scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 3.2.385
787 . * πὰρ Διὸς αἰγιόχοιο σὺν ἀγγελίῃ ἀλεγεινῇ ] τῶν μεθʼ Ὅμηρον ποιητῶν πολλοί τινες τὴν αἰγίδα παραδιδόασιν ὡς ἴδιον Ἀθηνᾶς ὅπλον · διὸ καὶ πλέονα τῶν ἐπιθέτων ἀπʼ αὐτῆς τίθεται τῇ θεῷ . ὁ δὲ χρωμένην μὲν οὐδενὸς ἧσσον παρεισάγει ταύτῃ τὴν Ἀθηνᾶν , τῷ δὲ Διί φησιν αὐτὴν δοθῆναι παρὰ Ἡφαίστου σαφῶς οὕτω διὰ τῶν ἐπῶν παριστάς · “ πρόσθεν δὲ κί᾿ αὐτοῦ Φοῖβος Ἀπόλλων εἱμένος ὤμοιιν νεφέλην , ἔχε δʼ αἰγίδα θοῦριν δεινὴν ἀμφιδάσειαν ἀριπρεπέʼ , ἣν ἄρα χαλκεὺς Ἡφαιστος Διὶ δῶκε φορήμεναι ἐς φόβον ἀνδρῶν , ” καθὸ δὴ καὶ πυκνῶς αὐτὸν αἰγίοχον καλεῖ . ταύτην δὲ τὴν αἰγίδα παρασκευαστικὴν ὑποτίθεται τῶν λεγομένων κατὰ τοὺς ἀνέμους αἰγίδων , ἃς καταιγίδας εἰώθαμεν προσαγορεύειν . Ὅμηρος μὲν γὰρ οὕτω λέγει “ ἠΰτε κινήσῃ Ζέφυρος βαθὺ λήϊον ἐλθὼν , λάβρος ἐπαιγίζων . ” νῦν γοῦν οὐκ ἄλλο τι , τὸ αὐτὸ δὲ τὸ “ λάβρος ἐπαιγίζων ” βούλεται δηλοῦν . ἔλεγον δὲ αἰγίδας τὰς νῦν καταιγίδας τῶν σφοδρῶν καὶ συνεστραμμένων πνευμάτων καὶ ἄμα καταρασσόντων , οἷόν τι καὶ ἐν τούτῳ θεωρεῖται λέγων ὁ ποιητής “ ἐν , δʼ ἔπεσʼ ὑσμίνῃ ὑπεραέι ἶσος ἀέλλῃ , ἥτε καθαλλομένη ἰοειδέα πόντον ὀρίνει . ” Ἀλκαῖος δέ που καὶ Σαπφὼ τὸν τοιοῦτον ἄνεμον κατώρη λέγουσιν ἀπὸ τοῦ κατωφερῆ τὴν ὁρμὴν ἔχειν · τὴν δὲ τοῦ Διὸς αἰγίδα συμβέβηκεν ὠνομάσθαι διὰ τῆς Ὁμήρου ποιήσεως ὡσαύτως τῇ κατὰ τοὺς ἀνέμους λεγομένῃ κατὰ μὲν αὐτὸν ἐκεῖνον αἰγίδι , καθʼ ἡμᾶς δὲ καταιγίδι . παρασκευαστικὴν δὲ αὐτὴν τῶν ὁμωνύμων εἰσάγεσθαι πνευμάτων , ὅτε ἐπισεισθείη κατὰ τὸ ἐναντίον . ἐπισεισθείσης γὰρ αὐτῆς καὶ καταρρηγνυμένης ἐπὶ τὴν γῆν , οὐ μόνον ἀπὸ τοῦ ψιλοῦ πνεύματος τοὺς ἐναντίους βλάπτεσθαι συμβαίνει , κονιορτοῦ δὲ πρὸς τὰς ὄψεις φερομένου παντελῶς ἐμποδίζεσθαι , οἷον “ καὶ τότε δὴ Κρονίδης ἕλετ’ αἰγίδα θυσσανόεσσαν σμερδαλέην , Ἴδην δὲ κατὰ νεφέεσσι κάλυψεν , ἀστράψας δὲ μάλα μεγάλʼ ἔκτυπε , τὴν δʼ ἐτίναξε , νίκην δὲ Τρώεσσι δίδου , ἐφόβησε δʼ Ἀχαιούς . ” οἰκεῖα γοῦν τοῖς ἀπὸ ταύτης φερομένοις πνεύμασι καὶ τὰ παρακείμενα αὐτᾷ συνεκπεφώνηται ἐν οἷς φησιν ὅτε ἔλαβε τὴν αἰγίδα τὴν μὲν Ἴδην αὐτὸν καλύψαι τοῖς νέφεσιν , ἀστράψαντα δὲ μέγα μὲν ἐπιβροντῆσαι , τινάξαι δὲ ἐκείνην . ὅτε δὲ κατʼ ἐναντίον τοῦτο γίνεται τῶν ταπεινοῦσθαι μελλόντων , σαφὲς ἐκ τούτων “ ὄφρα μὲν ἀσπίδα χερσὶν ἔχʼ ἀτρέμα Φοῖβος Ἀπόλλων , τόφρα μάλʼ ἀμφοτέροις βέλεʼ ἥπτετο , αὐτὰρ ἐπεὶ κατένωπα ἰδὼν Δαναῶν ταχυπώλων . ” εἶτα ἐπιφέρει “ τοῖσι δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔθελξε , λάθοντο δὲ θούριδος ἀλκῆς . ” ποτὲ δὲ διότι μὲν ἐπέσεισε τὴν αἰγίδα τοῖς Ἀχαιοῖς ἀπὸ τῆς Ἴδης ὁ Ζευς οὐ παρέδωκε ῥητῷ λόγῳ , τὸ δὲ γενόμενον ἐπʼ αὐτῆς ἐσήμαινε διὰ τοῦ συμβάντος συνιστὰς τὸ προηγούμενον . λέγει γὰρ “ ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο , τοὶ δʼ ἅμʼ ἕποντο ἠχῇ θεσπεσίῃ , ἐπὶ δὲ Ζεὺς τερπικέραυνος ὦρσεν ἀπʼ Ἰδαίων ὀρέων ἀνέμοιο θύελλαν , ἥ ῥ’ ἰθὺς νηῶν κονίην φέρεν . ” ἡ γὰρ εἰς εὐθὺ τῶν νηῶν τὸν κονιορτὸν φέρουσα θύελλα δῆλον ὡς ἐξ ἐναντίου προσφέρεται τοῖς Ἀχαιοῖς · διὸ δὴ καὶ ἐπέζευξεν ἄλλως “ αὐτὰρ Ἀχαιῶν θέλγε νόον , Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὅπαζε . ” τοῦτο δὲ δεῖ νοεῖν συμβαῖνον τῆς αἰγίδος ἐπισεισθείσης · καὶ ἐπʼ ἀλλήλων δὲ πλειόνων ὁ παραπλήσιος ὑπάρχει τρόπος , ὥστε τοῖς πάθεσι καὶ τοῖς πράγμασιν ὁμωνύμους τινὰς ποιεῖν δαίμονας εἰδωλο - ποιουμένους εἰς κατασκευὰς μυθώδεις · ἐφʼ ὧν οὐκ αὐτὸ τὸ ἀποτελού - μενον δεῖ νοεῖν , τὸ δὲ παρασκευαστικὸν τοῦ καθʼ ἡμᾶς ἐνεργουμένου συμπτώματος , οἷον ἔρως ἐπὶ τοῦ πάθους αὐτοῦ λέγεται καὶ ἐπὶ τοῦ κατὰ τὸ παρασκευαστικὸν εἶδος λεγομένου , καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα , πλοῦτος , ἔρις , ὕβρις , καὶ ὅσα ἄν τις ἀριθμήσειε ῥμδίως . δεῖ γὰρ παραθεωρεῖν τὴν τῶν τοιούτων διαφορὰν , ὡς ὁπόταν εἴπωμεν , ὁ ἔρως ἐνέβαλεν ἔρωτα τῷ δεῖνι ἢ πάλιν ἡ ἔρις ἔριν · τότε γὰρ ὡς θεὸν ἢ δαίμονά τινα δεῖ νοεῖν παρασκευαστικὸν τοῦ ὁμωνύμου συμπτώματος ἢ πάθους . καὶ τὸ συμβαῖνον ἐξ ἐκείνου πάλιν ἀνάλογον πάθος ἢ σύμπτωμα , καθάπερ ὁ ποιητὴς ἐν τούτοις δεικνύει “ οἱ δʼ ἴσαν , ἦρχε δʼ ἄρα σφιν Ἄρης καὶ πότνι᾿ Ἐνυὼ , ἡ μὲν ἔχουσα κυδοιμὸν ἀναιδέα δηϊότητος . ” νῦν γὰρ οὐχὶ τὸν ἐνεργῶς θεωρούμενον , ἀλλὰ τὸ παρασκευαστικὸν τοῦ ὁμωνύμου συμπτώματος μυθικῶς εἰδωλοποιού - μενον . τὸ δʼ αὐτὸ κἀπὶ τούτων νοητέον “ Ζεὺς δʼ ἔριδα προΐαλλε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἀγραλέην πολέμοιο τέρας μετὰ χερσὶν ἔχουσαν . ” οὐδὲ γὰρ νῦν ἄλλο τι πάλιν , ἀλλὰ τὸν πόλεμον ἔχουσα παραγίνεται τὸ παρασκευαστικὸν τοῦ κατὰ πρᾶγμα φαινομένου πολέμου . καὶ γάρ ἐστιν ἐκεῖνος ὁ κατὰ τὸ μυθικὸν εἰδωλοποιούμενος τοῦ κατὰ τὸ ἐνεργὲς θεωρουμένου πολέμου σημεῖον , ὃ δὴ νῦν προσαγο - ρεύει τέρας . εἴη δʼ ἂν οὗτος κυδοιμὸς μάχης ὡς θεὸς οἷον ἔμπροσθεν θεωρούμενος , ὁπότε λέγομεν “ ἡ μὲν ἔχουσα κυδοιμὸν ἀναιδέα δηϊό - τητος . ” ὡσαύτως ἐπὶ τούτου πάλιν ὃ δὴ πολέμοιο τέρας φησὶν εἶναι τὸ ἀπαράλλακτον ὑπάρχειν . κατὰ τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ἐπὶ τῆς βροντῆς καὶ ἀστραπῆς καὶ τῶν παραπλησίων · ὥστε δεῖ νοεῖν ἕτερα μέν τινα κατασκευάσματα παρασκευαστικὰ τῶν ἐν ἡμῖν ἐναργῶς ἀκουομένων , ἕτερα δὲ τὰ διὰ τούτων μὲν ἀποτελούμενα , καθʼ ὁμωνυμίαν δὲ ἐνεργήματα , καθάπερ ὅταν εἴπῃ “ βῆ δʼ ἴμεν ἀστεροπῇ ἐναλίγκιος , ἥν τε Κρονίων χειρὶ λαβὼν ἐτίναξεν ἀπʼ αἰγλήεντος Ὀλύμπου , δεικνὺς σῆμα βροτοῖσιν , ἀρίζηλοι δέ οἱ αὐγαί . ” οὕτω γὰρ δεῖ τὸν νοῦν ἐκδέ - χεσθαι , οἷον τὴν μὲν ἀστραπὴν λαβὼν ὁ Ζεὺς ἐτίναξεν ἀπʼ αἰγλήεντος Ὀλύμπου , οἷον ἐγκατασκεύασμά τι