scholia-in-euripidem.vitae-euripidis 2
Φασὶ δʼ αὐτὸν ἐν Σαλαμῖνι σπήλαιον κατασκευάσαντα ἀναπνοὴν ἔχον εἰς τὴν θάλασσαν ἐκεῖσε διημερεύειν φεύγοντα τὸν ὄχλον · ὅθεν καὶ ἐκ θαλάσσης λαμβάνει τὰς πλείστας τῶν ὁμοιώσεων . σκυθρωπὸς δὲ καὶ σύννους καὶ αὐστηρὸς ἐφαίνετο καὶ μισόγελως καὶ μισογύνης , καθὰ καὶ Ἀριστοφάνης αὐτὸν αἰτιᾶται , “ στρυφνὸς ἔμοιγε προσειπεῖν Εὐριπίδης . ” λέγουσι δὲ αὐτὸν γήμαντα τὴν Μνησιλόχου θυγατέρα Χοιρίλην καὶ νοήσαντα τὴν ἀκολασίαν αὐτῆς γράψαι πρῶτον δρᾶμα τὸν Ἱππόλυτον , ἐν ᾧ τὴν ἀναισχυντίαν ἐθριάμβευε τῶν γυναικῶν , ἔπειτα δὲ αὐτὴν ἀποπέμψασθαι . λέγοντος δὲ τοῦ γήμαντος αὐτὴν “ σωφρονεῖ παῤ ἐμοί , “ δύστηνος εἶ ” έφη “ εἰ γυναῖκα δοκεῖς παῤ ᾧ μὲν αὐτὴν σωφρονεῖν , παῤ ᾧ δὲ μή · ” ἐπιγῆμαι δὲ αὐτὸν δευτέραν , ἣν εὑρὼν ἀκολαστοτέραν προχειροτέρως εἰς τὴν κατὰ τῶν γυναικῶν βλασφημίαν ἐθρασύνετο . αἱ δὲ γυναῖκες ἐβουλήθησαν αὐτὸν κτεῖναι εἰσελθοῦσαι εἰς τὸ σπήλαιον , ἐν γράφων διετέλει . διαβάλλεται δὲ ὑπὸ φθόνου ὡς τὸν Κηφισοφῶντα εἶχε συμποιοῦντα αὐτῷ τὰς τραγῳδίας . λέγει δὲ καὶ Ἕρμιππος Διονύσιον τὸν Σικελίας τύραννον μετὰ τὴν τελευτὴν τοῦ Εὐριπίδου τάλαντον τοῖς κληρονόμοις αὐτοῦ πέμψαντα λαβεῖν τὸ ψαλτήριον καὶ τὴν δέλτον καὶ τὸ γραφεῖον , ἅπερ ἰδόντα κελεῦσαι τοὺς φέροντας ἐν τῷ Μουσῶν ἱερῷ ἀναθεῖναι , ἐπιγράψαντα τοῖς αὐτοῦ Εὐριπίδου ὀνόμασιν . διὸ καὶ ξενοφιλώτατον κεκλῆσθαί φησι διὰ τὸ μάλιστα ὑπὸ ξένων φιλεῖσθαι · ὑπὸ γὰρ Ἀθηναίων ἐφθονεῖτο . μειρακίου δέ τινος ἀπαιδευτοτέρου στόμα δυσῶδες ἔχειν ὑπὸ φθόνου αὐτὸν εἰπόντος “ εὐφήμει ” ἔφη “ μέλιτος καὶ Σειρήνων γλυκύτερον στόμα . ” ἔσκωπτε δὲ τὰς γυναῖκας διὰ τῶν ποιημάτων διʼ αἰτίαν τοιάνδε . εἶχεν οἰκογενὲς μειράκιον ὀνόματι Κηφισοφῶντα . πρὸς τοῦτον ἐφώρα τὴν ἰδίαν γυναῖκα ἀτακτοῦσαν · καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἀπέτρεπεν ἁμαρτάνειν , ἐπεὶ δʼ οὐκ ἔπειθε , κατέλιπεν αὐτῷ τὴν γυναῖκα , βουλομένου αὐτὴν ἔχειν τοῦ Κηφισοφῶντος . οὕτω δʼ αὐτὸν Φιλήμων ἠγάπησεν ὡς καὶ τάδε περὶ αὐτοῦ τολμῆσαι εἰπεῖν εἰ ταῖς ἀληθείαισιν οἱ τεθνηκότες αἴσθησιν εἶχον , ἄνδρες ὥς φασίν τινες , ἀπηγξάμην ἂν , ὥστ᾿ ἰδεῖν Εὐριπίδην . οὕτως ἡγοῦντο πολλοῦ τινος ἄξιον .
