pythagoristae-d-k.testimonia-et-fragmenta anaxagoras_diels_vs1_0301.2
αὐτῶν διακέηται , καὶ μὴ ἡ ὅτε μὲν ρικνὰ , ὅτε δὲ πολυσάρκα · ἀνωμάλου γὰρ βίου ὡν ὄντο εἶναι δεῖγμα . ἀλλὰ ὡσαύτως καὶ κατὰ τὴν διάνοιαν οὐχ ὅτε μὲν ἱλαροί , ὅτε δὲ κατηφεῖς , ἀλλὰ ἐφ’ ὁμαλοῦ πρᾴως χαίροντες . διεκροῦοντο δὲ ὀργάς , ἀθυμίας , ταραχάς · καὶ ἦν αὐτοῖς παράγγελμα , ὡς οὐδὲν δεῖ τῶν ἀνθρωπίνων συμπτωμάτων ἀπροσδόκητον εἶναι παρὰ τοῖς νοῦν ἔχουσιν , ἀλλὰ πάντα προσδοκᾶν . ὧν μὴ τυγχάνουσιν αὐτοῖ κύριοι ὄντες . εἰ δὲ ποτε αὐτοῖς συμβαίη ἡ ὀργὴ ἡ λύπη ἢ ἄλλο τι τοιούτον , ἐκποδὼν ἀπηλλάττοντο καὶ καθ’ ἑαυτὸν ἕκαστος γενόμενος ἐπειρᾶτο καταπατέεν τε καὶ ἰατρεύειν τὸ πάθος . 197 λέγεται δὲ καὶ τὰδε περὶ τῶν Πυθαγορείων , ὡς οὔτε οἰκέτην ἐκόλασεν οὐδεὶς αὐτῶν ὑπὸ ὀργῆς ἔχόμενος οὔτε τῶν ἐλευθέρων ἐνουθέτησέ τινα , ἀλλ’ ἀνέμενεν ἕκαστος τὴν τῆς διανοίας ἀποκατάστασιν . ἐκάλουν δὲ τὸ νουθετεῖν πεδαρτάν · ἐποιοῦντο γὰρ τὴν ἀναμονὴν σιωπῇ χρώμενοι καὶ ἡσυχίᾳ . Σπίνθαρος [ von Tarent , Vater des Aristoxenos γοῦν διηγεῖτο πολλάκις περὶ Ἀρχύτου ( τοῦ ) Ταραντίνου , ὅτι διὰ χρόνου ( τινὸς εἰς ἀγρὸν ἀφικόμενος , ἐκ στρατείας νεωστὶ παραγεγονώς , ἦν ἐστρατεύσατο ἡ πόλις εἰς Μεσοπατίαν , ὡς εἶδε τόν τε ἐπίτροπον καὶ τοὺς ἄλλους οἰκέτας οὐκ εὖ τῶν περὶ τὴν γεωργίαν ἐπιμελειάς πεποιημένων , ἀλλὰ μεγάλῃ τινὶ κεχρημένους ὀλιγωρίας ὑπερβολῇ , ὠργισθεὶς τε καὶ ἀγανακτήσας οὕτως , ὡς ἂν ἐκεῖνος , εἶπεν , ὡς ἔοικε [ ? ] , πρὸς τοὺς οἰκέτας , ὅτι εὐτυχοῦσιν , ὅτι αὐτοῖς ὠργίσται · εἰ γὰρ μὴ τοῦτο συμβεβηκὸς ἦν , οὐκ ἂν ποτε αὐτοὺς ἀθώιους γενέσθαι τηλικαῦτα ἡμαρτηκότας . 198 ἐφη δὲ λέγεσθαι καὶ περὶ Κλεινίου τοιαῦτά τινα · καὶ γὰρ ἐκεῖνον ἀναβάλλεσθαι πάσας νουθετήσεις τε καὶ κολάσεις εἰς τὴν τῆς διανοίας ἀποκατάστασιν . οἰκτῶν δὲ καὶ δακρύων καὶ πάντων τῶν τοιούτων εἴρεσθαι τοὺς ἄνδρας , οὔτε δὲ κέρδος οὔτε ἐπιθυμίαν οὔτε ὀργὴν οὔτε φιλοτιμίαν οὔτε ἄλλο οὐδὲν τῶν τοιούτων αἴτιον γίνεσθαι διαφορᾶς , ἀλλὰ πάντας τοὺς Πυθαγορείους οὕτως ἔχειν πρὸς ἀλλήλους , ὡς ἂν πατὴρ σπουδαῖος πρὸς τέκνα σχοίη . καλὸν δὲ καὶ τὸ πάντα Πυθαγόρᾳ ἀνατιθέναι τε καὶ ἀποκαλεῖν , καὶ μηδεμίαν περιποιεῖσθαι δόξαν ἰδίαν ἀπὸ τῶν εὑρισκομένων , εἰ μὴ ποὺ τι σπάνιον · πᾶν γὰρ δή τινές εἰσιν ὀλίγοι , ὧν ἴδια γνωρίζεται ὑπομνήματα . Folgt § 199 [ 4,17 S . 27,25 ] .
