scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidis-phoenissas-scholia-vetera-et-scholia-recentiora-thomae-magistri-triclinii-moschopuli-et-anonyma arg.5.1
Ἁρπασθείσης Εὐρώπης ὑπὸ Διὸς γενομένου ταύρου καὶ μετακομισθείσης ἀπὸ Φοινίκης διὰ θαλάττης εἰς Κρήτην , ὁ μὲν πατὴρ αὐτῆς Ἀγήνωρ ἔπεμψε τὸν υἱὸν Κάδμον εἰς ζήτησιν τῆς κόρης , εἰπὼν , εἰ μὴ ταύτην εὑρὼν ἄξοι , μηδ’ ἂν αὐτὸν ἐπανελθεῖν οἴκαδε . Κάδμος δὲ οὐκ ἔχων ὅ τι καὶ δράσειε μόνην ἔγνω τῆς ἀπορίας λύσιν καταφυγεῖν εἰς Ἀπόλλω κἀκ τούτου γνῶναι τί δεῖ ποιεῖν . ἐλθὼν οὖν εἰς Δελφοὺς ἤρετο τοῦτον περὶ τῆς ἀδελφῆς . καὶ ὃς χρᾷ μὲν οὐδὲν αὐτῷ περὶ τῆς Εὐρώπης , λέγει δὲ ὡς ἐξελθόντα ἐκεῖθεν , ἀκολουθήσαντα βοῒ , οἷ ἂν αὕτη γε πέσῃ , κἀκεῖ κτίζειν πόλιν . ὁ δὲ πεισθεὶς τῷ χρησμῷ τὴν μὲν πρὸς τὴν πατρίδα ἐπάνοδον εἴασε , βοῦν δὲ κατὰ τύχην εὑρὼν ἡγεμόνα τῆς ὁδοῦ ἐποιήσατο . ἐλθούσης δὲ αὐτῆς ἐν ᾧ νῦν ἑστήκασι τόπῳ αἱ Θῆβαι , κἀκεῖ παραχρῆμα πεσούσης , ἔγνω τε οὗτος τὸν χρησμὸν τελεσφόρον καὶ πόλιν ἑπτάπυλον κτίζει τὰς Θήβας ὁμωνύμους τῶν ἑκατονταπύλων Αἰγυπτίων Θηβῶν , χρησάμενος ἐπιστήμονι τῆς οἰκοδομῆς καὶ ἐργάτῃ Ἀμφίονι τῷ μουσικῷ · τοῦτον γάρ φασιν ἀνακρουόμενον μέλος θέλγειν τε τῷ μέλει τοὺς λίθους καὶ ἀλλεπαλλήλως αὐτῶν τιθεμένων ἀποδεῖξαι τὰ τείχη · πύλας δὲ ἔχειν τὴν πόλιν ἑπτὰ , ἐπειδὴ καὶ οἱ τῆς λύρας τόνοι ἑπτά εἰσι . καὶ τὸ μὲν μυθῶδες τοιοῦτον · πέπλασται δὲ διὰ τὸ ἄκρως ἡρμόσθαι τὰ τείχη πρὸς ἄλληλα . ἡ γὰρ ἁρμονία μουσικῆς ἴδιον . Κάδμος οὖν γήμας τὴν Ἀφροδίτης καὶ Ἄρεως παῖδα Ἁρμονίαν ἐγέννησε Πολύδωρον , ὁ δὲ Λάβδακον , ὁ δὲ Λάϊον . οὗτος ἀφικόμενός ποτε εἰς Ἦλιν καὶ τὸν τοῦ Πέλοπος υἱὸν Χρύσιππον ἰδὼν , ὃς ἦν ἐξ ἄλλης αὐτῷ γυναικὸς καὶ οὐκ ἐκ τῆς θυγατρὸς Οἰνομάου Ἱπποδαμείας , καὶ ἁλοὺς τούτου κατάκρας τῷ ἔρωτι , ἁρπάσας εἰς Θήβας ἤνεγκε . καὶ συνῆν αὐτῷ τὰ ἐρωτικὰ , πρῶτος ἐν ἀνθρώποις τὴν ἀρρενοφθορίαν εὑρὼν , καθὼς δὴ καὶ ὁ Ζεὺς ἐν θεοῖς τὸν Γανυμήδην ἁρπάσας . ὁ δὲ Πέλοψ μαθὼν τοῦτο