ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
pseudo-lucianus.asinus 27
ἡ δὲ παρθένος πολὺν λόγον εἶχεν ἐμοῦ δίκαιον ποιοῦσα τοῦ συναιχμαλώτου συναποδράσαντος καὶ τὸν κοινὸν αὐτῇ ἐκεῖνον θάνατον συγκινδυνεύσαντος . καί μοι παρὰ τῆς κεκτημένης ἄριστον παρέκειτο μέδιμνος κριθῶν καὶ χόρτος ὅσος καὶ καμήλῳ ἱκανός . ἐγὼ δὲ τότε μάλιστα κατηρώμην τὴν Παλαίστραν ὡς ὄνον με καὶ οὐ κύνα τῇ τέχνῃ μεταθεῖσαν · ἑώρων γὰρ τοὺς κύνας εἰς τοὐπτανεῖον παρεισιόντας καὶ λαφύσσοντας πολλὰ καὶ ὅσα ἐν γάμοις πλουσίων νυμφίων . ἡμέραις δὲ ὕστερον μετὰ τὸν γάμον οὐ πολλαῖς ἐπειδὴ χάριν μοι ἡ δέσποινα ἔφη ἔχειν παρὰ τῷ πατρὶ καὶ ἀμείψασθαί με ἀμοιβῇ τῇ δικαίᾳ θέλειν , ὁ πατὴρ ἐκέλευσεν ἐλεύθερον ἀφιέναι ὑπαίθριον καὶ σὺν ταῖς ἀγελαίαις ἵπποις νέμεσθαι · καὶ γὰρ ὡς ἐλεύθερος , ἔφη , ζήσεται ἐν ἡδονῇ καὶ ταῖς ἵπποις ἐπιβήσεται . καὶ αὕτη δικαιοτάτη ἀμοιβὴ ἐδόκει τότε , εἰ ἦν τὰ πράγματα ἐν ὄνῳ δικαστῇ . καλέσας οὖν τῶν ἱπποφορβῶν τινα τούτῳ με παραδίδωσιν , ἐγὼ δὲ ἔχαιρον ὡς οὐκέτι ἀχθοφορήσων . ἐπεὶ δὲ ἥκομεν ἐς τὸν ἀγρόν , ταῖς ἵπποις μὲ ὁ νομεὺς συνέμιξε καὶ ἦγεν ἡμᾶς τὴν ἀγέλην εἰς νομόν .
Lemmas: ὁ δέ παρθένος πολύς λόγος ἔχω ἐγώ δίκαιος ποιέω ὁ συναιχμάλωτος συναποδράω καί ὁ κοινός αὐτός ἐκεῖνος θάνατος συγκινδυνεύω . καί ἐγώ παρά ὁ κτάομαι ἀγαθός παράκειμαι μέδιμνος κριθή καί χόρτος ὅσος καί κάμηλος ἱκανός . ἐγώ δέ τότε μάλα καταρόω ὁ Παλαίστρα ὡς ὄνος ἐγώ καί οὐ κύων ὁ τέχνη μετατίθημι · ὁράω γάρ ὁ κύων εἰς ὀπτάνιον παρεισέρχομαι καί λαφύσσω πολύς καί ὅσος ἐν γάμος πλούσιος νυμφίος . ἡμέρα δέ ὕστερος μετά ὁ γάμος οὐ πολύς ἐπειδή χάρις ἐγώ ὁ δέσποινα φημί ἔχω παρά ὁ πατήρ καί ἀμείβω ἐγώ ἀμοιβή ὁ δίκαιος ἐθέλω , ὁ πατήρ κελεύω ἐλεύθερος ἀφίημι ὑπαίθριος καί σύν ὁ ἀγελαῖος ἵππος νέμω · καί γάρ ὡς ἐλεύθερος , φημί , ζάω ἐν ἡδονή καί ὁ ἵππος ἐπιβαίνω . καί οὗτος δίκαιος ἀμοιβή δοκέω τότε , εἰ εἰμί ὁ πρᾶγμα ἐν ὄνος δικαστής . καλέω οὖν ὁ ἱπποφορβός τις οὗτος ἐγώ παραδίδωμι , ἐγώ δέ χαίρω ὡς οὐκέτι ἀχθοφορέω . ἐπεί δέ ἥκω εἰς ὁ ἀγρός , ὁ ἵππος ἐγώ ὁ νομεύς συμμείγνυμι καί ἄγω ἐγώ ὁ ἀγέλη εἰς νομός .
pseudo-lucianus.asinus 28
ἐχρῆν δὲ ἄρα κἀνταῦθα ὥσπερ Κανδαύλῃ κἀμοὶ γενέσθαι · ὁ γὰρ ἐπιστάτης τῶν ἵππων τῇ αὐτοῦ γυναικὶ Μεγαπόλῃ ἔνδον μὲ κατέλιπεν · ἡ δὲ τῇ μύλῃ με ὑπεξεύγνυεν , ὥστε ἀλεῖν αὐτῇ καὶ πυροὺς καὶ κριθὰς ὅλας . καὶ τοῦτο μὲν ἦν μέτριον κακὸν εὐχαρίστῳ ὄνῳ ἀλεῖν τοῖς ἑαυτοῦ ἐπιστάταις · ἡ δὲ βελτίστη καὶ παρὰ τῶν ἄλλων τῶν ἐν ἐκείνοις τοῖς ἀγροῖς — πολλοὶ δὲ πάνυ ἦσαν — ἄλευρα τὸν μισθὸν αἰτοῦσα ἐξεμίσθου τὸν ἐμὸν ἄθλιον τράχηλον , καὶ τὰς μὲν κριθὰς τοὐμὸν ἄριστον φρύγουσα κἀμοὶ ὥστε ἀλεῖν ἐπιβάλλουσα , μάζας ὅλας ποιοῦσα κατέπινεν · ἐμοὶ δὲ πίτυρα τὸ ἄριστον ἦν . εἰ δέ ποτε καὶ συνελάσειέ με ταῖς ἵπποις ὁ νομεύς , παιόμενός τε καὶ δακνόμενος ὑπὸ τῶν ἀρσένων ἀπωλλύμην · ἀεὶ γάρ με μοιχὸν ὑποπτεύοντες εἶναι τῶν ἵππων τῶν αὑτῶν γυναικῶν ἐδίωκον ἀμφοτέροις εἰς ἐμὲ ὑπολακτίζοντες , ὥστε φέρειν οὐκ ἠδυνάμην ζηλοτυπίαν ἱππικήν . λεπτὸς οὖν καὶ ἄμορφος ἐν οὐ πολλῷ χρόνῳ ἐγενόμην , οὔτε ἔνδον εὐφραινόμενος πρὸς τῇ μύλῃ οὔτε ὑπαίθριος νεμόμενος , ὑπὸ τῶν συννόμων πολεμούμενος .
Lemmas: χρή δέ ἄρα ἐνταῦθα ὥσπερ Κανδαύλης ἐγώ γίγνομαι · ὁ γάρ ἐπιστάτης ὁ ἵππος ὁ ἑαυτοῦ γυνή Μεγαπόλος ἔνδον ἐγώ καταλείπω · ὁ δέ ὁ μύλη ἐγώ ὑπεξεύγνυεν , ὥστε ἀλέω αὐτός καί πυρός καί κριθή ὅλος . καί οὗτος μέν εἰμί μέτριος κακός εὐχάριστος ὄνος ἀλέω ὁ ἑαυτοῦ ἐπιστάτης · ὁ δέ ἀγαθός καί παρά ὁ ἄλλος ὁ ἐν ἐκεῖνος ὁ ἀγρός — πολύς δέ πάνυ εἰμί — ἄλευρον ὁ μισθός αἰτέω ἐκμισθόω ὁ ἐμός ἄθλιος τράχηλος , καί ὁ μέν κριθή ἐμός ἄριστον φρύγω ἐγώ ὥστε ἀλέω ἐπιβάλλω , μᾶζα ὅλος ποιέω καταπίνω · ἐγώ δέ πίτυρον ὁ ἄριστον εἰμί . εἰ δέ ποτέ καί συνελαύνω ἐγώ ὁ ἵππος ὁ νομεύς , παίω τε καί δάκνω ὑπό ὁ ἄρσην ἀπόλλυμι · ἀεί γάρ ἐγώ μοιχός ὑποπτεύω εἰμί ὁ ἵππος ὁ ἑαυτοῦ γυνή διώκω ἀμφότερος εἰς ἐγώ ὑπολακτίζω , ὥστε φέρω οὐ δύναμαι ζηλοτυπία ἱππικός . λεπτός οὖν καί ἄμορφος ἐν οὐ πολύς χρόνος γίγνομαι , οὔτε ἔνδον εὐφραίνω πρός ὁ μύλη οὔτε ὑπαίθριος νέμω , ὑπό ὁ σύννομος πολεμέω .
pseudo-lucianus.asinus 29
καὶ μὴν καὶ τὰ πολλὰ εἰς τὸ ὄρος ἄνω ἐπεμπόμην καὶ ξύλα τοῖς ὤμοις ἐκόμιζον . τοῦτο δὲ ἦν τὸ κεφάλαιον τῶν ἐμῶν κακῶν · πρῶτον μὲν ὑψηλὸν ὄρος ἀναβαίνειν ἔδει , ὀρθὴν δεινῶς ὁδόν , εἶτα καὶ ἀνυπόδητος ὄρει ἐν λιθίνῳ . καί μοι συνεξέπεμπον ὀνηλάτην , παιδάριον ἀκάθαρτον . τοῦτό με καινῶς ἑκάστοτε ἀπώλλυε · πρῶτον μὲν ἔπαιέ με καὶ τρέχοντα λίαν οὐ ξύλῳ ἁπλῷ , ἀλλὰ τῷ ὄζους πυκνοὺς ἔχοντι καὶ ὀξεῖς , καὶ ἀεὶ ἔπαιεν ἐς τὸ αὐτὸ τοῦ μηροῦ , ὥστε ἀνέῳκτό μοι κατ’ ἐκεῖνο ὁ μηρὸς τῇ ῥάβδῳ · ὁ δὲ ἀεὶ τὸ τραῦμα ἔπαιεν . εἶτά μοι ἐπετίθει φορτίον ὅσον χαλεπὸν εἶναι καὶ ἐλέφαντι ἐνεγκεῖν · καὶ ἄνωθεν ἡ κατάβασις ὀξεῖα ἦν · ὁ δὲ καὶ ἐνταῦθα ἔπαιεν . εἰ δέ μοι περιπῖπτον ἴδοι τὸ φορτίον καὶ εἰς τὸ ἕτερον ἐπικλῖνον , δέον τῶν ξύλων ἀφαιρεῖν καὶ τῷ κουφοτέρῳ προσβάλλειν καὶ τὸ ἴσον ποιεῖν , τοῦτο μὲν οὐδέποτε εἰργάσατο , λίθους δὲ μεγάλους ἐκ τοῦ ὄρους ἀναιρούμενος εἰς τὸ κουφότερον καὶ ἄνω νεῦον τοῦ φορτίου προσετίθει · καὶ κατῄειν ἄθλιος τοῖς ξύλοις ὁμοῦ καὶ λίθους ἀχρείους περιφέρων . καὶ ποταμὸς ἦν ἀέναος ἐν τῇ ὁδῷ · ὁ δὲ τῶν ὑποδημάτων φειδόμενος ὀπίσω τῶν ξύλων ἐπ’ ἐμοὶ καθίζων ἐπέρα τὸν ποταμόν .
Lemmas: καί μήν καί ὁ πολύς εἰς ὁ ὄρος ἄνω πέμπω καί ξύλον ὁ ὦμος κομίζω . οὗτος δέ εἰμί ὁ κεφάλαιος ὁ ἐμός κακός · πρότερος μέν ὑψηλός ὄρος ἀναβαίνω δέω , ὀρθός δεινός ὁδός , εἶτα καί ἀνυπόδητος ὄρος ἐν λίθινος . καί ἐγώ συνεκπέμπω ὀνηλάτης , παιδάριον ἀκάθαρτος . οὗτος ἐγώ καινός ἑκάστοτε ἀπόλλυμι · πρότερος μέν παίω ἐγώ καί τρέχω λίαν οὐ ξύλον ἁπλόος , ἀλλά ὁ ὄζος πυκνός ἔχω καί ὀξύς , καί ἀεί παίω εἰς ὁ αὐτός ὁ μηρός , ὥστε ἀνοίγνυμι ἐγώ κατά ἐκεῖνος ὁ μηρός ὁ ῥάβδος · ὁ δέ ἀεί ὁ τραῦμα παίω . εἶτα ἐγώ ἐπιτίθημι φορτίον ὅσος χαλεπός εἰμί καί ἐλέφας φέρω · καί ἄνωθεν ὁ κατάβασις ὀξύς εἰμί · ὁ δέ καί ἐνταῦθα παίω . εἰ δέ ἐγώ περιπίπτω ὁράω ὁ φορτίον καί εἰς ὁ ἕτερος ἐπικλίνω , δέω ὁ ξύλον ἀφαιρέω καί ὁ κοῦφος προσβάλλω καί ὁ ἴσος ποιέω , οὗτος μέν οὐδέποτε ἐργάζομαι , λίθος δέ μέγας ἐκ ὁ ὄρος ἀναιρέω εἰς ὁ κοῦφος καί ἄνω νεύω ὁ φορτίον προστίθημι · καί κατέρχομαι ἄθλιος ὁ ξύλον ὁμοῦ καί λίθος ἀχρεῖος περιφέρω . καί ποταμός εἰμί ἀέναος ἐν ὁ ὁδός · ὁ δέ ὁ ὑπόδημα φείδομαι ὀπίσω ὁ ξύλον ἐπί ἐγώ καθίζω περάω ὁ ποταμός .
pseudo-lucianus.asinus 30
εἰ δέ ποτε οἷα κάμνων καὶ ἀχθοφορῶν καταπέσοιμι , τότε δὴ τότε τὸ δεινὸν ἀφόρητον ἦν · οὗ γὰρ ἦν καταβάντος τὴν χεῖρά μοι ἐπιδοῦναι κἀμὲ χαμόθεν ἐπεγείρειν καὶ τοῦ φορτίου ἀφελεῖν , ἄν ποτε καὶ δέοι , ὁ δὲ οὔτε κατῆλθεν οὔτε χεῖρά μοι ἐπέδωκεν , ἀλλ’ ἄνωθεν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς καὶ τῶν ὤτων ἀρξάμενος συνέκοπτέ με τῷ ξύλῳ , ἕως ἐπεγείρωσί με αἱ πληγαί . καὶ μὴν καὶ ἄλλο κακὸν εἰς ἐμὲ ἀφόρητον ἔπαιζε · συνενεγκὼν ἀκανθῶν ὀξυτάτων φορτίον καὶ τοῦτο δεσμῷ περισφίγξας ἀπεκρέμα ὄπισθεν ἐκ τῆς οὐρᾶς , αἱ δὲ οἷον εἰκὸς ἀπιόντος τὴν ὁδὸν ἀποκρεμάμεναι προσέπιπτόν μοι καὶ πάντα μοι τὰ ὄπισθεν νύττουσαι ἐτίτρωσκον · καὶ ἦν μοι τὸ ἀμύνειν ἀδύνατον , τῶν τιτρωσκόντων ἀεί μοι ἑπομένων κἀμοῦ ἠρτημένων . εἰ μὲν γὰρ ἀτρέμα προΐοιμι φυλαττόμενος τῶν ἀκανθῶν τὴν προσβολήν , ὑπὸ τῶν ξύλων ἀπωλλύμην , εἰ δὲ φεύγοιμι τὸ ξύλον , τότ᾿ ἤδη τὸ δεινὸν ὄπισθεν ὀξὺ προσέπιπτε . καὶ ὅλως ἔργον ἦν τῷ ὀνηλάτῃ τῷ ἐμῷ ἀποκτενεῖν με .
