scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidis-hecubam-scholia-vetera-et-scholia-recentiora-thomae-magistri-triclinii-moschopuli-et-anonyma 3.588
581 . εὐτεκνωτάτην : ὁ ποιητὴς ἐδέξατο μετὰ τῆς κνω , ὡς μὴ ἐκτεινομένου τοῦ τε , ἐπείτοι γε τὸ μὲν κ ἄφωνόν ἐστι , τὸ δὲ ν ἀμετάβολον , ἀναγκασθεὶς διὰ τὸ μέτρον τοῦ στίχου , ἐπεὶ , εἰ μακρὸν ἔμελλε δέξασθαι τὸ τε , ἐγένετο ἂν ὁ στίχος σφαλερός . οἱ δὲ γραμματικοὶ γράφουσι τοῦτο μικρὸν κατὰ τὸν λόγον ὅτι τὸ κ καὶ τὸ ν ἐκτείνουσι τὸ τε · τὰ γὰρ διὰ τοῦ ώτερος καὶ ώτατος , εἰ μὲν ἔχουσι τὴν πρὸ τοῦ ω συλλαβὴν βραχεῖαν , διὰ τοῦ ω μεγάλου γράφουσιν , εἰ δὲ μικρὸν , διὰ τοῦ ο μικροῦ , χωρὶς τοῦ ξενότατος καὶ στενότατος , ἄτινα ὁ Ὅμηρος γράφει μικρὰ κἀκεῖνος διὰ τὴν τοῦ μέτρου ἀνάγκην , ἐπεὶ , εἰ ἦν μέγα τὸ νω , ὤφειλεν ἐκτείνεσθαι καὶ ἡ πρὸ τῆς διπλοῦ συλλαβὴ , καὶ ἐγένετο ἀμφίμακρος , ὡς πρὸ τῆς διπλοῦ συλλαβῆς μακρᾶς οὔσης , τῆς δὲ ξε βραχείας καὶ τῆς νω μακρᾶς . ἦν γοῦν ἐκεῖ νω ἀχρήσιμος εἰς τὸ τοῦ ἡρωϊκοῦ στίχου δακτυλικὸν μέτρον . ἡμεῖς τοίνυν ἐκείνῳ ἀκολουθήσαντες ὡς ἀρχαιοτέρου καὶ τῶν ἑτέρων ποιητῶν κρείττονι κἀκείνων αὐτὸν ἀκολουθησάντων , γράφομεν καὶ ἡμεῖς τοῦτο μικρὸν , διδάσκαλον ἐκεῖνον ἔχοντες πάντων καὶ τῶν λέξεων Ἑλληνιστὴν ἀκριβέστατον , ὡς καὶ τὸ ἴσον ἐκεῖνος μὲν ἐδέξατο μακρὸν τὸ ι προστιθεὶς καὶ περισπωμένην κατὰ τὸν κανόνα τὸν λέγοντα , πᾶσα φύσει μακρὰ πρὸ βραχείας ληκτικῆς , ὁ δέ γε παρὼν ποιητὴς ἐδέξατο βραχὺ τὸ ι , προστιθεὶς καὶ ὀξεῖαν . ἐπακολουθοῦντες οὖν καὶ ἡμεῖς τὸν Ὅμηρον , καὶ οὐ τὸν Εὐριπίδην , ἢ ἕτερόν τινα τῶν ποιητῶν , περισπῶμεν αὐτὸ , ἐπεὶ ἐκεῖνος φυλάττει , ὡς εἴπομεν , τὴν τῶν λέξεων ἀκρίβειαν . οὗτοι δὲ λογοειδῆ γράφοντες — οἱ γὰρ ἰαμβογράφοι ὡς λογοειδῆ γράφουσι — τὰ ἑαυτῶν κατελείψαμεν , γράφοντες καὶ ἰσότατος ἐν ταῖς πεζογραφίαις μικρὸν τὸ σο , ὡς ἐδηλώσαμεν τὸ ἴσον μακρὸν ἔχον τὸ ι . τὰ γὰρ ἔχοντα μακρὰν τὴν πρὸ τοῦ ο συλλαβὴν σμικρύνονται . Fl . 59 .
Lemmas: 581 . εὐτεκνός : ὁ ποιητής δέχομαι μετά ὁ κνάω , ὡς μή ἐκτείνω ὁ τε , ἐπείτοι γε ὁ μέν Κ ἄφωνος εἰμί , ὁ δέ Ν ἀμετάβολος , ἀναγκάζω διά ὁ μέτρον ὁ στίχος , ἐπεί , εἰμί μακρός μέλλω δέχομαι ὁ τε , γίγνομαι εἄν ὁ στίχος σφαλερός . ὁ δέ γραμματικός γράφω οὗτος μικρός κατά ὁ λόγος ὅτι ὁ Κ καί ὁ Ν ἐκτείνω ὁ τε · ὁ γάρ διά ὁ ἕτερος καί ὅς , εἰμί μέν ἔχω ὁ πρό ὁ εἰμί συλλαβή βραχύς , διά ὁ εἰμί μέγας γράφω , εἰμί δέ μικρός , διά ὁ ὁ μικρός , Χωρὶς ὁ ξένος καί στενός , ὅστις ὁ Ὅμηρος γράφω μικρός ἐκεῖνος διά ὁ ὁ μέτρον ἀνάγκη , ἐπεί , εἰμί εἰμί μέγας ὁ νάω , ὀφείλω ἐκτείνω καί ὁ πρό ὁ διπλόος συλλαβή , καί γίγνομαι ἀμφίμακρος , ὡς πρό ὁ διπλόος συλλαβή μακρός εἰμί , ὁ δέ ξεʹ βραχύς καί ὁ νάω μακρός . εἰμί γοῦν ἐκεῖ νάω ἀχρήσιμος εἰς ὁ ὁ ἡρωϊκός στίχος δακτυλικός μέτρον . ἐγώ τοίνυν ἐκεῖνος ἀκολουθέω ὡς ἀρχαῖος καί ὁ ἕτερος ποιητής ἀγαθός ἐκεῖνος αὐτός ἀκολουθέω , γράφω καί ἐγώ οὗτος μικρός , διδάσκαλος ἐκεῖνος ἔχω πᾶς καί ὁ λέξις Ἑλληνιστής ἀκριβῶς , ὡς καί ὁ ἴσος ἐκεῖνος μέν δέχομαι μακρός ὁ ι προστίθημι καί περισπάω κατά ὁ κανών ὁ λέγω , πᾶς φύσις μακρός πρό βραχύς ληκτικός , ὁ δέ γε πάρειμι ποιητής δέχομαι βραχύς ὁ ι , προστίθημι καί ὀξύς . ἐπακολουθέω οὖν καί ἐγώ ὁ Ὅμηρος , καί οὖον ὁ Εὐριπίδης , ἢ ἕτερος τις ὁ ποιητής , περισπάω αὐτός , ἐπεί ἐκεῖνος φυλάσσω , ὡς εἶπον , ὁ ὁ λέξις ἀκρίβεια . οὗτος δέ λογοειδής γράφω — ὁ γάρ ἰαμβογράφος ὡς λογοειδής γράφω — ὁ ἑαυτοῦ καταλείπω , γράφω καί ἴσος ἐν ὁ πεζογραφία μικρός ὁ σο , ὡς δηλόω ὁ ἴσος μακρός ἔχω ὁ ι . ὁ γάρ ἔχω μακράν ὁ πρό ὁ ὁ συλλαβή σμικρύνω . Fl . 59 .