scholia-in-demosthenem.scholia-demosthenem-dindorf-v8 scholia_demosthenem_dindorf_v8_0280.2
λόμενος δὲ αὐτῇ μὴ πραγματικὴν ποιῆσαι μηδ’ ἰσχύν αὐτῇ περι-θεῖναι διαβάλλει αὐτὴν ἐν τῇ θέσει καὶ πρὸς τοὺς ῥήτορας τὸν λόγον ποιεῖται , ὡς νῦν μὲν θρασυνομένου , τότε δ’ ἐν τοῖς κινδύνοις ἀποδειλῶντος , τῷ μὲν δοκεῖν πρὸς τοὺς ῥήτορας λέγων , τῇ δ’ ἀλη-θείᾳ πρὸς τὸν Ἀκροατὴν αἰνιττόμενος ὅτι οὐ δεῖ θρασύνεσθαι , ἵνα μὴ μεταγνῶσιν ἐν τοῖς ἔργοις γενομένοι . εἶτα ἑτέρᾳ λύσει κέχρηται τῇ ἀπὸ τοῦ δυνατοῦ . μερίζει δὲ τὸ δυνατὸν εἰς τὸ χαλεπόν , ὅτι δυσχερὲς ἐν τοῖς ἐκείνου τόποις πολεμεῖν , τῷ τριήρεις τοσαύτας καὶ χρημάτων πλήθος καὶ ἐπικαίρους τόπους κεκτημένῳ · τῷ δὲ ῥαδίῳ , ὅτι εὐκόλος ἡμῖν ὁ πρὸς ἐκεῖνον ἔσται πόλεμος , εἰ αὐτὸς ἐπέλθοι τῶν Ἑλλήνων κοινῇ συναγωνιζομένων . εἶτα τῷ συμφέροντι πάλιν , ὅτι “ διὰ ταῦτα “ τοίνυν παραινῶ μὴ προτέρους ἀνελέσθαι τὸν πρὸς ἐκεῖνον πόλεμον , “ ἀλλὰ παρασκευάζεσθαι . ” πάλιν ἐκ τῆς ἐργασίας ἀντέπεσε πρὸς τούτῳ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι , ’Αλλ’ ἐὰν παρασκευασώμεθα , οὐδὲν ἧττον δόξομεν αἱρεῖσθαι πόλεμον · ἐξ οὗ συνάγεται τὸ δεῖν , εἰ δεῖ στρα-τεύεσθαι συγκαλέσαντας τοὺς Ἕλληνας . τοῦτο τὸ ἀντιπίπτον οὐκ ἔθηκε μὲν ἐκ τοῦ προφανοῦς , ἔλυσε δὲ φανερῶς , εἰπὼν “ εἰ μὲν οὖν “ ἕτερός τις τρόπος ἦν δυνάμεως , ᾧ τοὺς βαρβάρους εἴοι τε ἢν ἀμύ-“νασθαι , ἕτερος δέ τις φ τοὺς Ἕλληνας , εἰκότως ἂν ἴσως φανεροὶ “ πρὸς ἐκεῖνον ἐγινόμεθα ἀντιταττόμενοι ” · τούτεστιν , εἰ παρασκευα-ζόμεθα ἡμεῖς , οὐκ ἦν ὀχλὸν ἔσται ὅτι πρὸς βασιλέα τὴν παρασκευὴν συγκροτοῦμεν , ὥστε οὐ δόξομεν ἄρχειν πολέμου . εἶτα ἐπὶ τῇ ἐξῆς ἀν-τίθεσιν τῇ ἀπὸ τοῦ συμφέροντος , ἄλλο μέρος ἐνταῦθα λύων . τοῦτο δέ ἐστι , Καὶ νῦν μὲν συγκαλοῦμεν τοὺς Ἕλληνας . τὸ μὲν οὖν συμφέρειν πολεμεῖν ἔλυσε νῦν , τὸ δὲ συγκαλοῦμεν τοὺς Ἕλληνας ἐντεῦθεν ἄρ-χεται λύειν . τοῦτο δὲ τὸ μέρος τῆς ἀντιθέσεως μὴ θεὶς ἀνακαλύπτει
Lemmas: λέομαι δέ αὐτός μή πραγματικός ποιέω μηδέ ἰσχύς αὐτός περιτίθημι διαβάλλω αὐτός ἐν ὁ θέσις καί πρός ὁ ῥήτωρ ὁ λόγος ποιέω , ὡς νῦν μέν θρασύνω , τότε δέ ἐν ὁ κίνδυνος ἀποδειλῶντος , ὁ μέν δοκέω πρός ὁ ῥήτωρ λέγω , ὁ δέ ἀλήθεια πρός ὁ ἀκροατής αἰνίσσομαι ὅτι οὖον δεῖ θρασύνω , ἵνα μή μεταγιγνώσκω ἐν ὁ ἔργον γινόͅσκω . εἶτα ἕτερος λύω χράομαι ὁ ἀπό ὁ δυνατός . μερίζω δέ ὁ δυνατός εἰς ὁ χαλεπός , ὅτι δυσχερής ἐν ὁ ἐκεῖνος τόπος πολεμέω , ὁ τριήρης τοσοῦτος καί χρῆμα πλήθος καί ἐπίκαιρος τόπος κτάομαι · ὁ δέ ῥᾴδιος , ὅτι Εὔκολος ἐγώ ὁ πρός ἐκεῖνος εἰμί πόλεμος , εἰμί αὐτός ἐπέρχομαι ὁ Ἕλλην κοινός συναγωνίζομαι . εἶτα ὁ συμφέρω πάλιν , ὅτι “ διά οὗτος “ τοίνυν παραινῶ μή πρότερος ἀναιρέω ὁ πρός ἐκεῖνος πόλεμος , “ ἀλλά παρασκευάζω . ” πάλιν ἐκ ὁ ἐργασία ἀντιπίπτω πρός οὗτος ὁ ἐπιχείρημα ὅτι , ’Αλλ’ ἐάν παρασκευάζω , οὐδείς κακός δοκέω αἱρέω πόλεμος · ἐκ ὅς συνάγω ὁ δήω , εἰμί δεῖ στρατεύω συγκαλέω ὁ Ἕλλην . οὗτος ὁ ἀντιπίπτω οὐ τίθημι μέν ἐκ ὁ προφανής , λύω δέ φανερῶς , εἶπον “ εἰμί μέν οὖν “ ἕτερος τις τρόπος εἰμί δύναμις , ὅς ὁ βάρβαρος εἴεω τε εἄν ἀμύνω , ἕτερος δέ τις φ ὁ Ἕλλην , εἰκότως εἄν ἴσως φανερός “ πρός ἐκεῖνος γίγνομαι ἀντιτάσσω ” · τουτέστιν , εἰμί παρασκευάζω ἐγώ , οὐ εἰμί ὄχλος εἰμί ὅτι πρός βασιλεύς ὁ παρασκευή συγκροτέω , ὥστε οὖον δοκέω ἄρχω πόλεμος . εἶτα ἐπί ὁ ἑξῆς ἀντίθεσις ὁ ἀπό ὁ συμφέρω , ἄλλος μέρος ἐνταῦθα λύω . οὗτος δέ εἰμί , καί νῦν μέν συγκαλέω ὁ Ἕλλην . ὁ μέν οὖν συμφέρω πολεμέω λύω νῦν , ὁ δέ συγκαλέω ὁ Ἕλλην ἐντεῦθεν ἄρχω λύω . οὗτος δέ ὁ μέρος ὁ ἀντίθεσις μή τίθημι ἀνακαλύπτω