Lemmas: εἰ δέ ποτέ οἷος κάμνω καί ἀχθοφορέω καταπίπτω , τότε δή τότε ὁ δεινός ἀφόρητος εἰμί · ὅς γάρ εἰμί καταβαίνω ὁ χείρ ἐγώ ἐπιδίδωμι ἐγώ χαμόθεν ἐπεγείρω καί ὁ φορτίον ἀφαιρέω , ἐάν ποτέ καί δέω , ὁ δέ οὔτε κατέρχομαι οὔτε χείρ ἐγώ ἐπιδίδωμι , ἀλλά ἄνωθεν ἀπό ὁ κεφαλή καί ὁ οὖς ἄρχω συγκόπτω ἐγώ ὁ ξύλον , ἕως ἐπεγείρω ἐγώ ὁ πληγή . καί μήν καί ἄλλος κακός εἰς ἐγώ ἀφόρητος παίζω · συμφέρω ἄκανθα ὀξύς φορτίον καί οὗτος δεσμός περισφίγγω ἀποκρεμάννυμι ὄπισθεν ἐκ ὁ οὐρά , ὁ δέ οἷος ἔοικα ἀπέρχομαι ὁ ὁδός ἀποκρεμάννυμι προσπίπτω ἐγώ καί πᾶς ἐγώ ὁ ὄπισθεν νύσσω τιτρώσκω · καί εἰμί ἐγώ ὁ ἀμύνω ἀδύνατος , ὁ τιτρώσκω ἀεί ἐγώ ἕπομαι ἐγώ ἀρτάω . εἰ μέν γάρ ἀτρέμας προέρχομαι φυλάσσω ὁ ἄκανθα ὁ προσβολή , ὑπό ὁ ξύλον ἀπόλλυμι , εἰ δέ φεύγω ὁ ξύλον , τότε ἤδη ὁ δεινός ὄπισθεν ὀξύς προσπίπτω . καί ὅλος ἔργον εἰμί ὁ ὀνηλάτης ὁ ἐμός ἀποκτείνω ἐγώ .
pseudo-lucianus.asinus 31
ἐπεὶ δέ ποτε ἅπαξ κακὰ πάσχων πολλὰ οὐκέτι φέρων πρὸς αὐτὸν λὰξ ἐκίνησα , εἶχεν ἀεὶ τοῦτο τὸ λὰξ ἐν μνήμῃ . καί ποτε κελεύεται στυππεῖον ἐξ ἑτέρου χωρίου εἰς ἕτερον χωρίον μετενεγκεῖν · κομίσας οὖν με καὶ τὸ στυππεῖον τὸ πολὺ συνενεγκὼν κατέδησεν ἐπ’ ἐμὲ καὶ δεσμῷ ἀργαλέῳ εὖ μάλα προσέδησέ με τῷ φορτίῳ κακὸν ἐμοὶ μέγα τυρεύων . ἐπεὶ δὲ προϊέναι λοιπὸν ἔδει , ἐκ τῆς ἑστίας κλέψας δαλὸν ἔτι θερμόν , ἐπειδὴ πόρρω τῆς αὐλῆς ἐγενόμεθα , τὸν δαλὸν ἐνέκρυψεν εἰς τὸ στυππεῖον . τὸ δὲ — τί γὰρ ἄλλο ἐδύνατο ; — εὐθὺς ἀνάπτεται , καὶ λοιπὸν οὐδὲν ἔφερον ἄλλο ἢ πῦρ ἄπλετον . μαθὼν οὖν ὡς αὐτίκα ὀπτήσομαι , ἐν τῇ ὁδῷ τέλματι βαθεῖ ἐντυχὼν ῥίπτω ἐμαυτὸν τοῦ τέλματος ἐς τὸ ὑγρότατον · εἶτα ἐκύλιον ἐνταῦθα τὸ στυππεῖον καὶ δινῶν καὶ στρέφων ἐμαυτὸν τῷ πηλῷ κατέσβεσα τὸ θερμὸν ἐκεῖνο καὶ πικρὸν ἐμοὶ φορτίον , καὶ οὕτω λοιπὸν ἀκινδυνότερον ἐβάδιζον τὴς ὁδοῦ τὸ ἐπίλοιπον . οὐδὲ γὰρ ἔτι με ἀνάψαι τῷ παιδὶ δυνατὸν ἦν τοῦ στυππείου πηλῷ ὑγρῷ πεφυρμένου . καὶ τοῦτό γε ὁ τολμηρὸς παῖς ἐλθὼν ἐμοῦ κατεψεύσατο , εἰπὼν ὡς παριὼν ἑκὼν ἑαυτὸν ἐνσείσαιμι τῇ ἑστίᾳ . καὶ τότε μὲν ἐκ τοῦ στυππείου μηδὲ ἐλπίζων ὑπεξῆλθον .
Lemmas: ἐπεί δέ ποτέ ἅπαξ κακός πάσχω πολύς οὐκέτι φέρω πρός αὐτός λάξ κινέω , ἔχω ἀεί οὗτος ὁ λάξ ἐν μνήμη . καί ποτέ κελεύω στυππεῖον ἐκ ἕτερος χωρίον εἰς ἕτερος χωρίον μεταφέρω · κομίζω οὖν ἐγώ καί ὁ στυππεῖον ὁ πολύς συμφέρω καταδέω ἐπί ἐγώ καί δεσμός ἀργαλέος εὖ μάλα προσδέω ἐγώ ὁ φορτίον κακός ἐγώ μέγας τυρεύω . ἐπεί δέ προέρχομαι λοιπός δέω , ἐκ ὁ ἑστία κλέπτω δαλός ἔτι θερμός , ἐπειδή πρόσω ὁ αὐλή γίγνομαι , ὁ δαλός ἐγκρύπτω εἰς ὁ στυππεῖον . ὁ δέ — τίς γάρ ἄλλος δύναμαι ; — εὐθύς ἀνάπτω , καί λοιπός οὐδείς φέρω ἄλλος ἤ πῦρ ἄπλετος . μανθάνω οὖν ὡς αὐτίκα ὀπτάω , ἐν ὁ ὁδός τέλμα βαθύς ἐντυγχάνω ῥίπτω ἐμαυτοῦ ὁ τέλμα εἰς ὁ ὑγρός · εἶτα κυλίω ἐνταῦθα ὁ στυππεῖον καί δινόω καί στρέφω ἐμαυτοῦ ὁ πηλός κατασβέννυμι ὁ θερμός ἐκεῖνος καί πικρός ἐγώ φορτίον , καί οὕτως λοιπός ἀκίνδυνος βαδίζω ὁ ὁδός ὁ ἐπίλοιπος . οὐδέ γάρ ἔτι ἐγώ ἀνάπτω ὁ παῖς δυνατός εἰμί ὁ στυππεῖον πηλός ὑγρός φύρω . καί οὗτος γε ὁ τολμηρός παῖς ἔρχομαι ἐγώ καταψεύδομαι , λέγω ὡς παρέρχομαι ἑκών ἑαυτοῦ ἐνσείω ὁ ἑστία . καί τότε μέν ἐκ ὁ στυππεῖον μηδέ ἐλπίζω ὑπεξέρχομαι .
pseudo-lucianus.asinus 32
ἀλλ’ ἕτερον ὁ ἀκάθαρτος παῖς ἐξεῦρεν ἐπ᾿ ἐμὲ μακρῷ κάκιον · κομίσας γάρ με ἐς τὸ ὄρος καί μοι φορτίον ἁδρὸν ἐπιθεὶς ἐκ τῶν ξύλων , τοῦτο μὲν πιπράσκει γεωργῷ πλησίον οἰκοῦντι , ἐμὲ δὲ γυμνὸν καὶ ἄξυλον κομίσας οἴκαδε καταψεύδεταί μου πρὸς τὸν αὑτοῦ δεσπότην ἔργον ἀνόσιον · Τοῦτον , δέσποτα , τὸν ὄνον οὐκ οἷδ’ ὅ τι βόσκομεν δεινῶς ἀργὸν ὄντα καὶ βραδύν . ἀλλὰ μὴν νῦν ἐπιτηδεύει καὶ ἄλλο ἔργον · ἐπὰν γυναῖκα ἢ παρθένον καλὴν καὶ ὡραίαν ἴδῃ ἢ παῖδα , ἀπολακτίσας ἵεται δρόμῳ ἐπ’ αὐτούς , ὡς εἴ τις ἐρᾷ ἄνθρωπος ἄρρην ἐπὶ ἐρωμένῃ γυναικὶ κινούμενος , καὶ δάκνει ἐν φιλήματος σχήματι καὶ πλησιάζειν βιάξεται , ἐκ δὲ τούτου σοι δίκας καὶ πράγματα παρέξει , πάντων ὑβριζομένων , πάντων ἀνατρεπομένων . καὶ γὰρ νῦν ξύλα κομίζων γυναῖκα εἰς ἀγρὸν ἀπιοῦσαν ἰδὼν τὰ μὲν ξύλα πάντα χαμαὶ ἐσκόρπισεν ἀποσεισάμενος , τὴν δὲ γυναῖκα ἐς τὴν ὁδὸν ἀνατρέψας γαμεῖν ἐβούλετο , ἕως ἄλλος ἄλλοθεν ἐκδραμόντες ἠμύναμεν τῇ γυναικὶ ἐς τὸ μὴ διασπασθῆναι ὑπὸ τοῦ καλοῦ τούτου ἐραστοῦ .
Lemmas: ἀλλά ἕτερος ὁ ἀκάθαρτος παῖς ἐξευρίσκω ἐπί ἐγώ μακρός κακός · κομίζω γάρ ἐγώ εἰς ὁ ὄρος καί ἐγώ φορτίον ἁδρός ἐπιτίθημι ἐκ ὁ ξύλον , οὗτος μέν πιπράσκω γεωργός πλησίον οἰκέω , ἐγώ δέ γυμνός καί ἄξυλος κομίζω οἴκαδε καταψεύδομαι ἐγώ πρός ὁ ἑαυτοῦ δεσπότης ἔργον ἀνόσιος · οὗτος , δεσπότης , ὁ ὄνος οὐ οἶδα ὅς τις βόσκω δεινός ἀργός εἰμί καί βραδύς . ἀλλά μήν νῦν ἐπιτηδεύω καί ἄλλος ἔργον · ἐπάν γυνή ἤ παρθένος καλός καί ὡραῖος ὁράω ἤ παῖς , ἀπολακτίζω ἵημι δρόμος ἐπί αὐτός , ὡς εἰ τις ἐράω ἄνθρωπος ἄρσην ἐπί ἐράω γυνή κινέω , καί δάκνω ἐν φίλημα σχῆμα καί πλησιάζω βιάζω , ἐκ δέ οὗτος σύ δίκη καί πρᾶγμα παρέχω , πᾶς ὑβρίζω , πᾶς ἀνατρέπω . καί γάρ νῦν ξύλον κομίζω γυνή εἰς ἀγρός ἀπέρχομαι ὁράω ὁ μέν ξύλον πᾶς χαμαί σκορπίζω ἀποσείω , ὁ δέ γυνή εἰς ὁ ὁδός ἀνατρέπω γαμέω βούλομαι , ἕως ἄλλος ἄλλοθεν ἐκτρέχω ἀμύνω ὁ γυνή εἰς ὁ μή διασπάω ὑπό ὁ καλός οὗτος ἐραστής .
