scholia-in-aristophanem.scholia-in-acharnenses-scholia-vetera-et-recentiora-triclinii scholia_aristoph_dubner_0609.1
βλάψας ) παύσει ταύτην τὴν Ἡενίνην . Hic sc' oliastes legisse videtur , οὐκοῦν εἶναι ςημι , ταύτην παύσει βλάψας — , certe voculam post ςημὶ omittit , ut liquet ex ipsis , καὶ τὰ ἀγαθὰ etc . , collatis cum fine scholii secundi . Vel potius , ὅτι , ἐὰν βλέψη δ Πλούτος , οὐκέτι χακοδαιμονία εἰν — τὸ ἐξῆς οὐκοῦν—Πλούτος βλέψει , παύσει ταύτην , καὶ τὰ ἄγ . Ut hic legerit , οὐκοῦν εἶναι ςημι , παύσει ταύτην , βλέψει . Aliud incipit l . 13 , Ἄλλως , οἱ γράφοντες — . Lectio , quae reprehenditur , οὐκοῦν εἶναι ςημι παύσει ταύτ' ἥν βλέψη , eadem est quam habet scholiastes secundus . Ipse schol . legit , ςημ' ἡ παύσει ταύτ' ἥν βλέψη , plane ut nostræ edd . Ceterum omnes οὐκοῦν et ἥντιν'—Μεῖζω scil . explicatur ut Hemsterhus . et τις de suo supplent , non e textu citant , ut in Pac . 567 , ubi vide . Omnibus tentatis redeo ad primam suspicionem , corrigendum in tertio scholiaste , ἰὼν δ Πλούτος , βλάψας [ παύσει ] ταύτην , ut ille legerit , Οὐκοῦν εἶναι ςημι , παύσει ταύτην βλέψας . — In scholii initio an legendum δ νοῦς pro ὅτι ? vel , δ νοῦς ὅτι ? — Ceterum non puto alius interpretationis esse τὸ ἐξῆς etc . DOBREEUS Adversar . vol . 2 , p . 140 sq . In codice Harleiano 5725 scriptum οὐκοῦν εἶναι ςημὶ ἡ παύσοιτο ταύτ' ἄν βλέψη—ἥντινα τοῖς ἀνοῖς ἰὼν ἀγαθ' ἄν μ . π . cum scholio alius manus , ἡ σύνταξις οὕτως οὐκοῦν παύσει ταῦτά ποτε δ πλούτος ἐὰν ἀναβλέψη . ἥντινα δὸδὸν ἐλθὼν — πορίσειεν ἄν τοῖς ἀνθρώποις μεῖζω ἀγαθὰ . προτάττει ( forsan πρόταττε vel προταχτέον ) τὸ εἶναι ςημὶ , ἀντὶ τοῦ , δύνατόν τοῦτο λέγω . πολλοὶ δὲ ἀγνοοῦντες οὕτω συντάσσουσιν , λαμβάνοντες γὰρ ἐξω ( leg . ἐξωθεν ) πρὸς τὸ ςημὶ etc . Legebat ineptus ille οὐκοῦν , εἶναι ςημὶ , παύσει ταύτ' ἥν βλέψη—ἥντιν' . Sequitur alia annotatio etiam recentior , ὡ Τζέτζη , οὐχ ἔστιν δ στίγος χακομέτρος . οὐ γὰρ εἶναι ςημὶ γράφεις διὰ τοῦτο καὶ ἀμέτρον αὐτὸν ποιεῖς καὶ οὐδὲ συνταχθῆναι δυνάμενον Ἀριστοφάνης δὲ καὶ ἐγὼ εἶναι ςημὶ ἡ γράφομεν etc . DOBREEUS in annot . ad Porsonum . Regius : ἡ σύνταξις οὕτως οὐκοῦν , ἐὰν βλέψη ποτὲ δ Πλούτος , ςημὶ εἶναι δόλον , ἥτις παύσει ταῦτα , ἥντιν' ἰὼν καὶ ἐλθὼν δ Πλούτος δηλοῦντι βλέπων γεγόμενος πορίσειεν ἄν τοῖς ἀνθρ . μ . ἄγ . ἵνα δὲ μὴ τις ἐπὴ ὡς ἀδύνατον εἶναι ἀναβλέψαι αὐτόν , προτάττει τὸ εἶναι ςημὶ , ἀντὶ τοῦ δύνασθαι εἶναι τοῦτο λέγω ἵνα τῷ μέλλοντι πρὸς αὐτὸν ἀπορήσειν δήλον ποιήση καὶ παύση τῆς ἀπορίας αὐτόν . εἰκότως δὲ εἶπε τὸ δόλον δ γὰρ πᾶσχει τις , οἷονσι τοῦτο ἔρχεται . — 1 μεῖζω ποιήσων Θ . , ut R . — 2 Scholion hoc Tzetzæ tribuere videtur scholiasta codicis Harleiani . Sed non esse a Tzetzæ profectum ex eo liquet quod in codice Veneto legitur . DIND . δὲ οὕτως Θ . Ald . Ib . δ στίγος additum ex G . ἐν δὲ ἐνίοις V . , qui om . δ δὲ νοῦς δήλος . — 3 οὐκοῦν V . , qui om . ἥν , non G . — 4 μεῖζον additum ex V . , qui τοὺς ἀνθρώπους . Ceteri τοῖς ἀνθρώποις . 