scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 4a.10.4
204 . τίς σημαίνει ιβ . α΄ ἐρώτησιν , ὡς τὸ “ τίς ἐστιν οὗτος ὁ βασιλεὺς τῆς δοξης ; ” καὶ Ὅμηρος “ τίς πόθεν εἶς ἀνδρῶν , ” ( Od . I , 170 ) . β΄ ἀπόφασιν , ἥτις αὐτοῦ μάλιστα μάχεται , τίς — οὐδείς . “ καὶ τίς ἔγνω νοῦν κυρίου ; ” καὶ Ὀμηρος “ τίς ἂν τάδε γηθήσειε ; ” ( Il . 9 , 77 ) . γ΄ ἀόριστον . “ ἄνθρωπός τις ἦν ἐν χώρᾳ τῇ Αὐσίτιδτ · ” καὶ Ὀμηρος “ εἰ δέ τίς ἐσσι βροτῶν οἳ ἀρούρης καρπὸν ἔδουσι ” ( Il . 6 , 142 ) . δ΄ προσδιορισμόν , ὡς τὸ “ εἰσί τινες τῶν ὧδὲ ἑστηκότων · ” καὶ Ὅμηρος “ ὦ φίλοι , οὐκ ἂν δή τις ἀνὴρ πεπίθοιθʼ ἐῷ αὐτοῦ θυμῷ τολμήεντι μετὰ Τρῶας μεγαθύμους ἔλθει . ” έ ἀγανάκτησιν , του - τέστιν ἐπιτίμησιν , ὡς τὸ “ τίς ἀνήγγειλέ σοι ὅτι γυμνὸς εἷ ” καὶ “ τίς σε κατέστησεν ἄρχοντα καὶ δικαστήν ” καὶ “ τίς ἐστιν ὁ κρύπτων βουλήν · ” εἰ δέ τις ἐρωτηματικῶς ταῦθʼ ὑπολάβοι , ἄγνοιαν κατηγορήσει . καὶ Ὀμηρος “ τί δὲ δεῖ πολεμιζέμεναι Τρώεσσιν Ἀργείους · τί δὲ λαὸν ἀνήγαγεν ἐνθάδʼ ἀγείρας ” ( Il . 9 , 337 ) . ς΄ εὐτέλειαν · “ τίς εἰμι ἐγὰ , κύριε , καὶ τίς ὁ οἶκος τοῦ πατρός μου;ʼ ” καὶ Ὅμηρος “ ἔπειτα δὲ καί τι πάθοιμι ” ( Il . 21 , 274 ) καὶ “ τί νύ μοι μήκιστα γένηται ; ” ( Od . 5 , 299 ) . ζ΄ σπάνιν · “ τίς σοφὸς καὶ φυλάξει ταῦτα ” “ τίς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν · ” εἰ γὰρ καὶ μὴ πάντες , ἀλλʼ οὖν τινές . καὶ Ὅμηρος “ τίς δʼ αὗ τοι δολο - μῆτα θεῶν συμφράσσατο βουλάς ” ( Il . Ι , 540 ) · οὐ γὰρ ἐρωτη - ματικῶς ἐνταῦθα κεῖται τὸ τίς , ἐπεὶ οὐκ ἠγνόει ἡ Ἥρα τὴν τῆς δέτιδος βουλήν . η΄ θαυμασμὸν , ὡς τὸ “ τίς οὗτος ὁ παραγενόμενος ἐξ Εδώμ ; ” καὶ “ τίς ἐστιν οὕτος , ὅτι καὶ ἡ θάλασσα καὶ οἱ ἄνεμοι ὑπακούουσιν αὐτῷ ; ” καὶ Ὅμηρος “ τίς δὲ σύ ἐσσι φέριστε κατα - θνήτων ἀνθρώπων , Il . 6 , 123 ) . θ΄ εὐχὴν ἐξ ἀμηχανίας · “ τίς δώσει τῇ κεφαλῇ μου ὕδωρ ; ” καὶ “ τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου ; ” ί προκλητικόν · “ τίς ἀπατήσει τὸν Ἀχαάβ ; ” καὶ “ τίνα ἀποστελῶ ; ” καὶ “ τίς πορεύσεται πρὸς τὸν λαὸν τοῦ - τον ; ” καὶ Ὅμηρος “ τίς κέν μοι τόδε ἔργον ὑποσχόμενος τελέσσει ” ( 303 ) : ιά τὸ βραχὺ καὶ ἄτονον καὶ ὀλιγόχρονον τοῦ βίου , ὡς τὸ “ τίς μου ἡ ἰσχὺς , τί ὑπομένω ; ἢ τίς μὲν ὁ χρόνος ὅτι ἀνέχομαι : ” ιβ΄ διαπόρησιν , ὡς τὸ “ τίς ἂν γνοίη ὅτι εὕροιμι αὐτόν ; ” καὶ “ τίς οἶδεν εἰ ἐπιστρέψω : ” καὶ Ὅμηρος “ τίς οἶδε εἰ καὶ αὐτὸς φίλης ἐπὶ νηὸς τῆλε φίλων ἀπόληται ἀλώμενος ὥσπερ Ὀδυσσεύς ” ( Od . 2 , 352 ) .
