scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 4.18.139
356 . Ζεὺς δʼ Ἥρην ] Ζηνοδώρῳ τῷ συγγράψαντι περὶ τῆς Ὁμήρου συνηθείας τὰ δέκα βιβλία συγγέγραπται καὶ περὶ τούτου τοῦ τόπου · ἐν ᾧ συγγράμματι πειρᾶται ἀποδεικνύναι διεσκευασμένον τοῦτον τὸν τόπον , ἐπῶν ιγ΄ . πρῶτον γάρ φησι τὰς εἰσαγομένας τῶν θεῶν ὁμιλίας οὐκ ἐκτὸς τῆς ὑποθέσεως παραλαμβάνεσθαι , ἀλλʼ ἢ ὑπὲρ διδαχῆς τινὸς τῶν εἰς τὴν Ἰλιάδα συντελούντων ἢ καὶ ὑπὲρ ἐπιδείξεως ἱστορίας παλαιᾶς , οἷον τὴν Διώνην πρὸς Ἀφροδίτην λέγουσαν “ τέτλαθι τέκνον ἐμόν · πολλοὶ γὰρ δὴ τλῆμεν · τλῆ μὲν Ἄρης ” ( Il . 5 , 382 ) · ἱστορίαν γὰρ παλαιὰν ἐκτίθεται . τὴν δὲ Ἥρας πρὸς Δία ἐπικερτόμησιν · “ Ζεῦ πάτερ , ἦ ῥά τί μοι κεχολώσεαι ὅττι κεν εἴπω ; ἦ μάλα δή τινα Κύπρις ( ib . 421 ) · διδάσκει γὰρ ὅτι ὑπὸ Ἀφροδίτης ἠπατήθη Ἑλένη . καὶ τὰς ἄλλας δὲ ὁμιλίας τῶν θεῶν οὐκ εἰκῆ φησὶ παραλαμβάνεσθαι . ταύτην δὲ οὔτε ἱστορίαν φησὶ λέγειν , οὔτε τοῖς ὑποκειμένοις πράγμασι πλέον τι προστιθέναι . ἔπειτα μέλλοντα τὸν Ὅμηρον διατίθεσθαι τὰ περὶ Ἡφαίστου πρὸς Θέτιν , οὐκ ἂν πρὸ αὐτῆς ἄλλην διάλεξιν θεῶν παραλαβεῖν , ποικίλλειν ἀεὶ εἰωθότα τὴν ποίησιν , καὶ ἀπὸ μὲν τῶν ἀνθρωπίνων ἐπὶ τὰ θεῖα , ἀπὸ δὲ τῶν θείων ἐπὶ τὰ ἀνθρώπινα μεταβάλλειν . εἶτα ἀνόητον τὸ λέγειν “ ἔπρηξας καὶ ἔπειτα , ” ὡς ἐκ πείσματος παρηκολουθηκότος τοῦ γενομένου · οὐδὲ γὰρ ῥητῶς δεδήλωκεν ὁ ποιητὴς ὅτι ταῦτα ὕστερον ἔμαθεν ὁ Ζεὺς , ὡς ἐν τῇ A ( 522 ) “ ἀλλὰ σὺ μὲν αὖτις ἀπόστιχε ” καὶ ( ib . 536 ) “ οὐδέ μιν Ἥρη ἠγνοίησεν . ” εἶτά φησιν ὅτι ἄλογον τῇ μὲν Ἥρᾳ χαλεπαίνειν αὐτὸν ἐπὶ τῇ τῆς Ἴριδος ἀποστολῇ , τῇ δὲ Ἀθηνᾶ μηδὲ κατὰ βραχὺ , τῇ καὶ συμπραξάσῃ Ἀχιλλεῖ καὶ τὸ πῦρ δειξάσῃ πρὸς κατάπληξιν τῶν πολεμίων , ὁπότε ἔμπροσθεν ( Il . 