pseudo-galenus.de-victus-ratione-in-morbis-acutis-ex-hippocratis-sententia-liber 8
Ἴδωμεν δὲ καὶ τὰ περὶ τῶν μερικῶν παροξυσμῶν καὶ τὰ περὶ τῆς ἐν αὐτοῖς προγραφθησομένης διαίτης ἐπικρινόμενα . τοῖσιν ἐν τῇσι περιόδοισι παροξυνομένοισι μηδὲν διδόναι μηδ’ ἀναγκάζειν , ἀλλ’ ἀφαιρέειν τῶν προσθεσίων πρὸ τῶν κρισίων . καὶ τὸ ἐν τοῖσι παροξυσμοῖσιν ὑποστέλλεσθαι χρὴ , τὸ προστιθέναι γὰρ βλάπτει . καὶ ὁκόσα κατὰ περιόδους παροξύνεται , ἐν τοῖσι παροξυσμοῖσιν ὑποστέλλεσθαι χρή . ἐν τοῖς μὲν νοσήμασι τοῖς κατὰ περίοδον ἐνοχλέουσιν , εἴτε τοῖς συνεχέσι καὶ τοῖς μηδένα διαλείμματα ἔχουσιν , εἴτε τοῖς ἔκ τινων διαστημάτων παροξυνομένοις καὶ ἁπλῶς ἐπανανεάζουσιν · τοῖς δήποτε παροξυνομένοις μηδὲν διδόναι μήτε σιτία μήτε ποτὰ μήτε διακλύσματα . ὅπου γὰρ τότε τὸ προσφερόμενον τοῦ νοσήματος οὐ τοῦ σώματος ἔσται τροφή . ἤν τις γὰρ τῷ πυρέσσοντι τροφὴν διδῷ , τῷ μὲν ὑγιαίνοντι ἰσχὺς αὕτη , τῷ δὲ κάμνοντι νοῦσος . μηδ’ ἀναγκάζειν · τουτέστι μηδ’ ἀναγκαστικῷ μηδενὶ χρῆσθαι . παρηγορίας μᾶλλον μὲν οὖν δεῖται ἢ βίας ἐν τοῖς παροξυσμοῖς , ἔχειν δὲ χρὴ τὸν τῆς ἀνέσεως καιρὸν , ἐν ἐκείνῳ τὰ σφοδρὰ καὶ ἀναγκαστικὰ παραλαμβάνειν τὰ βοηθήματα · ἀφ’ οὗ δ’ ἂν ἐπιπέσωσιν οἱ παροξυσμοὶ , τὰ παρηγορικά . ὅνπερ γὰρ τρόπον τὰ σφόδρα ἄγρια ὄντα τῶν θηρίων ὁ μέν ἠρέμα προσιὼν καὶ φιλοφρονούμενος ἠρεμοῦσι , ὁ δ’ ἀντοργιζόμενος καὶ μετὰ βίας ἐπιὼν προσαγριαίνει , ὡσαύτως καὶ τὰ νοσήματα τρόπον τινὰ ἠγριωμένα κατὰ τοὺς παροξυσμοὺς παραμυθούμενος καὶ πραΰνων ἐλαφρύνει καὶ τιθασσεύει · ὁ δὲ ἀντιτείνων καὶ τὰς βίας προσφέρων ἐπεγείρει καὶ ποιεῖ χαλεπώτερα · διὰ ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα οὔτε τοῖς ἀναγκαστικοῖς βούλεται χρήσασθαι κατὰ τοὺς ἀναγκαστικοὺς παροξυσμοὺς οὔτε ταῖς τροφαῖς , ἅμα μὲν διὰ τὴν πρόσθεσιν , ἅμα δὲ διὰ τὴν ἐν ταῖς οἰκονομίαις