ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
pseudo-lucianus.asinus 1
Ἀπῄειν ποτὲ ἐς Θετταλίαν · ἦν δέ μοι πατρικόν τι συμβόλαιον ἐκεῖ πρὸς ἄνθρωπον ἐπιχώριον · ἵππος δὲ με κατῆγε καὶ τὰ σκεύη καὶ θεράπων ἠκολούθει εἷς . ἐπορευόμην οὖν τὴν προκειμένην ὁδόν · καί πως ἔτυχον καὶ ἄλλοι ἀπιόντες ἐς Ὕπατα πόλιν τῆς Θετταλίας , ἐκεῖθεν ὄντες · καὶ ἁλῶν ἐκοινωνοῦμεν , καὶ οὕτως ἐκείνην τὴν ἀργαλέαν ὁδὸν ἀνύσαντες πλησίον ἤδη τῆς πόλεως ἦμεν , κἀγὼ ἠρόμην τοὺς Θετταλούς , εἴπερ ἐπίστανται ἄνδρα οἰκοῦντα ἐς τὰ Ὕπατα , Ἵππαρχον τοὔνομα . γράμματα δὲ αὐτῷ ἐκόμιζον οἴκοθεν , ὥστε οἰκῆσαι παρ’ αὐτῷ . οἱ δὲ εἰδέναι τὸν Ἵππαρχον τοῦτον ἔλεγον καὶ ὅπη τῆς πόλεως οἰκεῖ καὶ ὅτι ἀργύριον ἱκανὸν ἔχει καὶ ὅτι μίαν θεράπαιναν τρέφει καὶ τὴν αὑτοῦ γαμετὴν μόνας · ἔστι γὰρ φιλαργυρώτατος δεινῶς . ἐπεὶ δὲ πλησίον τῆς πόλεως ἐγεγόνειμεν , κῆπός τις ἦν καὶ ἔνδον οἰκίδιον ἀνεκτόν , ἔνθα ὁ Ἵππαρχος ᾤκει .
Lemmas: ἀπέρχομαι ποτέ εἰς Θεσσαλία · εἰμί δέ ἐγώ πατρικός τις συμβόλαιον ἐκεῖ πρός ἄνθρωπος ἐπιχώριος · ἵππος δέ ἐγώ κατάγω καί ὁ σκεῦος καί θεράπων ἀκολουθέω εἷς . πορεύω οὖν ὁ πρόκειμαι ὁδός · καί πως τυγχάνω καί ἄλλος ἀπέρχομαι εἰς Ὕπατα πόλις ὁ Θεσσαλία , ἐκεῖθεν εἰμί · καί ἅλς κοινωνέω , καί οὕτως ἐκεῖνος ὁ ἀργαλέος ὁδός ἀνύω πλησίον ἤδη ὁ πόλις εἰμί , ἐγώ ἔρομαι ὁ Θεσσαλός , εἴπερ ἐπίσταμαι ἀνήρ οἰκέω εἰς ὁ Ὕπατα , Ἵππαρχος ὄνομα . γράμμα δέ αὐτός κομίζω οἴκοθεν , ὥστε οἰκέω παρά αὐτός . ὁ δέ οἶδα ὁ Ἵππαρχος οὗτος λέγω καί ὅπῃ ὁ πόλις οἰκέω καί ὅτι ἀργύριον ἱκανός ἔχω καί ὅτι εἷς θεράπαινα τρέφω καί ὁ ἑαυτοῦ γαμετή μόνος · εἰμί γάρ φιλάργυρος δεινός . ἐπεί δέ πλησίον ὁ πόλις γίγνομαι , κῆπος τις εἰμί καί ἔνδον οἰκίδιον ἀνεκτός , ἔνθα ὁ Ἵππαρχος οἰκέω .
pseudo-lucianus.asinus 2
οἱ μὲν οὖν ἀσπασάμενοί με ᾤχοντο , ἐγὼ δὲ κόπτω προσελθὼν τὴν θύραν , καὶ μόλις μὲν καὶ βραδέως , ὑπήκουσε δ’ οὖν ἡ γυνή , εἶτα καὶ προῆλθεν . ἐγὼ μὲν ἠρόμην εἰ ἔνδον εἴη ὁ Ἵππαρχος · Ἔνδον , ἔφη · σὺ δὲ τίς ἢ τί βουλόμενος πυνθάνῃ ; Γράμματα ἥκω κομίζων αὐτῷ παρὰ Δεκριανοῦ τοῦ Πατρέως σοφιστοῦ . Μεῖνόν με , ἔφη , αὐτοῦ , καὶ τὴν θύραν συγκλείσασα ᾤχετο εἴσω πάλιν · καί ποτε ἐξελθοῦσα κελεύει ἡμᾶς εἰσελθεῖν . κἀγὼ δὲ παρελθὼν εἴσω ἀσπάξομαι αὐτὸν καὶ τὰ γράμματα ἐπέδωκα . ἔτυχε δὲ ἐν ἀρχῇ δείπνου ὢν καὶ κατέκειτο ἐπὶ κλινιδίου στενοῦ , γυνὴ δὲ αὐτοῦ καθῆστο πλησίον , καὶ τράπεξα μηδὲν ἔχουσα παρέκειτο . ὁ δὲ ἐπειδὴ τοῖς γράμμασιν ἐνέτυχεν , Ἀλλ’ ὁ μὲν φίλτατος ἐμοί , ἔφη , καὶ τῶν Ἑλλήνων ἐξοχώτατος Δεκριανὸς εὖ ποιεῖ καὶ θαρρῶν πέμπει παρ’ ἐμοὶ τοὺς ἑταίρους τοὺς ἑαυτοῦ · τὸ δὲ οἰκίδιον τὸ ἐμὸν ὁρᾷς , ὦ Λούκιε , ὡς ἔστι μικρὸν μέν , ἀλλὰ εὔγνωμον τὸν οἰκοῦντα ἐνεγκεῖν · ποιήσεις δὲ αὐτὸ σὺ μεγάλην οἰκίαν ἀνεξικάκως οἰκήσας . καὶ καλεῖ τὴν παιδίσκην , Ὦ Παλαίστρα , δὸς τῷ ἑταίρῳ κοιτῶνα καὶ κατάθες λαβοῦσα εἴ τι κομίζει σκεῦος , εἶτα πέμπε αὐτὸν εἰς βαλανεῖον · οὐχὶ γὰρ μετρίαν ἐλήλυθεν ὁδόν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἀσπάζομαι ἐγώ οἴχομαι , ἐγώ δέ κόπτω προσέρχομαι ὁ θύρα , καί μόλις μέν καί βραδύς , ὑπακούω δέ οὖν ὁ γυνή , εἶτα καί προέρχομαι . ἐγώ μέν ἔρομαι εἰ ἔνδον εἰμί ὁ Ἵππαρχος · ἔνδον , φημί · σύ δέ τίς ἤ τίς βούλομαι πυνθάνομαι ; γράμμα ἥκω κομίζω αὐτός παρά Δεκριανός ὁ Πατρεύς σοφιστής . μένω ἐγώ , φημί , αὐτοῦ , καί ὁ θύρα συγκλείω οἴχομαι εἴσω πάλιν · καί ποτέ ἐξέρχομαι κελεύω ἐγώ εἰσέρχομαι . ἐγώ δέ παρέρχομαι εἴσω ἀσπάζομαι αὐτός καί ὁ γράμμα ἐπιδίδωμι . τυγχάνω δέ ἐν ἀρχή δεῖπνον εἰμί καί κατάκειμαι ἐπί κλινίδιον στενός , γυνή δέ αὐτός κάθημαι πλησίον , καί τρέπω μηδείς ἔχω παράκειμαι . ὁ δέ ἐπειδή ὁ γράμμα ἐντυγχάνω , ἀλλά ὁ μέν φίλος ἐγώ , φημί , καί ὁ Ἕλλην ἔξοχος Δεκριανός εὖ ποιέω καί θαρσέω πέμπω παρά ἐγώ ὁ ἑταῖρος ὁ ἑαυτοῦ · ὁ δέ οἰκίδιον ὁ ἐμός ὁράω , ὦ Λούκιος , ὡς εἰμί μικρός μέν , ἀλλά εὐγνώμων ὁ οἰκέω φέρω · ποιέω δέ αὐτός σύ μέγας οἰκία ἀνεξίκακος οἰκέω . καί καλέω ὁ παιδίσκη , ὦ Παλαίστρα , δίδωμι ὁ ἑταῖρος κοιτών καί κατατίθημι λαμβάνω εἰ τις κομίζω σκεῦος , εἶτα πέμπω αὐτός εἰς βαλανεῖον · οὐ γάρ μέτριος ἔρχομαι ὁδός .
pseudo-lucianus.asinus 3
ταῦτα εἰπόντος τὸ παιδισκάριον ἡ Παλαίστρα ἄγει μὲ καὶ δείκνυσί μοι κάλλιστον οἰκημάτιον · καί , Σὺ μέν , ἔφη , ἐπὶ ταύτης τῆς κλίνης κοιμήσῃ , τῷ δὲ παιδι σου σκιμπόδιον αὐτοῦ παραθήσω καὶ προσκεφάλαιον ἐπιθήσω . ταῦτα εἰπούσης ἡμεῖς ἀπῄειμεν λουσόμενοι δόντες αὐτῇ κριθιδίων τιμὴν εἰς τὸν ἵππον : ἡ δὲ πάντα ἔφερε λαβοῦσα εἴσω καὶ κατέθηκεν . ἡμεῖς δὲ λουσάμενοι ἀναστρέψαντες εἴσω εὐθὺς παρήλθομεν . καὶ ὁ Ἵππαρχός με δεξιωσάμενος ἐκέλευε συνανακλίνεσθαι μετ’ αὐτοῦ . τὸ δὲ δεῖπνον οὐ σφόδρα λιτόν · ὁ δὲ οἶνος ἡδὺς καὶ παλαιὸς ἦν . ἐπεὶ δὲ ἐδεδειπνήκειμεν , πότος ἦν καὶ λόγος οἷος ἐπὶ δείπνου ξένου , καὶ οὕτω τὴν ἑσπέραν ἐκείνην πότῳ δόντες ἐκοιμήθημεν . τῇ δ’ ὑστεραίᾳ ὁ Ἵππαρχος ἤρετό με , τίς μὲν ἔσται ἡ νῦν μοι ὁδὸς καὶ εἰ πάσαις ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ προσμενῶ . Ἄπειμι μέν , ἔφην , ἐς Λάρισσαν , ἔοικα δὲ ἐνταῦθα διατρίψειν τριῶν ἢ πέντε ἡμερῶν .
Lemmas: οὗτος λέγω ὁ παιδισκάριον ὁ Παλαίστρα ἄγω ἐγώ καί δείκνυμι ἐγώ καλός οἰκημάτιον · καί , σύ μέν , φημί , ἐπί οὗτος ὁ κλίνη κοιμάω , ὁ δέ παῖς σύ σκιμπόδιον αὐτοῦ παρατίθημι καί προσκεφάλαιον ἐπιτίθημι . οὗτος λέγω ἐγώ ἀπέρχομαι λούω δίδωμι αὐτός κριθίδιον τιμή εἰς ὁ ἵππος : ὁ δέ πᾶς φέρω λαμβάνω εἴσω καί κατατίθημι . ἐγώ δέ λούω ἀναστρέφω εἴσω εὐθύς παρέρχομαι . καί ὁ Ἵππαρχος ἐγώ δεξιόομαι κελεύω συνανακλίνομαι μετά αὐτός . ὁ δέ δεῖπνον οὐ σφόδρα λιτός · ὁ δέ οἶνος ἡδύς καί παλαιός εἰμί . ἐπεί δέ δειπνέω , πότος εἰμί καί λόγος οἷος ἐπί δεῖπνον ξένος , καί οὕτως ὁ ἑσπέρα ἐκεῖνος πότος δίδωμι κοιμάω . ὁ δέ ὑστεραῖος ὁ Ἵππαρχος ἔρομαι ἐγώ , τίς μέν εἰμί ὁ νῦν ἐγώ ὁδός καί εἰ πᾶς ὁ ἡμέρα αὐτός προσμένω . ἀπέρχομαι μέν , φημί , εἰς Λάρισα , ἔοικα δέ ἐνταῦθα διατρίβω τρεῖς ἤ πέντε ἡμέρα .
