ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.333.6
† ἄλλως : τίς ἔλεός ἐστι τούτῳ , ᾧ δάκρυα ἐπιβάλλει τις τῶν ἀλαστόρων δαιμόνων , τὸ αἷμα τῆς μητρός πορεύεσθαι καὶ διατρέχειν αὐτὸν κατὰ τὸν οἶκον ποιοῦν . τινὲς δὲ ἤκουσαν εἰς ἀλαστόρων δόμον ἀντὶ τοῦ εἰς Ἅιδου , εἰς τὸν οἶκον τῶν ἀλαστόρων · καὶ τίς δὲ ἡ νόσος πορεύεσθαι αὐτὸν ποιοῦσα εἰς Ἅιδου . ἡ δὲ περικοπή · οἵων μόχθων ἐπιθυμήσας , ὦ τάλας , διέφθαρσαι , δεξάμενος ἀπὸ τοῦ τρίποδος τὴν μαντείαν , ἣν ὁ Ἀπόλλων εἶπε κατὰ τοὺς Δελφοὺς , ἔνθα γῆς ὀμφαλὸς λέγεται . τίς ἐλεήσει αὐτὸν , ὦ Ζεῦ · τί · οὗτος γὰρ αὐτῷ ὁ ἀγὼν ἐκ τῶν Ἐρινύων ἐπέρχεται διὰ τὸν τῆς μητρὸς φόνον , μεθ’ ὁρμῆς φερόμενος ἐπὶ σὲ τὸν μέλεον . μετέβαλε δὲ ἀπὸ τοῦ περὶ αὐτοῦ λόγου εἰς τὸν πρὸς αὐτόν : —
Lemmas: † ἄλλως : τίς ἔλεος εἰμί οὗτος , ὅς δάκρυον ἐπιβάλλω τις ὁ ἀλάστωρ δαίμων , ὁ αἷμα ὁ μήτηρ πορεύω καί διατρέχω αὐτός κατά ὁ οἶκος ποιέω . τις δέ ἀκούω εἰς ἀλάστωρ δόμος ἀντί ὁ εἰς ᾍδης , εἰς ὁ οἶκος ὁ ἀλάστωρ · καί τίς δέ ὁ νόσος πορεύω αὐτός ποιέω εἰς ᾍδης . ὁ δέ περικοπή · οἷος μόχθος ἐπιθυμέω , ὦ τάλας , διαφθείρω , δέχομαι ἀπό ὁ τρίπους ὁ μαντεία , ὅς ὁ Ἀπόλλων λέγω κατά ὁ Δελφοί , ἔνθα γῆ ὀμφαλός λέγω . τίς ἐλεέω αὐτός , ὦ Ζεύς · τίς · οὗτος γάρ αὐτός ὁ ἀγών ἐκ ὁ Ἐρινύς ἐπέρχομαι διά ὁ ὁ μήτηρ φόνος , μετά ὁρμή φέρω ἐπί σύ ὁ μέλεος . μεταβάλλω δέ ἀπό ὁ περί αὐτός λόγος εἰς ὁ πρός αὐτός : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.333.7
τίς ὅδ’ ἀγὼν ⟨ φόνιος ⟩ ἔρχεται ἕως τοῦ ματέρος αἷμα σᾶς 〈 ὅ σ ’ 〉 . ἀναβακχεύει : τὸ ἑξῆς · τίς φόνιος οὗτος ἀγὼν , ματέρος αἷμα σᾶς ὅ σε ἀναβακχεύει , ἔρχεται θοάζων σε τὸν μέλεον , ᾧτινι , τῷ ἀγῶνι , δάκρυα δάκρυσι συμμίσγει τις τῶν ἀλαστόρων μαίνεσθαί σε ποιῶν κατὰ τοὺς οἴκους : —
Lemmas: τίς ὅδε ἀγών ⟨ φοίνιος ⟩ ἔρχομαι ἠώς ὁ μήτηρ αἷμα σός 〈 ὁ σύ ’ 〉 . ἀναβακχεύω : ὁ ἑξῆς · τίς φοίνιος οὗτος ἀγών , μήτηρ αἷμα σός ὁ σύ ἀναβακχεύω , ἔρχομαι θοάζω σύ ὁ μέλεος , ὅστις , ὁ ἀγών , δάκρυον δάκρυον συμμείγνυμι τις ὁ ἀλάστωρ μαίνομαι σύ ποιέω κατά ὁ οἶκος : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.335.1
θοάζων : ἐπιδιώκων ταχύνων διεγείρων ἐκμαίνων . κῆτος θοάζον Ἀνδρομέδᾳ : —
Lemmas: θοάζω : ἐπιδιώκω ταχύνω διεγείρω ἐκμαίνω . κῆτος θοάζω Ἀνδρομέδα : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.335.2
ᾧ δάκρυα δάκρυσι : συνάγει καὶ συμμίσγει ἐπάλληλα δάκρυα . Ὅμηρος · συμβάλλετον ὄμβριμον ὕδωρ . ἢ συνάπτει , ἵνα ᾖ ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν συμβαλλόντων τοῖς σχοινίοις ἕτερα καὶ ἐπιμηκέστερα ποιούντων , οἷον · ἐπὶ τοῖς δάκρυσι συνάπτει δάκρυα . Ἀριστοφάνης · ὥσπερ οἱ ⟨ τὰ ⟩ σχοινία συμβάλλοντες εἰς τὰς ὁλκάδας . —
Lemmas: ὅς δάκρυον δάκρυον : συνάγω καί συμμείγνυμι ἐπάλληλος δάκρυον . Ὅμηρος · συμβάλλω ὄμβριμος ὕδωρ . ἤ συνάπτω , ἵνα εἰμί ὁ μεταφορά ἀπό ὁ συμβάλλω ὁ σχοινίον ἕτερος καί ἐπιμήκης ποιέω , οἷος · ἐπί ὁ δάκρυον συνάπτω δάκρυον . Ἀριστοφάνης · ὥσπερ ὁ ⟨ ὁ ⟩ σχοινίον συμβάλλω εἰς ὁ ὁλκός . —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.335.3
ᾧ δάκρυα : ᾧ , τῷ Ὀρέστῃ , δάκρυα δαίμων τις κακὸς ἀλλεπάλληλα συνάπτει δίκην τοῦ αἵματος τῆς μητρὸς αὐτοῦ εἰσπραττόμενος : —
Lemmas: ὅς δάκρυον : ὅς , ὁ Ὀρέστης , δάκρυον δαίμων τις κακός ἀλλεπάλληλος συνάπτω δίκη ὁ αἷμα ὁ μήτηρ αὐτός εἰσπράσσω : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.337.1
† εἰς δόμους ἀλαστόρων : ἀντὶ τοῦ εἰς δόμους τοῦ Ἅιδου τὴν σὴν μητέρα ἢ σέ , τὸν Ὀρέστην : —
Lemmas: † εἰς δόμος ἀλάστωρ : ἀντί ὁ εἰς δόμος ὁ ᾍδης ὁ σός μήτηρ ἤ σύ , ὁ Ὀρέστης : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.338.1
ὅ σ’ ἀναβακχεύει : διχῶς στίζουσιν . ἀποδίδοται οὖν πρὸς μὲν τὴν πρώτην στιγμήν · τίς οὗτος φόνιος ἔρχεται ἀγὼν , ᾧ , ἀγῶνι , δάκρυα δάκρυσι συμμίσγει καὶ συμβάλλει τις τῶν ἀλαστόρων πορεύεσθαι ποιῶν τὸ αἷμα τῆς σῆς μητρὸς εἰς τοὺς οἴκους καὶ μὴ ἐῶν αὐτὸ ἠρεμεῖν ἀτιμώρητον , [ ἢ ] ὅ σε , τὸ αἷμα δηλονότι , ἀναβακχεύει καὶ μαίνεσθαι ποιεῖ . πρὸς δὲ τὴν δευτέραν στιγμὴν οὕτως · τίς οὗτος ἔρχεται φόνιος ἀγὼν , ⟨ ᾧ , τῷ ἀγῶνι , ⟩ δάκρυα δάκρυσι συμμίσγει τις τῶν ἀλαστόρων , ὅς σε ἀναβακχεύει πορεύων καὶ περιέλκων ματέρος αἷμα σὰς , ὅ ἐστιν · ἀνακινῶν τὸ αἷμα τῆς μητρός σου κατὰ τοὺς οἴκους καὶ μὴ ἠρεμεῖν αὐτὸ ἐῶν ἀτιμώρητον : —
Lemmas: ὁ σύ ἀναβακχεύω : διχῶς στίζω . ἀποδίδωμι οὖν πρός μέν ὁ πρῶτος στιγμή · τίς οὗτος φοίνιος ἔρχομαι ἀγών , ὅς , ἀγών , δάκρυον δάκρυον συμμείγνυμι καί συμβάλλω τις ὁ ἀλάστωρ πορεύω ποιέω ὁ αἷμα ὁ σός μήτηρ εἰς ὁ οἶκος καί μή ἐάω αὐτός ἠρεμέω ἀτιμώρητος , [ ἤ ] ὁ σύ , ὁ αἷμα δηλονότι , ἀναβακχεύω καί μαίνομαι ποιέω . πρός δέ ὁ δεύτερος στιγμή οὕτως · τίς οὗτος ἔρχομαι φοίνιος ἀγών , ⟨ ὅς , ὁ ἀγών , ⟩ δάκρυον δάκρυον συμμείγνυμι τις ὁ ἀλάστωρ , ὅς σύ ἀναβακχεύω πορεύω καί περιέλκω μήτηρ αἷμα σός , ὁ εἰμί · ἀνακινέω ὁ αἷμα ὁ μήτηρ σύ κατά ὁ οἶκος καί μή ἠρεμέω αὐτός ἐάω ἀτιμώρητος : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.338.2
ὅ σ’ ἀναβακχεύει : τινὲς στίζουσιν εἰς τὸ ὅ σ’ ἀναβακχεύει , ἵν’ ᾖ ὅπερ σε , τὸ αἷμα . γράφεται δὲ καὶ ὅς σε ἀναβακχεύει , ἀλάστωρ ⟨ ὅς ⟩ σε ἀνακινεῖ καὶ μαίνεσθαι ποιεῖ : —
Lemmas: ὁ σύ ἀναβακχεύω : τις στίζω εἰς ὁ ὁ σύ ἀναβακχεύω , ἵνα εἰμί ὅς σύ , ὁ αἷμα . γράφω δέ καί ὅς σύ ἀναβακχεύω , ἀλάστωρ ⟨ ὅς ⟩ σύ ἀνακινέω καί μαίνομαι ποιέω : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.338.3
† ὅ σ’ ἀναβακχεύει : τουτέστιν · ὅπερ , ⟨ τὸ αἷμα ⟩ τῆς μητρὸς , ἀναβακχεύει σε καὶ μαίνεσθαι ποιεῖ . ἢ ὅστις ἀλαστόρων ἀνακινεῖ τὸ αἷμα τῆς μητρός σου μὴ ἐῶν αὐτὸ ἠρεμεῖν ἀτιμώρητον : —
Lemmas: † ὁ σύ ἀναβακχεύω : τουτέστι · ὅς , ⟨ ὁ αἷμα ⟩ ὁ μήτηρ , ἀναβακχεύω σύ καί μαίνομαι ποιέω . ἤ ὅστις ἀλάστωρ ἀνακινέω ὁ αἷμα ὁ μήτηρ σύ μή ἐάω αὐτός ἠρεμέω ἀτιμώρητος : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.340.1
ὁ μέγας ὄλβος : περισσὸν τὸ ἓν ὡς : —
Lemmas: ὁ μέγας ὄλβος : περισσός ὁ εἷς ὡς : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.340.2
οὐ μόνιμος ὁ μέγας ὄλβος . κατέκλυσε γὰρ αὐτὸν δαίμων τις , ὡσεὶ λαῖφος ἀκάτου θοᾶς τινάξας κατέκλυσε τοῖς ὀλεθρίοις καὶ λάβροις κύμασι πόντου . τὸ δὲ δεινῶν πόνων ἐν μέσῳ ἀναπεφώνηται . ἢ οὕτως · ὡς δὲ πόντου λάβροις ὀλεθρίοις ἐν κύμασι δαίμων τις ἀκάτου θοᾶς λαῖ φος κατέκλυσεν , οὕτως καὶ τὸν μέγαν ὄλβον κατέκλυσε τινάξας ὑπὸ δεινῶν πόνων : —
