scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 3.3.93
162 . * δεῦρο πάροιθʼ ἐλθοῦσα φίλον τέκος ἵζευ ἐμεῖο ] διὰ τί ἡ Ἑλένη ἐπὶ τὴν θεὰν ἀφικνεῖται καὶ ταύτην ὁ Πρίαμος τὰ περὶ τῶν Ἑλλήνων πυνθάνεται ; διὰ τί τε ἐννέα ἤδη τῶν τοῦ πολέμου παρῳ - χηκότων ἐτῶν ὁ Πρίαμος ἀγνοεῖν φαίνεται τοὺς ἡγεμόνας τῶν Ἑλλήνων πάντως πολλάκις ἑωρακὼς αὐτοὺς ἐκ τοῦ τείχους , ὥσπερ καὶ νῦν ὑπόκειται , καὶ δυνηθεὶς ἂν καὶ ἐξετάσαι καὶ μαθεῖν περὶ ἑκάστου ; ῥητέον δὲ ὅτι τοῦ Ἀχιλλέως συντεταγμένου τοῖς Ἕλλησι καὶ τῶν Τρώων ἐν τῇ πόλει καθειργμένων ἔφοδοι ἐγίνοντο ἔνοπλοι καὶ τὰ μὲν ὀνόματα γνῶναι ἠδύνατο τῶν ἀρίστων ὁ Πρίαμος καὶ αὐτοὺς ἐνόπλους θεάσασθαι , ἐπὶ συνθήκας δὲ καὶ διάλυσιν τοῦ πολέμου τοιαύτην μὴ ἐληλυθότων πρότερον , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐκ προ - κλήσεως μονομαχίων οὐ μετʼ ἐκεχειρίας τῶν ἄλλων γινομένων καὶ διὰ τοῦτο ἐνόπλων ἀλλήλοις ἀεὶ ἀναμιγνυμένων ὁ ποιητὴς ἐπινοήσας μονομάχιον μετʼ ἐκεχειρίας τῶν ἄλλων καὶ διὰ τοῦτο ἀποδύσας ἀπὸ τῶν ὅπλων τοὺς πολεμοῦντας . φησὶ γὰρ “ ὣς ἐχάρησαν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε , ἐλπόμενοι παύσασθαι ὀϊζυροῦ πολέμοιο , τεύχεα τʼ ἐξεδύοντο ” ( Il . 3 , 12 14 ) . καὶ ἐπισημηνάμενος ἀναγκαίως τὸ παράδοξον τῆς ἐπινοίας διὰ τοῦ φάναι “ ἵνα θέσκελα ἔργα ἴδηαι Τρώων θʼ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν ” ( Il . 13 , 130 . 131 ) . τί οὖν τὸ θαυμαστόν ; ὅτι “ οἳ πρὶν ἐπʼ ἀλλήλοισι φέρον πολύδακρυν Ἄρηα , — οἳ δὴ νῦν ἕαται σιγῇ , πόλεμος δὲ πέπαυται ” ( Il . 3 , 132—134 ) . γυμνῶν οὖν γενομένων νῦν πρῶτον ἥ τε τῆς Ἑλένης θέα ἐπὶ τῷ παραδόξῳ τῆς εἰρήνης καὶ τῆς γυμνητείας τῶν ὅπλων οὐκ ἄλογος , καὶ ὁ ἐγειρόμενος ὑπὸ ἐκλύσεως τοῦ φόβου πεπαυμένου ἵμερος τοῦ πολέμου οὐκ ἄλογος , ἥ τε ἐξέτασις τοῦ Πριάμου εὔκαιρος καὶ λόγον ἔχουσα τανῦν . ἔτι καὶ νῦν αὐτοὺς γυμνοὺς ἄτερ ὅπλων θεώμενος δύναται ἐξετάσας παρὰ τῆς ὁμοεθνοῦς ἕκαστον · διὸ καί φησι “ τεύχεα μέν οἱ κεῖται ἐπὶ χθονὶ , αὐτὸς δὲ κτίλος ὥς ” ( Il . 