scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 4.23.106
259 . νηῶν ] τοῦ τόπου ἔνθα ἤσαν · ἐν νεωλκηθείσῃ γὰρ νηὶ οὐδὲν τίθεται , οὐδὲ διατρίβει τις ἐν αὐτῇ · φησὶ γοῦν “ οἰσέμεναι κλισίηθεν . ” * Πορφυρίου . ἐκ τούτου δείκνυται ὁ Ὅμηρος , ὁπόταν τὸ γένος προείπῃ τὸ συνεκτικόν τινων , ἐπιφέρειν εἴωθε καὶ τὰ περιεχόμενα εἴδη , οὐ μέντοι διὰ τοῦ διαζευκτικοῦ συνδέσμουλῆς οὐκ ἔστι συναγωγὸς , διὰ δὲ τοῦ συμ - πλεκτικοῦ καὶ ἀναφορικοῦ καὶ ὑπάρχειν πάντα σημαίνοντος , ὥσπερ ἐν τούτοις ( Il . 23 , 259 ) “ νηῶν δʼ ἔκφερʼ ἄεθλα ” τὸ γενικὸν τοῦτο . τὰ δὲ εἴδη “ λέβητάς τε τρίποδάς τε , ἵππους θʼ ἡμιόνους τε βοῶν τʼ ἴφθιμα κάρηνα , ἠδὲ γυναῖκας ἐῦζώνους πολιόν τε σίδηρον . ” πάλιν εἰπὼν ( Od . 3 , 274 ) “ πολλὰ δʼ ἀγάλματʼ ἀνῆψεν ” ἐπάγει τὸ εἶδος “ ὑφάσματά τε χρυσόν τε ” καὶ πάλιν εἰπὼν ( Od . 9 , 164 ) μῆλα ἐπάγει τὸ εἶδος “ ὄῖές τε καὶ αἶγες . ” ( Il.2,194 ) πάλιν φυτὸν είπν(Od . 24,246 ) ἐπάγει“οὐ συκῆ , οὐκ ἄμπελος , οὐ μὲν ἐλαίη , οὐκ ὄχνη , οὐ πρασιή τοι ἄνευ κομιδῆς κατὰ κῆπον . ” πρὸς μὲν τὸ φυτὸν ἀπέδωκε τὴν συκῆν καί τὴν ἄμπελον καὶ τὴν ἐλαίαν καὶ τὴν ὄχνην . πρὸς δὲ τὸν κῆπον ταῦτά τε καὶ τὴν πρασιάν . λέγει γὰρ αὐτός που(Od . 4 , 737 ) “ καί μοι κῆπον ἔχει πολυδένδρεον · ” κῆπος δὲ ὁ καταπνεόμενος τόπος ( Od . 7 , 119 ) “ ζεφυρίη πνείουσα τὰ . μὲν φύει , ἄλλα δὲ πέσσει ” καὶ ( Il.22,467 ) “ ἀπὸ δὲ ψυχὴν ἐκάπυσεν ” ἀντὶ τοῦ ἀπέπνευσε . πρασιὰν δὲ ἀπὸ τῶν λαχανευομένων τόπων , ἅπερ καὶ ἐπʼ ἐσχάτοις φυτεύουσιν . ( Od . 7,127 ) “ ἔνθα δὲ κοσμηταὶ πρασιαὶ κατὰ νείατον ὄρχόν . ” καὶ τὰ ἑξῆς ἔπη . τὰ μὲν οὖν συνεκτικὰ πολλῶν ὁμοῦ οὕτω , τὰ δὲ διαζευκτικὰ ( Od . 17 , 384 ) “ μάντιν ἢ ἰητῆρα κακῶν ἢ τέκτονα δούρων , ἢ καὶ θέσπιν ἀοιδόν . ” τούτοις οὖν ὅμοιον τὸ ( Il . 24 221)“τῶν οἳ μάντιες εἰσὶ θυοσκόοι , ἢ ἱερῆες . ” ὁ δὲ Λειώδης ὅτι οὐκ ἔστι μάντις δῆλον · οὐδὲν γὰρ ποιεῖ αὐτὸν προλέγοντα τοῖς μνηστῆρσιν ὥσπερ τὸν Θεοκλύμενον ( Od . 