scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 5.1.221
394 . Δία λί⌈σαι ⌋ ] ἀπὸ τοῦ ἔλισα , ὅθεν καὶ “ ἐλισάμην καί σφιν μενοεικέα ” ( Od . 13 . 273 ) · “ καὶ κῆρα λιτέσθαι ” ( Il . 16 . 47 ) . 396 . πολλάκι γάρ ] δικαίως ἡ αἰτία ἡμῖν εἴρηται τῆς ἀποστάσεως Διός , ὅπως μὴ δοκῇ εἶναι μισέλλην ὁ Ζεύς · οἱ δὲ βασιλεῖς θεοποι - οῦντες αὑτοὺς τοιαῦτα περὶ θεῶν ἐφήμιζον , ὅπως καὶ αὐτοὶ αὐχοῦντες μὴ ἀπιστοῖντο θεῶν εἶναι φάσκοντες παῖδες . ἐστοχάσατο δὲ πάντων ὁ ποιητής , ἐν μὲν τῷ προδιαλόγῳ οὐδὲν εἰπών , ὅπως μὴ ὀνειδίζειν δοκῇ , οὐ μὴν τὴν αἰτία⌈ν⌋ἐάσας ἄγνωστον . διαθρύπτονται δὲ πρὸς τοὺς ἄνδρας γυναῖκες , εἴ που τι δράσουσι θαυμαστόν . ἄξιον δὲ καὶ τοῦτο παραση - μήνασθαι , ὅτι καθʼ Ὅμηρον οὐ νεογνὸν κατέλιπεν Ἀχιλλέα ἡ Θέτις . 396 . πολλάκι γάρ σεο ] ὁ νοῦς · πολλάκι γάρ σου ἐν τοῖς τοῦ ἐμοῦ πατρὸς δόμοις ἤκουσα . σέο ] Ἀρίσταρχος ἐγκλίνει τὴν “ σέο ” λέγων ἀπλῆν τε εἶναι αὐτὴν καὶ ἀντιδιαστολὴν οὐκ ἔχειν . ὁ δὲ Ἡρωδιανὸς καίτοι , φησίν , ὀφει - λούσης ὀρθοτονεῖσθαι , ἵνα λέγῃ σοῦ καὶ οὐκ ἄλλης ἀκήκοα , ὅμως πεπεῖσθαί φησι τὴν ἀνάγνωσιν Ἀριστάρχῳ . 397 . κελαινεφέι ] παρὰ τὸ μελαίνοντα τὸν ἀέρα νείφειν αὐτόν . 399 . ὁππότε μιν ξυνδῆσαι ] τί ποτε ἄρα βουλόμενος ταῦτα ἔπλασε πολὺ ἔχοντα τὸ ἄλογον καὶ ἀνάρμοστον , εἴ γε Ἀθηνᾶ καὶ Ἥρα καὶ Ποσειδῶν ἐβούλοντο συνδῆσαι τὸν Δία , ἣ μὲν θυγάτηρ οὖσα , οἳ δὲ ἀδελφοί ; διὸ καὶ ἀντὶ τῆς Ἀθηνᾶς τινες γράφουσι “ καὶ Φοῖβος Ἀπόλλων , ” ὥσπερ οὐ τοῦ αὐτοῦ μένοντος ἀτόπου . καὶ ἄλλοι πάλιν ἐναλλάσσουσι τὰ ἔπη “ οἴη ἐν ἀθανάτοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι , Ἥρη τʼ δὲ Ποσειδάων καὶ Παλλὰς Ἀθήνη , ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι ἤθελον ἄλλοι , ” ἵνα οὗτοι μὲν οἱ θεοὶ φαίνωνται βοηθή - σαντες αὐτῷ μετὰ τῆς Θέτιδος , ἄλλοι δέ τινες οἱ ξυνδῆσαι θέλοντες . ⌈ καὶ ⌋ μύθους λέγουσιν ἐπὶ τούτοις πολλούς . μάχεται δὲ τοῖς ἐναλ - λάσσουσι τὰ ἔπη τὸ “ οἴη ἐν ἀθανάτοισιν · ” πῶς