8 , 406 ) τῇ μὲν Ἥρᾳ συγγινώσκειν φησὶ τὸν Δία , τῇ δὲ Ἀθηνᾷ χαλεπαίνειν πλέον . καὶ ὅτι πολλὴ ἡ ἀλογία φαίνεται , εἰ παρὰ καιρὸν ἡλίου δύναντος ὑπὸ Ἥρας ( 241 ) οὐδὲν περὶ τούτου ἐγκαλεῖ ὁ Ζεὺς , παρεγχειρουμένης τῆς τοῦ κόσμου τάξεως . πῶς τε οὐκ ἐναντίον φάσκειν περὶ Διὸς ( Il . 17 , 268 ) “ μίσησε δʼ ἄρα μιν δηΐων κυσὶ κύρμα γενέσθαι , ” νῦν δὲ ἐπὶ τῇ σωτηρίᾳ αὐτοῦ ἀγανακτεῖν ; οὐδὲν γὰρ ἄλλο πέπρακται ἐκ τῆς Ἀχιλλέως ἀναστά - σεως ἢ τὸ μηδὲν παθεῖν . πῶς τε τὴν ἀπὸ Ἴδης μετάβασιν τοῦ Διὸς οὐ δεδήλωκεν ; ἀλλὰ τοῦτο μὲν συγχωρητέον κατὰ τὸ σιωπώμενον γεγενῆσθαι · τὰ δὲ ἄλλα σαθρά ἐστι καὶ ὕποπτα . ἥ γε μὴν ἀπο - λογία τῆς Ἥρας καὶ ἀνοήτως ἔχει · δέον γὰρ προβαλέσθαι ὅτι κακὸν οὐδὲν εἰργάσατο τοὺς Τρῶας σώσασα Πάτροκλον , ὅπερ καὶ τῷ Διὶ ἐκεχάριστο , ἡ δέ φησιν ὅτι “ οὐκ ὄφελον Τρώεσσι κοτεσσαμένη κακὰ ῥέξαι . ” οὐδὲν γὰρ ἄλλο πράττει νῦν ἢ συκοφαντεῖ ἑαυτήν . ταῦτα ὡς ἐν κεφαλαίοις ὑπὸ Ζηνοδώρου συγγέγραπται . ἀφαιρου - μένων δὲ τῶν ιγ΄ στίχων τὸ λοιπὸν ἁρμονίαν ἔχει .
Lemmas: 356 . Ζεύς δέ Ἥρα ] Ζηνόδωρος ὁ συγγράφω περί ὁ Ὅμηρος συνήθεια ὁ δέκα βιβλίον συγγράφω καί περί οὗτος ὁ τόπος · ἐν ὅς σύγγραμμα πειράω ἀποδείκνυμι διασκευάζω οὗτος ὁ τόπος , ἔπος ἰ . πρῶτος γάρ φημί ὁ εἰσάγω ὁ θεός ὁμιλία οὐ ἐκτός ὁ ὑπόθεσις παραλαμβάνω , ἀλλά ἢ ὑπέρ διδαχή τις ὁ εἰς ὁ Ἰλιάς συντελέω ἢ καί ὑπέρ ἐπίδειξις ἱστορία παλαιός , οἷος ὁ Διώνη πρός Ἀφροδίτη λέγω “ ἔτλην τέκνον ἐμός · πολύς γάρ δή ἔτλην · ἔτλην μέν Ἄρης ” ( Il . 5 , 382 ) · ἱστορία γάρ παλαιός ἐκτίθημι . ὁ δέ Ἥρα πρός Ζεύς ἐπικερτόμησις · “ Ζεύς πατήρ , εἰμί ἄρα τίς ἐγώ χολόω ὅτι ἄν εἶπον ; εἰμί μάλα δή τις Κύπρις ( ib . 