scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 3.6.99
201 . ἀλήιον οἶος ἀλᾶτο ] ἡ τῶν παίδων ἀπώλεια γέγονεν αὐτῷ τοῦ μονασμοῦ αἰτία , ὡς καὶ τῷ Λαέρτῃ . ἀλήϊον δὲ πεδίον , ὅπερ ᾤκει ἀλεείνων τοὺς ἀνθρώπους . τάχα δὲ καὶ τὰ τῆς τύχης εἰς θεοὺς ἀναφέρει . ὥσπερ δὲ ἐν ἀρχῇ διέσυρε τὰ ἀνθρώπινα , τὸ φρύ - αγμα Διομήδους καθαιρῶν , καὶ νῦν οὐκ ἀπώκνησε τὴν τῆς τύχης περὶ τὸν πρόγονον ὁμολογῆσαι μεταβολήν . ἢ τάχα πιστοῦται τὰ ἀγαθὰ διὰ τῆς ὁμολογίας τῶν ἀτυχιῶν . τὸ δὲ ἀλήϊον τινὲς ἐδάσυ - ναν παρὰ τὸ τοὺς ἅλας ἐκεῖ πήγνυσθαι · ἄμεινον δὲ ψιλοῦν ἀπὸ τῆς ἄλης . * ἀξιῶν δὲ ἐγὼ Ὅμηρον ἐξ Ὀμήρου σαφηνίζειν , αὐτὸν ἐξηγούμενον ἑαυτὸν ὑπεδείκνυον , ποτὲ μὲν παρακειμένως , ἄλλοτε δʼ ἐν ἄλλοις . τῷ γὰρ εἰροκόμῳ παράκειται συνεζευγμένη ἡ ἐξήγησις · “ γρηῒ δέ μιν εἰκυῖα παλαιγενέι προσέειπεν εἰροκόμῳ ” ( Il . 3 , 386 ) . τίς οὖν ἡ εἰροκόμος ; “ ἥ οἱ ” φησίν “ ἤσκειν εἴρια καλά · ” ἡ γὰρ ἀσκοῦσα τὰ ἔρια αὐτοῦ ἐξηγησαμένου εἴη ἂν ἡ εἰροκόμος · κομεῖν δὲ τὸ ἀσκεῖν καὶ καλλωπίζειν , ὡς τὸ “ χρυσὸν κέρασι περιχεύῃ ἀσκήσας , ἵνʼ ἄγαλμα θεὰ κεχαροίατʼ ἰδοῦσα ” ( Od . 3 , 437 ) . καὶ πάλιν “ ἄλλους τʼ αἰδέσθητε περικτίονας ἀνθρώπους ” ( Od . 2 , 65 ) . τίνες οὖν οἱ περικτίονες ; ἐπάγει “ οἳ περιναιετάουσι . ” “ βοῦν ἦνιν εὐρυμέτωπον ἀδμήτην ” ( Il . 10 , 292 ) . ἆρʼ οὖν τὸ ἀδμήτην τὴν ἄγαμον δηλοῖ ; οὐχὶ , ἀλλὰ “ τὴν οὔπω ὑπὸ ζυγὸν ἤγαγεν ἀνήρ . ” καὶ πάλιν “ ἔνθ᾿ οἵ γʼ οὐκέτι πάμπαν ἀφέστασαν , ἦρχε γὰρ Ἄρης ” ( Il . 21 , 391 ) . τί οὖν ἔστιν ἦρχε ; “ καὶ πρῶτος Ἀθηναίῃ ἐπόρουσεν . ” ἐπὶ δὲ τῆς Πηλιάδος μελίης καὶ φιλοτιμουμένῳ ἔοικε πολλαχόθεν τὴν κλῆσιν προσοῦσαν δεικνύναι · ἢ γὰρ ἀπὸ τοῦ μόνον αὐτὴν ἐπίστασθαι πῆλαι τὸν Ἀχιλλέα “ ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεύς ” ( Il . 