scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 3.1.56
66 . αἴ κέν πως ] περισσὸς ὁ κέν , καὶ ἔστιν ἀντὶ τοῦ εἴ πως . ** χνίσης ] τοῦ λίπους καὶ τῆς ἀναθυμιάσεως , τουτέστι τοῦ καπνοῦ . εἴρηται δὲ κνίση ἀπὸ τοῦ κνίζω κνίσω , ὃ σημαίνει τὸ λεπτύνω · λεπτότατος γάρ ἐστιν ὁ ἐπίπλους , τουτέστι τὸ λεγόμενον κνισάριον . τοιοῦτον δέ ἐστι καὶ τὸ “ συκάμινα κνίζοντα , ” ὡσανεὶ τῷ ὄνυχι διακαθαίροντα . καὶ ἐν τῷ Νόμῳ “ ἀποκνιεῖ ὁ ἱερεὺς τὸ ὁλοκάρπωμα . ” * Πορφυρίου . πρῶτος δοκεῖ Πλάτων λύπας ἡδοναῖς μεμιγμένας δεικνύναι ἐπʼ ὀργαῖς καὶ πένθεσιν , Ὁμήρου πρότερον τοῦτο συνεωρα - κότος καὶ τὸν Πλάτωνα διδάξαντος · ὀργὴν μὲν γὰρ οὐδέποτε Ὅμηρος εἴρηκεν , χόλον δὲ αὐτὴν προσαγορεύει οἰκειοτέρως ἀπὸ τῆς χολῆς , ἥτις ἐν τῷ πάθει κρατεῖ , ἄχος δὲ καὶ ἡδονὴν μεμίχθαι τῷ χόλῳ φησίν · ἄχος μὲν ὅταν λέγῃ “ Πηλείωνι δʼ ἄχος γένετʼ , ἐν δέ οἱ ἦτορ στήθεσσιν λασίοισι μερμήριξεν ” ( Il . 1 , 188 ) . “ ἢ ὅγε φάσγανον ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ τοὺς μὲν ἀναστήσειεν , ὁ δʼ Ἀτρείδην ἐναρίζοι ” ( 1 , 190 ) . ἄχους οὖν παρουσίαν ὁ χόλος ὑφίσταται , ὃν καὶ θυμὸν κέκληκεν “ ἠὲ χόλον παύσειεν , ἐρητύσειέ τε θυμόν ” ( 1 , 192 ) . θυμὸν γὰρ νῦν τὸν χόλον ἔφη , οὐχ ὡς ἀλλαχοῦ τὴν ψυχήν · καὶ πάλιν ἐπʼ ἄλλου “ ἀχνύμενος , μένεος δὲ μέγα φρένες ἀμφιμέλαιναι πίμπλαντο ” ( 1 , 103 ) . ὅτι δὲ οὐ γεννᾷ μόνον ὀργὴν ἡ λύπη , ἀλλὰ καὶ συμπαραμένει , δηλοῖ ἐπὶ τοῦ Ἀχιλλέως μηνίοντος λέγων “ κούρης χωόμενος ” ( 2 , 689 ) καὶ ἐπάγων “ γῆς ὅγε κεῖτʼ ἀχέων ” ( 694 ) . ὅτι δὲ καὶ ἡδονῇ συμμιγὴς ἡ ὀργὴ καὶ ὅτι ἔφεσίς ἐστι καὶ μέτοχος ἐπιθυμίας ἐξηγεῖται λέγων “ ὡς ἔρις ἔκ τε θεῶν ἔκ τʼ ἀνθρώπων ἀπόλοιτο ” καὶ “ χόλος ὅς τʼ ἐφέηκε πολύφρονά περ χαλεπῆναι ” ( 18 , 108 ) , εἴτʼ ἐν ἐφέσει καὶ ἐπιθυμίᾳ τοῦ χαλεπαίνειν . πῶς οὖν ἡδονῆς μέτοχος , “ ὅστε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο ἀνδρῶν ἐν στήθεσσιν ἀέξεται ἠΰτε καπνός ” ( 18 , 109 ) ; καρδίας γὰρ ἔπαρσιν εἶναι καὶ ὁρμὴν ἐγειρομένην τὴν ὀργὴν , ὅπερ αὐτὸς ἐν ἄλλοις ἔφη · “ ἀλλά μοι οἰδάνεται κραδίη χόλῳ ” ( 9 , 646 ) · καὶ ἐπὶ τοῦ Μελεάγρου “ ἔδυ χόλος , ὅστε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον ” ( 9 , 553 ) . οὐ μόνον δὲ αὐτὴν ἔφεσιν καὶ ἔπαρσιν ἀποδεδώκασιν , ἀλλὰ καὶ ζέσιν · διὸ καπνῷ τε ἀπεικάζει τὴν ἔπαρσιν καὶ τοῦ ὀργισθέντος τοὺς ὀφθαλμοὺς πυρὶ ἐοικέναι φησίν · καὶ μὴν ἡ λύπη μελαίνει τοὺς ὀφθάλμους , μελαίνει δὲ καὶ ὁ καπνὸς “ ῥωγαλέα , ῥυπόωντα , κακῷ μεμορυγμένα καπνῷ ” ( Od . 13 , 435 ) . τὸ οὖν ἄχος τῆς ὀργῆς αἴτιον ὂν καπνίζον τὴν ὀργὴν μελαίνει τὰς φρένας “ μένεος δὲ μέγα φρένες ἀμφιμέλαιναι πίμπλαντο ” ( Il . 