scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 3.5.207
533 . * Πορφυρίου . τὸ ἦ ὅτι μὲν ταυτὸν σημαίνει τῷ ἔφη δισυλ - λάβῳ καὶ τῷ φῆ διγραμμάτῳ ῥήματι παῤ Ὁμήρῳ δῆλον · καὶ δοκεῖ γεγενῆσθαι τὸ ἡ ἀπὸ τοῦ φῆ κατὰ ἀφαίρεσιν τοῦ φ . ζητοῦσι δὲ τίς ἡ διαφορὰ τοῦ ἦ πρὸς τὸ φῆ . διαφέρειν δὲ φαίνεται ὅτι τὸ μὲν ἐπὶ προειρημένοις λόγοις ἐπιλέγεται , οἷον ἐν τούτοις “ ἦ καὶ κυανέῃ - σιν ἐπ᾿ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων ” ( ΙΙ . 1 , 528 ) “ ἦ καὶ ἐπ᾿ ἀργυρέῃ κώπῃ σχέθε χεῖρα βαρεῖαν ( ib . 219 ) · προειπόντος γὰρ τοῦ Διὸς καὶ τοῦ Ἀχιλλέως ταῦτα ὁ ποιητὴς λέγει , καὶ δι᾿ ἀμφοτέρων ὅλων τῶν ποιήσεων οὕτως αὐτὸ καὶ μόνον ὑποτάττει . τὸ δὲ φῆ καὶ τὸ ἔφη καὶ προτάσσεται τῶν ῥηθησομένων λόγων , καὶ τούτοις ὑποτάσσεται . καὶ μία μὲν αὕτη διαφορὰ τοῦ φῆ καὶ ἔφη πρὸς τὸ ἦ , δευτέρα δὲ αὕτη · τὸ μὲν γὰρ ἦ καθ᾿ ἕνα σχηματισμὸν ἐκφέρεται , καὶ σημαίνει ῥῆμα τὸ εἶπεν , ὁριστικὸν ἑνικὸν ἀορίστου χρόνου , δηλωτικὸν ὑπάρ - χον τρίτου προσώπου · τὸ δὲ φῆ κλίσιν εἰς ἅπαντας τοὺς χρόνους καὶ τοὺς ἀριθμοὺς καὶ τὰ πρόσωπα καὶ τὰ γένη λαμβάνεται , καὶ τρέπεται καθάπερ τῶν ἄλλων ῥημάτων τὰ παραπλήσια . παρὰ δὲ τοῖς Ἀττι - κοῖς ἐστί τι μονοσύλλαβον ῥῆμα καὶ μονογράμματον ἦ , σημαίνει δὲ δύο , τὸ μέν τι ταὐτὸ τῷ παῤ Ὁμήρῳ · χρῶνται γὰρ αὐτῷ παραπλη - σίως ἀντὶ τοῦ ἔφη , κατὰ τοῦ τρίτου προσώπου · τὸ δέ τι ταὐτὸ τῷ ὑπῆρχον , ὃ ποιεῖ ἦν , ὅπερ ἐπιπολάζει νῦν . τῶν δὲ Ἀττικῶν οἱ μὲν ἀρχαῖοι μονογράμματον αὐτὸ προεφέροντο , οἱ δὲ νεώτεροι σὺν τῷ ν . καθάπερ τῶν πρεσβυτέρων τινές . χρῆται δὲ τούτῳ ὁ ποιητὴς ποτὲ μὲν εἰς δύο συλλαβὰς διαιρῶν αὐτὸ καὶ δύο γράμματα βραχέα , οἷον ἐπὶ τοῦ Νέστορος “ εἴ ποτε κοῦρος ἔα , νῦν αὖτέ με γῆρας ἱκάνει ” ( ΙΙ . 4 , 321 ) καὶ “ τοῖος ἔα ἐν πολέμῳ , ἔργον δέ μοι οὐ φίλον ἦεν ” ( Od . 14 , 222 ) · τούτων τὸ πρότερον ἐκτείνων γράμμα εἰς τὸ συγγενὲς τὸ η , οἷον “ ἀλλ᾿ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦα κιὼν νεὸς ἀμφιελίσσης ” ( Od . 10 , 156 ) . ἐν γὰρ τούτοις ταυτόν τι λέγει τῷ ἤμην . τὸ δὲ μονοσύλ - λαβον οὐχ εὑρίσκομεν παῤ αὐτῷ κατὰ τῆς δυνάμεως ταύτης , ἀλλὰ κατὰ τῆς ἑτέρας μόνον . τῶν δὲ Ἀττικῶν ἐστὶ παρὰ Κρατίνῳ ἐν Πυτίνῃ “ γυνὴ δ᾿ ἐκείνου πρότερον ἦ , νῦν δ᾿ οὐκέτι , ” καὶ παρὰ τῷ Σοφοκλεῖ ἐν τῇ Νιόβῃ ( fr . 399 ) “ ἦ γὰρ φίλη ἐγὼ τῶνδε τοῦ προφερτέρου , καὶ ἐν Οἰδίποδι τῷ ἐπὶ Κολωνῷ ( Ο . R . 1123 ) “ ἦ δοῦλος οὐκ ὠνητὸς , ἀλλ᾿ οἰκοτραφής , ” καὶ παρὰ Πλάτωνι τῷ φιλοσόφῳ ( Rep . 1 p . 328 c . ) “ οὐ γὰρ ἐγὼ ἔτι ἐν δυνάμει ἦ τοῦ ῥᾳδίως . ” καὶ ἀκόντισε ] καλῶς τοῖς ἑαυτοῦ πρώτως ὑπακούει κελεύσμασιν , τύπον τοῖς ἄλλοις παρεχόμενος .