3 , 195 ) . καὶ πρὸς τοῦτο οὖν ἡ τῆς Ἑλένης εἰς τὸ τεῖχος παρουσία εὐλόγως ᾠκονόμηται . ὅτι δὲ ἐκ τῶν ὅπλων ἐνῆν πλανηθῆναι τοὺς ἀπὸ τῶν ὅπλων σημαινομένους ἕκαστον δηλοῖ τὰ ἐπὶ τοῦ Πατρόκλου , ὃς ἐνδύσασθαι τὰ Ἀχιλλέως ὅπλα ἐδεήθη “ αἴ κέν πως αὐτόν γε ἐΐσ - κοντες τῷ Ἀχιλλεῖ ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες ” ( Il . 16 , 41 ) . οὕτως οὐκ ἦν τὸν ἀπὸ τῶν ὅπλων τινὰ δοξάζοντα ἤδη καὶ ὄντως γινώσκειν αὐτόν · ὅτι γὰρ ἀπὸ τῶν ὅπλων ἐδόξαζον τοὺς πολεμοῦντας δηλοῖ καὶ ὁ Κεβριόνης ὅταν λέγῃ τῷ Ἕκτορι “ νῶϊ μὲν ἐνθάδʼ ὁμιλέομεν Δαναοῖσιν · οἱ δὲ δὴ ἄλλοι Τρῶες ὀρίνονται , Αἴας δὲ κλονέει Τελαμώνιος , εὖ δέ μιν ἔγνων · εὐρὺ γὰρ ἀμφʼ ὤμοισιν ἔχει σάκος ” ( Il . 11 , 523 527 ) · καὶ πάλιν “ Τυδείδῃ μιν ἔγωγε δαίφρονι πάντα ἐΐσκω ἀσπίδι γινώσκων αὐλώπιδί τε τρυφαλείῃ ” ( Il . 5 , 181 . 182 ) . εἰ μὲν οὖν καθωπλισμένων αὐτῶν ἡ ἐξέτασις ἐγίνετο , ἄλογός γε ἂν διὰ τοῦ τοσούτου χρόνου γενομένη πρός τε τὴν Ἑλένην διατιθεμένη , δέον πρός τινα τῶν τὸν πόλεμον κατατι - θέντων · ἐπεὶ δὲ γυμνοὶ καὶ ἄνοπλοι τότε γεγένηντο , οὕτε ἡ ἐξέτασις ἄλογος οὔτε ἡ πρὸς τῆς Ἑλένης περὶ τούτων γενομένη διδασκαλία . ἀκριβέστερον γὰρ ταύτης οὐδεὶς ἂν ἄλλος τῶν παρόντων τὰς μορφὰς καὶ τὰ εἴδη ἀνεγνώρισεν .
Lemmas: 162 . * δεῦρο πάροιθεν ἔρχομαι φίλος τέκος ἵζω μου ] διά τίς ὁ Ἑλένη ἐπί ὁ θεά ἀφικνέομαι καί οὗτος ὁ Πρίαμος ὁ περί ὁ Ἕλλην πυνθάνομαι ; διά τίς τε ἐννέα ἤδη ὁ ὁ πόλεμος πείρω - χέω ἔτος ὁ Πρίαμος ἀγνοέω φαίνω ὁ ἡγεμών ὁ Ἕλλην πάντως πολλάκις ὁράω αὐτός ἐκ ὁ τεῖχος , ὥσπερ καί νῦν ὑπόκειμαι , καί δύναμαι εἄν καί ἐξετάζω καί μανθάνω περί ἕκαστος ; ῥητέος δέ ὅτι ὁ Ἀχιλλεύς συντάσσω ὁ Ἕλλην καί ὁ Τρώς ἐν ὁ πόλις κατείργω ἔφοδος γίγνομαι ἔνοπλος καί ὁ μέν ὄνομα γιγνώσκω δύναμαι ὁ Ἀρίστων ὁ Πρίαμος καί αὐτός ἔνοπλος θεάομαι , ἐπί συνθήκη δέ καί διάλυσις ὁ πόλεμος τοιοῦτος μή ἔρχομαι πρότερος , ἀλλά καί ὁ ἐκ προ - κλῆσις μονομάχιον οὖον μετά ἐκεχειρία ὁ ἄλλος γίγνομαι καί διά οὗτος ἔνοπλος ἀλλήλων ἀεί ἀναμείγνυμι ὁ ποιητής ἐπινοέω μονομάχιον μετά ἐκεχειρία ὁ ἄλλος καί διά οὗτος ἀποδύω ἀπό ὁ ὅπλον ὁ πολεμέω . φημί γάρ “ ὡς χαίρω Ἀχαιός τε Τρώς τε , ἔλπω παύω οἰζυρός πόλεμος , τεῦχος τε ἐκδύω ” ( Il . 