pseudo-lucianus.asinus 4
ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἦν σκῆψις · ἐπεθύμουν δὲ σφόδρα μείνας ἐνταῦθα ἐξευρεῖν τινα τῶν μαγεύειν ἐπισταμένων γυναικῶν καὶ θεάσασθαί τι παράδοξον , ἢ πετόμενον ἄνθρωπον ἢ λυθούμενον . καὶ τῷ ἔρωτι τῆς θέας ταύτης δοὺς ἐμαυτὸν περιῄειν τὴν πόλιν , ἀπορῶν μὲν τῆς ἀρχῆς τοῦ ζητήματος , ὅμως δὲ περιῄειν · κἀν τούτῳ γυναῖκα ὁρῶ προσιοῦσαν ἔτι νέαν , εὐπορουμένην , ὅσον ἦν ἐκ τῆς ὁδοῦ συμβαλεῖν · ἱμάτια γὰρ ἀνθινὰ καὶ παῖδες συχνοὶ καὶ χρυσίον περιττόν . ὡς δὲ πλησιαίτερον γίγνομαι , προσαγορεύει με ἡ γυνή , καὶ ἀμείβομαι αὐτῇ ὁμοίως , καὶ φησίν , Ἐγὼ Ἄβροιά εἰμι , εἴ τινα τῆς σῆς μητρὸς φίλην ἀκούεις , καὶ ὑμᾶς δὲ τοὺς ἐξ ἐκείνης γενομένους φιλῶ ὥσπερ οὓς ἔτεκον αὐτή · τί οὖν οὐχὶ παρ’ ἐμοὶ καταλύεις , ὦ τέκνον ; Ἀλλὰ σοὶ μέν , ἔφην , πολλὴ χάρις , αἰδοῦμαι δὲ οὐδὲν ἀνδρὶ φίλῳ ἐγκαλῶν ἔπειτα φεύγων τὴν ἐκείνου οἰκίαν · ἀλλὰ τῇ γνώμῃ , ὦ φιλτάτη , κατάγομαι παρὰ σοί . Ποῖ δέ , ἔφη , καὶ κατάγῃ ; Παρὰ Ἱππάρχῳ . Τῷ φιλαργύρῳ ; ἔφη . Μηδαμῶς , εἶπον , ὦ μῆτερ . τοῦτο εἴπῃς · λαμπρὸς γὰρ καὶ πολυτελὴς γέγονεν εἰς ἐμέ , ὥστε καὶ ἐγκαλέσαι ἄν τις τῇ τρυφῇ . ἡ δὲ μειδιάσασα καί με τῆς χειρὸς λαβομένη ἄγει ἀπωτέρω καὶ λέγει πρὸς ἐμέ , Φυλάττου μοι , ἔφη , τὴν Ἱππάρχου γυναῖκα πάσῃ μηχανῇ · μάγος γάρ ἐστι δεινὴ καὶ μάχλος καὶ πᾶσι τοῖς νέοις ἐπιβάλλει τὸν ὀφθαλμόν · καὶ εἰ μή τις ὑπακούσῃ αὐτῇ , τοῦτον τῇ τέχνῃ ἀμύνεται , καὶ πολλοὺς μετεμόρφωσεν εἰς ζῷα , τοὺς δὲ τέλεον ἀπώλεσε · σὺ δὲ καὶ νέος εἶ , τέκνον , καὶ καλός , ὥστε εὐθὺς ἀρέσαι γυναικί , καὶ ξένος , πρᾶγμα εὐκαταφρόνητον .
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν εἰμί σκῆψις · ἐπιθυμέω δέ σφόδρα μένω ἐνταῦθα ἐξευρίσκω τις ὁ μαγεύω ἐπίσταμαι γυνή καί θεάομαι τις παράδοξος , ἤ πέτομαι ἄνθρωπος ἤ λύω . καί ὁ ἔρως ὁ θέα οὗτος δίδωμι ἐμαυτοῦ περιέρχομαι ὁ πόλις , ἀπορέω μέν ὁ ἀρχή ὁ ζήτημα , ὅμως δέ περιέρχομαι · ἐν οὗτος γυνή ὁράω προσέρχομαι ἔτι νέος , εὐπορέω , ὅσος εἰμί ἐκ ὁ ὁδός συμβάλλω · ἱμάτιον γάρ ἀνθινός καί παῖς συχνός καί χρυσίον περισσός . ὡς δέ πλησίος γίγνομαι , προσαγορεύω ἐγώ ὁ γυνή , καί ἀμείβω αὐτός ὅμοιος , καί φημί , ἐγώ Ἄβροια εἰμί , εἰ τις ὁ σός μήτηρ φίλος ἀκούω , καί σύ δέ ὁ ἐκ ἐκεῖνος γίγνομαι φιλέω ὥσπερ ὅς τίκτω αὐτός · τίς οὖν οὐ παρά ἐγώ καταλύω , ὦ τέκνον ; ἀλλά σύ μέν , φημί , πολύς χάρις , αἰδέομαι δέ οὐδείς ἀνήρ φίλος ἐγκαλέω ἔπειτα φεύγω ὁ ἐκεῖνος οἰκία · ἀλλά ὁ γνώμη , ὦ φίλος , κατάγω παρά σύ . ποῖ δέ , φημί , καί κατάγω ; παρά Ἵππαρχος . ὁ φιλάργυρος ; φημί . μηδαμῶς , λέγω , ὦ μήτηρ . οὗτος λέγω · λαμπρός γάρ καί πολυτελής γίγνομαι εἰς ἐγώ , ὥστε καί ἐγκαλέω ἄν τις ὁ τρυφή . ὁ δέ μειδιάω καί ἐγώ ὁ χείρ λαμβάνω ἄγω ἀπωτέρω καί λέγω πρός ἐγώ , φυλάσσω ἐγώ , φημί , ὁ Ἵππαρχος γυνή πᾶς μηχανή · μάγος γάρ εἰμί δεινός καί μάχλος καί πᾶς ὁ νέος ἐπιβάλλω ὁ ὀφθαλμός · καί εἰ μή τις ὑπακούω αὐτός , οὗτος ὁ τέχνη ἀμύνω , καί πολύς μεταμορφόω εἰς ζῷον , ὁ δέ τέλειος ἀπόλλυμι · σύ δέ καί νέος εἰμί , τέκνον , καί καλός , ὥστε εὐθύς ἀρέσκω γυνή , καί ξένος , πρᾶγμα εὐκαταφρόνητος .
pseudo-lucianus.asinus 5
ἐγὼ δὲ πυθόμενος ὅτι τὸ πάλαι μοι ζητούμενον οἴκοι παρ’ ἐμοὶ κάθηται , προσεῖχον οὐδὲν αὐτῇ ἔτι . ὡς δέ ποτε ἀφείθην , ἀπῄειν οἴκαδε λαλῶν πρὸς ἐμαυτὸν ἐν τῇ ὁδῷ , ἄγε δὴ σὺ ὁ φάσκων ἐπιθυμεῖν ταύτης τῆς παραδόξου θέας , ἔγειρέ μοι σεαυτὸν καὶ τέχνην εὕρισκε σοφήν , ᾗ τεύξῃ τούτων ὧν ἐρᾷς , καὶ ἐπὶ τὴν θεράπαιναν τὴν Παλαίστραν ἤδη ἀποδύου — τῆς γὰρ γυναικὸς τοῦ ξένου καὶ φίλου πόρρω ἵστασο — κἀπὶ ταύτης κυλιόμενος καὶ γυμναζόμενος καὶ ταύτῃ συμπλεκόμενος εὖ ἴσθι ὡς ῥᾳδίως γνώσῃ · δοῦλοι γὰρ τὰ δεσποτῶν ἐπίστανται καὶ καλὰ καὶ αἰσχρά . καὶ ταῦτα λέγων πρὸς ἐμαυτὸν εἰσῄειν οἴκαδε . τὸν μὲν οὖν Ἵππαρχον οὐ κατέλαβον ἐν τῇ οἰκίᾳ οὐδὲ τὴν ἐκείνου γυναῖκα , ἡ δὲ Παλαίστρα τῇ ἑστίᾳ παρήδρευε δεῖπνον ἡμῖν εὐτρεπίζουσα .
Lemmas: ἐγώ δέ πυνθάνομαι ὅτι ὁ πάλαι ἐγώ ζητέω οἴκοι παρά ἐγώ κάθημαι , προσέχω οὐδείς αὐτός ἔτι . ὡς δέ ποτέ ἀφίημι , ἀπέρχομαι οἴκαδε λαλέω πρός ἐμαυτοῦ ἐν ὁ ὁδός , ἄγω δή σύ ὁ φάσκω ἐπιθυμέω οὗτος ὁ παράδοξος θέα , ἐγείρω ἐγώ σεαυτοῦ καί τέχνη εὑρίσκω σοφός , ὅς τυγχάνω οὗτος ὅς ἐράω , καί ἐπί ὁ θεράπαινα ὁ Παλαίστρα ἤδη ἀποδύω — ὁ γάρ γυνή ὁ ξένος καί φίλος πρόσω ἵστημι — ἐπί οὗτος κυλίω καί γυμνάζω καί οὗτος συμπλέκω εὖ οἶδα ὡς ῥᾴδιος γιγνώσκω · δοῦλος γάρ ὁ δεσπότης ἐπίσταμαι καί καλός καί αἰσχρός . καί οὗτος λέγω πρός ἐμαυτοῦ εἰσέρχομαι οἴκαδε . ὁ μέν οὖν Ἵππαρχος οὐ καταλαμβάνω ἐν ὁ οἰκία οὐδέ ὁ ἐκεῖνος γυνή , ὁ δέ Παλαίστρα ὁ ἑστία παρεδρεύω δεῖπνον ἐγώ εὐτρεπίζω .
pseudo-lucianus.asinus 6
κἀγὼ εὐθὺς ἔνθεν ἑλών , Ὡς εὐρύθμως , ἔφην , ὦ καλὴ Παλαίστρα , τὴν πυγὴν τῇ χύτρᾳ ὁμοῦ συμπεριφέρεις καὶ κλίνεις . ἡ δὲ ὀσφὺς ἡμῖν ὑγρῶς ἐπικινεῖται . μακάριος ὅστις ἐνταῦθα ἐνεβάψατο . ἡ δὲ — σφόδρα γὰρ ἦν ἰταμὸν καὶ χαρίτων μεστὸν τὸ κοράσιον — Φεύγοις ἄν , εἶπεν , ὦ νεανίσκε , εἴ γε νοῦν ἔχοις καὶ ζῆν ἐθέλοις , ὡς πολλοῦ πυρὸς καὶ κνίσης μεστά · ἢν γὰρ αὐτοῦ μόνον ἅψῃ , τραῦμα ἔχων πυρίκαυτον αὐτοῦ μοι παρεδρεύσεις , θεραπεύσει δέ σε οὐδεὶς ἀλλ’ οὐδὲ θεὸς ἰατρός , ἀλλ’ ἡ κατακαύσασά σε μόνη ἐγώ , καὶ τὸ παραδοξότατον , ἐγὼ μέν σε ποιήσω πλέον ποθεῖν , καὶ τῆς ἀπὸ τῆς θεραπείας ὀδύνης ἀρδόμενος ἀεὶ ἀνθέξῃ καὶ οὐδὲ λίθοις βαλλόμενος τὴν γλυκεῖαν ὀδύνην φεύξῃ . τί γελᾷς ; ἀκριβῆ βλέπεις ἀνθρωπομάγειρον · οὐ γὰρ μόνα ταῦτα φαῦλα ἐδώδιμα σκευάζω , ἀλλ’ ἤδη τὸ μέγα τοῦτο καὶ καλόν , τὸν ἄνθρωπον . οἶδα ἔγωγε καὶ σφάττειν καὶ δέρειν καὶ κατακόπτειν , ἥδιστα δὲ τῶν σπλάγχνων αὐτῶν καὶ τῆς καρδίας ἄπτομαι . Τοῦτο μὲν ὀρθῶς , ἔφην , λέγεις · καὶ γὰρ ἐμὲ πόρρωθεν καὶ μηδὲ ἐγγὺς ὄντα οὐ κατακαύματι μὰ Δί’ ἀλλὰ ὅλῳ ἐμπρησμῷ ἐπέθηκας , καὶ διὰ τῶν ὀμμάτων τῶν ἐμῶν τὸ σὸν μὴ φαινόμενον πῦρ κάτω ἐς τὰ σπλάγχνα τἀμὰ ῥίψασα φρύγεις , καὶ ταῦτα οὐδὲν ἀδικοῦντα · ὥστε πρὸς θεῶν ἴασαί με ταύταις αἷς λέγεις αὐτὴ ταῖς πικραῖς καὶ ἡδείαις θεραπείαις , καί μὲ ἤδη ἀπεσφαγμένον λαβοῦσα δεῖρε , ὅπως αὐτὴ θέλεις . ἡ δὲ μέγα καὶ ἥδιστον ἐκ τούτου ἀνακαγχάσασα ἐμὴ τὸ λοιπὸν ἦν , καὶ συνέκειτο ἡμῖν , ὅπως , ἐπειδὰν κατακοιμίσῃ τοὺς δεσπότας , ἐλθῃ εἴσω παρ’ ἐμὲ καὶ καθευδήσῃ .