Lemmas: φημί δέ αὐτός ἐν Σαλαμίς σπήλαιον κατασκευάζω ἀναπνοή ἔχω εἰς ὁ θάλασσα ἐκεῖσε διημερεύω φεύγω ὁ ὄχλος · ὅθεν καί ἐκ θάλασσα λαμβάνω ὁ πλεῖστος ὁ ὁμοίωσις . σκυθρωπός δέ καί σύννοος καί αὐστηρός φαίνω καί μισόγελως καί μισογύνης , καθά καί Ἀριστοφάνης αὐτός αἰτιάομαι , “ στρυφνός ἐγώ προσλέγω Εὐριπίδης . ” λέγω δέ αὐτός γαμέω ὁ Μνησίλοχος θυγάτηρ Χοιρίλη καί νοέω ὁ ἀκολασία αὐτηες͂ς γράφω πρῶτος δρᾶμα ὁ Ἱππόλυτος , ἐν ὅς ὁ ἀναισχυντία θριαμβεύω ὁ γυνή , ἔπειτα δέ αὐτός ἀποπέμπω . λέγω δέ ὁ γαμέω αὐτός “ σωφρονέω παρά ἐγώ , “ δύστηνος εἰμί ” φημί “ εἰμί γυνή δοκέω παρά ὅς μέν αὐτός σωφρονέω , παρά ὅς δέ μή · ” ἐπιγαμέω δέ αὐτός δεύτερος , ὅς εὑρίσκω ἀκόλαστος προχειρός εἰς ὁ κατά ὁ γυνή βλασφημία θρασύνω . ὁ δέ γυνή βούλομαι αὐτός κτείνω εἰσέρχομαι εἰς ὁ σπήλαιον , ἐν γράφω διατελέω . διαβάλλω δέ ὑπό φθόνος ὡς ὁ Κηφισοφῶν ἔχω συμποιέω αὐτός ὁ τραγῳδία . λέγω δέ καί Ἕρμιππος Διονύσιος ὁ Σικελία τύραννος μετά ὁ τελευτή ὁ Εὐριπίδης τάλαντον ὁ κληρονόμος αὐτός πέμπω λαμβάνω ὁ ψαλτήριον καί ὁ δέλτος καί ὁ γραφεῖον , ὅς ὁράω κελεύω ὁ φέρω ἐν ὁ Μουσών ἱερός ἀνατίθημι , ἐπιγράφω ὁ αὐτός Εὐριπίδης ὄνομα . διό καί ξενόφιλος καλέω φημί διά ὁ μάλιστα ὑπό ξένος φιλέω · ὑπό γάρ Ἀθηναῖος φθονέω . μειράκιον δέ τις ἀπαίδευτος στόμα δυσώδης ἔχω ὑπό φθόνος αὐτός λέγω “ εὐφημέω ” φημί “ μέλι καί Σειρήν γλυκύς στόμα . ” σκώπτω δέ ὁ γυνή διά ὁ ποίημα διά αἰτία τοιόσδε . ἔχω οἰκογενής μειράκιον ὄνομα Κηφισοφῶν . πρός οὗτος φωράω ὁ ἴδιος γυνή ἀτακτέω · καί ὁ μέν πρῶτος ἀποτρέπω ἁμαρτάνω , ἐπεί δέ οὐ πείθω , καταλείπω αὐτός ὁ γυνή , βούλομαι αὐτός ἔχω ὁ Κηφισοφῶν . οὕτως δέ αὐτός Φιλήμων ἀγαπάω ὡς καί ὅδε περί αὐτός τολμάω λέγω εἰμί ὁ ἀλήθεια ὁ θνῄσκω αἴσθησις ἔχω , ἀνήρ ὅς φημί τις , ἀπάγχω ἄν , ὥστε ὁράω Εὐριπίδης . οὕτως ἡγέομαι πολύς τις ἄξιος .