421 ) · διδάσκω γάρ ὅτι ὑπό Ἀφροδίτη ἀπατάω Ἑλένη . καί ὁ ἄλλος δέ ὁμιλία ὁ θεός οὐ εἰκῇ φημί παραλαμβάνω . οὗτος δέ οὔτε ἱστορία φημί λέγω , οὔτε ὁ ὑπόκειμαι πρᾶγμα πλέω τίς προστίθημι . ἔπειτα μέλλω ὁ Ὅμηρος διατίθημι ὁ περί Ἥφαιστος πρός Θέτις , οὐ εἄν πρό αὐτός ἄλλος διάλεξις θεός παραλαμβάνω , ποικίλλω ἀεί εἴωθα ὁ ποίησις , καί ἀπό μέν ὁ ἀνθρώπινος ἐπί ὁ θεῖον , ἀπό δέ ὁ θεῖον ἐπί ὁ ἀνθρώπινος μεταβάλλω . εἶτα ἀνόητος ὁ λέγω “ πράσσω καί ἔπειτα , ” ὡς ἐκ πεῖσμα παρακολουθέω ὁ γίγνομαι · οὐδέ γάρ ῥητός δηλόω ὁ ποιητής ὅτι οὗτος ὕστερος μανθάνω ὁ Ζεύς , ὡς ἐν ὁ A ( 522 ) “ ἀλλά σύ μέν αὖτις ἀποστείχω ” καί ( ib . 536 ) “ οὐδέ ὅς Ἥρα ἀγνοέω . ” εἶτά φημί ὅτι ἄλογος ὁ μέν Ἥρα χαλεπαίνω αὐτός ἐπί ὁ ὁ Ἶρις ἀποστολή , ὁ δέ Ἀθηνᾶ μηδέ κατά βραχύς , ὁ καί συμπράσσω Ἀχιλλεύς καί ὁ πῦρ δείκνυμι πρός κατάπληξις ὁ πολέμιος , ὁπότε ἔμπροσθεν ( Il . 8 , 406 ) ὁ μέν Ἥρα συγγιγνώσκω φημί ὁ Ζεύς , ὁ δέ Ἀθηνᾶ χαλεπαίνω πλέω . καί ὅτι πολύς ὁ ἀλογία φαίνω , εἰμί παρά καιρός ἥλιος δύω2 ὑπό Ἥρα ( 241 ) οὐδείς περί οὗτος ἐγκαλέω ὁ Ζεύς , παρεγχειρέω ὁ ὁ κόσμος τάξις . πῶς τε οὐ ἐναντίος φάσκω περί Ζεύς ( Il . 17 , 268 ) “ μισώ δέ ἄρα ὅς δάϊς κύων κύρμα γίγνομαι , ” νῦν δέ ἐπί ὁ σωτηρία αὐτός ἀγανακτέω ; οὐδείς γάρ ἄλλος πράσσω ἐκ ὁ Ἀχιλλεύς Ἀναστᾶ - σέως ἢ ὁ μηδείς πάσχω . πῶς τε ὁ ἀπό Ἴδη μετάβασις ὁ Ζεύς οὖον δηλόω ; ἀλλά οὗτος μέν συγχωρητέον κατά ὁ σιωπάω γίγνομαι · ὁ δέ ἄλλος σαθρός εἰμί καί ὕποπτος . ὅς γε μήv ἀπος - λόγιος ὁ Ἥρα καί ἀνόητος ἔχω · δήω γάρ προβάλλω ὅτι κακός οὐδείς ἐργάζομαι ὁ Τρώς σῴζω Πάτροκλος , ὅσπερ καί ὁ Ζεύς χαρίζομαι , ὁ δέ φημί ὅτι “ οὐ ὀφείλω Τρώς κοτέω κακός ῥέζω . ” οὐδείς γάρ ἄλλος πράσσω νῦν ἢ συκοφαντέω ἑαυτοῦ . οὗτος ὡς ἐν κεφάλαιος ὑπό Ζηνόδωρος συγγράφω . ἀφαιρέω - Μένων δέ ὁ ἰ στίχος ὁ λοιπός ἁρμονία ἔχω .