Lemmas: ἐγώ εὐθύς ἔνθεν αἱρέω , ὡς εὔρυθμος , φημί , ὦ καλός Παλαίστρα , ὁ πυγή ὁ χύτρα ὁμοῦ συμπεριφέρω καί κλίνω . ὁ δέ ὀσφῦς ἐγώ ὑγρός ἐπικινέω . μακάριος ὅστις ἐνταῦθα ἐμβάπτω . ὁ δέ — σφόδρα γάρ εἰμί ἰταμός καί χάρις μεστός ὁ κοράσιον — φεύγω ἄν , λέγω , ὦ νεανίσκος , εἰ γε νόος ἔχω καί ζάω ἐθέλω , ὡς πολύς πῦρ καί κνῖσα μεστός · ἐάν γάρ αὐτός μόνος ἅπτω , τραῦμα ἔχω πυρίκαυτος αὐτός ἐγώ παρεδρεύω , θεραπεύω δέ σύ οὐδείς ἀλλά οὐδέ θεός ἰατρός , ἀλλά ὁ κατακαίω σύ μόνος ἐγώ , καί ὁ παράδοξος , ἐγώ μέν σύ ποιέω πολύς ποθέω , καί ὁ ἀπό ὁ θεραπεία ὀδύνη ἄρδω ἀεί ἀντέχω καί οὐδέ λίθος βάλλω ὁ γλυκύς ὀδύνη φεύγω . τίς γελάω ; ἀκριβής βλέπω ἀνθρωπομάγειρος · οὐ γάρ μόνος οὗτος φαῦλος ἐδώδιμος σκευάζω , ἀλλά ἤδη ὁ μέγας οὗτος καί καλός , ὁ ἄνθρωπος . οἶδα ἐγώ καί σφάζω καί δέρω καί κατακόπτω , ἡδύς δέ ὁ σπλάγχνον αὐτός καί ὁ καρδία ἅπτω . οὗτος μέν ὀρθός , φημί , λέγω · καί γάρ ἐγώ πρόσωθεν καί μηδέ ἐγγύς εἰμί οὐ κατάκαυμα μά Ζεύς ἀλλά ὅλος ἐμπρησμός ἐπιτίθημι , καί διά ὁ ὄμμα ὁ ἐμός ὁ σός μή φαίνω πῦρ κάτω εἰς ὁ σπλάγχνον ἐμός ῥίπτω φρύγω , καί οὗτος οὐδείς ἀδικέω · ὥστε πρός θεός ἰάομαι ἐγώ οὗτος ὅς λέγω αὐτός ὁ πικρός καί ἡδύς θεραπεία , καί ἐγώ ἤδη ἀποσφάζω λαμβάνω δέρω , ὅπως αὐτός ἐθέλω . ὁ δέ μέγας καί ἡδύς ἐκ οὗτος ἀνακαγχάζω ἐμός ὁ λοιπός εἰμί , καί σύγκειμαι ἐγώ , ὅπως , ἐπειδάν κατακοιμίζω ὁ δεσπότης , ἔρχομαι εἴσω παρά ἐγώ καί καθεύδω .
pseudo-lucianus.asinus 7
κἀπειδὴ ἀφίκετο ποτε ὁ Ἵππαρχος , λουσάμενοι ἐδειπνοῦμεν καὶ πότος ἦν συχνὸς ἡμῶν ὁμιλούντων · εἶτα τοῦ ὕπνου καταψευσάμενος ἀνίσταμαι καὶ ἔργῳ ἀπῄειν ἔνθα ᾤκουν . πάντα δὲ τὰ ἔνδον εὖ παρεσκεύαστο · τῷ μὲν παιδὶ ἔξω ὑπέστρωτο , τράπεζα δὲ τῃ κλίνῃ παρειστήκει ποτήριον ἔχουσα · καὶ οἶνος αυτοῦ παρέκειτο καὶ ὕδωρ ἕτοιμον καὶ ψυχρὸν καὶ θερμόν . πᾶσα δὲ ἦν αὕτη τῆς Παλαίστρας παρασκευή . τῶν δὲ στρωμάτων ῥόδα πολλὰ κατεπέπαστο , τὰ μὲν οὕτω γυμνὰ καθ’ ἑαυτά , τὰ δὲ λελυμένα , τὰ δὲ στεφάνοις συμπεπλεγμένα . κἀγὼ τὸ συμπόσιον εὑρὼν ἕτοιμον ἔμενον τὸν συμπότην .
Lemmas: ἐπειδή ἀφικνέομαι ποτέ ὁ Ἵππαρχος , λούω δειπνέω καί πότος εἰμί συχνός ἐγώ ὁμιλέω · εἶτα ὁ ὕπνος καταψεύδομαι ἀνίστημι καί ἔργον ἀπέρχομαι ἔνθα οἰκέω . πᾶς δέ ὁ ἔνδον εὖ παρασκευάζω · ὁ μέν παῖς ἔξω ὑποστόρνυμι , τράπεζα δέ ὁ κλίνη παρίστημι ποτήριον ἔχω · καί οἶνος αὐτοῦ παράκειμαι καί ὕδωρ ἑτοῖμος καί ψυχρός καί θερμός . πᾶς δέ εἰμί οὗτος ὁ Παλαίστρα παρασκευή . ὁ δέ στρῶμα ῥόδον πολύς καταπάσσω , ὁ μέν οὕτως γυμνός κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ λύω , ὁ δέ στέφανος συμπλέκω . ἐγώ ὁ συμπόσιον εὑρίσκω ἑτοῖμος μένω ὁ συμπότης .
pseudo-lucianus.asinus 8
ἡ δὲ ἐπειδὴ κατέκλινε τὴν δέσποιναν , σπουδῇ παρ’ ἐμὲ ἧκε , καὶ ἦν εὐφροσύνη τὸν οἶνον ἡμῶν καὶ τὰ φιλήματα προπινόντωω ἀλλήλοις . ὡς δὲ τῷ ποτῷ παρεσκευάσαμεν ἑαυτοὺς εὖ πρὸς τὴν νύκτα , λέγει πρός με ἡ Παλαίστρα · Τοῦτο μὲν δὴ πάντως δεῖ σε μνημονεύειν , ὦ νεανίσκε , ὅτι εἰς Παλαίστραν ἐμπέπτωκας , καὶ χρή σε νῦν ἐπιδεῖξαι εἰ γέγονας ἐν τοῖς ἐφήβοις γοργὸς καὶ παλαίσματα πολλὰ ἔμαθές ποτε . Ἀλλ’ οὐκ ἂν ἴδοις φεύγοντά μὲ τὸν ἔλεγχον τοῦτον · ὥστε ἀπόδυσαι , καὶ ἤδη παλαίωμεν . ἡ δέ , Οὕτως , ἔφη , ὡς ἐγὼ θέλω , παράσχου μοι τὴν ἐπίδειξιν · ἐγὼ μὲν νόμῳ διδασκάλου καὶ ἐπιστάτου τὰ ὀνόματα τῶν παλαισμάτων ὧν ἐθέλω εὑροῦσα ἐρῶ , σὺ δὲ ἕτοιμος γίνου ἐς τὸ ὑπακούειν καὶ ποιεῖν πᾶν τὸ κελευόμενον . Ἀλλ’ ἐπίταττε , ἔφην , καὶ σκόπει ὅπως εὐχερῶς καὶ ὑγρῶς τὰ παλαίσματα καὶ εὐτόνως ἔσται .
Lemmas: ὁ δέ ἐπειδή κατακλίνω ὁ δέσποινα , σπουδή παρά ἐγώ ἵημι , καί εἰμί εὐφροσύνη ὁ οἶνος ἐγώ καί ὁ φίλημα προπίνω ἀλλήλων . ὡς δέ ὁ ποτόν παρασκευάζω ἑαυτοῦ εὖ πρός ὁ νύξ , λέγω πρός ἐγώ ὁ Παλαίστρα · οὗτος μέν δή πάντως δέω σύ μνημονεύω , ὦ νεανίσκος , ὅτι εἰς Παλαίστρα ἐμπίπτω , καί χρή σύ νῦν ἐπιδείκνυμι εἰ γίγνομαι ἐν ὁ ἔφηβος γοργός καί πάλαισμα πολύς μανθάνω ποτέ . ἀλλά οὐ ἄν ὁράω φεύγω ἐγώ ὁ ἔλεγχος οὗτος · ὥστε ἀποδύω , καί ἤδη παλαίω . ὁ δέ , οὕτως , φημί , ὡς ἐγώ ἐθέλω , παρέχω ἐγώ ὁ ἐπίδειξις · ἐγώ μέν νόμος διδάσκαλος καί ἐπιστάτης ὁ ὄνομα ὁ πάλαισμα ὅς ἐθέλω εὑρίσκω λέγω , σύ δέ ἑτοῖμος γίγνομαι εἰς ὁ ὑπακούω καί ποιέω πᾶς ὁ κελεύω . ἀλλά ἐπιτάσσω , φημί , καί σκοπέω ὅπως εὐχερής καί ὑγρός ὁ πάλαισμα καί εὔτονος εἰμί .
pseudo-lucianus.asinus 9
ἡ δὲ ἀποδυσαμένη τὴν ἐσθῆτα καὶ στᾶσα ὅλη γυμνὴ ἔνθεν ἤρξατο ἐπιτάττειν , Ὦ , μειράκιον , ἔκδυσαι καὶ ἀλειψάμενος ἔνθεν ἐκ τοῦ μύρου συμπλέκου τῷ ἀνταγωνιστῇ · δύο μηρῶν σπάσας κλῖνον ὑπτίαν , ἔπειτα ἀνώτερος ὑποβαλὼν διὰ μηρῶν καὶ διαστείλας αἰώρει καὶ τεῖνε ἄνω τὰ σκέλη , καὶ χαλάσας καὶ στήσας κολλῶ αὐτῷ καὶ παρεισελθὼν βάλε καὶ πρώσας νύσσε ἤδη πανταχοῦ ἕως πονέσῃ , καὶ ἡ ὀσφὺς ἰσχυέτω , εἶτα ἐξελκύσας κατὰ πλάτος διὰ βουβῶνος δῆξον , καὶ πάλιν συνώθει εἰς τὸν τοῖχον , εἶτα τύπτε · ἐπειδὰν δὲ χάλασμα ἴδῃς , τότ’ ἤδη ἐπιβὰς ἅμμα κατ’ ἰξύος δήσας σύνεχε , καὶ πειρῶ μὴ σπεύδειν , ἀλλ’ ὀλίγον διακαρτερήσας σύντρεχε . ἤδη ἀπολέλυσαι .
Lemmas: ὁ δέ ἀποδύω ὁ ἐσθής καί ἵστημι ὅλος γυμνός ἔνθεν ἄρχω ἐπιτάσσω , ὦ , μειράκιον , ἐκδύω καί ἀλείφω ἔνθεν ἐκ ὁ μύρον συμπλέκω ὁ ἀνταγωνιστής · δύο μηρός σπάω κλίνω ὕπτιος , ἔπειτα ἀνώτερος ὑποβάλλω διά μηρός καί διαστέλλω αἰωρέω καί τείνω ἄνω ὁ σκέλος , καί χαλάω καί ἵστημι κολλάω αὐτός καί παρεισέρχομαι βάλλω καί πόρεννυμι νύσσω ἤδη πανταχοῦ ἕως πονέω , καί ὁ ὀσφῦς ἰσχύω , εἶτα ἐξέλκω κατά πλάτος διά βουβών δάκνω , καί πάλιν συνωθέω εἰς ὁ τοῖχος , εἶτα τύπτω · ἐπειδάν δέ χάλασμα ὁράω , τότε ἤδη ἐπιβαίνω ἅμμα κατά ἰξύς δέω συνέχω , καί πειράω μή σπεύδω , ἀλλά ὀλίγος διακαρτερέω συντρέχω . ἤδη ἀπολύω .
pseudo-lucianus.asinus 10
κἀγὼ ἐπειδὴ ῥᾳδίως πάντα ὑπήκουσα καὶ εἰς τέλος ἡμῖν ἔληξε τὰ παλαίσματα , λέγω πρὸς τὴν Παλαίστραν ἅμα ἐπιγελάσας , Ὦ διδάσκαλε , ὁρᾷς μὲν ὅπως εὐχερῶς καὶ εὐηκόως πεπάλαισταί μοι , σκόπει δέ , μὴ οὐκ ἐν κόσμῳ τὰ παλαίσματα ὑποβάλλῃς · ἄλλα γὰρ ἐξ ἄλλων ἐπιτάττεις . ἡ δὲ ἐπὶ κόρρης πλήξασά με , Ὡς φλύαρον , ἔφη , παρέλαβον τὸν μαθητήν . σκόπει οὖν μὴ πληγὰς ἔτι πλείους λάβῃς ἄλλα καὶ οὐ τὰ ἐπιταττόμενα παλαίων . καὶ ταῦτα εἰποῦσα ἐπανίσταται καὶ θεραπεύσασα ἑαυτήν , Νῦν , ἔφη , δείξεις , εἴπερ νέος εἶ καὶ εὔτονος παλαιστὴς καὶ εἰ ἐπίστασαι παλαίειν καὶ ποιεῖν τὰ ἀπὸ γονατίου . καὶ πεσοῦσα ἐπὶ τοῦ λέχους ἐς γόνυ , Ἄγε δὴ σὺ ὁ παλαιστής , ἔχεις τὰ μέσα , ὥστε τινάξας ὀξεῖαν ἐπίπρωσον καὶ βάθυνον . ψιλὸν ὁρᾷς αὐτοῦ παρακείμενον , τούτῳ χρῆσαι · πρῶτον δὲ κατὰ λόγον , ὡς ἅμμα σφίγγε , εἶτα ἀνακλάσας ἔμβαλλε καὶ σύνεχε καὶ μὴ δίδου διάστημα . ἐὰν δὲ χαλᾶται , θᾶττον ἐπάρας ἀνώτερον μετάθες καὶ κρούσας κῦψον καὶ σκόπει ὅπως μὴ ἀνασπάσῃς θᾶττον ἢ κελευσθῇς , ἀλλὰ δὴ κυρτώσας πολὺ αὐτὸν ὕφελκε , καὶ ὑποβαλὼν κάτω αὖθις τὴν παρεμβολὴν σύνεχε καὶ κινοῦ , εἶτα ἄφες αὐτόν · πέπτωκε γὰρ καὶ λέλυται καὶ ὕδωρ ὅλος ἔστι σοι ὁ ἀνταγωνιστής . ἐγὼ δὲ ἤδη μέγα ἀναγελῶν , Ἐθέλω , ἔφην , καὶ αὐτός , ὦ διδάσκαλε , παλαίσματα ὀλίγ’ ἄττα ἐπιτάξαι , σὺ δὲ ὑπάκουσον ἐπαναστᾶσα καὶ κάθισον , εἶτα δοῦσα κατὰ χειρὸς πάραψαι τὸ λοιπὸν καὶ καταμάττου , καί μὲ πρὸς τοῦ Ἡρακλέους περιλαβοῦσα ἤδη κοίμισον .