κατηράσατο τῷ Λαΐῳ μηδέποτε μὲν παῖδα τεκεῖν , εἰ δ’ ἄρα καὶ συμβαίη , ὑπ’ αὐτοῦ τοῦτον ἀναιρεθήσεσθαι . διὰ ταῦτα πολὺν ἤδη χρόνον ὁ Λάϊος ἄπαις ὢν παραγίνεται εἰς Πυθίαν καὶ παίδων αἰτεῖ γονήν . καὶ ἀκούει τοιόνδε χρησμὸν , Λάϊε Λαβδακίδη , παίδων γένος ὄλβιον αἰτεῖς ; τέξεις μὲν φίλον υἱὸν , ἀτὰρ τόδε σοι μόρος ἔσται , παιδὸς ἑοῦ χείρεσσι λιπεῖν βίον · ὣς γὰρ ἔνευσε Ζεὺς Κρονίδης , Πέλοπος στυγεραῖς ἀραῖσι πιθήσας , οὗ φίλον ἥρπασας υἱόν · ὁ δ’ ηὔξατό σοι τάδε πάντα . ὡντινῶν θεσπισμάτων τῇ τῆς γυναικὸς Ἰοκάστης ἐπιθυμίᾳ καὶ ἡδονῇ ὥσπερ ἐκλαθόμενος Λάϊος , ἢ , ὥς τινές φασι , μιᾷ τῶν ἡμερῶν βαρυνθεὶς τῷ οἴνῳ καὶ συνελθὼν τῇ αὐτοῦ γυναικὶ Οἰδίποδα σπείρει . καὶ μετὰ τὸ τεχθῆναι αὐτὸν , ἀναπεμπάσας τοὺς χρησμοὺς καὶ φόβον λαβὼν , διατορήσας τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ χρυσέους κρίκους διαπερονησάμενος ῥίπτει διὰ τῶν οἰκείων βουκόλων εἰς τὸ ὄρος τὸν Κιθαιρῶνα , ὡς ὑπὸ θηρίων ἐνταῦθα ἀναιρεθησόμενον . ἔτυχε δὲ κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ καὶ τοὺς Πολύβου νομέας , βασιλέως Κορίνθου , βόσκειν ἐκεῖ · οἳ καὶ τὸ βρέφος εὑρόντες καὶ ἀνελόμενοι φέρουσι πρὸς τὴν Πολύβου γυναῖκα Μερόπην . ἦν γὰρ ἀπαιδίαν δυστυχοῦσα · καί πως πείθει τὸν ἄνδρα Πόλυβον αὐτὴ τοῦτο τεκεῖν . ἀνδρωθεὶς δὲ ὁ παῖς καί τινι τῶν ἐκεῖ συνελθὼν εἰς ἔριν , οἷα δὴ γίνεται , ὡς οὐκ εἴη Πολύβου παῖς , ὄνειδος ἔσχε παρ’ αὐτοῦ . ὅθεν ἀναστὰς ἀφικνεῖται πρὸς τὸν Ἀπόλλω πευσόμενος περὶ τούτου , καὶ ὡς ἔσται φονεὺς τοῦ πατρὸς μανθάνει , καὶ ὡς τῇ τεκούσῃ συνέσοιτο , ταυτὶ μόνα · τίνες δὲ εἶεν αὐτῷ οἱ γονεῖς σαφῶς οὐ μανθάνει . ἐπανιὼν δὲ ἐκεῖθεν ὑπήντησε τῷ Λαΐῳ , ἀφικνουμένῳ καὶ αὐτῷ πρὸς Ἀπόλλω , ἐφ’ ᾧ περὶ τοῦ ἐκτεθέντος παιδὸς γνῶναι εἰ τέθνηκε . καὶ ὁ τοῦ Λαΐου θεράπων αὐτῷ κελεύει μικρὸν ὑποχωρῆσαι τῷ βασιλεῖ . Οἰδίπους δὲ ὑπεροψίᾳ κρατούμενος καὶ τοῦτο μηδὲν ἐνεγκὼν κτείνει τε τὸν θεράποντα καὶ σὺν αὐτῷ τὸν δεσπότην , οὐκ εἰδὼς ὡς πατροκτόνος γέγονεν , ἑνὸς