1 , 103 ) . τὸ δὲ ἄχος καὶ τὸ ἄχνυσθαι ὅτι “ μελαίνει , ” φησὶν , “ ἀχνυμένην ὀδύνῃσι , μελαίνετο δὲ χρόα καλόν ” ( 5 , 354 ) . τὸ δʼ ἄχνυσθαι τοῦ ἄχθεσθαι πλεονασμῷ δηκτικῆς ἀγα - νακτήσεως διαφέρει , λύπη δʼ ἑκάτερον . ἐπιμένων δὲ τῇ ἐξάψει τῇ ἐπὶ τῶν ὀργιζομένων ἔφη “ κεῖνος δʼ οὐκ ἐθέλει σβέσσαι χόλον , ἀλλʼ ἔτι μᾶλλον πιμπλάνεται μένεος ” ( 9 , 677 ) , ὁμοίως τῷ “ μένεος δὲ πίμπλαντο . ” κατηγορεῖ δὲ τοῦ πάθους καὶ ἀγριό - τητα “ αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἄγριον ἐν στήθησσι θέτο μεγαλήτορα θυμόν ” ( 9 , 628 ) . καὶ πάλιν “ χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει ” ( 4 , 23 ) . πρὸς ὃν καὶ ὁ παραινῶν ἔφη ὡς ἐπὶ ἀγρίου θηρίου “ ἀλλʼ , Ἀχιλεῦ , δάμασον θυμὸν μέγαν ( 9 , 496 ) , καὶ πάλιν τὴν θηριωδίαν φησὶν “ εἰ δὲ σύ γʼ εἰσελθοῦσα πύλας καὶ τείχεα μακρὰ ὠμὸν βεβρώθοις Πρίαμον Πριάμοιό τε παῖδας , ἄλλους τε Τρῶας , τότε κεν χόλον ἐξακέσαιο ” ( 4 , 34 ) . καὶ ὅτι τῶν ἐν κινήσει , ἀλλʼ οὐκ ἐν σχέσει , ἐστὶν ὁ χόλος , καθάπερ καὶ τὴν ὀργὴν τῶν ἐν κινήσει φασὶν εἶναι οἱ φιλόσοφοι , δηλοῖ τὰ τοιαῦτα “ Ἀτρείωνα δʼ ἔπειτα χόλος λάβεν , αἶψα δʼ ἀναστὰς ἠπείλησεν μῦθον ” ( 1 , 387 ) . καὶ πάλιν “ Πηλεί - δης δʼ ἐξαῦτις ἀταρτηροῖς ἐπέεσσιν Ἀτρείδην προσέειπε καὶ οὕπω λῆγε χόλοιο ” ( 1 , 223 ) , ὡς ἂν δυνάμενον καὶ παύσασθαι . ὅταν δʼ ἐν σχέσει γένηται καὶ ἡσυχάζῃ , κότον καλεῖ · διό φησιν “ εἴπερ γάρ τε χόλον γε καὶ αὐτῆμαρ καταπέψῃ , ἀλλά τε καὶ μετόπισθεν ἔχει κότον , ὄφρα τελέσσῃ ” ( 1 , 81 ) , ὡς ἐγχωροῦν ἐᾶσαι μὲν τὸν χόλον , ἐκποιεῖν δὲ τὸν κότον , μηνίειν δὲ εἰκότως , “ αὐτοῦ κινηθέντος ” ( 1 , 47 ) . πάλιν χόλος , ταυτὸν δὲ καὶ ὁ θυμὸς , ὅταν μὴ τὴν ψυχὴν σημαίνῃ , δηλοῖ τὸν χόλον · ἀλλʼ ὁ μὲν θυμὸς ἀπὸ τοῦ θύειν , ὁ δὲ χόλος ἀπὸ τῆς χολῆς καὶ τοῦ χολᾶν προσηγόρευται · εἰπὼν γοῦν “ μή τι χολωσάμενος ῥέξῃ κακὸν υἷας Ἀχαιῶν ” ( 2 , 195 ) ἐπάγει “ θυμὸς δὲ μέγας ἐστὶ διοτρεφέος βασιλῆος , ” καὶ πάλιν “ ἠὲ χόλον παύσειεν , ἐρητύσειέ τε θυμόν ” ( 1 , 192 ) , καὶ πάλιν “ καὶ μάλα περ θυμῷ κεχολωμένον ” ( 1 , 217 ) , εἰ μή τις ἐνταῦθα θυμὸν τὴν ψυχὴν λέγοι , ὡς τὸ “ ἄγριον ἐν στήθεσσι θέτο μεγαλήτορα θυμόν ” ( 9 , 629 ) . τὸ δʼ “ ἄληκτόν τε κακόν τε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι θεοὶ θέσαν οὐρανίωες οὕνεκα κούρης ” ( 9 , 636 ) ἐπὶ τοῦ χόλου λέγει καὶ ἀντὶ τῆς ὀργῆς παραλαμβάνει . ὅτι δὲ παρὰ τὸ θύειν καὶ ἐγείρεσθαι καὶ ἡ ψυχὴ καὶ ἡ ὀργὴ θυμὸς , δηλοῖ λέγων “ Τρωσὶν θυμὸν ἐγεῖραι ” ( 5 , 510 ) . θυμὸς δὲ καὶ χόλος προσλαβὼν τὴν ἐπὶ τὸ δρᾶσαι πονηρὸν ἀγανάκτησιν χώεσθαι λέγεται , καὶ ὁ ἐν τοιούτῳ πάθει “ χωόμενος κῆρ · ” αὐτίκα γοῦν τὸν λοιμὸν ἐπάγει , καὶ δράσαντος ἐρω - τῶσιν , ” ὅς κʼ εἴποι , ὅτι τόσσον ἐχώσατο Φοῖβος Ἀπόλλων ” ( 1 , 64 ) . διὸ καὶ ἐπὶ τοῦ δρᾶσαί τι κακὸν δυναμένου διʼ ὀργὴν βασιλέως εἴρηται “ κρείσσων γὰρ βασιλεὺς , ὅτε χώσεται ἀνδρὶ χέρηϊ ” ( 1 , 80 ) . οὕτως εἴρηκε καὶ τὸ “ σὺ δ’ ἔνδοθι θυμὸν ἀμύξεις χωόμενος ” ( 1 , 243 ) , ἀντὶ τοῦ ἀμυχὴν ποιήσεις σπαράττων τὴν ψυχήν · οὕτω δηλῶν τό δραστικὸν διʼ ἀγανάκτησιν περιέχειν τὸ χώεσθαι . καὶ τοίνυν τὸ “ χωόμενος δʼ ὁ γέρων πάλιν ᾤχετο ” ( 1 , 380 ) ἀκουσόμεθα οὐχ ἁπλῶς ὀργιζό - μενος , ἀλλὰ μετʼ ἀγανακτήσεως ἀμυκτικῆς · διὸ καταρᾶται · καὶ κατὰ τοῦτο ἀμυνόμενος · διὸ καὶ “ χωόμενος κατὰ θυμὸν ἐϋζώνοιο γυναικός ” ( 1 , 429 ) Ἀχιλλεὺς τῇ ὀργῇ δηλοῦσθαι ποιεῖ τὴν τιμωρη - τικὴν διʼ ἀγανάκτησιν ἄμυναν . ἐπιβουλεύεται οὖν διὰ τῆς μητρὸς τοῖς Ἕλλησι , καὶ οὐχ ἁπλῶς ὀργίζεται . ὥσπερ γὰρ τὸ ἄχνυται πρὸς τὸ ἄχθεται ἔχει περιττεύουσαν ἀγανάκτησιν , οὕτω τὸ χώεσθαι πρὸς τὸ χολοῦσθαι “ μή οἱ γοῦνα λαβόντι χολώσαιτο φρένα κούρη ” ( Od . 6 , 147 ) ἀντὶ τοῦ , ὀργισθείη · “ γαῖα δʼ ὑπεστονάχιζε , Διῒ ὣς τερπικεραύνῳ χωομένῳ ” ( 2 , 781 ) , καὶ ἐπάγει τὰ ἐκ τοῦ χώεσθαι “ ὅτε τʼ ἀμφὶ Τυφωέϊ γαῖαν ἱμάσσῃ ” ( 2 , 782 ) . ἐν κινήσει μὲν οὖν χόλος , θυμός . χώεσθαι οὖν ταυτὸν , θυμὸς καὶ χόλος , τὸ δὲ χώεσθαι ἀντὶ τοῦ σκύζεσθαι . εἰπὼν γοῦν “ σέθεν δʼ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω χωομένης ” ( 8 , 477 ) . ἐπάγει “ οὔ σευ ἔγωγε σκυζομένης ἀλέγω ” ( 482 ) . ἐπὶ δὲ τοῦ Ἀχιλλέως “ χωόμενος κατὰ θυμόν , ” εἰπὼν ποιεῖ λέγοντα “ οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοι ἔστον ” ( 9 , 198 ) . ἐν δὲ σχέσει μῆνις μὲν κότος ὤν · καὶ μῆνις μὲν ὁπόταν μὴ τὸ μένος δηλοῖ , ταυτόν · ἔστι γὰρ καὶ μένος ὀργὴ ἐναπόθετος καὶ ἔμμονος . πάλιν δὲ μῆνις προσειληφυῖα τὸ ἐπιτηρητικὸν μετʼ ἀγανακτήσεως καὶ κακοποιίας κότος γίγνεται , ὡς τὴν μὲν μῆνιν ἐκ τοῦ χόλου ἐναποκεῖσθαι , τὸν δὲ κότον ἐκ τοῦ χώεσθαι . ὅτι δὲ παρὰ τὸ μένειν ἡ μῆνις , “ αὐτὰρ ὁ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι ” ( 1 , 488 ) . καὶ “ ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι μήνιʼ Ἀχαιοῖσιν ” ( 422 ) . καὶ ὅτι διὰ τὸ μένειν καὶ κεῖσθαι ἡσυχάζοντα καὶ ἔχοντα σιγὴν , φησὶ “ κεῖτʼ ἀπομηνίσας ” ( 2 , 772 ) παρὰ τὸ κεῖσθαι τὸν μηνίοντα · καὶ ὁ πᾶς χρόνος μηνιθμὸς “ πανθʼ ὑπὸ μηνιθμόν ” ( 16 . 