scholia-in-aelium-aristidem.scholia-in-aelium-aristidem-scholia-vetera scholia_aristidem_frommel1826_0023.1
fin . ἐκεῖνό γε μὴν ἰστέον , ὅτι τῶν γε ἐγχωμίων τὰ μὲν ἐστιν ἐνδοξά , τὰ δὲ ἀδοξά , τὰ δὲ ἀμφίδοξα , τὰ δὲ παράδοξα , ἀμφίδοξα δὲ ὅσα πῇ μὲν ἐνδοξά ἐστι , πῇ δὲ ἀδοξά , ὁ ἐν τοῖς Παναθηναϊκοῖς εὑρίσκεται καὶ Ἱσοκράτους καὶ Ἀριστειδῶν · τὰ μὲν ἐστιν ἐπαινετά , τὰ δὲ ψεχτά , ὑπὲρ ὧν ἀπολογοῦνται . His similia prostant item in Sopatri libello περὶ διαιρέσεως ζητημάτων inter rhetores Aldinos p . 437 , 12 f . Quae statim in limine Proleg . ad Aristidem legimus , ἐκελεύθη δὲ παρὰ τοῦ Ἀσκληπιοῦ καθ’ ἡμέραν τριάκοντα λέγειν στίχους , καὶ περαιτέρω μὲν ἐξεῖναι τούτων λέγειν ἥττονας δὲ οὔ , eadem leguntur in clausula scholiorum ad secundam de rhetorica orat . — Neque vero Sopater has rhetorum machinas suo Alexandro commonstrassee satis duxit , sed quidquid Athenis viros doctos de his orationibus disserentes audiisset quidve multifaria librorum tractatione memoria dignum eam in rem censuisset , ea omnia in unum quasi corpus collecta τῷ τιμιωτάτῳ Ἀλεξάνδρῳ tradidit — in fine Proleg . Ταῦτ’ ἐγὼ σοι Σώπατρος ἐπιδίδωμι , ὅσαγε μαθὼν ( Schell . et Flor . ὅσαγε ἐμαθον ) παρὰ τῶν διδασκάλων Ἀθήνησι καὶ ὅσα μεθ’ ἐτέρων ζητῶν καὶ ἐξ ἀναγνωσμάτων ποικίλων συνήγαγον . ( Cf . Plut . in Demosth . vit . extr . ) Laudantur autem in his commentariis praeter Theonem et Aphthonium , Menander et Athanasius , tanquam κριτικοί . In Athanasium autem Sopatro bilem haud leviter esse motam existimo , quem semel acerbe tetigisset . Ait Sopater in Proleg . Ἄλλ’ οἱ ( lege ex Schell . ἄλλοι ) δὲ παραπαίοντες ἀνασκευὴν λέγουσι εἶναι τὸν λόγον · κατὰ δὲ τοῦτον τὸν λόγον πᾶσαν ἀντιρρήσιν ἀνασκευὴν ὥρα καλεῖν ( sic infra II , 229 . εἰ δὲ τὴν τῶν ζώντων προσωποποιΐαν ἐποίησε , λείπεται πᾶσαν ἡθοποιΐαν προσωποποιΐαν εἰπεῖν ) · ἴσμεν δὲ , ὅτι τῶν λόγων αἱ διαιρέσεις τὸ τέλειον ἢ τὸ ἔλλειπὲς δεικνύουσιν · εἰ μὲν οὖν τοιαύτη τοῦ λόγου τίς ἐστιν ἡ τομή , ὡς
Lemmas: fin . ἐκεῖνος γε μήv ἰστέον , ὅτι ὁ γε ἐγκώμιον ὁ μέν εἰμί ἔνδοξος , ὁ δέ άδοξα , ὁ δέ ἀμφίδοξος , ὁ δέ παράδοξος , ἀμφίδοξος δέ ὅσος πῇ μέν ἔνδοξος εἰμί , πῇ δέ άδοξα , ὁ ἐν ὁ Παναθηναϊκός εὑρίσκω καί Ἰσοκράτης καί Ἀριστείδης · ὁ μέν εἰμί ἐπαινετός , ὁ δέ ψεχτά , ὑπέρ ὅς ἀπολογέομαι . His similia prostant item in Sopatri libello περί διαίρεσις ζήτημα inter rhetores Aldinos p . 437 , 12 f . Quae statim in limine Proleg . ad Aristidem legimus , κελεύω δέ παρά ὁ Ἀσκληπιός κατά ἡμέρα τριάκοντα λέγω στίχος , καί περαιτέρω μέν ἔξεστι οὗτος λέγω κακός δέ οὖον , eadem leguntur in clausula scholiorum ad secundam de rhetorica orat . — Neque vero Sopater has rhetorum machinas suo Alexandro commonstrassee satis duxit , sed quidquid Athenis viros doctos de his orationibus disserentes audiisset quidve multifaria librorum tractatione memoria dignum eam in rem censuisset , ea omnia in unum quasi corpus collecta ὁ τίμιος Ἀλέξανδρος tradidit — in fine Proleg . ταῦτα ἐγώ σύ Σωσίπατρος ἐπιδίδωμι , ὅσος μανθάνω ( Schell . et Flor . ὅσος μανθάνω ) παρά ὁ διδάσκαλος Ἀθήνησι καί ὅσος μετά ἕτερος ζητέω καί ἐκ ἀνάγνωσμα ποικίλος συνάγω . ( Cf . Plut . in Demosth . vit . extr . ) Laudantur autem in his commentariis praeter Theonem et Aphthonium , Menander et Athanasius , tanquam κριτικός . In Athanasium autem Sopatro bilem haud leviter esse motam existimo , quem semel acerbe tetigisset . Ait Sopater in Proleg . ἄλλος ὁ ( lege ex Schell . ἄλλος ) δέ παραπαίω ἀνασκευή λέγω εἰμί ὁ λόγος · κατά δέ οὗτος ὁ λόγος πᾶς ἀντίρρησις ἀνασκευή ὥρα καλέω ( sic infra II , 229 . εἰμί δέ ὁ ὁ ζῶ προσωποποιία ποιέω , λείπω πᾶς ἠθοποιία προσωποποιία εἶπον ) · οἶδα δέ , ὅτι ὁ λόγος ὁ διαίρεσις ὁ τέλειος ἢ ὁ λείπω δείκνυμι · εἰμί μέν οὖν τοιοῦτος ὁ λόγος τίς εἰμί ὁ τομή , ὡς