pythagoras.testimonia nausiphanes_diels_fvs2_0046.1
ὡμὲς ἐπεκράτει μέχρι τινὸς ἡ τῶν Πυθαγορείων καλοχαθδία καὶ ἡ τῶν πόλεων αὐτῶν βούλησις , ὥστε ὑπ’ ἐκείνων οἰκονομεῖσθαι βούλεσθαι τὰ περὶ τὰς πολιτείας . τέλος δὲ εἰς τοσοῦτον ἐπεβούλευσαν τοῖς ἀνθρώσις , ὥστε ἐν τῇ Μίλωος οἰκίαι ἐν Κρότωνι συνεδρευόντων τῶν Πυθαγορείων καὶ βουλευομένων περὶ πολιτικῶν πραγμάτων ὑφάψαντες τὴν οἰκίαν κατέκαυσαν τοὺς ἄνδρας πλὴν δυεῖν Ἀρχίππου τε καὶ Λυσίδος · οὗτοι δὲ νεώτατοι ὄντες καὶ εὐρωστότατοι διεξεπαίσαντο ἔξω πως . γενομένου δὲ τούτου καὶ λόγῳ οὐδὲνα ποιοῦσαμένων τῶν πόλεων περὶ τοῦ συμβάντος πάθους ἐπαύσαντο τῆς ἐπιμελείας οἱ Πυθαγόρειοι . συνέβη δὲ τοῦτο δι’ ἀμφοτέρας τὰς αἰτίας , διὰ τε τὴν ὀλιγωρίαν τῶν πόλεων ( τοῦ τοιούτου γὰρ καὶ τηλικοῦτον γενομένου πάθους οὐδεμίαν ἐπιστροφὴν ἐποίησαντο ) διὰ τε τὴν ἀπώλειαν τῶν ἡγεμονικωτάτων ἀνδρῶν . τῶν δὲ δύο τῶν περισωθέντων ἀμφοτέρων Ταραντίνων ὄντων ὁ μὲν Ἀρχίππος ἀνεχώρησεν εἰς Τάραντα , ὁ δὲ Λυσὶς μισήσας τὴν ὀλιγωρίαν ἀπῆρεν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐν Ἀχαΐαι διέτριβε τῇ Πελοποννησιακῇ , ἔπειτα εἰς Θήβας μετωικίσσατο σπουδῆς τινος γενομένης , οὗπερ ἐγένετο Ἐπαμεινώνδας ἀρχοατὴς καὶ πατέρα τὸν Λυσὶν ἐκάλεσεν . ὥδε καὶ τὸν βίον κατέστρεψεν . οἱ δὲ λοιποὶ τῶν Πυθαγορείων ἀθροισθέντες εἰς τὸ Ῥήγιον ἐκεῖ διέτριβον μετ’ ἀλλήλων . προιόντος δὲ τοῦ χρόνου καὶ τῶν πολιτευμάτων ἐπὶ τὸ χειρὸν προβαινόντων ἀπέστησαν τῆς Ἰταλίας πλὴν Ἀρχίππου τοῦ Ταραντίνου . ἦσαν δὲ οἱ σπουδαιοτατοι Φάντων τε καὶ Ἐχεκράτης καὶ Πολύμαστος καὶ Διοκλῆς Φιλᾶσιοι , Ξενοφιλος δὲ Χαλκιδεὺς τῶν ἀπὸ Θράικης Χαλκιδέων . ἐφύλαξαν μὲν οὖν τὰ ἐξ ἀρχῆς ἦδη καὶ τὰ μαθήματα καὶτοι ἐκλειπούσης τῆς αἰρέσεως , ἕως εὐγενῶς ἠφανίσθησαν . ταῦτα μὲν οὖν Ἀριστοξένος [ fr . 11 ] διηγείται . Νικομάχος δὲ τὰ μὲν ἄλλα συννομολογεῖ τούτοις , παρὰ δὲ τὴν ἀποδημίαν Πυθαγόρου φησι γεγονέναι τὴν ἐπιβουλήν ταύτην κτλ . PORPHYR . V . P . 56 Δικαιάρχος δὲ καὶ οἱ ἀκριβέστεροι καὶ τὸν Πυθαγόραν φασὶν παρεῖναι τῇ ἐπιβουλή . POLYB . II 38 τὸ τῆς πολυτείας ἰδίωμα τὸ νῦν εἰρημένον καὶ πρότερον ὑπῆρχε παρὰ τοῖς Ἀχαιοῖς . . . 39 . καθ’ οὓς γὰρ καιροὺς ἐν τοῖς κατὰ τὴν Ἰταλίαν τόποις κατὰ τὴν μεγάλην Ἑλλάδα τότε προσαγορευομένην ἐνέπρησαν τὰ συνέδρια τῶν Πυθαγορείων , μετὰ ταῦτα γινομένου κινήματος ὀλοσχεροῦς περὶ τὰς πολιτείας ( ὅπερ εἰκὸς , ὡς ἂν τῶν πρώτων ἀνδρῶν ἐξ ἑκάστης πόλεως οὕτω παραλόγως διαφθαρέντων ) συνέβη τὰς κατ’ ἐκεῖνους τοὺς τόπους Ἑλληνικὰς πόλεις ἀναπλησθῆναι φόνου καὶ στάσεως καὶ παντοδαπῆς ταραχῆς . ἐν οἷς καιροῖς , ἀπὸ τῶν πλειστῶν μερῶν τῆς Ἑλλάδος πρεσβευόντων ἐπὶ τὰς διαλύσεις , Ἀχαιοῖς καὶ τῇ τούτων πίστει συνεχωρήσαντο πρὸς τὴν τῶν παρόντων κακῶν ἐξαγωγήν .