ταραχήν . καὶ ὁκόσα κατὰ περιόδους παροξύνεται ἐν τοῖσι παροξυσμοῖσιν ὑποστέλλεσθαι χρή · τὸ γὰρ προστιθέναι βλάπτει . οὐ μόνον δὲ ἐν τοῖς παροξυσμοῖς ἀξιοῖ μηδενὶ χρῆσθαι κινητικῷ ἢ προσθετικῷ μηδὲ οὖσι μηδὲ μέλλουσιν , ἀλλὰ ἐν καταῥῥόπῳ καὶ τῇ νούσῳ . καὶ τοῦτο μεγαφρονιμώτερον ἐν τῷ περὶ νούσων , ἔτι δὲ ἐν ἄλλοις εἰπὼν ἀποδείκνυται . ὁκόταν δὲ καταιγίζωσιν αἱ νοῦσοι ἡσυχάζειν καὶ τὸν κάμνοντα καὶ τὸν ἰητρὸν τῇσι θεραπείῃσιν , ὅκως μὴ κατεργάσηταί τι κακόν . πάντων δὲ σαφέστερον καὶ μεγαλοπρεπέστερον ἐν τῷ πρὸς τὰς Κνιδίας γνώμας ὅτε φησί · καιρὸν δὲ τῆς δόσιος τοῦ ῥοφήματος τόνδε μάλιστα φυλάττεσθαι κατ’ ἀρχὰς καὶ διὰ παντὸς τοῦ νουσήματος . ὅταν μὲν οἱ πόδες ψυχροὶ ἔωσιν ἐπισχεῖν χρὴ τοῦ ῥοφήματος τὴν δόσιν , μάλιστα δὲ καὶ τοῦ ποτοῦ ἀπέχεσθαι . ὅταν δὲ ἡ θέρμη καταβῇ εἰς τοὺς πόδας , τότε διδόναι καὶ νομίζειν μέγα δύνασθαι τὸν καιρὸν τοῦτον ἐν ἁπάσῃσι τῇσι νούσοισιν , οὐχ ἥκιστα δ’ ἐν τῇσιν ὀξείῃσιν , μάλιστα δ’ ἐν τοῖσι μᾶλλον πυρετώδεσι καὶ ἐπικινδυνοτάτοισιν . ἴσως ἄλλα τις φήσει ὁ μηδὲ λέξεως Ἑλληνικῆς ἐπαΐειν δυνάμενος ἐν ἀκμῇ παρατιθέναι τὸν Ἱπποκράτην τοῖς πυρέσσουσι τὰς τροφάς . ὅταν γὰρ μὴ καταβήσηται εἰς τοὺς πόδας , τότε ἀκμάζειν τὸν πυρετὸν ἅπαντος ἴσως καὶ ὁμοίως τοῦ σώματος τεθερμασμένου . ἀλλά τι ἀσυνέσεως καὶ τῆς ἄκρας ἀπαιδευσίας παρέχει ὁ τοῖς ἀρχαίοις τολμῶν ἀντιλέγειν οὐδὲ τὸ καταβαίνειν οἶδε τί ποτ’ ἐστίν . μαθέτωσαν οὖν οἱ τὰ ἐκείνου ζηλοῦντες ὅτι οὐκ ἐν ἀκμῇ , ἀλλ’ ἐν ἀνέσει τοῦ πυρετοῦ δίδωσιν Ἱπποκράτης τὴν τροφήν . τί γάρ φησιν ; ὅταν δ’ ἡ θέρμη καταβῇ εἰς τοὺς πόδας , τότε διδόναι . πᾶν δὲ τὸ καταβὰν ἐκλέλοιπε μὲν τὰ ἄνω , ἐν δὲ τοῖς κάτω γεγένηται οὐκ ἐκταθείσης , ἀλλὰ μεταστάσης τῆς θερμασίας εἰς κάτω χωρία . καὶ τοῦτο αὐτὸς εἰς τόσον ἐκδιδάσκει σαφῶς , ὥστε τοὺς ἠλιθίους ἂν τοῦτο νοῆσαι . λέγει δὲ οὕτως . ποδῶν δὲ ψυχρῶν ἐόντων μήτε ποτὸν μήτε ῥόφημα μήτε ἄλλο μηδὲν δίδου τοιόνδε , ἀλλὰ μέγιστον ἡγοῖο τοῦτ’ εἶναι διαφυλάσσεσθαι , ἕως ἂν διαθερμανθῇ σφόδρα , εἶθ’ οὕτως τὸ ξυμφέρον πρόσφερε . ὡς γὰρ ἐπὶ τὸ πολὺ σημεῖόν ἐστι μέλλοντος παροξύνεσθαι τοῦ πυρετοῦ ψύξις ποδῶν . εἰ δὲ ἐν τοιούτῳ καιρῷ τι προσοίσεις , ἅπαντα τὰ μέγιστα ἐξαμαρτήσεις · τὸ γὰρ νόσημα αὐξήσεις οὐ μικρῶς . ὁκόταν δὲ ὁ πυρετὸς λήγει , τοὐναντίον οἱ πόδες θερμότεροι γίνονται τοῦ ἄλλου σώματος . αὔξεται μὲν γὰρ ψύχων τοὺς πόδας ἐξαπτόμενος ἐν τοῦ θώρακος εἰς τὴν κεφαλὴν ἀναπέμπων τὴν φλόγα . συνδεδραμηκότος δὲ ἅλεος τοῦ θερμοῦ ἅπαντος ἄνω καὶ ἀναθυμιωμένου ἐς τὴν κεφαλὴν εἰκότως οἱ πόδες ψυχροὶ γίνονται ἄσαρκοι καὶ νευρώδεες φύσει ἐόντες · ἔτι δὲ καὶ πολὺ ἀπέχοντες τῶν θερμοτάτων τόπων ψύχονται συναθροιζομένου τοῦ θερμοῦ εἰς τὸν θώρακα . καὶ πάλιν ἀνάλογον λυομένου τοῦ πυρετοῦ καὶ κατακερματιζομένου εἰς τοὺς πόδας καταβαίνει . κατὰ τόνδε οὖν τὸν χρόνον ἡ κεφαλὴ καὶ θώραξ κατέψυκται . ἄρα οὐκ ἔστιν ἐν ὅλῳ τῷ σώματι ἡ θερμασία οὐδ’ ἐπιτέταται , ἀλλ’ ὥσπερ ἐπεὶ ἐγίνετο παροξυσμὸς ἐπὶ τὴν ἀρχὴν τὰ περὶ τὸν θώρακά τε καὶ τὴν κεφαλὴν μέρη κατακορῶς ὑφήπτετο · οὕτω καὶ νῦν ἐπεί πέρ ἐστιν ἄνεσις , ἐκλέλοιπε μὲν θερμασία τὰ κυριώτατα μέρη , περὶ δὲ τοὺς πόδας ἄκρους ἐνδιατρίβει καὶ τοῦτο γίνεται φύσει . λογικώτατον γὰρ ἰσχυρῶς προκαταψυχθέντα ταῦτα καὶ ἰσχυρῶς τὸ θερμὸν καταλαμβάνειν τῆς φύσεως δήπου τὴν ἀμοιβαίαν τῶν ἐναντίων αὐτούς ἐπιτυχίαν ἀποδιδούσης . ὅθεν καὶ διὰ ψυχρῶν τις ὁδεύσας χωρίων ὅταν εἰς ἀλέαν ἔλθῃ , διαπύρους ἴσχει τοὺς πόδας · ἐπεὶ καὶ ὅσῳ μᾶλλον ἐψύγησαν , τοσούτῳ καὶ τοῖς μᾶλλον ὡς ἐπίπαν καὶ σφοδρότερον δικαίως ἐπιθερμαίνονται . διὸ καὶ ἐν τοῖς χαλεπωτάτοις τῶν πυρετῶν ὅταν ἡ εἰσβολὴ μετὰ καταψύξεως γένηται ποδῶν , διά τε ἀνέσεως μετὰ τοῦ σφόδρα θερμανθῆναι