scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 6.18.187
356 . Ζεὺς δʼ Ἥρην ] κατὰ τὸ σιωπώμενον ἐξ Ἴης εἰς Ὄλυμπον γέγονεν ὁ Ζεύς . ἄλλως : Ζεὺς δ᾿ Ἥρην ] Ζηνοδώρῳ τῷ συγγράψαντι περὶ τῆς Ὁμήρου συνηθείας τὰ δέκα βιβλία συγγέγραπται καὶ περὶ τούτου τοῦ τόπου · ἐν συγγράμματι πειρᾶται ἀποδεικνύειν διεσκευασμένον τόπον τοῦτον ἐπῶν ιγ΄ . πρῶτον γάρ φησι τὰς εἰσαγομένας τῶν θεῶν ὁμιλίας οὐκ ἐκτὸς τῆς ὑποθέσεως παραλαμβάνεσθαι , ἀλλὰ ἢ ὑπὲρ διδαχῆς τινὸς τῶν εἰς τὴν Ἰλιάδα συντελούντων πραγμάτων ἢ καὶ ὑπὲρ ἐπιδείξεως ἱστορίας παλαιᾶς , οἷον τὴν Διώνην πρὸς Ἀφροδίτην λέγουσαν “ τέτ - λαθι , τέκνον ἐμόν—πολλοὶ γὰρ δὴ τλῆμεν — 〈 τλῆ μὲν 〉 Ἄρης’ ( Il . 5 . 382 sqq . ) — ἱστορίαν γὰρ παλαιὰν ἐκτίθεται — 〈 καὶ 〉 τὴν Ἀθηνᾶς πρὸς Δία ἐπικερτόμησιν , “ Ζεῦ πάτερ , ἦ ῥά τι μοι κεχολώσεαι , ὅττι κεν εἴπω ; ἦ μάλα δή τινα Κύπρις Ἀχαιιάδων ἀνιεῖσα ( ib . 421 , 2 ) , ὑπὲρ διδαχῆς ὅτι ὑπὸ Ἀφροδίτης ἠπατήθη ἡ Ἑλένη · ἀλλὰ καὶ τὰς ἄλλας ὁμιλίας τῶν θεῶν οὐκ εἰκῆ παραλαμβάνεσθαί φησιν . ταύτην δὲ οὕτε ἱστορίαν τινά φησι λέγειν οὔτε τοῖς ὑποκειμένοις πράγμασι πλέον τι προστιθέναι , ἔπειτα μέλλοντα τὸν Ὅμηρον διατίθεσθαι τὰ παρὰ Ἠφαίστου πρὸς Θέτιν οὐκ ἂν πρὸ ταύτης ἄλλην διάλεξιν θεῶν παραλαβεῖν , ποικίλλειν ὅλως σπουδάζοντα τὴν ποίησιν , καὶ ἀπὸ μὲν τῶν ἀνθρωπίνων ἐπὶ τὰ θεῖα , ἀπὸ δὲ τῶν θείων ἐπὶ τὰ ἀνθρώπινα με - ταβάλλειν εἰωθότα · οὐκ ἂν οὖν ἐπαλλήλως τὰ ὅμοια διατίθεσθαι . εἶτα 〈 ἀνόητον τὸ 〉 λέγειν “ ἔπρηξας καὶ ἔπειτα ” ( 357 ) ὡς ἐκ πείσματος παρηκολουθηκότα τοῖς γενομένοις · οὐδὲ γὰρ ῥητῶς δεδηλωκέναι τὸν ποιητὴν ὅτι ταῦτα ὕστερον ἔμαθεν ὁ Ζεύς , ὥσπερ ἐν τῇ A ( 522 ) “ ἀλλὰ σὺ μὲν—αὖτις ἀπόστιχε , μή σε νοήσῃ Ἥρῆ ” εἶτα “ οὐδέ μιν Ἥρη ἠγνοίησεν ἰδοῦσα ” ( ib . 536,7 ) . ἔπειτα ἄλογον , τῇ μὲν Ἥρᾳ χαλεπαί - νειν αὐτὸν ἐπὶ τῇ τῆς Ἴριδος ἀποστολῇ , τῇ δὲ Ἀθηνᾷ μηδὲ κατὰ βραχὺ τῇ καὶ συμπαραστάσῃ Ἀχιλλεῖ καὶ τὸ πῦρ δειξάσῃ πρὸς κατάπληξιν τῶν πολεμίων , ὁπότε γε ἔμπροσθεν ( Il . 8 . 