scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 4.18.187
468 . * ἐνταῦθα μεγάλῃ τινὶ καὶ κοσμοτόκῳ διανοίᾳ τὴν τῶν ὅλων περιήθροισε γέννησιν · ὅθεν γὰρ αἱ πρῶται τοῦ παντὸς ἔφυσαν ἀρχαὶ , καὶ τίς ὁ τούτων δημιουργὸς , καὶ πῶς ἕκαστα πληρωθέντα διεκρίθη , σαφέσι τεκμηρίοις παρέστησε , τὴν Ἀχιλλέως ἀσπίδα τῆς κοσμικῆς περιόδου χαλκευσάμενος εἰκόνα . καὶ τὸ πρῶτον ὑπεστήσατο τῆς παντελοῦς δημιουργίας νύκτα καιρὸν , ἐπειδήπερ αὕτη χρόνου πάτρια κεκλήρωται , καὶ πρὶν ἢ διακριθῆναι τὰ νῦν βλεπόμενα νὺξ ἦν τὸ σύμπαν , ὃ δὴ χάος ποιητῶν ὀνομάζουσι παῖδες . οὐ γὰρ οὕτως ἄθλιόν τινα καὶ κακοδαίμονα παρεισάγει τὸν Ἥφαιστον , ὡς μηδὲ νυκτὸς ἀνάπαυσιν ἔχειν τῆς χειρωνακτικῆς ἐργασίας , ὅπου γε καὶ παῤ ἀνθρώποις ἀθλίοις ἄτοπον εἶναι δοκεῖ τὸ μηδὲ τὴν νύκτα τῶν πόνων ἐκεχειρίαν ἄγειν . ἀλλʼ οὐκ ἔστι ταῦτα χαλκεύων Ἀχιλλεῖ πανοπλίαν Ἥφαιστος , οὐδʼ ἐν οὐρανῷ βουνοὶ χαλκοῦ καὶ κασσιτέρου ἀργύρου τε καὶ χρυσοῦ εἰσίν · ἀμήχανον γὰρ τὰς ἀηδεῖς καὶ φιλαργύρους γῆς νόσους ἐπʼ οὐρανὸν ἀναβῆναι · φυσικῶς δὲ τῆς ἀμόρφου ποτὲ καὶ μὴ διακεκριμένης ὕλης τὸν καιρὸν ἀποφηνάμενος εἶναι νύκτα , δημιουργὸν , ἡνίκα ἔμελλε τὰ πάντα μορ - φοῦσθαι , τὸν Ἥφαιστον ἐπέστησε , τουτέστι τὴν θερμὴν οὐσίαν · πυρὸς γὰρ δὴ κατὰ τὸν φυσικὸν Ἡράκλειτον ἀμοιβῇ τὰ πάντα γίνεται . ὅθεν συνοικοῦσαν οὐκ ἀπιθάνως τῷ τῶν ὅλων ἀρχιτέκτονι πεποίηκε τὴν Χάριν · ἔμελλε γὰρ ἤδη τῷ κόσμῳ χαριεῖσθαι τὸν ἴδιον κόσμον . ὗλαι δὲ τίνες αὐτῇ τῆς κατασκευῆς ; “ χαλκὸν δʼ ἐν πυρὶ βάλλεν ἀτειρέα κασσίτερόν τε . ” εἰ μὲν Ἀχιλλεῖ κατεσκεύασε πανοπλίαν , πάντα ἔδει χρυσὸν εἶναι · καὶ γὰρ οἶμαι σχέτλιον Ἀχιλλέα μηδὲ Γλαύκῳ κατὰ τὴν πολυτέλειαν ἴσον εἶναι . νῦν δὲ τέτταρα στοιχεῖα κίρναται . καὶ χρυσὸν μὲν ὠνόμασε τὴν αἰθερώδη φύσιν , ἄργυρον δὲ τὸν αὐτῇ τῇ χροιᾷ προσωμοιωμένον ἀέρα · χαλκὸς δὲ καὶ κασσίτερος ὕδωρ καὶ γῆ προσαγορεύεται διὰ τὴν ἐν ἀμφοτέ - ροις βαρύτητα . πρῶτον δὲ ἀπὸ τούτων τῶν στοιχείων ἀσπὶς ὑπʼ αὐτοῦ χαλκεύεται , σφαιροειδὲς ἔχουσα σχῆμα , διʼ οὗ τὸν κόσμον ἡμῖν ἐμφανῶς ἐσήμανεν , ὃν οὐκ ἀπὸ τῆς ὁπλοποιίας μόνον , ἀλλὰ καὶ διʼ ἄλλων τεκμηρίων ἐπίσταται κυκλοειδῆ . συντόμως δὲ ἐν παρεκ - βάσει τὰς ὑπὲρ τούτων φιλοτεχνοῦντες ἀποδείξεις δηλώσομεν . συνεχῶς τοίνυν τὸν ἥλιον ἀκάμαντα καὶ ἀλέκτορα καὶ ὑπερίονα