scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 3.1.107
138 . ἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ] ἐνδεικνύμενος τὴν ἀρχὴν πᾶσιν ἀπεχθά - νεται , μάλιστα δὲ τοῖς Ἀχιλλέως . Ὀδυσσέως δὲ γέρας Λαοδίκη ἡ Κύκνου . τούτων δὲ μέμνηται , ὅτι ὁ μὲν συγγενὴς , ὁ δὲ φίλτατος . ἀμέλει καὶ τελευτῶντος αὐτοῦ μόνοι προύστησαν τοῦ σώματος , καὶ μόνοι πρεσβεύονται πρὸς αὐτόν . μέχρι δὲ τοῦ γέρας δεῖ ἀναπαύειν τὸν λόγον , τὰ δὲ λοιπὰ τοῖς ἑξῆς ἐπιφέρειν , ἵνα μὴ παρενοχλεῖν δοκῇ δὶς τὸ ἑλών κείμενον . * ἄλογον τὸ καὶ τούτους συνυβρίζειν τοὺς μηδὲν ἀδικήσαντας ἢ πλημμελήσαντας . ἡ λύσις ἐκ τοῦ προσώπου · ὑπόκεινται γὰρ Ἀχιλ - λέως φίλοι ἀμφότεροι . * Πορφυρίου . διὰ τί δὲ συνεχῶς ὁ Ἀγαμέμνων ἐν ταῖς πρὸς Ἀχιλλέα διαπληκτίσεσιν Αἴαντος καὶ Ὀδυσσέως μνημονεύει , καὶ ἐν τῇ ἀφαιρέσει τῶν τιμῶν “ ἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ἰὼν γέρας ἢ Ὀδυσῆος ἄξω ἑλών ” καὶ μετʼ ὀλίγον ἐφεξῆς ( 144 ) , ὅτε δεῖ πέμψαι τὴν Χρυσηΐδα , φησὶν “ εἷς δέ τις ἀρχὸς ἀνὴρ βουληφόρος ἔστω , ἢ Αἴας ἢ Ἰδομενεὺς ἢ δῖος Ὀδυσσεὺς , ἠὲ σὺ , Πηλείδη , πάντων ἐκπαγλότατʼ ἀνδρῶν . ” καὶ γὰρ ἀτιμάσειν ἀπειλῶν συγκαταλέγει Αἴαντα καὶ Ὀδυσσέα τῷ Ἀχιλλεῖ , καὶ ἀποστέλλειν πρὸς τὸν θεὸν ἐπαγγελλόμενος , ἐξ Αἴαντος καὶ Ὀδυσσέως καὶ Ἀχιλλέως φησὶν ἕνα ἀποστέλλειν , ὅτε μὲν ἀτιμάσαι ἀπειλεῖ , προθεὶς τὸν Ἀχιλλέα τῶν ἀτιμαζομένων “ ἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ἰὼν γέρας ἢ Ὀδυσῆος , ” ὅτε δʼ ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων θύειν ἔδει ἀπελθόντα , “ ἢ Αἴας ἢ Ἰδομενεὺς ἢ θῖος Ὀδυσσεὺς , ἠὲ σὺ , Πηλείδη . ” λύσις , ὅτι οὗτοι ἐδόκουν μάλιστα φίλοι εἶναι Ἀχιλλέως . διὸ καὶ ὁ Νέστωρ αὐτὸς , κατα - λέγων πρεσβευτὰς πρὸς Ἀχιλλέα , τούτους αἱρεῖται · καὶ Ἀχιλλεὺς εὐμενεστάτως ὁρᾷ ἐλθόντας τούτους , καὶ δεξιοῦται , καὶ ὁμολογεῖ τὸ προϋπάρχον φίλτρον · “ οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοι ἐστόν ” ( Il . 9 , 198 ) , καὶ “ χαίρετον , ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ” ( ib . 197 ) . συνατιμάζει οὖν τούτους καὶ συγκαταλέγει ὡς φίλους ὄντας τῷ Ἀχιλλεῖ τὰ μάλιστα .
