scholia-in-homerum.scholia-in-iliadem-scholia-vetera 3.1.277
407 . * διὰ τί εἰδὼς ὁ Ἀχιλλεὺς χάριν προσοφειλομένην τῇ μητρὶ ὑπὸ τοῦ Διὸς οὐκ εἰς τὴν νίκην τῶν Ἑλλήνων κέχρηται ταύτῃ , ὅτε , φησὶ , “ πολλὰς ἀΰπνους νύκτας ἴαυεν , ἤματα δʼ αἱματόεντα διέ - πρησσεν πολεμίζων ” ( Il . 9 , 325 ) , εἰς δὲ ἀπώλειαν αὐτῶν κατακέ - χρηται ταύτῃ , καίπερ οὐκ αἰτίων τῆς ἀτιμίας αὐτῷ γεγονότων τῶν Ἑλλήνων , ἀλλὰ τοῦ Ἀγαμέμνονος . εἴπερ οὖν ἔδει κατὰ φίλων ἀδικησάντων χρήσασθαι τῇ παρὰ Διὸς ἐπικουρίᾳ , κατὰ τοῦ Ἀγαμέμνονος δίκαιον ἦν τοῦτο , ἀλλʼ οὐ κατὰ τῶν ἄλλων Ἑλλή - νων . τὸ μὲν οὖν μὴ ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων χρήσασθαι τῇ τῶν χαρίτων παρὰ Διὸς ἀποδόσει οὐδὲν ἤπειγεν αὐτοῦ τοῦ Διὸς ἀστράπτοντος ἐπιδέξι᾿ ἐναίσιμα σήματα φαίνοντος καὶ πάντων πεπεισμένων ὅτι κατένευσεν ὁ Ζεὺς τὴν Τρωϊκὴν ἀπώλειαν . εὐημερούντων οὖν τῶν οἰκείων οὐκ ἔδει χαρίτων ἀμοιβὰς ἀπαιτεῖν παρὰ τοῦ ἐπινεύσαντος τὴν ἧτταν τῶν πολεμίων , ὀργισθέντα δὲ τοῖς ἀδικήσασιν αὐτὸν μετα - βαλεῖν τὴν τοῦ Διὸς γνώμην ἄλλως οὐκ ἐνῆν ἢ διὰ χαρίτων ὀφει - λομένων ὑπομνήσεως καὶ τὸ μὲν νικῆσαι τοὺς Ἕλληνας εἰς τοὺς Ἀτρείδας ἔχει τὴν ἀναφορὰν , τὸ δὲ ἀποστρέφειν τὴν τοῦ Διὸς συμ - μαχίαν ἐκ τῶν Ἑλλήνων εἰς αὐτὸν εἶχε τὸ τέλος . εἰς τὰ αὐτῷ τοίνυν διαφέροντα θησαυρίζειν τὰς ἀπαιτήσεις οὐδὲν παράλογον εἶχε κατὰ τῶν Ἑλλήνων ἡ τιμωρία , ὅτι κατʼ αὐτὸν τὸν ποιητὴν τῷ βασιλεῖ κῦδος μὲν ἅμʼ ἕψεται , εἴ κεν Ἀχαιοὶ Τρώων ἐκπέρσωσʼ εὐναιόμενον πτολίεθρον , τούτῳ δʼ αὖ μέγα πένθος Ἀχαιῶν δῃωθέντων , καὶ τὸ ὅλον ἀγώνισμα δείξει τῷ Ἀγαμέμνονι κατὰ τὰς Νέστορος λόγους . αὐτὸς γὰρ τῷ ὄντι “ ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο . ” καὶ γὰρ τοῦτο ὀμωμόκει ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ “ ὁ δέ τοι μέγας ἔσσεται ὅρκος ἦ ποτʼ Ἀχιλλῆος ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν ” καὶ τὰ ἑξῆς . καὶ ἡ Ἀθηνᾶ “ καί ποτέ τοι τρὶς τόσσα παρέσσεται ἀγλαὰ δῶρα ” φησὶ καὶ ἄμφω ὁμῶς φιλεῖσθαι αὐτόν τε καὶ τὸν Ἀγαμέμ - νονα ὑπὸ τῆς Ἥρας , καὶ συμβουλεύει μηδαμῶς περὶ θανάτου δια - νοεῖσθαι τοῦ βασιλέως , κἀκεῖνος συναινεῖ χρῆναι συμβουλεύουσι θεοῖς πεπεῖσθαι . σώζεσθαι οὖν ἔδει τὸν Ἀγαμέμνονα διὰ πάντων , ἵνα καὶ τὰ ἀπειληθέντα πληρωθῇ , καὶ οὐκ ἄδικος ἡ κρίσις . ὑπὲρ ὧν γὰρ λοιμωσσόντων αὐτὸς τὴν ἐκκλησίαν συνήγαγε καὶ τὸ πρόσκρουσμα εἶχε πρὸς τὸν βασιλέα , τούτους οὐδαμῶς ἔσχεν ἀγανακτοῦντας ὑπὲρ αὐτοῦ ὑβριζομένου . διὸ κατʼ ἀρχὰς μὲν ἐθεράπευεν αὐτοὺς λέγων “ οὐδέ τι πω ἴδμεν ξυνήϊα κείμενα πολλὰ , λαοὺς δʼ οὐκ ἐπέοικε παλίλλογα ταῦτʼ ἐπαγείρειν ” καὶ ἀπειλοῦντος τοῦ , Ἀγαμέμνονος ἀφελεῖν τὴν Βρισηΐδα οὐ παῤ αὐτοῦ φησὶν εἰληφέναι , ἀλλὰ παρὰ τῶν Ἑλλήνῶν “ καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς , ᾧ ἔπι πόλλʼ ἐμόγησα , δόσαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν , ” ὕστερον δὲ μηδὲν αὐτῶν δυσχεραινόντων μηδʼ ὥσπερ ἐπὶ τοῦ Χρύσου τὴν αὐτὴν γνώμην ἐνδειξαμένων αἰδεῖσθαι δεῖν τὸν ἱερέα , ὅσῳ καὶ τὸν ἀριστέα καὶ μὴ ἀτιμάζειν εἰκότως , καὶ πόθεν αὐτοῦ ὁμοίως πρὸς πάντας ἀπειλεῖ καὶ τὴν ἀφαίρεσιν κοινοποιεῖ λέγων “ χερσὶ μὲν οὔτι ἔγωγε μαχέσσομαι εἵνεκα κούρης , οὔτε σοὶ οὔτε τῳ ἄλλῳ , ἐπεί μʼ ἀφέλεσθέ γε δόντες , ” ὥστε καὶ ἡ μῆνις λόγον εἶχε τὴν τιμωρίαν εἰσπρατ - τομένη παρὰ πάντων , τῶν μὲν διὰ τῆς ἥττης , τοῦ δὲ διὰ τῆς ὑπὲρ τῶν ἡττωμένων λύπης . καὶ πῶς ταύτην οὐκ ᾔτει τὴν δόξαν , ὅτε φησὶ “ πολλὰς ἀΰπνους νύκτας ἴαυον ” ( Il . 