Lemmas: οὐ μόνιμος ὁ μέγας ὄλβος . κατακλύζω γάρ αὐτός δαίμων τις , ὡσεί λαῖφος ἄκατος θοός τινάσσω κατακλύζω ὁ ὀλέθριος καί λάβρος κῦμα πόντος . ὁ δέ δεινός πόνος ἐν μέσος ἀναφωνέω . ἤ οὕτως · ὡς δέ πόντος λάβρος ὀλέθριος ἐν κῦμα δαίμων τις ἄκατος θοός λᾶας ΦΟΣ κατακλύζω , οὕτως καί ὁ μέγας ὄλβος κατακλύζω τινάσσω ὑπό δεινός πόνος : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.341.1
ἀνὰ δὲ λαῖφος : ἀνατινάξας δέ τις δαίμων τὸν ὄλβον κατέκλυσεν αὐτὸν καὶ κατεπόντισεν , ὡς ἀκάτου θοᾶς λαῖφος πόντου λάβροις ὀλεθρίοις κύμασιν . ὅσον γὰρ δύναται πνεῦμα κατὰ νηὸς ἐν θαλάσσῃ , τοσοῦτον κατὰ τὸν βίον τῶν ἀνθρώπων ἡ τύχη : —
Lemmas: ἀνά δέ λαῖφος : ἀνατινάσσω δέ τις δαίμων ὁ ὄλβος κατακλύζω αὐτός καί καταποντίζω , ὡς ἄκατος θοός λαῖφος πόντος λάβρος ὀλέθριος κῦμα . ὅσον γάρ δύναμαι πνεῦμα κατά νηός ἐν θάλασσα , τοσοῦτος κατά ὁ βίος ὁ ἄνθρωπος ὁ τύχη : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.343.1
κατέκλυσεν δεινῶν : κλύζεσθαι παρεσκεύασεν . ἄστατον ὄντα ὑπὸ τῶν δεινῶν πόνων , τουτέστιν ἔργων . Ὅμηρος · αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου . ὡς γὰρ κλύζεται ναῦς ἐν θαλάσσῃ , οὕτω καὶ ἡ τῶν ἀνθρώπων τύχη ὑπὸ ἀστάτων ἔργων . τὸ γὰρ τῆς τύχης ῥεῦμα μεταπίπτει ταχύ : —
Lemmas: κατακλύζω δεινός : κλύζω παρασκευάζω . ἄστατος εἰμί ὑπό ὁ δεινός πόνος , τουτέστι ἔργον . Ὅμηρος · ἀτάρ ἐπεί παύω πόνος . ὡς γάρ κλύζω ναῦς ἐν θάλασσα , οὕτως καί ὁ ὁ ἄνθρωπος τύχη ὑπό ἄστατος ἔργον . ὁ γάρ ὁ τύχη ῥεῦμα μεταπίπτω ταχύς : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.343.2
† ἀνὰ δὲ λαῖφος : οὕτως κλύζεσθαι δαίμων τις παρεσκεύασεν ὑπὸ ἀστάτων ἔργων , δηλονότι τὸν ὄλβον , ὡς λαῖφος ἀκάτου θοᾶς ἀνατινάξας κλύζεσθαι ἐποίησεν ἐν κύμασι πόντου λάβροις καὶ ὀλεθρίοις : —
Lemmas: † ἀνά δέ λαῖφος : οὕτως κλύζω δαίμων τις παρασκευάζω ὑπό ἄστατος ἔργον , δηλονότι ὁ ὄλβος , ὡς λαῖφος ἄκατος θοός ἀνατινάσσω κλύζω ποιέω ἐν κῦμα πόντος λάβρος καί ὀλέθριος : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.343.3
† καὶ ἄλλως : ἀνατινάξας γὰρ δαίμων τις , ὅ ἐστιν ἄνωθεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πέμψας , δηλονότι τὸν ὄλβον , οὕτως κλύζεσθαι ἐποίησεν ὑπὸ τῶν ἀστάτων ἔργων ὡς ναῦν ἐν κύμασι πόντου λάβροις καὶ ὀλεθρίοις . τὸ γὰρ λαῖφος ἀκάτου θοᾶς περιφραστικῶς τὴν ναῦν : —
Lemmas: † καί ἄλλως : ἀνατινάσσω γάρ δαίμων τις , ὁ εἰμί ἄνωθεν ἐκ ὁ οὐρανός πέμπω , δηλονότι ὁ ὄλβος , οὕτως κλύζω ποιέω ὑπό ὁ ἄστατος ἔργον ὡς ναῦς ἐν κῦμα πόντος λάβρος καί ὀλέθριος . ὁ γάρ λαῖφος ἄκατος θοός περιφραστικός ὁ ναῦς : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.345.1
τίνα γὰρ : ἀλγῶ οὖν , φησὶν , ὡς ἐπὶ ἰδίοις κακοῖς καὶ συνυποφέρομαι τὴν τύχην . τίς γὰρ ἕτερος οἶκός ἐστι σέβεσθαι παρ’ ἡμῶν ἄξιος ἢ οὗτος , ὃς ἐκ θεῶν ἔχει τὴν καταβολήν . ἀρχηγὸς γὰρ τῆς γονῆς ὁ Ζεὺς , ὅστις ἐφύτευσε Τάνταλον Πλουτοῖ συνελθών : —
Lemmas: τίς γάρ : ἀλγέω οὖν , φημί , ὡς ἐπί ἴδιος κακός καί συνυποφέρω ὁ τύχη . τίς γάρ ἕτερος οἶκος εἰμί σέβω παρά ἐγώ ἄξιος ἤ οὗτος , ὅς ἐκ θεός ἔχω ὁ καταβολή . ἀρχηγός γάρ ὁ γονεύς ὁ Ζεύς , ὅστις φυτεύω Τάνταλος Πλοῦτος συνέρχομαι : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.345.2
πρὸς τὰ ἄνω . πρὸς τὸ κατολοφύρομαι ⟨ τὸ ⟩ τίνα γὰρ ἔτι
Lemmas: πρός ὁ ἄνω . πρός ὁ κατολοφύρομαι ⟨ ὁ ⟩ τίς γάρ ἔτι
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.345.3
πάρος : —
Lemmas: πάρος : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.348.1
ἐν τοῖς τέλεσιν εἰώθασιν οἱ ἀπὸ τοῦ χοροῦ μεταλλάττειν φεύγοντες τὴν μονῳδίαν τοῦ λόγου : —
Lemmas: ἐν ὁ τέλος εἴωθα ὁ ἀπό ὁ χορός μεταλλάσσω φεύγω ὁ μονῳδία ὁ λόγος : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.348.2
καὶ μὴν βασιλεύς : τὸ ἑξῆς · καὶ μὴν βασιλεὺς ὅδε δὴ στείχει Μενέλαος ἄναξ , τῶν Τανταλιδῶν ἐξ αἵματος ὤν , πολλῇ δ’ ἁβροσύνῃ δῆ λος ὁρᾶσθαι : —
Lemmas: καί μήν βασιλεύς : ὁ ἑξῆς · καί μήν βασιλεύς ὅδε δή στείχω Μενέλαος ἄναξ , ὁ Τανταλίδης ἐκ αἷμα εἰμί , πολύς δέ ἁβροσύνη δῆ Λός ὁράω : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.349.1
ὅ ἐστι · διὰ τῆς ὄψεως ἐμφαίνει τὴν εὐγένειαν : —
Lemmas: ὁ εἰμί · διά ὁ ὄψις ἐμφαίνω ὁ εὐγένεια : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.349.2
τῇ τρυφῇ τοῦ βαδίσματος . ἢ τῆς ὄψεως : —
Lemmas: ὁ τρυφή ὁ βάδισμα . ἤ ὁ ὄψις : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.352.1
ὦ χιλιόναυν στρατὸν ὁρμήσας : δι’ ὧν δοκεῖ αὐτὸν ἐπαινεῖν , διὰ τούτων λυπεῖ ἀναμιμνήσκουσα τῶν ἀπολομένων ἐν τῇ Τροίᾳ : —
Lemmas: ὦ χιλιόναυς στρατός ὁρμάω : διά ὅς δοκέω αὐτός ἐπαινέω , διά οὗτος λυπέω ἀναμιμνήσκω ὁ ἀπόλλυμι ἐν ὁ Τροία : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.353.1
εἰς γῆν Ἀσίαν : ἀπὸ τούτων αὐτὸν ἐγκωμιάζει , ἀφ’ ὧν ἐμεγαλύνετο . τῷ δὲ ἀπηρτισμένῳ ἀριθμῷ ἐχρήσατο · τοσαῦται γὰρ ἦσαν αἱ νῆες τῶν Ἑλλήνων , αρπ : —
Lemmas: εἰς γῆ Ἀσία : ἀπό οὗτος αὐτός ἐγκωμιάζω , ἀπό ὅς μεγαλύνω . ὁ δέ ἀπαρτίζω ἀριθμός χράω · τοσοῦτος γάρ ἥδω ὁ ναῦς ὁ Έλληνας , Αρπ : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.353.2
νεώτερον τὸ τῆς Ἀσίας ὄνομα : —
Lemmas: νέος ὁ ὁ Ἀσία ὄνομα : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.354.1
σὺ , φησὶν , οὐ μετέχεις τῆς δυστυχίας τῶν Τανταλιδῶν : —
Lemmas: σύ , φημί , οὐ μετέχω ὁ δυστυχία ὁ Τανταλίδης : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.355.1
θεόθεν πράξας ἅπερ ηὔχου : τὸν γὰρ πόλεμον κατορθώσας ἔλαβε τὴν Ἑλένην . σὺ μὲν οὖν , φησὶν , εὐτυχῶς ἀπηλλάχθης , ὁ δὲ Ὀρέστης δυστυχεῖ : —
Lemmas: θεόθεν πράσσω ὅς εὔχομαι : ὁ γάρ πόλεμος κατορθόω λαμβάνω ὁ Ἑλένη . σύ μέν οὖν , φημί , εὐτυχής ἀπαλλάσσω , ὁ δέ Ὀρέστης δυστυχέω : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.356.1
ὦ δῶμα : ἀπὸ πρώτης παρόδου σημειοῦται τὸ κακόηθες τῆς γνώμης Μενελάου . καὶ γὰρ οὐδὲ εἰς Σπάρτην ἀνήχθη , ἀλλὰ πρότερον εἰς Ἄργος ὡς ἐξελάσων Ὀρέστην , ὡς ἐν τοῖς ἑξῆς δῆλός ἐστι . καίτοι παρὰ τῷ ποιητῇ εὑρίσκεται τῶν πάλαι πολεμίων φειδόμενος · ἐν γὰρ τῇ Ζῥαψῳδίᾳ κωμῳδεῖται συγχωρῶν ζῆν τὸν Ἄδραστον δόσιν χρημάτων ἐπαγγειλάμενον : —
