scholia-in-demosthenem.scholia-demosthenem-dindorf-v8 scholia_demosthenem_dindorf_v8_0254.2
“ πᾶσαν ἐπιδέχεται κατηγορίαν ” εἶτα προκατασκευὴ μετὰ τοῦτο χρήται · “ ὑμεῖς τοίνυν οὐτ’ ἀκούειν πρὶν ἂν , ὥσπερ νῦν , αὐτὰ παρῆ “ τὰ πράγματα , οὔτε βουλεύεσθαι περὶ αὐτῶν · εἴδατε ἐφ’ ἡσυ - “ χίας . ” ταῦτα γὰρ ἐστι προδικοιυμένω καὶ προκατασκευαζόντος , δεῖν ἀλέχεσθαι λέγοντος καὶ συμβουλεύοντος περὶ τῆς πρεσβείας τῆς πρὸς τὸν Μήδον . τὸ καταπλήττει δὲ αὐτούς , ἀπροαίρετως ἔχοντας παρασκευάζεσθαι , τῆς αὐτῆς ἔχεται ῥητορείας . ὅσῳ γὰρ ἂν ἐνδείξηται μᾶλλον μῆτε παρασκευαζομένους μῆτε πράττειν ἐθέλοντας , τοσοῦτῳ τὴν αἰτίαν τούτων φανερωτέραν κατασκευάζει , λέγω τὴν τῶν χρημάτων ἔνδειαν , ἣν δὲ περὶ βασιλέως ἀκόλουθος λόγος τὴν ἀρχὴν ἐντεύθεν λάβη . ἡ δὲ ἐπιβολὴ αὐτῆς τῆς εἰσηγήσεως μετὰ τὴν προκατασκευὴν · “ ὁ δὲ λοιπὸν ἐστι , καὶ πάλαι μὲν ἔδει , δια - “ φεύγει δὲ οὐδὲ νῦν , τοῦτο ἐρώ . ” εἶτα αὐτὸς ἑαυτῷ τὴν ἀντίθεσιν φανερῶς συνομολογεῖ , ἵνα ὁ λόγος εὐπρόσωπον ἀρχὴν καὶ εὐβουλίαν προσήκουσαν λάβη . τίς οὖν ἡ συνομολογία ; “ οὐδενὸς τῶν πάντων οὕτως ὡς χρημάτων δεῖ τῇ πόλει πρὸς τὰ νῦν ἐπίοντα πράγματα . ” ὁ γὰρ ἀντέθηκεν αὐτῷ ὁ Ἀκροατής , τοῦτο προλαβὼν ὡμολόγησεν αὐτός . ἐνδείκνυται γὰρ καὶ τὴν ἀνάγκην καὶ τὴν χρείαν , καὶ περὶ τῶν μελλόντων ἐκφοβεῖ , ἵνα ἀνάγκη μείζων γένηται . καὶ ἐκπλαγεῖς τῷ τε μεγέθει τῶν τότε ὄντων καὶ τῇ προσδοκίᾳ τῶν μελλόντων ὁ Ἀκροατὴς ταύτῃν οἴσων μόνην καταδέξεται τὴν παραμυθίαν · φημὶ δὲ τὴν πρὸς βασιλέα πρεσβείαν . εἶτα καὶ ἐπειδὴπερ ἔμελλεν ἀντιπίπτειν αὐτῷ πρὸς τοῦτον τὸν λόγον ἀντιθέσεις ἀπὸ τοῦ δυνατοῦ · Ἄλλ’ ἀδύνατόν ἐστιν ὑπόπτως ἔχοντα πρὸς ἡμᾶς τὸν βασιλέα πεισθῆναι · πρὸς ταύτην ἵσταται ἐξ ἀρχῆς , λέγων ὅτι , Οὐ παρ’ ἡμῶν ταῦτα ἀκούσεται βασιλεὺς πρώτων , ἀλλὰ μάλιστα μὲν παρὰ τῶν σατραπῶν , εἶτα δὲ καὶ παρὰ τομίου τοῦ εὐνούχου , ὃν νῦν ἀνάσπαστον ἐποιήσατο , ἄρχοντα Ἀταρνεῶν , μαθὼν αὐτὸν συμπράττειν Φιλίππῳ κατὰ τῆς βασιλέως ἀρχῆς , ὥστε τὴν ἡμετέραν πρεσβείαν καιρὸν