μόνον τῶν συνεπομένων Λαΐῳ διαφυγόντος , ὃς δὴ καὶ τὸν φόνον ὕστερον διεσάφησεν , ὥς φησι Σοφοκλῆς ἐν Οἰδίποδι τυράννῳ . τότε οὖν Οἰδίπους τοὺς τοῦ Λαΐου ἵππους λαβὼν καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ καταλαμβάνει τὴν Κόρινθον , καὶ διδοὺς ταῦτα πάντα Πολύβῳ τροφὰς ἐκεῖθεν ἀναχωρεῖ , τὸν περὶ τῆς πατροκτονίας καὶ τῆς τῇ μητρὶ συνελεύσεως χρησμὸν δεδιώς · ᾤετο γὰρ πατέρας αὐτοῦ τῷ ὄντι Πόλυβον καὶ τὴν ἐκείνου γυναῖκα εἶναι . καὶ ἀφικνεῖται πρὸς Θήβας , αἳ δὴ καὶ ὑπὸ τῆς Σφιγγὸς ἐχειμάζοντο τότε , χρησμούς τε ῥαψῳδούσης καὶ ὅντινα βούλοιτο τῶν πολιτῶν ἁρπαζούσης καὶ διαφθειρούσης , διὰ τὸ μὴ συνιέναι σφᾶς τῶν ὑπ’ αὐτῆς λεγομένων χρησμῶν . ἐπήγαγε δὲ ταύτην ὁ Ἄρης Θηβαίοις , ἀμυνόμενος αὐτοὺς διὰ τὸν τοῦ παιδὸς δράκοντος φόνον , ὃν ὁ Κάδμος ἀνεῖλε καὶ τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ ἔσπειρεν , ἐξ ὧν ἀνεφύησαν οἱ Γίγαντες . ἦν δὲ τέρας ἡ Σφὶγξ , πρόσωπον μὲν ἔχουσα παρθένου , στῆθος δὲ καὶ χεῖρας καὶ πόδας καὶ ὄνυχας λέοντος , οὐραῖον δὲ δράκοντος , πτερὰ δὲ ὄρνιθος , δι’ ὧν ἵπτατο . ἔτυχε δὲ εἰποῦσα τοιοῦτό τι τοῖς Θηβαίοις τότε αἴνιγμα , ὡς Ἀσκληπιάδης ἀναγράφει , Ἔστι δίπουν ἐπὶ γῆς καὶ τετράπον , οὗ μία μορφὴ , καὶ τρίπον · ἀλλάσσει δὲ φυὴν μόνον , ὅσσ’ ἐπὶ γαῖαν ἑρπετὰ κινεῖται ἀνά τ’ αἰθέρα καὶ κατὰ πόντον . ἀλλ’ ὁπόταν πλεόνεσσιν ἐρειδόμενον ποσὶ βαίνῃ , ἔνθα μένος γυίοισιν ἀφαυρότερον πέλει αὐτοῦ · οὗπερ ἀγνοουμένου ἐκήρυξε Κρέων ὁ ἀδελφὸς Ἰοκάστης τῆς βασιλίσσης ὡς ὅστις εὕροι τὸ αἴνιγμα , τούτῳ συνάψειν τὴν ἀδελφήν . Οἰδίπους δὲ , ὡς ἔφημεν , διάγων ἐκεῖ τότε , ἀκούσας τὰ κηρύγματα λύει τε τὸ αἴνιγμα τῆς Σφιγγὸς καὶ τὴν μητέρα οὐκ εἰδὼς εἰς γυναῖκα λαμβάνει . ἔλυσε δὲ οὕτως , ὥς φασι Κλῦθι καὶ οὐκ ἐθέλουσα , κακόπτερε Μοῦσα θανόντων , φωνῆς ἡμετέρης , σὸν τέλος ἀμπλακίης . ἄνθρωπον κατέλεξας , ὃς , ἡνίκα γαῖαν ἐφέρπει , πρῶτον ἔφυ τετράπους νήπιος ἐκ λαγόνων · γηραλέος δὲ πέλων τρίτατον πόδα βάκτρον ἐρείδει , αὐχένα