scholia-in-euripidem.scholia-in-euripidem-scholia-vetera sch_Ph.1760.1
ὃς μόνος Σφιγγὸς κατέσχον : ἱστορεῖ Πείσανδρος ὅτι κατὰ χόλον τῆς Ἥρας ἐπέμφθη ἡ Σφὶγξ τοῖς Θηβαίοις ἀπὸ τῶν ἐσχάτων μερῶν τῆς Αἰθιοπίας , ὅτι τὸν Λάιον ἀσεβήσαντα εἰς τὸν παράνομον ἔρωτα τοῦ Χρυσίππου , ὃν ἥρπασεν ἀπὸ τῆς Πίσης , οὐκ ἐτιμωρήσαντο . ἦν δὲ ἡ Σφὶγξ , ὥσπερ γράφεται , τὴν οὐρὰν ἔχουσα δρακαίνης · ἀναρπάζουσα δὲ μικροὺς καὶ μεγάλους κατήσθιεν , ἐν οἷς καὶ Αἵμονα τὸν Κρέοντος παῖδα καὶ Ἵππιον τὸν Εὐρυνόμου τοῦ τοῖς Κενταύροις μαχεσαμένου . ἦσαν δὲ Εὐρύνομος καὶ Ἠιονεὺς υἱοὶ Μάγνητος τοῦ Αἰολίδου καὶ Φυλοδίκης . ὁ μὲν οὖν Ἵππιος καὶ ξένος ὢν ὑπὸ τῆς Σφιγγὸς ἀνῃρέθη , ὁ δὲ Ἠιονεὺς ὑπὸ τοῦ Οἰνομάου , ὃν τρόπον καὶ οἱ ἄλλοι μνηστῆρες . πρῶτος δὲ ὁ Λάιος τὸν ἀθέμιτον ἔρωτα τοῦτον ἔσχεν . ὁ δὲ Χρύσιππος ὑπὸ αἰσχύνης ἑαυτὸν διεχρήσατο τῷ ξίφει . τότε μὲν οὖν ὁ Τειρεσίας ὡς μάντις εἰδὼς ὅτι θεοστυγὴς ἦν ὁ Λάιος , ἀπέτρεπεν αὐτὸν τῆς ἐπὶ τὸν Ἀπόλλωνα ὁδοῦ , τῇ δὲ Ἥρᾳ μᾶλλον τῇ γαμοστόλῳ θεᾷ θύειν ἱερά . ὁ δὲ αὐτὸν ἐξεφαύλιζεν . ἀπελθὼν τοίνυν ἐφονεύθη ἐν τῇ σχιστῇ ὁδῷ αὐτὸς καὶ ὁ ἡνίοχος αὐτοῦ , ἐπειδὴ ἔτυψε τῇ μάστιγι τὸν Οἰδίποδα . κτείνας δὲ αὐτοὺς ἔθαψε παραυτίκα σὺν τοῖς ἱματίοις ἀποσπάσας τὸν ζωστῆρα καὶ τὸ ξίφος τοῦ Λαΐου καὶ φορῶν · τὸ δὲ ἅρμα ὑποστρέψας ἔδωκε τῷ Πολύβῳ , εἶτα ἔγημε τὴν μητέρα λύσας τὸ αἴνιγμα . μετὰ ταῦτα δὲ θυσίας τινὰς ἐπιτελέσας ἐν τῷ Κιθαιρῶνι κατήρχετο ἔχων καὶ τὴν Ἰοκάστην ἐν τοῖς ὀχήμασι . καὶ γινομένων αὐτῶν περὶ τὸν τόπον ἐκεῖνον τῆς σχιστῆς ὁδοῦ ὑπομνησθεὶς ἐδείκνυε τῇ Ἰοκάστῃ τὸν τόπον καὶ τὸ πρᾶγμα διηγήσατο καὶ τὸν ζωστῆρα ἔδειξεν . ἡ δὲ δεινῶς φέρουσα ὅμως ἐσιώπα · ἠγνόει γὰρ υἱὸν ὄντα . καὶ μετὰ ταῦτα ἧλθέ τις γέρων ἱπποβουκόλος ἀπὸ Σικυῶνος , ὃς εἶπεν αὐτῷ τὸ πᾶν ὅπως τε αὐτὸν εὗρε καὶ ἀνείλετο καὶ τῇ Μερόπῃ δέδωκε , καὶ ἅμα τὰ σπάργανα αὐτῷ ἐδείκνυε καὶ τὰ κέντρα ἀπῄτει τε αὐτὸν τὰ ζωάγρια · καὶ οὕτως ἐγνώσθη τὸ ὅλον . φασὶ δὲ ὅτι μετὰ τὸν θάνατον τῆς Ἰοκάστης καὶ τὴν αὐτοῦ τύφλωσιν ἔγημεν Εὐρυγάνην παρθένον , ἐξ ἧς αὐτῷ γεγόνασιν οἱ τέσσαρες παῖδες . ταῦτά φησι Πείσανδρος : —
