satyrus.vita-euripidis-p-oxy-9-1176 fhg_vol3_mueller_diocles_rhodius_0183.4
σιν τὴν Ἑλληνικὴν προσοχῶμαι τοῖς πρεσβυτέροις καὶ τοῖς ἀξιολογωτάτοις τῶν Ῥωμαίων . Τέλος δὲ καὶ ποίημα γράφειν καὶ πραγματικὴν ἱστορίαν ἐνεχείρησεν , ἐν ᾧ διὰ τοῦ προοιμίου παρακαλεῖ τοὺς ἐντυχάνοντας συγγνώμην ἔχειν , εἰ Ῥωμαῖος ὢν μὴ δύναται καταχρατεῖν τῆς Ἑλληνικῆς διαλέκτου καὶ τῆς κατὰ τὸν χειρισμὸν οἰκονομίας . Πρὸς δὲ οἰκείας ἀπτηντχένας δοκεῖ Μάρκος Πόρκιος Κάτων ὀαυμάζειν γὰρ ἔφη , πρὸς τίνα λόγον ποιεῖται τοιαύτην παραίτησιν . Εἰ μὲν γὰρ αὐτὴ τὸ τῶν Ἀμφιτυόνων συνέδριον συνέταττε γράφειν ἱστορίαν , ὅπως ἐδεῖ προσφέρεσθαι ταῦτα καὶ παρατεῖσθαι μηδεμιᾶς δ᾽ ἀνάγκης οὔσης , ἐδελοντὴν ἀπογράψασθαι , κάπειτα παρατεῖσθαι συγγνώμην ἔχειν , ἐὰν βαρβαρίζῃ , τῆς ἀπάσης ἀτοπίας εἶναι σημεῖον καὶ παραπλήσιον , ὡς ἂν εἰ τις , εἰς τοὺς γυμνικούς ἀγῶνας ἀπογραφάμενος πυγμὴν ἤ παγκράτιον , παρελθὼν εἰς τὸ στάδιον , ὅτε δεοῖ μάχεσθαι , παρατοῖτο τοὺς θεαμένους συγγνώμην ἔχειν , ἐὰν μὴ δύνηται μήτε τὸν πόνοῦ ὑπομεῖναι μήτε τὰς πληγάς . Δῆλον γὰρ , ὡς εἴκως , γέλωτα τὸν τοιούτον ὀφλεῖν , καὶ τὴν δίκην ἐκ χειρὸς λαμβάνειν , ὅπερ ἐδεῖ καὶ τοὺς τοιούτους ἱστοριογράφους , ἵνα μὴ κατεσθίωσι τῷ καλῶς ἔχοντι . Παραπλησίως δὲ καὶ κατὰ τὸν λοιπὸν βίον ἐζηλώκει τὰ γέγραπτα τῶν Ἑλληνικῶν . Καὶ γὰρ φιλήδονος ἦν καὶ φυγόπονος . Τοῦτο δ᾽ ἔσται ὀψλον ἐξ αὐτῶν τῶν ἐνεστώτων . Ὁς πρῶτος , παρὼν ἐν τοῖς κατὰ τὴν Ἑλλάδα τόποις , καθ᾽ ὧν καιρὸν συνέβαινε γίγνεσθαι τὴν ἐν Φωκίδι μάχην , σκηψάμενος ἀσθενείαν εἰς Θήβας ἀνεχώρησε , χάριν τοῦ μὴ μετασχεῖν τοῦ κινδύνου συντελεσθείσης δὲ τῆς μάχης , πρῶτος ἔγραψε τῇ συγχλήτῳ περὶ τοῦ κατορθώματος , προδιασαφῶν τὰ κατὰ μέρος , ὡς μετεσχηκὼς αὐτὸς ἀγῶνων . Gellius N . A . XI , 8 , ex libro Cornelii Nepotis De illustribus viris ita haec rettulit : Albinus , qui cum L . Lucullo consul fuit , res Romanas oratione Graeca scriptitavit . In ejus Historiae principio scriptum est ad hanc sententiam : Neminem succensere sibi convenire , si quid in his libris parum compositae aut minus eleganter scriptum foret . Nam sum , inquit , homo Romanus , natus in Latia : Graeca oratio a nobis alienissima est . Ideoque veniam gratiamque malae existimationis , si quid esset erratum , postulavit . Eam quam legisset M . Cato : Nae tu , inquit , Aule , nimium nugator es , quam maluisti culpam depre - cari quam culpa vacare . Nam petere veniam sole - mus , aut quam imprudentes erravimus aut quam compulsi peccavimus . Tibi , inquit , oro te , quis perpulit ut id committeres , quod priusquam face -
