ptolemaeus-grammar.ptolemaeus-gramm-valckenaer-ammonius ptolemaeus_gramm_valckenaer_ammonius_0062.2
Ίῶ καὶ ψιάω , caet . ex Codice Gudiano , qui canonem quen - dam grammaticam illustraturus has simul differentias enodat sub voce τιμήν , quam hinc totam appono : Τιμὴν , τὸ τι ἰῶτα . διὰ τῆ · ἐκ τοῦ τίω . καὶ ἐκεῖνο διὰ τῆ · κανὼν ἐστιν ὁ λέγων , τὰ διὰ τοῦ ῳ ὄρηματα δισύλλαβα , μὴ παρ’ ἐνεστώτων ἢ μελλόντων γινόμενα , μηδὲ ἀπὸ πλεονασμοῦ ἔχοντα , μηδὲ ἀντεπαρακειμένου ἔχοντα τὸ ο , διὰ τοῦ ἰῶτα γράφεται , οἷον δίω , τὸ σημαῖνον τὸ διώκω , μέγα πεινῶντα διεσθαι . ἰῶ , τὸ σημαῖνον τὸ προσήμολμα , ἐξ οὐ λιαρόν . ἔστι δὲ καὶ περισπωμένον λῖω , λήσω , λελήκα , λελήκμα , λελιμένος . καὶ οὐκ ἐστιν ἀπὸ τοῦ χλιαρὸν κατ’ ἀφαίρεσιν , ὡς λέγουσι τινες . ἰῶ τὸ λεπτύνω καὶ ψιάω διαφέρει , καὶ ψιάς . σημαίνει δὲ τὸ παράγωγον ὄρημα ἐλέεσθαι τινὰ οὐσίαν οὐένος οὐν ὑποκειμένου . τοιοῦτον γὰρ ἐστὶ καὶ τὸ ψαῦω καὶ τὸ ψάλλω . τὸ ψεῦω . τὸ γὰρ ψαῦειν τὸ ἡτοῦν τῷ ἀλίγκω πατεῖν σημαίνει , καὶ τὸ ψαῦεν · ἤτερον τοῦ παθάντεσθαι . ὁμοίως καὶ τὸ ψύχειν . οὕτως οὖν καὶ τὸ ψεῦεν , οὐ προκατιῶχει τὸ ψῶ , ἀρ οὐ δ ψωμός , τὸ ἠλατον παρὰ τὸν ἄρτον . καὶ Ὅμηρος δηλοῖ · ψιάδας κατέχευεν ἑκαζε . κτλο , ἐξ οὐ καὶ ἐυκτήμενον πολυτέφρον . πῖω , ἐξ οὐ καὶ πιωμένης ἐκ βοτάνης , ὁ μέλλων πῖσω , καὶ πῖσος καὶ πῖσα ποιήντα , σημαίνει δὲ τὰ ὕδατα . ψιάς δὲ λέγουσι τὰς κατ’ ὀλῆγον κατερχομένας δρόσους . ἰω μετὰ τοῦ στερητικοῦ α , καὶ πλεονασμῷ τοῦ ν , ἀνῶταιτήρ · οὐτ’ ἐπεὶ προτιβάλλεται , οὐτ’ ἐτι ἔρχω , ἀλλ’ ἀντεῖς . σημαίνει δὲ τὸ ἀναπεῖθεις . τῶ βαρύτονον μὲν σημαίνει δύο , τὸ τιμαθῶ καὶ τὸ τιμῶ , περισπωμένως δὲ τὸ λυπῶ , οὐ δ μέλλων τιησω , τετίηκα , τετίημαι , τετιημένος , καὶ τετιημένον φίλον ἥτορ . πρόκειται δισύλλαβα , διὰ τὸ ἄρχειω καὶ σημειω . τὸ κλεῖω κατ’ ἄλλον κανόνα γράφεται διὰ τῆς ε διφθόγγου . πρόκειται , μὴ παρ’ ἐνεστώτων ἢ μελλόντων , διὰ τὸ θώ , θελω , καὶ βρώσω , βρωσεῖω , ὦρω , ὤρειω , ὄφ’ ἂν ἐγὼ βείω . τὸ δὲ βιῶ , εἰ μὲν ἐστὶ περισπωμένον δευτέρας συζυγίας , βιῶς , καὶ γίνεται ἐκ τοῦ βία . καὶ Ὅμηρος · ὡσὲ ἐβίω τὸ μόνον ἔοντα . καὶ ἐβίησατο παῖδας . τὸ δὲ βιῶ , βιοῖς , βιοῖ , ἐστι τριῆς συζυγίας τῶν περισπωμένων , ὁ μέλλων βιώσω . γίνεται ἐκ τοῦ βίος . καὶ εἰς μι ὄρημα βίωμα , καὶ ἡ μετοχὴ βιοῦς , καὶ τὸ ἀπαρέμφατον βιῶναι . πρόκειται , μὴ ἔχοντα ἀπὸ πλεονασμοῦ τὸ ἰῶτα , διὰ τὸ σείω . τοῦτο γὰρ ἀπὸ πλεονασμοῦ ἔχει τὸ ἰῶτα . ἔστι γὰρ ὄρημα σέω τὸ σῶζω , καὶ τροπὴ τοῦ ε εἰς α γίνεται σάω , ὁ παθητικὸς σώομαι , ὁ ὑπερσυντελικὸς παθητικὸς ἐσώθην , τὸ δεύτερον ἐσώου , καὶ τροπὴ δωρικὴ τῆς ου διφθόγγου εἰς ω , ὡς βωθ , βῶ , καὶ συναχόμενον γίνεται σάω . καὶ ἡ χρήσις , οἷω δ’ ἐσώθης . εἰπε μὴ ἔχοντα ἀντεπαρακειμένου τὸ ο διὰ τὸ κλεῖω τὸ τιμῶ , κλοιοῦς . cf . Iliad . XVIII . 162 . et XX . 9 . ibique Schol . adde Etym . M . v . ψεδθίας .
