scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 5.11.1
1 . Ἠὼς δʼ ἐκ λεχέων παρʼ ἀγαυοῦ Τιθωνοῖο ὄρνυθ’ ] τὸ ὅλον τοῦτο νομιστέον , ὅτι ‘ἀπὸ τοῦ ἡλίου ἡμέρα γέγονεν.ʼ § . “ Τιθωνοῖο ” δέ , ἐσεὶ ἔλεγε Τιτωνοῖο . Τιτὰν γὰρ ὁ Ἀπόλλων , ὅτι ἀπὸ Λητοῦς · τοῦτον δὲ καὶ ἥλιον νενομίκαμεν . § . “ ἐκ λεχέων ” δέ , ὅτι σὺν αὐτῷ ἀεὶ θεω - ρεῖται · ἡμέρα γάρ ἐστι πεφωτισμένος ἀήρ , ἡλίου ὑπὲρ γῆν ὄντος . § . ερώνυμός φησι τὸν Τιθωνὸν αἰτήσασθαι ἀθανασίαν παρὰ τῆς Ἠοῦς , οὐ μέντοι καὶ ἀγηρασίαν · ὡς δὲ πολλῷ τῷ γήρᾳ χρώμενος ἐδυσφόρει , αἰτήσασθαι θάνατον · ἣ δὲ ἀδυνατοῦσα εἰς τέττιγα αὐτὸν μεταβάλλει , ὅπως ἥδοιτο διηνεκῶς τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούουσα . παρʼ ἀγαυοῦ Τιθωνοῖο ] φαίνεται ὅτι 〈 μήτηρ ) ἡ Τροία καλῶν ἀνδρῶν , Τιθωνοῦ Γανυμήδους λγχίσου Βουκολίωνος ( Il . 6 . 22 ) · Ἄλέξ - ανδρον δὲ καὶ Δηίφοβον θεοειδεῖς καλεῖ , καὶ Πρίαμον “ εἰσορόων ὄψιν τʼ ἀγαθήν ” ( Il . 24 . 632 ) · καὶ περὶ Ἕκτορος “ οἳ καὶ θηήσαντο φυὴν καὶ εἶδος ” ( Il . 22 . 370 ) . ὡς φιλέλλην ὁ ποιητὴς μέχρι τῶν νεῶν τοὺς Ἕλληνας συνελάσας καὶ ἐπαυλιζομένους ταῖς ναυσὶ ποιήσας τοὺς βαρβάρους οὐκ εὐθέως τειχομαχίαν ἐποίησεν οὐδὲ τὴν ἐπὶ ταῖς ναυσὶ μάχην , ὅπερ καὶ κατὰ δόξαν ἦν τοῖς ἀκροωμένοις , ἀλλὰ πρότερον τὴν Ἀγαμέμνονος ἀριστείαν διέγραψε , καὶ μετʼ αὐτὴν 〈 τὴν ) τῶν ἄλλων ἀριστέων , εἶτα ἐπειδὴ τοὺς ἀρίστους ἐπὶ τὰς ναῦς ἀπέστειλε τρωθέντας , τότε τοὺς Ἕλληνας ἐποίησεν ἡττωμένους . ἐπεὶ δὲ μεμονωμένους τοὺς Ἕλληνας ἀπίθανον ἦν παρεισάγειν ἀνδραγαθοῦντας ἕωθεν , εὐλόγως ἡ νὺξ παραμυθεῖται αὐτῶν τῆν τταν , καὶ τοσοῦτον ἀναλαμβάνει , ὡς συνωθῆσαι πάλιν μέχρι τείχους τοὺς Τρῶας , ἄχρις ὅτου 〈 ἂν ) πάλιν τῆς παρὰ τοῦ Διὸς τύχωσιν ἐπικουρίας · ἐπιδείκνυσι γάρ , ὅτι τύχαις , οὐ γνώμαις ἐλεί - ποντο Ἕλληνες . δικαίως μὲν οὖν Ἀγαμέμνων ἀριστεύει · θαρροῦντα μὲν γὰρ τοῖς πράγμασιν οὐκ εὔλογον ἦν αὐτὸν προπετῶς ἐπὶ τοὺς κινδύνους φέρεσθαι , ἀλλὰ διὰ τὴν ἡγεμονίαν ἀσφαλέστερον μᾶλλον ἢ φιλοκινδυνότερον ἀγωνίζεσθαι · ἐπὶ ξυροῦ δὲ νῦν , καὶ ταῦτα διʼ αὐτόν , ὄντων ἀναγκαίως κινδυνεύει . γέγονε δὲ ἀντίστροφα τὰ πράγματαʼ Διομήδης γὰρ ὑπὸ Ἀγαμέμνονος ὀνειδισθεὶς εὐδοκιμεῖ , καὶ πάλιν Ἀγαμέμνων ὑπὸ Διομήδους · Ἕκτωρ δὲ μάλα ὑπισχνούμενος διώκεται .