16 , 142 ) · ἢ ἀπὸ τοῦ Πηλέως τοῦ πατρός “ τὴν πατρὶ φίλῳ τάμε Χείρων ” ( ib . 143 ) · ἢ ἀπὸ Πηλίου τοῦ ὅρους ὅθεν ἐτμήθη “ πατρὶ φίλῳ τάμε Χείρων Πηλίου ἐκ κορυφῆς . ” ἀλλʼ ἐπεὶ μελίη τὸ δόρυ ἀπὸ τοῦ δένδρου τῆς μελίας , καὶ “ οὐδʼ ἄρʼ ἀπʼ ἀσφάραγον μελίη τάμε ” ( Il . 22 , 328 ) . δῆλον ὡς καὶ τὸ μείλινον ἔγχος ( Il . 5 , 655 ) ἐκ μελίας τοῦ δένδρου , οὐ μὴν ὡς οἱ πολλοὶ , τὸ μακρόν . καὶ ἔγχεα ὀξυόεντα ( ib . 568 ) τὰ ἐξ ὀξύας τοῦ δένδρου , ὡς καὶ Ἀρχίλοχος “ ὀξύη ποτᾶτο , ” ἀλλʼ οὐ τὰ ὀξέα , ὡς οἱ γραμματικοὶ ἀποδεδώκασιν . πάλιν ἔφη “ ἤτοι ὁ καππεδίον τὸ ἀλήϊον . ” διὰ τί οὖν ἀλήϊον ; ἆρά γε παρὰ τὸ ἄσπορον καὶ μὴ ἔχον λήϊα ; οὐδαμοῦ , ἀλλʼ ἐκ τοῦ οἶον αὐτὸν ἐν αὐτῷ ἀλᾶσθαι . καὶ τί οὖν τὸ οἶον ἀλᾶσθαι ; ἐξηγεῖται “ πάτον ἀνθρώπων ἀλεείνων . ” ἐν δὲ τῷ “ καὶ μέν οἱ Λύκιοι τέμενος τάμον ” ταχέως δεδήλωκεν ὅτι ἀπὸ τοῦ τετεμνῆσθαι καὶ ἀφωρίσθαι τὸ τέμενος λέγεται “ τέμενος τάμον . ” οὕτω καὶ κει - μήλια ἔφη κεῖσθαι ( 47 ) · ἀπὸ γὰρ τοῦ κεῖσθαι κειμήλια λέγεται . πάλιν πτωχὸν ἔφη πανδήμιον ( Od . 18 , 1 ) . τίς οὖν οὗτος ; “ ὃς κατὰ ἄστυ πτωχεύεσκʼ Ἰθάκης , ” ἀλλʼ οὐχ ὡς Ὀδυσσεὺς ἐν μιᾷ οἰκίῳ . πάλιν δέ “ μετέπρεπε γαστέρι μάργῃ ( ib . ) . τίς οὖν ἡ γαστριμαργία ; ὥσπερ ὅρον ποιούμενος ἐπάγει “ ἀζηχὲς φαγέμεν καὶ πιέμεν , ” τὸ ἀδιαλείπτως ἐσθίειν καὶ πίνειν μεταλαβὼν εἰς τὸ ἀζηχές . ὃ ἐν ἄλλοις ( Od . 9 , 74 ) ἔφη “ συνεχὲς αἰεί . ” καὶ ἐπὶ ἄλλου μὲν ἔφη ἐν πᾶσι διαπρέποντος “ ὁ δʼ ἔπρεπε καὶ διὰ πάντων ” ( Il . 12 , 104 ) , ἐπὶ δὲ τοῦ Ἴρου “ μετὰ δʼ ἔπρεπε γαστέρι μάργῃ , ” ὅτι ἐπὶ τῇ γαστριμαργίᾳ μόνῃ διέπρεπε . πόθεν οὖν Ἶρος καλεῖται ; “ οὕνεκ᾿ ἀπαγγέλλεσκε κιὼν , ὅτε πού τις ἀνώγοι ” ( Od . 18 , 7 ) . καὶ πάλιν “ οὐκ ἀίεις ὅτι δή μοι ἐπιλλίζουσιν Ἀχαιοί ” ( ib . 