scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Or.414.3
† ἄλλως : ὅρα τὸ εὐφυὲς τοῦ ποιητοῦ , πῶς δι’ ἀμφοτέρων τῶν προσώπων τούτων , τοῦ Ὀρέστου καὶ τοῦ Μενελάου , τὰς ἐναντίας τῶν ἀνθρώπων δόξας ὑποδηλοῖ . ἐπεὶ γὰρ οἱ μὲν τῶν ἀνθρώπων λέγουσι τιμωρεῖν τὸ θεῖον τοῖς πάσχουσιν , οἱ δ’ ἀδιαφοροῦσι , διὰ μὲν τοῦ Ὀρέστου τὸ βοηθεῖσθαι παρὰ τοῦ θείου τοὺς κάμνοντας συνίστησι , διὰ δὲ τοῦ Μενελάου σοφιστικῶς ἀπαγορεύει . ἐκεῖθεν δὲ τὴν ὑφὴν τοῦ λόγου προὐκατεσκεύασεν . εἰπόντος γὰρ τοῦ Μενελάου ἀπὸ τοῦ οἶδα μὲν αὐτὰς , ὀνομάσαι δ’ οὐ βούλομαι καὶ καθεξῆς , τοῦ Ὀρέστου εἰς μομφὴν τῶν Εὐμενίδων κινηθέντος ὁ Μενέλαος τρόπον τινὰ τοῦτον ἀπεστρέψατο εἰπὼν αὗταί σε βακχεύουσι συγγενεῖ φόνῳ , δηλονότι ἃς κατευτελίζεις καὶ οὐ θέλεις καλεῖσθαι Εὐμενίδας λέγων εὐπαίδευτα δ’ ἀποτρέπου λέγειν , ἤτοι ἀπόφευγε τὸ προστιθέμενον αὐταῖς ὄνομα , τὸ Εὐμενίδες , παρὰ τῶν εὖ πεπαιδευμένων καὶ σοφῶν λέγειν καὶ λέγε δήπουθεν τὸ οἰκεῖον αὐταῖς ὄνομα ἤγουν αἱ ἀλάστορες , αἱ Τελχῖνες , αἱ φονεύτριαι . πρὸς τὸ βακχεύουσιν ὁ Ὀρέστης ἐπιτατικῶς εἶπε τὸ οἴμοι διωγμῶν οἷς ἐλαύνομαι τάλας , ὁ δ’ ἀντεῖπεν οὐ δεινὰ πάσχειν δεινὰ τοὺς εἰργασμένους ἤγουν μὴ τὰς θεὰς μέμφου , ἑαυτὸν δὲ τὸν αἴτιον τοῦ πάσχειν τὰ δεινὰ ὡς δεινὰ ἐργασάμενον . εἶτα ἐκείνου φεύγοντος τὴν πρᾶξιν καὶ πρὸς τὸν Φοῖβον ταύτην ἀναφέροντος ὁ Μενέλαος ἀπεστρέψατο μὴ εἶναι λέγων τὸ θεῖον ἀμαθὲς τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ δικαίου . ἐκείνου δὲ ἐπιμείναντος τῇ ἐνστάσει καὶ λέξαντος ὅτι δουλεύομεν τοῖς θεοῖς , ἤτοι ποιοῦμεν ἃ παρ’ αὐτῶν κελευόμεθα κἂν μὴ λίαν ἐπιστάμεθα τί πρᾶγμά εἰσιν οἱ θεοί , ὁ Μενέλαος τὸν οἰκεῖον βουλόμενος συστῆσαι λόγον ὅτι οὐκ ἐκ θεοῦ ἐκεῖνο , ἀλλ’ ἐκ θυμοῦ τὸ πραχθέν , φησὶν ὅτι πάντως ἂν ἐβοήθησέ σοι ὁ θεὸς , εἴπερ καὶ προσέταξεν . ὡς δ’ εἶπεν ἐκεῖνος μέλλει τὸ θεῖον , ἤτοι βραδύνει ἐν ταῖς ἀντιδόσεσι ταῖς φαύλαις τε καὶ ταῖς ἀγαθαῖς ὡς ὂν φύσει τοιοῦτον , σοφιστικῶς ἐκεῖνος ἐπήγαγε τὸ ὡς ταχὺ μετῆλθόν σ’ αἷμα μητρὸς αἱ θεαί , ἤτοι ἀπῄτησαν . ἔκλεψε δ’ αὐτὸν διὰ τῆς μέσης ἐρωτήσεως τῆς πόσον χρόνον δὲ μητρὸς οἴχονται πνοαί . ἀποκριθέντος ἐκείνου τὸ πόσον τοῦ καιροῦ , ἀνεῖλεν ἐκεῖ τὸ μέλλει τὸ θεῖον διὰ τοῦ ὡς ταχὺ μετῆλθόν σ’ αἷμα μητρός : —
