scholia-in-demosthenem.scholia-demosthenem-dindorf-v8 scholia_demosthenem_dindorf_v8_0253.2
καῖον δύναται κοινὸν εἶναι καὶ τῆς ἐφόδου καὶ τῶν νυνὶ καθεστηκότων . ἢν οὖν ἀφορμὴ γένηται αὐτῷ μᾶλλον προτρέψασθαι , οὕτω τὴν ἀντίθεσιν μετεχειρίσατο . πληρώσας δὲ τὸ συμφέρον τοῦτο ὁ ἀντεπήγαγεν εἰς λύσιν τῆς ἀντιθέσεως , προειμιάζεται λοιπὸν ὑπὲρ τοῦ ἄλλου μέρους τοῦ δυνατοῦ . σκεπδὸς γὰρ αὐτῷ λοιπὸν ἐντεῦθεν διαλεχθῆναι περὶ τῆς πρὸς βασιλέα πρεσβείας . πάλαι δὲ προδιηκήσατο ἑαυτῷ τὴν περὶ τούτου πειθώ . ἀφ’ οὗ γὰρ ἤρξατο συμβουλεύειν αὐτοῖς καὶ διαλέγεσθαι περὶ τοῦ δεῖν εἰσφέρειν καὶ κατασκευάζεσθαι στράτευμα καὶ τριήρεις καὶ ἵππους καὶ ὅσα τοιαῦτα , δῆλος ἦν λοιπὸν διὰ τὴν τῶν χρημάτων εἴσφοραν , καὶ ἕτερον δι’ ἕτερον προαινῶν . ἀλλ’ ἐκεῖ μὲν τῷ δοκεῖν ἀπλούστερον συνεβούλευεν αὐτοῖς παρασκευάζεσθαι · προκατασκευάζει δὲ οὐδὲν ἧττον ἑαυτῷ τὴν ἀνάγκην τοῦ πεισθῆναι αὐτοὺς περὶ τῆς πρὸς βασιλέα πρεσβείας . τί γὰρ ἦν ὑπόλοιπον ποιεῖν τοὺς ἀναγκαζομένους μὲν παρέχειν , μὴ ἔχοντας δέ , ἢ πεισθῆναι τῷ ὑποδεικνύντι πόρον ἄλυτον καὶ ἀξίμιον τοῖς πολίταις ; ἐντεῦθεν ὁμοίως ἐρρητόρευσεv ἐκ τῆς λέξεως ταύτης τὴν ἐπιβολὴν ποιησάμενος · “ Τὸ μὲν τοίνυν , ὦ ἄνδρες ’Αθηναῖοι , πρὸς τὰ τοιαῦτα “ ὀκνηρῶς διακεῖσθαι . ” αὕτη μέν ἐστιν ἡ εἴσβολὴ τοῦ λόγου τοῦ περὶ τῆς πρεσβείας . ῥητορεύει δὲ διὰ τοῦ προοιμίου αἰτιώμενος ὅτι μὴ βούλονται ἀκούειν περὶ ὧν ἂν λέγῃ , προκαταλαμβάνων ἑαυτῷ τὸν ἀκρατὴν καὶ ἀναγκάζων πειθαρχεῖν οἷς ἂν αὐτὸς συμβουλεύῃ . εἶτα καὶ προσέπλεξε τούτῳ ὅτι δεῖ παρασκευάζεσθαι αὐτούς , ἵνα ἀντιπεσόντες ὅτι καὶ πῶς δυνατὸν παρασκευάζεσθαι , μὴ ὑπαρχόντων χρημάτων , εὐχερῶς ὁ περὶ τοῦ βασιλέως εἰσέλη λόγος . καὶ τῷ βουλομένῳ δὲ κατανοεῖν πλεῖονα τούτων ἐγκεῖται τῇ ῥητορείᾳ τοῦ προοιμίου τούτου τοῦ κεφαλαίου · ὑποδείγματος δ’ ἕνεκεν ἀπόχρη μοι καὶ ταῦτα . λῆξιν δὲ ἔλαβε τοῦτὶ τὸ προοίμιον εἰς ταύτην τὴν λέξιν · “ τοῦτ’ ἤδη
Lemmas: καίω δύναμαι κοινός εἰμί καί ὁ ἔφοδος καί ὁ νυνί καθίστημι . εἄν οὖν ἀφορμή γίγνομαι αὐτός μᾶλλον προτρέπω , οὗτος ὁ ἀντίθεσις μεταχειρίζω . πληρόω δέ ὁ συμφέρω οὗτος ὁ ἀντεπάγω εἰς λύσις ὁ ἀντίθεσις , προειμιαζομαι λοιπός ὑπέρ ὁ ἄλλος μέρος ὁ δυνατός . σκεπτός γάρ αὐτός λοιπός ἐντεῦθεν διαλέγω περί ὁ πρός βασιλεύς πρέσβυς . πάλαι δέ προδικέω ἑαυτοῦ ὁ περί οὗτος πειθώ . ἀπό ὅς γάρ ἄρχω συμβουλεύω αὐτός καί διαλέγω περί ὁ δήω εἰσφέρειν καί κατασκευάζω στράτευμα καί τριήρης καί ἵππος καί ὅσος τοιοῦτος , δῆλος εἰμί λοιπός διά ὁ ὁ χρῆμα εἰσφορά , καί ἕτερος διά ἕτερος προαινέω . ἀλλά ἐκεῖ μέν ὁ δοκέω απλουστερος συμβουλεύω αὐτός παρασκευάζω · προκατασκευάζω δέ οὐδείς κακός ἑαυτοῦ ὁ ἀνάγκη ὁ πείθω αὐτός περί ὁ πρός βασιλεύς πρέσβυς . τίς γάρ εἰμί ὑπόλοιπος ποιέω ὁ ἀναγκάζω μέν παρέχω , μή ἔχω δέ , ἢ πείθω ὁ ὑποδείκνυμι πόρος ἄλυτος καί ἀξίμιον ὁ πολίτης ; ἐντεῦθεν ὁμοίως ῥητορεύω ἐκ ὁ λέξις οὗτος ὁ ἐπιβολή ποιέω · “ ὁ μέν τοίνυν , εἰμί ἀνήρ Αθηναῖος , πρός ὁ τοιοῦτος “ ὀκνηρός διάκειμαι . ” οὗτος μέν εἰμί ὁ εἰσβολή ὁ λόγος ὁ περί ὁ πρέσβυς . ῥητορεύω δέ διά ὁ προοίμιον αἰτιάομαι ὅτι μή βούλομαι ἀκούω περί ὅς εἄν λέγω , προκαταλαμβάνω ἑαυτοῦ ὁ ἀκρατής καί ἀναγκάζω πειθαρχέω ὅς εἄν αὐτός συμβουλεύω . εἶτα καί προσπλέκω οὗτος ὅτι δεῖ παρασκευάζω αὐτός , ἵνα ἀντιπίπτω ὅτι καί πῶς δυνατός παρασκευάζω , μή ὑπάρχω χρῆμα , εὐχερής ὁ περί ὁ βασιλεύς εἰσέρχομαι λόγος . καί ὁ βούλομαι δέ κατανοέω πλείων οὗτος ἔγκειμαι ὁ ρητορεία ὁ προοίμιον οὗτος ὁ κεφάλαιος · ὑπόδειγμα δέ ἕνεκα ἀποχράω ἐγώ καί οὗτος . λῆξις δέ λαμβάνω τοῦτος ὁ προοίμιον εἰς οὗτος ὁ λέξις · “ οὗτος ἤδη