11 ) . τί οὖν τὸ ἐπιλλίζειν ; τὸ διανεύειν · “ ἑλκέμεναι δὲ κέλονται , ” ἀπὸ τοῦ τοὺς διανεύοντας ἐπίλλειν τοὺς ὀφθαλμούς · καὶ ἰλλάδες οἱ συνεστραμμένοι ἱμάντες , ὡς ἀλλαχοῦ ἔφη “ ἐν δὲ στρόφος ἦεν ἀορτήρ ” ( Od . 13 , 438 ) . “ τὸν μὲν ἄκουρον ἐόντα βάλʼ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ” ( Od . 7 , 64 ) . τίς οὖν ὁ ἄκουρος ; “ μίαν οἴην παῖδα λιπόντα . ” ὡσαύτως καὶ τὸ κύμβαχος ἐξηγεῖται , ἐπάγων “ ἐπὶ βρεχμόν τε καὶ ὤμους δηθὰ μάλʼ εἱστήκει ” ( Il . 5 , 586 ) . γυῖα δʼ ἐξηγεῖται “ πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν ” ( ib . 122 ) . καὶ ἀμφιγυήεις οὖν ὁ περὶ τὰ γυῖα βεβλαμμένος , ὃν καὶ κυλλοποδίονα προσεῖπε . καὶ τὸ “ γυιώσω μέν σφωϊν ὑφʼ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους ” ( Il . 8 , 402 ) , σκελεαγεῖς ποιήσω · ἐπάγει γὰρ “ κατὰ δʼ ἅρματα ἄξω . ” φιλοτιμεῖται καὶ τὸ λυκόφως ἐξηγήσασθαι οἷόν ἐστιν “ ἦμος δʼ οὔτ᾿ ἄρ πω ἠὼς , ἔτι δʼ ἀμφιλύκη νύξ ” ( Il . 7 , 433 ) · οὐ γὰρ εἰ μηδέπω ἠὼς , ἔτι ἦν ἡ νὺξ , ἀλλʼ ἡ ἀμφιλύκη ἦν , ὁ βαθὺς ὄρθρος . ἠῶ δὲ λέγει νῦν τὸν ὄρθρον καὶ τὸ πρὸ ἀνατολῆς ἡλίου πεφωτισμένον διάστημα · ὅτι γὰρ καὶ τοῦτο τὸ διάστημα λέγει ἠῶ δηλοῖ ἐπὶ τῆς νεὼς τοῦ Τηλεμάχου εἰπὼν “ παννυχίη μὲν ἄρʼ ἥγε καὶ ἠῶ πεῖρε κέλευθον ” ( Od . 2 , 434 ) , ἐπάγει “ ἠέλιος δʼ ἀνόρουσε λιπὼν περι - καλλέα λίμνην ” ( Od . 3 , 1 ) . καὶ ἡμεῖς δὲ τὸ πρὸ ἡλίου ἐξ ἑωθινοῦ φαμὲν καὶ ἕωθεν , ὅπερ ὁ ποιητὴς “ ἠῶθεν δʼ ἀγορήνδε ” φησίν ( Od . 1 , 372 ) . ἕως οὖν καὶ ἠώς τὸ πρὸ ἀνατολῆς ἡλίου · τὸ δὲ πρὸ τῆς ἕω λυκόφως καὶ νὺξ ἀμφιλύκη . λέγει μέντοι καὶ τὸ ἀπὸ ἀνατολῆς ἡλίου ἄχρι μεσημβρίας διάστημα ἠῶ . “ ἔσσεται ἢ ἠὼς ἢ δείλη ἢ μέσον ἦμαρ ” ( Il . 21 , 111 ) “ ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ ” ( Il . 8 . 66 ) “ εὗον παννύχιοι καὶ ἐπʼ ἠῶ καὶ μέσον ἦμαρ ” ( Od . 7 . 288 ) . λέγει ἠῶ καὶ ὅλην τὴν ἡμέραν “ ἥδε δὴ ἠὼς εἶσι δυσώ - νυμος ” ( Od . 