scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 5.11.285
515 . ἰούς τʼ ἐκτάμνειν ] ἐμείωσέ φασι τὸν ἔπαινον , μερικὴν αὐτῷ προσθεὶς τὴν εἴδησιν · καίτοι φησὶν “ ὅς ῥα τε πάσης εὗ εἰδῇ σοφίηςʼ ” ( Il . 15 . 411 ) . οἳ μὲν οὖν φασὶν ὅτι τὸ χειρουργικὸν καὶ τὸ φαρμα - κευτικὸν εὕρητο παρὰ τοῖς παλαιοῖς · τοῦ γὰρ διαιτητικοῦ Ππποκράτης μὲν ἤρξατο , συνετέλεσε δʼ Ἡρόδικος , ραξαγόρα〈ς 〉 , λρύσιππος . ὅτι δὲ οὐκ ἴσασι τὸ διαιτητικόν , “ νοῦσον δʼ οὔπως ἔστι Διὸς μεγάλου ἀλέασθαι ” ( Od . 9 . 411 ) , ʼἀσπασίως δʼ ἄρα τόν γε θεοὶ κακότητος ἔλυσαν ” ( Od . 5 . 397 ) . ἔνιοι δέ φασιν ὡς οὐδὲ ἐπὶ πάντας τοὺς ἰατροὺς ὁ ἔπαινος οὗτός ἐστι κοινός , ἀλλὰ ἐπὶ τὸν Μαχάονα , ὃν μόνον χειρουργεῖν τινες λέγουσι — τὸν γὰρ Ποδαλείριον διαιτᾶσθαι νόσους — καὶ τεκμήριον τούτου · Ἀγαμέμνων τρωθέντος Μενελάου οὐκ ἄμφω ἐπὶ τὴν θεραπείαν καλεῖ , ἀλλὰ τὸν Μαχάονα ( Il . 4.193 ) . τοῦτο ἔοικε καὶ Ἀρκτῖνος ἐν Ἰλίου πορθήσει ( fr . 3 k . ) νομίζειν ἐν οἷς φησιν · “ αὐτὸς γάρ σφιν ἔδωκε πατὴρ—Ἐν〈ν〉οσίγαιος ἀμφοτέροις , ἕτερον δʼ ἑτέρου κυδίονʼ ἔθηκεν · τῷ μὲν κουφοτέρας χεῖρας πόρεν , ἔκ τε βέλεμνα σαρκὸς ἑλεῖν τμῆξαί τε καὶ ἕλκεα πάντʼ ἀκέσασθαι , τῷ δʼ ἄρʼ ἀκριβέα πάντ〈α 〉 ἐνὶ στήθεσσιν ἔθηκεν , ἄσκοπά τε γνῶναι καὶ ἀναλθέα ἰάσασθαι · ὅς ῥα καὶ Αἴαντος πρῶτος μάθε χωομένοιο ὄμματά τʼ ἀστράπτοντα βαρυνόμενόν τε νόημα . ” εἰ δὲ μὴ παράγει τινὰ διαιτώμενον , οὐ θαῦμα · διὰ γὰρ τὸ ἀπρεπὲς παρῆκε τὴν δίαιταν · οἷον γὰρ ἦν πυρέττοντα τὸν ἥρωα παραλαβεῖν ἢ κενούμενον τὴν γαστέρα ἢ προποτιζόμενον · ταῦτα γὰρ κωμικά , ὡς καὶ τῷ Διονυσίῳ πεποίηται ἐν Λιμῷ νοσῶν Ἡρακλῆς , Σειληνὸς δὲ κλύζειν πειρᾶται τὸν Ἡρακλέα · ἢ 〈 μόνων 〉 τῶν ἐπειγόντων πρὸς τὸν πόλεμον μέμνηται · εἰσὶ δὲ φάρμακα καί χειρουργίαι . εἰ δὲ ἀπὸ τῶν ἡττόνων ὁ ἔπαινος , καὶ τοῦτο ἰατρικῆς ἐγκώμιον , τὸ καὶ τὰ ἥττω μέρη ταύτης εἶναι πολλῶν ἀντάξια . μήποτε δὲ καὶ τὸ ἑξῆς τοῦ λόγου τοιόνδε · εἰς τὰς ναῦς ἐλαύνει τοὺς ἵππους καὶ τὸν ἰὸν ἐκτέμνει τῷ εαχάονι καὶ ἐπιπάσσει φάρμακαʼ κοίου θαῦμα “ ἰούς ” τὸν ἰὸν εἰρῆσθαι—καὶ πρόσ - ωπα γάρ φησι καὶ στήθεα—καὶ τὸ ἀπαρέμφατον ἀντὶ προστακτικοῦ .
