scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 3.1.272
399 . τί ποτε ἄρα βουλόμενος ταῦτα ἔπλασε , πολὺ ἔχοντα τὸ ἄλογον καὶ ἀνάρμοστον , εἴ γε Ἀθηνᾶ καὶ Ἥρα καὶ Ποσειδῶν ἐβού - λοντο συνδῆσαι τὸν Δία , ἡ μὲν θυγάτηρ οὖσα , οἱ δὲ ἀδελφοῖ ; διὸ καὶ ἀντὶ τῆς Ἀθηνᾶς τινὲς γράφουσι καὶ Φοῖβος Ἀπόλλων , ὥσπερ οὐ τοῦ αὐτοῦ μένοντος ἀτόπου . καὶ ἄλλοι πάλιν ἐναλλάσσουσι τὰ ἔπη · “ οἴη ἐν ἀθανάτοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι , Ἥρη τʼ ἠδὲ Ποσει - δάων καὶ Παλλὰς Ἀθήνη , ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι ἤθελον ἄλλοι . ” ἵνα οὗτοι μὲν οἱ θεοὶ φαίνωνται βοηθήσαντες αὐτῷ μετὰ Θέτιδος , ἄλλοι δέ τινες οἱ ξυνδῆσαι θέλοντες · καὶ μύθους δὲ λέγου - σιν ἐπὶ τούτοις πολλούς . μάχεται δὲ τοῖς ἐναλλάσσουσι τὸ “ οἴη ἐν ἀθανάτοισι . ” πῶς γὰρ τοῦ ποιητοῦ λέγοντος ὅτι μόνη , ἐνδέχεται καὶ ἄλλους ἐπεισάγειν βοηθούς ; τίνα δὲ καὶ τὸν Βριάρεων χρὴ νοεῖν ; καὶ πῶς οὗτος βίῃ τοῦ πατρὸς ἀμείνων ; δεῖ τοίνυν φυσικόν τινα μᾶλλον ἐν τούτοις ὑπονοεῖν λόγον · Δία γάρ φησι τὴν ἄκρατον θερ - μασίαν , τὴν καὶ τοῦ ζῆν καὶ τοῦ εἶναι ἡμᾶς αἰτίαν , Ποσειδῶνα τὸ ὕδωρ , Ἥραν τὸν ἀέρα , Ἀθηνᾶν τὴν γῆν , Βριάρεων τὸν ἥλιον ( πάντων γὰρ τῶν ἄστρων φωτεινότατός ἐστι ) , Θέτιν δὲ τὴν θέσιν καὶ φύσιν τοῦ παντός . τοῦ ἡλίου τοίνυν ἀφισταμένου ἐπὶ τὰ μεσημβρινὰ , ψύξεως γινομένης ἐν τοῖς καθʼ ἡμᾶς μέρεσι , συμβαίνει τὸν ἀέρα , φύσιν ἔχοντα μεταβάλλειν εἰς ὕδωρ , τότε μάλιστα ἐξυγραίνεσθαι πλέον καὶ δυσχείμερον γίνεσθαι . Ποσειδῶνα οὖν καὶ Ἥραν καὶ Ἀθη - νᾶν διὰ τοῦτο βουλομένους συνδῆσαι τὸν Δία φησὶν , ἐμφαίνων , ὡς ἔφην , τὴν χειμερινὴν κατάστασιν , ἐν ᾗ συμβαίνει τὸ ψυχρὸν ἐπικρα - τέστερον εἶναι τοῦ θερμοῦ . ἀλλʼ ἡ Θέτις ἀνάγουσα τὸν ἥλιον ἐπὶ τὰ βόρεια φαίνεται ὥσπερ βοηθοῦσα τῷ Διί . εἰκότως δὲ ἑκατόγχειρον τοῦτόν φησιν , ὅτι πάντα τρέφει καὶ αὔξει καὶ φύει , καθάπερ πολ - λαῖς ὁμοῦ χερσὶν ἐργαζόμενος . οὗ πατρὸς δὲ ἀμείνων , τοῦ Διός · Ἀπόλλωνα γάρ φησι τὸν ἥλιον .
