pseudo-lucianus.asinus 23
ἐπεὶ δὲ ἤλθομεν εἴσω ἔνθα κατελύομεν , τὰ μὲν σκεύη τῶν ἡμετέρων ὤμων ἀφελόντες εὖ κατέθηκαν . αὐτοὶ δὲ ἀναπεσόντες ἐδείπνουν . καὶ ἐπειδὴ νὺξ ἧν , ἀπῄεσαν ὡς τὰ λοιπὰ τῶν σκευῶν ἀνασῶσαι . Τὸν δὲ ἄθλιον τοῦτον ὄνον , ἔφη τις αὐτῶν , τί ἐπάγομεν ἄχρηστον ἐκ τῆς ὁπλῆς ; τῶν δὲ σκευῶν ἃ μὲν ἡμεῖς οἴσομεν , ἃ δὲ ὁ ἵππος . καὶ ἀπῄεσαν τὸν ἵππον ἄγοντες . νὺξ δὲ ἦν λαμπροτάτη ἐκ τῆς σελήνης . κἀγὼ τότε πρὸς ἐμαυτὸν εἶπον , Ἄθλιε , τί μένεις ἔτι ἐνταῦθα ; γῦπές σε καὶ γυπῶν τέκνα δειπνήσουσιν . οὐκ ἀκούεις οἷα περὶ σοῦ ἐβουλεύσαντο ; θέλεις τῷ κρημνῷ περιπεσεῖν ; νὺξ μὲν αὕτη καὶ σελήνη πολλή · οἱ δὲ οἴχονται ἀπιόντες · φυγὴ σῶζε σαυτὸν ἀπὸ δεσποτῶν ἀνδροφόνων . ταῦτα πρὸς ἐμαυτὸν ἐννοούμενος ὁρῶ ὅτι οὐδὲ προσεδεδέμν οὐδενί , ἀλλά με ὁ σύρων ἐν ταῖς ὁδοῖς ἱμὰς παρεκρέματο . τοῦτό με καὶ παρώξυνεν ὡς μάλιστα ἐς τὴν φυγήν , καὶ δρόμῳ ἐξιὼν ἀπῄειν . ἡ δὲ γραῦς ἐπεὶ εἶδεν ἀποδιδράσκειν ἕτοιμον , λαμβάνεταί μὲ ἐκ τῆς οὐρᾶς καὶ εἴχετο . ἐγὼ δὲ ἄξιον κρημνοῦ καὶ θανάτων ἄλλων εἰπὼν εἶναι τὸ ὑπὸ γραίας ἁλῶναι ἔσυρον αὐτήν , ἡ δὲ μάλ’ ἀνέκραγεν ἔνδοθεν τὴν παρθένον τὴν αἰχμάλωτον · ἡ δὲ προσελθοῦσα καὶ ἰδοῦσα γραῦν δίκην Δίρκης ἐξ ὄνου ἡμμένην τολμᾷ τόλμημα γενναῖον καὶ ἄξιον ἀπονενοημένου νεανίσκου · ἀναπηδᾷ γὰρ εἰς ἐμέ , καὶ ἐπικαθίσασά μοι ἤλαυνε · κἀγὼ τῷ τε ἔρωτι τῆς φυγῆς καὶ τῇ τῆς κόρης σπουδῇ ἔφυγον ἵππου δρόμῳ · ἡ δὲ γραῦς ὀπίσω ἀπελέλειπτο . ἡ δὲ παρθένος τοῖς μὲν θεοῖς ηὔχετο σῶσαι αὐτὴν τῇ φυγῇ · πρὸς δὲ ἐμέ , Ἤν με , ἔφη , κομίσῃς πρὸς τὸν πατέρα , ὦ καλὲ σύ , ἐλεύθερον μέν σε παντὸς ἔργου ἀφήσω , κριθῶν δὲ μέδιμνος ἔσται σοι ἐφ’ ἑκάστης ἡμέρας τὸ ἄριστον . ἐγὼ ὃὲ καὶ τοὺς φονεῖς τοὺς ἐμαυτοῦ φευξόμενος καὶ πολλὴν ἐπικουρίαν καὶ θεραπείαν ἐκ τῆς ἀνασωθείσης ἐμοὶ κόρης ἐλπίζων ἔθεον τοῦ τραύματος ἀμελήσας .