Lemmas: 1 . Ἠώς δέ ἐκ λέχος παρά ἀγαυός Τιθωνός ὄρνυμι ] ὁ ὅλος οὗτος νομιστέος , ὅτι ἀπό ὁ ἥλιος ἡμέρα γίγνομαι § . “ Τιθωνός ” δέ , εἰμί λέγω Τιθωνός . Τιτάν γάρ ὁ Ἀπόλλων , ὅτι ἀπό Λητώ · οὗτος δέ καί ἥλιος νομίζω . § . “ ἐκ λέχος ” δέ , ὅτι σύν αὐτός ἀεί θέω - ῥέω · ἡμέρα γάρ εἰμί πεφωτισμένος ἀήρ , ἥλιος ὑπέρ γῆ εἰμί . § . ερώνυμός φημί ὁ Τιθωνός αἰτέω ἀθανασία παρά ὁ Ἠώς , οὖον μέντοι καί ἀγηρασία · ὡς δέ πολύς ὁ γῆρας χράω δυσφορέω , αἰτέω θάνατος · ὅς δέ ἀδυνατέω εἰς τέττιξ αὐτός μεταβάλλω , ὅπως ἥδομαι διηνεκής ὁ φωνή αὐτός ἀκούω . παρά ἀγαυός Τιθωνός ] φαίνω ὅτι 〈 μήτηρ ) ὁ Τροία καλός ἀνήρ , Τιθωνός Γανυμήδης λγχισυς Βουκολίων ( Il . 6 . 22 ) · Ἀλέξ - Ἄνδρος δέ καί Δηΐ ̈φοβος θεοειδής καλέω , καί Πρίαμος “ εἰσοράω ὄψις τε ἀγαθός ” ( Il . 24 . 632 ) · καί περί Ἕκτωρ “ ἕ καί θεάομαι φυή καί εἶδος ” ( Il . 22 . 370 ) . ὡς φιλέλλην ὁ ποιητής μέχρι ὁ νέος ὁ Ἕλλην συνελαύνω καί ἐπαυλίζομαι ὁ ναῦς ποιέω ὁ βάρβαρος οὐ εὐθύς τειχομαχία ποιέω οὐδέ ὁ ἐπί ὁ ναῦς μάχη , ὅσπερ καί κατά δόξα εἰμί ὁ ἀκροάομαι , ἀλλά πρότερος ὁ Ἀγαμέμνων ἀριστεία διαγράφω , καί μετά αὐτός 〈 ὁ ) ὁ ἄλλος Ἀριστεύς , εἶτα ἐπεί ὁ ἀγαθός ἐπί ὁ ναῦς ἀποστέλλω τιτρώσκω , τότε ὁ Ἕλλην ποιέω ἡσσάομαι . ἐπεί δέ μονόω ὁ Ἕλλην ἀπίθανος εἰμί παρεισάγω ἀνδραγαθέω ἕωθεν , εὔλογος ὁ νύξ παραμυθέομαι αὐτός ὁ τα , καί τοσοῦτος ἀναλαμβάνω , ὡς συνωθέω πάλιν μέχρι τεῖχος ὁ Τρώς , ἄχρι ὅστις 〈 εἄν ) πάλιν ὁ παρά ὁ Ζεύς τυγχάνω ἐπικουρία · ἐπιδείκνυμι γάρ , ὅτι Τύχη , οὖον γνώμη ἕλος - πόντος Ἕλλην . δικαίως μέν οὖν Ἀγαμέμνων ἀριστεύω · θαρσέω μέν γάρ ὁ πρᾶγμα οὐ εὔλογος εἰμί αὐτός προπετῶς ἐπί ὁ κίνδυνος φέρω , ἀλλά διά ὁ ἡγεμονία ἀσφαλής μᾶλλον ἢ φιλοκίνδυνος ἀγωνίζομαι · ἐπί ξυρόν δέ νῦν , καί οὗτος διά αὐτός , εἰμί ἀναγκαῖος κινδυνεύω . γίγνομαι δέ ἀντίστροφος ὁ πραγματᾶς Διομήδης γάρ ὑπό Ἀγαμέμνων ὀνειδίζω εὐδοκιμέω , καί πάλιν Ἀγαμέμνων ὑπό Διομήδης · Ἕκτωρ δέ μάλα ὑπισχνέομαι διώκω .