pseudo-lucianus.asinus 33
ὁ δὲ ταῦτα πυθόμενος , Ἀλλ’ εἰ μήτε βαδίζειν , ἔφη , ἐθέλει μήτε φορτηγεῖν καὶ ἔρωτας ἀνθρωπίνους ἐρᾷ ἐπὶ γυναῖκας καὶ παῖδας οἰστρούμενος , ἀποσφάξατε αὐτόν , καὶ τὰ μὲν ἔγκατα τοῖς κυσὶ δότε , τὰ δὲ κρέα τοῖς ἐργάταις φυλάξατε · καὶ ἢν ἔρηται , πῶς οὗτος ἀπέθανε , λύκου τοῦτο καταψεύσασθε . ὁ μὲν οὖν ἀκάθαρτος παῖς ὁ ἐμὸς ὀνηλάτης ἔχαιρε καί με αὐτίκα ἤθελεν ἀποσφάττειν . ἀλλ’ ἔτυχε γάρ τις παρὼν τότε τῶν γειτόνων γεωργῶν · οὗτος ἐρρύσατό μὲ ἐκ τοῦ θανάτου δεινὰ ἐπ’ ἐμοὶ βουλευσάμενος . Μηδαμῶς , ἔφη , ἀποσφάξῃς ὄνον καὶ ἀλεῖν καὶ ἀχθοφορεῖν δυνάμενον · καὶ οὐ μέγα . ἐπειδὴ γὰρ εἰς ἀνθρώπους ἔρῳ καὶ οἴστρῳ φέρεται , λαβὼν αὐτὸν ἔκτεμε · τῆς γὰρ ἐπαφροδίτου ταύτης ὁρμῆς ἀφαιρεθεὶς ἥμερός τε εὐθὺς καὶ πίων ἔσται καὶ οἴσει φορτίον μέγα οὐδὲν ἀχθόμενος . εἰ δὲ αὐτὸς ἀπείρως ἔχεις ταύτης τῆς ἰατρείας , ἀφίξομαι δεῦρο μεταξὺ τριῶν ἢ τεττάρων ἡμερῶν καί σοι τοῦτον σωφρονέστερον προβατίου παρέξω τῇ τομῇ . οἱ μὲν οὖν ἔνδον ἅπαντες ἐπῄνουν τὸν σύμβουλον , ὡς εὖ λέγει , ἐγὼ δὲ ἤδη ἐδάκρυον ὡς ἀπολέσων αὐτίκα τὸν ἐν τῷ ὄνῳ ἄνδρα καὶ ζῆν οὐκέτι ἐθέλειν ἔφην , εἰ γενοίμην εὐνοῦχος · ὥστε καὶ ὅλως ἀποσιτῆσαι τοῦ λοιποῦ ἐγνώκειν ἢ ῥῖψαι ἑαυτὸν ἐκ τοῦ ὄρους , ἔνθα ἐκπεσὼν θανάτῳ οἰκτίστῳ ὁλόκληρος ἔτι καὶ ἀκέραιος νεκρὸς τεθνήξομαι .
Lemmas: ὁ δέ οὗτος πυνθάνομαι , ἀλλά εἰ μήτε βαδίζω , φημί , ἐθέλω μήτε φορτηγέω καί ἔρως ἀνθρώπινος ἐράω ἐπί γυνή καί παῖς οἰστράω , ἀποσφάζω αὐτός , καί ὁ μέν ἔγκατα ὁ κύων δίδωμι , ὁ δέ κρέας ὁ ἐργάτης φυλάσσω · καί ἐάν ἔρομαι , πῶς οὗτος ἀποθνῄσκω , λύκος οὗτος καταψεύδομαι . ὁ μέν οὖν ἀκάθαρτος παῖς ὁ ἐμός ὀνηλάτης χαίρω καί ἐγώ αὐτίκα ἐθέλω ἀποσφάζω . ἀλλά τυγχάνω γάρ τις πάρειμι τότε ὁ γείτων γεωργός · οὗτος ἐρύω ἐγώ ἐκ ὁ θάνατος δεινός ἐπί ἐγώ βουλεύω . μηδαμῶς , φημί , ἀποσφάζω ὄνος καί ἀλέω καί ἀχθοφορέω δύναμαι · καί οὐ μέγας . ἐπειδή γάρ εἰς ἄνθρωπος ἔρος καί οἶστρος φέρω , λαμβάνω αὐτός ἐκτέμνω · ὁ γάρ ἐπαφρόδιτος οὗτος ὁρμή ἀφαιρέω ἥμερος τε εὐθύς καί πίων εἰμί καί φέρω φορτίον μέγας οὐδείς ἄχθομαι . εἰ δέ αὐτός ἄπειρος ἔχω οὗτος ὁ ἰατρεία , ἀφικνέομαι δεῦρο μεταξύ τρεῖς ἤ τέσσαρες ἡμέρα καί σύ οὗτος σώφρων προβάτιον παρέχω ὁ τομή . ὁ μέν οὖν ἔνδον ἅπας ἐπαινέω ὁ σύμβουλος , ὡς εὖ λέγω , ἐγώ δέ ἤδη δακρύω ὡς ἀπόλλυμι αὐτίκα ὁ ἐν ὁ ὄνος ἀνήρ καί ζάω οὐκέτι ἐθέλω φημί , εἰ γίγνομαι εὐνοῦχος · ὥστε καί ὅλος ἀποσιτέω ὁ λοιπός γιγνώσκω ἤ ῥίπτω ἑαυτοῦ ἐκ ὁ ὄρος , ἔνθα ἐκπίπτω θάνατος οἰκτρός ὁλόκληρος ἔτι καί ἀκέραιος νεκρός θνῄσκω .
pseudo-lucianus.asinus 34
ἐπεὶ δὲ ἦν νὺξ βαθεῖα , ἄγγελός τις ἀπὸ τῆς κώμης ἧκεν εἰς τὸν ἀγρὸν καὶ τὴν ἔπαυλιν , ταύτην λέγων τὴν νεόνυμφον κόρην τὴν ὑπὸ τοῖς λῃσταῖς γενομένην καὶ τὸν ταύτης νυμφίον , περὶ δείλην ὀψίαν ἀμφοτέρους αὐτοὺς ἐν τῷ αἰγιαλῷ περιπατοῦντας , ἐπιπολάσασαν ἄφνω τὴν θάλασσαν ἁρπάξαι αὐτοὺς καὶ ἀφανεῖς ποιῆσαι , καὶ τέλος αὐτοῖς τοῦτο τῆς συμφορᾶς καὶ θανάτου γενέσθαι . οἱ δὲ οἷα δὴ κεκενωμένης τῆς οἰκίας νέων δεσποτῶν ἔγνωσαν μηκέτι μένειν ἐν τῇ δουλείᾳ , ἀλλὰ πάντα διαρπάσαντες τὰ ἔνδον φυγῇ ἐσώζοντο . ὁ δὲ νομεὺς τῶν ἵππων κἀμὲ παραλαβὼν καὶ πάνθ’ ὅσα δυνατὸς συλλαβὼν ἐπικατέδησέ μοι καὶ ταῖς ἵπποις * * * * , ἐγὼ δὲ ἠχθόμην μὲν φέρων φορτίον ὄνου ἀληθινοῦ , ἀλλ’ οὖν ἄσμενος τὸ ἐμπόδιον τοῦτο τῆς ἐμῆς ἐδεξάμην ἐχτομῆς . καὶ τὴν νύκτα ὅλην ἐλθόντες ὁδὸν ἀργαλέαν καὶ τριῶν ἄλλων ἡμερῶν τὴν ὁδὸν ἀνύσαντες ἐρχόμεθα ἐς πόλιν τῆς Μακεδονίας Βέροιαν μεγάλην καὶ πολυάνθρωπον .
Lemmas: ἐπεί δέ εἰμί νύξ βαθύς , ἄγγελος τις ἀπό ὁ κώμη ἥκω εἰς ὁ ἀγρός καί ὁ ἔπαυλις , οὗτος λέγω ὁ νεόνυμφος κόρη ὁ ὑπό ὁ λῃστής γίγνομαι καί ὁ οὗτος νυμφίος , περί δείλη ὄψιος ἀμφότερος αὐτός ἐν ὁ αἰγιαλός περιπατέω , ἐπιπολάζω ἄφνω ὁ θάλασσα ἁρπάζω αὐτός καί ἀφανής ποιέω , καί τέλος αὐτός οὗτος ὁ συμφορά καί θάνατος γίγνομαι . ὁ δέ οἷος δή κενόω ὁ οἰκία νέος δεσπότης γιγνώσκω μηκέτι μένω ἐν ὁ δουλεία , ἀλλά πᾶς διαρπάζω ὁ ἔνδον φυγή σῴζω . ὁ δέ νομεύς ὁ ἵππος ἐγώ παραλαμβάνω καί πᾶς ὅσος δυνατός συλλαμβάνω ἐπικαταδέω ἐγώ καί ὁ ἵππος * * * * , ἐγώ δέ ἄχθομαι μέν φέρω φορτίον ὄνος ἀληθινός , ἀλλά οὖν ἄσμενος ὁ ἐμπόδιος οὗτος ὁ ἐμός δέχομαι ἐκτομή . καί ὁ νύξ ὅλος ἔρχομαι ὁδός ἀργαλέος καί τρεῖς ἄλλος ἡμέρα ὁ ὁδός ἀνύω ἔρχομαι εἰς πόλις ὁ Μακεδονία Βέροια μέγας καί πολυάνθρωπος .
pseudo-lucianus.asinus 35
ἐνταῦθα ἔγνωσαν οἱ ἄγοντες ἡμᾶς ἱδρῦσαι καὶ ἑαυτούς . καὶ τότε δὴ πρᾶσις ἦν ἡμῶν τῶν κτηνῶν καὶ κῆρυξ εὔφημος ἐν ἀγορᾷ μέσῃ ἑστὼς ἐκήρυττεν . οἱ δὲ προσιόντες ἰδεῖν ἤθελον τὰ στόματα ἡμῶν ἀνοίγοντες καὶ τὴν ἡλικίαν ἐν τοῖς ὀδοῦσιν ἑκάστου ἔβλεπον , καὶ τοὺς μὲν ὠνήσαντο ἄλλος ἄλλον , ἐμὲ δὲ ὕστατον ὑπολελειμμένον ὁ κῆρυξ ἐκέλευεν αὖθις ἐπανάγειν ἐς οἶκον . Ὁρᾷς , ἔφη , οὗτος μόνος οὐχ εὕρηκε κύριον . ἡ δὲ πολλὰ πολλάκις δινονμένη καὶ μεταπίπτουσα Νέμεσις ἤγαγε κἀμοὶ τὸν δεσπότην , οἷον οὐκ ἂν εὐξαίμην · κίναιδος γὰρ καὶ γέρων ἦν τούτων εἷς τῶν τὴν θεὸν τὴν Συρίαν εἰς τὰς κώμας καὶ τοὺς ἀγροὺς περιφερόντων καὶ τὴν θεὸν ἐπαιτεῖν ἀναγκαζόντων . τούτῳ πιπράσκομαι πολλῆς πάνυ τιμῆς , τριάκοντα δραχμῶν · καὶ στένων ἤδη τῷ δεσπότῃ εἱπόμην ἄγοντι .
Lemmas: ἐνταῦθα γιγνώσκω ὁ ἄγω ἐγώ ἱδρύω καί ἑαυτοῦ . καί τότε δή πρᾶσις εἰμί ἐγώ ὁ κτῆνος καί κῆρυξ εὔφημος ἐν ἀγορά μέσος ἵστημι κηρύσσω . ὁ δέ προσέρχομαι ὁράω ἐθέλω ὁ στόμα ἐγώ ἀνοίγνυμι καί ὁ ἡλικία ἐν ὁ ὀδούς ἕκαστος βλέπω , καί ὁ μέν ὠνέομαι ἄλλος ἄλλος , ἐγώ δέ ὕστερος ὑπολείπω ὁ κῆρυξ κελεύω αὖθις ἐπανάγω εἰς οἶκος . ὁράω , φημί , οὗτος μόνος οὐ εὑρίσκω κύριος . ὁ δέ πολύς πολλάκις δινέω καί μεταπίπτω Νέμεσις ἄγω ἐγώ ὁ δεσπότης , οἷος οὐ ἄν εὔχομαι · κίναιδος γάρ καί γέρων εἰμί οὗτος εἷς ὁ ὁ θεός ὁ Σύριος εἰς ὁ κώμη καί ὁ ἀγρός περιφέρω καί ὁ θεός ἐπαιτέω ἀναγκάζω . οὗτος πιπράσκω πολύς πάνυ τιμή , τριάκοντα δραχμή · καί στένω ἤδη ὁ δεσπότης ἕπομαι ἄγω .
pseudo-lucianus.asinus 36
ἐπεὶ δὲ ἥκομεν ἔνθα ᾤκει Φίληβος — τοῦτο γὰρ εἶχεν ὄνομα ὁ ὠνησάμενός με — μέγα εὐθὺς πρὸ τῆς θύρας ἀνέκραγεν , Ὦ , κοράσια , δοῦλον ὑμῖν ἐώνημαι καλὸν καὶ ἁδρὸν καὶ Καππαδόκην τὸ γένος . ἦσαν δὲ τὰ κοράσια ταῦτα ὄχλος κιναίδων συνεργῶν τοῦ Φιλήβου , καὶ πάντες πρὸς τὴν βοὴν ἀνεκρότησαν · ᾤοντο γὰρ ἀληθῶς ἄνθρωπον εἷναι τὸν ἐωνημένον . ὡς δὲ εἶδον ὄνον ὄντα τὸν δοῦλον , ἤδη ταῦτα ἐς τὸν Φίληβον ἔσκωπτον , Τοῦτον οὐ δοῦλον , ἀλλὰ νυμφίον σαυτῇ πόθεν ἄγεις λαβοῦσα ; ὄναιο δὲ τούτων τῶν καλῶν γάμων καὶ τέκοις ταχέως ἡμῖν πώλους τοιούτους .
