scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 6.21.219
363 . κνίσσῃ μελδόμενος ] σὺν τῷ ν Ἀρίσταρχος “ κνίσην ” τὸ δὲ “ μελδόμενος ” ἀντὶ τοῦ τήκων . “ κνίσην ” δὲ πᾶν τὸ πιμελές . τινὲς δὲ οὐδετέρως ἤκουον ‘τὰ κνίση,ʼ καὶ τὸ “ μελδόμενος ” ἀντὶ ἐνεργη - τικοῦ τοῦ μέλδων , ὅ ἐστι τήκων · ἀλλʼ οὐδὲν τῶν εἰς ος οὐδετέρων ἀδιαίρετόν ἐστι παῤ Ὁμήρῳ κατὰ τὸ πληθυντικόν · τείχεα γὰρ καὶ βέλεα λέγει · τί οὖν ἐστι τὸ “ Τηλέμαχος τεμένη νέμεται ” ( Od . 11 . 185 ) οὕτως οὖν καὶ τὰ “ κνίση μελδόμενος ; ” ἀλλʼ ἀεὶ παῤ θμήρῳ ἡ κνῖσα θηλυκῶς εἴρηται . Ἑρμογένης δὲ ἐν τῷ περὶ τῶν ε΄ προβλημάτων γράφει κνίσῃ μελδόμενος , ” ἵνʼ ᾖ ‘τῇ κνίσῃ μελδό - μενος·’ τινὲς δὲ “ κνίσῃ μελδομένου , ” ἵνʼ ᾖ συὸς τηκομένου τὴν κνίσαν · μέλδειν δὲ κυρίως τὸ τὰ μέλη ἔδειν · ἄμεινον δὲ τῇ συνή - θει γραφῇ χρῆσθαι “ κνίσῃ μελδόμενος ” ἀντὶ τοῦ λιπαινόμενος . καὶ ἔστι “ μελδόμενος ” ἀντὶ τοῦ τὰ μέλη ἀλδόμενος , ὡς ἀλλαχοῦ “ μέλε’ ἤλδανε ποιμένι λαῶν ” ( Od . 18 . 70 ) · σημαίνει δὲ ἡ κνίσα καὶ τὴν ἐκ τῶν κρεῶν ἀναθυμίασιν , ὅταν λέγῃ “ καὶ τότε με κνίσης ἀμφήλυθεν ἡδὺς ἀυτμή ” ( Od . 12 . 369 ) καὶ “ κνίση δʼ οὐρανὸν ἷτεν ” ( Il . 1 . 317 ) . σημαίνει δὲ καὶ τὸ λίπος , ὡς ἐπὶ τῶν γαστέ - ρων ἔφη “ ἐμπλείην κνίσης τε καὶ αἵματος ” ( Od . 18 . 119 ) . ση - μαίνει δὲ καὶ τὸν ἐπίπλουν , ὡς ὅταν λέγῃ “ κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν δίπτυχα ποιήσαντες ” ( Il . 1 . 460 ) · διπλᾶ γὰρ ποιήσαντες τὰ κνίση τοὺς μηροὺς ἐκάλυψαν . “ δίπτυχα ” δὲ τὰ κνίση “ π〈οιήσ〉αντες , ” ἐπεὶ γὰρ δύο οἱ μηροί , τὸν ἐπίπλουν εἰς δύο διελόντες ἑκάτερον τῶν μηρῶν θατέρῳ μέρει τοῦ ἐπίπλου ἐκάλυπτον . καὶ ἔστιν ἐν τῇ κωμῳδίᾳ τὸ ἑνικὸν οὐδέτερον , “ τὸ κνῖσος ὀπτῶν ὀλλύεις τοὺς γείτονας ” ( fr . adesp . 335 a M . ) . ἄλλως : κνίση μελδόμενος ] τὴν πιμέλην τήκων · § . τινὲς δὲ οὐδε - τέρως ἤκουον , τὰ κνίση · τινὲς δὲ “ μελδομένου , ” ἵν’ ᾖ συὸς τηκο - μένου τὴν κνίσαν · μέλδειν δὲ κυρίως τὸ τὰ μέλη ἔδειν . σιάλοιο ] σιτευτοῦ . § . καὶ αὐτὸς μὲν κρεῶν ἑφθῶν οἶδε χρῆσιν , ποὺς δὲ ἥρωας οὐκ εἰσάγει χρωμένους · πῶς οὖν βοείους πόδας ἐσθίουσι μνηστῆρες ( Od . 20 . 299 ) , οὐ γὰρ ἂν ὤπτησαν πόδας .
