scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 4.19.35
79 . * ἑσταότος μὲν — ἐὼν ἀγορητής ] Ἀρίσταρχος οὖν ᾠήθη παραίτησιν εἶναι τὸν λόγον , ὡς διὰ τὸ τετρῶσθαι τοῦ Ἀγαμέμνονος συγχωρεῖν ἀξιοῦντος εἰ καθήμενος λέγει · καί φησι , διὰ τοῦτο ἐνέθηκε τὸ “ αὐτόθεν ἐξ ἕδρης οὐδ᾿ ἐν μέσσοισιν ἀναστάς . ” ἄτοπος δὲ ἡ παραίτησις · οὐ γὰρ τὸν πόδα , ἀλλὰ τὴν χεῖρα τέτρωται , καὶ τὴν χεῖρα δὲ οὕτως ἔρρωτο ὥστε ὀλίγον ὕστερον αὐτὸς τὸν κάπρον ἀποσφάττει . κἂν προσκείμενον δὲ τῷ στίχῳ ᾖ τὸ “ αὐτόθεν ἐξ ἕδρης , ” ἀκουσόμεθα ἐκ τοῦ τῶν ἀριστέων συνεδρίου , ὥστ᾿ ἐν ἐκείνοις ὄντα λέγειν αὐτὸν καὶ οὐκ ἐν μέσῳ τῷ πλήθει . Ἀπολλώνιος μὲν οὖν ὁ διδάσκαλος ἡμῶν , καὶ αὐτὸς συγκαταθέμενος ὅτι ἕστηκεν ὁ Ἀγα - μέμνων , παραιτεῖται , φησὶ , τὸν ὑποβολέα ὡς ἂν ἐκ τοῦ αὐτοσχεδίου λέγειν μέλλων · ἐμοῦ γάρ φησιν ἀκούσατε , καὶ μηδείς μοι ὑποβαλ - λέτω , ἵν᾿ εἴπω · χαλεπὸν γὰρ τὸ ὑποβαλλόντων ἀκούειν τῷ ἐπιστή - μονι τοῦ λέγειν . καὶ πῶς γὰρ ἄν τις ἐν πολλῷ ὁμάδῳ ἀκούσειε τοῦ ὑποβτάλλοντος , ἢ ὁ ἀκούσας εἴποι ; ὥστε καὶ λιγὺν ὄντα δημηγόρον , καὶ δύναμιν ἔχοντα τοῦ αὐτοσχεδιάζειν , βλάπτεσθαι ἐμποδιζόμε - νον τῷ ἐξ ὑποβολῆς λέγειν ἐν πολλῷ θορύβῳ . εἶχε δ᾿ ἄν τινα λόγον ἡ ἐξήγησις , εἰ ἐγίνωσκεν ὍΙμηρος τὸ τοιοῦτον εἶδος τῆς δημηγορίας , λέγω δὲ τὸ ἐξ ἀναγνώσεως καὶ γραφῆς ὑποβαλλόμενον . Ἀλέξανδρος δὲ ὁ Κοτιαεύς φησι λέγων · καλῶς ἔχει τὸ ἑστῶτος τοῦ δημηγο - ροῦντος ἀκούειν , καὶ μὴ ὑποκρούειν αὐτὸν καὶ ἐμποδίζειν · τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ ὑββάλλειν · χαλεπὸν γὰρ καὶ τῷ πάνυ δεινῷ ἐν ταραχῇ εἰπεῖν . τὸ γὰρ “ χαλεπὸν ἐπιστάμενόν περ ἐόντα ” κατὰ Ἀττικὴν συνήθειαν πλεονάζει τὸ ἐόντα · ἐκείνοις γὰρ ἦν σύνηθες λέγειν “ μὴ προδοὺς ἡμᾶς γένῃ ” ἀντὶ τοῦ μὴ προδῷς καὶ “ παίζεις ἔχων ” ἀντὶ τοῦ διαπαίζεις . καὶ ἐνταῦθα χαλεπὸν γὰρ ἐπιστάμενόν περ ἐόντα , ἀντὶ τοῦ τὸν ἐπιστάμενον θορυβεῖσθαι χαλεπὸν , ὡς καὶ τοῦ ἐπιστήμονος