Lemmas: ἐπεί δέ ἥκω ἔνθα οἰκέω Φίληβος — οὗτος γάρ ἔχω ὄνομα ὁ ὠνέομαι ἐγώ — μέγας εὐθύς πρό ὁ θύρα ἀνακράζω , ὦ , κοράσιον , δοῦλος σύ ὠνέομαι καλός καί ἁδρός καί Καππαδόκης ὁ γένος . εἰμί δέ ὁ κοράσιον οὗτος ὄχλος κίναιδος συνεργός ὁ Φίληβος , καί πᾶς πρός ὁ βοή ἀνακροτέω · οἴομαι γάρ ἀληθής ἄνθρωπος εἰμί ὁ ὠνέομαι . ὡς δέ ὁράω ὄνος εἰμί ὁ δοῦλος , ἤδη οὗτος εἰς ὁ Φίληβος σκώπτω , οὗτος οὐ δοῦλος , ἀλλά νυμφίος σεαυτοῦ πόθεν ἄγω λαμβάνω ; ὀνίνημι δέ οὗτος ὁ καλός γάμος καί τίκτω ταχύς ἐγώ πῶλος τοιοῦτος .
pseudo-lucianus.asinus 37
καὶ οἱ μὲν ἐγέλων . τῇ δὲ ὑστεραίᾳ συνετάττοντο ἐπ’ ἔργον , ὥσπερ αὐτοὶ ἔλεγον , καὶ τὴν θεὸν ἐνσκευασάμενοι ἐμοὶ ἐπέθηκαν . εἶτα ἐκ τῆς πόλεως ἐξηλαύνομεν καὶ τὴν χώραν περιῄειμεν . ἐπὰν δ’ εἰς κώμην τινὰ εἰσέλθοιμεν , ἐγὼ μὲν ὁ θεοφόρητος ἵστάμην , ὁ δὲ αὐλητὴς ἐφύσα ὅμιλος ἔνθεον , οἱ δὲ τὰς μίτρας ἀπορρίψαντες τὴν κεφαλὴν κάτωθεν ἐκ τοῦ αὐχένος εἱλίσσοντες τοῖς ξίφεσιν ἐτέμνοντο τοὺς πήχεις καὶ τὴν γλῶτταν τῶν ὀδόντων ὑπερβάλλων ἕκαστος ἔτεμνε καὶ ταύτην , ὥστε ἐν ἀκαρεῖ πάντα πεπλῆσθαι μαλακοῦ αἵματος . ἐγὼ δὲ ταῦτα ὁρῶν τὰ πρῶτα ἔτρεμον ἑστώς , μή ποτε χρεία τῇ θεῷ καὶ ὀνείου αἵματος γένοιτο . ἐπειδὰν δὲ κατακόψειαν οὕτως ἑαυτούς , ἐκ τῶν περιεστηκότων θεατῶν συνέλεγον ὀβολοὺς καὶ δραχμάς · ἄλλος ἰσχάδας καὶ τυροὺς καὶ οἴνου κάδον ἐπέδωκε καὶ πυροῦ μέδιμνον καὶ κριθῶν τῷ ὄνῳ . οἱ δὲ ἐκ τούτων ἐτρέφοντο καὶ τὴν ἐπ’ ἐμοὶ κομιζομένην θεὸν ἐθεράπευον .
Lemmas: καί ὁ μέν γελάω . ὁ δέ ὑστεραῖος συντάσσω ἐπί ἔργον , ὥσπερ αὐτός λέγω , καί ὁ θεός ἐνσκευάζω ἐγώ ἐπιτίθημι . εἶτα ἐκ ὁ πόλις ἐξελαύνω καί ὁ χώρα περιέρχομαι . ἐπάν δέ εἰς κώμη τις εἰσέρχομαι , ἐγώ μέν ὁ θεοφόρητος ἵστημι , ὁ δέ αὐλητής φυσάω ὅμιλος ἔνθεος , ὁ δέ ὁ μίτρα ἀπορρίπτω ὁ κεφαλή κάτωθεν ἐκ ὁ αὐχήν ἑλίσσω ὁ ξίφος τέμνω ὁ πῆχυς καί ὁ γλῶσσα ὁ ὀδούς ὑπερβάλλω ἕκαστος τέμνω καί οὗτος , ὥστε ἐν ἀκαρής πᾶς πίμπλημι μαλακός αἷμα . ἐγώ δέ οὗτος ὁράω ὁ πρότερος τρέμω ἵστημι , μή ποτέ χρεία ὁ θεός καί ὄνειος αἷμα γίγνομαι . ἐπειδάν δέ κατακόπτω οὕτως ἑαυτοῦ , ἐκ ὁ περιίστημι θεατής συλλέγω ὀβολός καί δραχμή · ἄλλος ἰσχάς καί τυρός καί οἶνος κάδος ἐπιδίδωμι καί πυρός μέδιμνος καί κριθή ὁ ὄνος . ὁ δέ ἐκ οὗτος τρέφω καί ὁ ἐπί ἐγώ κομίζω θεός θεραπεύω .
pseudo-lucianus.asinus 38
καί ποτε εἰς κώμην τινὰ αὐτῶν εἰσβαλόντων ἡμῶν νεανίσκον τῶν κωμητῶν μέγαν ἀγρεύσαντες εἰσάγουσιν εἴσω ἔνθα καταλύοντες ἔτυχον . ἔπειτα ἔπασχον ἐκ τοῦ κωμήτου ὅσα συνήθη καὶ φίλια τοιούτοις ἀνοσίοις κιναίδοις ἦν . ἐγὼ δὲ ὑπεραλγήσας ἐπὶ τῇ ἐμαυτοῦ μεταβολῇ , Καὶ μέχρι νῦν ἀνέχομαι κακῶν , ἀναβοῆσαι , ὦ Ζεῦ σχέτλιε , ἠθέλησα , ἀλλ’ ἡ μὲν φωνὴ οὐκ ἀνέβη μοι ἡ ἐμή , ἀλλ’ ἡ τοῦ ὄνου ἐκ τοῦ φάρυγγος , καὶ μέγα ὠγκησάμην . τῶν δὲ κωμητῶν τινες ἔτυχον τότε ὄνον ἀπολωλεκότες , καὶ τὸν ἀπολωλότα ζητοῦντες ἀκούσαντές μου μέγα ἀναβοήσαντος παρέρχονται εἴσω οὐδενὶ οὐδὲν εἰπόντες ὡς ἐμοῦ τοῦ ἐκείνων ὄντος , καὶ καταλαμβάνουσι τοὺς κιναίδους ἄρρητα ἔνδον ἐργαζομένους · καὶ γέλως ἐκ τῶν ἐπεισελθόντων πολὺς γίνεται . ἔξω ἐκδραμόντες ὅλῃ τῇ κώμῃ τῷ λογῷ διέδωκαν τῶν ἱερέων τὴν ἀσελγειαν . οἱ δὲ αἰδούμενοι δεινῶς ταῦτα ἐληλεγμένα τῆς ἐπιούσης νυκτὸς ἔνθεν ἐξήλασαν , καὶ ἐπειδὴ ἐγένοντο ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς ὁδοῦ ἐχαλέπαινον καὶ ὠργίζοντο ἐμοὶ τῷ μηνύσαντι τὰ ἐκείνων μυστήρια . καὶ τοῦτο μὲν ἀνεκτὸν τὸ δεινὸν ἦν , κακῶς τῷ λόγῳ ἀκούειν , ἀλλὰ τὰ μετὰ τοῦτο οὐκέτ’ ἀνεκτά · τὴν γὰρ θεὸν ἀφελόντες μου καὶ χαμαὶ καταθέμενοι καὶ τὰ στρώματά μου πάντα περισπάσαντες γυμνὸν ἤδη προσδέουσί με δένδρῳ μεγάλῳ , εἶτα ἐκείνῃ τῇ ἐκ τῶν ἀστραγάλων μάστιγι παίοντες ὀλίγον ἐδέησαν ἀποκτεῖναι , κελεύοντές μὲ τοῦ λοιποῦ ἄφωνον εἶναι θεοφόρητον . καὶ μὴν καὶ ἀποσφάξαι μετὰ τὰς μάστιγας ἐβουλεύσαντο ὡς ἐς ὕβριν αὐτοὺς βαλόντα πολλὴν καὶ τῆς κώμης οὐκ ἐργασαμένους ἐκβαλόντα · ἀλλ’ ὥστε μὲ μὴ ἀποκτεῖναι , δεινῶς αὐτοὺς ἡ θεὸς ἐδυσώπησε χαμαὶ καθημένη καὶ οὐχ ἔχουσα ὅπως ὁδεύοι .
Lemmas: καί ποτέ εἰς κώμη τις αὐτός εἰσβάλλω ἐγώ νεανίσκος ὁ κωμήτης μέγας ἀγρεύω εἰσάγω εἴσω ἔνθα καταλύω τυγχάνω . ἔπειτα πάσχω ἐκ ὁ κωμήτης ὅσος συνήθης καί φίλιος τοιοῦτος ἀνόσιος κίναιδος εἰμί . ἐγώ δέ ὑπεραλγέω ἐπί ὁ ἐμαυτοῦ μεταβολή , καί μέχρι νῦν ἀνέχω κακός , ἀναβοάω , ὦ Ζεύς σχέτλιος , ἐθέλω , ἀλλά ὁ μέν φωνή οὐ ἀναβαίνω ἐγώ ὁ ἐμός , ἀλλά ὁ ὁ ὄνος ἐκ ὁ φάρυγξ , καί μέγας ὀγκάομαι . ὁ δέ κωμήτης τις τυγχάνω τότε ὄνος ἀπόλλυμι , καί ὁ ἀπόλλυμι ζητέω ἀκούω ἐγώ μέγας ἀναβοάω παρέρχομαι εἴσω οὐδείς οὐδείς λέγω ὡς ἐγώ ὁ ἐκεῖνος εἰμί , καί καταλαμβάνω ὁ κίναιδος ἄρρητος ἔνδον ἐργάζομαι · καί γέλως ἐκ ὁ ἐπεισέρχομαι πολύς γίγνομαι . ἔξω ἐκτρέχω ὅλος ὁ κώμη ὁ λόγος διαδίδωμι ὁ ἱερεύς ὁ ἀσέλγεια . ὁ δέ αἰδέομαι δεινός οὗτος ἐλέγχω ὁ ἐπέρχομαι νύξ ἔνθεν ἐξελαύνω , καί ἐπειδή γίγνομαι ἐν ὁ ἐρῆμος ὁ ὁδός χαλεπαίνω καί ὀργίζω ἐγώ ὁ μηνύω ὁ ἐκεῖνος μυστήριον . καί οὗτος μέν ἀνεκτός ὁ δεινός εἰμί , κακός ὁ λόγος ἀκούω , ἀλλά ὁ μετά οὗτος οὐκέτι ἀνεκτός · ὁ γάρ θεός ἀφαιρέω ἐγώ καί χαμαί κατατίθημι καί ὁ στρῶμα ἐγώ πᾶς περισπάω γυμνός ἤδη προσδέω ἐγώ δένδρον μέγας , εἶτα ἐκεῖνος ὁ ἐκ ὁ ἀστράγαλος μάστιξ παίω ὀλίγος δέω ἀποκτείνω , κελεύω ἐγώ ὁ λοιπός ἄφωνος εἰμί θεοφόρητος . καί μήν καί ἀποσφάζω μετά ὁ μάστιξ βουλεύω ὡς εἰς ὕβρις αὐτός βάλλω πολύς καί ὁ κώμη οὐ ἐργάζομαι ἐκβάλλω · ἀλλά ὥστε ἐγώ μή ἀποκτείνω , δεινός αὐτός ὁ θεός δυσωπέω χαμαί κάθημαι καί οὐ ἔχω ὅπως ὁδεύω .
pseudo-lucianus.asinus 39
ἐντεῦθεν οὖν μετὰ τὰς μάστιγας λαβὼν τὴν δέσποιναν ἐβάδιζον καὶ πρὸς ἑσπέραν ἤδη καταλύομεν εἰς ἀγρὸν πλουτοῦντος ἀνθρώπου · καὶ ἦν οὗτος ἔνδον καὶ τὴν θεὸν μάλα ἄσμενος τῇ οἰκίᾳ ὑπεδέξατο καὶ θυσίας αὐτῇ προσήγαγεν . ἐνθάδε οἶδα μέγαν κίνδυνον αὐτὸς ὑποστάς · τῶν φίλων γάρ τις τῷ δεσπότῃ τῶν ἀγρῶν ἔπεμψε δῶρον ὄνου ἀγρίου μηρόν · τοῦτον ὁ μάγειρος σχευάσαι λαβὼν ῥᾳθυμίᾳ ἀπώλεσε , κυνῶν πολλῶν λαθραίως εἴσω παρελθόντων · ὃς δεδιὼς πληγὰς πολλὰς καὶ βάσανον ἐκ τῆς ἀπωλείας τοῦ μηροῦ ἔγνω κρεμάσαι ἑαυτὸν ἐκ τοῦ τραχήλου . ἡ δὲ γυνὴ ἡ τούτου , κακὸν ἐξαίσιον ἐμόν , Ἀλλὰ μήτε ἀπόθνησκε , εἶπεν , ὦ φίλτατε , μήτε ἀθυμίᾳ τοιαύτῃ δῷς σεαυτόν · πειθόμενος γάρ μοι πράξεις εὖ πάντα . τῶν κιναίδων τὸν ὄνον λαβὼν ἔξω εἰς ἔρημον χωρίον κἄπειτα σφάξας αὐτὸν τὸ μέρος μὲν ἐκεῖνο τὸν μηρὸν ἀποτεμὼν κόμιζε δεῦρο καὶ κατασκευάσας τῷ δεσπότῃ ἀπόδος καὶ τὸ ἄλλο τοῦ ὄνου κάτω που ἐς κρημνὸν ἄφες · δόξει γὰρ ἀποδρὰς οἴχεσθαί ποι καὶ εἶναι ἀφανής . ὁρᾷς δὲ ὡς ἔστιν εὔσαρκος καὶ τοῦ ἀγρίου ἐκείνου πάντα ἀμείνων ; ὁ δὲ μάγειρος τῆς γυναικὸς ἐπαινέσας τὸ βούλευμα , Ἄριστα , ἔφη , σοι , γύναι , ταῦτα , καὶ τούτῳ μόνῳ τῷ ἔργῳ τὰς μάστιγας φυγεῖν ἔχω , καὶ τοῦτό μοι ἤδη πεπράξεται . ὁ μὲν οὖν ἀνόσιος οὗτος οὑμὸς μάγειρος ἐμοῦ πλησίον ἑστὼς τῇ γυναικὶ ταῦτα συνεβουλεύετο .
