scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera arg_Ph.1.1
Ἐτεοκλῆς παραλαβὼν τὴν Θηβῶν βασιλείαν ἀποστερεῖ τοῦ μέρους τὸν ἀδελφὸν Πολυνείκην . φυγὰς δὲ εἰς Ἄργος ἐκεῖνος παραγενόμενος ἔγημε τὴν θυγατέρα τοῦ βασιλέως Ἀδράστου κατελθεῖν εἰς τὴν πατρίδα φιλοτιμούμενος καὶ πείσας τὸν πενθερὸν συνήθροισεν ἀξιόχρεων στρατὸν ἐπὶ Θήβας κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ . ἡ δὲ μήτηρ Ἰοκάστη ἔπεισεν αὐτὸν ὑπόσπονδον εἰσελθεῖν εἰς τὴν πόλιν καὶ διαλεχθῆναι πρότερον πρὸς τὸν ἀδελφὸν περὶ τῆς ἀρχῆς . δεινοπροσωπήσαντος δὲ ὑπὸ τῆς τυραννίδος τοῦ Ἐτεοκλέους ἡ μὲν Ἰοκάστη συναγαγεῖν τὰ τέκνα εἰς φιλίαν οὐκ ἠδύνατο , Πολυνείκης δὲ ὡς πρὸς πολέμιον λοιπὸν παραταξόμενος ἀνεχώρησε τῆς πόλεως . ἔχρησε δὲ ὁ Τειρεσίας νίκην ἔσεσθαι τοῖς Θηβαίοις , ἐὰν ὁ παῖς Κρέοντος Μενοικεὺς σφάγιον Ἄρει γένηται . ὁ μὲν οὖν Κρέων ἠρνήσατο ἐπιδοῦναι τῇ πόλει τὸν παῖδα , ὁ δὲ νεανίσκος ἐβούλετο καίτοι τοῦ πατρὸς αὐτῷ φυγὴν μετὰ χρημάτων διδόντος ἑαυτὸν ἀποσφάξαι καὶ δὴ καὶ ἔπραξε . Θηβαῖοι δὲ τοὺς ἡγεμόνας τῶν Ἀργείων ἔσφαξαν · Ἐτεοκλῆς δὲ καὶ Πολυνείκης μονομαχήσαντες ἀνεῖλον ἀλλήλους . ἡ μὲν οὖν μήτηρ αὐτῶν εὑροῦσα νεκροὺς τοὺς υἱοὺς ἔσφαξεν ἑαυτὴν , ὁ δὲ ταύτης ἀδελφὸς Κρέων παρέλαβε τὴν βασιλείαν , οἱ δὲ Ἀργεῖοι νικηθέντες τῆς μάχης ἀνεχώρησαν . Κρέων δὲ δυσχερῶς φέρων τοὺς μὲν ὑπὸ τῇ Καδμείᾳ τῶν πολεμίων πεσόντας οὐκ ἔδωκεν εἰς ταφὴν , Πολυνείκην δὲ ἀκήδευτον ἔρριψεν , 0ἰδίπουν δὲ φυγάδα τῆς πατρῴας ἀπέπεμψεν , ἐφ’ ὦν μὲν οὐ φυλάξας τὸν ἀνθρώπινον νόμον , ἐφ’ ὧν δὲ τὴν ὀργὴν λογοποιήσας οὐδὲ παρὰ τὴν δυστυχίαν ἐλεήσας : — περιπαθεῖς ἄγαν αἱ Φοίνισσαι τῇ τραγῳδίᾳ . ἀπώλετο γὰρ ὁ Κρέοντος υἱὸς ἀπὸ τοῦ τείχους ὑπὲρ τῆς πόλεως ἀποθανών , ἀπέθανον δὲ καὶ οἱ δύο ἀδελφοὶ ὑπ’ ἀλλήλων , καὶ Ἰοκάστη ἡ μήτηρ ἀνεῖλεν