pseudo-galenus.de-victus-ratione-in-morbis-acutis-ex-hippocratis-sententia-liber 4
Βούλομαι δὲ ἤδη καιριώτερα γράφειν . ἔστι δὲ ταῦτα . τινας διττοὺς ἐπίσταται καιροὺς Ἱπποκράτης , τούς μὲν τῶν ὅλων νοσημάτων , τοὺς δὲ τῶν ἐπὶ μέρους παροξυσμῶν . λέγει οὖν ἐν ἐπιδημίοις ὡς ἀναγκαῖόν τε θεωρεῖσθαι καὶ τῆς ὅλης νόσου ἡ ἐπίδοσις καὶ χάλασις ἀκμῆς · πρὸς ἑκατέρους δ’ ἀπὸ τῶν βλεπόντων τοὺς καιροὺς ἀεὶ προσφέρειν τὰ βοηθήματα · καὶ τοῦτο ῥᾴδιον μὲν ἐπὶ πάντων διδάξαι · δειχθήσεται δ’ ἐπὶ τῆς τροφῆς . τροφὴ γὰρ τὸ κάλλιστον ἐν διαίτῃ βοήθημα · μόνον γοῦν τοῖς λοιποῖς συγκρινόμενον ἰσοσθενεῖ καὶ καθέλκει τὰ πάντα . τούτου μάρτυς ὢν διαίτας καλέσας τὰς τροφὰς , τῇ γὰρ τοῦ παντὸς προσηγορίᾳ τὸ μέρος ἐκόσμησεν . ἐστι δὲ πᾶς οἶτος ὁ λόγος ἐναντιώτατος μὲν τοῖς νεωτέροις , ἀκόλουθος δὲ τῆς ἰατρικῆς . ἀξιοῖ γὰρ Ἱπποκράτης ἀπὸ τῶν προτέρων ἑκάστου νοσήματος ἡμερῶν ἐπίστασθαι τὸν ἰατρὸν τί μὲν ταχέως , τί δὲ βραδέως ἀκμάσει · καὶ τοῦτο προκαταμαθόντα προσεπισκοπεῖν τοῦ κάμνοντος δύναμιν καὶ ὡσπερ ἐν ζυγῷ τινι τῆς ἑαυτοῦ διανοίας περὶ ἑκατέρων σταθμίσεσθαι , πότερον ἀγόμενος ἀπὸ τῆς ἀρχῆς λεπτῶς ἐξαρκέσει ὁ κάμνων · ὥστε καὶ μετὰ τὸν τῆς ἀρχῆς χρόνον μέχρι τῆς ἀκμῆς ἀεὶ λεπτῶς διαιτηθῇ · ὅταν γὰρ ἀκμάζῃ τὸ νούσημα , τότε καὶ τῇ λεπτοτάτῃ διαίτῃ ἀναγκαῖον χρέεσθαι , ἢ προσαπαυδήσει καὶ οὐχ ὑπομενεῖ λεπτῶς ἀρχῆθεν ἀγόμενος καὶ κατὰ τὴν ἀκμὴν . εἰ δὲ μέλλει προκαταλύεσθαι πρὸ τῆς ἀκμῆς , περὶ δὲ τὰς πρώτας ἡμέρας ἀναλαμβάνειν τὴν δύναμιν , ἵν’ ἰσχύσῃ παρούσης τῆς ἀκμῆς λεπτῶς διαιτᾶσθαι . οὐ γὰρ ἐπὶ πάντων εἴρηται τὸ κατὰ τὴν ἀρχὴν ἠπιωτέρως διαιτᾷν , ἀλλ’ ἐπὶ τῶν μελλόντων καταλύεσθαι περὶ τὴν ἀκμήν . μανθάνωμεν δὲ καὶ τὸν λόγον τοῦ δόγματος · οὕτω γὰρ μᾶλλον αὐτοῦ τεθαῤῥηκότως χρησόμεθα πρὸς τὰ ἔργα . ἡ φύσις σώζουσα τὴν ἀρχέγονον καὶ τὴν πρώτην ἑαυτοῦ εὐκρασίαν , ὀρέγεται εὐκαίρως τῶν προσφερομένων , διοικεῖ δὲ καλῶς τὰ ληφθέντα καὶ διαδίδωσιν εἰς ὅλον τὸ σῶμα , τάς τε προσθέσεις καὶ τὰς ἀφαιρέσεις ποιεῖται συμμέτρους . ὅταν δ’ ἐπιπεσόντα τὰ νοσήματα στάσιν τινὰ καὶ ἀναρχίαν ἐργάσηται , ἐφ’ ὅσον ἂν ἰσχύσῃ τὰ πάθη , ἐπὶ τοσοῦτον ἡ φύσις καταπονεῖται . περὶ μὲν οὖν τὰς τῶν νοσημάτων ἀρχὰς βραχεῖά τις ἡ τοῦ κατὰ φύσιν ἐκτροπὴ , πολὺ δὲ τὸ τῆς φύσεως σθένος · περὶ δὲ ἀκμὰς ἡ τοῦ παρὰ φύσιν ἰσχύς μεγάλη πολὺ τῆς