scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 3.10.95
252 . * Πορφυρίου . ἡ συναγωγὴ τῶν ζητουμένων γέγονε μὲν ἤδη καὶ παρʼ ἄλλοις · ἡμεῖς δὲ τὰ προβλήματα λαμβάνοντες παρὰ τῶν ἐζητηκότων τὰς λύσεις ἐπικρίνομεν ἃς ἐκεῖνοι ὑπέταξαν τοῖς προ - βλήμασιν , καὶ τινὰς μὲν τούτων ἐγκρίνομεν , τινὰς δὲ παραιτούμεθα , τὰς δʼ αὐτοὶ ἐξευρίσκομεν , τὰς δὲ πειρώμεθα διορθοῦν καὶ ἐξεργά - ζεσθαι , ὥσπερ τοῖς ἐντυγχάνουσιν ἔσται δῆλον . αὐτίκα τῶν παλαιῶν ζητημάτων ὡμολόγηται εἶναι τὸ τοιοῦτο , ἐν οἷς φησὶν “ ἄστρα δὲ δὴ προβέβηκε , παρῴχηκεν δὲ πλέον νὺξ τῶν δύο μοιράων , τριτάτη δʼ ἔτι μοῖρα λέλειπται.᾿ πῶς γὰρ , εἰ αἱ δύο μοῖραι ἐξήκουσιν αὐταί τε καὶ ἔτι τούτων πλέον , ἡ τριτάτη μοῖρα λέλειπται , ἀλλʼ οὐχὶ τῆς τρίτης μόριον ; ὅθεν καί τινες προστιθέντες τὸ σ ἠξίουν “ τριτάτης δʼ ἔτι μοῖρα λέλειπται ” γράφειν , ἵνα τῆς τρίτης μερίς τις ᾖ κατα - λελειμμένη , ἀλλʼ οὐχ ὅλη ἡ τρίτη . Μητρόδωρος μὲν οὖν τὸ πλεῖον δύο σημαίνειν φησὶ παρʼ Ὁμήρῳ · καὶ γὰρ τὸ σύνηθες , ὡς ὅταν λέγῃ “ νώτου ἀποπροταμὼν , ἐπὶ δὲ πλεῖον ἐλέλειπτο ” ( Od . 8 , 475 ) καὶ “ ἀλλὰ τὸ μὲν πλεῖον πολυάϊκος πολέμοιο χεῖρες ἐμαὶ διέπουσιν ” ( Ιl . 1 , 165 ) . σημαίνει καὶ τὸ πλῆρες , ὡς ἐν τῷ “ σὸν δὲ πλεῖον δέπας αἰεὶ ἕστηκε ” ( Il . 4 , 262 ) καὶ ἐν τῷ “ πλεῖαί τοι χαλκοῦ . κλισίαι ” ( Il . 2 , 226 ) . νῦν οὖν τὸ πλέον ἀντὶ τοῦ πλῆρες εἰρῆσθαι · πλήρης γὰρ ἡ νὺξ τῶν δύο μοιρῶν γεγονυῖα παρῴχηκε , τριτάτης δέ τι περιλέλειπται . διεῖλε δʼ εἰς τρία ὡς ἂν τριφυλάκου τῆς νυκτὸς οὔσης . Χρύσιππος δὲ , ὥσπερ εἴ τις , φησὶ , περὶ τριῶν ἡμερῶν δια - λεγόμενος ἐν τῇ τρίτῃ λέγει μίαν ἀπολείπεσθαι ἔτι ἡμέραν , κἂν μὴ περὶ ὄρθρον ποιῆται τοὺς λόγους , οὕτως καὶ τὸν Ὀδυσσέα , εἰ καὶ πλέον ἦν παρῳχηκὸς τῶν δύο μοιρῶν , τὴν τρίτην φάναι καταλείπε - σθαι , ἐπειδὴ τριμεροῦς οὔσης τῆς νυκτὸς ἕκαστον μέρος ἕν τι λαμ - βάνεται , ὥστε κἂν ἐλλιπὲς ᾖ τοῦτο καὶ μὴ ὁλόκληρον , ἀλλʼ ἀριθμεῖ . σθαί γε τρίτην , τῷ τάξιν τῶν ἡμερῶν ἔχειν τὴν τρίτην · οὕτω γὰρ καὶ ἄνθρωπον παρὰ πόδα γενόμενον ἔτι τνγχάνειν τῆς ὅλης προσηγορίας . ἄλλοι δέ φασιν ἔθος ἔχειν τοὺς ποιητὰς τῷ ἀπηρτισμένῳ χρῆσθαι ἀριθμῷ , ὁτὲ μὲν τὰ ἐπιτρέχοντα τοῖς ἀριθμοῖς περιγράφοντας ὑπὲρ τοῦ ὁλοσχερεῖ καὶ ἀπηρτισμένῳ χρῆσθαι , ὅταν χιλιόναυν στρατὸν φήσειε τῶν Ἕλληνων — ἦσαν δὲ αἱ νῆες χίλιαι ἑκατὸν ὀγδοήκοντα ἕξ — , καὶ ἔτι “ πύργους εἴκοσι μιᾷ στολῇ , πεζοῖς μὲν ἕνδεκα , ναυσὶ δὲ δυώδεκα ” ἀντὶ τοῦ κγ΄ · ὁτὲ δὲ τὸν προκείμενον περιγράφουσι , τῷ ἐπιτρέχοντι ἀρκούμενοι , οἷον ( Pind . fr . 157 ) “ κατὰ μὲν φίλα τέκνα ἔπεφνε θάλλοντα ἥβᾳ δυώδεκα , αὐτὸν δὲ τρίτον ” ἀντὶ τοῦ τρίτον καὶ δέκατον · καὶ “ τετράτῳ δʼ αὐτὸς πεδάθη , ” φησὶν ὁ Πίνδαρος ( fr . 