19 , 571 ) “ ἥδε δέ μοι νῦν ἠὼς ἑνδεκάτη ” ( Il . 12 , 155 ) . περὶ οὗ φησὶν “ ἕνδεκα δʼ ἤματα θυμὸν ἐτέρπετο οἷσι φίλοισιν ἐλθὼν ἐκ Λήμνοιο ( ib . 45 ) . ἠὼς δὲ καὶ ἡ θεός · “ ὣς μὲν ὅτʼ Ὠρίωνʼ ἕλετο ῥοδοδάκτυιλος ἠώς ” ( Od . 5 , 121 ) . πάλιν αὐτὸν ἐξηγεῖται παρακειμένως διʼ ὧν ἐπάγει ἐν τούτοις “ Ἴρῳ δὲ κακῶς ὠρίνετο θυμός ” ( Od . 18 , 75 ) . τί οὖν τὸ κακῶς ὀρίνεσθαι τὸν θυμόν ; ἐπάγει “ δειδιότα . ” τί οὖν παρακολούθημα δέους ; “ σάρκες δὲ περιτρομέοντο μέλεσσιν . ” ὁ δὲ δειλὸς κακὸς , ἀφʼ οὗ τὸ κακόν · καὶ πάλιν τὸ δεδιέναι , ὅπερ πάθος ἐν τῇ ψυχῇ γίνεται , καὶ τὸ τρέμειν , ὅπερ ἐν τῷ σώματι , ἐπιτέμνων ἔφη “ εἰ δὴ τοῦτόν γε τρομέεις καὶ δείδιας αἰνῶς ” ( ib . 80 ) . ἐπιμένων δὲ τῇ ψυχρᾷ φύσει τοῦ φόβου , κρυόεντα καλεῖ τὸν φόβον “ φόβου κρυόεντος ἑταίρη ” ( Il . 9 , 2 ) καὶ ἐν ἄλλοις “ ψυχρὸν δέος εἷλε ” καὶ “ ῥίγησεν δʼ ὁ γέρων ” ( Il . 3 , 259 ) . φοβηθείς . εἰ δʼ ὁ φόβος ψύχει , δῆλον ὡς τὸ θάρσος θάλπει · εἰκότως ἄρα θαλπωρὴν λέγει τὸ θάρσος . ἐκ δὴ τούτων παρακειμένας ἐχόντων τὰς ἐξηγήσεις δεῖ παρατηρεῖσθαι καὶ τὰ ἐν διαφόροις ἐπὶ τῆς αὐτῆς διανοίας παρα - λαμβανόμενα εἰς ἐξήγησιν τῶν ἀσαφεστέρων .
Lemmas: 201 . ἀλἥιον οἶος ἀλάομαι ] ὁ ὁ παῖς ἀπώλεια γίγνομαι αὐτός ὁ μονασμός αἰτία , ὡς καί ὁ Λαέρτης . ἀλἥιον δέ πεδίον , ὅσπερ οἰκέω ἀλεείνω ὁ ἄνθρωπος . τάχα δέ καί ὁ ὁ τυγχάνω εἰς θεός ἀναφέρω . ὥσπερ δέ ἐν ἀρχή διασύρω ὁ ἀνθρώπινος , ὁ φρύ - ἄγμα Διομήδης καθαιρέω , καί νῦν οὐ ἀποκνέω ὁ ὁ τυγχάνω περί ὁ πρόγονος ὁμολογέω μεταβολή . ἢ τάχα πιστόω ὁ ἀγαθός διά ὁ ὁμολογία ὁ ἀτυχία . ὁ δέ ἀλἥιον τις δασύς - νάω παρά ὁ ὁ ἅλς ἐκεῖ πήγνυμι · ἀγαθός δέ ψιλόω ἀπό ὁ ἄλη . * ἄξιος δέ ἐγώ Ὅμηρος ἐκ Ὄμηρος σαφηνίζω , αὐτός ἐξηγέομαι ἑαυτοῦ ὑποδείκνυμι , ποτέ μέν παρακειμένως , ἄλλοτε δέ ἐν ἄλλος . ὁ γάρ εἰροκόμος παράκειμαι συζεύγνυμι ὁ ἐξήγησις · “ γραῦς δέ ὅς ἔοικα παλαιγενής προσεῖπον εἰροκόμος ” ( Il . 