scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidis-phoenissas-scholia-vetera-et-scholia-recentiora-thomae-magistri-triclinii-moschopuli-et-anonyma sch.1760.1
ὃς μόνος Σφιγγός : ἱστορεῖ Πείσανδρος ὅτι κατὰ χόλον τῆς Ἥρας ἐπέμφθη ἡ Σφὶγξ τοῖς Θηβαίοις ἀπὸ τῶν ἐσχάτων μερῶν τῆς Αἰθιοπίας , ὅτι τὸν Λάϊον ἀσεβήσαντα εἰς τὸν παράνομον ἔρωτα τοῦ Χρυσίππου , ὃν ἥρπασεν ἀπὸ τῆς Πίσης , οὐκ ἐτιμωρήσαντο . ἦν δὲ ἡ Σφὶγξ , ὥσπερ γράφεται , τὴν οὐρὰν ἔχουσα δρακαίνης , ἀναπάζουσα δὲ μικροὺς καὶ μεγάλους κατήσθιεν , ἐν οἷς καὶ Αἵμονα τὸν Κρέοντος παῖδα , καὶ Ἵππιον τὸν Εὐρυνόμου , τοῦ τοῖς Κενταύροις . μαχεσαμένου . ἦσαν δὲ Εὐρύνομος καὶ Ἠϊονεὺς υἱοί Μάγνητος τοῦ Αἰολίδου καὶ Φυλοδίκης . ὁ μὲν οὖν Ἵππιος καὶ ξένος ὢν ὑπὸ τῆς Σφιγγὸς ἀνῃρέθη , ὁ δὲ Ἠϊονεὺς ὑπὸ τοῦ Οἰνομάου , ὃν τρόπον καὶ οἱ ἄλλοι μνηστῆρες . πρῶτος δὲ ὁ Λάϊος τὸν ἀθέμιτον ἔρωτα τοῦτον ἔσχεν . ὁ δὲ Χρύσιππος ὑπὸ αἰσχύνης ἑαυτὸν διεχειρίσατο τῷ ξίφει . τότε μὲν οὖν ὁ Τειρεσίας , ὡς μάντις , εἰδὼς ὅτι θεοστυγὴς ἦν ὁ Λάϊος , ἀπέτρεπεν αὐτὸν τῆς ἐπὶ τὸν Ἀπόλλωνα ὁδοῦ , τῇ δὲ Ἥρᾳ μᾶλλον τῇ γαμοστόλῳ θεᾷ θύειν ἱερά . ὁ δὲ αὐτὸν ἐξεφαύλιζεν . ἀπελθὼν τοίνυν ἐφονεύθη ἐν τῇ σχιστῇ ὁδῷ αὐτὸς καὶ ὁ ἡνίοχος αὐτοῦ , ἐπειδὴ ἔτυψε τῇ μάστιγι τὸν Οἰδίποδα . κτείνας δὲ αὐτοὺς ἔθαψε παραυτίκα σὺν τοῖς ἱματίοις , ἀποσπάσας τὸν ζωστῆρα καὶ τὸ ξίφος τοῦ Λαΐου καὶ φορῶν , τὸ δὲ ἅρμα ὑποστρέψας ἔδωκε τῷ Πολύβῳ , εἶτα ἔγημε τὴν μητέρα , λύσας τὸ αἴνιγμα . μετὰ ταῦτα δὲ θυσίας τινὰς ἐπιτελέσας ἐν τῷ Κιθαιρῶνι κατήρχετο ἔχων καὶ τὴν Ἰοκάστην ἐν τοῖς ὀχήμασι . καὶ γενομένων αὐτῶν περὶ τὸν τόπον ἐκεῖνον τῆς σχιστῆς ὁδοῦ , ὑπομνησθεὶς ἐδείκνυε τῇ Ἰοκάστῃ τὸν τόπον καὶ τὸ πρᾶγμα διηγήσατο , καὶ τὸν ζωστῆρα ἔδειξεν . ἡ δὲ δεινῶς φέρουσα ὅμως ἐσιώπα · ἠγνόει γὰρ υἱὸν ὄντα . καὶ μετὰ ταῦτα ἦλθέ τις γέρων ἱπποβουκόλος ἀπὸ Σικυῶνος , ὃς εἶπεν αὐτῷ τὸ πᾶν , ὅπως τε αὐτὸν εὗρε καὶ ἀνείλετο καὶ τῇ Μερόπῃ δέδωκε . καὶ ἅμα τὰ σπάργανα αὐτῷ ἐδείκνυε καὶ τὰ κέντρα , ἀπῄτει τε αὐτὸν τὰ ζωάγρια . καὶ οὕτως ἐγνώσθη τὸ ὅλον . φασὶ δὲ ὅτι μετὰ τὸν θάνατον τῆς Ἰοκάστης καὶ τὴν αὐτοῦ τύφλωσιν ἔγημεν Εὐρυγάνην παρθένον , ἐξ ἧς αὐτῷ γεγόνασιν οἱ τέσσαρες παῖδες . ταῦτά φησι Πείσανδρος . οἱ τὴν Οἰδιποδίαν γράφοντες ( οὐδεὶς οὕτω φησὶ περὶ τῆς Σφιγγός ) ἀλλ’ ἔτι κάλλιστόν τε καὶ ἱμεροέστατον ἄλλων , παῖδα φίλον Κρείοντος ἀμύμονος , Αἵμονα δῖον . καὶ φασὶν ὅτι οὐκ ἦν θηρίον , ὡς οἱ πολλοὶ νομίζουσιν , ἀλλὰ χρησμολόγος , δύσγνωστα τοῖς Θηβαίοις λέγουσα , καὶ πολλοὺς αὐτῶν ἀπώλλυεν ἐναντίως τοῖς χρησμοῖς χρωμένους .