Lemmas: ἐντεῦθεν οὖν μετά ὁ μάστιξ λαμβάνω ὁ δέσποινα βαδίζω καί πρός ἑσπέρα ἤδη καταλύω εἰς ἀγρός πλουτέω ἄνθρωπος · καί εἰμί οὗτος ἔνδον καί ὁ θεός μάλα ἄσμενος ὁ οἰκία ὑποδέχομαι καί θυσία αὐτός προσάγω . ἐνθάδε οἶδα μέγας κίνδυνος αὐτός ὑφίστημι · ὁ φίλος γάρ τις ὁ δεσπότης ὁ ἀγρός πέμπω δῶρον ὄνος ἄγριος μηρός · οὗτος ὁ μάγειρος ἔχω λαμβάνω ῥαθυμία ἀπόλλυμι , κύων πολύς λαθραῖος εἴσω παρέρχομαι · ὅς δείδω πληγή πολύς καί βάσανος ἐκ ὁ ἀπώλεια ὁ μηρός γιγνώσκω κρεμάννυμι ἑαυτοῦ ἐκ ὁ τράχηλος . ὁ δέ γυνή ὁ οὗτος , κακός ἐξαίσιος ἐμός , ἀλλά μήτε ἀποθνῄσκω , λέγω , ὦ φίλος , μήτε ἀθυμία τοιοῦτος δίδωμι σεαυτοῦ · πείθω γάρ ἐγώ πράσσω εὖ πᾶς . ὁ κίναιδος ὁ ὄνος λαμβάνω ἔξω εἰς ἐρῆμος χωρίον ἔπειτα σφάζω αὐτός ὁ μέρος μέν ἐκεῖνος ὁ μηρός ἀποτέμνω κομίζω δεῦρο καί κατασκευάζω ὁ δεσπότης ἀποδίδωμι καί ὁ ἄλλος ὁ ὄνος κάτω που εἰς κρημνός ἀφίημι · δοκέω γάρ ἀποδιδράσκω οἴχομαι ποι καί εἰμί ἀφανής . ὁράω δέ ὡς εἰμί εὔσαρκος καί ὁ ἄγριος ἐκεῖνος πᾶς ἀγαθός ; ὁ δέ μάγειρος ὁ γυνή ἐπαινέω ὁ βούλευμα , ἀγαθός , φημί , σύ , γυνή , οὗτος , καί οὗτος μόνος ὁ ἔργον ὁ μάστιξ φεύγω ἔχω , καί οὗτος ἐγώ ἤδη πράσσω . ὁ μέν οὖν ἀνόσιος οὗτος ἐμός μάγειρος ἐγώ πλησίον ἵστημι ὁ γυνή οὗτος συμβουλεύω .
pseudo-lucianus.asinus 40
ἐγὼ δὲ τὸ μέλλον ἤδη προορώμενος κράτιστον ἔγνων τὸ σώζειν ἐμαυτὸν ἐκ τῆς κοπίδος καὶ ῥήξας τὸν ἱμάντα . ᾧ διηγόμην , καὶ ἀνασκιρτήσας ἵεμαι δρόμῳ εἴσω ἔνθα ἐδείπνουν οἱ κίναιδοι σὺν τῷ δεσπότῃ τῶν ἀγρῶν . ἐνταῦθα εἰσδραμὼν ἀνατρέπω πάντα τῷ σκιρτήματι καὶ λυχνίαν καὶ τραπέζας · κἀγὼ μὲν ᾤμην κομψόν τι τοῦτο πρὸς σωτηρίαν ἐμὴν εὑρηκέναι , καὶ τὸν δεσπότην τῶν ἀγρῶν κελεύειν εὐθέως ὡς ἀγέρωχον ὄνον ἐμὲ κατακλεισθέντα ποι φυλάττεσθαι ἀσφαλῶς · ἀλλά με τοῦτο τὸ κομψὸν εἰς ἔσχατον ἤνεγκε κινδύνου . λυττᾶν δόξαντές μὲ ξίφη πολλὰ ἤδη καὶ λόγχας ἐπ᾿ ἐμὲ ἐσπάσαντο καὶ ξύλα μακρά , καὶ εἶχον οὕτως ὥστε ἀποκτενεῖν με . ἐγὼ δὲ ὁρῶν τοῦ δεινοῦ τὸ μέγεθος δρόμῳ εἴσω παρέρχομαι ἔνθα οἱ ἐμοὶ δεσπόται κοιμηθήσεσθαι ἔμελλον . οἱ δὲ θεασάμενοι τοῦτο συγκλείουσι τὰς θύρας εὖ μάλα ἔξωθεν .
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ μέλλω ἤδη προοράω κρατύς γιγνώσκω ὁ σῴζω ἐμαυτοῦ ἐκ ὁ κοπίς καί ῥήγνυμι ὁ ἱμάς . ὅς διάγω , καί ἀνασκιρτάω ἵημι δρόμος εἴσω ἔνθα δειπνέω ὁ κίναιδος σύν ὁ δεσπότης ὁ ἀγρός . ἐνταῦθα εἰστρέχω ἀνατρέπω πᾶς ὁ σκίρτημα καί λυχνία καί τράπεζα · ἐγώ μέν οἴομαι κομψός τις οὗτος πρός σωτηρία ἐμός εὑρίσκω , καί ὁ δεσπότης ὁ ἀγρός κελεύω εὐθύς ὡς ἀγέρωχος ὄνος ἐγώ κατακλείω ποι φυλάσσω ἀσφαλής · ἀλλά ἐγώ οὗτος ὁ κομψός εἰς ἔσχατος φέρω κίνδυνος . λυσσάω δοκέω ἐγώ ξίφος πολύς ἤδη καί λόγχη ἐπί ἐγώ σπάω καί ξύλον μακρός , καί ἔχω οὕτως ὥστε ἀποκτείνω ἐγώ . ἐγώ δέ ὁράω ὁ δεινός ὁ μέγεθος δρόμος εἴσω παρέρχομαι ἔνθα ὁ ἐμός δεσπότης κοιμάω μέλλω . ὁ δέ θεάομαι οὗτος συγκλείω ὁ θύρα εὖ μάλα ἔξωθεν .
pseudo-lucianus.asinus 41
ἐπειδὴ δὲ ἤδη ὄρθρος ἦν , ἀράμενος τὴν θεὸν αὖθις ἀπῄειν ἅμα τοῖς ἀγύρταις καὶ ἀφικόμεθα εἰς κώμην ἄλλην μεγάλην καὶ πολυάνθρωπον , ἐν ᾗ καὶ καινότερόν τι ἐτερατεύσαντο , τὴν θεὸν μὴ μεῖναι ἐν ἀνθρώπου οἰκίᾳ , τῆς δὲ παρ’ ἐκείνοις μάλιστα τιμωμένης ἐπιχωρίου δαίμονος τὸν ναὸν οἰκῆσαι . οἱ δὲ καὶ μάλα ἄσμενοι τὴν ξένην θεὸν ὑπεδέξαντο τῇ σφῶν αὐτῶν θεῷ συνοικίσαντες , ἡμῖν δὲ οἰκίαν ἀπέδειξαν ἀνθρώπων πενήτων . ἐνταῦθα συχνὰς ἡμέρας οἱ δεσπόται διατρίψαντες ἀπιέναι ἤθελον εἰς τὴν πλησίον πόλιν καὶ τὴν θεὸν ἀπῄτουν τοὺς ἐπιχωρίους , καὶ αὐτοὶ ἐς τὸ τέμενος παρελθόντες ἐκόμιζον αὐτὴν καὶ θέντες ἐπ’ ἐμοὶ ἤλαυνον ἔξω . ἔτυχον δὲ οἱ δυσσεβεῖς εἰς τὸ τέμενος ἐκεῖνο παρελθόντες ἀνάθημα φιάλην χρυσὴν κλέψαντες , ἣν ὑπὸ τῇ θεῷ ἔφερον · οἱ δὲ κωμῆται αἰσθόμενοι τοῦτο εὐθὺς ἐδίωκον , εἶτα ὡς πλησίον ἐγένοντο , καταπηδήσαντες ἀπὸ τῶν ἵππων εἴχοντο αὐτῶν ἐν τῇ ὁδῷ καὶ δυσσεβεῖς καὶ ἱεροσύλους ἐκάλουν καὶ ἀπῄτουν τὸ κλαπὲν ἀνάθημα , καὶ ἐρευνῶντες πάντα εὗρον αὐτὸ ἐν τῷ κόλπῳ τῆς θεοῦ . δήσαντες οὖν τοὺς γυνίας ἦγον ὀπίσω καὶ τοὺς μὲν εἰς τὴν εἱρκτὴν ἐμβάλλουσι , τὴν δὲ θεὸν τὴν ἐπ’ ἐμοὶ κομιζομένην ἀράμενοι ναῷ ἄλλῳ ἔδωκαν , τὸ δὲ χρυσίον τῇ πολίτιδι θεῷ πάλιν ἀπέδωκαν .
Lemmas: ἐπειδή δέ ἤδη ὄρθρος εἰμί , ἀείρω ὁ θεός αὖθις ἀπέρχομαι ἅμα ὁ ἀγύρτης καί ἀφικνέομαι εἰς κώμη ἄλλος μέγας καί πολυάνθρωπος , ἐν ὅς καί καινός τις τερατεύομαι , ὁ θεός μή μένω ἐν ἄνθρωπος οἰκία , ὁ δέ παρά ἐκεῖνος μάλα τιμάω ἐπιχώριος δαίμων ὁ ναός οἰκέω . ὁ δέ καί μάλα ἄσμενος ὁ ξένος θεός ὑποδέχομαι ὁ σφεῖς αὐτός θεός συνοικίζω , ἐγώ δέ οἰκία ἀποδείκνυμι ἄνθρωπος πένης . ἐνταῦθα συχνός ἡμέρα ὁ δεσπότης διατρίβω ἀπέρχομαι ἐθέλω εἰς ὁ πλησίον πόλις καί ὁ θεός ἀπαιτέω ὁ ἐπιχώριος , καί αὐτός εἰς ὁ τέμενος παρέρχομαι κομίζω αὐτός καί τίθημι ἐπί ἐγώ ἐλαύνω ἔξω . τυγχάνω δέ ὁ δυσσεβής εἰς ὁ τέμενος ἐκεῖνος παρέρχομαι ἀνάθημα φιάλη χρύσεος κλέπτω , ὅς ὑπό ὁ θεός φέρω · ὁ δέ κωμήτης αἰσθάνομαι οὗτος εὐθύς διώκω , εἶτα ὡς πλησίον γίγνομαι , καταπηδάω ἀπό ὁ ἵππος ἔχω αὐτός ἐν ὁ ὁδός καί δυσσεβής καί ἱερόσυλος καλέω καί ἀπαιτέω ὁ κλέπτω ἀνάθημα , καί ἐρευνάω πᾶς εὑρίσκω αὐτός ἐν ὁ κόλπος ὁ θεός . δέω οὖν ὁ γυνίας ἄγω ὀπίσω καί ὁ μέν εἰς ὁ εἱρκτή ἐμβάλλω , ὁ δέ θεός ὁ ἐπί ἐγώ κομίζω ἀράομαι ναός ἄλλος δίδωμι , ὁ δέ χρυσίον ὁ πολῖτις θεός πάλιν ἀποδίδωμι .
pseudo-lucianus.asinus 42
τῇ δὲ ὑστεραίᾳ τά τε σκεύη κἀμὲ πιπράσκειν ἔγνωσαν , καὶ ἀπέδοντό με ξένῳ ἀνθρώπῳ τὴν πλησίον κώμην οἰκοῦντι , τέχνην ἔχοντι ἄρτους πέττειν · οὗτός με παραλαβὼν καὶ πυρῶν μεδίμνους δέκα ὠνησάμενος , ἐπιθείς μοι τὸν πυρὸν οἴκαδε ἤλαυνεν ὡς ἑαυτὸν ὁδὸν ἀργαλέαν · ὡς δὲ ἥκομεν , εἰσάγει μὲ εἰς τὸν μυλῶνα , καὶ ὁρῶ πολὺ πλῆθος ἔνδον ὁμοδούλων κτηνῶν , καὶ μύλαι πολλαὶ ἦσαν , καὶ πᾶσαι τούτοις ἐστρέφοντο , καὶ πάντα ἐκεῖνα μεστὰ ἦν ἀλεύρων . καὶ τότε μέν με οἷα ξένον δοῦλον καὶ φορτίον βαρύτατον ἀράμενον καὶ ὁδὸν ἀργαλέαν ἀφιγμένον ἀναπαύεσθαι ἔνδον ἀφῆκαν , τῇ δὲ ὑστεραίᾳ ὀθόνῃ τὰ ὄμματά μου σκεπάσαντες ὑποζευγνύουσί με τῇ κώπῃ τῆς μύλης , εἶτα ἤλαυνον . ἐγὼ δὲ ἠπιστάμην ὅπως χρὴ ἀλεῖν πολλάκις παθών , προσεποιούμην δὲ ἀγνοεῖν · ἀλλὰ μάτην ἤλπισα . λαβόντες γὰρ πολλοὶ τῶν ἔνδον βακτηρίας περιίστανταί μὲ καὶ μὴ προσδοκήσαντα , ὡς οὐχ ὁρῶντα , παίουσιν ἀθρόᾳ τῇ χειρί , ὥστε με ὑπὸ τῆς πληγῆς ὥσπερ στρόμβον ἐξαπίνης στρέφεσθαι · καὶ πείρᾳ ἔμαθον ὅτι χρὴ τὸν δοῦλον ἐς τὸ τὰ δέοντα ποιεῖν μὴ περιμένειν τὴν χεῖρα τοῦ δεσπότου .
Lemmas: ὁ δέ ὑστεραῖος ὁ τε σκεῦος ἐγώ πιπράσκω γιγνώσκω , καί ἀποδίδωμι ἐγώ ξένος ἄνθρωπος ὁ πλησίον κώμη οἰκέω , τέχνη ἔχω ἄρτος πέσσω · οὗτος ἐγώ παραλαμβάνω καί πυρός μέδιμνος δέκα ὠνέομαι , ἐπιτίθημι ἐγώ ὁ πυρός οἴκαδε ἐλαύνω ὡς ἑαυτοῦ ὁδός ἀργαλέος · ὡς δέ ἥκω , εἰσάγω ἐγώ εἰς ὁ μυλών , καί ὁράω πολύς πλῆθος ἔνδον ὁμόδουλος κτῆνος , καί μύλη πολύς εἰμί , καί πᾶς οὗτος στρέφω , καί πᾶς ἐκεῖνος μεστός εἰμί ἄλευρον . καί τότε μέν ἐγώ οἷος ξένος δοῦλος καί φορτίον βαρύς ἀράομαι καί ὁδός ἀργαλέος ἀφικνέομαι ἀναπαύω ἔνδον ἀφίημι , ὁ δέ ὑστεραῖος ὀθόνη ὁ ὄμμα ἐγώ σκεπάζω ὑποζεύγνυμι ἐγώ ὁ κώπη ὁ μύλη , εἶτα ἐλαύνω . ἐγώ δέ ἐπίσταμαι ὅπως χρή ἀλέω πολλάκις πάσχω , προσποιέω δέ ἀγνοέω · ἀλλά μάτην ἐλπίζω . λαμβάνω γάρ πολύς ὁ ἔνδον βακτηρία περιίστημι ἐγώ καί μή προσδοκέω , ὡς οὐ ὁράω , παίω ἀθρόος ὁ χείρ , ὥστε ἐγώ ὑπό ὁ πληγή ὥσπερ στρόμβος ἐξαπίνης στρέφω · καί πεῖρα μανθάνω ὅτι χρή ὁ δοῦλος εἰς ὁ ὁ δέω ποιέω μή περιμένω ὁ χείρ ὁ δεσπότης .
pseudo-lucianus.asinus 43
λεπτὸς οὖν πάνυ γίγνομαι καὶ ἀσθενὴς τῷ σώματι , ὥστε ἔγνω μὲ ὁ δεσπότης πωλῆσαι , καὶ ἀποδίδοταί με ἀνθρώπῳ κηπουρῷ τὴν τέχνην · οὗτος γὰρ εἶχε κῆπον λαβὼν γεωργεῖν . καὶ τοῦτο εἴχομεν ἔργον · ὁ δεσπότης ἕωθεν ἐπιθείς μοι τὰ λάχανα ἐκόμιζεν εἰς τὴν ἀγοράν , καὶ παραδοὺς τοῖς ταῦτα πιπράσκουσιν ἦγέ με πάλιν εἰς τὸν κῆπον . εἶτα ἐκεῖνος μὲν καὶ ἔσκαπτε καὶ ἐφύτευε καὶ τὸ ὕδωρ τῷ φυτῷ ἐπῆγεν , ἐγὼ δὲ ἐν τούτῳ εἱστήκειν ἀργός . ἦν δέ μοι δεινῶς ἀλγεινὸς ὁ τότε βίος · πρῶτον μὲν ἐπεὶ χειμὼν ἤδη ἦν κἀκεῖνος οὐδὲ αὑτῷ στρῶμα εἶχεν ἀγοράσαι οὐχ ὅπως ἐμοί , καὶ ἀνυπόδητος πηλὸν ὑγρὸν καὶ πάγον σκληρὸν καὶ ὀξὺν ἐπάτουν , καὶ φαγεῖν τοῦτο μόνον ἀμφοτέροις ἦν θρίδακας πικρὰς καὶ σκληράς .
Lemmas: λεπτός οὖν πάνυ γίγνομαι καί ἀσθενής ὁ σῶμα , ὥστε γιγνώσκω ἐγώ ὁ δεσπότης πωλέω , καί ἀποδίδωμι ἐγώ ἄνθρωπος κηπουρός ὁ τέχνη · οὗτος γάρ ἔχω κῆπος λαμβάνω γεωργέω . καί οὗτος ἔχω ἔργον · ὁ δεσπότης ἕωθεν ἐπιτίθημι ἐγώ ὁ λάχανον κομίζω εἰς ὁ ἀγορά , καί παραδίδωμι ὁ οὗτος πιπράσκω ἄγω ἐγώ πάλιν εἰς ὁ κῆπος . εἶτα ἐκεῖνος μέν καί σκάπτω καί φυτεύω καί ὁ ὕδωρ ὁ φυτόν ἐπάγω , ἐγώ δέ ἐν οὗτος ἵστημι ἀργός . εἰμί δέ ἐγώ δεινός ἀλγεινός ὁ τότε βίος · πρότερος μέν ἐπεί χειμών ἤδη εἰμί ἐκεῖνος οὐδέ ἑαυτοῦ στρῶμα ἔχω ἀγοράζω οὐ ὅπως ἐγώ , καί ἀνυπόδητος πηλός ὑγρός καί πάγος σκληρός καί ὀξύς πατέω , καί ἐσθίω οὗτος μόνος ἀμφότερος εἰμί θρίδαξ πικρός καί σκληρός .
pseudo-lucianus.asinus 44
καί ποτε ἐξιόντων ἡμῶν ἐς τὴν πόλιν ἐντυγχάνει ἀνὴρ γενναῖος στρατιώτου στολὴν ἠμφιεσμένος , καὶ τὰ μὲν πρῶτα λαλεῖ πρὸς ἡμᾶς τῇ Ἰταλῶν φωνῇ καὶ ἤρετο τὸν κηπουρὸν ὅποι ἀπάγει τὸν ὄνον ἐμέ · ὁ δέ , οἷμαι , τῆς φωνῆς ἀνόητος ὢν οὐδὲν ἀπεκρίνατο · ὁ δὲ ὀργιζόμενος , ὡς ὑπερορώμενος , παίει τῇ μάστιγι τὸν κηπουρόν , κἀκεῖνος συμπλέκεται αὐτῷ καὶ ἐκ τῶν ποδῶν εἰς τὴν ὁδὸν ὑποσπάσας ἐκτείνει , καὶ κείμενον ἔπαιεν οὕτω καὶ χειρὶ καὶ ποδὶ καὶ λίθῳ τῷ ἐκ τῆς ὁδοῦ · ὁ δὲ τὰ πρῶτα καὶ ἀντεμάχετο καὶ ἠπείλει , εἰ ἀνασταίη , ἀποκτενεῖν τῇ μαχαίρᾳ · ὁ δὲ ὥσπερ ὑπ’ αὐτοῦ ἐκείνου διδαχθείς , τὸ ἀκινδυνότατον , σπᾷ τὴν μάχαιραν αὐτοῦ καὶ ῥιπτεῖ πόρρω , εἶτα αὖθις ἔπαιε κείμενον . ὁ δὲ τὸ κακὸν ὁρῶν ἤδη ἀφόρητον ψεύδεται ὡς τεθνηκὼς ἐν ταῖς πληγαῖς · ὁ δὲ δείσας ἐπὶ τούτῳ τὸν μὲν αὐτοῦ ὡς εἶχε κείμενον ἀπολείπει , τὴν δὲ μάχαιραν βαστάσας ἐπ’ ἐμοὶ ἤλαυνεν ἐς τὴν πόλιν .
Lemmas: καί ποτέ ἐξέρχομαι ἐγώ εἰς ὁ πόλις ἐντυγχάνω ἀνήρ γενναῖος στρατιώτης στολή ἀμφιέννυμι , καί ὁ μέν πρότερος λαλέω πρός ἐγώ ὁ Ἰταλός φωνή καί ἔρομαι ὁ κηπουρός ὅποι ἀπάγω ὁ ὄνος ἐγώ · ὁ δέ , οἴομαι , ὁ φωνή ἀνόητος εἰμί οὐδείς ἀποκρίνω · ὁ δέ ὀργίζω , ὡς ὑπεροράω , παίω ὁ μάστιξ ὁ κηπουρός , ἐκεῖνος συμπλέκω αὐτός καί ἐκ ὁ πούς εἰς ὁ ὁδός ὑποσπάω ἐκτείνω , καί κεῖμαι παίω οὕτως καί χείρ καί πούς καί λίθος ὁ ἐκ ὁ ὁδός · ὁ δέ ὁ πρότερος καί ἀντιμάχομαι καί ἀπειλέω , εἰ ἀνίστημι , ἀποκτείνω ὁ μάχαιρα · ὁ δέ ὥσπερ ὑπό αὐτός ἐκεῖνος διδάσκω , ὁ ἀκίνδυνος , σπάω ὁ μάχαιρα αὐτός καί ῥίπτω πρόσω , εἶτα αὖθις παίω κεῖμαι . ὁ δέ ὁ κακός ὁράω ἤδη ἀφόρητος ψεύδω ὡς θνῄσκω ἐν ὁ πληγή · ὁ δέ δείδω ἐπί οὗτος ὁ μέν αὐτοῦ ὡς ἔχω κεῖμαι ἀπολείπω , ὁ δέ μάχαιρα βαστάζω ἐπί ἐγώ ἐλαύνω εἰς ὁ πόλις .
pseudo-lucianus.asinus 45
ὡς δὲ ἤλθομεν , τὸν μὲν κῆπον αὐτοῦ συνεργῷ τινι ἐπέδωκε γεωργεῖν , αὐτὸς δὲ τὸν κίνδυνον τὸν ἐκ τῆς ὁδοῦ δεδιὼς κρύπτεται ἅμα ἐμοὶ πρός τινος τῶν ἐν ἄστει συνήθων . τῇ δὲ ὑστεραίᾳ , δόξαν αὐτοῖς , οὕτω ποιοῦσι · τὸν μὲν ἐμὸν δεσπότην κιβωτῷ ἐνέκρυψαν , ἐμὲ δὲ ἀράμενοι ἐκ τῶν ποδῶν κομίζουσιν ἄνω τῇ κλίμακι ἐς ὑπερῷον κἀκεῖ μὲ ἄνω συγκλείουσιν . ὁ δὲ στρατιώτης ἐκ τῆς ὁδοῦ τότε μόλις ἐξαναστάς , ὡς ἔφασαν , καρηβαρῶν ταῖς πληγαῖς ἧκεν εἰς τὴν πόλιν καὶ τοῖς στρατιώταις τοῖς σὺν αὐτῷ ἐντυχὼν λέγει τὴν ἀπόνοιαν τοῦ κηπουροῦ · οἱ δὲ σὺν αὐτῷ ἐλθόντες μανθάνουσιν ἔνθα ἦμεν κεκρυμμένοι , καὶ παραλαμβάνουσι τοὺς τῆς πόλεως ἄρχοντας . οἱ δὲ εἴσω τινὰ πέμπουσι τῶν ὑπηρετῶν καὶ τοὺς ἔνδον ἅπαντας προελθεῖν ἔξω κελεύουσιν · ὡς δὲ προῆλθον , ὁ κηπουρὸς οὐδαμοῦ ἐφαίνετο . οἱ μὲν οὖν στρατιῶται ἔνδον ἔφασαν εἶναι τὸν κηπουρὸν κἀμὲ τὸν ἐκείνου ὄνον · οἱ δὲ οὐδὲν ἄλλο ὑπολελεῖφαι ἔλεγον οὔτε ἄνθρωπον οὔτε ὄνον . θορύβου δὲ ἐν τῷ στενωπῷ καὶ πολλῆς βοῆς ἐκ τούτων γενομένης ὁ ἀγέρωχος καὶ πάντα περίεργος ἐγὼ βουλόμενος μαθεῖν τίνες εἶεν οἱ βοῶντες , διακύπτω ἄνωθεν κάτω διὰ τῆς θυρίδος . οἱ δέ με ἰδόντες εὐθὺς ἀνέκραγον · οἱ δὲ ἑαλώκεσαν ψευδῆ λέγοντες · καὶ οἱ ἄρχοντες εἴσω παρελθόντες καὶ πάντα ἀνερευνῶντες εὑρίσκουσι τὸν ἐμὸν δεσπότην τῇ κιβωτῷ ἐγκείμενον καὶ λαβόντες τὸν μὲν εἰς τὸ δεσμωτήριον ἔπεμψαν λόγον τῶν τετολμημένων ὑφέξοντα , ἐμὲ δὲ κάτω βαστάσαντες τοῖς στρατιώταις παρέδοσαν . πάντες δὲ ἄσβεστον ἐγέλων ἐπὶ τῷ μηνύσαντι ἐκ τῶν ὑπερῴων καὶ προδόντι τὸν ἑαυτοῦ δεσπότην κἀκ τότε ἐξ ἐμοῦ πρωτου ἦλθεν εἰς ἀνθρώπους ὁ λόγος οὗτος , Ἐξ ὄνου παρακύψεως .