φορτίζων , γήραϊ καμπτόμενος . ἀκούσασα δὲ τὴν λύσιν ἡ Σφὶγξ ἑαυτὴν ἀναιρεῖ παραχρῆμα ῥίψασα τοῦ ἀέρος . Οἰδίπους δὲ συνὼν τῇ μητρὶ καὶ παῖδας ἐξ αὐτῆς φύσας τέσσαρας , ἄρρενας μὲν Ἐτεοκλέα καὶ Πολυνείκην , θηλείας δὲ Ἀντιγόνην καὶ Ἰσμήνην , ὡς ἔγνω τὸ μίασμα ὕστερον , ἐτύφλωσεν ἑαυτόν . Ἐτεοκλῆς δὲ καὶ Πολυνείκης , θέλοντές πως ἀφανίσαι τὸ ὄνειδος , κατακλείουσιν αὐτὸν ἐν οἰκίσκῳ , ἵν’ ὑπὸ μηδενὸς θεωρούμενος εἰς λήθην ἥξοι τὸ κατ’ ἐκείνου . καὶ ὃς τοῦτο ὑπεραλγήσας ἀρᾶται τούτοις τὴν βασιλείαν σιδήρῳ μερίσαι . οἱ δὲ τὰς τοῦ πατρὸς ἀρὰς δεδιότες μηχανῶνται τοιόνδε · ἔχεσθαι τῆς ἀρχῆς ἕνα παρ’ ἕνα καὶ ταύτης παραχωρεῖν θατέρῳ θάτερον . ὁ τοίνυν Ἐτεοκλῆς , ἅτε πρῶτος ὢν τοῦ ἀδελφοῦ , καὶ πρῶτος τῆς ἀρχῆς ἥψατο , Πολυνείκης δὲ ὑπεχώρησε , καὶ τελεσθέντος ἐνιαυτοῦ ἀφίκετο πρὸς τὸν ἀδελφὸν , αἰτῶν καὶ αὐτὸς ἄρξειν ἐνιαυτόν . Ἐτεοκλῆς δὲ οὔτε ἐξέστη τῆς ἀρχῆς καὶ ἄτιμον τὸν ἀδελφὸν ἀπέπεμψεν · ὃς καὶ πλανώμενος ἦλθεν εἰς Ἄργος , καὶ τὴν τοῦ βασιλέως Ἀδράστου λαβὼν θυγατέρα πείθει τὸν κηδεστὴν συνάρασθαι τούτῳ πρὸς τὴν τῆς βασιλείας ἀνάληψιν , καὶ πλείστην ὅσην παραλαβὼν στρατιὰν ἐπιστρατεύει τῷ ἀδελφῷ . ὅπως δὲ ἡ μήτηρ ἐθέλουσα πρὸ τῆς συμπλοκῆς διαλλάξαι τοὺς παῖδας οὐδὲν ἴσχυσε , καὶ ὡς ἔχρησε Τειρεσίας , εἰ ὁ τοῦ Κρέοντος υἱὸς Μενοικεὺς ἀνέλοι ἑαυτὸν ἐπὶ τὸν τοῦ δράκοντος φωλεὸν , κρατήσειν Ἀργείων Θηβαίους , καὶ ὡς γέγονε ταῦτα , καὶ οἱ τῶν Ἀργείων ἡγεμόνες πεπτώκασι πάντες πλὴν Ἀδράστου , καὶ ὡς μονομαχήσαντες πρὸς ἀλλήλους Ἐτεοκλῆς καὶ Πολυνείκης ὑπ’ ἀλλήλων ἑκάτεροι ἀνῃρέθησαν , καὶ ὡς ἐλθοῦσα πρὸς αὐτοὺς Ἰοκάστη καὶ τεθνηκότας εὑροῦσα συναπέσφαξεν ἑαυτὴν καὶ ὡς Κρέων ἁψάμενος τῆς ἀρχῆς Ἐτεοκλῆν μὲν θάπτει , Πολυνείκην δὲ ἄταφον εἴασε , καὶ Οἰδίπουν τῆς πόλεως ἐξήλασε , πάντα ταῦτα Εὐριπίδης ἔνδον κατὰ λεπτὸν διηγεῖται . Ἔστι δὲ τὸ παρὸν δρᾶμα τῶν ἄγαν ἐξαιρέτων , διανοίαις καὶ γνώμαις πολλαῖς καὶ καλαῖς καὶ ποικίλαις ἀνθοῦν καὶ μεταχειρίσει ἀρίστῃ , καὶ διὰ πάντων