Lemmas: 138 . ἢ τεός ἢ Αἴας ] ἐνδείκνυμι ὁ ἀρχή πᾶς ἀπεχθάνομαι - νω , μάλιστα δέ ὁ Ἀχιλλεύς . Ὀδυσσεύς δέ γέρας Λαοδίκη ὁ Κύκνος . οὗτος δέ μιμνήσκω , ὅτι ὁ μέν συγγενής , ὁ δέ φίλος . ἀμελέω καί τελευτή αὐτός μόνος προΐστημι ὁ σῶμα , καί μόνος πρεσβεύω πρός αὐτός . μέχρι δέ ὁ γέρας δεῖ ἀναπαύω ὁ λόγος , ὁ δέ λοιπάς ὁ ἑξῆς ἐπιφέρω , ἵνα μή παρενοχλέω δοκέω δίς ὁ αἱρέω κεῖμαι . * ἄλογος ὁ καί οὗτος συνυβρίζω ὁ μηδείς ἀδικέω ἢ πλημμελέω . ὁ λύσις ἐκ ὁ πρόσωπον · ὑπόκειμαι γάρ Ἀχιλ - Λέως φίλος ἀμφότερος . * πορφύριος . διά τίς δέ συνεχῶς ὁ Ἀγαμέμνων ἐν ὁ πρός Ἀχιλλεύς διαπλήκτισις Αἴας καί Ὀδυσσεύς μνημονεύω , καί ἐν ὁ ἀφαίρεσις ὁ τιμή “ ἢ τεός ἢ Αἴας εἶμι γέρας ἢ Ὀδυσσεύς ἄγω αἱρέω ” καί μετά ὀλίγος ἐφεξῆς ( 144 ) , ὅτε δεῖ πέμπω ὁ Χρυσηΐς , φημί “ εἷς δέ τις ἀρχός ἀνήρ βουληφόρος ἵστημι , ἢ Αἴας ἢ Ἰδομενεύς ἢ δῖος Ὀδυσσεύς , ἤ σύ , Πηλείδης , πᾶς ἐκπαγλότης ἀνήρ . ” καί γάρ ἀτιμάζω ἀπειλέω σύν-καταλέγω Αἴας καί Ὀδυσσεύς ὁ Ἀχιλλεύς , καί ἀποστέλλω πρός ὁ θεός ἐπαγγέλλω , ἐκ Αἴας καί Ὀδυσσεύς καί Ἀχιλλεύς φημί εἷς ἀποστέλλω , ὅτε μέν ἀτιμάζω ἀπειλέω , προτίθημι ὁ Ἀχιλλεύς ὁ ἀτιμάζω “ ἢ τεός ἢ Αἴας εἶμι γέρας ἢ Ὀδυσσεύς , ” ὅτε δέ ὑπέρ ὁ Ἕλλην θύω ἐσθίω ἀπέρχομαι , “ ἢ Αἴας ἢ Ἰδομενεύς ἢ θεός Ὀδυσσεύς , ἤ σύ , Πηλείδης . ” λύσις , ὅτι οὗτος δοκέω μάλιστα φίλος εἰμί Ἀχιλλεύς . διό καί ὁ Νέστωρ αὐτός , κατά - λέγω πρεσβευτής πρός Ἀχιλλεύς , οὗτος αἱρέω · καί Ἀχιλλεύς εὐμενής ὁράω ἔρχομαι οὗτος , καί δεξιόομαι , καί ὁμολογέω ὁ προυπάρχω φίλτρον · “ ὁ ἐγώ σκύζομαι περ Ἀχαιός φίλος εἰμί ” ( Il . 9 , 198 ) , καί “ χαίρω , εἰμί φίλος ἀνήρ ἱκάνω ” ( ib . 197 ) . συνατιμάζω οὖν οὗτος καί σύν-καταλέγω ὡς φίλος εἰμί ὁ Ἀχιλλεύς ὁ μάλιστα .