satyrus-biography.fragmenta 3.1
Περὶ δὲ τοῦ καλοῦ Ἀλκιβιάδου Σάτυρος ἱστορῶν « Λέγεται ( φησὶν ) , ὅτι ἐν Ἰωνίᾳ μὲν ὢν , Ἰώνων ἐφαίνετο τρυφερώτερος , ἐν Θήβαις δὲ σωμασκῶν καὶ γυμναζόμενος , τῶν Θηβαίων αὐτῶν μᾶλλον Βοιώτιος , ἐν Θετταλίᾳ δὲ ἱπποτροφῶν καὶ ἡνιοχῶν , τῶν Ἀλευαδῶν ἱππικώτερος , ἐν Σπάρτῃ δὲ καρτερίαν καὶ ἀφέλειαν ἐπιτηδεύων , ἐνίκα τοὺς Λάκωνας , ὑπερῆρε δὲ καὶ τὴν τῶν Θρᾳκῶν ἀκρατοποσίαν . Τὴν δὲ αὑτοῦ γυναῖκα πειρῶν , ὡς ἕτερος , ἔπεμψεν αὐτῇ χιλίους Δαρεικούς . Κάλλιστος δὲ ὢν τὴν μορφὴν , κόμην τε ἔτρεφεν ἐπὶ πολὺ τῆς ἡλικίας , καὶ ὑποδήματα παρηλλαγμένα ἐφόρει , ἃ ἀπ’ αὐτοῦ Ἀλκιβιάδεις καλεῖται . Ὅτε δὲ χορηγοίη πομπεύων ἐν πορφυρίδι , εἰσιὼν εἰς τὸ θέατρον ἐθαυμάζετο οὐ μόνον ὑπὸ Ἀντισθένης ὁ Σωκρατικὸς , ὡς ἂν αὐτὸς αὐτόπτης γεγονὼς τοῦ Ἀλκιβιάδου , ἰσχυρὸν αὐτὸν καὶ ἀνδρώδη καὶ ἀπαίδευτον καὶ τολμηρὸν καὶ ὡραῖον ἐφ’ ἡλικίας γενέσθαι φησίν . Εἰς δὲ τὰς ἀποδημίας ὁπότε στέλλοιτο , τέσσαρσι τῶν συμμαχίδων πόλεων ὥσπερ θεραπαίναις ἐχρῆτο . Σκηνὴν μὲν γὰρ αὐτῷ Περσικὴν ἔπησσον Ἐφέσιοι , τροφὴν δὲ τοῖς ἵπποις αὐτοῦ Χῖοι παρεῖχον , ἱερεῖα δὲ παρίστασαν εἰς τὰς θυσίας καὶ κρεανομίας Κυζικηνοὶ , Λέσβιοι δὲ οἶνον παρεῖχον καὶ τὰ ἄλλα τὰ πρὸς τὴν καθ’ ἡμέραν δίαιταν . Ἀφικόμενος δ’ Ἀθήνησιν ἐξ Ὀλυμπίας , δύο πίνακας ἀνέθηκεν , Ἀγλαοφῶντος γραφήν · ὧν ὁ μὲν εἶχεν Ὀλυμπιάδα καὶ Πυθιάδα στεφανούσας αὐτὸν , ἐν δὲ θατέρῳ Νεμέα ἦν καθημένη , καὶ ἐπὶ τῶν γονάτων αὐτῆς Ἀλκιβιάδης , καλλίων φαινόμενος τῶν γυναικείων προσώπων . Καὶ στρατηγῶν δὲ ἔτι καλὸς εἶναι ἤθελεν · ἀσπίδα γοῦν εἶχεν ἐν χρυσίου καὶ ἐλέφαντος Πεποιημένην , ἐφ’ ἧς ἦν ἐπίσημον ἔρως κεραυνὸν ἠγκυλημένος . Ἐπικωμάσας δέ ποτε ὡς Ἄνυτον , ἐραστὴν ὄντα καὶ πλούσιον , συνεπικωμάζοντος αὐτῷ τῶν ἑταίρων ἑνὸς Θρασύλλου ( τῶν πενήτων δ’ οὗτος ἦν ) , προπιὼν τῷ Θρασύλλῳ τὰ ἡμίση τῶν ποτηρίων τῶν ἐπὶ τῷ κυλικείῳ προκειμένων ἐκέλευσε τοὺς ἀκουλούθους ἀποφέρειν πρὸς τὸν Θράσυλλον · εἶθ’ οὕτω φιλοφρονησάμενος τὸν Ἄνυτον ἀπηλλάσσετο . Ὁ δὲ Ἄνυτος πάνυ ἐλευθερίως καὶ ἐρωτικῶς , λεγόντων τινῶν , ὡς ἀγνώμονα εἴη πεποιηκὼς ὁ Ἀλκιβιάδης , Οὐ μὰ Δί’ , ἔφη , ἀλλ’ εὐγνώμονα · ἔχων ἐξουσίαν ἅπαντα λαβεῖν , τὰ ἡμίση κατέλιπεν . »