Lemmas: 204 . τίς σημαίνω Ἶβ . Α΄ ἐρώτησις , ὡς ὁ “ τίς εἰμί οὗτος ὁ βασιλεύς ὁ δόξα ; ” καί Ὅμηρος “ τίς πόθεν εἰμί ἀνήρ , ” ( Od . I , 170 ) . Β΄ ἀπόφασις , ὅστις αὐτός μάλιστα μάχομαι , τίς — οὐδείς . “ καί τίς γιγνώσκω νόος κύριος ; ” καί Ὅμηρος “ τίς εἄν ὅδε γηθέω ; ” ( Il . 9 , 77 ) . Γ΄ ἀόριστος . “ ἄνθρωπος τις εἰμί ἐν χώρα ὁ Αὐσίτιδτ · ” καί Ὅμηρος “ εἰμί δέ τίς εἰμί βροτός ἕ ἄρουρα καρπός ἐσθίω ” ( Il . 6 , 142 ) . Δ΄ προσδιορισμός , ὡς ὁ “ εἰμί τις ὁ ὧδε ἵστημι · ” καί Ὅμηρος “ εἰμί φίλος , οὐ εἄν δή τις ἀνήρ πείθω ἐάω αὐτός θυμός τολμήεις μετά Τρώς μεγάθυμος έρχομαι . ” ἔ ἀγανάκτησις , ὁ - τέστον ἐπιτίμησις , ὡς ὁ “ τίς ἀναγγέλλω σύ ὅτι γυμνός ὅς ” καί “ τίς σύ καθίστημι ἄρχω καί δικαστής ” καί “ τίς εἰμί ὁ κρύπτω βουλή · ” εἰμί δέ τις ἐρωτηματικός αὐτός ὑπολαμβάνω , ἄγνοια κατηγορέω . καί Ὅμηρος “ τίς δέ δεῖ πολεμέω Τρώς Ἀργεῖος · τίς δέ λαός ἀνάγω ἐνθάδε ἀγείρω ” ( Il . 9 , 337 ) . ς΄ εὐτέλεια · “ τίς εἰμί ἐγώ , κύριος , καί τίς ὁ οἶκος ὁ πατήρ μου;ʼ ” καί Ὅμηρος “ ἔπειτα δέ καί τίς πάσχω ” ( Il . 21 , 274 ) καί “ τίς νῦ ἐγώ μακρός γίγνομαι ; ” ( Od . 5 , 299 ) . Ζ΄ σπάνις · “ τίς σοφός καί φυλάσσω οὗτος ” “ τίς πιστεύω ὁ ἀκοή ἐγώ · ” εἰμί γάρ καί μή πᾶς , ἀλλά οὖν τις . καί Ὅμηρος “ τίς δέ αὗ ὅς δόλος - Μήτα θεός συμφράζω βουλή ” ( Il . Ι , 540 ) · οὖον γάρ ἐρωτάω - ματικῶς ἐνταῦθα κεῖμαι ὁ τίς , ἐπεί οὐ ἀγνοέω ὁ Ἥρα ὁ ὁ δέτις βουλή . Η΄ θαυμασμός , ὡς ὁ “ τίς οὗτος ὁ παραγίγνομαι ἐκ Εδώμ ; ” καί “ τίς εἰμί οὗτος , ὅτι καί ὁ θάλασσα καί ὁ ἄνεμος ὑπακούω αὐτός ; ” καί Ὅμηρος “ τίς δέ σῦς εἰμί ἀγαθός κατά - θνητός ἄνθρωπος , Il . 6 , 123 ) . Θ΄ εὐχή ἐκ ἀμηχανία · “ τίς δίδωμι ὁ κεφαλή ἐγώ ὕδωρ ; ” καί “ τίς ἐγώ ῥύομαι ἐκ ὁ σῶμα ὁ θάνατος οὗτος ; ” ἵ προκλητικός · “ τίς ἀπατάω ὁ Ἀχαάβ ; ” καί “ τίς ἀποστέλλω ; ” καί “ τίς πορεύω πρός ὁ λαός ὁ - ὁ ; ” καί Ὅμηρος “ τίς ἄν ἐγώ ὅδε ἔργον ὑπισχνέομαι τελέω ” ( 303 ) : ἰά ὁ βραχύς καί ἄτονος καί ὀλιγόχρονος ὁ βίος , ὡς ὁ “ τίς ἐγώ ὁ ἰσχύς , τίς ὑπομένω ; ἢ τίς μέν ὁ χρόνος ὅτι ἀνέχω : ” ἰβʹ διαπόρησις , ὡς ὁ “ τίς εἄν γιγνώσκω ὅτι εὑρίσκω αὐτός ; ” καί “ τίς οἶδα εἰμί ἐπιστρέφω : ” καί Ὅμηρος “ τίς οἶδα εἰμί καί αὐτός φίλος ἐπί ναός τῆλε Φίλων ἀπόλλυμι ἀλάομαι ὥσπερ Ὀδυσσεύς ” ( Od . 2 , 352 ) .