pseudo-galenus.de-remediis-parabilibus-libri-iii 3.265
Ὑγιεινὸν κάλλιστον τὸ περὶ σκίλλης Πυθαγόρᾳ γραφὲν , ᾧ πᾶς μὲν αὐτοκράτωρ κέχρηται , λέγεται δὲ παρὰ τοῦ δεδωκότος ὅτι μακροβίους ποιεῖ τοὺς τοῦτο λαμβάνοντας καὶ τὰ ἄκρα ἄρτια ὑπάρχει ἕως τέλους . καὶ αὐτὸς μὲν ὁ Σάμιος γέρων ( οὐκ ἀγνοεῖς γὰρ ὅσον χρόνον προέκοψεν ) μέμνηται ἐν τῷ συντάγματι , ὡς τῷ κατ᾿ αὐτὸν γένει μεταδεδωκὼς τὴν δύναμιν . ὅταν δὲ ἤρξατο τούτῳ χρῆσθαι , πεντηκονταετὴς ὑπῆρχεν . καὶ ἐβίωσεν εἰς ἑπτακαιδέκατον καὶ ἑκατοστὸν ἔτος ἄρτιος καὶ ἄνοσος διατελέσας . καὶ ταῦτα μὲν ὁ πατὴρ τοῦ φαρμάκου καὶ τάχ᾿ ἀνὴρ φιλόσοφος καὶ ψεύσασθαι μὴ δυνάμενος . ἡμεῖς δὲ τῆς τοῦ ἀνδρὸς πίστεως πεῖραν ἐπιθέντες βεβαίαν καὶ ἀδιάπτωτον τὴν δύναμιν ἐπιφαίνομεν . χρὴ τοίνυν λαβόντα σκίλλαν ὀρεινὴν λίτρ . α΄ . περιελεῖν τὰ σκληρὰ καὶ κατατεμεῖν τὰ ἁπαλὰ καὶ βαλεῖν ὄξους δριμυτάτου ξέστας η΄ . εἰς ἄγγος ὑέλινον . εἶθ᾿ οὕτως καταδύσας ἔασον ἀποβρέχεσθαι ἐν τοῖς τοῦ ἀπὸ κυνὸς καύμασιν ἡμέρας λ΄ . εἶτα ἐξελὼν τὴν σκίλλην καὶ ἀποπιάσας , ἐκ τούτου δεῖ τῷ πρωῒ μικρὸν καταῤῥοφεῖν . συμβήσεται δέ σοι περὶ τὸν φάρυγγα , ἢ τὸ στόμα μηδέποτε μαλακισθῆναι . καὶ τὰ περὶ τὸ στόμα τῆς κοιλίας ὑγιαίνειν . εὔπνους τε ὑπάρ ξεις καὶ τὰ περὶ τὴν φωνὴν εὐεκτεῖν , σπουδαῖον καὶ τὰ περὶ ὄμματα ὀξυδερκέστατον καὶ περὶ τὴν ἀκοὴν ὀξύκοον . οὐδὲν γὰρ πνεῦμα ἐν κοιλίᾳ ποτὲ συστήσεταί σοι οὔτε σπλάγχνον μετέωρον ἕξεις . εὔπνους τε καὶ εὔχρους διαμείνεις καὶ πρὸς τὰ ἀστεῖα πάντοτε εὖ διακείμενος . οὐκ ὀξυρεγμίσεις , οὐ λύξεις ἁλυκῶς . ἐὰν πᾶς τίς τι δὸς ἐξ αὐτοῦ καὶ κελεύω μετὰ τὸ ῥοφῆναι τοῦτον νηστικὸν ὄντα κινεῖσθαι σταδίους ζ΄ . καὶ διαλυθήσεται . ὁ δὲ τούτῳ χρώμενος περὶ τὴν δίαιταν παῤῥησίαν ἀγέτω ἥντινα βούλεται , πάντα γὰρ κατεργάζεται ταῦτα , ὡς ἀπὸ μηδενὸς βλαβῆναι ποτὲ , μήτε εἰς πλησμονὴν ἐλθόντα μήτ᾿ ἐφ᾿ ᾧ δοκοῦμεν συμφέρειν , περισσὸν δὲ οὐδὲν καταλειφθήσεται ἐν τῷ σώματι , οὐ πνεῦμα , οὐ χολὴ , οὐ σκύβαλον , οὐκ οὖρον . ἀλλὰ πάντα εὐέκκριτα καὶ εὐανάγωγα ποιεῖ , κοιλία διὰ πάντος εὔλυτός ἐστι . καθαρτικὸν δὲ τοῦ σώματος τὸ βοήθημα , κᾂν ἐν τοῖς ὀστέοις ᾖ ῥυπαρία . φθισικοὺς δὲ τοὺς ἐκ πάντων ἀπηγορευομένους ἀπὸ τοῦ φαρμάκου τούτου θεραπευθέντας εἴδομεν . ἐπιληψίας τὰς μακρὰς ὤνησεν ἱκανῶς , ὥστε ἀπὸ διαλειμμάτων χρόνου πολλοῦ γίνεσθαι . τὰς δὲ ἀρχομένας καὶ νέας εἰς τέλος ἰᾶται . καὶ τὸ πάθος γίνεσθαι οὐκ ἐᾷ , ποδάγρας τε καὶ ἀρθριτίδας καὶ σκληρίας ἥπατος καὶ σπληνὸς ἐθεράπευσε . καὶ αἱ μὲν κατὰ μέρος ἐνέργειαι αὖται · αἱ δὲ κοιναὶ καὶ πλεῖσται καὶ ὑφ᾿ ὧν κινηθέντες ἐκδεδώκαμέν σοι τὸ ὑγιεινὸν φάρμακον τοῦτο , ὑγείας καὶ ἀρτιότητος ἕνεκα ἀποτελεοῦται .
