scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 3.6.98
200 . καὶ κεῖνος ] ὥσπερ καὶ οἱ ἀπόγονοι αὐτοῦ Ἴσανδρος καὶ Λαοδάμεια , ἢ ὡς οἱ ὑπʼ αὐτοῦ ἀναιρεθέντες . * τίς ἡ αἰτία , φασὶ , τοῦ τὸν Βελλεροφόντην ἀπεχθῆ θεοῖς γενέσθαι καὶ τὴν τῶν ἀνθρώπων συναναστροφὴν ἐκκλίνειν ; καὶ πρὸς τίνα ἔχει τὴν ἀναφορὰν τὸ “ ἀλλʼ ὅτε δὴ καὶ κεῖνος ἀπήχθετο πᾶσι θεοῖσιν , ἤτοι ὁ καππεδίον τὸ ἀλήϊον οἶος ἀλᾶτο ; ” τόν θʼ ἑαυτοῦ πρόγονον πῶς οὐκ ἀφρόνως ὁ Γλαῦκος ἀπεχθῆ γενέσθαι θεοῖς καταγγέλλει , ἀφʼ οὗ τὴν τῆς ξενίας φιλίαν καταβάλλεσθαι ἔμελλεν ; ῥητέον δὲ ὅτι οὐδέπω γνωρισθεὶς ὁ Γλαῦκος Διομήδει , καὶ ὡς προγονικὴν ἔχων πρὸς αὐτὸν φιλίαν , ὑπεύθυνός ἐστιν ἁπλϊκώτερον διηγούμενος τὰ κατὰ τὸν πάππον καὶ ἀληθέστερον μᾶλλον ἢ κεχαρισμένως . ὥσπερ δʼ ἐν ἀρχῇ διέσυρε τὰ ἀνθρώπινα , τὸ φρύαγμα τοῦ Διομήδους καθαι - ρῶν “ Τυδείδη μεγάθυμε , τίη—ἠδ᾿ ἀπολήγει , ” οὕτω καθαιρεῖ διʼ οἰκείων παραδειγμάτων . ἢ μήποτε τῶν καθόλου ῥηθέντων περὶ ἀνθρώ - πων ἐν τοῖς πρόσθεν πίστις ἡ περὶ τόν πρόγονον μεταβολὴ ἐκ το - σαύτης ἀρετῆς καὶ εὐδαιμονίας γενομένη . ἐκεῖνο δὲ πάλιν ὅπερ ἔπρεπε τῷ ἀπογόνῳ γεγονέναι τὴν συμφορὰν , οὐκ ἀπεκάλυψε . μήποτʼ οὖν ὥς φαμεν “ ἀλλʼ ὅτε δὴ καὶ κεῖνος , ” ἀναφορὰν εἰς τὰ καθόλου περὶ τῶν ἀνθρώπων ῥηθέντα , ὡς θάλλει τε ὁμοῦ καὶ πάλιν μαραίνεται . κἀκεῖνος οὖν ὅτε τὰ ἀνθρώπινα πάσχειν ἔμελλε καὶ ταῖς τύχαις ἐνίσχεσθαι ταῖς ἀνθρωπίναις , μεταβέβληκεν . ἐπειδὴ τὰς μὲν εὐτυχίας εἰώθασιν ἀναφέρειν εἰς τὸ θεοφιλὲς , τὰς δὲ δυστυχίας εἰς ἀπέχθειαν θεῶν , τὴν μεταβολὴν ἐπὶ τὸ χεῖρον τοῦ Βελλεροφόντου εἰκότως εἰς ἀπέχθειαν θεῶν ἀνατέθεικεν . ὅτι δὲ πολλή τις ἡ κατʼ αὐτὸν μεταβολὴ γέγονε δηλοῖ ἃ καταλέγει δυστυχήματα αὐτοῦ · Ἴσανδρον μὲν γὰρ τὸν υἱὸν