scholia-in-aristophanem.scholia-in-acharnenses-scholia-vetera-et-recentiora-triclinii scholia_aristoph_dubner_0370.12
62 . κλάζειν : Ἀττικῶς ἀντὶ τοῦ κλαίειν . Borg . 5 63 . δέγῳ τὸν ἄνδρα καὶ τὸν ὄρνιν : Τὴν κληρόνα , ( τὴν μαντείαν , ) καὶ τὸ σύμβολον . οὕτως δὲ Ῥόδιος Ἀπολλώνιος [ I , 304 ] « μηδ' ὄρνιν ἀεικελίῃ πέλε νηί . » κοινῶς γὰρ πᾶν σύμβολον ἐκφευκτικὸν ἢ προτρεπτικὸν ὄρνιν καλοῦσιν . ὄρνις , ἐπιφώνησις , πταρμός , καὶ τὰ τοιαῦτα , 10 ὡς αὐτὸς ἐν Ὀρνισι [ 720 ] ἐδήλωσεν . Ἄλλως . τὴν μαντείαν τοῦ Ἀπόλλωνος ὄρνιν λέγει , ἐπειδὴ περ οἱ παλαιοὶ οὐ μόνον διὰ τῶν ἄλλων , ἀλλὰ καὶ δι' ὄρνιθῶν ἐμαντεύοντο . — καὶ ὅτι οἱ παλαιοὶ πᾶν τὸ ἐπὶ σημείῳ καὶ τεκμηρίῳ τινὶ παραλαμβανόμενον ὄρνιν ἐκάλουν , 15 ἀπὸ μεταφορᾶς καὶ τὸ μάντευμα καὶ τὸ σύμβολον . Junl . 64 . [ μὰ τὴν Δήμητρα : Εἰκότως ταύτην ὄρον λαμβάνει ὡς γεωργός · ἡ γὰρ Δήμητηρ τῆς γῆς ἐφόρος . ] — διὰ τὸ μὴ φράσαι οὐκέτι γαηρήσει . V . 20 65 . ἡν μὴ φράσης : Ἐὰν μὴ εἴπης . Br . 66 . ὡς τῶν : Ἀντὶ τοῦ ὡς ἐταῖρε . τινὲς δὲ λέγουσιν ὅτι οὐ πρὸς ἕνα μόνον τὸ ὡς τῶν , ἀλλὰ καὶ πρὸς δύο . καὶ Κρατῖνος « ἀρά γε , ὦ τῶν , ἐθελήσετε . » [ Ἄλλως . ὦ τῶν , ὦ φίλοι , πλῆθυντικὸς νοητέον . ἢ ἀντὶ τοῦ ὦ φίλε . ἢν' ἢ τὸ μὲν ὦ τῶν πρὸς μόνον τὸν Χρεμύλον · οὕτως γὰρ 25 αὐτῷ ἠπελεῖν · τὸ δὲ ἀπαλλάγητον πρὸς ἀμφοτέρους · ἐπειδὴ καὶ ἄμφω τούτῳ ἠγνῶλουν . ὁ καὶ κρεῖττον . εἰδὼμεν γὰρ ἐν τῇ κοινῇ συνήθεια ἐστιν ὅτε τοὺς λόγους οὕτω ποιεῖσθαι . ] πώμαλα : Ἀντὶ τοῦ οὐδαμῶς · ἐστὶ δὲ Ἀττικόν · ( ἐστὶ 30 γὰρ ἐπίρρημα ἀρνήσεως . ) 67 . ( καὶ μὴν ὁ λέγω : Τινὲς ἐν προσώπῳ αὐτὸ εἶναι λέγουσι τοῦ δοῦλου ἀπὸ τοῦ πώμαλα ἕως τοῦ ἐκτραγληλισθῆ πεσόν . ) 70 . ἐκτραγληλισθῆ : Τὸν τράγληλον κατακλασθῆ ( R . 35 V . ) , ἐκσπονδυλισθῆ . Junt . 72 . ἀλλ' ἡν πύθησθέ μ' ὅστις εἰμ' ἐγώ : Οὕτω τὴν αἰτιατικὴν ἀντὶ γενικῆς , καὶ ἀντὶ δοτικῆς τὴν αἰτιατικὴν Ἀττικοὶ λέγουσιν , [ ὡς Θουκυδίδης [ I , 28 ] « εἰ οὖν τί σε τούτων ἀρέσκει , πέμπε ἄνδρα πιστὸν ἐπὶ θαλάτταν . » 40 καὶ Σοφοκλῆς [ Aj . 581 ] οὐ γὰρ μ' ἀρέσκει γλῶσσά σου τεθημένη . ἀντὶ τοῦ οὐ γὰρ με . ] ὡς ἐπὶ ἀψύχῳ τὸ ἀναθεῖς . ἢ διὰ τὸ τυφλὸν αὐτὸν εἶναι . 74 . ἐὰν βούλῃ γε σύ : [ Τοῦτο διττῶς νοητέον . νῆ τοὺς 45 θεοὺς ἀφήσομέν σε , ἂν βούλῃ γε σύ εἰπεῖν ὅστις εἶ . ἢ οὐκ ἀφήσομεν , ἐὰν βούλῃ σύ μὴ εἰπεῖν ὅστις εἶ . ] — ἐὰν βούλῃ καὶ δοκῇ σοι , ἀφήσομέν σε . τοῦτο γὰρ προσληπτέον . V . ἡμεῖς γ' , ἐὰν βούλῃ , ἀπολύομεν . τοῦτο δὲ φατὶν ἀπολύσαντες αὐτόν . Ἄλλως . ἐὰν δὲ σοι δοκῇ , τουν - 50 τέστι τὸ ἀπολυθῆναι . προσληπτέον τὸ ἀφήσομεν . V . a manu sec . 75 . μέθεσθε παροξυτόνως οἱ Ἀττικοὶ λέγουσιν . R .