ἀκμάζον , εἰ καὶ ἀπίθανον ἔχει τὴν εἰς Θήβας Πολυνείκους εἴσοδον . ἐπιγέγραπται δὲ ἀπὸ τοῦ χοροῦ Εὐριπίδου Φοίνισσαι πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Αἰσχύλου . ταύτῃ γὰρ τῇ ὑποθέσει κἀκεῖνος χρῆται ἐν τῷ δευτέρῳ . αὐτὰς δὲ τὰς παρθένους ἐκ Φοινίκης Ἀγηνορίδαι θυσίαν τῷ Ἀπόλλωνι ἔπεμψαν , αἵτινες καὶ πρὸς Δελφοὺς ἐρχόμεναι παρέβαλον ταῖς Θήβαις διὰ τὸ καὶ τὸν Κάδμον , ὡς ἔφημεν , ἐκ Φοινίκης εἶναι . καὶ καταλαβόντος τοῦ πολέμου ἠναγκάσθησαν μένειν αὐτόθι , μέχρις ἂν ἡ μάχη λωφήσῃ .
Lemmas: ἁρπάζω Εὐρώπη ὑπό Ζεύς γίγνομαι ταῦρος καί μετακομίζω ἀπό Φοινίκη διά θάλασσα εἰς Κρήτη , ὁ μέν πατήρ αὐτός Ἀγήνωρ πέμπω ὁ υἱός Κάδμος εἰς ζήτησις ὁ κόρη , εἶπον , εἰμί μή οὗτος εὑρίσκω ἄγω , μηδέ εἄν αὐτός ἐπανέρχομαι οἴκαδε . Κάδμος δέ οὐ ἔχω ὅς τίς καί δράω μόνος γιγνώσκω ὁ ἀπορία λύσις καταφεύγω εἰς Ἀπόλλων ἐκ οὗτος γιγνώσκω τίς δεῖ ποιέω . ἔρχομαι οὖν εἰς Δελφοί ἔρομαι οὗτος περί ὁ ἀδελφός . καί ὅς χράω μέν οὐδείς αὐτός περί ὁ Εὐρώπη , λέγω δέ ὡς ἐξέρχομαι ἐκεῖθεν , ἀκολουθέω βοῦς , οἷ εἄν οὗτος γε πίπτω , ἐκεῖ κτίζω πόλις . ὁ δέ πείθω ὁ χρησμός ὁ μέν πρός ὁ πατρίς ἐπάνοδος ἐάω , βοῦς δέ κατά Τύχη εὑρίσκω ἡγεμών ὁ ὁδός ποιέω . ἔρχομαι δέ αὐτός ἐν ὅς νῦν ἵστημι τόπος ὁ Θῆβαι , ἐκεῖ παραχρῆμα πίπτω , γιγνώσκω τε οὗτος ὁ χρησμός τελεσφόρος καί πόλις ἑπτάπυλος κτίζω ὁ Θῆβαι ὁμώνυμος ὁ ἑκατοντάπυλος Αἰγύπτιος Θῆβαι , χράω ἐπιστήμων ὁ οἰκοδομεύς καί ἐργάτης Ἀμφίων ὁ μουσικός · οὗτος γάρ φημί ἀνακρούω μέλος θέλγω τε ὁ μέλος ὁ λίθος καί ἀλλεπάλληλος αὐτός τίθημι ἀποδείκνυμι ὁ τεῖχος · πύλη δέ ἔχω ὁ πόλις ἑπτά , ἐπεί καί ὁ ὁ λύρα τόνος ἑπτά εἰμί . καί ὁ μέν μυθώδης τοιοῦτος · πλάσσω δέ διά ὁ ἄκρως ἁρμόζω ὁ τεῖχος πρός ἀλλήλων . ὁ γάρ ἁρμονία μουσικός ἴδιος . Κάδμος οὖν γαμέω ὁ Ἀφροδίτη καί Ἄρης παῖς Ἁρμονία γεννάω Πολύδωρος , ὁ δέ Λάβδακος , ὁ δέ Λάϊος . οὗτος ἀφικνέομαι ποτός εἰς Ἦλις καί ὁ ὁ Πέλοψ υἱός Χρύσιππος εἶδον , ὅς εἰμί ἐκ ἄλλος αὐτός γυνή καί οὐ ἐκ ὁ θυγάτηρ Οἰνόμαος Ἱπποδάμεια , καί ἁλίσκομαι οὗτος κατάκρας ὁ Ἔρως , ἁρπάζω εἰς Θῆβαι φέρω . καί σύνειμι αὐτός ὁ ἐρωτικός , πρῶτος ἐν ἄνθρωπος ὁ ἀρρενοφθορία εὑρίσκω , καθώς δή καί ὁ Ζεύς ἐν θεός ὁ Γανυμήδης ἁρπάζω . ὁ δέ Πέλοψ μανθάνω οὗτος καταράομαι ὁ Λάϊος μηδέποτε μέν παῖς τίκτω , εἰμί δέ ἄρα καί συμβαίνω , ὑπό αὐτός οὗτος ἀναιρέω . διά οὗτος πολύς ἤδη χρόνος ὁ Λάϊος ἄπαις εἰμί παραγίγνομαι εἰς Πυθία καί παῖς αἰτέω γονεύς . καί ἀκούω τοιόσδε χρησμός , Λάϊος Λαβδακίδης , παῖς γένος ὄλβιος αἰτέω ; τίκτω μέν φίλος υἱός , ἀτάρ ὅδε σύ μόρος εἰμί , παῖς ἑός χείρ λείπω βίος · ὡς γάρ νέος Ζεύς Κρονίδης , Πέλοψ στυγερός ἀρή πείθω , ὅς φίλος ἁρπάζω υἱός · ὁ δέ εὔχομαι σύ ὅδε πᾶς . ἀντινέω θέσπισμα ὁ ὁ γυνή Ἰοκάστη ἐπιθυμία καί ἡδονή ὥσπερ ἐκλανθάνω Λάϊος , ἢ , ὅς τις φημί , εἷς ὁ ἡμέρα βαρύνω ὁ οἶνος καί συνέρχομαι ὁ αὐτός γυνή Οἰδίπους σπείρω . καί μετά ὁ τίκτω αὐτός , ἀναπέμπω ὁ χρησμός καί φόβος λαμβάνω , διατορέω ὁ πούς αὐτός καί χρύσεος κίρκος διαπερονέω ῥίπτω διά ὁ οἰκέω βουκόλος εἰς ὁ ὄρος ὁ Κιθαιρών , ὡς ὑπό θηρίον ἐνταῦθα ἀναιρέω . τυγχάνω δέ κατά ἐκεῖνος καιρός καί ὁ Πόλυβος νομεύς , βασιλεύς Κόρινθος , βόσκω ἐκεῖ · ἕ καί ὁ βρέφος εὑρίσκω καί ἀναιρέω φέρω πρός ὁ Πόλυβος γυνή Μερόπη . εἰμί γάρ ἀπαιδία δυστυχέω · καί πως πείθω ὁ ἀνήρ Πόλυβος αὐτός οὗτος τίκτω . ἀνδρόω δέ ὁ παῖς καί τις ὁ ἐκεῖ συνέρχομαι εἰς Ἔρις , οἷος δή γίγνομαι , ὡς οὐ εἰμί Πόλυβος παῖς , ὄνειδος ἔχω παρά αὐτός . ὅθεν ἀνίστημι ἀφικνέομαι πρός ὁ Ἀπόλλων πυνθάνομαι περί οὗτος , καί ὡς εἰμί φονεύς ὁ πατήρ μανθάνω , καί ὡς ὁ τίκτω σύνειμι , οὗτος μόνος · τίς δέ ἄγω αὐτός ὁ γονεύς σαφῶς οὖον μανθάνω . ἐπανέρχομαι δέ ἐκεῖθεν ὑπαντάω ὁ Λάϊος , ἀφικνέομαι καί αὐτός πρός Ἀπόλλων , ἐπί ὅς περί ὁ ἐκτίθημι παῖς γιγνώσκω εἰμί θνῄσκω . καί ὁ ὁ Λάϊος θεράπων αὐτός κελεύω μικρός ὑποχωρέω ὁ βασιλεύς . Οἰδίπους δέ ὑπεροψία κρατέω καί οὗτος μηδείς φέρω κτείνω τε ὁ θεράπων καί σύν αὐτός ὁ δεσπότης , οὐ εἰδοί ὡς πατροκτόνος