Lemmas: ὅς μόνος Σφίγξ : ἱστορέω Πείσανδρος ὅτι κατά χόλος ὁ Ἥρα πέμπω ὁ Σφίγξ ὁ Θηβαῖος ἀπό ὁ ἔσχατος μέρος ὁ Αἰθιοπία , ὅτι ὁ Λάϊος ἀσεβέω εἰς ὁ παράνομος Ἔρως ὁ Χρύσιππος , ὅς ἁρπάζω ἀπό ὁ Πῖσα , οὐ τιμωρέω . εἰμί δέ ὁ Σφίγξ , ὥσπερ γράφω , ὁ οὐρά ἔχω δράκαινα , ἀναπαύω δέ μικρός καί μέγας κατεσθίω , ἐν ὅς καί Αἵμων ὁ Κρέων παῖς , καί Ἵππιος ὁ Εὐρύνομος , ὁ ὁ Κένταυρος . μάχομαι . εἰμί δέ Εὐρύνομος καί Ἠϊονεύς υἱός Μάγνης ὁ Αἰολίδης καί Φυλοδίκη . ὁ μέν οὖν Ἵππιος καί ξένος εἰμί ὑπό ὁ Σφίγξ ἀναιρέω , ὁ δέ Ἠϊονεύς ὑπό ὁ Οἰνόμαος , ὅς τρόπος καί ὁ ἄλλος μνηστήρ . πρῶτος δέ ὁ Λάϊος ὁ ἀθέμιτος Ἔρως οὗτος ἔχω . ὁ δέ Χρύσιππος ὑπό αἰσχύνη ἑαυτοῦ διαχειρίζω ὁ ξίφος . τότε μέν οὖν ὁ Τειρεσίας , ὡς μάντις , εἰδοί ὅτι θεοστυγής εἰμί ὁ Λάϊος , ἀποτρέπω αὐτός ὁ ἐπί ὁ Ἀπόλλων ὁδός , ὁ δέ Ἥρα μᾶλλον ὁ γαμοστολέω θεός θύω ἱερός . ὁ δέ αὐτός ἐκφαυλίζω . ἀπέρχομαι τοίνυν φονεύω ἐν ὁ σχιστός ὁδός αὐτός καί ὁ ἡνίοχος αὐτός , ἐπεί τύπτω ὁ μάστιξ ὁ Οἰδίπους . κτείνω δέ αὐτός θάπτω παραυτίκα σύν ὁ ἱμάτιον , ἀποσπάω ὁ ζωστήρ καί ὁ ξίφος ὁ Λάϊος καί φορός , ὁ δέ ἅρμα ὑποστρέφω δίδωμι ὁ Πόλυβος , εἶτα γαμέω ὁ μήτηρ , λύω ὁ αἴνιγμα . μετά οὗτος δέ θυσία τις ἐπιτελέω ἐν ὁ Κιθαιρών κατέρχομαι ἔχω καί ὁ Ἰοκάστη ἐν ὁ ὄχημα . καί γίγνομαι αὐτός περί ὁ τόπος ἐκεῖνος ὁ σχιστός ὁδός , ὑπομιμνῄσκω δείκνυμι ὁ Ἰοκάστη ὁ τόπος καί ὁ πρᾶγμα διηγέομαι , καί ὁ ζωστήρ δείκνυμι . ὁ δέ δεινῶς φέρω ὅμως σιωπάω · ἀγνοέω γάρ υἱός εἰμί . καί μετά οὗτος ἔρχομαι τις γέρων ἱπποβουκόλος ἀπό Σικυών , ὅς εἶπον αὐτός ὁ πᾶς , ὅπως τε αὐτός εὑρίσκω καί ἀναιρέω καί ὁ Μερόπη δίδωμι . καί ἅμα ὁ σπάργανον αὐτός δείκνυμι καί ὁ κέντρον , ἀπαιτέω τε αὐτός ὁ ζωάγρια . καί οὕτως γιγνώσκω ὁ ὅλος . φημί δέ ὅτι μετά ὁ θάνατος ὁ Ἰοκάστη καί ὁ αὐτός τύφλωσις γαμέω Εὐρυγάνη παρθένος , ἐκ ὅς αὐτός γίγνομαι ὁ τέσσαρες παῖς . οὗτος φημί Πείσανδρος . ὁ ὁ οιδιποδια γράφω ( οὐδείς οὗτος φημί περί ὁ Σφίγξ ) ἀλλά ἔτι καλός τε καί ἱμερόεις ἄλλος , παῖς φίλος Κρείων ἀμύμων , Αἵμων δῖος . καί φημί ὅτι οὐ εἰμί θηρίον , ὡς ὁ πολύς νομίζω , ἀλλά χρησμολόγος , δύσγνωστος ὁ Θηβαῖος λέγω , καί πολύς αὐτός ἀπόλλυμι ἐναντίος ὁ χρησμός χράω .