scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 6.13.12
18 . κραιπνὰ ποσὶ προβιβάς ] πῶς οὖν ἔφη καὶ “ τρὶς μὲν ὀρέ - ξατο ” ( 20 ) ; ἢ ἀντὶ τοῦ πρόθυμα καὶ σπουδαῖα . τρέμε δʼ οὔρεα ] ἐνοσίχθων γάρ ἐστιν . Δία δὲ οὐδέποτε κατιόντα καὶ μεταμορφούμενον ποιεῖ . 20 . τρὶς μὲν ὀρέξατο ] ὑπερφυῶς τοσαύτην θάλασσαν καὶ ἔθνη τρισὶ βήμασι παρῆλθεν . ὑπερβαλέσθαι δὲ τοῦτο θελήσας Πίνδαρος εἰς ὑπόνοιαν ἧκε ψεύδους , “ βάματι δʼ ἐν πρώτῳ κιχὼν παῖδʼ ἐκ νεκροῦ ἅρπασε ” ( Pyth . 3 . 43 ) . ἵκετο τέκμωρ ] ἐπὶ τὸ τέλος τῆς ὁδοῦ παρεγένετο τὰς Αἰγάς . § . τίνος δὲ ἕνεκεν ἐπὶ τὰς Αἰγὰς ἄπεισι , παρὸν ἐν Τροία εὐθὺς γε - νέσθαι τὴν σαμοθρᾴκην καταλιπόντι ; ἴσως οὖν πρὸς κατάπληξιν τῶν Τρώων ἄπεισι τὸ ξίφος ληψόμενος , ἢ ὁπλιεῖται ὡς οὐκ ἀνεξομένου Διός , ἢ τῷ ἐπιτερπεῖ τῆς φράσεως τὸ τῆς μάχης στυγνὸν διαλύει , ἢ ἀναχωρεῖ ὅπως μὴ ὑπόνοιαν δῷ τοῖς Τρωικοῖς ⟨ ἐπελευσόμενος ⟩ . 21 . Αἰγάς , ἔνθα δέ οἱ ] ἐν Αἰγαῖς τῆς Εὐβοίας παράδοξα πολλὰ γίνεται · κατὰ γὰρ τὰς ἐτησίους τοῦ Διονύσου τελετὰς ὀργιαζουσῶν τῶνμυστίδων γυναικῶν βλαστάνουσιν αἱ καλούμεναιἐφήμεροι ἄμπελοι , αἵτινες ἕωθεν μὲν τὰς τῶν καρπῶν ἐκβολὰς ποιοῦνται , εἶτʼ αὖ πάλιν βότρυας βαρυτάτους , καὶ τούτους πρὸ μεσημβρίας πεπαίνουσι , πρὸς δὲ τὴν ἑσπέραν δρεπόμεναι ἄκρατον χορηγοῦσι δαψιλῆ ταῖς ἀπὸ τοῦ χοροῦ παρθένοις . οὐδεμία δὲ ἔνδεια γίνεται αὐτοῦ κατὰ τὴν ἐχομένην ἡμέραν , ἀλλʼ ὁσάκις ἀναλίσκεται , τοσαυτάκις δαψιλεύται · Νικοκράτης δὲ ἐν τῷ περὶ τοῦ ἐν Ἑλικῶνι ἀγῶνος οὐ ταύτας φησὶ τὰς Αἰγὰς λέγειν τὸν ποιητήν , ἀλλʼ ἑτέραν τινὰ νῆσον ἐν τῷ Αἰγαίῳ πελάγει , περὶ ἢν καὶ παραδοξολογία τις εἶναι μυθεύεται · τοὺς γὰρ προσορμίζοντας τῃ νήσῳ νυκτὸς ἅπαντας ἀφανεῖς γενέσθαι · διὸ μηδὲ προσπελάζειν τινά . κλυτὰ〈δώματα βένθεσι λίμνης〉]τινὲς ὑποκλυζόμενα ὑπὸ θαλάσ σης · οἳ δέ , διὰ τὴν δύναμιν τοῦ θεοῦ ἐν μέσῃ θαλάσσῃ εἶναι τὸ ἱερόν . καὶ τῷ βάθει τὸ ἄπιστον ἐκάλυψεν .
