scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 1.1.1
1 . ΜΗΝΙΝ ἄειδε ] ζητοῦσι διὰ τί ἀπὸ τῆς μήνιδος ἤρξατο , οὕτως δυσφήμου ὀνόματος . διὰ δύο ταῦτα , πρῶτον μὲν , ἵνʼ ἐκ τοῦ πάθους ἀποκαθαρεύσῃ τὸ τοιοῦτο μόριον τῆς ψυχῆς , καὶ προσεκτι - κωτέρους τοὺς ἀκροατὰς ἐπὶ τοῦ μεγέθους ποιήσῃ , καὶ προεθίσῃ φέρειν γενναίως ἡμᾶς τὰ πάθη , μέλλων πολέμους ἀπαγγέλλειν · δεύτερον δὲ , ἵνα τὰ ἐγκώμια τῶν Ἑλλήνων πιθανώτερα ποιήσῃ . ἐπεὶ δὲ ἔμελλε νικῶντας ἀποφαίνειν τοὺς Ἕλληνας , εἰκότως οὐ κατα - τρέχει , ἀξιοπιστότερον ἐκ τοῦ μὴ πάντα χαρίζεσθαι τῷ ἐκείνων ἐπαίνῳ . ἤρξατο μὲν ἀπὸ μήνιδος , ἐπείπερ αὕτη τοῖς πρακτικοῖς ὑπόθεσις γέγονεν . ἄλλως τε καὶ τραγῳδίαις τραγικὸν ἐξεῦρε προοίμιον · καὶ γὰρ προσεκτικοὺς ἡμᾶς ἡ τῶν ἀτυχημάτων διήγησις ἐργάζεται , καὶ ὡς ἄριστος ἰατρὸς πρῶτον ἀναστέλλων τὰ νοσήματα τῆς ψυχῆς ὕστερον τὴν ἴασιν ἐπάγει . Ἑλληνικὸν δὲ τὸ πρὸς τέλει τὰς ἡδονὰς ἐπάγειν . ἰστέον δὲ ὅτι ὥσπερ ἐπὶ συκῆς πρῶτον μέν ἐστιν ὄλυνθος , εἶτα φήληξ , σῦκον , ἰσχὰς , οὕτω πρῶτον ὀργὴ , θυμὸς , χόλος , κότος , μῆνις . ὅμως ὁ ποιητὴς ὡς συνωνύμοις ὀνόμασιν ἐπὶ Ἀχιλλέως χρῆται . “ ἠὲ χόλον παύσειεν ἐρητύσειέ τε θυμόν ” ( 192 ) · “ οὐδʼ ὄθομαι κοτέοντος ” ( 180 ) · “ αὐτὰρ ὁ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ” ( 488 ) . μῆνιν ] παρὰ τὸ μένω μῆνις ὡς ἔνος ἦνις . οἱ δὲ περὶ Γλαύκωνα τὸν Ταρσέα ἠξίουν ὀξύνειν τὸ ὄνομα , οὐκ ὀρθῶς . διὰ τί εὐθὺς ἀπὸ τῶν τελευταίων τοῦ πολέμου ἤρξατο ; καί φα - μεν ὅτι ἅπας μὲν ὁ χρόνος ὁ πρὸ τοῦ δεκάτου ἔτους οὐκ ἔσχεν οὕτω σννεχεῖς τὰς μάχας , διὰ τὸ καὶ τοὺς Τρῶας αὐτοὺς φόβῳ τοῦ Ἀχιλ - λέως ἐντὸς κατακεκλεῖσθαι τοῦ τείχους · τὸ δὲ δέκατον ἔτος πλείονας ἔσχε τὰς πράξεις καὶ τοὺς πολέμους ἰσοπάλους , τοῦ Ἀχιλλέως ὀργιζομένου · ὁ δὲ ποιητὴς οἰκονομικῶς κἀν τούτῳ ἤρξατο μὲν ἀπὸ τῶν τελευταίων , διὰ δὲ τῶν σποράδην αὐτῷ λεχθέντων περιέλαβε καὶ τὰ πρὸ τούτου πραχθέντα . ἄειδε ] ὅτι κατὰ τὴν ποιητικὴν ἤτοι ἄδειαν ἢ συνήθειαν λαμβάνει τὰ προστακτικὰ ἀντὶ εὐκτικῶν · καὶ γὰρ Ἡσίοδός φησι “ δεῦτε δὴ ἐννέπετε ” ( O . 2 ) , καὶ Πίνδαρος “ μαντεύεο Μοῦσα ” ( fr . 118 ) , καὶ Ἀντίμαχος ὁ Κολοφώνιος “ ἐννέπετε Κρονίδαο Διὸς μεγάλοιο θύγατρες . ” δεύτερον δὲ , ὅτι οὐ κατὰ ἀλήθειαν ταῖς Μούσαις ἐπι - τάσσουσιν , ἀλλʼ ἑαυτοῖς . θεά ] οὕτως εἴωθε τὴν Μοῦσαν καλεῖν . ἀμέλει καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ “ ἄνδρα μοι ἔννεπε Μοῦσα . ” Ἀχιλῆος ] οὕτως ἀναγνωστέον διὰ τοῦ ἑνὸς λ , καὶ διὰ τὸ μέτρον καὶ διὰ τὸ ἄχος ( ὅ ἐστι λύπην ) ἐπενεγκεῖν τοῖς Ἰλιεῦσιν . οἱ δὲ παρὰ τὸ μὴ θιγεῖν χείλεσι θηλῆς · ὅλως γὰρ οὐ μετέσχε γάλακτος . * ὁ Κοτιαεὺς Ἀχιλῆος · διὰ τὸ μέτρον ἓν λ γράφεται καὶ τὸ Κάμανδρος ἀντὶ τοῦ Σκάμανδρος γράφεται .
