pythagoristae-d-k.testimonia-et-fragmenta nausiphanes_diels_fvs2_0313.2
7 . IAMB . V . P . 233—239 ( ἀλλὰ μὴν τεκμηραῖτο ἂν τις καὶ περὶ τοῦ μὴ παρέργως αὐτοὺς τὰς ἀλλοτρίας ἐκκλίνειν φιλίας , ἀλλὰ καὶ πᾶν σπουδαίως περικάμπτειν αὐτὰς καὶ φυλάττεσθαι , καὶ περὶ τοῦδε μέχρι πολλῶν γενεῶν τὸ φιλικὸν πρὸς ἀλλήλους ἀνένδοτον διατετηρηκέναι , ἐκ γε ὧν ᾿Αριστόξενος ἐν τῷ περὶ Πυθαγορικοῦ βίου [ FHG II 273 fr . 9 . vgl . Porph . V . P . 60 ] αὐτὸς διακηκοέναι φησὶ Λιονυσίου τοῦ Σικελίας τυράννου , ὅτε ἐκπεσὼν τῆς μοναρχίας γράμματα ἐν Κορίνθῳ ἐδίδασκε . φησὶ γὰρ οὕτως ὁ ᾿Αριστόξενος ) . ᾿Οίκτων δὲ καὶ δακρύων καὶ πάντων τῶν τοιούτων εἰργεσθαι τοὺς ἄνδρας ἐκεῖνους ὡς ἐνδέχεται μάλιστα , ὁ αὐτὸς δὲ λόγος καὶ περὶ θωπείας καὶ δέξεως καὶ λυτανείας καὶ πάντων τῶν τοιούτων . Λιονυσίος οὖν ἐκπεσὼν τῆς τυραννίδος καὶ ἀφικόμενος εἰς Κόρινθον πολλάκις ἡμῖν διηγεῖτο τὰ περὶ τῶν κατὰ Φιντίαν τε καὶ Δάμωνα τοὺς Πυθαγορείους . ἦν δὲ ταῦτα τὰ περὶ τὴν τοῦ θανάτου γενομένην ἐγγὴν . ὁ δὲ τρόπος τῆς ἐγγυήσεως τοῖοςδε τις ἦν . ( εἶναι ) τινὰς ἐφη τῶν περὶ αὐτὸν διατρίβοντων , οἳ πολλάκις ἐποιούντο μνείαν τῶν Πυθαγορείων διασώροντες καὶ διαμαχώμενοι καὶ ἀλαζόνας ἀποκαλοῦντες αὐτοὺς καὶ λέγοντες , ὅτι ἐκποπεῖ ἂν αὐτῶν ἡ τε σεμνότης αὐτὴ καὶ ἡ προσπολίτης πίστις καὶ ἡ ἀπάθεια , εἰ τις περιστήσειεν ( αὐτοὺς ) εἰς φόβον ἀξιοχρεῶν . ἀντιλεγόντων δὲ τινων καὶ γινομένης φιλονεικίας συνταχθῆναι ἐπὶ τοὺς περὶ Φιντίαν δράμα τοιόνδε · μεταπεμφάμενος ὁ Λιονυσίος ἐφη τὸν Φιντίαν , ἐναντίων τέ τινα τῶν καθηγὼρων αὐτοῦ εἰπεῖν , ὅτι φανερὸς γέγονε μετὰ τινων ἐπιβουλειῶν αὐτῷ , καὶ τοῦτο μαρτυρεῖσθαι τε ὑπὸ τῶν παρόντων ἐκείνων καὶ τὴν ἀγανάκτησιν πιθανῶς πᾶν γενέσθαι . τὸν δὲ Φιντίαν θαυμάζειν τὸν λόγον . ὡς δὲ αὐτὸς διαρρήδην εἰπεῖν , ὅτι ἐξητάσται ταῦτα ἀκριβῶς καὶ δεῖ αὐτὸν ἀποθνήσκειν , εἰπεῖν τὸν Φιντίαν , ὅτι εἰ οὕτως αὐτῷ δέδοκται ταῦτα γενέσθαι , ἀξιώσαι γε αὐτῷ δοθῆναι τὸ λοιπὸν τῆς ἡμέρας , ὅπως οἰκονομήσεται