ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
pseudo-lucianus.demosthenis-encomium 38
Τοιαῦτα καὶ τότε καὶ πολλάκις πρὸς με Φίλιππος περὶ τἀνδρὸς ἔλεγεν , ἓν τῶν παρὰ τῆς τύχης χρηστῶν τιθέμενος τὸ μὴ στρατηγεῖν τὸν Δημοσθένην , οὗ γε καὶ τοὺς λόγους ὥσπερ κριοὺς ἢ καταπέλτας Ἀθήνηθεν ὁρμωμένους διασείειν αὐτοῦ καὶ ταράττειν τὰ βουλεύματα · περὶ μὲν γὰρ Χαιρωνείας οὐδὲ μετὰ τὴν νίκην ἐπαύετο πρὸς ἡμᾶς λέγων εἰς ὅσον ἄνθρωπος ἡμᾶς κινδύνου κατέστησε . καὶ γὰρ εἰ παρ’ ἐλπίδα καὶ κακία στρατηγῶν καὶ στρατιωτῶν ἀταξίᾳ καὶ τῇ παραδόξῳ ῥοπῇ τῆς τύχης τῇ πολλὰ πολλάκις ἡμῖν συνειργασμένῃ κεκρατήκαμεν , ἀλλ’ ἐπὶ μιᾶς γε ταύτης ἡμέρας τὸν περὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῆς ψυχῆς κίνδυνον ἐπέστησέ μοι , τὰς ἀρίστας πόλεις εἰς ἓν συναγαγὼν καὶ πᾶσαν τὴν Ἑλληνικὴν δύναμιν ἀθροίσας , Ἀθηναίους ἅμα καὶ Θηβαίους Βοιωτούς τε τοὺς ἄλλους καὶ Κορινθίους Εὐβοέας τε καὶ Μεγαρέας καὶ τὰ κράτιστα τῆς Ἑλλάδος διακινδυνεύειν συναναγκάσας καὶ μηδ’ εἴσω μὲ τῆς ᾿Αττικῆς ἐπιτρέψας παρελθεῖν .
Lemmas: τοιοῦτος καί τότε καί πολλάκις πρός ἐγώ Φίλιππος περί ἀνήρ λέγω , εἷς ὁ παρά ὁ τύχη χρηστός τίθημι ὁ μή στρατηγέω ὁ Δημοσθένης , ὅς γε καί ὁ λόγος ὥσπερ κριός ἢ καταπάλτης Ἀθῆναι ὁρμάω διασείω αὐτός καί ταράσσω ὁ βούλευμα · περί μέν γάρ Χαιρώνεια οὐδέ μετά ὁ νίκη παύω πρός ἐγώ λέγω εἰς ὅσον ἄνθρωπος ἐγώ κίνδυνος καθίστημι . καί γάρ εἰμί παρά ἐλπίς καί κακία στρατηγός καί στρατιώτης ἀταξία καί ὁ παράδοξος ῥοπή ὁ τύχη ὁ πολύς πολλάκις ἐγώ συνεργάζομαι κρατέω , ἀλλά ἐπί εἷς γε οὗτος ἡμέρα ὁ περί ὁ ἀρχή καί ὁ ψυχή κίνδυνος ἐφίστημι ἐγώ , ὁ ἀγαθός πόλις εἰς εἷς συνάγω καί πᾶς ὁ Ἑλληνικός δύναμις ἀθροίζω , Ἀθηναῖος ἅμα καί Θηβαῖος Βοιωτός τε ὁ ἄλλος καί Κορίνθιος Εὐβοεύς τε καί Μεγαρεύς καί ὁ ἀγαθός ὁ Ἑλλάς διακινδυνεύω συναναγκάζω καί μηδέ εἴσω ἐγώ ὁ Αττικός ἐπιτρέπω παρέρχομαι .
pseudo-lucianus.demosthenis-encomium 39
τοιοῦτοί τινες ἦσαν αὐτῷ συνεχεῖς περὶ Δημοσθένους οἱ λόγοι · καὶ πρός γε τοὺς λέγοντας ὡς μέγαν ἔχοι τὸν Ἀθηναίων δῆμον ἀνταγωνιστήν , Ἐμοὶ Δημοσθένης μόνος , εἶπεν , ἀνταγωνιστής , Ἀθηναῖοι δὲ Δημοσθένην οὐκ ἔχοντες Αἰνιᾶνές εἰσι καὶ Θετταλοί . καὶ πρέσβεις ὁπότε πρὸς τὰς πόλεις πέμποι , τῶν μὲν ἄλλων ῥητόρων εἴ τινας ἡ τῶν Ἀθηναίων πόλις ἀνταποστέλλοι , τῇ πρεσβείᾳ ῥᾷστα ἦν κεκρατηκώς , τοῦ Δημοσθένους δ’ ἐπιστάντος , Μάτην , εἶπεν ἄν , ἐπρεσβεύσαμεν .
Lemmas: τοιοῦτος τις ἥδω αὐτός συνεχής περί Δημοσθένης ὁ λόγος · καί πρός γε ὁ λέγω ὡς μέγας ἔχω ὁ Ἀθηναῖος δῆμος ἀνταγωνιστής , ἐμός Δημοσθένης μόνος , λέγω , ἀνταγωνιστής , Ἀθηναῖος δέ Δημοσθένης οὐ ἔχω Αἰνιάν εἰμί καί Θεσσαλός . καί πρέσβυς ὁπότε πρός ὁ πόλις πέμπω , ὁ μέν ἄλλος ῥήτωρ εἰμί τις ὁ ὁ Ἀθηναῖος πόλις ἀνταποστέλλω , ὁ πρεσβεία ῥᾴδιος εἰμί κρατέω , ὁ Δημοσθένης δέ ἐφίστημι , Μάτος , λέγω ἄν , πρεσβεύω .
pseudo-lucianus.demosthenis-encomium 40
οὐ γάρ ἐστι κατὰ τῶν Δημοσθένους λόγων ἐγεῖραι τρόπαιον . Ταῦτα ὁ Φίλιππος . καὶ μέντοι καὶ πάντως ἔλαττον ἂν ἔχοντες εἰ λάβοιμεν τοιοῦτον ἄνδρα , πρὸς Διός . Ἀρχία , τί ποτε νομίζεις ; βοῦν ἂν ἐπὶ σφαγὴν ἤγομεν ἢ πολὺ μᾶλλον ἂν σύμβουλον περὶ τῶν Ἑλληνικῶν πραγμάτῶν καὶ τῆς ἀρχῆς πάσης ἐποιούμεθα ; φύσει μὲν γὰρ αὐτῷ καὶ κατ’ ἀρχὰς προσεπεπόνθειν ἐξ αὐτῶν τῶν πολιτευμάτων , ἔτι δὲ μᾶλλον Ἀριστοτέλει μάρτυρι · πρὸς γοῦν τὸν Ἀλέξανδρον καὶ πρὸς ἡμᾶς γε λέγων οὐδὲν ἐπαύετο , τοσούτων ὄντων τῶν αὐτῷ προσπεφοιτηκότων , μηδένα οὕτως πώποτε θαυμάσαι μεγέθους τε φύσεως καὶ τῆς περὶ τὴν ἄσκησιν ἐγκρατείας καὶ βάρους καὶ τάχους καὶ παρρησίας καὶ καρτερίας .
Lemmas: οὐ γάρ εἰμί κατά ὁ Δημοσθένης λόγος ἐγείρω τρόπαιον . Ταΰς ὁ Φίλιππος . καί μέντοι καί πάντως μικρός ἄν ἔχω εἰμί λαμβάνω τοιοῦτος ἀνήρ , πρός Ζεύς . Ἀρχίας , τίς ποτέ νομίζω ; βοῦς ἄν ἐπί σφαγή ἄγω ἢ πολύς μᾶλλον ἄν σύμβουλος περί ὁ Ἑλληνικός πραγματᾶς καί ὁ ἀρχή πᾶς ποιέω ; φύσις μέν γάρ αὐτός καί κατά ἀρχή προσπάσχω ἐκ αὐτός ὁ πολίτευμα , ἔτι δέ μᾶλλον Ἀριστοτέλης μάρτυς · πρός γοῦν ὁ Ἀλέξανδρος καί πρός ἐγώ γε λέγω οὐδείς παύω , τοσοῦτος εἰμί ὁ αὐτός προσφοιτάω , μηδείς οὕτως πώποτε θαυμάζω μέγεθος τε φύσις καί ὁ περί ὁ ἄσκησις ἐγκράτεια καί βάρος καί τάχος καί παρρησία καί καρτερία .
pseudo-lucianus.demosthenis-encomium 41
Ὑμεῖς δέ , ἔφη , διανοεῖσθε ὡς ὑπὲρ Εὐβούλου καὶ Φρύνωνος καὶ Φιλοκράτους , καὶ πειρᾶσθε δώροις καὶ τοῦτον ἀναπείθειν , ἄνθρῶπον καὶ τὴν πατρῷαν οὐσίαν εἰς Ἀθηναίους ἰδίᾳ τε τοῖς δεηθεῖσι καὶ δημοσίᾳ τῇ πόλει καταναλωκότα , διαμαρτάνοντες δὲ φοβήσειν οἴεσθε πάλαι βεβουλευμένον τὴν ψυχὴν ὑποθεῖναι ταῖς τῆς πατρίδος ἀδήλοις τύχαις , καὶ καθαπτομένου τῶν πραττομένων ὑμῖν ἀγανακτεῖτε ; ὁ δ’ οὐδὲ τὸν Ἀθηναίων δῆμον ὑποστέλλεται . λέληθεν ὑμᾶς , ἔφη , τῇ μὲν τῆς πατρίδος εὐνοίᾳ πολιτευόμενος , αὑτῷ δὲ τὴν πολιτείαν γυμνάσιον φιλοσοφίας προθέμενος .
