scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 1.4.131
319 . Πύλιοι καὶ Ἀρκάδες περὶ γῆς ὅρων ἐπολέμουν περὶ τὸ καλούμενον ὄρος Ἀγκαῖον · Νέστωρ δὲ μονομαχήσας ἐκ προκλήσεως Ἐρευθαλίωνα τὸν Ἱππομέδοντος ἢ ὡς ἔνιοι Ἀφείδαντος ἀνεῖλε , καὶ ὑπὸ χαρᾶς τὸ περιορισθὲν χωρίον παρεξῆλθεν . οἱ δὲ Ἀρκάδες ἔτι σκαρίζοντος τοῦ Ἐρευθαλίωνος ἐφορμήσαντες τοῖς Πυλίοις συν - έβαλον , καὶ οὕτως ἐνίκησαν . θάψαντες δὲ τὸν Ἐρευθαλίωνα καὶ τοὺς φίλους ἐπέγραψαν τῷ τάφῳ τόδε τὸ ἐπίγραμμα · “ ἐνθάδ᾿ Ἐρευθαλίωνι φίλοις τʼ ἐπὶ τύμβον ἔθηκαν Ἀρκαδίης βασιλῆς , γένος ἔξοχον Ἱππομέδοντος , οἵ ποτε Νέστορα καὶ λαοὺς πολέμῳ δαμά - σαντο . ” ἱστορεῖ Ἀρίαιθος . κατέκταν δὲ μετὰ τοῦ ν αἱ Ἀριστάρχου , καὶ ἐν ἐκτάσει τοῦ ᾱ Δωρικῇ οὔσῃ , ὡς ἔβαν ἐγώ . ἡ γὰρ χρῆσις τοιαύτη ἦν παρὰ Ἀττικοῖς · παρὰ γὰρ τὸ κτῶ καὶ κτῆμι κινήματα ἱκανὰ ἐξέπιπτεν · δεύτερος μὲν αὐτὸς ἀόριστος , ὀφείλων εἶναι κοι - νῶς ἔκτην , γινόμενος δὲ κατὰ Δωρίδα ἔκταν , ὃς ἐν χρήσει ὁρᾶται Ἀττικοῖς . Εὐριπίδης Πλεισθένει “ οὐ τὸν σὸν ἔκταν πατέρα , πολέμιόν γε μήν · ” Αἰσχύλος δὲ Παλαμήδει “ τίνος κατέκτας ἕνεκα παῖδʼ ἐμὸν βλάβης , ” καὶ ἐν Σεμέλῃ ἢ ὑδροφόροις “ Ζεὺς ὃς κατέκτα τοῦτον . ” ἐπίσταται ὁ ποιητὴς καὶ τὸ πληθυντικόν “ ἡμεῖς ἕρμα πόλιος ἀπέκταμεν ” ( Od . 23 , 121 ) καὶ τρίτον πρόσωπον πληθυντικὸν πρώτου ἀορίστου παθητικοῦ κατὰ συγκοπήν “ οὐδέ τις Αἰγίσθου , ἀλλʼ ἔκταθεν ἐν μεγάροισι ” ( Od . 4 , 537 ) καὶ μέσον δεύτερον ἀόριστον “ Τεῦκρε πέπον δὴ νῶϊν ἀπέκτατο πιστὸς ἑταῖρος ” ( Il . 15 , 437 ) , ᾦ ἀκόλουθον ἀπαρέμφατον τὸ “ κτάσθαι τε πολίτας ” ( ib . 558 ) · μετοχαί τε σημαίνουσαι τὸ κτῆμι , τε κτάς καὶ κτάμενος , ἀπαρέμφατόν τε ἐνεργητικὸν τὸ κτάμεναι . ὑγιῶς ἄρα Ἀρισταρχος ἔκταν γράφει , ὡς ἔκταν ἐγώ . * οὕτως Ἡρωδιανὸς μετὰ τοῦ ν , κατέκταν .
Lemmas: 319 . Πύλιος καί Ἀρκάς περί γῆ ὁράω πολεμέω περί ὁ καλέω ὄρος Ἀγκαῖος · Νέστωρ δέ μονομαχέω ἐκ πρόκλησις Ἐρευθαλίων ὁ Ἱππομέδων ἢ ὡς ἔνιοι Ἀφείδας ἀναιρέω , καί ὑπό χαρά ὁ περιορίζω χωρίον παρεξέρχομαι . ὁ δέ Ἀρκάς ἔτι σκαρίζω ὁ Ἐρευθαλίων ἐφορμέω ὁ Πύλιος σῦς - βάλλω , καί οὕτως νικάω . θάπτω δέ ὁ Ἐρευθαλίων καί ὁ φίλος ἐπιγράφω ὁ τάφος ὅδε ὁ ἐπίγραμμα · “ ἐνθάδε Ἐρευθαλίων φίλος τε ἐπί τύμβος τίθημι Ἀρκαδία βασιλεύς , γένος ἔξοχος Ἱππομέδων , ὁ ποτός Νέστωρ καί λαός πόλεμος δαμάζω - Σάντο . ” ἱστορέω Ἀρίαιθος . κατακτείνω δέ μετά ὁ Ν ὁ Ἀρίσταρχος , καί ἐν ἔκτασις ὁ ὅς Δωρικός εἰμί , ὡς βαίνω ἐγώ . ὁ γάρ χρῆσις τοιοῦτος εἰμί παρά Ἀττικός · παρά γάρ ὁ κτείνω καί κτείνω κίνημα ἱκανός ἐκπίπτω · δύο μέν αὐτός ἀόριστος , ὀφείλω εἰμί κέω - Νῶς κτείνω , γίγνομαι δέ κατά Δωρίς κτείνω , ὅς ἐν χρῆσις ὁράω Ἀττικός . Εὐριπίδης Πλεισθένης “ οὖον ὁ σός κτείνω πατήρ , πολέμιος γε μείς · ” Αἰσχύλος δέ Παλαμήδης “ τίς κατακτ́ω ἕνεκα παῖς ἐμός βλάβη , ” καί ἐν Σεμέλη ἢ ὑδροφόρος “ Ζεύς ὅς κατακτείνω οὗτος . ” ἐπίσταμαι ὁ ποιητής καί ὁ πληθυντικός “ ἐγώ ἕρμα πόλις ἀποκτείνω ” ( Od . 23 , 121 ) καί τρίτος πρόσωπον πληθυντικός πρῶτος ἀόριστος παθητικός κατά συγκοπή “ οὐδέ τις Αἴγισθος , ἀλλά κτείνω ἐν μέγαρον ” ( Od . 4 , 537 ) καί μέσος δύο ἀόριστος “ Τεῦκρος πέπων δή νάω ἀποκτείνω πιστός ἑταῖρος ” ( Il . 15 , 437 ) , οἶς ἀκόλουθος ἀπαρέμφατος ὁ “ κτείνω τε πολίτης ” ( ib . 558 ) · μετοχή τε σημαίνω ὁ κτείνω , τε κτείνω καί κτείνω , ἀπαρέμφατος τε ἐνεργητικός ὁ κτείνω . ὑγιής ἄρα Ἀρίσταρχος κτείνω γράφω , ὡς κτείνω ἐγώ . * οὕτως Ἡρωδιανός μετά ὁ Ν , κατακτείνω .