τὰ τε καθ᾿ αὐτὸν καὶ τὰ κατὰ τὸν Δάμωνα . συνέζων γὰρ οἱ ἄνδρες οὗτοι καὶ ἐκοινῶνον ἀπάντων , πρεσβύτερος δ᾿ ὧν ὁ Φιντίας τὰ πολλὰ τῶν περὶ οἰκονομίαν ἦν εἰς αὐτὸν ἀνειληφώς . ἡξίωσεν οὖν ἐπὶ ταῦτα ἀφεθῆναι , ἐγγυητὴν καταστήσας [ τὸν Δάμωνα ] . ἐφη οὖν ὁ Λιονυσίος θαυμάσαι τε καὶ ἐρωτῆσαι , εἰ ἔστιν ὁ ἄνθρωπος οὗτος , ὅστις ὑπομενεῖ θανάτου γενέσθαι ἐγγυητής . φήσαντος δὲ τοῦ Φιντίου μετάπεμπτον γενέσθαι τὸν Δάμωνα , καὶ διακνούσαντα τὰ συμβεβηκότα φάσκον ἐγγυήσεσθαι τε καὶ μενεῖν αὐτοῦ , ἕως ἂν ἐπανέλθῃ ὁ Φιντίας . αὐτὸς μὲν οὖν ἐπὶ τούτοις εὐθὺς ἐκπλαγὴναι ἐφη , ἐκεῖνους δὲ τοὺς ἐξ ἀρχῆς εἰσαγαγόντας τὴν διάπειραν τὸν Δάμωνα χλευάζειν ὡς ἐγκαταλειφθησόμενον καὶ σκώπτοντας ἐλαφον ἀντιδεδοῦθαι λέγειν . ὄντος δ᾿ οὖν ἤδη τοῦ ἡλίου περὶ δυσμὰς ἦκειν τὸν Φιντίαν ἀποθανούμενον , ἐφ᾿ ᾧ πάντας ἐκπλαγῆναι τε καὶ δουλωθῆναι . αὐτὸς δ᾿ οὖν , ἐφη , περιβαλὼν τε καὶ φιλήσας τοὺς ἄνδρας ἀξιώσαι τρίτον αὐτὸν εἰς τὴν φιλίαν παραδεχθῆσθαι , τοὺς δὲ μηδενὶ τρόπῳ , καὶτοι λπαροῦντος αὐτοῦ , συγκαθεῖναι εἰς τὸ τοιούτον᾿ . καὶ ταῦτα μὲν ὁ ᾿Αριστόξενος ὡς παρ᾿ αὐτοῦ Λιονυσίου πυθόμενος φησὶ . λέγεται δέ , ὡς
Lemmas: 7 . IAMB . V . P . 233—239 ( ἀλλά μήv τεκμαίρομαι εἄν τις καί περί ὁ μή πάρεργον αὐτός ὁ ἀλλότριος ἐκκλίνω φίλιος , ἀλλά καί πᾶς σπουδαῖος περικάμπτω αὐτός καί φυλάσσω , καί περί ὅδε μέχρι πολύς γενεά ὁ φιλικός πρός ἀλλήλων ἀνένδοτος διατηρέω , ἐκ γε ὅς Ἀριστόξενος ἐν ὁ περί Πυθαγορικός βίος [ FHG II 273 fr . 9 . vgl . Porph . V . P . 60 ] αὐτός διακούω φημί λιονυσιον ὁ Σικελία τύραννος , ὅτε ἐκπίτνω ὁ μοναρχία γράμμα ἐν Κόρινθος διδάσκω . φημί γάρ οὕτως ὁ Ἀριστόξενος ) . Οἴκτος δέ καί δάκρυ καί πᾶς ὁ τοιοῦτος εἴργω ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος ὡς ἐνδέχομαι μάλιστα , ὁ αὐτός δέ λόγος καί περί θωπεία καί δέξις καί λιτανεία καί πᾶς ὁ τοιοῦτος . λιονυθεος οὖν ἐκπίτνω ὁ τυραννίς καί ἀφικνέομαι εἰς Κόρινθος πολλάκις ἐγώ διηγέομαι ὁ περί ὁ κατά Φιντίας τε καί