scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidis-hippolytum 2.73a
73 . σοὶ τόνδε πλεκτόν : πρὸς τόν χειροποίητον στέφανον , ὃν ἔφερε τῷ ξοάνῳ . τινὲς μέντοι καὶ τοῦτο ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀλληγορίας ἀκούουσι , λέγοντες τὸν ὕμνον κόσμον εἰρῆσθαι αὐτῆς . τοῦτον ἂν λέγοι τὸν ὕμνον δεικτικῶς πρὸς τὸ εἰρημένον “ πότνια.ʼ Ἄλλως . διαβεβόηται τοῦτο τὸ ζήτημα . καὶ οἱ μὲν ὑπέλαβον τὸν Ἱππόλυτον στέφειν τὴν Ἄρτεμιν ἀνθίνῳ στεφάνῳ · ὁ δὲ Φιλόχορος τὴν ἐν Ἄγραις Ἄρτεμιν τῷ μὲν λόγῳ στέφεσθαί φησιν , ἐφ᾿ ἑαυτοῦ δὲ τὸν Ἱππόλυτον ταῦτα λέγειν , ὅτι ἐμαυτὸν σοὶ ἀνατίθημι , ὦ θεὰ , στέφανον , τουτέστι κόσμον ἀνθηρότατον · κόσμον γὰρ εἶναι τῇ παρθένῳ τὸ μετὰ τοῦ σωφρονεστάτου τῶν νέων διημερεύειν . ἄλλοι δὲ μηδὲν αἰνίττεσθαι τὸν ποιητήν φασι καὶ μηδὲν ἀλληγορεῖν , ἀλλὰ κυρίως λέγειν , καὶ τῷ ὄντι στέφανον φέρειν τὸν Ἱππόλυτον . τοῦτον δὲ ἐκ τοιούτου λειμῶνος , καθ᾿ ὃν οὐκ ἔστιν ἡμῖν ὅσιον οὐδὲ δρέπεσθαι τῶν ἀνθέων · τὸ γὰρ “ οὐδ᾿ ἦλθέ πω σίδηρος ” εἰς τοῦτο καταστρέφει , ὅτι οὐδὲ δρέπεται ὑπό τινος , οὐδὲ εἴργασται . ἄλλοι δέ φασι τὸν Εὐριπίδην τροπικώτερον τὸν ἐπὶ τῇ Ἀρτέμιδι ὕμνον στέφανον λέγειν . καὶ γὰρ δὴ παράλογον εἶναι καὶ πολλὴν ἀτοπίαν ἔχον , καὶ δοκεῖν ἄνθιμον λειμῶνα εἶναι , ὅθεν ἐδρέφθη τὰ ἄνθη , καὶ τοιοῦτον , εἰς ὃν οἱ εἰσιόντες ἐξετάζονται πότερον διδακτὴν ἔχουσι τὴν σωφροσύνην ἢ ἐκ φύσεως , καὶ κατάρδεσθαι αὐτόν . Φιλόχορος δέ φησι τῷ μὲν ξοάνῳ πλεκτὸν στέφανον προσφέρειν , τῇ δὲ θεῷ τὸν ὕμνον . ἐξ ἀκηράτου δὲ , τῆς ἀδόλου καὶ ἀφθάρτου διανοίας . Ἄλλως . ἐπιεικῶς οἱ ποιηταὶ τὰς μὲν ἰδίας φύσεις λειμῶσιν , ἢ ποταμοῖς , ἢ μελίσσαις εἰκάζουσι , τὴν δὲ ποίησιν στεφάνοις , διὰ μὲν τῶν ἀνθέων τὸ ποικίλον καὶ τὸ κάλλος αὐτῆς παριστῶντες , διὰ δὲ τῶν ποταμῶν τὴν πληθὺν καὶ τὴν εἰς τὸ ποιεῖν ὁρμὴν , διὰ δὲ τῶν μελισσῶν τὸ μελιχρὸν , διὰ δὲ τῶν στεφάνων τὸν κόσμον τῶν ὑμνουμένων . ταῦτα δὴ πάντα συνελὼν ὁ ποιητὴς ἐφαίδρυνε τῆς ἀλληγορίας τὸν τρόπον . τὸ δὲ “ ἐξ ἀκηράτου λειμῶνος , ” ἐπειδὴ δεῖ πάντως τὸν μετιόντα μουσικὴν καθαράν τε