Lemmas: σύ δέ , φημί , διανοέω ὡς ὑπέρ Εὔβουλος καί Φρύνων καί Φιλοκράτης , καί πειράω δῶρον καί οὗτος ἀναπείθω , ἄνθρωπος καί ὁ πατρῷος οὐσία εἰς Ἀθηναῖος ἴδιος τε ὁ δέω καί δημοσίᾳ ὁ πόλις καταναλίσκω , διαμαρτάνω δέ φοβέω οἴομαι πάλαι βουλεύω ὁ ψυχή ὑποτίθημι ὁ ὁ πατρίς ἄδηλος τύχη , καί καθάπτω ὁ πράσσω σύ ἀγανακτέω ; ὁ δέ οὐδέ ὁ Ἀθηναῖος δῆμος ὑποστέλλω . λανθάνω σύ , φημί , ὁ μέν ὁ πατρίς εὔνοια πολιτεύω , ἑαυτοῦ δέ ὁ πολιτεία γυμνάσιον φιλοσοφία προτίθημι .
pseudo-lucianus.demosthenis-encomium 42
ταῦτά τοι , ὦ ᾿Αρχία , ὑπερεπεθύμουν αὐτῷ συγγενόμενος τήν τε γνώμην , ἣν ἔχοι περὶ τῶν παρόντῶν , ἀκοῦσαι λέγοντος καὶ τῶν ἀεὶ παραπεπτωκότων ἡμῖν κολάκων , εἰ ἐδεόμην , ἀποστὰς ἁπλοῦ τινος ἐξ ἐλευθέρας γνώμης ἀκοῦσαι λόγου καὶ φιλαλήθους συμβουλῆς μεταλαβεῖν . καί τι καὶ νουθετῆσαι δίκαιον , ὑπὲρ οἵων ὄντων τῶν ᾿Αθηναίων τὴν ἀχαριστίαν πάντα παραβάλοιτο τὸν αὑτοῦ βίον , ἐξὸν εὐγνωμονεστέροις καὶ βεβαιοτέροις κεχρῆσθαι φίλοις . Ὦ βασιλεῦ , τῶν μὲν ἄλλων ἴσως ἂν ἔτυχες , ταυτὶ δὲ μάτην ἂν ἔλεγες · οὕτως μανικῶς φιλαθήναιος ἦν . Ἦν ταῦτα , ὦ Ἀρχία · τί γὰρ ἂν καὶ λέγοιμεν ; ἀλλὰ πῶς ἀπέθανεν ;
Lemmas: οὗτος τοι , ὦ Ἀρχίας , ὑπερεπιθυμέω αὐτός συγγίγνομαι ὁ τε γνώμη , ὅς ἔχω περί ὁ πάρειμι , ἀκούω λέγω καί ὁ ἀεί παραπίπτω ἐγώ κόλαξ , εἰμί δέω , ἀφίστημι ἁπλόος τις ἐκ ἐλεύθερος γνώμη ἀκούω λόγος καί φιλαλήθης συμβουλή μεταλαμβάνω . καί τίς καί νουθετέω δίκαιος , ὑπέρ οἷος εἰμί ὁ Ἀθηναῖος ὁ ἀχαριστία πᾶς παραβάλλω ὁ αὐτός βίος , ἔξεστι εὐγνώμων καί βέβαιος χράω φίλος . ὦ βασιλεύς , ὁ μέν ἄλλος ἴσως ἄν τυγχάνω , οὗτος δέ μάτην ἄν λέγω · οὕτως μανικός φιλαθήναιος εἰμί . Ἦς οὗτος , ὦ Ἀρχίας · τι γάρ ἄν καί λέγω ; ἀλλά πῶς ἀποθνῄσκω ;
pseudo-lucianus.demosthenis-encomium 43
Ἔοικας ἔτι μᾶλλον , ὦ βασιλεῦ , θαυμάσειν · καὶ γὰρ ἡμεῖς οὗ τεθεαμένοι διαφέρομεν οὐδὲν ἐκπλήξει τε καὶ ἀπιστίᾳ τῶν ὁρώντων . ἔοικε γὰρ δὴ πάλαι ὧδε βεβουλευμένῳ περὶ τῆς ὑστάτης ἡμέρας · δηλοῖ δὲ ἡ παρασκευή . καθῆστο μὲν γὰρ ἔνδον ἐν τῷ νεῷ , μάτην δὲ τῶν πρόσθεν ἡμερῶν λόγους ἦμεν καταναλωκότες . Τίνες γὰρ ἦσαν οἱ παρ’ ὑμῶν λόγοι ; Πολλὰ καὶ φιλάνθρωπα προὐτεινόμην ἔλεόν τινα παρὰ σοῦ καθυπισχνούμενος , οὐ μάλα μὲν προσδοκῶν—οὐ γὰρ ἠπιστάμην , ἀλλὰ σὲ ᾤμην δι᾿ ὀργῆς ἔχειν τὸν ἄνθρωπον—χρήσιμον δ’ οὖν πρὸς τὸ πείθειν νομίξων . Ὁ δὲ πῶς προσίετο τοὺς λόγους ; καί με μηδὲν ἀποκρύψῃ · μάλιστα μὲν γὰρ αὐτήκοος ἂν ἐβουλόμην παρὼν εἶναι νῦν . ἀλλὰ σύ γε μὴ παραλίπῃς μηδέν · οὐ γάρ τοι σμικρὸν ἔργον , ἦθος ἀνδρὸς γενναίου πρὸς αὐτῷ τῷ τέλει τοῦ βίου καταμαθεῖν , πότερον ἄτονος καὶ νωθρὸς ἦν ἢ παντάπασιν ἀκλινὲς τὸ τῆς ψυχῆς ὄρθιον ἐφύλαττεν .
Lemmas: ἔοικα ἔτι μᾶλλον , ὦ βασιλεύς , θαυμάζω · καί γάρ ἐγώ ὅς θεάομαι διαφέρω οὐδείς ἔκπληξις τε καί ἀπιστία ὁ ὁράω . ἔοικα γάρ δή πάλαι ὧδε βουλεύω περί ὁ ὕστατος ἡμέρα · δηλόω δέ ὁ παρασκευή . κάθημαι μέν γάρ ἔνδον ἐν ὁ νεός , μάτην δέ ὁ πρόσθεν ἡμέρα λόγος εἰμί καταναλίσκω . τίνω γάρ ἥδω ὁ παρά σύ λόγος ; πολύς καί φιλάνθρωπος προτείνω ἔλεος τις παρά σύ καθυπισχνέομαι , οὐ μάλα μέν προσδοκάω γάρ ἐπίσταμαι , ἀλλά σύ οἴομαι διά ὀργή ἔχω ὁ ἄνθρωπον—χρήσιμον δέ οὖν πρός ὁ πείθω νομίζω . ὁ δέ πῶς προσίημι ὁ λόγος ; καί ἐγώ μηδείς ἀποκρύπτω · μάλιστα μέν γάρ αὐτήκοος ἄν βούλομαι πάρειμι ἔρχομαι νῦν . ἀλλά σῦς γε μή παραλείπω μηδείς · οὐ γάρ τοι μικρός ἔργον , ἦθος ἀνήρ γενναῖος πρός αὐτός ὁ τέλος ὁ βίος καταμανθάνω , πότερος ἄτονος καί νωθρός εἰμί ἢ παντάπασι ἀκλινής ὁ ὁ ψυχή ὄρθιος φυλάσσω .
pseudo-lucianus.demosthenis-encomium 44
Οὐδὲν ὑπέστελλεν ἐκεῖνός γε . πῶς γάρ ; ὃς ἡδὺ γελάσας κἀμὲ δὴ σκώπτων εἰς τὸν πρότερον βίον , ἀπίθανον ἔφη με ὑποκριτὴν εἶναι τῶν σῶν ψευσμάτων . Ἀπιστήσας ἄρα τοῖς ἐπαγγέλμασι προεῖτο τὴν ψυχήν ; Οὔκ · εἴ γε τῶν λοιπῶν ἀκούσαις , οὐ δόξει σοι μόνον ἀπιστεῖν . ἀλλ’ ἐπεὶ κελεύεις , ὦ βασιλεῦ , λέγειν , Μακεδόσι μέν , εἶπεν , οὐδὲν ἀπώμοτον , οὐδὲ παράδοξον , εἰ Δημοσθένην οὕτως λαμβάνουσιν ὡς Ἀμφίπολιν , ὡς Ὄλυνθον , ὡς Ὠρωπόν . τοιαῦτα πολλὰ ἔλεγε · καὶ γὰρ οὖν ὑπογραφέας παρεστησάμη , ἵνα σοι τὰ λεχθέντα σώζοιτο . Ἐγὼ μέν τοι , ἔφη , ὦ Ἀρχία , βασάνων ἢ θανάτου φόβῳ κατ’ ὄψιν οὐκ ἂν Ἀντιπάτρῳ γενοίμην , ἀλλ’ εἰ ταῦτ’ ἀληθεύετε , πολύ μοι μᾶλλον ἔτι φυλακτέον μὴ τὴν ψυχὴν αὐτὴν παρ’ Ἀντιπάτρου δεδωροδοκηκέναι μηδ’ ἣν ἐμαυτὸν ἔταξα τάξιν λιπὼν τὴν Ἑλληνικὴν εἰς τὴν Μακεδονικὴν μεταβάλλεσθαι .
