scholia-in-aristophanem.scholia-in-acharnenses-scholia-vetera-et-recentiora-triclinii scholia_aristoph_dubner_0281.1
μαχος , ἥκεν , ἐύοκει . ὄρυγχα δὲ λέγει , ὅτι ὄρυγοκόπος ἦν , περὶ οὗ προεῖρήται . φέρεται δὲ ἐν τοῖς πλείστοις , ὑπὸ στυροκόμπου , καὶ σαφῶς οὐδὲν ἐστιν εὑρεῖν . Διονύσιος δὲ ὁ Ζώπυρος γράφει , ὡς ὄρτυγοκόμπου , καὶ ἡ ἐξηγεῖτο , ὅτι ἐγκειται τὸ μ . Θεὶς γὰρ εἶπεν τῶν ὄρτυγοκόπων , ἐπεὶ καὶ αὐτὸς τῶν ὄρυγοκόμων . ] 1299 . [ στυροκόμπος ὁ μάχιμος ὄρυς . παρὰ τὸ στερεῶς κόπτειν . ( ὄνομα ὄρνέου ἐπλάσε ) παρὰ τὸ κολάπτειν τὴν κεφαλήν , ὁ συμβαίνει τοῖς ὄρτυσιν . ] 1301 . ὅπου χελιδών : Εἰς τὰ Σιμωνίδου μέλη αὐτίντεται « κυανέα χελιδών . » 1302 . [ ἡ πηνελόφ : Ὁ πηνελόφ νήττη μέν ἐστιν ὁμοιον , περιστερας δὲ μέγλως , μέμνηται δὲ αὐτοῦ Στησίχορος καὶ Ἴβικος . Ἄλλως , τὰ μὲν ἄλλα ἐν συμπληρώματι . ὁ δὲ πηνελόφ μειζων μέν ἢ κατὰ νήτταν , ὁμοιος δέ . ] 1303 . ἡ πετέρυγες ἢ ( πετεροῦ ) τι καὶ ὅπου μέρος τι πετεροῦ ἢ μόριον ὄρνέου ὑπῆρχεν ἐν ποιήματι , ἤδον αὐτό . 1309 . ( τὰς ἀρρίγους : Τὸ γ διὰ τὸ θηλυκῶς εἰπεῖν τὰς ἀρρίγους , ἢ ἀρρίγη . ἐξηγοῦνται δὲ τινες κόριννον . ἠγχεσον οὖν ἐκ μέν τοῦ αὐτοῦ γένους εἶναι , διάφορον δὲ τι . λέγουν δὲ καὶ νῦν σωράκων τι εἴδος ἀρρίγους . ) 1310 . ταῦτα πρὸς τὸν Μανῆν λέγει . εἰς τὸ χορηγεῖν τοῖς βουλομένοις ὄρνιθωθῆναι . R . [ ἐμπίπλη πτερῶν : Πρὸς τὸ χορηγεῖν τοῖς βουλομένοις ὄρνιθωθῆναι τῶν ἀνθρώπων εἴρηται ταῦτα . Ἄλλως , ἐμπίπλη . ] ( Ἀττικόν . ἦν γὰρ τὸ κοινὸν ἀπὸ τοῦ πίπλημι πίπλαθι , ὡς ἵσταθι . ὁμοιον δὲ ἐστι καὶ τὸ Κύκλωψ τῇ πῃ οἶνον , — παρὰ τῷ ποιητῇ [ Od . I , 317 ] . Ἄττικοι γὰρ οὐ τρέπουσιν ἐπὶ τῶν εἰς μι τὸ μ εἰς τὸ θ ἐν τοῖς προστακτικοῖς , καὶ συστέλουνσι τὴν παραλήγουσαν ὡς ἡ κοινῇ , ἵστημι ἵσταθι , καὶ πίμπλημι πίμπλαθι , ἄλλὰ τελείαν ἀποβολὴν τῆς μι ποιοῦμενοι πίμπλη καὶ ἵστη λέγουσιν , ὥσπερ καὶ ἀπὸ τοῦ τῆμι τὸ τῆ . ) — γέμισον . ἐστι δὲ Ἄττικῶς . R . 1313 . [ παγλὸν δ' ἂν πολυάνορα : Ἡ ἀμειβαία αὕτη περιόδος ἐοικεν ἐκθέσει διπλῆς , κώλων οὖσα ἀναπαιστικῶν καὶ ἰαμβικῶν ιζ' . ὧν τὸ πρῶτον ἀναπαιστικὸν δίμετρον ἀκατάληκτον . τὸ β' ἰαμβικὸν δίμετρον καταληκτικόν , ἧτοι ἐφθόγμιμερές , ὁ καλεῖται Ἀνακρεόντειον . τὸ γ' ὁμοιον . τὸ δ' ὁμοιον τῷ α' . τὸ ε' ὁμοιον τῷ β' . τὸ ζ' καὶ τὸ ζ' ἀναπαιστικὰ πενθόγμιμερεῖ . τὰ η' , θ' , ιγ' ὁμοια τῷ α' , τὰ δ' ἄλλα τῷ β' . ἐπὶ τῷ τέλει αἱ 45 συνήθεις διπλάζ . ] 1316 . ἐμπετς πόλεως : Λεῖπει ἀνθρώπους . ἕνεκα τῆς πόλεως τῆς ἐμῆς , φησὶ , κατέγουνσιν οἱ ἐρωτες τοὺς ἀνθρώπους , ἀντὶ τοῦ , ἐρῶσιν οἱ ἄνθρωποι τῆς ἐμῆς πόλεως . 1317 . ( θᾶττον φέρειν : Τοὺς χορίνους τῶν πετέρων . ὅηλον δὲ ὅτι ταῦτα πρὸς τὸν Μανῆν . ) 1323 . ὡς βλακικῶς : Ἄντὶ τοῦ βραδέως . Πεισθέταιρος πρὸς τὸν Μανῆν .