φύσεως ἀσθενές . διόπερ εἰ μέλλει τις ἐξ ἀρχῆς λεπτῶς ἀγόμενος περὶ τὴν ἀκμὴν ὁλοσχερεστέρας ἀπαιτεῖ τροφὰς προαναλωθείσης τῆς δυνάμεως τοῦτον ἀξιοῖ στηρίξαι κατὰ τὴν ἀρχὴν , ἵνα τῆς ἀκμῆς παραγενομένης λεπτῶς διαιτᾷν . καὶ γὰρ εὔλογον ἐν τῷ χαλεπωτάτῳ τῆς νόσου καιρῷ καὶ ἐν ᾧ μάλιστα ἡ φύσις μάχεσθαι πεπίστευται ὀλίγον σιτίον εἶναι καὶ λεπτότατα τρέφειν προσφερόμενον , μήτε σπαράξαι κατὰ τὴν ἀνάδοσιν μήτε πολλὴν ποιήσασθαι τὴν πρόσθεσιν · ἀλλ’ ἐμβροχαῖς μὲν παραπλησίως παραμυθήσεσθαι , διαπορεύεσθαι δ’ ὅλον τὸ σῶμα μήτε πόνου μήτε χρόνου πρὸς τὴν οἰκονομίαν δεηθέν . οὐ γὰρ ἐν μὲν τῇ τῶν μερικῶν παροξυσμῶν ἀκμῇ φυλάσσεσθαι χρὴ τὰς τῆς τροφῆς παρενθέσεις , ἐν δὲ ταῖς τῶν ὅλων νοσημάτων ἀκμαῖς ὁλοσχερεστέρας διδόναι τροφάς . παράκειται γὰρ , φησὶ , παρακμή . ἐγὼ δ’ οὐ ζητῶ τί τὸ μέλλον , ἀλλὰ τί τὸ παρὸν , οὐ γὰρ ἀκμὴ διδάσκει τὸ φιλανθρωπότερον , ἀλλὰ παρακμή . τοῦ νοσήματος ἰσχὺς τοσοῦτόν ἐστιν ἀνυπέρθετος ὡς μὴ αὐτὴ συλλαμβάνεσθαι δύνηται . ἢ πολλάκις τὸ μέγεθος οὐκ ἴσμεν κἂν δύναμις ἀκμάσαι ; ταῦτα γάρ ποτε τὰ πλεῖστα . ὅτι δ’ οὐ πάντας περὶ τὴν ἀρχὴν βούλεται τρέφειν ἠπιώτερον , ἀλλὰ τοὺς μέλλοντας περὶ τὴν ἀκμὴν καταλύεσθαι , δῆλον ἐκ τῶν ἐπιφερομένων . τί γάρ φησι ; οὐδὲ δὴ οἷόν τε παρὰ καιρὸν οὔτε σφοδροτάτας κενεαγγείας ποιεῖσθαι οὔτ’ ἀκμαζόντων τῶν νοσημάτων καὶ ἐν φλεγμασίῃ ἐόντων προσφέρειν . καὶ πάλιν · τοῦτ οὖν ἡγοῦμαι μέγιστον διδακτήριον , ὅτι οὐ στερητέαι αἱ πρῶται ἡμέραι τοῦ ῥοφήματος ἢ τοίου ἢ τοίου τοῖσι μέλλουσιν ὀλίγον ὕστερον ῥοφήμασιν ἢ τοίοις ἢ τοίοις χρέεσθαι . προειληφέναι δὲ τοῦτο διότι περὶ τῶν ὀξέων ὁ λόγος ἐστι καὶ μετ’ ὀλίγον παρίστησιν ὡς οὐκ ἐφ’ ὅλοις , ἀλλ’ ἐπί τινων ἐκτάσσειν τὴν τοιαύτην ἀγωγὴν λέγων . πάντ’ οὖν ταῦτα μεγάλα μαρτύρια ὅτι οὐκ ὀρθῶς ἄγουσιν εἰς τὰ διαιτήματα οἱ ἰητροὶ τοὺς κάμνοντας · ἀλλ’ ἐν ᾗσί τε νούσοισιν οὐ χρὴ κενεαγγέειν τοὺς μέλλοντας ῥοφήμασι διαιτᾶσθαι κενεαγγέουσιν · ἐν ᾗσί τε οὐ χρὴ μεταβάλλειν ἐκ κενεαγγείης εἰς ῥοφήματα , ἐν ταύτῃσι μεταβάλλουσι καὶ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἀπαρτί . ἐνίοτε δὲ ἐν τοῖσι τοιούτοισι καιροῖσι μεταβάλλουσιν ἐς τὰ ῥοφήματα ἐκ τῆς κενεαγγείης , ἐν οἷς πολλάκις ἀρήγει ἐκ . τῶν ῥοφημάτων πλησιάζειν τῇ κενεαγγείῃ , ἢν οὕτως τύχῃ παροξυνομένη ἡ νοῦσος . οὕτος δ’ ἐστὶν ὁ κατὰ τὴν ἀκμὴν , ἐν ᾧ ἀναγκαζόμενοι διὰ τὴν τῆς δυνάμεως κατάλυσιν ἐκ τῶν λεπτοτέρων ἐπὶ τὰ ὁλοσχερέστερα διαιτήματα παραγίνονται , ἤδη τῶν σωμάτων ὑπὸ τῆς φλεγμονῆς κατεχομένων . οὐδὲ δὴ οἶόν τε παρὰ καιρὸν οὔτε σφοδροτάτας κενεαγγείας ποιέειν , οὔτε ἀκμαζόντων τῶν νοσημάτων καὶ ἐν φλεγμασίῃ ἐόντων προσφέρειν . μηδὲ προσήκει , φησὶ , εἰς τὰς ἀσυμμέτρους ἀναστάσεις ἀνεῖσθαι μήτε παρακαίρως διαιτᾷν . ἐπὶ πολλῶν δ’ ἀκαιρότατά ἐστι ἡ μέχρι τρίτης ἀνάβασις . βλαβερὰ δὲ καὶ ἡ παρὰ μίαν ἡμέραν τῆς τροφῆς προσφορά . πρὸς γὰρ τοὺς οὕτω διαιτῶντας ἀποβλέπων ταῦτα πάντα γράφει . ἐν ἀρχαῖς γὰρ πάνυ ἁμάρτημα ἡ διατρίτη , καὶ ἐχρῶντο πρὸς Ἱπποκράτην αὐτόν . μάρτυς αὐτὸς Ἱπποκράτης πάλιν ἐν τῷ πρὸς Κνιδίας γνώμας εἰπών · οἶδα δὲ καὶ τοὺς ἰητροὺς τὰ ἐναντιώτατα ἢ ὡς δεῖ ποιέοντας . βούλονται γὰρ ἅπαντες ὑπὸ τὰς ἀρχὰς τῶν νούσων προταριχεύσαντες τοὺς ἀνθρώπους ἢ δύο ἢ τρεῖς ἡμέρας ἢ καὶ πλείονας , οὕτω προσφέρειν τὰ ῥοφήματα καὶ τὰ ποτά . καὶ οὐ μέμφεται ὅτι τινὰς ἀνέτεινον μέχρι τῶν εἰρημένων ἡμερῶν ἀριθμῶν , ἀλλ’ ὅτι πάντας . καὶ γὰρ αὐτὸς ἀνατείνει καὶ μέχρι τριῶν καὶ τεττάρων ἡμερῶν , ἀλλὰ τοὺς δεομένους . τοὺς δ’ ἀκαταστάτους τῶν πυρετῶν ἐᾷν μέχρις ἂν καταστῶσιν · ὁκόταν δὲ καταστῶσιν , ἀπαντῆσαι διαίτῃ καὶ θεραπείῃ . οὕτως γὰρ προσφέρει ῥοφήματα καὶ τὰ ποτὰ καὶ ἔτι ἐπὶ προσηκούσῃ καὶ ἀξιοῖ τὴν τρίτην καὶ τὴν τετάρτην εὐλαβεῖσθαι · αὗται γὰρ αἱ ἡμέραι , ὡς αὐτός φησι , μάλιστα τίκτουσι τὰς παλιγκοτήσιας καὶ ὅσα ἐς φλεγμονὴν καὶ ἀκαθαρσίην ὁρμᾷ καὶ ὅσα ἂν ἐς πυρετοὺς εἶσι καὶ ἑτεροῤῥεπέας ποιεῖ τοὺς κάμνοντας . καὶ μάλα πολλοῦ ἄξιον τοῦτο μάθημα , εἴπερ τι καὶ ἄλλο . τίνι γὰρ οὐκ ἐπικοινωνέει τῶν ἐπικαιροτάτων ἐν ἰητρικῇ ; οὐ κατὰ τὰ ἕλκεα μόνον , ἀλλὰ καὶ κατὰ ἄλλα πολλὰ νουσήματα , εἰ μή τις φήσειε καὶ τἄλλα νουσήματα ἕλκεα εἶναι · ἔχει γάρ τινα καὶ οὗτος ὁ λόγος ἐπιείκειαν . ἴδωμεν οὖν καὶ τὰ ἑξῆς δι’ ὧν συνηγορεῖ τοῖς ἀνατείνουσιν ἐπὶ πλείους ἡμέρας . καὶ ἴσως τι καὶ εἰκὸς δοκέει αὐτέοισιν εἶναι μεγάλης τῆς μεταβολῆς γενομένης τῷ σώματι μέγα τι κάρτα καὶ ἀντιμεταβάλλειν · τὸ δὲ μεταβάλλειν μὲν εὖ ἔχει μὴ ὀλίγον , ὀρθῶς μέντοι γε μεταβιβαστέη καὶ ἡ μεταβολὴ καὶ ἔκ γε τῆς μεταβολῆς ἡ πρόσαρσις τῶν γευμάτων ἔτι μᾶλλον . ὀρθῶς γὰρ τῆς μεταβολῆς γενομένης τῷ σώματι τὸν ἀνατείνοντα καὶ μέχρι τρίτης ἡμέρας ἐπαίνει . ἀλλ’ ὀρθῶς τεχνικῶς τοῦτο ποιεῖ ὅταν τὸ μὲν γένος καὶ τὸ μέγεθος τῆς διαθέσεως καὶ τὴν ὥραν καὶ χώραν καὶ ἡλικίαν καὶ τῆς προηγησαμένης διαίτης ἰδέαν σκοπεῖν ὑποβάλλῃ · καὶ αἱ δῆλαι τῆς διαίτης μεταβολῆς καὶ βεβαιόταταί εἰσιν ἐνδείξεις . τῇ μεταβολῇ τηρείσθω τοῦτο τὸ μὴ παρὰ τὰς πρώτας ἡμέρας οὕτως ἀφελεῖν τὰς προσφοράς · ὅτε καὶ ὁ κάμνων λαμβάνειν ἠδύνατο καὶ ἡ φύσις διώκειν καὶ συμπέπτειν τὰ ληφθέντα , ὥστε περὶ τὴν ἀκμὴν μεταβολῇ ἐγχειρεῖν καταλυομένην ὁρῶντα τὴν δύναμιν · εἶτα μαχομένην αὐτὴν ποιεῖς ὅτι μὴ δύναται μηδὲ ῥοφήματα διώκειν ὁ κάμνων , εἴ ποτε πείσαντος αὐτοῦ καὶ πνίγοντος τροφαῖς . ἰδεῖν γοῦν ἐστι τοὺς λόγῳ μὲν μεθοδικοὺς , ἔργῳ δὲ ἀμεθόδους τῶν ἰατρῶν τὸν οἶνον τότε καὶ τὰ κρέα διδόντας καὶ ὥσπερ εἰς ἄψυχον ἄγγος ἐκχέοντας τὰς τροφάς . τῷ μὲν οὖν καλῶς κατὰ τὴν ἀρχὴν ἀνατείνοντι μένει καὶ κατὰ τὴν ἀκμὴν ἡ δύναμις ἑστῶσα · τῷ δὲ παρὰ τὸ δέον ταῖς ἀνατάσεσι χρησαμένῳ περὶ τὴν ἀρχὴν κατάγνυται τὰ μὲν ὑπὸ τῆς νόσου , τὰ δ’ ὑπὸ τῆς ἀτεχνίας βιασθεῖσα . ἐμέμψατο καὶ ἐν ἄλλοις τοὺς τοιούτους τῶν ἰατρῶν εἰπών · τί γὰρ ἂν ἦν κακὸν , ἢν τὰ ἐπιχείρια τῆς ἀμαθείας ἐκομίζοντο οἱ τὰ τῆς ἰητρικῆς ἔργα κακῶς δημιουργέοντες ; νῦν δὲ τοῖσιν ἀναιτίοισιν ἐοῦσι τῶν καμνόντων ὁκόσοισιν οὐχ ἱκανὴ ἐφαίνετο ἐοῦσα τοῦ νοσέειν βίη , εἰ μὴ ξυνέλθοι ἡ τοῦ ἰητροῦ ἀπειρίη . χρὴ οὖν οὕτως ἀεὶ περὶ τὰς ἀρχὰς καὶ ταῖς ἀνατάσεσι χρῆσθαι , ὡς μὴ μὲν νοεῖν περὶ τὰς ἀκμὰς εἶναι ἐπιεικεστάτας νόσους , κἂν μετὰ τὰς ἀνατάσεις προσφοραῖς καὶ μάλιστα ταῖς πολυημέροις χρᾶται . ἐμάθομεν δὲ κἀκ τῶν ἐπιφερομένων · καὶ γὰρ συνῆψε τὸν λόγον . τὸ δὲ μεταβάλλειν μὲν εὖ ἔχει μὴ ὀλίγον , ὀρθῶς μέντοι γε μεταβιβαστέη καὶ ἡ μεταβολὴ καὶ ἔκ γε τῆς μεταβολῆς ἡ πρόσαρσις τῶν γευμάτων ἔτι μᾶλλον . ἀπὸ κοινοῦ τοῦ λογισμοῦ ὀρθῶς τῆς μεταβολῆς γινομένης καὶ τὸ βεβαίως ὠφέλημα γίγνεσθαι χρή . κακὸν μέν γὰρ τὸ ἐν ὁποτέρῳ διαμαρτάνειν , κάκιον δὲ ἐν τῇ προσθέσει . ἀκούωμεν τὰ ἀπὸ τοῦ λέγοντος καθ’ ἑξῆς . προστεκμαρτέα δὴ καὶ ἡ ἰσχὺς καὶ ὁ τρόπος τοῦ νουσήματος ἑκάστου καὶ τῆς φύσιος τοῦ τε ἀνθρώπου καὶ τοῦ ἔθεος καὶ τῆς διαίτης τοῦ κάμνοντος οὐ μόνον σιτίων , ἀλλὰ καὶ ποτῶν . πολλῷ δὲ ἧττον ἐπὶ τὴν πρόσθεσιν ἰτέον , ἐπεὶ τήν γε ἀφαίρεσιν ὅλως ἀφελεῖν πολλαχοῦ λυσιτελέει , ὅκου διαρκέειν μέλλει ὁ κάμνων μέχρις ἂν τῆς νούσου ἡ ἀκμὴ πεπανθῇ . οὐ γὰρ ἐνταῦθα σκεπτέον τὴν δύναμιν , εἰ οἵα τε φέρειν φλεβειοτομίαν ἢ λάπαξιν ἢ ἄλλο τι ἰσχυρὸν βοήθημα παντάπασι , ἀλλὰ καὶ προσβλέπειν , εἰ ἐκ τούτων παροφθέντων ἐκ τῆς διαίτης ὑπερθέσεως εἰ ὑπομένειν ἱκανὴ καὶ βαστάζειν τῆς νόσου τὴν ἀκμήν . ὥστε μή μοι λέγε κἀγώ βλέπω τὴν δύναμιν . οὐ γὰρ οὕτως βλέπεις ὡς ἐχρῆν . ὅπως τ’ ἂν ἐπιβλέπῃς πρὸς τῷ μηδὲν λέγειν καινὸν ἀνατρέπεις καὶ αὐτοῦ τὰ καθολικὰ θεωρήματα . τίς οὖν ὁ τεχνικὸς λόγος ; συντεκμαίρεσθαι δὲ χρὴ τὸν νοσέοντα εἰ ἐξαρκέσει τῇ διαίτῃ πρὸς τὴν ἀκμὴν τῆς νούσου , καὶ πότερον ἐκεῖνος ἀπαυδήσει πρότερον καὶ οὐκ ἐξαρκέσει τῇ διαίτῃ ἢ ἡ νοῦσος πρότερον ἀπαυδήσει καὶ ἀμβλυνεῖται .
Lemmas: βούλομαι δέ ἤδη καίριος γράφω . εἰμί δέ οὗτος . τις δισσός ἐπίσταμαι καιρός Ἱπποκράτης , ὁ μέν ὁ ὅλος νόσημα , ὁ δέ ὁ ἐπί μέρος παροξυσμός . λέγω οὖν ἐν ἐπιδήμιος ὡς ἀναγκαῖος τε θεωρέω καί ὁ ὅλος νόσος ὁ ἐπίδοσις καί χάλασις ἀκμή · πρός ἑκάτερος δέ ἀπό ὁ βλέπω ὁ καιρός ἀεί προσφέρω ὁ βοήθημα · καί οὗτος ῥᾴδιος μέν ἐπί πᾶς διδάσκω · δείκνυμι δέ ἐπί ὁ τροφή . τροφή γάρ ὁ καλός ἐν δίαιτα βοήθημα · μόνος γοῦν ὁ λοιπός συγκρίνω ἰσοσθενέω καί καθέλκω ὁ πᾶς . οὗτος μάρτυς εἰμί δίαιτα καλέω ὁ τροφή , ὁ γάρ ὁ πᾶς προσηγορία ὁ μέρος κοσμέω . εἰμί δέ πᾶς οἶτος ὁ λόγος ἐναντίος μέν ὁ νέος , ἀκόλουθος δέ ὁ ἰατρικός . ἀξιόω γάρ Ἱπποκράτης ἀπό ὁ πρότερος ἕκαστος νόσημα ἡμέρα ἐπίσταμαι ὁ ἰατρός τίς μέν ταχέως , τίς δέ βραδύς ἀκμάζω · καί οὗτος προκαταμανθάνω προσεπισκοπέω ὁ κάμνω δύναμις καί ὡς ἐν ζυγόν τις ὁ ἑαυτοῦ διάνοια περί ἑκάτερος σταθμίζω , πότερος ἄγω ἀπό ὁ ἀρχή λεπτός ἐξαρκέω ὁ κάμνω · ὥστε καί μετά ὁ ὁ ἀρχή χρόνος μέχρι ὁ ἀκμή ἀεί λεπτός διαιτέω · ὅταν γάρ ἀκμάζω ὁ νόσημα , τότε καί ὁ λεπτός δίαιτα ἀναγκαῖος χράω , ἢ προσαπαυδάω καί οὐ ὑπομένω λεπτός ἀρχῆθεν ἄγω καί κατά ὁ ἀκμή . εἰμί δέ μέλλω προκαταλύω πρό ὁ ἀκμή , περί δέ ὁ πρῶτος ἡμέρα ἀναλαμβάνω ὁ δύναμις , ἵνα ἰσχύω παρών ὁ ἀκμή λεπτός διαιτάω . οὐ γάρ ἐπί πᾶς λέγω ὁ κατά ὁ ἀρχή ἤπιος διαιτάω , ἀλλά ἐπί ὁ μέλλω καταλύω περί ὁ ἀκμή . μανθάνω δέ καί ὁ λόγος ὁ δόγμα · οὕτως γάρ μᾶλλον αὐτός τεθαρρηκότως χράω πρός ὁ έργο . ὁ φύσις σῴζω ὁ ἀρχέγονος καί ὁ πρῶτος ἑαυτοῦ εὐκρασία , ὀρέγω εὔκαιρος ὁ προσφέρω , διοικέω δέ καλός ὁ λαμβάνω καί διαδίδωμι εἰς ὅλος ὁ σῶμα , ὁ τε πρόσθεση καί ὁ ἀφαίρεσις ποιέω σύμμετρος . ὅταν δέ ἐπιπίπτω ὁ νόσημα στάσις τις καί ἀναρχία ἐργάζομαι , ἐπί ὅσον ἄν ἰσχύω ὁ πάθος , ἐπί τοσοῦτος ὁ φύσις καταπονούμαι . περί μέν οὖν ὁ ὁ νόσημα ἀρχή βραχύς τις ὁ ὁ κατά φύσις ἐκτροπή , πολύς δέ ὁ ὁ φύσις σθένος · περί δέ ἀκμή ὁ ὁ παρά φύσις ἰσχύς μέγας πολύς ὁ φύσις ἀσθενής . διόπερ εἰμί μέλλω τις ἐκ ἀρχή λεπτός ἄγω περί ὁ ἀκμή ὁλοσχερής ἀπαιτέω τροφή προαναλίσκω ὁ δύναμις οὗτος ἀξιόω στηρίζω κατά ὁ ἀρχή , ἵνα ὁ ἀκμή παραγίγνομαι λεπτός διαιτάω . καί γάρ εὔλογος ἐν ὁ χαλεπός ὁ νόσος καιρός καί ἐν ὅς μάλιστα ὁ φύσις μάχομαι πιστεύω ὀλίγος σιτίον ἔρχομαι καί λεπτός τρέφω προσφέρω , μήτε σπαράσσω κατά ὁ ἀνάδοσις μήτε πολύς ποιέω Τάν πρόσθεσις · ἀλλά ἐμβροχή μέν παραπλήσιος παραμυθέομαι , διαπορεύω δέ ὅλος ὁ σῶμα μήτε πόνος μήτε χρόνος πρός ὁ οἰκονομία δέω . οὐ γάρ ἐν μέν ὁ ὁ μερικός παροξυσμός ἀκμή φυλάσσω χράω ὁ ὁ τροφή παρένθεσις , ἐν δέ ὁ ὁ ὅλος νόσημα ἀκμή ὁλοσχερής δίδωμι τροφή . παράκειμαι γάρ , φημί , παρακμή . ἐγώ δέ οὐ ζητάω τίς ὁ μέλλω , ἀλλά τίς ὁ πάρειμι , οὐ γάρ ἀκμή διδάσκω ὁ φιλάνθρωπος , ἀλλά παρακμή . ὁ νόσημα ἰσχύς τοσοῦτος εἰμί ἀνυπέρθετος ὡς μή αὐτός συλλαμβάνω δύναμαι . ἢ πολλάκις ὁ μέγεθος οὐ οἶδα κἀν δύναμις ἀκμάζω ; οὗτος γάρ ποτέ ὁ πλεῖστος . ὅτι δέ οὐ πᾶς περί ὁ ἀρχή βούλομαι τρέφω ἤπιος , ἀλλά ὁ μέλλω περί ὁ ἀκμή καταλύω , δῆλος ἐκ ὁ ἐπιφέρω . τίς γάρ φημί ; οὐδέ δή οἷος τε παρά καιρός οὔτε σφοδρός κενεαγγεία ποιέω οὔτε ἀκμάζω ὁ νόσημα καί ἐν φλεγμασία εἰμί προσφέρω . καί πάλιν · τοῦτστις οὖν ἡγέομαι μέγας διδακτήριος , ὅτι οὐ στερητέος ὁ πρῶτος ἡμέρα ὁ ῥόφημα ἢ τοῖος ἢ τοῖος ὁ μέλλω ὀλίγος ὕστερον ῥόφημα ἢ τοῖος ἢ τοῖος χράω . προλαμβάνω δέ οὗτος διότι περί ὁ ὀξύς ὁ λόγος εἰμί καί μετά ὀλίγος παρίστημι ὡς οὐ ἐπί ὅλος , ἀλλά ἐπί τις ἐκτάσσω ὁ τοιοῦτος ἀγωγή λέγω . πᾶς οὖν οὗτος μέγας μαρτύριον ὅτι οὐ ὀρθός ἄγω εἰς ὁ διαίτημα ὁ ἰατρός ὁ κάμνω · ἀλλά ἐν ὅς τε νόσος οὐ χράω κενεαγγέω ὁ μέλλω ῥόφημα διαιτάω κενεαγγέω · ἐν ὅς τε οὐ χράω μεταβάλλω ἐκ κενεαγγεία εἰς ῥόφημα , ἐν οὗτος μεταβάλλω καί ὡς ἐπί ὁ πολύς ἀπαρτί . ἐνίοτε δέ ἐν ὁ τοιοῦτος καιρός μεταβάλλω εἰς ὁ ῥόφημα ἐκ ὁ κενεαγγεία , ἐν ὅς πολλάκις ἀρήγω ἐκ . ὁ ῥόφημα πλησιάζω ὁ κενεαγγίη , εἄν οὕτως τυγχάνω παροξύνω ὁ νόσος . οὗτος δέ εἰμί ὁ κατά ὁ ἀκμή , ἐν ὅς ἀναγκάζω διά ὁ ὁ δύναμις κατάλυσις ἐκ ὁ λεπτός ἐπί