scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidis-hecubam-scholia-vetera-et-scholia-recentiora-thomae-magistri-triclinii-moschopuli-et-anonyma 3.102
100—154 . Παράφρασις . ὦ Ἑκάβη , σὺν σπουδῇ ὥρμησα πρὸς σὲ , καταλιποῦσα τὰς δεσποτικὰς σκηνὰς , ὅπου διὰ κλήρου ἐδόθην καὶ ἐτάχθην δούλη , ἀποδιωκομένη ἀπὸ τῆς πόλεως τῆς Ἰλιάδος τῇ ὀξύτητι τοῦ δόρατος , δοριάλωτος γενομένη παρὰ τῶν Ἀχαιῶν . ἐλιάσθην δηλονότι κατὰ κοινοῦ , οὐδὲν ἀπὸ τῶν παθῶν ἐλαφρύνουσα καὶ ἐλαττοῦσα , ἀλλὰ ἐπιφέρουσα μέγα βάρος μηνύματος , σοί τε , ὦ γύναι , ἦλθον κῆρυξ καὶ ἄγγελος ἀχέων καὶ θλίψεων . ἐν γὰρ τῇ συνελεύσει τῶν Ἀχαιῶν τῇ πεπληρωμένῃ περιᾴδεται καὶ φημίζεται κυρωθῆναι , θέσθαι καὶ ποιῆσαι τὴν σὴν θυγατέρα θῦμα τῷ Ἀχιλλεῖ . γινώσκεις δὲ ὅτι ἐπιβὰς , ὁ Ἀχιλλεὺς δηλονότι , τοῦ τύμβου τοῦ ἑαυτοῦ , ἐφάνη σὺν ὅπλοις χρυσοῖς , ἐπέσχε δὲ τὰς ναῦς τὰς ἐν τῷ πόντῳ τὴν πορείαν ποιουμένας , ἐπερειδούσας τὰ ἄρμενα ἐν σχοινίοις , τάδε βοῶν , ὦ Δαναοὶ , ποῦ πορεύεσθε , ἀφέντες τὸν ἐμὸν τύμβον ἄτιμον ; συνέβη δὲ , καὶ ἐπῆλθε , ταραχὴ πολλῆς φιλονεικίας , δόξα δὲ , καὶ γνώμη καὶ ὑπόληψις , ἐχώρει καὶ ἐκινεῖτο εἰς τὸν στρατὸν τὸν πολεμιστήν . τοῖς μὲν δοκοῦν , ἦν δηλονότι , διδόναι σφάγιον τῷ τύμβῳ , τὴν θυγατέρα δηλονότι , τοῖς δὲ οὐχί . ( οἱ δὲ νεώτεροι συντάσσουσιν οὕτως · τοῖς μὲν δοκοῦν , ἀντὶ τοῦ δοκοῦντος , ἤτοι ἀρεστοῦ ὄντος , διδόναι τῷ τύμβῳ σφάγιον , τὴν Πολυξένην δηλονότι , τοῖς δὲ οὐχί . ) ἦν δὲ ὁ μὲν σπεύδων εἰς τὸ σὸν ἀγαθὸν ὁ Ἀγαμέμνων , ἅτε τιμῶν τὴν κοίτην τῆς μαντικῆς Κασάνδρας · οἱ υἱοὶ δὲ τοῦ Θησέως , Ἀκάμας καὶ Δημοφῶν , οἱ κλάδοι τῶν Ἀθηνῶν , ἦσαν δημηγόροι λόγων διπλῶν . συνέτρεχον δὲ βουλῇ μιᾷ , ὥστε στεφανοῦν τὸν τάφον τοῦ Ἀχιλλέως ἐν αἵματι προσφάτῳ καὶ παρθενικῷ . τὴν δὲ κοίτην τῆς Κασάνδρας οὐκ ἔλεγον προτιμήσειν τῆς ἀνδρείας τοῦ Ἀχιλλέως . αἱ ἅμιλλαι δὲ τῶν κατατεινομένων