scholia-in-demosthenem.scholia-demosthenem-dindorf-v8 scholia_demosthenem_dindorf_v8_0252.2
στᾶναι καὶ λόγους λαμβάνειν παρὰ τῶν στρατηγῶν . μετὰ ταῦτα πάλιν ἀπὸ τοῦ δυνατοῦ ἀντέπεσεν ἀντίθεσις , ᾿Αλλὰ χαλεπὰ καὶ ἐργώδη λέγεις , Δημόσθενες · εἶναι δὲ αὐτὴν τοῦ δυνατοῦ φαμέν διὰ τὸ πραγματείας εἶπεῖν καὶ πόνους . σχεδὸν γὰρ τὸ μὴ ῥᾴδιον εἶναι τὸ πρᾶγμα σημαίνει , εἰ μὴ ἀπήλλακται τοῦ μετέχειν καὶ τοῦ συμφέροντος · καὶ τοῦτο δείκνυται σαφῶς ἐκ τῶν λύσεων . καὶ ἐστὶν ἡ ἀντίθεσις , “ Εἰ δὲ τῷ δοκεῖ ταῦτα καὶ δαπάνης πολλῆς καὶ πόνων “ πολλῶν καὶ πραγματείας εἶναι , καὶ μᾶλ᾿ ὀρθῶς δοκεῖ . ” ταύτην ἔλυσε τῷ συμφέροντι , δεῖξας ἐργωδέστερα καὶ χαλεπώτερα τὰ συμβησόμενα , εἰ μὴ τοὺς μικροὺς τούτους καὶ τοὺς ὀλίγους ἐθελήσαιμεν ὑπομεῖναι πόνους . καὶ ἄλλο δέ τι μέρος λύει τῆς αὐτῆς ἀντιθέσεως , ὅπερ οὐ τέθηκεν ἐκ τοῦ προφανοῦς , ὡςπερ ἐν τῷ Διοπείθους , ἐκρύβε δέ , διότι οὐκ ἦν εὐπρόστωπος οὔτε πιθανὸς οὔτε δυνατὸς ὁ περὶ τούτου λόγος . τίς γὰρ ὑπὲρ ἀλλοτρίων εἴλετο κινδυνεύειν καὶ δαπανᾶν ; αἱ μέντοι γε λύσεις ἔχουσι μεθ᾿ ἑαυτῶν τὸ ἀναγκαῖον τῶν ἔργων καὶ κεραννύσι τὴν πρότασιν , εἰκῶς τὴν παρορσίαν τῷ συμβούλῳ παρέχουσιν . ἐχρήσατο γοῦν Θουκυδίδει λύσει , ἥπερ ὁ Λέσβιος χρώμενος φαίνεται , ὅτι τῷ μὲν δικεῖν ὑπὲρ ἄλλων , τῇ δὲ ἀληθείᾳ ὑπὲρ ἡμῶν τὰ γινόμενα . καὶ ἡ λύσις ἐναργής · “ εἰ μὲν γὰρ ἐστὶ τις “ ἐγγυητὴς ἡμῖν θεῶν , οὐ γὰρ ἀνθρώπων γε οὐδεὶς . ” καὶ πάλιν προῖόν ὁ λόγος φησίν “ εἰ δὲ πρόσειμεν ἅπαντες ὅτι ὅσφ᾿ ἂν πλείονων “ ἕασωμεν ἐκείνων γενέσθαι κύριον , τοσοῦτῳ χαλεπωτέρῳ καὶ ἰσχυρο - “ τέρῳ χρησόμεθα ἐχθρῷ . ” ἐπὶ τούτοις ἀντέπεσεν ἀπὸ τῆς ἐργασίας τοῦ συμφέροντος ὑπόνοιά τις τοῦ ἀναγκαίου πάλιν · ᾿Αλλ᾿ ὅταν ἀνάγκη γένηται καὶ ἐφ᾿ ἡμᾶς ἔλθῃ Φίλιππος , σὺ φῆς ; τοῦτο γὰρ κατεσκευάζεσθαι , ὅτι καὶ γὰρ ἐὰν πάντας λάβῃ , ἐφ᾿ ἡμᾶς ἥξει , τότε αὐτὸν ἀμυνούμεθα . οὐ μὴν οὕτως αὐτὴν ἔθηκε προφανῶς , ἀλλ᾿ ἀντὶ τῆς ἀφίξεως καὶ τοῦ ἔλθειν εἶπεν , ὅταν ἀναγκαῖον ᾖ . τὸ γὰρ ἀναγ -