Lemmas: οὐδείς ὑποστέλλω ἐκεῖνος γε . πῶς γάρ ; ὅς ἡδύς γελάω κἀγώ δή σκώπτω εἰς ὁ πρότερος βίος , ἀπίθανος φημί ἐγώ ὑποκριτής ἔρχομαι ὁ σός ψεῦσμα . ἀπιστέω ἄρα ὁ ἐπάγγελμα προΐημι ὁ ψυχή ; οὐ · εἰμί γε ὁ λοιπός ἀκούω , οὐ δοκέω σύ μόνος ἀπιστέω . ἀλλά ἐπεί κελεύω , ὦ βασιλεύς , λέγω , Μακεδών μέν , λέγω , οὐδείς ἀπώμοτος , οὐδέ παράδοξος , εἰμί Δημοσθένης οὕτως λαμβάνω ὡς Ἀμφίπολις , ὡς Ὄλυνθος , ὡς Ὠρωπός . τοιοῦτος πολύς λέγω · καί γάρ οὖν ὑπογραφεύς παρίστημι , ἵνα σύ ὁ λέγω σῴζω . ἐγώ μέν τοι , φημί , ὦ Ἀρχίας , βάσανος ἢ θάνατος φόβος κατά ὄψις οὐ ἄν Ἀντίπατρος γίγνομαι , ἀλλά εἰμί αὐτός ἀληθεύω , πολύς ἐγώ μᾶλλον ἔτι φυλάσσω μή ὁ ψυχή αὐτός παρά Ἀντίπατρος δωροδοκέω μηδέ ὅς ἐμαυτοῦ τάσσω τάξις λείπω ὁ Ἑλληνικός εἰς ὁ Μακεδονικός μεταβάλλω .
pseudo-lucianus.demosthenis-encomium 45
καλὸν γάρ , Ἀρχία , εἰ τὸ ζῆν ἐμοὶ Πειραιεὺς αὐτὸς παρέχοι καὶ τριήρης ἣν ἐπιδέδωκα , καὶ τεῖχος καὶ τάφρος τοῖς ἐμοῖς τέλεσιν ἐξειργασμένα καὶ φυλὴ Πανδιονίς , ᾗ ἐθελοντὴς ἐχορήγουν ἐγώ , καὶ Σόλων καὶ Δράκων καὶ παρρησία βήματος καὶ δῆμος ἑλεύθερος καὶ ψηφίσματα στρα - τιωτικὰ καὶ νόμοι τριηραρχικοὶ καὶ προγόνων ἀρεταὶ καὶ τρόπαια καὶ πολιτῶν εὔνοια τῶν ἐμὲ πολλάκις ἐστεφανωκότων καὶ δύναμις Ἑλλήνων τῶν ὑπ’ ἐμοῦ μέχρι νῦν τετηρημένων · εἰ δὲ καὶ βιωτὸν ἐλεηθέντι , ταπεινὸν μέν , ἀνεκτὸς δ’ οὖν ὁ ἔλεος παρὰ τοῖς οἰκείοις , ὧν ἐλυσάμην αἰχμαλώτους , ἢ τοῖς πατράσιν . ὧν συνεξέδωκα τὰς θυγατέρας ἢ οἷς τοὺς ἐράνους συνδιελυσάμην .
Lemmas: καλός γάρ , Ἀρχίας , εἰμί ὁ ζάω ἐγώ Πειραιεύς αὐτός παρέχω καί τριήρης ὅς ἐπιδίδωμι , καί τεῖχος καί τάφρος ὁ ἐμός τέλος ἐξεργάζομαι καί φυλή Πανδιονίς , ὅς ἐθελοντής χορηγέω ἐγώ , καί Σόλοι καί Δράκων καί παρρησία βῆμα καί δῆμος ἐλεύθερος καί ψήφισμα στρα - τιωτικος καί νόμος τριηραρχικός καί πρόγονος ἀρετή καί τρόπαιο καί πολίτης εὔνοια ὁ ἐγώ πολλάκις στεφανόω καί δύναμις Έλληνας ὁ ὑπό ἐγώ μέχρι νῦν τηρέω · εἰμί δέ καί βιωτός ἐλεέω , ταπεινός μέν , ἀνεκτός δέ οὖν ὁ ἔλεος παρά ὁ οἰκεῖος , ἐάν λύω αἰχμάλωτος , ἢ ὁ πατήρ . ὅς συνεκδίδωμι ὁ θυγάτηρ ἢ ὅς ὁ ἔρανος συνδιαλύω .