τοὺς πόδας συμβαίνει . διὸ καὶ ἐξεργαζόμενος τὸν τόπον φησί . τουτέων ἕνεκεν ῥόφημα προσαρτέον , ὅτι ὁκόταν οἱ πόδες ψυχροὶ ἔωσι θερμὴν ἀνάγκη τὴν ἄνω κοιλίην εἶναι καὶ πολλῆς ἄσης μεστὴν καὶ ὑποχόνδριον ἐντεταμένον καὶ ῥιπτασμὸν τοῦ σώματος διὰ τὴν ἔνδον ταραχὴν καὶ μετεωρισμὸν γνώμης καὶ ἀλγήματα καὶ ἕλκεται καὶ ἐμέειν ἐθέλει καὶ ἢν πονηρὰ ἐμέῃ , ὀδυνῆται . θέρμης δὲ καταβάσης εἰς τοὺς πόδας καὶ οὔρου διελθόντος καὶ ἢν μὴ ἱδρώσῃ πάντα λωφᾷ . κατὰ τόνδε οὖν τὸν καιρὸν δεῖ τὸ ῥόφημα διδόναι , τότε δὲ ὄλεθρος · καὶ μάλιστα διὰ τὴν ἐκ τῆς ἀκαιρίας βλάβην ἐπὶ τῶν ὀξέων νοσημάτων ὁ ἐπιθάνατον εἰπὼν τὸ τρέφειν ὑπὸ παροξυσμόν · διαῤῥήδην γοῦν καὶ ταῦτα προστάττει . ἔδει μὲν οὖν αὐτάρκως ἤδη σε δεδιδάχθαι , εἰ δ’ ἔτι ποθεῖς μανθάνειν ἄκουε , διαῤῥήδην καὶ ταῦτα προστάττοντα Ἱπποκράτην . ὁκόταν δὲ φαρμακεύσῃς . τοῖσι ῥοφήμασι χρῶ διαφυλάττων τοὺς παροξυσμοὺς τῶν πυρετῶν , ὅκως μηδέποτε προσοίσῃς ἐόντων μηδὲ μελλόντων ἔσεσθαι , ἀλλὰ ληγόντων ἢ παυσαμένων παροξυσμῶν καὶ ὡς ποῤῥωτάτω ἀπὸ τῆς ἀρχῆς ἢ ἄρτι παυσαμένου παροξυσμοῦ . διδόναι τὰς τροφὰς τὴν παντελῶς παρακμὴν μὴ περιμείναντες πυρετοῦ , ἐπὰν δήπου νοσοῦντες τῷ βουλίμῳ πιεζόμενοι ἢ κακούμενοι σφοδρῶς πρὸς τῶν μακρῶν ἀναθέσεων ἤτοι ἀπὸ στομάχου τι κατεῤῥιγημένον καὶ σφόδρα ἐκλελυμένον ἐστί . τότε δὴ κατὰ τὰς ἀνέσεις ἐν θερμοῖς ἔτι τοῖς σώμασι παραθετέον τροφὴν , τὸ δὲ κυριώτατα ὅταν ἐστενοχωρημένον ᾖ τὸ διάστημα τῆς ἀνέσεως . ὁ γὰρ μικρὸν προσβάλλων τὴν τροφὴν πρὸ τῆς προκαταλήξεως παροξυσμοῦ , ποῤῥωτέρω δίδωσι τῆς μελλούσης ἐπισημασίας · ὅτι δέ ποτε ἄρτι παυσαμένης ἐπισημασίας ἡ τροφὴ προσφέρεσθαι ὀφείλει αὐτὸς ἐσαφήνισεν εἰπὼν , καὶ ὡς ποῤῥωτάτω ἀπὸ τῆς ἀρχῆς . ὅπως γὰρ μὴ περικαταλάβῃ ἀδιοίκητον τὴν τροφὴν , ἀλλὰ σαφῆ πεμφθεῖσαν καὶ ἐξοικειωθεῖσαν τῷ σώματι παυσαμένης τῆς ἐπισημασίας δίδωσι