προσαγορεύει , διὰ τῶν ἐπιθέτων οὐκ ἄλλο τι πλὴν τὸ σχῆμα τοῦτο σημαίνων . ὅ τε γὰρ ἀκάμας ὁ μὴ κάμνων ἔοικε καὶ ὅρους ἔχων οὐκ ἀνατολὴν ἢ δύσιν , ἀλλὰ τὴν ἀεὶ περίδρομον ἀνάγκην . ἠλέκτωρ δὲ δυοῖν θάτερον · ἢ ἀλέκτωρ ὁ θεὸς ὀνομάζεται μηδέπω κοίτης ἐπιψαύων , ἢ τάχα πιθανώτερον , ἐπιελίκτωρ τις ὢν καὶ κυκλοτερεῖ φορῷ διʼ ἡμέρας καὶ νυκτὸς τὸν κόσμον ἀναμετρούμενος . ὑπερίονα δὲ νομιστέον αὐτὸν τὸν ὑπεριέμενον ἀεὶ τῆς γῆς , ὥσπερ οἶμαι καὶ Ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιός φησιν “ ἠέλιος θʼ ὑπεριέμενος γαῖάν τʼ ἐπιθάλπων . ” εἰ γὰρ πατρωνυμικῶς αὐτὸν ἠθέλησεν ὀνομάζειν , εἶπεν ἂν Υπεριονίδην ὡς Ἀτρείδην τὸν Ἀγαμέμνονα καὶ Πηλείδην τὸν Ἀχιλλέα . ἥ τε θοὴ νὺξ οὐκ ἄλλο τι σημαίνει ἢ τὸ σφαιροειδὲς ὅλου τοῦ πόλου σχῆμα · τὸν γὰρ αὐτὸν ἡλίῳ δρόμον ἡ νὺξ ἀνύει , καὶ πᾶς ὁ καταλειφθεὶς ὑπʼ ἐκείνου τόπος ὑπὸ ταύτης εὐθὺς ἐκμε - λαίνεται . σαφῶς γοῦν ἑτέρωθί που τοῦτο μηνύων φησὶν “ ἐν δʼ ἔπεσʼ Ὠκεανῷ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο , ἕλκον νύκτα μέλαιναν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν ” ( Il . 8 , 485 ) . ὥσπερ γὰρ ἀπηρτημένην ἑαυτῷ τὴν νύκτα κατόπιν ἐφέλκεται , συγχωροῦσαν τοῖς ἡλίου τάχεσιν . εἰκότως οὖν αὐτὴν Ὅμηρος εἴρηκε θοήν . δύναταί γε μὴν πιθανώτερόν τις ἐπιχει - ρῶν θοὴν ὀνομάζειν μεταληπτικῶς οὐ τὴν κατὰ κίνησιν ὀξεῖαν , ἀλλὰ τὴν κατὰ σχῆμα · καὶ γὰρ ἑτέρωθί πού φησιν “ ἔνθεν δʼ αὖ νήσοισιν ἐπιπροέηκε θοῇσιν ” ( Od . 15 , 299 ) , οὐ τὸ τάχος τῶν ἐρριζωμένων νήσων ( ἠλίθιον γάρ ) δηλῶσαι ἐσπουδακὼς , ἀλλὰ τὸ σχῆμα , ὡς ὀξεῖαν ἀπολήγουσαν ἀποτελεῖν γραμμήν . εἰκότως οὖν νύκτα θοὴν λέγεσθαι τὴν ἐπʼ ὀξὺ τέλος ἀποτερματίζουσαν τῆς ἐσχάτης σκιᾶς . φυσικῶς δὲ περὶ τούτων ὁ λόγος ἀποδείκνυσιν ὅτι σφαιροειδής ἐστιν ὁ κόσμος . τριχῆ γὰρ οἱ μαθηματικοὶ τὰ σχήματα τῶν σκιῶν ἀποπίπ - τειν φασίν . ἐπειδὰν γὰρ ἔλαττον ἦ τὸ περιλάμπον τοῦ καταλαμπο - μένου τόπου , κωνοειδῆ συμβέβηκε γίνεσθαι τὴν σκιὰν , ἀπό πλατείας τῆς ἀρχῆς εἰς λεπτὸν ἀποστενοῦσθαι πέρας . ἐπειδάν γε μὴν ἴσον ᾖ τὸ καταλάμπον τῷ καταλαμπομένῳ , κυλίνδρου δίκην ἡ σκιὰ πρὸς ἴσον ἐν ταῖς ἑκατέρωθεν ἔχει γραμμαῖς . βουλόμενος οὖν Ὅμηρος τὸν ἥλιον ἄλλως μείζονα τῆς γῆς κατὰ τὴν τῶν πλείστων φιλοσόφων ἔννοιαν ἀποδεῖξαι , εὐλόγως θοὴν τὴν νύκτα