407 ) τῇ μὲν Ἥρᾳ συγγι - νώσκειν φησὶ τὸν Δία , τῇ δὲ Ἀθηνᾷ χαλεπαίνειν πλέον . ἔτι τε πολλὴν 〈 τὴν ⟩ ἀλογίαν φαίνεσθαι , εἰ παρὰ καιρὸν ἡλίου δύνοντος ὑπὸ Ἥρας ( 239 ) οὐδὲν περὶ τούτου ἐγκαλεῖ ὁ Ζεὺς παρεγχειρουμένης τῆς τοῦ κόσμου τάξεως . πῶς τε οὐκ ἐναντίον φάσκειν περὶ Διὸς “ μίσησεν δʼ ἄρα μιν δηίων κυσὶ κύρμα γενέσθαι Τρῳῇσιν · τῷ καί 〈 οἱ 〉 ἀμυνέμεν ὦρσεν ἑταίρους ” ( Il . 17 . 272 , 3 ) , νῦν δὲ ἐπὶ τῇ σωτηρίᾳ αὐτοῦ ἀγανακτεῖν ; οὐδὲν γὰρ ἄλλο πέπρακται ἐκ τῆς Ἀχιλλέως ἀναστά - σεως ἢ τοῦτο μόνον τὸ μηδὲν παθεῖν τὸ σῶμα . πῶς τε τὴν ἀπὸ τῆς Ἴδης μετάβασιν τοῦ Διὸς οὐ δεδήλωκεν ; ἀλλὰ τοῦτο ἐν ἄλλοις στίχοις μὴ ἀμφισβητούμενον οὐχ ἱκανὸν πρὸς κατηγορίαν · συγχω - ρητέον 〈 γὰρ 〉 κατὰ τὸ σιωπώμενον τοῦτο γεγενῆσθαι · ὅπου δὲ τἆλλα σαθρά ἐστι καὶ ὕποπτα , καὶ τοῦτο ὕποπτον . γε μὴν ἀπολογία τῆς Ἥρας καὶ ἀνοήτως ἔχει · δέον γὰρ προβάλλεσθαι , ὅτι κακὸν οὐδὲν εἰργάσατο τοὺς Τρῶας σώσασα τὸν Πάτροκλον , ὅπερ καὶ τῷ Διὶ ἐκεχάριστο , φησὶν “ οὐκ ὄφελον Τρώεσσι κοτεσσαμένη κακὰ ῥάψαι ” ( 367 ) · οὐδὲν γὰρ ἄλλο πράττει νῦν ἢ συκοφαντεῖ ἑαυτήν . ταῦτα ὡς ἐν κεφαλαίοις ὑπὸ τοῦ Ζηνοδώρου συγγέγραπται . ἀφαιρουμένων δὲ τῶν ιγ΄ στίχων τὰ λοιπὰ ἔχει ἁρμονίαν .
Lemmas: 356 . Ζεύς δέ Ἥρα ] κατά ὁ σιωπάω ἐκ Ἴας εἰς Ὄλυμπος γίγνομαι ὁ Ζεύς . ἄλλως : Ζεύς δέ Ἥρα ] Ζηνόδωρος ὁ συγγράφω περί ὁ Ὅμηρος συνήθεια ὁ δέκα βιβλίον συγγράφω καί περί οὗτος ὁ τόπος · ἐν σύγγραμμα πειράω ἀποδείκνυμι διασκευάζω τόπος οὗτος ἔπος ἰ . πρῶτος γάρ φημί ὁ εἰσάγω ὁ θεός ὁμιλία οὐ ἐκτός ὁ ὑπόθεσις παραλαμβάνω , ἀλλά ἢ ὑπέρ διδαχή τις ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς συντελέω πρᾶγμα ἢ καί ὑπέρ ἐπίδειξις ἱστορία παλαιός , οἷος ὁ Διώνη πρός Ἀφροδίτη λέγω “ τέτ - λανθάνω , τέκνον ἐμόν—πολλοὶ γάρ δή ἔτλην — 〈 ἔτλην μέν 〉 Ἄρης ( Il . 5 . 382 sqq . ) — ἱστορία γάρ παλαιός ἐκτίθημι — 〈 καί 〉 ὁ Ἀθηνᾶ πρός Ζεύς ἐπικερτόμησις , “ Ζεύς πατήρ , εἰμί ἄρα τίς ἐγώ χολόω , ὅτι ἄν εἶπον ; εἰμί μάλα δή τις Κύπρις Ἀχαιιάς ἀνίημι ( ib . 