Lemmas: Ἰώ καί ψιάω , caet . ex Codice Gudiano , qui canonem quen - dam grammaticam illustraturus has simul differentias enodat sub voce τιμή , quam hinc totam appono : τιμή , ὁ τίς ἰῶτα . διά τῆ · ἐκ ὁ τίω . καί ἐκεῖνος διά τῆ · κανών εἰμί ὁ λέγω , ὁ διά ὁ ῳ ὄραμα δισύλλαβος , μή παρά ἐνίστημι ἢ μέλλω γίγνομαι , μηδέ ἀπό πλεονασμός ἔχω , μηδέ αντεπαρακειμενω ἔχω ὁ ὁ , διά ὁ ἰῶτα γράφω , οἷος δῖος , ὁ σημαίνω ὁ διώκω , μέγας πεινάω δῖος . ἰάομαι , ὁ σημαίνω ὁ προσήμολμα , ἐκ οὖον λιαρός . εἰμί δέ καί περισπάω λῖω , λανθάνω , λάσκω , λάσκω , λιμήν . καί οὐ εἰμί ἀπό ὁ χλιαρός κατά ἀφαίρεσις , ὡς λέγω τις . ἰάομαι ὁ λεπτύνω καί ψιάω διαφέρω , καί ψιάς . σημαίνω δέ ὁ παράγωγος ὄραμα ἐλεέω τις οὐσία ουεις ὀν ὑπόκειμαι . τοιοῦτος γάρ εἰμί καί ὁ ψαύω καί ὁ ψάλλω . ὁ ψεύδω . ὁ γάρ ψαύειν ὁ αἰτέω ὁ ἀλίγκω πατέω σημαίνω , καί ὁ ψαύω · ἕτερος ὁ παθάντεσθαι . ὁμοίως καί ὁ ψύχω . οὕτως οὖν καί ὁ ψεύδω , οὖον προκατιοχεω ὁ ψάω , ἀρ οὖον δ ψωμός , ὁ ἐλαύνω παρά ὁ ἄρτος . καί Ὅμηρος δηλόω · ψιάς καταχέω Καζές . κτλο , ἐκ οὖον καί ἐυκτήμενον πολυτέφρον . πίνω , ἐκ οὖον καί πιωμένος ἐκ βοτάνη , ὁ μέλλω ὀπίσω , καί πῖσος καί Πῖσα ποιέω , σημαίνω δέ ὁ ὕδωρ . ψιάς δέ λέγω ὁ κατά ὀλῆγον κατέρχομαι δρόσος . Ἰώ μετά ὁ στερητικός ὅς , καί πλεονασμός ὁ Ν , ἀνῶταιτήρ · οὐ ἐπεί προσβάλλω , οὐ ἔτι ἔρχομαι , ἀλλά Ἄντεις . σημαίνω δέ ὁ ἀναπείθω . ὁ βαρύτονος μέν σημαίνω δύο , ὁ τιμάω καί ὁ τιμάω , περισπάω δέ ὁ λυπέω , οὖον δ μέλλω τιησω , τίνω , τετίημαι , τετίημαι , καί τετίημαι φίλος ἦτορ . πρόκειμαι δισύλλαβος , διά ὁ ἀρχεῖον καί σημεῖον . ὁ καλέω κατά ἄλλος κανών γράφω διά ὁ ε δίφθογγος . πρόκειμαι , μή παρά ἐνίστημι ἢ μέλλω , διά ὁ τίθημι , ἐθέλω , καί βιβρώσκω , βρωσείω , Ὧρος , ὡρεῖον , ὑπό εἄν ἐγώ βαίνω . ὁ δέ βιόω , εἰμί μέν εἰμί περισπάω δύο συζυγία , βιόω , καί γίγνομαι ἐκ ὁ βία . καί Ὅμηρος · ὠθέω βιόω ὁ μόνος ἔω . καί βιάζω παῖς . ὁ δέ βιόω , βιός , βιόω , εἰμί τριά συζυγία ὁ περισπάω , ὁ μέλλω βιόω . γίγνομαι ἐκ ὁ βίος . καί εἰς μι ὄραμα βίωμα , καί ὁ μετοχή βιός , καί ὁ ἀπαρέμφατος βιόω . πρόκειμαι , μή ἔχω ἀπό πλεονασμός ὁ ἰῶτα , διά ὁ σείω . οὗτος γάρ ἀπό πλεονασμός ἔχω ὁ ἰῶτα . εἰμί γάρ ὄραμα σέω ὁ σῴζω , καί τροπή ὁ ε εἰς ὅς γίγνομαι σῴζω , ὁ παθητικός σώομαι , ὁ ὑπερσυντελικός παθητικός σῴζω , ὁ δύο σώος , καί τροπή δωρικός ὁ ου δίφθογγος εἰς εἰμί , ὡς βωθ , βαίνω , καί συνάγω γίγνομαι σῴζω . καί ὁ χρῆσις , οἶος δέ σῴζω . εἶπον μή ἔχω αντεπαρακειμενω ὁ ὁ διά ὁ καλέω ὁ τιμάω , κλοιός . cf . Iliad . XVIII . 162 . et XX . 9 . ibique Schol . adde Etym . M . v . ψεδθίας .