scholia-in-aristophanem.scholia-in-acharnenses-scholia-vetera-et-recentiora-triclinii scholia_aristoph_dubner_0393.1
εὑρηται , οὐχὶ βούλημα . ἐν δὲ τῇ ὥστε γενέσθαι παραπληροματικὸν κεῖται τὸ τε , ὡς καὶ ἐν τῷ οἴον τε . τὸ δὲ βλέψη , καὶ μὴ τυφλὸς ὢν περὶνοστή · δηλοῦ ἐκ παραλλήλου ταῦτον σημαίνειν . τὸ δὲ βαδίζεται , καὶ φευζεται , οὐ μόνον Αἰολικόν , εἴτε Δωρικόν , ἀλλ’ ἤδη καὶ Ἀττικά · τὸ δὲ ὧηρον βεβαιωτικόν . τὸ δὲ ὧι τοι πονηρούς καὶ τοὺς ἀθέους , οἱς ἐνταῦθα εἴρηται διὰ τὸ καίριον · κεῖται δὲ καὶ μετ’ ὀλίγα . τὸ δὲ τούτων , εἰ μὲν ἀρσεναϊκόν , - τῶν χρηστῶν ἀνθρώπων · εἰ δὲ ουδέτερον , ὧν ἐγὼ πάσχουσι ν οἱ χρηστοί . πούς δὲ τὰ θεῖα σέβοντας , ὡς ἐναντίους τοῖς ἀθέοις ἔθετο · ἐνταῦθα δὲ ὅρα τὸ σέβοντας , νῦν μὲν λεγόμενον ἐνεργητικῶς , παρὰ δὲ τοῖς ὑστεροὶ τὰ πλεῖστα παθητικῶς · τὸ δὲ πάντας χρηστοὺς , ὅτι οἱ πονηροὶ τοὺς ἀγαθοὺς ἰδόντες διὰ τοῦτο οὐ πράττουτας , ἐθελήσουσι τὸν πρότερον ἀφεῖντες βίον μεταπεσεῖν ἐπὶ τὰ ἀμείνω , ἵνα δι’ αὐτὸ τοῦτο εὖ πράττωσι ν . τὸ δὲ καὶ τοι τούτου τίς ἂν ἐξέφυγο ποτ’ ἄμεινον , ἐπιχυρικόν ἐστι σχήμα δι’ ἐρωτήσεως ἀναντιρητέως βεβαιούμενον , ἐν ᾧ τὸ τὸ ταύτων ἐστὶ τῷ οὐδεὶς , ὡς καὶ ἐν ἄλλοις μυριαχοῦ φαίνεται . τὸ δὲ ἀνθρώπα ἢ περιττὴν ἔχει τὴν πρόσθεσιν , ἢ δηλωτικόν ἐστι τοῦ πολλάκις ἐρωτᾶν . ἐνταῦθα δὲ σημαίνει ὅτι ἔθος τοῖς ποιηταῖς ἐν ταῖς ἐρωτήσεσι , καθ’ ἣν οἰεται τις ἀντιλογίαν εὑρεῖν πολεῖν , παράγειν προσώπων φιλικῶν ἀποκρινομένων τὸ ἀρκεῖν τῷ ἐρωτῶντι · ὡς καὶ ἐνταῦθα ὁ Βλεψίδης ποιεῖ · δεδιώς γὰρ μὴ ποτε ἡ Πενία πρὸς τὴν τοῦ Χρεμύλου ἀπάντησιν ἐρωτήσων , ἀποκρινεταὶ αὐτὸν τὸ δοκοῦν τῷ Χρεμύλῳ . ἐν δὲ τῷ κακοδαμονίαν τ’ ἐπὶ μᾶλλον , δοκεῖ χειρὸν μανίας ἢ κακοδαμονία εἶναι . ἴσως δὲ καὶ ἐπιδιορθωτικῶς αὐτὸ εἴρηται , ὡς τῶν κατὰ βίον ἀταξιῶν μανία μὲν οὐχ ἂν ὀνοικίων , δυσδαμονία δὲ μάλιστα . ]
Lemmas: εὑρίσκω , οὐ βούλημα . ἐν δέ ὁ ὥστε γίγνομαι παραπληρωματικός κεῖμαι ὁ τε , ὡς καί ἐν ὁ οἷος τε . ὁ δέ βλέπω , καί μή Τυφλὸς εἰμί περινοστέω · δηλέομαι ἐκ παράλληλος ταῦτος σημαίνω . ὁ δέ βαδίζω , καί φεύζω , οὖον μόνος Αἰολικός , εἴτε Δωρικός , ἀλλά ἤδη καί Ἀττικός · ὁ δέ ὁράω βεβαιωτικός . ὁ δέ ὅς ὅς πονηρός καί ὁ ἄθεος , οἱςστις ἐνταῦθα εἴρω διά ὁ καίριος · κεῖμαι δέ καί μετά ὀλίγος . ὁ δέ οὗτος , εἰμί μέν ἀρσεναϊκόν , - ὁ χρηστός ἄνθρωπος · εἰμί δέ οὐδέτερος , ὅς ἐγώ πάσχω Ν ὁ χρηστός . πούς δέ ὁ θεῖον σέβω , ὡς ἐναντίος ὁ ἄθεος τίθημι · ἐνταῦθα δέ ὁράω ὁ σέβω , νῦν μέν λέγω ἐνεργητικός , παρά δέ ὁ ὑστερέω ὁ πλεῖστος παθητικός · ὁ δέ πᾶς χρηστός , ὅτι ὁ πονηρός ὁ ἀγαθός ὁράω διά οὗτος οὖον πράσσω , ἐθέλω ὁ πρότερος ἀφίημι βίος μεταπίπτω ἐπί ὁ ἀγαθός , ἵνα διά αὐτός οὗτος εὕω πράσσω Ν . ὁ δέ καί ὅς οὗτος τίς εἄν ἐκφεύγω πρός ἀγαθός , ἐπιχυρικόν εἰμί σχήμα διά ἐρώτησις ἀναντιρητέως βεβαιόω , ἐν ὅς ὁ ὁ οὗτος εἰμί ὁ οὐδείς , ὡς καί ἐν ἄλλος μυριαχοῦ φαίνω . ὁ δέ Ανθρώπα ἢ περισσός ἔχω ὁ πρόσθεσις , ἢ δηλωτικός εἰμί ὁ πολλάκις ἐρωτάω . ἐνταῦθα δέ σημαίνω ὅτι ἔθος ὁ ποιητής ἐν ὁ ἐρώτησις , κατά ὅς οἴομαι τις ἀντιλογία εὑρίσκω πολέω , παράγω πρόσωπον φιλικός ἀποκρίνω ὁ ἀρκέω ὁ ἐρωτάω · ὡς καί ἐνταῦθα ὁ Βλεψίδης ποιέω · δείδω γάρ μή ποτός ὁ Πενία πρός ὁ ὁ Χρεμύλος ἀπάντησις ἐρωτάω , ἀποκρίνω αὐτός ὁ δοκέω ὁ Χρεμύλος . ἐν δέ ὁ κακοδαμονίαν τε ἐπί μᾶλλον , δοκέω χείρων μανία ἢ κακοδαμονία εἰμί . ἴσως δέ καί ἐπιδιορθωτικός αὐτός εἴρω , ὡς ὁ κατά βίος ἀταξία μανία μέν οὐ εἄν ὀνοικίων , δυσδαμονία δέ μάλιστα . ]