scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidis-phoenissas-scholia-vetera-et-scholia-recentiora-thomae-magistri-triclinii-moschopuli-et-anonyma sch.1408.1
τὸ Θεσσαλὸν εἰσήγαγε σόφισμα : Θεσσαλὸν σόφισμα λέγεται ὅταν ποιῇ τις ἑαυτὸν εἶναι ἀσθενῆ , ὄντα ἰσχυρὸν , ἢ ὄντα πλούσιον , καὶ ποιῇ ἑαυτὸν πτωχόν . παροιμία τὸ Θεσσαλὸν σόφισμα , τάττεται δὲ ἐπὶ τοῦ παραλογίζεσθαι καὶ ἀπατᾶν · ποικίλοι γὰρ τὰ ἤθη οἱ Θεσσαλοὶ καὶ οὐκ ὀρθοὶ τὴν γνώμην . διαδοθῆναι δὲ τὴν παροιμίαν ἐντεῦθεν · Διοτίμῳ τῷ Θεσσαλῷ κατιέναι μέλλοντι λόγιον ἐξέπεσεν , ἐπιτηρεῖν μὴ λάθωσιν αὐτὸν οἱ ἐναντίοι μεῖζον εὐξάμενοι . σπεύδων οὖν ἐκείνους ὑπερβαλέσθαι καθ’ ἑκατόμβης ἀνδρῶν ηὔξατο καταιβασίῳ Ἀπόλλωνι . κατελθὼν δὲ εἰς θυσίαν ἀνθρώπους ἐλογίσατο μὴ πρέπειν θεῷ , μηδ’ ἄλλως εὐαγὲς εἶναι , καὶ ὑπερέθετο . τοῦτο δὲ ἑκάστου ἔτους δρᾶν τοὺς Θεσσαλούς φασι , τὴν θυσίαν ὑπισχνουμένους ἀποδώσειν . ὁ οὖν Εὐριπίδης ἐπὶ τούτῳ τὸν Ἐτεοκλῆν σοφισάμενον τὸ Θεσσαλὸν παρέλαβε σόφισμα . λοιδορεῖ δὲ τοὺς Θεσσαλοὺς ὁ Εὐριπίδης Πολλοὶ γάρ εἰσιν , ἀλλ’ ἄπιστα Θεσσαλοῖς . καὶ Ἀριστοφάνης ἐν Πλούτῳ Ἔμπορος ἥκων ἐκ Θετταλίας παρὰ πλείστων ἀνδραποδιστῶν . καὶ ὁ ῥήτωρ εἰσὶ τὰ τῶν Θετταλῶν ἄπιστα δήπου φύσει ταῦτα καὶ ἀεὶ πᾶσιν ἀνθρώποις . ὅτι δὲ καὶ φαρμακίδες εἰσὶν αἱ Θετταλαὶ Ἀριστοφάνης φησὶν ἐν Νεφέλαις Γυναῖκα φαρμακίδ’ εἰ πριάμενος Θετταλήν . οὐχ ὡς τραφέντος δὲ τοῦ Ἐτεοκλέους ἐν Θετταλίᾳ , ἀλλ’ ὡς ἐκ συντυχίας αὐτοῦ πεποιηκότος σχῆμα Θετταλικὸν , οὐχ ὡς Θετταλῶν οὕτω τιτρωσκόντων , ἀλλ’ ὡς δι’ ἀπάτης νικώντων . Ἄλλως . σόφισμα λέγει τὴν ἀπάτην , παρόσον οἱ Θετταλοὶ παραδίδονται ποικίλοι τὰ ἤθη . θέλει οὖν εἰπεῖν ὅτι σοφίσματι καὶ ἀπάτῃ ἐχρήσατο ὁ Ἐτεοκλῆς · ὑπονοήσας γὰρ τῆς συμπλοκῆς τὸν μὲν ἀριστερὸν πόδα λάθρα εἰς τοὐπίσω ἀνάγει , τὸ πρόσω τῆς γαστρὸς φυλάττων , τὸν δὲ δεξιὸν προβὰς καὶ ἐπικλίνας ἑαυτὸν , οὕτως ἔτρωσε διαμπάξ . ἤγουν μηχανὴν εἰσήγαγε τῇ μάχῃ , ἣν ἂν Θετταλὸς ἐπενόησεν · ἀφ’ ὧν πάροιμία , τὸ Θετταλικὸν σόφισμα . τὸ Θετταλὸν σόφισμα ἢ ἀντὶ τοῦ ὃ ποιοῦσιν οἱ Θετταλοὶ πρὸς πόλεμον , ἢ ἐπειδὴ καὶ οἱ Θετταλοὶ πανοῦργοι . ἦν δὲ καὶ ὃ Ἐτεοκλῆς ἐποίησε πρὸς τὸν Πολυνείκην πανουργία καὶ οἱονεὶ Θετταλικὸν σόφισμα .