Δάμων ὁ Πυθαγόρειος . εἰμί δέ οὗτος ὁ περί ὁ ὁ θάνατος γίγνομαι ἐγγὴν . ὁ δέ τρόπος ὁ ἐγγύησις τοῖος τις εἰμί . ( εἰμί ) τις φημί ὁ περί αὐτός διατρίβω , ἕ πολλάκις ποιέω μνεία ὁ Πυθαγόρειος διασώροντες καί διαμάχομαι καί ἀλαζών ἀποκαλέω αὐτός καί λέγω , ὅτι ἐκπίνω εἄν αὐτός ὁ τε σεμνότης αὐτός καί ὁ προσπολιτος πίστις καί ὁ ἀπάθεια , εἰμί τις περιίστημι ( αὐτός ) εἰς φόβος ἀξιόχρεως . ἀντιλέγω δέ τίνω καί γίγνομαι φιλονεικία συντάσσω ἐπί ὁ περί Φιντίας δράμα τοιόσδε · μεταπέμπω ὁ λιονυθεος φημί ὁ Φιντίας , ἐναντίος τε τις ὁ καθηγὼρων αὐτός εἶπον , ὅτι φανερός γίγνομαι μετά τίνω επιβουλεια αὐτός , καί οὗτος μαρτυρέω τε ὑπό ὁ πάρειμι ἐκεῖνος καί ὁ ἀγανάκτησις πιθανός πᾶς γίγνομαι . ὁ δέ Φιντίας θαυμάζω ὁ λόγος . ὡς δέ αὐτός διαρρήδην εἶπον , ὅτι ἐξετάζω οὗτος ἀκριβῶς καί δεῖ αὐτός ἀποθνήσκω , εἶπον ὁ Φιντίας , ὅτι εἰμί οὕτως αὐτός δοκέω οὗτος γίγνομαι , ἀξιόω γε αὐτός δίδωμι ὁ λοιπός ὁ ἡμέρα , ὅπως οἰκονομέω ὁ τε κατά αὐτός καί ὁ κατά ὁ Δάμων . συζάω γάρ ὁ ἀνήρ οὗτος καί κοινωνός ἀπαντάω , πρέσβυς δέ ὅς ὁ Φιντίας ὁ πολύς ὁ περί οἰκονομία εἰμί εἰς αὐτός ἀναλαμβάνω . ἀξιόω οὖν ἐπί οὗτος ἀφίημι , ἐγγυητής καθίστημι [ ὁ Δάμων ] . φημί οὖν ὁ λιονυθεος θαυμάζω τε καί ἐρωτάω , εἰμί εἰμί ὁ ἄνθρωπος οὗτος , ὅστις ὑπομένω θάνατος γίγνομαι ἐγγυητής . φημί δέ ὁ Φιντίου μετάπεμπτος γίγνομαι ὁ Δάμων , καί διακνουοδοω ὁ συμβεβηκός φάσκω ἐγγυάω τε καί μένω αὐτός , ἠώς εἄν ἐπανέρχομαι ὁ Φιντίας . αὐτός μέν οὖν ἐπί οὗτος εὐθύς ἐκπλήσσω φημί , ἐκεῖνος δέ ὁ ἐκ ἀρχή εἰσάγω ὁ διάπειρα ὁ Δάμων χλευάζω ὡς ἐγκαταλείπω καί σκώπτω ἔλαφος ἀντιδίδωμι λέγω . εἰμί δέ οὖν ἤδη ὁ ἥλιος περί δυσμή ἥκω ὁ Φιντίας ἀποθνῄσκω , ἐπί ὅς πᾶς ἐκπλάσσω τε καί δουλόω . αὐτός δέ οὖν , φημί , περιβάλλω τε καί φιλέω ὁ ἀνήρ ἀξιόω τρίτος αὐτός εἰς ὁ φίλιος παραδέχομαι , ὁ δέ μηδείς τρόπος , καίτοι λπαροῦντος αὐτός , συγκαθίημι εἰς ὁ τοιούτος . καί οὗτος μέν ὁ Ἀριστόξενος ὡς παρά αὐτός λιονυσιον πυνθάνομαι φημί . λέγω δέ , ὡς