τὰς τροφάς · ὅδε καιρὸς πλεῖστον ἀπέχει τοῦ μέλλοντος παροξυσμοῦ . ἔτι δὲ καὶ ἐν τῷ πρὸς τὰς Κνιδίας γνώμας προστίθησιν ὁμολογοῦντα μὲν τοῖς προλελεγμένοις , συμφωνοῦντα δὲ τοῖς ἔργοις τῆς διαίτης . ὅ τῆς διαιτητικῆς ἐστι μέγιστον παρατηρεῖν καὶ φυλάσσειν ὥσπερ ἐν τοῖς ὀξέσι καὶ ἐν τοῖσι μακροῖσιν ἀῤῥωστήμασι καὶ τὰς ἐπιτάσιας τῶν πυρετῶν καὶ τὰς ἀνέσιας , ὥστε τοὺς καιροὺς διαφυλάττειν ὁκότε μὴ δεῖ τὰ σιτία προσενεγκεῖν καὶ ἀσφαλέως ὁκότε δέῃ προσενεγκεῖν εἰδέναι · ἔτι δὲ ὁκότε πλεῖστον ἀπέχωσι τῆς ἐπιτάσεως . καὶ ταῦτα συμφήσει πάλιν τοῖς ἔργοις συγγεγυμνασμένος .
Lemmas: εἶδον δέ καί ὁ περί ὁ μερικός παροξυσμός καί ὁ περί ὁ ἐν αὐτός προγράφω δίαιτα ἐπικρίνω . ὁ ἐν ὁ περίοδος παροξύνω μηδείς δίδωμι μηδέ ἀναγκάζω , ἀλλά ἀφαιρέω ὁ πρόσθεσις πρό ὁ κρίσις . καί ὁ ἐν ὁ παροξυσμός ὑποστέλλω χράω , ὁ προστίθημι γάρ βλάπτω . καί ὁπόσος κατά περίοδος παροξύνω , ἐν ὁ παροξυσμός ὑποστέλλω χράω . ἐν ὁ μέν νόσημα ὁ κατά περίοδος ἐνοχλέω , εἴτε ὁ συνεχής καί ὁ μηδείς διάλειμμα ἔχω , εἴτε ὁ ἐκ τις διάστημα παροξύνω καί ἁπλῶς ἐπανανεάζω · ὁ δήποτε παροξύνω μηδείς δίδωμι μήτε σιτίον μήτε ποτός μήτε διάκλυσμα . ὅπου γάρ τότε ὁ προσφέρω ὁ νόσημα οὐ ὁ σῶμα εἰμί τροφή . ἐάν τις γάρ ὁ πυρέσσω τροφή δίδωμι , ὁ μέν ὑγιαίνω ἰσχύς οὗτος , ὁ δέ κάμνω νόσος . μηδέ ἀναγκάζω · τουτέστι μηδέ ἀναγκαστικός μηδείς χράω . παρηγορία μᾶλλον μέν οὖν δέω ἢ βία ἐν ὁ παροξυσμός , ἔχω δέ χράω ὁ ὁ ἄνεσις καιρός , ἐν ἐκεῖνος ὁ σφοδρός καί αναγκαστικός παραλαμβάνω ὁ βοήθημα · ἀπό ὅς δέ ἄν ἐπιπίπτω ὁ παροξυσμός , ὁ παρηγορικός . ὅς γάρ τρόπος ὁ σφόδρα ἄγριος εἰμί ὁ θηρίον ὁ μέν ἠρέμα προσέρχομαι καί φιλοφρονέομαι ἠρεμέω , ὁ δέ ἀντοργίζομαι καί μετά βία ἐπέρχομαι προσαγριαίνω , ὡσαύτως καί ὁ νόσημα τρόπος τις ἀγριόω κατά ὁ παροξυσμός παραμυθέομαι καί πραΰνω ελαφραίνω καί τιθασεύω · ὁ δέ ἀντιτείνω καί ὁ βία προσφέρω ἐπεγείρω καί ποιέω χαλεπός · διά οὗτος καί ὁ τοιοῦτος οὔτε ὁ ἀναγκαστικός βούλομαι χράω κατά ὁ ἀναγκαστικός παροξυσμός οὔτε ὁ τροφή , ἅμα μέν διά ὁ πρόσθεσις , ἅμα δέ διά ὁ ἐν ὁ οἰκονομία ταραχή . καί ὁπόσος κατά περίοδος παροξύνω ἐν ὁ παροξυσμός ὑποστέλλω χράω · ὁ γάρ προστίθημι βλάπτω . οὐ μόνος δέ ἐν ὁ παροξυσμός ἀξιόω μηδείς χράω κινητικός ἢ προσθετικός μηδέ εἰμί μηδέ μέλλω , ἀλλά ἐν καταρροφέω καί ὁ νόσος . καί οὗτος μεγαφρονιμώτερον ἐν ὁ περί νόσος , ἔτι δέ ἐν ἄλλος λέγω ἀποδείκνυμι . ὁπόταν δέ καταιγίζω ὁ νόσος ἡσυχάζω καί ὁ κάμνω καί ὁ ἰατρός ὁ θεραπεία , ὅπως μή κατεργάζομαι τίς κακός . πᾶς δέ σαφής καί μεγαλοπρεπής ἐν ὁ πρός ὁ Κνίδιος γνώμη ὅτε φημί · καιρός δέ ὁ δόσις ὁ ῥόφημα ὅδε μάλιστα φυλάσσω κατά ἀρχή καί διά πᾶς ὁ νόσημα . ὅταν μέν ὁ πούς ψυχρός εἰμί ἐπέχω χράω ὁ ῥόφημα ὁ δόσις , μάλιστα δέ καί ὁ ποτόν ἀπέχω . ὅταν δέ ὁ θέρμη καταβαίνω εἰς ὁ πόδι , τότε δίδωμι καί νομίζω μέγας δύναμαι ὁ καιρός οὗτος ἐν ἅπας ὁ νόσος , οὐ ἦκα δέ ἐν ὁ ὀξύς , μάλιστα δέ ἐν ὁ μᾶλλον πυρετώδης καί ἐπικίνδυνος . ἴσως ἄλλος τις φημί ὁ μηδέ λέξις Ἑλληνικός ἐπαΐω δύναμαι ἐν ἀκμή παρατίθημι ὁ Ἱπποκράτης ὁ πυρέσσω ὁ τροφή . ὅταν γάρ μή καταβαίνω εἰς ὁ πόδι , τότε ἀκμάζω ὁ πυρετός ἅπας ἴσως καί ὅμοιος ὁ σῶμα θερμάζω . ἀλλά τίς ἀσυνέσεως καί ὁ ἄκρος ἀπαιδευσία παρέχω ὁ ὁ ἀρχαῖος τολμάω ἀντιλέγω οὐδέ ὁ καταβαίνω οἶδα τίς πρός εἰμί . μανθάνω οὖν ὁ ὁ ἐκεῖνος ζηλόω ὅτι οὐ ἐν ἀκμή , ἀλλά ἐν ἄνεσις ὁ πυρετός δίδωμι Ἱπποκράτης ὁ τροφή . τίς γάρ φημί ; ὅταν δέ ὁ θέρμη καταβαίνω εἰς ὁ πόδι , τότε δίδωμι . πᾶς δέ ὁ καταβαίνω ἐκλείπω μέν ὁ ἄνω , ἐν δέ ὁ κάτω γίγνομαι οὐ ἐκτείνω , ἀλλά μεθίστημι ὁ θερμασία εἰς κάτω χωρίον . καί οὗτος αὐτός εἰς τόσος ἐκδιδάσκω σαφής , ὥστε ὁ ἠλίθιος ἄν οὗτος νοέω . λέγω δέ οὕτως . πούς δέ ψυχρός