προσηγόρευσεν , εἰς ὀξὺ τὸ πρὸς τῷ πέρατι σχῆμα λήγουσαν , ἅτε οἶμαι μήτε κυλινδροειδῶς μήτε καλαθοειδῶς τῆς σκιᾶς πίπτειν δυναμένης , ἀλλὰ τὸν λεγόμενον κῶνον ἀποτελούσης · ὃ δὴ πρῶτος Ὅμηρος ἐκ μιᾶς λέξεως ὑπαινιξά - μενος τὰς μυρίας τῶν φιλοσόφων ἁμίλλας ὑποτέτμηκεν . καὶ μὴν αἱ φοραὶ τῶν ἐναντίων ἀνέμων δηλοῦσι τὸ τοῦ κόσμου σφαιροειδές . Βορέας μὲν γὰρ ἀπὸ τῆς ἄρκτου πνέων μετέωρος “ μέγα κῦμα κυλίνδει ” ( Od . 5 , 296 ) · τὴν γὰρ ἀπὸ τοῦ μεταρσίου φορὰν ἐπὶ τὸ ταπεινότερον ἐκ μιᾶς λέξεως κατεκύλισεν ὁ στίχος . τοὔμπαλιν δὲ ἐπὶ τοῦ νότου , πνέοντος ἀπὸ τῶν κατωτάτω τόπων , ἱστόρησεν · “ ἔνθα νότος μέγα κῦμα ποτὶ σκαιὸν ῥίον ὠθεῖ ” ( Od . 3 , 295 ) · τὴν ἀπὸ . τοῦ ταπεινοτέρου κίνησιν εἰς τὸ μετέωρον ἀνακυκλοῖ . ἔτι γε μὴν μετὰ τῶν ἄλλων ἀπείρονα γαῖαν ὀνομάζει . καὶ πάλιν ἐπὶ τῆς Ἥρας “ εἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης ” ( Il . 14 , 200 ) . οὐδέπω μαχομέναις δόξαις πρὸς αὑτὸν στασιάζων , ἀλλʼ ἐπειδὴ πᾶν σφαιροειδὲς σχῆμα ἄπειρόν ἐστι καὶ πεπερασμένον · τὸ δὲ ὅρον τινὰ καὶ περιγραφὴν ἔχον εὐλόγως αὐτὸ πεπεράσθαι νομιστέον , ἄπειρον δʼ ἂν ὁ κύκλος ὀνομάζοιτο δικαίως , ἐπειδήπερ ἀμήχανόν ἐστι δεῖξαι πέρας ἐν αὐτῷ τι . τὸ γὰρ νομισθὲν εἶναι τέλος ἐξ ἴσου γένοιτʼ ἂν ἀρχή . ταυτὶ μὲν οὖν ἀθρόα τεκμήρια τοῦ σφαιροειδῆ τὸν κόσμον εἶναι παῤ Ὁμήρῳ , τὸ δʼ ἐναργέστατόν ἐστι σύμβολον ἡ τῆς Ἀχιλλέως ἀσπίδος κατασκευή · κυκλοτερὲς γὰρ τῷ σχήματι κεχάλκευκεν ὅπλον Ἥφαιστος , ὥσπερ εἰκόνα τῆς κοσμικῆς περιόδου . μυθικῶς μὲν οὖν ἀσπίδα χαλκευομένην ὑποστησάμενος ἁρμόζουσαν Ἀχιλλεῖ τὴν διὰ πάντων ἐχάραξε πορείαν . τίς δὲ ἦν αὕτη ; “ στησάμενοι δʼ ἐμά - χοντο μάχην—ἕλκε ποδοῖιν ” ( 533—537 ) . ταῦτα μὲν ἦν ὁ διηνεκὴς Ἀχιλλέως βίος . νῦν δὲ Ὅμηρος ἰδίᾳ τινὶ φιλοσοφίᾳ δημιουργῶν τὸν κόσμον , εὐθὺς τὰ μέγιστα τῆς προνοίας ἔργα μετὰ τὴν ἀδιακρί - νητον καὶ κεχυμένην ὕλην ἐχάλκευσεν . “ ἐν μὲν γαῖαν—πλήθουσαν ” ( 483 , 484 ) . ἡ τῆς κοσμικῆς γενέσεως εἱμαρμένη πρῶτον μὲν θεμελιοῦχον ἐκρότησε τὴν γῆν , εἶτα ἐπὶ ταύτης καθάπερ τινὰ θείαν στέγην τὸν οὐρανὸν ἐπωρόφωσε , καὶ κατὰ τῶν ἀναπεπταμένων αὐτῆς κόλπων ἀθρόαν ἔχεε τὴν θάλατταν , εὐθύς τε ἡλίῳ καὶ σελήνῃ τὰ διακριθέντα τῶν στοιχείων ἀπὸ τοῦ παλαιοῦ χάους ἐφώτισεν , “ ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα , τά τʼ οὐρανὸς ἐστεφάνωται ” ( 485 ) , διʼ οὗ μάλιστα σφαιροειδῆ παραδέδωκεν ἡμῖν τὸν κόσμον · ὥσπερ γὰρ ὁ στέφανος κυκλοτερὴς τῆς κεφαλῆς κόσμος ἐστὶν , οὕτως τὰ διεζωκότα τὴν οὐράνιον ἀψῖδα κατὰ σφαιροειδοῦς ἐπῃρμένα σχήματος εἰκότως οὐρανοῦ στέφανον ὠνόμασεν . διακριβολογησάμενος δὲ ὑπὲρ τῶν ὁλοσχερῶν ἀστέρων , καὶ κατὰ μέρος ἐπιφανέστατα δεδήλωκεν · οὐ γὰρ ἡδύνατο πάντα θεολογεῖν , ὥσπερ Εὔδοξος ἢ Ἄρατος , Ἰλιάδα γράφων , ταῦτα ἀντὶ τῶν μὴ φαινομένων ὑποστησάμενος ἑαυτῷ . μεταβέβηκεν οὖν ἀλληγορικῶς ἐπὶ τὰς δύο πόλεις , τὴν μὲν εἰρήνης , τὴν δὲ πολέμου παρεισάγων , ἵνα μηδʼ Ἐμπεδοκλῆς ὁ Ἀκραγαντῖνος ἀπʼ ἄλλου τινὸς ἢ παῤ Ὁμήρου τὴν Σικελικὴν ἀρύσηται δόξαν . ἅμα γὰρ τοῖς τέσ - σαρσι στοιχείοις κατὰ τὴν φυσικὴν θεωρίαν παραδέδωκε τὸ νεῖκος καὶ τὴν φιλίαν . τούτων δʼ ἑκάτερον Ὅμηρος ὑποσημαίνων πόλεις δύο ἐνεχάλκευσε τῇ ἀσπίδι , τὴν μὲν εἰρήνης , τουτέστι φιλίας , τὴν δὲ πολέμου , τουτέστι νείκους . πτύχας δὲ ὑπεστήσατο τῆς ἀσπίδος πέντε σχεδὸν , οὐκ ἄλλο τι πλὴν τὰς ἐμπεποικιλμένας τῷ κόσμῳ ζώνας ὑπαινιξάμενος . ἡ μὲν γὰρ ἀνωτάτω περὶ τὸν βόρειον εἰλεῖται πόλον , ἀρκτικὴν δὲ αὐτὴν ὀνομάζουσιν · ἡ δὲ ἐφεξῆς εὔκρατός ἐστιν · εἶτα τὴν τρίτην δ ακεκαυμένην καλοῦσιν · ἡ τετάρτη δʼ ὁμωνύμως τῇ δευτέρᾳ εὔκρατος ὀνομάζεται · πέμπτη δʼ ἐπωνύμως τοῦ νοτίου μέρους , ἡ νότιός τε καὶ ἀντάρκτιος καλουμένη . τούτων αἱ μὲν δύο τελέως ἀοίκητοι διὰ τὸ κρύος , ἥ τε τὸν βόρειον εἰληχυῖα πόλον καὶ ἡ τὸν ἀπάντικρυ νότιον . ὁμοίως δʼ αὐταῖς ἡ διακεκαυμένη καθʼ ὑπερ - βολὴν τῆς πυρώδους οὐσίας οὐδενὶ βατὴ ζῴῳ . δύο δὲ τὰς εὐκράτους φησὶν οἰκεῖσθαι , τὴν μέσην ἐφʼ ἑκατέρας ζώνης κρᾶσιν ἐπιδεχομένας . ὁ γοῦν Ἐρατοσθένης καὶ σφοδρότερον ἐν τῷ Ἑρμῇ ταύτας διηκρί - βωσεν , εἰπὼν “ πέντε δέ οἱ ζῶναι περιηγέες ἐσπείρηντο , αἱ δύο μὲν γλαυκοῖο κελαινότεραι κυάνοιο , ἡ δὲ μία ψαφαρά τε καὶ ἐκ πυρὸς οἷον ἐρυθρὴ , τυπτομένη φλογμοῖσιν , ἐπεὶ ῥά ἑ μαῦραν ἐπʼ αὐτὴν κεκλιμένην ἀκτῖνες ἀειθερέες πυρόωσιν . αἱ δὲ δύω ἑκάτερθε πόλοιο περιπεπτηυῖαι , ἀεὶ βριμαλέαι , αἰεὶ δʼ ὕδατι μογέουσαι . ” ταύτας οὖν Ὅμηρος πτύχας ὠνόμασεν , ἐξ ὧν φησὶν “ ἐπεὶ πέντε πτύχας ἤλασε κυλλοποδίων , τὰς δύο χαλκείας , δύο δʼ ἔνδοθι κασ - σιτέροιο τὴν δὲ μίαν χρυσῆν ” ( Il . 