scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 5.1.212
359 . καρπαλίμως ] ἀντὶ τοῦ κραιπνῶς . ταχεῖα δὲ ἡ ἄνοδος ὡς μητρὸς καὶ θεοῦ . φαντασία δὲ περίκειται τῇ θεῷ διὰ τῆς ὁμίχλης . ἢ ὅτι θαλασσία ἐστὶν ἡ θεός · τὴν δὲ Ἥραν τῷ ἀέρι εἰκάζει ( supra 9 . 32 ) · λεπτομερὴς γὰρ ὁ ἀὴρ ὡς πρὸς σύγκρισιν τῶν ὑδάτων . 360 . δακρυχέοντος ] οὐκ ἐξίσταται τούτου · οὐ γὰρ ἄτοπον , ἐλεύ - θερον ἀπλοῦν ἄλκιμον λυπεῖσθαι . 362 . τέκνον ] φυσικῶς φθέγγεται , καὶ τῶν κοινῶν ὀνομάτων οὐκ ἕξί - σταται · ἕνα γὰρ ἔχουσα καὶ τοῦτον ἄθλιον , πῶς ἂν αὐτὸν ἄλλως καλέ - σειεν ; ἔστι δὲ καὶ ἡ πεῦσις σύντομος , ὡς ἂν μαθεῖν ἐπειγομένης . 363 . ἐξαύδα ] τῇ γὰρ τῶν λόγων ἀνοχῇ καὶ κουφιεῖται τοῦ βάρους ἡ ψυχή . ἵνα εἴδομεν ἄμφω ] ἀνθʼ ὑποτακτικοῦ μέν ἐστιν , ἀλλʼ ἡ συστολὴ ἀνέδωκε τὸν τόνον · οὐ γὰρ παροξύνομεν κατὰ τὸν Πάμφιλον . 364 . βαρὺ στενάχων ] ὁ Σιδώνιος 〈 περισπᾷ)—περισπᾶσθαι γὰρ καὶ “ ἀδινὰ στοναχῆσαι ” ( Il . 18 . 124 ) φησίν—Ἀρίσταρχος δὲ βαρύνει . τὰ πολλὰ γὰρ κινήματα ὡς ἀπὸ βαρυτόνου γέγονεν · “ βαρὺ δὲ στενάχοντος ἄκουσα ” ( Od . 8 . 95 ) · “ ἐπεστενάχοντο δʼ ἑταῖροι ” ( Il . 4 . 154 ) . 365 . οἶσθα ] ἄκρως ἐνέφηνε τὸ βαρύθυμον διὰ τοῦ προοιμίου . καὶ πρὸς εἰδότας δὲ ἔθος λέγειν ἐπικουφίζοντας τὴν ὀδύνην . 366 . ᾠχόμεθ’ ἐς Θήβην ] ῥητορικὸς ὢν ὁ ποιητὴς καὶ τρόπον ἀνακεφαλαιώσεως βουλόμενος διδάξαι ἡμᾶς ταῦτα πάλιν ἐξ ἀρχῆς διηγεῖται . ᾠχόμεθα ] ὁ τρόπος ἀνακεφαλαίωσις . τέσσαρα δὲ διηγήσεων ἰδέαι · ἣ μὲν ὁμιλητική , ὡς ὅταν παρά τινος ἀκούσας τις αὐτὰ διηγῆται ἃ ἤκουσεν , ὡς τὸ “ πολλάκι γάρ σεο πατρός ” ( 396 ) · τὸ δὲ ἀπαγγελ - τικόν , ὅταν ἃ παρʼ ἑτέρου ἤκουσεν ἑτέρῳ διηγῆται , “ ἀγγελίην τινά τοι , γαιήοχε ” ( Il . 15 . 174 ) · τὸ δὲ ὑποστατικόν , ὅταν τῶν πραγ - μάτων τινὰ ἀπαγγεῖλαι ὑποθέμενοι διηγώμεθα , ὡς τὸ “ ὁπότʼ Ἠλεί - οισι καὶ ἡμῖν νεῖκος ἐτύχθη ” ( Il . 11 . 671 ) · τὸ δὲ μικτὸν ἐξ ὁμιλητικοῦ 〈 καὶ ὑποστατικοῦ ⟩ , ὡς τὸ “ ἀλλὰ σὺ τόν γʼ ἐλθοῦσα , θεά ” ( 401 ) · εἰ γὰρ ἦν ὁμιλητικόν , ἡ διήγησις οὕτως ἂν εἶπεν , ἀλλὰ σὲ τῶν δεσμῶν αὐτὸν ἀπολῦσαι καλέσασα〈ν ⟩ τὸν ἑκατόγχειρον · ὁ δὲ ἐφ᾿ ἑτέραν πτῶσιν μετελθὼν ὡς ἴδιον ἤδη λόγον καὶ οὐχ ὡς παρʼ ἐκείνης ἀκούσας διέξεισιν . Θήβη χωρίον ἔρημον πλησίον Λέσβου , ἀπὸ Θήβης τῆς Ἀδράμυος · ἆθλον γὰρ ταύτην ὁ πατὴρ προὔθετο τῷ προὔχοντι γυμνικῷ ἀγῶνι , Ἡρακλῆς δὲ λαβὼν τὴν πόλιν ἀπʼ αὐτῆς ἔκτισεν . ὅσοι δὲ ἀθετοῦσι τοὺς στίχους , οὐκ ἐῶσιν ἡμᾶς μαθεῖν , ὅθεν ἥλω Χρυσηίς . ἔπλει δὲ πορθήσων Ἀχιλλεὺς Χρῦσαν , Ἀθηνᾶ δʼ οὐκ εἴα φάσκουσα μὴ αἱρήσειν δι᾿ Ἀπόλλωνα . εἰς Θήβας δὲ ἥκουσα Χρυσηὶς πρὸς Ἰφινόην τὴν Ἠετίωνος ἀδελφήν , Ἀχιλλέως . δὲ θυγατέρα , θύουσαν Ἀρτεμίδι , ἥλω ὑπὸ Ἀχιλλέως . μεγαλοφυῶς δὲ συντέμνει τὰ περισσὰ τῶν λόγων . 368 . * μετὰ σφίσιν ] ὀρθοτονητέον τὴν “ σφίσιν , ἐπεὶ εἰς σύνθετον παραλαμβάνεται καὶ σὺν προθέσει συντέτακται .
Lemmas: 359 . καρπαλίμως ] ἀντί ὁ κραιπνῶς . ταχύς δέ ὁ ἄνοδος ὡς μήτηρ καί θεός . φαντασία δέ περίκειμαι ὁ θεός διά ὁ ὁμίχλη . ἢ ὅτι θαλάσσιος εἰμί ὁ θεός · ὁ δέ Ἥρα ὁ ἀήρ εἰκάζω ( supra 9 . 32 ) · λεπτομερής γάρ ὁ ἀήρ ὡς πρός σύγκρισις ὁ ὕδωρ . 360 . δακρυχέω ] οὐ ἐξίστημι οὗτος · οὖον γάρ ἄτοπος , Έλεϋ - θέρω ἀπολόω ἄλκιμος λυπέω . 362 . τέκνον ] φυσικός φθέγγομαι , καί ὁ κοινός ὄνομα οὐ ἕξις - στατός · εἷς γάρ ἔχω καί οὗτος ἄθλιος , πῶς εἄν αὐτός ἄλλως καλός - σείω ; εἰμί δέ καί ὁ πεῦσις σύντομος , ὡς εἄν μανθάνω ἐπείγω . 363 . ἐξαυδάω ] ὁ γάρ ὁ λόγος ἀνοχή καί κουφίζω ὁ βάρος ὁ ψυχή . ἵνα ὁράω ἄμφω ] ἀντί ὑποτακτικός μέν εἰμί , ἀλλά ὁ συστολή ἀναδίδωμι ὁ τόνος · οὖον γάρ παροξύνω κατά ὁ Πάμφιλος . 364 . βαρύς στενάχω ] ὁ Σιδώνιος 〈 περισπάω γάρ καί “ ἁδινός στοναχέω ” ( Il . 