Lemmas: σταίνω καί λόγος λαμβάνω παρά ὁ στρατηγός . μετά οὗτος πάλιν ἀπό ὁ δυνατός ἀντιπίπτω ἀντίθεσις , Αλλά χαλεπός καί ἐργώδης λέγω , Δημοσθένης · εἰμί δέ αὐτός ὁ δυνατός φημί διά ὁ πραγματεία εἶίπω καί πόνος . σχεδόν γάρ ὁ μή ῥᾴδιος εἰμί ὁ πρᾶγμα σημαίνω , εἰμί μή ἀπαλλάσσω ὁ μετέχω καί ὁ συμφέρω · καί οὗτος δείκνυμι σαφῶς ἐκ ὁ λύσις . καί εἰμί ὁ ἀντίθεσις , “ εἰμί δέ ὁ δοκέω οὗτος καί δαπάνη πολύς καί πόνος “ πολύς καί πραγματεία εἰμί , καί μῆλον ὀρθῶς δοκέω . ” οὗτος λύω ὁ συμφέρω , δείκνυμι ἐργώδης καί χαλεπός ὁ συμβαίνω , εἰμί μή ὁ μικρός οὗτος καί ὁ ὀλίγος ἐθέλω ὑπομένω πόνος . καί ἄλλος δέ τίς μέρος λύω ὁ αὐτός ἀντίθεσις , ὅσπερ οὖον τίθημι ἐκ ὁ προφανής , ὡς ἐν ὁ Διοπείθης , κρύβω δέ , διότι οὐ εἰμί εὐπρόστωπος οὔτε πιθανός οὔτε δυνατός ὁ περί οὗτος λόγος . τίς γάρ ὑπέρ ἀλλότριος εἴλω κινδυνεύω καί δαπανάω ; ὁ μέντοι γε λύω ἔχω μετά ἑαυτοῦ ὁ ἀναγκαῖος ὁ ἔργον καί κεράννυμι ὁ πρότασις , ἵημι ὁ παρορσίαν ὁ σύμβουλος παρέχω . χράω γοῦν Θουκυδίδης λύω , ὅσπερ ὁ Λέσβιος χράω φαίνω , ὅτι ὁ μέν δικεῖν ὑπέρ ἄλλος , ὁ δέ ἀλήθεια ὑπέρ ἐγώ ὁ γίγνομαι . καί ὁ λύσις ἐναργής · “ εἰμί μέν γάρ εἰμί τις “ ἐγγυητής ἐγώ θεός , οὖον γάρ ἄνθρωπος γε οὐδείς . ” καί πάλιν πρόειμι ὁ λόγος φημί “ εἰμί δέ πρόσειμι ἅπας ὅτι ὀσφῦς εἄν π́λυος “ ἐάω ἐκεῖνος γίγνομαι κύριος , τοσοῦτος χαλεπός καί ἰσχυρός - “ τέρας χράω ἐχθρός . ” ἐπί οὗτος ἀντιπίπτω ἀπό ὁ ἐργασία ὁ συμφέρω ὑπόνοια τις ὁ ἀναγκαῖος πάλιν · Αλ ὅταν ἀνάγκη γίγνομαι καί ἐπί ἐγώ ἔρχομαι Φίλιππος , σύ φημί ; οὗτος γάρ κατασκευάζω , ὅτι καί γάρ ἐάν πᾶς λαμβάνω , ἐπί ἐγώ ἥκω , τότε αὐτός ἀμύνω . οὖον μήv οὕτως αὐτός τίθημι προφανῶς , ἀλλά ἀντί ὁ ἄφιξις καί ὁ ἔρχομαι εἶπον , ὅταν ἀναγκαῖος εἰμί . ὁ γάρ ἀνακ -