Lemmas: † ἄλλως : ὁράω ὁ εὐφυής ὁ ποιητής , πῶς διά ἀμφότερος ὁ πρόσωπον οὗτος , ὁ Ὀρέστης καί ὁ Μενέλαος , ὁ ἐναντίος ὁ ἄνθρωπος δόξα ὑποδηλόω . ἐπεί γάρ ὁ μέν ὁ ἄνθρωπος λέγω τιμωρέω ὁ θεῖος ὁ πάσχω , ὁ δέ ἀδιαφορέω , διά μέν ὁ Ὀρέστης ὁ βοηθέω παρά ὁ θεῖος ὁ κάμνω συνίστημι , διά δέ ὁ Μενέλαος σοφιστικός ἀπαγορεύω . ἐκεῖθεν δέ ὁ ὑφή ὁ λόγος προκατασκευάζω . λέγω γάρ ὁ Μενέλαος ἀπό ὁ οἶδα μέν αὐτός , ὀνομάζω δέ οὐ βούλομαι καί καθεξῆς , ὁ Ὀρέστης εἰς μομφή ὁ Εὐμενίς κινέω ὁ Μενέλαος τρόπος τις οὗτος ἀποστρέφω λέγω αὐτός σύ βακχεύω συγγενής φόνος , δηλονότι ὅς κατευτελίζω καί οὐ θέλω καλέω Εὐμενίς λέγω εὐπαίδευτος δέ ἀποτρέπω λέγω , ἤτοι ἀποφεύγω ὁ προστίθημι αὐτός ὄνομα , ὁ Εὐμενίς , παρά ὁ εὖ παιδεύω καί σοφός λέγω καί λέγω δήπουθεν ὁ οἰκεῖος αὐτός ὄνομα ἤγουν ὁ ἀλάστωρ , ὁ Τελχίν , ὁ φονεύτρια . πρός ὁ βακχεύω ὁ Ὀρέστης ἐπιτατικός λέγω ὁ οἴμοι διωγμός ὅς ἐλαύνω τάλας , ὁ δέ ἀντιλέγω οὐ δεινός πάσχω δεινός ὁ ἐργάζομαι ἤγουν μή ὁ θεά μέμφομαι , ἑαυτοῦ δέ ὁ αἴτιος ὁ πάσχω ὁ δεινός ὡς δεινός ἐργάζομαι . εἶτα ἐκεῖνος φεύγω ὁ πρᾶξις καί πρός ὁ Φοῖβος οὗτος ἀναφέρω ὁ Μενέλαος ἀποστρέφω μή ἔρχομαι λέγω ὁ θεῖος ἀμαθής ὁ καλός καί ὁ δίκαιος . ἐκεῖνος δέ ἐπιμένω ὁ ἔνστασις καί λέγω ὅτι δουλεύω ὁ θεός , ἤτοι ποιέω ὅς παρά αὐτός κελεύω κἀν μή λίαν ἐπίσταμαι τίς πρᾶγμα εἰμί ὁ θεός , ὁ Μενέλαος ὁ οἰκεῖος βούλομαι συνίστημι λόγος ὅτι οὐ ἐκ θεός ἐκεῖνος , ἀλλά ἐκ θυμός ὁ πράσσω , φημί ὅτι πάντως ἄν βοηθέω σύ ὁ θεός , εἴπερ καί προστάσσω . ὡς δέ λέγω ἐκεῖνος μέλλω ὁ θεῖος , ἤτοι βραδύνω ἐν ὁ ἀντίδοσις ὁ φαῦλος τε καί ὁ ἀγαθός ὡς εἰμί φύσις τοιοῦτος , σοφιστικός ἐκεῖνος ἐπάγω ὁ ὡς ταχύς μετέρχομαι σύ αἷμα μήτηρ ὁ θεός , ἤτοι ἀπαιτέω . κλέπτω δέ αὐτός διά ὁ μέσος ἐρώτησις ὁ πόσος χρόνος δέ μήτηρ οἴχομαι πνοή . ἀποκρίνω ἐκεῖνος ὁ πόσος ὁ καιρός , ἀναιρέω ἐκεῖ ὁ μέλλω ὁ θεῖος διά ὁ ὡς ταχύς μετέρχομαι σύ αἷμα μήτηρ : —