20 , 351 ) “ δειλοὶ , τί κακὸν τόδε πάσχετες νυκτὶ μὲν ὑμέων εἰλύαται κεφαλαί τε πρόσωπά τʼ ἔνερθέ τε γοῦνα ” καὶ ἐπάγει ( 355 ) “ εἰδώλων πλεῖον πρόθυρον , πλείη δὲ καὶ αὐλὴ ἱεμένων ἔρε - βόσδε , ” ὡς τῶν παρακολουθούντων αὐτοῖς δαιμόνων ἤδη ἀφισταμένων καὶ εἰς Ἅιδου ἀπιόντων , ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ Ἕκτορος ἔφη · “ λεῖπεν δέ ἑ Φοῖβος Ἀπόλλων . ” καὶ ἐπὶ τῶν ἀποθνήσκειν μελλόντων ( Il . 8 , 73 ) “ αἱ μὲν Ἀχαιῶν κῆρες ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ ἑζέσθην , Τρώων δὲ πρὸς οὐ - ρανὸν εὐρὺν ἄερθεν . ” πάλιν ( Od . 11 , 588 ) “ δένδρεα δʼ ὑψιπέτηλα κατὰ κρῆθεν χέε καρπόν . ” δένδρον τὸ γένος , οἷς ἐπάγει τὰ εἴδη “ ὄχναι καὶ ῥοιαὶ καὶ μηλέαι ἀγλαόκαρποι , ” καὶ πάλιν ( Od . 5 , 238 ) “ ὅθι δένδρεα μακρὰ πεφύκει ” καὶ ἐπάγει “ κλήθρη τʼ αἴγειρός τʼ , ἐλάτη τʼ ἦν οὐρανομήκης,ʼ καὶ εἰπὼν “ ὁ δʼ ἐρινεὸν ὀξέι χαλκῷ τάμνεν ” ἐπάγει τὸ εἰδικώτερον “ νέους ὅρπηκας,ʼ καὶ πάλιν ( Il . 10 , 297 ) “ ἀμφόνον ” εἰπὼν ἐπάγει τὰ ἐκ τοῦ φόνου “ νέκυας διά τʼ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα . ” καὶ γὰρ οἱ νέκυες καὶ τὸ αἷμα καὶ τὰ ἔντεα ἐκ τοῦ φόνου . καὶ πάλιν “ ἀλλὰ φόνος τε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν ” ( Il . 19 , 214 ) . λέγει δὲ καὶ τὸν τόπον ἔνθα οἱ φονευθέντες φόνον .
Lemmas: 259 . ναός ] ὁ τόπος ἔνθα ἀσάω · ἐν νεωλκέω γάρ ναῦς οὐδείς τίθημι , οὐδέ διατρίβω τις ἐν αὐτός · φημί γοῦν “ φέρω κλισίηθεν . ” * Πορφύριος . ἐκ οὗτος δείκνυμι ὁ Ὅμηρος , ὁπόταν ὁ γένος προεῖπον ὁ συνεκτικός τίνω , ἐπιφέρω εἴωθα καί ὁ περιέχω εἶδος , οὖον μέντοι διά ὁ διαζευκτικός συνδεσμουλη οὐ εἰμί συναγωγός , διά δέ ὁ συμ - πλεκτικός καί ἀναφορικός καί ὑπάρχω πᾶς σημαίνω , ὥσπερ ἐν οὗτος ( Il . 23 , 259 ) “ ναός δέ ἐκφέρω ἆθλος ” ὁ γενικός οὗτος . ὁ δέ εἶδος “ λέβης τε τρίπους τε , ἵππος ὁ ἡμίονος τε βοῦς τε ἴφθιμος κάρηνον , ἠδέ γυνή εὔζωνος πολιός τε σίδηρος . ” πάλιν εἶπον ( Od . 3 , 274 ) “ πολύς δέ ἄγαλμα ἀνάπτω ” ἐπάγω ὁ εἶδος “ ὕφασμα τε χρυσός τε ” καί πάλιν εἶπον ( Od . 9 , 164 ) μῆλον ἐπάγω ὁ εἶδος “ οἶς τε καί αἴξ . ” ( Il.2,194 ) πάλιν φυτόν είπν(Od . 