ἑαυτὴν ἐπὶ τοῖς παισὶ , καὶ οἱ ἐπὶ Θήβας στρατευσάμενοι Ἀργεῖοι ἀπώλοντο , καὶ ἄταφος Πολυνείκης πρόκειται , καὶ ὁ Οἰδίπους τῆς πατρίδος ἐκβάλλεται καὶ σὺν αὐτῷ ἡ θυγάτηρ Ἀντιγόνη . ἔστι δὲ τὸ δρᾶμα καὶ πολυπρόσωπον καὶ γνωμῶν μεστὸν πολλῶν τε καὶ καλῶν : — τὸ δρᾶμά ἐστι μὲν ταῖς σκηνικαῖς ὄψεσι καλόν , ἔστι δὲ καὶ παραπληρωματικόν · ἥ τε ἀπὸ τῶν τειχέων Ἀντιγόνη θεωροῦσα μέρος οὐκ ἔστι δράματος , καὶ ⟨ ὁ ⟩ ὑπόσπονδος Πολυνείκης οὐδενὸς ἕνεκα παραγίνεται , ὅ τε ἐπὶ πᾶσι μετ’ ᾠδῆς ἀδολέσχου φυγαδευόμενος Οἰδίπους προσέρραπται διὰ κενῆς : — χρησμός : Λάιε Λαβδακίδη , παίδων γένος ὄλβιον αἰτεῖς · τέξεις μὲν φίλον υἱόν · ἀτὰρ τόδε σοι μόρος ἔσται , παιδὸς ἑοῦ χείρεσσι λιπεῖν βίον · ὣς γὰρ ἔνευσε Ζεὺς Κρονίδης Πέλοπος στυγεραῖς ἀραῖσι πιθήσας , οὗ φίλον ἥρπασας υἱόν · ὁ δ’ ηὔξατό σοι τάδε πάντα : — τὸ τῆς Σφιγγὸς αἴνιγμα : ἔστι δίπουν ἐπὶ γῆς καὶ τετράπον , οὗ μία φωνή , καὶ τρίπον · ἀλλάσσει δὲ φυὴν μόνον ὅσσ’ ἐπὶ γαῖαν ἑρπετὰ γίνονται ἀνά τ’ αἰθέρα καὶ κατὰ πόντον . ἀλλ’ ὁπόταν πλεόνεσσιν ἐρειδόμενον ποσὶ βαίνῃ , ἔνθα μένος γυίοισιν ἀφαυρότατον πέλει αὐτοῦ : — Λάιος ἀπὸ Θηβῶν παραγενόμενος κατὰ τὴν ὁδὸν ἐθεάσατο Χρύσιππον τὸν υἱὸν τοῦ Πέλοπος . τούτου ἐρασθεὶς ἠξίου αὐτὸν παραγενέσθαι εἰς Θήβας σὺν αὑτῷ . τοῦ δὲ μὴ τοῦτο ποιῆσαι βουληθέντος ἥρπασεν αὐτὸν ὁ Λάιος λάθρα τοῦ ἑαυτοῦ πατρός . ἐπὶ πολὺ δὲ αὐτοῦ θρηνοῦντος διὰ τὴν τοῦ παιδὸς ἀπώλειαν ὕστερον ἔμαθε καὶ μαθὼν κατηράσατο τῷ αὐτὸν ἀνελόντι μὴ παιδοποιῆσαι · εἰ δὲ τοῦτο γένηται , ὑπὸ τοῦ τικτομένου ἀναιρεθῆναι : — Ἀριστοφάνους : * * ἐπιστρατεία τοῦ Πολυνείκους μετὰ τῶν Ἀργείων ἐπὶ Θήβας καὶ ἀπώλεια τῶν ἀδελφῶν Πολυνείκους καὶ Ἐτεοκλέους καὶ θάνατος Ἰοκάστης . ἡ μυθοποιία κεῖται παρ’ Αἰσχύλῳ ἐν Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας πλὴν τῆς Ἰοκάστης . † ἐπὶ Ναυσικράτους ἄρχοντος ** δεύτερος Εὐριπίδης * * καθῆκε διδασκαλίαν † περὶ τούτου καὶ γὰρ ταῦτα ὁ Οἰνόμαος καὶ Χρύσιππος † καὶ σῴζεται . ὁ χορὸς συνέστηκεν ἐκ Φοινισσῶν γυναικῶν , προλογίζει δὲ Ἰοκάστη : —
