scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidis-orestem-scholia-vetera-et-scholia-recentiora-thomae-magistri-triclinii-moschopuli-et-anonyma sch.872.1
οὗ φασι πρῶτον Δαναόν : Δαναὸς ἐγένετο Ἄργους βασιλεύς . οὗτος τὰς θυγατέρας ἑαυτοῦ πεντήκοντα οὔσας ἐκδίδωσι πρὸς γάμον τοῖς υἱοῖς Αἰγύπτου πεντήκοντα καὶ αὐτοῖς οὖσιν . οὗτος ἀπῆλθεν εἰς τὸ μαντεῖον , χρησόμενος εἰ ἄρα καλῶς ἔγημαν αἱ θυγατέρες . ὁ δὲ θεὸς ἔχρησεν αὐτὸν ἐκ τούτου κινδυνεύσειν . ὁ δὲ ἔπεισε τὰς θυγατέρας ἀνελεῖν τοὺς υἱοὺς Αἰγύπτου . μόνη δὲ Ὑπερμνήστρα ἐφείσατο τοῦ Λυγκέως , καὶ οὗτος ἐβασίλευσεν Ἄργους . Ἄλλως . ὅπου φασὶ πρῶτον Δαναὸν μετὰ τὸν θάνατον τῶν υἱῶν Αἰγύπτου δοῦναι δίκας . αὐτὸς γὰρ ὁ Αἴγυπτος ἧκεν εἰς Ἄργος τιμωρήσων τὸν φόνον . Δαναὸς δὲ μαθὼν ἐξῆγεν εἰς ὅπλα τοὺς Ἀργείους . ἀλλὰ Λυγκεὺς πείθει λόγοις ὁρίσασθαι τὴν ἔχθραν , καὶ καθιστῶσι δικαστὰς αὐτοῖς Αἰγυπτίων καὶ Ἀργείων τοὺς ἀρίστους . ὁ δὲ τόπος ἔνθα ἡ δίκη συνήχθη περὶ τὴν μεγίστην ἄκραν , ἔνθα καὶ Ἴναχος ἀλίσας τὸν λεὼν συνεβούλευσεν οἰκίζειν τὸ πεδίον , ἐξ ἐκείνου Ἁλιαία καλεῖται , ἡ νῦν Ἡλιαία λεγομένη . Ἄλλως . ἡ πολλὴ δόξα κατέχει μὴ ἀφῖχθαι τὸν Αἴγυπτον εἰς Ἄργος , καθάπερ ἄλλοι τέ φασι καὶ Ἑκαταῖος γρά φων οὕτως ὁ δὲ Αἴγυπτος αὐτὸς μὲν οὐκ ἦλθεν εἰς Ἄργος , παῖδας δὲ , ὡς μὲν Ἡσίοδος , ἐποίησε πεντήκοντα , ὡς δὲ ἐγὼ λέγω , οὐδὲ εἰσί . καὶ Διονύσιος ὁ κυκλογράφος τὰ παραπλήσια τούτῳ φησί . Φρύνικος δὲ ὁ τραγικός φησι σὺν Αἰγυπτίοις τὸν Αἴγυπτον ἥκειν εἰς Ἄργος . λέγεται δέ τις ἐν Ἄργει πρὼν , ὅπου δικάζουσιν Ἀργεῖοι . ἱστορεῖ δὲ περὶ τοῦ χωρίου Δεινίας ἐν θ ′ τῆς πρώτης συντάξεως , ἐκδόσεως δὲ δευτέρας , γράφων οὕτως ταχέως δὲ κυριεύσαντες τὸν Μέλαγχρον καὶ τὴν Κλεομήτραν βάλλοντες λίθοις ἀπέκτειναν . καὶ τὸν τάφον αὐτοῦ δεικνύουσιν ἔτι καὶ νῦν ὑπεράνω τοῦ καλουμένου πρωνὸς , χῶμα παντελῶς , οὗ συμβαίνει τοὺς Ἀργείους δικάζειν . τάχα δ’ ἂν τούτου καὶ ἐν Βελλεροφόντῃ μνημονεύοι εἰπών καὶ ξεστὸν ὄχθον Δαναϊδῶν ἑδρασμάτων στὰς ἐν μέσοισιν εἶπε κηρύκων ὕπο .
