scholia-in-demosthenem.scholia-demosthenem-dindorf-v8 scholia_demosthenem_dindorf_v8_0454.2
Φίλιππος . P . ) ἀλλ’ ἐπειδήπερ οἱ ἐπίλογοι ἐκ τῶν τελικῶν κεφαλαίων λαμβάνονται , διὰ τοῦτο πολλάκις ἐκ τούτων ἐπίλογοικαὶ τινες ἐμπίπτουσιν ἀντιθέσεις , ἐν στοχασμῷ καὶ ἐν ὅρῃ , ἥδη δὲ που καὶ ἐν ἑτέραις στάσεσιν . ἡ δὲ ἐπίσκεψις λοιπὸν περὶ τῆς τιμωρίας . ἀμέλει γοῦν οὐχ ὡς παρ’ Αἰσχίνου ταύτην εἰσ-5 ἤγαγεν , ἀλλ’ ὡς παρὰ τῶν συνηγόρων , εἰπὼν “ τὰχὰ τοίνυν καὶ “ τοιούτος ἕξει λόγος παρὰ τούτων , ” δηλονότι τῶν συνεστηκότων καὶ συνηγουρῶντων Αἰσχίνῃ . ἡ λύσις δὲ κατὰ ἀντιπαράστασιν . προτέραν δὲ τὴν λύσιν τῆς ἀντιθέσεως ἐξεργάσατο , ἐκ τε τῶν Αἰσχινου λόγων καὶ παραδειγμάτων , τοῦτο μὲν τῶν κατὰ βασιλέα καὶ 10 Τιμαγόραν μνησθείς , τοῦτο δὲ τῶν κατὰ Θηβαίους καὶ τοὺς πρέσβεις . οἰκεία δὲ ἄμφω τὰ παραδείγματα . τὸ μὲν γὰρ πρῶτον διαβάλλει τὸν Αἰσχίνην , ὁμοῖον ἀποφαίνων Τιμαγόρᾳ τούτον , τὸ δὲ ἕπανον περιέχει τοῦ ῥήτορος δι’ εἰκόνος τῆς κατὰ Φίλωνα . ἂ γὰρ ἂν εἴποι τις περὶ τοῦ Φίλωνος , ταῦθ’ ὁ Δημοσθένης λέγων ἑαυτὸν ἀποσεμνύνειν 15 βούλεται . ἐν σχήματι γὰρ τὸν μὲν ἀντίδικον διαβάλλει , ἑαυτὸν δὲ συνίστησι . πιστοῦται δὲ καὶ τὸ προκείμενον , ὅτι εὐεργετήσειεν ἂν τὴν πόλιν τῶν Ἀθηναίων Φίλιππος , μὴ ὄντων τῶν δωροδόκων . ἵνα δὲ ἐκ τῆς λύσεως ἀκολούθως ἐπὶ τὴν ἐξῆς ἀντίθεσιν ἔλθῃ , πάλιν κατὰ καιρὸν ἐμνημόνευσε τῶν τε οἰκείων εἰσηγήσεων , ἃς ἐποιήσατο βου-20 λευομένης τῆς πόλεως περὶ τοῦ ποίᾳ χρή ποιήσαι τὴν εἰρήνην , καὶ τῶν Αἰσχίνου λόγων οὓς εἶπε τότε ἐναντιούμενος . πάλιν γὰρ ἀνέδραμεν ἐπὶ τὰ ἀπ’ ἀρχῆς ἄχρι τέλους , δεικνὺς ποῖα λέγων καὶ οἷα πολιτευόμενος Αἰσχίνης , οἷον αἴτιος γέγονε τῇ πατρίδι . ποῦ τοίνυν πεποίηκε ; “ καὶ κρατοῦντος ἐμοῦ τὴν προτέραν ἡμέραν καὶ πεπεικό-25 τος ἡμᾶς τὸ τῶν συμμάχων δόγμα κυρῶσαι ἐκκρούσας . ” οὕτως εἰς τὴν ὑστεραίαν τὴν Φιλοκράτους γνώμην ἐλέσθαι ἔπεισεν , ἡμῶν μὲν ἀπὸ Φιλοκράτους μεταφέρων ἐπὶ τούτων τὸ ἐγκλημα , ἡμῶν δὲ καὶ ὑπομιμνήσκων ὅτι οὐκ ἐσιώπησεν , ὁμοῦ δὲ καὶ διδὼν χώραν τῇ ἐξῆς
Lemmas: Φίλιππος . P . ) ἀλλά ἐπεί ὁ ἐπίλογος ἐκ ὁ τελικός κεφάλαιος λαμβάνω , διά οὗτος πολλάκις ἐκ οὗτος ἐπίλογος τις ἐμπίπτω ἀντίθεσις , ἐν στοχασμός καί ἐν ὄρος , ἥδη δέ ποῦ καί ἐν ἕτερος στάσις . ὁ δέ ἐπίσκεψις λοιπός περί ὁ τιμωρία . ἀμελέω γοῦν οὐ ὡς παρά Αἰσχίνης οὗτος εἰσοράω ἄγω , ἀλλά ὡς παρά ὁ συνήγορος , εἶπον “ τάχα τοίνυν καί “ τοιούτος ἔχω λόγος παρά οὗτος , ” δηλονότι ὁ συνίστημι καί συνηγουρῶντων Αἰσχίνης . ὁ λύσις δέ κατά ἀντιπαράστασις . πρότερος δέ ὁ λύσις ὁ ἀντίθεσις ἐξεργάζομαι , ἐκ τε ὁ Αἰσχίνης λόγος καί παράδειγμα , οὗτος μέν ὁ κατά βασιλεύς καί 10 Τιμαγόρας μιμνήσκω , οὗτος δέ ὁ κατά Θηβαῖος καί ὁ πρέσβυς . οἰκεῖος δέ ἄμφω ὁ παράδειγμα . ὁ μέν γάρ πρῶτος διαβάλλω ὁ Αἰσχίνης , ὅμοιος ἀποφαίνω Τιμαγόρας οὗτος , ὁ δέ ἐπάνειμι περιέχω ὁ ῥήτωρ διά εἰκών ὁ κατά Φίλων . ὅς γάρ εἄν εἶπον τις περί ὁ Φίλων , αὐτός ὁ Δημοσθένης λέγω ἑαυτοῦ ἀποσεμνύνω 15 βούλομαι . ἐν σχῆμα γάρ ὁ μέν ἀντίδικος διαβάλλω , ἑαυτοῦ δέ συνίστημι . πιστόω δέ καί ὁ πρόκειμαι , ὅτι εὐεργετέω εἄν ὁ πόλις ὁ Ἀθηναῖος Φίλιππος , μή εἰμί ὁ δωροδόκος . ἵνα δέ ἐκ ὁ λύσις ἀκόλουθος ἐπί ὁ ἑξῆς ἀντίθεσις ἔρχομαι , πάλιν κατά καιρός μνημονεύω ὁ τε οἰκέω εἰσήγησις , ὅς ποιέω Ἥβος λεύω ὁ πόλις περί ὁ ποῖος χρή ποιέω ὁ εἰρήνη , καί ὁ Αἰσχίνης λόγος ὅς εἶπον τότε ἐναντιόομαι . πάλιν γάρ ἀνατρέχω ἐπί ὁ ἀπό ἀρχή ἄχρι τέλος , δείκνυμι ποῖος λέγω καί οἷος πολιτεύω Αἰσχίνης , οἷος αἴτιος γίγνομαι ὁ πατρίς . ποῦ τοίνυν ποιέω ; “ καί κράτος ἐγώ ὁ πρότερος ἡμέρα καί πεικός ὅς ἐγώ ὁ ὁ σύμμαχος δόγμα κυρόω ἐκκρούω . ” οὕτως εἰς ὁ ὑστεραῖος ὁ Φιλοκράτης γνώμη αἱρέω πείθω , ἐγώ μέν ἀπό Φιλοκράτης μεταφέρω ἐπί οὗτος ὁ ἔγκλημα , ἐγώ δέ καί ὑπομιμνήσκω ὅτι οὐ σιωπάω , ὁμοῦ δέ καί δίδωμι χώρα ὁ ἑξῆς