Lemmas: Ἐτεοκλῆς παραλαμβάνω ὁ Θῆβαι βασίλειος ἀποστερέω ὁ μέρος ὁ ἀδελφός Πολυνείκης . φυγάς δέ εἰς Ἄργος ἐκεῖνος παραγίνομαι γαμέω ὁ θυγάτηρ ὁ βασιλεύς Ἄδραστος κατέρχομαι εἰς ὁ πατρίς φιλοτιμέομαι καί πείθω ὁ πενθερός συναθροίζω ἀξιόχρεως στρατός ἐπί Θῆβαι κατά ὁ ἀδελφός . ὁ δέ μήτηρ Ἰοκάστη πείθω αὐτός ὑπόσπονδος εἰσέρχομαι εἰς ὁ πόλις καί διαλέγω πρότερος πρός ὁ ἀδελφός περί ὁ ἀρχή . δεινοπροσωπέω δέ ὑπό ὁ τυραννίς ὁ Ἐτεοκλῆς ὁ μέν Ἰοκάστη συνάγω ὁ τέκνον εἰς φίλιος οὐ δύναμαι , Πολυνείκης δέ ὡς πρός πολέμιος λοιπός παρατάσσω ἀναχωρέω ὁ πόλις . χράω δέ ὁ Τειρεσίας νίκη εἰμί ὁ Θηβαῖος , ἐάν ὁ παῖς Κρέων Μενοικεύς σφάγιον Ἄρης γίγνομαι . ὁ μέν οὖν Κρέων ἀρνέομαι ἐπιδίδωμι ὁ πόλις ὁ παῖς , ὁ δέ νεανίσκος βούλομαι καίτοι ὁ πατήρ αὐτός φυγή μετά χρῆμα δίδωμι ἑαυτοῦ ἀποσφάζω καί δή καί πράσσω . Θηβαῖος δέ ὁ ηγεμόνας ὁ Ἀργεῖος σφάζω · Ἐτεοκλῆς δέ καί Πολυνείκης μονομαχέω ἀναιρέω ἀλλήλων . ὁ μέν οὖν μήτηρ αὐτός εὑρίσκω νεκρός ὁ υἱός σφάζω ἑαυτοῦ , ὁ δέ οὗτος ἀδελφός Κρέων παραλαμβάνω ὁ βασίλειος , ὁ δέ Ἀργεῖος νικάω ὁ μάχη ἀναχωρέω . Κρέων δέ δυσχερής φέρω ὁ μέν ὑπό ὁ Καδμεῖος ὁ πολέμιος πίπτω οὐ δίδωμι εἰς ταφή , Πολυνείκης δέ ἀκήδευτος ῥίπτω , 0ιδιποω δέ φυγάς ὁ πατρῷος ἀποπέμπω , ἐπί ὅς μέν οὐ φυλάσσω ὁ ἀνθρώπινος νόμος , ἐπί ὅς δέ ὁ ὀργή λογοποιέω οὐδέ παρά ὁ δυστυχία ἐλεέω : — περιπαθής ἄγαν ὁ Φοῖνιξ ὁ τραγῳδία . ἀπόλλυμι γάρ ὁ Κρέων γιός ἀπό ὁ τεῖχος ὑπέρ ὁ πόλις ἀποθνῄσκω , ἀποθνῄσκω δέ καί ὁ δύο ἀδελφός ὑπό ἀλλήλων , καί Ἰοκάστη ὁ μήτηρ ἀναιρέω ἑαυτοῦ ἐπί ὁ παῖς , καί