20 , 270 ) · τὰς μὲν ἀνωτάτω κατὰ τοὺς ἀλαμπεῖς μυχοὺς τοῦ κόσμου κειμένας δύο ζώνας χαλκῷ προσεικάσας · ψυχρὰ γὰρ ἡ ὕλη καὶ κρύους μεστή . λέγει οὖν ἑτέρωθί που “ ψυχρὸν δʼ ἕλε χαλκὸν ὀδοῦσι , ” τὴν δὲ μίαν χρυσῆν εἰπὼν , τὴν διακεκαυμένην , ἐπειδήπερ ἡ πυρώδης οὐσία κατὰ τὴν χρόαν ἐμφερεστάτη χρυσῷ · “ δύο δʼ ἔνδοθι κασσιτέροιο , ” τὰς εὐκράτους ὑποσημαίνων · ὑγρὰ γὰρ ἡ ὕλη καὶ τελέως εὔθικτος ἡ τοῦ κασσιτέρου , δι᾿ ἧς τὸ περὶ τὰς ζώνας εὐαφὲς ἡμῖν καὶ μαλθακὸν ἐδήλωσεν . τὸ μὲν οὖν ἐν οὐρανῷ σεμνὸν ἐργαστήριον Ἡφαίστου τὴν ἱερὰν φύσιν οὕτως ἐδημιούργησεν .
Lemmas: 468 . * ἐνταῦθα μέγας τις καί κοσμοτόκος διάνοια ὁ ὁ ὅλος περιτρέω γέννησις · ὅθεν γάρ ὁ πρῶτος ὁ πᾶς φύω ἀρχή , καί τίς ὁ οὗτος δημιουργός , καί πῶς ἕκαστος πληρόω διακρίνω , σαφής τεκμήριον παρίστημι , ὁ Ἀχιλλεύς ἀσπίς ὁ κοσμικός περίοδος χαλκεύω εἰκών . καί ὁ πρῶτος ὑφίστημι ὁ παντελής δημιουργία νύξ καιρός , ἐπεί οὗτος χρόνος πάτριος κληρόω , καί πρίν ἢ διακρίνω ὁ νῦν βλέπω νύξ εἰμί ὁ σύμπας , ὅς δή χάος ποιητής ὀνομάζω παῖς . οὖον γάρ οὕτως ἄθλιος τις καί κακοδαίμων παρεισάγω ὁ Ἥφαιστος , ὡς μηδέ νύξ ἀνάπαυσις ἔχω ὁ χειρωνακτικός ἐργασία , ὅπου γε καί παρά ἄνθρωπος ἄθλιος ἄτοπος εἰμί δοκέω ὁ μηδέ ὁ νύξ ὁ πόνος ἐκεχειρία ἄγω . ἀλλά οὐ εἰμί οὗτος χαλκεύω Ἀχιλλεύς πανοπλία Ἥφαιστος , οὐδέ ἐν οὐρανός βουνός χαλκός καί κασσίτερος ἄργυρος τε καί χρυσός εἰμί · ἀμήχανος γάρ ὁ ἀηδής καί φιλάργυρος γῆ νόσος ἐπί οὐρανός ἀναβαίνω · φυσικός δέ ὁ ἄμορφος ποτέ καί μή διακρίνω ὕλη ὁ καιρός ἀποφαίνω εἰμί νύξ , δημιουργός , ἡνίκα μέλλω ὁ πᾶς Μορ - φουω , ὁ Ἥφαιστος ἐφίστημι , τουτέστι ὁ θερμός οὐσία · πυρός γάρ δή κατά ὁ φυσικός Ἡράκλειτος ἀμοιβή ὁ πᾶς γίγνομαι . ὅθεν συνοικέω οὐ ἀπίθανος ὁ ὁ ὅλος ἀρχιτέκτων ποιέω ὁ Χάρις · μέλλω γάρ ἤδη ὁ κόσμος χαρίζομαι ὁ ἴδιος κόσμος . ὕλη δέ τίς αὐτός ὁ κατασκευή ; “ χαλκός δέ ἐν πῦρ βάλλω ἀτειρής κασσίτερος τε . ” εἰμί μέν Ἀχιλλεύς κατασκευάζω πανοπλία , πᾶς ἐσθίω χρυσός εἰμί · καί γάρ οἴομαι σχέτλιος Ἀχιλλεύς μηδέ Γλαῦκος κατά ὁ πολυτέλεια ἴσος εἰμί . νῦν δέ τέσσαρες στοιχεῖον κεράννυμι . καί χρυσός μέν ὀνομάζω ὁ αἰθερώδης φύσις , ἄργυρος δέ ὁ αὐτός ὁ χροιά προσομοιόω ἀήρ · χαλκός δέ καί κασσίτερος ὕδωρ καί γῆ προσαγορεύω διά ὁ ἐν ἀμφοτέ - ῥόος βαρύτης . πρῶτος δέ ἀπό οὗτος ὁ στοιχεῖον ἀσπίς