Lemmas: ὅς φημί πρῶτος Δαναός : Δαναός γίγνομαι Ἄργος βασιλεύς . οὗτος ὁ θυγάτηρ ἑαυτοῦ πεντήκοντα εἰμί ἐκδίδωμι πρός γάμος ὁ υἱός Αἴγυπτος πεντήκοντα καί αὐτός εἰμί . οὗτος ἀπέρχομαι εἰς ὁ μαντεῖος , χράω εἰμί ἄρα καλῶς γαμέω ὁ θυγάτηρ . ὁ δέ θεός χράω αὐτός ἐκ οὗτος κινδυνεύω . ὁ δέ πείθω ὁ θυγάτηρ ἀναιρέω ὁ υἱός Αἴγυπτος . μόνος δέ Ὑπερμνήστρη φείδομαι ὁ Λυγκεύς , καί οὗτος βασιλεύω Ἄργος . ἄλλος . ὅπου φημί πρῶτος Δαναός μετά ὁ θάνατος ὁ υἱός Αἴγυπτος δίδωμι δίκη . αὐτός γάρ ὁ Αἴγυπτος ἵημι εἰς Ἄργος τιμωρέω ὁ φόνος . Δαναός δέ μανθάνω ἐξάγω εἰς ὅπλον ὁ Ἀργεῖος . ἀλλά Λυγκεύς πείθω λόγος ὁρίζω ὁ ἔχθρα , καί καθίστημι δικαστής αὐτός Αἰγύπτιος καί Ἀργεῖος ὁ ἀγαθός . ὁ δέ τόπος ἔνθα ὁ δίκη συνάγω περί ὁ μέγας ἄκρος , ἔνθα καί Ἴναχος ἁλίζω ὁ λαός συμβουλεύω οἰκίζω ὁ πεδίον , ἐκ ἐκεῖνος ἡλιαία καλέω , ὁ νῦν ἡλιαία λέγω . ἄλλος . ὁ πολύς δόξα κατέχω μή ἀφικνέομαι ὁ Αἴγυπτος εἰς Ἄργος , καθάπερ ἄλλος τε φημί καί Ἑκαταῖος γρά φάω οὕτως ὁ δέ Αἴγυπτος αὐτός μέν οὐ ἔρχομαι εἰς Ἄργος , παῖς δέ , ὡς μέν Ἡσίοδος , ποιέω πεντήκοντα , ὡς δέ ἐγώ λέγω , οὐδέ εἰμί . καί Διονύσιος ὁ κυκλογράφος ὁ παραπλήσιος οὗτος φημί . φρυνικη δέ ὁ τραγικός φημί σύν Αἰγύπτιος ὁ Αἴγυπτος ἥκω εἰς Ἄργος . λέγω δέ τις ἐν Ἄργος πρών , ὅπου δικάζω Ἀργεῖος . ἱστορέω δέ περί ὁ χωρίον Δεινίας ἐν θ ′ ὁ πρῶτος σύνταξις , ἔκδοσις δέ δύο , γράφω οὕτως ταχέως δέ κυριεύω ὁ Μέλαγχρος καί ὁ Κλεομήτρα βάλλω λίθος ἀποκτείνω . καί ὁ τάφος αὐτός δείκνυμι ἔτι καί νῦν ὑπεράνω ὁ καλέω πρών , χῶμα παντελῶς , ὅς συμβαίνω ὁ Ἀργεῖος δικάζω . τάχα δέ εἄν οὗτος καί ἐν Βελλεροφόντης μνημονεύω εἶπον καί ξεστός ὄχθος Δαναΐδης ἕδρασμα ἵστημι ἐν μέσος εἶπον κῆρυξ ὑπό .