202 ) . ὅτι δὲ μένος καὶ μῆνις ταυτὸν , “ Ἀτρείδη , σὺ δὲ παῦε τεὸν μένος ” ( 1 , 282 ) . τίς ἐστιν ἡ μῆνις : χόλος , φησὶ . μὴ ἀφεθείς . ἐπάγει γοῦν “ αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομʼ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον ” ( 9 , 260 ) . καὶ πάλιν ἀντὶ τοῦ φάναι “ μὴ μήνιε ” ἔφη “ ἔα δὲ χόλονθυμαλγέα ” ( 157 ) . καὶ παυσαμένῳ μήνιδος φησὶ “ μεταλλήξαντι χόλοιο . ” καὶ ὁ μεθεὶς τὸν χόλον καὶ ἀμήνιτος μεθήμων καὶ ὁ ἄγαν τηρῶν καὶ ὁ ἀναφαίρετος τὸν κότον “ αἰὲν ἐπιζαφελῶς χαλεπαίνει ” ( 9 , 514 ) . ζαφελὲς γὰρ τὸ ἀναφαίρετον . καὶ ζαφελὴς οὖν χόλος ἡ μῆνις “ ὅτε κέν τινʼ ἐπιζάφελος χόλος ἵκοι ” ( 521 ) · περὶ γὰρ τῶν μηνιόντων ὁ λόγος . καὶ τὸ μένος δὲ παρὰ τὸ μένειν · μένειν δὲ ἀκίνητον καὶ ἄτρομον , καὶ μὴ φεύγειν “ ἐν γάρ τοι στήθεσσι μένος πατρώϊον ἧκα , ἄτρομον ” ( 5 , 125 ) . ὅτι γὰρ παρὰ τὸ μένειν “ ἔτι μοι μένος ἔμπεδόν ἐστι ” καὶ μένος οὖν χειρῶν τὸ ἔμμονον ἔργον πρὸς τὸ δράξασθαι , “ οἱ δὲ μένος χειρῶν ἰθὺς φέρον ” ( 5 , 506 ) . καὶ ὅτι παρὰ τὸ μένειν τὸ μένος “ Ἀργεῖοι δʼ ὑπέμειναν ἀολλέες οὐδὲ φόβηθεν . οὔτε βίας Τρώων ὑπεδείδισαν οὔτε ἰωκὰς , ἀλλ᾿ ἔμενον νεφέλῃσιν ἐοικότες ” ( 5 , 498—521 ) . ὅτι δὲ τὸ μένος σθένος “ πάντως . οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι ” ( 8 , 450 ) εἰπόντος τοῦ Διός φησιν “ εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν , ὅ τοι σθένος οὐκ ἐπιεικτόν ” ( 8 , 32 ) . ὡς οὖν τὸ σθένος μένος , οὕτω καὶ χόλος μένων μένος καὶ μῆνις . εἰπὼν γοῦν “ χαλεπὴ δὲ θεοῦ ἔπι μῆνις ” ( 5 , 178 ) . ἐπάγει “ οὐ γάρ τʼ αἶψα θεῶν τρέπεται νόος αἰὲν ἐόντων ” ( Od . 3 , 147 ) . ὅτι δὲ μῆνις ἐπιτηροῦσα καιρὸν τιμωρίας κότον δηλοῖ , “ ἀλλά γε καὶ μετόπισθεν ἔχει κότον ὄφρα τελέσσῃ ” ( 1 , 82 ) ἕως ἂν κατεργάσηται καὶ κακώσῃ τὸν λυπήσαντα . ὅτι δὲ παρὰ τὸ ἐγκεῖσθαι κότος εἴρηται ἐξηγεῖται , “ ὅ τοι κότον ἔνθετο θυμῷ ” ( Od . 22 , 101 ) . καὶ ὅτι ἐπιτηρητικὸν εἰς τὸ δρᾶσαί τι πονηρόν , “ Ζεὺς δέ σφιν Κρονίδης , ὑψίζυγος , αἰθέρι ναίων , αὐτὸς ἐπισσείῃσιν ἐρεμνὴν αἰγίδα πᾶσι , τῆσδʼ ἀπάτης κοτέων · τὰ μὲν ἔσσεται οὐκ ἀτέλεστα ” ( 4 . 166 ) . ὁμοίως τῷ “ ἔχει κότον . ὄφρα τελέσσῃ ” ( 1 , 82 ) . καὶ πάλιν “ ὀλλῦσαι Τρῶας , τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε ” ( 8 , 449 ) . ἔθεσθε δὲ , ἐν τῷ θυμῷ , ἀκουστέον . τὸ γὰρ αὐτό ἐστι τῷ “ κότον ἔνθετο θυμῷ . ” καὶ εἰπὼν ὅτι τῷ Ἀγαμέμνονι “ καὶ ἐκπάγ - λως κοτέοντο νεμέσσηθέν τʼ ἐνὶ θυμῷ ” ( 2 , 223 ) προσάγει τὰ ἐκ τοῦ κότου εἰπὼν “ Ἀτρείδη , νῦν δή σε , ἄναξ , ἐθέλουσιν Ἀχαιοὶ πᾶσιν ἐλέγχιστον θέμεναι ” ( 2 , 284 ) καὶ τὸ “ εὐδ’ ὄθομαι κοτέ - οντος ” ( 1 , 181 ) . οὐκοῦν ἀκουσόμεθα τῆς εἰς τὸ δρᾶν ἐγκειμένης μήνιδος φροντίζειν · διὸ καὶ αὐτὸς ἐπαπειλεῖ ἐπεξελθὼν καὶ ἐπάγει “ ὄφῤ εὖ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν ” ( 1 . 