Lemmas: ὦ δῶμα : ἀπό πρῶτος πάροδος σημειόω ὁ κακοήθης ὁ γνώμη Μενέλαος . καί γάρ οὐδέ εἰς Σπάρτη ἀνάγω , ἀλλά πρότερος εἰς Ἄργος ὡς ἐξελαύνω Ὀρέστης , ὡς ἐν ὁ ἑξῆς δῆλος εἰμί . καίτοι παρά ὁ ποιητής εὑρίσκω ὁ πάλαι πολέμιος φείδομαι · ἐν γάρ ὁ ῥαψῳδία κωμῳδέω συγχωρέω ζάω ὁ Ἄδραστος δόσις χρῆμα ἐπαγγέλλω : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.362.1
ὄρος Λακωνικῆς · καὶ Ὅμηρος · Μαλειάων ὄρος αἰπύ . —
Lemmas: ὄρος Λακωνικός · καί Ὅμηρος · Μάλεια ὄρος αἰπύς . —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.363.1
† ὁ ναυτίλοισι : τοῖς γὰρ ναύταις οὗτος , ὃς φίλος καὶ θαλάσσῃ ἐστὶ καὶ ἰχθύσι , τὰ πεπρωμένα βάζει : —
Lemmas: † ὁ ναυτίλος : ὁ γάρ ναύτης οὗτος , ὅς φίλος καί θάλασσα εἰμί καί ἰχθύς , ὁ πεπρωμένος βάζω : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.364.1
Νηρέως προφήτης : οὗτος Ἀνθηδόνιος ἁλιεύς · ἑωρακὼς δὲ ἰχθὺν παρὰ τὴν ψάμμον βοτάνης γευσάμενον καὶ ἀναζήσαντα , φαγὼν καὶ αὐτὸς γέγονεν ἀθάνατος , ἀλλ’ οὐκ ἀγήραος , ἐφ’ ᾧ κατεπόντισεν ἑαυτόν . μαντεύεται δὲ ὡς ὁ παρ’ Ὁμήρῳ Πρωτεὺς καὶ παρὰ Πινδάρῳ Τρίτων τοῖς Ἀργοναύταις : —
Lemmas: Νηρεύς προφήτης : οὗτος Ἀνθηδόνιος ἁλιεύς · ὁράω δέ ἰχθύς παρά ὁ ψάμμος βοτάνη γεύω καί ἀναζάω , ἐσθίω καί αὐτός γίγνομαι ἀθάνατος , ἀλλά οὐ ἀγήραος , ἐπί ὅς καταποντίζω ἑαυτοῦ . μαντεύομαι δέ ὡς ὁ παρά Ὅμηρος Πρωτεύς καί παρά Πίνδαρος Τρίτων ὁ Ἀργοναύτης : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.367.1
περιπεσὼν πανυστάτοις : περισσὴ ἡ περί . καί ἐστιν ὁ νοῦς · ἀποθανὼν , πεσὼν , ἀπολωλὼς τοῖς πανυστάτοις λουτροῖς τῆς ἀλόχου . ἢ περιπεσών ἀντὶ τοῦ συντυχὼν τοῖς λουτροῖς τῆς ἀλόχου · λουσαμένῳ γὰρ τὸν χιτῶνα περιήγαγεν · ὡς ἐν Ἑκάβῃ · κτεῖν’ ὡς ἐν Ἄργει φόνια λουτρά σ’ ἀναμένει . —
Lemmas: περιπίπτω πανύστατος : περισσός ὁ περί . εἰ εἰμί ὁ Νοῦς · ἀποθνήσκω , πίπτω , ἀπόλλυμι ὁ πανύστατος λουτρόν ὁ ἄλοχος . ἤ περιπίπτω ἀντί ὁ συντυγχάνω ὁ λουτρόν ὁ ἄλοχος · λούω γάρ ὁ χιτών περιάγω · ὡς ἐν Ἑκάβη · κτείνω ὡς ἐν Ἄργος φόνιος λουτρόν σύ ἀναμένω . —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.369.1
ἀπὸ Ναυπλίου τοῦ πατρὸς Παλαμήδους : —
Lemmas: ἀπό Ναύπλιος ὁ πατήρ Παλαμήδης : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.370.1
ἤδη δάμαρτος : μέμνηται τῆς γυναικὸς οὐκ ἐν δέοντι ἔρωτι , μεγίστῳ δὲ μᾶλλον : —
Lemmas: ἤδη δάμαρ : μιμνήσκω ὁ γυνή οὐ ἐν δέω ἔρως , μέγας δέ μᾶλλον : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.371.1
δοκῶν Ὀρέστην : ὕπουλα πάντα τὰ ῥήματα Μενελάου , ἀφ’ οὗ ὁ ποιητὴς τὸ ἄστατον τῆς Λακεδαιμονίων γνώμης κωμῳδεῖ , ὡς καὶ ἐν Ἀνδρομάχῃ · ὦ πᾶσιν ἀνθρώποισιν ἔχθιστοι βροτῶν , Σπάρτης ἔνοικοι , δόλια βουλευτήρια . πρὸ γὰρ Διοκλέους , ἐφ’ οὗ τὸν Ὀρέστην ἐδίδαξε , Λακεδαιμονίων πρεσβευσαμένων περὶ εἰρήνης ἀπιστήσαντες Ἀθηναῖοι οὐ προσήκαντο , ἐπὶ ἄρχοντος Θεοπόμπου [ ὅ ἐστι πρὸ Διοκλέους ] . οὕτως ἱστορεῖ Φιλόχορος : —
Lemmas: δοκέω Ὀρέστης : ὕπουλος πᾶς ὁ ῥῆμα Μενέλαος , ἀπό ὅς ὁ ποιητής ὁ ἄστατος ὁ Λακεδαιμόνιος γνώμη κωμῳδέω , ὡς καί ἐν Ἀνδρομάχη · ὦ πᾶς ἄνθρωπος ἐχθρός βροτός , Σπάρτη ἔνοικος , δόλιος βουλευτήριον . πρό γάρ Διοκλῆς , ἐπί ὅς ὁ Ὀρέστης διδάσκω , Λακεδαιμόνιος πρεσβεύω περί εἰρήνη ἀπιστέω Ἀθηναῖος οὐ προσίημι , ἐπί ἄρχω Θεόπομπος [ ὁ εἰμί πρό Διοκλῆς ] . οὕτως ἱστορέω Φιλόχορος : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.372.1
ἀντὶ τοῦ περιλαβεῖν : —
Lemmas: ἀντί ὁ περιλαμβάνω : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.373.1
ὡς εὐτυχοῦντας : εἰώθασιν οἱ ἄνθρωποι τὰς τῶν ἐχθρῶν ἀτυχίας εὐτελεῖς λογίζεσθαι βουλόμενοι μέχρι θανάτου τὴν ἀτυχίαν αὐτοῖς προκόπτειν . καὶ ὁ Μενέλαος τοίνυν ἔφεδρος ὢν τῇ τοῦ Ὀρέστου ἀρχῇ μόνον τὸ ζῆν αὐτὸν εὐτυχίαν ὁρίζεται : —
Lemmas: ὡς εὐτυχέω : εἴωθα ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁ ἐχθρός ἀτυχία εὐτελής λογίζομαι βούλομαι μέχρι θάνατος ὁ ἀτυχία αὐτός προκόπτω . καί ὁ Μενέλαος τοίνυν ἔφεδρος εἰμί ὁ ὁ Ὀρέστης ἀρχή μόνος ὁ ζάω αὐτός εὐτυχία ὁρίζω : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.373.2
ἄλλως : τὰ κατὰ τὸν Ἀγαμέμνονα ἠπιστάμην καὶ τὸν ἐκείνου θάνατον ἐδάκρυσα , ἐλπίζων δὲ περιπτύσσεσθαι τὸν Ὀρέστην καὶ τὴν μητέρα ὡς σῳζομένους , παρ’ ἐλπίδας ἤκουσα τῆς Κλυταιμνήστρας τὸν θάνατον . τὸ γὰρ εὐτυχοῦντας ἀντὶ τοῦ σώους καὶ ὑγιεῖς : —
Lemmas: ἄλλως : ὁ κατά ὁ Ἀγαμέμνων ἐπίσταμαι καί ὁ ἐκεῖνος θάνατος δακρύω , ἐλπίζω δέ περιπτύσσω ὁ Ὀρέστης καί ὁ μήτηρ ὡς σῴζω , παρά ἐλπίς ἀκούω ὁ Κλυταιμνήστρα ὁ θάνατος . ὁ γάρ εὐτυχέω ἀντί ὁ σῶς καί ὑγιής : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.373.3
τὸ εὐτυχοῦντας κακοήθως : —
Lemmas: ὁ εὐτυχέω κακοήθης : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.373.4
τῶν ἁλιέων , ἀπὸ τοῦ κτυπεῖν ταῖς κώπαις . ἢ τῶν ναυτῶν : —
Lemmas: ὁ ἁλιεύς , ἀπό ὁ κτυπέω ὁ κώπη . ἤ ὁ ναύτης : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.374.1
δέον εἰπεῖν εὐσεβῆ φόνον , κακοήθως ἀνόσιον καὶ ἀσεβῆ φόνον καλεῖ τὴν τιμωρίαν Κλυταιμνήστρας : —
Lemmas: δέω λέγω εὐσεβής φόνος , κακοήθης ἀνόσιος καί ἀσεβής φόνος καλέω ὁ τιμωρία Κλυταιμνήστρα : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.374.2
γράφεται θυγατρός : —
Lemmas: γράφω θυγάτηρ : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.375.1
ἀντὶ τοῦ · ὅπου ἐστὶν ὁ Ἀγαμέμνονος γόνος : —
Lemmas: ἀντί τίς · ὅπου εἰμί ὁ Ἀγαμέμνων γόνος : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.376.1
ὃς τὰ δείν’ ἔτλη : καὶ ἐκ τούτου δῆλός ἐστιν ὁ Μενέλαος πονηρῶς ταῦτα λέγων . δέον γὰρ εἰπεῖν · ὃς ἤμυνε τῷ πατρί , φησὶν · ὃς τὰ δεινὰ εἰργάσατο κακά : —
Lemmas: ὅς ὁ δεινός τλάω : καί ἐκ οὗτος δῆλος εἰμί ὁ Μενέλαος πονηρός οὗτος λέγω . δέω γάρ λέγω · ὅς ἀμύνω ὁ πατήρ , φημί · ὅς ὁ δεινός ἐργάζομαι κακός : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.380.1
† ἢ περὶ οὗ ἐρωτᾷς , ἢ ὃν ὁρᾷς . εἴρηται γὰρ ἡ ὄψις ἱστορία , ὡς ἂν εἴποιμεν · ἱστόρησα τὴν πόλιν : —
Lemmas: † ἤ περί ὅς ἐρωτάω , ἤ ὅς ορώ . λέγω γάρ ὁ ὄψις ἱστορία , ὡς ἄν λέγω · ἱστορέω ὁ πόλις : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.382.1