pseudo-lucianus.demosthenis-encomium 46
εἰ δέ με μὴ σώζει νήσων ἀρχὴ καὶ θάλαττα , παρά γε τουτουὶ Ποσειδῶνος αἰτῶ τὸ σώζεσθαι καὶ τοῦδε τοῦ βωμοῦ καὶ τῶν ἱερῶν νόμων . εἰ δὲ Ποσειδῶν , ἔφη , μὴ δύναται φυλάττειν τὴν ἀσυλίαν τοῦ νεὼ μηδ’ ἐπαισχύνεται προδοῦναι Δημοσθένην Ἀρχίᾳ , τεθναίην , οὐδὲν Ἀντίπατρος ἡμῖν ἀντὶ τοῦ θεοῦ κολακευτέος . ἐξῆν μοι φιλτέρους ἔχειν Ἀθηναίων Μακεδόνας καὶ νῦν μετέχειν τῆς ὑμετέρας τύχης , εἰ μετὰ Καλλιμέδοντος καὶ Πυθέου καὶ Δημάδου συνεταττόμην · ἐξῆν κἂν ὀψὲ τῆς τύχης μεθαρμόσασθαι , εἰ μὴ τὰς Ἐρεχθέως θυγατέρας καὶ τὸν Κόδρον ἐπῃσχυνόμην . οὔκουν ἡρούμην αὐτομολοῦντι τῷ δαίμονι συμ - μεταβάλλεσθαι · καλὸν γὰρ κρησφύγετον θάνατος ἐν ἀκινδύνῳ παντὸς αἰσχροῦ γενέσθαι . καὶ νῦν , Ἀρχία , τὸ κατ’ ἐμαυτὸν οὐ καταισχύνω τὰς Ἀθήνας δουλείαν ἑκὼν ἑλόμενος , ἐντάφιον δὲ τὸ κάλλιστον τὴν ἐλευθερίαν προέμενος .
Lemmas: εἰμί δέ ἐγώ μή σῴζω νῆσος ἀρχή καί θάλασσα , παρά γε οὗτος Ποσειδῶν αἰτέω ὁ σῴζω καί ὅδε ὁ βωμός καί ὁ ἱερός νόμος . εἰμί δέ Ποσειδῶν , φημί , μή δύναμαι φυλάσσω ὁ ἀσυλία ὁ ναός μηδέ ἐπαισχύνομαι προδίδωμι Δημοσθένης Ἀρχίας , θνῄσκω , οὐδείς Ἀντίπατρος ἐγώ ἀντί ὁ θεός κολακευτέος . ἔξεστι ἐγώ φίλος ἔχω Ἀθηναῖος Μακεδών καί νῦν μετέχω ὁ ὑμέτερος τύχη , εἰμί μετά Καλλιμέδων καί Πυθέας καί Δημάδης συντάσσω · ἔξεστι κἀν ὀψέ ὁ τύχη μεθαρμόζω , εἰμί μή ὁ Ἐρεχθεύς θυγάτηρ καί ὁ Κόδρος ἐπαισχύνω . οὔκουν ἀρόω αὐτομολέω ὁ δαίμων συμ - μεταβάλλω · καλός γάρ κρησφύγετον θάνατος ἐν ἀκίνδυνος πᾶς αἰσχρός γίγνομαι . καί νῦν , Ἀρχίας , ὁ κατά ἐμαυτοῦ οὐ καταισχύνω ὁ Ἀθῆναι δουλεία ἑκών αἱρέω , ἐντάφιον δέ ὁ καλός ὁ ἐλευθερία προΐημι .
pseudo-lucianus.demosthenis-encomium 47
ἀλλὰ δίκαιον γάρ , ἔφη , σοὶ τῶν τραγῳδιῶν μνημονεύειν , οὗ σεμνὸν τὸ λεχθὲν ἡ δὲ καὶ θνήσκουσ’ ὅμως πολλὴν πρόνοιαν εἶχεν εὐσχήμως πεσεῖν · κόρη καὶ ταῦτα · Δημοσθένης δὲ εὐσχήμονος θανάτου βίον προκρινεῖ ἀσχήμονα τῶν Ξενοκράτους καὶ Πλάτωνος ὑπὲρ ἀθανασίας λόγων ἐκλαθόμενος ; καί τινα καὶ πικρότερον ἔλεγε προαχθεὶς εἰς τοὺς ταῖς τύχαις ἐξυβρίζοντας . ἀλλὰ τί δεῖ νῦν λέγειν ἐμέ ; τέλος δ’ ἐμοῦ τὰ μὲν δεομένου , τὰ δ’ ἀπειλοῦντος , ἁπαλὴν μοῦσαν στερεᾷ κεραννύντος , Ἐπείσθην ἄν , ἔφη , τούτοις Ἀρχίας ὤν , ἐπεὶ δὲ Δημοσθένης εἰμί , συγγίνωσκέ μοι , ὦ δαιμόνιε , μὴ πεφυκότι κακῷ γενέσθαι .
