scholia-in-hesiodum.scholia-in-opera-et-dies-scholia-vetera scholia_hesiod_gaisford_0018.2
ρον λέλεκται . Ἡ γὰρ ἐν τῷ ποιμαίνειν περὶ τὸν Ἐλικῶνα ἐνόμευε , καὶ καθευδὴσας ὁ Ἡσίοδος ὄναρ εἶδεν , ἐννέα γυναῖκας δάφνας αὐτὸν ψαμίζουσας · ἐδύλου δὲ τὸ ὄναρ πάντως ὡς πικρίας καὶ πόνων μετεσχηκὼς , τῆς παιδεύσεως ἀειδαλῆ γεννηθείς ποιήματα · ταῦτα τοίνυν ὁ Ἡσίοδος ἤψφι ὀνειρώσιν τεθεαμένος , καὶ διυπνισθείς , καὶ τὸ ποιμαίνειν ἀφείς , καὶ πόνους ἑαυτὸν ἐνδούς καὶ μαθήμασι , τὴν τῶν ὀνειρῶν ἐπίλυσιν ἐξεπέρανεν , ἢ περὶ τὸν Ἐλικῶνα ποιμαίνων ἐγρηγορὼς , καὶ ἀύπνος ὤν , σύννους τε πρὸς ἑαυτὸν γεγονὼς , καὶ πρέποντα νοῦν ἐσχηκώς , ἀποδιδράσκει μὲν τὸ εὐτελὲς , καὶ ποιμενικόν , καὶ σκληρόβιον , καὶ προσδραμὼν τῇ παιδεύσει , καὶ πόνους ἐγκαρτερήσας , μεγάλην καρποῦται τὴν εὐκλειαν · καὶ βίβλους τοσαύτας ἐξεπονήσατο , ὡς ἐγὼ Μουσῶν τε καὶ γνώσεως ἐπίσταμαι ψῶμισμα , καὶ δάφνας λέλους Ἐλικωνίτιδας , ἐλισσόμενας ἀπανταχοῦ καὶ θαλλούσας , καὶ κηρυττούσας τὸν πρὶν μὲν οἰκτρόβιον καὶ ἀφανῆ νομέα ποιμνίων , νῦν δὲ ἡμῖντον χρηματίζαντα δι’ ἀρετῆς καὶ παιδεύσεως . Ὡσπερ καὶ ὁ Σωφρονίσκου Σωκράτης ὁ λιθοξόος , καὶ ὁ Ἰχθυοπώλης Ἀημάδης , καὶ ὁ τῆς τυμπανιστηρίας Αἰσχίνης , Σίμων τε ὁ σατυρεύς , καὶ ὁ λαχανεύς Εὐριπίδης · ἐπὶ τε ὁ Σκύθης Ἄνάχαρσις · καὶ ἄμφω τῷ δούλῳ , Αἰσωπος , καὶ Ἐπίκτητος · καὶ ὁ Σύρος ἤττωρ ὁ Λουκιανός , ὁ λιθοξόος τε καὶ ἡμδουλός , καὶ οἱ λοιποί . Συνημηνέναι δ’ αὐτὸν οἱ μὲν Ὁμήρῳ φασίν , οἱ δὲ καὶ Ὁμήρου προγενέστερον εἶναι διύσχυρίζονται . Καὶ οἱ μὲν προγενέστερον εἶναι τοῦτον Ὁμήρου διύσχυριζόμενοι ἐν ἀρχαῖς εἶναι φασίν τῆς Ἀρξίππου ἀρχῆς , Ὁμηρον δὲ ἐν τῷ τέλει . Ὁ δ’ Ἀρξίππος οὗτος υἱὸς ἦν Ἀκάστου , ἀρξας Ἀθηναίων ἔτη λε . Οἱ δὲ συγχρόνους αὐτοὺς εἶναι λέγοντες , ἐπὶ τῇ τελευτῇ τοῦ Ἀμφιδάμαντος τοῦ βασιλέως Εὐβοίας φασίν αὐτοὺς ἀγωνίσαθαι , καὶ νενικηκὸτα Ἡσίοδον , ἀγωνοθετοῦντος καὶ κρινοντος Πανίδου τοῦ βασιλέως , τοῦ ἀδελφοῦ Ἀμφιδάμαντος , καὶ τῶν υἱῶν Ἀμφιδάμαντος , Γανύκτορος τε καὶ τῶν λοιπῶν . Ἐξηρωτηκέναι γὰρ αὐτοὺς πολλὰ πρὸς ἀλλήλους φασὶ δι’ ἐπῶν