ὁ ὁλοσχερής διαίτημα παραγίγνομαι , ἤδη ὁ σῶμα ὑπό ὁ φλεγμονή κατέχω . οὐδέ δή οἶος τε παρά καιρός οὔτε σφοδρός κενεαγγεία ποιέω , οὔτε ἀκμάζω ὁ νόσημα καί ἐν φλεγμασία εἰμί προσφέρω . μηδέ προσήκω , φημί , εἰς ὁ ἀσύμμετρος ἀνάστασις ἀνέω μήτε παράκαιρος διαιτάω . ἐπί πολύς δέ ἄκαιρος εἰμί ὁ μέχρι τρίτος ἀνάβασις . βλαβερός δέ καί ὁ παρά εἷς ἡμέρα ὁ τροφή προσφορά . πρός γάρ ὁ οὕτως διαιτάω ἀποβλέπω οὗτος πᾶς γράφω . ἐν ἀρχή γάρ πάνυ ἁμάρτημα ὁ διατρίτη , καί χράω πρός Ἱπποκράτης αὐτός . μάρτυς αὐτός Ἱπποκράτης πάλιν ἐν ὁ πρός Κνίδιος γνώμη λέγω · οἶδα δέ καί ὁ ἰατρός ὁ ἐναντίος ἢ ὡς δέω ποιέω . βούλομαι γάρ ἅπας ὑπό ὁ ἀρχή ὁ νόσος προταριχεύω ὁ ἄνθρωπος ἢ δύο ἢ τρεῖς ἡμέρα ἢ καί πολύς , οὕτως προσφέρω ὁ ῥόφημα καί ὁ ποτός . καί οὐ μέμφομαι ὅτι τις ἀνατείνω μέχρι ὁ λέγω ἡμέρα ἀριθμός , ἀλλά ὅτι πᾶς . καί γάρ αὐτός ἀνατείνω καί μέχρι τρεῖς καί τέσσαρες ἡμέρα , ἀλλά ὁ δέω . ὁ δέ ἀκατάστατος ὁ πυρετός ἐάω μέχρι ἄν καθίστημι · ὁπόταν δέ καθίστημι , ἀπαντάω δίαιτα καί θεραπεία . οὕτως γάρ προσφέρω ῥόφημα καί ὁ ποτός καί ἔτι ἐπί προσήκω καί ἀξιόω ὁ τρίτος καί ὁ τέταρτος εὐλαβέομαι · αὐτός γάρ ὁ ἡμέρα , ὡς αὐτός φημί , μάλιστα τίκτω ὁ παλιγκότησις καί ὅσος εἰς φλεγμονή καί ἀκαθαρσία ὁρμάω καί ὅσος ἄν εἰς πυρετός ἔρχομαι καί ἑτερορρεπής ποιέω ὁ κάμνω . καί μάλα πολύς ἄξιος οὗτος μάθημα , εἴπερ τίς καί ἄλλος . τίς γάρ οὐ ἐπικοινωνέω ὁ ἐπίκαιρος ἐν ἰατρικός ; οὐ κατά ὁ ἕλκος μόνος , ἀλλά καί κατά ἄλλος πολύς νόσημα , εἰμί μή τις φημί καί ἄλλος νόσημα ἕλκος ἔρχομαι · ἔχω γάρ τις καί οὗτος ὁ λόγος ἐπιείκεια . ὁράω οὖν καί ὁ ἑξῆς διά ὅς συνηγορέω ὁ ἀνατείνω ἐπί πολύς ἡμέρα . καί ἴσως τίς καί ἔοικα δοκέω αύ̓τεος ἔρχομαι μέγας ὁ μεταβολή γίνομαι ὁ σῶμα μέγας τίς κάρτα καί ἀντιμεταβάλλω · ὁ δέ μεταβάλλω μέν εὖ ἔχω μή ὀλίγος , ὀρθός μέντοι γε μεταβιβαστέος καί ὁ μεταβολή καί ἐκ γε ὁ μεταβολή ὁ πρόσαρσις ὁ γεῦμα ἔτι μᾶλλον . ὀρθός γάρ ὁ μεταβολή γίνομαι ὁ σῶμα ὁ ἀνατείνω καί μέχρι τρίτος ἡμέρα ἐπαινέω . ἀλλά ὀρθός τεχνικός οὗτος ποιέω ὅταν ὁ μέν γένος καί ὁ μέγεθος ὁ διάθεσις καί ὁ ὥρα καί χώρα καί ἡλικία καί ὁ προηγέομαι δίαιτα ἰδέα σκοπέω ὑποβάλλω · καί ὁ δῆλος ὁ δίαιτα μεταβολή καί βαιός εἰμί ἔνδειξις . ὁ μεταβολεύς τηρέω οὗτος ὁ μή παρά ὁ πρῶτος ἡμέρα οὕτως ἀφαιρέω ὁ προσφορά · ὅτε καί ὁ κάμνω λαμβάνω δύναμαι