Lemmas: “ πᾶς ἐπιδέχομαι κατηγορία ” εἶτα προκατασκευή μετά οὗτος χράω · “ σύ τοίνυν οὐ ἀκούω πρίν εἄν , ὥσπερ νῦν , αὐτός πάρειμι “ ὁ πρᾶγμα , οὔτε βουλεύω περί αὐτός · εἶδαρ ἐπί ἡσς - “ Χῖος . ” οὗτος γάρ εἰμί προδικέω καί προκατασκευάζω , δήω ἀλέγω λέγω καί συμβουλεύω περί ὁ πρέσβυς ὁ πρός ὁ Μῆδος . ὁ καταπλήσσω δέ αὐτός , ἀπροαίρετος ἔχω παρασκευάζω , ὁ αὐτός ἔχω ῥητορεία . ὅσος γάρ εἄν ἐνδείκνυμι μᾶλλον μήτε παρασκευάζω μήτε πράσσω ἐθέλω , τοσοῦτος ὁ αἴτιος οὗτος φανερός κατασκευάζω , λέγω ὁ ὁ χρῆμα ἔνδεια , ὅς δέ περί βασιλεύς ἀκόλουθος λόγος ὁ ἀρχή ἐντεῦθεν λαμβάνω . ὁ δέ ἐπιβολή αὐτός ὁ εἰσήγησις μετά ὁ προκατασκευή · “ ὁ δέ λοιπός εἰμί , καί πάλαι μέν ἐσθίω , διά - “ φεύγω δέ οὐδέ νῦν , οὗτος εἴρω . ” εἶτα αὐτός ἑαυτοῦ ὁ ἀντίθεσις φανερῶς συνομολογέω , ἵνα ὁ λόγος εὐπρόσωπος ἀρχή καί εὐβουλία προσήκω λαμβάνω . τίς οὖν ὁ συνομολογία ; “ οὐδείς ὁ πᾶς οὕτως ὡς χρῆμα δεῖ ὁ πόλις πρός ὁ νῦν ἔπειμι πρᾶγμα . ” ὁ γάρ ἀντιτίθημι αὐτός ὁ ἀκροατής , οὗτος προλαμβάνω ὁμολογέω αὐτός . ἐνδείκνυμι γάρ καί ὁ ἀνάγκη καί ὁ χρεία , καί περί ὁ μέλλω ἐκφοβέω , ἵνα ἀνάγκη μείζων γίγνομαι . καί ἐκπλαγής ὁ τε μέγεθος ὁ τότε εἰμί καί ὁ προσδοκία ὁ μέλλω ὁ ἀκροατής οὗτος φέρω μόνος καταδέχομαι ὁ παραμυθία · φημί δέ ὁ πρός βασιλεύς πρεσβεία . εἶτα καί ἐπεί μέλλω ἀντιπίπτω αὐτός πρός οὗτος ὁ λόγος ἀντίθεσις ἀπό ὁ δυνατός · ἄλλος ἀδύνατος εἰμί ὕποπτος ἔχω πρός ἐγώ ὁ βασιλεύς πείθω · πρός οὗτος ἵστημι ἐκ ἀρχή , λέγω ὅτι , οὖον παρά ἐγώ οὗτος ἀκούω βασιλεύς πρῶτος , ἀλλά μάλιστα μέν παρά ὁ σατράπης , εἶτα δέ καί παρά τομίας ὁ εὐνοῦχος , ὅς νῦν ἀνασπαστός ποιέω , ἄρχω Ἀταρνεύς , μανθάνω αὐτός συμπράσσω Φίλιππος κατά ὁ βασιλεύς ἀρχή , ὥστε ὁ ἡμέτερος πρεσβεία καιρός