Lemmas: 18 . κραιπνός πούς προβιβάω ] πῶς οὖν φημί καί “ τρίς μέν ὀρός - ξατο ” ( 20 ) ; ἢ ἀντί ὁ πρόθυμος καί σπουδαῖος . τρέμω δέ ὅρος ] Ἐνοσίχθων γάρ εἰμί . Ζεύς δέ οὐδέποτε κατέρχομαι καί μεταμορφόω ποιέω . 20 . τρίς μέν ὀρέγω ] ὑπερφυῶς τοσοῦτος θάλασσα καί ἔθνος τρεῖς βῆμα παρέρχομαι . ὑπερβάλλω δέ οὗτος ἐθέλω Πίνδαρος εἰς ὑπόνοια ἵημι ψεῦδος , “ βῆμα δέ ἐν πρῶτος κιχάνω παῖς ἐκ νεκρός ἁρπάζω ” ( Pyth . 3 . 43 ) . ἱκνέομαι τέκμαρ ] ἐπί ὁ τέλος ὁ ὁδός παραγίγνομαι ὁ Αἰγαί . § . τίς δέ ἕνεκα ἐπί ὁ Αἰγαί ἄπειμι , πάρειμι ἐν Τροία εὐθύς γε - νω ὁ Σαμοθρᾴκη καταλείπω ; ἴσως οὖν πρός κατάπληξις ὁ Τρώς ἄπειμι ὁ ξίφος λαμβάνω , ἢ ὁπλίζω ὡς οὐ ἀνέχω Ζεύς , ἢ ὁ ἐπιτερπής ὁ φράσις ὁ ὁ μάχη στυγνός διαλύω , ἢ ἀναχωρέω ὅπως μή ὑπόνοια δίδωμι ὁ Τρωικός ⟨ ἐπέρχομαι ⟩ . 21 . Αἰγαί , ἔνθα δέ ὁ ] ἐν Αἰγαί ὁ Εὔβοια παράδοξος πολύς γίγνομαι · κατά γάρ ὁ ἐτήσιος ὁ Διόνυσος τελετή ὀργιάζω τωνμυστιδηω γυνή βλαστάνω ὁ καλουμεναιεφημερος ἄμπελος , ὅστις ἕωθεν μέν ὁ ὁ καρπός ἐκβολή ποιέω , εἶτα αὖος πάλιν Βότρυς βαρύς , καί οὗτος πρό μεσημβρία πεπαίνω , πρός δέ ὁ ἑσπέρα δρέπω ἄκρατος χορηγέω δαψιλής ὁ ἀπό ὁ χορός παρθένος . οὐδείς δέ ἔνδεια γίγνομαι αὐτός κατά ὁ ἔχω ἡμέρα , ἀλλά ὁσάκις ἀναλίσκω , τοσαυτάκις δαψιλεύομαι · Νικοκράτης δέ ἐν ὁ περί ὁ ἐν Ἑλικών ἀγών οὖον οὗτος φημί ὁ Αἰγαί λέγω ὁ ποιητής , ἀλλά ἕτερος τις νῆσος ἐν ὁ Αἰγαῖον πέλαγος , περί εἄν καί παραδοξολογία τις εἰμί μυθεύω · ὁ γάρ προσορμίζω πῃ νῆσος νύξ ἅπας ἀφανής γίγνομαι · διό μηδέ προσπελάζω τις . κλυτὰ〈δώματα βένθος λίμνης〉]τινὲς ὑποκλύζω ὑπό Θαλῆς σός · ἕ δέ , διά ὁ δύναμις ὁ θεός ἐν μέσος θάλασσα εἰμί ὁ ἱερός . καί ὁ βάθος ὁ ἄπιστος καλύπτω .