pseudo-galenus.de-victus-ratione-in-morbis-acutis-ex-hippocratis-sententia-liber 2
Ἴδωμεν δὲ καὶ τὰς τοιαύτας τῶν καιρῶν ἔπειτα τὰς διαφοράς · καὶ τὰς φῶμεν ὡς ἄρα τῶν νοσημάτων τὰ μὲν ὀξυθηγεῖς ἔχει φύσει τοὺς τέσσαρας καιροὺς , τὰ δ’ οὐδὲ τέσσαρας ἀναβεβλημένους · ἔνια δ’ αὐτῶν ἀμείβει τὴν βραχύτητα πρὸς τὸ τάχος , τὰ μὲν ἐν ἀρχῇ , τὰ δ’ ἐπὶ τέλος , τὰ δ’ ὡς ἔτυχε . προσθεὶς ἐν ἐπιδημίοις τὰς κατὰ σχήματα πυρετῶν διαφορὰς συνεχῶν , ἡμιτριταίων ἢ ἀμφημερινῶν , τεταρταίων καὶ τῶν λοιπῶν λέξεσιν ἐπιφέρει ταῦτα . εἰσὶ δὲ τρόποι καὶ καταστάσιες καὶ παροξυσμοὶ τουτέων ἑκάστου τῶν πυρετῶν ὁμοίως ξυνεχέων καὶ διαλειπόντων . αὐτίκα γὰρ ξυνεχὴς ἔστιν οἷσιν ἀρχόμενος ἀνθεῖ καὶ ἀκμάζει μάλιστα καὶ ἀνάγει ἐπὶ τὸ χαλεπώτερον · περὶ δὲ κρίσιν καὶ ἅμα κρίσει ἀπολεπτύνεται . ἔστι δὲ οἷσιν ἄρχεται μαλακῶς καὶ ὑποβρύχιος , ἐπαναδιδοῖ δὲ καὶ παροξύνεται καθ’ ἡμέρην ἑκάστην , περὶ δὲ κρίσιν καὶ ἅμα κρίσει ἅλις ἐξέλαμψεν · ἔστιν οἷσιν ἀρχόμενος πρηέως ἐπιδιδοῖ καὶ παροξύνεται καὶ μέχρι τινὸς ἀκμάσας πάλιν ὑφίησιν μέχρι κρίσιος καὶ περὶ κρίσιν . ξυμπίπτει δὲ ταῦτα καὶ γίνεται ἐπὶ παντὸς πυρετοῦ καὶ παντὸς νουσήματος . ἔστω , τὰ μέν φησι τῶν λόγων ἐπὶ τῶν συνεχέων πυρετῶν διὰ τὸ εὔσημον · τὰ δ’ εἰρημένα τῶν καιρῶν κινήματα οὐ μόνον ἐπὶ παντὸς συμπίπτει πυρετοῦ , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ παντὸς νοσήματος . ὥστε μηδὲ παρ’ Ἐρασιστράτου μηδὲ παρά τινος τῶν νεωτέρων μανθάνειν ἡμῖν , ὡς καὶ ὀφθαλμία καὶ ὠταλγία περιοδίζουσιν , ἀλλὰ παρὰ τοῦ εὑρόντος ἅμα καὶ τελειώσαντος τὴν ἰατρικήν . ξυμπίπτει γὰρ ταῦτα , φησὶ , γίγνεσθαι ἐπὶ παντὸς πυρετοῦ καὶ ἐπὶ παντὸς νουσήματος . συνεμφερομένου καὶ τοῦ πᾶν νόσημα τοὺς τέσσαρας ἔχειν καιρούς ἐνήγαγε τὸν λόγον ἐπὶ τὴν χρείαν εἰπών . δεῖ δὲ τὰ διαιτήματα σκοπεύμενον ἐκ τουτέων προσφέρειν . ἐπεὶ δ’ οὐ μόνον ἐκ τούτων τὰ διαιτήματα λαμβάνει , διὰ τοῦτο προσέθηκε . πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα ἐπίκαιρα σημεῖα τούτοισίν ἐστιν ἠδελφισμένα , περὶ ὧν τὰ μέν που γέγραπται , τὰ δὲ γεγράψεται · πρὸς ἅ δεῖ διαλογιζόμενον δοκιμάζειν καὶ σκοπεῖσθαι τίνι τουτέων ὀξὺ καὶ θανατῶδες ἢ περιεστικὸν καὶ τίνι προσακτέον ἢ οὒ , καὶ πότε καὶ πόσον καὶ τί τὸ προσφερόμενον ἔσται . καὶ τίς ὁ φιλοσυντομωτέρῳ λόγῳ τοὺς τῶν βοηθημάτων σκοποὺς παραδῷ ἢ αὐτὸς Ἱπποκράτης , ὅτε φησὶ δοκιμαστέον τὸ τί καὶ τὸ πόσον καὶ τὸ πότε . καὶ γάρ ἡ τάξις ἐν τούτῳ καὶ ὁ καιρός . ὁ γοῦν πρότερον τρέφων , εἶτ’ ἀποθεραπεύων ἐν τῷ πότε διαμαρτάνει , ὅ τι γὰρ ὁ παρὼν ἀπαιτεῖ καιρὸς οὐ προσφέρει · ὅ τι μὴ δεῖται , τοῦτο παραλαμβάνει . μεταθέντι δ’ αὖ τὸν καιρὸν τὰ τῆς τάξεως μὴ εὖ στοχάζεται . ἀλλὰ περὶ τούτων ἐν ἄλλοις τά .
