scholia-in-aratum.scholia-in-aratum-scholia-vetera schol_aratum_maass_0641.1
( λέγω δὴ τοῦ θερινοῦ καὶ ἰσημερινοῦ καὶ χειμερινοῦ καὶ τοῦ ζωδιακοῦ ) πολὺν ποιεῖται λόγον , περὶ δὲ τῶν λοιπῶν ἐναργῶς μὲν οὐ μέμνηται , ἐξ ὧν δὲ φησὶ περὶ τοῦ Ἀράχοντος , ὅτι ἐκεῖνον ἡ κεφαλὴ κατ’ ἐκεῖνο τὸ μέρος ἐστὶ τοῦ οὐρανοῦ , καθ’ ὃ αἱ τε ἀνατολαὶ καὶ αἱ δύσεις μίγνυνται ἀλλήλοις ( 61 , 2 ) , δῆλον ποιεῖται , ὅτι τὴν κεφαλὴν τοῦ Ἀράχοντος ἐν τῷ μεγίστῳ τῶν αἰεὶ φανερῶν βούλεται εἶναι · οὕτος γὰρ καὶ μόνος διὰ τῆς βορείας κοινῆς τομῆς τοῦ τε ἀνατολικοῦ ἡμικυκλίου τοῦ ὁρίζοντος καὶ τοῦ δυτικοῦ τὴν περιφέρειαν ποιεῖται . ἀπὸ δὲ τούτου καὶ τὸν ἀνταρκτικὸν ὁμοίον τε καὶ ἴσον ὄντα τῷ ἀρκτικῷ ἐμπορτέον . δυνατόν δέ ἐστι καὶ ἑτέρως περὶ τῶν δύο τούτων κύκλων ἐξ αὐτῶν πάλιν τῶν Ἀρατείων παραμυθῆσασθαι . τὴν δὲ τοῦ Γάλακτος ζῴην οὐκ ἐντακτέον , ἐπειδὴ πρὸς τῷ ποικίλῃ εἶναι οὐδὲ πολλὴν περὶ αὐτῆς καταβάλλει μνήμην . ὅτι δὲ ποικίλη ἐστὶ καὶ περιεργοτέρας ἐπιστάσεως δεομένη , δῆλον ἐξ ὧν καὶ Πτολεμαῖος ἐν τῷ ὀγδόῳ βιβλίῳ τῆς Συντάξεως φησιν ( p . 202 Bas ) · οὐ γὰρ ὁμαλὴ τίς ἐστιν οὐδὲ τεταγμένη , ἀλλὰ καὶ τῷ πλατεῖ καὶ τῷ χρώματι καὶ τῇ πυκνότητι καὶ τῇ θέσει διάφορος’ . δεῖ δὲ ἑκάτερον μὲν τῶν τροπικῶν ἀπέχειν τοῦ ἰσημερινοῦ μεγίστον ὄντος τὰς δεδειγμένας τῷ Πτολεμαίῳ ἐν τῷ τετάρτῳ βιβλίῳ τῆς Συντάξεως ( I p . 23 Bas ? ) μοῖρας κδ’ , ἑκάτερον δὲ τῶν ἄλλων ( λέγω δὴ τὸν τε ἀρκτικὸν καὶ τὸν ἀνταρκτικόν ) ἀπέχειν τοῦ καθ’ ἑαυτὸν πόλου τῆς σφαῖρας μοῖρας μα’ , εἴγε μέλλει συμφώνως τῷ Ἀράτῳ τὸ ὑπὲρ γῆν τμῆμα τοῦ θερινοῦ , τουτέστιν ἡ μεγίστη ἡμέρα , τοιούτων εἶναι πέντε , οἷον ὅλος ὁ θερινός , τουτἐστιν ὅλον τὸ νυχθήμερον , ὡκτῶ ( 497—9 ) · κατὰ γὰρ τὴν τοιαύτην θέσιν τῆς σφαῖρας καὶ τὸ τοσόνδε μέγεθος τῆς μεγίστης ἡμέρας σῴζεται , ὡς ὀλίγῳ ὕστερον μαθησόμεθα ( p . 566 ) .
Lemmas: ( λέγω δή ὁ θερινός καί ἰσημερινός καί χειμερινός καί ὁ ζωδιακός ) πολύς ποιέω λόγος , περί δέ ὁ λοιπός ἐναργής μέν οὖον μιμνήσκω , ἐκ ὅς δέ φημί περί ὁ Ἀράχοντος , ὅτι ἐκεῖνος ὁ κεφαλή κατά ἐκεῖνος ὁ μέρος εἰμί ὁ οὐρανός , κατά ὅς ὁ τε ἀνατολή καί ὁ δύσις μίγνυμι ἀλλήλων ( 61 , 2 ) , δῆλος ποιέω , ὅτι ὁ κεφαλή ὁ Ἀράχοντος ἐν ὁ μέγας ὁ ἀεί φανερός βούλομαι εἰμί · οὗτος γάρ καί μόνος διά ὁ βόρειος κοινός τομή ὁ τε ἀνατολικός ἡμικύκλιον ὁ ὁρίζων καί ὁ δυτικός ὁ περιφέρεια ποιέω . ἀπό δέ οὗτος καί ὁ ἀνταρκτικός ὅμοιος τε καί ἴσος εἰμί ὁ ἀρκτικός ἐμπορτέον . δυνατός δέ εἰμί καί ἑτέρως περί ὁ δύο οὗτος κύκλος ἐκ αὐτός πάλιν ὁ Ἀράτειον παραμυθέομαι . ὁ δέ ὁ Γάλακτος ζῶ οὐ ἐντακτέον , ἐπεί πρός ὁ ποικίλος εἰμί οὐδέ πολύς περί αὐτός καταβάλλω μνήμη . ὅτι δέ ποικίλος εἰμί καί περίεργος ἐπίστασις δήω , δῆλος ἐκ ὅς καί Πτολεμαῖος ἐν ὁ ὄγδοος βιβλίον ὁ Σύνταξις φημί ( p . 202 Bas ) · οὖον γάρ ὁμαλός τίς εἰμί οὐδέ τάσσω , ἀλλά καί ὁ πλατύς καί ὁ χρῶμα καί ὁ πυκνότης καί ὁ θέσις διάφορος . δεῖ δέ ἑκάτερος μέν ὁ τροπικός ἀπέχω ὁ ἰσημερινός μέγας εἰμί ὁ δείκνυμι ὁ Πτολεμαῖος ἐν ὁ τέταρτος βιβλίον ὁ Σύνταξις ( I p . 23 Bas ? ) μοῖρα κδέʹ , ἑκάτερος δέ ὁ ἄλλος ( λέγω δή ὁ τε ἀρκτικός καί ὁ ἀνταρκτικός ) ἀπέχω ὁ κατά ἑαυτοῦ πόλος ὁ σφαῖρα μοῖρα μαί , εἰ μέλλω σύμφωνος ὁ Ἄρατος ὁ ὑπέρ γῆ τμῆμα ὁ θερινός , τουτέστιν ὁ μέγας ἡμέρα , τοιοῦτος εἰμί πέντε , οἷος ὅλος ὁ θερινός , τουτέστιν ὅλος ὁ νυχθήμερον , ὁκτῶ ( 497—9 ) · κατά γάρ ὁ τοιοῦτος θέσις ὁ σφαῖρα καί ὁ τοσόσδε μέγεθος ὁ μέγας ἡμέρα σῴζω , ὡς ὀλίγος ὕστερος μανθάνω ( p . 566 ) .