scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 3.5.86
153 . * τηλυγέτω ] ὅτι μὲν ὁ τηλύγετος δηλοῖ παῤ αὐτῷ καὶ τὸν μόνον γενόμενον παρίστησι τὰ ὑφ᾿ Ἑλένης περὶ Ἑρμιόνης λεγόμενα “ παῖδά τε τηλυγέτην καὶ ὁμηλικίην ἐρατεινήν ” ( Il . 3 , 175 ) . ση - μαίνει δὲ τὸν τηλοῦ τῆς ἡλικίας τῷ πατρὶ γεγονότα , ὡς ἐνταῦθα · ὡς ἐπὶ δυοῖν γὰρ γηράσκοντι τῷ πατρὶ γενομένων ἔφη “ ἄμφω τηλυ - γέτω · ὁ δ᾿ ἐτείρετο γήραϊ λυγρῷ , υἱὸν δ᾿ οὐκ ἔτεκ᾿ ἄλλον . ” ἐπὶ τοίνυν τοῦ Ἰδομενέως , ὅταν λέγῃ “ ἀλλ᾿ οὐκ Ἰδομενῆα φόβος λάβε τηλύγετον ὥς ” ( Il . 13 , 470 ) , ἐνδέχεται μὲν ἀκοῦσαι ἀπὸ τῶν μονο - γενῶν παίδων κατὰ μεταφορὰν τὸν μεμονωμένον , ἐνδέχεται δὲ καὶ ὡς τηλοῦ γενεᾶς ὄντα , τουτέστι πρεσβύτην · ἔφη γὰρ περὶ αὐτοῦ “ ἔνθα , μεσαιπόλιός περ ἐὼν , Δαναοῖσι κελεύσας , Ἰδομενεὺς Τρώεσσι μετάλ - μενος ἐν φόβον ὦρσε ( ib . 361 ) . παρέχει δὲ τὴν ἀμφίβολον ἐκ - δοχὴν αὐτὸν ποιήσας λέγοντα τὸν Ἰδομενέα ἐπιόντος τοῦ Αἰνείου “ δεῦτε φίλοι καί μ᾿ οἴῳ ἀμύνετε , δείδια δ᾿ αἰνῶς ” ( ib . 481 ) · ἐκ γὰρ τοῦ οἴῳ ἀμύνετε τηλύγετον ἔστιν ἐκδέξασθαι τὸν μόνον . ὅταν δὲ ὁ αὐτὸς πάλιν ἐπάγῃ “ καὶ δ᾿ ἔχει ἥβης ἄνθος , τε κράτος ἐστὶ μέγιστον · εἰ γὰρ ὁμηλικίη γε γενοίμεθα τῷδ᾿ ἐνὶ θυμῷ , αἶψά κεν ἠὲ φέροιτο μέγα κράτος ἠὲ φεροίμην , ” ἀμφίβολον γίνεται , μὴ ὅτι μὴ τηλύγετόν γε ἔοικεν ἐπὶ τοῦ μὴ ὁμήλικος , ἀλλὰ πρεσβυτέρου καὶ τῆς τηλοτέρας γενεᾶς ὄντος , ὡς ἔφη ποτὲ ἐπὶ τοῦ μὴ ὁμήλικος “ οὗτος δὲ προτέρας γενεῆς προτέρων τ᾿ ἀνθρώπων ” ( Il . 23 , 790 ) . ἀλλ᾿ Ἰδομενεὺς μὲν μεσαιπόλιος , καὶ διὰ τοῦτο τῆς προτέρας γενεᾶς . μεθ᾿ σὓς οὐκ ἐπαιδοποίησεν ὁ πατὴρ , οἱ τῆλε τῆς ἡλικίας γενομένῳ τῷ πατρὶ τεχθέντες . ἐλέγχει δὲ τοὺς ἐπὶ γήρᾳ οἰομένους δεῖν παιδο - ποιεῖν , ὅπως διαδόχοις χρήσαιντο , ὡς κακῶς οἰομένους · νικᾷ γὰρ ἡ πήρωσις .
Lemmas: 153 . * τηλύγετος ] ὅτι μέν ὁ Τηλύγετος δηλόω παρά αὐτός καί ὁ μόνος γίγνομαι παρίστημι ὁ ὑπό Ἑλένη περί Ἑρμιόνη λέγω “ παῖς τε τηλύγετος καί ὁμηλικίη ἐρατεινός ” ( Il . 3 , 175 ) . σός - μαίνομαι δέ ὁ τηλοῦ ὁ ἡλικία ὁ πατήρ γίγνομαι , ὡς ἐνταῦθα · ὡς ἐπί δύο γάρ γηράσκω ὁ πατήρ γίγνομαι φημί “ ἄμφω τηλυ - γέτος · ὁ δέ τείρω γῆρας λυγρός , υἱός δέ οὐ τίκτω ἄλλος . ” ἐπί τοίνυν ὁ Ἰδομενεύς , ὅταν λέγω “ ἀλλά οὐ Ἰδομενεύς φόβος λαμβάνω τηλύγετος ὅς ” ( Il . 13 , 470 ) , ἐνδέχομαι μέν ἀκούω ἀπό ὁ μόνος - γένος παῖς κατά μεταφορά ὁ μονόω , ἐνδέχομαι δέ καί ὡς τηλοῦ γενεά εἰμί , τουτέστι πρεσβύτης · φημί γάρ περί αὐτός “ ἔνθα , μεσαιπόλιος περ εἰμί , Δαναοί κελεύω , Ἰδομενεύς Τρώς μέταλ - μένος ἐν φόβος ὄρνυμι ( ib . 361 ) . παρέχω δέ ὁ ἀμφίβολος ἐκ - δοχή αὐτός ποιέω λέγω ὁ Ἰδομενεύς ἔπειμι ὁ Αἰνείας “ δεῦρο φίλος καί εἷς οἶος ἀμύνω , δείδω δέ αἰνῶς ” ( ib . 481 ) · ἐκ γάρ ὁ οἶος ἀμύνω τηλύγετος εἰμί ἐκδέχομαι ὁ μόνος . ὅταν δέ ὁ αὐτός πάλιν ἐπάγω “ καί δέ ἔχω ἥβη ἄνθος , τε κράτος εἰμί μέγας · εἰμί γάρ ὁμηλικίη γε γίγνομαι ὅδε ἐν θυμός , αἶψα ἄν ἤ φέρω μέγας κράτος ἤ φέρω , ” ἀμφίβολος γίγνομαι , μή ὅτι μή τηλύγετος γε ἔοικα ἐπί ὁ μή ὁμῆλιξ , ἀλλά πρέσβυς καί ὁ τήλος γενεά εἰμί , ὡς φημί ποτέ ἐπί ὁ μή ὁμῆλιξ “ οὗτος δέ πρότερος γενεά πρότερος τε ἄνθρωπος ” ( Il . 23 , 790 ) . ἀλλά Ἰδομενεύς μέν μεσαιπόλιος , καί διά οὗτος ὁ πρότερος γενεά . μετά σῦς οὐ παιδοποιέω ὁ πατήρ , ὁ τῆλε ὁ ἡλικία γίγνομαι ὁ πατήρ τίκτω . ἔλεγχος δέ ὁ ἐπί γῆρας οἴομαι δήω παιδο - ποιέω , ὅπως διάδοχος χράω , ὡς κακῶς οἴομαι · νικάω γάρ ὁ πήρωσις .