Lemmas: αὐτός διάκειμαι , καί μή ὁ ὅτε μέν ῥικνός , ὅτε δέ πολύσαρκος · ἀνώμαλος γάρ βίος ὡς ἀρτύω εἰμί δεῖγμα . ἀλλά ὡσαύτως καί κατά ὁ διάνοια οὐ ὅτε μέν ἱλαρός , ὅτε δέ κατηφής , ἀλλά ἐπί ὁμαλός πρᾶος χαίρω . διακρούω δέ ὀργή , ἀθυμία , ταραχή · καί εἰμί αὐτός παράγγελμα , ὡς οὐδείς δεῖ ὁ ἀνθρώπινος σύμπτωμα ἀπροσδόκητος εἰμί παρά ὁ νόος ἔχω , ἀλλά πᾶς προσδοκάω . ὅς μή τυγχάνω αὐτός κύριος εἰμί . εἰμί δέ ποτός αὐτός συμβαίνω ὁ ὀργή ὁ λύπη ἢ ἄλλος τίς τοιοῦτος , ἐκποδών ἀπαλλαξείω καί κατά ἑαυτοῦ ἕκαστος γίγνομαι πειράω καταπατέω τε καί ἰατρεύω ὁ πάθος . 197 λέγω δέ καί ὅδε περί ὁ Πυθαγόρειος , ὡς οὔτε οἰκέτης κολάζω οὐδείς αὐτός ὑπό ὀργή ἔχω οὔτε ὁ ἐλεύθερος νουθετέω τις , ἀλλά ἀναμένω ἕκαστος ὁ ὁ διάνοια ἀποκατάστασις . καλέω δέ ὁ νουθετέω πεδαρτάω · ποιέω γάρ ὁ ἀναμονή σιωπή χράω καί ἡσυχία . Σπίνθαρος [ von Tarent , Vater des Aristoxenos γοῦν διηγέομαι πολλάκις περί Ἀρχύτας ( ὁ ) ταραντῖνος , ὅτι διά χρόνος ( τις εἰς ἀγρός ἀφικνέομαι , ἐκ στρατεία νεωστί παραγίγνομαι , εἰμί στρατεύω ὁ πόλις εἰς Μεσοπατίαν , ὡς ὁράω ὁ τε ἐπίτροπος καί ὁ ἄλλος οἰκέτης οὐ εὕω ὁ περί ὁ γεωργία ἐπιμέλεια ποιέω , ἀλλά μέγας τις χράομαι ὀλιγωρία ὑπερβολή , ὀργίζω τε καί ἀγανακτέω οὕτως , ὡς εἄν ἐκεῖνος , εἶπον , ὡς ἔοικα [ ? ] , πρός ὁ οἰκέτης , ὅτι εὐτυχέω , ὅτι αὐτός ὀργίζω · εἰμί γάρ μή οὗτος συμβαίνω εἰμί , οὐ εἄν ποτός αὐτός ἀθῷος γίγνομαι τηλικόσδε ἁμαρτάνω . 198 φημί δέ λέγω καί περί Κλεινίας τοιοῦτος τις · καί γάρ ἐκεῖνος ἀναβάλλω πᾶς νουθετέω τε καί κολάζω εἰς ὁ ὁ διάνοια ἀποκατάστασις . οἶκτος δέ καί δάκρυ καί πᾶς ὁ τοιοῦτος εἴρω ὁ ἀνήρ , οὔτε δέ κέρδος οὔτε ἐπιθυμία οὔτε ὀργή οὔτε φιλοτιμία οὔτε ἄλλος οὐδείς ὁ τοιοῦτος αἴτιος γίγνομαι διαφορά , ἀλλά πᾶς ὁ Πυθαγόρειος οὕτως ἔχω πρός ἀλλήλων , ὡς εἄν πατήρ σπουδαῖος πρός τέκνον ἔχω . καλός δέ καί ὁ πᾶς Πυθαγόρας ἀνατίθημι τε καί ἀποκαλέω , καί μηδείς περιποιέω δόξα ἴδιος ἀπό ὁ εὑρίσκω , εἰμί μή πού τίς σπάνις · πᾶς γάρ δή τις εἰμί ὀλίγος , ὅς ἴδιος γνωρίζω ὑπόμνημα . Folgt § 199 [ 4,17 S . 27,25 ] .