Lemmas: 1 . Μῆνις ἀείδω ] ζητέω διά τίς ἀπό ὁ μῆνις ἄρχω , οὕτως δύσφημος ὄνομα . διά δύο οὗτος , πρῶτος μέν , ἵνα ἐκ ὁ πάθος ἀποκαθαίρω ὁ τοιοῦτος μόριον ὁ Ψυχή , καί προσεκτι - κωτέρους ὁ ἀκροατής ἐπί ὁ μέγεθος ποιέω , καί προεθίζω φέρω γενναῖος ἐγώ ὁ πάθος , μέλλω πόλεμος ἀπαγγέλλω · δύο δέ , ἵνα ὁ ἐγκώμιον ὁ Ἕλλην πιθανός ποιέω . ἐπεί δέ μέλλω Νίκη ἀποφαίνω ὁ Ἕλλην , εἰκότως οὖον κατά - τρέχω , ἀξιόπιστος ἐκ ὁ μή πᾶς χαρίζομαι ὁ ἐκεῖνος ἔπαινος . ἄρχω μέν ἀπό μῆνις , ἐπεί οὗτος ὁ πρακτικός ὑπόθεσις γίγνομαι . ἄλλως τε καί τραγῳδία τραγικός ἐξευρίσκω προοίμιον · καί γάρ προσεκτικός ἐγώ ὁ ὁ ἀτύχημα διήγησις ἐργάζομαι , καί ὡς ἀγαθός ἰατρός πρῶτος ἀναστέλλω ὁ νόσημα ὁ Ψυχή ὕστερος ὁ ἴασις ἐπάγω . Ἑλληνικός δέ ὁ πρός τέλος ὁ ἡδονά ἐπάγω . ἰστέον δέ ὅτι ὥσπερ ἐπί συκέα πρῶτος μέν εἰμί Ὄλυνθος , εἶτα φήληξ , σῦκον , ἰσχάς , οὗτος πρῶτος ὀργή , θυμός , χόλος , κότος , μῆνις . ὅμως ὁ ποιητής ὡς συνώνυμος ὄνομα ἐπί Ἀχιλλεύς χράω . “ ἤ χόλος παύω ἐρητύω τε θυμός ” ( 192 ) · “ οὐδέ ὄθομαι κοτέω ” ( 180 ) · “ ἀτάρ ὁ μῆνις ναῦς παρήμενος ” ( 488 ) . μῆνις ] παρά ὁ μένω μῆνις ὡς ἔνος ἦνις . ὁ δέ περί Γλαύκων ὁ Ταρσεύς ἀξιόω ὀξύνω ὁ ὄνομα , οὐ ὀρθῶς . διά τίς εὐθύς ἀπό ὁ τελευταῖος ὁ πόλεμος ἄρχω ; καί φάω - μέν ὅτι ἅπας μέν ὁ χρόνος ὁ πρό ὁ δέκατος ἔτος οὐ ἔχω οὗτος σννεχεῖς ὁ μάχη , διά ὁ καί ὁ Τρώς αὐτός φόβος ὁ Ἀχιλ - Λέως ἐντός κατακλείω ὁ τεῖχος · ὁ δέ δέκατος ἔτος πλείων ἔχω ὁ πρᾶξις καί ὁ πόλεμος ἰσόπαλος , ὁ Ἀχιλλεύς ὀργίζω · ὁ δέ ποιητής οἰκονομικός ἐν οὗτος ἄρχω μέν ἀπό ὁ τελευταῖος , διά δέ ὁ σποράδην αὐτός λέγω περιλαμβάνω καί ὁ πρό οὗτος πράσσω . ἀείδω ] ὅτι κατά ὁ ποιητικός ἤτοι ἄδεια ἢ συνήθεια λαμβάνω ὁ προστακτικός ἀντί εὐκτικός · καί γάρ Ἡσίοδος φημί “ δεῦρο δή ἐνέπω ” ( O . 2 ) , καί Πίνδαρος “ μαντεύομαι Μοῦσα ” ( fr . 118 ) , καί Ἀντίμαχος ὁ Κολοφώνιος “ ἐνέπω Κρονίδης Ζεύς μέγας θυγάτηρ . ” δύο δέ , ὅτι οὖον κατά ἀλήθεια ὁ Μοῦσα ἐπι - τάσσω , ἀλλά ἑαυτοῦ . θεός ] οὕτως εἴωθα ὁ Μοῦσα καλέω . ἀμελέω καί ἐν Ὀδυσσεία “ ἀνήρ ἐγώ ἐνέπω Μοῦσα . ” Ἀχιλλεύς ] οὕτως ἀναγνωστέον διά ὁ εἷς λ , καί διά ὁ μέτρον καί διά ὁ ἄχος ( ὅς εἰμί λύπη ) ἐπιφέρω ὁ Ἰλιεύς . ὁ δέ παρά ὁ μή θιγγάνω χεῖλος θηλή · ὅλως γάρ οὖον μετέχω γάλα . * ὁ Κοτιαεὺς Ἀχιλλεύς · διά ὁ μέτρον εἷς λ γράφω καί ὁ Κάμανδρος ἀντί ὁ Σκάμανδρος γράφω .