scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 3.6.55
116 . ἀπέβη ] καὶ πῶς ἔδει τοσαύτῃ περιστάσει συνεχομένων τῶν Τρώων ἀναχωρεῖν καὶ μὴ μᾶλλον ἐπικηρυκεύσασθαι τὴν θυσίαν ; ἀλλ᾿ ᾔδει τοὺς Τρῶας ἐθελοκακοῦντας τῇ ἀπουσίᾳ Ἀλεξάνδρου , καὶ μᾶλλον ἐπὶ τοῦτον ὥρμητο , ἵνα διεγείρῃ καὶ αὐτόν . * Πορφυρίου . ἡ εἰς τὴν Ἴλιον ἐπάνοδος τοῦ Ἕκτορος ἀλόγως ἔχειν δοκεῖ · καὶ γὰρ διὰ κήρυκος τὰ περὶ τὴν θυσίαν ἀποσταλῆναι ἡδύνατο . ἡ λύσις ἐκ τοῦ καιροῦ . τῶν γὰρ Τρώων ἐθελοκακούντων διὰ τὴν τοῦ Ἀλεξάνδρου ἀπουσίαν , τὸ πλέον ἐπὶ τούτους πορεύεται . * ἀποροῦσιν ἐπὶ τῇ ἀποστάσει Ἕκτορός τινες τῇ εἰς τὴν πόλιν γεγονυίᾳ , πάσης οὕτως τῆς ῥοπῆς τῶν πραγμάτων παρὰ τοῖς Ἕλλη - σιν οὔσης . δυνάμενος ὁ Ἕκτωρ καὶ ἄλλον ἀποστέλλειν πρὸς τὴν μητέρα , ἵνα εὔξηται καὶ τὰς ἄλλας εἰς τοῦτο παρακαλέσῃ , οὐ ποιεῖ τοῦτο , ἀλλ\᾿ αὐτὸς ἄπεισιν . οἱ μέν φασιν , ὅπως τῇ γυναικὶ διαλεχθῇ , τοῦτο τὸν ποιητὴν οἰκονομῆσαι · οἱ δὲ τοῦτο μὲν ἄλλως φασὶν ἐπα - κολουθῆσαι , προηγούμενον δὲ ἰδεῖν ὡς εὔλογον εἶναι ἀπαίτησιν . . . . . φασὶν ὅτι παρών τε οὐδὲν ὠφέλει καὶ ἀπελθὼν ἐξ ὧν ὁ μάντις ἔλεγεν ἀπαλλαγὴν τῶν παρόντων εὕρισκε , παρασκευάσας τὸ θεῖον εὐμενές . καὶ οὐ μικρὰν δὲ ἔφασαν ἐπιστροφὴν τοῦ θείου εἶναι τὸ ἢ διὰ τοῦ τυχόντος ἢ διὰ τοῦ προεστῶτος τῶν πραγμάτων γίνεσθαι τὴν θερα - πείαν , ἐπεὶ οὐδὲ τὸ ὑπὸ οἰκέτου τυχεῖν διακονίας ὅμοιον τῷ ὑπὸ τοῦ υἱοῦ ἢ ἀδελφοῦ ἢ γυναικός · ὑπὸ τῶν ἀρίστων γὰρ τιμωμένους τοὺς θεοὺς εἰκὸς μᾶλλον χαίρειν ἢ ὑπὸ τῶν τυχόντων . ἔπειτ᾿ οὐ περὶ τοῦ Ἕκτορος ζητεῖν δεῖ , διὰ τί χωρίζεται πεισθεὶς τῷ μάντει καὶ τούτου ἀκούσας ἐκτελεῖ τὴν πρόσταξιν , συντελεῖν τὰ κελευόμενα πρὸς τοὺς θεοὺς καθήκειν κρίνας · πρὸς δὲ τὸν μάντιν , εἰ ἄρα , ζητεῖν ἔδει δι᾿ ἣν αἰτίαν καὶ τοῦτον ἀπάγει . εἶπε δ᾿ ἂν ὅτι οὐ πρὸς τὰς δόξας τῶν πολλῶν