Lemmas: ἀλλά δίκαιος γάρ , φημί , σύ ὁ τραγῳδία μνημονεύω , ὅς σεμνός ὁ λέγω ὁ δέ καί θνῄσκω ὅμως πολύς πρόνοια ἔχω εὔσχημος πίπτω · κόρη καί οὗτος · Δημοσθένης δέ εὐσχήμων θάνατος βίος προκρίνω ἀσχήμων ὁ Ξενοκράτης καί Πλάτων ὑπέρ ἀθανασία λόγος ἐκλανθάνω ; καί τις καί πικρός λέγω προάγω εἰς ὁ ὁ τύχη ἐξυβρίζω . ἀλλά τίς δέω νῦν λέγω ἐγώ ; τέλος δέ ἐγώ ὁ μέν δέω , ὁ δέ ἀπειλέω , ἁπαλός μοῦσα στερεός κεράννυμι , ἐφέζομαι ἄν , φημί , οὗτος Ἀρχίας εἰμί , ἐπεί δέ Δημοσθένης εἰμί , συγγιγνώσκω ἐγώ , ὦ δαιμόνιος , μή φύω κακός γίγνομαι .
pseudo-lucianus.demosthenis-encomium 48
τότε δὴ τότε πρὸς βίαν αὐτὸν ἀποσπᾶν διενοούμην · ὁ δ’ ὡς ᾔσθετο , δῆλος ἦν καταγελῶν καὶ τὸν θεὸν προσβλέψας , Ἔοικεν Ἀρχίας , εἶπεν , ὅπλα μόνα καὶ τριήρεις καὶ τείχη καὶ στρατόπεδα δυνάμεις εἶναι καὶ κρησφύγετα ταῖς ἀνθρωπίναις ψυχαῖς ὑπολαμβάνειν , τῆς δ᾽ ἐμῆς παρασκευῆς καταφρονεῖν , ἣν οὐκ ἂν ἐλέγξειαν Ἰλλυριοὶ καὶ Τριβαλλοὶ καὶ Μακεδόνες ἐχυρωτέραν ἢ ξύλινόν ποτε τεῖχος ἡμῖν , ὃ θεὸς ἀνεῖλεν ἀπόρθητον εἶναι · μεθ’ ἧς ἂν τῆς προνοίας ἀδεῶς μὲν ἐπολιτευσάμην , ἀδεὲς δέ μοι τὸ κατὰ Μακεδόνων θάρσος , ἐμέλησε δ’ οὐδὲν οὐκ Εὐκτήμονος , οὐκ Ἀριστογείτονος , οὐ Πυθέου καὶ Καλλιμέδοντος , οὐ Φιλίππου τότε , οὐ τὰ νῦν Ἀρχίου .
Lemmas: τότε δή τότε πρός βία αὐτός ἀποσπάω διανοέω · ὁ δέ ὡς ἔσθω , δῆλος εἰμί καταγελάω καί ὁ θεός προσβλέπω , ἔοικα Ἀρχίας , λέγω , ὅπλον μόνος καί τριήρης καί τεῖχος καί στρατόπεδον δύναμις ἔρχομαι καί κρησφύγετον ὁ ἀνθρώπινος ψυχή ὑπολαμβάνω , ὁ δέ ἐμός παρασκευή καταφρονέω , ὅς οὐ ἄν ἐλέγχω Ἰλλυριοί καί Τριβαλλός καί Μακεδών ἐχυρός ἢ ξύλινος ποτέ τεῖχος ἐγώ , ὁ θεός ἀναιρέω ἀπόρθητος ἔρχομαι · μετά ὅς ἄν ὁ πρόνοια ἀδεής μέν πολιτεύω , ἀδεής δέ ἐγώ ὁ κατά Μακεδών θάρσος , μέλω δέ οὐδείς οὐ Εὐκτήμων , οὐ Ἀριστογείτων , οὐ Πυθέας καί Καλλιμέδων , οὐ Φίλιππος τότε , οὐ ὁ νῦν Ἀρχίας .