καί ὁ φύσις διώκω καί συμπέσσω ὁ λαμβάνω , ὥστε περί ὁ ἀκμή μεταβολεύς ἐγχειρέω καταλύω ὁράω ὁ δύναμις · εἶτα μάχομαι αὐτός ποιέω ὅτι μή δύναμαι μηδέ ῥόφημα διώκω ὁ κάμνω , εἰμί ποτέ πείθω αὐτός καί πνίγω τροφή . ὁράω γοῦν εἰμί ὁ λόγος μέν μεθοδικός , ἔργον δέ ἀμέθοδος ὁ ἰατρός ὁ οἶνος τότε καί ὁ κρέας δίδωμι καί ὥσπερ εἰς ἄψυχος ἄγγος ἐκχέω ὁ τροφή . ὁ μέν οὖν καλός κατά ὁ ἀρχή ἀνατείνω μένω καί κατά ὁ ἀκμή ὁ δύναμις ἵστημι · ὁ δέ παρά ὁ δέω ὁ ἀνάτασις χράω περί ὁ ἀρχή κατάγνυμι ὁ μέν ὑπό ὁ νόσος , ὁ δέ ὑπό ὁ ἀτεχνία βιάζω . μέμφομαι καί ἐν ἄλλος ὁ τοιοῦτος ὁ ἰατρός λέγω · τίς γάρ ἄν εἰμί κακός , εἄν ὁ ἐπιχειρία ὁ ἀμάθεια κομίζω ὁ ὁ ὁ ἰατρικός έργο κακῶς δημιουργέω ; νῦν δέ ὁ ἀναίτιος εἰμί ὁ κάμνω ὁπόσος οὐ ἱκανός φαίνω εἰμί ὁ νοσέω βίαιος , εἰμί μή συνέρχομαι ὁ ὁ ἰατρός ἀπειρία . χράω οὖν οὕτως ἀεί περί ὁ ἀρχή καί ὁ ἀνάτασις χράω , ὡς μή μέν νοέω περί ὁ ἀκμή ἔρχομαι ἐπιεικής νόσος , κἀν μετά ὁ ἀνάτασις προσφορά καί μάλιστα ὁ πολυήμερος χράω . μανθάνω δέ ἐκ ὁ ἐπιφέρω · καί γάρ συνάπτω ὁ λόγος . ὁ δέ μεταβάλλω μέν εὖ ἔχω μή ὀλίγος , ὀρθός μέντοι γε μεταβιβαστέος καί ὁ μεταβολή καί ἐκ γε ὁ μεταβολή ὁ πρόσαρσις ὁ γεῦμα ἔτι μᾶλλον . ἀπό κοινός ὁ λογισμός ὀρθός ὁ μεταβολή γίγνομαι καί ὁ βέβαιος ὠφέλημα γίγνομαι χράω . κακός μέν γάρ ὁ ἐν ὁπότερος διαμαρτάνω , κακός δέ ἐν ὁ πρόσθεσις . ἀκούω ὁ ἀπό ὁ λέγω κατά ἑξῆς . προστεκμαρτέος δή καί ὁ ἰσχύς καί ὁ τρόπος ὁ νόσημα ἕκαστος καί ὁ φύσις ὁ τε ἄνθρωπος καί ὁ ἔθος καί ὁ δίαιτα ὁ κάμνω οὐ μόνος σιτίον , ἀλλά καί ποτόν . πολύς δέ κακός ἐπί ὁ πρόσθεσις ἔρχομαι , ἐπεί ὁ γε ἀφαίρεσις ὅλος ἀφαιρέω πολλαχοῦ λυσιτελέω , ὅπου διαρκέω μέλλω ὁ κάμνω μέχρι ἄν ὁ νόσος ὁ ἀκμή πεπαίνω . οὐ γάρ ἐνταῦθα σκοπέω ὁ δύναμις , εἰμί οἷος τε φέρω φλεβειοτομιας ἢ λάπαξις ἢ ἄλλος τίς ἰσχυρός βοήθημα παντάπασι , ἀλλά καί προσβλέπω , εἰμί ἐκ οὗτος παροράω ἐκ ὁ δίαιτα ὑπέρθεσις εἰμί ὑπομένω ἱκανός καί βαστάζω ὁ νόσος ὁ ἀκμή . ὥστε μή ἐγώ λέγω ἐγώ βλέπω ὁ δύναμις . οὐ γάρ οὕτως βλέπω ὡς χρή . ὅπως τε ἄν ἐπιβλέπω πρός ὁ μηδείς λέγω καινός ἀνατρέπω καί αὐτός ὁ καθολικός θεώρημα . τίς οὖν ὁ τεχνικός λόγος ; συντεκμαίρομαι δέ χράω ὁ νοσέω εἰμί ἐξαρκέω ὁ δίαιτα πρός ὁ ἀκμή ὁ νόσος , καί πότερος ἐκεῖνος ἀπαυδάω πρότερος καί οὐ ἐξαρκέω ὁ δίαιτα ἢ ὁ νόσος πρότερος ἀπαυδάω καί ἀμβλύνω .