πρωτόλεια θιγγάνω : ἀντὶ τοῦ πρὸ πάντων σε λιτανεύω καὶ ταύτην πρώτην ἱκεσίαν ἐπὶ σὲ ποιοῦμαι οὐπώποτέ τινα ἄλλον ἱκετεύσας . πρωτόλεια δὲ κυρίως ἡ τῆς λείας ἀπαρχή · νῦν δὲ πρωτόλειά φησι τῆς ἱκεσίας τὴν ἀπαρχήν . καταχρηστικῶς γὰρ πρωτόλεια πάντα τὰ πρῶτά φασιν : —
Lemmas: πρωτόλεια θιγγάνω : ἀντί ὁ πρό πᾶς σύ λιτανεύω καί οὗτος πρῶτος ἱκεσία ἐπί σύ ποιέω οὐπώποτε τις ἄλλος ἱκετεύω . πρωτόλεια δέ κυρίως ὁ ὁ λεία ἀπαρχή · νῦν δέ πρωτόλειο φημί ὁ ἱκεσία ὁ ἀπαρχή . καταχρηστικός γάρ πρωτόλεια πᾶς ὁ πρῶτος φημί : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.382.2
ἀντὶ τοῦ πρῶτον , σύνθετον ἀντὶ ἁπλοῦ : —
Lemmas: ἀντί ὁ πρῶτος , σύνθετος ἀντί ἁπλόος : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.382.3
† τῶν σῶν δὲ γονάτων πρωτόλεια : πρωτόλειον μὲν κυρίως λέγεται τὸ ἀπὸ τῆς λείας ἐξαίρετον , τὸ ἀνατιθέμενον τῷ θεῷ · ἐνταῦθα δὲ τὸ πρωτόλειον ὡς ἐπίρρημα ἐδέξατο ἀντὶ τοῦ κατὰ πρῶτον λόγον ἢ πρωτοτύπως : —
Lemmas: † ὁ σός δέ γόνυ πρωτόλεια : πρωτόλειον μέν κυρίως λέγω ὁ ἀπό ὁ λεία ἐξαιρετός , ὁ ἀνατίθημι ὁ θεός · ἐνταῦθα δέ ὁ πρωτόλειον ὡς ἐπίρρημα δέχομαι ἀντί ὁ κατά πρῶτος λόγος ἤ πρωτότυπος : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.383.1
ἱκέτης ἀφύλλου στόματος : ἀντὶ τοῦ ἄνευ στεμμάτων : —
Lemmas: ἱκέτης ἄφυλλος στόμα : ἀντί ὁ ἄνευ στέμμα : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.383.2
τὴν φυλλάδα ἱκετεύοντες προέτεινον , ὡς παρ’ Ὁμήρῳ ὁ Χρύσης στέμματ’ ἔχων ἐν χερσίν . κέκληται δὲ φυλλάς , ἐπεὶ ἐκ φύλλων ἤτοι ἐλαίας ἢ δάφνης [ ἢ , ὥς τινες , τὸ ἐκ τούτων ἄνθος ] ἐστί , καὶ ταύτην τῶν γονάτων ἐξάπτουσι τῶν ἱκετευομένων . ἐπεὶ οὖν ἔθος ἐστὶ τοῖς ἱκετεύουσι φυλλάδα προτείνειν , τοῦτο δὲ νῦν οὐ πάρεστι , διὰ τοῦτό φησι τὴν ἐκ στόματος καὶ λόγων μόνων ἱκεσίαν ποιεῖσθαι . τὸ δὲ ἐξάπτων ἔφη παρόσον οὓς ἱκέτευον , τούτοις παρετίθεσαν τὰς ἱκετηρίας . Ἀχαιὸς Ἀζᾶσι · νῦν οὖν ἡμεῖς ἱκέται * * θαλλούς τε θεῶν † τε σέβας τίθεμεν πρὸ ποδῶν τῶν σῶν λῆξαι τῆς ἀστερόπου Ζηνὸς θυσίας . τινὲς δὲ ἀφύλλου στόματος ἤκουσαν τοῦ κατεξηραμμένου διὰ τὴν νόσον [ ἀντὶ τοῦ ἄνευ ἱκετηρίας ] ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν δένδρων , ἅτινα μὴ ἔχοντα φύλλα ὡς ἐπὶ πολὺ ξηρὰ εὑρίσκεται : —
Lemmas: ὁ φυλλάς ἱκετεύω προτείνω , ὡς παρά Ὅμηρος ὁ Χρυσή στέμμα ἔχω ἐν χείρ . καλέω δέ φυλλάς , ἐπεί ἐκ φύλλον ἤτοι ἐλαία ἤ δάφνη [ ἤ , ὅς τις , ὁ ἐκ οὗτος ἄνθος ] εἰμί , καί οὗτος ὁ γόνυ ἐξάπτω ὁ ἱκετεύω . ἐπεί οὖν ἔθος εἰμί ὁ ἱκετεύω φυλλάς προτείνω , οὗτος δέ νῦν οὐ πάρειμι , διά τούτος φημί ὁ ἐκ στόμα καί λόγος μόνος ἱκεσία ποιέω . ὁ δέ ἐξάπτω φημί παρόσον ὅς ἱκετεύω , οὗτος παρατίθημι ὁ ἱκετηρία . Ἀχαιός Ἀζᾶς · νῦν οὖν ἐγώ ἱκέτης * * θαλλός τε θεός † τε σέβας τίθημι πρό πούς ὁ σός λήγω ὁ ἀστερόπου Ζεύς θυσία . τις δέ ἄφυλλος στόμα ἀκούω ὁ κατεξηραμμένου διά ὁ νόσος [ ἀντί ὁ ἄνευ ἱκετηρία ] ἀπό μεταφορά ὁ Δένδρος , ὅστις μή ἔχω φύλλο ὡς ἐπί πολύς ξηρός εὑρίσκω : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.383.4
† ἀφύλλου στόματος ἐξάπτων λιτάς : τὸ ἀφύλλους λιτάς ἐνταῦθα εἰς τιμὴν τοῦ Μενελάου Ὀρέστης εἶπε ταῖς μεγίσταις τιμαῖς βιάζων ἐκεῖνον γενέσθαι αὐτῷ εἰς βοηθόν . οἱ γὰρ ποιούμενοι τὰς λιτὰς πρὸς τὸ θεῖον ἀεὶ κλάδους ἐπεφέροντο νεωστὶ δρεφθέντας ἐκ δένδρων καὶ θάλλοντας καὶ φύλλων κομῶντας καὶ εἰρίοις πολυχρόοις ἀναδεδεμένους , οὓς καὶ εἰρεσιώνας ἐκάλουν . τρόπον οὖν τινα ταῦτα λέγει ὁ Ὀρέστης πρὸς τὸν Μενέλαον ὅτι ἔδει τὰς λιτὰς ὡς θεῷ σοι προσαγαγεῖν μετὰ κλάδων , νῦν δὲ διὰ τὸ μὴ δύνασθαι τοῦτο , ἐπειδὴ πανταχόθεν εἰλοῦμαι παγχάλκοις ὅπλοις καὶ κωλύομαι , τὰς ἐκ στόματος προαγομένας ταύτας προσάγω : —
Lemmas: † ἄφυλλος στόμα ἐξάπτω λιτός : ὁ ἄφυλλος λιτός ἐνταῦθα εἰς τιμή ὁ Μενέλαος Ὀρέστης λέγω ὁ μέγας τιμή βιάζω ἐκεῖνος γίγνομαι αὐτός εἰς βοηθός . ὁ γάρ ποιέω ὁ λιτή πρός ὁ θεῖος ἀεί κλάδος ἐπιφέρω νεωστί δρέπω ἐκ Δένδρος καί θάλλω καί φύλλον κομάω καί ἔριον πολύχροος ἀναδέω , ὅς καί εἰρεσιώνη καλέω . τρόπος οὖν τις οὗτος λέγω ὁ Ὀρέστης πρός ὁ Μενέλαος ὅτι δέω ὁ λιτή ὡς θεός σύ προσάγω μετά κλάδος , νῦν δέ διά ὁ μή δύναμαι οὗτος , ἐπεί πανταχόθεν εἴλω πάγχαλκος ὅπλον καί κωλύω , ὁ ἐκ στόμα προάγω αὐτός προσάγω : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.385.1
τίνα ἐκ τῶν νεκρῶν βλέπω : —
Lemmas: τίς ἐκ ὁ νεκρός βλέπω : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.386.1
εὖ γ’ εἶπας : καλῶς με νεκρὸν ἐκάλεσας · οὐ γὰρ ζῶ ὑπὸ τῶν κακῶν . ὅσον ἥκει εἰς τὰ κακά , ⟨ οὐ ⟩ ζῶ : —
Lemmas: εὖ γε λέγω : καλός ἐγώ νεκρός καλέω · οὐ γάρ ζάω ὑπό ὁ κακός . ὅσον ἥκω εἰς ὁ κακός , ⟨ οὐ ⟩ ζάω : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.390.1
τὸ σῶμα φροῦδον : ἀντὶ τοῦ εἰς ὄνομα μόνον λείπεται τὰ ἐμά . καὶ εἰς ὄνομα μόνον λείπεται τὰ κατ’ ἐμέ , ἐπεὶ τὸ σῶμα ἅπαν μοι φροῦδον γέγονεν : —
Lemmas: ὁ σῶμα φροῦδος : ἀντί ὁ εἰς ὄνομα μόνος λείπω ὁ ἐμός . καί εἰς ὄνομα μόνος λείπω ὁ κατά ἐγώ , ἐπεί ὁ σῶμα ἅπας ἐγώ φροῦδος γίγνομαι : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.392.1
ὅδ’ εἰμὶ μητρός : ἤτοι ὅτι μετανοεῖ ἀνελὼν αὐτήν , ταλαίπωρόν φησιν · οὐ γὰρ πρὸ πράξεως καὶ μετὰ τὴν πρᾶξιν οἱ αὐτοὶ τυγχάνομεν · ἢ προσαγόμενος αὐτὸν εἰς ἔλεον διὰ τοῦ καθομολογεῖν τὴν ἀνοσίαν ἑαυτοῦ πρᾶξιν · ἢ ὑπομιμνήσκων αὐτὸν ὅτι ἔκδικος τοῦ πατρὸς ὑπάρχει . τὸ δὲ ταλαίπωρος παρὰ τὴν πώρην , ὃ δηλοῖ τὸ πένθος . Ἀντίμαχος · πωρητὺν ἀλόχοισι καὶ οἷς τεκέεσσιν ἕκαστος . ἀντὶ τοῦ πένθος : —
Lemmas: ὅδε εἰμί μήτηρ : ἤτοι ὅτι μετανοέω ἀναιρέω αὐτός , ταλαίπωρος φημί · οὐ γάρ πρό πρᾶξις καί μετά ὁ πρᾶξις ὁ αὐτός τυγχάνω · ἤ προσάγω αὐτός εἰς ἔλεος διά ὁ καθομολογέω ὁ ἀνόσιος ἑαυτοῦ πρᾶξις · ἤ ὑπομιμνήσκω αὐτός ὅτι ἔκδικος ὁ πατήρ ὑπάρχω . ὁ δέ ταλαίπωρος παρά ὁ πώρη , ὁ δηλόω ὁ πένθος . Ἀντίμαχος · πωρητύς ἄλοχος καί ὅς τέκος ἕκαστος . ἀντί ὁ πένθος : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.393.1
φείδου δ’ ὀλιγάκις λέγειν κακά : λείπει τὸ ὥστε · ἤκουσα , ὥστε φείδου λέγειν τὰ κακά . οἷον · παραιτοῦ τὰ κακὰ πολλάκις λέγειν . ὀλιγάκις δὲ ἀντὶ τοῦ οὐδ’ ὅλως , ὡς τὸ ἦ ὀλίγον οἱ παῖδα ἐοικότα γείνατο Τυδεύς : —
Lemmas: φείδομαι δέ ὀλιγάκις λέγω κακός : λείπω ὁ ὥστε · ἀκούω , ὥστε φείδομαι λέγω ὁ κακός . οἷος · παραιτέομαι ὁ κακός πολλάκις λέγω . ὀλιγάκις δέ ἀντί ὁ οὐδέ ὅλος , ὡς ὁ εἰμί ὀλίγος ἕ παῖς ἔοικα γίγνομαι Τυδεύς : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.393.2
