scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 3.3.131
235 . οὕς κεν εὖ γνοίην καὶ τοὔνομα μυθησαίμην ] ἀντὶ τοῦ γινώσκω καὶ μυθοῦμαι . τοῦτό φησιν ὡς πάντη μὲν ἐκπετάσασα τὴν θέαν , οὐδαμῆ δὲ ἰδοῦσα . πῶς δὲ οὐκ ἐρωτηθεῖσα προβάλλεται τὰ περὶ τῶν ἀδελ - φῶν ; δῆλον οὖν ὅτι προοικονομεῖ ὁ ποιητὴς , βουλόμενος εἰπεῖν τὴν ἀφάνειαν αὐτῶν . ἠγνόει δὲ τὰ περὶ αὐτῶν ἴσως μὴ συγχωρουμένη συντυγχάνειν τοῖς αἰχμαλώτοις . * ἀπίθανον εἶναι δοκεῖ ἐννέα ἐτῶν διελθόντων τοῖς Ἕλλησιν ἐν Ἰλίῳ μηδένα τῶν βαρβάρων ἀπαγγεῖλαι τῇ Ἑλένῃ περὶ τῶν ἀδελ - φῶν , εἴτε καὶ αὐτοὶ ἀφίκοντο εἰς τὸν πόλεμον , εἴτε ὅλως οὐκ ἦλθον εἰς τὴν Τροίαν , ἢ ἐλθόντες οὐκ ἐξῆλθον εἰς τὴν μάχην · οὐ γὰρ ἐνῆν τοιούτους ὄντας μὴ οὐχ ὑπὸ πάντων γινώσκεσθαι , παρόντας εἰς τὴν Τροίαν . λέγει δὲ Ἡρακλείδης ὅτι ἄλογον ἦν ὄντως τοῦτο , εἰ δια - τελεσάντων ἐν τῇ Τροίᾳ πάντων Ἑλλήνων ἐννέα ἔτη μηδὲν περὶ τῶν ἀδελφῶν ἔσχεν Ἑλένη λέγειν · εἰ δὲ οὐ πάντες ἦσαν οἱ στρατεύ - σαντες ἐν Τροίᾳ , ἀλλʼ οἱ μὲν περὶ Λέσβον καὶ τὰς ἄλλας νήσους ἃς οἱ Κᾶρες εἶχον ἐπόρθουν , πόλεις δὲ καὶ τῶν ἐν τῇ ἠπείρῳ , οὐδὲν ᾔδει εἰ ἐστράτευσαν ἢ οὔ . πιθανώτερον δὲ προσθεῖναι ὅτι ἠφανισμένων τοῦ Κάστορος καὶ τοῦ Πολυδεύκους καὶ δοκούντων τεθνάναι , διὰ τὸ μὴ εἰδέναι τοὺς ἀνθρώπους τὸ συμβεβηκὸς , μήτε εἰ ἐτεθνήκεισαν μήτε εἰ ἔτι εἰσὶν , οὐκ ἀνηγγέλλετο τῇ Ἑλένῃ περὶ αὐτῶν . οὐδὲ γὰρ τὰ δυσχερῆ οἱ βάρβαροι τοῖς δυνάσταις πάντα εἰσὶν εἰθισμένοι ἀπαγγέλλειν . καὶ τούτου πολλὰ παραδείγματα λέγειν ἔστιν · ἔτι γὰρ καὶ νῦν χρῶνται τῷ ἔθει . οὐδὲν οὖν ἐκώλυεν ἀμφιδοξεῖν περὶ αὐτῶν τὴν Ἑλένην . * δοιὼ δʼ οὐ δύναμαι ἰδέειν κοσμήτορε λαῶν ] διὰ τί τὴν Ἑλένην πεποίηκεν ἀγνοοῦσαν περὶ τῶν ἀδελφῶν ὅτι οὐ παρῆσαν δεκαετοῦς τοῦ πολέμου ὄντος καὶ αἰχμαλώτων πολλῶν γινομένων ; ἄλογον γὰρ ὅτι δὲ καὶ εἰ ἠγνόει , ἀλλʼ οὐκ ἦν ἀναγκαῖον μνησθῆναι τούτων οὐκ ἐρωτηθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Πριάμου περὶ αὐτῶν , οὐδὲ γὰρ πρὸς τὴν ποί - ησιν πρὸ ἔργου ἦν ἡ τούτων μνήμη . φησὶ μὲν οὖν Ἀριστοτέλης · ἴσως ὑπὸ τοῦ Ἀλεξάνδρου ἐντυγχάνειν ἐφυλάττετο τοῖς αἰχμαλώτοις · ἢ ὅπως τὸ ἦθος βελτίων φανῇ καὶ μὴ πολυπραγμονοίη , οὐδὲ τοὺς ἀδελφοὺς ἤδει ὅπου εἰσί . φαίνεται δὲ πάντα καὶ λέγουσα καὶ οἰκονο - μοῦσα , ὅπως ὅ τε Πρίαμος καὶ οἱ ἄλλοι πεισθῶσι Τρῶες ὅτι ἀκούσιος καὶ παρὰ γνώμην αὐτῆς ἡ εἰς τὴν Ἴλιον γέγονεν ἄφιξις . οὕτω γὰρ τοῦ Πριάμου εἰπόντος “ οὔτι μοι αἰτίη ἐσσὶ , θεοί νύ μοι αἴτιοί εἰσιν ” ( Il . 3 , 164 ) , αὐτὴ δʼ αἰδοῖον εἰποῦσα καὶ ἐπίφοβον διὰ τὸ σέβας ( Il . 3 , 172 ) καταρᾶται , οὐδὲν μὲν ἐπισημαίνουσα εἴτε ἑκοῦσα εἴτε ἄκουσα ἀφίκετο , ἀλλὰ μόνον “ γνωτούς τε λιποῦσα παῖδά τε τηλυγέτην ” ( Il . 3 , 174 ) . καὶ ὅτι ἄχθεται τῇ μονῇ καὶ κλαίουσα διατελεῖ . καὶ ὅτι δαὴρ αὖτʼ ἐμὸς ἔσκε κυνώπιδος ( ὁ Ἀγαμέμνων ) , εἴ ποτʼ ἔην γε , ἀντὶ τοῦ ὁπότʼ ἦν ( Il . 3 , 180 ) , ὡς ἂν ποθούσης αὐτῆς τοῦ ἀνδρὸς τὴν συγγένειαν . οὕτω γὰρ ἂν ἅμα δόξειν ἔμελλε κἀκείνῳ καὶ τοῖς πρεσβύταις βελτίων εἶναι , καὶ τοῦ ἀφικέσθαι οὐκ αἰτία , εἴ γε ἐπεθύμει ἀπελθεῖν , ὥστε καὶ περὶ τῆς ἐξ ἀρχῆς ὁδοῦ ὑπολήψεσθαι αὐτοὺς ᾤετο ὅτι μὴ ἑκουσία ἢ συγγνώσεσθαι , ὡς ὅταν τις μεταμε - λόμενος φαίνηται καὶ ὁμολογῇ , οὐκ ἐξοργίζονται , ἀλλʼ ἐλεοῦσι . διὰ δὴ ταύτην τὴν αἰτίαν καὶ τῶν ἀδελφῶν ἐμνήσθη εἰποῦσα , ἤτοι οὐχ ἥκουσιν αἴσχεα δειδιότες καὶ ὀνείδεα ( Il . 3 , 242 ) , ἢ κεκρυμμένοι εἰσὶ , διʼ αὐτὴν ὁμοίως αἴσχεα δειδιότες . καὶ ἡ μνήμη οὖν ἀναγκαία εἰς σύστασιν τοῦ προσώπου , ἵνα φαίνηται ὁμολογοῦσα τὰ γεγενη - μένα μὴ καλῶς ἔχειν , κἂν ἀπόδοσις γένηται ἡττηθέντος Ἀλεξάνδρου , μαρτυροῦντας ἔχῃ τοὺς γέροντας τῷ ἤθει αὐτῆς πρὸς