scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidis-hecubam-scholia-vetera-et-scholia-recentiora-thomae-magistri-triclinii-moschopuli-et-anonyma 3.63
59—100 . Παράφρασις . ὦ παῖδες , ὦ δοῦλαι , ἄγετε τὴν γραῦν , ἐμὲ δηλονότι , πρὸ τῶν δόμων , ἤτοι ἔξω τῶν οἴκων ἄγετε , ὦ Τρῳάδες , ὀρθοῦσαι , ἀντὶ τοῦ ἀνορθοῦσαι καὶ ἀναβαστάζουσαι , τὴν ὁμόδουλον ὑμῖν νῦν , πρόσθεν δὲ καὶ πρότερον ἄνασσαν . λάβετε , ὡς γραῦν δηλονότι , φέρετε , ὡς ἄψυχον τρόπον τινὰ , πέμπετε , ἀντὶ τοῦ παραπέμ - πετε , ὡς ἄνασσαν δηλονότι , ἀείρετε , ἀντὶ τοῦ αἴρετε καὶ ἀνακουφίζετε , τὸ δέμας ἐμοῦ , προσλαζύμεναι , ἤτοι λαμβανόμεναι καὶ ἐχόμεναι , τῆς γεραιᾶς χειρὸς , ἐμοῦ δηλονότι . καὶ ἐγὼ ἐρειδομένη καὶ στηριζομένη διὰ τῆς χειρὸς σκίμπωνι σκολιῷ , ἤτοι ῥάβδῳ ἐπικαμπεῖ καὶ βακτηρίᾳ ἐπερειστικῇ , σπεύσω , προτιθεῖσα καὶ ποιοῦσα ἤλυσιν καὶ πορείαν τῶν ἄρθρων , καὶ τῶν ἁρμονιῶν , ἤτοι τῶν ποδῶν , βραδύπουν καὶ ἀργήν . ὦ στεροπὰ καὶ ἀστραπὴ Διὸς , ἀντὶ τοῦ ὦ ἡμέρα , ὦ νὺξ σκοτία καὶ σκοτεινὴ , τί ποτε , ἀντὶ τοῦ διὰ τί ἄρα , αἴρομαι καὶ μετεωρίζομαι ἔννυχος καὶ νυκτερινὴ ἐν δείμασι , καὶ ἐν φόβοις , ἐν φάσμασι , καὶ φαντάσμασιν . χθὼν πότνια καὶ σεβασμία , μῆτερ τῶν ὀνείρων τῶν μελανοπτερύγων καὶ ἀφανῶν , ἀποπέμπομαι καὶ ἀποδιώκω τὴν νυκτερινὴν ὄψιν ( λέγει δὲ τὸ ὄναρ , ) ἣν εἶδον διὰ τῶν ὀνείρων περὶ τοῦ παιδὸς , ἤγουν ἕνεκα τοῦ παιδὸς , τοῦ φυλαττομένου κατὰ τὴν Θρᾴκην , καὶ περὶ τῆς Πολυξένης , τῆς προσφιλοῦς θυγατρός . εἶδον γὰρ ὄψιν φοβερὰν , ἤτοι φόβου ποιητικὴν , ἔμαθον , ἐδάην , ἀκριβῶς ἔγνων . ὦ θεοὶ χθόνιοι , ἀντὶ τοῦ καταχθόνιοι ἢ ἐγχώριοι , σώσατε τὸν ἐμὸν παῖδα , ἤγουν τὸν Πολύδωρον , ὃς ἄγκυρά τε ὢν μόνος , ἤτοι στήριγμα , καὶ φύλαξ τῶν ἐμῶν οἴκων , κατοικεῖ τὴν δυσχείμερον Θρᾴκην , ἐν ἐπιτηρήσεσι τοῦ φίλου τοῦ πατρῴου καὶ πατρικοῦ , ἤτοι τοῦ Πολυμήστορος . ἔσται καὶ γενήσεταί τι παράδοξον , ἡμῖν δηλονότι . ἥξει τι μέλος γοερὸν , καὶ θρηνῶδες , ταῖς γοεραῖς , ἡμῖν δηλονότι . οὔποτε , ἀντὶ τοῦ οὐδέποτε , ἡ ἐμὴ γνῶσις οὕτως , ὑπῆρξε δηλονότι , ἄφυκτος φρίσσει , ταρβεῖ . ποῦ ἄρα θεάσομαι , ὦ Τρῳάδες , τὴν θείαν ψυχὴν τοῦ Ἑλένου , περιφραστικῶς ἀντὶ τοῦ τὸν Ἕλενον , ἢ τῆς Κασάνδρας , ἵνα διακρίνωσιν ἐμοὶ τοὺς ὀνείρους ; εἶδον γὰρ ἔλαφον κατάστικτον , καὶ ταχεῖαν , σφαζομένην ἐν ὄνυχι λύκου αἱματηρᾷ , ἀποσπασθεῖσαν τῶν ἐμῶν γονάτων , ἀφαιρεθεῖσαν σὺν ἀνάγκῃ καὶ βίᾳ οἰκτρῶς , καὶ ἐλεεινῶς . καὶ τόδε , καὶ τοῦτο , λέγω τὸ φάντασμα τοῦ Ἀχιλλέως , ὑπὲρ τῆς ἄκρας κορυφῆς τοῦ τύμβου , δεῖμα καὶ φόβος ἦλθεν ἐμοί . I .