100 ) , ἀντὶ τοῦ τετάρτῳ καὶ δεκάτῳ · “ ἡ δὲ γυνὴ τέτορʼ ἡβώοι , πέμπτῳ δὲ γαμοῖτο ( Hesiod . O . 696 ) ἀντὶ - τοῦ τεσσαρεσκαιδεκάτῳ καὶ πεντεκαιδεκάτῳ . Εὔπολίς τε Χρτυσῷ γένει δωδέκατος ὁ τυφλὸς , τρίτος ὁ τὴν κάλην ἔχων , ὁ στιγματίας τέταρτός ἐστιν ἐπὶ δέκα , πέμπτος δʼ ὁ πύργος , ἕκτος ὁ διεστραμμένος · χοὖτοι μὲν εἰς ἑκκαίδεκʼ , εἰς Ἀρχέστρατον , ἐς τὸν δὲ φαλακρὸν ἑπτακαιδεκ . B . ἴσχε δή . A . ὄγδοος ὁ τὸν τρίβωνʼ ἔχων . ὅτὲ δὲ ἔξω προστιθέασιν , ἵνα τὸν πλήρη ἀριθμὸν εἴπωσιν , οἷον Ὀμήρου εἰπόντος “ ἐννεακαίδεκα μέν μοι ἰῆς ἐκ νηδύος ἦσαν ” ( Il . 24 , 496 ) Σιμωνίδης φησὶ “ καὶ σὺ μὲν εἴκοσι παίδων μᾶτερ ἔλλαθι . ” καὶ δεκάτῳ μηνὶ τοῦ τοκετοῦ ταῖς γυναιξὶ γιγνομένου φησὶν Ὅμηρος “ χαῖρε γυνὴ φιλότητι , περιπλομένου δʼ ἐνιαυτοῦ τέξῃ ἀγλαὰ τέκνα ” ( Od . 11 , 248 ) . καὶ “ ἄλλοι θʼ οἳ Κρήτην ἑκατόμπολιν ἀμφενέ - μοντο ” ( Il . 2 , 649 ) καὶ “ πολλοὶ ἀπειρέσιοι καὶ ἐνενήκοντα πόληες ” ( Od . 19 , 174 ) · ἢ γὰρ κατὰ τὸ ἕτερον προστίθησιν ἢ κατὰ τὸ ἕτερον ἀφαιρεῖ . ὁμοίως καὶ “ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα δαίνυντο ” ( Il . 1 , 601 ) , οὐχ ἅμα τῇ ἕῳ ἀρξαμένων πίνειν · καὶ “ πᾶν δʼ ἦμαρ μάρναντο περὶ Σκαιῇσι πύλῃσι ” ( Il . 18 , 453 ) , καίπερ βραχέος γινομένου χρόνου ὑπὲρ τὴν μάχην . καὶ τῶν Ὀλυμπίων δὲ ἐναλλὰξ ἀγομένων διὰ ν΄ μηνῶν καὶ μθ΄ , οἱ ποιηταὶ πεντηκοντάμηνόν φασι τὴν πανήγυριν εἶναι . οὕτως οὖν οὐδὲν κωλύει καὶ τῆς τρίτης μοίρας ἐλλι - ποῦς οὔσης οὐχ ὁλόκληρον τρίτην αὐτὴν ὀνομάσαι μοῖραν . Ἀριστο - τέλης δὲ οὕτως ἀξιοῖ λύειν , ἐν οἷς φησίν · ἡ εἰς β΄ διαίρεσις εἰς ἴσην δύναται γενέσθαι ἐν τούτοις , ἐπειδὴ τὸ πλέον τοῦ ἡμίσεος ἀόρι - στόν ἐστιν . ὅταν τοσοῦτον αὐξηθῇ ὡς τοῦ ὅλου τρίτον ἀπολείπεσθαι , ἀκριβοῦς ἂν εἴη τὸ ἀφορίσαι τοῦτο καὶ δηλῶσαι ὅσον ἐστὶ τὸ κατα - λειφθὲν , ἵνα ὅσον ηὐξήθη τοῦ ὅλου τὸ ἥμισυ δῆλον γένηται . οἷον τῶν ς΄ ἥμισυ τὰ γ΄ . εἴπερ διαιρεθείη τὰ ς΄ εἰς β΄ ἴσα , ἔσται γ΄ ἐὰν τὸ ἕτερον μέρος αὐξηθῇ , ἄδηλον πότερον μορίῳ ἀριθμοῦ ἢ ὅλῃ μονάδι . ἐὰν οὖν ὅλῃ μονάδι πλέον γένηται τὸ μέρος τὸ ὑπολειπόμενον , τρίτον ἔσται τοῦ ὅλου , ὥστε καὶ ὁ εἰπὼν τῶν β΄ μερῶν θάτερον πλέον γινό - μενον καταλέλοιπε τριτάτην μοῖραν δεδήλωκεν ὅτι ἐν αὐξήσει τὸ πλέον μονάδι γέγονε , τεσσάρων γεγονότων τῶν τριῶν καὶ β΄ ὑπολει - πομένων , ὅπερ ἦν τῶν ς΄ τὸ τρίτον . ἐπεὶ οὖν καὶ τῆς νυκτὸς αἱ ιβ΄ μοῖραι εἰς β΄ ἴσας μερίδας μερίζεσθαι δύνανται εἰς ς΄ , ηὐξήθη δὲ καὶ πλέον γεγονὸς θάτερον μέρος , ἄδηλον δὲ τὸ πόσαις ὥραις — καὶ γὰρ μιᾷ καὶ δύο καὶ τρισὶ καὶ πλείοσιν ἡ αὔξησις δύναται γίνεσθαι — , ἀφορίζει ὁ ποιητὴς τό ἀόριστον τοῦ πλείονος πόσον ἦν , καὶ ὅτι β΄ ὥραις ηὐξήθη , ἐπήγαγεν ὅτι