Lemmas: εἶδον δέ καί ὁ τοιοῦτος ὁ καιρός ἔπειτα ὁ διαφορά · καί ὁ φημί ὡς ἄρα ὁ νόσημα ὁ μέν ὀξυθηγής ἔχω φύσις ὁ τέσσαρες καιρός , ὁ δέ οὐδέ τέσσαρες ἀναβάλλω · ἔνιοι δέ αὐτός ἀμείβω ὁ βραχύτης πρός ὁ τάχος , ὁ μέν ἐν ἀρχή , ὁ δέ ἐπί τέλος , ὁ δέ ὡς τυγχάνω . προστίθημι ἐν ἐπιδήμιος ὁ κατά σχῆμα πυρετός διαφορά συνεχής , ἡμιτριταῖος ἢ ἀμφημερινός , τεταρταῖος καί ὁ λοιπός λέξις ἐπιφέρω οὗτος . εἰμί δέ τρόπος καί κατάστασις καί παροξυσμός οὗτος ἕκαστος ὁ πυρετός ὅμοιος συνεχής καί διαλείπω . αὐτίκα γάρ συνεχής εἰμί ὅς ἄρχω ἀνθέω καί ἀκμάζω μάλιστα καί ἀνάγω ἐπί ὁ χαλεπός · περί δέ κρίσις καί ἅμα κρίσις ἀπολεπτύνω . εἰμί δέ ὅς ἄρχω μαλακός καί ὑποβρύχιος , ἐπαναδίδωμι δέ καί παροξύνω κατά ἡμέρα ἕκαστος , περί δέ κρίσις καί ἅμα κρίσις ἅλις ἐκλάμπω · εἰμί ὅς ἄρχω πρᾶος ἐπιδίδωμι καί παροξύνω καί μέχρι τις ἀκμάζω πάλιν ὑφίημι μέχρι κρίσις καί περί κρίσις . συμπίπτω δέ οὗτος καί γίγνομαι ἐπί πᾶς πυρετός καί πᾶς νόσημα . εἰμί , ὁ μέν φημί ὁ λόγος ἐπί ὁ συνεχής πυρετός διά ὁ εὔσημος · ὁ δέ λέγω ὁ καιρός κίνημα οὐ μόνος ἐπί πᾶς συμπίπτω πυρετός , ἀλλά καί ἐπί πᾶς νόσημα . ὥστε μηδέ παρά Ἐρασίστρατος μηδέ παρά τις ὁ νέος μανθάνω ἐγώ , ὡς καί ὀφθαλμία καί ὠταλγία περιοδίζω , ἀλλά παρά ὁ εὑρίσκω ἅμα καί τελειόω ὁ ἰατρικός . συμπίπτω γάρ οὗτος , φημί , γίγνομαι ἐπί πᾶς πυρετός καί ἐπί πᾶς νόσημα . συμφέρω καί ὁ πᾶς νόσημα ὁ τέσσαρες ἔχω καιρός ἐνάγω ὁ λόγος ἐπί ὁ χρεία λέγω . δέω δέ ὁ διαίτημα σκοπέω ἐκ οὗτος προσφέρω . ἐπεί δέ οὐ μόνος ἐκ οὗτος ὁ διαίτημα λαμβάνω , διά οὗτος προστίθημι . πολύς δέ καί ἄλλος ἐπίκαιρος σημεῖον οὗτος εἰμί ἀδελφίζω , περί ὅς ὁ μέν ποῦ γράφω , ὁ δέ γράφω · πρός ὅς δέω διαλογίζομαι δοκιμάζω καί σκοπέω τίς οὗτος ὀξύς καί θανατώδης ἢ περιεστικός καί τίς προσάγω ἢ οὐ , καί πότε καί πόσος καί τίς ὁ προσφέρω εἰμί . καί τίς ὁ φιλοσύντομος λόγος ὁ ὁ βοήθημα σκοπός παραβλέπω ἢ αὐτός Ἱπποκράτης , ὅτε φημί δοκιμαστέος ὁ τίς καί ὁ πόσος καί ὁ πότε . καί γάρ ὁ τάξις ἐν οὗτος καί ὁ καιρός . ὁ γοῦν πρότερος τρέφω , εἶτα ἀποθεραπεύω ἐν ὁ πότε διαμαρτάνω , ὁ τίς γάρ ὁ πάρειμι ἀπαιτέω καιρός οὐ προσφέρω · ὁ τίς μή δέω , οὗτος παραλαμβάνω . μετατίθημι δέ αὖ ὁ καιρός ὁ ὁ τάξις μή εὖ στοχάζομαι . ἀλλά περί οὗτος ἐν ἄλλος ὁ .