† ἄλλως : οὕτως συντάξεις · φείδου λέγειν τὰ κακά , ἀντὶ τοῦ · πεφεισμένως λέγε τὰ κακά . ὀλιγάκις δὲ ἀντὶ τοῦ καὶ ὀλιγάκις , τοῦ δέ ἐνταῦθα ἀντὶ τοῦ καί κειμένου : —
Lemmas: † ἄλλως : οὕτως συντάσσω · φείδομαι λέγω ὁ κακός , ἀντί ὁ · πεφεισμένως λέγω ὁ κακός . ὀλιγάκις δέ ἀντί ὁ καί ὀλιγάκις , ὁ δέ ἐνταῦθα ἀντί ὁ εἰ κεῖμαι : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.394.1
διὸ λέγειν ἀναγκάζεται πλουσίως καὶ πολυτελῶς ἔχων τὰ κακά : —
Lemmas: διό λέγω ἀναγκάζω πλούσιος καί πολυτελής ἔχω ὁ κακός : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.395.1
πρᾶγμα : —
Lemmas: πρᾶγμα : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.396.1
ἡ σύνεσις ὅτι σύνοιδα : ἐγκαλοῦσί τινες · πῶς γὰρ , φασὶν , αἰτιᾶται τὴν σύνεσιν , τὸ πᾶν αἴτιον τῶν Ἐρινύων ἐχουσῶν . ἀγνοοῦσι δὲ ὅτι ὑπὸ δισσῶν φησιν ἀπόλλυσθαι , περὶ μὲν τὸν καιρὸν τῆς ὑγιείας ὑπὸ τῆς συνειδήσεως , ἐν δὲ τῇ λύσσῃ ὑπὸ τῶν Ἐρινύων · ὃ καὶ ἐπάγει · μανίαι τέ . —
Lemmas: ὁ σύνεσις ὅτι σύνοιδα : ἐγκαλέω τις · πῶς γάρ , φημί , αἰτιάομαι ὁ σύνεσις , ὁ πᾶς αἴτιος ὁ Ἐρινύς ἔχω . ἀγνοέω δέ ὅτι ὑπό δισσός φημί ἀπόλλυμι , περί μέν ὁ καιρός ὁ ὑγίεια ὑπό ὁ συνείδησις , ἐν δέ ὁ λύσσα ὑπό ὁ Ἐρινύς · ὁ καί ἐπάγω · μανία τε . —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.396.2
μετὰ γὰρ τὴν μανίαν ἡ ἔννοια τῶν κακῶν αὐτὸν ἐδάμαζεν : —
Lemmas: μετά γάρ ὁ μανία ὁ ἔννοια ὁ κακός αὐτός δαμάζω : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.397.1
πῶς φής : διὰ τὸ μὴ πρὸς ἔπος ποιήσασθαι τὴν ἀπόκρισιν , τούτου ἕνεκεν λέγει αὐτὸν ἀσαφῶς εἰρηκέναι : —
Lemmas: πῶς φημί : διά ὁ μή πρός ἔπος ποιέω ὁ ἀπόκρισις , οὗτος ἕνεκα λέγω αὐτός ἀσαφής λέγω : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.397.2
† ἄλλως : ἐπεὶ αὐτὸς μὲν τὴν ἰδέαν ἐπύθετο τῆς νόσου , ὁ δὲ τὸ συνειδὸς ἔφη , τοῦτο δὲ οὐ πάντως νόσος , τούτου χάριν φησὶν αὐτὸν ἀσαφῶς εἰρηκέναι . τίς οὖν ἐστιν ἡ ἀπὸ τῆς συνειδήσεως νόσος · ἡ λύπη , ὡς ἑξῆς λέγει : —
Lemmas: † ἄλλως : ἐπεί αὐτός μέν ὁ ἰδέα πυνθάνομαι ὁ νόσος , ὁ δέ ὁ σύνοιδα φημί , οὗτος δέ οὐ πάντως νόσος , οὗτος χάρις φημί αὐτός ἀσαφής λέγω . τίς οὖν εἰμί ὁ ἀπό ὁ συνείδησις νόσος · ὁ λύπη , ὡς ἑξῆς λέγω : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.397.3
οὐ τὸ μὴ σαφὲς λέγειν ἐστὶ σοφόν , ἀλλὰ τὸ λέγειν σαφές : —
Lemmas: οὐ ὁ μή σαφής λέγω εἰμί σοφός , ἀλλά ὁ λέγω σαφής : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.400.1
μανίαι τε μητρὸς αἵματος τιμωρίαι : αἱ τιμωρητικαὶ τοῦ αἵματος τῆς μητρὸς , ἃς ὑφίσταμαι τιμωρίαν ταύτην διδοὺς ὑπὲρ τοῦ τῆς μητρὸς φόνου : —
Lemmas: μανία τε μήτηρ αἷμα τιμωρία : ὁ τιμωρητικός ὁ αἷμα ὁ μήτηρ , ὅς ὑφίστημι τιμωρία οὗτος δίδωμι ὑπέρ ὁ ὁ μήτηρ φόνος : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.400.2
κατὰ κοινοῦ τὸ διαφθείρουσά με : —
Lemmas: κατά κοινός ὁ διαφθείρω ἐγώ : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.401.1
ἤρξω δὲ λύσσης πότε : καὶ τοῦτο πονηρῶς . θέλων γὰρ ἐλέγξαι ὡς θεομισῆ φησιν ἤρξω δὲ λύσσης πότε . ἤθελε γὰρ μαθεῖν εἰ χρόνιόν ἐστι τὸ νόσημα καὶ δυσίατον : —
Lemmas: ἄρχω δέ λύσσα πότε : καί οὗτος πονηρός . ἐθέλω γάρ ἐλέγχω ὡς θεομισής φημί ἄρχω δέ λύσσα πότε . ἐθέλω γάρ μανθάνω εἰ χρόνιος εἰμί ὁ νόσημα καί δυσίατος : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.402.1
ἐν ᾗ τάλαιναν μητέρ’ ἐξώγκουν : ἐν ᾗ , ἡμέρᾳ , ὑψηλοποίουν τὸ τῆς μητρὸς μνῆμα : —
Lemmas: ἐν ὅς τάλας μήτηρ ἐξογκόω : ἐν ὅς , ἡμέρα , ὑψηλοποιέω ὁ ὁ μήτηρ μνῆμα : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.402.2
γράφεται ἐν ᾗ ταλαίνης μητρὸς ἐξώγκουν τάφον : —
Lemmas: γράφω ἐν ὅς τάλας μήτηρ ἐξογκόω τάφος : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.402.3
ὅ ἐστι · τὸ χῶμα ἐπέβαλλον : —
Lemmas: ὁ εἰμί · ὁ χῶμα ἐπιβάλλω : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.402.4
ἐτίμων : —
Lemmas: τιμάω : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.403.1
πότερα κατ’ οἴκους : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἤρξω , τουτέστιν · ἐν ποίᾳ ἡμέρᾳ ἤρξω καὶ ἐν ποίῳ τόπῳ . κακοήθως δὲ καὶ τοῦτο : —
Lemmas: πότερος κατά οἶκος : ἀπό κοινός ὁ ἄρχω , τουτέστι · ἐν ποῖος ἡμέρα ἄρχω καί ἐν ποῖος τόπος . κακοήθης δέ καί οὗτος : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.404.1
νυκτὸς φυλάσσων : μήποτέ τις ἀφέληται τὰ ὀστᾶ . ἢ παρατηρῶν πότε σβεσθείσης τῆς φλογὸς ἀφέλωμαι τὰ ὀστᾶ : —
Lemmas: νύξ φυλάσσω : μήποτε τις ἀφαιρέω ὁ ὀστέον . ἤ παρατηρέω πότε σβέννυμι ὁ φλόξ ἀφαιρέω ὁ ὀστέον : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.408.1
ἀντὶ τοῦ φοβεράς , ὡς ὁ ποιητής · νυκτὶ ἐοικώς . —
Lemmas: ἀντί ὁ φοβερός , ὡς ὁ ποιητής · νύξ ἔοικα . —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.410.1
εὐπαίδευτα δ’ ἀποτρέπου : κατὰ ἀντίφρασιν , ἀντὶ τοῦ ἀπαιδεύτως . ἢ οὕτως · εὐπαιδεύτως δὲ ποιεῖς ὀνομάζειν αὐτὰς Ἐρινύας παραιτούμενος : —
Lemmas: εὐπαίδευτος δέ ἀποτρέπω : κατά ἀντίφρασις , ἀντί ὁ ἀπαίδευτος . ἤ οὕτως · εὐπαίδευτος δέ ποιέω ὀνομάζω αὐτός Ερινύα παραιτέομαι : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.410.2
ἄλλως : ἀπαιδεύτως φυλάττου ὀνομάζειν αὐτάς . πῶς δὲ ἀπαιδεύτως · καλῶν αὐτὰς Ἐρινύας : —
Lemmas: ἄλλως : ἀπαίδευτος φυλάσσω ὀνομάζω αὐτός . πῶς δέ ἀπαίδευτος · καλός αὐτός Ερινύα : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.411.1
αὗταί σε βακχεύουσιν : κακοήθως τῷ ὀνόματι ἐχρήσατο ⟨ ἀντὶ ⟩ τῆς μανίας . κακόηθες δὲ καὶ τὸ ὑπομιμνήσκειν αὐτὸν τοῦ φόνου τῆς μητρός . ἤρκει γὰρ αὗταί σε βακχεύουσιν . λείπει δὲ ἡ διά , ἵν’ ᾖ διὰ τὸν συγγενῆ φόνον : —
Lemmas: αὐτός σύ βακχεύω : κακοήθης ὁ ὄνομα χράω ⟨ ἀντί ⟩ ὁ μανία . κακοήθης δέ καί ὁ ὑπομιμνῄσκω αὐτός ὁ φόνος ὁ μήτηρ . ἀρκέω γάρ αὐτός σύ βακχεύω . λείπω δέ ὁ διά , ἵνα εἰμί διά ὁ συγγενής φόνος : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.411.2
† τὸ δὲ συγγενεῖ φόνῳ διὰ τὴν μητέρα . ἀλλ’ ἔστιν ἡμῖν ἀναφορὰ τῆς συμφορᾶς Ὀρέστης εἶπεν , ὁ δὲ Μενέλαος οὐ δεινὰ πάσχειν δεινὰ τοὺς πεπραγμένους καὶ κατέκρινεν αὐτὸν [ φησὶν Ὀρέστης ] χωρὶς κρίσεως : —
