pseudo-galenus.de-urinis-ex-hippocrate-galeno-et-aliis-quibusdam 3
Ἄριστον μὲν οὖν ἐστιν οὖρον ἐπὶ τῶν νοσούντων τὸ τοῖς ὑγιαίνουσιν ὁμοιότατον ὕπωχρον ἢ ὑπόξανθον καὶ λευκὸν καὶ λείαν καὶ ὁμαλὴν ὑπόστασιν ἔχον · ὑποδεέστερον δὲ τὸ ἔχον ἐναιώρημα λευκὸν καὶ λεῖον καὶ ὁμαλόν . ἔστι δὲ τούτου ἀπεπτότερον τὸ νεφέλην τοιαύτην ἔχον ἢ ὑπονέφελον . ἐφ’ ὧν γὰρ πνεῦμά ἐστιν ἐν τῷ βάθει παχὺ καὶ ἄπεπτον , ἢν μὲν ὀλίγον εἴη , συνεχώρησε τὴν ὕλην λοιπὸν ἐπὶ τὸν πυθμένα φέρεσθαι τοῦ ἀγγείου · διαμερίζον δὲ αὐτὴν οὐ συγχωρεῖ ἑνοῦσθαι . εἰ δέ τι πλεονάσῃ τὸ ἄπεπτον ἐν τῷ βάθει πνεῦμα ἐωρίζει τὴν ὑπόστασιν κατὰ τὸ μέσον τοῦ χύματος καὶ ποιεῖ τὸ καλούμενον ἐναιώρημα . εἰ δὲ ἔτι καὶ μᾶλλον εἴη πλεῖον τὸ ἄπεπτον πνεῦμα , πρὸς τὴν ἄνω ἐπιφάνειαν τοῦ χύματος φέρει τὴν ὑπόστασιν τὴν καλουμένην νεφέλην ἢ ὑπονεφέλην . ἐφ’ ὅσον οὖν ἰσχείη τὸ πνεῦμα μερίζειν καὶ μετεωρίζειν τὴν ὑπόστασιν , ἐπὶ τοσοῦτον ἀπεπτότερον νόμιζε εἶναι τὸ οὖρον . ἢν δὲ μήθ’ ὑπόστασιν μήτε ἐναιώρημα μήτε ὑπονεφέλην μήτε νεφέλην ἴσχει τὸ οὖρον εἰδέναι χρὴ ὅτι ὑπὸ τῶν νοσοποιῶν χυμῶν ἔπεψεν ἡ φύσις . εἰ δὲ ποτὲ μὲν ἔχει ὑπόστασιν ἢ ἐναιώρημα ἢ ὑπονεφέλην ἢ νεφέλην , ποτὲ δὲ οὒ , μάχην δηλοῖ τῆς φύσεως πρὸς τὸ νόσημα . ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν ἀκριβῶν τριταίων καὶ ἐφημερίνων νεφέλη μόνον ἢ ἐναιώρημα πολλάκις ἤρκεσε πρὸς λύσιν τοῦ νοσήματος , ἐνίοτε δὲ καὶ τὸ εὔχρουν γενέσθαι τὸ οὖρον μόνον . πολλάκις δὲ τὸ λευκὸν χρῶμα τοῦ παραφερομένου ἐν τῷ χύματι ἀπατᾷ τοὺς ἰδιώτας , ὡς ὑπόστασιν χρηστὴν νομίζεσθαι μὴ οὖσαν χρηστήν · συμβαίνει γὰρ ὠμὸν χυμὸν καὶ λευκὸν συνεκκρινόμενον τῷ οὔρῳ ὑφίστασθαι καὶ φαντασίαν ὑποστάσεως χρηστῆς παρέχειν · ἐνίοτε δὲ ἥπατος ἢ νεφρῶν πεπονθότων πύον ἐκκρίνεται σὺν τῷ οὔρῳ καὶ ὑφιστάμενον ἀπατᾷ καὶ τὸν