scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 4.17.93
263 . οὐ μόνον ῥεύματι ποταμοῦ οὐδὲ κύματι θαλάσσης εἴκασε τὸν ἦχον , ἀλλʼ ἄμφω συνέπλεξε · καὶ ἔστιν ἰδεῖν κῦμα μέγα θαλάσ - σης ἐπιφερόμενον ποταμοῦ ῥεύματι καὶ τῷ ἀνακόπτεσθαι βρυχώ - μενον , καὶ τὰς ἑκατέρωθεν τοῦ ποταμοῦ θαλασσίας ἠῖόνας ἠχούσας , ὃ ἐμιμήσατο διὰ τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ βοόωσιν . αὕτη ἡ εἰκὼν Πλάτωνος ἔκαυσε τὰ ποιήματα · οὕτως ἐναργέστερον τοῦ ὁρωμένου τὸ ἀκουόμενον παρέστησε . δεικτικὸν δὲ καὶ τὸ ἐρευγομένης . τὸ δὲ ἔξω τὴν ἐπὶ πλεῖστον ἔκχυσιν τῆς θαλάσσης δηλοῖ . φασὶ δὲ καὶ Σόλωνα τὸν νομοθέτην , μιμησάμενον τὴν Ὁμήρου ποίησιν ἐν ἅπασιν , ἐνθάδε γενόμενον διαπορῆσαι , καὶ θαυμάσαντα κατακαῦσαι πάντα τὰ ἴδια σκέμματα , ὡς καὶ Πλάτων . τῆς γὰρ ἐπαλλήλου τῶν ὑδάτων ἐκβολῆς ἡ τοῦ βοόωσιν ἀναδίπλωσις ὁμοίαν ἀπετέλεσε συνοδίαν . διιπετέος ] ἐξ ὄμβρου συγκινουμένου . μεγαλοφυῶς δὲ οὐδένα πα - ραλαμβάνει τῶν ἀεννάων ποταμῶν ( ἠρεμαιότεροι γὰρ οὗτοι ) , ἀλλὰ χειμάρρουν , πρός τε τὸ αὐξῆσαι τὸ μέγεθος τῆς βοῆς καὶ πρὸς τὸ ἐπιδεῖξαι τὴν ἐναντίωσιν . συμπράττει δὲ τῇ φαντασίᾳ καὶ ἡ τῶν φωνῶν τραχύτης καὶ ἡ ἐπέκτασις τοῦ βοόωσιν . * Πορφυρίου . θαυμάσειεν ἄν τις τοὺς τὸν ποταμὸν οἰηθέντας , ὃν Ὅμηρος Αἴγυπτον ποταμὸν κέκληκε , διιπετῆ εἰρῆσθαι διὰ τὸ ἀφα - νεῖς ἔχειν τὰς πηγὰς κατὰ τοὺς Αἰγυπτίους ἐν οὐρανῷ καὶ οὐρανόθεν ῥεῖν · λέγει γὰρ “ οὐ γάρ τοι πρὶν μοῖρα φίλους τʼ ἰδέειν , πρὶν δʼ ὅταν Αἰγύπτοιο διιπετέος ποταμοῖο αὖθις ὕδωρ ἔλθῃς ” ( Od . 4 , 475 ) . πρῶτον μὲν γὰρ καὶ τὸν Σπερχειὸν διιπετῆ λέγει ( “ υἱὸν Σπερχειοῖο διιπετέος ποταμοῖο Il . 16 , 174 ) καὶ τὸν πρὸς τῇ Φαιάκων γῇ ( “ ἐγὼ δʼ ἀπάνευθε διιπετέος ποταμοῖο Od . 7 , 284 · “ ἀλλ᾿ ὅτε δὴ ποταμοῖο κατὰ στόμα καλλιρόοιο ” Od . 5 , 441 ) . καὶ ἁπλῶς δὲ πάντας διιπετεῖς ἐν παραβολῇ λέγει ( “ ὡς δʼ ὅτʼ ἐπὶ προχοῇσι διιπε - τέος ποταμοῖο βέβρυχεν μέγα κῦμα ποτὶ ῥόον ” ) τὸ παντὶ ποταμῷ καὶ τὴν ἐκβολὴν εἰς θάλασσαν ποιουμένῳ παρακολουθοῦν παρὰ τὸν ἦχον διατακτικῶς ἐμφανίζων . διιπετεῖς οὖν λέγει τοὺς ποταμοὺς τοὺς ἐκ Διὸς γεγεννημένους · τῷ γὰρ πεσεῖν ἀντὶ τοῦ γεννᾶσθαι χρᾶται , ὡς τὸ “ ὅστις ἐπʼ ἤματι τᾷδε πέσῃ μετὰ ποσσὶ γυναικός ” ( Il . 19 , 110 ) . ἀλλαχοῦ δὲ ἔφη ἀντὶ τοῦ διιπετοῦς “ Ξάνθου δινή - εντος , ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς ” ( Il . 14 , 434 ) . τοῦτο δὲ , ὅτι φύσει οἱ ποταμοὶ ἐκ Διὸς πληροῦνται , ὥς που ἔφη , “ καί σφιν Διὸς ὄμ - βρος ἀέξει ” ( Od . 9 , 111 ) · λόγῳ καὶ τὰς νύμφας τοῦ Διὸς θυγατέρας λέγει · “ νύμφαι κρηναῖαι κοῦραι Διός ” ( Od . 17 , 240 ) · ἔτι “ νύμφαι ὀρεστιάδες κοῦραι Διός ” ( Il . 6 , 420 ) , ἐπειδὴ καὶ τὰ ἐν τοῖς ὄρεσι φυτὰ τῷ τοῦ Διὸς ὄμβρῳ τρέφεται . Ζηνόδωρος δὲ διιπετῆ τὸν διαυγῆ ἀποδίδωσιν · διὰ τοῦτο καὶ γράφει διειπετῆ διὰ τῆς ει διφθόγγου .