γίγνομαι , εἷς μόνος ὁ συνέπομαι Λάϊος διαφεύγω , ὅς δή καί ὁ φόνος ὕστερος διασαφέω , ὅς φημί Σοφοκλῆς ἐν Οἰδίπους τύραννος . τότε οὖν Οἰδίπους ὁ ὁ Λάϊος ἵππος λαμβάνω καί πᾶς ὁ αὐτός καταλαμβάνω ὁ Κόρινθος , καί δίδωμι οὗτος πᾶς Πόλυβος τροφή ἐκεῖθεν ἀναχωρέω , ὁ περί ὁ πατροκτονία καί ὁ ὁ μήτηρ συνέλευσις χρησμός δείδω · οἴομαι γάρ πατήρ αὐτός ὁ εἰμί Πόλυβος καί ὁ ἐκεῖνος γυνή εἰμί . καί ἀφικνέομαι πρός Θῆβαι , ὅς δή καί ὑπό ὁ Σφίγξ χειμάζω τότε , χρησμός τε ῥαψῳδέω καί ὅστις βούλομαι ὁ πολίτης ἁρπάζω καί διαφθείρω , διά ὁ μή συνίημι σφεῖς ὁ ὑπό αὐτός λέγω χρησμός . ἐπάγω δέ οὗτος ὁ Ἄρης Θηβαῖος , ἀμύνω αὐτός διά ὁ ὁ παῖς δράκων φόνος , ὅς ὁ Κάδμος ἀναιρέω καί ὁ ὀδούς αὐτός σπείρω , ἐκ ὅς ἀναφύω ὁ Γίγας . εἰμί δέ τέρας ὁ Σφίγξ , πρόσωπον μέν ἔχω παρθένος , στῆθος δέ καί χείρ καί πούς καί ὄνυξ λέων , οὐραῖος δέ δράκων , πτερόν δέ ὄρνις , διά ὅς πέτομαι . τυγχάνω δέ εἶπον τοιοῦτος τίς ὁ Θηβαῖος τότε αἴνιγμα , ὡς Ἀσκληπιάδης ἀναγράφω , εἰμί δίπους ἐπί γῆ καί τετράπος , ὅς εἷς μορφή , καί τρίπον · ἀλλάσσω δέ φυή μόνος , ὄσσα ἐπί γαῖα ἑρπετόν κινέω ἀνά τε αἰθήρ καί κατά πόντος . ἀλλά ὁπόταν πλέω ἐρείδω πούς βαίνω , ἔνθα μένος γυῖον ἀφαυρός πέλω αὐτός · ὅσπερ ἀγνοέω κηρύσσω Κρέων ὁ ἀδελφός Ἰοκάστη ὁ βασίλισσα ὡς ὅστις εὑρίσκω ὁ αἴνιγμα , οὗτος συνάπτω ὁ ἀδελφός . Οἰδίπους δέ , ὡς φημί , Διάγων ἐκεῖ τότε , ἀκούω ὁ κήρυγμα λύω τε ὁ αἴνιγμα ὁ Σφίγξ καί ὁ μήτηρ οὐ εἰδοί εἰς γυνή λαμβάνω . λύω δέ οὕτως , ὅς φημί κλύω καί οὐ ἐθέλω , Κοπτερός Μοῦσα θνῄσκω , φωνή ἡμέτερος , σός τέλος ἀμπλακία . ἄνθρωπος καταλέγω , ὅς , ἡνίκα γαῖα ἐφέρπω , πρῶτος φύω τετράπους νήπιος ἐκ λαγών · γηραιός δέ πέλω τρίτατος πούς βάκτρον ἐρείδω , αὐχήν φορτίζω , γῆρας κάμπτω . ἀκούω δέ ὁ λύσις ὁ Σφίγξ ἑαυτοῦ ἀναιρέω παραχρῆμα ῥίπτω ὁ ἀήρ . Οἰδίπους δέ σύνειμι ὁ μήτηρ καί παῖς ἐκ αὐτός φύς τέσσαρες , ἄρσην μέν Ἐτεοκλῆς καί Πολυνείκης , θῆλυς δέ Ἀντιγόνη καί Ἰσμήνη , ὡς γιγνώσκω ὁ μίασμα ὕστερος , τυφλόω