pseudo-plutarchus.placita-philosophorum-874d-911c 4.19
Πλάτων τὴν φωνὴν ὁρίζεται πνεῦμα διὰ στόματος ἀπὸ διανοίας ἠγμένον καὶ πληγὴν ὑπὸ ἀέρος διʼ ὤτων καὶ ἐγκεφάλου καὶ αἵματος μέχρι ψυχῆς διαδιδομένην . λέγεται δὲ καὶ καταχρηστικῶς ἐπὶ τῶν ἀλόγων ζῴων φωνὴ καὶ τῶν ἀψύχων , ὡς χρεμετισμοὶ καὶ ψόφοι · κυρίως δὲ φωνὴ ἡ ἔναρθρός ἐστιν , ὡς φωτίζουσα τὸ νοούμενον . Ἐπίκουρος τὴν φωνὴν εἶναι ῥεῦμα ἐκπεμπόμενον ἀπὸ τῶν φωνούντων ἢ ἠχούντων ἢ ψοφούντων · τοῦτο δὲ τὸ ῥεῦμα εἰς ὁμοιοσχήμονα θρύπτεσθαι θραύσματα ὁμοιοσχήμονα δὲ λέγεται τὰ στρογγύλα τοῖς στρογγύλοις καὶ σκαληνὰ καὶ τρίγωνα τοῖς ὁμοιογενέσι τούτων δʼ ἐμπιπτόντων ταῖς ἀκοαῖς , ἀποτελεῖσθαι τὴν αἴσθησιν τῆς φωνῆς · φανερὸν δὲ τοῦτο γίνεσθαι ἀπὸ τῶν ἀσκῶν ἐκρεόντων καὶ τῶν ἐμφυσώντων κναφέων τοῖς ἱματίοις . Δημόκριτος καὶ τὸν ἀέρα φησὶν εἰς ὁμοιοσχὴμονα θρύπτεσθαι σώματα καὶ συγκαλινδεῖσθαι τοῖς ἐκ τῆς φωνῆς θραύσμασι κολοιὸς γὰρ παρὰ κολοιὸν ἱζάνει καὶ ὡς αἰεὶ τὸν ὁμοῖον ἄγει θεὸς ὡς τὸν ὁμοῖον , καὶ γὰρ ἐν τοῖς αἰγιαλοῖς αἱ ὅμοιαι ψῆφοι κατὰ τοὺς αὐτοὺς τόπους ὁρῶνται , κατʼ ἄλλο μὲν αἱ σφαιροειδεῖς κατʼ ἄλλο δʼ αἱ ἐπιμήκεις · καὶ ἐπὶ τῶν κοσκινευόντων δʼ ἐπὶ τὸ αὐτὸ συναλίζεται τὰ ὁμοιοσχήμονα , ὥστε χωρὶς εἶναι τοὺς κυάμους καὶ ἐρεβίνθους . ἔχοι δʼ ἄν τις πρὸς τούτους εἰπεῖν , πῶς ὀλίγα θραύσματα πνεύματος μυρίανδρον ἐκπληροῖ θέατρον ; οἱ δὲ Στωικοί φασι τὸν ἀέρα μὴ συγκεῖσθαι ἐκ θραυσμάτων , ἀλλὰ συνεχῆ εἶναι , διʼ ὅλου μηδὲν κενὸν ἔχοντα ἐπειδὰν δὲ πληγῇ πνεύματι , κυματοῦται κατὰ κύκλους ὀρθοὺς εἰς ἄπειρον , ἕως πληρώσῃ τὸν περικείμενον ἀέρα , ὡς ἐπὶ τῆς κολυμβήθρας τῆς πληγείσης λίθῳ · καὶ αὕτη μὲν κυκλικῶς κινεῖται ὁ δʼ ἀὴρ σφαιρικῶς Ἀναξαγόρας τὴν φωνὴν γίνεσθαι πνεύματος ἀντιπεσόντος μὲν στερεμνίῳ ἀέρι , τῇ δʼ ὑποστροφῇ τῆς πλήξεως μέχρι τῶν ἀκοῶν προσενεχθέντος · καθὸ καὶ τὴν λεγομένην ἠχὼ γίνεσθαι .
Lemmas: Πλάτων ὁ φωνή ὁρίζω πνεῦμα διά στόμα ἀπό διάνοια ἄγω καί πληγή ὑπό ἀήρ διά οὖς καί ἐγκέφαλος καί αἷμα μέχρι ψυχή διαδίδωμι . λέγω δέ καί καταχρηστικός ἐπί ὁ ἄλογος ζῷον φωνή καί ὁ ἄψυχος , ὡς χρεμετισμός καί ψόφος · κύριος δέ φωνή ὁ ἔναρθρος εἰμί , ὡς φωτίζω ὁ νοέω . Ἐπίκουρος ὁ φωνή εἰμί ῥεῦμα ἐκπέμπω ἀπό ὁ φωνέω ἤ ἠχέω ἤ ψοφέω · οὗτος δέ ὁ ῥεῦμα εἰς ὁμοιοσχήμων θρύπτω θραῦσμα ὁμοιοσχήμων δέ λέγω ὁ στρογγύλος ὁ στρογγύλος καί σκαληνός καί τρίγωνος ὁ ὁμοιογενής οὗτος δέ ἐμπίπτω ὁ ἀκοή , ἀποτελέω ὁ αἴσθησις ὁ φωνή · φανερός δέ οὗτος γίγνομαι ἀπό ὁ ἀσκός ἐκρέω καί ὁ ἐμφυσάω κναφεύς ὁ ἱμάτιον . Δημόκριτος καί ὁ ἀήρ φημί εἰς ὁμοιοσχήμων θρύπτω σῶμα καί συγκαλινδέομαι ὁ ἐκ ὁ φωνή θραῦσμα κολοιός γάρ παρά κολοιός ἱζάνω καί ὡς ἀεί ὁ ὅμοιος ἄγω θεός ὡς ὁ ὅμοιος , καί γάρ ἐν ὁ αἰγιαλός ὁ ὅμοιος ψῆφος κατά ὁ αὐτός τόπος ὁράω , κατά ἄλλος μέν ὁ σφαιροειδής κατά ἄλλος δέ ὁ ἐπιμήκης · καί ἐπί ὁ κοσκινεύω δέ ἐπί ὁ αὐτός συναλίζω ὁ ὁμοιοσχήμων , ὥστε χωρίς εἰμί ὁ κύαμος καί ἐρέβινθος . ἔχω δέ ἄν τις πρός οὗτος λέγω , πῶς ὀλίγος θραῦσμα πνεῦμα μυρίανδρος ἐκπληρόω θέατρον ; ὁ δέ Στωϊκός φημί ὁ ἀήρ μή σύγκειμαι ἐκ θραῦσμα , ἀλλά συνεχής εἰμί , διά ὅλος μηδείς κενός ἔχω ἐπειδάν δέ πλήσσω πνεῦμα , κυματόω κατά κύκλος ὀρθός εἰς ἄπειρος , ἕως πληρόω ὁ περίκειμαι ἀήρ , ὡς ἐπί ὁ κολυμβήθρα ὁ πλήσσω λίθος · καί οὗτος μέν κυκλικός κινέω ὁ δέ ἀήρ σφαιρικός Ἀναξαγόρας ὁ φωνή γίγνομαι πνεῦμα ἀντιπίπτω μέν στερέμνιος ἀήρ , ὁ δέ ὑποστροφή ὁ πλῆξις μέχρι ὁ ἀκοή προσφέρω · καθό καί ὁ λέγω ἠχώ γίγνομαι .