186 ) . καὶ ὅτι ἡ μὲν μῆνις μέγαν χόλον δηλοῖ “ πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη ” ( 15 , 122 ) . ὅτι δὲ μῆνις ἀγανάκτησιν ἀμυντι - κὴν περιέχουσά ἐστιν ὁ κότος παρίστησι διὰ τούτων “ εἰ μή τις θεός ἐστι κοτεσσάμενος Τρώεσσιν , ἱρῶν μηνίσας , χαλεπὴ δὲ θεοῦ ἔπι μῆνις ( 5 , 177 ) . μηνίσας οὖν ὁ θεὸς εἰς κότον μεθίστα - ται . εἴρηται τοίνυν ὅτι ἡ μὲν κατὰ κίνησιν πρόσκαιρος ὀργὴ χόλος καὶ θυμὸς , ἡ δὲ κίνησις μετʼ ἀγανακτήσεως δραστικῆς ἐνεργείας χώεσθαι λέγεται καὶ σκύζεσθαι , ὡς ἀπόθετος μὲν χόλος μένος , καὶ μῆνις δὲ τὸ ἀμύνεσθαι ἐπιτηροῦσα · καὶ ὅπως ὁρμὴ ἐπηρτημένη μετὰ λύπης καὶ ὀρέξεως ἡ ὀργή · καὶ ὅπως κατὰ αὔξησιν τοῦ θυμοῦ γίνεται , καὶ πάντα ὅσα ἔγκειται παρατηρεῖν μᾶλλον ἠξίοον τοὺς τὰς μικρὰς ἐξηγήσεος περὶ τὴν μῆνιν καταβαλ - λομένους .
Lemmas: 66 . ἀεί ἄν πως ] περισσός ὁ ἄν , καί εἰμί ἀντί ὁ εἰμί πως . ** χνισος ] ὁ λίπος καί ὁ ἀναθυμίασις , τουτέστι ὁ καπνός . εἴρω δέ κνίζω ἀπό ὁ κνίζω κνίζω , ὅς σημαίνω ὁ λεπτύνω · λεπτός γάρ εἰμί ὁ ἐπίπλοον , τουτέστι ὁ λέγω κνισάριον . τοιοῦτος δέ εἰμί καί ὁ “ συκάμινον κνίζω , ” ὡσανεί ὁ ὄνυξ διακαθαίρω . καί ἐν ὁ Νόμος “ ἀποκνίζω ὁ ἱερεύς ὁ ὁλοκάρπωμα . ” * Πορφύριος . πρῶτος δοκέω Πλάτων λύπη ἡδονή μείγνυμι δείκνυμι ἐπί ὀργή καί πένθος , Ὅμηρος πρότερος οὗτος συνοράω - κότος καί ὁ Πλάτων διδάσκω · ὀργή μέν γάρ οὐδέποτε Ὅμηρος εἴρω , χόλος δέ αὐτός προσαγορεύω οἰκεῖος ἀπό ὁ χολή , ὅστις ἐν ὁ πάθος κρατέω , ἄχος δέ καί ἡδονά μίγνυμι ὁ χόλος φημί · ἄχος μέν ὅταν λέγω “ Πηλεύς δέ ἄχος γενέτης , ἐν δέ ὁ ἦτορ στῆθος λάσιος μερμηρίζω ” ( Il . 1 , 188 ) . “ ἢ ὅσγε φάσγανον ὀξύς2 ἐρύω παρά μηρός ὁ μέν ἀνίστημι , ὁ δέ Ἀτρείδης ἐναρίζω ” ( 1 , 190 ) . ἄχος οὖν παρουσία ὁ χόλος ὑφίστημι , ὅς καί θυμός καλέω “ ἤ χόλος παύω , ἐρητύω τε θυμός ” ( 1 , 192 ) . θυμός γάρ νῦν ὁ χόλος φημί , οὐ ὡς ἀλλαχοῦ ὁ Ψυχή · καί πάλιν ἐπί ἄλλος “ ἄχνυμαι , μένος δέ μέγας φρήν ἀμφιμέλας πίμπλημι ” ( 1 , 103 ) . ὅτι δέ οὖον γεννάω μόνος ὀργή ὁ λύπη , ἀλλά καί συμπαραμένω , δηλόω ἐπί ὁ Ἀχιλλεύς μηνίω λέγω “ κόρη χώομαι ” ( 2 , 689 ) καί ἐπάγω “ γῆ ὅσγε κεῖμαι ἄχος ” ( 694 ) . ὅτι δέ καί ἡδονή συμμιγής ὁ ὀργή καί ὅτι ἔφεσις εἰμί καί μέτοχος ἐπιθυμία ἐξηγέομαι λέγω “ ὡς Ἔρις ἐκ τε θεός ἐκ τε ἄνθρωπος ἀπόλλυμι ” καί “ χόλος ὅς τε ἐφίημι πολύφρων περ χαλεπαίνω ” ( 18 , 108 ) , ἔτι ἐν ἔφεσις καί ἐπιθυμία ὁ χαλεπαίνω . πῶς οὖν ἡδονή μέτοχος , “ ὅστε πολύς γλυκύς μέλι καταλείβω ἀνήρ ἐν στῆθος αὐξάνω ἠΰτε καπνός ” ( 18 , 109 ) ; Καρδία γάρ ἔπαρσις εἰμί καί ὁρμή ἐγείρω ὁ ὀργή , ὅσπερ αὐτός ἐν ἄλλος φημί · “ ἀλλά ἐγώ οἰδάνω Καρδία χόλος ” ( 9 , 646 ) · καί ἐπί ὁ Μελέαγρος “ δύο χόλος , ὅστε καί ἄλλος οἰδάνω ἐν στῆθος νόος ” ( 9 , 553 ) . οὖον μόνος δέ αὐτός ἔφεσις καί ἔπαρσις ἀποδίδωμι , ἀλλά καί ζέσις · διό καπνός τε ἀπεικάζω ὁ ἔπαρσις καί ὁ ὀργίζω ὁ ὀφθαλμός πῦρ ἔοικα φημί · καί μήv ὁ λύπη μελαίνω ὁ ὀφθαλμός , μελαίνω δέ καί ὁ καπνός “ ῥωγαλέος , ῥυπάω , κακός μορύσσω καπνός ” ( Od . 