scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 3.8.2
2 . Ζεὺς δὲ ] εἰκότως νῦν ἄρχεται συμμαχεῖν Τρωσὶν ὁ Ζεὺς , ὁπότε τῆς παραβάσεως δίκην ἀπέτισαν Διομήδει καὶ Πάνδαρος ἀνῃρέθη καὶ Τρῶες ὡμολόγησαν τὴν παράβασιν διʼ ὧν πέμπουσιν Ἰδαῖον ἀπολογούμενοι τοῖς Ἕλλησιν . αὔξει δὲ τὰ Ἑλλήνων ὁ ποιη - τὴς , εἴ γε καὶ ἐκκλησίας ἐδέησε τῷ Διί . ἐν δὲ τοῖς ἑξῆς καὶ κεραυ - νῶν δεῖται πρὸς τὴν ἧτταν αὐτῶν . καὶ ἐν ἄλλοις μὲν ποιεῖ ἐκκλη - σιάζοντας τοὺς θεοὺς , ἀλλʼ ἁπλούστερον , ἐνταῦθα δὲ καὶ Ζεὺς συνάγει καὶ πρωτολογεῖ , τόπος τε ἀποδείκνυται τῇ ἀγορᾷ , ὡς δὴ καὶ περὶ μεγάλων καὶ ἀναγκαίων . δηλοῖ δὲ καὶ ἡ ἕωθεν ἀγορὰ τὸ παν - νύχιον αὐτὸν περὶ αὐτῆς ἐσκέφθαι · ἄλλως τε καὶ προεῖπε “ παννύ - χιος δέ σφιν κακὰ μήδετο ” ( Il . 7 , 478 ) . μέγα οὖν εἰ ἐν τοιούτῳ καιρῷ κἂν ἀντέσχον οἱ Ἕλληνες . * Πορφυρίου . ἀγορὴ καὶ ὁ τόπος ἔνθα ἀγορεύουσιν , ὡς τὸ “ ἷζον δʼ εἰν ἀγορῇ τετιηότες ” ( Il . 9 , 13 ) . ἀγορὴ καὶ ἡ δημηγορία καὶ ὁ λόγος , ὡς τὸ “ ἀγορῇ δέ ἑ παῦροι Ἀχαιῶν νίκων ” ( Il . 15 , 283 ) . καὶ ἡ ἐκκλησία , ὡς τὸ “ τῇ δεκάτῃ δʼ ἀγορήνδε καλέσσατο ” ( Il . Ι , 54 ) . νῦν δὲ θεῶν ἀγορὴ , τῶν θεῶν ἄγυρις , ἡ συναγωγὴ καὶ τὸ ἄθροι - σμα , ὡς ἐν τῷ “ κινήθη δʼ ἀγορὴ ὡς κύματα μακρὰ θαλάσσης ” ( Il . 2 , 144 ) . τὸ δὲ ἄθροισμα ἐνίοτε ἀγῶνα καλεῖ , ὡς τὸ , “ νεῶν ἐν ἀγῶνι ” ( Il . 15 , 428 ) , τῇ ἀθροίσει . πεποίηται δὲ οὐ παρὰ τὸ ἀγο - ρεύειν ἡ τὸ ἄθροισμα δηλοῦσα ἀγορὰ , παρὰ δὲ τὸ ἀγείρεσθαι · “ λαὸν ἀγείροντες ” ( Il . 11 , 770 ) καὶ “ οἱ μὲν ἐκήρυσσον , τοὶ δʼ ἠγείροντο μάλʼ ὦκα ” ( Il . 2 , 52 ) · καὶ ἀθροιζόμενοι μὲν ἤγερθεν , ὁμοῦ δὲ γενόμενοι “ ὁμηγερέες τε γένοντο ” ( Il . 1 , 57 ) . ἀλλὰ τὸ μὲν ἠγερέ - θοντο δηλοῖ τὸ καθʼ ἕνα συνιόντες , τὸ δὲ ὁμηγερέες μετὰ τὸ ἀθροι - σθῆναι τοὺς καθʼ ἕνα ὁμοῦ πάντας γενέσθαι · ὅτε οὖν ὁμοῦ συνηθροι - σμένοι ἐγένοντο οἱ καθʼ ἕνα ἀθροισθέντες “ τοῖσι δʼ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς ” ( ib . 58 ) . οὐκ ἀπιθάνως δὲ οἱ τερπι - κέραυνον οὐ τὸν τερπόμενον τῷ κεραυνῷ ἀποδιδόντες , ἀλλὰ κατὰ μετάθεσιν τοῦ ρ τὸν τρεπικέραυνον , τὸν τρέποντα τοὺς ἐναντίους τῷ κεραυνῷ , ὡς δρατὰ σώματα ἔφη ( Il . 23 , 169 ) τὰ δαρτὰ καὶ τὴν καρδίαν κραδίην . τὸ μέντοι ἀγορεύειν σημαίνει τὸ δημηγορεῖν , ὡς τὸ “ τοῖσι δʼ ἔπειθʼ ἥρως Αἰγύπτιος ἦρχ’ ἀγορεύειν ” ( Od . 2 . 15 ) , καὶ τὸ διαλέγεσθαι , ὡς τὸ “ ὡς οἱ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον ” II . 5 , 274 ) . ἀγείρειν καὶ ἤγειρα ἐπί τε τοῦ ἀθροίζειν , ὡς “ λαὸν ἤγειρα ” ( Od . 2 , 41 ) , καὶ ἐπὶ τοῦ παροξῦναι , ὡς “ Τρωσὶ θυμὸν ἀγεῖραι ” ( Il . 5 , 510 ) . καὶ τὸ κατʼ ἔλλειψιν “ ἤδη γάρ οἱ ἐφῆκα βέλος , ἤγειρα δὲ μᾶλλον ” ( Il . 5 , 188 et 208 ) ἀντὶ τοῦ παρώξυνα . τερπικέραυνος ] ὁ τοῖς κεραυνοῖς τρέπων τοὺς ἐναντίους .
