scholia-in-demosthenem.scholia-demosthenem-dindorf-v8 scholia_demosthenem_dindorf_v8_0263.2
σκευὴν τῆς καθαίρεσεως Φιλίππου καὶ συστάσεως τῆς τῶν ᾿Αθηναίων βόμης . ἡ δὲ πέμπτῃ ἔννοια , “ καὶ πολλάκις εὑρίσκω λογιζόμενος , ” μονομερῶς καθααιρετικὴ τοῦ δυνατοῦ Φιλίππου , ἡ περὶ τῆς εἰκείας ἀρχῆς αὐτοῦ , ὑπὲρ ἧς τὸ θεώρημα ἡμῖν εἴρηται ἐν τῷ δευτέρῳ δι’ ἣν αἰτίαν εἴρηκεν αὐτὴν ἐν μὲν προσθήκης μέρει ῥοπὴν ἔχειν , αὐτὴν δὲ καθ’ αὐτὴν ἀσθενῆ · τοῦτο γὰρ τεκμήριον τῆς ἀσθενείας αὐτῆς ἐστιν , αὐτὸ τὸ μετὰ πολλῶν μὲν τολμᾶν , κατὰ μόνας δὲ μὴ τολμᾶν στρατεύεσθαι . πρὸς τοῦτο ἀντέπεσεν ἀπὸ τῆς ἐργασίας αὐτῷ , ᾿Αλλ’ εἰκὸς χαίροντας Μακεδόνας τοῖς γινομένοις προθύμως συμπράττειν Φιλίππῳ · τοῦτο ἔλυσε εἰπών “ μὴ γὰρ οἴεσθε , ὦ ἄνδρες ᾿Αθηναῖοι , τοῖς αὐτοῖς χαίρειν τοὺς τε ἄρχοντας τε καὶ τοὺς ἀρχομένους . ” ἕκτη , ἡ περὶ τῶν ἡγεμόνων τῶν ξένων , καὶ αὕτη καθααιρετικὴ τοῦ δυνατοῦ Φιλίππου . εἶτα ἐπειδὴπερ παράδοξον ἔννοιαν εἶπε , καὶ διὰ τοῦτο σχεδὸν ἀπίθανον ἐν τῷ περὶ τῶν ξένων λόγῳ , ὅτι τὰ μάλιστα σκωρακίζονται , αὐτὸς ἑαυτῷ ἐλάβετο καὶ ἥσθετο τῆς παραδόξου ἔννοιᾶς . ἔλυσε γοῦν εὐθέως εἰπών “ καὶ τούτοις οὐδ’ ἂν εἰς εὖ φρονοῦν ἀπιστήσεις ” καὶ ἐπάγει διὰ τῶν ἐξῆς τὴν αἰτίαν . πρὸς ταῦτα τοίνυν ἅπαντα τὰ προειρημένα περὶ τοῦ δυνατοῦ ἀνθυποφορά τις ἀντέπεσε · “ πῶς οὖν , εἴπερ ἔστι τὰ τοιαῦτα , πιστῶς ἤδη πολὺν χρόνον αὐτῷ παραμένουσιν ; ” ἐκ γὰρ τῶν εἰρημένων ἀπάντων πρὸς καθαίρεσιν ἠρρίσθη τις αὐτῷ δόξα ἀπιθανότατος , ὅτι εἰ ταῦτα ἦν ἀληθῆ , πάντως ἂν ἀπέστησαν . αὐτὸς δὲ καὶ ταύτην ἔλυσε εἰπὼν ὅτι “ τὸ κατορθοῦν αὐτὸν ἐπισκοπεῖ πᾶσι τοῖς τοιούτοις . ” ἄλλη ἀντίθεσις πρὸς τὸ δυνατόν ἀντέπεσεν . ἐπειδὴ γὰρ πάντα τὰ μέρη τῆς δυνάμεως καθεῖλεν , ἐλείπετο δὲ τὸ ἀπὸ τῆς τύχης , ἐξ ἀντιθέσεως τοῦτ’ ἔλαβεν “ εἰ δέ τις ὑμῶν , ὦ ἄνδρες ᾿Αθηναῖοι , τὸν Φίλιππον ὁρῶν εὐτυχῶντα φοβερὸν εἶναι καὶ δυσπολέμητον νομίζει . ” πρὸς
