ptolemaeus-grammar.ptolemaeus-gramm-valckenaer-ammonius ptolemaeus_gramm_valckenaer_ammonius_0071.4
29 Αἴνος καὶ Π . ] Ammonianae observationis maximam partem sub Herennii Philonis nomine protulit Eustathius , ad ll . A . p . 796 . ( utor Ed . Baf . ) et , sub Antiqui Scriptoris indice , ad Od . Σ . p . 556 . Integrum notam , ex Ammonio non nominato descriptam , praef . ad Prov . inferuit Michael Apostolius , et Latine reddidit P . Pantinus . [ Αἴνος καὶ παροιμία διαφέρει · ὁ μὲν γὰρ αἴνος ἐστὶ λόγος κατ’ ἀναπόλησιν μυθικὴν , ἀπὸ ἀλόγων ζῴων ἢ φυτῶν πρὸς ἀνθρώπους εἰρημένος · οἷον , ἀπὸ μὲν ἀλόγων ζῴων , ὡςπερ ( cf . Barnesf . ad Odyss . XIV . 508 . ) ὁ Ἀρχιλόχος · αἴνὸς τις ἀνθρώπων , ὡς ἂρ’ ἀλάπησ’ ἢ ἀετὸς ξυνονίαν ἐθεντο · καὶ ἄλλως · τὸ δὲ ἀρ’ ἀλώπης κεφαλὴν συνήρτο τὸ πυκνὸν ξύνοια νῶν · καὶ Ἡσίοδος · νῦν δ’ αἰνον βασιλεῦ’ ἐρέω νοίουσι καὶ αὐτοῖς , ὡς δ’ ἱρῆς προσέειπεν ἀρδάνω ποιηλόδιρον . ἀπὸ δὲ φυτῶν , ὡς παρὰ Καλλιμάχῳ ( v . Bentlei . ad Callimachi Fragm . 95 . ) · ἄκουε δὲ τὸν αἴνον · ἔχοντα Τρωίῳ δάφνην ἰλαίρ’ εἴκος οἱ πάλαι Λυδοὶ λέγουσι θίσθαι . καὶ ἐστὶν αἴνος ἐξηλωμένη παροιμία , καὶ μετὰ διηγήσεως ἀπαρτίζουσα τὸ νοούμενον , πρὸς παραμυθίας τὲ καὶ ὠφελείας τῶν ἀνθρώπων · παροιμία δὲ τὴν ἀπὸ τοῦ κεφαλαίου ἐπὶ τὸ χειρὸν ἀναφορὰν ἔχει ἐνδιάνυσαν τοῦ αἰνοῦ , καὶ τὴν ἐκὀθεν ἐνδοχομένην μετάφασιν , οἷον μὲν ε βούς ποτὲ βοτανίς , καὶ κισσὸς μετ’ ἀνθεστίριον . Cod . Gnd . ] — Αἴνος παροιμίας διαφέρει . ὁ μὲν γὰρ αἴνος ἐστὶ λόγος μυθικὸς ἐκφερόμενος διπὸ ἀλόγων ζῴων ἢ φυτῶν πρὸς ἀνθρώπων παραίνεσιν · παροιμία δὲ τὴν ἀπὸ κεφαλῆς ἐπὶ χειρὸν ἀναφορὰν ἔχει ἐνδιόυσαν τοῦ αἰνοῦ . Idem . — Αἴνος καὶ μῦθος , ὁ λόγος , ποιητικῶς . ἐκ δὲ τούτων παράγεται παραίνεσις καὶ παραμυθία . καὶ γράφεται ταῦτα . Cod . Parif . Kuf . ]
Lemmas: 29 Αἴνος καί Π . ] Ammonianae observationis maximam partem sub Herennii Philonis nomine protulit Eustathius , ad ll . A . p . 796 . ( utor Ed . Baf . ) et , sub Antiqui Scriptoris indice , ad Od . Σ . p . 556 . Integrum notam , ex Ammonio non nominato descriptam , praef . ad Prov . inferuit Michael Apostolius , et Latine reddidit P . Pantinus . [ Αἴνος καί παροιμία διαφέρω · ὁ μέν γάρ Αἴνος εἰμί λόγος κατά ἀναπόλησις μυθικός , ἀπό ἄλογος ζῷον ἢ φυτός πρός ἄνθρωπος εἴρω · οἷος , ἀπό μέν ἄλογος ζῷον , ὡς ( cf . Barnesf . ad Odyss . XIV . 508 . ) ὁ Ἀρχίλοχος · αἶνος τις ἄνθρωπος , ὡς ἄρα ἀλάπησ’ ἢ ἀετός ξυνωνία τίθημι · καί ἄλλως · ὁ δέ ἀρά ἀλώπης κεφαλή συναιρέω ὁ πυκνός σύννοια νάω · καί Ἡσίοδος · νῦν δέ αἶνος βασιλεύω εἴρω νοέω καί αὐτός , ὡς δέ ἱερός προσεῖπον ἀρδανόω ποιηλόδιρον . ἀπό δέ φυτός , ὡς παρά Καλλίμαχος ( v . Bentlei . ad Callimachi Fragm . 95 . ) · ἀκούω δέ ὁ αἶνος · ἔχω Τρώϊος δάφνη ἰλαίρ’ εἴκοσι ὁ πάλαι Λυδός λέγω τίθημι . καί εἰμί Αἴνος ξηλωμένος παροιμία , καί μετά διήγησις ἀπαρτίζω ὁ νοέω , πρός παραμυθία τε καί ὠφέλεια ὁ ἄνθρωπος · παροιμία δέ ὁ ἀπό ὁ κεφάλαιος ἐπί ὁ χείρων ἀναφορά ἔχω ενδιανυω ὁ αἰνέω , καί ὁ πόθεν ἐνδοχομένην μετάφημι , οἷος μέν ε βοῦς ποτέ βοτανίς , καί κισσός μετά ἀνθεστίριον . Cod . Gnd . ] — Αἴνος παροιμία διαφέρω . ὁ μέν γάρ Αἴνος εἰμί λόγος μυθικός ἐκφέρω διπὸ ἄλογος ζῷον ἢ φυτός πρός ἄνθρωπος παραίνεσις · παροιμία δέ ὁ ἀπό κεφαλή ἐπί χείρων ἀναφορά ἔχω ἐνδίδωμι ὁ αἰνέω . Idem . — Αἴνος καί μῦθος , ὁ λόγος , ποιητικός . ἐκ δέ οὗτος παράγω παραίνεσις καί παραμυθία . καί γράφω οὗτος . Cod . Parif . Kuf . ]