ὁ ἐπί Θῆβαι στρατεύω Ἀργεῖος ἀπόλλυμι , καί ἄταφος Πολυνείκης πρόκειμαι , καί ὁ Οἰδίπους ὁ πατρίς ἐκβάλλω καί σύν αὐτός ὁ θυγάτηρ Ἀντιγόνη . εἰμί δέ ὁ δρᾶμα καί πολυπρόσωπος καί γνώμη μεστός πολύς τε καί καλός : — ὁ δρᾶμα εἰμί μέν ὁ σκηνικός ὄψις καλός , εἰμί δέ καί παραπληρωματικός · ὁ τε ἀπό ὁ τεῖχος Ἀντιγόνη θεωρέω μέρος οὐ εἰμί δρᾶμα , καί ⟨ ὁ ⟩ ὑπόσπονδος Πολυνείκης οὐδείς ἕνεκα παραγίγνομαι , ὁ τε ἐπί πᾶς μετά ἀοιδή ἀδολέσχης φυγαδεύω Οἰδίπους προσράπτω διά κενός : — χρησμός : Λάιος Λαβδακίδης , παῖς γένος ὄλβιος αἰτέω · τίκτω μέν φίλος υἱός · ἀτάρ ὅδε σύ μόρος εἰμί , παῖς ἑός χείρ λείπω βίος · ὡς γάρ νέος Ζεύς Κρονίδης Πέλοψ στυγερός ἀρή πείθω , ὅς φίλος ἁρπάζω υἱός · ὁ δέ εὔχομαι σύ ὅδε πᾶς : — ὁ ὁ Σφίγξ αἴνιγμα : εἰμί δίπους ἐπί γῆ καί τετράπος , ὅς εἷς φωνή , καί τρίπον · ἀλλάσσω δέ φυή μόνος ὅσος ἐπί γαῖα ἑρπετόν γίγνομαι ἀνά τε αἰθήρ καί κατά πόντος . ἀλλά ὁπόταν πολύς ἐρείδω πούς βαίνω , ἔνθα μένος γυῖον ἀφαυρός πέλω αὐτός : — Λάιος ἀπό Θῆβαι παραγίνομαι κατά ὁ ὁδός θεάομαι Χρύσιππος ὁ υἱός ὁ Πέλοψ . οὗτος ἔραμαι ἀξιόω αὐτός παραγίγνομαι εἰς Θῆβαι σύν ἑαυτοῦ . ὁ δέ μή οὗτος ποιέω βούλομαι ἁρπάζω αὐτός ὁ Λάιος λάθρῃ ὁ ἑαυτοῦ πατέρας . ἐπί πολύς δέ αὐτός θρηνέω διά ὁ ὁ παῖς ἀπώλεια ὕστερον μανθάνω καί μανθάνω καταράομαι ὁ αὐτός ἀναιρέω μή παιδοποιέω · εἰ δέ οὗτος γίγνομαι , ὑπό ὁ τίκτω ἀναιρέω : — Ἀριστοφάνης : * * ἐπιστρατεία ὁ Πολυνείκης μετά ὁ Ἀργεῖος ἐπί Θῆβαι καί ἀπώλεια ὁ ἀδελφός Πολυνείκης καί Ἐτεοκλῆς καί θάνατος Ἰοκάστη . ὁ μυθοποιία κεῖμαι παρά Αἰσχύλος ἐν ἑπτά ἐπί Θῆβαι πλήν ὁ Ἰοκάστη . † ἐπί Ναυσικράτης ἄρχων ** δεύτερος Εὐριπίδης * * καθίημι διδασκαλία † περί οὗτος καί γάρ οὗτος ὁ Οἰνόμαος καί Χρύσιππος † καί σῴζω . ὁ χορός συνίστημι ἐκ Φοῖνιξ γυνή , προλογίζω δέ Ἰοκάστη : —