Lemmas: † ὁ δέ συγγενής φόνος διά ὁ μήτηρ . ἀλλά εἰμί ἐγώ ἀναφορά ὁ συμφορά Ὀρέστης λέγω , ὁ δέ Μενέλαος οὐ δεινός πάσχω δεινός ὁ πεπραγμένος καί κατακρίνω αὐτός [ φημί Ὀρέστης ] Χωρὶς κρίσις : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.413.1
γυμνὸν ἐνταῦθα δείκνυται τὸ ἦθος τοῦ Μενελάου · κατέκρινε γὰρ αὐτὸν ἄνευ κρίσεως : —
Lemmas: γυμνός ἐνταῦθα δείκνυμι ὁ ἦθος ὁ Μενέλαος · κατακρίνω γάρ αὐτός ἄνευ κρίσις : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.414.1
τῶν συμβάντων πραγμάτων : —
Lemmas: ὁ συμβαίνω πρᾶγμα : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.414.2
ἀλλ’ ἔστιν ἡμῖν ἀναφορά : ἐπεὶ εἶπεν ὁ Μενέλαος οὐ δεινὰ πάσχειν δεινὰ τοὺς εἰργασμένους καὶ κατέκρινεν αὐτὸν δεινὰ πεπραχέναι , φησὶν Ὀρέστης · ἀλλ’ ἔστιν ἡμῖν τῆς συμβάσης τύχης ἀναφορά , ὅ ἐστι · δυνάμεθα τοῦ συμβάντος πράγματος τὴν αἰτίαν ἀναγαγεῖν εἴς τινα , ὥστε μὴ εἶναι ἡμᾶς αἰτίους δεινῶν πράξεων . εἶτα ὁ Μενέλαος · μὴ θάνατον εἴπῃς τοῦ πατρός · οὐ γὰρ σοφόν . εἰ γὰρ καὶ διὰ τὸν πατέρα ἀνεῖλες τὴν μητέρα , δεινὰ πέπραχας · σὺ γὰρ οὐκ ὤφειλες θάνατον ἐπαγαγεῖν τῇ μητρί , ἀλλ’ ἡ δημοσία κρίσις . εἶτα Ὀρέστης λέγει ὅτι ὁ Ἀπόλλων ἔκρινε καὶ διὰ τοῦτο οὐ δεινὰ διεπραξάμην , εἴγε θεὸς ὁ κρίνας καὶ κελεύσας . εἶτα ὁ Μενέλαος · τοῦτο , τὸ δεινὸν , ἔκρινεν ἀμαθὴς ὤν . εἶτα Ὀρέστης · εἴτε ἀμαθεῖς εἴτε σοφοὶ οἱ θεοὶ , οὐκ οἶδα , τοῦτο δὲ οἶδα ὅτι δουλεύομεν καὶ πειθόμεθα αὐτοῖς , ὁποῖοι ἄν εἰσιν , εἴτε σοφοὶ εἴτε φαῦλοι . εἶτα ὁ Μενέλαος · εἰ αὐτός σοι ἐκέλευσε , πῶς οὐκ ἐλεεῖ νοσοῦντα καὶ μαινόμενον . εἶτα Ὀρέστης · ἴσως ἐλεήσει , ἀεὶ γὰρ βραδύνει τὸ θεῖον : —
Lemmas: ἀλλά εἰμί ἐγώ ἀναφορά : ἐπεί λέγω ὁ Μενέλαος οὐ δεινός πάσχω δεινός ὁ ἐργάζομαι καί κατακρίνω αὐτός δεινός πράσσω , φημί Ὀρέστης · ἀλλά εἰμί ἐγώ ὁ συμβαίνω τύχη ἀναφορά , ὁ εἰμί · δύναμαι ὁ συμβαίνω πρᾶγμα ὁ αἰτία ἀνάγω εἰς τις , ὥστε μή ἔρχομαι ἐγώ αἴτιος δεινός πρᾶξις . εἶτα ὁ Μενέλαος · μή θάνατος λέγω ὁ πατέρας · οὐ γάρ σοφός . εἰ γάρ καί διά ὁ πατέρας ἀναιρέω ὁ μήτηρ , δεινός πράσσω · σύ γάρ οὐ ὀφείλω θάνατος ἐπάγω ὁ μήτηρ , ἀλλά ὁ δημόσιος κρίσις . εἶτα Ὀρέστης λέγω ὅτι ὁ Ἀπόλλων κρίνω καί διά οὗτος οὐ δεινός διαπράσσω , εἰ θεός ὁ κρίνω καί κελεύω . εἶτα ὁ Μενέλαος · οὗτος , ὁ δεινός , κρίνω ἀμαθής εἰμί . εἶτα Ὀρέστης · εἴτε ἀμαθής εἴτε σοφός ὁ θεός , οὐ οἶδα , οὗτος δέ οἶδα ὅτι δουλεύω καί πείθω αὐτός , ὁποῖος ἄν εἰμί , εἴτε σοφός εἴτε φαῦλος . εἶτα ὁ Μενέλαος · εἰ αὐτός σύ κελεύω , πῶς οὐ ἐλεέω νοσέω καί μαίνομαι . εἶτα Ὀρέστης · ἴσως ἐλεέω , ἀεί γάρ βραδύνω ὁ θεῖος : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.415.1
μὴ θάνατον εἴπῃς : ὁ μὲν τὸν Ἀπόλλωνα ᾐνίξατο αἴτιον τῆς μανίας , ὁ δὲ ᾤετο τὸν τοῦ πατρὸς λέγειν θάνατον . ἐκκλείων οὖν αὐτὸν ἀπολογίας φησὶ · μὴ λέγε τὸν θάνατον τοῦ πατρὸς μηδ’ αὐτὸς ἁμαρτὼν εἰς τὸν πατέρα ἀνάφερε τὴν ἁμαρτίαν . εὔηθες γὰρ τὸ αὐτόν τινα ἁμαρτάνοντα ἄλλῳ περιτιθέναι τὴν αἰτίαν : —
Lemmas: μή θάνατος λέγω : ὁ μέν ὁ Ἀπόλλων αἰνίζω αἴτιος ὁ μανία , ὁ δέ οἴομαι ὁ ὁ πατήρ λέγω θάνατος . ἐκκλείω οὖν αὐτός ἀπολογία φημί · μή λέγω ὁ θάνατος ὁ πατήρ μηδέ αὐτός ἁμαρτάνω εἰς ὁ πατέρας ἀναφέρω ὁ ἁμαρτία . εὐήθης γάρ ὁ αὐτός τις ἁμαρτάνω ἄλλος περιτίθημι ὁ αἰτία : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.415.2
σὺ γὰρ , φησὶν , αὐτὸς αἴτιος τυγχάνεις . ἢ οὕτω · μὴ ὀνομάσῃς τὸν [ περὶ ] μητρὸς φόνον μηδὲ λέγε ὅτι τοῦτον προστέταξαι παρὰ τοῦ κρείττονος πράττειν . οὐ γὰρ ἁρμόζει θεῷ τὸ πρόσταγμα , ὅθεν σιώπα καὶ κρύπτε τὸ ἀμαθὲς τοῦ δαίμονος . ἢ μὴ εἰς τὴν εἱμαρμένην καὶ τὸν θάνατον ἀνενέγκῃς · οὐ γάρ ἐστι σοφὸν τοῦτο : —
Lemmas: σύ γάρ , φημί , αὐτός αἴτιος τυγχάνω . ἤ οὕτως · μή ὀνομάζω ὁ [ περί ] μήτηρ φόνος μηδέ λέγω ὅτι οὗτος προστάσσω παρά ὁ ἀγαθός πράσσω . οὐ γάρ ἁρμόζω θεός ὁ πρόσταγμα , ὅθεν σωπαίνω καί κρύπτω ὁ ἀμαθής ὁ δαίμων . ἤ μή εἰς ὁ μείρομαι καί ὁ θάνατος ἀναφέρω · οὐ γάρ εἰμί σοφός οὗτος : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.415.3
ἄλλως : τὸν θάνατον τοῦ πατρός . τοῦτο γὰρ οὐ βέβαιον · οὐ γὰρ δεῖ ἀντιφονεύειν τοὺς φονέας : —
Lemmas: ἄλλως : ὁ θάνατος ὁ πατέρας . οὗτος γάρ οὐ βέβαιος · οὐ γάρ δέω ἀντιφονεύω ὁ φονεύς : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.415.4
ἄλλως : ὁ Μενέλαος βουλόμενος αὐτὸν θανεῖν λέγει τὸ νομιζόμενον ὅτι μέλλει⟨ς ⟩ λέγειν θάνατον , ἐν ἑαυτῷ βουλόμενος † ἀγαγεῖν : —
Lemmas: ἄλλως : ὁ Μενέλαος βούλομαι αὐτός θνῄσκω λέγω ὁ νομίζω ὅτι μέλλω ⟩ λέγω θάνατος , ἐν ἑαυτοῦ βούλομαι † ἄγω : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.416.1
† Φοῖβος κελεύσας : ἀπὸ κοινοῦ οὕτως συντάξεις ὅτι ἐκέλευσεν ἂν τοῦτο ὁ Φοῖβος καὶ ἐπιστεύθης ἀληθεύειν , ἐὰν ἦν ἀμαθέστερος καὶ πλέον σοῦ ἀμαθὴς τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ δικαίου . τοῦτο δὲ εἶπεν ὡς φαυλίσας τὴν ἀναφορὰν , ὡς τάχα ψευσαμένου τοῦ Ὀρέστου καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ φεύγοντος τὴν μομφὴν τοῦ μητρικοῦ φόνου . κρείσσων γὰρ ἦν ἡ αἰτία , ἐὰν ἦν αὕτη ὁ θάνατος τοῦ πατρός , τοῦ θεὸν * * * : —
Lemmas: † Φοῖβος κελεύω : ἀπό κοινός οὕτως συντάσσω ὅτι κελεύω ἄν οὗτος ὁ Φοῖβος καί πιστεύω ἀληθεύω , ἐάν εἰμί ἀμαθής καί πλείων σύ ἀμαθής ὁ καλός καί ὁ δίκαιος . οὗτος δέ λέγω ὡς φαυλίζω ὁ ἀναφορά , ὡς τάχα ψεύδω ὁ Ὀρέστης καί οὗτος ὁ τρόπος φεύγω ὁ μομφή ὁ μητρικός φόνος . κρατύς γάρ εἰμί ὁ αἰτία , ἐάν εἰμί οὗτος ὁ θάνατος ὁ πατέρας , ὁ θεός * * * : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.417.1
ἀμαθέστερός γ’ ὤν : εἰ τοῦτο ἐκέλευσεν , ἀμαθής ἐστιν , ἵνα ἐκ τῶν ἐναντίων δηλώσῃ ὅτι οὐκ ἐκέλευσεν ὁ θεός · οὐ γάρ ἐστιν ὁ θεὸς ἀμαθής : —
Lemmas: ἀμαθής γε εἰμί : εἰ οὗτος κελεύω , ἀμαθής εἰμί , ἵνα ἐκ ὁ ἐναντίος δηλόω ὅτι οὐ κελεύω ὁ θεός · οὐ γάρ εἰμί ὁ θεός ἀμαθής : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.417.2
ἄλλως : μετὰ συλλογισμοῦ τοῦτο εἴρηκεν · εἰ γὰρ οὐκ ἀμαθὴς ὁ θεός , δῆλον ὅτι οὐδὲ προσέταξε τοῦτο ποιεῖν : —
Lemmas: ἄλλως : μετά συλλογισμός οὗτος λέγω · εἰ γάρ οὐ ἀμαθής ὁ θεός , δῆλος ὅτι οὐδέ προστάσσω οὗτος ποιέω : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.417.3
ἀντὶ τοῦ ἀμαθής ἐστιν : —
Lemmas: ἀντί τίς ἀμαθής εἰμί : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.418.1
