pythagoristae-d-k.testimonia-et-fragmenta nausiphanes_diels_fvs2_0312.3
6 . IAMB . V . P . 196—198 ( καὶ ταῦτα δὲ παρέδωκε τοῖς Πυθαγορείοις Πυθαγόρας , ὃν αἴτιος αὐτὸς ἦν ) . προσεῖχον γὰρ οὗτοι , τὰ σώματα ὡς ἂν ἐπὶ τῶν αὐτῶν διακῆται , καὶ μὴ ἡ ὅτε μὲν ὀιχνά , ὅτε δὲ πολυάσχα · ἀνωμάλων γὰρ βίου ὄντων εἶναι δεῖγμα . ἀλλὰ ὡσαύτως καὶ κατὰ τὴν διάνοιαν οὐχ ὅτε μὲν ἱλαροὶ , ὅτε δὲ κατηφεῖς , ἀλλὰ ἐφ’ ὁμαλοῦ πράγος χαίροντες . διεχρούοντο δὲ ὀργάς , ἀθυμίας , ταραχάς · καὶ ἦν αὐτοῖς παράγγελμα , ὡς οὐδὲν δεῖ τῶν ἀνθρωπίνων συμπτωμάτων ἀπροσδόκητον εἶναι παρὰ τοῖς νοῦν ἔχουσι , ἀλλὰ πάντα προσδοκᾶν , ὧν μὴ τυγχάνουσι αὐτοὶ κύριοι ὄντες . εἰ δὲ ποτε αὐτοῖς συμβαίη ἢ ὀργὴ ἢ λύπη ἢ ἄλλο τι τοιοῦτον , ἐκποδῶν ἀπηλλάττοντο καὶ καθ’ ἑαυτὸν ἕκαστος γενόμενος ἐπειρᾶτο καταπίπτειν τε καὶ ἰατρεύειν τὸ πάθος . λέγεται δὲ καὶ τάδε περὶ τῶν Πυθαγορείων , ὡς οὔτε οἰκέτην ἐκόλασεν οὐδεὶς αὐτῶν ὑπὸ ὀργῆς ἔχόμενος οὔτε τῶν ἐλευθέρων ἐνουθέτησέ τινα , ἀλλ’ ἀνέμενεν ἕκαστος τὴν τῆς διανοίας ἀποκατάστασιν . ἐκάλουν δὲ τὸ νουθετεῖν πεδαρτᾶν · ἐποιοῦντο γὰρ τὴν ἀναμὴν ὡσπέρ χρωμένοι καὶ ἡσυχίᾳ . Σπίνδαρος [ von Tarent , Vater des Aristoxenos ] γοῦν ἤγειτο πολλάκις περὶ Ἀρχύτου Ταραντίνου , ὅτι διὰ χρόνου ( τινὸς ) εἰς ἀγρὸν ἀφικόμενος , ὡς στρατείας νεωστὶ παραγενοῦς , ἦν ἐστρατεύσατο ἡ πόλις εἰς Μεσσηπίους , ὡς εἶδε τὴν τε ἐπιτροπὸν καὶ τοὺς ἄλλους οἰκέτας οὐχ εὖ τῶν περὶ τὴν γεωργίαν ἐπιμελείας πεποιημένους , ἀλλὰ μεγάλῃ τινὶ κεχρημένους ὀλιγωρίας ὑπερβολῇ , ὀργισθεὶς τε καὶ ἀγανακτήσας οὕτως , ὡς ἂν ἐκεῖνος , εἶπεν , ὡς δοκε , πρὸς τοὺς οἰκέτας , ὅτι εὐτυχούσι , ὅτι αὐτοῖς ὠργίσται · εἰ γὰρ μὴ τοῦτο συμβεβηκὸς ἦν , οὐχ ἂν ποτε αὐτοὺς ἀθώους γενέσθαι τλῃκαῦτα ἡμαρτηκότας . ἔφη δὲ λέγεσθαι καὶ περὶ Κλεινίου τοιαῦτα τινα · καὶ γὰρ ἐκεῖνον ἀναβάλλεσθαι πάσας νουθετήσεις τε καὶ κολάσεις εἰς τὴν τῆς διανοίας ἀποκατάστασιν .