τοὺς ὑπολαμ - βάνοντας , ὡς αἰσχρὰ ὁμολογεῖ καὶ δεινὰ καὶ βίαια πεπονθέναι καὶ τὸν θάνατον ᾐρεῖτο ἀντὶ τῆς σωτηρίας . οὕτω γὰρ καὶ εἰσελθόντος Έκτορος εἰς τὴν Ἴλιον διὰ τὴν τῶν Τρώων ἧτταν , αὐτὴ πάλιν κύνα τε ἑαυτὴν καλεῖ καὶ “ δᾶερ ἐμεῖο κυνὸς κακομηχάνου ” ( Il . 6 , 344 ) . καὶ ταῦτα λέγει ἅτε πρὸς τὸν Πρίαμον ἀνακαλουμένη τὸν θάνατον . ἐπὶ μὲν γὰρ τοῦ Πριάμου “ ὡς ὄφελεν θάνατός μοι ἁδεῖν κακὸς , ὁππότε δεῦρο υἱέϊ τῷ ἑπόμην θάλαμον γνωτούς τε λιποῦσα ” ( Il . 3 , 173 . 174 ) καὶ τὰ ἑξῆς . ἐπὶ δὲ τοῦ Ἕκτορος μηδὲ γεννηθῆναι καταρᾶται “ ἑαυτῇ ὥς μʼ ὄφελʼ ἤματι τῷ ὅτε με πρῶτον τέκε μήτηρ οἴχεσθαι προφέρουσα κακὴ ἀνέμοιο θύελλα ” ( Il . 6 , 345 ) . καὶ θρηνοῦσα τὸν Ἕκτορα ἀχθῆναί φησιν εἰς τὴν Τροίαν ὑπὸ Ἀλεξάνδρου “ ὡς πρὶν ὤφελλον ὀλέσθαι ” ( Il . 24 , 764 ) , καὶ ἑαυτὴν οὖν κλαίει “ τῷ σέ θʼ ἅμα κλαίω καὶ ἔμʼ ἄμμορον ἀχνυμένη κῆρ ” ( Il . 24 , 773 ) , καὶ τὰ τούτοις ἑξῆς . καὶ ὅτι τοιοῦτον εἶχε βίον καὶ τοιαύτας ἐν Τροίᾳ διατριβὰς διεδόθη καὶ τοῖς Ἕλλησι . διὰ τοῦτο μαχόμενοι ὑπὲρ αὐτῆς παρεκάλουν εἰς τὸν πόλεμον λέγοντες ὡς χρὴ “ τίσασθαι Ἑλένης ὁρμήματά τε στοναχάς τε ” ( Il . 2 , 356 . 590 ) .
Lemmas: 235 . ὅς ἄν εὕω γιγνώσκω καί ὄνομα μυθέομαι ] ἀντί ὁ γιγνώσκω καί μυθέω . οὗτος φημί ὡς πάντῃ μέν ἐκπετάζω ὁ θέα , οὐδαμῆ δέ ὁράω . πῶς δέ οὐ ἐρωτάω προβάλλω ὁ περί ὁ ἀδελ - φάω ; δῆλος οὖν ὅτι προοικονομώ ὁ ποιητής , βούλομαι εἶπον ὁ ἀφάνεια αὐτός . ἀγνοέω δέ ὁ περί αὐτός ἴσως μή συγχωρέω συντυγχάνω ὁ αἰχμάλωτος . * ἀπίθανος εἰμί δοκέω ἐννέα ἔτος διέρχομαι ὁ Ἕλλην ἐν Ἴλιον μηδείς ὁ βάρβαρος ἀπαγγέλλω ὁ Ἑλένη περί ὁ ἀδελ - φάω , εἴτε καί αὐτός ἀφικνέομαι εἰς ὁ πόλεμος , εἴτε ὅλως οὐ ἔρχομαι εἰς ὁ Τροία , ἢ ἔρχομαι οὐ ἐξέρχομαι εἰς ὁ μάχη · οὖον γάρ ἐν-εἰμί τοιοῦτος εἰμί μή οὐ ὑπό πᾶς γιγνώσκω , πάρειμι εἰς ὁ Τροία . λέγω δέ Ἡρακλείδης ὅτι ἄλογος εἰμί εἰμί οὗτος , εἰμί διά - τελέω ἐν ὁ Τροία πᾶς Ἕλλην ἐννέα ἔτος μηδείς περί ὁ ἀδελφός ἔχω Ἑλένη λέγω · εἰμί δέ οὖον πᾶς εἰμί ὁ στρατεύω - ἀτιμόω ἐν Τροία , ἀλλά ὁ μέν περί Λέσβος καί ὁ ἄλλος νῆσος ὅς ὁ Κάρ ἔχω πορθέω , πόλις δέ καί ὁ ἐν ὁ ἤπειρος , οὐδείς οἶδα εἰμί στρατεύω ἢ οὖον . πιθανός δέ προστίθημι ὅτι ἀφανίζω ὁ Κάστωρ καί ὁ Πολυδεύκης καί δοκέω θνήσκω , διά ὁ μή οἶδα ὁ ἄνθρωπος ὁ συμβαίνω , μήτε εἰμί θνῄσκω μήτε εἰμί ἔτι εἰμί , οὐ ἀναγγέλλω ὁ Ἑλένη περί αὐτός . οὐδέ γάρ ὁ δυσχερής ὁ βάρβαρος ὁ δυνάστης πᾶς εἰμί ἐθίζω ἀπαγγέλλω . καί οὗτος πολύς παράδειγμα λέγω εἰμί · ἔτι γάρ καί νῦν χράω ὁ ἔθος . οὐδείς οὖν κωλύω ἀμφιδοξέω περί αὐτός ὁ Ἑλένη . * δοιώ δέ οὖον δύναμαι ὁράω κοσμήτωρ λαός ] διά τίς ὁ Ἑλένη ποιέω ἀγνοέω περί ὁ ἀδελφός ὅτι οὖον πάρειμι δεκαετής ὁ πόλεμος εἰμί καί αἰχμάλωτος πολύς γίγνομαι ; ἄλογος γάρ ὅτι δέ καί εἰμί ἀγνοέω , ἀλλά οὐ εἰμί ἀναγκαῖος μιμνήσκω οὗτος οὐ ἐρωτάω ὑπό ὁ Πρίαμος περί αὐτός , οὐδέ γάρ πρός ὁ ποῖ - εἰμί πρό ἔργον εἰμί ὁ οὗτος μνήμη . φημί μέν οὖν Ἀριστοτέλης · ἴσως ὑπό ὁ Ἀλέξανδρος ἐντυγχάνω φυλάσσω ὁ αἰχμάλωτος · ἢ ὅπως ὁ ἦθος ἀγαθός φαίνω καί μή πολυπραγμονέω , οὐδέ ὁ ἀδελφός ἦδος ὅπου εἰμί . φαίνω δέ πᾶς καί λέγω καί οἰκονο - Μοῦσα , ὅπως ὅς τε Πρίαμος καί ὁ ἄλλος πείθω Τρώς ὅτι ἀεκούσιος καί παρά γνώμη αὐτός ὁ εἰς ὁ Ἴλιον γίγνομαι ἄφιξις . οὗτος γάρ ὁ Πρίαμος εἶπον “ οὔτις ἐγώ αἴτιος εἰμί , θεός νῦ ἐγώ αἴτιος εἰμί ” ( Il . 3 , 164 ) , αὐτός δέ αἰδοῖος εἶπον καί ἐπίφοβος διά ὁ σέβας ( Il . 3 , 172 ) καταράομαι , οὐδείς μέν ἐπισημαίνω εἴτε ἑκών εἴτε ἀκούω ἀφικνέομαι , ἀλλά μόνος “ γνωτός τε λείπω παῖς τε τηλύγετος ” ( Il . 3 , 174 ) . καί ὅτι ἄχθομαι ὁ μονή καί καλέω διατελέω . καί ὅτι δαήρ αὐτός ἐμός εἰμί κυνώπης ( ὁ Ἀγαμέμνων ) , εἰμί πρός εἰμί γε , ἀντί ὁ ὁπότε εἰμί ( Il . 