δουλεύομεν θεοῖς : † ἀνθρώπων ἐχόντων τὴν μορφήν . ἢ ὁποίας ὦσι δυνάμεως καὶ κρίσεως , δουλεύομεν αὐτοῖς . τοῦτο δὲ πρὸς τὸ ἀμαθέστερος : —
Lemmas: δουλεύω θεός : † ἄνθρωπος ἔχω ὁ μορφή . ἤ ὁποῖος εἰμί δύναμις καί κρίσις , δουλεύω αὐτός . οὗτος δέ πρός ὁ ἀμαθής : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.418.2
ὅ τι ποτ’ εἰσὶ⟨ν οἱ ⟩ θεοί : ἀκαίρως τοῦτο · ἑώρακε γὰρ τὸν Ἀπόλλωνα καὶ ἀκήκοεν αὐτὸν αἴτιον · ὡσεί τις ἰδὼν ἀετὸν λέγει · τί ποτέ ἐστιν · ἦ ἀετός : —
Lemmas: ὁ τίς ποτέ εἰμί ὁ ⟩ θεός : ἄκαιρος οὗτος · ὁράω γάρ ὁ Ἀπόλλων καί ἀκούω αὐτός αἴτιος · ὡσεί τις ὁράω ἀετός λέγω · τίς ποτέ εἰμί · ἤ ἀετός : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.418.3
δουλεύομεν : ἀνεπίγνωστον γὰρ ἔχουσι τοῖς ἀνθρώποις τὴν γνώμην . ὁποίας ἄρα , φησὶν , εἰσὶ δυνάμεως , δουλεύομεν αὐτοῖς : —
Lemmas: δουλεύω : ἀνεπίγνωστος γάρ ἔχω ὁ ἄνθρωπος ὁ γνώμη . ὁποῖος ἄρα , φημί , εἰμί δύναμις , δουλεύω αὐτός : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.419.1
κᾆτ’ οὐκ ἀμύνει : πανούργως ἔχει πᾶσα ἡ ἐρώτησις . ὁ μὲν γάρ φησιν ὅτι ὁ Ἀπόλλων μοι ἐκέλευσεν ἀνελεῖν τὴν μητέρα , ὁ δὲ ἀντεπάγει · καὶ πῶς ὁ κελεύσας ἀνελεῖν τὴν μητέρα οὐκ ἐλεεῖ σε μαινόμενον . τοῦ δὲ εἰπόντος ὅτι μελλητικόν ἐστι τὸ θεῖον , πάλιν ὁ Μενέλαός φησι · πῶς οὖν Ἐρινύες σε ταχέως μετῆλθον · οὐκ εἰσὶ καὶ αὗται θεαί . ἐλέγχει οὖν αὐτὸν ὡς καταψευδόμενον : —
Lemmas: εἶτα οὐ ἀμύνω : πανοῦργος ἔχω πᾶς ὁ ἐρώτησις . ὁ μέν γάρ φημί ὅτι ὁ Ἀπόλλων ἐγώ κελεύω ἀναιρέω ὁ μήτηρ , ὁ δέ ἀντεπάγω · καί πῶς ὁ κελεύω ἀναιρέω ὁ μήτηρ οὐ ἐλεέω σύ μαίνομαι . ὁ δέ λέγω ὅτι μελλητικός εἰμί ὁ θεῖος , πάλιν ὁ Μενέλαος φημί · πῶς οὖν Ἐρινύς σύ ταχέως μετέρχομαι · οὐ εἰμί καί αὐτός θεός . ἔλεγχος οὖν αὐτός ὡς καταψεύδομαι : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.421.1
πόσον χρόνον δὲ μητρὸς οἴχονται πνοαί : ἐχρῆν εἰπεῖν πόσῳ χρόνῳ . τὸ δὲ μητρός κακοήθως καὶ δυσωπητικῶς : —
Lemmas: πόσος χρόνος δέ μήτηρ οἴχομαι πνοή : χρή λέγω πόσος χρόνος . ὁ δέ μήτηρ κακοήθης καί δυσωπητικός : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.423.1
ὡς ταχὺ μετῆλθόν σ’ . διὰ τούτων ἐλέγχει αὐτὸν ὡς ἀθέως πεπραχότα τὸν φόνον , ὅπου γε αἱ μὲν Ἐρινύες εὐθέως τῇ μητρὶ συνεμάχησαν , ὁ δὲ Ἀπόλλων ἀναβάλλεται τὴν συμμαχίαν . καὶ ἀνθυποφορά ἐστι τοῦ εἰρημένου ὑπὸ Ὀρέστου τὸ θεῖόν ἐστι τοιοῦτον φύσει : —
Lemmas: ὡς ταχύς μετέρχομαι σύ . διά οὗτος ἔλεγχος αὐτός ὡς ἄθεος πράσσω ὁ φόνος , ὅπου γε ὁ μέν Ἐρινύς εὐθύς ὁ μήτηρ συμμαχέω , ὁ δέ Ἀπόλλων ἀναβάλλω ὁ συμμαχία . καί ἀνθυποφορά εἰμί ὁ λέγω ὑπό Ὀρέστης ὁ θεῖος εἰμί τοιοῦτος φύσις : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.424.1
οὐ σοφός : οὐ σοφὸς διαρρήδην μοι ὀνειδίζων τῆς μητρὸς τὸ αἷμα , ἀληθὴς δέ . ἀληθὲς γὰρ διὰ τὸν φόνον ἀμύνεσθαι αὐτὸν τὰς Ἐρινύας : —
Lemmas: οὐ σοφός : οὐ σοφός διαρρήδην ἐγώ ὀνειδίζω ὁ μήτηρ ὁ αἷμα , ἀληθής δέ . ἀληθής γάρ διά ὁ φόνος ἀμύνω αὐτός ὁ Ερινύα : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.424.2
† ἄλλως : πρὸς ὃ κλαπεὶς ὁ Ὀρέστης εἰς κολακείαν αὐτοῦ προὔθετο τὸ οὐ σοφὸς , ἀληθὴς δ’ εἰς φίλους ἔφυς κακός . τοῦτο δὲ τὸ ἔπος ἐναντιοφανές ἐστιν . ἐναντιοφανῆ δὲ λέγεται τὰ ῥητὰ τὰ μὴ τῇ κειμένῃ φράσει συναρμοζόμενα , νοήματι δὲ ἢ συντάξει θεραπευόμενα . σκόπει γὰρ ὅτι πρὸς ὕβριν ἐστὶ τοῦ Μενελάου τὸ οὕτως εἰπεῖν οὐ σοφὸς ἔφυς , ἀληθὴς δὲ καὶ τέλειος κακὸς εἰς τοὺς φίλους καὶ ποῦ δέον τὸν ἱκέτην ὑβρίζειν τὸν ἱκετευόμενον . θεραπεύεται δὲ τὸ ἔπος τῇ συντάξει οὕτως · οὐ σοφὸς κακὸς εἰς φίλους ἔφυς , ἀληθὴς δὲ ἔφυς σοφός . τὸ δὲ νόημα τοιοῦτον · σοφὸς μὲν ἀληθὴς λέγεται ὁ ὄντως σοφός , σοφὸς δὲ κακὸς ὁ σοφιστὴς καὶ ἀπατεὼν καὶ πιθανολογούμενος . λέγει τοίνυν αὐτῷ κολακικῶς ὅτι ⟨ οὐκ ⟩ ἐσόφισάς με , ὦ Μενέλαε , εἰπόντα βραδὺ εἶναι τὸ θεῖον πρὸς συνασπισμὸν ἀντειπὼν ὡς ταχὺ μετῆλθόν σ’ αἷμα μη τέρος θεαί , σὺ δὲ ἀληθὴς εἶ σοφὸς , οὐ κακὸς σοφὸς εἰς φίλους , ἤγουν διὰ τῆς σοφιστείας καὶ πιθανότητος πλανήτης τῶν φίλων : —
Lemmas: † ἄλλως : πρός ὁ κλέπτω ὁ Ὀρέστης εἰς κολακεία αὐτός προθέω ὁ οὐ σοφός , ἀληθής δέ εἰς φίλος φύω κακός . οὗτος δέ ὁ ἔπος ἐναντιοφανής εἰμί . ἐναντιοφανής δέ λέγω ὁ ῥητός ὁ μή ὁ κεῖμαι φράσις συναρμόζω , νόημα δέ ἤ σύνταξις θεραπεύω . σκοπέω γάρ ὅτι πρός ὕβρις εἰμί ὁ Μενέλαος ὁ οὕτως λέγω οὐ σοφός φύω , ἀληθής δέ καί τέλειος κακός εἰς ὁ φίλος καί ποῦ δέω ὁ ἱκέτης ὑβρίζω ὁ ἱκετεύω . θεραπεύω δέ ὁ ἔπος ὁ σύνταξις οὕτως · οὐ σοφός κακός εἰς φίλος φύω , ἀληθής δέ φύω σοφός . ὁ δέ νόημα τοιοῦτος · σοφός μέν ἀληθής λέγω ὁ ὄντως σοφός , σοφός δέ κακός ὁ Σοφιστὴς καί ἀπατεών καί πιθανολογώ . λέγω τοίνυν αὐτός κολακικός ὅτι ⟨ οὐ ⟩ σοφίζω ἐγώ , ὦ Μενέλαος , λέγω βραδύς ἔρχομαι ὁ θεῖος πρός συνασπισμός ἀντιλέγω ὡς ταχύς μετέρχομαι σύ αἷμα μή τέρος θεός , σύ δέ ἀληθής εἰμί σοφός , οὐ κακός σοφός εἰς φίλος , ἤγουν διά ὁ σοφιστεία καί πιθανότης πλανήτης ὁ φίλος : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.424.3
ἀντὶ τοῦ ὑπάρχεις : —
Lemmas: ἀντί τίς ὑπάρχω : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.425.1
πατρὸς δὲ δὴ τί σ’ ὠφελεῖ τιμωρία : ἐν ἐρωτήσει ὁ λόγος ἀντὶ τοῦ · τὸ τῆς ἀναιρέσεως τοῦ πατρὸς τιμωρίαν σε λαμβάνοντα φονεῦσαι τὴν μητέρα τί δύναται συνάρασθαί σοι πρὸς τὸ μηδὲν παθεῖν ὡς φονέα . ἢ οὐ προέστη σου ὁ πατὴρ , ὥστε ἀποσοβῆσαι τὰς Ἐρινύας : —
Lemmas: πατήρ δέ δή τίς σύ ὠφελέω τιμωρία : ἐν ἐρώτησις ὁ λόγος ἀντί ὁ · ὁ ὁ ἀναίρεσις ὁ πατήρ τιμωρία σύ λαμβάνω φονεύω ὁ μήτηρ τίς δύναμαι συναίρω σύ πρός ὁ μηδείς πάσχω ὡς φονεύς . ἤ οὐ προίστημι σύ ὁ πατήρ , ὥστε ἀποσοβέω ὁ Ερινύα : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.425.2
οἱ Ἀττικοὶ προπαροξύνουσι · [ μόνον τοῦτο ] τιμώρια . τὸ δὲ ⟨ δη⟩τι σ’ ἄμεινον βαρύνειν · δὴ τί σ’ . —
Lemmas: ὁ Ἀττικός προπαροξύνω · [ μόνος οὗτος ] τιμωρία . ὁ δέ ⟨ δη⟩τι σύ ἀγαθός βαρύνω · δή τίς σύ . —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.427.1
τὰ πρὸς πόλιν δὲ πῶς ἔχεις : πονηρῶς πάλιν ἐρωτᾷ , ἵνα , εἰ μὲν εὐμενεῖς ἔχει τοὺς πολίτας , ἀφέξηται τοῦ ἐπιχειρήματος , εἰ δὲ ἐχθραίνοντας , ἐπιθέμενος κρατήσῃ : —
Lemmas: ὁ πρός πόλις δέ πῶς ἔχω : πονηρός πάλιν ἐρωτάω , ἵνα , εἰ μέν εὐμενής ἔχω ὁ πολίτης , ἀφέχω ὁ ἐπιχείρημα , εἰ δέ ἐχθραίνω , ἐπιτίθημι κρατέω : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.429.1