Lemmas: 533 . * Πορφύριος . ὁ εἰμί ὅτι μέν τατός σημαίνω ὁ φημί δισυλ - λαμβάνω καί ὁ φημί διγράμματος ῥῆμα παρά Ὅμηρος δῆλος · καί δοκέω γίγνομαι ὁ ὁ ἀπό ὁ φημί κατά ἀφαίρεσις ὁ φ . ζητέω δέ τίς ὁ διαφορά ὁ εἰμί πρός ὁ φημί . διαφέρω δέ φαίνω ὅτι ὁ μέν ἐπί προερέω λόγος ἐπιλέγω , οἷος ἐν οὗτος “ εἰμί καί κυάνεος - βρόχος ἐπί ὀφρύς νεύω Κρονίων ” ( ΙΙ . 1 , 528 ) “ εἰμί καί ἐπί ἀργύρεος κώπη ἔχω χείρ βαρύς ( ib . 219 ) · προεῖπον γάρ ὁ Ζεύς καί ὁ Ἀχιλλεύς οὗτος ὁ ποιητής λέγω , καί διά ἀμφότερος ὅλος ὁ ποίησις οὕτως αὐτός καί μόνος ὑποτάσσω . ὁ δέ φημί καί ὁ φημί καί προτάσσω ὁ ἐρῶ λόγος , καί οὗτος ὑποτάσσω . καί εἷς μέν οὗτος διαφορά ὁ φημί καί φημί πρός ὁ εἰμί , δύο δέ οὗτος · ὁ μέν γάρ εἰμί κατά εἷς σχηματισμός ἐκφέρω , καί σημαίνω ῥῆμα ὁ εἶπον , ὁριστικός ἑνικός ἀόριστος χρόνος , δηλωτικός ὑπάρ - Χον τρίτος πρόσωπον · ὁ δέ φημί κλίσις εἰς ἅπας ὁ χρόνος καί ὁ ἀριθμός καί ὁ πρόσωπον καί ὁ γένος λαμβάνω , καί τρέπω καθάπερ ὁ ἄλλος ῥῆμα ὁ παραπλήσιος . παρά δέ ὁ Ἀττι - κέω εἰμί τίς μονοσύλλαβος ῥῆμα καί μονόγραμμα εἰμί , σημαίνω δέ δύο , ὁ μέν τίς αὐτός ὁ παρά Ὅμηρος · χράω γάρ αὐτός παραπλέω - Σίως ἀντί ὁ φημί , κατά ὁ τρίτος πρόσωπον · ὁ δέ τίς αὐτός ὁ ὑπάρχω , ὅς ποιέω εἰμί , ὅσπερ ἐπιπολάζω νῦν . ὁ δέ Ἀττικός ὁ μέν ἀρχαῖος μονόγραμμα αὐτός προφέρω , ὁ δέ νέος σύν ὁ Ν . καθάπερ ὁ πρέσβυς τις . χράω δέ οὗτος ὁ ποιητής ποτέ μέν εἰς δύο συλλαβή διαιρέω αὐτός καί δύο γράμμα βραχύς , οἷος ἐπί ὁ Νέστωρ “ εἰμί ποτός κόρος ἐάω , νῦν αὖτε ἐγώ γῆρας ἱκάνω ” ( ΙΙ . 4 , 321 ) καί “ τοῖος ἐάω ἐν πόλεμος , ἔργον δέ ἐγώ οὖον φίλος εἰμί ” ( Od . 14 , 222 ) · οὗτος ὁ πρότερος ἐκτείνω γράμμα εἰς ὁ συγγενής ὁ ὁ , οἷος “ ἀλλά ὅτε δή σχεδόν εἰμί κίω ναῦς ἀμφιέλισσα ” ( Od . 10 , 156 ) . ἐν γάρ οὗτος αὐτός τίς λέγω ὁ εἰμί . ὁ δέ μονοσύλ - λαμβάνω οὐ εὑρίσκω παρά αὐτός κατά ὁ δύναμις οὗτος , ἀλλά κατά ὁ ἕτερος μόνος . ὁ δέ Ἀττικός εἰμί παρά Κρατῖνος ἐν πυτίνη “ γυνή δέ ἐκεῖνος πρότερος εἰμί , νῦν δέ οὐκέτι , ” καί παρά ὁ Σοφοκλῆς ἐν ὁ Νιόβη ( fr . 399 ) “ εἰμί γάρ φίλος ἐγώ ὅδε ὁ προαγαθος , καί ἐν Οἰδίπους ὁ ἐπί Κολωνός ( ὁ . R . 1123 ) “ εἰμί δοῦλος οὐ ὠνητός , ἀλλά οἰκοτραφής , ” καί παρά Πλάτων ὁ φιλόσοφος ( Rep . 1 p . 328 c . ) “ οὖον γάρ ἐγώ ἔτι ἐν δύναμις εἰμί ὁ ῥᾳδίως . ” καί ἀκοντίζω ] καλῶς ὁ ἑαυτοῦ πρῶτος ὑπακούω κέλευσμα , τύπος ὁ ἄλλος παρέχω .