pseudo-lucianus.amores 53
ἀλλ’ ἡ μὲν ἐν Κνίδῳ διατριβὴ καὶ τὰ παρὰ τῇ θεῶ λαληθέντα σπουδὴν ἱλαρὰν ἅμα καὶ παιδιὰν εὔμουσον ἐσχηκότα τῇδέ πη διεκρίθη . σὺ δέ , ὦ Θεόμνηστε , ὁ τὴν ἕωλον ἡμῶν ἐκκαλεσάμενος μνήμην , εἰ δικαστὴς τότ᾿ ἦσθα , πῶς ἂν ἀπεφήνω ; Μελητίδην ἡ Κόροιβον οἴει με πρὸς θεῶν , ἵνα τοῖς ὑπὸ σοῦ δικαίως κριθεῖσιν ἐναντίαν φέρω ψῆφον ; ὃς ὑπ’ ἄκρας ἡδονῆς τῶν λεγομένων ἐν Κνίδῳ διατρίβειν ᾠόμην ὀλίγου τὸ βραχὺ τοῦτο δωμάτιον αὐτὸν ἡγούμενος εἶναι τὸν νεὼν ἐκεῖνον . ὅμως δ’ οὖν — γὰρ οὐδὲν ἀπρεπὲς ἐν ἑορτῇ λέγεσθαι , πᾶς δὲ γέλως , κἂν περίεργος ᾖ , πανηγυρίζειν δοκεῖ — τοὺς ἄγαν ὑπὸ τοῦ παι δεραστεῖν κατωφρυωμένους λόγους ἐθαύμαζον μὲν ἐπὶ τῇ σεμνότητι , πλὴν οὐ πάνυ θυμῆρες ὠόμην , ἐφήβῳ παιδὶ συνδιημερεύοντα Τανταλείους δίκας ὑποφέρειν , καὶ τοῖς ὄμμασι τοῦ κάλλους μονονουχὶ προσκλύζοντος , ἐξὸν ἀρύσασθαι , διψὴν ὑπομένειν · οὐ γὰρ ἀπόχρη τὸ θεωρεῖν ἐρώμενον οὐδ’ ἀπαντικρὺ καθημένου καὶ λαλοῦντος ἀκούειν , ἀλλ’ ὥσπερ ἡδονῆς κλίμακα συμπηξάμενος ἔρως πρῶτον ἔχει βαθμὸν ὄψεως , ἵνα ἴδῃ , χἂν θεάσηται , ποθεῖ προσάγων ἐφάψασθαι · δι’ ἄκρων γοῦν δακτύλων κἂν μόνον θίγῃ , τὰ τῆς ἀπολαύσεως εἰς ἅπαν διαθεῖ τὸ σῶμα . τυχὼν δ’ εὐμαρῶς τούτου τρίτην πεῖραν ἐπάγει φιλήματος , οὐκ εὐθὺς περίεργον , ἀλλ’ ἠρέμα χείλη προσεγγίσας χείλεσιν , ἃ πρὶν ἢ ψαῦσαι τελείως , ἀπέστη , μηδὲν ὑπονοίας ἴχνος καταλιπών · εἶτα πρὸς τὸ παρεῖκον ἁρμοζόμενος ἀεὶ λιπαρεστέροις μὲν ἀσπάσμασιν ἐντέτηκεν , ἔσθ’ ὅτε καὶ διαστέλλων ἡσυχῇ τὸ στόμα , τῶν δὲ χειρῶν οὐδεμίαν παρίησιν ἀργήν · αἱ γὰρ φανεραὶ μετὰ τῶν ἐσθήτων περιπλοκαὶ τὴν ἡδονὴν συνάπτουσιν , ἢ λάθριος ὑγρῶς ἡ δεξιὰ κατὰ κόλπου δῦσα μαστοὺς βραχὺ τὴν φύσιν ὑπεροιδῶντας πιέζει , καὶ σφριγώσης γαστρὸς ἀμφιλαφὲς τοῖς δακτύλοις ἐπιδράττεται ὁμαλῶς , μετὰ τοῦτο καὶ πρωτόχνουν ἄνθος ἥβης . καὶ τί τἄρρητ’ ἀναμετρήσασθαί με δεῖ ; τοσαύτης τυχὼν ἐξουσίας ὁ ἔρως θερμοτέρου τινὸς ἅπτεται πράγματος · εἶτ’ ἀπὸ μηρῶν προοιμιασάμενος κατὰ τὸν κωμικὸν αὐτὸ ἐπάταξεν .