Lemmas: βρόχος ὁ Ἑλληνικός προσοχέω ὁ πρέσβυς καί ὁ ἀξιόλογος ὁ Ῥωμαῖος . Τέλος δέ καί ποίημα γράφω καί πραγματικός ἱστορία ἐγχειρέω , ἐν ὅς διά ὁ προοίμιον παρακαλέω ὁ ἐντυγχάνω συγγνώμη ἔχω , εἰμί Ῥωμαῖος εἰμί μή δύναμαι καταχράω ὁ Ἑλληνικός διάλεκτος καί ὁ κατά ὁ χειρισμός οἰκονομία . πρός δέ οἰκεῖος ἀπτηντχένας δοκέω Μάρκος Πόρκιος Κάτων ὀαυμάζειν γάρ φημί , πρός τίς λόγος ποιέω τοιοῦτος παραίτησις . εἰμί μέν γάρ αὐτός ὁ ὁ αμφιτυονος συνέδριον συντάσσω γράφω ἱστορία , ὅπως ἐσθίω προσφέρω οὗτος καί παρατίθημι μηδείς δέ ἀνάγκη σέω , εδελοντιν ἀπογράφω , καπητόν παρατίθημι συγγνώμη ἔχω , ἐάν βαρβαρίζω , ὁ ἀπασάω ἀτοπία ἔρχομαι σημεῖον καί παραπλήσιος , ὡς ἄν εἰμί τις , εἰς ὁ γυμνικός ἀγών ἀπογράφω πυγμή ἤ παγκράτιον , παρέρχομαι εἰς ὁ στάδιον , ὅτε δήω μάχομαι , παρατίθημι ὁ θεάομαι συγγνώμη ἔχω , ἐάν μή δύναμαι μήτε ὁ πόνος ὑπομένω μήτε ὁ πληγή . Δῆλος γάρ , ὡς ἵημι , γέλως ὁ τοιοῦτος ὀφλισκάνω , καί ὁ δίκη ἐκ χείρ λαμβάνω , ὅς ἐσθίω καί ὁ τοιοῦτος ἱστοριόγραφος , ἵνα μή κατεσθίω ὁ καλός ἔχω . παραπλήσιος δέ καί κατά ὁ λοιπός βίος ζηλόω ὁ γραπτός ὁ Ἑλληνικός . καί γάρ φιλήδονος εἰμί καί φυγόπονος . οὗτος δέ εἰμί ὀψλον ἐκ αὐτός ὁ ἐνίστημι . ὅς πρῶτος , πάρειμι ἐν ὁ κατά ὁ Ἑλλάς τόπος , κατά ὅς καιρός συμβαίνω γίγνομαι ὁ ἐν Φωκίς μάχη , σκήπτω ἀσθένεια εἰς Θῆβαι ἀναχωρέω , χάρις ὁ μή μετέχω ὁ κίνδυνος συντελέω δέ ὁ μάχη , πρῶτος γράφω ὁ σύγκλητος περί ὁ κατόρθωμα , προδιασαφέω ὁ κατά μέρος , ὡς μετέχω αὐτός ἀγών . Gellius N . A . XI , 8 , ex libro Cornelii Nepotis De illustribus viris ita haec rettulit : Albinus , qui cum L . Lucullo consul fuit , res Romanas oratione Graeca scriptitavit . In ejus Historiae principio scriptum est ad hanc sententiam : Neminem succensere sibi convenire , si quid in his libris parum compositae aut minus eleganter scriptum foret . Nam sum , inquit , homo Romanus , natus in Latia : Graeca oratio a nobis alienissima est . Ideoque veniam gratiamque malae existimationis , si quid esset erratum , postulavit . Eam quam legisset M . Cato : Nae tu , inquit , Aule , nimium nugator es , quam maluisti culpam depre - cari quam culpa vacare . Nam petere veniam sole - mus , aut quam imprudentes erravimus aut quam compulsi peccavimus . Tibi , inquit , oro te , quis perpulit ut id committeres , quod priusquam face -