421 , 2 ) , ὑπέρ διδαχή ὅτι ὑπό Ἀφροδίτη ἀπατάω ὁ Ἑλένη · ἀλλά καί ὁ ἄλλος ὁμιλία ὁ θεός οὐ εἰκῇ παραλαμβάνω φημί . οὗτος δέ ἵημι ἱστορία τις φημί λέγω οὔτε ὁ ὑπόκειμαι πρᾶγμα πλέω τίς προστίθημι , ἔπειτα μέλλω ὁ Ὅμηρος διατίθημι ὁ παρά Ἥφαιστος πρός Θέτις οὐ εἄν πρό οὗτος ἄλλος διάλεξις θεός παραλαμβάνω , ποικίλλω ὅλως σπουδάζω ὁ ποίησις , καί ἀπό μέν ὁ ἀνθρώπινος ἐπί ὁ θεῖον , ἀπό δέ ὁ θεῖον ἐπί ὁ ἀνθρώπινος ἐγώ - ταβάλλω εἴωθα · οὐ εἄν οὖν ἐπάλληλος ὁ ὅμοιος διατίθημι . εἶτα 〈 ἀνόητος ὁ 〉 λέγω “ πράσσω καί ἔπειτα ” ( 357 ) ὡς ἐκ πεῖσμα παρακολουθέω ὁ γίγνομαι · οὐδέ γάρ ῥητός δηλόω ὁ ποιητής ὅτι οὗτος ὕστερος μανθάνω ὁ Ζεύς , ὥσπερ ἐν ὁ A ( 522 ) “ ἀλλά σύ μένας ἀποστείχω , μή σύ νοέω Ἥρα ” εἶτα “ οὐδέ ὅς Ἥρα ἀγνοέω ὁράω ” ( ib . 536,7 ) . ἔπειτα ἄλογος , ὁ μέν Ἥρα χαλεπός - νέος αὐτός ἐπί ὁ ὁ Ἶρις ἀποστολή , ὁ δέ Ἀθηνᾶ μηδέ κατά βραχύς ὁ καί συμπαράσταση Ἀχιλλεύς καί ὁ πῦρ δείκνυμι πρός κατάπληξις ὁ πολέμιος , ὁπότε γε ἔμπροσθεν ( Il . 8 . 407 ) ὁ μέν Ἥρα συγγι - νώσκειν φημί ὁ Ζεύς , ὁ δέ Ἀθηνᾶ χαλεπαίνω πλέω . ἔτι τε πολύς 〈 ὁ ⟩ ἀλογία φαίνω , εἰμί παρά καιρός ἥλιος δύω2 ὑπό Ἥρα ( 239 ) οὐδείς περί οὗτος ἐγκαλέω ὁ Ζεύς παρεγχειρέω ὁ ὁ κόσμος τάξις . πῶς τε οὐ ἐναντίος φάσκω περί Ζεύς “ μισέω δέ ἄρα ὅς δάϊος κύων κύρμα γίγνομαι Τρώϊος · ὁ καί 〈 ὁ 〉 ἀμύνω ὄρνυμι ἑταῖρος ” ( Il . 17 . 272 , 3 ) , νῦν δέ ἐπί ὁ σωτηρία αὐτός ἀγανακτέω ; οὐδείς γάρ ἄλλος πράσσω ἐκ ὁ Ἀχιλλεύς Ἀναστᾶ - σέως ἢ οὗτος μόνος ὁ μηδείς πάσχω ὁ σῶμα . πῶς τε ὁ ἀπό ὁ Ἴδη μετάβασις ὁ Ζεύς οὖον δηλόω ; ἀλλά οὗτος ἐν ἄλλος στίχος μή ἀμφισβητέω οὐ ἱκανός πρός κατηγορία · συγχέω - ῥητέον 〈 γάρ 〉 κατά ὁ σιωπάω οὗτος γίγνομαι · ὅπου δέ ἄλλος σαθρός εἰμί καί ὕποπτος , καί οὗτος ὕποπτος . γε μήv ἀπολογία ὁ Ἥρα καί ἀνόητος ἔχω · δήω γάρ προβάλλω , ὅτι κακός οὐδείς ἐργάζομαι ὁ Τρώς σῴζω ὁ Πάτροκλος , ὅσπερ καί ὁ Ζεύς χαρίζομαι , φημί “ οὐ ὀφείλω Τρώς κοτέω κακός ῥάπτω ” ( 367 ) · οὐδείς γάρ ἄλλος πράσσω νῦν ἢ συκοφαντέω ἑαυτοῦ . οὗτος ὡς ἐν κεφάλαιος ὑπό ὁ Ζηνόδωρος συγγράφω . ἀφαιρέω δέ ὁ ἰ στίχος ὁ λοιπάς ἔχω ἁρμονία .