Lemmas: ἐπεί δέ ἔρχομαι εἴσω ἔνθα καταλύω , ὁ μέν σκεῦος ὁ ἡμέτερος ὦμος ἀφαιρέω εὖ κατατίθημι . αὐτός δέ ἀναπίπτω δειπνέω . καί ἐπειδή νύξ εἰμί , ἀπέρχομαι ὡς ὁ λοιπός ὁ σκεῦος ἀνασῴζω . ὁ δέ ἄθλιος οὗτος ὄνος , φημί τις αὐτός , τίς ἐπάγω ἄχρηστος ἐκ ὁ ὁπλή ; ὁ δέ σκεῦος ὅς μέν ἐγώ φέρω , ὅς δέ ὁ ἵππος . καί ἀπέρχομαι ὁ ἵππος ἄγω . νύξ δέ εἰμί λαμπρός ἐκ ὁ σελήνη . ἐγώ τότε πρός ἐμαυτοῦ λέγω , ἄθλιος , τίς μένω ἔτι ἐνταῦθα ; γύψ σύ καί γύψ τέκνον δειπνέω . οὐ ἀκούω οἷος περί σύ βουλεύω ; ἐθέλω ὁ κρημνός περιπίπτω ; νύξ μέν οὗτος καί σελήνη πολύς · ὁ δέ οἴχομαι ἀπέρχομαι · φυγή σῴζω σεαυτοῦ ἀπό δεσπότης ἀνδροφόνος . οὗτος πρός ἐμαυτοῦ ἐννοέω ὁράω ὅτι οὐδέ προσδέω οὐδείς , ἀλλά ἐγώ ὁ σύρω ἐν ὁ ὁδός ἱμάς παρακρεμάννυμι . οὗτος ἐγώ καί παροξύνω ὡς μάλα εἰς ὁ φυγή , καί δρόμος ἐξέρχομαι ἀπέρχομαι . ὁ δέ γραῦς ἐπεί ὁράω ἀποδιδράσκω ἑτοῖμος , λαμβάνω ἐγώ ἐκ ὁ οὐρά καί ἔχω . ἐγώ δέ ἄξιος κρημνός καί θάνατος ἄλλος λέγω εἰμί ὁ ὑπό γραῖα ἁλίσκομαι σύρω αὐτός , ὁ δέ μάλα ἀνακράζω ἔνδοθεν ὁ παρθένος ὁ αἰχμάλωτος · ὁ δέ προσέρχομαι καί ὁράω γραῦς δίκη Δίρκη ἐκ ὄνος ἅπτω τολμάω τόλμημα γενναῖος καί ἄξιος ἀπονοέομαι νεανίσκος · ἀναπηδάω γάρ εἰς ἐγώ , καί ἐπικαθίζω ἐγώ ἐλαύνω · ἐγώ ὁ τε ἔρως ὁ φυγή καί ὁ ὁ κόρη σπουδή φεύγω ἵππος δρόμος · ὁ δέ γραῦς ὀπίσω ἀπολείπω . ὁ δέ παρθένος ὁ μέν θεός εὔχομαι σῴζω αὐτός ὁ φυγή · πρός δέ ἐγώ , ἐάν ἐγώ , φημί , κομίζω πρός ὁ πατήρ , ὦ καλός σύ , ἐλεύθερος μέν σύ πᾶς ἔργον ἀφίημι , κριθή δέ μέδιμνος εἰμί σύ ἐπί ἕκαστος ἡμέρα ὁ ἄριστον . ἐγώ ΟΕΕ καί ὁ φονεύς ὁ ἐμαυτοῦ φεύγω καί πολύς ἐπικουρία καί θεραπεία ἐκ ὁ ἀνασῴζω ἐγώ κόρη ἐλπίζω θέω ὁ τραῦμα ἀμελέω .