Lemmas: σκευή ὁ καθαίρεσις Φίλιππος καί σύστασις ὁ ὁ Ἀθηναῖος Βομῆς . ὁ δέ πέμπτος ἔννοια , “ καί πολλάκις εὑρίσκω λογίζομαι , ” μονομερῶς καθαιρετικός ὁ δυνατός Φίλιππος , ὁ περί ὁ καίω ἀρχή αὐτός , ὑπέρ ὅς ὁ θεώρημα ἐγώ εἴρω ἐν ὁ δύο διά ὅς αἴτιος εἴρω αὐτός ἐν μέν προσθήκη μέρος ῥοπή ἔχω , αὐτός δέ κατά αὐτός ἀσθενής · οὗτος γάρ τεκμήριον ὁ ἀσθένεια αὐτός εἰμί , αὐτός ὁ μετά πολύς μέν τολμάω , κατά μόνος δέ μή τολμάω στρατεύω . πρός οὗτος ἀντιπίπτω ἀπό ὁ ἐργασία αὐτός , Ἀλλᾶς εἰκός χαίρω Μακεδών ὁ γίγνομαι προθύμως συμπράσσω Φίλιππος · οὗτος λύω εἶπον “ μή γάρ οἴομαι , εἰμί ἀνήρ Αθηναῖος , ὁ αὐτός χαίρω ὁ τε ἄρχω τε καί ὁ ἄρχω . ” ἕκτος , ὁ περί ὁ ἡγεμών ὁ ξένος , καί οὗτος καθαιρετικός ὁ δυνατός Φίλιππος . εἶτα ἐπεί παράδοξος ἔννοια εἶπον , καί διά οὗτος σχεδόν ἀπίθανος ἐν ὁ περί ὁ ξένος λόγος , ὅτι ὁ μάλιστα σκορακίζω , αὐτός ἑαυτοῦ λαμβάνω καί αἰσθάνομαι ὁ παράδοξος ἔννοια . λύω γοῦν εὐθύς εἶπον “ καί οὗτος οὐδέ εἄν εἰς εὕω φρονέω ἀπιστέω ” καί ἐπάγω διά ὁ ἑξῆς ὁ αἴτιος . πρός οὗτος τοίνυν ἅπας ὁ προερέω περί ὁ δυνατός ἀνθυποφορά τις ἀντιπίπτω · “ πῶς οὖν , εἴπερ εἰμί ὁ τοιοῦτος , πιστῶς ἤδη πολύς χρόνος αὐτός παραμένω ; ” ἐκ γάρ ὁ εἴρω ἀπαντάω πρός καθαίρεσις ἐρίζω τις αὐτός δόξα ἀπίθανος , ὅτι εἰμί οὗτος εἰμί ἀληθής , πάντως εἄν ἀφίστημι . αὐτός δέ καί οὗτος λύω εἶπον ὅτι “ ὁ κατορθόω αὐτός ἐπισκοπέω πᾶς ὁ τοιοῦτος . ” ἄλλος ἀντίθεσις πρός ὁ δυνατός ἀντιπίπτω . ἐπεί γάρ πᾶς ὁ μέρος ὁ δύναμις καθαιρέω , λείπω δέ ὁ ἀπό ὁ τυγχάνω , ἐκ ἀντίθεσις οὗτος λαμβάνω “ εἰμί δέ τις σύ , εἰμί ἀνήρ Αθηναῖος , ὁ Φίλιππος ὁράω εὐτυχέω φοβερός εἰμί καί δυσπολέμητος νομίζω . ” πρός