Lemmas: ἐγώ ἐπειδή ῥᾴδιος πᾶς ὑπακούω καί εἰς τέλος ἐγώ λήγω ὁ πάλαισμα , λέγω πρός ὁ Παλαίστρα ἅμα ἐπιγελάω , ὦ διδάσκαλος , ὁράω μέν ὅπως εὐχερής καί εὐήκοος παλαίω ἐγώ , σκοπέω δέ , μή οὐ ἐν κόσμος ὁ πάλαισμα ὑποβάλλω · ἄλλος γάρ ἐκ ἄλλος ἐπιτάσσω . ὁ δέ ἐπί κόρση πλήσσω ἐγώ , ὡς φλύαρος , φημί , παραλαμβάνω ὁ μαθητής . σκοπέω οὖν μή πληγή ἔτι πολύς λαμβάνω ἄλλος καί οὐ ὁ ἐπιτάσσω παλαίω . καί οὗτος λέγω ἐπανίστημι καί θεραπεύω ἑαυτοῦ , νῦν , φημί , δείκνυμι , εἴπερ νέος εἰμί καί εὔτονος παλαιστής καί εἰ ἐπίσταμαι παλαίω καί ποιέω ὁ ἀπό γονάτιον . καί πίπτω ἐπί ὁ λέχος εἰς γόνυ , ἄγω δή σύ ὁ παλαιστής , ἔχω ὁ μέσος , ὥστε τινάσσω ὀξύς ἐπιπροωθέω καί βαθύνω . ψιλός ὁράω αὐτοῦ παράκειμαι , οὗτος χράω · πρότερος δέ κατά λόγος , ὡς ἅμμα σφίγγω , εἶτα ἀνακλάω ἐμβάλλω καί συνέχω καί μή δίδωμι διάστημα . ἐάν δέ χαλάω , ταχύς ἐπαίρω ἀνώτερος μετατίθημι καί κρούω κύπτω καί σκοπέω ὅπως μή ἀνασπάω ταχύς ἤ κελεύω , ἀλλά δή κυρτόω πολύς αὐτός ὑφέλκω , καί ὑποβάλλω κάτω αὖθις ὁ παρεμβολή συνέχω καί κινέω , εἶτα ἀφίημι αὐτός · πίπτω γάρ καί λύω καί ὕδωρ ὅλος εἰμί σύ ὁ ἀνταγωνιστής . ἐγώ δέ ἤδη μέγας ἀναγελάω , ἐθέλω , φημί , καί αὐτός , ὦ διδάσκαλος , πάλαισμα ὀλίγος τις ἐπιτάσσω , σύ δέ ὑπακούω ἐπανίστημι καί καθίζω , εἶτα δίδωμι κατά χείρ παράπτω ὁ λοιπός καί καταμάσσω , καί ἐγώ πρός ὁ Ἡρακλέης περιλαμβάνω ἤδη κοιμίζω .
pseudo-lucianus.asinus 11
Ἐν τοιαύταις ἡδοναῖς καὶ παιδιαῖς παλαισμάτων ἀγωνιζόμενοι νυκτερινοὺς ἀγῶνας ἐστεφανούμεθα , καὶ ἦν πολλὴ μὲν ἐν τούτῳ τρυφή · ὥστε τῆς εἰς τὴν Λάρισσαν ὁδοῦ παντάπασιν ἐπιλελήσμην . καί ποτὲ ἐπὶ νοῦν μοι ἦλθε τὸ μαθεῖν ὧν ἕνεκα ἤθλουν , καὶ φημὶ προς αὐτήν , Ὦ φιλτάτη , δεῖξόν μοι μαγγανεύουσαν ἢ μεταμορφουμένην τὴν δέσποιναν · πάλαι γὰρ τῆς παραδόξου ταύτης θέας ἐπιθυμῶ . μᾶλλον δ’ εἴ τι σὺ οἶδας , αὐτὴ μαγγάνευσον , ὥστε φανῆναί μοι ἄλλην ἐξ ἄλλης ὄψιν . οἶμαι δὲ καὶ σὲ οὐκ ἀπείρως τῆσδε τῆς τέχνης ἔχειν · τοῦτο δὲ οὐ παρ’ ἑτέρου μαθών , ἀλλὰ παρὰ τῆς ἐμαυτοῦ ψυχῆς λαβὼν οἶδα , ἐπεί με τὸν πάλαι ἀδαμάντινον , ὡς ἔλεγον αἱ γυναῖκες , ἐς μηδεμίαν γυναῖκα τὰ ὄμματα ταῦτα ἐρωτικῶς ποτε ἐκτείναντα συλλαβοῦσα τῇ τέχνῃ ταύτῃ αἰχμάλωτον ἔχεις ἐρωτικῷ πολέμῳ ψυχαγωγοῦσα . ἡ δὲ Παλαίστρα , Παῦσαι , φησί , προσπαίζων . τίς γὰρ ᾠδὴ δύναται μαγεῦσαι τὸν ἔρωτα , ὄντα τῆς τέχνης κύριον ; ἐγὼ δέ , ὦ φίλτατε , τούτων μὲν οἶδα οὐδὲν μὰ τὴν κεφαλὴν τὴν σὴν καὶ τήνδε τὴν μακαρίαν εὐνήν · οὐδὲ γὰρ γράμματα ἔμαθον , καὶ ἡ δέσποινα βάσκανος οὖσα τυγχάνει εἰς τὴν αὐτῆς τέχνην · εἰ δέ μοι καιρὸς ἐπιτρέψοι . , πειράσομαι παρασχεῖν σοι τὸ ἰδεῖν μεταμορφουμένην τὴν κεκτημένην . καὶ τότε μὲν ἐπὶ τούτοις ἐχοιμήθημεν .
Lemmas: ἐν τοιοῦτος ἡδονή καί παιδιά πάλαισμα ἀγωνίζομαι νυκτερινός ἀγών στεφανόω , καί εἰμί πολύς μέν ἐν οὗτος τρυφή · ὥστε ὁ εἰς ὁ Λάρισα ὁδός παντάπασι ἐπιλανθάνω . καί ποτέ ἐπί νόος ἐγώ ἔρχομαι ὁ μανθάνω ὅς ἕνεκα ἀθλέω , καί φημί πρός αὐτός , ὦ φίλος , δείκνυμι ἐγώ μαγγανεύω ἤ μεταμορφόω ὁ δέσποινα · πάλαι γάρ ὁ παράδοξος οὗτος θέα ἐπιθυμέω . μάλα δέ εἰ τις σύ οἶδα , αὐτός μαγγανεύω , ὥστε φαίνω ἐγώ ἄλλος ἐκ ἄλλος ὄψις . οἴομαι δέ καί σύ οὐ ἄπειρος ὅδε ὁ τέχνη ἔχω · οὗτος δέ οὐ παρά ἕτερος μανθάνω , ἀλλά παρά ὁ ἐμαυτοῦ ψυχή λαμβάνω οἶδα , ἐπεί ἐγώ ὁ πάλαι ἀδαμάντινος , ὡς λέγω ὁ γυνή , εἰς μηδείς γυνή ὁ ὄμμα οὗτος ἐρωτικός ποτέ ἐκτείνω συλλαμβάνω ὁ τέχνη οὗτος αἰχμάλωτος ἔχω ἐρωτικός πόλεμος ψυχαγωγέω . ὁ δέ Παλαίστρα , παύω , φημί , προσπαίζω . τίς γάρ ἀοιδή δύναμαι μαγεύω ὁ ἔρως , εἰμί ὁ τέχνη κύριος ; ἐγώ δέ , ὦ φίλος , οὗτος μέν οἶδα οὐδείς μά ὁ κεφαλή ὁ σός καί ὅδε ὁ μακάριος εὐνή · οὐδέ γάρ γράμμα μανθάνω , καί ὁ δέσποινα βάσκανος εἰμί τυγχάνω εἰς ὁ ἑαυτοῦ τέχνη · εἰ δέ ἐγώ καιρός ἐπιτρέπω . , πειράω παρέχω σύ ὁ ὁράω μεταμορφόω ὁ κτάομαι . καί τότε μέν ἐπί οὗτος ὀχέω .
pseudo-lucianus.asinus 12
ἡμέραις δὲ ὕστερον οὐ πολλαῖς ἀγγέλλει πρός με ἡ Παλαίστρα ὡς ἡ δέσποινα αὐτῆς μέλλοι ὄρνις γενομένη πέτεσθαι πρὸς τὸν ἐρώμενον . κἀγώ , Νῦν , ἔφην , ὃ καιρός , ὦ Παλαίστρα , τῆς εἰς ἐμὲ χάριτος , ᾗ νῦν ἔχεις τὸν σαυτῆς ἱκέτην ἀναπαῦσαι πολυχρονίου ἐπιθυμίας . Θάρρει , ἔφη . κἀπειδὴ ἑσπέρα ἦν , ἄγει με λαβοῦσα πρὸς τὴν θύραν τοῦ δωματίου , ἔνθα ἐκεῖνοι ἐκάθευδον , καὶ κελεύει μὲ προσάγειν ὀπῇ τινι τῆς θύρας λεπτῇ καὶ σχοπεῖν τὰ γινόμενα ἔνδον . ὁρῶ οὖν τὴν μὲν γυναῖκα ἀποδυομένην . εἶτα γυμνὴ τῷ λύχνῳ προσελθοῦσα καὶ χόνδρους δύο λαβοῦσα τὸν μὲν λιβανωτὸν τῷ πυρὶ τοῦ λύχνου ἐπέθηκε καὶ στᾶσα πολλὰ τοῦ λύχνου κατελάλησεν · εἶτα κιβώτιον ἁδρὸν ἀνοίξασα , πάνυ πολλὰς ἔχον πυξίδας ἐν αὑτῷ , ἔνθεν ἀναιρεῖται καὶ προφέρει μίαν · ἡ δὲ εἶχεν ἐμβεβλημένον ὅ τι μὲν οὐκ οἶδα , τῆς δὲ ὄψεως αὐτῆς ἕνεκα ἔλαιον αὐτὸ ἐδόκουν εἶναι . ἐκ τούτου λαβοῦσα χρίεται ὅλη , ἀπὸ τῶν ὀνύχων ἀρξαμένη τῶν κάτω , καὶ ἄφνω πτερὰ ἐκφύεται αὐτῇ , καὶ ἡ ῥὶν κερατίνη καὶ γρυπὴ ἐγένετο , καὶ τἆλλα δὲ ὅσα ὀρνίθων κτήματα καὶ σύμβολα πάντα εἶχε · καὶ ἦν ἄλλο οὐδὲν ἢ κόραξ νυκτερινός . ἐπεὶ δὲ εἶδεν ἑαυτὴν ἐπτερωμένην , κρώξασα δεινὸν καὶ οἷον ἐκεῖνο οἱ κόρακες , ἀναστᾶσα ᾤχετο πετομένη διὰ τῆς θυρίδος .
Lemmas: ἡμέρα δέ ὕστερος οὐ πολύς ἀγγέλλω πρός ἐγώ ὁ Παλαίστρα ὡς ὁ δέσποινα αὐτός μέλλω ὄρνις γίγνομαι πέτομαι πρός ὁ ἐράω . ἐγώ , νῦν , φημί , ὁ καιρός , ὦ Παλαίστρα , ὁ εἰς ἐγώ χάρις , ὅς νῦν ἔχω ὁ σεαυτοῦ ἱκέτης ἀναπαύω πολυχρόνιος ἐπιθυμία . θαρσέω , φημί . ἐπειδή ἑσπέρα εἰμί , ἄγω ἐγώ λαμβάνω πρός ὁ θύρα ὁ δωμάτιον , ἔνθα ἐκεῖνος καθεύδω , καί κελεύω ἐγώ προσάγω ὀπή τις ὁ θύρα λεπτός καί σκοπέω ὁ γίγνομαι ἔνδον . ὁράω οὖν ὁ μέν γυνή ἀποδύω . εἶτα γυμνός ὁ λύχνος προσέρχομαι καί χόνδρος δύο λαμβάνω ὁ μέν λιβανωτός ὁ πῦρ ὁ λύχνος ἐπιτίθημι καί ἵστημι πολύς ὁ λύχνος καταλαλέω · εἶτα κιβώτιον ἁδρός ἀνοίγνυμι , πάνυ πολύς ἔχω πυξίς ἐν ἑαυτοῦ , ἔνθεν ἀναιρέω καί προφέρω εἷς · ὁ δέ ἔχω ἐμβάλλω ὅς τις μέν οὐ οἶδα , ὁ δέ ὄψις αὐτός ἕνεκα ἔλαιον αὐτός δοκέω εἰμί . ἐκ οὗτος λαμβάνω χρίω ὅλος , ἀπό ὁ ὄνυξ ἄρχω ὁ κάτω , καί ἄφνω πτερόν ἐκφύω αὐτός , καί ὁ ῥίς κεράτινος καί γρυπός γίγνομαι , καί ἄλλος δέ ὅσος ὄρνις κτῆμα καί σύμβολον πᾶς ἔχω · καί εἰμί ἄλλος οὐδείς ἤ κόραξ νυκτερινός . ἐπεί δέ ὁράω ἑαυτοῦ πτερόω , κρώζω δεινός καί οἷος ἐκεῖνος ὁ κόραξ , ἀνίστημι οἴχομαι πέτομαι διά ὁ θυρίς .