Lemmas: μῆχος , ἵημι , εὕω . ὀρύσσω δέ λέγω , ὅτι ορυγοκοπους εἰμί , περί ὅς προλέγω . φέρω δέ ἐν ὁ πλεῖστος , ὑπό στυροκομπος , καί σαφῶς οὐδείς εἰμί εὑρίσκω . Διονύσιος δέ ὁ Ζώπυρος γράφω , ὡς ὀρτυγόκομπος , καί ὁ ἐξηγέομαι , ὅτι ἔγκειμαι ὁ μ . τίθημι γάρ εἶπον ὁ ὀρτυγοκοπέω , ἐπεί καί αὐτός ὁ ορυγοκομη . ] 1299 . [ στυροκόμπος ὁ μάχιμος ὄρυς . παρά ὁ στερεῶς κόπτω . ( ὄνομα ὄρνεον πλάσσω ) παρά ὁ κολάπτω ὁ κεφαλή , ὁ συμβαίνω ὁ ὄρτυξ . ] 1301 . ὅπου χελιδών : εἰς ὁ Σιμωνίδης μέλος αὐτίντεται « κυάνεος χελιδών . » 1302 . [ ὁ πηνελόφ : ὁ πηνελόφ νῆττα μέν εἰμί ὅμοιος , περιστερά δέ μέγλως , μιμνήσκω δέ αὐτός Στησίχορος καί Ἴβικος . ἄλλος , ὁ μέν ἄλλος ἐν συμπλήρωμα . ὁ δέ πηνελόφ μείζων μέν ἢ κατά νῆττα , ὅμοιος δέ . ] 1303 . ὁ πετέρυγες ἢ ( πετρόω ) τίς καί ὅπου μέρος τίς πετρόω ἢ μόριον ὄρνεον ὑπάρχω ἐν ποίημα , ἀείδω αὐτός . 1309 . ( ὁ ἄρριγος : ὁ γ διά ὁ θηλυκός εἶπον ὁ ἄρριγος , ἢ ἄρριγος . ἐξηγέομαι δέ τις κόριννος . ἐγχέω οὖν ἐκ μέν ὁ αὐτός γένος εἰμί , διάφορος δέ τίς . λέω δέ καί νῦν σώρακος τίς εἶδος ἄρριγος . ) 1310 . οὗτος πρός ὁ μάνη λέγω . εἰς ὁ χορηγέω ὁ βούλομαι ὄρνυμι . R . [ ἐμπίμπλημι πτερόν : πρός ὁ χορηγέω ὁ βούλομαι ὄρνυμι ὁ ἄνθρωπος εἴρω οὗτος . ἄλλος , ἐμπίμπλημι . ] ( Ἀττικός . εἰμί γάρ ὁ κοινός ἀπό ὁ πίμπλημι πίπλαθι , ὡς ἵστημι . ὅμοιος δέ εἰμί καί ὁ Κύκλωψ ὁ πῃ οἶνος , — παρά ὁ ποιητής [ Od . I , 317 ] . Ἀττικός γάρ οὖον τρέπω ἐπί ὁ εἰς μι ὁ μ εἰς ὁ θ ἐν ὁ προστακτικός , καί συστέλλω ὁ παραλήγω ὡς ὁ κοινός , ἵστημι ἵστημι , καί πίμπλημι πίμπλημι , ἀλλά τέλειος ἀποβολή ὁ μι ποιέω πίμπλημι καί ἵστημι λέγω , ὥσπερ καί ἀπό ὁ τέμνω ὁ τῆ . ) — γεμίζω . εἰμί δέ ἀττικῶς . R . 1313 . [ παγλὸν δέ εἄν πολυάνωρ : ὁ αμειβαιος οὗτος Περιόδος ἔοικα ἔκθεσις διπλόος , κῶλον εἰμί αναπαιστικός καί ἰαμβικός ἵζω . ὅς ὁ πρῶτος ἀναπαιστικός δίμετρος ἀκατάληκτος . ὁ βε ἰαμβικός δίμετρος καταληκτικός , ἤτοι εφθογμιμερα , ὁ καλέω Ἀνακρεόντειος . ὁ γε ὅμοιος . ὁ δέ ὅμοιος ὁ ὅς . ὁ εἰ ὅμοιος ὁ βε . ὁ γῆ καί ὁ γῆ αναπαιστικός πενθογμιμερος . ὁ ἤ , ὁ , πνίξ ὅμοιος ὁ ὅς , ὁ δέ ἄλλος ὁ βε . ἐπί ὁ τέλος ὁ 45 συνήθης διπλάζω . ] 1316 . ἐμπετς πόλις : λείπω ἄνθρωπος . ἕνεκα ὁ πόλις ὁ ἐμός , φημί , καταγίγνομαι ὁ Ἔρως ὁ ἄνθρωπος , ἀντί ὁ , ἐράω ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐμός πόλις . 1317 . ( ταχύς φέρω : ὁ χορις ὁ Πετερῶν . ὅλος δέ ὅτι οὗτος πρός ὁ μάνη . ) 1323 . ὡς βλακικός : ἀντί ὁ βραδύς . Πεισθέταιρος πρός ὁ μάνη .