scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidis-phoenissas-scholia-vetera-et-scholia-recentiora-thomae-magistri-triclinii-moschopuli-et-anonyma sch.1595_1624.1
ὦ μοῖρ’ ἀπ’ ἀρχῆς : ὦ μοῖρα καὶ τύχη , λίαν ἐποίησας ἐμὲ ἀπ’ ἀρχῆς ἄθλιον καὶ τλήμονα , ὡς οὐδεὶς ἄλλος τῶν ἀνθρώπων ἐγένετο · ὃν , ἐμὲ δηλονότι , καὶ πρὸ τοῦ ἐλθεῖν εἰς φῶς ἐκ τῆς γονῆς τῆς μητρὸς , ἤτοι ἐκ τῆς γεννήσεως τῆς μητρὸς , ἐθέσπισεν ὁ Ἀπόλλων τῷ Λαΐῳ ἄγονον , ἤτοι μὴ γεννηθῆναι ὀφείλοντα , γενέσθαι φονέα τοῦ πατρός . φεῦ , ἄθλιός εἰμι ἐγώ . ἐπεὶ δὲ ἐγενόμην , ἤτοι εἰς φῶς ἦλθον , πάλιν ὁ σπείρας πατὴρ ἔκτεινέ με , ἤτοι κτεῖναί με ἔκρινε , νομίσας γεγονέναι πολέμιον · ἀπέκειτο δὲ θανεῖν αὐτὸν ἐξ ἐμοῦ . πέμπει δέ με , ἀντὶ τοῦ ἐξέπεμψεν ἐμὲ , ποθοῦντα μαστὸν , ἤτοι ὑπομάζιον ὄντα , βορὰν ἀθλίαν , γενησόμενον δηλονότι , θηρσὶν ἀντὶ τοῦ θηρῶν · οὗ καὶ ὅπου σωζόμεθα , ἀντὶ τοῦ ἐσώθημεν . ὤφελε γὰρ , ἀντὶ τοῦ ἔπρεπεν , ἐλθεῖν ὁ Κιθαιρὼν εἰς τὰ χάσματα καὶ εἰς τὰ σχίσματα τοῦ Ταρτάρου τὰ ἄβυσσα , καὶ τὰ βαθύτατα , ὃς οὐκ ἀπώλεσεν ἐμὲ , ἀλλὰ ἔδωκεν ἐμοὶ ὁ δαίμων δουλεῦσαί τε ἀμφὶ δεσπότην τὸν Πόλυβον . κτανὼν δὲ ὁ δυστυχὴς τὸν ἐμαυτοῦ πατέρα ἦλθον εἰς συνάφειαν τῆς ταλαιπώρου μητρὸς , ἔτεκόν τε παῖδας ἀδελφοὺς , οὓς ἀπώλεσα λαβὼν ἀρὰς παρὰ τοῦ Λαΐου καὶ δοὺς τοῖς παισίν · οὐ γὰρ τοσοῦτον ὑπάρχω ἀσύνετος καὶ ἀνόητος ὥστε ἄνευ του , καὶ τινὸς , τῶν θεῶν ἐμηχανησάμην ταῦτα εἰς τὰ ἐμὰ ὄμματα καὶ εἰς τὸν βίον καὶ τὴν ζωὴν τῶν ἐμῶν παίδων . εἶεν , καὶ ἔστω ταῦτα · τί δῆτα δράσω ὁ δυστυχὴς ἐγώ ; τίς ἀκολουθήσει μοι ὁδηγὸς ποδὸς τυφλοῦ ; ἡ θανοῦσα ἥδε , ἤγουν ἡ Ἰοκάστη ; ζῶσα γὰρ ἂν οἶδα σαφῶς ὅτι ἐγένετο ἡγεμὼν δηλονότι . ἀλλ’ ἡ τῶν καλῶν παίδων δυάς ; ἀλλ’ οὐκ ἔστι μοι . ἀλλ’ ἔτι νεάζων , ἤτοι νέος ὢν , εὕροιμι αὐτὸς πόρον ζωῆς ; πόθεν , ἀντὶ τοῦ οὐδαμῶς . τί ἀποκτείνεις ἐμὲ , ὦ Κρέον , οὕτως ἄρδην καὶ παντελῶς ; ἀποκτενεῖς γὰρ , εἰ ἐκβαλεῖς ἐμὲ ἔξω τῆς γῆς . οὐ μὴν ἑλίξας τὰς χεῖρας περὶ τὸ σὸν γόνυ φανοῦμαι δειλός · τὴν γὰρ ποτὲ οὖσαν ἐμοὶ γενναιότητα οὐκ ἂν καταλίποιμι , καίπερ πράσσων δυστυχῶς .
Lemmas: εἰμί μοῖρα ἀπό ἀρχή : εἰμί μοῖρα καί τύχη , λίαν ποιέω ἐγώ ἀπό ἀρχή ἄθλιος καί τλήμων , ὡς οὐδείς ἄλλος ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι · ὅς , ἐγώ δηλονότι , καί πρό ὁ ἔρχομαι εἰς φάος ἐκ ὁ γονεύς ὁ μήτηρ , ἤτοι ἐκ ὁ γέννησις ὁ μήτηρ , θεσπίζω ὁ Ἀπόλλων ὁ Λάϊος ἄγονος , ἤτοι μή γεννάω ὀφείλω , γίγνομαι φονεύς ὁ πατήρ . φεῦ , ἄθλιος εἰμί ἐγώ . ἐπεί δέ γίγνομαι , ἤτοι εἰς φάος ἔρχομαι , πάλιν ὁ σπείρω πατήρ κτείνω ἐγώ , ἤτοι κτείνω ἐγώ κρίνω , νομίζω γίγνομαι πολέμιος · ἀπόκειμαι δέ θνῄσκω αὐτός ἐκ ἐγώ . πέμπω δέ ἐγώ , ἀντί ὁ ἐκπέμπω ἐγώ , ποθέω μαστός , ἤτοι ὑπομάζιος εἰμί , βορά ἄθλιος , γίγνομαι δηλονότι , θήρ ἀντί ὁ θήρ · ὅς καί ὅπου σῴζω , ἀντί ὁ σῴζω . ὀφείλω γάρ , ἀντί ὁ πρέπω , ἔρχομαι ὁ Κιθαιρών εἰς ὁ χάσμα καί εἰς ὁ σχίσμα ὁ Τάρταρος ὁ ἄβυσσος , καί ὁ βαθύς , ὅς οὐ ἀπόλλυμι ἐγώ , ἀλλά δίδωμι ἐγώ ὁ δαίμων δουλεύω τε ἀμφί δεσπότης ὁ Πόλυβος . κτείνω δέ ὁ δυστυχής ὁ ἐμαυτοῦ πατήρ ἔρχομαι εἰς συνάφεια ὁ ταλαίπωρος μήτηρ , τίκτω τε παῖς ἀδελφός , ὅς ἀπόλλυμι λαμβάνω ἀρά παρά ὁ Λάϊος καί δίδωμι ὁ παῖς · οὖον γάρ τοσοῦτος ὑπάρχω ἀσύνετος καί ἀνόητος ὥστε ἄνευ ὁ , καί τις , ὁ θεός μηχανάομαι οὗτος εἰς ὁ ἐμός ὄμμα καί εἰς ὁ βίος καί ὁ ζωή ὁ ἐμέω παῖς . ἄγω , καί ἵστημι οὗτος · τίς δῆτα δράω ὁ δυστυχής ἐγώ ; τίς ἀκολουθέω ἐγώ ὁδηγός πούς τυφλός ; ὁ θνῄσκω ὅδε , ἤγουν ὁ Ἰοκάστη ; ζῶ γάρ εἄν οἶδα σαφῶς ὅτι γίγνομαι ἡγεμών δηλονότι . ἀλλά ὁ ὁ καλός παῖς δυάς ; ἀλλά οὐ εἰμί ἐγώ . ἀλλά ἔτι νεάζω , ἤτοι νέος εἰμί , εὑρίσκω αὐτός πόρος ζωή ; πόθεν , ἀντί ὁ οὐδαμῶς . τίς ἀποκτείνω ἐγώ , εἰμί Κρέων , οὕτως ἄρδην καί παντελῶς ; ἀποκτείνω γάρ , εἰμί ἐκβάλλω ἐγώ ἔξω ὁ γῆ . οὖον μήv ἑλίσσω ὁ χείρ περί ὁ σός γόνυ φαίνω δειλός · ὁ γάρ ποτέ εἰμί ἐγώ γενναιότης οὐ εἄν καταλείπω , καίπερ πράσσω δυστυχής .