scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 5.1.163
223 . * ἀταρτηροῖς ] πλεονάζει ἡ τᾱρ , ὡς τὸ ἐπιτάρ〈ρ〉οθος . 225 . ** ⟨ κραδίην δ᾿ ἐλάφοιο ⟩ ] λέγεται καρδίαν μὴ ἔχειν τὸ ἐλάφιον . μᾶλλον δὲ χολὴν οὐκ ἔχει ἐν τῷ ἥπατι περικειμένην ἡ ἔλαφος . οἰνοβαρές ] Ἰσοκράτης ( 4 . 142 ) Κόνωνι τῷ Ἀθηναίων στρατηγῷ τρία μαρτυρεῖ , ἐπιμέλειαν πίστιν ἐμπειρίαν πολέμου . τούτων τὰ ἐναντία κατανοήσας—ἐξ οἰνοποσίας γὰρ ἀμέλεια , ἀπιστία δὲ ἐξ ἀναιδείας , καὶ πολέμων ἀπειρίαν ἐργάζεται δειλία—δειλὸν μὲν καὶ τρίτον ἐν Ἰλιάδι ( 7 . 179 ) φαίνεται λέγων ʼφεύγωμεν σὺν νηυσί ” ( Il.2.140 , 9 . 27 ) , μέθυσον δὲ διὰ τὸ “ πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι ” ( Il . 9 . 71 ) καὶ “ σὸν δὲ πλεῖον δέπας αἰεί ” παρʼ Ἀτρείδῃσι ( Il . 4 . 262 ) καὶ Εὔνηος “ χίλια μέτρα ” αὐτοῖς ἀποστέλλει ( Il . 7 . 471 ) καὶ “ Τρώων δʼ ἄνδρα ἕκαστον ἑλοίμεθα οἰνοχοεύειν ” ( Il . 2 . 127 ) . μάλιστα μέν〈τοι ⟩ ἐπιμένει τῷ ἀναιδεῖ , ὅπου μὲν λέγων “ ἀλλὰ σοὶ ὦ μέγʼ ἀναιδές ” ( 158 ) , ὅπου δὲ “ ἀναιδείην ἐπιειμένε ” ( 149 ) , πῇ δὲ “ σοί τε κυνῶπα ” ( 159 ) , ἐπεὶ προμεμαρτύρηται αὐτοῦ τὸ τῆς θέας ἰταμὸν ἐν τῷ πρὸς Κάλχαντα διαλόγῳ “ ὅσσε δέ οἱ πυρὶ λαμ - πετόωντι ἐίκτην ” ( 104 ) καὶ “ κάκʼ ὀσσόμενος προσέειπεν ” ( 105 ) . φύσει δὲ ἀλλήλαις αἱ κακίαι , ὡς καὶ αἱ ἀρεταί , παρέπονται . καὶ ἄλλως : εἰώθασιν οἱ ἄνθρωποι τὰ πλεονεκτήματα πολλάκις ὡς ἐλαττώματα προάγειν “ στρεπτὴ δὲ γλῶσσʼ ἐστὶ βροτῶν ” ( Il . 20 . 248 ) · ἐπειδὴ γὰρ τοῖς βασιλεῦσι πλεῖον δέπας οἴνου παρέκειτο ἀξιώματος χάριν , τοῦτο εἰς μέθην ὀνειδίζει τῷ βασιλεῖ · τὸ δὲ ἰταμὸν τῶν βασιλέων καὶ δυσπαράκλητον ἀναίδειαν εἶπεν · ἐπεὶ δὲ καὶ προ - κινδυνεύειν τῆς φάλαγγος οὐκ οἰκεῖόν ἐστι βασιλεῖ , τοῦτο δειλίαν ἐκάλεσεν . οὐκ οἰητέον δὲ τοιοῦτον εἶναι τὸν Ἀγαμέμνονα οἷον νῦν λοι - δορεῖ , ὃν Ἕλληνες ἐν τοῖς πρώτοις ἠρίθμουν ( Il . 7 . 179 ) “ ἢ Αἴαντα λαχεῖν ἢ Τυδέος υἱὸν ἢ αὐτὸν βασιλῆα πολυχρύσοιο 〈 Μυ - κήνης ) · ” οὐχ ὅτι τρίτος ἦν κατʼ ἀρετὴν Ἀγαμέμνων , τρίτον αὐτὸν ἀριθμοῦσιν , ἀλλʼ ὡς ἧττον διὰ τὴν ἀρχὴν κινδυνεύειν ὀφείλοντα . εἴς τε τὸ πρὸς Ἕκτορα μονομάχιον “ ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν ⟨ Ἀγαμέμνων ” Il . 7 . 162 〉 . ἀλλὰ καὶ τὴν ἀριστείαν αὐτοῦ ταῖς ἄλλαις παραβάλλων μείζονα 〈 ἄν ⟩ τις εὕροι . Διομήδης μὲν γὰρ ἠρίστευσεν ἔτι τῶν Τρώων ἀγνοούντων τὴν μῆνιν Ἀχιλλέως καὶ διὰ τὸ συνειδέναι σφίσιν αὐτοῖς τὴν τῶν ὅρκων παράβασιν κατεπτηχότων · τὸν δὲ Αἴαντα ὁ περὶ τῶν νεῶν κίνδυνος καὶ ἡ τῆς σωτηρίας ἀπόγνωσις διήγειρεν · καὶ Πάτροκλος ἠρίστευσεν Ἀχιλλεὺς νομιζόμενος · Ἀχι - λεὺς δὲ αὐτοῖς φοβερὸς ὤφθη διὰ τὴν τῶν θείων ὅπλων εὐπρέπειαν . Ἀγαμέμνονι δὲ ἡσσήθησαν νικῶντες τῇ προτεραίᾳ μάχῃ καὶ ἐπαυ - λιζόμενοι ταῖς ναυσὶ τῶν πολεμίων . διὰ τοῦτο Ἕκτωρ μὲν Πατρόκλῳ καὶ Ἀχιλλεῖ καὶ Διομήδει θαρρῶν εἰς μάχην ἔρχεται , ἐκκλίνει δὲ Ἀγαμέμνονα . ἀλλὰ καὶ ὁ Ζεὺς αὐτῷ παραινεῖ “ ὄφρα μέν κεν ὁρᾶς Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν—ἐν προμάχοισι—τόφρʼ ὑπόεικε μάχης ” ( Il . 11 . 203 ) .
Lemmas: 223 . * ἀταρτηρός ] πλεονάζω ὁ τάρ , ὡς ὁ επιταρ〈ρ〉οανθος . 225 . ** ⟨ Καρδία δέ ἔλαφος ⟩ ] λέγω Καρδία μή ἔχω ὁ Ἐλάφιον . μᾶλλον δέ χολή οὐ ἔχω ἐν ὁ ἧπαρ περίκειμαι ὁ ἔλαφος . οἰνοβαρής ] Ἰσοκράτης ( 4 . 142 ) Κόνων ὁ Ἀθηναῖος στρατηγός τρεῖς μαρτυρέω , ἐπιμέλεια πίστις ἐμπειρία πόλεμος . οὗτος ὁ ἐναντίος κατανοέω οἰνοποσία γάρ ἀμέλεια , ἀπιστία δέ ἐκ ἀναίδεια , καί Πολέμων ἀπειρία ἐργάζομαι δειλία—δειλὸν μέν καί τρίτος ἐν Ἰλιάς ( 7 . 179 ) φαίνω λέγω φεύγω σύν ναῦς ” ( Il.2.140 , 9 . 27 ) , μεθύσκω δέ διά ὁ “ πλέως ὅς οἶνος κλισία ” ( Il . 9 . 71 ) καί “ σός δέ πλείων δέπας ἀεί ” παρά Ἀτρείδης ( Il . 4 . 262 ) καί Εὔνηος “ χίλιοι μέτρον ” αὐτός ἀποστέλλω ( Il . 7 . 471 ) καί “ Τρώς δέ ἀνήρ ἕκαστος αἱρέω οἰνοχοεύω ” ( Il . 2 . 