ εὔλογος εἰμί αὐτός ἐπί ὁ κίνδυνος φέρω - ἕπομαι , ἀλλά διά ὁ ἡγεμονία ἀσφαλής μᾶλλον ἢ φιλοκινδυ - νοτερός ἀγωνίζομαι · ἐπί ξυρόν δέ νῦν , καί οὗτος διά αὐτός , εἰμί Ἕλλην ἀναγκαῖος κινδυνεύω . γίγνομαι δέ ἀντίστροφος ὁ πρᾶγμα · καί Διομήδης γάρ ὑπό Ἀγαμέμνων ὀνειδίζω εὐδοκιμέω , καί πάλιν Ἀγαμέμνων ὑπό Διομήδης · Ἕκτωρ δέ μέγας ὑπισχνέομαι - μένος διώκω . * Ιθωνός Λαομέδων εἰμί παῖς , ἀδελφός Πρίαμος , Ἡμέρα σύνευνος . ὁ δέ Ἠώς δέ ἐκ λέχος νομιστέος , ὅτι ἀπό ὁ ἥλιος ἡμέρα γίγνομαι . Τιθωνός δέ , οἱονεί τιτανόω · Τιτάν γάρ ὁ Ἀπόλλων , ὅτι ἀπό Λητώ . οὗτος δέ καί ἥλιος νομίζω . ἐκ λέχος δέ , ὅτι σύν αὐτός ἀεί θεωρέω · ἡμέρα γάρ εἰμί πεφωτισμένος ἀήρ ἥλιος ὑπέρ γῆ εἰμί . Ἱερώνυμος φημί ὁ Τιθωνός αἰτέω ἀθανασία παρά ὁ Ἠώς , οὖον μέντοι καί ἀγηρασία · ὡς δέ πολύς ὁ γῆρας χράω δυσφορέω , αἰτέω θάνατος · ὁ δέ ἀδυνατέω εἰς τέττιξ αὐτός μεταβάλλω , ὅπως ἥδομαι διηνεκής ὁ φωνή ἀκούω . ἀγαυός δέ ἤτοι ἀγαστός ἐπί ὁ κάλλος . τις δέ παραλαμβάνω φημί ὁ Τιθωνός διά ὁ εὐημερέω Τρώς . εἰμί οὖν ὁ περίφρασις ποιητικός · οὗτος γάρ διαλλάσσω ὁ ῥητορικός , εἰμί ὁ μέν ὁ πεζός οἶδα , ὁ δέ φεύγω αὐτός .