ῥήτορος ἐν θορύβῳ χαλεπῶς δημηγοροῦντος . ἐ μοὶ δὲ δοκεῖ δύνασθαί τινα οὕτως ἀποδιδόναι τὴν διάνοιαν . ἐκκλησίας ἀθροισθείσης ὁ Ἀγαμέμνων παύει προοιμιαζόμενος τὸν θόρυβον , λέγων ὡς ἡ ἐκκλησία οὐ πρὸς αὐτοὺς ἔχει τὴν ἀπότασιν , οὐδὲ δεῖν νῦν ὑποκρούειν , ζητοῦντας μαθεῖν τίνος ἕνεκα συνεληλύθασιν · χαλεπὸν γὰρ θορυβεῖν τὸν ἐπιστάμενον τὰ ὄντα . τίνα δὲ ἦν τὰ ὄντα πάντες που ἐγίνωσκον , ὅτι ἐμήνισαν πρὸς ἀλλήλους Ἀχιλλεὺς καὶ Ἀγαμέμνων καὶ ὅτι νῦν κατηλλάγησαν , καὶ ὅτι ἡ σύνοδος διὰ τοῦτο · τὸ οὖν ἐπιστάμένον περ ἐόντα τὰ ὄντα λέγει καὶ ἐνεστῶτα τὸν καθ᾿ ἕκαστον αὐτῶν ἐπίστασθαι , ὡς ἔφη που “ ὃς ἤδη τά τ᾿ ἐόντα τά τ᾿ ἐσσόμενα πρό τ᾿ ἐόντα ” ( ΙΙ.1,70 ) . χαλεπὸν οὖν καὶ δεινὸν πρᾶγμά ἐστι τὸ ἐπιστάμενον τὰ ὄντα καὶ ἐνεστηκότα θορυβεῖν , πυνθανόμενον καὶ ἀγνοοῦντα , ἢ ζητοῦντα περὶ ὧν οἶδεν ἀκούειν . καὶ ὅτι τοῦτο νοεῖ , δῆλον δι᾿ ὧν ἐπάγει “ Πηλείδῃ μὲν ἐγὼν ἐνδείξομαι , αὐτὰρ οἱ ἄλλοι σύνθεσθ᾿ Ἀργεῖοι ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες . ” λέγει γὰρ ὅτι ἡ ἀπότασις μὲν τοῦ λόγου πρὸς τὸν Ἀχιλλέα ἐστὶν , οὐ πρὸς ὑμᾶς τοὺς εἰδότας δι᾿ ἃ συνεληλύθαμεν . ἔστιν οὖν ὁ νοῦς · μὴ θορυβεῖτε , ὦ ἄνδρες , ὑποκρούοντες διὰ τί συνεληλύθαμεν · ἐπίστασθε γὰρ τὰ πάντα , καὶ ὁ λόγος μοι τὰ νῦν οὐ πρὸς ὑμᾶς , ἀλλὰ πρὸς τὸν Ἀχιλλέα ἔχει τὴν ἀπότασιν · χαλεπὸν γὰρ τοὺς εἰδότας τὴν αἰτίαν τῆς συνόδου ὡς μὴ εἰδότας θορυβεῖν , καὶ διὰ τοῦτο ἐμποδίζειν καὶ τῷ λέγοντι καὶ τῷ ἀκούοντι , πρὸς ὃν ὁ λόγος ὁ παρὼν ἕστηκε . πολλὰ δὲ τοιαῦτα καὶ παρὰ τοῖς ῥήτορσι προοίμια ἐπιγράφεται πρὸς τοὺς θορύβους . * εἰδὼς ὁ Ἀγαμέμνων ὅτι μέλλει θορυβεῖσθαι ὡς αἴτιος γεγονὼς φθορᾶς τῇ Ἑλληνικῇ στρατιᾷ , ἡσυχίαν ἑαυτῷ προκατασκευάζει λέγων δύσκολον εἶναι ἐν πολλῷ θορύβῳ διαλέγεσθαι . ἔνιοι δὲ καθεζό - μενον τὸν Ἀχιλλέα ὑπενόησαν δημηγορεῖν . τινὲς ἐσταότως ἀντὶ τοῦ εὐσταθῶς , ἡσύχως , ἀρκούντως , ἐθε - λόντως . οἱ δέ φασι τοὺς φιλαχιλλεῖς κραυγάζειν καὶ ὑποκρούεσθαι τὸν λόγον , ὡς τὸ “ τὸν δ᾿ ἄῤ ὑποβλήδην ἠμείβετο δῖος Ἀχιλλεύς ” ( ΙΙ . 1 , 292 ) . καλὸν οὖν , φησί , σιωπῇ τοῦ ἑσταότος ἀκούειν , καὶ μὴ διακόπτειν ἐξ ὑποβολῆς τὸν λόγον · ὑββάλλειν γὰρ τὸ ὑποκρούεσθαι θορύβῳ τὸν λέγοντα .
