scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 6.24.24
31 . ἀλλ᾿ ὅτε δή ῥ᾿ ἐκ τοῖο ] πιθανὸν γὰρ πάντων μὲν ἅπτεσθαι τὸν ἔλεον , ἄρξασθαι δὲ τῶν λόγων τὸν μᾶλλον κηδόμενον Ἕκτορος . οἱ ἑπτὰ οὖν ( 24—30 ) δεόντως ἀθετοῦνται , ὡς καὶ Ἀρίσταρχός φησιν · τό τε γὰρ κλέπτειν διὰ τοῦ Ἑρμοῦ θεοῖς 〈 οὐ 〉 πρέπον , ὄλογόν τε τὸ εἰπόντα τὴν γνώμην τῶν θεῶν τὴν περὶ τῆς κλοπῆς ἐπάγειν τοὺς λόγους τοῦ Ἀπόλλωνος κοινῇ κατηγοροῦντος τῶν θεῶν . οἳ δὲ ἄντικρυς ἐλέγχονται οὐκ ὄντες Ὀμήρου · οὐκ ἔδει γὰρ θεοὺς τὸν αὐτὸν θυμὸν ἔχειν Ἀχιλ - λεῖ , καὶ ὅτι Ποσειδῶν ( 26 ) οὐ διὰ χειρὸς Ἀχαιοῖς ἐπίκουρος . καὶ τὸ “ νείκε〈σ〉σε ” ( 29 ) ἄκυρον ἐπὶ δικαστοῦ · ἐπὶ γὰρ τῶν δικαζομένων αὐτὸ τίθησιν , “ ἄνδρες ἐνείκεον εἵνεκα ποινῆς ” ( Il . 18 . 498 ) “ κρίνων νείκεα πολλὰ δικαζομένων ” ( Od . 12 . 440 ) , οἱ δὲ νεώτεροι ἐπὶ τοῦ τὸ νεῖκος διαλύειν . Ἀντίμαχος “ μετὰ δὲ εὐνείκες κρίνον ” ( fr . 75 Κ . ) ἀντὶ τοῦ εὐδιάκριτον · καὶ ἡ μέσαυλος σημαίνουσα τὴν ἐν ἀγροῖς οἴκησιν , Ὁμήρου παραδεδωκότος ἐν ἄστει τεθράφθαι τὸν Ἀλέξανδρον καὶ μουσικὴν πεπαιδεῦσθαι · “ οὐκ ἄν τοι χραίσμῃ κίθαρις τά τε δῶῤ Ἀτφροδίτης ἥ τε κόμη τό τε εἶδος ” ( Il . 3 . 54 . 5 ) , ἅπερ οὐδαμῶς ἀγροίκῳ ἁρμόζοντα . ἥ τε μαχλοσύνη νεωτέρα ἐστίν · ἀμέλει οὐδ᾿ ἐπὶ τῶν θεραπαινῶν Πηνελόπης αὐτῇ κέχρηται , ἐπὶ ἀνδρῶν δὲ οὐ τίθεται ἡ λέξις · ἀλλ᾿ οὐδὲ λαγνείαν αὐτῷ προσέβαλεν , ἀλλὰ καλλίστην γυναῖκα · τήν τε ἔριν τοῦ κάλλους οὐκ οἶδεν ὁ ποιητής · εἰ γὰρ ἤδει τὴν κρίσιν , οὐκ ἂν εἶπε Ζεὺς “ τί νυ σε Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες τόσσα κακὰ ῥέζουσιν ” ( Il . 4 . 31 ) φανερᾶς οὔσης τῆς αἰτίας · ἀλλὰ καὶ ὁ Πρίαμος θεοῖς ἀναφέρει τὴν αἰτίαν τοῦ πολέμου , ἀλλ᾿ οὐ τῇ κρίσει . “ θεοί νυ μοι αἴτιοί εἰσιν ” ( Il . 3 . 164 ) . ἥ τε Ἑλένη οὔτε ἐν τῷ πρὸς Ἕκτορα λόγῳ ( Il . 