τριτάτη μοῖρα λέλειπται , ὡς η΄ μὲν γενέσθαι τὰς παρυχηκυίας ὥρας , καταλείπεσθαι δὲ δ΄ , αἵπερ εἰσὶ τοῦ ὅλου τρίτον . οὕτω καὶ εἰ ιη΄ εἴη μερῶν , ὅτι δίχα διαιρεῖται εἰς θ΄ , εἴποις δʼ ὅτι πλέον τῆς εἰς β΄ μοίρας παρχηκεν , ἡ δὲ τρίτη μοῖρα περιλείπεται , δῆλον ποιήσεις ἐκ τοῦ τὸ τρίτον φάναι περιλεί - πεσθαι , ὅπερ ἐστὶν ς΄ , ὅτι ιβ΄ φὴς εἰλῆφθαι . ἔστω δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ νυχθημέρου τῶν ώρῶν τὸ αὐτὸ ζητούμενον , καὶ λεγέτω τις ὅτι πλέον τι τῶν εἰς β΄ μοίρας νεμομένων ὡρῶν παρώχηκεν , ἔτι μὴ ἀφορίσας τὸ πόσον , ἐπαγέτω δὲ ὅτι ἡ τρίτη μοῖρα τοῦ παντὸς λέλειπται · δῆ - λον γίνεται ὅτι τῆς εἰς β΄ διαιρέσεως εἰς ιβ΄ καὶ ιβ΄ γενομένης , τοῦ τρίτου καταλειφθέντος τοῦ παντὸς , ὅπερ ἐστὶν η΄ , θάτερον μέρος τὸ πλέον ἐν τέτρασιν ἔσχεν , ὥστε ις΄ ὥρας τὰς πάσας παρεληλυθέναι , ὑπολείπεσθαι δὲ η΄ ἐν οἷς οὖν εἰς β΄ ἴσα καὶ εἰς γ΄ ἐστὶ διαίρεσις , ἐάν τις εἰς β΄ πλεονάσαντα τὸ γ΄ τῆς εἰς γ΄ καταλίποι , ἀφορίζει ὅσῳ πλέον ἡ αὔξησις γέγονε . σοφῶς οὖν ὁ ποιητὴς τὸ ἀόριστον τρίτον τῆς αὐξήσεως τοῦ ἡμίσεος δεδήλωκεν ἵσον ἦν , ὅτι ὥραις δύο καὶ ὀγδόῃ παρεληλύθει ὥρα , διὰ τοῦ φάναι “ τριτάτη δʼ ἔτι γὰρ μοῖρα λέλειπται . ” εἰδὼς γάρ τις ἵτι ιβ΄ μὲν αἱ ὧραι πᾶσαι τῆς νυκτὸς , ὧν ἡ εἰς δύο μὲν μοίρας διαίρεσις ς΄ καὶ ς΄ ποιεῖ , ἡ δὲ εἰς γ΄ δ΄ καὶ δ΄ , καὶ ἀκούσας τῆς εἰς β΄ μοίρας διαιρέσεως πλέον τι παρυχηκέναι , εἶτα γνοὺς ὅτι τῆς εἰς γ΄ τὸ τρίτον ἐπιμένει , ὅπερ ἐστὶν ραι δ΄ , εὐθὺς γινώσκει ὅτι ἀπὸ τοῦ μεσονυκτίου β΄ ὧραι ἦσαν παραλλάξασαι μεταβάντος . Αὐτόχθων δέ φησιν ὅτι τετελεσμένων τῶν β΄ μοιρῶν , λειπομένης δὲ τῆς τρίτης , εἰκότως φησὶν ὡς παρῆλθε τὸ πλέον ἡ νὴξ οὖσα μοιρῶν β΄ · πλέον γὰρ μέρος εἰσὶ τῆς νυκτὸς α΄ β΄ , εἴ γε τὰ β΄ τοῦ ἑνὸς πλείονα . τὸ οὖν παρώχηκεν , ὅτι παροιχομένων τῶν β΄ μοιρῶν τῷ πλείονι ἡ νὺξ παρῴχηκεν . οὕτω γὰρ οὐδʼ ἁμάρτημα ἔσται ἐν τῷ πλέῳ , ὅπερ θηλυκῶς ἀκούοντές τινες ἡμαρτῆσθαι λέγουσιν ἀντὶ τοῦ ἡ πλείων · ἔστι γὰρ τῷ πλέῳ ἡ νὺξ παρυχηκυῖα μέρει , του - τέστι τῷ πλείονι καὶ μείζονι μέρει παρήλλαχε , τῶν β΄ μερῶν παρῳ - χημένων . Ἀπίων δὲ αὐτῶν τῶν β΄ τὸ πλέον μέρος ἀνηλῶσθαι λέγει , ὥστε καὶ τῆς δευτέρας εἶναι λείψανον , καὶ ὧν οὖν τὸ πλέον παρά - χηκεν , τὸ τρίτον καταλείπεται · περὶ γὰρ νύκτας μέσας ἀναστὰς Ἀγαμέμνων ἐγείρει τὸν Νέστορα καὶ μετʼ αὐτοῦ τινὰς τῶν ἀριστέων , καὶ ἐπὶ τὴν τάφρον προελθόντες πέμπουσι τοὺς κατασκόπους . τὸν δὲ καιρὸν τῆς νυκτὸς ὑποβάλλει καὶ τὸ πλῆθος τῶν πράξεων . ὁπλι - σάμενοι γὰρ οἱ κατάσκοποι , ὀφθέντος αὐτοῖς τοῦ ἐρωδιοῦ , εὐξά . μένοι τε τῇ Ἀθηνῷ χωροῦσι πρόσω · καὶ ἐντυχόντες τῷ Δόλωνι οὐκ ὀλίγον χρόνον περὶ τὰς ἐρωτήσεις διέτριψαν · καὶ κτείναντες