ptolemaeus-grammar.ptolemaeus-gramm-valckenaer-ammonius ptolemaeus_gramm_valckenaer_ammonius_0507.1
αφαενικα ὑπερ δυο συλλαβας αποβολη του σ ποιουνσι την γενικην , οἱον Ιουδας , Ιουδα , Πλακιδας , Πλακιδα , Γεννα-δας , Γενναδα . Conf . Etymol . M . v . Ὑπερκυδαντας . In Λεπτον haec habet : ὁ εστι σταθμιον γομορος · το τεταρτον · περι ου ὁ Κυριος λεγει · ουχι δυο στρουθια ασσαριον πωλειται ; ασσαρ δε εβραϊστι ελαττωμενον καλειται . Paucis haec illumi - nanda . Λεπτον et Ασσαριον unum itemque . In Adpendice ad Gloss . Gr . Cl . Alberti pag . 204 . diserte : Ασσαριον εστιν ογ-μας ( an ita hic quoque legendum ? ) το τεταρτον . Ἀλλος . Το αὐτο εστιν ασσαριον.και λεπτον . cet . Hefychius quoque v . Ασσιον · Ασσιον και Λεπτον εν εσι . Videmus ita , unde factum fit , ut Noster hic locum Matth . X . 29 . adduxerit . In ultimis ασσαρ δε εβραϊστι κ . λ . respexisse videtur ad Hebr . רשק . In Μακκαβαιος · κατα Περσας , ait , χαρανος , του-τεστι δεσποτης · τη δε συρω διαλεκτω ανδρειος , πολεμιστης , δυνατωτατος . In Ματνα longiorem notam habet : σημαίνει τι τουτο · ου γαρ σημαίνει την τροφην κυριως · ηγειροντο γαρ πρωϊ , και ευρισχον αυτο , οσον αρχειαι αυτοις του εραγην ( εραγειν ) μαν λεγοντες · και λοιπον ελθοντες οι Ελ-ληνες προσεθηκαν το να · και σημαίνει τι τουτο · ειχον γαρ τουτο , ὁτε ηθελον , ει τινα τοπον ( an ηλθον εις τινα το-πον ? ) και απο διαχιλων πηχων εποιουν την σκηνην . In Ναζιραιος · ηγιασμενος , inquit , καθαρος , μοναχος , αξυς , αγιος · εξ ου και ναζιραιον το αγγελικον . Ναζωραιος δε ὁ απο Ναζαρετ . Suidas v . Ναζηραιος · ὁ θεω κεχωρισμενος ( vel potius κεχωρισμενος . vid . Cl . Alberti ad Hesych . v . Να-ζιρεος . ) και αφιερωμενος · ὁ μοναχος . Videmus hic Να-ζιραιος . Literae nempe η et ι similiter pronunciabantur . Audi vero , si placet , quomodo Noster haec distinguat v . Να-ζαρετ . Ναζαρετ · καθαροισ · και Ναζηραιος , καθαρηστης ( καθαριστης ) · Ναζιραιος ὁ καθαρος και αγιος . Ceterum Naziraeatus olim sacratissimum erat vinculum , quo quis vel ad certum quoddam tempus vel ad totius vitae cursum sese adstringebat ( quod latet in origine verbi נזר ) ad severam abstinentiam ab omni pollutione , et a vino potuque inebri-ante , cum obligatione simul alendae comae , nullamque novaculam ad caput admittendae . Haec Naziraeatus reli-gio quam proxime accedebat ad sacerdotalem dignitatem ,
Lemmas: ἀφανίζω ὑπερ δύο συλλαβή ἀποβολή ὁ Σ ποιέω ὁ γενικός , οἱος Ἰούδας , Ιουδα , Πλακίδας , Πλακίδα , γεννάδας , Γεννάδας . Conf . Etymol . M . v . Ὑπερκυδαντας . In Λεπτός haec habet : ὁ εἰμί σταθμίον γομορος · ὁ τέταρτος · περί ου ὁ κύριος λέγω · οὐ δύο στρούθιον ἀσσάριον πωλέω ; ασσαρ δέ Ἑβραϊστί ἐλασσόω καλέω . Paucis haec illumi - nanda . Λεπτός et ἀσσάριον unum itemque . In Adpendice ad Gloss . Gr . Cl . Alberti pag . 204 . diserte : ἀσσάριον εἰμί ογ-μας ( an ita hic quoque legendum ? ) ὁ τέταρτος . ἄλλος . ὁ αὐτός εἰμί ασσαριον.και λεπτός . cet . Hefychius quoque v . Ασσιον · Ασσιον και Λεπτός εν ἀδήν . Videmus ita , unde factum fit , ut Noster hic locum Matth . X . 29 . adduxerit . In ultimis ασσαρ δέ Ἑβραϊστί Κ . λ . respexisse videtur ad Hebr . רשק . In Μακκαβαῖος · κατά Πέρσης , ait , χαρανος , τουτέστι δεσπότης · ὅς δέ σύρω διάλεκτος ἀνδρεῖος , πολεμιστής , δυνατός . In Ματνα longiorem notam habet : σημαίνω τίς οὗτος · ου γαρ σημαίνω ὁ τροφή κύριος · ἐγείρω γαρ πρωΐ , και ευριεχω αὐτός , ὅσος ἄρχω αὐτός ὁ ῥήγνυμι ( ἐράω ) μείς λέγω · και λοιπός ἔρχομαι ὁ Ἕλλην προστίθημι ὁ νάω · και σημαίνω τίς οὗτος · ἔχω γαρ οὗτος , ὅτε ἐθέλω , ει τις τόπος ( an ἔρχομαι εἰς τις τόπος ? ) και ἀπό διαχιλαω πήχης ποιέω ὁ σκηνή . In ναζιραῖος · ἁγίζω , inquit , καθαρός , μοναχός , αξυς , ἅγιος · ἕξ ου και ναζιραῖος ὁ ἀγγελικός . Ναζωραῖος δέ ὁ ἀπό Ναζαρέτ . Suidas v . Ναζωραῖος · ὁ θέω χωρίζω ( vel potius χωρίζω . vid . Cl . Alberti ad Hesych . v . Να-ζιρεος . ) και αφιερώνω · ὁ μοναχός . Videmus hic Ναζιραῖος . Literae nempe ὁ et ι similiter pronunciabantur . Audi vero , si placet , quomodo Noster haec distinguat v . Ναζαρέτ . Ναζαρέτ · καθαρός · και Ναζωραῖος , καθαρηστης ( καθαριστής ) · ναζιραῖος ὁ καθαρός και ἅγιος . Ceterum Naziraeatus olim sacratissimum erat vinculum , quo quis vel ad certum quoddam tempus vel ad totius vitae cursum sese adstringebat ( quod latet in origine verbi נזר ) ad severam abstinentiam ab omni pollutione , et a vino potuque inebri-ante , cum obligatione simul alendae comae , nullamque novaculam ad caput admittendae . Haec Naziraeatus reli-gio quam proxime accedebat ad sacerdotalem dignitatem ,