Lemmas: 399 . τίς ποτός ἄρα βούλομαι οὗτος πλάσσω , πολύς ἔχω ὁ ἄλογος καί ἀνάρμοστος , εἰμί γε Ἀθηνᾶ καί Ἥρα καί Ποσειδῶν βοῦς - Λόντο συνδέω ὁ Ζεύς , ὁ μέν θυγάτηρ εἰμί , ὁ δέ ἀδελφός ; διό καί ἀντί ὁ Ἀθηνᾶ τις γράφω καί Φοῖβος Ἀπόλλων , ὥσπερ οὖον ὁ αὐτός Μένων ἄτοπος . καί ἄλλος πάλιν ἐναλλάσσω ὁ ἔπος · “ οἶος ἐν ἀθάνατος ἀεικής λοιγός ἀμύνω , Ἥρα τε ἠδέ Πόσις - Δάοι καί Παλλάς Ἀθήνη , ὁπότε ὅς συνδέω Ὀλύμπιος ἐθέλω ἄλλος . ” ἵνα οὗτος μέν ὁ θεός φαίνω βοηθέω αὐτός μετά Θέτις , ἄλλος δέ τις ὁ συνδέω ἐθέλω · καί μῦθος δέ λέγω - βρόχος ἐπί οὗτος πολύς . μάχομαι δέ ὁ ἐναλλάσσω ὁ “ οἶος ἐν ἀθάνατος . ” πῶς γάρ ὁ ποιητής λέγω ὅτι μόνος , ἐνδέχομαι καί ἄλλος ἐπεισάγω βοηθός ; τίς δέ καί ὁ Βριάρεως χρή νοέω ; καί πῶς οὗτος βίαιος ὁ πατήρ ἀγαθός ; δεῖ τοίνυν φυσικός τις μᾶλλον ἐν οὗτος ὑπονοέω λόγος · Ζεύς γάρ φημί ὁ ἄκρατος θερ - μασία , ὁ καί ὁ ζῶ καί ὁ εἰμί ἐγώ αἴτιος , Ποσειδῶν ὁ ὕδωρ , Ἥρα ὁ ἀήρ , Ἀθηνᾶ ὁ γῆ , Βριάρεως ὁ ἥλιος ( πᾶς γάρ ὁ ἄστρον φωτεινός εἰμί ) , Θέτις δέ ὁ θέσις καί φύσις ὁ πᾶς . ὁ ἥλιος τοίνυν ἀφίστημι ἐπί ὁ μεσημβρινός , ψῦξις γίγνομαι ἐν ὁ κατά ἐγώ μέρος , συμβαίνω ὁ ἀήρ , φύσις ἔχω μεταβάλλω εἰς ὕδωρ , τότε μάλιστα ἐξυγραίνω πλέω καί δυσχείμερος γίγνομαι . Ποσειδῶν οὖν καί Ἥρα καί Άθης - νάω διά οὗτος βούλομαι συνδέω ὁ Ζεύς φημί , ἐμφαίνω , ὡς φημί , ὁ χειμερινός κατάστασις , ἐν ὅς συμβαίνω ὁ ψυχρός πικρός - τέστερον εἰμί ὁ θερμός . ἀλλά ὁ Θέτις ἀνάγω ὁ ἥλιος ἐπί ὁ βόρειος φαίνω ὥσπερ βοηθέω ὁ Διί . εἰκότως δέ ἑκατόγχειρος οὗτος φημί , ὅτι πᾶς τρέφω καί αὐξάνω καί φύω , καθάπερ πολ - Λαΐς ὁμοῦ χείρ ἐργάζομαι . ὅς πατήρ δέ ἀγαθός , ὁ Ζεύς · Ἀπόλλων γάρ φημί ὁ ἥλιος .