3 , 386 ) . τίς οὖν ὁ εἰροκόμος ; “ ὅς ὁ ” φημί “ ἀσκέω ἔριον καλός · ” ὁ γάρ ἀσκέω ὁ ἔριον αὐτός ἐξηγέομαι εἰμί εἄν ὁ εἰροκόμος · κομέω δέ ὁ ἀσκέω καί καλλωπίζω , ὡς ὁ “ χρυσός κέρας περιχέω ἀσκέω , ἵνα ἄγαλμα θεά χαίρω ὁράω ” ( Od . 3 , 437 ) . καί πάλιν “ ἄλλος τε αἰδέομαι περικτίονες ἄνθρωπος ” ( Od . 2 , 65 ) . τίς οὖν ὁ περικτίονες ; ἐπάγω “ ἕ περιναιετάω . ” “ βοῦς ἦνις εὐρυμέτωπος ἄδμητος ” ( Il . 10 , 292 ) . ἆρα οὖν ὁ ἄδμητος ὁ ἄγαμος δηλόω ; οὐ , ἀλλά “ ὁ οὔπω ὑπό ζυγόν ἄγω ἀνήρ . ” καί πάλιν “ ἔνθα ὁ γε οὐκέτι πάμπαν ἀφίστημι , ἄρχω γάρ Ἄρης ” ( Il . 21 , 391 ) . τίς οὖν εἰμί ἄρχω ; “ καί πρῶτος Ἀθηναῖος ἐπορούω . ” ἐπί δέ ὁ Πηλιάς μελία καί φιλοτιμέομαι ἔοικα πολλαχόθεν ὁ κλῆσις πρόσειμι δείκνυμι · ἢ γάρ ἀπό ὁ μόνος αὐτός ἐφίστημι πάλλω ὁ Ἀχιλλεύς “ ἀλλά ὅς οἶος ἐπίσταμαι πάλλω Ἀχιλλεύς ” ( Il . 16 , 142 ) · ἢ ἀπό ὁ Πηλεύς ὁ πατήρ “ ὁ πατήρ φίλος τέμνω Χείρων ” ( ib . 143 ) · ἢ ἀπό Πήλιον ὁ ὅρος ὅθεν τέμνω “ πατήρ φίλος τέμνω Χείρων Πήλιον ἐκ κορυφή . ” ἀλλά ἐπεί μελία ὁ δόρυ ἀπό ὁ δένδρον ὁ μελία , καί “ οὐδέ ἄρα ἀπό ἀσφάραγος μελία τέμνω ” ( Il . 22 , 328 ) . δῆλος ὡς καί ὁ μέλινος ἔγχος ( Il . 5 , 655 ) ἐκ μελία ὁ δένδρον , οὖον μήv ὡς ὁ πολύς , ὁ μακρός . καί ἔγχος ὀξυόεις ( ib . 568 ) ὁ ἐκ ὀξύα ὁ δένδρον , ὡς καί Ἀρχίλοχος “ ὀξύα ποτάω , ” ἀλλά οὖον ὁ ὀξύς , ὡς ὁ γραμματικός ἀποδίδωμι . πάλιν φημί “ ἤτοι ὁ καταπεδάω ὁ ἀλἥιον . ” διά τίς οὖν ἀλἥιον ; ἆρα γε παρά ὁ ἄσπορος καί μή ἔχω λήϊον ; οὐδαμοῦ , ἀλλά ἐκ ὁ οἶος αὐτός ἐν αὐτός ἀλάομαι . καί τίς οὖν ὁ οἶος ἀλάομαι ; ἐξηγέομαι “ πάτος ἄνθρωπος ἀλεείνω . ” ἐν δέ ὁ “ καί μέν ὁ Λύκιος τέμενος τέμνω ” ταχέως δηλόω ὅτι ἀπό ὁ τέμνω καί ἀφορίζω ὁ τέμενος λέγω “ τέμενος τέμνω . ” οὗτος καί κέω - Μήλιος φημί κεῖμαι ( 47 ) · ἀπό γάρ ὁ κεῖμαι κειμήλιον λέγω . πάλιν πτωχός φημί πανδήμιος ( Od . 