3 , 12 14 ) . καί ἐπισημαίνω ἀναγκαῖος ὁ παράδοξος ὁ ἐπίνοια διά ὁ φαίνω “ ἵνα θέσκελος ἔργον ὁράω Τρώς ὁ ἱππόδαμος καί Ἀχαιός ” ( Il . 13 , 130 . 131 ) . τίς οὖν ὁ θαυμαστός ; ὅτι “ ἕ πρίν ἐπί ἀλλήλων φέρω πολύδακρυς Ἄρης , — ἕ δή νῦν ἧμαι σιγή , πόλεμος δέ παύω ” ( Il . 3 , 132—134 ) . γυμνός οὖν γίγνομαι νῦν πρῶτος ὅς τε ὁ Ἑλένη θέα ἐπί ὁ παράδοξος ὁ εἰρήνη καί ὁ γυμνητεία ὁ ὅπλον οὐ ἄλογος , καί ὁ ἐγείρω ὑπό ἔκλυσις ὁ φόβος παύω ἵμερος ὁ πόλεμος οὐ ἄλογος , ὅς τε ἐξέτασις ὁ Πρίαμος εὔκαιρος καί λόγος ἔχω τανῦν . ἔτι καί νῦν αὐτός γυμνός ἄτερ ὅπλον θεάομαι δύναμαι ἐξετάζω παρά ὁ ὁμοεθνής ἕκαστος · διό καί φημί “ τεῦχος μέν ὁ κεῖμαι ἐπί χθών , αὐτός δέ κτίλος ὅς ” ( Il . 3 , 195 ) . καί πρός οὗτος οὖν ὁ ὁ Ἑλένη εἰς ὁ τεῖχος παρουσία εὔλογος οἰκονομέω . ὅτι δέ ἐκ ὁ ὅπλον ἐν-εἰμί πλανάω ὁ ἀπό ὁ ὅπλον σημαίνω ἕκαστος δηλόω ὁ ἐπί ὁ Πάτροκλος , ὅς ἐνδύω ὁ Ἀχιλλεύς ὅπλον δήω “ ἀεί ἄν πως αὐτός γε εἰς - κόντες ὁ Ἀχιλλεύς ἀπέχω πόλεμος Τρώς ” ( Il . 16 , 41 ) . οὕτως οὐ εἰμί ὁ ἀπό ὁ ὅπλον τις δοξάζω ἤδη καί εἰμί γιγνώσκω αὐτός · ὅτι γάρ ἀπό ὁ ὅπλον δοξάζω ὁ πολεμέω δηλόω καί ὁ Κεβριόνης ὅταν λέγω ὁ Ἕκτωρ “ νάω μέν ἐνθάδε ὁμιλέω Δαναοί · ὁ δέ δή ἄλλος Τρώς ὀρίνω , Αἴας δέ κλονέω Τελαμώνιος , εὕω δέ ὅς γιγνώσκω · εὐρύς γάρ ἀμφι ὦμος ἔχω σάκος ” ( Il . 11 , 523 527 ) · καί πάλιν “ Τυδεΐδης ὅς ἔγωγε δαΐφρονι πᾶς ἐίσκω ἀσπίς γιγνώσκω αὐλῶπις τε τρυφάλεια ” ( Il . 5 , 181 . 182 ) . εἰμί μέν οὖν καθοπλίζω αὐτός ὁ ἐξέτασις γίγνομαι , ἄλογος γε εἄν διά ὁ τοσοῦτος χρόνος γίγνομαι πρός τε ὁ Ἑλένη διατίθημι , δήω πρός τις ὁ ὁ πόλεμος κατατι - τίθημι · ἐπεί δέ γυμνός καί ἄνοπλος τότε γίγνομαι , ἵημι ὁ ἐξέτασις ἄλογος οὔτε ὁ πρός ὁ Ἑλένη περί οὗτος γίγνομαι διδασκαλία . ἀκριβής γάρ οὗτος οὐδείς εἄν ἄλλος ὁ πάρειμι ὁ μορφή καί ὁ εἶδος ἀναγνωρίζω .