pseudo-lucianus.asinus 13
ἐγὼ δὲ ὄναρ ἐκεῖνο οἰόμενος ὁρᾶν τοῖς δακτύλοις τῶν ἑαυτοῦ βλεφάρων ἡπτόμην , οὐ πιστεύων τοῖς ἐμαυτοῦ ὀφθαλμοῖς οὔθ’ ὅτι βλέπουσιν οὔθ’ ὅτι ἐγρηγόρασιν . ὡς δὲ μόλις καὶ βραδέως ἐπείσθην ὅτι μὴ καθεύδω , ἐδεόμην τότε τῆς Παλαίστρας πτερῶσαι κἀμὲ καὶ χρίσασαν ἐξ ἐκείνου τοῦ φαρμάκου ἐᾶσαι πέτεσθαί με · ἠβουλόμην γὰρ πείρᾳ μαθεῖν εἰ μεταμορφωθεὶς ἐκ τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὴν ψυχὴν ὄρνις ἔσομαι . ἡ δὲ τὸ δωμάτιον ὑπανοίξασα κομίζει τὴν πυξίδα . ἐγὼ δὲ σπεύδων ἤδη ἀποδύσας χρίω ὅλον ἐμαυτόν , καὶ ὄρνις μὲν οὐ γίνομαι ὁ δυστυχής . ἀλλά μοι οὐρὰ ὄπισθεν ἐξῆλθε , καὶ οἱ δάκτυλοι πάντες ᾤχοντο οὐκ οἶδ’ ὅποι · ὄνυχας δὲ τοὺς πάντας τέσσαρας εἶχον , καὶ τούτους οὐδὲν ἄλλο ἢ ὁπλάς , καί μοι αἱ χεῖρες καὶ οἱ πόδες κτήνους πόδες ἐγένοντο , καὶ τὰ ὦτα δὲ μακρὰ καὶ τὸ πρόσωπον μέγα . ἐπεὶ δὲ κύκλῳ περιεσκόπουν , αὑτὸν ἑώρων ὄνον , φωνὴν δὲ ἀνθρώπου ἐς τὸ μέμψασθαι τὴν Παλαίστραν οὐκέτι εἶχον . τὸ δὲ χεῖλος ἐκτείνας κάτω καὶ αὐτῷ δὴ τῷ σχήματι ὡς ὄνος ὑποβλέπων ᾐτιώμην αὐτήν , ὅση δύναμις , ὄνος ἀντὶ ὄρνιθος γενόμενος .
Lemmas: ἐγώ δέ ὄναρ ἐκεῖνος οἴομαι ὁράω ὁ δάκτυλος ὁ ἑαυτοῦ βλέφαρον ἅπτω , οὐ πιστεύω ὁ ἐμαυτοῦ ὀφθαλμός οὔτε ὅτι βλέπω οὔτε ὅτι ἐγείρω . ὡς δέ μόλις καί βραδύς πείθω ὅτι μή καθεύδω , δέω τότε ὁ Παλαίστρα πτερόω ἐγώ καί χρίω ἐκ ἐκεῖνος ὁ φάρμακον ἐάω πέτομαι ἐγώ · βούλομαι γάρ πεῖρα μανθάνω εἰ μεταμορφόω ἐκ ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ψυχή ὄρνις εἰμί . ὁ δέ ὁ δωμάτιον ὑπανοίγνυμι κομίζω ὁ πυξίς . ἐγώ δέ σπεύδω ἤδη ἀποδύω χρίω ὅλος ἐμαυτοῦ , καί ὄρνις μέν οὐ γίγνομαι ὁ δυστυχής . ἀλλά ἐγώ οὐρά ὄπισθεν ἐξέρχομαι , καί ὁ δάκτυλος πᾶς οἴχομαι οὐ οἶδα ὅποι · ὄνυξ δέ ὁ πᾶς τέσσαρες ἔχω , καί οὗτος οὐδείς ἄλλος ἤ ὁπλή , καί ἐγώ ὁ χείρ καί ὁ πούς κτῆνος πούς γίγνομαι , καί ὁ οὖς δέ μακρός καί ὁ πρόσωπον μέγας . ἐπεί δέ κύκλος περισκοπέω , ἑαυτοῦ ὁράω ὄνος , φωνή δέ ἄνθρωπος εἰς ὁ μέμφομαι ὁ Παλαίστρα οὐκέτι ἔχω . ὁ δέ χεῖλος ἐκτείνω κάτω καί αὐτός δή ὁ σχῆμα ὡς ὄνος ὑποβλέπω αἰτιάομαι αὐτός , ὅσος δύναμις , ὄνος ἀντί ὄρνις γίγνομαι .
pseudo-lucianus.asinus 14
ἡ δὲ ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶ τυψαμένη τὸ πρόσωπον , Τάλαινα , εἶπεν , ἐγώ , μέγα εἴργασμαι κακόν · σπεύσασα γὰρ ἥμαρτον ἐν τῇ ὁμοιότητι τῶν πυξίδων καὶ ἄλλην ἔλαβον οὐχὶ τὴν τὰ πτερὰ φυουσαν . ἀλλὰ θάρρει μοι , ὦ φίλτατε · ῥᾴστη γὰρ ἡ τούτου θεραπεία · ῥόδα γὰρ μόνα εἰ φάγοις , ἀποδύσῃ μὲν αὐτίκα τὸ κτῆνος , τὸν δὲ ἐραστήν μοι τὸν ἐμὸν αὖθις ἀποδώσεις . ἀλλά μοι , φίλτατε , τὴν μίαν νύκτα ταύτην ὑπόμεινον ἐν τῷ ὄνῳ , ὄρθρου δὲ δραμοῦσα οἴσω σοι ῥόδα καὶ φαγὼν ἰαθήσῃ . ταῦτα εἶπε καταψηλαφήσασά μοῦ τὰ ὦτα καὶ τὸ λοιπὸν δέρμα .
Lemmas: ὁ δέ ἀμφότερος ὁ χείρ τύπτω ὁ πρόσωπον , τάλας , λέγω , ἐγώ , μέγας ἐργάζομαι κακός · σπεύδω γάρ ἁμαρτάνω ἐν ὁ ὁμοιότης ὁ πυξίς καί ἄλλος λαμβάνω οὐ ὁ ὁ πτερόν φύω . ἀλλά θαρσέω ἐγώ , ὦ φίλος · ῥᾴδιος γάρ ὁ οὗτος θεραπεία · ῥόδον γάρ μόνος εἰ ἐσθίω , ἀποδύω μέν αὐτίκα ὁ κτῆνος , ὁ δέ ἐραστής ἐγώ ὁ ἐμός αὖθις ἀποδίδωμι . ἀλλά ἐγώ , φίλος , ὁ εἷς νύξ οὗτος ὑπομένω ἐν ὁ ὄνος , ὄρθρος δέ τρέχω φέρω σύ ῥόδον καί ἐσθίω ἰάομαι . οὗτος λέγω καταψηλαφάω ἐγώ ὁ οὖς καί ὁ λοιπός δέρμα .
pseudo-lucianus.asinus 15
ἐγὼ δὲ τὰ μὲν ἄλλα ὄνος ἤμην , τὰς δὲ φρένας καὶ τὸν νοῦν ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὃ Λούκιος , δίχα τῆς φωνῆς . πολλὰ οὖν κατ’ ἐμαυτὸν μεμψάμενος τὴν Παλαίστραν ἐπὶ τῇ ἁμαρτίᾳ δακὼν τὸ χεῖλος ἀπῄειν ἔνθα ἠπιστάμην ἑστῶτα τὸν ἐμαυτοῦ ἵππον καὶ ἄλλον ἀληθινὸν ὄνον τὸν Ἱππάρχου . οἱ δὲ αἰσθόμενοί με εἴσω παριόντα , δείσαντες μὴ τοῦ χόρτου κοινωνὸς αὐτοῖς ἐπεισέρχομαι , τὰ ὦτα κατακλίναντες ἕτοιμοι ἦσαν τοῖς ποσὶν ἀμύνειν τῇ γαστρί · κἀγὼ συνεὶς πορρωτέρω ποι τῆς φάτνης ἀποχωρήσας ἑστὼς ἐγέλων , ὁ δέ μοι γέλως ὀγκηθμὸς ἦν . ταῦτα δ’ ἄρ’ ἐνενόουν πρὸς ἐμαυτόν · ὢ τῆς ἀκαίρου ταύτης περιεργίας . τί δέ , εἰ λύκος παρεισέλθοι ἢ ἄλλο τι θηρίον ; κινδυνεύεταί μοι μηδὲν κακὸν πεποιηκότι διαφθαρῆναι . ταῦτα ἐννοῶν ἠγνόουν ὁ δυστυχὴς τὸ μέλλον κακόν .
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ μέν ἄλλος ὄνος εἰμί , ὁ δέ φρήν καί ὁ νόος ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὁ Λούκιος , δίχα ὁ φωνή . πολύς οὖν κατά ἐμαυτοῦ μέμφομαι ὁ Παλαίστρα ἐπί ὁ ἁμαρτία δάκνω ὁ χεῖλος ἀπέρχομαι ἔνθα ἐπίσταμαι ἵστημι ὁ ἐμαυτοῦ ἵππος καί ἄλλος ἀληθινός ὄνος ὁ Ἵππαρχος . ὁ δέ αἰσθάνομαι ἐγώ εἴσω παρέρχομαι , δείδω μή ὁ χόρτος κοινωνός αὐτός ἐπεισέρχομαι , ὁ οὖς κατακλίνω ἑτοῖμος εἰμί ὁ πούς ἀμύνω ὁ γαστήρ · ἐγώ συνίημι πρόσω ποι ὁ φάτνη ἀποχωρέω ἵστημι γελάω , ὁ δέ ἐγώ γέλως ὀγκηθμός εἰμί . οὗτος δέ ἄρα ἐννοέω πρός ἐμαυτοῦ · ὤ ὁ ἄκαιρος οὗτος περιεργία . τίς δέ , εἰ λύκος παρεισέρχομαι ἤ ἄλλος τις θηρίον ; κινδυνεύω ἐγώ μηδείς κακός ποιέω διαφθείρω . οὗτος ἐννοέω ἀγνοέω ὁ δυστυχής ὁ μέλλω κακός .
pseudo-lucianus.asinus 16
ἐπεὶ γὰρ ἦν ἤδη νὺξ βαθεῖα καὶ σιωπὴ πολλὴ καὶ ὕπνος ὁ γλυκύς , ψοφεῖ μὲν ἔξωθεν ὁ τοῖχος ὡς διορυττόμενος , καὶ διωρύττετό γε , καὶ ὀπὴ ἤδη ἐγεγόνει ἄνθρωπον δέξασθαι δυναμένη , καὶ εὐθὺς ἄνθρωπος ταύτῃ παρῄει καὶ ἄλλος ὁμοίως , καὶ πολλοὶ ἔνδον ἦσαν καὶ πάντες εἶχον ξίφη . εἶτα καταδήσαντες ἔνδον ἐν τοῖς δωματίοις τὸν Ἵππαρχον καὶ τὴν Παλαίστραν καὶ τὸν ἐμὸν οἰκέτην ἀδεῶς ἤδη τὴν οἰκίαν ἐκένουν τά τε χρήματα καὶ τὰ ἱμάτια καὶ τὰ σκεύη κομίζοντες ἔξω . ὡς δὲ οὐδὲν ἄλλο ἔνδον κατελείπετο , λαβόντες ἐμέ τε καὶ τὸν ἄλλον ὄνον καὶ τὸν ἵππον ἐπέσαξαν , ἔπειτα ὅσα ἐβάστασαν , ἐπικατέδησαν ἡμῖν . καὶ οὕτως μέγα ἄχθος φέροντας ἡμᾶς ξύλοις παίοντες ἤλαυνον εἰς τὸ ὄρος ἀτρίπτῳ ὁδῷ φεύγειν πειρώμενοι . τὰ μὲν οὖν ἄλλα κτήνη οὐκ ἔχω εἰπεῖν ὅ τι ἔπασχεν , ἐγὼ δὲ ἀνυπόδητος ἀσυνήθης ἀπιὼν πέτραις ὀξείαις ἐπιβαίνων , τοσαῦτα σκεύη φέρων ἀπωλλύμην . καὶ πολλάκις προσέπταιον , καὶ οὐκ ἦν ἐξὸν καταπεσεῖν , καὶ εὐθὺς ἄλλος ὄπισθεν κατὰ τῶν μηρῶν ἔπαιε ξύλῳ . ἐπεὶ δὲ πολλάκις ὦ Καῖσαρ ἀναβοῆσαι ἐπεθύμουν , οὐδὲν ἄλλο ἢ ὠγκώμην , καὶ τὸ μὲν ὦ μέγιστον καὶ εὐφωνότατον ἐβόων , τὸ δὲ Καῖσαρ οὐκ ἐπηκολούθει . ἀλλὰ μὴν καὶ δι᾿ αὐτὸ τοῦτο ἐτυπτόμην ὡς προδιδοὺς αὐτοὺς τῷ ὀγκηθμῷ . μαθὼν οὖν ὅτι ἄλλως ἐβόων , ἔγνων σιγῇ προϊέναι καὶ κερδαίνειν τὸ μὴ παίεσθαι .