Lemmas: ὡς δέ ἔρχομαι , ὁ μέν κῆπος αὐτός συνεργός τις ἐπιδίδωμι γεωργέω , αὐτός δέ ὁ κίνδυνος ὁ ἐκ ὁ ὁδός δείδω κρύπτω ἅμα ἐγώ πρός τις ὁ ἐν ἄστυ συνήθης . ὁ δέ ὑστεραῖος , δοκέω αὐτός , οὕτως ποιέω · ὁ μέν ἐμός δεσπότης κιβωτός ἐγκρύπτω , ἐγώ δέ ἀράομαι ἐκ ὁ πούς κομίζω ἄνω ὁ κλῖμαξ εἰς ὑπερῷον ἐκεῖ ἐγώ ἄνω συγκλείω . ὁ δέ στρατιώτης ἐκ ὁ ὁδός τότε μόλις ἐξανίστημι , ὡς φημί , καρηβαρέω ὁ πληγή ἥκω εἰς ὁ πόλις καί ὁ στρατιώτης ὁ σύν αὐτός ἐντυγχάνω λέγω ὁ ἀπόνοια ὁ κηπουρός · ὁ δέ σύν αὐτός ἔρχομαι μανθάνω ἔνθα εἰμί κρύπτω , καί παραλαμβάνω ὁ ὁ πόλις ἄρχων . ὁ δέ εἴσω τις πέμπω ὁ ὑπηρέτης καί ὁ ἔνδον ἅπας προέρχομαι ἔξω κελεύω · ὡς δέ προέρχομαι , ὁ κηπουρός οὐδαμοῦ φαίνω . ὁ μέν οὖν στρατιώτης ἔνδον φημί εἰμί ὁ κηπουρός ἐγώ ὁ ἐκεῖνος ὄνος · ὁ δέ οὐδείς ἄλλος ὑπολείπω λέγω οὔτε ἄνθρωπος οὔτε ὄνος . θόρυβος δέ ἐν ὁ στενωπός καί πολύς βοή ἐκ οὗτος γίνομαι ὁ ἀγέρωχος καί πᾶς περίεργος ἐγώ βούλομαι μανθάνω τίς εἰμί ὁ βοάω , διακύπτω ἄνωθεν κάτω διά ὁ θυρίς . ὁ δέ ἐγώ ὁράω εὐθύς ἀνακράζω · ὁ δέ ἁλίσκομαι ψευδής λέγω · καί ὁ ἄρχων εἴσω παρέρχομαι καί πᾶς ἀνερευνάω εὑρίσκω ὁ ἐμός δεσπότης ὁ κιβωτός ἔγκειμαι καί λαμβάνω ὁ μέν εἰς ὁ δεσμωτήριον πέμπω λόγος ὁ τολμάω ὑπέχω , ἐγώ δέ κάτω βαστάζω ὁ στρατιώτης παραδίδωμι . πᾶς δέ ἄσβεστος γελάω ἐπί ὁ μηνύω ἐκ ὁ ὑπερῷον καί προδίδωμι ὁ ἑαυτοῦ δεσπότης ἐκ τότε ἐκ ἐγώ πρότερος ἔρχομαι εἰς ἄνθρωπος ὁ λόγος οὗτος , ἐκ ὄνος παράκυψις .
pseudo-lucianus.asinus 46
τῇ δὲ ὑστεραίᾳ τί μὲν ἔπαθεν ὁ κηπουρὸς ὁ ἐμὸς δεσπότης , οὐκ οἶδα , ὁ δὲ στρατιώτης πωλήσειν με ἔγνω , καὶ πιπράσκει με πέντε καὶ εἴκοσιν Ἀττικῶν ὁ δὲ ὠνησάμενος θεράπων ἦν ἀνδρὸς σφόδρα πλουσίου πόλεως τῶν ἐν Μακεδονίᾳ τῆς μεγίστης Θεσσαλονίκης . οὗτος τέχνην εἶχε ταύτην , τὰ ὄψα τῷ δεσπότῃ ἐσκεύαζε , καὶ εἶχεν ἀδελφὸν σύνδουλον ἄρτους πέττειν καὶ μελίπηκτα κιρνᾶν ἐπιστάμενον . οὗτοι οἱ ἀδελφοὶ σύσκηνοί τε ἀεὶ ἦσαν ἀλλήλοις καὶ κατέλυον ἐν ταὐτῷ καὶ τὰ σκεύη τῶν τεχνῶν εἶχον ἀναμεμιγμένα , καὶ μετὰ ταῦτα κἀμὲ ἵστασαν ἔνθα κατέλυον . καὶ οὗτοι μετὰ τὸ δεῖπνον τοῦ δεσπότου πολλὰ λείψανα ἄμφω εἴσω ἐκόμιζον ὁ μὲν κρεῶν καὶ ἰχθύων , ὁ δὲ ἄρτων καὶ πλακούντων . οἱ δὲ κατακλεί σαντες ἔνδον ἐμὲ μετὰ τούτων καὶ φυλακὴν ἐμοὶ γλυκυτάτην περιστήσαντες ἀπῄεσαν ὥστε ἀπολούσασθαι · κἀγὼ τοῖς παρακειμένοις κριθιδίοις μακρὰ χαίρειν λέγων ταῖς τέχναις καὶ τοῖς κέρδεσι τῶν δεσποτῶν ἐδίδουν ἐμαυτόν , καὶ διὰ μακροῦ πάνυ ἐγεμιζόμην ἀνθρωπείου τροφῆς . οἱ δὲ ἀναστρέψαντες εἴσω τὰ μὲν πρῶτα οὐδὲν ᾐσθάνοντο τῆς ὀψοφαγίας τῆς ἐμῆς ἐκ τοῦ πλήθους τῶν παρακειμένῶν , κἀμοῦ ἔτι ἐν φόβῳ καὶ φειδοῖ κλέπτοντος τὸ ἄριστον . ἐπεὶ δὲ καὶ τέλεον ἤμην αὐτῶν καταγνοὺς ἄγνοιαν , τὰς καλλίστας τῶν μερίδων καὶ ἄλλα πολλὰ κατέτρωγον . καὶ ἐπειδὴ ᾔσθοντο ἤδη τῆς ζημίας , τὰ μὲν πρῶτα ἄμφω ὕποπτον ἐς ἀλλήλους ἔβλεπον καὶ κλέπτην ὁ ἕτερος τὸν ἕτερον καὶ ἄρπαγα τῶν κοινῶν καὶ ἀναίσχυντον ἔλεγον , καὶ ἦσαν ἀκριβεῖς λοιπὸν ἄμφω καὶ τῶν μερίδων ἀριθμὸς ἐγίνετο .
Lemmas: ὁ δέ ὑστεραῖος τίς μέν πάσχω ὁ κηπουρός ὁ ἐμός δεσπότης , οὐ οἶδα , ὁ δέ στρατιώτης πωλέω ἐγώ γιγνώσκω , καί πιπράσκω ἐγώ πέντε καί εἴκοσι Ἀττικός ὁ δέ ὠνέομαι θεράπων εἰμί ἀνήρ σφόδρα πλούσιος πόλις ὁ ἐν Μακεδονία ὁ μέγας Θεσσαλονίκη . οὗτος τέχνη ἔχω οὗτος , ὁ ὄψον ὁ δεσπότης σκευάζω , καί ἔχω ἀδελφός σύνδουλος ἄρτος πέσσω καί μελίπηκτον κιρνάω ἐπίσταμαι . οὗτος ὁ ἀδελφός σύσκηνος τε ἀεί εἰμί ἀλλήλων καί καταλύω ἐν αὐτός καί ὁ σκεῦος ὁ τέχνη ἔχω ἀναμείγνυμι , καί μετά οὗτος ἐγώ ἵστημι ἔνθα καταλύω . καί οὗτος μετά ὁ δεῖπνον ὁ δεσπότης πολύς λείψανον ἄμφω εἴσω κομίζω ὁ μέν κρέας καί ἰχθῦς , ὁ δέ ἄρτος καί πλακοῦς . ὁ δέ κατακλείω ἀτιμόω ἔνδον ἐγώ μετά οὗτος καί φυλακή ἐγώ γλυκύς περιίστημι ἀπέρχομαι ὥστε ἀπολούω · ἐγώ ὁ παράκειμαι κριθίδιον μακρός χαίρω λέγω ὁ τέχνη καί ὁ κέρδος ὁ δεσπότης δίδωμι ἐμαυτοῦ , καί διά μακρός πάνυ γεμίζω ἀνθρώπειος τροφή . ὁ δέ ἀναστρέφω εἴσω ὁ μέν πρότερος οὐδείς αἰσθάνομαι ὁ ὀψοφαγία ὁ ἐμός ἐκ ὁ πλῆθος ὁ παράκειμαι , ἐγώ ἔτι ἐν φόβος καί φειδώ κλέπτω ὁ ἄριστον . ἐπεί δέ καί τέλειος εἰμί αὐτός καταγιγνώσκω ἄγνοια , ὁ καλός ὁ μερίς καί ἄλλος πολύς κατατρώγω . καί ἐπειδή αἰσθάνομαι ἤδη ὁ ζημία , ὁ μέν πρότερος ἄμφω ὕποπτος εἰς ἀλλήλων βλέπω καί κλέπτης ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος καί ἅρπαξ ὁ κοινός καί ἀναίσχυντος λέγω , καί εἰμί ἀκριβής λοιπός ἄμφω καί ὁ μερίς ἀριθμός γίγνομαι .
pseudo-lucianus.asinus 47
ἐγὼ δὲ τὸν βίον εἶχον ἐν ἡδονῇ καὶ τρυφῇ , καὶ τὸ σῶμά μου ἐκ τῆς συνήθους τροφῆς πάλιν καλὸν ἐγεγόνει καὶ τὸ δέρμα ἐπανθούσῃ τῇ τριχὶ ἀπέστιλβεν . οἱ δὲ γενναιότατοι μέγαν τέ μὲ καὶ πίονα ὁρῶντες καὶ τὰ κριθίδια μὴ δαπανώμενα , ἀλλ’ ἐν ταὐτῷ μέτρῳ ὄντα , εἰς ὑπόνοιαν ἔρχονται τῶν τολμημάτων τῶν ἐμῶν , καὶ προελθόντες ὡς εἰς τὸ βαλανεῖον ἀπιόντες , ἔπειτα τὰς θύρας συγκλείσαντες , προσβαλόντες ὀπῇ τινι τὰ ὄμματα τῆς θύρας ἐσκοποῦντο τἄνδον . κἀγὼ τότε μηδὲν τοῦ δόλου εἰδὼς ἠρίστων προσελθών . οἱ δὲ τὰ μὲν πρῶτα ἐγέλων ὁρῶντες ἄριστον ἄπιστον · εἶτα δὲ τοὺς ὁμοδούλους ἐκάλουν ἐπὶ τὴν ἐμὴν θέαν , καὶ γέλως πολὺς ἦν , ὥστε καὶ ὁ δεσπότης αὐτῶν ἤκουσε τοῦ γέλωτος , θορύβου ὄντος ἔξωθεν , καὶ ἤρετό τινα ἐφ’ ᾧ τοσοῦτον οἱ ἔξω γελῶσιν . ἐπεὶ δὲ ἤκουσεν , ἐξανίσταται τοῦ συμποσίου καὶ διακύψας εἴσω ὁρᾷ μὲ συὸς ἀγρίου μερίδα καταπίνοντα , καὶ μέγα ἐν γέλωτι ἀναβοήσας εἰστρέχει εἴσω . κἀγὼ σφόδρα ἠχθόμην ἐπὶ τοῦ δεσπότου κλέπτης ἅμα καὶ λίχνος ἑαλωκώς . ὁ δὲ πολὺν εἶχεν ἐπ’ ἐμοὶ γέλωτα , καὶ τὰ μὲν πρῶτα κελεύει με εἴσω ἄγεσθαι εἰς τὸ ἐκείνου συμπόσιον , ἔπειτα τράπεζάν μοι παραθεῖναι εἶπε καὶ εἶναι ἐπ᾿ αὐτῇ πολλὰ τῶν ὅσα μὴ δυνατὸν ἄλλῳ ὄνῳ καταφαγεῖν , κρέα λοπάδας ζωμοὺς ἰχθῦς , τοῦτο μὲν ἐν γάρῳ καὶ ἐλαίῳ κατακειμένους , τοῦτο δὲ νάπυϊ ἐπικεχυμένους . κἀγὼ τὴν τύχην ὁρῶν ἤδη ἁπαλόν μοι προσμειδιῶσαν καὶ μαθὼν ὅτι μὲ τοῦτο μόνον τὸ παίγνιον ἀνασώσει , καίτοι ἤδη ἐμπεπλησμένος ὅμως ἠρίστων τῇ τραπέζῃ παραστάς . τὸ δὲ συμπόσιον ἐκλονεῖτο τῷ γέλωτι . καί τις . εἶπε , Καὶ πίεται οἶνον οὗτος ὁ ὄνος , ἤν τις αὐτῷ ἐγκερασάμενος ἐπιδῷ · καὶ ὁ δεσπότης ἐκέλευσε κἀγὼ τὸ προσενεχθὲν ἔπιον .