εἰμί μήτε ποτός μήτε ῥόφημα μήτε ἄλλος μηδείς δίδωμι τοιόσδε , ἀλλά μέγας ἡγέομαι οὗτος ἔρχομαι διαφυλάσσω , ἠώς ἄν διαθερμαίνω σφόδρα , εἶτα οὕτως ὁ συμφέρω προσφέρω . ὡς γάρ ἐπί ὁ πολύς σημεῖον εἰμί μέλλω παροξύνω ὁ πυρετός ψῦξις πούς . εἰμί δέ ἐν τοιοῦτος καιρός τίς προσφέρω , ἅπας ὁ μέγας ἐξαμαρτέω · ὁ γάρ νόσημα αὐξάνω οὐ μικρός . ὁπόταν δέ ὁ πυρετός λήγω , ἐναντίος ὁ πούς θερμός γίγνομαι ὁ ἄλλος σῶμα . αὐξάνω μέν γάρ ψύχω ὁ πόδι ἐξάπτω ἐν ὁ θώραξ εἰς ὁ κεφαλή ἀναπέμπω ὁ φλόγα . συντρέχω δέ ἅλας ὁ θερμός ἅπας ἄνω καί ἀναθυμιάω εἰς ὁ κεφαλή ἔοικα ὁ πούς ψυχρός γίγνομαι ἄσαρκος καί νευρώδης φύσις εἰμί · ἔτι δέ καί πολύς ἀπέχω ὁ θερμός τόπος ψύχω συναθροίζω ὁ θερμός εἰς ὁ θώραξ . καί πάλιν ἀνάλογος λύω ὁ πυρετός καί κατακερματίζω εἰς ὁ πόδι καταβαίνω . κατά ὅδε οὖν ὁ χρόνος ὁ κεφαλή καί θώραξ καταψύχω . ἄρα οὐ εἰμί ἐν ὅλος ὁ σῶμα ὁ θερμασία οὐδέ ἐπιτείνω , ἀλλά ὥσπερ ἐπεί γίνομαι παροξυσμός ἐπί ὁ ἀρχή ὁ περί ὁ θώραξ τε καί ὁ κεφαλή μέρος κατακορῶς ὑφάπτω · οὕτως καί νῦν ἐπεί περ εἰμί ἄνεσις , ἐκλείπω μέν θερμασία ὁ κύριος μέρος , περί δέ ὁ πόδι ἄκρος ἐνδιατρίβω καί οὗτος γίγνομαι φύσις . λογικός γάρ ἰσχυρός προκαταψύχω οὗτος καί ἰσχυρός ὁ θερμός καταλαμβάνω ὁ φύσις δήπου ὁ ἀμοιβαῖος ὁ ἐναντίος αὐτός ἐπιτυχία ἀποδίδωμι . ὅθεν καί διά ψυχρός τις ὁδεύω χωρίον ὅταν εἰς ἀλέα ἔρχομαι , διάπυρος ἴσχω ὁ πόδι · ἐπεί καί ὅσος μᾶλλον ψύχω , τοσοῦτος καί ὁ μᾶλλον ὡς ἐπίπαν καί σφοδρός δίκαιος ἐπιθερμαίνω . διό καί ἐν ὁ χαλεπός ὁ πυρετός ὅταν ὁ εἰσβολή μετά κατάψυξις γίγνομαι πούς , διά τε ἄνεσις μετά ὁ σφόδρα θερμαίνω ὁ πόδι συμβαίνω . διό καί ἐξεργάζομαι ὁ τόπος φημί . οὗτος ἕνεκα ῥόφημα προσαρτέον , ὅτι ὁπόταν ὁ πούς ψυχρός εἰμί θερμός ἀνάγκη ὁ ἄνω κοιλία ἔρχομαι καί πολύς ἄση μεστός καί ὑποχόνδριος ἐντείνω καί ῥιπτασμός ὁ σῶμα διά ὁ ἔνδον