scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 3.1.311
462 . * καῖε δʼ ἐπὶ σχίζῃς ] ἠγνόησάν τινες τὸν θυοσκόον , ἀποδι - δόντες τὸν αὐτὸν μάντιν . δοκεῖ δέ μοι ἱερέα αὐτὸν ἀποδιδόναι , ἀπὸ τοῦ καίειν τὰ θύη . λέγει γὰρ “ καῖε δʼ ἐπὶ σχίζῃς ὁ γέρων . ” ὁ οὖν καίων τὰ τεθυμένα τοῖς θεοῖς θυοσκόος . “ θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει Πάτρο - κλον ” ( Il . 9 , 219 ) · καὶ “ τὸν πῦρ κῆαι ἄνωγε ” ( Od . 15 , 97 ) · καὶ “ πῦρ μέγα κηάμενος ” ( Od . 23 , 51 ) . καὶ ὁ Χρύσης δὲ λέγει “ ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρίʼ ἔκηα ” ( 40 ) . ἀπὸ συμβεβηκότος οὖν θυοσκόος ὁ ἱερεύων τοῖς θεοῖς ἐκ τῶν ἰδίων , καὶ εἴ τις ἄλλος βούλοιτο . πῶς οὖν ὁ Λειώδης φησὶν “ αὐτὰρ ἐγὼ μετὰ τοῖσι θυοσ - κόος οὐδὲν ἐοργὼς κείσομαι ” ( Od . 22 , 318 ) ; πρὸς ὃν ἀποκρίνεται “ εἰ μὲν δὴ μετὰ τοῖσι θυοσκόος εὔχεαι εἶναι , πολλάκι μου μέλλεις ἀρήμεναι ἐν μεγάροισι τηλοῦ ἐμοὶ νόστοιο τέλος γλυκεροῖο γενέσθαι . ” τοὺς γὰρ ἱερέας ποιεῖ καὶ καταρωμένους , ὥσπερ τὸν Χρύσην , οὐ τοὺς μάντεις . ὅταν οὖν εἴπῃ “ ἢ οἱ μάντιές εἰσι θυοσκόοι ἢ ἱερῆες ” ( Il . 24 , 221 ) , οὐ δεῖ συνάπτειν τῷ θυοσκόοι ἢ ἱερῆες , ἀλλʼ ἢ θυο - σκόοι ἢ ἱερῆες , ἵνʼ ᾖ ἐπίθετον τῶν ἱερέων τὸ θυοσκόοι , τὰ τεθυμένα καίοντες · ὁ γὰρ διαζευκτικὸς ἄλλους καὶ ἄλλους δηλοῖ , ὡς τὸ “ ἀλλʼ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα ἢ καὶ ὀνειροπόλον ” ( 62 ) . περὶ τριῶν γὰρ ἔφη , περὶ μάντεως , ὃς ἐκ σημείων ἢ τεράτων ἢ οἰωνῶν ἢ ἔκ τινων συμβόλων ἢ ἀποβάντων λέγει καὶ μαντεύεται , ὡς ὁ Κάλχας ἐκ τοῦ λοιμοῦ τὴν Ἀπόλλωνος μῆνιν , ἐκ τοῦ δράκοντος καὶ τῶν στρουθῶν τὰ περὶ τὴν πόρθησιν τοῦ Ἰλίου · ὁ δὲ Θεοκλύμενος ἐξ οἰωνῶν , ἀετὸν θεασάμενος τίλλοντα πέλειαν ( Od . 15 , 529 ) · καὶ ἡ Ἑλένη ἐπὶ τῶν ἁρπασάντων τὸν ἥμερον χῆνα ἐκ τῆς αὐλῆς “ κλῦτέ μοι , αὐτὰρ ἐγὼ μαντεύσομαι , ὡς ἐνὶ θυμῷ ἀθάνατοι βάλλουσιν ” ( Od . 15 , 172 ) . ὁ μὲν οὖν μάντις τοιοῦτος . ὁ δὲ ἱερεὺς ἀρᾶται καὶ εὔχεται τῷ θεῷ , οὗπερ καὶ τὴν ἱερωσύνην ἔχει , ὡς ὁ Χρύσης κατα - ρᾶται μὴ τυχὼν τῆς θυγατρὸς , καὶ πάλιν τυχὼν ὑπερεύχεται . ὁ δʼ ὀνειροπόλος ἔμπειρός ἐστιν ἀποκρίνεσθαι ὀνείρατα , ὥσπερ Πηνελόπη ( Od . 19 , 535 ) τὸν Ὀδυσσέα καὶ τοὺς χῆνας ὁραθέντας ἐπερωτᾷ ἐνύπνια διελέσθαι καὶ σαφηνίσαι . καί τινα Εὐρυδάμαντα ὀνειρο - πόλον γέροντά φησι μὴ κρίνασθαι τοῖς ἑαυτοῦ παισὶν ὀνείρους , ὁπότε ἤρχοντο ἐπὶ τὸν πόλεμον ( Il . 5 , 150 ) , οὐ μὰ Δία θεασάμενος αὐτός . οὐδὲ μὴν ἐκείνους ἰδεῖν ἔφη , ἐξ ὧν καὶ ἔμελλεν ὁ πατὴρ κρίνειν αὐτοῖς τὸ μέλλον . ὅτι δὲ διέζευκται ὁ θυοσκόος ἱερεὺς τοῦ μάντεως δῆλον “ τῶν οἳ μάντιές εἰσι θυοσκόοι ἢ ἱερῆες . ”