θεῖον . καὶ τοῦτο εἰκότως ἡμεῖς θεῖον ἐνοήσαμεν , ἀλλʼ ὁπότε τῇ χειρὶ τινάξειεν , οὗ διασεισθέντος ἀπέλαμψε τὸ τοιοῦτον φέγγος . οὐ κατὰ τὴν αὐτὴν ἔννοιαν ἔτι τὴν ἀστραπὴν παραλαμβάνομεν , ἀλλὰ τὴν μὲν ἀποτελοῦσαν , τὸ δὲ ἀποτελούμενον . οὕτως ἐπὶ τῆς αἰγίδος ταὐτὸ δεῖ νοεῖν · ἣν μὲν ὁ Ζεὺς ἐπισείων κατασκεύασμά τι θεῖον , ἑτέραν δὲ τὴν ἀποτελουμένην διὰ τῆς κατʼ ἐνέργειαν ὁμωνυμίας , ἣ τότε μὲν ὁμωνύμως αἰγὶς λέγεται , νῦν δὲ ἐπὶ τῆς ἡμετέρας συνηθείας καταιγίς · διὸ καὶ τὸ τοιοῦτον ἐπίφθεγμα τέταχεν ὁ ποιητὴς ἐπʼ αὐτῆς κατὰ τὸν τοῦ Ἀγαμέμνονος λόγον · “ ἔσσεται ἦμαρ ὅταν ποτʼ ὀλώλῃ Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐϋμελίω Πρίαμοιο , Ζεὺς δέ σφιν Κρονίδης ὑψίζυγος αὐτὸς ἐπισείῃσιν ἐρεμνὴν αἰγίδα πᾶσιν . ” ὃν τρόπον γὰρ ἐπʼ ἄλλων μερῶν τῆς ποιήσεως τὴν λαίλαπα προσαγορεύων φανερός ἐστιν · ἐρεμνὴν γὰρ αὐτήν φησι διὰ τὸ τοῦ πνεύματος ἀθροῦν καὶ ζοφῶδες , οἷον ὁπόταν λέγῃ “ αὖε δʼ Ἄρης ἑτέρωθεν ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσος ὀξὺ κατʼ ἀκροτάτης πόλιος Τρώεσσι κελεύων , ” τὸν αὐτὸν τρόπον οὐ παρʼ ἄλλο τι δεῖ νοεῖν ἐρεμνὴν τὴν αἰγίδα , κατὰ δὲ τὸ τῆς λαίλαπος οἰκεῖον , οἱονεὶ λαιλαπώδη λεγομένην · τοῦτον δὴ τὸν τρόπον ἡ τῆς εἰσηγημένης καθʼ Ὅμηρον αἰγίδος διάθεσις καὶ δύναμις οὕτως ἂν ἄριστα δειχθείη . ἀλεγεινῇ ] φροντίδος ἀξίᾳ . ἤδη δὲ τὸ δειλὸν τῶν Τρώων προανα - κρούεται ὁ ποιητής .
Lemmas: 787 . * παρά Ζεύς αἰγίοχος σύν ἀγγελία ἀλγεινός ] ὁ μετά Ὅμηρος ποιητής πολύς τις ὁ αἰγίς παραδίδωμι ὡς ἴδιος Ἀθηνᾶ ὅπλον · διό καί πλέω ὁ ἐπιτίθημι ἀπό αὐτός τίθημι ὁ θεός . ὁ δέ χράω μέν οὐδείς κακός παρεισάγω οὗτος ὁ Ἀθηνᾶ , ὁ δέ Διί φημί αὐτός δίδωμι παρά Ἥφαιστος σαφῶς οὗτος διά ὁ ἔπος παρίστημι · “ πρόσθεν δέ κία αὐτός Φοῖβος Ἀπόλλων ἵημι ὦμος νεφέλη , ἔχω δέ αἰγίς θοῦρος δεινός ἀμφίδασυς ἀριπρεπής , ὅς ἄρα