Lemmas: 263 . οὖον μόνος ῥεῦμα ποταμός οὐδέ κῦμα θάλασσα εἰκάζω ὁ ἦχος , ἀλλά ἄμφω συμπλέκω · καί εἰμί ὁράω κῦμα μέγας Θαλῆς - σός ἐπιφέρω ποταμός ῥεῦμα καί ὁ ἀνακόπτω βρυχώμαι - μένω , καί ὁ ἑκατέρωθεν ὁ ποταμός θαλάσσιος ἠϊών ἔχω , ὅς μιμέομαι διά ὁ ἐπέκτασις ὁ βοάω . οὗτος ὁ εἰκών Πλάτων καίω ὁ ποίημα · οὕτως ἐναργής ὁ ὁράω ὁ ἀκούω παρίστημι . δεικτικός δέ καί ὁ ἐρεύγομαι . ὁ δέ ἔξω ὁ ἐπί πλεῖστος ἔκχυσις ὁ θάλασσα δηλόω . φημί δέ καί Σόλων ὁ νομοθέτης , μιμέομαι ὁ Ὅμηρος ποίησις ἐν ἅπας , ἐνθάδε γίγνομαι διαπορέω , καί θαυμάζω κατακαίω πᾶς ὁ ἴδιος σκέμμα , ὡς καί Πλάτων . ὁ γάρ ἐπάλληλος ὁ ὕδωρ ἐκβολεύς ὁ ὁ βοάω ἀναδίπλωσις ὅμοιος ἀποτελέω συνοδία . διιπετής ] ἐκ ὄμβρος συγκινέω . μεγαλοφυῶς δέ οὐδείς πῃ - ραλαμβάνει ὁ ἀέναος ποταμός ( ἠρεμαῖος γάρ οὗτος ) , ἀλλά χειμάρρους , πρός τε ὁ αὐξάνω ὁ μέγεθος ὁ βοή καί πρός ὁ ἐπιδείκνυμι ὁ ἐναντίωσις . συμπράσσω δέ ὁ φαντασία καί ὁ ὁ φωνή τραχύτης καί ὁ ἐπέκτασις ὁ βοάω . * Πορφύριος . θαυμάζω ἄν τις ὁ ὁ ποταμός οἴομαι , ὅς Ὅμηρος Αἴγυπτος ποταμός καλέω , διιπετής εἴρω διά ὁ ἁφή - νέος ἔχω ὁ πηγή κατά ὁ Αἰγύπτιος ἐν οὐρανός καί οὐρανόθεν ῥέω · λέγω γάρ “ οὖον γάρ ὅς πρίν μοῖρα φίλος τε ὁράω , πρίν δέ ὅταν Αἴγυπτος διιπετής ποταμός αὖθις ὕδωρ ἔρχομαι ” ( Od . 4 , 475 ) . πρῶτος μέν γάρ καί ὁ Σπερχειός διιπετής λέγω ( “ υἱός Σπερχειός διιπετής ποταμός Il . 16 , 174 ) καί ὁ πρός ὁ Φαίαξ γῆ ( “ ἐγώ δέ ἀπάνευθε διιπετής ποταμός Od . 7 , 284 · “ ἀλλά ὅτε δή ποταμός κατά στόμα καλλίρους ” Od . 5 , 441 ) . καί ἁπλόος δέ πᾶς διιπετής ἐν παραβολή λέγω ( “ ὡς δέ ὅτι ἐπί προχοή διιπε - τίς ποταμός βρύκω μέγας κῦμα πρός ῥόος ” ) ὁ πᾶς ποταμός καί ὁ ἐκβολή εἰς θάλασσα ποιέω παρακολουθέω παρά ὁ ἦχος διατακτικός ἐμφανίζω . διιπετής οὖν λέγω ὁ ποταμός ὁ ἐκ Ζεύς γεννάω · ὁ γάρ πίπτω ἀντί ὁ γεννάω χράομαι , ὡς ὁ “ ὅστις ἐπί ἦμαρ ὅδε πίπτω μετά πούς γυνή ” ( Il . 19 , 110 ) . ἀλλαχοῦ δέ φημί ἀντί ὁ διιπετής “ Ξάνθος δινέω - ἐντός , ὅς ἀθάνατος τίκτω Ζεύς ” ( Il . 14 , 434 ) . οὗτος δέ , ὅτι φύσις ὁ ποταμός ἐκ Ζεύς πληρόω , ὅς ποῦ φημί , “ καί σφεῖς Ζεύς ὄμμα - βρος αὐξάνω ” ( Od . 9 , 111 ) · λόγος καί ὁ νύμφη ὁ Ζεύς θυγάτηρ λέγω · “ νύμφη κρηναῖος κόρη Ζεύς ” ( Od . 17 , 240 ) · ἔτι “ νύμφη ὀρεστιάς κόρη Ζεύς ” ( Il . 6 , 420 ) , ἐπεί καί ὁ ἐν ὁ ὄρος φυτόν ὁ ὁ Ζεύς ὄμβρος τρέφω . Ζηνόδωρος δέ διιπετής ὁ διαυγής ἀποδίδωμι · διά οὗτος καί γράφω διειπετής διά ὁ ει δίφθογγος .