publius-aelius-phlegon.de-mirabilibus 3.1
Δοκεῖ ( ** ) μοι χρῆναι εἰπεῖν τὴν αἰτίαν , δι’ ἣν τὰ Ὀλύμπια τεθῆναι συμβέβηκεν . Ἔστι δὲ ἥδε . Μετὰ Πεῖσον καὶ Πέλοπα , ἔτι δὲ Ἡρακλέα , τοὺς πρώτους τὴν πανήγυριν καὶ τὸν ἀγῶνα τὸν Ὀλυμπίασιν ἐνστησαμένους , ἐκλειπόντων τῶν Πελοποννησίων τὴν θρησκείαν χρόνῳ τινὶ , εἰς ὃν ἀπὸ Ἰφίτου Ὀλυμπιάδες ὀκτὼ πρὸς ταῖς εἴκοσι καταριθμοῦνται εἰς Κόροιβον τὸν Ἠλεῖον , καὶ ἀμελησάντων τοῦ ἀγῶνος , στάσις ἐνέστη κατὰ τὴν Πελοπόννησον . Λυκοῦργος δὲ ὁ Λακεδαιμόνιος , υἱὸς ὢν τοῦ Πρυτάνεως , τοῦ Εὐρυπῶντος , τοῦ Σόου , τοῦ Προκλέως , τοῦ Ἀριστοδήμου , τοῦ Ἀριστομάχου , τοῦ Κλεοδαίου , τοῦ Ὕλλου , τοῦ Ἡρακλέους καὶ Δηιανείρας , καὶ Ἴφιτος ὁ Αἵμονος , ὡς δὲ ἔνιοι Πραξωνίδου , ἑνὸς τῶν ἀπὸ Ἡρακλέους , Ἠλεῖος , καὶ Κλεοσθένης ὁ Κλεονίκου Πεισάτης , βουλόμενοι εἰς ὁμόνοιαν καὶ εἰρήνην τὸ πλῆθος αὖθις ἀποκαταστῆσαι , τήν τε πανήγυριν τὴν Ὀλυμπικὴν ἔγνωσαν ἀνάγειν εἰς τὰ ἀρχαῖα νόμιμα καὶ ἀγῶνα γυμνικὸν ἐπιτελέσαι . Στέλλονται δὴ εἰς Δελφοὺς χρησόμενοι τῷ θεῷ , εἴ σφισιν συνεπαινεῖ ταῦτα ποιῆσαι . Ὁ δὲ θεὸς ἄμεινον ἔφη ἔσεσθαι ποιοῦσιν . Καὶ προσέταξεν ἐκεχειρίαν ἀγγεῖλαι ταῖς πόλεσιν ταῖς βουλομέναις μετέχειν τοῦ ἀγῶνος . Ὧν περιαγγελθέντων κατὰ τὴν Ἑλλάδα , καὶ ὁ δίσκος ἐγράφη τοῖς Ἑλλανοδίκαις , καθ’ ὃν ἔδει τὰ Ὀλύμπια ἔγειν . Οὐκ ἄγαν δὲ προσιεμένων τὸν ἀγῶνα , ἀλλὰ δυσχεραινόντων τῶν ( 1 ) Πελοποννησίων , λοιμὸς ἐπιγενόμενος καὶ φθορὰ καρπῶν ἐλυμαίνετο αὐτούς . Οἱ δὲ ἀποστείλαντες ( 2 ) πάλιν τοὺς περὶ τὸν Λυκοῦργον ᾖτοῦντο τοῦ λοιμοῦ παῦλαν καὶ ἴασίν τινα . Ἡ δὲ Πυθία χρᾷ τάδε · Ὦ γῆς ἀκρόπολιν πάσης Πελοπηίδα κλεινὴν ναίοντες , πρέσβεις τε βροτῶν πάντων καὶ ἄριστοι , φράζεσθ’ ἐξ ἐμέθεν χρησμὸν θεοῦ , ὅττι κεν εἴπω . Ζεὺς ὑμῖν τελετῆς μῆνιν ἔχει