καὶ ἀκήρατον ἔχειν τὴν ψυχὴν πάντοτε καὶ ἄχραντον ἀπὸ κακοῦ , καὶ μάλιστα τῆς αἰδοῦς μεμοιραμένην . διὰ γάρ τοι τὸ αἰδέσιμον καὶ παρθένους ὑποτίθενται τὰς Μούσας , γονιμωτάτας οὔσας . Ἄλλως . καθόλου μέν ἐστι τῆς διανοίας καὶ στέφανον αὐτὸν προσφέροντα , ἅτε δὴ σοφόν · τῷ μὲν ξοάνῳ ἄρα τὸν χειροποίητον στέφανον προσφέρει , τῇ δὲ θεῷ τὸν ὕμνον . πλεκτὸν τοίνυν στέφανον λέγει τὸν ὕμνον , δίκην πλοκῆς συντεθέντας τοὺς λόγους ἀποτελεῖν τὸν ὕμνον . ἀκήρατον δὲ λειμῶνα ἀλληγορεῖ τὸν ἐξ ἀνθέων πεπλεγμένον στέφανον τῇ παρθένῳ καὶ ἄδολον ἔννοιαν , ἐν ᾧ λειμῶνι οὐδὲ ποιμὴν ἄξιον νενόμικε τὰ πρόβατα ἄγειν . τὰ γοῦν ἄνθη τούτου τοῦ λειμῶνος σοφίας εἶναι καὶ ἀρετῆς ἀποτελέσματα . ἀλλὰ μὴν οὐδὲ σίδηρος εἰς τμῆσιν ἦλθε τοῦ λειμῶνος καὶ αὐτοῦ τὰ ἄνθη περιέκειρε . σίδηρον δ᾿ ἂν λέγοι ἤτοι τὴν πανοῦργον φιλοπραγμονίαν τε καὶ κακουργίαν , ἢ τὴν τῶν αἰσχρῶν ἡδονῶν φθορὰν , ἵνα αὐτοῦ τὸ παρθένιον καὶ ἄδολον δηλοῖ . βοτὰ δὲ λέγει τὰ ποίμνια , μέλισσαν δὲ ἀλληγορικῶς αὐτὴν τὴν ψυχήν · καθαρώτατον γάρ τι ζῶον ἡ μέλισσα · ἔνθεν τὰς ἱερείας μελίσσας καλοῦσιν οἱ ποιηταί . ἐαρινὴν δὲ αὐτὴν εἶπεν , ἤτοι ὅτι ἡ μέλισσα ἥδεται τῷ ἔαρι διὰ τὰ ἄνθη , ἢ ὅτι αἱ καθαραὶ ψυχαὶ ἀεὶ ἐν ἀνθήσει εἰσί . τὸ γὰρ ἔαρ ἀνθέων γεννητικόν .
Lemmas: 73 . σύ ὅδε πλεκτός : πρός ὁ χειροποίητος στέφανος , ὅς φέρω ὁ ξόανον . τις μέντοι καί οὗτος ἐπί ὁ αὐτός ἀλληγορία ἀκούω , λέγω ὁ ὕμνος κόσμος εἴρω αὐτός . οὗτος εἄν λέγω ὁ ὕμνος δεικτικός πρός ὁ εἴρω “ πότνια ἄλλος . διαβοάω οὗτος ὁ ζήτημα . καί ὁ μέν ὑπολαμβάνω ὁ Ἱππόλυτος στέφω ὁ Ἄρτεμις ἄνθινος στέφανος · ὁ δέ Φιλόχορος ὁ ἐν Ἄγρα Ἄρτεμις ὁ μέν λόγος στέφω φημί , ἐπί ἑαυτοῦ δέ ὁ Ἱππόλυτος οὗτος λέγω , ὅτι ἐμαυτοῦ σύ ἀνατίθημι , εἰμί θεά , στέφανος , τουτέστι κόσμος ἀνθηρός · κόσμος γάρ εἰμί ὁ παρθένος ὁ μετά ὁ σώφρων ὁ νέος διημερεύω . ἄλλος δέ μηδείς αἰνίσσομαι ὁ ποιητής φημί καί μηδείς ἀλληγορέω , ἀλλά κύριος λέγω , καί ὁ εἰμί στέφανος φέρω ὁ Ἱππόλυτος . οὗτος δέ ἐκ τοιοῦτος λειμών , κατά ὅς οὐ εἰμί ἐγώ ὅσιος οὐδέ δρέπω ὁ ἄνθος · ὁ γάρ “ οὐδέ ἔρχομαι πω σίδηρος ” εἰς οὗτος καταστρέφω , ὅτι οὐδέ δρέπω ὑπό τις , οὐδέ ἐργάζομαι . ἄλλος δέ φημί ὁ Εὐριπίδης τροπικός ὁ ἐπί ὁ Ἀρτέμιδι ὕμνος στέφανος λέγω . καί γάρ δή παράλογος εἰμί καί πολύς ἀτοπία ἔχω , καί δοκέω ἄνθιμος λειμών εἰμί , ὅθεν δρέπω ὁ ἄνθος , καί τοιοῦτος , εἰς ὅς ὁ εἰσέρχομαι ἐξετάζω πότερος διδακτός ἔχω ὁ σωφροσύνη ἢ ἐκ φύσις , καί κατάρδω αὐτός . Φιλόχορος δέ φημί ὁ μέν ξόανον πλεκτός στέφανος προσφέρω , ὁ δέ θεός ὁ ὕμνος . ἐκ ἀκήρατος δέ , ὁ ἄδολος καί ἄφθαρτος διάνοια . ἄλλος . ἐπιεικής ὁ ποιητής ὁ μέν ἴδιος φύσις λειμών , ἢ ποταμός , ἢ μέλισσα εἰκάζω , ὁ δέ ποίησις στέφανος , διά μέν ὁ ἄνθος ὁ ποικίλος καί ὁ κάλλος αὐτός παρίστημι , διά δέ ὁ ποταμός ὁ πληθύς καί ὁ εἰς ὁ ποιέω ὁρμή , διά δέ ὁ μέλισσα ὁ μελιχρός , διά δέ ὁ στέφανος ὁ κόσμος ὁ ὑμνέω . οὗτος δή πᾶς συναιρέω ὁ ποιητής φαιδρύνω ὁ ἀλληγορία ὁ τρόπος . ὁ δέ “ ἐκ ἀκήρατος λειμών , ” ἐπεί δεῖ πάντως ὁ μέτειμι1 μουσική καθαρός τε καί ἀκήρατος ἔχω ὁ ψυχή πάντοτε καί ἄχραντος ἀπό κακός , καί μάλιστα ὁ αἰδώς μοιράω . διά γάρ ὅς ὁ αἰδέσιμος καί παρθένος ὑποτίθημι ὁ Μοῦσα , γόνιμος εἰμί . ἄλλος . καθόλου μέν εἰμί ὁ διάνοια καί στέφανος αὐτός προσφέρω , ἅτε δή σοφός · ὁ μέν ξόανον ἄρα ὁ χειροποίητος στέφανος προσφέρω , ὁ δέ θεός ὁ ὕμνος . πλεκτός τοίνυν στέφανος λέγω ὁ ὕμνος , δίκη πλοκή συντίθημι ὁ λόγος ἀποτελέω ὁ ὕμνος . ἀκήρατος δέ λειμών ἀλληγορέω ὁ ἐκ ἄνθος πλέκω στέφανος ὁ παρθένος καί ἄδολος ἔννοια , ἐν ὅς λειμών οὐδέ ποιμήν ἄξιος νομίζω ὁ πρόβατον ἄγω . ὁ γοῦν ἄνθος οὗτος ὁ λειμών σοφία εἰμί καί ἀρετή ἀποτέλεσμα . ἀλλά μήv οὐδέ σίδηρος εἰς τμῆσις ἔρχομαι ὁ λειμών καί αὐτός ὁ ἄνθος περικείρω . σίδηρος δέ εἄν λέγω ἤτοι ὁ πανοῦργος φιλοπραγμονία τε καί κακουργία , ἢ ὁ ὁ αἰσχρός ἡδονή φθορά , ἵνα αὐτός ὁ παρθένιον καί ἄδολος δηλόω . βοτόν δέ λέγω ὁ ποίμνιον , μέλισσα δέ ἀλληγορικός αὐτός ὁ Ψυχή · καθαρός γάρ τίς ζῷον ὁ μέλισσα · ἔνθεν ὁ ἱέρεια μέλισσα καλέω ὁ ποιητής . ἐαρινός δέ αὐτός εἶπον , ἤτοι ὅτι ὁ μέλισσα ἥδομαι ὁ ἔαρ διά ὁ ἄνθος , ἢ ὅτι ὁ καθαρός ψυχή ἀεί ἐν ἀνθέω εἰμί . ὁ γάρ ἔαρ ἄνθος γεννητικός .