18 , 1 ) . τίς οὖν οὗτος ; “ ὅς κατά Ἄστυ πτωχεύω Ἰθάκη , ” ἀλλά οὐ ὡς Ὀδυσσεύς ἐν εἷς οἰκίον . πάλιν δέ “ μεταπρέπω γαστήρ μάργος ( ib . ) . τίς οὖν ὁ γαστριμαργία ; ὥσπερ ὅρος ποιέω ἐπάγω “ ἀζηχής ἐσθίω καί πίνω , ” ὁ ἀδιαλείπτως ἐσθίω καί πίνω μεταλαμβάνω εἰς ὁ ἀζηχής . ὅς ἐν ἄλλος ( Od . 9 , 74 ) φημί “ συνεχής ἀεί . ” καί ἐπί ἄλλος μέν φημί ἐν πᾶς διαπρέπω “ ὁ δέ πρέπω καί διά πᾶς ” ( Il . 12 , 104 ) , ἐπί δέ ὁ Ἶρος “ μετά δέ πρέπω γαστήρ μάργος , ” ὅτι ἐπί ὁ γαστριμαργία μόνος διαπρέπω . πόθεν οὖν Ἶρος καλέω ; “ οὕνεκα ἀπαγγέλλω κίω , ὅτε πού τις ἄνωγα ” ( Od . 18 , 7 ) . καί πάλιν “ οὐ ἀίω ὅτι δή ἐγώ ἐπιλλίζω Ἀχαιός ” ( ib . 11 ) . τίς οὖν ὁ ἐπιλλίζω ; ὁ διανεύω · “ ἕλκω δέ κέλομαι , ” ἀπό ὁ ὁ διανεύω ἐπιλύω ὁ ὀφθαλμός · καί ἰλλάς ὁ συστρέφω ἱμάς , ὡς ἀλλαχοῦ φημί “ ἐν δέ στρόφος εἰμί ἀορτήρ ” ( Od . 13 , 438 ) . “ ὁ μέν ἄκουρος εἰμί βάλλω ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ” ( Od . 7 , 64 ) . τίς οὖν ὁ ἄκουρος ; “ εἷς οἶος παῖς λίπος . ” ὡσαύτως καί ὁ κύμβαχος ἐξηγέομαι , ἐπάγω “ ἐπί βρεχμός τε καί ὦμος δηθά μάλα ἵστημι ” ( Il . 5 , 586 ) . γυῖον δέ ἐξηγέομαι “ πούς καί χείρ ὕπερθεν ” ( ib . 122 ) . καί ἀμφιγυήεις οὖν ὁ περί ὁ γυῖον βλάπτω , ὅς καί κυλλοποδιαδων προσεῖπον . καί ὁ “ γυιόω μέν σφωέ ὑπό ἅρμα ὠκύς ἵππος ” ( Il . 8 , 402 ) , σκελεαγής ποιέω · ἐπάγω γάρ “ κατά δέ ἅρμα ἄγω . ” φιλοτιμέομαι καί ὁ λυκόφως ἐξηγέομαι οἷος εἰμί “ ἦμος δέ οὔτε ἄρα πω ἠώς , ἔτι δέ ἀμφιλύκη νύξ ” ( Il . 7 , 433 ) · οὖον γάρ εἰμί μηδέπω ἠώς , ἔτι εἰμί ὁ νύξ , ἀλλά ὁ ἀμφιλύκη εἰμί , ὁ βαθύς ὄρθρος . ἠώς δέ λέγω νῦν ὁ ὄρθρος καί ὁ πρό ἀνατολή ἥλιος πεφωτισμένος διάστημα · ὅτι γάρ καί οὗτος ὁ διάστημα λέγω ἠώς δηλόω ἐπί ὁ ναός ὁ Τηλέμαχος εἶπον “ παννύχιος μέν ἄρα ἥγε καί ἠώς πείρω κέλευθος ” ( Od . 