scholia-in-aratum.scholia-in-aratum-scholia-vetera schol_aratum_maass_0640.1
ἐὰν <δ'> οὕτω τύχῃ , καὶ τὰ περὶ αὐτοῦ λεγόμενα εἰς ἕν συναγαγόντας ἐν τινι πιτυχίῳ ἤτοι σχεδαρίῳ πρὸς τὸ ἐτοιμον σχεδιάσαι . οἷον σαφηνείας ἕνεκεν τῶν λεγομένων ἡμῖν ἐπὶ τοῦ Ὀφιοῦχον ὁ λόγος ἔστω · τοῦτον γὰρ ἐν τοῖς τρισὶ τόποις μέμνηται . ἐπεὶδὴ τοῦνυν ἐν μὲν τῷ πρώτῳ μέρει λέγει περὶ αὐτοῦ , ὅτι ὁ Ὀφιοῦχος κεῖται ὀρθὸς τὴν κεφαλὴν ἔχων πρὸς τὴν κεφαλὴν τοῦ Ἐν γάναι ( 74 , 5 ) , τοὺς δὲ πόδας ἐπὶ τοῦ θώρακος τοῦ Σκορπίου καὶ τοῦ ὀφθαλμοῦ ( 85 ) , καὶ ὅτι περὶ τὸ μέσον αὐτοῦ εἰλεῖται ὁ Ὄφις ( 82 , 3 ) καὶ ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ στρέφεται ὀλίγος μὲν τῇ δεξιᾷ πολὺς δ' εἰς τὸ ὕψος τῇ ἀριστερᾷ ( 86 , 7 ) , καὶ ὅτι τὰ γένεια τοῦ κατ' αὐτὸν Ὀφεως παράκειται τῷ Στεφάνῳ ( 88 ) , ἐπὶ δέ , ὅτι ἔχει ἀστέρας ἐπὶ μὲν τῶν ὤμων λαμπρούς , ἐπὶ δὲ τῶν χειρῶν ἐλαττον λαμπρούς ( 77—80 ) , καὶ ὅτι ὑποκάτω τῆς σπείρας τοῦ Ὀφεὼς εἰσὶν αἱ Χηλαὶ ( 89 ) , . . . . καὶ τέμνεται μὲν ὑπὸ τοῦ χειμερινοῦ τροπικοῦ κατὰ τοὺς ὤμους ( 488 ) , ὑπὸ δὲ τοῦ ἰσημερινοῦ κατὰ τὰ γόνατα ( 521 ) , ἐν δὲ τῷ τρίτῳ πάλιν σποράδην , ὅτι Καρκίνου μὲν ἀνατέλλοντος δύνει ἀπὸ γόνατος ἕως τῶν ὤμων καταγὼν τὸν Ὄφιν [ ἕως τοῦ ] αὐχένος ἐγγύς ( 577 , 8 ) , Σκορπίου δὲ ἀνατέλλοντος ἀνατέλλουσιν αἱ κεφαλαὶ αὐτῶν καὶ αἱ χεῖρες τοῦ Ὀφιοῦχου καὶ ἡ πρώτη καμπὴ τοῦ Ὀφεως ( 666—8 ) , Τοξότου δὲ ἀνατέλλοντος ἀνατέλλει ἡ σπείρα τοῦ Ὀφεως καὶ τὸ σῶμα τοῦ Ὀφιοῦχου ( 665 , 6 ) , πάντα ταῦτα συναγαγόντες ἐν τινὶ τόμῳ ἀπογραφώμεθα . ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ποιητέον · πρόκειται γὰρ ἐπὶ ταῖς ἐφόδοις καὶ ἀχόποις τοὺς ἐντυχάνοντας παρασκενάζειν . καὶ τὰ περὶ τῶν ἄλλων ζωδίων ἕκαστον κατὰ μέρος λεγόμενα εἰς ἕν συνάψαντες ὁμοίως τοῖς ἐπὶ τοῦ Ὀφιοῦχον εἰρημένοις ἐν τῷ τέλει τοῦ λόγου παραθήσομεν ( cf 1 . 22 , 3 ) . κάκεινο μέντοι χρήσιμον ὃν πρὸς τὸ προκείμενον καλῶς ἔχει παραβάλλειν , ὅτι ἐξ ἐν ταῖς Ἀρατείαις σφαίραις κύκλους ἐντακτέον , πρῶτον τὸν μέγιστον τῶν ἀεὶ φανερῶν , τὸν καὶ ἀρχικὸν ὀνομαζόμενον , δεύτερον τὸν θερινὸν τροπικόν , τρίτον τὸν ἰσημερινόν , τέταρτον τὸν χειμερινὸν τροπικόν , πέμπτον τὸν μέγιστον τῶν ἀεὶ φανῶν , τὸν καὶ ἀνταρχικὸν προσαγορευόμενον , ἕκτον τὸν ζωδιακόν , τὸν καὶ ἐφαπτόμενον τῶν τροπικῶν · περὶ μὲν γὰρ τῶν τεσσάρων