1b . ἐργάσεται V . , qui 5 ὅτι om . προσθεῖν Ald . καὶ , δύναται σταθῆναι ἡ ςρ . ἥν βλέψη δ πλούτος . οὐκοῦν εἶναι ςημὶ δόλον , ἥντινα V . — 8 ταύτην καὶ V . ἄν addidit Dindorfius.—9 οὐκοῦν V . , quod ipsum respondet Hemst . , ἀποφαντικόν in ἀπορακτικόν mutato , quod confirmare videtur R . ; sed ἀποφαντικόν V . Θ . « Ut ἀπόφανσις est enunciatum vel pronunciatum , sic ἀποφαντικόν , quod vim effati per affirmationem vel negationem formandi continet , de quo Budæus Comm . L . Gr . p . 293 sq . Sic ἐγκλισις ὁριστικὴ itidem appellatur , teste Apollonio Alex . p . 243 , ἀποφαντικὴ εἶναι καὶ τὸ ἀποφαντισθαι κατὰ πάσης φράσεως παραλαμβάνεται · ἀλλὰ καὶ ἐπιρρήματά τινα ἀποφαντικὰ καλοῦμεν . Talis potestas in hunc locum non convenit ; nec periculum est , ne quis Apollonii verbis ad tuendum ἀποφαντικόν abutatur : id enim solum in controversiam venit , utrum in Comici loco οὐκοῦν eo accentu ornari debeat , qui affirmationem , an illo , qui negationem infert : posteriori quia huius scholiastæ probatur , idcirco scribendum etiam fuit οὐκοῦν , non , quod priores ediderunt , οὐκοῦν . Pari plane modo notatur ad v . 916 , γράφεται δὲ καὶ ἐν σχήματι ἀποφατικῶ οὐκοῦν · quo fulcero causa nostra satis est firma . Deinde l . 12 , uti πορίσειε , sic et scribi malim βλάψαι vel βλάψειε · ex quo verbo ceperit aliquis suspicionem , forte ipsum illud βλάψαι nonnullis in Comici codicibus extitisse pro βλέψη . » HEMST . — 13 et sqq . om . etiam Θ . 509 , 29 εἰ τοῦτο γένοιθ' : εἰ γὰρ δ Πλούτος βλέψειε πάλιν διανέμειε τ' ἴσον ἑαυτὸν πᾶσι ( διανέμειεν ἑαυτὸν πᾶσιν.ἴσον Θ . ) δηλοῦντι οὐχ Θ . Ald . 510 ἐπίσης om . Θ . — 34 Ἱστορίαν , 36 αὐτῆς Dorv . μεταχειρίσων Reg . 512 οὐδεὶς : Ἔθελήσει δηλ . ἀμφοῖν : Ἦγ . τῆς σοφίας καὶ τῆς τέχνης Paris . τῆς—τέχνης et 41 τροχὸς ἀμαξῆς ποιεῖν habet Θ . ἀμαξῆς ποιεῖν Dorv , — 45 πλύνθας Paris . 515 , 46 sq . Ἄντι—ἐπιμελείσθαι : post ὄξει habet R . γεωργοὺς Ald . — 47 τοῦτο τὸ ἔπος V . 516 , 52 ἄνω R . θελήσει V . — 54 Ἄλλως et sqq . om . etiam Θ . — 1 μέν τοῦτο τῷ , 3 τοῦτον ἀπάντων et ἥν ἐξῆ ζῆν λέγ . , 4 καὶ τὸ οκ . et οὐ καλῶς λέγουσιν Reg . 517 , 8 τὸ σχῆμα Ἀττικόν ὡς τὸ V . omissis Ἀττ . — ςρ . 1b . δὲ additum ex R . et Suida s . Ἀξρων ληρεῖς . — 9 μαίνην καὶ ψυχὴν ψεύγεις Ald . Pergunt post μαίνην Θ . et Suidas , τὸ σχῆμα δὲ Ἀττικόν τὸ εἰπόντα τὸ πρᾶγμα ἐπαγγαγεῖν τὸ ἀπὸ—ψεύγεις , nisi quod Suidas ἔστι δὲ Ἀττικόν τὸ σχῆμα etc . — 10 ἐπάγεται Junt . ἐπαγγάγεται Ald . — 12 Ἀππρίβμησας . Nimirum λέγειν sæpius exponunt grammatici