18 . 124 ) φησίν—Ἀρίσταρχος δέ βαρύνω . ὁ πολύς γάρ κίνημα ὡς ἀπό βαρύτονος γίγνομαι · “ βαρύς δέ στενάχω ἀκούω ” ( Od . 8 . 95 ) · “ ἐπιστενάχω δέ ἑταῖρος ” ( Il . 4 . 154 ) . 365 . οἶδα ] ἄκρως ἐμφαίνω ὁ βαρύθυμος διά ὁ προοίμιον . καί πρός οἶδα δέ ἔθος λέγω ἐπικουφίζω ὁ ὀδύνη . 366 . οἴχομαι εἰς Θῆβαι ] ῥητορικός εἰμί ὁ ποιητής καί τρόπος ἀνακεφαλαίωσις βούλομαι διδάσκω ἐγώ οὗτος πάλιν ἐκ ἀρχή διηγέομαι . οἴχομαι ] ὁ τρόπος ἀνακεφαλαίωσις . τέσσαρες δέ διήγησις ἰδέα · ὅς μέν ὁμιλητικός , ὡς ὅταν παρά τις ἀκούω τις αὐτός διηγέομαι ὁ ἀκούω , ὡς ὁ “ πολλάκις γάρ σῦς πατήρ ” ( 396 ) · ὁ δέ ἀπαγγέλλω - τίκος , ὅταν ὁ παρά ἕτερος ἀκούω ἕτερος διηγέομαι , “ ἀγγελία τις ὅς , γαιήοχος ” ( Il . 15 . 174 ) · ὁ δέ ὑποστατικός , ὅταν ὁ πρα - Μάτων τις ἀπαγγέλλω ὑποτίθημι διηγέομαι , ὡς ὁ “ ὁπότε Ἠλεί - ὅς καί ἐγώ νεῖκος τεύχω ” ( Il . 11 . 671 ) · ὁ δέ μικτός ἐκ ὁμιλητικός 〈 καί υποστατικός ⟩ , ὡς ὁ “ ἀλλά σύ ὁ γε ἔρχομαι , θεός ” ( 401 ) · εἰμί γάρ εἰμί ὁμιλητικός , ὁ διήγησις οὕτως εἄν εἶπον , ἀλλά σύ ὁ δεσμός αὐτός ἀπολύω καλέω ⟩ ὁ ἑκατόγχειρος · ὁ δέ ἐπί ἕτερος πτῶσις μετέρχομαι ὡς ἴδιος ἤδη λόγος καί οὐ ὡς παρά ἐκεῖνος ἀκούω διεξέρχομαι . Θῆβαι χωρίον ἐρῆμος πλησίος Λέσβος , ἀπό Θῆβαι ὁ Ἄδραμυς · ἆθλος γάρ οὗτος ὁ πατήρ προθέω ὁ προέχω γυμνικός ἀγών , Ἡρακλῆς δέ λαμβάνω ὁ πόλις ἀπό αὐτός κτίζω . ὅσος δέ ἀθετέω ὁ στίχος , οὐ ἐάω ἐγώ μανθάνω , ὅθεν ἁλίσκομαι Χρυσηίς . πλέω δέ πορθέω Ἀχιλλεύς Χρῦσα , Ἀθηνᾶ δέ οὐ ἐάω φάσκω μή αἱρέω διά Ἀπόλλων . εἰς Θῆβαι δέ ἥκω Χρυσηΐς πρός Ἰφινόη ὁ Ἠετίων ἀδελφός , Ἀχιλλεύς . δέ θυγάτηρ , θύω Ἀρτέμιδι , ἁλίσκομαι ὑπό Ἀχιλλεύς . μεγαλοφυῶς δέ συντέμνω ὁ περισσός ὁ λόγος . 368 . * μετά σφεῖς ] ὀρθοτονητέον ὁ “ σφεῖς , ἐπεί εἰς συντίθημι παραλαμβάνω καί σύν πρόθεσις συντάσσω .