Lemmas: 6 . IAMB . V . P . 196—198 ( καί οὗτος δέ παραδίδωμι ὁ Πυθαγόρειος Πυθαγόρας , ὅς αἴτιος αὐτός εἰμί ) . προσέχω γάρ οὗτος , ὁ σῶμα ὡς εἄν ἐπί ὁ αὐτός διακεω , καί μή ὁ ὅτε μέν ὀιχνά , ὅτε δέ πολυάσχα · ἀνώμαλος γάρ βίος εἰμί εἰμί δεῖγμα . ἀλλά ὡσαύτως καί κατά ὁ διάνοια οὐ ὅτε μέν ἱλαρός , ὅτε δέ κατηφής , ἀλλά ἐπί ὁμαλός πρᾶγος χαίρω . διαχράω δέ ὀργή , ἀθυμία , ταραχή · καί εἰμί αὐτός παράγγελμα , ὡς οὐδείς δεῖ ὁ ἀνθρώπινος σύμπτωμα ἀπροσδόκητος εἰμί παρά ὁ νόος ἔχω , ἀλλά πᾶς προσδοκάω , ὅς μή τυγχάνω αὐτός κύριος εἰμί . εἰμί δέ ποτός αὐτός συμβαίνω ἢ ὀργή ἢ λύπη ἢ ἄλλος τίς τοιοῦτος , ἐκποδῶν ἀπαλλαξείω καί κατά ἑαυτοῦ ἕκαστος γίγνομαι πειράω καταπίπτω τε καί ἰατρεύω ὁ πάθος . λέγω δέ καί ὅδε περί ὁ Πυθαγόρειος , ὡς οὔτε οἰκέτης κολάζω οὐδείς αὐτός ὑπό ὀργή ἔχω οὔτε ὁ ἐλεύθερος νουθετέω τις , ἀλλά ἀναμένω ἕκαστος ὁ ὁ διάνοια ἀποκατάστασις . καλέω δέ ὁ νουθετέω πεδαρτάω · ποιέω γάρ ὁ ἀναμὴν ὥσπερ χρόω καί ἡσυχία . Σπίνδαρος [ von Tarent , Vater des Aristoxenos ] γοῦν ἡγέομαι πολλάκις περί Ἀρχύτας ταραντῖνος , ὅτι διά χρόνος ( τις ) εἰς ἀγρός ἀφικνέομαι , ὡς στρατεία νεωστί παραγίγνομαι , εἰμί στρατεύω ὁ πόλις εἰς Μεσσηπίους , ὡς ὁράω ὁ τε ἐπίτροπος καί ὁ ἄλλος οἰκέτης οὐ εὕω ὁ περί ὁ γεωργία ἐπιμέλεια ποιέω , ἀλλά μέγας τις χράομαι ὀλιγωρία ὑπερβολή , ὀργίζω τε καί ἀγανακτέω οὕτως , ὡς εἄν ἐκεῖνος , εἶπον , ὡς δοκός , πρός ὁ οἰκέτης , ὅτι εὐτυχέω , ὅτι αὐτός ὀργίζω · εἰμί γάρ μή οὗτος συμβαίνω εἰμί , οὐ εἄν ποτός αὐτός ἄθωος γίγνομαι τλῃκαῦτα ἁμαρτάνω . φημί δέ λέγω καί περί Κλεινίας τοιοῦτος τις · καί γάρ ἐκεῖνος ἀναβάλλω πᾶς νουθετέω τε καί κολάζω εἰς ὁ ὁ διάνοια ἀποκατάστασις .