Lemmas: βλάπτω ) παύω οὗτος ὁ ηενινη . Hic sc' oliastes legisse videtur , οὐκοῦν εἰμί ςημι , οὗτος παύω βλάπτω — , certe voculam post ἵημι omittit , ut liquet ex ipsis , καί ὁ ἀγαθός etc . , collatis cum fine scholii secundi . Vel potius , ὅτι , ἐάν βλέπω δ Πλούτος , οὐκέτι χακοδαιμονιος ἐν — ὁ ἑξῆς ουκουν—πλουος βλέπω , παύω οὗτος , καί ὁ ἄγε . Ut hic legerit , οὐκοῦν εἰμί ςημι , παύω οὗτος , βλέπω . Aliud incipit l . 13 , ἄλλος , ὁ γράφω — . Lectio , quae reprehenditur , οὐκοῦν εἰμί ςημι παύω αὐτός ὅς βλέπω , eadem est quam habet scholiastes secundus . Ipse schol . legit , ςημ' ὁ παύω αὐτός ὅς βλέπω , plane ut nostræ edd . Ceterum omnes οὐκοῦν et ἥντιν'—Μεῖζω scil . explicatur ut Hemsterhus . et τις de suo supplent , non e textu citant , ut in Pac . 567 , ubi vide . Omnibus tentatis redeo ad primam suspicionem , corrigendum in tertio scholiaste , εἶμι δ Πλούτος , βλάπτω [ παύω ] οὗτος , ut ille legerit , οὐκοῦν εἰμί ςημι , παύω οὗτος βλέπω . — In scholii initio an legendum δ νόος pro ὅτι ? vel , δ νόος ὅτι ? — Ceterum non puto alius interpretationis esse ὁ ἑξῆς etc . DOBREEUS Adversar . vol . 2 , p . 140 sq . In codice Harleiano 5725 scriptum οὐκοῦν εἰμί ἵημι ὁ παύω αὐτός ἄν βλέπω ὁ ΑΝΟΙΣ εἶμι ἀγαθός ἄν μ . π . cum scholio alius manus , ὁ σύνταξις οὕτως οὐκοῦν παύω οὗτος ποτός δ πλούτος ἐάν ἀναβλέπω . ὅστις δίδωμι ἔρχομαι — πορίζω ἄν ὁ ἄνθρωπος μείζων ἀγαθός . προτάσσω ( forsan πρός vel προτάσσω ) ὁ εἰμί ἵημι , ἀντί ὁ , δυνατός οὗτος λέγω . πολύς δέ ἀγνοέω οὗτος συντάσσω , λαμβάνω γάρ ἐξω ( leg . ἐξωθεν ) πρός ὁ ἵημι etc . Legebat ineptus ille οὐκοῦν , εἰμί ἵημι , παύω αὐτός ὅς βλέπω . Sequitur alia annotatio etiam recentior , εἰμί Τζέτζης , οὐ εἰμί δ στίγος χακομέτρος . οὖον γάρ εἰμί ἵημι γράφω διά οὗτος καί ἄμετρος αὐτός ποιέω καί οὐδέ συντάσσω δύναμαι Ἀριστοφάνης δέ καί ἐγώ εἰμί ἵημι ὁ γράφω etc . DOBREEUS in annot . ad Porsonum . Regius : ὁ σύνταξις οὕτως οὐκοῦν , ἐάν βλέπω ποτέ δ Πλούτος , ἵημι εἰμί δόλος , ὅστις παύω οὗτος , ὅστις εἶμι καί ἔρχομαι δ Πλούτος δηλόω βλέπω γίγνομαι πορίζω ἄν ὁ ἀνθρ . μ . ἄγε . ἵνα δέ μή τις ἔπειμι ὡς ἀδύνατος εἰμί ἀναβλέπω αὐτός , προτάσσω ὁ εἰμί ἵημι , ἀντί ὁ δύναμαι εἰμί οὗτος λέγω ἵνα ὁ μέλλω πρός αὐτός ἀπορέω δῆλος ποιέω καί παύω ὁ ἀπορία αὐτός . εἰκότως δέ εἶπον ὁ δόλος δ γάρ πάσχω τις , οἷος οὗτος ἔρχομαι . — 1 μείζων ποιέω Θ . , ut R . — 2 Scholion hoc Tzetzæ tribuere videtur scholiasta codicis Harleiani . Sed non esse a Tzetzæ profectum ex eo liquet quod in codice Veneto legitur . DIND . δέ οὕτως Θ . Ald . Ib . δ στίγος additum ex G . ἐν δέ ἔνιοι V . , qui om . δ δέ νόος δήλος . — 3 οὐκοῦν V . , qui om . ὅς , non G . — 4 μείζων additum ex V . , qui ὁ ἄνθρωπος . Ceteri ὁ ἄνθρωπος . 