Lemmas: ωμός ἐπικρατέω μέχρι τις ὁ ὁ Πυθαγόρειος καλοχαθδία καί ὁ ὁ πόλις αὐτός βούλησις , ὥστε ὑπό ἐκεῖνος οἰκονομέω βούλομαι ὁ περί ὁ πολιτεία . τέλος δέ εἰς τοσοῦτος ἐπιβουλεύω ὁ ἀνθρώσις , ὥστε ἐν ὁ Μῖλος οἰκία ἐν Κρότων συνεδρεύω ὁ Πυθαγόρειος καί βουλεύω περί πολιτικός πρᾶγμα ὑφάπτω ὁ οἰκία κατακαίω ὁ ἀνήρ πλήν δύο Ἄρχιππος τε καί Λύσις · οὗτος δέ νέος ο καί εὔρωστος διεκπαίω ἔξω πως . γίγνομαι δέ οὗτος καί λόγος οὐδείς ποιέω ὁ πόλις περί ὁ συμβαίνω πάθος παύω ὁ ἐπιμέλεια ὁ Πυθαγόρειος . συμβαίνω δέ οὗτος διά ἀμφότερος ὁ αἰτία , διά τε ὁ ὀλιγωρία ὁ πόλις ( ὁ τοιοῦτος γάρ καί τηλικοῦτος γίγνομαι πάθος οὐδείς ἐπιστροφή ποιέω ) διά τε ὁ ἀπώλεια ὁ ἡγεμονικός ἀνήρ . ὁ δέ δύο ὁ περισῴζω ἀμφότερος Ταράντινος εἰμί ὁ μέν Ἄρχιππος ἀναχωρέω εἰς Τάρας , ὁ δέ Λυσίς μισέω ὁ ὀλιγωρία ἀπαίρω εἰς ὁ Ἑλλάς καί ἐν Ἀχαΐα διατρίβω ὁ πελοποννησιακός , ἔπειτα εἰς Θῆβαι μετοικίζω σπουδή τις γίνομαι , ὅσπερ γίνομαι Ἐπαμεινώνδας αρχοατη καί πατέρας ὁ Λύσις καλέω . ὥδε καί ὁ βίος καταστρέφω . ὁ δέ λοιπός ὁ Πυθαγόρειος ἀθροίζω εἰς ὁ Ῥήγιον ἐκεῖ διατρίβω μετά ἀλλήλων . προέρχομαι δέ ὁ χρόνος καί ὁ πολίτευμα ἐπί ὁ χείρων προβαίνω ἀφίστημι ὁ Ἰταλία πλήν Ἄρχιππος ὁ Ταραντῖνος . ἥδω δέ ὁ σπουδαίος Φάντων τε καί Ἐχεκράτης καί Πολύμαστος καί Διοκλῆς φιλασιος , Ξενόφιλος δέ Χαλκιδεύς ὁ ἀπό Θράικη Χαλκιδεύς . φυλάσσω μέν οὖν ὁ ἐκ ἀρχή ἦδος καί ὁ μάθημα καίτοι ἐκλείπω ὁ αἵρεσις , ἠώς εὐγενής ἀφανίζω . οὗτος μέν οὖν Αριστοξένος [ fr . 11 ] διηγέομαι . Νικόμαχος δέ ὁ μέν ἄλλος συνομολογέω οὗτος , παρά δέ ὁ ἀποδημία Πυθαγόρας φημί γίγνομαι ὁ ἐπιβουλή οὗτος κτλ . PORPHYR . V . P . 56 Δικαίαρχος δέ καί ὁ ἀκριβής καί ὁ Πυθαγόρας φημί πάρειμι ὁ ἐπιβουλή . POLYB . II 38 ὁ ὁ πολιτεία ἰδίωμα ὁ νῦν λέγω καί πρότερος ὑπάρχω παρά ὁ Ἀχαιός . . . 39 . κατά ὅς γάρ καιρός ἐν ὁ κατά ὁ Ἰταλία τόπος κατά ὁ μέγας Ἑλλάς τότε προσαγορεύω ἐμπίμπρημι ὁ συνέδριον ὁ Πυθαγόρειος , μετά οὗτος γίγνομαι κίνημα ὁλοσχερής περί ὁ πολιτεία ( ὅς ἔοικα , ὡς ἄν ὁ πρῶτος ἀνήρ ἐκ ἕκαστος πόλις οὕτως παράλογος διαφθείρω ) συμβαίνω ὁ κατά ἐκεῖνος ὁ τόπος Ἑλληνικός πόλις ἀναπίμπλημι φόνος καί στάσις καί παντοδαπός ταραχή . ἐν ὅς καιρός , ἀπό ὁ πλεῖστος Μέρα ὁ Ἑλλάς πρεσβεύω ἐπί ὁ διάλυσις , Ἀχαιός καί ὁ οὗτος πίστις συγχωρέω πρός ὁ ὁ πάρειμι κακός ἐξαγωγή .