pythagoras.testimonia nausiphanes_diels_fvs2_0043.2
8 . CIEM . Al . Strom . I 62 p . 352 P . Πυθαγόρας μὲν οὖν Μνησάρχου Σάμιος , ὡς φησιν Ἰππόβοτος , ὡς δὲ Ἀριστόξενος ἐν τῷ Πυθαγόρου βίῳ καὶ Ἀρίσταρχος [ Ἀριστοτέλης Preller ] καὶ Θεόπομπος Τυρρηνὸς ἦν , ὡς δὲ Νεάνθης Σύριος ἢ Τύριος . ὥστε εἶναι κατὰ τοὺς πλείστους τὸν Πυθαγόραν βάρβαρον τὸ γένος . DIOG . VIII 1 ὡς Ἀριστόξενος Τυρρηνὸς ἀπὸ μιᾶς τῶν νήσων ἃς κατέσχον Ἀθηναῖοι Τυρρηνούς ἐκβαλόντες [ Lemnos , vgl . Neanthes b . Porph . V . P . 2 ] . DIOG . I 118 Ἀριστόξενος δ’ ἐν τῷ Περὶ Πυθαγόρου καὶ τῶν γνωρίμων αὐτοῦ φησι νοσήσαντα αὐτὸν [ Pherekydes ] ὑπὸ Πυθαγόρου ταφῆναι ἐν Δήλῳ . PORPHYR . V . P . 9 γεγονότα δ’ ἐτῶν τεσσαράκοντα , φησιν ὁ Ἀριστόξενος , καὶ ὁρῶντα τὴν τοῦ Πολυκράτους τυραννίδα συντονωτέραν οὔσαν , ὥστε καλῶς ἔχειν ἐλευθέρῳ ἀνδρὶ τὴν ἐπιστάσιαν τε καὶ δεσποτείαν [ μὴ ] ὑπομένειν , οὕτως δὴ τὴν εἰς Ἰταλίαν ἄπαρσιν ποιήσασθαι . THEOL . arith . ( aus Anatolios ) p . 40 Ast . Ἀνδροκίδης δὲ ὁ Πυθαγορικὸς ὁ Περὶ τῶν συμβόλων γράψας καὶ Εὐβουλίδης ὁ Πυθαγορικὸς καὶ Ἀριστόξενος καὶ Ἰππόβοτος καὶ Νεάνθης οἱ ( τά ) κατὰ τὸν ἄνδρα ἀναγράψαντες ὅτι ἐτεσι τὰς μετεμψυχώσεις τὰς αὐτῶ συμβεβηκυίας ἔγραψαν γεγονέναι ( 207 Jahre Diog . VIII 14 , 462 Comm . Luc . Bern . 289 , 12 Us . vgl . Rohde Psych . II² 419 ) . DIOG . VIII 4 τοῦτόν [ Pythagoras ] φησιν Ἡρακλείδης ὁ Ποντικὸς [ fr . 37 Voss . ] περὶ αὐτοῦ τάδε λέγειν , ὡς εἴη ποτὲ γεγονὼς Αἰθαλίδης καὶ Ἐρμουῦ υἱὸς νομισθείη · τὸν δὲ Ἐρμὴν εἰπεῖν αὐτῷ ἐλέσθαι ὅ τι ἂν βούληται πλὴν ἀθανασίας . αἰτήσασθαι οὖν ζῶντα καὶ τελευτῶντα μνήμην ἔχειν τῶν συμβαινόντων . ἐν μὲν οὖν τῇ ζωῇ πάντων διαμνημονεύσαι · ἐπεὶ δὲ ἀποθάνοι , τηρῆσαι τὴν αὐτὴν μνήμην . ὁ δ’ ὕστερον εἰς Εὐφόρβον ἐλθεῖν καὶ ὑπὸ Μενέλεως τραφῆναι . ὁ δ’ Εὐφόρβος ἔλεγεν , ὡς Αἰθαλίδης ποτὲ γεγονόι καὶ ὅτι παρ’ Ἐρμουῦ τὸ δῶρον λάβοι καὶ τὴν τῆς ψυχῆς περιπόλησιν , ὡς περιεπολῆθη καὶ εἰς ὅσα φυτὰ καὶ ζῷια παρεγένετο καὶ ὅσα ἡ ψυχὴ ἐν τῷ Ἀιδῷ ἐπαθε καὶ αἱ λοιπαὶ τινα ὑπομένουσιν . ( 5 ) ἐπειδὴ δὲ Εὐφόρβος ἀποθάνοι , μεταβῆναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ εἰς Ἐρμότιμον , ὃς καὶ αὐτὸς πᾶσιν θέλων δοῦναι ἐπανῆλθεν εἰς Βοαγγίδας καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος ἱερὸν ἐπέδειξεν ἥν Μενέλαος ἀνέθηκεν ἀσπίδα ( ἐφη γὰρ αὐτόν , ὅτ’ ἀπέπλει ἐκ Τροίας , ἀναθεῖναι τῷ Ἀπόλλωνι τὴν ἀσπίδα ) διασεσηπυίαν ἤδη , μόνον δὲ διαμένον τὸ ἐλεφάντινον πρόσωπον . ἐπειδὴ δὲ Ἐρμότιμος ἀπέθανε , γενέσθαι Πύρρον τὸν Δήλιον ἀλίεα · καὶ πάντα πάλιν μνημονεύειν , πῶς πρόσθεν Αἰθα -