1b . ἐργάζομαι V . , qui 5 ὅτι om . προσθέω Ald . καί , δύναμαι ἵστημι ὁ ςρ . ὅς βλέπω δ πλούτος . οὐκοῦν εἰμί ἵημι δόλος , ὅστις V . — 8 οὗτος καί V . ἄν addidit Dindorfius.—9 οὐκοῦν V . , quod ipsum respondet Hemst . , ἀποφαντικός in ἀπορακτικόν mutato , quod confirmare videtur R . ; sed ἀποφαντικός V . Θ . « Ut ἀπόφασις est enunciatum vel pronunciatum , sic ἀποφαντικός , quod vim effati per affirmationem vel negationem formandi continet , de quo Budæus Comm . L . Gr . p . 293 sq . Sic ἔγκλισις ὁριστικός itidem appellatur , teste Apollonio Alex . p . 243 , ἀποφαντικός εἰμί καί ὁ αποφαντιεπομαι κατά πᾶς φράσις παραλαμβάνω · ἀλλά καί ἐπίρρημα τις αποφαντικός καλέω . Talis potestas in hunc locum non convenit ; nec periculum est , ne quis Apollonii verbis ad tuendum ἀποφαντικός abutatur : id enim solum in controversiam venit , utrum in Comici loco οὐκοῦν eo accentu ornari debeat , qui affirmationem , an illo , qui negationem infert : posteriori quia huius scholiastæ probatur , idcirco scribendum etiam fuit οὐκοῦν , non , quod priores ediderunt , οὐκοῦν . Pari plane modo notatur ad v . 916 , γράφω δέ καί ἐν σχῆμα ἀποφατικός οὐκοῦν · quo fulcero causa nostra satis est firma . Deinde l . 12 , uti πορίζω , sic et scribi malim βλάπτω vel βλάπτω · ex quo verbo ceperit aliquis suspicionem , forte ipsum illud βλάπτω nonnullis in Comici codicibus extitisse pro βλέπω . » HEMST . — 13 et sqq . om . etiam Θ . 509 , 29 εἰμί οὗτος γίγνομαι : εἰμί γάρ δ Πλούτος βλέπω πάλιν διανέμω τε ἴσος ἑαυτοῦ πᾶς ( διανέμω ἑαυτοῦ πίσινος Θ . ) δηλόω οὐ Θ . Ald . 510 ἐπίσης om . Θ . — 34 Ἱστορίη , 36 αὐτός Dorv . μεταχειρίζω Reg . 512 οὐδείς : ἐθέλω δηλ . ἄμφω : ἄγω . ὁ σοφία καί ὁ τέχνη Paris . τήκω et 41 τροχός ἅμαξα ποιέω habet Θ . ἅμαξα ποιέω Dorv , — 45 πλύντης Paris . 515 , 46 sq . αντι—επιμελειεπομαι : post ὄξος habet R . γεωργός Ald . — 47 οὗτος ὁ ἔπος V . 516 , 52 ἄνω R . ἐθέλω V . — 54 ἄλλος et sqq . om . etiam Θ . — 1 μέν οὗτος ὁ , 3 οὗτος ἀπαντάω et ὅς ἔξεστι ζῶ λέγω3 . , 4 καί ὁ κο . et οὖον καλῶς λέγω Reg . 517 , 8 ὁ σχῆμα Ἀττικός ὡς ὁ V . omissis Ἀτ . — ςρ . 1b . δέ additum ex R . et Suida s . Ἀξρων ληρέω . — 9 μαίνη καί ψυχή ψέγω Ald . Pergunt post μαίνη Θ . et Suidas , ὁ σχῆμα δέ Ἀττικός ὁ εἶπον ὁ πρᾶγμα ἐπάγω ὁ ἀπὸ—ψεύγεις , nisi quod Suidas εἰμί δέ Ἀττικός ὁ σχῆμα etc . — 10 ἐπάγω Junt . ἐπάγω Ald . — 12 Ἀππρίβμησας . Nimirum λέγω sæpius exponunt grammatici