Lemmas: 515 . ἰός τε ἐκτέμνω ] μειόω φημί ὁ ἔπαινος , μερικός αὐτός προστίθημι ὁ εἴδησις · καίτοι φημί “ ὅς ἄρα τε πᾶς ὅς οἶδα σοφία ” ( Il . 15 . 411 ) . ἕ μέν οὖν φημί ὅτι ὁ χειρουργικός καί ὁ φαρμος - κευτικὸν εὑρίσκω παρά ὁ παλαιός · ὁ γάρ διαιτητικός Ππποκράτης μέν ἄρχω , συντελέω δέ Ἡρόδικος , ραξαγόρα〈ς 〉 , λύσιππος . ὅτι δέ οὐ οἶδα ὁ διαιτητικός , “ νοῦσος δέ οὔπως εἰμί Ζεύς μέγας ἀλέω ” ( Od . 9 . 411 ) , ἀσπασίως δέ ἄρα ὁ γε θεός κακότης λύω ” ( Od . 5 . 397 ) . ἔνιοι δέ φημί ὡς οὐδέ ἐπί πᾶς ὁ ἰατρός ὁ ἔπαινος οὗτος εἰμί κοινός , ἀλλά ἐπί ὁ Μαχάων , ὅς μόνος χειρουργέω τις λέγω — ὁ γάρ Ποδαλείριος διαιτάω νόσος — καί τεκμήριον οὗτος · Ἀγαμέμνων τιτρώσκω Μενέλαος οὐ ἄμφω ἐπί ὁ θεραπεία καλέω , ἀλλά ὁ Μαχάων ( Il . 4.193 ) . οὗτος ἔοικα καί Ἀρκτῖνος ἐν Ἴλιον πορθέω ( fr . 3 k . ) νομίζω ἐν ὅς φημί · “ αὐτός γάρ σφεῖς δίδωμι πατὴρ—Ἐν〈ν〉οσίγαιος ἀμφότερος , ἕτερος δέ ἕτερος κυδίων τίθημι · ὁ μέν κοῦφος χείρ ἔπορον , ἐκ τε βέλεμνον σάρξ αἱρέω τμήγω τε καί ἕλκος πᾶς ἀκέομαι , ὁ δέ ἄρα ἀκριβής πάντος 〉 ἐν στῆθος τίθημι , ἄσκοπος τε γιγνώσκω καί ἀναλθής ἰάομαι · ὅς ἄρα καί Αἴας πρῶτος μανθάνω χώομαι ὄμμα τε ἀστράπτω βαρύνω τε νόημα . ” εἰμί δέ μή παράγω τις διαιτάω , οὖον θαῦμα · διά γάρ ὁ ἀπρεπής παρίημι ὁ δίαιτα · οἷος γάρ εἰμί πυρέσσω ὁ ἥρως παραλαμβάνω ἢ κενόω ὁ γαστήρ ἢ προποτίζω · οὗτος γάρ κωμικός , ὡς καί ὁ Διονύσιος ποιέω ἐν Λιμός νοσέω Ἡρακλῆς , Σειληνὸς δέ κλύζω πειράω ὁ Ἡρακλῆς · ἢ 〈 μόνος 〉 ὁ ἐπείγω πρός ὁ πόλεμος μιμνήσκω · εἰμί δέ φάρμακον καί χειρουργία . εἰμί δέ ἀπό ὁ κακός ὁ ἔπαινος , καί οὗτος ἰατρικός ἐγκώμιον , ὁ καί ὁ κακός μέρος οὗτος εἰμί πολύς ἀντάξιος . μήποτε δέ καί ὁ ἑξῆς ὁ λόγος τοιόσδε · εἰς ὁ ναῦς ἐλαύνω ὁ ἵππος καί ὁ ἰός ἐκτέμνω ὁ ἐάω καί ἐπιπάσσω φαρμακάω ποῖος θαῦμα “ ἰός ” ὁ ἰός εἰρῆσθαι—καὶ πρός - ὤψ γάρ φημί καί στήθεα—καὶ ὁ ἀπαρέμφατος ἀντί προστακτικός .