ταραχή καί μετεωρισμός γνώμη καί ἄλγημα καί ἕλκω καί ἐμέω ἐθέλω καί εἄν πονηρός ἐμέω , ὀδυνάω . θέρμη δέ καταβαίνω εἰς ὁ πόδι καί ὅρος διέρχομαι καί εἄν μή ἱδρόω πᾶς λωφάω . κατά ὅδε οὖν ὁ καιρός δέω ὁ ῥόφημα δίδωμι , τότε δέ ὄλεθρος · καί μάλιστα διά ὁ ἐκ ὁ ἀκαιρία βλάβος ἐπί ὁ ὀξύς νόσημα ὁ ἐπιθάνατος λέγω ὁ τρέφω ὑπό παροξυσμός · διαρρήδην γοῦν καί οὗτος προστάσσω . δέω μέν οὖν αὐτάρκης ἤδη σύ διδάσκω , εἰμί δέ ἔτι ποθέω μανθάνω ἀκούω , διαρρήδην καί οὗτος προστάσσω Ἱπποκράτης . ὁπόταν δέ φαρμακεύω . ὁ ῥόφημα χράομαι διαφυλάσσω ὁ παροξυσμός ὁ πυρετός , ὅπως μηδέποτε προσοίζω εἰμί μηδέ μέλλω εἰμί , ἀλλά λήγω ἢ παύω παροξυσμός καί ὡς πόρρω ἀπό ὁ ἀρχή ἢ ἄρτι παύω παροξυσμός . δίδωμι ὁ τροφή ὁ παντελής παρακμή μή περιμένω πυρετός , ἐπάν δήπου νοσέω ὁ βούλιμος πιέζω ἢ κακόω σφοδρός πρός ὁ μακρός ἀνάθεσις ἤτοι ἀπό στόμαχος τίς καταλέγω καί σφόδρα ἐκλύω εἰμί . τότε δή κατά ὁ ἄνεσις ἐν θερμός ἔτι ὁ σῶμα παραθετέω τροφή , ὁ δέ κύριος ὅταν στενοχωρέω εἰμί ὁ διάστημα ὁ ἄνεσις . ὁ γάρ μικρός προσβάλλω ὁ τροφή πρό ὁ προκατάληξις παροξυσμός , πρόσω δίδωμι ὁ μέλλω ἐπισημασία · ὅτι δέ ποτέ ἄρτι παύω ἐπισημασία ὁ τροφή προσφέρω ὀφείλω αὐτός σαφηνίζω λέγω , καί ὡς πόρρω ἀπό ὁ ἀρχή . ὅπως γάρ μή περικαταλαμβάνω ἀδιοίκητος ὁ τροφή , ἀλλά σαφής πέμπω καί ἐξοικειόω ὁ σῶμα παύω ὁ ἐπισημασία δίδωμι ὁ τροφή · ὅδε καιρός πλεῖστος ἀπέχω ὁ μέλλω παροξυσμός . ἔτι δέ καί ἐν ὁ πρός ὁ Κνίδιος γνώμη προστίθημι ὁμολογέω μέν ὁ προλέγω , συμφωνέω δέ ὁ ἔργον ὁ δίαιτα . ὁ ὁ διαιτητικός εἰμί μέγας παρατηρέω καί φυλάσσω ὥσπερ ἐν ὁ ὀξύς καί ἐν ὁ μακρός ἀρρώστημα καί ὁ ἐπίτασις ὁ πυρετός καί ὁ ἀνεσία , ὥστε ὁ καιρός διαφυλάσσω ὁπότε μή δέω ὁ σιτίον προσφέρω καί ἀσφαλής ὁπότε δέω προσφέρω οἶδα · ἔτι δέ ὁπότε πλεῖστος ἀπέχω ὁ ἐπίτασις . καί οὗτος σύμφημι πάλιν ὁ ἔργον συγγυμνάζω .