αὐτοῦ Ἄρης μαρνάμενον Σολύμοισι κατέκτανε , Λαιδάμειαν δὲ τὴν θυγατέρα χωσαμένη χρυσήνιος Ἄρτεμις ἔκτα . οὐκ ἀπεικὸς οὖν ὑπερπαθή - σαντα αὐτὸν ἐπὶ τῇ τῶν τέκνων ἀπωλείᾳ φιλέρημον γενέσθαι , καί πενθοῦντα ἀνακαλεῖσθαι τοὺς θεοὺς ὡς θεομισῆ γενόμενον . ἅπερ οὖν ἐκεῖνος δυστυχῆ περὶ ἑαυτοῦ κατακέκρικε , ταῦτʼ εἰς τὰ γένη διαδοθέντα εἰκὸς ἦν μὴ ἀγνοῆσαι τὸν ἔκγονον . ἄμεινον γὰρ διὰ τὰ τέκνα φάναι τὸ τῆς λύπης μέγεθος γενέσθαι ἢ νόσῳ ἀνενέγκαι τὴν αἰτίαν τῇ τῶν μελαγχολώντων , οἳ φιλέρημοι γίνονται καὶ τὰς λεωφόρους ἐκτρέπονται λυπούμενοι ἐπὶ μηδενὶ λύπης ἀξίῳ . Ἀντίμαχος δὲ ἐν τῇ Λυδῇ , ὅτι τοὺς Σολύμους ἀνεῖλε θεοῖς ὄντας προσφιλεῖς , διὰ τοῦτο μισηθῆναι αὐτόν φησιν ὑπὸ τῶν θεῶν . Λέων δὲ ἐν τοῖς Χρυσαορικοῖς γεγράφθαι φησὶν ὡς ἀπήχθετο πᾶσι θεοῖς , Προίτῳ μὲν διαβεβλημένος ὑπὸ τῆς γυναικὸς ἀδίκως , Ἰοβάτῃ δὲ ἢ Ἀμφιάνακτι ἐκ τῶν γραμμάτων · τούτῳ δʼ ἀκόλουθον εἶναι καὶ τὸ πάτον ἀνθρώπων ἀλεείνων . φασὶ δὲ τοὺς ὕστερον Πισίδας κληθέν - τας σολύμους πρότερον κεκλῆσθαι .
Lemmas: 200 . καί ἐκεῖνος ] ὥσπερ καί ὁ ἀπόγονος αὐτός Ἴσανδρος καί Λαοδάμεια , ἢ ὡς ὁ ὑπό αὐτός ἀναιρέω . * τίς ὁ αἰτία , φημί , ὁ ὁ Βελλεροφόντης ἀπεχθής θεός γίγνομαι καί ὁ ὁ ἄνθρωπος συναναστροφή ἐκκλίνω ; καί πρός τίς ἔχω ὁ ἀναφορά ὁ “ ἀλλά ὅτε δή καί ἐκεῖνος ἀπεχθάνομαι πᾶς θεός , ἤτοι ὁ καταπεδάω ὁ ἀλἥιον οἶος ἀλάομαι ; ” ὁ ὁ ἑαυτοῦ πρόγονος πῶς οὐ ἄφρων ὁ Γλαῦκος ἀπεχθής γίγνομαι θεός καταγγέλλω , ἀπό ὅς ὁ ὁ Ξενίας φίλιος καταβάλλω μέλλω ; ῥητέος δέ ὅτι οὐδέπω γνωρίζω ὁ Γλαῦκος Διομήδης , καί ὡς προγονικός ἔχω πρός αὐτός φίλιος , ὑπεύθυνος εἰμί ἁπλϊκώτερον διηγέομαι ὁ κατά ὁ πάππος καί ἀληθής μᾶλλον ἢ χαρίζομαι . ὥσπερ δέ ἐν ἀρχή διασύρω ὁ ἀνθρώπινος , ὁ φρύαγμα ὁ Διομήδης