αὐτὸν μετὰ ταῦτα ἐπὶ τοὺς Θρᾷκας ἔρχονται · καὶ βραδύνουσιν αὐτοῖς περὶ τὸν τούτων φόνον ἡ Ἀθηνᾶ ἐπὶ τὰς ναῦς ἀπαλλάττεσθαι παραι - νεῖ · καὶ ἐπανελθόντες λούονταί τε καὶ ἀριστοποιοῦνται , καὶ τότε ἡμέρα γίνεται . Ὀδυσσεὺς δὲ λέγει “ ἐγγύθι δʼ ἠώς , ” τὴν διέξοδον ἐπείγων · οὐδὲ γὰρ εὔλογον πλησιαζούσης τῆς ἕω κατάσκοπον πέμ - πεσθαι , ἀλλὰ καὶ πάνυ ἐπισφαλές . τὸ δὲ πλέω δύναται μὲν καὶ ὡς πληθυντικὸν οὐδέτερον παρειλῆφθαι , τὰ πλείονα ἐκ τῶν δύο μοιρῶν παρῆλθεν · ἢ πλείονα παρὰ μοίρας τὰς δύο , ὥς που καὶ ὁ Θουκυδίδης λέγει “ ἀλλὰ καὶ ταύτην τὴν στρατιὰν θαλάσσῃ ἤδη πλείω χρώτ μένοι συνῆλθον ” ( 1 , 3 ) . δύναται δὲ καὶ θηλυκὸν ἑνικὸν εἶναι , πτῶσιν αἰτιατικὴν προβάλλον , ἡ νὺξ παρῆλθε τὴν πλείονα μοῖραν τῶν δύο μοιρῶν . πιθανῶς δὲ οὐδένα ἄλλον τὴν τῶν ἄστρων πορείαν ἐποίησε φυλάττοντα ἢ τὸν Ὀδυσσέα , προοικονομῶν εἰς τὴν Ὀδύσσειαν · ἐκεῖ γὰρ αὐτῷ ὁ πλοῦς ἀνύεται “ Πλῃάδας εἰσορόωντι καὶ ὀψὲ δύοντα Βοώτην ( 5 , 272 ) . * λέγοντος τοῦ Ὀδυσσέως “ ἄστρα δὲ δὴ προβέβηκε ” ζητήσειεν ἄν τις τί δηλοῖ τὸ προβέβηκεν , καὶ ποῖά εἰσι τὰ ἄστρα ἐξ ὡν στο - χάζεται τὴν ωραν . τὸ γὰρ ἐκ τῆς ἄρκτου λέγειν οὐχ ὑγιές · οὐ γὰρ ἐκ τῶν ἀειφανῶν , ἀλλʼ ἐκ τῶν ἀνατελλόντων καὶ δυομένων τὰς ἄρας τεκμαίρεσθαι ἔστιν . οἱ δὲ οὐδʼ ἐπʼ ἄλλου φασὶν οἷόν τε ἢ ἐπὶ τῆς ἄρκτου εἰρῆσθαι διὰ τοῦ προκεῖσθαι τὸ προβεβηκέναι · σημειωσά - μενον γὰρ τοὺς τόπους καθʼ ὅραν ὡς ἐπιλαμβάνουσι στρεφόμενοι τῆς ἄρκτου οἱ ἀστέρες , προβεβηκέναι φάναι ἐπὶ πλέον κατὰ τὴν στροφὴν χυρήσαντας . οἱ δὲ ἀπὸ τῶν Πληιάδων καὶ Ὑάδων καὶ δρίωνος , ἥτοε δὲ ἀνατολὴν ἑὥαν ποιουμένων καὶ προβεβηκότων ἀπὸ τῆς ἀνατολῆς , Πληιάδων δύσιν ποιουμένων καὶ ἤδη προβαινόντων εἰς τὴν δύσιν · τὸ αὐτὸ γὰρ καὶ ἐν τῷ “ ἀλλʼ ὅτε δὴ τρίχα νυκτὸς ἔην , μετὰ δʼ ἄστρα βεβήκει ( Od . 12 , 312 ) ἢ ὡς πρὸς ἀνατολὴν ἢ πρὸς δύσιν , τὸ μέν - τοι τρίχα ἀντὶ τοῦ τρίτον . διχῶς δὲ τὸ τρίτον , τό τε κατὰ σχέσιν τὴν πρὸς τὸ πρῶτον . μή ποτε ἐκ τοῦ ζῳδιακοῦ κύκλου τὴν ὥραν καταμεμαθηκέναι φησί · τούτου γὰρ εἰς ιβ΄ διῃρημένου , ς΄ μὲν εὐθέως καταδύνοντος ἡλίου βλέπεται , νυκτὸς δὲ προβαινούσης τὰ λοιπὰ , οὐκ αὐτὰ μὲν ὁρώμενα , τὸν δὲ ἀριθμὸν τὸν ἓξ φυλάττοντα . ἐκ τῶν ζῳδίων οὖν τῶν ἐπιφερομένων τῷ δωδεκατημορίῳ τούτῳ ἐν ῷ ὁ ἥλιος ἔδυ , τὴν ὥραν στοχάζεται Ὀδυσσεύς . ἢ ἀπλῶς πάντα , φησὶ , τὰ ἄστρα προβέβηκε , τουτέστι προκεχώρηκεν εἰς δύσιν τὰ ἀφʼ ἑσπέρας ἐν τῇ ἀνατολῇ φανέντα , ὡς καὶ νῦν φαμὲν , πολὺ προῆλθε τῆς ἡμέρας , εἰς δύσιν λέγοντες προελθεῖν · ἐφʼ ὧν γὰρ ἀπὸ πέρατος εἰς πέρας ἐστί τις δρόμος , ὅταν ἤδη πρὸς τῷ ἑτέρῳ πέρατι ὁρώμενα φαίνηται , προβεβηκέναι λέγοιτʼ ἂν ἀφʼ οὗ πρῶτον ὁρμώμενα ὡφθη . ὅτι δὲ καὶ τὴν ἡμέραν καὶ τὴν νύκτα εἰς τρία διαιρεῖ δῆλον . ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς ἡμέρας “ ἔσσεται ἠὼς ἢ δείλης ἢ μέσον ἤμαρ ” ( Il . 21 , 111 ) , ἐπὶ δὲ τῆς νυκτὸς “ ἀλλʼ ὅτε δὴ τρίχα νυκτὸς ἔην ” ( Od . 12 , 312 ) . παρῆλθον τῆς νυκτὸς αἱ β’ πλήρεις μοῖραι · οἱ δὲ , ὅτι τὸ πλέον τῶν β΄ μοιρῶν τῆς νυκτὸς παρῆλθεν . αἱ β΄ δὲ μοῖραι η΄ εἰσιν ὧραι · τούτων τὸ πλέον , ὅ ἐστιν αἱ ζ΄ , παρῆλθεν · ἐσμὲν δὲ ἐν ὅγδόῃ ὥρᾳ , λείπονται δὲ τέσσαρες . τὸ δὲ ὅλον οὕτως · παρῆλθεν ἡ πλείων ἤδη μοῖρα τῶν β΄ τῆς νυκτὸς μοιρῶν , ἵνα λείπηται μέρος τι τῶν β καὶ τρίτη τελεία .
Lemmas: 252 . * Πορφύριος . ὁ συναγωγή ὁ ζητέω γίγνομαι μέν ἤδη καί παρά ἄλλος · ἐγώ δέ ὁ πρόβλημα λαμβάνω παρά ὁ ζητέω ὁ λύω ἐπικρίνω ὅς ἐκεῖνος ὑποτάσσω ὁ προ - βλῆμα , καί τις μέν οὗτος ἐγκρίνω , τις δέ παραιτέομαι , ὁ δέ αὐτός ἐξευρίσκω , ὁ δέ πείρω διορθόω καί έξεργος - ζω , ὥσπερ ὁ ἐντυγχάνω εἰμί δῆλος . αὐτίκα ὁ παλαιός ζήτημα ὁμολογέω εἰμί ὁ τοιοῦτος , ἐν ὅς φημί “ ἄστρον δέ δή προβαίνω , παροίχομαι δέ πλέω νύξ ὁ δύο μοῖρα , τρίτατος δέ ἔτι μοῖρα λείπω πῶς γάρ , εἰμί ὁ δύο μοῖρα ἐξήκω αὐτός τε καί ἔτι οὗτος πλέω , ὁ τρίτατος μοῖρα λείπω , ἀλλά οὐ ὁ τρίτος μόριον ; ὅθεν καί τις προστίθημι ὁ Σ ἀξιόω “ τρίτατος δέ ἔτι μοῖρα λείπω ” γράφω , ἵνα ὁ τρίτος μερίς τις εἰμί κατά - λείπω , ἀλλά οὐ ὅλος ὁ τρίτος . Μητρόδωρος μέν οὖν ὁ πλείων δύο σημαίνω φημί παρά Ὅμηρος · καί γάρ ὁ συνήθης , ὡς ὅταν λέγω “ νῶτον ἀποπροτέμνω , ἐπί δέ πλείων λείπω ” ( Od . 8 , 475 ) καί “ ἀλλά ὁ μέν πλείων πολυάιξ πόλεμος χείρ ἐμός διέπω ” ( Ιl . 1 , 165 ) . σημαίνω καί ὁ πλήρης , ὡς ἐν ὁ “ σός δέ πλείων δέπας ἀεί ἵστημι ” ( Il . 4 , 262 ) καί ἐν ὁ “ πλέως ὅς χαλκός . κλισία ” ( Il . 2 , 226 ) . νῦν οὖν ὁ πλέω ἀντί ὁ πλήρης εἴρω · πλήρης γάρ ὁ νύξ ὁ δύο μοῖρα γίγνομαι παροͅχάω , τρίτατος δέ τίς περιλείπομαι . διαιρέω δέ εἰς τρεῖς ὡς εἄν τριφύλακος ὁ νύξ εἰμί . Χρύσιππος δέ , ὥσπερ εἰμί τις , φημί , περί τρεῖς ἡμέρα διά - λέγω ἐν ὁ τρίτος λέγω εἷς ἀπολείπω ἔτι ἡμέρα , κἀν μή περί ὄρθρος ποιέω ὁ λόγος , οὕτως καί ὁ Ὀδυσσεύς , εἰμί καί πλέω εἰμί παρῳχακίσκω ὁ δύο μοῖρα , ὁ τρίτος φαίνω καταλείπω - ἕπομαι , ἐπεί τριμερής εἰμί ὁ νύξ ἕκαστος μέρος εἷς τίς Λαμ - βάνω , ὥστε κἀν ἐλλιπής εἰμί οὗτος καί μή ὁλόκληρος , ἀλλά ἀριθμέω . ἕπομαι γε τρίτος , ὁ τάξις ὁ ἡμέρα ἔχω ὁ τρίτος · οὗτος γάρ καί ἄνθρωπος παρά πούς γίγνομαι ἔτι τνγχάνω ὁ ὅλος προσηγορία . ἄλλος δέ φημί ἔθος ἔχω ὁ ποιητής ὁ ἀπαρτίζω χράω ἀριθμός , ὁτὲ μέν ὁ ἐπιτρέχω ὁ ἀριθμός περιγράφω ὑπέρ ὁ ὁλοσχερής καί ἀπαρτίζω χράω , ὅταν χιλιόναυς στρατός φημί ὁ Ἕλλην — εἰμί δέ ὁ ναῦς χίλιοι ἑκατόν ὀγδοήκοντα ἕξ — , καί ἔτι “ πύργος εἴκοσι εἷς στολή , πεζός μέν ἕνδεκα , ναῦς δέ δώδεκα ” ἀντί ὁ κγ΄ · ὁτὲ δέ ὁ πρόκειμαι περιγράφω , ὁ ἐπιτρέχω ἀρκέω , οἷος ( Pind . fr . 