οὐδ’ ἥγνισαι σὸν αἷμα : νόμος γὰρ ἀποκαθαίρεσθαι τοὺς ἐμφύλιον φόνον πεπραχότας . ὁ δὲ νοῦς · οὐκ ἐκαθάρθης ἀπὸ τοῦ ὑπὸ σοῦ πεπραγμένου φόνου . ἢ σὸν αἷμα ἀντὶ τοῦ συγγενικὸν φόνον : —
Lemmas: οὐδέ ἁγνίζω σός αἷμα : νόμος γάρ ἀποκαθαίρω ὁ ἐμφύλιος φόνος πράσσω . ὁ δέ Νοῦς · οὐ καθαίρω ἀπό ὁ ὑπό σύ πράσσω φόνος . ἤ σός αἷμα ἀντί ὁ συγγενικός φόνος : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.431.1
ἀντὶ τοῦ φιλονεικοῦσιν ἐκβάλλειν σε τῆς γῆς σπουδάζοντες : —
Lemmas: ἀντί τίς φιλονεικέω ἐκβάλλω σύ ὁ γῆ σπουδάζω : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.431.2
ἐκδιώκουσιν [ ἐνήλλακται δὲ ἡ πτῶσις ] : —
Lemmas: ἐκδιώκω [ ἐναλλάσσω δέ ὁ πτῶσις ] : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.432.1
Οἴαξ τὸ Τροίας μῖσος : Ναυπλίου καὶ Κλυμένης τῆς Κατρέως ἐγένοντο Οἴαξ καὶ Παλαμήδης . ὁ δὲ Παλαμήδης ἀπελθὼν εἰς Τροίαν τὰ μέγιστα ὤνησε τὸν Ἑλληνικὸν λαόν . λιμωσσόντων γὰρ ἐν Αὐλίδι καὶ περὶ τὴν διανομὴν τοῦ σίτου δυσχεραινόντων τε καὶ στασιαζόντων , πρῶτον μὲν τὰ Φοινίκια διδάξας γράμματα αὐτοὺς ἴσην τε καὶ ἀνεπίληπτον τὴν διανομὴν ἐν τούτοις ἐπραγματεύσατο . ἔπειτα καὶ περὶ κύβους ἔτρεψεν αὐτῶν τὴν ὀλιγωρίαν καὶ μέτρα ἐξεῦρε καὶ ψῆφον ὥστε μέγα σχεῖν ὄνομα παρὰ τοῖς Ἕλλησιν . ἐπὶ τούτῳ δὲ φθονήσαντες οἱ περὶ Ἀγαμέμνονα καὶ Ὀδυσσέα καὶ Διομήδην τοιόνδε τι σκευωροῦσι κατ’ αὐτοῦ . λαβόντες γὰρ Φρύγα αἰχμάλωτον χρυσίον κομίζοντα Σαρπηδόνι ἠνάγκασαν γράψαι Φρυγίοις γράμμασι περὶ προδοσίας ὡς παρὰ Πριάμου πρὸς Παλαμήδην . καὶ τοῦτον μὲν φονεύουσι , θεράποντα δὲ Παλαμήδους πείθουσι χρήμασιν ἅμα τοῖς Τρωϊκοῖς χρήμασι καὶ τὸ γραφὲν πινάκιον ὑπὸ τὴν κλίνην θέσθαι Παλαμήδους . αὐτοὶ δὲ παρελθόντες προδοσίαν κατήγγελλον τοῦ ἥρωος καὶ φωραθῆναι τὴν σκηνὴν ἐκέλευον . εὑρεθέντος δὲ τοῦ πινακίου καὶ τῶν χρημάτων ὑπὸ τὴν κλίνην λίθοις φονεύεται Παλαμήδης . Ναύπλιος δὲ ἀκούσας ἧκεν εἰς Ἴλιον δικάσαι τὸν φόνον τοῦ παιδός . τῶν δὲ Ἑλλήνων κατολιγωρούντων αὐτοῦ πρὸς τὸ κεχαρισμένον τοῖς βασιλεῦσιν ἀποπλεύσας εἰς τὴν πατρίδα καὶ πυθόμενος ἀποπλεῖν τοὺς Ἕλληνας ἧκεν εἰς Εὔβοιαν καὶ χειμῶνα φυλάξας φρυκτωρίας ἧψε περὶ τὰς ἄκρας τῆς Εὐβοίας . οἱ δὲ εὐεπίβατον νομίσαντες τὸν τόπον προσορμίζονται καὶ ἐν ταῖς πέτραις ἀπόλλυνται : —
Lemmas: Οἴαξ ὁ Τροία μῖσος : Ναύπλιος καί Κλυμένης ὁ Κατρεύς γίνομαι Οἴαξ καί Παλαμήδης . ὁ δέ Παλαμήδης ἀπέρχομαι εἰς Τροία ὁ μέγας ὀνίνημι ὁ Ἑλληνικός λαός . λιμώσσω γάρ ἐν Αὐλίς καί περί ὁ διανομή ὁ σῖτος δυσχεραίνω τε καί στασιάζω , πρῶτος μέν ὁ φοινίκι διδάσκω γράμμα αὐτός ἴσος τε καί ἀνεπίληπτος ὁ διανομή ἐν οὗτος πραγματεύομαι . ἔπειτα καί περί κύβος τρέπω αὐτός ὁ ὀλιγωρία καί μέτρον ἐξευρίσκω καί ψῆφος ὥστε μέγας ἔχω ὄνομα παρά ὁ Ἕλλην . ἐπί οὗτος δέ φθονέω ὁ περί Ἀγαμέμνων καί Ὀδυσσεύς καί Διομήδης τοιόσδε τι σκευωρέω κατά αὐτός . λαμβάνω γάρ Φρύξ αἰχμάλωτος χρυσίον κομίζω Σαρπηδών ἀναγκάζω γράφω Φρύγιος γράμμα περί προδοσία ὡς παρά Πρίαμος πρός Παλαμήδης . καί οὗτος μέν φονεύω , θεράπων δέ Παλαμήδης πείθω χρῆμα ἅμα ὁ Τρωϊκός χρῆμα καί ὁ γράφω πινάκιον ὑπό ὁ κλίνη τίθημι Παλαμήδης . αὐτός δέ παρέρχομαι προδοσία καταγγέλλω ὁ ἥρως καί φωράω ὁ σκῆνος κελεύω . εὑρίσκω δέ ὁ πινάκιον καί ὁ χρῆμα ὑπό ὁ κλίνη λίθος φονεύω Παλαμήδης . Ναύπλιος δέ ἀκούω ἥκω εἰς Ἴλιον δικάζω ὁ φόνος ὁ παῖς . ὁ δέ Έλληνας κατολιγωρέω αὐτός πρός ὁ χαρίζω ὁ βασιλεύς ἀποπλέω εἰς ὁ πατρίς καί πυνθάνομαι ἀποπλέω ὁ Ἑλληνᾶς ἥκω εἰς Εὔβοια καί χειμών φυλάσσω φρυκτωρία ἕψω περί Τά ἄκρος ὁ Εὔβοια . ὁ δέ εὐεπίβατος νομίζω ὁ τόπος προσορμίζω καί ἐν ὁ πέτρα ἀπόλλυμι : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.432.2
ἄλλως : τὸν Παλαμήδους θάνατον οἱ μὲν ἐν Γεραιστῷ , οἱ δὲ ἐν Τενέδῳ , οἱ δὲ ἐν Κολωναῖς τῆς Τρῳάδος ὑποτίθενται . φασὶ δὲ αὐτὸν εὑρεῖν φρυκτωρίας καὶ μέτρα καὶ σταθμοὺς καὶ πεττοὺς καὶ γράμματα καὶ φυλακὰς καὶ ἀστραγάλους : —
Lemmas: ἄλλως : ὁ Παλαμήδης θάνατος ὁ μέν ἐν Γεραιστός , ὁ δέ ἐν Τένεδος , ὁ δέ ἐν Κολωναί ὁ Τρῳάς ὑποτίθημι . φημί δέ αὐτός εὑρίσκω φρυκτωρία καί μέτρον καί σταθμός καί πεσσός καί γράμμα καί φυλακή καί ἀστράγαλος : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.432.3
ἀντὶ τοῦ ⟨ τὸ ⟩ ἐπὶ Τροίας μῖσος τοῦ πατρὸς ἀναφέρων εἰς ἐμέ . ἐνήλλακται ἡ πτῶσις : —
Lemmas: ἀντί ὁ ⟨ ὁ ⟩ ἐπί Τροία μῖσος ὁ πατήρ ἀναφέρω εἰς ἐγώ . ἐναλλάσσω ὁ πτῶσις : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.434.1
διὰ τριῶν δ’ ἀπόλλυμαι : πρῶτον τῶν πολιτῶν , δεύτερον Οἴακος . διὸ ἐπάγει τίς ἄλλος , ἵνα πληρώσῃ τοὺς τρεῖς . τινὲς δὲ τριῶν φασι τῶν Ἐρινύων . προεῖπε γὰρ ἔδοξ’ ἰδεῖν τρεῖς νυκτὶ προσφερεῖς κόρας . τινὲς δέ φασι τῆς συνέσεως . τῆς λύπης καὶ τῆς μανίας . ἐν δὲ τοῖς Καλλιστράτου γέγραπται · ἐπιζητήσειεν ἄν τις πῶς διὰ τριῶν εἴρηκεν , εἰ μὴ διὰ τὸ Ἀγαμέμνονα καὶ Διομήδην καὶ Ὀδυσσέα μετασχεῖν τοῦ φόνου Παλαμήδους : —
Lemmas: διά τρεῖς δέ ἀπόλλυμι : πρῶτος ὁ πολίτης , δεύτερος Οἴαξ . διό ἐπάγω τίς ἄλλος , ἵνα πληρόω ὁ τρεῖς . τις δέ τρεῖς φημί ὁ Ἐρινύς . προλέγω γάρ δοκέω ὁράω τρεῖς νύξ προσφερής κόρη . τις δέ φημί ὁ σύνεσις . ὁ λύπη καί ὁ μανία . ἐν δέ ὁ Καλλίστρατος γράφω · ἐπιζητέω ἄν τις πῶς διά τρεῖς λέγω , εἰ μή διά ὁ Ἀγαμέμνων καί Διομήδης καί Ὀδυσσεύς μετέχω ὁ φόνος Παλαμήδης : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.434.2
ἀντὶ τοῦ διὰ πολλῶν : —
Lemmas: ἀντί ὁ διά πολύς : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.437.1
πάλιν φιλοπράγμονος ὁ Μενέλαος παραγυμνοῖ τὸ ἦθος φροντίζων περὶ τῆς βασιλείας : —
Lemmas: πάλιν φιλοπράγμων ὁ Μενέλαος παραγυμνόω ὁ ἦθος φροντίζω περί ὁ βασίλεια : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.438.1
τὸ οἵτινες οὐ πρὸς τὴν πόλιν , ἀλλὰ πρὸς τοὺς ἐν τῇ πόλει : —
Lemmas: ὁ ὅστις οὐ πρός ὁ πόλις , ἀλλά πρός ὁ ἐν ὁ πόλις : —
scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.439.1
τί δρῶντες : εἰπέ μοι σαφῶς ὃ ἔχεις εἰπεῖν · τί δρῶντες οὐκ ἐῶσί σε ζῆν . οὐ γὰρ αἰτιῶδες νῦν τὸ ὅτι , ἀλλὰ ἀντὶ τοῦ τί Ἀττικῶς : —
Lemmas: τίς δράω : λέγω ἐγώ σαφής ὁ ἔχω λέγω · τίς δράω οὐ ἐάω σύ ζάω . οὐ γάρ αἰτιώδης νῦν ὁ ὅτι , ἀλλά ἀντί ὁ τίς Ἀττικός : —