λόγων , ἤτοι τῶν ἀγωνιστικῶς λεγομένων καὶ ἐριστικῶς , πῶς καὶ κατὰ τινὰ τρόπον ἦσαν ἴσαι , μέχρις οὗ κατέπεισε τὴν στρατιὰν ὁ Ὀδυσσεὺς ὁ ποικίλα φρονῶν , ὁ κόπις καὶ ὁ λάλος , ἤτοι ὁ ῥήτωρ ὁ ἡδὺς κατὰ τοὺς λόγους , ὁ τῷ δήμῳ χαριζόμενος , λέγων δηλονότι , μὴ τὸν ἄριστον πάντων τῶν Ἀχαιῶν , Ἀχιλλέα , ἀποδιώκειν καὶ παραβλέπειν χάριν σφαγίων δουλικῶν , μηδέ τινα τῶν ἀποθανόντων στάντα πλησίον τῆς Περσεφόνης εἰπεῖν ὅτι οἱ Δαναοὶ ἀπῆλθον τοῦ τόπου τῆς Τροίας , κακοὶ καὶ ἀχάριστοι φανέντες τοῖς Ἕλλησι , τοῖς ἀποθανοῦσιν ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων . παραγενήσεται δὲ συντόμως ὁ Ὀδυσσεὺς , ἀποσπάσων τὴν πῶλον , ἤτοι τὴν Πολυξένην , ἀπὸ τοῦ σοῦ κόλπου , καὶ παρορμήσων καὶ παρακινήσων ἐκ τῆς γεραιᾶς χειρός τῆς σῆς . ἀλλ᾿ ἄπιθι πρὸς ναοὺς , ἴθι πρὸς βωμοὺς , κάθησο παρακλήτρια τοῦ Ἀγαμέμνονος διὰ τῶν γονάτων αὐτοῦ δηλονότι . ἐπικαλοῦ τούς τε ἐν τῷ οὐρανῷ θεοὺς , τούς τε ὑποκάτω τῆς γῆς . ἢ γὰρ αἱ λιταὶ ἐμποδίσουσιν ἔσεσθαι ἐστερημένην παιδὸς μελέας , καὶ ἀθλίας , ἢ ἀπόκειται ἰδεῖν τὴν παρθένον προκειμένην τοῦ τύμβου , βαπτομένην ἐκ τῆς χρυσοφόρου δειρῆς ἐν ῥεύματι μελαναυγεῖ , καὶ μέλαιναν ὄψιν ἔχοντι αἵματος . I .
Lemmas: 100—154 . παράφρασις . εἰμί Ἑκάβη , σύν σπουδή ὁρμάω πρός σύ , καταλιμπάνω ὁ δεσποτικός σκηνή , ὅπου διά κλῆρος δίδωμι καί τάσσω δοῦλος , ἀποδιώκω ἀπό ὁ πόλις ὁ Ἰλιάς ὁ ὀξύτης ὁ δόρυ , δοριάλωτος γίγνομαι παρά ὁ Ἀχαιός . λιάζομαι δηλονότι κατά κοινός , οὐδείς ἀπό ὁ πάθος ἐλαφρύνω καί ἐλασσόω , ἀλλά ἐπιφέρω μέγας βάρος μήνυμα , σύ τε , εἰμί γυνή , ἔρχομαι κῆρυξ καί ἄγγελος ἄχος καί θλῖψις . ἐν γάρ ὁ συνέρχομαι ὁ Ἀχαιός ὁ πληρόω περιᾴδω καί φημίζω κυρόω , τίθημι καί ποιέω ὁ σός θυγάτηρ θῦμα ὁ Ἀχιλλεύς . γιγνώσκω δέ ὅτι ἐπιβαίνω , ὁ Ἀχιλλεύς δηλονότι , ὁ τύμβος ὁ ἑαυτοῦ , φαίνω σύν ὅπλον χρυσός , ἐπέχω δέ ὁ ναῦς ὁ ἐν ὁ πόντος ὁ πορεία ποιέω , ἐπερείδω ὁ ἄρμενον ἐν σχοινίον , ὅδε βοῦς , εἰμί Δαναοί , ποῦ πορεύω , ἀφίημι ὁ ἐμός τύμβος ἄτιμος ; συμβαίνω δέ , καί ἐπέρχομαι , ταραχή πολύς φιλονεικία , δόξα δέ , καί γνώμη καί ὑπόληψις , χωρέω καί κινέω εἰς ὁ στρατός ὁ πολεμιστής . ὁ μέν δοκέω , εἰμί δηλονότι , δίδωμι σφάγιον ὁ τύμβος , ὁ θυγάτηρ δηλονότι , ὁ δέ οὐ . ( ὁ δέ νέος συντάσσω οὕτως · ὁ μέν δοκέω , ἀντί ὁ δοκέω , ἤτοι ἀρεστής εἰμί , δίδωμι ὁ τύμβος σφάγιον , ὁ Πολυξένη δηλονότι , ὁ δέ οὐ . ) εἰμί δέ ὁ μέν σπεύδω εἰς ὁ σός ἀγαθός ὁ Ἀγαμέμνων , ἅτε τιμή ὁ κοίτη ὁ μαντικός Κασσάνδρη · ὁ υἱός δέ ὁ Θησεύς , Ἀκάμας καί Δημοφῶν , ὁ κλάδος ὁ Ἀθῆναι , εἰμί δημηγόρος λόγος διπλόος . συντρέχω δέ βουλή εἷς , ὥστε στεφανόω ὁ τάφος ὁ Ἀχιλλεύς ἐν αἷμα πρόσφατος καί παρθενικός . ὁ δέ κοίτη ὁ Κασσάνδρη οὐ λέγω προτιμάω ὁ ἀνδρεῖος ὁ Ἀχιλλεύς . ὁ ἅμιλλα δέ ὁ κατατείνω λόγος , ἤτοι ὁ ἀγωνιστικός λέγω καί ἐριστικός , πῶς καί κατά τις τρόπος εἰμί Ἴσαι , μέχρι ὅς καταπείθω ὁ στρατία ὁ Ὀδυσσεύς ὁ ποικίλος φρονέω , ὁ Κόπις καί ὁ λάλος , ἤτοι ὁ ῥήτωρ ὁ ἡδύς κατά ὁ λόγος , ὁ ὁ δῆμος χαρίζομαι , λέγω δηλονότι , μή ὁ ἀγαθός πᾶς ὁ Ἀχαιός , Ἀχιλλεύς , ἀποδιώκω καί παραβλέπω χάρις σφάγιον δουλικός , μηδέ τις ὁ ἀποθνῄσκω ἵστημι πλησίος ὁ Περσεφόνη εἶπον ὅτι ὁ Δαναοί ἀπέρχομαι ὁ τόπος ὁ Τροία , κακός καί ἀχάριστος φαίνω ὁ Ἕλλην , ὁ ἀποθνῄσκω ὑπέρ ὁ Ἕλλην . παραγίγνομαι δέ σύντομος ὁ Ὀδυσσεύς , ἀποσπάω ὁ πῶλος , ἤτοι ὁ Πολυξένη , ἀπό ὁ σύ κόλπος , καί παρορμάω καί παρακινέω ἐκ ὁ γεραιός χείρ ὁ σός . ἀλλά ἄπειμι πρός ναός , ἔρχομαι πρός βωμός , κάθημαι παράκλητος ὁ Ἀγαμέμνων διά ὁ γόνυ αὐτός δηλονότι . ἐπικαλέω ὁ τε ἐν ὁ οὐρανός θεός , ὁ τε ὑποκάτω ὁ γῆ . ἢ γάρ ὁ λιτή ἐμποδίζω εἰμί στερέω παῖς μέλεος , καί ἄθλιος , ἢ ἀπόκειμαι ὁράω ὁ παρθένος πρόκειμαι ὁ τύμβος , βάπτω ἐκ ὁ χρυσοφόρος δέρη ἐν ῥεῦμα μελαναυγής , καί μέλας ὄψις ἔχω αἷμα . I .