scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera arg_Or.1.1
Ὀρέστης τὸν φόνον τοῦ πατρὸς μεταπορευόμενος ἀνεῖλεν Αἴγισθον καὶ Κλυταιμνήστραν · μητροκτονῆσαι δὲ τολμήσας παραχρῆμα τὴν δίκην ἔδωκεν ἐμμανὴς γενόμενος . Τυνδάρεω δὲ τοῦ πατρὸς τῆς ἀνῃρημένης κατηγορήσαντος κατ’ αὐτοῦ ἔμελλον κοινὴν Ἀργεῖοι ψῆφον ἐκφέρεσθαι περὶ τοῦ παθεῖν τὸν ἀσεβήσαντα . κατὰ τύχην δὲ Μενέλαος ἐκ τῆς πλάνης ὑποστρέψας νυκτὸς μὲν Ἑλένην εἰσαπέστειλε , μεθ’ ἡμέραν δὲ αὐτὸς ἦλθε . καὶ παρακαλούμενος ὑπὸ Ὀρέστου βοηθῆσαι αὐτῷ ἀντιλέγοντα Τυνδάρεων μᾶλλον ηὐλαβήθη . λεχθέντων δὲ λόγων ἐν τοῖς ὄχλοις ἐπηνέχθη τὸ πλῆθος ἀποκτείνειν Ὀρέστην . * * ἐπαγγειλάμενος αὑτὸν ἐκ τοῦ βίου προΐεσθαι · συνὼν δὲ τούτοις ὁ Πυλάδης ὁ φίλος αὐτοῦ συνεβούλευσε πρῶτον Μενελάου τιμωρίαν λαβεῖν Ἑλένην ἀποκτείναντας . αὐτοὶ μὲν οὖν ἐπὶ τούτοις ἐλθόντες διεψεύσθησαν τῆς ἐλπίδος θεῶν τὴν Ἑλένην ἁρπασάντων · Ἠλέκτρα δὲ Ἑρμιόνην ἐπιφανεῖσαν ἔδωκεν εἰς χεῖρας αὐτοῖς , οἱ δὲ ταύτην φονεύειν ἔμελλον . ἐπιφανεὶς δὲ Μενέλαος καὶ βλέπων ἑαυτὸν ἅμα γυναικὸς καὶ τέκνου στερούμενον ὑπ’ αὐτῶν ἐπεβάλετο τὰ βασίλεια πορθεῖν . οἱ δὲ φθάσαντες ὑφάψειν ἠπείλησαν . ἐπιφανεὶς δὲ Ἀπόλλων Ἑλένην μὲν ἔφησεν εἰς θεοὺς διακομίζειν , Ὀρέστῃ δὲ Ἑρμιόνην ἐπέταξε λαβεῖν , Πυλάδῃ δὲ Ἠλέκτραν συνοικίσαι , καθαρθέντι δὲ τὸν φόνον Ἄργους ἄρχειν : — Ἀριστοφάνους : Ὀρέστης διὰ τὴν τῆς μητρὸς σφαγὴν ἅμα καὶ ὑπὸ τῶν Ἐρινύων δειματούμενος καὶ ὑπὸ τῶν Ἀργείων κατακριθεὶς θανάτῳ , μέλλων φονεύειν Ἑλένην καὶ Ἑρμιόνην ἀνθ’ ὧν Μενέλαος παρὼν οὐκ ἐβοήθησε , διεκωλύθη ὑπὸ Ἀπόλλωνος . παρ’ οὐδετέρῳ κεῖται ἡ μυθοποιία . Ἡ μὲν σκηνὴ τοῦ δράματος ὑπόκειται ἐν Ἄργει · ὁ δὲ χορὸς συνέστηκεν ἐκ γυναικῶν Ἀργείων ἡλικιωτίδων Ἠλέκτρας , αἳ καὶ παραγίνονται ὑπὲρ τῆς τοῦ Ὀρέστου πυνθανόμεναι συμφορᾶς . προλογίζει δὲ Ἠλέκτρα . τὸ δρᾶμα κωμικωτέραν ἔχει τὴν καταστροφήν . ἡ δὲ διασκευὴ τοῦ δράματός ἐστι τοιαύτη · πρὸς τὰ τοῦ Ἀγαμέμνονος βασίλεια ὑπόκειται Ὀρέστης κάμνων καὶ κείμενος ὑπὸ μανίας ἐπὶ κλινιδίου , ᾧ προσκαθέζεται πρὸς τοῖς ποσὶν Ἠλέκτρα . διαπορεῖται δὲ τί δήποτε οὐ πρὸς τῇ κεφαλῇ καθέζεται · οὕτως δὲ μᾶλλον ἐδόκει ⟨ ἂν ⟩ τὸν ἀδελφὸν τημελεῖν πλησιαίτερον [ οὕτως ] προσκαθεζομένη . ἔοικεν οὖν διὰ τὸν χορὸν ὁ ποιητὴς ⟨ οὕτως ⟩ διασκευάσαι . διηγέρθη γὰρ ἂν Ὀρέστης ἄρτι καὶ μόγις καταδαρθεὶς πλησιαίτερον αὐτῷ τῶν κατὰ τὸν χορὸν γυναικῶν παρισταμένων . ἔστι δὲ ὑπονοῆσαι τοῦτο ἐξ ὧν φησιν Ἠλέκτρα · σῖγα σῖγα , λεπτὸν ἴχνος ἀρβύλης . πιθανὸν οὖν ταύτην εἶναι τὴν πρόφασιν τῆς τοιαύτης διαθέσεως . τὸ δρᾶμα τῶν ἐπὶ σκηνῆς εὐδοκιμούντων , χείριστον δὲ τοῖς ἤθεσι . πλὴν γὰρ Πυλάδου πάντες φαῦλοι ἦσαν : —