Lemmas: ὅς μόνος Σφίγξ κατέχω : ἱστορέω Πείσανδρος ὅτι κατά χόλος ὁ Ἥρα πέμπω ὁ Σφίγξ ὁ Θηβαῖος ἀπό ὁ ἔσχατος Μέρα ὁ Αἰθιοπία , ὅτι ὁ Λαΐος ἀσεβέω εἰς ὁ παράνομος ἔρως ὁ Χρύσιππος , ὅς ἁρπάζω ἀπό ὁ Πῖσα , οὐ τιμωρέω . εἰμί δέ ὁ Σφίγξ , ὥσπερ γράφω , ὁ οὐρά ἔχω δράκαινα · ἀναρπάζω δέ μικρός καί μέγας κατεσθίω , ἐν ὅς καί Αἵμων ὁ Κρέων παῖς καί Ἵππιος ὁ Εὐρύνομος ὁ ὁ Κένταυρος μάχομαι . ἥδω δέ Εὐρύνομος καί Ἠιονεύς υἱός Μάγνης ὁ Αἰολίδης καί Φυλοδίκη . ὁ μέν οὖν Ἵππιος καί ξένος εἰμί ὑπό ὁ Σφίγξ ἀναιρέω , ὁ δέ Ἠιονεύς ὑπό ὁ Οἰνόμαος , ὅς τρόπος καί ὁ ἄλλος μνηστήρ . πρῶτος δέ ὁ Λάιος ὁ ἀθέμιτος ἔρως οὗτος ἔχω . ὁ δέ Χρύσιππος ὑπό αἰσχύνη ἑαυτοῦ διαχράω ὁ ξίφος . τότε μέν οὖν ὁ Τειρεσίας ὡς μάντις οἶδα ὅτι θεοστυγής εἰμί ὁ Λάιος , ἀποτρέπω αὐτός ὁ ἐπί ὁ Ἀπόλλων ὁδός , ὁ δέ Ἥρα μᾶλλον ὁ γαμοστολέω θεός θύω ἱερός . ὁ δέ αὐτός ἐκφαυλίζω . ἀπέρχομαι τοίνυν φονεύω ἐν ὁ σχιστός οὐδός αὐτός καί ὁ ἡνίοχος αὐτός , ἐπεί τύπτω ὁ μάστιξ ὁ Οἰδίπους . κτείνω δέ αὐτός θάπτω παραυτίκα σύν ὁ ἱμάτιον ἀποσπάω ὁ ζωστήρ καί ὁ ξίφος ὁ Λάϊος καί φορέω · ὁ δέ ἅρμα ὑποστρέφω δίδωμι ὁ Πόλυβος , εἶτα γαμέω ὁ μήτηρ λύω ὁ αἴνιγμα . μετά οὗτος δέ θυσία τις ἐπιτελέω ἐν ὁ Κιθαιρών κατάρχω ἔχω καί ὁ Ἰοκάστη ἐν ὁ ὄχημα . καί γίγνομαι αὐτός περί ὁ τόπος ἐκεῖνος ὁ σχιστός ὁδός ὑπομιμνῄσκω δείκνυμι ὁ Ἰοκάστη ὁ τόπος καί ὁ πρᾶγμα διηγέομαι καί ὁ ζωστήρ δείκνυμι . ὁ δέ δεινός φέρω ὅμως σιωπάω · ἀγνοέω γάρ υἱός εἰμί . καί μετά οὗτος ἔρχομαι τις γέρων ἱπποβουκόλος ἀπό Σικυών , ὅς λέγω αὐτός ὁ πᾶς ὅπως τε αὐτός εὑρίσκω καί ἀναιρέω καί ὁ Μερόπη δίδωμι , καί ἅμα ὁ σπάργανον αὐτός δείκνυμι καί ὁ κέντρο ἀπαιτέω τε αὐτός ὁ ζωάγρια · καί οὕτως γιγνώσκω ὁ ὅλος . φημί δέ ὅτι μετά ὁ θάνατος ὁ Ἰοκάστη καί ὁ αὐτός τύφλωσις γαμέω Εὐρυγάνη παρθένος , ἐκ ὅς αὐτός γίγνομαι ὁ τέσσαρες παῖς . οὗτος φημί Πείσανδρος : —