9 , 325 ) ; ὅτι ἡ δόξα εἰς Ἀγαμέμνονα ἀνέτρεχεν . εὐημερούντων τοίνυν τῶν οἰκείων οὐκ ἔδει χαρίτων ἀμοιβὰς αἰτεῖν , ἐπεὶ δὲ ὠργίσθη , αἰτεῖ τὴν τοῦ Διὸς , καὶ εἰ ἔμελλε τρέψαι τὴν τοῦ Διὸς βουλὴν κατὰ τοῦ Ἀγαμέμνονος ὡς ἀδικήσαντος ἐχρῆν τρέψαι οὐχὶ κατὰ πάντων , ὅτι , φησὶ , διὰ τὴν ἀχαριστίαν αὐτῶν τοῦτο ποιεῖ καὶ ὅτι ὑβρισθῆναι παρεῖδον · τὸ δὲ μνήσασα διὰ τὴν Ἥραν · διό φησιν , “ αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι . ”
Lemmas: 407 . * διά τίς εἰδοί ὁ Ἀχιλλεύς χάρις προσοφείλω ὁ μήτηρ ὑπό ὁ Ζεύς οὐ εἰς ὁ Νίκη ὁ Ἕλλην χράομαι οὗτος , ὅτε , φημί , “ πολύς ἄϋπνος νύξ ἰαύω , ἦμαρ δέ αἱματόεις διέ - πράσσω πολεμέω ” ( Il . 9 , 325 ) , εἰς δέ ἀπώλεια αὐτός κατακέ - χράω οὗτος , καίπερ οὐ αἴτιος ὁ ἀτιμία αὐτός γίγνομαι ὁ Ἕλλην , ἀλλά ὁ Ἀγαμέμνων . εἴπερ οὖν ἐσθίω κατά Φίλων ἀδικέω χράω ὁ παρά Ζεύς ἐπικουρία , κατά ὁ Ἀγαμέμνων Δίκαιος εἰμί οὗτος , ἀλλά οὖον κατά ὁ ἄλλος Ἑλλῆς - νάω . ὁ μέν οὖν μή ὑπέρ ὁ Ἕλλην χράω ὁ ὁ Χαρίτων παρά Ζεύς ἀπόδοσις οὐδείς ἐπείγω αὐτός ὁ Ζεύς ἀστράπτω επιδέξια ἐναίσιμος σῆμα φαίνων καί πᾶς πείθω ὅτι κατανεύω ὁ Ζεύς ὁ Τρωϊκός ἀπώλεια . εὐημερέω οὖν ὁ οἰκέω οὐ ἐσθίω Χαρίτων ἀμοιβή ἀπαιτέω παρά ὁ ἐπινεύω ὁ ἧσσα ὁ πολέμιος , ὀργίζω δέ ὁ ἀδικέω αὐτός μετά - βάλλω ὁ ὁ Ζεύς γνώμη ἄλλως οὐ ἐν-εἰμί ἢ διά Χαρίτων ὄφις - λομένων ὑπόμνησις καί ὁ μέν νικάω ὁ Ἕλλην εἰς ὁ Ἀτρείδης ἔχω ὁ ἀναφορά , ὁ δέ ἀποστρέφω ὁ ὁ Ζεύς συμ - μάχιος ἐκ ὁ Ἕλλην εἰς αὐτός ἔχω ὁ τέλος . εἰς ὁ αὐτός τοίνυν διαφέρω θησαυρίζω ὁ ἀπαιτέω οὐδείς παράλογος ἔχω κατά ὁ Ἕλλην ὁ τιμωρία , ὅτι κατά αὐτός ὁ ποιητής ὁ βασιλεύς κῦδος μέν ἅμα ἕπω , εἰμί ἄν Ἀχαιός Τρώς ἐκπέρθω εὐναιετάων πτολίεθρον , οὗτος δέ αὖος μέγας πένθος Ἀχαιός δῃόω , καί ὁ ὅλος ἀγώνισμα δείκνυμι ὁ Ἀγαμέμνων κατά ὁ Νέστωρ λόγος . αὐτός γάρ ὁ εἰμί “ ἕρκος Ἀχαιός πέλω πόλεμος κακός . ” καί γάρ οὗτος ὄμνυμι ἐν ὁ ἐκκλησία “ ὁ δέ ὅς μέγας εἰμί Ὅρκος