2 , 434 ) , ἐπάγω “ ἥλιος δέ ἀνορούω λείπω περί - Καλλέα λίμνη ” ( Od . 3 , 1 ) . καί ἐγώ δέ ὁ πρό ἥλιος ἐκ ἑωθινός φημί καί ἕωθεν , ὅσπερ ὁ ποιητής “ ἕωθεν δέ ἀγορήνδε ” φημί ( Od . 1 , 372 ) . ἠώς οὖν καί ἠώς ὁ πρό ἀνατολή ἥλιος · ὁ δέ πρό ὁ ἠώς λυκόφως καί νύξ ἀμφιλύκη . λέγω μέντοι καί ὁ ἀπό ἀνατολή ἥλιος ἄχρι μεσημβρία διάστημα ἠώς . “ εἰμί ἢ ἠώς ἢ δείλη ἢ μέσος ἦμαρ ” ( Il . 21 , 111 ) “ ὄφρα μέν ἠώς εἰμί καί αὐξάνω ἱερόν ἦμαρ ” ( Il . 8 . 66 ) “ εὕω παννύχιος καί ἐπί ἠώς καί μέσος ἦμαρ ” ( Od . 7 . 288 ) . λέγω ἠώς καί ὅλος ὁ ἡμέρα “ ὅδε δή ἠώς εἶμι δύο - νυμος ” ( Od . 19 , 571 ) “ ὅδε δέ ἐγώ νῦν ἠώς ἑνδέκατος ” ( Il . 12 , 155 ) . περί ὅς φημί “ ἕνδεκα δέ ἦμαρ θυμός τέρπω ὅς φίλος ἔρχομαι ἐκ Λῆμνος ( ib . 45 ) . ἠώς δέ καί ὁ θεός · “ ὡς μέν ὅτι Ὠρίων αἱρέω ῥοδοδάκτυλος ἠώς ” ( Od . 5 , 121 ) . πάλιν αὐτός ἐξηγέομαι παρακειμένως διά ὅς ἐπάγω ἐν οὗτος “ Ἶρος δέ κακῶς ὀρίνω θυμός ” ( Od . 18 , 75 ) . τίς οὖν ὁ κακῶς ὀρίνω ὁ θυμός ; ἐπάγω “ δείδω . ” τίς οὖν παρακολούθημα δέος ; “ σάρξ δέ περιτρομέω μέλος . ” ὁ δέ δειλός κακός , ἀπό ὅς ὁ κακός · καί πάλιν ὁ δείδω , ὅσπερ πάθος ἐν ὁ Ψυχή γίγνομαι , καί ὁ τρέμω , ὅσπερ ἐν ὁ σῶμα , ἐπιτέμνω φημί “ εἰμί δή οὗτος γε τρομέω καί δείδω αἰνῶς ” ( ib . 80 ) . ἐπιμένω δέ ὁ ψυχρός φύσις ὁ φόβος , κρυόεις καλέω ὁ φόβος “ φόβος κρυόεις ἑταίρα ” ( Il . 9 , 2 ) καί ἐν ἄλλος “ ψυχρός δέος αἱρέω ” καί “ ῥιγέω δέ ὁ γέρων ” ( Il . 3 , 259 ) . φοβέω . εἰμί δέ ὁ φόβος ψύχω , δῆλος ὡς ὁ θάρσος θάλπω · εἰκότως ἄρα θαλπωρή λέγω ὁ θάρσος . ἐκ δή οὗτος παράκειμαι ἔχω ὁ ἐξήγησις δεῖ παρατηρέω καί ὁ ἐν διάφορος ἐπί ὁ αὐτός διάνοια παρά - λαμβάνω εἰς ἐξήγησις ὁ ἀσαφής .