127 ) . μάλιστα μέντος ⟩ ἐπιμένω ὁ ἀναιδής , ὅπου μέν λέγω “ ἀλλά σύ εἰμί μέγας ἀναιδής ” ( 158 ) , ὅπου δέ “ ἀναίδεια ἐπιέννυμι ” ( 149 ) , πῇ δέ “ σύ τε κυνώπης ” ( 159 ) , ἐπεί προμαρτυρέω αὐτός ὁ ὁ θέα ἰταμός ἐν ὁ πρός Κάλχας διάλογος “ ὅσος δέ ὁ πῦρ Λαμ - πετάννυμι ἔοικα ” ( 104 ) καί “ κακός ὄσσομαι προσεῖπον ” ( 105 ) . φύσις δέ ἀλλήλων ὁ κακία , ὡς καί ὁ ἀρετή , παρέπομαι . καί ἄλλως : εἴωθα ὁ ἄνθρωπος ὁ πλεονέκτημα πολλάκις ὡς ἐλάττωμα προάγω “ στρεπτός δέ γλῶσσα εἰμί βροτός ” ( Il . 20 . 248 ) · ἐπεί γάρ ὁ βασιλεύς πλείων δέπας οἶνος παράκειμαι ἀξίωμα χάρις , οὗτος εἰς μέθη ὀνειδίζω ὁ βασιλεύς · ὁ δέ ἰταμός ὁ βασιλεύς καί δυσπαράκλητος ἀναίδεια εἶπον · ἐπεί δέ καί προ - κινδυνεύω ὁ φάλαγξ οὐ οἰκεῖος εἰμί βασιλεύς , οὗτος δειλία καλέω . οὐ οἰητέον δέ τοιοῦτος εἰμί ὁ Ἀγαμέμνων οἷος νῦν Λόι - δόρυ , ὅς Ἕλλην ἐν ὁ πρῶτος ἀριθμέω ( Il . 7 . 179 ) “ ἢ Αἴας λαγχάνω ἢ Τυδεύς υἱός ἢ αὐτός βασιλεύς πολύχρυσος 〈 Μῦς - καίνω ) · ” οὐ ὅτι τρίτος εἰμί κατά ἀρετή Ἀγαμέμνων , τρίτος αὐτός ἀριθμέω , ἀλλά ὡς κακός διά ὁ ἀρχή κινδυνεύω ὀφείλω . εἰς τε ὁ πρός Ἕκτωρ μονομάχιον “ ὄρνυμι πολύς πρῶτος μέν ἄναξ ἀνήρ ⟨ Ἀγαμέμνων ” Il . 7 . 162 〉 . ἀλλά καί ὁ ἀριστεία αὐτός ὁ ἄλλος παραβάλλω μείζων 〈 ἄν ⟩ τις εὑρίσκω . Διομήδης μέν γάρ ἀριστεύω ἔτι ὁ Τρώς ἀγνοέω ὁ μῆνις Ἀχιλλεύς καί διά ὁ σύνοιδα σφεῖς αὐτός ὁ ὁ Ὅρκος παράβασις καταπτήσσω · ὁ δέ Αἴας ὁ περί ὁ νέος κίνδυνος καί ὁ ὁ σωτηρία ἀπόγνωσις διεγείρω · καί Πάτροκλος ἀριστεύω Ἀχιλλεύς νομίζω · Ἀχι - Λᾶας δέ αὐτός φοβερός ὁράω διά ὁ ὁ θεῖον ὅπλον εὐπρέπεια . Ἀγαμέμνων δέ ἡσσάομαι Νίκη ὁ προτεραῖος μάχομαι καί παύω - λίζω ὁ ναῦς ὁ πολέμιος . διά οὗτος Ἕκτωρ μέν Πάτροκλος καί Ἀχιλλεύς καί Διομήδης θαρσέω εἰς μάχη ἔρχομαι , ἐκκλίνω δέ Ἀγαμέμνων . ἀλλά καί ὁ Ζεύς αὐτός παραινέω “ ὄφρα μέν ἄν ὁράω Ἀγαμέμνων ποιμήν ἐλαύνω προμάχοισι—τόφρʼ ὑπείκω μάχη ” ( Il . 11 . 203 ) .