scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 3.8.5
5 . πάντες ] κοινοποιεῖται τὸ βούλευμα , ἵνα μὴ λυπήσῃ τοὺς Ἀχαϊκούς . τὸ δὲ θέαιναι διʼ Ἥραν καὶ Ἀθηνᾶν . * Πορφυρίου . ἐν τῇ Διὸς δημηγορίᾳ τῇ οὕτως ἐχούσῃ “ κέκλυτέ μευ πάντες τε θεοί πᾶσαί τε θέαιναι , ” ὅτι μὲν ἄξιον διὰ τὴν τῶν Ἀχαιῶν ἀρετὴν ἐκκλησίας δεῆσαι ὑπελήφθη τῷ Διὶ , ἐν δὲ τοῖς ἑξῆς καὶ ὄμβρων καὶ κεραυνῶν , ἵνα ἡττηθῶσι , καλῶς εἴρηται καὶ ἐν ἄλ - λοις , καὶ ὅτι βούλεται μὲν εἴργειν τῆς συμμαχίας τὴν Ἥραν καὶ τὴν Ἀθηνᾶν , ἃς οἶδε μάλιστα τῇ γνώμῃ αὐτοῦ ἐναντιωθησομένας , κοινὸν δὲ ποιεῖται περὶ πάντων τῶν θεῶν τὸν λόγον καὶ τῶν Τρωσὶν ἐπα - μυνόντων , ἵνα μὴ ταύταις ἀντιπράττειν μόναις δοκῇ · διὸ καὶ μάλιστα ἀποτείνεται τὸν λόγον πρὸς τὰς θηλείας ʼκέκλυτέ μευ πάντες τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι , ” καὶ ἀπὸ τῶν θηλειῶν ἄρχεται “ μήτε τις οὖν θήλεια θεὸς τό γε μήτε τις ἄρσην . ” καὶ μὴν κἀκεῖνο λύεται καλῶς . πῶς γὰρ ὑπεσχημένος ὁ Ζεὺς τοῖς Τρωσὶν ἐπικουρίαν οὐκ εὐθὺς ἐποίησε νικῶντας αὐτοὺς κατὰ τὴν πρώτην τῆς Ἰλιάδος ἀρχὴν , ἀλλὰ νῦν μετὰ ἧτταν καὶ τοσοῦτον τῶν Τρώων φόνον ; ἔδει γὰρ αὐ - τοὺς πρότερον , φασὶν , ἀντὶ τῆς τῶν ὅρκων παραβάσεως δοῦναι δίκην . ἃ γὰρ ὁ ποιητὴς ἐφρόνει , ταῦτα ποιεῖ τινὰ λέγοντα · λέγει γὰρ ὁ Ἀγαμέμνων “ Ζεὺς δέ σφιν Κρονίδης ὑψίζυγος , αἰθέρι ναίων , αὐτὸς ἐπισείῃσιν ἐρεμνὴν αἰγίδα πᾶσιν τῆσδʼ ἀπάτης κοτέων ” ( Il . 4 , 166 ) . ἅμα δὲ καὶ ἠθέλησεν ἀλκιμωτέρους Ἕλληνας ἐπιδείξας , τότε τοῖς Τρωσὶ τὴν παρὰ τοῦ Διὸς βοήθειαν ἐπαγαγεῖν . καὶ τὸ ὁμοειδὲς δὲ ἐφυλάξατο · ἦν γὰρ ὁμοειδὲς Τρωσὶ μάχη παραγαγεῖν τοὺς Ἕλληνας ἡττωμένους · ποικίλλειν γὰρ θέλει . ὅθεν ἐν μὲν τῇ προ - τέρᾳ μάχ ἀμφοτέροις βοηθοῦντας ἐποίησε τοὺς θεοὺς , ἐν αὐτῇ δὲ μόνον τὸν Δία τοῖς βαρβάροις . εἶτα πάλιν ἐρεῖ “ ἀμφοτέροισι δʼ ἀρήγεθ’ ὅπη νόος ἐστὶν ἑκάστου ” ( Il . 