Lemmas: 2 . Ζεύς δέ ] εἰκότως νῦν ἄρχω συμμαχέω Τρώς ὁ Ζεύς , ὁπότε ὁ παράβασις δίκη ἀποτίνω Διομήδης καί Πάνδαρος ἀναιρέω καί Τρώς ὁμολογέω ὁ παράβασις διά ὅς πέμπω Ἰδαῖος ἀπολογέομαι ὁ Ἕλλην . αὐξάνω δέ ὁ Ἕλλην ὁ ποιέω - σής , εἰμί γε καί ἐκκλησία δήω ὁ Διί . ἐν δέ ὁ ἑξῆς καί κεραυ - νάω δήω πρός ὁ ἧσσα αὐτός . καί ἐν ἄλλος μέν ποιέω ἐκκαλέω - σιάζω ὁ θεός , ἀλλά ἁπλόος , ἐνταῦθα δέ καί Ζεύς συνάγω καί πρωτολογέω , τόπος τε ἀποδείκνυμι ὁ ἀγορά , ὡς δή καί περί μέγας καί ἀναγκαῖος . δηλόω δέ καί ὁ ἕωθεν ἀγορά ὁ πᾶς - νύχιος αὐτός περί αὐτός σκέπτομαι · ἄλλως τε καί προεῖπον “ πανός - Χίος δέ σφεῖς κακός μήδομαι ” ( Il . 7 , 478 ) . μέγας οὖν εἰμί ἐν τοιοῦτος καιρός κἀν ἀντέχω ὁ Ἕλλην . * Πορφύριος . ἀγορά καί ὁ τόπος ἔνθα ἀγορεύω , ὡς ὁ “ ἵζω δέ ἐν ἀγορά τετίημαι ” ( Il . 9 , 13 ) . ἀγορά καί ὁ δημηγορία καί ὁ λόγος , ὡς ὁ “ ἀγορά δέ ὅς παῦρος Ἀχαιός νικάω ” ( Il . 15 , 283 ) . καί ὁ ἐκκλησία , ὡς ὁ “ ὁ δέκατος δέ ἀγορήνδε καλέω ” ( Il . Ι , 54 ) . νῦν δέ θεός ἀγορά , ὁ θεός ἀγορά , ὁ συναγωγή καί ὁ ἀθρέω - σμάω , ὡς ἐν ὁ “ κινέω δέ ἀγορά ὡς κῦμα μακρός θάλασσα ” ( Il . 2 , 144 ) . ὁ δέ ἄθροισμα ἐνίοτε ἀγών καλέω , ὡς ὁ , “ νέος ἐν ἀγών ” ( Il . 15 , 428 ) , ὁ ἄθροισις . ποιέω δέ οὖον παρά ὁ ἄγνυμι - ῥεύω ὁ ὁ ἄθροισμα δηλόω ἀγορά , παρά δέ ὁ ἀγείρω · “ λαός ἀγείρω ” ( Il . 11 , 770 ) καί “ ὁ μέν κηρύσσω , σύ δέ ἐγείρω μάλα ὦκα ” ( Il . 2 , 52 ) · καί ἀθροίζω μέν ἐγείρω , ὁμοῦ δέ γίγνομαι “ ὁμηγερής τε γίγνομαι ” ( Il . 1 , 57 ) . ἀλλά ὁ μέν ἀγείρω - θνῄσκω δηλόω ὁ κατά εἷς σύνειμι1 , ὁ δέ ὁμηγερής μετά ὁ ἀθριυμι - ἵημι ὁ κατά εἷς ὁμοῦ πᾶς γίγνομαι · ὅτε οὖν ὁμοῦ συνηθροι - σμένος γίγνομαι ὁ κατά εἷς ἀθροίζω “ ὅς δέ ἀνίστημι μετάφημι πούς ὠκύς Ἀχιλλεύς ” ( ib . 58 ) . οὐ ἀπίθανος δέ ὁ τερπι - κεραυνός οὖον ὁ τέρπω ὁ κεραυνός ἀποδίδωμι , ἀλλά κατά μετάθεσις ὁ ρ ὁ τρεπικεραυνος , ὁ τρέπω ὁ ἐναντίος ὁ κεραυνός , ὡς δρατός σῶμα φημί ( Il . 23 , 169 ) ὁ δαρτός καί ὁ Καρδία Καρδία . ὁ μέντοι ἀγορεύω σημαίνω ὁ δημηγορέω , ὡς ὁ “ ὅς δέ ἔπειτα ἥρως Αἰγύπτιος ἄρχω ἀγορεύω ” ( Od . 2 . 15 ) , καί ὁ διαλέγω , ὡς ὁ “ ὡς ὁ μέν τοιοῦτος πρός ἀλλήλων ἀγορεύω ” II . 5 , 274 ) . ἀγείρω καί ἐγείρω ἐπί τε ὁ ἀθροίζω , ὡς “ λαός ἐγείρω ” ( Od . 2 , 41 ) , καί ἐπί ὁ παροξύνω , ὡς “ Τρώς θυμός ἀγείρω ” ( Il . 5 , 510 ) . καί ὁ κατά ἔλλειψις “ ἤδη γάρ ὁ ἐφίημι βέλος , ἐγείρω δέ μᾶλλον ” ( Il . 5 , 188 et 208 ) ἀντί ὁ παροξύνω . τερπικέραυνος ] ὁ ὁ κεραυνός τρέπω ὁ ἐναντίος .