13 , 435 ) . ὁ οὖν ἄχος ὁ ὀργή αἴτιος εἰμί καπνίζω ὁ ὀργή μελαίνω ὁ φρήν “ μένος δέ μέγας φρήν ἀμφιμέλας πίμπλημι ” ( Il . 1 , 103 ) . ὁ δέ ἄχος καί ὁ ἄχνυμαι ὅτι “ μελαίνω , ” φημί , “ ἄχνυμαι ὀδύνη , μελαίνω δέ χρώς καλός ” ( 5 , 354 ) . ὁ δέ ἄχνυμαι ὁ ἄχθομαι πλεονασμός δηκτικός ἀγα - νακτήσεως διαφέρω , λύπη δέ ἑκάτερος . ἐπιμένω δέ ὁ ἐξάπτω ὁ ἐπί ὁ ὀργίζω φημί “ ἐκεῖνος δέ οὐ ἐθέλω σβέννυμι χόλος , ἀλλά ἔτι μᾶλλον πιμπλάνομαι μένος ” ( 9 , 677 ) , ὁμοίως ὁ “ μένος δέ πίμπλημι . ” κατηγορέω δέ ὁ πάθος καί άγριος - τητάω “ ἀτάρ Ἀχιλλεύς ἄγριος ἐν ἵστημι τίθημι μεγαλήτωρ θυμός ” ( 9 , 628 ) . καί πάλιν “ χόλος δέ ὅς ἄγριος αἱρέω ” ( 4 , 23 ) . πρός ὅς καί ὁ παραινέω φημί ὡς ἐπί ἄγριος θηρίον “ ἀλλά , Ἀχιλλεύς , δαμάζω θυμός μέγας ( 9 , 496 ) , καί πάλιν ὁ θηριωδία φημί “ εἰμί δέ σῦς γε εἰσέρχομαι πύλη καί τεῖχος μακρός ὠμός βιβρώσκω Πρίαμος Πρίαμος τε παῖς , ἄλλος τε Τρώς , τότε ἄν χόλος ἐξακέομαι ” ( 4 , 34 ) . καί ὅτι ὁ ἐν κινέω , ἀλλά οὐ ἐν σχέσις , εἰμί ὁ χόλος , καθάπερ καί ὁ ὀργή ὁ ἐν κινέω φημί εἰμί ὁ φιλόσοφος , δηλόω ὁ τοιοῦτος “ Ἀτρεΐων δέ ἔπειτα χόλος λαμβάνω , αἶψα δέ ἀνίστημι ἀπειλέω μῦθος ” ( 1 , 387 ) . καί πάλιν “ Πηλεύς - δήω δέ ἐξαῦτις ἀταρτηρός ἔπος Ἀτρείδης προσεῖπον καί οὔπω λήγω χόλος ” ( 1 , 223 ) , ὡς εἄν δύναμαι καί παύω . ὅταν δέ ἐν σχέσις γίγνομαι καί ἡσυχάζω , κότος καλέω · διό φημί “ εἴπερ γάρ τε χόλος γε καί αὐτῆμαρ καταπέσσω , ἀλλά τε καί μετόπισθεν ἔχω κότος , ὄφρα τελέω ” ( 1 , 81 ) , ὡς ἐγχωρέω ἐάω μέν ὁ χόλος , ἐκποιέω δέ ὁ κότος , μηνίω δέ εἰκότως , “ αὐτός κινέω ” ( 1 , 47 ) . πάλιν χόλος , τατός δέ καί ὁ θυμός , ὅταν μή ὁ ψυχή σημαίνω , δηλόω ὁ χόλος · ἀλλά ὁ μέν θυμός ἀπό ὁ θύω , ὁ δέ χόλος ἀπό ὁ χολή καί ὁ χολάω προσαγορεύω · εἶπον γοῦν “ μή τίς χολόω ῥέζω κακός υἱός Ἀχαιός ” ( 2 , 195 ) ἐπάγω “ θυμός δέ μέγας εἰμί διοτρεφής βασιλεύς , ” καί πάλιν “ ἤ χόλος παύω , ἐρητύω τε θυμός ” ( 1 , 192 ) , καί πάλιν “ καί μάλα περ θυμός χολόω ” ( 1 , 217 ) , εἰμί μή τις ἐνταῦθα θυμός ὁ ψυχή λέγω , ὡς ὁ “ ἄγριος ἐν στῆθος τίθημι μεγαλήτωρ θυμός ” ( 9 , 629 ) . ὁ δέ “ ἄληκτος τε κακός τε θυμός ἐν στῆθος θεός τίθημι οὐράνιος οὕνεκα κόρη ” ( 9 , 636 ) ἐπί ὁ χόλος λέγω καί ἀντί ὁ ὀργή παραλαμβάνω . ὅτι δέ παρά ὁ θύω καί ἐγείρω καί ὁ ψυχή καί ὁ ὀργή θυμός , δηλόω λέγω “ Τρώς θυμός ἐγείρω ” ( 5 , 510 ) . θυμός δέ καί χόλος προσλαμβάνω ὁ ἐπί ὁ δράω πονηρός ἀγανάκτησις χώομαι λέγω , καί ὁ ἐν τοιοῦτος πάθος “ χώομαι