Lemmas: ὑγιεινός καλῶς ὁ περί σκίλλα Πυθαγόρας γράφω , ὅς πᾶς μέν αὐτοκράτωρ χράομαι , λέγω δέ παρά ὁ δίδωμι ὅτι μακρόβιος ποιέω ὁ οὗτος λαμβάνω καί ὁ ἄκρος ἄρτιος ὑπάρχω ἠώς τέλος . καί αὐτός μέν ὁ Σάμιος γέρων ( οὐ ἀγνοέω γάρ ὅσος χρόνος προκόπτω ) μιμνήσκω ἐν ὁ σύνταγμα , ὡς ὁ κατά αὐτός γένος μεταδίδωμι ὁ δύναμις . ὅταν δέ ἄρχω οὗτος χράω , πεντηκονταετής ὑπάρχω . καί βιόω εἰς ἑπτακαιδέκατος καί ἑκατοστός ἔτος ἄρτιος καί ἄνοσος διατελέω . καί οὗτος μέν ὁ πατήρ ὁ φάρμακον καί τάχα ἀνήρ φιλόσοφος καί ψεύδω μή δύναμαι . ἐγώ δέ ὁ ὁ ἀνήρ πίστις πείρω ἐπιτίθημι βέβαιος καί ἀδιάπτωτος ὁ δύναμις ἐπιφαίνω . χρή τοίνυν λαμβάνω σκίλλα ὀρεινή λίτρον . Α΄ . περιαιρέω ὁ σκληρός καί κατατέμνω ὁ ἁπαλός καί βάλλω ὄξος δριμύς ξέστης Η΄ . εἰς ἄγγος ὑάλινος . εἶτα οὕτως καταδύω ἐάω ἀποβρέχω ἐν ὁ ὁ ἀπό κύων καῦμα ἡμέρα Λ΄ . εἶτα ἐξαιρέω ὁ σκίλλα καί ἀποπιάζω , ἐκ οὗτος δεῖ ὁ πρωΐ μικρός καταρροφέω . συμβαίνω δέ σύ περί ὁ φάρυγξ , ἢ ὁ στόμα μηδέποτε μαλακίζομαι . καί ὁ περί ὁ στόμα ὁ κοιλία ὑγιαίνω . εὔπνους τε ὑπάρ ξέω καί ὁ περί ὁ φωνή εὐεκτέω , σπουδαῖος καί ὁ περί ὄμμα ὀξυδερκής καί περί ὁ ἀκοή ὀξύκοος . οὐδείς γάρ πνεῦμα ἐν κοιλία ποτέ συνίστημι σύ οὔτε σπλάγχνον μετέωρος ἔχω . εὔπνους τε καί Εὔχρους διαμένω καί πρός ὁ ἀστεῖος πάντοτε εὕω διάκειμαι . οὐ ὀξυρεγμίσεις , οὖον λύζω ἁλυκός . ἐάν πᾶς τίς τίς δίδωμι ἐκ αὐτός καί κελεύω μετά ὁ ῥοφάω οὗτος νηστικός εἰμί κινέω στάδιον Ζ΄ . καί διαλύω . ὁ δέ οὗτος χράω περί ὁ δίαιτα παρρησία ἄγω ὅστις βούλομαι , πᾶς γάρ κατεργάζομαι οὗτος , ὡς ἀπό μηδείς βλάπτω ποτέ , μήτε εἰς πλησμονή ἔρχομαι μήτε ἐπί ὅς δοκέω συμφέρω , περισσός δέ οὐδείς καταλείπω ἐν ὁ σῶμα , οὖον πνεῦμα , οὖον χολή , οὖον σκύβαλον , οὐ ὅρος . ἀλλά πᾶς εὐέκκριτος καί εὐανάγωγος ποιέω , κοιλία διά πάντως Εὔλυτος εἰμί . καθαρτικός δέ ὁ σῶμα ὁ βοήθημα , κἄν ἐν ὁ ὀστέον εἰμί ῥυπαρία . φθισικός δέ ὁ ἐκ πᾶς ἀπαγορεύω ἀπό ὁ φάρμακον οὗτος θεραπεύω ὁράω . ἐπίληψις ὁ μακρός ὀνίνημι ἱκανῶς , ὥστε ἀπό διάλειμμα χρόνος πολύς γίγνομαι . ὁ δέ ἄρχω καί νέος εἰς τέλος ἰάομαι . καί ὁ πάθος γίγνομαι οὐ ἐάω , ποδάγρα τε καί αρθρίτιδα καί σκληρία ἧπαρ καί σπλήν θεραπεύω . καί ὁ μέν κατά μέρος ἐνέργεια αὔτης · ὁ δέ κοινός καί πλεῖστος καί ὑπό ὅς κινέω ἐκδίδωμι σύ ὁ ὑγιεινός φάρμακον οὗτος , ὑγεία καί ἀρτιότης ἕνεκα ἀποτελέω .