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ βίος ἔχω ἐν ἡδονή καί τρυφή , καί ὁ σῶμα ἐγώ ἐκ ὁ συνήθης τροφή πάλιν καλός γίγνομαι καί ὁ δέρμα ἐπανθέω ὁ θρίξ ἀποστίλβω . ὁ δέ γενναῖος μέγας τε ἐγώ καί πίων ὁράω καί ὁ κριθίδιον μή δαπανάω , ἀλλά ἐν αὐτός μέτρον εἰμί , εἰς ὑπόνοια ἔρχομαι ὁ τόλμημα ὁ ἐμός , καί προέρχομαι ὡς εἰς ὁ βαλανεῖον ἀπέρχομαι , ἔπειτα ὁ θύρα συγκλείω , προσβάλλω ὀπή τις ὁ ὄμμα ὁ θύρα σκοπέω ἔνδον . ἐγώ τότε μηδείς ὁ δόλος οἶδα ἀριστάω προσέρχομαι . ὁ δέ ὁ μέν πρότερος γελάω ὁράω ἄριστον ἄπιστος · εἶτα δέ ὁ ὁμόδουλος καλέω ἐπί ὁ ἐμός θέα , καί γέλως πολύς εἰμί , ὥστε καί ὁ δεσπότης αὐτός ἀκούω ὁ γέλως , θόρυβος εἰμί ἔξωθεν , καί ἔρομαι τις ἐπί ὅς τοσοῦτος ὁ ἔξω γελάω . ἐπεί δέ ἀκούω , ἐξανίστημι ὁ συμπόσιον καί διακύπτω εἴσω ὁράω ἐγώ ὗς ἄγριος μερίς καταπίνω , καί μέγας ἐν γέλως ἀναβοάω εἰστρέχω εἴσω . ἐγώ σφόδρα ἄχθομαι ἐπί ὁ δεσπότης κλέπτης ἅμα καί λίχνος ἁλίσκομαι . ὁ δέ πολύς ἔχω ἐπί ἐγώ γέλως , καί ὁ μέν πρότερος κελεύω ἐγώ εἴσω ἄγω εἰς ὁ ἐκεῖνος συμπόσιον , ἔπειτα τράπεζα ἐγώ παρατίθημι λέγω καί εἰμί ἐπί αὐτός πολύς ὁ ὅσος μή δυνατός ἄλλος ὄνος κατεσθίω , κρέας λοπάς ζωμός ἰχθῦς , οὗτος μέν ἐν γάρος καί ἔλαιον κατάκειμαι , οὗτος δέ νᾶπυ ἐπιχέω . ἐγώ ὁ τύχη ὁράω ἤδη ἁπαλός ἐγώ προσμειδιάω καί μανθάνω ὅτι ἐγώ οὗτος μόνος ὁ παίγνιον ἀνασῴζω , καίτοι ἤδη ἐμπίμπλημι ὅμως ἀριστάω ὁ τράπεζα παρίστημι . ὁ δέ συμπόσιον κλονέω ὁ γέλως . καί τις . λέγω , καί πίνω οἶνος οὗτος ὁ ὄνος , ἐάν τις αὐτός ἐγκεράννυμι ἐπιδίδωμι · καί ὁ δεσπότης κελεύω ἐγώ ὁ προσφέρω πίνω .
pseudo-lucianus.asinus 48
ὁ δὲ οἷον εἰκὸς ὁρῶν μὲ κτῆμα παράδοξον τὴν μὲν τιμὴν τὴν ἐμὴν κελεύει τῶν διοικητῶν τινι καταβαλεῖν τῷ ἐμὲ ὠνησαμένῳ καὶ ἄλλο τοσοῦτον , ἐμὲ δὲ παρέδωκεν ἀπελευθέρῳ τῶν αὑτοῦ τινι νεανίσκῳ καὶ εἶπε κατηχεῖν ὅσα ποιῶν μάλιστα ψυχαγωγεῖν αὐτὸν δυναίμην . τῷ δέ γε ῥᾴδια ἦν πάντα · ὑπήκουον γὰρ εὐθὺ εἰς ἅπαντα διδασκόμενος . καὶ πρῶτον μὲν κατακλίνεσθαί μὲ ἐπὶ κλίνης ὥσπερ ἄνθρωπον ἐπ᾿ ἀγκῶνος ἐποίησεν , εἶτα καὶ προσπαλαίειν αὐτῷ , καὶ μὴν καὶ ὀρχεῖσθαι ἐπὶ τοὺς δύο ἐπανιστάμενον ὀρθὸν καὶ κατανεύειν καὶ ἀνανεύειν πρὸς τὰς φωνάς , καὶ πάνθ’ ὅσα ἐδυνάμην μὲν καὶ δίχα τοῦ μανθάνειν , ποιεῖν · καὶ τὸ πρᾶγμα περιβόητον ἦν , ὄνος ὁ τοῦ δεσπότου , οἰνοπότης , παλαίων , ὄνος ὀρχούμενος . τὸ δὲ μέγιστον , ὅτι πρὸς τὰς φωνὰς ἀνένευον ἐν καιρῷ καὶ κατένευον · καὶ πιεῖν δὲ ὁπότε θελήσαιμι , ᾔτουν τοῖς ὀφθαλμοῖς τὸν οἰνοχόον κινήσας . καὶ οἱ μὲν ἐθαύμαζον τὸ πρᾶγμα ὡς παράδοξον ἀγνοοῦντες ἄνθρωπον ἐν τῷ ὄνῳ κείμενον · ἐγὼ δὲ τρυφὴν ἐποιούμην τὴν ἐκείνων ἄγνοιαν . καὶ μὴν καὶ βαδίζειν ἐμάνθανον καὶ κομίζειν τὸν δεσπότην ἐπὶ νώτου καὶ τρέχειν δρόμον ἀλυπότατον καὶ τῷ ἀναβάτῃ ἀναίσθητον . καὶ σκεύη μοι ἦν πολυτελῆ , καὶ στρώματα πορφυρᾶ ἐπιβάλλομαι , καὶ χαλινοὺς εἰσεδεχόμην ἀργύρῳ καὶ χρυσῷ πεποικιλμένους , καὶ κώδωνες ἐξήπτοντό μου μέλος μουσικώτατον ἐκφωνοῦντες .
Lemmas: ὁ δέ οἷος ἔοικα ὁράω ἐγώ κτῆμα παράδοξος ὁ μέν τιμή ὁ ἐμός κελεύω ὁ διοικητής τις καταβάλλω ὁ ἐγώ ὠνέομαι καί ἄλλος τοσοῦτος , ἐγώ δέ παραδίδωμι ἀπελεύθερος ὁ ἑαυτοῦ τις νεανίσκος καί λέγω κατηχέω ὅσος ποιέω μάλα ψυχαγωγέω αὐτός δύναμαι . ὁ δέ γε ῥᾴδιος εἰμί πᾶς · ὑπακούω γάρ εὐθύς εἰς ἅπας διδάσκω . καί πρότερος μέν κατακλίνω ἐγώ ἐπί κλίνη ὥσπερ ἄνθρωπος ἐπί ἀγκών ποιέω , εἶτα καί προσπαλαίω αὐτός , καί μήν καί ὀρχέομαι ἐπί ὁ δύο ἐπανίστημι ὀρθός καί κατανεύω καί ἀνανεύω πρός ὁ φωνή , καί πᾶς ὅσος δύναμαι μέν καί δίχα ὁ μανθάνω , ποιέω · καί ὁ πρᾶγμα περιβόητος εἰμί , ὄνος ὁ ὁ δεσπότης , οἰνοπότης , παλαίω , ὄνος ὀρχέομαι . ὁ δέ μέγας , ὅτι πρός ὁ φωνή ἀνανεύω ἐν καιρός καί κατανεύω · καί πίνω δέ ὁπότε ἐθέλω , αἰτέω ὁ ὀφθαλμός ὁ οἰνοχόος κινέω . καί ὁ μέν θαυμάζω ὁ πρᾶγμα ὡς παράδοξος ἀγνοέω ἄνθρωπος ἐν ὁ ὄνος κεῖμαι · ἐγώ δέ τρυφή ποιέω ὁ ἐκεῖνος ἄγνοια . καί μήν καί βαδίζω μανθάνω καί κομίζω ὁ δεσπότης ἐπί νῶτον καί τρέχω δρόμος ἄλυπος καί ὁ ἀναβάτης ἀναίσθητος . καί σκεῦος ἐγώ εἰμί πολυτελής , καί στρῶμα πορφύρεος ἐπιβάλλω , καί χαλινός εἰσδέχομαι ἄργυρος καί χρυσός ποικίλλω , καί κώδων ἐξάπτω ἐγώ μέλος μουσικός ἐκφωνέω .
pseudo-lucianus.asinus 49
ὁ δὲ Μενεκλῆς ὁ δεσπότης ἡμῶν , ὥσπερ ἔφην , ἐκ τῆς Θεσσαλονίκης δεῦρο ἐληλύθει ἐπ’ αἰτίᾳ τοιαύτῃ · ὑπέ σχετο τῇ πατρίδι θέαν παρέξειν ἀνδρῶν ὅπλοις πρὸς ἀλλήλους μονομαχεῖν εἰδότων · καὶ οἱ μὲν ἄνδρες τῆς μάχης ἤδη ἦσαν ἐν παρασκευῇ , καὶ ἀφῖκτο ἡ πορεία . ἐξελαύνομεν ἕωθεν , κἀγὼ τὸν δεσπότην ἔφερον εἴ ποτὲ χωρίον εἴη τῆς ὁδοῦ τραχὺ καὶ τοῖς ὀχήμασιν ἐπιβαίνειν χαλεπόν . ὡς δὲ κατέβημεν ἐπὶ Θεσσαλονίκην , οὐκ ἦν ὅστις ἐπὶ θέαν οὐκ ἠπείγετο καὶ τὴν ὄψιν τὴν ἐμήν · ἡ γὰρ ἐμὴ δόξα προεληλύθει ἐκ μακροῦ καὶ τὸ πολυπρόσωπον καὶ τὸ ἀνθρώπινον τῶν ἐμῶν ὀρχημάτων καὶ παλαισμάτων . ἀλλ’ ὁ μὲν δεσπότης τοῖς ἐνδοξοτάτοις τῶν αὑτοῦ πολιτῶν παρὰ τὸν πότον ἐδείκνυέ με καὶ τὰ παράδοξα ἐκεῖνα τὰ ἐν ἐμοὶ παίγνια ἐν τῷ δείπνῳ παρετίθει .
Lemmas: ὁ δέ Μενεκλῆς ὁ δεσπότης ἐγώ , ὥσπερ φημί , ἐκ ὁ Θεσσαλονίκη δεῦρο ἔρχομαι ἐπί αἰτία τοιοῦτος · ΥΠΕ σχετός ὁ πατρίς θέα παρέχω ἀνήρ ὅπλον πρός ἀλλήλων μονομαχέω οἶδα · καί ὁ μέν ἀνήρ ὁ μάχη ἤδη εἰμί ἐν παρασκευή , καί ἀφικνέομαι ὁ πορεία . ἐξελαύνω ἕωθεν , ἐγώ ὁ δεσπότης φέρω εἰ ποτέ χωρίον εἰμί ὁ ὁδός τραχύς καί ὁ ὄχημα ἐπιβαίνω χαλεπός . ὡς δέ καταβαίνω ἐπί Θεσσαλονίκη , οὐ εἰμί ὅστις ἐπί θέα οὐ ἐπείγω καί ὁ ὄψις ὁ ἐμός · ὁ γάρ ἐμός δόξα προέρχομαι ἐκ μακρός καί ὁ πολυπρόσωπος καί ὁ ἀνθρώπινος ὁ ἐμός ὄρχημα καί πάλαισμα . ἀλλά ὁ μέν δεσπότης ὁ ἔνδοξος ὁ ἑαυτοῦ πολίτης παρά ὁ πότος δείκνυμι ἐγώ καί ὁ παράδοξος ἐκεῖνος ὁ ἐν ἐγώ παίγνιον ἐν ὁ δεῖπνον παρατίθημι .
pseudo-lucianus.asinus 50
ὁ δὲ ἐμὸς ἐπιστάτης πρόσοδον εὗρεν ἐξ ἐμοῦ πολλῶν πάνυ δραχμῶν · κατακλείσας γάρ με ἔνδον εἶχεν ἑστῶτα , καὶ τοῖς βουλομένοις ἰδεῖν ἐμὲ καὶ τἀμὰ παράδοξα ἔργα μισθοῦ τὴν θύραν ἤνοιγεν . οἱ δ’ εἰσεκόμιζον ἄλλος ἄλλο τι τῶν ἐδωδίμων , μάλιστα τὸ ἐχθρὸν εἶναι ὄνου γαστρὶ δοκοῦν · ἐγὼ δὲ ἤσθιον . ὥστε ὀλίγων ἡμερῶν τῷ δεσπότῃ καὶ τοῖς ἐν τῇ πόλει συναριστῶν μέγας τε καὶ πίων δεινῶς ἤδη ἐγεγόνειν . καί ποτε γυνὴ ξένη οὐ μέτρια κεκτημένη , τὴν ὄψιν ἱκανή , παρελθοῦσα ἔσω ἰδεῖν ἐμὲ ἀριστῶντα εἰς ἔρωτά μου θερμὸν ἐμπίπτει , τοῦτο μὲν τὸ κάλλος ἰδοῦσα τοῦ ὄνου , τοῦτο δὲ τῷ παραδόξῳ τῶν ἐμῶν ἐπιτηδευμάτων εἰς ἐπιθυμίαν συνουσίας προελθοῦσα · καὶ διαλέγε τα πρὸς τὸν ἐπιστάτην τὸν ἐμὸν καὶ μισθὸν αὐτῷ ἁδρὸν ὑπέσχετο , εἰ συγχωρήσειεν αὐτῇ σὺν ἐμοὶ τὴν νύκτα ἀναπαύσεσθαι · κἀκεῖνος οὐδὲν φροντίσας , εἴτε ἀνύσει τι ἐκείνη ἐξ ἐμοῦ εἴτε καὶ μή , λαμβάνει τὸν μισθόν .
Lemmas: ὁ δέ ἐμός ἐπιστάτης πρόσοδος εὑρίσκω ἐκ ἐγώ πολύς πάνυ δραχμή · κατακλείω γάρ ἐγώ ἔνδον ἔχω ἵστημι , καί ὁ βούλομαι ὁράω ἐγώ καί ἐμός παράδοξος ἔργον μισθός ὁ θύρα ἀνοίγνυμι . ὁ δέ εἰσκομίζω ἄλλος ἄλλος τις ὁ ἐδώδιμος , μάλα ὁ ἐχθρός εἰμί ὄνος γαστήρ δοκέω · ἐγώ δέ ἐσθίω . ὥστε ὀλίγος ἡμέρα ὁ δεσπότης καί ὁ ἐν ὁ πόλις συναριστάω μέγας τε καί πίων δεινός ἤδη γίγνομαι . καί ποτέ γυνή ξένος οὐ μέτριος κτάομαι , ὁ ὄψις ἱκανός , παρέρχομαι εἴσω ὁράω ἐγώ ἀριστάω εἰς ἔρως ἐγώ θερμός ἐμπίπτω , οὗτος μέν ὁ κάλλος ὁράω ὁ ὄνος , οὗτος δέ ὁ παράδοξος ὁ ἐμός ἐπιτήδευμα εἰς ἐπιθυμία συνουσία προέρχομαι · καί διαλέγω τα πρός ὁ ἐπιστάτης ὁ ἐμός καί μισθός αὐτός ἁδρός ὑπισχνέομαι , εἰ συγχωρέω αὐτός σύν ἐγώ ὁ νύξ ἀναπαύω · ἐκεῖνος οὐδείς φροντίζω , εἴτε ἀνύω τις ἐκεῖνος ἐκ ἐγώ εἴτε καί μή , λαμβάνω ὁ μισθός .