Lemmas: 79 . * ἵστημι μέν — εἰμί ἀγορητής ] Ἀρίσταρχος οὖν οἴομαι παραίτησις εἰμί ὁ λόγος , ὡς διά ὁ τιτρώσκω ὁ Ἀγαμέμνων συγχωρέω ἄξιος εἰμί κάθημαι λέγω · καί φημί , διά οὗτος ἐντίθημι ὁ “ αὐτόθεν ἐκ ἕδρα οὐδέ ἐν μέσος ἀνίστημι . ” ἄτοπος δέ ὁ παραίτησις · οὖον γάρ ὁ πούς , ἀλλά ὁ χείρ τιτρώσκω , καί ὁ χείρ δέ οὕτως ῥώννυμι ὥστε ὀλίγος ὕστερος αὐτός ὁ κάπρος ἀποσφάζω . κἀν πρόσκειμαι δέ ὁ στίχος εἰμί ὁ “ αὐτόθεν ἐκ ἕδρα , ” ἀκούω ἐκ ὁ ὁ Ἀριστεύς συνέδριον , ὥστε ἐν ἐκεῖνος εἰμί λέγω αὐτός καί οὐ ἐν μέσος ὁ πλῆθος . Ἀπολλώνιος μέν οὖν ὁ διδάσκαλος ἐγώ , καί αὐτός συγκατατίθημι ὅτι ἵστημι ὁ ἀγα - Μέμνων , παραιτέομαι , φημί , ὁ υποβολέας ὡς εἄν ἐκ ὁ αὐτοσχέδιος λέγω μέλλω · ἐγώ γάρ φημί ἀκούω , καί μηδείς ἐγώ ὑποβάλλω - λέτος , ἵνα εἶπον · χαλεπός γάρ ὁ ὑποβάλλω ἀκούω ὁ ἐφίστημι - μον ὁ λέγω . καί πῶς γάρ ἄν τις ἐν πολύς ὅμαδος ἀκούω ὁ ὑποβάλλω , ἢ ὁ ἀκούω εἶπον ; ὥστε καί λιγύς εἰμί δημηγόρος , καί δύναμις ἔχω ὁ αὐτοσχεδιάζω , βλάπτω εμποδίζω - νοῦς ὁ ἐκ ὑποβολή λέγω ἐν πολύς θόρυβος . ἔχω δέ ἄν τις λόγος ὁ ἐξήγησις , εἰμί γιγνώσκω ὍΙμηρος ὁ τοιοῦτος εἶδος ὁ δημηγορία , λέγω δέ ὁ ἐκ ἀνάγνωσις καί γραφεύς ὑποβάλλω . Ἀλέξανδρος δέ ὁ Κοτιαεύς φημί λέγω · καλῶς ἔχω ὁ ἵστημι ὁ δημηγο - Ρούντος ἀκούω , καί μή ὑποκρούω αὐτός καί ἐμποδίζω · οὗτος γάρ σημαίνω ὁ ὑποβάλλω · χαλεπός γάρ καί ὁ πάνυ δεινός ἐν ταραχή εἶπον . ὁ γάρ “ χαλεπός ἐπιστάζω περ εἰμί ” κατά Ἀττική συνήθεια πλεονάζω ὁ εἰμί · ἐκεῖνος γάρ εἰμί συνήθης λέγω “ μή προδίδωμι ἐγώ γίγνομαι ” ἀντί ὁ μή προδίδωμι καί “ παίζω ἔχω ” ἀντί ὁ διαπαίζω . καί ἐνταῦθα χαλεπός γάρ ἐπιστάζω περ εἰμί , ἀντί ὁ ὁ ἐφίστημι θορυβέω χαλεπός , ὡς καί ὁ ἐπιστήμων ῥήτωρ ἐν θόρυβος χαλεπῶς δημηγορέω . εἰ ἐγώ δέ δοκέω δύναμαι τις οὕτως ἀποδίδωμι ὁ διάνοια . ἐκκλησία ἀθροίζω ὁ Ἀγαμέμνων παύω προοιμιάζομαι ὁ θόρυβος , λέγω ὡς ὁ ἐκκλησία οὖον πρός αὐτός ἔχω ὁ ἀπότασις , οὐδέ δήω νῦν ὑποκρούω , ζητέω μανθάνω τίς ἕνεκα συνέρχομαι · χαλεπός γάρ θορυβέω ὁ ἐφίστημι ὁ εἰμί . τίς δέ εἰμί ὁ εἰμί πᾶς ποῦ γιγνώσκω , ὅτι μηνίω πρός ἀλλήλων Ἀχιλλεύς καί Ἀγαμέμνων καί ὅτι νῦν καταλλάσσω , καί ὅτι ὁ σύνοδος διά οὗτος · ὁ οὖν ἐφίστημι περ εἰμί ὁ εἰμί λέγω καί ἐνίστημι ὁ κατά ἕκαστος αὐτός ἐφίστημι , ὡς φημί ποῦ “ ὅς ἤδη ὁ τε εἰμί ὁ τε εἰμί πρό τε εἰμί ” ( ΙΙ.1,70 ) . χαλεπός οὖν καί δεινός πρᾶγμα εἰμί ὁ ἐφίστημι ὁ εἰμί καί ἐνίστημι θορυβέω , πυνθάνομαι καί ἀγνοέω , ἢ ζητέω περί ὅς οἶδα ἀκούω . καί ὅτι οὗτος νοέω , δῆλος διά ὅς ἐπάγω “ Πηλείδης μέν ἐγώ ἐνδείκνυμι , ἀτάρ ὁ ἄλλος συνθέτω Ἀργεῖος ἠμὲν νέος ἠδέ γέρων . ” λέγω γάρ ὅτι ὁ ἀπότασις μέν ὁ λόγος πρός ὁ Ἀχιλλεύς εἰμί , οὖον πρός σύ ὁ οἶδα διά ὁ συνέρχομαι . εἰμί οὖν ὁ νόος · μή θορυβέω , εἰμί ἀνήρ , ὑποκρούω διά τίς συνέρχομαι · ἐφίστημι γάρ ὁ πᾶς , καί ὁ λόγος ἐγώ ὁ νῦν οὖον πρός σύ , ἀλλά πρός ὁ Ἀχιλλεύς ἔχω ὁ ἀπότασις · χαλεπός γάρ ὁ οἶδα ὁ αἴτιος ὁ σύνοδος ὡς μή οἶδα θορυβέω , καί διά οὗτος ἐμποδίζω καί ὁ λέγω καί ὁ ἀκούω , πρός ὅς ὁ λόγος ὁ πάρειμι ἵστημι . πολύς δέ τοιοῦτος καί παρά ὁ ῥήτωρ προοίμιον ἐπιγράφω πρός ὁ θόρυβος . * εἰδοί ὁ Ἀγαμέμνων ὅτι μέλλω θορυβέω ὡς αἴτιος γίγνομαι φθορά ὁ Ἑλληνικός στρατιά , ἡσυχία ἑαυτοῦ προκατασκευάζω λέγω δύσκολος εἰμί ἐν πολύς θόρυβος διαλέγω . ἔνιοι δέ καθέζομαι - μένω ὁ Ἀχιλλεύς ὑπονοέω δημηγορέω . τις ἵστημι ἀντί ὁ εὐσταθής , ἥσυχος , ἀρκούντως , ἔθω - λόντος . ὁ δέ φημί ὁ φιλαχιλλεύς κραυγάζω καί ὑποκρούω ὁ λόγος , ὡς ὁ “ ὁ δέ ἄρα ὑποβλήδην ἀμείβω δῖος Ἀχιλλεύς ” ( ΙΙ . 1 , 292 ) . καλός οὖν , φημί , σιωπή ὁ ἵστημι ἀκούω , καί μή διακόπτω ἐκ ὑποβολή ὁ λόγος · ὑποβάλλω γάρ ὁ ὑποκρούω θόρυβος ὁ λέγω .