Lemmas: Ὀρέστης ὁ φόνος ὁ πατήρ μεταπορεύομαι ἀναιρέω Αἴγισθος καί Κλυταιμνήστρα · μητροκτονέω δέ τολμάω παραχρῆμα ὁ δίκη δίδωμι ἐμμανής γίγνομαι . Τυνδάρεως δέ ὁ πατήρ ὁ ἀναιρέω κατηγορέω κατά αὐτός μέλλω κοινός Ἀργεῖος ψῆφος ἐκφέρω περί ὁ πάσχω ὁ ἀσεβέω . κατά τύχη δέ Μενέλαος ἐκ ὁ πλάνης ὑποστρέφω νύξ μέν Ἑλένη εἰσαποστέλλω , μετά ἡμέρα δέ αὐτός ἔρχομαι . καί παρακαλέω ὑπό Ὀρέστης βοηθέω αὐτός ἀντιλέγω Τυνδάρεως μᾶλλον εὐλαβέομαι . λέγω δέ λόγος ἐν ὁ ὄχλος ἐπιφέρω ὁ πλῆθος ἀποκτείνω Ὀρέστης . * * ἐπαγγέλλω ἑαυτοῦ ἐκ ὁ βίος προΐημι · σύνειμι δέ οὗτος ὁ Πυλάδης ὁ φίλος αὐτός συμβουλεύω πρῶτος Μενέλαος τιμωρία λαμβάνω Ἑλένη ἀποκτείνω . αὐτός μέν οὖν ἐπί οὗτος ἔρχομαι διαψεύδω ὁ ἐλπίς θεός ὁ Ἑλένη ἁρπάζω · Ἠλέκτρα δέ Ἑρμιόνη ἐπιφαίνω δίδωμι εἰς χείρ αὐτός , ὁ δέ οὗτος φονεύω μέλλω . ἐπιφαίνω δέ Μενέλαος καί βλέπω ἑαυτοῦ ἅμα γυνή καί τέκνο στερέω ὑπό αὐτός ἐπιβάλλω ὁ βασίλεια πορθέω . ὁ δέ φθάνω ὑφάπτω ἀπειλέω . ἐπιφαίνω δέ Ἀπόλλων Ἑλένη μέν φημί εἰς θεός διακομίζω , Ὀρέστης δέ Ἑρμιόνη ἐπιτάσσω λαμβάνω , Πυλάδης δέ Ἠλέκτρα συνοικίζω , καθαίρω δέ ὁ φόνος Ἀργώ ἄρχω : — Ἀριστοφάνης : Ὀρέστης διά ὁ ὁ μήτηρ σφαγή ἅμα καί ὑπό ὁ Ἐρινύς δειματόω καί ὑπό ὁ Ἀργεῖος κατακρίνω θάνατος , μέλλω φονεύω Ἑλένη καί Ἑρμιόνη ἀντί ὅς Μενέλαος πάρειμι οὐ βοηθέω , διακωλύω ὑπό Ἀπόλλων . παρά οὐδέτερος κεῖμαι ὁ μυθοποιία . ὁ μέν σκηνή ὁ δρᾶμα ὑπόκειμαι ἐν Ἄργος · ὁ δέ χορός συνίστημι ἐκ γυνή Ἀργεῖος ηλικιωτις Ἠλέκτρα , ὅς καί παραγίγνομαι ὑπέρ ὁ ὁ Ὀρέστης πυνθάνομαι συμφορά . προλογίζω δέ Ἠλέκτρα . ὁ δρᾶμα κωμικός ἔχω ὁ καταστροφή . ὁ δέ διασκευή ὁ δρᾶμα εἰμί τοιοῦτος · πρός ὁ ὁ Ἀγαμέμνων βασίλεια ὑπόκειμαι Ὀρέστης κάμνω καί κεῖμαι ὑπό μανία ἐπί κλινίδιον , ὅς προσκαθέζομαι πρός ὁ πούς Ἠλέκτρα . διαπορέω δέ τίς δήποτε οὐ πρός ὁ κεφαλή καθέζομαι · οὕτως δέ μᾶλλον δοκέω ⟨ ἄν ⟩ ὁ ἀδελφός τημελέω πλησίος [ οὕτως ] προσκαθέζομαι . ἔοικα οὖν διά ὁ χορός ὁ ποιητής ⟨ οὕτως ⟩ διασκευάζω . διεγείρω γάρ ἄν Ὀρέστης ἄρτι καί μόγις κατατρέχω πλησίος αὐτός ὁ κατά ὁ χορός γυνή παρίστημι . εἰμί δέ ὑπονοέω οὗτος ἐκ ὅς φημί Ἠλέκτρα · σῖγα σῖγα , λεπτός ἴχνος ἀρβύλη . πιθανός οὖν οὗτος ἔρχομαι ὁ πρόφασις ὁ τοιοῦτος διάθεσις . ὁ δρᾶμα ὁ ἐπί σκηνή εὐδοκιμέω , κακός δέ ὁ ἦθος . πλήν γάρ Πυλάδης πᾶς φαῦλος ἥδω : —