157 ) “ κατά μέν φίλος τέκνον ἔπεφνον θάλλω ἥβη δώδεκα , αὐτός δέ τρίτος ” ἀντί ὁ τρίτος καί δέκατος · καί “ τέταρτος δέ αὐτός πεδάω , ” φημί ὁ Πίνδαρος ( fr . 100 ) , ἀντί ὁ τέταρτος καί δέκατος · “ ὁ δέ γυνή ὅς ἡβάω , πέμπτος δέ γαμέω ( Hesiod . O . 696 ) ἀντί - ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος καί πεντεκαιδέκατος . Εὔπολις τε Χρτυσῷ γένος δωδέκατος ὁ Τυφλὸς , τρίτος ὁ ὁ καλός ἔχω , ὁ στιγματίης τέταρτος εἰμί ἐπί δέκα , πέμπτος δέ ὁ πύργος , ἕκτος ὁ διαστρέφω · οὗτος μέν εἰς ἑκκαίδεκα , εἰς Ἀρχέστρατος , εἰς ὁ δέ φαλακρός ἑπτακαιδεκ . B . ἴσχω δή . A . ὄγδοος ὁ ὁ τρίβων ἔχω . ὅτε δέ ἔξω προστίθημι , ἵνα ὁ πλήρης ἀριθμός εἶπον , οἷος Ὄμηρος εἶπον “ ἐννεακαίδεκα μέν ἐγώ εἷς ἐκ νηδύς εἰμί ” ( Il . 24 , 496 ) Σιμωνίδης φημί “ καί σύ μέν εἴκοσι παῖς μήτηρ ἱλήκω . ” καί δέκατος μείς ὁ τοκετός ὁ γυνή γίγνομαι φημί Ὅμηρος “ χαίρω γυνή φιλότης , περιπλόμενος δέ ἐνιαυτός τίκτω ἀγλαός τέκνον ” ( Od . 11 , 248 ) . καί “ ἄλλος ὁ ἕ Κρήτη ἑκατόμπολις ἀμφαίνω - μοντο ” ( Il . 2 , 649 ) καί “ πολύς ἀπειρέσιος καί ἐνενήκοντα πόλις ” ( Od . 19 , 174 ) · ἢ γάρ κατά ὁ ἕτερος προστίθημι ἢ κατά ὁ ἕτερος ἀφαιρέω . ὁμοίως καί “ πρόπας ἦμαρ εἰς ἥλιος καταδύω δαίνυμι ” ( Il . 1 , 601 ) , οὐ ἅμα ὁ ἠώς ἄρχω πίνω · καί “ πᾶς δέ ἦμαρ μάρναμαι περί Σκαιαί πύλη ” ( Il . 18 , 453 ) , καίπερ βραχύς γίγνομαι χρόνος ὑπέρ ὁ μάχη . καί ὁ Ὀλύμπιος δέ ἐναλλάξ ἄγω διά ν΄ μείς καί μθ΄ , ὁ ποιητής πεντηκοντάμηνος φημί ὁ πανήγυρις εἰμί . οὕτως οὖν οὐδείς κωλύω καί ὁ τρίτος μοῖρα ἐλλι - Ποῦς εἰμί οὐ ὁλόκληρος τρίτος αὐτός ὀνομάζω μοῖρα . Αρίστο - Τέλης δέ οὕτως ἀξιόω λύω , ἐν ὅς φημί · ὁ εἰς Β΄ διαίρεσις εἰς ἴσος δύναμαι γίγνομαι ἐν οὗτος , ἐπεί ὁ πλέω ὁ ἥμισυς ἄορ - ἀστός εἰμί . ὅταν τοσοῦτος αὐξάνω ὡς ὁ ὅλος τρίτος ἀπολείπω , ἀκριβής εἄν εἰμί ὁ ἀφορίζω οὗτος καί δηλόω ὅσος εἰμί ὁ κατά - λείπω , ἵνα ὅσος αὐξάνω ὁ ὅλος ὁ ἥμισυς δῆλος γίγνομαι . οἷος ὁ ς΄ ἥμισυς ὁ Γ΄ . εἴπερ διαιρέω ὁ ς΄ εἰς Β΄ ἴσος , εἰμί Γ΄ ἐάν ὁ ἕτερος μέρος αὐξάνω , ἄδηλος πότερος μόριον ἀριθμός ἢ ὅλος μόνος . ἐάν οὖν ὅλος μόνος πλέω γίγνομαι ὁ μέρος ὁ ὑπολείπω , τρίτος εἰμί ὁ ὅλος , ὥστε καί ὁ εἶπον ὁ Β΄ μέρος ἕτερος πλέω γιννάω - μένω καταλείπω τρίτατος μοῖρα δηλόω ὅτι ἐν αὐξάνω ὁ πλέω μόνος γίγνομαι , τέσσαρες γίγνομαι ὁ τρεῖς καί Β΄ ὑπολύω - πομένων , ὅσπερ εἰμί ὁ ς΄ ὁ τρίτος . ἐπεί οὖν καί ὁ νύξ ὁ ἰβʹ μοῖρα εἰς Β΄ ἴσος μερίς μερίζω δύναμαι εἰς ς΄ , αὐξάνω δέ καί πλέω γίγνομαι ἕτερος μέρος , ἄδηλος δέ ὁ πόσος ὥρα — καί γάρ εἷς καί δύο καί τρεῖς καί πλείων ὁ αὔξησις