Lemmas: ἐπεί γάρ εἰμί ἤδη νύξ βαθύς καί σιωπή πολύς καί ὕπνος ὁ γλυκύς , ψοφέω μέν ἔξωθεν ὁ τοῖχος ὡς διορύσσω , καί διορύσσω γε , καί ὀπή ἤδη γίγνομαι ἄνθρωπος δέχομαι δύναμαι , καί εὐθύς ἄνθρωπος ταύτῃ παρέρχομαι καί ἄλλος ὅμοιος , καί πολύς ἔνδον εἰμί καί πᾶς ἔχω ξίφος . εἶτα καταδέω ἔνδον ἐν ὁ δωμάτιον ὁ Ἵππαρχος καί ὁ Παλαίστρα καί ὁ ἐμός οἰκέτης ἀδεής ἤδη ὁ οἰκία κενόω ὁ τε χρῆμα καί ὁ ἱμάτιον καί ὁ σκεῦος κομίζω ἔξω . ὡς δέ οὐδείς ἄλλος ἔνδον καταλείπω , λαμβάνω ἐγώ τε καί ὁ ἄλλος ὄνος καί ὁ ἵππος ἐπισάττω , ἔπειτα ὅσος βαστάζω , ἐπικαταδέω ἐγώ . καί οὕτως μέγας ἄχθος φέρω ἐγώ ξύλον παίω ἐλαύνω εἰς ὁ ὄρος ἄτριπτος ὁδός φεύγω πειράω . ὁ μέν οὖν ἄλλος κτῆνος οὐ ἔχω λέγω ὅς τις πάσχω , ἐγώ δέ ἀνυπόδητος ἀσυνήθης ἀπέρχομαι πέτρα ὀξύς ἐπιβαίνω , τοσοῦτος σκεῦος φέρω ἀπόλλυμι . καί πολλάκις προσπταίω , καί οὐ εἰμί ἔξεστι καταπίπτω , καί εὐθύς ἄλλος ὄπισθεν κατά ὁ μηρός παίω ξύλον . ἐπεί δέ πολλάκις ὦ Καῖσαρ ἀναβοάω ἐπιθυμέω , οὐδείς ἄλλος ἤ ὀγκάομαι , καί ὁ μέν ὦ μέγας καί εὔφωνος βοάω , ὁ δέ Καῖσαρ οὐ ἐπακολουθέω . ἀλλά μήν καί διά αὐτός οὗτος τύπτω ὡς προδίδωμι αὐτός ὁ ὀγκηθμός . μανθάνω οὖν ὅτι ἄλλος βοάω , γιγνώσκω σιγή προέρχομαι καί κερδαίνω ὁ μή παίω .
pseudo-lucianus.asinus 17
ἐπὶ τούτῳ ἡμέρα τε ἤδη ἣν , καὶ ἡμεῖς ὄρη πολλὰ ἀναβεβήκειμεν , καὶ στόματα δὲ ἡμῶν δεσμῷ ἐπείχετο , ὡς μὴ περιβοσκόμενοι τὴν ὁδὸν ἐς τὸ ἄριστον ἀναλίσκοιμεν · ὥστε ἐς τὴν τότε καὶ ἔμεινα ὄνος . ἐπεὶ δὲ ἦν αὐτὸ τὸ μέσον τῆς ἡμέρας , καταλύομεν εἴς τινα ἔπαυλιν συνήθων ἐκείνοις ἀνθρώπων , ὅσον ἦν ἐκ τῶν γινομένων σκοπεῖν · καὶ γὰρ φιλήμασιν ἠσπάχοντο ἀλλήλους καὶ καταλύειν ἐκέλευον αὐτοὺς οἱ ἐν τῇ ἐπαύλει καὶ παρέθηκαν ἄριστον καὶ τοῖς κτήνεσιν ἡμῖν παρέβαλον κριθία . καὶ οἱ μὲν ἠρίστων , ἐγὼ δὲ ἐπείνων μὲν κακῶς · ἀλλ’ ἐπειδὴ οὔπω τότε κριθὰς ὠμὰς ἠριστήκειν , ἐσκοπούμην ὅ τι καὶ καταφάγοιμι . ὁρῶ δὲ κῆπον αὐτοῦ ὀπίσω τῆς αὐλῆς , καὶ εἶχε λάχανα πολλὰ καὶ καλὰ καὶ ῥόδα ὑπὲρ αὐτῶν ἐφαίνετο · κἀγὼ λαθὼν πάντας τοὺς ἔνδον ἀσχολουμένους περὶ τὸ ἄριστον ἔρχομαι ἐπὶ τὸν κῆπον , τοῦτο μὲν ὠμῶν λάχανων ἐμπλησθησόμενος , τοῦτο δὲ τῶν ῥόδων ἕνεκα · ἐλογιζόμην γὰρ ὅτι δῆθεν φαγὼν τῶν ἀνθέων πάλιν ἄνθρωπος ἔσομαι . εἶτα ἐμβὰς εἰς τὸν κῆπον θριδάκων μὲν καὶ ῥαφανίδων καὶ σελίνων , ὅσα ὠμὰ ἐσθίει ἄνθρωπος , ἐνεπλήσθην , τὰ δὲ ῥόδα ἐκεῖνα οὐκ ἦν ῥόδα ἀληθινά , τὰ δ’ ἦν ἐκ τῆς ἀγρίας δάφνης φυόμενα · ῥοδοδάφνην αὐτὰ καλοῦσιν οἱ ἄνθρωποι , κακὸν ἄριστον ὄνῳ τοῦτο παντὶ καὶ ἵππῳ · φασὶ γὰρ τὸν φαγόντα ἀποθνήσκειν αὐτίκα .
Lemmas: ἐπί οὗτος ἡμέρα τε ἤδη εἰμί , καί ἐγώ ὄρος πολύς ἀναβαίνω , καί στόμα δέ ἐγώ δεσμός ἐπέχω , ὡς μή περιβόσκω ὁ ὁδός εἰς ὁ ἄριστον ἀναλίσκω · ὥστε εἰς ὁ τότε καί μένω ὄνος . ἐπεί δέ εἰμί αὐτός ὁ μέσος ὁ ἡμέρα , καταλύω εἰς τις ἔπαυλις συνήθης ἐκεῖνος ἄνθρωπος , ὅσος εἰμί ἐκ ὁ γίγνομαι σκοπέω · καί γάρ φίλημα ἀσπάζομαι ἀλλήλων καί καταλύω κελεύω αὐτός ὁ ἐν ὁ ἔπαυλις καί παρατίθημι ἄριστον καί ὁ κτῆνος ἐγώ παραβάλλω κριθίον . καί ὁ μέν ἀριστάω , ἐγώ δέ πεινάω μέν κακός · ἀλλά ἐπειδή οὔπω τότε κριθή ὠμός ἀριστάω , σκοπέω ὅς τις καί κατεσθίω . ὁράω δέ κῆπος αὐτός ὀπίσω ὁ αὐλή , καί ἔχω λάχανον πολύς καί καλός καί ῥόδον ὑπέρ αὐτός φαίνω · ἐγώ λανθάνω πᾶς ὁ ἔνδον ἀσχολέω περί ὁ ἄριστον ἔρχομαι ἐπί ὁ κῆπος , οὗτος μέν ὠμός λάχανον ἐμπίμπλημι , οὗτος δέ ὁ ῥόδον ἕνεκα · λογίζομαι γάρ ὅτι δῆθεν ἐσθίω ὁ ἄνθος πάλιν ἄνθρωπος εἰμί . εἶτα ἐμβαίνω εἰς ὁ κῆπος θρίδαξ μέν καί ῥαφανίς καί σέλινον , ὅσος ὠμός ἐσθίω ἄνθρωπος , ἐμπίμπλημι , ὁ δέ ῥόδον ἐκεῖνος οὐ εἰμί ῥόδον ἀληθινός , ὁ δέ εἰμί ἐκ ὁ ἄγριος δάφνη φύω · ῥοδοδάφνη αὐτός καλέω ὁ ἄνθρωπος , κακός ἄριστον ὄνος οὗτος πᾶς καί ἵππος · φημί γάρ ὁ ἐσθίω ἀποθνήσκω αὐτίκα .
pseudo-lucianus.asinus 18
ἐν τούτῳ ὁ κηπουρὸς αἰσθόμενος καὶ ξύλον ἁρπάσας , εἰσελθὼν εἰς τὸν κῆπον καὶ τὸν πολέμιον ἰδὼν καὶ τῶν λαχάνων τὸν ὄλεθρον , ὥσπερ τις δυνάστης μισοπόνηρος κλέπτην λαβὼν οὕτω με συνέκοψε τῷ ξύλῳ , μήτε πλευρῶν φεισάμενος μήτε μηρῶν , καὶ μὴν καὶ τὰ ὦτά μου κατέκλασε καὶ τὸ πρόσωπόν μου συνέτριψεν . ἐγὼ δὲ οὐκέτ’ ἀνεχόμενος ἀπολακτίσας ἀμφοτέροις καὶ καταβαλὼν ὕπτιον ἐπὶ τῶν λαχάνων ἔφευγον ἄνω ἐς τὸ ὄρος . ὁ δὲ ἐπειδὴ εἶδε δρόμῳ ἀπιόντα , ἀνέκραγε λῦσαι τοὺς κύνας ἐπ’ ἐμοί · οἱ δὲ κύνες πολλοί τε ἦσαν καὶ μεγάλοι καὶ ἄρκτοις μάχεσθαι ἱκανοί . ἔγνων ὅτι δὴ διασπάσονταί με οὗτοι λαβόντες , καὶ ὀλίγον ἐκπεριελθθὼν ἔκρινα τοῦτο δὴ τὸ τοῦ λόγου , παλινδρομῆσαι μᾶλλον ἢ κακῶς δραμεῖν . ὀπίσω οὖν ἀπῄειν καὶ εἴσειμι αὖθις εἰς τὴν ἔπαυλιν . οἱ δὲ τοὺς μὲν κύνας δρόμῳ ἐπιφερομένους ἐδέξαντο καὶ κατέδησαν , ἐμὲ δὲ παίοντες οὐ πρότερον ἀφῆκαν πρὶν ἢ ὑπὸ τῆς ὀδύνης πάντα τὰ λάχανα κάτωθεν ἐξεμέσαι .
Lemmas: ἐν οὗτος ὁ κηπουρός αἰσθάνομαι καί ξύλον ἁρπάζω , εἰσέρχομαι εἰς ὁ κῆπος καί ὁ πολέμιος ὁράω καί ὁ λάχανον ὁ ὄλεθρος , ὥσπερ τις δυνάστης μισοπόνηρος κλέπτης λαμβάνω οὕτως ἐγώ συγκόπτω ὁ ξύλον , μήτε πλευρά φείδομαι μήτε μηρός , καί μήν καί ὁ οὖς ἐγώ κατακλάω καί ὁ πρόσωπον ἐγώ συντρίβω . ἐγώ δέ οὐκέτι ἀνέχω ἀπολακτίζω ἀμφότερος καί καταβάλλω ὕπτιος ἐπί ὁ λάχανον φεύγω ἄνω εἰς ὁ ὄρος . ὁ δέ ἐπειδή ὁράω δρόμος ἀπέρχομαι , ἀνακράζω λύω ὁ κύων ἐπί ἐγώ · ὁ δέ κύων πολύς τε εἰμί καί μέγας καί ἄρκτος μάχομαι ἱκανός . γιγνώσκω ὅτι δή διασπάω ἐγώ οὗτος λαμβάνω , καί ὀλίγος ἐκπεριέρχομαι κρίνω οὗτος δή ὁ ὁ λόγος , παλινδρομέω μάλα ἤ κακός τρέχω . ὀπίσω οὖν ἀπέρχομαι καί εἰσέρχομαι αὖθις εἰς ὁ ἔπαυλις . ὁ δέ ὁ μέν κύων δρόμος ἐπιφέρω δέχομαι καί καταδέω , ἐγώ δέ παίω οὐ πρότερος ἀφίημι πρίν ἤ ὑπό ὁ ὀδύνη πᾶς ὁ λάχανον κάτωθεν ἐξεμέω .
pseudo-lucianus.asinus 19
καὶ μὴν ὅτε ὁδοιπορεῖν ὥρα ἦν , τὰ βαρύτατα τῶν κλεμμάτων καὶ τὰ πλεῖστα ἐμοὶ ἐπέθηκαν · κἀκεῖθεν τότε οὕτως ἐξελαύνομεν . ἐπεὶ δὲ ἀπηγόρευον ἤδη παιόμενός τὲ καὶ τῷ φορτίῳ ἀχθόμενος καὶ τὰς ὁπλὰς ἐκ τῆς ὁδοῦ ἐκτετριμμένος , ἔγνων αὐτοῦ καταπεσεῖν καὶ μηδ’ ἂν ἀποσφαττωσί με ταῖς πληγαῖς , ἀναστῆναί ποτε , τοῦτο ἐλπίσας μέγα μοι ὄφελος ἔσεσθαι ἐκ τοῦ βουλεύματος · ᾠήθην γὰρ ὅτι πάντως ἡττώμενοι τὰ μὲν ἐμὰ σκεύη διανεμοῦσι τῷ τὲ ἵππῳ καὶ τῷ ἡμιόνῳ , ἐμὲ δὲ αὐτοῦ ἐάσουσι κεῖσθαι τοῖς λύκοις . ἀλλά τις δαίμων βάσκανος συνεὶς τῶν ἐμῶν βουλευμάτων ἐς τοὐναντίον περιήνεγκεν · ὁ γὰρ ἕτερος ὄνος ἴσως ἐμοὶ τὰ αὐτὰ νοήσας πίπτει ἐν τῇ ὁδῷ . οἱ δὲ τα μὲν πρῶτα ξύλῳ παίοντες ἀναστῆναι τὸν ἄθλιον ἐκέλευον , ὡς δὲ οὐδὲν ὑπήκουε ταῖς πληγαῖς , λαβόντες αὐτὸν οἱ μὲν τῶν ὤτων , οἱ δὲ τῆς οὐρᾶς ἀνεγείρειν ἐπειρῶντο · ὡς δὲ οὐδὲν ἤνυον , ἔκειτο δὲ ὥσπερ λίθος ἐν τῇ ὁδῷ ἀπηγορευκώς , λογισάμενοι ἐν ἀλλήλοις ὅτι δὴ μάτην πονοῦσι καὶ τὸν χρόνον τῆς φυγῆς ἀναλίσκουσιν , ὄνῳ νεκρῷ παρεδρεύοντες , τὰ μὲν σκεύη πάντα ὅσα ἐκόμιζεν ἐκεῖνος , διανέμουσιν ἐμοί τε καὶ τῷ ἵππῳ , τὸν δὲ ἄθλιον κοινωνὸν καὶ τῆς αἰχμαλωσίας καὶ τῆς ἀχθοφορίας λαβόντες τῷ ξίφει ὑποτέμνουσιν ἐκ τῶν σκελῶν καὶ σπαίροντα ἔτι ὠθοῦσιν ἐς τὸν χρημνὸν . ὁ δὲ ἀπῄει κάτω τὸν θάνατον ὀρχούμενος .