6 . 344 sqq . ) οὔτε ἐν τοῖς θρήνοις ( 762 sqq . ) οὔτε ἐν τῇ πρὸς Πρίαμον διαλέξει ( Il . 3 . 171 sqq . ) τῆς κρίσεως ἐμνήσθη , τὸ πᾶν δὲ ἀναφέρει Ἀλεξ - άνδρῳ . πῶς δ᾿ ἂν τὰς ναῦς “ ἀρχτκάκους ” ( Il . 5 . 63 ) εἶπε , καὶ οὐ τὴν κρίσιν ; πῶς δὲ οὐκ ἄτοπον ἀθηνᾶν , περὶ ἧς φησι “ δεινὼ δέ οἱ ὄσσε φάανθεν ” ( Il . 1 . 200 ) , ἐρίζειν Ἀφροδίτῃ περὶ ἧς φησι “ καὶ ὄμματα μαρμαίροντα ” ( Il . 3 . 397 ) , ὡς εἰ καὶ Ἡροκλῆς ἀγωνίζοιτο πρὸς Ἄδωνιν . οἶδέ τε ἡ Ἀθηνᾶ τὸ κάλλος μύρον αὐτῆς ὄν . πῶς τε Ἥρα ἤρισε μητρὸς ἔχουσα τάξιν : φησὶ γοῦν “ ῥά νυ μοί τι πίθοιο , φίλον τέκος ” ( Il . 14 . 190 ) . οἶδέ τε ἡ Ἥρα τὰ πειθοῦς ὄργανα παῤ αὐτῇ ὄντα , οἷς πάντας θεοὺς καὶ ἀνθρώπους δαμάζει ( ib . 199 ) . ἐκ τοῖο ] ἐξ εὗ ἀπέθανεν Ἕκτωρ · ἐν μιᾷ γὰρ ἀπέθανεν , εἶτα ὑλοτόμησαν , τρίτη δὲ ἡ τοῦ ἀγῶνος , εἶτα μετὰ ταῦτα ἐννέα · φησὶ γοῦν ( 107 ) “ ἐννῆμαρ δὴ νεῖκος ἐν ἀθανάτοισιν ὀρώρει . ” καὶ ὁ Ἑρμῆς φησι“δυωδεκάτη δέ οἱ ἠὼς κειμένῳ ” ( 413 ) · ἐπίτηδες δὲ ἀνοχὰς παρέ - χουσι Τρωσὶ γνωσιμαχῆσαι , ἢ ὅτι πενθεῖ Πάτροκλον ὁ στρατηγός .
Lemmas: 31 . ἀλλά ὅτε δή ἄρα ἐκ ὅς ] πιθανός γάρ πᾶς μέν ἅπτω ὁ ἔλεος , ἄρχω δέ ὁ λόγος ὁ μᾶλλον κήδω Ἕκτωρ . ὁ ἑπτά οὖν ( 24—30 ) δήω ἀθετέω , ὡς καί Ἀρίσταρχος φημί · ὁ τε γάρ κλέπτω διά ὁ Ἑρμῆς θεός 〈 οὖον 〉 πρέπω , ολογος τε ὁ εἶπον ὁ γνώμη ὁ θεός ὁ περί ὁ κλοπή ἐπάγω ὁ λόγος ὁ Ἀπόλλων κοινός κατηγορέω ὁ θεός . ἕ δέ ἄντικρυς ἐλέγχω οὐ εἰμί Ὄμηρος · οὐ ἐσθίω γάρ θεός ὁ αὐτός θυμός ἔχω Ἀχιλ - λάω , καί ὅτι Ποσειδῶν ( 26 ) οὖον διά χείρ Ἀχαιός ἐπίκουρος . καί ὁ “ νεικέω ” ( 29 ) ἄκυρος ἐπί δικαστής · ἐπί γάρ ὁ δικάζω αὐτός τίθημι , “ ἀνήρ νεικέω ἕνεκα ποινή ” ( Il . 18 . 498 ) “ κρίνω νεῖκος πολύς δικάζω ” ( Od . 12 . 440 ) , ὁ δέ νέος ἐπί ὁ ὁ νεῖκος διαλύω . Ἀντίμαχος “ μετά δέ εὐνεικής κρίνον ” ( fr . 