ἣν διέχρησεν , οὕνεκ’ ἀτιμάζοντες ( 3 ) Ὀλύμπια πασινάνακτος ( 4 ) Ζηνὸς—τοῦ πρῶτος μὲν ἱδρύσατο καὶ θέτο τιμὴν Πεῖσος , καὶ μετὰ τόνδε Πέλοψ , ὅτε δῆμον ἔναιεν ( 5 ) Ἑλλάδα , θῆκε δ’ ἕπειτ’ ἔροτιν καὶ ἔπαθλα θανόντι Οἰνομάῳ , τρίτατος δ’ ἐπὶ τοῖς παῖς Ἀμφιτρύωνος Ἡρακλέης ἐτέλεσσ’ ἔροτιν καὶ ἀγῶν’ ἐπὶ μήτρῳ Τανταλίδῃ Πέλοπι φθιμένῳ—τὸν δήποθεν ὑμεῖς ( 6 ) λείπετε καὶ τελετήν . Ἦς χωσάμενος κατὰ θυμὸν ὦρσε κακὸν ( 7 ) λιμὸν παρὰ τοῖς καὶ λοιμὸν , ὃν ἔστι παῦσαι ἀνορθώσαντας ἑορτὴν τῷ πάλιν αὖθις . Ταῦτα ἀκούσαντες ἀπήγγειλαν τοῖς Πελοποννησίοις , οἱ δὲ ἀπιστήσαντες τῷ χρησμῷ ἀπέστειλαν πάλιν καὶ αὐτοὶ ἀπὸ κοινοῦ δόγματος ἐπιστρεφέστερον ἐπερωτήσοντας τὸν θεὸν περὶ τῶν χρησθέντων . Ἡ δὲ Πυθία λέγει τάδε · Ὦ Πελοποννήσου ναέται , παρὰ ( 8 ) βωμὸν ἰόντες θύετε καὶ πείθεσθε τά κεν μάντεις ἐνέπωσιν , Ἠλείων πρόπολοι , πατέρων νόμον ἰθύνοντες . Τούτων χρησθέντων οἱ Πελοποννήσιοι ἐπέτρεψαν τοῖς Ἠλείοις ἀγῶνα τιθέναι τῶν Ὀλυμπίων καὶ ἐκεχειρίαν ἀγγέλλειν ταῖς πόλεσι . Καὶ Ἠλεῖοι δὲ μετὰ ταῦτα βουλόμενοι βοηθεῖν Λακεδαιμονίοις , ὅτε Ἕλος ἐπολιόρκουν , πέμψαντες εἰς Δελφοὺς ἐμαντεύοντο . Καὶ χρᾷ ἡ Πυθία τάδε · Τὴν αὑτῶν ῥύεσθε πάτραν , πολέμου δ’ ἀπέχεσθε , κοινοδίκου φιλίης ( 9 ) ἡγούμενοι Ἑλλήνεσσιν , ἔστ’ ἂν πενταέτης ( 10 ) ἔλθῃ φιλόφρων ἐνιαυτός . Χρησθέντων δὲ τούτων τοῦ μὲν πολεμεῖν ἀπέσχοντο , τῶν δὲ Ὀλυμπίων τὴν ἐπιμέλειαν ἐποιοῦντο . Καὶ ἐστέφετο μὲν οὐδεὶς ἐπὶ πέντε Ὀλυμπιάδας · τῇ δὲ ἕκτῃ ἔδοξεν αὐτοῖς μαντεύσασθαι , εἰ στέμματα περιθῶσι τοῖς νικῶσι , καὶ πέμπουσι τὸν βασιλέα Ἴφιτον εἰς θεοῦ . Ὁ δὲ θεὸς ἔφη τάδε · Ἴφιτε , μήλειον καρπὸν μὴ θῇς ἐπὶ νίκῃ , ἀλλὰ τὸν ἄγριον ἀμφιτίθει καρπώδη ἐλαιῶν , ὃς νῦν ἀμφέχεται λεπτοῖσιν ὑφάσμασ’ ἀράχνης . Παραγενόμενος οὖν εἰς τὴν Ὀλυμπίαν , πολλῶν ἐν τῷ τεμένει κοτίνων ὄντων , εὑρὼν ἕνα περιεχόμενον ἀραχνίοις περιῳκοδόμησεν αὐτὸν , καὶ τοῖς νικῶσιν ἐκ τούτου ἐδόθη ὁ στέφανος . Πρῶτος δ’ ἐστεφανώθη Δαῖκλῆς Μεσσήνιος , [ ὃς ] τῇ ἑβδόμῃ Ὀλυμπιάδι στάδιον ἐνίκα .