Lemmas: 59—100 . παράφρασις . εἰμί παῖς , εἰμί δοῦλος , ἄγετε ὁ γραῦς , ἐγώ δηλονότι , πρό ὁ δόμος , ἤτοι ἔξω ὁ οἶκος ἄγετε , εἰμί Τρῳάς , ὀρθόω , ἀντί ὁ ἀνορθόω καί ἀναβαστάζω , ὁ ὁμόδουλος σύ νῦν , πρόσθεν δέ καί πρότερος ἄνασσα . λαμβάνω , ὡς γραῦς δηλονότι , φέρω , ὡς ἄψυχος τρόπος τις , πέμπω , ἀντί ὁ παραπέμπω - πίπτω , ὡς ἄνασσα δηλονότι , ἀείρω , ἀντί ὁ ἀείρω καί ἀνακουφίζω , ὁ δέμας ἐγώ , προσλάζυμαι , ἤτοι λαμβάνω καί ἔχω , ὁ γεραιός χείρ , ἐγώ δηλονότι . καί ἐγώ ἐρείδω καί στηρίζω διά ὁ χείρ σκίμπων σκολιός , ἤτοι ῥάβδος ἐπικαμπής καί βακτηρία ἐπερειστικός , σπεύδω , προτίθημι καί ποιέω ἤλυσις καί πορεία ὁ ἄρθρον , καί ὁ ἁρμονία , ἤτοι ὁ πούς , βραδύπους καί ἀργός . εἰμί στεροπή καί ἀστραπή Ζεύς , ἀντί ὁ εἰμί ἡμέρα , εἰμί νύξ σκοτία καί σκοτεινός , τίς ποτός , ἀντί ὁ διά τίς ἄρα , ἀείρω καί μετεωρίζομαι Ἔννυχος καί νυκτερινός ἐν δεῖμα , καί ἐν φόβος , ἐν φάσμα , καί φάντασμα . χθών πότνια καί σεβάσμιος , μήτηρ ὁ ὄνειρος ὁ μελανοπτέρυξ καί ἀφανής , ἀποπέμπω καί ἀποδιώκω ὁ νυκτερινός ὄψις ( λέγω δέ ὁ ὄναρ , ) ὅς εἶδον διά ὁ ὄνειρος περί ὁ παῖς , ἤγουν ἕνεκα ὁ παῖς , ὁ φυλάσσω κατά ὁ Θρᾴκη , καί περί ὁ Πολυξένη , ὁ προσφιλής θυγάτηρ . εἶδον γάρ ὄψις φοβερός , ἤτοι φόβος ποιητικός , μανθάνω , ἐδάην , ἀκριβῶς γιγνώσκω . εἰμί θεός χθόνιος , ἀντί ὁ καταχθόνιος ἢ ἐγχώριος , σῴζω ὁ ἐμός παῖς , ἤγουν ὁ Πολύδωρος , ὅς ἄγκυρα τε εἰμί μόνος , ἤτοι στήριγμα , καί φύλαξ ὁ ἐμέω οἶκος , κατοικέω ὁ δυσχείμερος Θρᾴκη , ἐν ἐπιτήρησις ὁ φίλος ὁ πατρῷος καί πατρικός , ἤτοι ὁ Πολυμήστωρ . εἰμί καί γίγνομαι τίς παράδοξος , ἐγώ δηλονότι . ἥκω τίς μέλος γοερός , καί θρηνώδης , ὁ γοερός , ἐγώ δηλονότι . οὔποτε , ἀντί ὁ οὐδέποτε , ὁ ἐμός γνῶσις οὕτως , ὑπάρχω δηλονότι , ἄφυκτος φρίσσω , ταρβέω . ποῦ ἄρα θεάομαι , εἰμί Τρῳάς , ὁ θεῖος ψυχή ὁ Ἕλενος , περιφραστικός ἀντί ὁ ὁ Ἕλενος , ἢ ὁ Κασσάνδρη , ἵνα διακρίνω ἐγώ ὁ ὄνειρος ; εἶδον γάρ ἔλαφος κατάστικτος , καί ταχύς , σφάζω ἐν ὄνυξ λύκος αιματηρός , ἀποσπάω ὁ ἐμέω γόνυ , ἀφαιρέω σύν ἀνάγκη καί βία οἰκτρός , καί ἐλεεινός . καί ὅδε , καί οὗτος , λέγω ὁ φάντασμα ὁ Ἀχιλλεύς , ὑπέρ ὁ ἄκρος κορυφή ὁ τύμβος , δεῖμα καί φόβος ἔρχομαι ἐγώ . I .