ἑαυτοῦ . Ἐτεοκλῆς δέ καί Πολυνείκης , ἐθέλω πως ἀφανίζω ὁ ὄνειδος , κατακλείω αὐτός ἐν οἰκίσκος , ἵνα ὑπό μηδείς θεωρέω εἰς λήθη ἥκω ὁ κατά ἐκεῖνος . καί ὅς οὗτος ὑπεραλγέω ἀράομαι οὗτος ὁ βασίλειος σίδηρος μερίζω . ὁ δέ ὁ ὁ πατήρ ἀρά δείδω μηχανάομαι τοιόσδε · ἔχω ὁ ἀρχή εἷς παρά εἷς καί οὗτος παραχωρέω ἕτερος ἕτερος . ὁ τοίνυν Ἐτεοκλῆς , ἅτε πρῶτος εἰμί ὁ ἀδελφός , καί πρῶτος ὁ ἀρχή ἅπτω , Πολυνείκης δέ ὑποχωρέω , καί τελέω ἐνιαυτός ἀφικνέομαι πρός ὁ ἀδελφός , αἰτέω καί αὐτός ἄρχω ἐνιαυτός . Ἐτεοκλῆς δέ οὔτε ἐξίστημι ὁ ἀρχή καί ἄτιμος ὁ ἀδελφός ἀποπέμπω · ὅς καί πλανάω ἔρχομαι εἰς Ἄργος , καί ὁ ὁ βασιλεύς Ἄδραστος λαμβάνω θυγάτηρ πείθω ὁ κηδεστής συναίρω οὗτος πρός ὁ ὁ βασίλεια ἀνάληψις , καί πλεῖστος ὅσος παραλαμβάνω στρατία ἐπιστρατεύω ὁ ἀδελφός . ὅπως δέ ὁ μήτηρ ἐθέλω πρό ὁ συμπλοκή διαλλάσσω ὁ παῖς οὐδείς ἰσχύω , καί ὡς χράω Τειρεσίας , εἰμί ὁ ὁ Κρέων υἱός Μενοικεύς ἀναιρέω ἑαυτοῦ ἐπί ὁ ὁ δράκων φωλεός , κρατέω Ἀργεῖος Θηβαῖος , καί ὡς γίγνομαι οὗτος , καί ὁ ὁ Ἀργεῖος ἡγεμών πίπτω πᾶς πλήν Ἄδραστος , καί ὡς μονομαχέω πρός ἀλλήλων Ἐτεοκλῆς καί Πολυνείκης ὑπό ἀλλήλων ἑκάτερος ἀναιρέω , καί ὡς ἔρχομαι πρός αὐτός Ἰοκάστη καί θνῄσκω εὑρίσκω συναπέσφαξεν ἑαυτοῦ καί ὡς Κρέων ἅπτω ὁ ἀρχή Ἐτεοκλῆς μέν θάπτω , Πολυνείκης δέ ἄταφος ἐάω , καί Οἰδίπους ὁ πόλις ἐξελαύνω , πᾶς οὗτος Εὐριπίδης ἔνδον κατά λεπτόν διηγέομαι . εἰμί δέ ὁ πάρειμι δρᾶμα ὁ ἄγαν ἐξαίρω , διάνοια καί γνώμη πολύς καί καλός καί ποικίλος ἀνθέω καί μεταχείρισις ἀγαθός , καί διά πᾶς ἀκμάζω , εἰμί καί ἀπίθανος ἔχω ὁ εἰς Θῆβαι Πολυνείκης εἴσοδος . ἐπιγράφω δέ ἀπό ὁ χορός Εὐριπίδης Φοῖνιξ πρός ἀντιδιαστολή ὁ ἑπτά ἐπί Θῆβαι Αἰσχύλος . οὗτος γάρ ὁ ὑπόθεσις ἐκεῖνος χράω ἐν ὁ δύο . αὐτός δέ ὁ παρθένος ἐκ Φοινίκη Ἀγηνορίδης θυσία ὁ Ἀπόλλων πέμπω , ὅστις καί πρός Δελφοί ἐρχόμενος παραβάλλω ὁ Θῆβαι διά ὁ καί ὁ Κάδμος , ὡς φημί , ἐκ Φοινίκη εἰμί . καί καταλαμβάνω ὁ πόλεμος ἀναγκάζω μένω αὐτόθι , μέχρι εἄν ὁ μάχη λωφάω .