Lemmas: ἀλλά ὁ μέν ἐν Κνίδος διατριβή καί ὁ παρά ὁ θεός λαλέω σπουδή ἱλαρός ἅμα καί παιδιά εὔμουσος ἔχω τῇδε πῇ διακρίνω . σύ δέ , ὦ Θεόμνηστος , ὁ ὁ ἕωλος ἐγώ ἐκκαλέω μνήμη , εἰμί δικαστής τότε εἰμί , πῶς ἄν ἀποφαίνω ; Μελητίδης ὁ Κόροιβος οἴομαι ἐγώ πρός θεός , ἵνα ὁ ὑπό σύ δίκαιος κρίνω ἐναντίος φέρω ψῆφος ; ὅς ὑπό ἄκρος ἡδονή ὁ λέγω ἐν Κνίδος διατρίβω οἴομαι ὀλίγος ὁ βραχύς οὗτος δωμάτιον αὐτός ἡγέομαι ἔρχομαι ὁ ναός ἐκεῖνος . ὅμως δέ οὖν — γάρ οὐδείς ἀπρεπής ἐν ἑορτή λέγω , πᾶς δέ γέλως , κἀν περίεργος εἰμί , πανηγυρίζω δοκέω — ὁ ἄγαν ὑπό ὁ παῖς δέρω κατοφρυόω λόγος θαυμάζω μέν ἐπί ὁ σεμνότης , πλήν οὐ πάνυ θυμαρής οἴομαι , ἔφηβος παῖς συνδιημερεύω Ταντάλειος δίκη ὑποφέρω , καί ὁ ὄμμα ὁ κάλλος μονονού προσκλύζω , ἔξεστι ἀρύω , δίψος ὑπομένω · οὐ γάρ ἀποχράω ὁ θεωρέω ἐράομαι οὐδέ ἀπαντικρύ κάθημαι καί λαλέω ἀκούω , ἀλλά ὥσπερ ἡδονή κλῖμαξ συμπήγνυμι ἔρως πρῶτος ἔχω βαθμός ὄψις , ἵνα εἶδον , εἷς θεάομαι , ποθέω προσάγω ἐφάπτω · διά ἄκρος γοῦν δάκτυλος κἀν μόνος θιγγάνω , ὁ ὁ ἀπόλαυσις εἰς ἅπας διαθέω ὁ σῶμα . τυγχάνω δέ εὐμαρής οὗτος τρίτος πεῖρα ἐπάγω φίλημα , οὐ εὐθύς περίεργος , ἀλλά ἠρέμα χεῖλος προσεγγίζω χεῖλος , ὅς πρίν ἢ ψαύω τέλειος , ἀφίστημι , μηδείς ὑπόνοια ἴχνος καταλείπω · εἶτα πρός ὁ παρείκω ἁρμόζω ἀεί λιπαρής μέν ἄσπασμα ἐντήκω , εἰμί ὅτε καί διαστέλλω ἡσυχῇ ὁ στόμα , ὁ δέ χείρ οὐδείς παρίημι ἀργός · ὁ γάρ φανερός μετά ὁ ἐσθής περιπλοκή ὁ ἡδονή συνάπτω , ἢ λάθριος ὑγρός ὁ δεξιός κατά κόλπος δύω μαστός βραχύς ὁ φύσις ὑπεροιδάω πιέζω , καί σφριγώσης γαστήρ ἀμφιλαφής ὁ δάκτυλος ἐπιδράσσομαι ὁμαλής , μετά οὗτος καί πρωτόχνουν ἄνθος ἥβη . καί τίς ἄρρητος ἀναμετρέω ἐγώ δέω ; τοσοῦτος τυγχάνω ἐξουσία ὁ ἔρως θερμός τις ἅπτω πρᾶγμα · εἶτα ἀπό μηρός προοιμιάζομαι κατά ὁ κωμικός αὐτός πατάσσω .