τεχνίτην · ἀλλὰ πρότερον διορίζεσθαι χρὴ τῷ προπεπονηκέναι τὸν ἄνθρωπον ἢ νευρὸν ἢ ἧπαρ ἢ ἕτερόν τι μόριον τῶν εἰωθότων διὰ τῶν οὔρων καθαίρεσθαι . ἔπειτα δὲ καὶ δυσῶδες εὑρίσκεται τὸ μετέχον πύου · ὁ δὲ ὠμὸς χυμὸς διορίζεται διὰ τῶν χρηστῶν ὑποστάσεων τῇ ἀνωμάλῳ συστάσει τοῦ παρυφισταμένου . οὐ γὰρ συνεχὲς ἑαυτῷ μένει ἀλλὰ διαμερίζεται εἰς μικρὰ οἷον ψαμμία καὶ οὐδ’ ὅλως λεῖόν ἐστι καθὼς ἡ ἀληθὴς ὑπόστασις . καὶ ἐπὶ μὲν οὖν τῶν χρηστῶν οὔρων πρῶτον μὲν ἐπιφαίνεται νεφέλη , ἔπειτα ὑποκαταβαίνουσα ποιεῖ τὸ ἐναιώρημα . ἐπὶ τέλος δὲ ὑφιζάνουσα ἐν τῷ πυθμένι τοῦ ἀγγείου ποιεῖ τὴν ὑπόστασιν , δηλονότι ὅταν τελείως πεφθῇ · ἐπὶ δὲ τῶν ὠμῶν χυμῶν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς εἰς τὸν πυθμένα τοῦ ἀγγείου ὑποχωρεῖ πλῆθος πολὺ μετὰ τοῦ εἶναι κακόχρουν καὶ τὸ χῦμα ὅλον . ἔπειτα δὲ κατὰ βραχὺ πεττόμενον καὶ λεπτυνόμενον αἰωρεῖται κατὰ τὸ μέσον τοῦ χύματος καὶ ποιεῖ τὸ ἐναιώρημα . ὅταν δὲ ἐπὶ πλέον λεπτυνθῇ καὶ πεφθῇ , ὑφίσταται ἐπὶ τὸ χῦμα καὶ ποιεῖ τὴν νεφέλην καὶ πλανᾷ δηλονότι τοὺς ἰδιώτας , ὡς ὑπολαμβάνειν ἐπὶ τὸ χεῖρον προβαίνειν τὴν ἀῤῥωστίην .
Lemmas: ἄριστος μέν οὖν εἰμί ὅρος ἐπί ὁ νοσέω ὁ ὁ ὑγιαίνω ὅμοιος ὕπωχρος ἤ ὑπόξανθος καί λευκός καί λεῖος καί ὁμαλός ὑπόστασις ἔχω · ὑποδεής δέ ὁ ἔχω ἐναιώρημα λευκός καί λεῖος καί ὁμαλός . εἰμί δέ οὗτος ἄπεπτος ὁ νεφέλη τοιοῦτος ἔχω ἤ ὑπονέφελος . ἐπί ὅς γάρ πνεῦμα εἰμί ἐν ὁ βάθος παχύς καί ἄπεπτος , ἐάν μέν ὀλίγος εἰμί , συγχωρέω ὁ ὕλη λοιπός ἐπί ὁ πυθμήν φέρω ὁ ἀγγεῖον · διαμερίζω δέ αὐτός οὐ συγχωρέω ἑνόω . εἰ δέ τίς πλεονάζω ὁ ἄπεπτος ἐν ὁ βάθος πνεῦμα ὠρίζω ὁ ὑπόστασις κατά ὁ μέσος ὁ χύμα καί ποιέω ὁ καλέω ἐναιώρημα . εἰ δέ ἔτι καί μᾶλλον εἰμί πλέως ὁ ἄπεπτος πνεῦμα , πρός ὁ ἄνω ἐπιφάνεια ὁ χύμα φέρω ὁ ὑπόστασις ὁ καλέω νεφέλη ἤ ὑπονεφέλη . ἐπί