ὑπό αὐτός χαλκεύω , σφαιροειδής ἔχω σχῆμα , διά ὅς ὁ κόσμος ἐγώ ἐμφανής σημαίνω , ὅς οὐ ἀπό ὁ ὁπλοποιία μόνος , ἀλλά καί διά ἄλλος τεκμήριον ἐπίσταμαι κυκλοειδής . σύντομος δέ ἐν παρέκ - βάσις ὁ ὑπέρ οὗτος φιλοτεχνέω ἀποδείκνυμι δηλόω . συνεχῶς τοίνυν ὁ ἥλιος Ἀκάμας καί ἀλέκτωρ καί Ὑπερίων προσαγορεύω , διά ὁ ἐπιτίθημι οὐ ἄλλος τίς πλήν ὁ σχῆμα οὗτος σημαίνω . ὅς τε γάρ Ἀκάμας ὁ μή κάμνω ἔοικα καί ὅρος ἔχω οὐ ἀνατολή ἢ δύσις , ἀλλά ὁ ἀεί περίδρομος ἀνάγκη . ἠλέκτωρ δέ δύο ἕτερος · ἢ ἀλέκτωρ ὁ θεός ὀνομάζω μηδέπω κοίτη ἐπιψαύω , ἢ τάχα πιθανός , ἐπιελίκτωρ τις εἰμί καί κυκλοτερής φορός διά ἡμέρα καί νύξ ὁ κόσμος ἀναμετρέω . Ὑπερίων δέ νομιστέος αὐτός ὁ ὑπερίημι ἀεί ὁ γῆ , ὥσπερ οἴομαι καί Ξενοφάνης ὁ κολοφώνιος φημί “ ἥλιος ὁ ὑπερίημι γαῖα τε ἐπιθάλπω . ” εἰμί γάρ πατρωνυμικός αὐτός ἐθέλω ὀνομάζω , εἶπον εἄν Ὑπεριονίδης ὡς Ἀτρείδης ὁ Ἀγαμέμνων καί Πηλείδης ὁ Ἀχιλλεύς . ὅς τε θοός νύξ οὐ ἄλλος τίς σημαίνω ἢ ὁ σφαιροειδής ὅλος ὁ πόλος σχῆμα · ὁ γάρ αὐτός ἥλιος δρόμος ὁ νύξ ἀνύω , καί πᾶς ὁ καταλείπω ὑπό ἐκεῖνος τόπος ὑπό οὗτος εὐθύς ἐκμε - λαινω . σαφῶς γοῦν ἑτέρωθι ποῦ οὗτος μηνύω φημί “ ἐν δέ ἔπος Ὠκεανός λαμπρός φάος ἥλιος , ἕλκω νύξ μέλας ἐπί ζείδωρος ἄρουρα ” ( Il . 8 , 485 ) . ὥσπερ γάρ ἀπαρτάω ἑαυτοῦ ὁ νύξ κατόπιν ἐφέλκω , συγχωρέω ὁ ἥλιος τάχος . εἰκότως οὖν αὐτός Ὅμηρος εἴρω θοός . δύναμαι γε μήv πιθανός τις ἐπιχέω - ῥόος θοός ὀνομάζω μεταληπτικός οὖον ὁ κατά κίνησις ὀξύς , ἀλλά ὁ κατά σχῆμα · καί γάρ ἑτέρωθι πού φημί “ ἔνθεν δέ αὖος νῆσος ἐπιπροίημι θοός ” ( Od . 15 , 299 ) , οὖον ὁ τάχος ὁ ῥιζόω νῆσος ( ἠλίθιος γάρ ) δηλόω σπουδάζω , ἀλλά ὁ σχῆμα , ὡς ὀξύς ἀπολήγω ἀποτελέω γραμμή . εἰκότως οὖν νύξ θοός λέγω ὁ ἐπί ὀξύς2 τέλος ἀποτερματίζω ὁ ἔσχατος σκιά . φυσικός δέ περί οὗτος ὁ λόγος ἀποδείκνυμι ὅτι σφαιροειδής εἰμί ὁ κόσμος . τριχῆ γάρ ὁ μαθηματικός ὁ σχῆμα ὁ σκιά ἀποπίπ - σῦς φημί . ἐπειδάν γάρ μικρός εἰμί ὁ περιλάμπω ὁ καταλάμπω - μένω τόπος , κωνοειδής συμβαίνω γίγνομαι ὁ σκιά , ἀπό πλατύς ὁ ἀρχή εἰς λεπτόν ἀποστενόω πέρας . ἐπειδάν γε μήv ἴσος εἰμί ὁ καταλάμπω ὁ καταλάμπω , κύλινδρος δίκη ὁ σκιά πρός ἴσος ἐν ὁ ἑκατέρωθεν ἔχω γραμμή . βούλομαι οὖν Ὅμηρος ὁ ἥλιος ἄλλως μείζων ὁ γῆ κατά ὁ ὁ πλεῖστος φιλόσοφος ἔννοια ἀποδείκνυμι , εὔλογος θοός ὁ νύξ προσαγορεύω , εἰς ὀξύς2 ὁ πρός ὁ πέρας σχῆμα λήγω , ἅτε οἴομαι μήτε κυλινδροειδής μήτε καλαθοειδῶς ὁ σκιά πίπτω δύναμαι , ἀλλά ὁ λέγω κῶνος ἀποτελέω · ὅς δή πρῶτος Ὅμηρος ἐκ εἷς λέξις ὑπαινιξά - μένος ὁ μυρίος ὁ φιλόσοφος ἅμιλλα ὑποτέμνω . καί μήv ὁ φορά ὁ ἐναντίος ἄνεμος δηλόω ὁ ὁ κόσμος σφαιροειδής . Βορέας μέν γάρ ἀπό ὁ ἄρκτος πνέω μετέωρος “ μέγας κῦμα κυλίνδω ” ( Od . 5 , 296 ) · ὁ γάρ ἀπό ὁ μετάρσιος φορά ἐπί ὁ ταπεινός ἐκ εἷς λέξις κατακυλίνδω ὁ στίχος . ἔμπαλιν δέ ἐπί ὁ νότος , πνέω ἀπό ὁ κατωτάτω τόπος , ἱστορέω · “ ἔνθα νότος μέγας κῦμα πρός σκαιός Ῥίον ὠθέω ” ( Od . 3 , 295 ) · ὁ ἀπό . ὁ ταπεινός κίνησις εἰς ὁ μετέωρος ἀνακυκλέω . ἔτι γε μήv μετά ὁ ἄλλος ἤπειρος γαῖα ὀνομάζω . καί πάλιν ἐπί ὁ Ἥρα “ εἶμι γάρ ὁράω πολύφορβος πέρας γαῖα ” ( Il . 14 , 200 ) . οὐδέπω μάχομαι δόξα πρός ἑαυτοῦ στασιάζω , ἀλλά ἐπεί πᾶς σφαιροειδής σχῆμα ἄπειρος2 εἰμί καί περαίνω · ὁ δέ ὅρος τις καί περιγραφή ἔχω εὔλογος αὐτός περάω νομιστέος , ἤπειρος δέ εἄν ὁ κύκλος ὀνομάζω δικαίως , ἐπεί ἀμήχανος εἰμί δείκνυμι πέρας ἐν αὐτός τίς . ὁ γάρ νομίζω εἰμί τέλος ἐκ ἴσος γίγνομαι εἄν ἀρχή . οὗτος μέν οὖν ἀθρόος τεκμήριον ὁ σφαιροειδής ὁ κόσμος εἰμί παρά Ὅμηρος , ὁ δέ ἐναργής εἰμί σύμβολον ὁ ὁ Ἀχιλλεύς ἀσπίς κατασκευή · κυκλοτερής γάρ ὁ σχῆμα χαλκεύω ὅπλον Ἥφαιστος , ὥσπερ εἰκών ὁ κοσμικός περίοδος . μυθικός μέν οὖν ἀσπίς χαλκεύω ὑφίστημι ἁρμόζω Ἀχιλλεύς ὁ διά πᾶς χαράσσω πορεία . τίς δέ εἰμί οὗτος ; “ ἵστημι δέ ἐμός - Χόντο μάχην—ἕλκε πούς ” ( 533—537 ) . οὗτος μέν εἰμί ὁ διηνεκής Ἀχιλλεύς βίος . νῦν δέ Ὅμηρος ἴδιος τις φιλοσοφία δημιουργός ὁ κόσμος , εὐθύς ὁ μέγας ὁ πρόνοια ἔργον μετά ὁ αδιακρις - νέος καί χέω ὕλη χαλκεύω . “ ἐν μέν γαιαν—πληθουω ” ( 483 , 484 ) . ὁ ὁ κοσμικός γένεσις μείρομαι πρῶτος μέν θεμελιοῦχος κροτέω ὁ γῆ , εἶτα ἐπί οὗτος καθάπερ τις θεῖος στέγη ὁ οὐρανός ἐποροφόω , καί κατά ὁ ἀναπετάννυμι αὐτός κόλπος ἀθρόος χέω ὁ θάλασσα , εὐθύς τε ἥλιος καί σελήνη ὁ διακρίνω ὁ στοιχεῖον ἀπό ὁ παλαιός χάος φωτίζω , “ ἐν δέ ὁ τείρεα πᾶς , ὁ τε οὐρανός στεφανόω ” ( 485 ) , διά ὅς μάλιστα σφαιροειδής παραδίδωμι ἐγώ ὁ κόσμος · ὥσπερ γάρ ὁ στέφανος κυκλοτερής ὁ κεφαλή κόσμος εἰμί , οὕτως ὁ διαζώννυμι ὁ οὐράνιος ἁψίς κατά σφαιροειδής ἐπαίρω σχῆμα εἰκότως οὐρανός στέφανος ὀνομάζω . διακριβολογέομαι δέ ὑπέρ ὁ ὁλοσχερής ἀστήρ , καί κατά μέρος ἐπιφανής δηλόω · οὖον γάρ ἡδύνω πᾶς θεολογέω , ὥσπερ Εὔδοξος ἢ Ἄρατος , Ἰλιάς γράφω , οὗτος ἀντί ὁ μή φαίνω ὑφίστημι ἑαυτοῦ . μεταβαίνω οὖν ἀλληγορικός ἐπί ὁ δύο πόλις , ὁ μέν εἰρήνη , ὁ δέ πόλεμος παρεισάγω , ἵνα μηδέ Ἐμπεδοκλῆς ὁ Ἀκραγαντῖνος ἀπό ἄλλος τις ἢ παρά Ὅμηρος ὁ Σικελικός ἀρύω δόξα . ἅμα γάρ ὁ τέ - σαρ στοιχεῖον κατά ὁ φυσικός θεωρία παραδίδωμι ὁ νεῖκος καί ὁ φίλιος . οὗτος δέ ἑκάτερος Ὅμηρος ὑποσημαίνω πόλις δύο ἐγχαλκεύω ὁ ἀσπίς , ὁ μέν εἰρήνη , τουτέστι φίλιος , ὁ δέ πόλεμος , τουτέστι νεῖκος . πτύξ δέ ὑφίστημι ὁ ἀσπίς πέντε σχεδόν , οὐ ἄλλος τίς πλήν ὁ ἐμποικίλλω ὁ κόσμος ζώνη ὑπαινίσσομαι . ὁ μέν γάρ ἄνω2 περί ὁ βόρειος εἴλω πόλος , ἀρκτικός δέ αὐτός ὀνομάζω · ὁ δέ ἐφεξῆς εὔκρατος εἰμί · εἶτα ὁ τρίτος δ ακεκαυμένην καλέω · ὁ τέταρτος δέ ὁμώνυμος ὁ δύο Εὔκρατος ὀνομάζω · πέμπτος δέ ἐπώνυμος ὁ νότιος μέρος , ὁ νότιος τε καί ἀντάρκτιος καλέω . οὗτος ὁ μέν δύο τέλειος ἀοίκητος διά ὁ κρύος , ὅς τε ὁ βόρειος λαγχάνω πόλος καί ὁ ὁ ἀπάντικρυ Νότιον . ὁμοίως δέ αὐτός ὁ διακαίω κατά ὑπερ - βολή ὁ πυρώδης οὐσία οὐδείς βατός ζῷον . δύο δέ ὁ εὔκρατος φημί οἰκέω , ὁ μέσος ἐπί ἑκάτερος ζώνη κρᾶσις ἐπιδέχομαι . ὁ γοῦν Ἐρατοσθένης καί σφοδρός ἐν ὁ Ἑρμῆς οὗτος διακρίς - βωσεν , εἶπον “ πέντε δέ ὁ ζώνη περιηγής σπείρω , ὁ δύο μέν γλαυκός κελαινός κύανος , ὁ δέ εἷς ψαφαρός τε καί ἐκ πυρός οἷος ἐρυθρός , τύπτω φλογμός , ἐπεί ἄρα ὅς μαῦρα ἐπί αὐτός κλίνω ἀκτίς ἀειθερής πυρόω . ὁ δέ δύο ἑκάτερθεν πόλος περιπίπτω , ἀεί βριμαλεα , ἀεί δέ ὕδωρ μογέω . ” οὗτος οὖν Ὅμηρος πτύξ ὀνομάζω , ἐκ ὅς φημί “ ἐπεί πέντε πτύξ ἐλαύνω Κυλλοποδίων , ὁ δύο χάλκεος , δύο δέ ἔνδοθι καί - σιτερεω ὁ δέ εἷς χρύσεος ” ( Il . 20 , 270 ) · ὁ μέν ἄνω2 κατά ὁ ἀλαμπής μυχός ὁ κόσμος κεῖμαι δύο ζώνη χαλκός προσεικάζω · ψυχρός γάρ ὁ ὕλη καί κρύος μεστός . λέγω οὖν ἑτέρωθι ποῦ “ ψυχρός δέ αἱρέω χαλκός ὀδούς , ” ὁ δέ εἷς χρύσεος εἶπον , ὁ διακαίω , ἐπεί ὁ πυρώδης οὐσία κατά ὁ χροιά ἐμφερής χρυσός · “ δύο δέ ἔνδοθι κασσίτερος , ” ὁ εὔκρατος ὑποσημαίνω · ὑγρός γάρ ὁ ὕλη καί τέλειος εὔθικτος ὁ ὁ κασσίτερος , διά ὅς ὁ περί ὁ ζώνη εὐαφής ἐγώ καί μαλθακός δηλόω . ὁ μέν οὖν ἐν οὐρανός σεμνός ἐργαστήριον Ἥφαιστος ὁ ἱερά φύσις οὕτως δημιουργέω .