καθαι - ῥόος “ Τυδεΐδης μεγάθυμος , τίη—ἠδ᾿ ἀπολήγω , ” οὗτος καθαιρέω διά οἰκέω παράδειγμα . ἢ μήποτε ὁ καθόλου εἴρω περί ἀνθρώ - πάω ἐν ὁ πρόσθεν πίστις ὁ περί ὁ πρόγονος μεταβολή ἐκ ὁ - σεαυτοῦ ἀρετή καί εὐδαιμονία γίγνομαι . ἐκεῖνος δέ πάλιν ὅσπερ πρέπω ὁ ἀπόγονος γίγνομαι ὁ συμφορά , οὐ ἀποκαλύπτω . μήποτε οὖν ὅς φημί “ ἀλλά ὅτε δή καί ἐκεῖνος , ” ἀναφορά εἰς ὁ καθόλου περί ὁ ἄνθρωπος εἴρω , ὡς θάλλω τε ὁμοῦ καί πάλιν μαραίνω . ἐκεῖνος οὖν ὅτε ὁ ἀνθρώπινος πάσχω μέλλω καί ὁ Τύχη ἐνίσχω ὁ ἀνθρώπινος , μεταβάλλω . ἐπεί ὁ μέν εὐτυχία εἴωθα ἀναφέρω εἰς ὁ θεοφιλής , ὁ δέ δυστυχία εἰς ἀπέχθεια θεός , ὁ μεταβολή ἐπί ὁ χείρων ὁ Βελλεροφόντης εἰκότως εἰς ἀπέχθεια θεός ἀνατίθημι . ὅτι δέ πολύς τις ὁ κατά αὐτός μεταβολή γίγνομαι δηλόω ὁ καταλέγω δυστύχημα αὐτός · Ἴσανδρος μέν γάρ ὁ υἱός αὐτός Ἄρης μάρναμαι Σόλυμοι κατακτείνω , Λαιδάμειαν δέ ὁ θυγάτηρ χόω χρυσήνιος Ἄρτεμις κτείνω . οὐ ἀπεοικώς οὖν ὑπερπαθέω - ὁδόω αὐτός ἐπί ὁ ὁ τέκνον ἀπώλεια φιλέρημος γίγνομαι , καί πενθέω ἀνακαλέω ὁ θεός ὡς θεομισής γίγνομαι . ὅσπερ οὖν ἐκεῖνος δυστυχής περί ἑαυτοῦ κατακρίνω , αὐτός εἰς ὁ γένος διαδίδωμι εἰκός εἰμί μή ἀγνοέω ὁ ἔκγονος . ἀγαθός γάρ διά ὁ τέκνον φαίνω ὁ ὁ λύπη μέγεθος γίγνομαι ἢ νόσος ἀναφέρω ὁ αἴτιος ὁ ὁ μελαγχολάω , ἕ φιλέρημος γίγνομαι καί ὁ λεωφόρος ἐκτρέπω λυπέω ἐπί μηδείς λύπη ἄξιος . Ἀντίμαχος δέ ἐν ὁ Λυδός , ὅτι ὁ Σόλυμοι ἀναιρέω θεός εἰμί προσφιλής , διά οὗτος μισέω αὐτός φημί ὑπό ὁ θεός . Λέων δέ ἐν ὁ Χρυσαορικός γράφω φημί ὡς ἀπεχθάνομαι πᾶς θεός , Προῖτος μέν διαβάλλω ὑπό ὁ γυνή ἄδικος , Ἰοβάτης δέ ἢ Ἀμφιάναξ ἐκ ὁ γράμμα · οὗτος δέ ἀκόλουθος εἰμί καί ὁ πάτος ἄνθρωπος ἀλεείνω . φημί δέ ὁ ὕστερος Πισίδης καλέω - ὅς σόλυμος πρότερος καλέω .