Lemmas: ἐάν <δ'> οὗτος τυγχάνω , καί ὁ περί αὐτός λέγω εἰς εἷς συνάγω ἐν τις πιτυχιος ἤτοι σχεδάριον πρός ὁ ἑτοῖμος σχεδιάζω . οἷος σαφήνεια ἕνεκα ὁ λέγω ἐγώ ἐπί ὁ Ὀφιοῦχος ὁ λόγος ἵστημι · οὗτος γάρ ἐν ὁ τρεῖς τόπος μιμνήσκω . ἐπειδή τοῦνυν ἐν μέν ὁ πρῶτος μέρος λέγω περί αὐτός , ὅτι ὁ Ὀφιοῦχος κεῖμαι ὀρθός ὁ κεφαλή ἔχω πρός ὁ κεφαλή ὁ ἐν γανάω ( 74 , 5 ) , ὁ δέ πούς ἐπί ὁ θώραξ ὁ Σκορπίος καί ὁ ὀφθαλμός ( 85 ) , καί ὅτι περί ὁ μέσος αὐτός εἴλω ὁ ὄφις ( 82 , 3 ) καί ἐν ὁ χείρ αὐτός στρέφω ὀλίγος μέν ὁ δεξιός πολύς δέ εἰς ὁ ὕψος ὁ ἀριστερός ( 86 , 7 ) , καί ὅτι ὁ γένειον ὁ κατά αὐτός ὄφις παράκειμαι ὁ Στέφανος ( 88 ) , ἐπί δέ , ὅτι ἔχω ἀστήρ ἐπί μέν ὁ ὦμος λαμπρός , ἐπί δέ ὁ χείρ μικρός λαμπρός ( 77—80 ) , καί ὅτι ὑποκάτω ὁ σπείρω ὁ ὄφις εἰμί ὁ Χηλή ( 89 ) , . . . . καί τέμνω μέν ὑπό ὁ χειμερινός τροπικός κατά ὁ ὦμος ( 488 ) , ὑπό δέ ὁ ἰσημερινός κατά ὁ γόνυ ( 521 ) , ἐν δέ ὁ τρίτος πάλιν σποράδην , ὅτι Κάρκινος μέν ἀνατέλλω δύο ἀπό γόνυ ἠώς ὁ ὦμος κατάγω ὁ ὄφις [ ἠώς ὁ ] αὐχήν ἐγγύς ( 577 , 8 ) , Σκορπίος δέ ἀνατέλλω ἀνατέλλω ὁ κεφαλή αὐτός καί ὁ χείρ ὁ Ὀφιοῦχος καί ὁ πρῶτος καμπή ὁ ὄφις ( 666—8 ) , τοξότης δέ ἀνατέλλω ἀνατέλλω ὁ σπεῖρα ὁ ὄφις καί ὁ σῶμα ὁ Ὀφιοῦχος ( 665 , 6 ) , πᾶς οὗτος συνάγω ἐν τις τόμος ἀπογράφω . ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος ποιητέος · πρόκειμαι γάρ ἐπί ὁ ἔφοδος καί ἄκοπος ὁ ἐντυγχάνω παρασκενάζειν . καί ὁ περί ὁ ἄλλος ζῴδιον ἕκαστος κατά μέρος λέγω εἰς εἷς συνάπτω ὁμοίως ὁ ἐπί ὁ Ὀφιοῦχος εἴρω ἐν ὁ τέλος ὁ λόγος παρατίθημι ( cf 1 . 22 , 3 ) . ἐκεῖνος μέντοι χρήσιμος ὅς πρός ὁ πρόκειμαι καλῶς ἔχω παραβάλλω , ὅτι ἐκ ἐν ὁ Ἀράτειος σφαῖρα κύκλος ἐντακτέον , πρῶτος ὁ μέγας ὁ ἀεί φανερός , ὁ καί ἀρχικός ὀνομάζω , δύο ὁ θερινός τροπικός , τρίτος ὁ ἰσημερινός , τέταρτος ὁ χειμερινός τροπικός , πέμπτος ὁ μέγας ὁ ἀεί φαίνω , ὁ καί ἀνταρχικὸν προσαγορεύω , ἕκτος ὁ ζῳδιακός , ὁ καί ἐφάπτω ὁ τροπικός · περί μέν γάρ ὁ τέσσαρες