Lemmas: δοκέω ( ** ) ἐγώ χρή λέγω ὁ αἰτία , διά ὅς ὁ Ὀλύμπιος τίθημι συμβαίνω . εἰμί δέ ὅδε . μετά πεῖσος καί Πέλοψ , ἔτι δέ Ἡρακλῆς , ὁ πρῶτος ὁ πανήγυρις καί ὁ ἀγών ὁ Ὀλυμπία ἐνίστημι , ἐκλείπω ὁ Πελοποννήσιος ὁ θρησκεία χρόνος τις , εἰς ὅς ἀπό Ἴφιτος Ὀλυμπιάς ὀκτώ πρός ὁ εἴκοσι καταριθμέω εἰς Κόροιβος ὁ Ἠλεῖος , καί ἀμελέω ὁ ἀγών , στάσις ἐνίστημι κατά ὁ Πελοπόννησος . Λυκοῦργος δέ ὁ Λακεδαιμόνιος , γιός εἰμί ὁ Πρύτανις , ὁ Εὐρυπών , ὁ Σόου , ὁ Προκλῆς , ὁ Ἀριστόδημος , ὁ Ἀριστόμαχος , ὁ Κλεοδαῖος , ὁ Ὕλλος , ὁ Ἡρακλῆς καί Δηιάνειρα , καί Ἴφιτος ὁ Αἵμων , ὡς δέ ἔνιοι Πραξωνίδης , εἷς ὁ ἀπό Ἡρακλῆς , Ἠλεῖος , καί Κλεοσθένης ὁ Κλεόνικος Πεισάτης , βούλομαι εἰς ὁμόνοια καί εἰρήνη ὁ πλῆθος αὖθις ἀποκαθίστημι , ὁ τε πανήγυρις ὁ Ὀλυμπικός γιγνώσκω ἀνάγω εἰς ὁ ἀρχαῖος νόμιμος καί ἀγών γυμνικός ἐπιτελέω . στέλλω δή εἰς Δελφοί χράω ὁ θεός , εἰμί σφεῖς συνεπαινέω οὗτος ποιέω . ὁ δέ θεός ἀγαθός φημί εἰμί ποιέω . καί προστάσσω ἐκεχειρία ἀγγέλλω ὁ πόλις ὁ βούλομαι μετέχω ὁ ἀγών . ὅς περιαγγέλλω κατά ὁ Ἑλλάς , καί ὁ δίσκος γράφω ὁ Ἑλλανοδίκαι , κατά ὅς δέω ὁ Ὀλύμπιος ἐγώ . οὐ ἄγαν δέ προσίημι ὁ ἀγών , ἀλλά δυσχεραίνω ὁ ( 1 ) Πελοποννήσιος , λοιμός ἐπιγίγνομαι καί φθορά καρπός λυμαίνομαι αὐτός . ὁ δέ ἀποστέλλω ( 2 ) πάλιν ὁ περί ὁ Λυκοῦργος αἰτέω ὁ λοιμός παῦλα καί ἴασις τις . ὁ δέ Πυθία χράω ὅδε · ὦ γῆ ἀκρόπολις πᾶς Πελοπηΐς κλεινός ναίω , πρέσβυς τε βροτός πᾶς καί ἀγαθός , φράζω ἐκ μου χρησμός θεός , ὅστις ἄν λέγω . Ζεύς σύ τελετή μῆνις ἔχω ὅς διαχράω , οὕνεκα ἀτιμάζω ( 3 ) Ὀλύμπιος πασινάνακτος ( 4 ) Ζηνὸς—τοῦ πρῶτος μέν ἱδρύω καί τίθημι τιμή πεῖσος , καί μετά ὅδε Πέλοψ , ὅτε δῆμος ναίω ( 5 ) Ἑλλάς , τίθημι δέ ἔπειτα ἔροτις καί ἔπαθλον θνῄσκω Οἰνόμαος , τρίτος δέ ἐπί ὁ παῖς Ἀμφιτρύων Ἡρακλῆς τελέω ἔροτις καί ἀγών ἐπί μήτρως Τανταλίδη Πέλοψ φθίω δήποθεν σύ ( 6 ) λείπω καί τελετή . Ἦς χώομαι κατά θυμός ὄρνυμι κακός ( 7 ) λιμός παρά ὁ καί λοιμός , ὅς εἰμί παύω ἀνορθόω ἑορτή ὁ πάλιν αὖθις . Ταΰς ἀκούω ἀπαγγέλλω ὁ Πελοποννήσιος , ὁ δέ ἀπιστέω ὁ χρησμός ἀποστέλλω πάλιν καί αὐτός ἀπό κοινός δόγμα ἐπιστρεφής ἐπερωτάω ὁ θεός περί ὁ χράω . ὁ δέ Πυθία λέγω ὅδε · ὦ Πελοπόννησος ναέτης , παρά ( 8 ) βωμός ἔρχομαι θύω καί πείθω ὁ ἄν μάντις ἐνέπω , Ἠλεῖος πρόπολος , πατήρ νόμος ἰθύνω . Τ́ουτον χράω ὁ Πελοποννήσιος ἐπιτρέπω ὁ Ἠλεῖος ἀγών τίθημι ὁ Ὀλύμπιος καί ἐκεχειρία ἀγγέλλω ὁ πόλις . καί Ἠλεῖος δέ μετά οὗτος βούλομαι βοηθέω Λακεδαιμόνιος , ὅτε Ἕλος πολιορκέω , πέμπω εἰς Δελφοί μαντεύομαι . καί χράω ὁ Πυθία ὅδε · Τά αὐτός ἐρύω πάτρα , πόλεμος δέ ἀπέχω , κοινόδικος φιλία ( 9 ) ἡγέομαι Ἕλλην , ἔστω ἄν πενταετής ( 10 ) ἔρχομαι φιλόφρων ἐνιαυτός . χράω δέ οὗτος ὁ μέν πολεμέω ἀπέχω , ὁ δέ Ὀλύμπιος ὁ ἐπιμέλεια ποιέω . καί στέφω μέν οὐδείς ἐπί πέντε Ὀλυμπιάς · ὁ δέ ἕκτος δοκέω αὐτός μαντεύομαι , εἰμί στέμμα περιτίθημι ὁ νικάω , καί πέμπω ὁ βασιλεύς Ἴφιτος εἰς θεός . ὁ δέ θεός φημί ὅδε · Ἴφιτος , μήλειος καρπός μή τίθημι ἐπί νίκη , ἀλλά ὁ ἄγριος ἀμφιτίθημι καρπώδης ἐλαία , ὅς νῦν ἀμφέχω λεπτός ὕφασμα ἀράχνης . παραγίνομαι οὖν εἰς ὁ Ὀλυμπία , πολύς ἐν ὁ τέμενος κότινος εἰμί , εὑρίσκω εἷς περιέχω ἀράχνιον περιοικοδομέω αὐτός , καί ὁ νικάω ἐκ οὗτος δίδωμι ὁ στέφανος . Πρῶτος δέ στεφανόω Δαϊκλῆς Μεσσήνιος , [ ὅς ] ὁ ἕβδομος Ὀλυμπιάς στάδιον νικάω .