Lemmas: καί μήν ὅτε ὁδοιπορέω ὥρα εἰμί , ὁ βαρύς ὁ κλέμμα καί ὁ πολύς ἐγώ ἐπιτίθημι · ἐκεῖθεν τότε οὕτως ἐξελαύνω . ἐπεί δέ ἀπαγορεύω ἤδη παίω τε καί ὁ φορτίον ἄχθομαι καί ὁ ὁπλή ἐκ ὁ ὁδός ἐκτρίβω , γιγνώσκω αὐτοῦ καταπίπτω καί μηδέ ἐάν ἀποσφάζω ἐγώ ὁ πληγή , ἀνίστημι ποτέ , οὗτος ἐλπίζω μέγας ἐγώ ὄφελος εἰμί ἐκ ὁ βούλευμα · οἴομαι γάρ ὅτι πάντως ἡσσάομαι ὁ μέν ἐμός σκεῦος διανέμω ὁ τε ἵππος καί ὁ ἡμίονος , ἐγώ δέ αὐτοῦ ἐάω κεῖμαι ὁ λύκος . ἀλλά τις δαίμων βάσκανος συνίημι ὁ ἐμός βούλευμα εἰς ἐναντίος περιφέρω · ὁ γάρ ἕτερος ὄνος ἴσως ἐγώ ὁ αὐτός νοέω πίπτω ἐν ὁ ὁδός . ὁ δέ ὁ μέν πρότερος ξύλον παίω ἀνίστημι ὁ ἄθλιος κελεύω , ὡς δέ οὐδείς ὑπακούω ὁ πληγή , λαμβάνω αὐτός ὁ μέν ὁ οὖς , ὁ δέ ὁ οὐρά ἀνεγείρω πειράω · ὡς δέ οὐδείς ἀνύω , κεῖμαι δέ ὥσπερ λίθος ἐν ὁ ὁδός ἀπαγορεύω , λογίζομαι ἐν ἀλλήλων ὅτι δή μάτην πονέω καί ὁ χρόνος ὁ φυγή ἀναλίσκω , ὄνος νεκρός παρεδρεύω , ὁ μέν σκεῦος πᾶς ὅσος κομίζω ἐκεῖνος , διανέμω ἐγώ τε καί ὁ ἵππος , ὁ δέ ἄθλιος κοινωνός καί ὁ αἰχμαλωσία καί ὁ ἀχθοφορία λαμβάνω ὁ ξίφος ὑποτέμνω ἐκ ὁ σκέλος καί σπαίρω ἔτι ὠθέω εἰς ὁ κρημνός . ὁ δέ ἀπέρχομαι κάτω ὁ θάνατος ὀρχέομαι .
pseudo-lucianus.asinus 20
ἐγὼ δὲ ὁρῶν ἐν τῷ συνοδοιπόρῳ τῶν ἐμῶν βουλευμάτων τὸ τέλος , ἔγνων φέρειν εὐγενῶς τὰ ἐν ποσὶ καὶ προθύμως περιπατεῖν , ἐλπίδας ἔχων πάντως ποτὲ ἐμπεσεῖσθαι εἰς τὰ ῥόδα κἀκ τούτων εἰς ἐμαυτὸν ἀνασωθήσεσθαι · καὶ τῶν λῃστῶν δὲ ἤκουον ὡς οὐκ εἴη ἔτι πολὺ τῆς ὁδοῦ λοιπόν . καὶ ὅτι καταμενοῦσιν ἔνθα καταλύσουσιν · ὥστε ταῦτα πάντα δρόμῳ ἐκομίζομεν , καὶ πρὸ τῆς ἑσπέρας ἤλθομεν εἰς τὰ οἰκεῖα . γραῦς δὲ γυνὴ ἔνδον καθῆστο , καὶ πῦρ πολὺ ἐκαίετο . οἱ δὲ πάντα ἐκεῖνα ἅπερ ἐτυγχάνομεν ἡμεῖς κομίζοντες , εἴσω κατέθηχαν . εἶτα ἤροντο τὴν γραῦν , Διὰ τί οὕτως καθέζῃ καὶ οὐ παρασκευάζεις ἄριστον ; ᾿Αλλὰ πάντα , εἶπεν ἡ γραῦς , εὐτρεπῆ ὑμῖν , ἄρτοι πολλοί , οἴνου παλαιοῦ πίθοι , καὶ τὰ κρέα δὲ ὑμῖν τὰ ἄγρια σκευάσασα ἔχω . οἱ δὲ τὴν γραῦν ἐπαινέσαντες , ἀποδυσάμενοι ἠλείφοντο πρὸς τὸ πῦρ καὶ λέβητος ἔνδον ὕδωρ θερμὸν ἔχοντος ἀρυσάμενοι ἔνθεν καὶ καταχεάμενοι αὐτοσχεδίῳ τῷ λουτρῷ ἐχρήσαντο .
Lemmas: ἐγώ δέ ὁράω ἐν ὁ συνοδοιπόρος ὁ ἐμός βούλευμα ὁ τέλος , γιγνώσκω φέρω εὐγενής ὁ ἐν πούς καί πρόθυμος περιπατέω , ἐλπίς ἔχω πάντως ποτέ ἐμπίπτω εἰς ὁ ῥόδον ἐκ οὗτος εἰς ἐμαυτοῦ ἀνασῴζω · καί ὁ λῃστής δέ ἀκούω ὡς οὐ εἰμί ἔτι πολύς ὁ ὁδός λοιπός . καί ὅτι καταμένω ἔνθα καταλύω · ὥστε οὗτος πᾶς δρόμος κομίζω , καί πρό ὁ ἑσπέρα ἔρχομαι εἰς ὁ οἰκεῖος . γραῦς δέ γυνή ἔνδον κάθημαι , καί πῦρ πολύς καίω . ὁ δέ πᾶς ἐκεῖνος ὅς τυγχάνω ἐγώ κομίζω , εἴσω κατατίθημι . εἶτα ἔρομαι ὁ γραῦς , διά τίς οὕτως καθέζομαι καί οὐ παρασκευάζω ἄριστον ; ᾿Αλλὰ πᾶς , λέγω ὁ γραῦς , εὐτρεπής σύ , ἄρτος πολύς , οἶνος παλαιός πίθος , καί ὁ κρέας δέ σύ ὁ ἄγριος σκευάζω ἔχω . ὁ δέ ὁ γραῦς ἐπαινέω , ἀποδύω ἀλείφω πρός ὁ πῦρ καί λέβης ἔνδον ὕδωρ θερμός ἔχω ἀρύω ἔνθεν καί καταχέω αὐτοσχέδιος ὁ λουτρόν χράω .
pseudo-lucianus.asinus 21
εἶτα ὀλίγῳ ὕστερον ἧκον νεανίσκοι πολλοὶ κομίζοντες πλεῖστα ὅσα χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ καὶ ἱμάτια καὶ κόσμον γυναικεῖον καὶ ἀνδρεῖον πολύν . ἐκοινώνουν δὲ οὗτοι ἀλλήλοις · καὶ ἐπειδὴ ταῦτα ἔνδον κατέθεντο , ὁμοίως ἐλούσαντο καὶ οὗτοι . λοιπὸν μετὰ τοῦτο ἦν ἄριστον δαψιλὲς καὶ λόγος πολὺς ἐν τῷ συμποσίῳ τῶν ἀνδροφόνων . ἡ δὲ γραῦς ἐμοὶ καὶ τῷ ἵππῳ κριθὰς παρέθηκεν · ἀλλ’ ἐκεῖνος μὲν σπουδῇ τὰς κριθὰς κατέπινε δεδιώς , οἷα εἰκός , ἐμὲ τὸν συνάριστον . ἐγὼ δὲ ἐπειδὰν ἴδοιμι τὴν γραῦν ἐξιοῦσαν τῶν ἔνδον ἄρτον ἤσθιον . τῇ δὲ ὑστεραίᾳ καταλιπόντες τῇ γραίᾳ νεανίσκον ἕνα οἱ λοιποὶ πάντες ἔξω ἐπὶ τὸ ἔργον ἀπῄεσαν . ἐγὼ δὲ ἔστενον ἐμαυτὸν καὶ τὴν ἀκριβῆ φρουράν · τῆς μὲν γὰρ γραὸς καταφρονῆσαι . ἦν μοι καὶ φυγεῖν ἐκ τῶν ἐκείνης ὀμμάτων δυνατόν , ὁ δὲ νεανίσκος μέγας τε ἦν καὶ φοβερὸν ἔβλεπε , καὶ τὸ ξίφος ἀεὶ ἔφερε καὶ τὴν θύραν ἀεὶ ἐπῆγε .
Lemmas: εἶτα ὀλίγος ὕστερος ἥκω νεανίσκος πολύς κομίζω πολύς ὅσος χρύσεος καί ἀργύρεος καί ἱμάτιον καί κόσμος γυναικεῖος καί ἀνδρεῖος πολύς . κοινωνέω δέ οὗτος ἀλλήλων · καί ἐπειδή οὗτος ἔνδον κατατίθημι , ὅμοιος λούω καί οὗτος . λοιπός μετά οὗτος εἰμί ἄριστον δαψιλής καί λόγος πολύς ἐν ὁ συμπόσιον ὁ ἀνδροφόνος . ὁ δέ γραῦς ἐγώ καί ὁ ἵππος κριθή παρατίθημι · ἀλλά ἐκεῖνος μέν σπουδή ὁ κριθή καταπίνω δείδω , οἷον ἔοικα , ἐγώ ὁ συνάριστος . ἐγώ δέ ἐπειδάν ὁράω ὁ γραῦς ἐξέρχομαι ὁ ἔνδον ἄρτος ἐσθίω . ὁ δέ ὑστεραῖος καταλείπω ὁ γραῖα νεανίσκος εἷς ὁ λοιπός πᾶς ἔξω ἐπί ὁ ἔργον ἀπέρχομαι . ἐγώ δέ στένω ἐμαυτοῦ καί ὁ ἀκριβής φρουρά · ὁ μέν γάρ γραῦς καταφρονέω . εἰμί ἐγώ καί φεύγω ἐκ ὁ ἐκεῖνος ὄμμα δυνατός , ὁ δέ νεανίσκος μέγας τε εἰμί καί φοβερός βλέπω , καί ὁ ξίφος ἀεί φέρω καί ὁ θύρα ἀεί ἐπάγω .
pseudo-lucianus.asinus 24
ἐπεὶ δὲ ἥκομεν ἔνθα ἐσχίζετο τριπλῆ ὁδός , οἱ πολέμιοι ἡμᾶς καταλαμβάνουσιν ἀναστρέφοντες καὶ πόρρωθεν εὐθὺς πρὸς τὴν σελήνην ἔγνωσαν τοὺς δυστυχεῖς αἰχμαλώτους καὶ προσδραμόντες λαμβάνονταί μου καὶ λέγουσιν , Ὦ καλὴ κἀγαθὴ σὺ παρθένος , ποῖ βαδίζεις ἀωρίᾳ ταλαίπωρε ; οὐδὲ τὰ δαιμόνια δέδοικας ; ἀλλὰ δεῦρο ἴθι πρὸς ἡμᾶς , ἡμεῖς σε τοῖς οἰκείοις ἀποδώσομεν , σαρδώνιον γελῶντες ἔλεγον , κἀμὲ ἀποστρέψαντες εἷλκον ὀπίσω . κἀγὼ περὶ τοῦ ποδὸς καὶ τοῦ τραύματος ἀναμνησθεὶς ἐχώλευον · οἱ δέ , Νῦν , ἔφασαν , χωλὸς ὅτε ἀποδιδράσκων ἑάλωκας ; ἀλλ’ ὅτε φεύγειν ἐδόκει σοι , ὑγιαίνων ἵππου ὠκύτερος καὶ πετεινὸς ἦσθα . τοῖς δὲ λόγοις τούτοις τὸ ξύλον εἵπετο , καὶ ἤδη ἕλκος τῷ μηρῷ εἶχον νουθετούμενος . ἐπεὶ δὲ εἴσω πάλιν ἀνεστρέψαμεν , τὴν μὲν γραῦν εὕρομεν ἐκ τῆς πέτρας κρεμαμένην ἐν καλωδίῳ · δείσασα γάρ , οἷον εἰκός , τοὺς δεσπότας ἐπὶ τῇ τῆς παρθένου φυγῇ κρημνᾷ ἑαυτὴν σφίγξασα ἐκ τοῦ τραχήλου . οἵ δὲ τὴν γραῦν θαυμάσαντες τῆς εὐγνωμοσύνης τὴν μὲν ἀπολύσαντες ἐς τὸν κρημνὸν κάτω ἀφῆκαν ὡς ἦν ἐν τῷ δεσμῷ , τὴν δὲ παρθένον ἔνδον κατέδησαν , εἶτα ἐδείπνουν , καὶ πότος ἦν μακρός .