εἰμί πρός Ἀχιλλεύς ποθή ἱκνέομαι υἱός Ἀχαιός ” καί ὁ ἑξῆς . καί ὁ Ἀθηνᾶ “ καί ποτός ὅς τρίς τόσος πάρειμι ἀγλαός Δῶρα ” φημί καί ἄμφω ὁμῶς φιλέω αὐτός τε καί ὁ Ἀγαμέμ - νονά ὑπό ὁ Ἥρα , καί συμβουλεύω μηδαμῶς περί θάνατος διά - νοέω ὁ βασιλεύς , ἐκεῖνος συναινέω χρή συμβουλεύω θεός πείθω . σῴζω οὖν ἐσθίω ὁ Ἀγαμέμνων διά πᾶς , ἵνα καί ὁ ἀπειλέω2 πληρόω , καί οὐ ἄδικος ὁ κρίσις . ὑπέρ ὅς γάρ λοιμώσσω αὐτός ὁ ἐκκλησία συνάγω καί ὁ πρόσκρουσμα ἔχω πρός ὁ βασιλεύς , οὗτος οὐδαμῶς ἔχω ἀγανακτέω ὑπέρ αὐτός ὑβρίζω . διό κατά ἀρχή μέν θεραπεύω αὐτός λέγω “ οὐδέ τίς πω οἶδα ξυνήιος κεῖμαι πολύς , λαός δέ οὐ ἐπέοικα παλίλλογος αὐτός ἐπαγείρω ” καί ἀπειλέω ὁ , Ἀγαμέμνων ἀφαιρέω ὁ Βρισηΐς οὖον παρά αὐτός φημί λαμβάνω , ἀλλά παρά ὁ Ἕλλην “ καί δή ἐγώ γέρας αὐτός ἀφαιρέω ἀπειλέω , ὅς ἐπί πολύς μογέω , δίδωμι δέ ἐγώ υἱός Ἀχαιός , ” ὕστερος δέ μηδείς αὐτός δυσχεραίνω μηδέ ὥσπερ ἐπί ὁ Χρύσης ὁ αὐτός γνώμη ἐνδείκνυμι αἰδέομαι δήω ὁ ἱερεύς , ὅσος καί ὁ Ἀριστεύς καί μή ἀτιμάζω εἰκότως , καί πόθεν αὐτός ὁμοίως πρός πᾶς ἀπειλέω καί ὁ ἀφαίρεσις κοινοποιέω λέγω “ χείρ μέν οὔτις ἔγωγε μάχομαι ἕνεκα κόρη , οὔτε σύ οὔτε ὁ ἄλλος , ἐπεί εἷς ἀφαιρέω γε δίδωμι , ” ὥστε καί ὁ μῆνις λόγος ἔχω ὁ τιμωρία εἰσπράσσω - τομενω παρά πᾶς , ὁ μέν διά ὁ ἧσσα , ὁ δέ διά ὁ ὑπέρ ὁ ἡσσάομαι λύπη . καί πῶς οὗτος οὐ αἰτέω ὁ δόξα , ὅτε φημί “ πολύς ἄϋπνος νύξ ἰαύω ” ( Il . 9 , 325 ) ; ὅτι ὁ δόξα εἰς Ἀγαμέμνων ἀνατρέχω . εὐημερέω τοίνυν ὁ οἰκέω οὐ ἐσθίω Χαρίτων ἀμοιβή αἰτέω , ἐπεί δέ ὀργίζω , αἰτέω ὁ ὁ Ζεύς , καί εἰμί μέλλω τρέπω ὁ ὁ Ζεύς βουλή κατά ὁ Ἀγαμέμνων ὡς ἀδικέω χρή τρέπω οὐ κατά πᾶς , ὅτι , φημί , διά ὁ ἀχαριστία αὐτός οὗτος ποιέω καί ὅτι ὑβρίζω παρεῖδον · ὁ δέ μιμνήσκω διά ὁ Ἥρα · διό φημί , “ ἀεί ἄν πως ἐθέλω ἐπί Τρώς ἀρήγω . ”