ἅπόντα πέφυκεν εἰς τοὺς θεοὺς καθήκοντα , ἀλλ᾿ ὥσπερ ἐφάνη δεῖν εὔξασθαι , καὶ θεῷ οὐκ ἄλλῳ , ἀλλὰ τῇ Ἀθηνᾷ , πέπλον τε ἀναθεῖναι τὸν χαριέστατον ἠδὲ μέγιστον , καὶ βουθυσίας ὑποσχέσθαι , καὶ διὰ πρεσβυτίδων γυναικῶν καὶ ἐντίμων καὶ τῶν ἱερειῶν γενέσθαι τὰς εὐχὰς , οὑτωσὶ δὲ καὶ ὅτι διὰ πρεσβευτοῦ καὶ ἀξιόχρεω Ἕκτορος παντὶ λῷον ἐφάνη τὴν πραγματείαν γενέσθαι , μείζονα ἔχοντος τὴν τοῦ συμφέροντος κατάληψιν ἢ οἱ ἄλλοι ἰδιῶται . καὶ μῆνις θεῶν πολλάκις ἰδίως διά τινος λύεται προσώπου , καὶ διὰ τοῦδε μᾶλλον τοῦ ἱερείου ἢ τοῦδε , καὶ τῶνδε παρόντων ἢ τῶνδε . χωρὶς δὲ τούτων , οὐκ ἔρημον ἄρχοντος κατέλιπε τὸ στρατόπεδον , ἀλλ᾿ οἵ τε ἀδελφοὶ παρῆσαν πολλοὶ καὶ ὁ Αἰνείας καὶ οἱ Ἀντηνορίδαι καὶ Πουλυδάμας , ἀξίωμα ἐπὶ τῷ μάχεσθαι καὶ φρόνημα οὐ μικρὸν ἔχοντες . δεῖ οὖν μᾶλλον λογίζεσθαι διὰ τὴν εἰρημένην χρείαν καὶ ἄλλα παρευρίσκειν ὠφελεῖν μέλλοντα τοὺς οἰκείους , ὧν καὶ τὸ ἐξαγαγεῖν κρυπτόμενον τὸν Ἀλέξανδρον καὶ οἴκοι διατρίβοντα · πρὸς ὃν εἰκὸς ἀγανακτοῦντας τοὺς Τρῶας ἐθελοκακεῖν ἐν τῷ πολέμῳ . ῥᾳδίως δὲ οὐκ ἂν ἐξήγγελλε , πέμψας ἄλλους πρὸς αὐτόν .
Lemmas: 116 . ἀποβαίνω ] καί πῶς ἐσθίω τοσοῦτος περίστασις συνέχω ὁ Τρώς ἀναχωρέω καί μή μᾶλλον ἐπικηρυκεύομαι ὁ θυσία ; ἀλλά οἶδα ὁ Τρώς ἐθελοκακέω ὁ ἀπουσία Ἀλέξανδρος , καί μᾶλλον ἐπί οὗτος ὁρμέω , ἵνα διεγείρω καί αὐτός . * Πορφύριος . ὁ εἰς ὁ Ἴλιον Ἐπάνοδος ὁ Ἕκτωρ ἄλογος ἔχω δοκέω · καί γάρ διά κῆρυξ ὁ περί ὁ θυσία ἀποστέλλω ἡδύνω . ὁ λύσις ἐκ ὁ καιρός . ὁ γάρ Τρώς ἐθελοκακέω διά ὁ ὁ Ἀλέξανδρος ἀπουσία , ὁ πλέω ἐπί οὗτος πορεύω . * ἀπορέω ἐπί ὁ ἀπόστασις Ἕκτωρ τις ὁ εἰς ὁ πόλις γίγνομαι , πᾶς οὕτως ὁ ῥοπή ὁ πρᾶγμα παρά ὁ Ἕλλη - βρόχος εἰμί . δύναμαι ὁ Ἕκτωρ καί ἄλλος ἀποστέλλω πρός ὁ μήτηρ , ἵνα εὔχομαι καί ὁ ἄλλος εἰς οὗτος παρακαλέω , οὖον ποιέω οὗτος , ἀλ αὐτός ἄπειμι . ὁ μέν φημί , ὅπως ὁ γυνή διαλέγω , οὗτος ὁ ποιητής οἰκονομέω · ὁ δέ οὗτος μέν ἄλλως φημί επά - κολούω , προηγούμενος δέ ὁράω ὡς εὔλογος εἰμί ἀπαίτησις . . . . . φημί ὅτι πάρειμι τε οὐδείς ὀνίνημι καί ἀπέρχομαι ἐκ ὅς ὁ μάντις λέγω ἀπαλλαγή ὁ πάρειμι εὑρίσκω , παρασκευάζω ὁ θέω εὐμενής . καί οὖον μικρός δέ φημί ἐπιστροφή ὁ θεῖον εἰμί ὁ ἢ διά ὁ τυγχάνω ἢ διά ὁ προίστημι ὁ πρᾶγμα γίγνομαι ὁ θερα - πεῖα , ἐπεί οὐδέ ὁ ὑπό οἰκέτης τυγχάνω διακονία ὅμοιος ὁ ὑπό ὁ υἱός ἢ ἀδελφός ἢ γυνή · ὑπό ὁ Ἀρίστων γάρ τιμάω ὁ θεός εἰκός μᾶλλον χαίρω ἢ ὑπό ὁ τυγχάνω . ἔπειτα οὖον περί ὁ Ἕκτωρ ζητέω δεῖ , διά τίς χωρίζω πείθω ὁ μάντις καί οὗτος ἀκούω ἐκτελέω ὁ πρόσταξις , συντελέω ὁ κελεύω πρός ὁ θεός καθήκω κρίνω · πρός δέ ὁ μάντις , εἰμί ἄρα , ζητέω ἐσθίω διά ὅς αἴτιος καί οὗτος ἀπάγω . εἶπον δέ εἄν ὅτι οὖον πρός ὁ δόξα ὁ πολύς ἅπων φύω εἰς ὁ θεός καθήκω , ἀλλά ὥσπερ φαίνω δήω εὔχομαι , καί θεός οὐ ἄλλος , ἀλλά ὁ Ἀθηνᾶ , πέπλος τε ἀνατίθημι ὁ χαρίεις ἠδέ μέγας , καί βουθυσία ὑπισχνέομαι , καί διά πρεσβῦτις γυνή καί ἔντιμος καί ὁ ἱέρεια γίγνομαι ὁ εὐχή , οὑτωσί δέ καί ὅτι διά πρεσβευτής καί ἀξιόχρεως Ἕκτωρ πᾶς Λῷος φαίνω ὁ πραγματεία γίγνομαι , μείζων ἔχω ὁ ὁ συμφέρω κατάληψις ἢ ὁ ἄλλος ἰδιώτης . καί μῆνις θεός πολλάκις ἰδίως διά τις λύω πρόσωπον , καί διά ὅδε μᾶλλον ὁ ἱερεῖον ἢ ὅδε , καί ὅδε πάρειμι ἢ ὅδε . Χωρὶς δέ οὗτος , οὐ ἐρῆμος ἄρχω καταλείπω ὁ στρατόπεδον , ἀλλά ὁ τε ἀδελφός πάρειμι πολύς καί ὁ Αἰνείας καί ὁ Ἀντηνορίδης καί Πολυδάμας , ἀξίωμα ἐπί ὁ μάχομαι καί φρόνημα οὖον μικρός ἔχω . δεῖ οὖν μᾶλλον λογίζομαι διά ὁ εἴρω χρεία καί ἄλλος παρευρίσκω ὠφελέω μέλλω ὁ οἰκεῖος , ὅς καί ὁ ἐξάγω κρύπτω ὁ Ἀλέξανδρος καί οἴκοι διατρίβω · πρός ὅς εἰκός ἀγανακτέω ὁ Τρώς ἐθελοκακέω ἐν ὁ πόλεμος . ῥᾳδίως δέ οὐ εἄν ἐξαγγέλλω , πέμπω ἄλλος πρός αὐτός .