δύναμαι γίγνομαι — , ἀφορίζω ὁ ποιητής ὁ ἀόριστος ὁ πλείων πόσος εἰμί , καί ὅτι Β΄ ὥρα αὐξάνω , ἐπάγω ὅτι τρίτατος μοῖρα λείπω , ὡς Η΄ μέν γίγνομαι ὁ παρέχω ὥρα , καταλείπω δέ Δ΄ , ὅσπερ εἰμί ὁ ὅλος τρίτος . οὗτος καί εἰμί ιη΄ εἰμί μέρος , ὅτι δίχα διαιρέω εἰς Θ΄ , εἶπον δέ ὅτι πλέω ὁ εἰς Β΄ μοῖρα παρέχω , ὁ δέ τρίτος μοῖρα περιλείπομαι , δῆλος ποιέω ἐκ ὁ ὁ τρίτος φαίνω περιπλέω - πίπτω , ὅσπερ εἰμί ς΄ , ὅτι ἰβʹ φημί λαμβάνω . ἵστημι δέ καί ἐπί ὁ νυχθήμερον ὁ ὥρα ὁ αὐτός ζητέω , καί λέγω τις ὅτι πλέω τίς ὁ εἰς Β΄ μοῖρα νέμω ὥρα παροίχομαι , ἔτι μή ἀφορίζω ὁ πόσος , ἐπάγω δέ ὅτι ὁ τρίτος μοῖρα ὁ πᾶς λείπω · δῆ - λος γίγνομαι ὅτι ὁ εἰς Β΄ διαίρεσις εἰς ἰβʹ καί ἰβʹ γίγνομαι , ὁ τρίτος καταλείπω ὁ πᾶς , ὅσπερ εἰμί Η΄ , ἕτερος μέρος ὁ πλέω ἐν τέσσαρες ἔχω , ὥστε ΙΣΤ΄ ὥρα ὁ πᾶς παρέρχομαι , ὑπολείπω δέ Η΄ ἐν ὅς οὖν εἰς Β΄ ἴσος καί εἰς Γ΄ εἰμί διαίρεσις , ἐάν τις εἰς Β΄ πλεονάζω ὁ Γ΄ ὁ εἰς Γ΄ καταλείπω , ἀφορίζω ὅσος πλέω ὁ αὔξησις γίγνομαι . σοφός οὖν ὁ ποιητής ὁ ἀόριστος τρίτος ὁ αὔξησις ὁ ἥμισυς δηλόω ἵζω εἰμί , ὅτι ὥρα δύο καί ὄγδοος παρέρχομαι ὥρα , διά ὁ φαίνω “ τρίτατος δέ ἔτι γάρ μοῖρα λείπω . ” εἰδοί γάρ τις ἄθεμ-ις ἰβʹ μέν ὁ ὥρα πᾶς ὁ νύξ , ὅς ὁ εἰς δύο μέν μοῖρα διαίρεσις ς΄ καί ς΄ ποιέω , ὁ δέ εἰς Γ΄ Δ΄ καί Δ΄ , καί ἀκούω ὁ εἰς Β΄ μοῖρα διαίρεσις πλέω τίς παρέχω , εἶτα γιγνώσκω ὅτι ὁ εἰς Γ΄ ὁ τρίτος ἐπιμένω , ὅσπερ εἰμί ρω Δ΄ , εὐθύς γιγνώσκω ὅτι ἀπό ὁ μεσονύκτιος Β΄ ὥρα εἰμί παραλλάσσω μεταβαίνω . Αὐτόχθων δέ φημί ὅτι τελέω ὁ Β΄ μοῖρα , λείπω δέ ὁ τρίτος , εἰκότως φημί ὡς παρέρχομαι ὁ πλέω ὁ νάσσω εἰμί μοῖρα Β΄ · πλέω γάρ μέρος εἰμί ὁ νύξ Α΄ Β΄ , εἰμί γε ὁ Β΄ ὁ εἷς πλείων . ὁ οὖν παροίχομαι , ὅτι παροίχομαι ὁ Β΄ μοῖρα ὁ πλείων ὁ νύξ παροίχομαι . οὗτος γάρ οὐδέ ἁμάρτημα εἰμί ἐν ὁ πλεῖος , ὅσπερ θηλυκός ἀκούω τις ἁμαρτάνω λέγω ἀντί ὁ ὁ πλείων · εἰμί γάρ ὁ πλεῖος ὁ νύξ παρέχω μέρος , ὁ - τίνω ὁ πλείων καί μείζων μέρος παραλλάσσω , ὁ Β΄ μέρος πείρω - χάω . Ἀπίων δέ αὐτός ὁ Β΄ ὁ πλέω μέρος ἀναλίσκω λέγω , ὥστε καί ὁ δύο εἰμί λείψανον , καί ὅς οὖν ὁ πλέω παρά - χάσκω , ὁ τρίτος καταλείπω · περί γάρ νύξ μέσος ἀνίστημι Ἀγαμέμνων ἐγείρω ὁ Νέστωρ καί μετά αὐτός τις ὁ Ἀριστεύς , καί ἐπί ὁ τάφρος προέρχομαι πέμπω ὁ κατάσκοπος . ὁ δέ καιρός ὁ νύξ ὑποβάλλω καί ὁ πλῆθος ὁ πρᾶξις . ὁπλι - σάμενος γάρ ὁ κατάσκοπος , ὁράω αὐτός ὁ ἐρῳδιός , εὐξά . μένω τε ὁ Ἀθηνώ χωρέω πρόσω · καί ἐντυγχάνω ὁ Δόλων οὐ ὀλίγος χρόνος περί ὁ ἐρωτάω διατρίβω · καί κτείνω αὐτός μετά οὗτος ἐπί ὁ Θρᾷξ ἔρχομαι · καί βραδύνω αὐτός περί ὁ οὗτος φόνος ὁ Ἀθηνᾶ ἐπί ὁ ναῦς ἀπαλλάσσω παρά - νέομαι · καί ἐπανέρχομαι λούω τε καί ἀριστοποιέω , καί τότε ἡμέρα γίγνομαι . Ὀδυσσεύς δέ λέγω “ ἐγγύθι δέ ἠώς , ” ὁ διέξοδος ἐπείγω · οὐδέ γάρ εὔλογος πλησιάζω ὁ ἠώς κατάσκοπος πέμπω - πίπτω , ἀλλά καί πάνυ ἐπισφαλής . ὁ δέ πλέω δύναμαι μέν καί ὡς πληθυντικός οὐδέτερος παραλαμβάνω , ὁ πλείων ἐκ ὁ δύο μοῖρα παρέρχομαι · ἢ πλείων παρά μοῖρα ὁ δύο , ὅς ποῦ καί ὁ Θουκυδίδης λέγω “ ἀλλά καί οὗτος ὁ στρατία θάλασσα ἤδη πλείων χράω μένω συνέρχομαι ” ( 1 , 3 ) . δύναμαι δέ καί θηλυκός ἑνικός εἰμί , πτῶσις αἰτιατικός προβάλλω , ὁ νύξ παρέρχομαι ὁ πλείων μοῖρα ὁ δύο μοῖρα . πιθανός δέ οὐδείς ἄλλος ὁ ὁ ἄστρον πορεία ποιέω φυλάσσω ἢ ὁ Ὀδυσσεύς , προοικονομέω εἰς ὁ Ὀδύσσεια · ἐκεῖ γάρ αὐτός ὁ πλόος ἀνύω “ Πλάδης εἰσοράω καί ὀψέ δύω Βοώτης ( 5 , 272 ) . * λέγω ὁ Ὀδυσσεύς “ ἄστρον δέ δή προβαίνω ” ζητέω ἄν τις τίς δηλόω ὁ προβαίνω , καί ποῖος εἰμί ὁ ἄστρον ἐκ ὡς στο̅ - χάζομαι ὁ ὥρα . ὁ γάρ ἐκ ὁ ἄρκτος λέγω οὐ ὑγιής · οὖον γάρ ἐκ ὁ αειφανής , ἀλλά ἐκ ὁ ἀνατέλλω καί δύω ὁ ἀείρω τεκμαίρομαι εἰμί . ὁ δέ οὐδέ ἐπί ἄλλος φημί οἷος τε ἢ ἐπί ὁ ἄρκτος εἴρω διά ὁ πρόκειμαι ὁ προβαίνω · σημειώνω - μένω γάρ ὁ τόπος κατά ὁράω ὡς ἐπιλαμβάνω στρέφω ὁ ἄρκτος ὁ ἀστήρ , προβαίνω φαίνω ἐπί πλέω κατά ὁ στροφή χυρήσαντας . ὁ δέ ἀπό ὁ Πλειάδες καί Ὑάς καί δρῖος , ἥδομαι δέ ἀνατολή ᾤα ποιέω καί προβαίνω ἀπό ὁ ἀνατολή , Πλειάδες δύσις ποιέω καί ἤδη προβαίνω εἰς ὁ δύσις · ὁ αὐτός γάρ καί ἐν ὁ “ ἀλλά ὅτε δή θρίξ νύξ εἰμί , μετά δέ ἄστρον βαίνω ( Od . 12 , 312 ) ἢ ὡς πρός ἀνατολή ἢ πρός δύσις , ὁ μέν - ὅς θρίξ ἀντί ὁ τρίτος . διχῶς δέ ὁ τρίτος , ὁ τε κατά σχέσις ὁ πρός ὁ πρῶτος . μή ποτός ἐκ ὁ ζῳδιακός κύκλος ὁ ὥρα καταμανθάνω φημί · οὗτος γάρ εἰς ἰβʹ διαιρέω , ς΄ μέν εὐθύς καταδύω ἥλιος βλέπω , νύξ δέ προβαίνω ὁ λοιπάς , οὐ αὐτός μέν ὁράω , ὁ δέ ἀριθμός ὁ ἓξ φυλάσσω . ἐκ ὁ ζῴδιον οὖν ὁ ἐπιφέρω ὁ δωδεκατημόριον οὗτος ἐν ῷ ὁ ἥλιος δύο , ὁ ὥρα στοχάζομαι Ὀδυσσεύς . ἢ ἀπλόος πᾶς , φημί , ὁ ἄστρον προβαίνω , τουτέστι προχωρέω εἰς δύσις ὁ ἀπό ἑσπέρα ἐν ὁ ἀνατολή φαίνω , ὡς καί νῦν φημί , πολύς προέρχομαι ὁ ἡμέρα , εἰς δύσις λέγω προέρχομαι · ἐπί ὅς γάρ ἀπό πέρας εἰς πέρας εἰμί τις δρόμος , ὅταν ἤδη πρός ὁ ἕτερος πέρας ὁράω φαίνω , προβαίνω λέγω εἄν ἀπό ὅς πρῶτος ὁρμάω ὁράω . ὅτι δέ καί ὁ ἡμέρα καί ὁ νύξ εἰς τρεῖς διαιρέω δῆλος . ἐπί μέν γάρ ὁ ἡμέρα “ εἰμί ἠώς ἢ δείλη ἢ μέσος ἦμαρ ” ( Il . 21 , 111 ) , ἐπί δέ ὁ νύξ “ ἀλλά ὅτε δή θρίξ νύξ εἰμί ” ( Od . 12 , 312 ) . παρέρχομαι ὁ νύξ ὁ βε πλήρης μοῖρα · ὁ δέ , ὅτι ὁ πλέω ὁ Β΄ μοῖρα ὁ νύξ παρέρχομαι . ὁ Β΄ δέ μοῖρα Η΄ εἰμί ὥρα · οὗτος ὁ πλέω , ὅς εἰμί ὁ Ζ΄ , παρέρχομαι · εἰμί δέ ἐν ὄγδοος ὥρα , λείπω δέ τέσσαρες . ὁ δέ ὅλος οὕτως · παρέρχομαι ὁ πλείων ἤδη μοῖρα ὁ Β΄ ὁ νύξ μοῖρα , ἵνα λείπω μέρος τίς ὁ Β καί τρίτος τέλειος .