ὅσον οὖν ἴσχω ὁ πνεῦμα μερίζω καί μετεωρίζω ὁ ὑπόστασις , ἐπί τοσοῦτος ἄπεπτος νομίζω ἔρχομαι ὁ ὅρος . ἐάν δέ μήτε ὑπόστασις μήτε ἐναιώρημα μήτε ὑπονεφέλη μήτε νεφέλη ἴσχω ὁ ὅρος οἶδα χράω ὅτι ὑπό ὁ νοσοποιός χυμός πέσσω ὁ φύσις . εἰ δέ ποτέ μέν ἔχω ὑπόστασις ἤ ἐναιώρημα ἤ ὑπονεφέλη ἤ νεφέλη , ποτέ δέ οὐ , μάχη δηλόω ὁ φύσις πρός ὁ νόσημα . ἐπί μέν γάρ ὁ ἀκριβής τριταῖος καί εφημεριναω νεφέλη μόνος ἤ ἐναιώρημα πολλάκις ἀρκέω πρός λύσις ὁ νόσημα , ἐνίοτε δέ καί ὁ εὔχρους γίγνομαι ὁ ὅρος μόνος . πολλάκις δέ ὁ λευκός χρῶμα ὁ παραφέρω ἐν ὁ χύμα ἀπατάω ὁ ἰδιώτης , ὡς ὑπόστασις χρηστός νομίζω μή εἰμί χρηστός · συμβαίνω γάρ ὠμός χυμός καί λευκός συνεκκρίνω ὁ ὅρος ὑφίστημι καί φαντασία ὑπόστασις χρηστός παρέχω · ἐνίοτε δέ ἧπαρ ἤ νεφρός πάσχω πύον ἐκκρίνω σύν ὁ ὅρος καί ὑφίστημι ἀπατάω καί ὁ τεχνίτης · ἀλλά πρότερος διορίζω χράω ὁ προπονέω ὁ ἄνθρωπος ἤ νεῦρον ἤ ἧπαρ ἤ ἕτερος τίς μόριον ὁ εἴωθα διά ὁ ὅρος καθαίρω . ἔπειτα δέ καί δυσώδης εὑρίσκω ὁ μετέχω πύον · ὁ δέ ὠμός χυμός διορίζω διά ὁ χρηστός ὑπόστασις ὁ ἀνώμαλος σύστασις ὁ παρυφίστημι . οὐ γάρ συνεχής ἑαυτοῦ μένω ἀλλά διαμερίζω εἰς μικρός οἷος ψαμμίον καί οὐδέ ὅλος λεῖος εἰμί καθώς ὁ ἀληθής ὑπόστασις . καί ἐπί μέν οὖν ὁ χρηστός ὅρος πρῶτος μέν ἐπιφαίνω νεφέλη , ἔπειτα ὑποκαταβαίνω ποιέω ὁ ἐναιώρημα . ἐπί τέλος δέ ὑφιζάνω ἐν ὁ πυθμήν ὁ ἀγγεῖον ποιέω ὁ ὑπόστασις , δηλονότι ὅταν τέλειος πέσσω · ἐπί δέ ὁ ὠμός χυμός εὐθύς ἐκ ἀρχή εἰς ὁ πυθμήν ὁ ἀγγεῖον ὑποχωρέω πλῆθος πολύς μετά ὁ ἔρχομαι κακόχρους καί ὁ χύμα ὅλος . ἔπειτα δέ κατά βραχύς πέσσω καί λεπτύνω αἰωρέω κατά ὁ μέσος ὁ χύμα καί ποιέω ὁ ἐναιώρημα . ὅταν δέ ἐπί πλείων λεπτύνω καί πέσσω , ὑφίστημι ἐπί ὁ χύμα καί ποιέω ὁ νεφέλη καί πλανάω δηλονότι ὁ ἰδιώτης , ὡς ὑπολαμβάνω ἐπί ὁ χείρων προβαίνω ὁ ἀρρωστία .