Lemmas: περι δέ ὁ καλός Ἀλκιβιάδης Σάτυρος ἱστορέω « λέγω ( φημί ) , ὅτι ἐν Ἰωνία μέν εἰμί , Ἴων φαίνω τρυφερός , ἐν Θῆβαι δέ σωμασκέω καί γυμνάζω , ὁ Θηβαῖος αὐτός μᾶλλον Βοιώτιος , ἐν Θεσσαλία δέ ἱπποτροφέω καί ἡνιοχέω , ὁ Ἀλευάδος ἱππικός , ἐν Σπάρτη δέ καρτερία καί ἀφέλεια ἐπιτηδεύω , νικάω ὁ Λάκων , ὑπεραίρω δέ καί ὁ ὁ Θρᾴκιος ἀκρατοποσία . Τά δέ αὐτός γυνή πειράω , ὡς ἕτερος , πέμπω αὐτός χίλιοι δαρεικός . Κάλλιστος δέ εἰμί ὁ μορφή , κόμη τε τρέφω ἐπί πολύς ὁ ἡλικία , καί ὑπόδημα παραλλάσσω φορέω , ὅς ἀπό αὐτός Ἀλκιβιάδης καλέω . Ὅτε δέ χορηγέω πομπεύω ἐν πορφυρίς , εἰσέρχομαι εἰς ὁ θέατρον θαυμάζω οὐ μόνος ὑπό Ἀντισθένης ὁ Σωκρατικός , ὡς ἄν αὐτός αὐτόπτης γίγνομαι ὁ Ἀλκιβιάδης , ἰσχυρός αὐτός καί ἀνδρώδης καί ἀπαίδευτος καί τολμηρός καί ὡραῖος ἐπί ἡλικία γίγνομαι φημί . εἰς δέ ὁ ἀποδημία ὁπότε στέλλω , τέσσαρες ὁ συμμαχίς πόλις ὥσπερ θεράπαινα χράω . σκηνή μέν γάρ αὐτός Περσικός πήγνυμι Ἐφέσιος , τροφή δέ ὁ ἵππος αὐτός Χῖος παρέχω , ἱερεῖον δέ παρίστημι εἰς ὁ θυσία καί κρεανομία Κυζικηνός , Λέσβιος δέ οἶνος παρέχω καί ὁ ἄλλος ὁ πρός ὁ κατά ἡμέρα δίαιτα . ἀφικνέομαι δέ Ἀθήνησιν ἐκ Ὀλυμπία , δύο πίναξ ἀνατίθημι , Ἀγλαοφῶν γραφεύς · ὅς ὁ μέν ἔχω Ὀλυμπιάς καί Πυθιάς στεφανόω αὐτός , ἐν δέ ἕτερος Νεμέα εἰμί κάθημαι , καί ἐπί ὁ γόνυ αὐτηες͂ς Ἀλκιβιάδης , καλός φαίνω ὁ γυναικεῖος πρόσωπον . καί στρατηγός δέ ἔτι καλός ἔρχομαι ἐθέλω · ἀσπίς γοῦν ἔχω ἐν χρυσίον καί ἐλέφας ποιέω , ἐπί ὅς εἰμί ἐπίσημος ἔρως κεραυνός ἀγκυλέομαι . ἐπικωμάζω δέ ποτέ ὡς Ἄνυτος , ἐραστής εἰμί καί πλούσιος , συνεπικωμάζω αὐτός ὁ ἑταῖρος εἷς Θράσυλλος ( ὁ πένης δέ οὗτος εἰμί ) , προπίνω ὁ Θράσυλλος ὁ ἥμισυς ὁ ποτήριον ὁ ἐπί ὁ κυλικεῖον πρόκειμαι κελεύω ὁ ἀκούλουθος ἀποφέρω πρός ὁ Θράσυλλος · εἶτα οὕτως φιλοφρονέομαι ὁ Ἄνυτος ἀπαλλάσσω . ὁ δέ Ἄνυτος πάνυ ἐλευθέριος καί ἐρωτικός , λέγω τις , ὡς ἀγνώμων εἰμί ποιέω ὁ Ἀλκιβιάδης , Οὐ μά διά , φημί , ἀλλά εὐγνώμων · ἔχω ἐξουσία ἅπας λαμβάνω , ὁ ἥμισυς καταλείπω . »