Lemmas: ἀντίμοιρος λέγω . ὁ γάρ ἐν ὁ ποιμαίνω περί ὁ Ἑλικών νομεύω , καί καθεύδω ὁ Ἡσίοδος ὄναρ ὁράω , ἐννέα γυνή δάφνη αὐτός ψαμιζουω · ἐδύλου δέ ὁ ὄναρ πάντως ὡς πικρία καί πόνος μετέχω , ὁ παίδευσις ἀειδαλῆ γεννάω ποίημα · οὗτος τοίνυν ὁ Ἡσίοδος ἄψ ονειρωσις θεάομαι , καί διυπνίζω , καί ὁ ποιμαίνω ἀφίημι , καί πόνος ἑαυτοῦ ἐνδίδωμι καί μάθημα , ὁ ὁ ὄνειρος ἐπίλυσις ἐκπέρθω , ἢ περί ὁ Ἑλικών ποιμαίνω ἐγείρω , καί ἄϋπνος εἰμί , σύννους τε πρός ἑαυτοῦ γίγνομαι , καί πρέπω νόος ἔχω , ἀποδιδράσκω μέν ὁ εὐτελής , καί ποιμενικός , καί σκληρόβιος , καί προστρέχω ὁ παιδεύω , καί πόνος ἐγκαρτερέω , μέγας καρπόω ὁ εὔκλεια · καί Βίβλος τοσοῦτος ἐκπονέω , ὡς ἐγώ Μοῦσα τε καί γνῶσις ἐπίσταμαι ψώμισμα , καί δάφνη Λελούς ελικωνιτιδαις , λίσσομαι ἀπαντηχέω καί θάλλω , καί κηρύσσω ὁ πρίν μέν οἰκτρόβιος καί ἀφανής νομεύς ποίμνιον , νῦν δέ ἡμῖντον χρηματίζω διά ἀρετή καί παίδευσις . ὡς καί ὁ Σωφρονίσκος Σωκράτης ὁ λιθοξόος , καί ὁ ἰχθυοπώλης Ἀημάδης , καί ὁ ὁ τυμπανιστηρίας Αἰσχίνης , Σίμων τε ὁ σατυρεύς , καί ὁ λαχανεύς Εὐριπίδης · ἐπί τε ὁ Σκύθης Ἀνάχαρσις · καί ἄμφω ὁ δοῦλος , Αἰσωπος , καί Ἐπίκτητος · καί ὁ Σύρος ἄτωρ ὁ Λουκιανός , ὁ λιθοξόος τε καί ἡμδουλός , καί ὁ λοιπός . Συνημηνέναι δέ αὐτός ὁ μέν Ὅμηρος φημί , ὁ δέ καί Ὅμηρος προγενής εἰμί διυσχυριζοντ . καί ὁ μέν προγενής εἰμί οὗτος Ὅμηρος διυσχυριζομενω ἐν ἀρχή εἰμί φημί ὁ Ἄρξιππος ἀρχή , Ὅμηρος δέ ἐν ὁ τέλος . ὁ δέ Ἄρξιππος οὗτος υἱός εἰμί Ἄκαστος , ἄρχω Ἀθηναῖος ἔτος λεʹ . ὁ δέ σύγχρονος αὐτός εἰμί λέγω , ἐπί ὁ τελευτή ὁ Ἀμφιδάμας ὁ βασιλεύς Εὔβοια φημί αὐτός ἀγωνίζομαι , καί νικάω Ἡσίοδος , ἀγωνοθετέω καί κρίνω Πανίδου ὁ βασιλεύς , ὁ ἀδελφός Ἀμφιδάμας , καί ὁ υἱός Ἀμφιδάμας , Γανύκτωρ τε καί ὁ λοιπός . ἐξερωτάω γάρ αὐτός πολύς πρός ἀλλήλων φημί διά ἔπος