3 , 180 ) , ὡς εἄν ποθέω αὐτός ὁ ἀνήρ ὁ συγγένεια . οὗτος γάρ εἄν ἅμα δοκέω μέλλω ἐκεῖνος καί ὁ πρεσβύτης ἀγαθός εἰμί , καί ὁ ἀφικνέομαι οὐ αἰτία , εἰμί γε ἐπιθυμέω ἀπέρχομαι , ὥστε καί περί ὁ ἐκ ἀρχή ὁδός ὑπολαμβάνω αὐτός οἴομαι ὅτι μή ἑκούσιος ἢ συγγιγνώσκω , ὡς ὅταν τις μεταμε - λέομαι φαίνω καί ὁμολογέω , οὐ ἐξοργίζω , ἀλλά ἐλεέω . διά δή οὗτος ὁ αἴτιος καί ὁ ἀδελφός μιμνήσκω εἶπον , ἤτοι οὐ ἥκω αἶσχος δείδω καί ὄνειδος ( Il . 3 , 242 ) , ἢ κρύπτω εἰμί , διά αὐτός ὁμοίως αἶσχος δείδω . καί ὁ μνήμη οὖν ἀναγκαῖος εἰς σύστασις ὁ πρόσωπον , ἵνα φαίνω ὁμολογέω ὁ γένος - Μένα μή καλῶς ἔχω , κἀν ἀπόδοσις γίγνομαι ἡττάω Ἀλέξανδρος , μαρτυρέω ἔχω ὁ γέρων ὁ ἠθέω αὐτός πρός ὁ ὑπολαμ - βαίνω , ὡς αἰσχρός ὁμολογέω καί δεινός καί βίαιος πάσχω καί ὁ θάνατος αἱρέω ἀντί ὁ σωτηρία . οὗτος γάρ καί εἰσέρχομαι Ἕκτωρ εἰς ὁ Ἴλιον διά ὁ ὁ Τρώς ἧσσα , αὐτός πάλιν κύω τε ἑαυτοῦ καλέω καί “ δαήρ μου κύων κακομήχανος ” ( Il . 6 , 344 ) . καί οὗτος λέγω ἅτε πρός ὁ Πρίαμος ἀνακαλέω ὁ θάνατος . ἐπί μέν γάρ ὁ Πρίαμος “ ὡς ὀφείλω θάνατος ἐγώ ἁνδάνω κακός , ὁπότε δεῦρο υἱός ὁ ἕπω θάλαμος γνωτός τε λείπω ” ( Il . 3 , 173 . 174 ) καί ὁ ἑξῆς . ἐπί δέ ὁ Ἕκτωρ μηδέ γεννάω καταράομαι “ ἑαυτοῦ ὅς εἷς ὄφελος ἦμαρ ὁ ὅτε ἐγώ πρῶτος τίκτω μήτηρ οἴχομαι προφέρω κακός ἄνεμος θύελλα ” ( Il . 6 , 345 ) . καί θρηνέω ὁ Ἕκτωρ ἄγω φημί εἰς ὁ Τροία ὑπό Ἀλέξανδρος “ ὡς πρίν ὀφείλω ὄλλυμι ” ( Il . 24 , 764 ) , καί ἑαυτοῦ οὖν καλέω “ ὁ σός ὁ ἅμα καλέω καί ἐγώ ἄμμορος ἄχνυμαι κῆρ ” ( Il . 24 , 773 ) , καί ὁ οὗτος ἑξῆς . καί ὅτι τοιοῦτος ἔχω βίος καί τοιοῦτος ἐν Τροία διατριβή διαδίδωμι καί ὁ Ἕλλην . διά οὗτος μάχομαι ὑπέρ αὐτός παρακαλέω εἰς ὁ πόλεμος λέγω ὡς χρή “ τίνω Ἑλένη ὅρμημα τε στοναχή τε ” ( Il . 2 , 356 . 590 ) .