pseudo-lucianus.demosthenis-encomium 49
ταῦτα εἰπών , Μὴ πρόσαγέ μοι τὴν χεῖρα , ἔφη · τὸ κατ’ ἐμὲ γὰρ οὐδὲν παράνομον ὁ νεὼς πείσεται , τὸν δὲ θεὸν προσειπὼν ἑκὼν ἕψομαι . κἀγὼ μὲν ἦν ἐπὶ τῆς ἐλπίδος ταύτης , καὶ τὴν χεῖρα τῷ στόματι προσαγαγόντος , οὐδὲν ἀλλ’ ἢ προσκυνεῖν ὑπελάμβανον . Τὸ δὲ τί δή ποτε ἦν ; Ὕστερον βασάνοις θεραπαίνης ἐφωράσαμεν πάλαι φάρμακον αὐτὸν τεταμιεῦσθαι λύσει ψυχῆς ἀπὸ σώματος ἐλευθερίαν κτώμενον . οὐ γὰρ οὖν ἔφθασεν ὑπερβὰς τὸν οὐδὸν τοῦ νεώ , καὶ πρὸς ἐμὲ βλέψας , Ἄγε δὴ τοῦτον , ἔφη , πρὸς Ἀντίπατρον , Δημοσθένην δὲ οὐκ ἄξεις , οὐ μὰ τοὺς . . . . κἀμοὶ μὲν ἐφαίνετο προσθήσειν τοὺς ἐν Μαραθῦνι πεπτωκότας .
Lemmas: οὗτος λέγω , Μή προσάγω ἐγώ ὁ χείρ , φημί · ὁ κατά ἐγώ γάρ οὐδείς παράνομος ὁ ναός πάσχω , ὁ δέ θεός προσλέγω ἑκών ἕπομαι . ἐγώ μέν εἰμί ἐπί ὁ ἐλπίς οὗτος , καί ὁ χείρ ὁ στόμα προσάγω , οὐδείς ἀλλά ἢ προσκυνέω ὑπολαμβάνω . Τέ δέ τίς δή ποτέ εἰμί ; Ὕστερος βάσανος θεράπαινα φωράω πάλαι Φάρμακος αὐτός ταμιεύω λύσις ψυχή ἀπό σῶμα ἐλευθερία κτάομαι . οὐ γάρ οὖν φθάνω ὑπερβαίνω ὁ οὐδός ὁ ναός , καί πρός ἐγώ βλέπω , ἄγω δή οὗτος , φημί , πρός Ἀντίπατρος , Δημοσθένης ὅδε οὐ ἄγω , οὐ μά ὁ . . . . ἐγώ μέν φαίνω προστίθημι ὁ ἐν Μαραθῦνι πίπτω .
pseudo-lucianus.demosthenis-encomium 50
ὁ δὲ χαίρειν εἰπὼν ἀπέπτη . τοῦτό σοι τὸ τέλος , ὦ βασιλεῦ , τῆς Δημοσθένους πολιορκίας κομίζειν ἔχω . Δημοσθένους γε καὶ ταῦτα , ὦ Ἀρχία . βαβαῖ τῆς ἀηττήτου ψυχῆς καὶ μακαρίας , ὡς ἀνδρεῖον μὲν αὐτῷ τὸ λῆμα , πολιτικὴ δὲ πρόνοια μετὰ χεῖρα τὸ πιστὸν τῆς ἐλευθερίας ἔχειν . ἀλλ’ ὃ μὲν οἴχεται βίον ἕξων τὸν ἐν μακάρων νήσοις ἡρώων λεγόμενον ἢ τὰς εἰς οὐρανὸν ψυχαῖς νομιζομένας ὁδούς , ὀπαδός τις δαίμων ἐσόμενος ἐλευθερίου Διός , τὸ σῶμα δ’ ἡμεῖς εἰς Ἀθήνας ἀποπέμψομεν , κάλλιον ἀνάθημα τῇ γῇ τῶν ἐν Μαραθῶνι πεπτωκότων .
Lemmas: ὁ δέ χαίρω λέγω ἀποπέτομαι . τούτος σύ ὁ τέλος , ὦ βασιλεύς , ὁ Δημοσθένης πολιορκία κομίζω ἔχω . Δημοσθένης γε καί οὗτος , ὦ Ἀρχίας . βαβαί ὁ ἀήσσητος ψυχή καί μακάριος , ὡς ἀνδρεῖος μέν αὐτός ὁ λῆμα , πολιτικός δέ πρόνοια μετά χείρ ὁ πιστός ὁ ἐλευθερία ἔχω . ἀλλά ὁ μέν οἴχομαι βίος ἔχω ὁ ἐν μάκαρ νῆσος ἥρως λέγω ἢ ὁ εἰς οὐρανός ψυχή νομίζω ὀδούς , ὀπηδός τις δαίμων εἰμί ἐλευθέριος Ζεύς , ὁ σῶμα δέ ἐγώ εἰς Ἀθῆναι ἀποπέμπω , καλός ἀνάθημα ὁ γῆ ὁ ἐν Μαραθών πίπτω .