Lemmas: ὁ Θεσσαλός εἰσάγω σόφισμα : Θεσσαλός σόφισμα λέγω ὅταν ποιέω τις ἑαυτοῦ εἰμί ἀσθενής , εἰμί ἰσχυρός , ἢ εἰμί πλούσιος , καί ποιέω ἑαυτοῦ πτωχός . παροιμία ὁ Θεσσαλός σόφισμα , τάσσω δέ ἐπί ὁ παραλογίζομαι καί ἀπατάω · ποικίλος γάρ ὁ ἦθος ὁ Θεσσαλός καί οὐ ὀρθός ὁ γνώμη . διαδίδωμι δέ ὁ παροιμία ἐντεῦθεν · Διότιμος ὁ Θεσσαλός κατέρχομαι μέλλω λόγιος ἐκπίπτω , ἐπιτηρέω μή λανθάνω αὐτός ὁ ἐναντίος μείζων εὔχομαι . σπεύδω οὖν ἐκεῖνος ὑπερβάλλω κατά ἑκατόμβη ἀνήρ εὔχομαι καταιβάσιον Ἀπόλλων . κατέρχομαι δέ εἰς θυσία ἄνθρωπος λογίζομαι μή πρέπω θεός , μηδέ ἄλλως εὐαγής εἰμί , καί ὑπερτίθημι . οὗτος δέ ἕκαστος ἔτος δράω ὁ Θεσσαλός φημί , ὁ θυσία ὑπισχνέομαι ἀποδίδωμι . ὁ οὖν Εὐριπίδης ἐπί οὗτος ὁ Ἐτεοκλῆς σοφίζω ὁ Θεσσαλός παραλαμβάνω σόφισμα . λοιδορέω δέ ὁ Θεσσαλός ὁ Εὐριπίδης πολλός γάρ εἰμί , ἀλλά ἄπιστος Θεσσαλός . καί Ἀριστοφάνης ἐν Πλοῦτος Ἔμπορος ἥκω ἐκ Θεσσαλία παρά πλεῖστος ἀνδραποδιστής . καί ὁ ῥήτωρ εἰμί ὁ ὁ Θεσσαλός ἄπιστος δήπου φύσις οὗτος καί ἀεί πᾶς ἄνθρωπος . ὅτι δέ καί φαρμακίς εἰμί ὁ Θεσσαλός Ἀριστοφάνης φημί ἐν νεφέλη γυνή φαρμακίς εἰμί ὠνέομαι Θετταλή . οὐ ὡς τρέφω δέ ὁ Ἐτεοκλῆς ἐν Θεσσαλία , ἀλλά ὡς ἐκ συντυχία αὐτός ποιέω σχῆμα θεσσαλικός , οὐ ὡς Θεσσαλός οὗτος τιτρώσκω , ἀλλά ὡς διά ἀπάτη νικάω . ἄλλος . σόφισμα λέγω ὁ ἀπάτη , παρόσον ὁ Θεσσαλός παραδίδωμι ποικίλος ὁ ἦθος . ἐθέλω οὖν εἶπον ὅτι σόφισμα καί ἀπάτη χράω ὁ Ἐτεοκλῆς · ὑπονοέω γάρ ὁ συμπλοκή ὁ μέν ἀριστερός πούς λάθρῃ εἰς τοὐπίσω ἀνάγω , ὁ πρόσω ὁ γαστήρ φυλάσσω , ὁ δέ δεξιός προβαίνω καί ἐπικλίνω ἑαυτοῦ , οὕτως τιτρώσκω διαμπάξ . ἤγουν μηχανή εἰσάγω ὁ μάχομαι , ὅς εἄν Θεσσαλός ἐπινοέω · ἀπό ὅς παροιμία , ὁ θεσσαλικός σόφισμα . ὁ Θεσσαλός σόφισμα ἢ ἀντί ὁ ὅς ποιέω ὁ Θεσσαλός πρός πόλεμος , ἢ ἐπεί καί ὁ Θεσσαλός πανοῦργος . εἰμί δέ καί ὅς Ἐτεοκλῆς ποιέω πρός ὁ Πολυνείκης πανουργία καί οἱονεί θεσσαλικός σόφισμα .