Lemmas: 8 . CIEM . Al . Strom . I 62 p . 352 P . Πυθαγόρας μέν οὖν Μνήσαρχος Σάμιος , ὡς φημί ἱππόβοτος , ὡς δέ Ἀριστόξενος ἐν ὁ Πυθαγόρας βίος καί Ἀρίσταρχος [ Ἀριστοτέλης Preller ] καί Θεόπομπος Τυρρηνός εἰμί , ὡς δέ Νεάνθης Σύριος ἢ Τύριος . ὥστε ἔρχομαι κατά ὁ πλεῖστος ὁ Πυθαγόρας βάρβαρος ὁ γένος . DIOG . VIII 1 ὡς Ἀριστόξενος Ἐτροῦσκος ἀπό εἷς ὁ νῆσος ὅς κατέχω Ἀθηναῖος Τυρρηνός ἐκβάλλω [ Lemnos , vgl . Neanthes b . Porph . V . P . 2 ] . DIOG . I 118 Ἀριστόξενος δέ ἐν ὁ περι Πυθαγόρας καί ὁ γνώριμος αὐτός φημί νοσέω αὐτός [ Pherekydes ] ὑπό Πυθαγόρας θάπτω ἐν Δῆλος . PORPHYR . V . P . 9 γίγνομαι δέ ἔτος τεσσαράκοντα , φημί ὁ Ἀριστόξενος , καί ὁράω ὁ ὁ Πολυκράτης τυραννίς σύντονος εἰμί , ὥστε καλός ἔχω ἐλεύθερος ἀνήρ ὁ ἐπιστασία τε καί δεσποτεία [ μή ] ὑπομένω , οὕτως δή ὁ εἰς Ἰταλία ἄπαρσις ποιέω . THEOL . arith . ( aus Anatolios ) p . 40 Ast . Ανδροκίδης δέ ὁ Πυθαγορικός ὁ περι ὁ σύμβολον γράφω καί Εὐβουλίδης ὁ Πυθαγορικός καί Ἀριστόξενος καί ἱππόβοτος καί Νεάνθης ὁ ( ὁ ) κατά ὁ ἀνήρ ἀναγράφω ὅτι ἔτος ὁ μετεμψύχωση ὁ αὐτός συμβαίνω γράφω γίγνομαι ( 207 Jahre Diog . VIII 14 , 462 Comm . Luc . Bern . 289 , 12 Us . vgl . Rohde Psych . II² 419 ) . DIOG . VIII 4 οὗτος [ Pythagoras ] φημί Ἡρακλείδης ὁ Ποντικός [ fr . 37 Voss . ] περί αὐτός ὅδε λέγω , ὡς εἰμί ποτέ γίγνομαι Αἰθαλίδης καί Ἐρμουῦ γιός νομίζω · ὁ δέ Ἑρμῆς λέγω αὐτός αἱρέω ὁ τίς ἄν βούλομαι πλήν ἀθανασία . αἰτέω οὖν ζάω καί τελευτάω μνήμη ἔχω ὁ συμβαίνω . ἐν μέν οὖν ὁ ζωή πᾶς διαμνημονεύω · ἐπεί δέ ἀποθνῄσκω , τηρέω ὁ αὐτός μνήμη . ὁ δέ ὕστερον εἰς Εὔφορβος ἔρχομαι καί ὑπό Μενέλαος τρέφω . ὁ δέ Εὔφορβος λέγω , ὡς Αἰθαλίδης ποτέ γίγνομαι καί ὅτι παρά Ἐρμουῦ ὁ δῶρον λαμβάνω καί ὁ ὁ ψυχή περιπόλησις , ὡς περιπολέω καί εἰς ὅσος φυτόν καί ζῷον παραγίνομαι καί ὅσος ὁ ψυχή ἐν ὁ Αἰδώς πάσχω καί ὁ λοιπός τις ὑπομένω . ( 5 ) ἐπεί δέ Εὔφορβος ἀποθνῄσκω , μεταβαίνω ὁ ψυχή αὐτός εἰς Ἐρμότιμος , ὅς καί αὐτός πᾶς ἐθέλω δίδωμι ἐπανέρχομαι εἰς βοαγγιδαις καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ ὁ Ἀπόλλων ἱερόν ἐπιδείκνυμι ὅς Μενέλαος ἀνατίθημι ἀσπίς ( φημί γάρ αὐτός , ὅτι ἀποπλέω ἐκ Τροία , ἀνατίθημι ὁ Ἀπόλλων ὁ ἀσπίς ) διασεσηπυεις ἤδη , μόνος δέ διαμένω ὁ ἐλεφάντινος πρόσωπον . ἐπεί δέ Ἑρμότιμος ἀποθνῄσκω , γίγνομαι Πύρρος ὁ Δήλιος ἁλιεύς · καί πᾶς πάλιν μνημονεύω , πῶς πρόσθεν Αἰθα -