Lemmas: 462 . * καίω δέ ἐπί σχίζω ] ἀγνοέω τις ὁ θυοσκόος , ἄπους - δίδωμι ὁ αὐτός μάντις . δοκέω δέ ἐγώ ἱερεύς αὐτός ἀποδίδωμι , ἀπό ὁ καίω ὁ θύω . λέγω γάρ “ καίω δέ ἐπί σχίζω ὁ γέρων . ” ὁ οὖν καίω ὁ θύω1 ὁ θεός θυοσκόος . “ θεός δέ θύω ἄνωγα Πατρός - κλών ” ( Il . 9 , 219 ) · καί “ ὁ πῦρ καίω ἄνωγα ” ( Od . 15 , 97 ) · καί “ πῦρ μέγας καίω ” ( Od . 23 , 51 ) . καί ὁ Χρύσης δέ λέγω “ ἢ εἰμί δή ποτός ὅς κατά πίων μηρία καίω ” ( 40 ) . ἀπό συμβεβηκός οὖν θυοσκόος ὁ ἱερεύω ὁ θεός ἐκ ὁ ἴδιος , καί εἰμί τις ἄλλος βούλομαι . πῶς οὖν ὁ Λειώδης φημί “ ἀτάρ ἐγώ μετά ὅς θύος - κόος οὐδείς ἔρδω κεῖμαι ” ( Od . 22 , 318 ) ; πρός ὅς ἀποκρίνω “ εἰμί μέν δή μετά ὅς θυοσκόος εὔχομαι εἰμί , πολλάκις ἐγώ μέλλω ἀράομαι ἐν μέγαρον τηλοῦ ἐγώ νόστος τέλος γλυκερός γίγνομαι . ” ὁ γάρ ἱερεύς ποιέω καί καταράομαι , ὥσπερ ὁ Χρύση , οὖον ὁ μάντις . ὅταν οὖν εἶπον “ ἢ ὁ μάντις εἰμί θυοσκόος ἢ ἱερεύς ” ( Il . 24 , 221 ) , οὖον δεῖ συνάπτω ὁ θυοσκόος ἢ ἱερεύς , ἀλλά ἢ θύω - σκόοι ἢ ἱερεύς , ἵνα εἰμί ἐπίθετος ὁ ἱερός ὁ θυοσκόος , ὁ θύω1 καίω · ὁ γάρ διαζευκτικός ἄλλος καί ἄλλος δηλόω , ὡς ὁ “ ἀλλά ἄγω δή τις μάντις ἐρέω ἢ ἱερεύς ἢ καί ὀνειροπόλος ” ( 62 ) . περί τρεῖς γάρ φημί , περί μάντις , ὅς ἐκ σημεῖον ἢ τέρας ἢ οἰωνός ἢ ἐκ τίνω σύμβολον ἢ ἀποβαίνω λέγω καί μαντεύομαι , ὡς ὁ Κάλχας ἐκ ὁ λοιμός ὁ Ἀπόλλων μῆνις , ἐκ ὁ δράκων καί ὁ στρουθός ὁ περί ὁ πόρθησις ὁ Ἴλιον · ὁ δέ Θεοκλύμενος ἐκ οἰωνός , ἀετός θεάομαι τίλλω πέλεια ( Od . 15 , 529 ) · καί ὁ Ἑλένη ἐπί ὁ ἁρπάζω ὁ ἥμερος χήν ἐκ ὁ αὐλή “ κλύω ἐγώ , ἀτάρ ἐγώ μαντεύομαι , ὡς ἐν θυμός ἀθάνατος βάλλω ” ( Od . 15 , 172 ) . ὁ μέν οὖν μάντις τοιοῦτος . ὁ δέ ἱερεύς ἀράομαι καί εὔχομαι ὁ θεός , ὅσπερ καί ὁ ἱερωσύνη ἔχω , ὡς ὁ Χρύσης κατά - Ράταϊ μή τυγχάνω ὁ θυγάτηρ , καί πάλιν τυγχάνω ὑπερεύχομαι . ὁ δέ ὀνειροπόλος ἔμπειρος εἰμί ἀποκρίνω ὄνειρος , ὥσπερ Πηνελόπη ( Od . 19 , 535 ) ὁ Ὀδυσσεύς καί ὁ χήν ὁράω ἐπερωτάω ἐνύπνιος διαιρέω καί σαφηνίζω . καί τις Εὐρυδάμας όνειρο - πόλος γέρων φημί μή κρίνω ὁ ἑαυτοῦ παῖς ὄνειρος , ὁπότε ἄρχω ἐπί ὁ πόλεμος ( Il . 5 , 150 ) , οὖον μά Ζεύς θεάομαι αὐτός . οὐδέ μήv ἐκεῖνος ὁράω φημί , ἐκ ὅς καί μέλλω ὁ πατήρ κρίνω αὐτός ὁ μέλλω . ὅτι δέ διαζεύγνυμαι ὁ θυοσκόος ἱερεύς ὁ μάντις δῆλος “ ὁ ἕ μάντις εἰμί θυοσκόος ἢ ἱερεύς . ”