χαλκεύς Ἥφαιστος Ζεύς δίδωμι φορέω εἰς φόβος ἀνήρ , ” καθό δή καί πυκνός αὐτός αἰγίοχος καλέω . οὗτος δέ ὁ αἰγίς παρασκευαστικός ὑποτίθημι ὁ λέγω κατά ὁ ἄνεμος αἰγίς , ὅς καταιγίς εἴωθα προσαγορεύω . Ὅμηρος μέν γάρ οὗτος λέγω “ ἠΰτε κινέω Ζέφυρος βαθύς λήιον ἔρχομαι , λάβρος ἐπαιγίζω . ” νῦν γοῦν οὐ ἄλλος τίς , ὁ αὐτός δέ ὁ “ λάβρος ἐπαιγίζω ” βούλομαι δηλόω . λέγω δέ αἰγίς ὁ νῦν καταιγίς ὁ σφοδρός καί συνεστραμμένος πνεῦμα καί ἄμη καταράσσω , οἷος τίς καί ἐν οὗτος θεωρέω λέγω ὁ ποιητής “ ἐν , δέ ἔπος ὑσμίνη ὑπεραής ἴσος ἄελλα , ὅστε καθάλλομαι ἰοειδής πόντος ὀρίνω . ” Ἀλκαῖος δέ ποῦ καί Σαπφώ ὁ τοιοῦτος ἄνεμος κατοράω λέγω ἀπό ὁ κατωφερής ὁ ὁρμή ἔχω · ὁ δέ ὁ Ζεύς αἰγίς συμβαίνω ὀνομάζω διά ὁ Ὅμηρος ποίησις ὡσαύτως ὁ κατά ὁ ἄνεμος λέγω κατά μέν αὐτός ἐκεῖνος αἰγίς , κατά ἐγώ δέ καταιγίς . παρασκευαστικός δέ αὐτός ὁ ὁμώνυμος εἰσάγω πνεῦμα , ὅτε ἐπισείω κατά ὁ ἐναντίος . ἐπισείω γάρ αὐτός καί καταρρήγνυμι ἐπί ὁ γῆ , οὖον μόνος ἀπό ὁ ψιλός πνεῦμα ὁ ἐναντίος βλάπτω συμβαίνω , κονιορτός δέ πρός ὁ ὄψις φέρω παντελῶς ἐμποδίζω , οἷος “ καί τότε δή Κρονίδης αἱρέω αἰγίς θυσανόεις σμερδαλέος , Ἴδη δέ κατά νέφος καλύπτω , ἀστράπτω δέ μάλα μέγας κτυπέω , ὁ δέ τινάσσω , Νίκη δέ Τρώς δίδωμι , φοβέω δέ Ἀχαιός . ” οἰκεῖος γοῦν ὁ ἀπό οὗτος φέρω πνεῦμα καί ὁ παράκειμαι αὐτός συνεκφωνέω ἐν ὅς φημί ὅτε λαμβάνω ὁ αἰγίς ὁ μέν Ἴδη αὐτός καλύπτω ὁ νέφος , ἀστράπτω δέ μέγας μέν ἐπιβροντάω , τινάσσω δέ ἐκεῖνος . ὅτε δέ κατά ἐναντίος οὗτος γίγνομαι ὁ ταπεινόω μέλλω , σαφής ἐκ οὗτος “ ὄφρα μέν ἀσπίς χείρ ἔχω ἀτρέμας Φοῖβος Ἀπόλλων , τόφρα μάλα ἀμφότερος βέλος ἅπτω , ἀτάρ ἐπεί κατένωπα εἶδον Δαναοί ταχύπωλος . ” εἶτα ἐπιφέρω “ ὅς δέ θυμός ἐν στῆθος θέλγω , λανθάνω δέ θοῦρος ἀλκή . ” ποτέ δέ διότι μέν ἐπισείω ὁ αἰγίς ὁ Ἀχαιός ἀπό ὁ Ἴδη ὁ Ζευς οὖον παραδίδωμι ῥητός λόγος , ὁ δέ γίγνομαι ἐπί αὐτός σημαίνω διά ὁ συμβαίνω συνίστημι ὁ προηγούμενος . λέγω γάρ “ ὡς ἄρα φωνέω ἡγέομαι , σύ δέ ἅμα ἕπω ἠχή θεσπέσιος , ἐπί δέ Ζεύς τερπικέραυνος ὄρνυμι ἀπό Ἰδαῖος ὄρος ἄνεμος θύελλα , ὅς ἄρα ἰθύς ναός κονία φέρω . ” ὁ γάρ εἰς εὐθύς2 ὁ ναός ὁ κονιορτός φέρω θύελλα δῆλος ὡς ἐκ ἐναντίος προσφέρω ὁ Ἀχαιός · διό δή καί ἐπιζεύγνυμι ἄλλως “ ἀτάρ Ἀχαιός θέλγω νόος , Τρώς δέ καί Ἕκτωρ κῦδος ὀπάζω . ” οὗτος δέ δεῖ νοέω συμβαίνω ὁ αἰγίς ἐπισείω · καί ἐπί ἀλλήλων δέ πλείων ὁ παραπλήσιος ὑπάρχω τρόπος , ὥστε ὁ πάθος καί ὁ πρᾶγμα ὁμώνυμος τις ποιέω δαίμων είδωλο - ποιέω εἰς κατασκευή μυθώδης · ἐπί ὅς οὐ αὐτός ὁ ἀποτελέω - μένω δεῖ νοέω , ὁ δέ παρασκευαστικός ὁ κατά ἐγώ ἐνεργέω σύμπτωμα , οἷος Ἔρως ἐπί ὁ πάθος αὐτός λέγω καί ἐπί ὁ κατά ὁ παρασκευαστικός εἶδος λέγω , καί πᾶς ὁ τοιοῦτος , πλοῦτος , Ἔρις , ὕβρις , καί ὅσος ἄν τις ἀριθμέω ῥμδίως . δεῖ γάρ παραθεωρέω ὁ ὁ τοιοῦτος διαφορά , ὡς ὁπόταν εἶπον , ὁ Ἔρως ἐμβάλλω Ἔρως ὁ δεῖνα ἢ πάλιν ὁ Ἔρις Ἔρις · τότε γάρ ὡς θεός ἢ δαίμων τις δεῖ νοέω παρασκευαστικός ὁ ὁμώνυμος σύμπτωμα ἢ πάθος . καί ὁ συμβαίνω ἐκ ἐκεῖνος πάλιν ἀνάλογος πάθος ἢ σύμπτωμα , καθάπερ ὁ ποιητής ἐν οὗτος δείκνυμι “ ὁ δέ εἶμι , ἄρχω δέ ἄρα σφεῖς Ἄρης καί πότνια Ἐνυώ , ὁ μέν ἔχω κυδοιμός ἀναιδής δηϊότης . ” νῦν γάρ οὐ ὁ ἐνεργός θεωρέω , ἀλλά ὁ παρασκευαστικός ὁ ὁμώνυμος σύμπτωμα μυθικός εἰδωλοποιός - μένω . ὁ δέ αὐτός ἐπί οὗτος νοητέον “ Ζεύς δέ Ἔρις προιάλλω θοός ἐπί ναῦς Ἀχαιός ἀγραλέην πόλεμος τέρας μετά χείρ ἔχω . ” οὐδέ γάρ νῦν ἄλλος τίς πάλιν , ἀλλά ὁ πόλεμος ἔχω παραγίγνομαι ὁ παρασκευαστικός ὁ κατά πρᾶγμα φαίνω πόλεμος . καί γάρ εἰμί ἐκεῖνος ὁ κατά ὁ μυθικός εἰδωλοποιέω ὁ κατά ὁ ἐνεργός θεωρέω πόλεμος σημεῖον , ὅς δή νῦν προσάγω - ῥεύω τέρας . εἰμί δέ εἄν οὗτος κυδοιμός μάχη ὡς θεός οἷος ἔμπροσθεν θεωρέω , ὁπότε λέγω “ ὁ μέν ἔχω κυδοιμός ἀναιδής δηϊό - τήτη . ” ὡσαύτως ἐπί οὗτος πάλιν ὅς δή πόλεμος τέρας φημί εἰμί ὁ ἀπαράλλακτος ὑπάρχω . κατά ὁ αὐτός δέ τρόπος ἐπί ὁ βροντή καί ἀστραπή καί ὁ παραπλήσιος · ὥστε δεῖ νοέω ἕτερος μέν τις κατασκεύασμα παρασκευαστικός ὁ ἐν ἐγώ ἐναργής ἀκούω , ἕτερος δέ ὁ διά οὗτος μέν ἀποτελέω , κατά ὁμωνυμία δέ ἐνέργημα , καθάπερ ὅταν εἶπον “ βαίνω δέ εἶμι ἀστεροπή ἐναλίγκιος , ὅς τε Κρονίων χείρ λαμβάνω τινάσσω ἀπό αἰγλήεις Ὄλυμπος , δείκνυμι σῆμα βροτός , ἀρίζηλος δέ ὁ αὐγή . ” οὗτος γάρ δεῖ ὁ νόος ἐκ - χω , οἷος ὁ μέν ἀστραπή λαμβάνω ὁ Ζεύς τινάσσω ἀπό αἰγλήεις Ὄλυμπος , οἷος ἐγκατασκευάζω τίς θέω . καί οὗτος εἰκότως ἐγώ θέω νοέω , ἀλλά ὁπότε ὁ χείρ τινάσσω , ὅς διασείω ἀπολάμπω ὁ τοιοῦτος φέγγος . οὖον κατά ὁ αὐτός ἔννοια ἔτι ὁ ἀστραπή παραλαμβάνω , ἀλλά ὁ μέν ἀποτελέω , ὁ δέ ἀποτελέω . οὕτως ἐπί ὁ αἰγίς αὐτός δεῖ νοέω · ὅς μέν ὁ Ζεύς ἐπισείων κατασκεύασμα τίς θέω , ἕτερος δέ ὁ ἀποτελέω διά ὁ κατά ἐνέργεια ὁμωνυμία , ὅς τότε μέν ὁμώνυμος αἰγίς λέγω , νῦν δέ ἐπί ὁ ἡμέτερος συνήθεια καταιγίς · διό καί ὁ τοιοῦτος ἐπίφθεγμα τάσσω ὁ ποιητής ἐπί αὐτός κατά ὁ ὁ Ἀγαμέμνων λόγος · “ εἰμί ἦμαρ ὅταν πρός ὄλλυμι Ἴλιος ἱρός καί Πρίαμος καί λαός εὐμέλιος Πρίαμος , Ζεύς δέ σφεῖς Κρονίδης ὑψίζυγος αὐτός ἐπισείω ἐρεμνός αἰγίς πᾶς . ” ὅς τρόπος γάρ ἐπί ἄλλος μέρος ὁ ποίησις ὁ λαῖλαψ προσαγορεύω φανερός εἰμί · ἐρεμνός γάρ αὐτός φημί διά ὁ ὁ πνεῦμα ἀθρέω καί ζοφώδης , οἷος ὁπόταν λέγω “ ἰαύω δέ Ἄρης ἑτέρωθεν ἐρεμνός λαῖλαψ ἴσος ὀξύς2 κατά ἄκρος πόλις Τρώς κελεύω , ” ὁ αὐτός τρόπος οὖον παρά ἄλλος τίς δεῖ νοέω ἐρεμνός ὁ αἰγίς , κατά δέ ὁ ὁ λαῖλαψ οἰκέω , οἱονεί λαιλαπώδης λέγω · οὗτος δή ὁ τρόπος ὁ ὁ εἰσάγω κατά Ὅμηρος αἰγίς διάθεσις καί δύναμις οὕτως εἄν ἀγαθός δείκνυμι . ἀλγεινός ] φροντίς ἄξιος . ἤδη δέ ὁ δειλός ὁ Τρώς προανα - κρούω ὁ ποιητής .