Lemmas: ἐπεί δέ ἥκω ἔνθα σχίζω τριπλόος ὁδός , ὁ πολέμιος ἐγώ καταλαμβάνω ἀναστρέφω καί πρόσωθεν εὐθύς πρός ὁ σελήνη γιγνώσκω ὁ δυστυχής αἰχμάλωτος καί προστρέχω λαμβάνω ἐγώ καί λέγω , ὦ καλός ἀγαθός σύ παρθένος , ποῖ βαδίζω ἀωρία ταλαίπωρος ; οὐδέ ὁ δαιμόνιον δείδω ; ἀλλά δεῦρο ἔρχομαι πρός ἐγώ , ἐγώ σύ ὁ οἰκεῖος ἀποδίδωμι , σαρδάνιος γελάω λέγω , ἐγώ ἀποστρέφω ἕλκω ὀπίσω . ἐγώ περί ὁ πούς καί ὁ τραῦμα ἀναμιμνῄσκω χωλεύω · ὁ δέ , νῦν , φημί , χωλός ὅτε ἀποδιδράσκω ἁλίσκομαι ; ἀλλά ὅτε φεύγω δοκέω σύ , ὑγιαίνω ἵππος ὠκύς καί πετεινός εἰμί . ὁ δέ λόγος οὗτος ὁ ξύλον ἕπομαι , καί ἤδη ἕλκος ὁ μηρός ἔχω νουθετέω . ἐπεί δέ εἴσω πάλιν ἀναστρέφω , ὁ μέν γραῦς εὑρίσκω ἐκ ὁ πέτρα κρεμάννυμι ἐν καλῴδιον · δείδω γάρ , οἷος ἔοικα , ὁ δεσπότης ἐπί ὁ ὁ παρθένος φυγή κρημνάω ἑαυτοῦ σφίγγω ἐκ ὁ τράχηλος . ὁ δέ ὁ γραῦς θαυμάζω ὁ εὐγνωμοσύνη ὁ μέν ἀπολύω εἰς ὁ κρημνός κάτω ἀφίημι ὡς εἰμί ἐν ὁ δεσμός , ὁ δέ παρθένος ἔνδον καταδέω , εἶτα δειπνέω , καί πότος εἰμί μακρός .
pseudo-lucianus.asinus 25
κἀν τούτῳ ἤδη περὶ τῆς κόρης διελέγοντο πρὸς ἀλλήλους · Τί ποιοῦμεν , ἔφη τις αὐτῶν , τὴν δραπέτιν ; Τί δὲ ἄλλο , εἶπεν ἕτερος , ἢ τῇ γραῒ ταύτῃ κάτω ἐπιρρίψω μὲν αὐτήν , ἀφελομένην μὲν ἡμᾶς χρήματα πολλὰ ὅσον ἐπ᾿ αὐτῇ , καὶ προδοῦσαν ἡμῖν ὅλον τὸ ἐργαστήριον ; εὖ ἴστε γάρ , ὦ φίλοι , ὅτι αὕτη εἰ τῶν οἴκοι ἐδράξατο , οὐδὲ εἷς ἂν ἡμῶν ξῶν ὑπελείπετο · πάντες γὰρ ἂν ἑάλωμεν , τῶν ἐχθρῶν ἐκ παρασκευῆς ἡμῖν ἐπιπεσόντων . ὥστε ἀμυνώμεθα μὲν τὴν πολεμίαν · ἀλλὰ μὴ οὕτω ῥᾳδίως ἀποθνησκέτω πεσοῦσα ἐπὶ τοῦ λίθου , θάνατον δὲ αὐτῇ τὸν ἀλγεινότατον καὶ μακρότατον ἐξεύρωμεν καὶ ὅστις αὐτὴν χρόνῳ καὶ βασάνῳ φυλάξας ὕστερον ἀπολεῖ . εἶτα ἐζήτουν θάνατον , καί τις εἶπεν , Οἶδα ὅτι ἐπαινέσεσθε τὸ ἀρχιτεχτόνημα . τὸν ὄνον δεῖ ἀπολέσθαι ὀκνηρὸν ὄντα , νῦν δὲ καὶ χωλὸν εἶναι ψευδόμενον , καὶ μὴν καὶ τῆς φυγῆς τῆς παρθένου γενόμενον ὑπηρέτην καὶ διάκονον · τοῦτον οὖν ἕωθεν ἀποσφάξαντες ἀνατέμωμεν ἐκ τῆς γαστρὸς καὶ τὰ μὲν ἔγκατα πάντα ἔξω βάλωμεν , τὴν δὲ ἀγαθὴν ταύτην παρθένον τῷ ὄνῳ ἐγκατοικίσωμεν , τὴν μὲν κεφαλὴν ἔξω τοῦ ὄνου πρόχειρον , ὡς ἂν μὴ εὐθὺς ἀποπνιγείη , τὸ δὲ ἄλλο σῶμα πᾶν ἔνδον κρυπτόμενον , ὡς ἂν αὐτὴν κατακειμένην εὖ μάλα συρράψαντες ῥίψωμεν ἔξω ἄμφω ταῦτα τοῖς γυψί , καινῶς τοῦτο ἐσκευασμένον ἄριστον . σκοπεῖτε δέ , ὦ φίλοι , τῆς βασάνου τὸ δεινόν , πρῶτον μὲν τὸ νεκρῷ ὄνῳ συνοικεῖν , εἶτα θέρους ὥρᾳ θερμοτάτῳ ἡλίῳ ἐν κτήνει καθεψεῖσθαι καὶ λιμῷ ἀεὶ κτείνοντι ἀποθνήσκειν καὶ μηδὲ ἑαυτὴν ἀποπνῖξαι ἔχειν · τὰ μὲν γὰρ ἄλλ’ ὅσα πείσεται σηπομένου τοῦ ὄνου τῇ τε ὀδμῇ καὶ τοῖς σκώληξι πεφυρμένη ἐῶ λέγειν . τέλος δὲ οἱ γῦπες διὰ τοῦ ὄνου παρεισιόντες εἴσω καὶ ταύτην ὡς ἐκεῖνον ἴσως καὶ ξῶσαν ἔτι διασπάσονται .
Lemmas: ἐν οὗτος ἤδη περί ὁ κόρη διαλέγω πρός ἀλλήλων · τίς ποιέω , φημί τις αὐτός , ὁ δραπέτις ; τίς δέ ἄλλος , λέγω ἕτερος , ἤ ὁ γραῦς οὗτος κάτω ἐπιρριπτέω μέν αὐτός , ἀφαιρέω μέν ἐγώ χρῆμα πολύς ὅσος ἐπί αὐτός , καί προδίδωμι ἐγώ ὅλος ὁ ἐργαστήριον ; εὖ οἶδα γάρ , ὦ φίλος , ὅτι οὗτος εἰ ὁ οἴκοι δράσσομαι , οὐδέ εἷς ἄν ἐγώ ξέω ὑπολείπω · πᾶς γάρ ἄν ἁλίσκομαι , ὁ ἐχθρός ἐκ παρασκευή ἐγώ ἐπιπίπτω . ὥστε ἀμύνω μέν ὁ πολέμιος · ἀλλά μή οὕτως ῥᾴδιος ἀποθνῄσκω πίπτω ἐπί ὁ λίθος , θάνατος δέ αὐτός ὁ ἀλγεινός καί μακρός ἐξευρίσκω καί ὅστις αὐτός χρόνος καί βάσανος φυλάσσω ὕστερος ἀπόλλυμι . εἶτα ζητέω θάνατος , καί τις λέγω , οἶδα ὅτι ἐπαινέω ὁ ἀρχιτεχτόνημα . ὁ ὄνος δέω ἀπόλλυμι ὀκνηρός εἰμί , νῦν δέ καί χωλός εἰμί ψεύδω , καί μήν καί ὁ φυγή ὁ παρθένος γίγνομαι ὑπηρέτης καί διάκονος · οὗτος οὖν ἕωθεν ἀποσφάζω ἀνατέμνω ἐκ ὁ γαστήρ καί ὁ μέν ἔγκατα πᾶς ἔξω βάλλω , ὁ δέ ἀγαθός οὗτος παρθένος ὁ ὄνος ἐγκατοικίζω , ὁ μέν κεφαλή ἔξω ὁ ὄνος πρόχειρος , ὡς ἄν μή εὐθύς ἀποπνίγω , ὁ δέ ἄλλος σῶμα πᾶς ἔνδον κρύπτω , ὡς ἄν αὐτός κατάκειμαι εὖ μάλα συρράπτω ῥίπτω ἔξω ἄμφω οὗτος ὁ γύψ , καινός οὗτος σκευάζω ἄριστον . σκοπέω δέ , ὦ φίλος , ὁ βάσανος ὁ δεινός , πρότερος μέν ὁ νεκρός ὄνος συνοικέω , εἶτα θέρος ὥρα θερμός ἥλιος ἐν κτῆνος καθέψω καί λιμός ἀεί κτείνω ἀποθνήσκω καί μηδέ ἑαυτοῦ ἀποπνίγω ἔχω · ὁ μέν γάρ ἄλλος ὅσος πάσχω σήπω ὁ ὄνος ὁ τε ὀσμή καί ὁ σκώληξ φύρω ἐάω λέγω . τέλος δέ ὁ γύψ διά ὁ ὄνος παρεισέρχομαι εἴσω καί οὗτος ὡς ἐκεῖνος ἴσως καί ξέω ἔτι διασπάω .
pseudo-lucianus.asinus 26
πάντες ἀνεβόησαν ὡς ἐπὶ ἀγαθῷ μεγάλῳ τῷ τερατώδει τούτῳ εὑρήματι . ἐγὼ δὲ ἀνέστενον ἑαυτὸν ὡς ἂν ἀποσφαγησόμενος καὶ μηδὲ νεκρὸς εὐτυχὴς κεισόμενος , ἀλλὰ παρθένον ἀθλίαν ἐπιδεξόμενος καὶ θήκη οὐδὲν ἀδικούσης κόρης ἐσόμενος . ὄρθρος δὲ ἦν ἔτι καὶ ἐξαίφνης ἐφίσταται πλῆθος στρατιωτῶν ἐπὶ τοὺς μιαροὺς τούτους ἀφιγμένον , καὶ εὐθέως πάντας ἐδέσμουν καὶ ἐπὶ τὸν τῆς χώρας ἡγεμόνα ἀπῆγον . ἔτυχε δὲ καὶ ὁ τὴν κόρην μεμνηστευμένος σὺν αὐτοῖς ἐλθών · αὐτὸς γὰρ ἦν ὁ καὶ τὸ καταγώγιον τῶν λῃστῶν μηνύσας . παραλαβὼν οὖν τὴν παρθένον καὶ καθίσας ἐπ’ ἐμὲ οὕτως ἦγεν οἴκαδε . οἱ δὲ κωμῆται ὡς εἶδον ἡμᾶς ἔτι πόρρωθεν , ἔγνωσαν εὐτυχοῦντας , εὐαγγέλιον αὐτοῖς ἐμοῦ προογκησαμένου , καὶ προσδραμόντες ἠσπάζοντο καὶ ἦγον ἔσω .
Lemmas: πᾶς ἀναβοάω ὡς ἐπί ἀγαθός μέγας ὁ τερατώδης οὗτος εὕρημα . ἐγώ δέ ἀναστένω ἑαυτοῦ ὡς ἄν ἀποσφάζω καί μηδέ νεκρός εὐτυχής κεῖμαι , ἀλλά παρθένος ἄθλιος ἐπιδέχομαι καί θήκη οὐδείς ἀδικέω κόρη εἰμί . ὄρθρος δέ εἰμί ἔτι καί ἐξαίφνης ἐφίστημι πλῆθος στρατιώτης ἐπί ὁ μιαρός οὗτος ἀφικνέομαι , καί εὐθύς πᾶς δεσμεύω καί ἐπί ὁ ὁ χώρα ἡγεμών ἀπάγω . τυγχάνω δέ καί ὁ ὁ κόρη μνηστεύω σύν αὐτός ἔρχομαι · αὐτός γάρ εἰμί ὁ καί ὁ καταγώγιον ὁ λῃστής μηνύω . παραλαμβάνω οὖν ὁ παρθένος καί καθίζω ἐπί ἐγώ οὕτως ἄγω οἴκαδε . ὁ δέ κωμήτης ὡς ὁράω ἐγώ ἔτι πρόσωθεν , γιγνώσκω εὐτυχέω , εὐαγγέλιον αὐτός ἐγώ προογκάομαι , καί προστρέχω ἀσπάζομαι καί ἄγω εἴσω .