γὰρ τοῦ ποιητοῦ λέγοντος , ὅτι μόνη , ἐνδέχεται καὶ ἄλλους ἐπεισάγειν βοηθούς ; τίνα δὲ καὶ τὸν Βριάρεων χρὴ νοεῖν : καὶ πῶς οὗτος βίῃ οὗ πατρὸς ἀμείνων ; ” δεῖ τοίνυν φυσικόν τινα μᾶλλον ἐν τούτοις ὑπονοεῖν λόγον · Δία γάρ φησι τὴν ἄκρατον θερμασίαν , τὴν καὶ τοῦ ζῆν καὶ τοῦ εἶναι ἡμᾶς αἰτίαν , Ποσειδῶνα τὸ ὕδωρ , Ἥραν τὸν ἀέρα , Ἀθηνᾶν τὴν γῆν , Βριάρεων τὸν ἥλιον—πάντων γὰρ τῶν ἄστρων φωτεινότατός ἐστι — Θέτιν δὲ τὴν θέσιν καὶ φύσιν τοῦ παντός . τοῦ ἡλίου τοίνυν ἀφιστα - μένου ἐπὶ τὰ μεσημβρινά , ψύξεως γινομένης ἐν τοῖς καθʼ ἡμᾶς μέρεσι , συμβαίνει τὸν ἀέρα , φύσιν ἔχοντα μεταβάλλειν εἰς ὕδωρ , τότε μάλιστα ἐξυγραίνεσθαι πλέον καὶ δυσχείμερον γίνεσθαι . Ποσειδῶνα οὖν καὶ Ἥραν καὶ Ἀθηνᾶν διὰ τοῦτο βουλομένους συνδῆσαι τὸν Δία φησίν , ἐμφαίνων , ὡς ἔφην , τὴν χειμερινὴν κατάστασιν , ὅθεν συμβαί - νει τὸ ψυχρὸν ἐπικρατέστερον εἶναι τοῦ θερμοῦ . ἀλλ᾿ ἡ Θέτις ἀνά - γουσα τὸν ἥλιον ἐπὶ τὰ βόρεια φαίνεται ὥσπερ βοηθοῦσα τῷ Διί . εἰκότως δὲ ἑκατόγχειρον τοῦτόν φησιν , ὅτι πάντα τρέφει καὶ αὔξει καὶ φύει καθάπερ πολλαῖς ὁμοῦ χερσὶν ἐργαζόμενος . “ οὗ πατρὸς ” δὲ ἀμείνων , τοῦ Διός · Ἀπόλλωνα γάρ φησι τὸν ἥλιον .
Lemmas: 394 . Ζεύς λίσσομαι ⌋ ] ἀπό ὁ Ελίσα , ὅθεν καί “ λίσσομαι καί σφεῖς μενοεικής ” ( Od . 13 . 273 ) · “ καί κῆρ λίσσομαι ” ( Il . 16 . 47 ) . 396 . πολλάκις γάρ ] δικαίως ὁ αἰτία ἐγώ εἴρω ὁ ἀπόστασις Ζεύς , ὅπως μή δοκέω εἰμί μισέλλην ὁ Ζεύς · ὁ δέ βασιλεύς θεοποιός - οῦς ἑαυτοῦ τοιοῦτος περί θεός φημίζω , ὅπως καί αὐτός αὐχέω μή ἀπιστέω θεός εἰμί φάσκω παῖς . στοχάζομαι δέ πᾶς ὁ ποιητής , ἐν μέν ὁ προδιαλογος οὐδείς εἶπον , ὅπως μή ὀνειδίζω δοκέω , οὖον μήv ὁ αἰτία⌈ν⌋ἐάσας ἄγνωστος . διαθρύπτω δέ πρός ὁ ἀνήρ γυνή , εἰμί ποῦ τίς δράω θαυμαστός . ἄξιος δέ καί οὗτος Παράση - μαίνομαι , ὅτι κατά Ὅμηρος οὖον νεογνός καταλείπω Ἀχιλλεύς ὁ Θέτις . 396 . πολλάκις γάρ σῦς ] ὁ νόος · πολλάκις γάρ σύ ἐν ὁ ὁ ἐγώ πατήρ δόμος ἀκούω . σῦς ] Ἀρίσταρχος ἐγκλίνω ὁ “ σῦς ” λέγω ἀπολάω τε εἰμί αὐτός καί ἀντιδιαστολή οὐ ἔχω . ὁ δέ Ἡρωδιανός καίτοι , φημί , ὄφις - λούω ὀρθοτονέω , ἵνα λέγω σύ καί οὐ ἄλλος ἀκούω , ὅμως πείθω φημί ὁ ἀνάγνωσις Ἀρίσταρχος . 397 . κελαινεφής ] παρά ὁ μελαίνω ὁ ἀήρ νίφω αὐτός . 399 . ὁπότε ὅς συνδέω ] τίς ποτός ἄρα βούλομαι οὗτος πλάσσω πολύς ἔχω ὁ ἄλογος καί ἀνάρμοστος , εἰμί γε Ἀθηνᾶ καί Ἥρα καί Ποσειδῶν βούλομαι συνδέω ὁ Ζεύς , ὅς μέν θυγάτηρ εἰμί , ἕ δέ ἀδελφός ; διό καί ἀντί ὁ Ἀθηνᾶ τις γράφω “ καί Φοῖβος Ἀπόλλων , ” ὥσπερ οὖον ὁ αὐτός Μένων ἄτοπος . καί ἄλλος πάλιν ἐναλλάσσω ὁ ἔπος “ οἶος ἐν ἀθάνατος ἀεικής λοιγός ἀμύνω , Ἥρα τε δέ Ποσειδῶν καί Παλλάς Ἀθήνη , ὁπότε ὅς συνδέω Ὀλύμπιος ἐθέλω ἄλλος , ” ἵνα οὗτος μέν ὁ θεός φαίνω βοηθέω - ἀτιμόω αὐτός μετά ὁ Θέτις , ἄλλος δέ τις ὁ συνδέω ἐθέλω . ⌈ καί ⌋ μῦθος λέγω ἐπί οὗτος πολύς . μάχομαι δέ ὁ Ενάλ - λανθάνω ὁ ἔπος ὁ “ οἶος ἐν ἀθάνατος · ” πῶς γάρ ὁ ποιητής λέγω , ὅτι μόνος , ἐνδέχομαι καί ἄλλος ἐπεισάγω βοηθός ; τίς δέ καί ὁ Βριάρεως χρή νοέω : καί πῶς οὗτος βίαιος ὅς πατήρ ἀγαθός ; ” δεῖ τοίνυν φυσικός τις μᾶλλον ἐν οὗτος ὑπονοέω λόγος · Ζεύς γάρ φημί ὁ ἄκρατος θερμασία , ὁ καί ὁ ζῶ καί ὁ εἰμί ἐγώ αἴτιος , Ποσειδῶν ὁ ὕδωρ , Ἥρα ὁ ἀήρ , Ἀθηνᾶ ὁ γῆ , Βριάρεως ὁ ἥλιον—πάντων γάρ ὁ ἄστρον φωτεινός εἰμί — Θέτις δέ ὁ θέσις καί φύσις ὁ πᾶς . ὁ ἥλιος τοίνυν ἀιφισω - μένω ἐπί ὁ μεσημβρινός , ψῦξις γίγνομαι ἐν ὁ κατά ἐγώ μέρος , συμβαίνω ὁ ἀήρ , φύσις ἔχω μεταβάλλω εἰς ὕδωρ , τότε μάλιστα ἐξυγραίνω πλέω καί δυσχείμερος γίγνομαι . Ποσειδῶν οὖν καί Ἥρα καί Ἀθηνᾶ διά οὗτος βούλομαι συνδέω ὁ Ζεύς φημί , ἐμφαίνω , ὡς φημί , ὁ χειμερινός κατάστασις , ὅθεν συμβαίνω - νέομαι ὁ ψυχρός ἐπικρατής εἰμί ὁ θερμός . ἀλλά ὁ Θέτις ἀνά - Γούσα ὁ ἥλιος ἐπί ὁ βόρειος φαίνω ὥσπερ βοηθέω ὁ Διί . εἰκότως δέ ἑκατόγχειρος οὗτος φημί , ὅτι πᾶς τρέφω καί αὐξάνω καί φύω καθάπερ πολύς ὁμοῦ χείρ ἐργάζομαι . “ ὅς πατήρ ” δέ ἀγαθός , ὁ Ζεύς · Ἀπόλλων γάρ φημί ὁ ἥλιος .