κῆρ · ” αὐτίκα γοῦν ὁ λοιμός ἐπάγω , καί δράω εἴρω - τίνω , ” ὅς καί εἶπον , ὅτι τόσος χόω Φοῖβος Ἀπόλλων ” ( 1 , 64 ) . διό καί ἐπί ὁ δράω τίς κακός δύναμαι διά ὀργή βασιλεύς εἴρω “ κρατύς γάρ βασιλεύς , ὅτε χόω ἀνήρ χέρηα ” ( 1 , 80 ) . οὕτως εἴρω καί ὁ “ σύ δέ ἔνδοθι θυμός ἄμυξις χώομαι ” ( 1 , 243 ) , ἀντί ὁ ἀμυχή ποιέω σπαράσσω ὁ Ψυχή · οὗτος δηλόω ὁ δραστικός διά ἀγανάκτησις περιέχω ὁ χώομαι . καί τοίνυν ὁ “ χώομαι δέ ὁ γέρων πάλιν οἴχομαι ” ( 1 , 380 ) ἀκούω οὐ ἁπλόος ὀργίζω - μένος , ἀλλά μετά ἀγανάκτησις ἀμυκτικός · διό καταράομαι · καί κατά οὗτος ἀμύνω · διό καί “ χώομαι κατά θυμός εὔζωνος γυνή ” ( 1 , 429 ) Ἀχιλλεύς ὁ ὀργή δηλόω ποιέω ὁ τιμωρέω - τική διά ἀγανάκτησις ἄμυνα . ἐπιβουλεύω οὖν διά ὁ μήτηρ ὁ Ἕλλην , καί οὐ ἁπλόος ὀργίζω . ὥσπερ γάρ ὁ ἄχνυμαι πρός ὁ ἄχθομαι ἔχω περισσεύω ἀγανάκτησις , οὗτος ὁ χώομαι πρός ὁ χολόω “ μή ὁ γόνυ λαμβάνω χολόω φρήν κόρη ” ( Od . 6 , 147 ) ἀντί ὁ , ὀργίζω · “ γαῖα δέ ὑποστοναχίζω , Ζεύς ὡς τερπικέραυνος χώομαι ” ( 2 , 781 ) , καί ἐπάγω ὁ ἐκ ὁ χώομαι “ ὅτε τε ἀμφί Τυφωεύς γαῖα ἱμάσσω ” ( 2 , 782 ) . ἐν κινέω μέν οὖν χόλος , θυμός . χώομαι οὖν τατός , θυμός καί χόλος , ὁ δέ χώομαι ἀντί ὁ σκύζομαι . εἶπον γοῦν “ σῦς δέ ἐγώ οὐ ἀλεγίζω χώομαι ” ( 8 , 477 ) . ἐπάγω “ οὖον σῦς ἔγωγε σκύζομαι ἀλέγω ” ( 482 ) . ἐπί δέ ὁ Ἀχιλλεύς “ χώομαι κατά θυμός , ” εἶπον ποιέω λέγω “ ὁ ἐγώ σκύζομαι περ Ἀχαιός φίλος εἰμί ” ( 9 , 198 ) . ἐν δέ σχέσις μῆνις μέν κότος εἰμί · καί μῆνις μέν ὁπόταν μή ὁ μένος δηλόω , αὐτός · εἰμί γάρ καί μένος ὀργή ἐναπόθετος καί Ἔμμονος . πάλιν δέ μῆνις προσλαμβάνω ὁ ἐπιτηρητικός μετά ἀγανάκτησις καί κακοποιία κότος γίγνομαι , ὡς ὁ μέν μῆνις ἐκ ὁ χόλος ἐναπόκειμαι , ὁ δέ κότος ἐκ ὁ χώομαι . ὅτι δέ παρά ὁ μένω ὁ μῆνις , “ ἀτάρ ὁ μῆνις ναῦς παρήμενος ὠκύπορος ” ( 1 , 488 ) . καί “ ἀλλά σύ μέν νῦν ναῦς παρήμενος ὠκύπορος μῆνις Ἀχαιός ” ( 422 ) . καί ὅτι διά ὁ μένω καί κεῖμαι ἡσυχάζω καί ἔχω σιγή , φημί “ κεῖμαι ἀπομηνίω ” ( 2 , 772 ) παρά ὁ κεῖμαι ὁ μηνίω · καί ὁ πᾶς χρόνος μηνιθμός “ πᾶς ὑπό μηνιθμός ” ( 16 . 202 ) . ὅτι δέ μένος καί μῆνις τατός , “ Ἀτρείδης , σύ δέ παύω τεός μένος ” ( 1 , 282 ) . τίς εἰμί ὁ μῆνις : χόλος , φημί . μή ἀφίημι . ἐπάγω γοῦν “ ἀτάρ ἔγωγε λίσσομαι Ἀχιλλεύς μεθίημι χόλος ” ( 9 , 260 ) . καί πάλιν ἀντί ὁ φαίνω “ μή μῆνις ” φημί “ ἐάω δέ χόλονθυμαλγέα ” ( 157 ) . καί παύω μῆνις φημί “ μεταλλάσσω χόλος . ” καί ὁ μεθίημι ὁ χόλος καί Ἀμήνιτος μεθήμων καί ὁ ἄγαν τηρέω καί ὁ ἀναφαίρετος ὁ κότος “ ἀεί ἐπιζάφελος χαλεπαίνω ” ( 9 , 514 ) . ζαφελὲς γάρ ὁ ἀναφαίρετος . καί ζάφελος οὖν χόλος ὁ μῆνις “ ὅτε ἄν τις ἐπιζάφελος χόλος ἵκω ” ( 521 ) · περί γάρ ὁ μηνίω ὁ λόγος . καί ὁ μένος δέ παρά ὁ μένω · μένω δέ ἀκίνητος καί ἄτρομος , καί μή φεύγω “ ἐν γάρ ὅς στῆθος μένος πατρῷος ἵημι , ἄτρομος ” ( 5 , 125 ) . ὅτι γάρ παρά ὁ μένω “ ἔτι ἐγώ μένος ἔμπεδος εἰμί ” καί μένος οὖν χείρ ὁ ἔμμονος ἔργον πρός ὁ δράσσομαι , “ ὁ δέ μένος χείρ ἰθύς φέρω ” ( 5 , 506 ) . καί ὅτι παρά ὁ μένω ὁ μένος “ Ἀργεῖος δέ ὑπομένω ἀολλέες οὐδέ φοβέω . οὔτε Βίας Τρώς ὑποδείδω οὔτε ἰωκή , ἀλλά μένω νεφέλη ἔοικα ” ( 5 , 498—521 ) . ὅτι δέ ὁ μένος σθένος “ πάντως . οἷος ἐμός γε μένος καί χείρ ἄαπτος ” ( 8 , 450 ) εἶπον ὁ Ζεύς φημί “ εὕω νῦ καί ἐγώ οἶδα , ὅς ὅς σθένος οὐ ἐπιεικτός ” ( 8 , 32 ) . ὡς οὖν ὁ σθένος μένος , οὗτος καί χόλος Μένων μένος καί μῆνις . εἶπον γοῦν “ χαλεπός δέ θεός ἐπί μῆνις ” ( 5 , 178 ) . ἐπάγω “ οὖον γάρ τε αἶψα θεός τρέπω νόος ἀεί εἰμί ” ( Od . 3 , 147 ) . ὅτι δέ μῆνις ἐπιτηρέω καιρός τιμωρία κότος δηλόω , “ ἀλλά γε καί μετόπισθεν ἔχω κότος ὄφρα τελέω ” ( 1 , 82 ) ἠώς εἄν κατεργάζομαι καί κακόω ὁ λυπέω . ὅτι δέ παρά ὁ ἔγκειμαι κότος εἴρω ἐξηγέομαι , “ ὅς ὅς κότος ἐντίθημι θυμός ” ( Od . 22 , 101 ) . καί ὅτι ἐπιτηρητικός εἰς ὁ δράω τίς πονηρός , “ Ζεύς δέ σφεῖς Κρονίδης , ὑψίζυγος , αἰθήρ νάω , αὐτός ἐπισείω ἐρεμνός αἰγίς πᾶς , ὅδε ἀπάτη κοτέω · ὁ μέν εἰμί οὐ ἀτέλεστος ” ( 4 . 166 ) . ὁμοίως ὁ “ ἔχω κότος . ὄφρα τελέω ” ( 1 , 82 ) . καί πάλιν “ ὄλλυμι Τρώς , ὅς κότος αἰνός τίθημι ” ( 8 , 449 ) . τίθημι δέ , ἐν ὁ θυμός , ἀκούω . ὁ γάρ αὐτός εἰμί ὁ “ κότος ἐντίθημι θυμός . ” καί εἶπον ὅτι ὁ Ἀγαμέμνων “ καί ἐκπήγνυμι - Λῶς κοτέω νεμεσάω τε ἐν θυμός ” ( 2 , 223 ) προσάγω ὁ ἐκ ὁ κότος εἶπον “ Ἀτρείδης , νῦν δή σύ , ἄναξ , ἐθέλω Ἀχαιός πᾶς ἐλεγχής θέω ” ( 2 , 284 ) καί ὁ “ εὐδο ὄθομαι ποτός - εἰμί ” ( 1 , 181 ) . οὐκοῦν ἀκούω ὁ εἰς ὁ δράω ἔγκειμαι μῆνις φροντίζω · διό καί αὐτός ἐπαπειλέω ἐπεξέρχομαι καί ἐπάγω “ ὄφρα εὕω οἶδα ὅσος φέρτατος εἰμί σῦς ” ( 1 . 186 ) . καί ὅτι ὁ μέν μῆνις μέγας χόλος δηλόω “ παρά Ζεύς ἀθάνατος χόλος καί μῆνις τεύχω ” ( 15 , 122 ) . ὅτι δέ μῆνις ἀγανάκτησις ἀμύντης - κάν περιέχω εἰμί ὁ κότος παρίστημι διά οὗτος “ εἰμί μή τις θεός εἰμί κοτέω Τρώς , ἱερός μηνίω , χαλεπός δέ θεός ἐπί μῆνις ( 5 , 177 ) . μηνίω οὖν ὁ θεός εἰς κότος μεθίστημι - ὁ . εἴρω τοίνυν ὅτι ὁ μέν κατά κίνησις πρόσκαιρος ὀργή χόλος καί θυμός , ὁ δέ κίνησις μετά ἀγανάκτησις δραστικός ἐνέργεια χώομαι λέγω καί σκύζομαι , ὡς ἀπόθετος μέν χόλος μένος , καί μῆνις δέ ὁ ἀμύνω ἐπιτηρέω · καί ὅπως ὁρμή ἐπαρτάω μετά λύπη καί ὄρεξις ὁ ὀργή · καί ὅπως κατά αὔξησις ὁ θυμός γίγνομαι , καί πᾶς ὅσος ἔγκειμαι παρατηρέω μᾶλλον ἀξιόω ὁ ὁ μικρός ἐξηγέομαι περί ὁ μῆνις καταβάλλω - λομενος .