Lemmas: 363 . κνῖσα μέλδομαι ] σύν ὁ Ν Ἀρίσταρχος “ κνίζω ” ὁ δέ “ μέλδομαι ” ἀντί ὁ τήκω . “ κνίζω ” δέ πᾶς ὁ πιμελή . τις δέ οὐδέτερος ἀκούω τάτος κνίση,ʼ καί ὁ “ μέλδομαι ” ἀντί ἐνεργέω - Τίκου ὁ μέλδω , ὅς εἰμί τήκω · ἀλλά οὐδείς ὁ εἰς ὅς οὐδέτερος ἀδιαίρετος εἰμί παρά Ὅμηρος κατά ὁ πληθυντικός · τεῖχος γάρ καί βέλος λέγω · τίς οὖν εἰμί ὁ “ Τηλέμαχος τέμενος νέμω ” ( Od . 11 . 185 ) οὕτως οὖν καί ὁ “ κνίζω μέλδομαι ; ” ἀλλά ἀεί παρά θμήρῳ ὁ κνίζω θηλυκός εἴρω . Ἑρμογένης δέ ἐν ὁ περί ὁ Ε΄ πρόβλημα γράφω κνίζω μέλδομαι , ” ἵνα εἰμί τῆ κνίζω μελδό - μένω τις δέ “ κνίζω μέλδομαι , ” ἵνα εἰμί ὗς τήκω ὁ κνίζω · μέλδω δέ κύριος ὁ ὁ μέλος δήω · ἀγαθός δέ ὁ συνίημι - θέω γράφω χράω “ κνίζω μέλδομαι ” ἀντί ὁ λιπαίνω . καί εἰμί “ μέλδομαι ” ἀντί ὁ ὁ μέλος ἄλδω , ὡς ἀλλαχοῦ “ μέλος ἀλδαίνω ποιμήν λαός ” ( Od . 18 . 70 ) · σημαίνω δέ ὁ κνίζω καί ὁ ἐκ ὁ κρέας ἀναθυμίασις , ὅταν λέγω “ καί τότε ἐγώ κνίζω ἀμφέρχομαι ἡδύς ἀυτμή ” ( Od . 12 . 369 ) καί “ κνίζω δέ οὐρανός ἔρχομαι ” ( Il . 1 . 317 ) . σημαίνω δέ καί ὁ λίπος , ὡς ἐπί ὁ γαστέ - ῥόος φημί “ ἔμπλεος κνίζω τε καί αἷμα ” ( Od . 18 . 119 ) . σός - μαίνομαι δέ καί ὁ ἐπιπλέω , ὡς ὅταν λέγω “ κατά τε κνίζω καλύπτω δίπτυχος ποιέω ” ( Il . 1 . 460 ) · διπλόος γάρ ποιέω ὁ κνίζω ὁ μηρός καλύπτω . “ δίπτυχος ” δέ ὁ κνίζω “ ποιέω , ” ἐπεί γάρ δύο ὁ μηρός , ὁ ἐπιπλέω εἰς δύο διαιρέω ἑκάτερος ὁ μηρός ἕτερος μέρος ὁ ἐπίπλοος καλύπτω . καί εἰμί ἐν ὁ κωμῳδία ὁ ἑνικός οὐδέτερος , “ ὁ κνῖσος ὀπτός ὄλλυμι ὁ γείτων ” ( fr . adesp . 335 a M . ) . ἄλλως : κνίζω μέλδομαι ] ὁ πιμελή τήκω · § . τις δέ οὐ - τέρας ἀκούω , ὁ κνίζω · τις δέ “ μέλδομαι , ” ἵνα εἰμί ὗς τήκω - μένω ὁ κνίζω · μέλδω δέ κύριος ὁ ὁ μέλος δήω . σίαλος ] σιτευτής . § . καί αὐτός μέν κρέας ἑφθός οἶδα χρῆσις , πούς δέ ἥρως οὐ εἰσάγω χράω · πῶς οὖν βόειος πούς ἐσθίω μνηστήρ ( Od . 20 . 299 ) , οὖον γάρ εἄν ὀπτάω πούς .