Lemmas: 62 . κλάζω : Ἀττικός ἀντί ὁ καλέω . Borg . 5 63 . δέγῳ ὁ ἀνήρ καί ὁ ὄρνις : ὁ κληρόνα , ( ὁ μαντεῖος , ) καί ὁ σύμβολον . οὕτως δέ Ῥόδιος Ἀπολλώνιος [ I , 304 ] « μηδέ ὄρνις ἀεικής πέλω ναῦς . » κοινῶς γάρ πᾶς σύμβολον ἐκφευκτικός ἢ προτρεπτικός ὄρνις καλέω . ὄρνις , ἐπιφώνησις , πταρμός , καί ὁ τοιοῦτος , 10 ὡς αὐτός ἐν Ὄρνις [ 720 ] δηλόω . ἄλλος . ὁ μαντεῖος ὁ Ἀπόλλων ὄρνις λέγω , ἐπεί περ ὁ παλαιός οὖον μόνος διά ὁ ἄλλος , ἀλλά καί διά ὄρνις μαντεύομαι . — καί ὅτι ὁ παλαιός πᾶς ὁ ἐπί σημεῖον καί τεκμήριον τις παραλαμβάνω ὄρνις καλέω , 15 ἀπό μεταφορά καί ὁ μάντευμα καί ὁ σύμβολον . Junl . 64 . [ μά ὁ Δημήτηρ : εἰκότως οὗτος ὄρον λαμβάνω ὡς γεωργός · ὁ γάρ Δημήτηρ ὁ γῆ ἔφορος . ] — διά ὁ μή φράζω οὐκέτι γαηρήσει . V . 20 65 . ἐάν μή φράζω : ἐάν μή εἶπον . Br . 66 . ὡς ὁ : ἀντί ὁ ὡς ἑταῖρος . τις δέ λέγω ὅτι οὖον πρός εἷς μόνος ὁ ὡς ὁ , ἀλλά καί πρός δύο . καί Κρατῖνος « ἀρά γε , εἰμί ὁ , ἐθέλω . » [ ἄλλος . εἰμί ὁ , εἰμί φίλος , πληθυντικός νοητέον . ἢ ἀντί ὁ εἰμί φίλος . εἶμαι ἢ ὁ μέν εἰμί ὁ πρός μόνος ὁ Χρεμύλος · οὕτως γάρ 25 αὐτός ἠπελεῖν · ὁ δέ ἀπαλλάσσω πρός ἀμφότερος · ἐπεί καί ἄμφω οὗτος ἠγνῶλουν . ὁ καί ἀγαθός . οἶδα γάρ ἐν ὁ κοινός συνήθεια εἰμί ὅτε ὁ λόγος οὗτος ποιέω . ] πώμαλα : ἀντί ὁ οὐδαμῶς · εἰμί δέ Ἀττικός · ( εἰμί 30 γάρ ἐπίρρημα ἄρνησις . ) 67 . ( καί μήv ὁ λέγω : Τινές ἐν πρόσωπον αὐτός εἰμί λέγω ὁ δοῦλος ἀπό ὁ πώμαλα ἠώς ὁ ἐκτραγληλισθῆ πίπτω . ) 70 . ἐκτραγληλισθῆ : ὁ τράγληλον κατακλάω ( R . 35 V . ) , ἐκσπονδυλίζω . Junt . 72 . ἀλλά ἐάν πυνθάνομαι εἷς ὅστις εἰμί ἐγώ : οὕτως ὁ αἰτιατικός ἀντί γενικός , καί ἀντί δοτικός ὁ αἰτιατικός ἀττικός λέγω , [ ὡς Θουκυδίδης [ I , 28 ] « εἰμί οὖν τίς σύ οὗτος ἀρέσκω , πέντε ἀνήρ πιστόν ἐπί θάλασσα . » 40 καί Σοφοκλῆς [ Aj . 581 ] οὖον γάρ εἷς ἀρέσκω γλῶσσα σύ τίθημι . ἀντί ὁ οὖον γάρ ἐγώ . ] ὡς ἐπί ἄψυχος ὁ ἀνατίθημι . ἢ διά ὁ τυφλός αὐτός εἰμί . 74 . ἐάν βούλομαι γε σῦς : [ οὗτος διττός νοητέον . νῆ ὁ 45 θεός ἀφίημι σύ , εἄν βούλομαι γε σῦς εἶπον ὅστις εἰμί . ἢ οὐ ἀφίημι , ἐάν βούλομαι σῦς μή εἶπον ὅστις εἰμί . ] — ἐάν βούλομαι καί δοκέω σύ , ἀφίημι σύ . οὗτος γάρ προσληπτέον . V . ἐγώ γε , ἐάν βούλομαι , ἀπολύω . οὗτος δέ φημί ἀπολύω αὐτός . ἄλλος . ἐάν δέ σύ δοκέω , ὅς - 50 τίνω ὁ ἀπολύω . προσληπτέον ὁ ἀφίημι . V . a manu sec . 75 . μεθίημι παροξύτονος ὁ ἀττικός λέγω . R .