75 Κ . ) ἀντί ὁ εὐδιάκριτος · καί ὁ μέσαυλος σημαίνω ὁ ἐν ἀγρός οἴκησις , Ὅμηρος παραδίδωμι ἐν Ἄστυ τρέφω ὁ Ἀλέξανδρος καί μουσική παιδεύω · “ οὐ ἄν ὅς χραισμέω κίθαρις ὁ τε δῶρον ατφροδιος ὅς τε κόμη ὁ τε εἶδος ” ( Il . 3 . 54 . 5 ) , ὅσπερ οὐδαμῶς ἄγροικος ἁρμόζω . ὅς τε μαχλοσύνη νέος εἰμί · ἀμελέω οὐδέ ἐπί ὁ θεράπαινα Πηνελόπη αὐτός χράομαι , ἐπί ἀνήρ δέ οὖον τίθημι ὁ λέξις · ἀλλά οὐδέ λαγνεία αὐτός προσβάλλω , ἀλλά καλός γυνή · ὁ τε Ἔρις ὁ κάλλος οὐ οἶδα ὁ ποιητής · εἰμί γάρ ἦδος ὁ κρίσις , οὐ εἄν εἶπον Ζεύς “ τίς νῦ σύ Πρίαμος Πρίαμος τε παῖς τόσος κακός ῥέζω ” ( Il . 4 . 31 ) φανερός εἰμί ὁ αἴτιος · ἀλλά καί ὁ Πρίαμος θεός ἀναφέρω ὁ αἴτιος ὁ πόλεμος , ἀλλά οὖον ὁ κρίσις . “ θεός νῦ ἐγώ αἴτιος εἰμί ” ( Il . 3 . 164 ) . ὅς τε Ἑλένη οὔτε ἐν ὁ πρός Ἕκτωρ λόγος ( Il . 6 . 344 sqq . ) οὔτε ἐν ὁ θρῆνος ( 762 sqq . ) οὔτε ἐν ὁ πρός Πρίαμος διαλέγω ( Il . 3 . 171 sqq . ) ὁ κρίσις μιμνήσκω , ὁ πᾶς δέ ἀναφέρω Ἀλέξ - Ἄνδρος . πῶς δέ εἄν ὁ ναῦς “ ἀρχτκάκους ” ( Il . 5 . 63 ) εἶπον , καί οὖον ὁ κρίσις ; πῶς δέ οὐ ἄτοπος Ἀθηνᾶ , περί ὅς φημί “ δεινός δέ ὁ ὄσσε φαίνω ” ( Il . 1 . 200 ) , ἐρίζω Ἀφροδίτη περί ὅς φημί “ καί ὄμμα μαρμαίρω ” ( Il . 3 . 397 ) , ὡς εἰμί καί Ἡροκλῆς ἀγωνίζομαι πρός Ἄδωνις . οἶδα τε ὁ Ἀθηνᾶ ὁ κάλλος μύρον αὐτός εἰμί . πῶς τε Ἥρα ἐρίζω μήτηρ ἔχω τάξις : φημί γοῦν “ ἄρα νῦ ἐγώ τίς πείθω , φίλος τέκος ” ( Il . 14 . 190 ) . οἶδα τε ὁ Ἥρα ὁ πειθώ ὄργανον παρά αὐτός εἰμί , ὅς πᾶς θεός καί ἄνθρωπος δαμάζω ( ib . 199 ) . ἐκ ὅς ] ἐκ ὅς ἀποθνῄσκω Ἕκτωρ · ἐν εἷς γάρ ἀποθνῄσκω , εἶτα υλοτομώ , τρίτος δέ ὁ ὁ ἀγών , εἶτα μετά οὗτος ἐννέα · φημί γοῦν ( 107 ) “ ἐννῆμαρ δή νεῖκος ἐν ἀθάνατος ὄρνυμι . ” καί ὁ Ἑρμῆς φησι“δυωδεκάτη δέ ὁ ἠώς κεῖμαι ” ( 413 ) · ἐπίτηδες δέ ἀνοχή πηρός - χόω Τρώς γνωσιμαχέω , ἢ ὅτι πενθέω Πάτροκλος ὁ στρατηγός .