20 , 25 ) . οὕτως ἐθηρᾶτο τὸ ποικίλον . ταῦτα μὲν οὖν εἴρηται . τί δὲ δηλοῦν ἐθέλει “ ἀλλ’ ἅμα πάντες αἰνεῖτʼ , ὄφρα τάχιστα τελευτήσω τάδε ἔργα , ” οὐ πάντως παρέστησεν · ποῖα γὰρ ἔργα τελευτήσει οὐ παρέστησεν ὁ Ζεὺς , ἀλλʼ ἐν ἀσαφεῖ εἴασεν · λέγει δὲ ἃ ἐγὼ ἐργάζεσθαι μόνος βούλομαι , πρὸς ἃ καὶ παρακελεύεται μηδένα ἀντιπρᾶξαι τῶν θεῶν . ἐργάσασθαι δʼ ἠβούλετο εἰς τέλος “ ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃ , ὀλέσῃ δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν ” ( Il . 2 , 3 ) · ἔφη γὰρ “ οὐ γὰρ ἐμὸν παλινάγρετον οὐδʼ ἀπατηλὸν οὐδʼ ἀτελεύτητον , ὅ τί κεν κεφαλῇ κατανεύσω ” ( Il . Ι , 526 ) . ταῦτα οὖν ἔφη , ὄφρα τάχιστα τελευτήσω τάδε ἔργα , εἰς τέλος ἀγάγω . καὶ ἡ παροιμία “ μήπω μέγʼ εἴπῃς , πρὶν τελευτή - σαντʼ ἴδῃς , ” ἤγουν μὴ θαυμάσῃς τὸν μέγα ἐπαγγελλόμενον . ἀσαφῆ δὲ ἐάσας ὅσα ἐξεπίτηδες ἔφη τάχιστα ἐκτελέσειν , ὡς σαφῶς εἰπὼν ἐπ άγει “ ὃν δʼ ἂν ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλοντα νοήσω ” καὶ τὰ ἑξῆς . ὅθεν οὐκ ἔστι περισσὸν τὸ ὃν δʼ ἂν ἐγὼ , οὐδʼ ἐντεῦθεν ἄρχεται τοῦ λόγου , ἀλλʼ ἐκ τοῦ “ αἰνεῖτʼ , ὄφρα τάχιστα τελευτήσω τάδε ἔργα . ” ἀκόλουθον ὡς δηλώσαντος τὸ βούλημα τὸ “ ὃν δʼ ἂν ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλοντα νοήσω . ” λέγουσι δὲ κἀν τούτῳ περιττεύειν τὸ ἐθέ . λουτά · ἔδει γὰρ “ ὃν δʼ ἂν ἐγὼ νοήσω ἐλθόντα Τρώεσσιν ἀρηγέμεν . ” οὐκ ἔστι δὲ περισσὸν , ἀλλʼ ἔστιν ἡ διάνοια , ὃν δʼ ἂν ἐγὼ νοήσω ἢ Τρώεσσι θέλοντα ἀρηγέμεν , ἢ Δαναοῖσιν ἐλθόντα .
Lemmas: 5 . πᾶς ] κοινοποιούμαι ὁ βούλευμα , ἵνα μή λυπέω ὁ ἀχαϊκός . ὁ δέ θέαινα διά Ἥρα καί Ἀθηνᾶ . * Πορφύριος . ἐν ὁ Ζεύς δημηγορία ὁ οὕτως ἔχω “ κλύω μου πᾶς τε θεός πᾶς τε θέαινα , ” ὅτι μέν ἄξιος διά ὁ ὁ Ἀχαιός ἀρετή ἐκκλησία δήω ὑπολαμβάνω ὁ Ζεύς , ἐν δέ ὁ ἑξῆς καί ὄμβρος καί κεραυνός , ἵνα ἡσσάομαι , καλῶς εἴρω καί ἐν ἄλμα - Λόϊς , καί ὅτι βούλομαι μέν εἴργω ὁ συμμαχία ὁ Ἥρα καί ὁ Ἀθηνᾶ , ὅς οἶδα μάλιστα ὁ γνώμη αὐτός ἐναντιόομαι , κοινός δέ ποιέω περί πᾶς ὁ θεός ὁ λόγος καί ὁ Τρώς επά - μυνάομαι , ἵνα μή οὗτος ἀντιπράσσω μόνος δοκέω · διό καί μάλιστα ἀποτείνω ὁ λόγος πρός ὁ θῆλυς κλύω μου πᾶς τε θεός πᾶς τε θέαινα , ” καί ἀπό ὁ θῆλυς ἄρχω “ μήτε τις οὖν θῆλυς θεός ὁ γε μήτε τις ἄρσην . ” καί μήv ἐκεῖνος λύω καλῶς . πῶς γάρ ὑπισχνέομαι ὁ Ζεύς ὁ Τρώς ἐπικουρία οὐ εὐθύς ποιέω Νίκη αὐτός κατά ὁ πρῶτος ὁ Ἰλιάς ἀρχή , ἀλλά νῦν μετά ἧσσα καί τοσοῦτος ὁ Τρώς φόνος ; ἐσθίω γάρ αὖος - ὁ πρότερος , φημί , ἀντί ὁ ὁ Ὅρκος παράβασις δίδωμι δίκη . ὁ γάρ ὁ ποιητής φρονέω , οὗτος ποιέω τις λέγω · λέγω γάρ ὁ Ἀγαμέμνων “ Ζεύς δέ σφεῖς Κρονίδης ὑψίζυγος , αἰθήρ νάω , αὐτός ἐπισείω ἐρεμνός αἰγίς πᾶς ὅδε ἀπάτη κοτέω ” ( Il . 4 , 166 ) . ἅμα δέ καί ἐθέλω ἄλκιμος Ἕλλην ἐπιδείκνυμι , τότε ὁ Τρώς ὁ παρά ὁ Ζεύς βοήθεια ἐπάγω . καί ὁ ὁμοειδής δέ φυλάσσω · εἰμί γάρ ὁμοειδής Τρώς μάχη παράγω ὁ Ἕλλην ἡσσάομαι · ποικίλλω γάρ ἐθέλω . ὅθεν ἐν μέν ὁ προ - τέρος Μαχ ἀμφότερος βοηθός ποιέω ὁ θεός , ἐν αὐτός δέ μόνος ὁ Ζεύς ὁ βάρβαρος . εἶτα πάλιν εἴρω “ ἀμφότερος δέ ἀρήγω ὅπῃ νόος εἰμί ἕκαστος ” ( Il . 20 , 25 ) . οὕτως θηράω ὁ ποικίλος . οὗτος μέν οὖν εἴρω . τίς δέ δηλόω ἐθέλω “ ἀλλά ἅμα πᾶς αἰνέω , ὄφρα ταχύς τελευτάω ὅδε ἔργον , ” οὖον πάντως παρίστημι · ποῖος γάρ ἔργον τελευτάω οὖον παρίστημι ὁ Ζεύς , ἀλλά ἐν ἀσαφής ἐάω · λέγω δέ ὁ ἐγώ ἐργάζομαι μόνος βούλομαι , πρός ὁ καί παρακελεύομαι μηδείς ἀντιπράσσω ὁ θεός . ἐργάζομαι δέ βούλομαι εἰς τέλος “ ὡς Ἀχιλλεύς τιμάω , ὄλλυμι δέ πολύς ἐπί ναῦς Ἀχαιός ” ( Il . 2 , 3 ) · φημί γάρ “ οὖον γάρ ἐμός παλινάγρετος οὐδέ ἀπατηλός οὐδέ ἀτελεύτητος , ὅς τίς ἄν κεφαλή κατανεύω ” ( Il . Ι , 526 ) . οὗτος οὖν φημί , ὄφρα ταχύς τελευτάω ὅδε ἔργον , εἰς τέλος ἄγω . καί ὁ παροιμία “ μήπω μέγας εἶπον , πρίν τελευτή - ὁδόω ὁράω , ” ἤγουν μή θαυμάζω ὁ μέγας ἐπαγγέλλω . ἀσαφής δέ ἐάω ὅσος ἐξεπίτηδες φημί ταχύς ἐκτελέω , ὡς σαφῶς εἶπον ἔπος ἄγω “ ὅς δέ εἄν ἐγώ ἀπάνευθε θεός ἐθέλω νοέω ” καί ὁ ἑξῆς . ὅθεν οὐ εἰμί περισσός ὁ ὅς δέ εἄν ἐγώ , οὐδέ ἐντεῦθεν ἄρχω ὁ λόγος , ἀλλά ἐκ ὁ “ αἰνέω , ὄφρα ταχύς τελευτάω ὅδε ἔργον . ” ἀκόλουθος ὡς δηλόω ὁ βούλημα ὁ “ ὅς δέ εἄν ἐγώ ἀπάνευθε θεός ἐθέλω νοέω . ” λέγω δέ ἐν οὗτος περισσεύω ὁ ἐθέειμι . Λούτα · ἐσθίω γάρ “ ὅς δέ εἄν ἐγώ νοέω ἔρχομαι Τρώς ἀρήγω . ” οὐ εἰμί δέ περισσός , ἀλλά εἰμί ὁ διάνοια , ὅς δέ εἄν ἐγώ νοέω ἢ Τρώς ἐθέλω ἀρήγω , ἢ Δαναοί ἔρχομαι .