24,246 ) ἐπάγει“οὐ συκέα , οὐ ἄμπελος , οὖον μέν ἐλαία , οὐ ὄγχνη , οὖον πρασιά ὅς ἄνευ κομιδή κατά κῆπος . ” πρός μέν ὁ φυτόν ἀποδίδωμι ὁ συκέα καί ὁ ἄμπελος καί ὁ ἐλαία καί ὁ ὄχνη . πρός δέ ὁ κῆπος οὗτος τε καί ὁ πρασιά . λέγω γάρ αὐτός που . 4 , 737 ) “ καί ἐγώ κῆπος ἔχω πολύδενδρος · ” κῆπος δέ ὁ καταπονέω τόπος ( Od . 7 , 119 ) “ ζεφυρίη πνέω ὁ . μέν φύω , ἄλλος δέ πέσσω ” καί ( Il.22,467 ) “ ἀπό δέ ψυχή καπύω ” ἀντί ὁ ἀποπνέω . πρασιά δέ ἀπό ὁ λαχανεύω τόπος , ὅσπερ καί ἐπί ἔσχατος φυτεύω . ( Od . 7,127 ) “ ἔνθα δέ κοσμητός πρασιά κατά νέατος ὄρχος . ” καί ὁ ἑξῆς ἔπος . ὁ μέν οὖν συνεκτικός πολύς ὁμοῦ οὗτος , ὁ δέ διαζευκτικός ( Od . 17 , 384 ) “ μάντις ἢ ἰατήρ κακός ἢ τέκτων δόρυ , ἢ καί Θέσπις ἀοιδός . ” οὗτος οὖν ὅμοιος ὁ ( Il . 24 εἶμι ἕ μάντις εἰμί θυοσκόος , ἢ ἱερεύς . ” ὁ δέ Λειώδης ὅτι οὐ εἰμί μάντις δῆλος · οὐδείς γάρ ποιέω αὐτός προλέγω ὁ μνηστήρ ὥσπερ ὁ Θεοκλύμενος ( Od . 20 , 351 ) “ δειλός , τίς κακός ὅδε πάσχω νύξ μέν ὑμεῖς εἰλύω κεφαλή τε πρόσωπον τε νέρθεν τε γόνυ ” καί ἐπάγω ( 355 ) “ εἴδωλον πλείων πρόθυρον , πλεῖος δέ καί αὐλή ἵημι Ἔρως - Βος , ” ὡς ὁ παρακολουθέω αὐτός δαίμων ἤδη ἀφίστημι καί εἰς Ἅιδου ἄπειμι , ὡς καί ἐπί ὁ Ἕκτωρ φημί · “ λείπω δέ ὅς Φοῖβος Ἀπόλλων . ” καί ἐπί ὁ ἀποθνήσκω μέλλω ( Il . 8 , 73 ) “ ὁ μέν Ἀχαιός κῆρ ἐπί χθών πουλυβότειρα ἕζομαι , Τρώς δέ πρός οὖον - ῥαίνω εὐρύς ἀείρω . ” πάλιν ( Od . 11 , 588 ) “ δένδρον δέ ὑψιπέτηλος κατά κρῆθεν χέω καρπός . ” δένδρον ὁ γένος , ὅς ἐπάγω ὁ εἶδος “ ὄχνη καί ῥοιά καί μηλέα ἀγλαόκαρπος , ” καί πάλιν ( Od . 5 , 238 ) “ ὅθι δένδρον μακρός φύω ” καί ἐπάγω “ κλήθρα τε αἴγειρος τε , ἐλάτη τε εἰμί οὐρανομήκης καί εἶπον “ ὁ δέ ἐρινεός ὀξύς χαλκός τέμνω ” ἐπάγω ὁ εἰδικός “ νέος ὅρπηκας,ʼ καί πάλιν ( Il . 10 , 297 ) “ ἀμφόνον ” εἶπον ἐπάγω ὁ ἐκ ὁ φόνος “ νέκυς διά τε ἔντεα καί μέλας αἷμα . ” καί γάρ ὁ νέκυς καί ὁ αἷμα καί ὁ ἔντεα ἐκ ὁ φόνος . καί πάλιν “ ἀλλά φόνος τε καί αἷμα καί ἀργαλέος στόνος ἀνήρ ” ( Il . 19 , 214 ) . λέγω δέ καί ὁ τόπος ἔνθα ὁ φονεύω φόνος .